Zoran Ðinđić

SiZoran Ðinđić(Зоран ЂинђићsaSiriliko; 1 Agosto 1952–12 Marso 2003) ay isangpilosopoatpolitikona nanungkulan bilang Punong Ministro ngSerbiya.
Ipinanganak si Ðinđić saBosanski Šamac, isang bayan saIlog Savasa hilagang bahagi ng ngayongBosnia at Herzegovina.  Nagkainteres siya sa politika habang siya ay nag-aaral saPamantasan ng Belgrade.
Bilang isang sosyalistang repormista, nakulong si Ðinđić ng mga ilang buwan dahil sa kaniyang intensiyon, kasama ng mga ilan pang estudyante mula saCroatiaatEslobenya, na magtatag ng isang 'di-komunistangorganisasyon ng mga mag-aaral. Nang ipinalaya siya mula sa bilangguan, ipinagpatuloy niya ang kaniyang pag-aaral saFrankfurt,Alemanya, sa ilalim ng pilosopong siJürgen Habermas. Taong 1979 nang matanggap niya ang kaniyangdoktorado ng pilosopiya(Ph.D.) sa pilosopiya mula saPamantasan ng Constanza. Nakakapagsalita siya ngAlemanatInggles.
Bumalik si Ðinđić saYugoslabyanoong 1989 para kunin ang isang pwesto ng propesor saPamantasan ng Novi Sadat, kasama ng iba pang disidenteng Serbiyo, itinatag niya angPartido Demokratiko. Naging pinuno si Ðinđić ng lupong tagapagpaganap ng partido noong 1990 at nahalal din siya sa Parlamento ng Serbia noong taong iyon. Nang bumigay ang koalisyong Zajedno ("Sama-Sama"), kung saan nakasama niya sinaVuk DraškovićatVesna Pešić, nagparehistro si Ðinđić bilang isang malayang politiko. Pagkaraan ng mga sunod-sunod na protesta nang dahil sa dinayang eleksiyon, naging alkalde ngBelgradenaman si Ðinđić, ang unang di-komunistang nahalal sa posisyong iyon mula noongIkalawang Digmaang Pandaigdig, sa taong 1996.
Nang bombahin ngNATOang Serbiya, nag-eksilyo si Ðinđić patungongMontenegropara sa kaniyang kaligtasan dahil sa impormasyong ipinagkaloob sa kaniya na una siya sa tala ng mga ipinapapatay ni PangulongSlobodan Milošević. Hindi rin nagtagal at nagtungo na rin siya sa mga bansang Kanluranin, kung saan niya dinalaw sinaGerhard SchröderatBill Clinton. Sa Yugoslabya, ginamit ni Milošević ang mga retrato ng pagkakamay ni Ðinđić kay Clinton bilang propaganda na isang traydor si Ðinđić. Pagkabalik niya sa bansa ay lihim siyang nilitis. Binansagan siya ng magasingTIMEsa pan-Septyembre 1999 na isyu nito bilang isa sa mga pinakamakabuluhang politiko ngika-21 dantaon.
Malaki ang papel na ginampanan ni Ðinđić sa eleksiyong pampangulo ng Republikang Pederal ng Yugoslabya noong Setyembre 2000 at sa himagsikan noong 5 Oktubre na nagpabagsak sa rehimen ni Milošević. Isinulong niya rin ang malawakang koalisyon ng 18 na partido na Oposisyong Demokratiko ng Serbia sa malaking pagkapanalo nito sa eleksiyon sa Serbia noong Disyembre 2000. Naging punong ministro siya ng Serbia noong 25 Enero 2001. Susi ang kaniyang papel sa pagpapadala sa diktador na si Milošević saPandaigdigang Pang-krimeng Tribunal para sa Dating Yugoslabya(International Criminal Tribunal for the Former Yugoslavia) saGravenhage. Nadesilusyon gayunman si Ðinđić sa kabagalan ngpaglilitisna kinondena niya rin bilang isang kamahal-mahal na “sirko”. Sinabi ni Ðinđić na pinapayagan ng Tribunal sa Gravenhage si Milošević na “kumilos bilang isang demagogo at kontrolin ang proseso.”
Malugod ang pagtanggap ng Kanluran kay Ðinđić. Ipinakita ng kaniyang mitings kinaGeorge W. Bush,Jacques Chirac,Tony Blair, at sa iba pa ang pagsoporta ng Kanluran sa kaniyang politiko ng integrasyon. Mayroon siyang mga di-pagkaunawang pagdating sa ideolohiya sa Pangulo ng Federasyon na siVojislav Kostunica. Subalit, malapit siya sa Pangulo ngMontenegrongsiMilo Đukanović.
Napaslang si Ðinđić noong 12 Marso 2003, 12:23 n.t., habang pababa sa pangunahing hagdan ng gusali ng pamahalaan ng Serbia. Kaagad siyang namatay nang matamaan ang kaniyang puso ng isang high-powered na bala. Labis din ang pagkasugat na natamo ng kaniyang tagapagbantay na siMilan Veruovićdulot ng isa pang putok. Iniwan niya ang kaniyang asawa, si Ružica, at ang kanilang dalawang anak, sina Jovana at Luka.
Dinalaw ng daanlibong ordinaryong mamamayan at gayundin ng mga delegasyon ng mga dayuhan ang kayang solemneng prosesyon at funeral ng estado noong 15 Marso 2003. Nagrepresenta ang pagkamatay ni Ðinđić ng isang trahedyang politiko at moral sa milyon-milyong Serbo na nakakita sa kaniya ng isang estadistang makakaseguro ng mapayapang pakikipanirahan kasama ng kanilang mga karatig-bansa, kasaganaan at integrasyon saEuropaat sa buong mundo, pagbawi ng ekonomiya, at isang mas makinang na kinabukasan.