davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
অ্যান্টনি ইডেন

এন্টোনি ইডেন(১২ জুন,১৮৯৭–১৪ জানুয়ারি,১৯৭৭), ১৯৫৫ থেকে ১৯৫৭ সাল পর্যন্তযুক্তরাজ্যেরপ্রধানমন্ত্রী ছিলেন। তিনি কন্‌সারভেটিভ (রক্ষনশীল) পার্টির প্রাক্তন নেতা ছিলেন।
ইডেন গার্ডেন রেলওয়ে স্টেশন

ইডেন গার্ডেন্স রেলওয়ে স্টেশনহলকলকাতারএকটি রেলওয়ে স্টেশন। এটিবাবুঘাটএলাকায় অবস্থিত। স্টেশনটির সাংকেতিক নাম হল ইডিজি।এই স্টেশনটির নাম রাখা হয়েছে বিশ্বের বিখ্যাত ক্রিকেট স্টেডিয়ামইডেন গার্ডেন্স-এর নামে। এটিহুগলি নদীরতীরে বিবাদিবাগ এলাকার খুব কাছে অবস্থিত। এই স্টেশনে বিদ্যুতিক রেল চলে। এ রেলপথকলকাতা চক্ররেল-এর অন্তর্গত। স্টেশনটিপূর্ব রেলজোনের অধীনস্থ।
ইডো উইকিপিডিয়া

ইডো উইকিপিডিয়াহচ্ছে অনলাইন বিশ্বকোষউইকিপিডিয়ারইডো ভাষার সংস্করণ। ফেব্রুয়ারি ২০২৫ অনুযায়ী এই উইকিপিডিয়ায় মোট ৫৩,২৫৫টি নিবন্ধ, ৪১,০০০ জন ব্যবহারকারী, ৫ জন প্রশাসক ও ০টি ফাইল আছে। এখানে সকল উইকিপিডিয়ানদের মোট সম্পাদনার সংখ্যা ১০,৬৩,৫৪২টি।
ইডেন পার্ক

ইডেন পার্ক(ইডেনের বাগান)নিউজিল্যান্ডেরবিখ্যাত ও সর্ববৃহৎআন্তর্জাতিকমানের ক্রিকেটস্টেডিয়াম। নিউজিল্যান্ডের সর্ববৃহৎ শহরঅকল্যান্ডেরমধ্যবর্তী এলাকা থেকে তিন কিলোমিটার দক্ষিণ-পূর্বাংশের সিবিডি এলাকায় এ স্টেডিয়ামের অবস্থান। সমৃদ্ধ ক্রীড়া ও সামাজিক ইতিহাসে ইডেন পার্কের সুনাম রয়েছে। এদেশের যে-কোন স্টেডিয়ামের তুলনায় এখানে অধিক খেলা অনুষ্ঠিত হয়েছে ও এর আন্তর্জাতিক পরিচিতি ঘটেছে। মূলতঃ শীতকালেরাগবি ইউনিয়নখেলার জন্য স্টেডিয়ামটির নির্মাণ কাজ শুরু হয় ও গ্রীষ্মকালেক্রিকেটখেলা অনুষ্ঠিত হয়। সাম্প্রতিককালেরাগবি লীগএবংফুটবলখেলাও এ স্টেডিয়ামে অনুষ্ঠিত হচ্ছে। বিশ্বের একমাত্র স্টেডিয়াম হিসেবে এখানে একাধিকবার রাগবি বিশ্বকাপের ফাইনাল খেলা অনুষ্ঠিত হয়েছে।অস্ট্রেলিয়াএবংনিউজিল্যান্ডেযৌথভাবে অনুষ্ঠিতব্য২০১৫সালেরক্রিকেট বিশ্বকাপেরঅন্যতম মাঠ হিসেবে এ স্টেডিয়ামকে নির্বাচিত করা হয়েছে।
১৯০০ সালে ক্রীড়াস্থল হিসেবে ইডেন পার্কের অভিষেক ঘটে। শুরুতে এটি ব্যবহার অণুপযোগী হলে পরবর্তীতে ১৯১৪ সালে এ মাঠে পানি নিষ্কাশনের ব্যবস্থা করা হয়। শুরুতেই ব্যাপকভাবে ক্রিকেট খেলায় ব্যবহার করা হয়। ঐসময় এটি কিংসল্যান্ড ক্রিকেট মাঠ হিসেবে পরিচিত ছিল। ইডেন ক্রিকেট ক্লাবের সাথে একীভূত হয়ে এটি ইডেন ক্রিকেট মাঠ নামাঙ্কিত হয়। ১৮৮৩ সালে প্রতিষ্ঠিত অকল্যান্ড ক্রিকেট সংস্থা স্টেডিয়ামের দায়িত্ব নেয়ার পর ১৯১২ সালের মধ্যে এটি ইডেন পার্ক নামে সর্বসমক্ষে পরিচিত পায়। এরপর থেকে অদ্যাবধি অকল্যান্ড ক্রিকেটের নিজস্ব মাঠ হিসেবে ব্যবহতসহ আন্তর্জাতিক পর্যায়ের অনেক টেস্ট,একদিনের আন্তর্জাতিকএবংটুয়েন্টি২০ক্রিকেট খেলার আয়োজন করে আসছে।
১৯১৩ সালে অকল্যান্ড ক্রিকেট সংস্থার সাথে চুক্তিবদ্ধ হয়ে রাগবি খেলা এ মাঠে অনুষ্ঠিত হয়। অকল্যান্ড রাগবি দল ২১ বছর মেয়াদে শীতকালে ব্যবহারের জন্য এ মাঠকে ব্যবহার করে।রাগবিও ক্রিকেটের পাশাপাশি মাঝে-মধ্যেইফুটবল, আন্তর্জাতিকহকিখেলাসহ১৯৫০সালেব্রিটিশ এম্পায়ার গেমসপ্রতিযোগিতাও ইডেন পার্কে অনুষ্ঠিত হয়েছে। ২০১৩ সালেনিউজিল্যান্ড ওয়ারিয়র্সঘোষণা করে যে, ইডেন পার্কে ২০১৪ সালেরএনআরএলমৌসুমের তিনটি খেলা অনুষ্ঠিত হবে।
আন্তর্জাতিক অঙ্গনের অন্যতম পুরনো মাঠ হলেও এটি বেশ আধুনিক স্টেডিয়াম। যদিও আকারে এটি বেশ ছোট।
এখনো অব্দি ৩ এশীয় দেশ নিউজিল্যান্ডের বিরুদ্ধে এই মাঠে জয় পেয়েছে ।
মার্টিন গাপটিলএর দুরন্ত শতরানে ৩১৫ টার্গেট পায় ভারত। জবাবে ধোনি , অশ্বিন ও জাদেজার ব্যাটিং সত্বেওকোরে অ্যান্ডারসন-এর বোলিং এ ভারত ৩১৪ রান করে ম্যাচটি টাই করে।
একমাত্র ভারতীয় হিসেবেরোহিত শর্মাঅর্ধশত রান করেন।
ইডা লুপিনো

ইডা লুপিনো(ইংরেজি:Ida Lupino; ৪ ফেব্রুয়ারি ১৯১৮ - ৩ আগস্ট ১৯৯৫) ছিলেন একজন ইংরেজ-মার্কিন অভিনেত্রী ও গায়িকা। তিনি বিংশ শতাব্দীর পঞ্চাশের দশকের একমাত্র নারী, যিনি হলিউডে চলচ্চিত্র পরিচালনায় ও প্রযোজনায় অগ্রদূতের ভূমিকা পালন করেন। তার স্বাধীন প্রযোজনা কোম্পানি হতে তিনি সামাজিক বার্তাবাহী চলচ্চিত্র রচনা ও প্রযোজনায় সহযোগী হিসেবে কাজ করেন এবং প্রথম নারী চলচ্চিত্র পরিচালক হিসেবে ১৯৫৩ সালেনোয়া চলচ্চিত্রদ্য হিচ-হিকারপরিচালনা করেন।
৪৮ বছর ব্যাপী তার কর্মজীবনে লুপিনো ৫৯টি চলচ্চিত্রে অভিনয় করেন এবং ৮টি চলচ্চিত্র পরিচালনা করেন। তার চলচ্চিত্র কর্মজীবনের বেশিরভাগ সময় তিনি মার্কিন যুক্তরাষ্ট্রে ব্যয় করেন এবং ১৯৪৮ সালে সেখানকার নাগরিকত্ব গ্রহণ করেন। পরবর্তীকালে তিনি টেলিভিশনে অভিনেত্রী, কাহিনীকার ও পরিচালক হিসেবে কাজ করেন এবং পশ্চিমা, অতিপ্রাকৃত, অবস্থাধর্মী হাস্যরসাত্মক, খুনের রহস্য ও গ্যাংস্টার গল্পের ১০০টিরও বেশি পর্ব পরিচালনা করেন।তিনি একমাত্র নারী পরিচালক হিসেবেদ্য টোয়ালাইট জোনধারাবাহিকের মৌলিক পর্ব পরিচালনা করেন, এবং একমাত্র পরিচালক হিসেবে এই অনুষ্ঠানে অভিনয় করেন।
ইড, ইগো এবং সুপার-ইগো

ইড(ল্যাটিনে "it",জার্মান:Es),ইগো(ল্যাটিনে "I",জার্মান:Ich)এবংসুপার-ইগো(জার্মান:Über-Ich)হল মানবমনেরতিনটি গাঠনিক উপাদান বা শক্তি। মনোবিশ্লেষণের জনকসিগমুন্ড ফ্রয়েডমানব মনকে বিশ্লেষণ করতে গিয়ে প্রথমে মনটিকে তিনটি স্তরে ভাগ করেছিলেন।চেতনমন, প্রাক-চেতন মন বাঅবচেতনমন ওঅচেতন মন। কিন্তু মানব মনকে বিশ্লেষণ করতে এগুলি স্বয়ংসম্পূর্ণ না হওয়ায় তিনি মানব মনকে নতুনভাবে বিভাজন করেন। এই বিভাজন অগ্রসর হয় ১৯২৩ সালে প্রকাশিত তার বিখ্যাত “The Ego and The Id” নামক বইয়ের সহায়তায়। তিনি বলেছিলেন যে, মানুষের ব্যক্তিত্ব বা আচরণের ওপরে নানা ধরনের মানসিক শক্তি প্রভাব ফেলে এবং এই তিনটি শক্তি হ'ল যথাক্রমেইড(Id),ইগো(Ego) এবংসুপার-ইগো(Super ego)।
'ইড' হল মানব মনের মৌলিক স্তর,যেখানে মানব মনের সকল শক্তি নিহিত হয়ে থাকে। 'ইগো' ও 'সুপার ইগো' ইডেরই স্তরভেদ। 'ইগো' ও 'সুপার ইগো'র নিজ শক্তি নেই; এরা ইডের শক্তিতেই জীবিত থাকে। উল্লেখ্য যে, ইড, ইগো ও সুপার ইগো' - মানুষের মনের গঠনকে বোঝার কল্পিত এক-একটা ধারণা,এইগুলি মস্তিষ্কের কোনো অংশ নয়।
In a diagram of theStructural and Topographical Models of Mind, the ego is depicted to be half in the consciousness, while a quarter is in thepreconsciousand the other quarter lies in theunconscious.
Sambhar

Elsambarosambhar(tamil: சாம்பார் - சாம்பாறு enSri Lanka;kannada:ಸಾಂಬಾರ್‍;Malayalam: സാംബാറ്;telugu:సాంబారు), pronunciado como "saambaar", es un plato muy común en elSur de la Indiay enSri Lanka, elaborado delentejas(generalmenteguandul, denominada tambiéntoor dalen el norte de laIndiaythuvaram paruppuenTamil Nadu, Sur de la India).
El sambar consiste en uncaldoelaborado contamarindo(la pulpa se remoja en agua y se extrae el sabor, la masa del tamarindo se tira después) y una mezcla de diferentes especias conocida entamilcomo 'Sambar Podi' (polvo) ococorallado con semillas decoriandroyguindillas rojas, a la que se le añade el caldo de tamarindo. Se cuecen losguandulesy las verduras hasta que se fusionan los sabores. Se incluye en el plato una gran variedad de verduras al sambar, laverdurasmás comunes son lasokras, losrábanosy lascalabazasasí como laschallotasy lascebollas. El sambar cocinado se aliña con semillas demostaza,urad dal,asafétida(leche extraída de la raíz de la plantaFerula asa-foetidaque se seca en una goma resinosa). Se añade para dar sabor las hojas delárbol del curry(nombre botánico delMurraya koenigii) u hojas decoriandro.
El Sambar se sirve generalmente conarrozcocido. El Sambar con arroz es uno de los platos principales de la cocina diaria del sur de la India. No es muy raro ver comer el arroz del sambar conappalam(papad). En el sur de la India, elVadasambar y elIdlison muy populares comodesayuno. Se sirve con casi todos los platos del sur de laIndiacon elidli,dosayvada.
Sanna

Elsannaes un tipo depanblanco esponjoso y ligeramente dulce de arroz al vapor y coco. Se considera la variante deGoadelidli, una receta delsur de la India.
Elsannaes popular entre los habitantes de Goa, tantohindúescomocatólicos. Hay dos tipos desanna: los fermentados y los elaborados con savia de palmera cocotera.
Chwee kueh

Elchwee kuehochwee kwayes un tipo depastel de arrozal vaportípico deSingapury Johor (Malasia).
Para prepararlo se mezclanharina de arrozyaguapara obtener una pasta ligeramente viscosa, que se pone en pequeños moldes con forma de copa parecidos a salseras. Entonces se cuecen al vapor, consiguiendo una característica forma ahuevada. Los pasteles de arroz se cubren con rábanoencurtidopicado y se sirven con salsa picante. Elchwee kuehes undesayunopopular en Singapur y Johor.
Rebozado

Elrebozadoes una mezcla semilíquida de una o másharinasmezcladas con líquidos tales comoagua,lecheohuevoempleada para preparar diversos platos. A menudo se añade ungasificantecomo lalevadurapara airear y subir el rebozado cuando se cocine, o puede dejarsefermentarnaturalmente con este fin además de para añadir sabor. También puede usarseagua carbonatadau otro líquido carbonatado como lacervezapara airear la masa en algunas recetas.
Laviscosidaddel rebozado puede ir desde muy espeso (adhiréndose a una cuchara del revés) a muy claro (similar a lacrema de leche, que resbala o gotea de la cuchara). Se aplica calor al rebozado, normalmentefriendo,horneandoocociendo al vapor, para cocinar los ingredientes (haciéndolos así agradables al paladar) y volverlo sólido. Los rebozados pueden serdulcesosabrosos, añadiéndoseles para elloazúcarosal(a veces ambas). También pueden añadirse a la mezcla muchos saborizantes comohierbas,especias,frutasyverduras.
Muchas recetas comunes se hacen a partir de un rebozado. Dulces como losgofres,crepes,blinis,panquequesybarquillosse hacen de rebozado. Elbudín de Yorkshirey loshushpuppiesse hacen principalmente de rebozado, para acompañar a otros platos.Frituras,tortillitas,tempurasy algunos tipos dedónuttambién se hacen de rebozado, al igual que ciertasgalletas,bizcochosyquick breads.
El rebozado se usa en algunos lugares del mundo para cubrir el pescado y la verdura antes de freírlos. Es un componente crucial del famosofish and chipsbritánico y de muchos platos como loscalamares a la romanao lossoldaditos de Pavía. Laspakorasson un aperitivo del sur de Asia hecho cubriendo verdura en rebozado deharina de garbanzocondimentada antes de freírla.
En la cocina india ladosay elidlison sendos tipos de crepe y pastel hechos a partir de un rebozado deharina de arrozylenteja negra. Losappamsson panqueques de rebozado de harina de arroz. Lasvadasson frituras de verdura rebozada.
Lacervezaes un ingrediente popular en rebozados para recubrir otros ingredientes antes de freírlos. Una razón es que un rebozado básico puede hacerse solo con harina, cerveza y un poco de sal. La cerveza se usa para que las burbujas que contiene den cuerpo y ligereza al rebozado. Según el tipo y calidad de la cerveza, también puede añadir color y algo de sabor al rebozado. Cuando la comida se reboza con cerveza y se fríe, el calor generado por el proceso de cocción evapora la mayor parte del alcohol.​​
अइरसा

अइरसाएक लोकप्रिय छत्तीसगढ़ी व्यंजन है। इस मीठे व्यंजन को बनाने की विधि अत्यंत सरल है। पहले चावल को रातभर (सामान्यतः छह-सात घंटे ठीकइडलीकी तरह) भींगा कर रखा जाता है, फिर पानी को निकालकर पीस लिया जाता है, अब इसमें गुड़ अच्छी तरह से मिला कर इसे बड़े के आकार का बना तेल में तल लिया जाता है। इसे ऐसे ही खाया जाता है।सावधानीःभजिया की तरह इसे फुलाने की लिए खाने का सोडा इस्तेमाल न करें अन्यथा बड़े के आकार का यह व्यंजन बूंदी के समान बन जाएगा।
सांभर

सांबार(तमिल: சாம்பார,कन्नड़: ಸಾಂಬಾರು,मलयालम: സാമ്പാർ,तेलुगु: సాంబారు),दक्षिण भारतीय खानेका एक मूल व्यंजन है, जो पूरे द्रविड़ क्षेत्र में लोकप्रिय है। इसके अलावाश्रीलंकाके खाने में भी खूब प्रचलित है। यहअरहरकी दाल से बनता है।
सांबार मूलत: अरहर (तुवर) दाल से बनता है, जिसमें विभिन्न सब्जियां भी पड़ी होती हैं और साथ हीइमलीभी होती है। इनके ऊपर से सांबार मसाले का छौंक इसकी खास खुश्बू की पहचान है, जिसमें कड़ी पत्ती भी पड़ती है। यहआंध्र प्रदेश,कर्नाटक,केरलऔरतमिल नाडुसभी स्थानों में समान रूप से प्रचलित है।
सांभर दक्षिण भारत की अभिन्न पहचान है। वहां का सामान्य खाना ही सांबार-चावल होता है। इसके अलावा सांबारइडली, सांबारदोसा, सांबारउत्तपम, इत्यादि हरेक व्यंजन का साथी है।
अरहर की दाल को धोकर 1-2 घंटे के लिये पानी में भिगो दीजिये (दालें पहले से पानी में भिगो कर पकाने से जल्दी पकती है और स्वादिष्ट भी हो जाती है)।
सांबार को किसी प्याले में निकालिये, हरे धनिये के पत्ते डालकर सजा दीजिये।
गरमा गरम सांबार इडली, दोसा या अपने मन पसन्द रैसिपी के साथ परोसिये और खाइये।
यदि आप प्याज वाला सांबार खाना चाहते हैं, तब राई और पत्ते डालने के बाद, एक बारीक कटी प्याज डालकर, हल्का गुलाबी होने तक भूनिये, अब टमाटर, हरी मिर्च का पेस्ट डालकर मसाला भूनिये, बाकी उपरोक्त विधि से सांबार बना लीजिये। 
सब्जियों को आप अपने स्वाद के अनुसार कम, ज्यादा कर सकते हैं, जो सब्जी आप पसन्द करते हो, वह डाल सकते हैं।
According to food historian K. T. Achaya, the earliest extant mention of sambar in literature can be dated to the 17th century.[1]
Legend states that sambar was first made accidentally by the Maratha ruler Sambhaji, when he tried to make dal curry in absence of his chef. He added tamarind to the dal, resulting in the dish that later came to be known as sambar.[2]
हिंदुस्तान युनिलिवर लिमिटेड

bharatयूनिलीवर लिमिटेडब्रिटिश कंपनीयूनिलीवरका एक भाग है, जो भारत में व्यापार करने के लिए यूनिलीवर ने भारत में पंजीकृत कराया। इसका मुख्यालयलंदन,यूनाइटेड किंगडममें हैं। इसका भारत में मुख्य कार्यालयमुम्बईमें है। इसका 67% लाभांश यूके में जाता है।
भारत में इसके कई उत्पाद बिकते हैं। यह भारत में अपने कारोबार का 67% हिस्सा यूके भेजती हैऔर बाक़ी का भारत में कारोबार और अधिक बढ़ाने व लाभ को बढ़ाने आदि में खर्च करती है। नीलसन नामक एक कंपनी के द्वारा किए गए सर्वेक्षण में पता चला की हर 3 में से 2 भारतीय इस ब्रिटिश कंपनी का उत्पाद ख़रीद रहे हैं जिससे इंग्लैंड को बहुत लाभ हो रहा है तथा यूनाइटेड किंगडम की अर्थव्यवस्था मज़बूत हो रही है और रुपये की क़ीमत कम हो रही है, महंगाई और अधिक बढ़ रही है।
खाद्य
°हिन्दुस्थान इडली-रवा
घरेलू सामान
साँचा:प्रमुख भारतीय कंपनियां
ソフィア・グバイドゥーリナ

ソフィア・アスガトヴナ・グバイドゥーリナ（Sofia Asgatovna Gubaidulina、1931年10月24日- ）は、ソ連邦のタタール自治共和国（現在のロシア連邦タタールスタン共和国）出身の現代音楽の作曲家。ロシア語のキリル文字表記ではСофия Асгатовна Губайдулинаであり、カナで転写すると「サフィーヤ・アスガートヴナ・グバイドゥーリナ」となる。タタール語ではСофия Әсгать кызы Гобәйдуллина(Sofia Äsğät qızı Ğöbäydullina) 。
タタール自治共和国のチーストポリに、タタール系の父親とロシア系の母親の間に生まれる。野原に出ては作曲家になりたいと祈るかたわら、イコンに惹かれるような少女であったという。1932年に家族でカザンに引っ越す。
1946年から1949年までカザン音楽ギムナジウムでピアノと作曲を学び、1949年から1954年までカザン音楽院で作曲をアリベルト・レーマン・グレゴリー・コーガン(Коган Григорий Михайлович) のクラスで学ぶ。1954年に同校を卒業してモスクワ音楽院に進み、ユーリ・シャポーリンのクラスで学び、その後作曲をニコライ・ペイコ(Пейко Николай Иванович) 、ピアノをヤコフ・ザークのクラスで学ぶ。さらにモスクワ音楽院の研究生として1963年までシェバリーンに師事し、卒業した。
ソビエト・ロシアで修学中に、新しい音律を探究したために「いい加減な音楽」との烙印を押されたが、ショスタコーヴィチの支持を得た。ショスタコーヴィチはグバイドゥーリナの卒業試験で、これからも「誤った道」に取り組みつづけるように激励したという。
1970年代半ばに、作曲家仲間のヴィクトル・ススリンやヴャチェスラフ・アルチョーモフらと、民族楽器を用いた即興演奏グループ「アストレヤ」を結成。
1980年代初頭にギドン・クレーメルの擁護を得て、ヴァイオリン協奏曲「オッフェルトリウム」がソ連邦の国外で演奏され、これが現在の国際的な名声のきっかけとなった。その後にT・S・エリオットの霊的な詩集に啓発を受け、この詩人へのオマージュを作曲している。
ペレストロイカが始まり、以前にもまして名声が高まると、ソ連を出て西ドイツに移住した。現在もドイツを拠点に自由な作曲生活を謳歌している。
2000年に、タン・ドゥン、オスバルド・ゴリホフ、ヴォルフガング・リームの3人と共に、シュトゥットガルト国際バッハ・アカデミーの委嘱によって「新ヨハネ受難曲」を作曲、これに続いてハノーファー放送局の委嘱によって、さらに「ヨハネ福音書による復活祭オラトリオ」を完成させる。これらの2曲は、イエス・キリストの死と復活を描いた「2部作」と呼ばれ、今のところグバイドゥーリナの最大規模を誇る作品となっている。なお、「新ヨハネ受難曲」というのはあくまで俗称であり、作曲者自身は「ヨハネ受難曲」と名づけている。
2005年には、ベートーヴェンの「交響曲第5番」に倣った「終末の光明」が、プロムスで上演されている。
グバイドゥーリナの作品は、楽器の特異な組み合わせが特徴的であり、ロシアの民族楽器であるバヤンや日本の琴（箏）を西洋のオーケストラと組み合わせたり、打楽器とサクソフォーン四重奏を組み合わせている。また、スクリャービン博物館において一時的にシンセサイザーが設置された際、いち早くこの電子楽器に興味を示し、ソ連における電子音楽の先駆者ともなった。
正教に改宗したタタール人として、キリスト教の神学や神秘主義を題材とした作品を数多く手懸けており、宗教曲も数多い。1999年にはNHK交響楽団の委嘱で、1人の奏者による3面の箏とオーケストラのための「樹影にて」を作曲している。「太陽の讃歌」はロストロポーヴィチに献呈された。
日本では、ペレストロイカ以降に旧ソ連の水面下で活動を続けた作曲家の1人として紹介されると、武満徹や高橋悠治によって支持された。武満は「オリヴィエ・メシアンの曲に出会った時以来の衝撃」と絶賛し、高橋は1990年代に演奏家としてグバイドゥーリナの作品に取り組んでいる。
初期作品では、特殊奏法への偏愛や、曲全体を貫く上昇ラインなどに現在の作風の萌芽をうかがわせている。即興演奏においてもグバイドゥーリナは1つの音を執拗に連打する音形を好んでおり、その後の作風への直接的な関連が認められる。
西側に紹介された頃には、きわめて単純な素材（たとえば半音階や単音の連続や、半音ずらした音程のグリッサンドなど）を用いつつ、それらの呪術的な積み重ねにより圧倒的なクライマックスを築き上げるという作風にたどり着いていた。時には三和音や教会旋法などが剥き出しで用いられることも多いが、それらが一切従来の音楽的意味を成さず、単なる音響として常に静的に処理され、それらの持つ緊張感の積み重ねによってのみ音楽が進行する。
1980年代初頭に、楽曲構成の手段としてフィボナッチ数列を用いるようになる。この手順は、作曲原理が得られるだけでなく、形式の「息づかい」が許されるというので魅力的に感じられたらしい。この手法による作例に、12楽章の交響曲「声…沈黙…」、「知覚」（Perception）、「太初（はじめ）にリズムありき」が挙げられる。その後の福音書による作品群は、部分的にフィボナッチ数列を援用している。
グバイドゥーリナ作品の大きな特色は、椅子を奏者が持ち歩いたり(弦楽四重奏曲第1番)、三和音を単純にマテリアルとしてパネル化したり（「声…沈黙… 」）、西洋的な時間軸を意図して放棄することである。管弦楽曲でも、中央に据えられたバヤンはオーケストラとは全く無関係に蛇腹の押し引きを繰り返し（Figures of Time）、東洋哲学にも似た超越的な時間感覚を想起させる。ただし、21世紀に入り委嘱を多く受けてからのグバイドゥーリナは、単一の指揮者によって単一のリズムが打ち鳴らされる（ペスト流行時の酒宴）など、従来の西洋音楽の在り方に似せて、かつての前衛色は薄くなってきている。
作品は、シコルスキ社とシャーマー社から発売されている。
アストゥリアス王女賞

アストゥリアス王女賞（アストゥリアスおうじょしょう、スペイン語ːPremios Princesa de Asturias, あるいはアストゥリアス語ːPremios Princesa d'Asturies）は、アストゥリアス公（スペイン王女）が主宰するスペインの賞。1981年から2014年までアストゥリアス皇太子賞、アストゥリアス王子賞、アストゥリアス王太子賞（スペイン語：Premios Príncipe de Asturias）と呼ばれていた。アストゥリアス公賞などとも呼ばれる。
1980年、アストゥリアス王太子財団（Fundación Príncipe de Asturias）により創設。授賞式はアストゥリアスのオビエドで開催され、受賞者には、ジョアン・ミロによる彫像と、賞金5万ユーロが授与される。2014年以降は、フェリペ6世の即位に伴い、アストゥリアス公を継承したレオノール王女にちなんで、アストゥリアス王女財団（Fundación Princesa de Asturias）と改称した。
Premios Princesa d'Asturies現在あるのは、以下の各部門。
シコクビエ

シコクビエ（四石稗、学名:Eleusine coracana、英語:finger millet）は、イネ科オヒシバ属Eleusineの栽培植物。穎果を穀物として食用にする作物である。
穂が指状になることから「フィンガーミレット」と呼ばれる。
栽培化が行われたのは東アフリカ高地と推測されている。
昔から中尾佐助によれば「タンガニーカ辺」及川一也によれば「エチオピア辺」に野生するe.africanaが原種と考えられてきたが、後年シコクビエと同じ4倍体で染色体数2n=36の野生種がアフリカで発見され、1994年にシコクビエの亜種としてEleusine coracanaGaertn. subsp.africana( Kenn.-O'Byrne ) K.W.Hilu &  J.M.J.de Wet と命名され、これがゲノムの詳細な分析などによってシコクビエの原種であることが確定した。ただ、アフリカ起源はゆるがないものの、2000年に入り、1960年代から「交配しても不稔性の種ができる」ために疑問とされていた、その祖先野生種へ同じオヒシバ属で2倍体で染色体数が2n=18の最も近縁なオヒシバE. indica(L.) Gaertn. が何らかの形で入っている可能性が示唆されている。
栽培は西アフリカから中国、日本まで旧世界の広い範囲にまたがっているが、主穀として利用するのはインドの一部及び東アフリカである。ウガンダ、マラウイ、エチオピア、ザンビア、ジンバブエなどで重要な穀物となっている。
ヒマラヤ地域ではロティになる他、インドではムッディと呼ばれるおねりのようなもの、ウプマ（英語版）、ヴァダ、ドーサ、イドゥリ、ガンジー(粉粥)の原料である。
東アフリカでは、食用として利用する他、稗芽の糖化作用によって、いわゆるどぶろくが作られている。また、ヒマラヤ地域では酒原料の基幹であり、ヒマラヤでは固体発酵したシコクビエを青竹の中へ入れ、上から熱湯を注いで、その中に細い竹を入れ、ストローでジュースを飲むように飲むチャンと呼ばれる酒があり、ベンガル、低ヒマラヤでは「Maura（ムラ）」とよばれる麹が作られている。
発根が旺盛であるため、移植栽培に適し、種を蒔いてある程度成長したところで植え替えが行われる。中尾佐助はこの作物が古い場合にこの栽培が「田植え」の起源である可能性を示唆している。また、この種は、他にも水田でも栽培されたり、いわゆる早乙女と呼ばれる女性のみで作られるなど稲作との共通点が多い。
中国では「穇子」、「竜爪稗」、インドで「Ragi」、スリランカでは「Corakan」、ニグロ語で「Uimbi」、アビシニアで「Dagussa」アフリカ奥地では「murwa」、ザンデ語で「moru」、アラビア語で「telebum」、サンスクリット語で「rajika」、ヒンディ語で「mandua」「Mandal」、ベンガル語で「Marua」、マラーティー語で「NAGLI」「NACHOI」グジュラート語で「Bavto」「Nagli」、テルグ語で「Ragulu」、タミル語で「Ragi」「Kelvaregu」、カナラ語で「Ragi」、マラヤーラム語で「Muttari」、セイロン語で「Koraken」、ネパール語で「Kodo」（कोदो）と呼ぶ。ケニアのキクユ語ではmũgĩmbĩ（モゲンベ）という呼称である。
スーダン一帯では「Murwa」系の呼称が使われ、ベンガル語の「Marua」はネパール、シッキムにも分布している。
なおネパールからセイロン辺りで使われる「Kodo」はシコクビエのほかにスズメノコビエ（Paspalum scrobiculatum）も指す。
日本で古くから利用されてきたこの穀物は、『古事記』、『日本書紀』に記載があるアワ、ヒエ、キビなどと異なり、文献等に記載が少ない。
さらに、「シコクビエ」の漢字表記についても、「反当り4石取れる」ために「四石稗」という説と、「四国稗」とする説がある。
また地方名が多いことが特徴で、岐阜県だけでチョウセンビエ（朝鮮稗徳山村と郡上八幡）、アカビエ（徳山村）コウボウビエ（弘法稗）タイコウビエ（太閤稗　荘内村）というものがあるほか、富山県でマタビエ、ヨスケビエ(与助稗利賀村)、と呼ばれ、他にヤツマタ、エゾビエ、ダゴビエ、カモアシビエ、カラビエ、などという呼称もある。何故呼称が多様なのかについての要因は不明である。
石川県白山市白峰地区では、穂の形がカモの足に似ているということから、「かもあし」転じて「かまし」と呼ぶ。また、製粉し素炒りしたシコクビエと、水、砂糖、デンプン粉と混ぜて圧力をかけ、薄く円い瓦煎餅状にした菓子「かまし」、饅頭に混ぜたかまし饅頭などが、富山県白山の白峰地域の栃もちかんこの家で生産されている。
米食が普及する以前には、日本各地で栽培されていたと考えられているが、現在の日本では四国や中部地方の山間地域など、わずかな地域でしか栽培が確認されていない。日本では粉に挽いておねりや団子として食べられたことが多かったが、粥にして粒食することもあった。日本人による味の評価は非常にまずいとするものと美味とするものに極端に分かれるが、まずいとする記述はおおむね粒食に対する評価であり、美味とするものの評価は粉食に対するものである。20世紀に入ってからは、青刈りと呼ばれる家畜の飼料として栽培された。シコクビエ粉は、インドなどでの名称にちなんでラギ粉とも呼ばれている。
佐々木高明によれば、 一般的な食べ方はネパールと日本で共通して、鍋で湯を沸かし、その中へ粗割りしたシコクビエを入れて炊く。というものであるが、他に（A）脱穀の後、臼で搗いて粉にし、蕎麦がきのようにして食べる、（B）その粉を炊いて、一種の粉がゆにして食べる、（C）煎ってはったい粉のようにして食べる、というものがある。
ごめん、愛してる

『ごめん、愛してる』（ごめん あいしてる、原題：미안하다, 사랑한다）は、韓国KBSで2004年11月8日から12月28日まで放送されたテレビドラマ。全16回。韓国では題名の「ミアナダサランハンダ」を略して「ミサ」と呼び、見終わるとドラマが頭から離れなくなって何も手につかない「ミサ廃人」を生み出したり、主演俳優のファッションやセリフを真似る熱血ファンたちが現れたりするなど、社会現象を起こした。韓国では最高視聴率29.2%を記録する話題作となり、「第32回韓国放送大賞」授賞式で最優秀作品賞を受賞した。第41回百想芸術大賞では、本作品によってテレビ部門の作品賞をKBSが、テレビ男性最優秀演技賞を主演ソ・ジソブが受賞した。
韓国外でも3ヶ国でテレビドラマがリメイクされた。トルコのリメイク版は2013年3月からFOXにて放送された。タイのリメイク版は2016年3月からOne 31にて放送された。日本のリメイク版は長瀬智也主演で2017年7月9日から9月17日までTBS系「日曜劇場」枠で放送された。中国では映画としてリメイクされ、2014年1月に公開された。
幼いころ韓国からオーストラリアへ養子に出されたが養父母の家を抜け出し、その後ストリート・チルドレンとして野生児のように育ったムヒョク。"貧しさのため、仕方なく自分を養子に出した"母親を思いながら、自身も生きていくため詐欺まがいなことをしつつ恋人ジヨンと肩を寄せて暮らしていた。しかし、その幸せも長くは続かず、ジヨンはマフィアといつの間にか婚約をし、ムヒョクの元を離れた。
一方、韓国のトップスター、ユンとミンジュがドラマの海外ロケでメルボルンを訪れていた。ユンの幼馴染で彼のスタイリストのウンチェも同行しており、ユンを想うウンチェは複雑な思いを胸に秘めながら撮影に臨んでいた。どんなに好きでも見つめることしかできない彼に、いつか告白しようとじっと待ち続けているウンチェ。しかし、ユンの視線の先にあったのは、プレイガールのミンジュだった。それを知ったウンチェは、ユンのためにも一緒に帰国できないと、ひとりホテルを出てしまうが、そこで旅行者を狙った強盗に合い、身包みを剥がされてしまう。
路頭に迷ったウンチェがメルボルンをさまよっているところを、カモと見たムヒョクが接触した。泥酔させた彼女をストリップに売り払い、そのみかじめ料を得たムヒョクだったが、仲間の"戦利品"にあったウンチェのパスポートを見て、心がとがめたのか彼女を連れ戻しに走る。
追っ手から逃げ切ったウンチェとムヒョクだったが、すぐ市街地に戻ることが出来ず、埠頭で一夜を過ごした。いつの間にか姿を消したムヒョク（ウンチェ談：おじさん）に礼を言えぬまま、ウンチェは無事に帰国する。
ウンチェを埠頭に置いたまま、ひとり自宅に戻ったムヒョクだったが、玄関に置かれたジヨンからの結婚式の招待状に、怒りをあらわにし会場へと向かったムヒョク。冷ややかな態度で披露宴に出席していたところ、彼の目に新婚夫婦を狙うスナイパーが映った。彼女を救うため、咄嗟に前に出たムヒョクの頭部に銃弾が撃ち込まれてしまう。（以上第1話）
日本では、KNTVにて2005年6月5日から9月19日まで日本語字幕版が放送され、地上波では、テレビ東京ランチチャンネル枠にて2006年に日本語吹き替え版が5月17日から6月14日まで月曜 - 木曜12時30分 - 13時25分、テレビ東京シネ・ラ・バンバ枠にて字幕版が5月18日から7月20日まで毎週木曜2時30分 - 4時15分（※1日2話ずつ）、独自編集の全17話にて放送された。2011年6月21日からはBSジャパンにて放送された。
2013年3月からMF Yapımにて制作・FOXにて放送。舞台をトルコとドイツに置き換えている。
2016年3月からエグザクト・セネリオにて制作・One 31にて放送。舞台をタイに置き換えている。
2017年7月9日から9月17日までTBS系「日曜劇場」枠にて、舞台を日本に置き換えて制作され・放送された。主演はTOKIOの長瀬智也。
2014年1月3日に公開された。本作品では舞台を中国に置き換えている。日本未公開。
JKT48

JKT48（ジェーケーティー フォーティーエイト）は、ジャカルタを中心に活動しているインドネシアの女性アイドルグループ。秋元康の総合プロデュースにより、2011年に結成された。日本国外で最初に結成されたAKB48グループである。
日本で活動するAKB48の姉妹グループとして結成された。コンセプトはAKB48をモチーフにしつつ、インドネシア独自の文化に合わせたアイドルグループになる。運営事務局（JKT48 Operation Team）は、電通の子会社である電通メディア・グループ・インドネシアに置き、AKB48からの移籍者を除く全メンバーの所属事務所としても機能している。当グループ発足時点で日本国内では、AKB48のほかにSKE48、SDN48、NMB48およびHKT48の計5つのAKB48グループが結成されていたが、日本国外への進出はJKT48が初となった。
インドネシアはイスラム教圏にあり、ムスリムがおよそ9割を占めることから、JKT48ではイスラム教上の文化を重んじる傾向が見られる。ラマダン中には、通常の公演は休止されJKT48劇場などで関連イベントを実施したりする。またその期間中は、素足を見せないなど衣装も配慮される。2018年開催のAKB48 53rdシングル 世界選抜総選挙にはJKT48メンバーにも立候補権が与えられたが、ラマダン明けの祭日であるレバランと開票イベント日が重なっていることを理由に全メンバーの立候補を見送った。
日本国外のAKB48グループは原則としてオリジナル楽曲が与えられることがなかった。JKT48も例外ではなく、日本のAKB48グループの楽曲をインドネシア語に翻訳したものを発表している。この現状については反発もあり、2017年9月に行われた握手会イベントにおいて「Kami Butuh Single Original（私たちはオリジナルシングルを必要としている）」という横断幕を掲げたファンが現れたことがある。メンバー自身もオリジナル曲の実現をグループとしての目標に掲げていた。2018年12月22日、グループ初のオリジナル楽曲を制作することが発表され、2019年11月に『JKT48 オリジナルシングル選抜総選挙』を開催するに至った。
JKT48の正規メンバーは、原則「チームJ」「チームKIII」「チームT」の3つのチームのうち、いずれか一つに所属していたが、2021年3月15日付でグループ新体制を開始したため、チームJ、チームKIII、チームT、 アカデミークラスの体制を無くし、一つのチームとして活動を続けている。
JKT48アカデミーは、研究生システムの改革として設立された育成機関。2018年4月15日に研究生より移行。メンバーはアカデミー生と呼ばれる。元メンバーであるデフィ・キナル・プトゥリが校長を務める。
従前の研究生に相当する「Class A」と新人に相当する「Class B」とに学級を分け、「Class B」で基礎を学び一定のレベルに達した段階で「Class A」に進級する。入学から1年で正規メンバーに昇格できなかった場合は、その時点で在籍資格が消滅し退学になるとされていたが、2019年3月30日に在籍期限の撤廃が発表された。また正規メンバーも固定ではなく、握手会実施ごとに降格の可能性がある。
2021年3月15日付でグループ新体制開始のため、JKT48アカデミーが一時休校となっている。
講師（2021年3月14日時点）
元講師
JKT48キャプテン
JKT48副キャプテン
チームJキャプテン
チームKIIIキャプテン
チームTキャプテン
チームT副キャプテン
これまで12度のメンバーオーディションを実施し、AKB48からの移籍・留学を除く全てのメンバーがこれらのオーディションを経て加入している。
2018年2月までは研究生あるいは研究生候補生から、同年4月以降はJKT48アカデミー クラスAからの昇格となる。
2021年以降はチームは解体し、研究生は正規メンバーに昇格となる。
JKT48アカデミー クラスBからクラスAへの進級者。
合格者のうち太字となっているのは2024年12月23日現在、在籍しているメンバー。
シングル表題曲およびカップリング曲を歌うメンバーをファン投票によって決定するイベント。第1回が2014年に開催され、その後2019年の第6回まで開催された。
AKB48
AKB48
インドネシア
日本
インドネシア
日本
インドネシア
日本
インドネシア
日本
インドネシア
シンガポール
日本
インドネシア
日本
インドネシア
Idli

Idliutawaidly(pronunciation(pitulung·info)) (/ɪdliː/) minangka jinis pananan saka beras sing dicithak, sing asale saka subbawana India, sing misuwur minangka panganan sarapan ing India Kidul lan ing antarané Tamil ingSri Lanka. Roti sing digawé mbaka di dang dumadi saka fermentasilentils ireng (de-husked) lan beras. Proses fermentasi ngilangi ampas pathi saéngga luwih gampang dimetabolisasi awak. Idli duwèni sawetara jinis, kalebu rava idli, sing digawé saka semolina . Jinis daerah kalebusannaKonkan.
Amarga idli iku sepa rasané, ubarampé dianggep wigati. Idli asring disandhingaké karo sambar nanging iki beda-beda gumantung karo wilayah lan rasa saben pawongan. Idli uga asring dibarengi karochutney(sakaklapa), kaara chutney (dumasar bawang) utawa Kari Iwak Pedhes . Ing garing dicampur bumbupoditrep nalika lelungan.
Pachadi

Pachadi( Telugu   , Kannada   Tamil   , Malayalam   ) nuduhake acar segar tradisional India Selatan sing disedhiyakake sajian sajian. Diterjemahake kanthi wiyar, nuduhake panganan sing wis ditumbuk. Ing Andhra Pradesh, Telangana, Karnataka, Kerala lan Tamil Nadu, pachadi minangka kari lauk sing padha karoraitaIndia Utara, lan digawe nganggo sayuran, yoghurt, klapa, jahe lan godhong kari lan dibumboni mustar. Pachadi umume minangka klapa sing panas utawa entheng, lombok ijo, lombok abang lan sajian adhedhasar yogurt sing digawe sayuran utawa woh-wohan mangsan.Iki digawe saka sayuran seger lan disajikake kanggo ngiringi nasi lan kanggo cemilan kayaidli,dosa, lan pesarattu. Akeh jinis sayuran sing kalebu. Kadhangkala kulit sayur digunakake, kayata kulit labu, sing diaranibeerapottu pachadiing basa Telugu.
Chutney

Chutneyminangka kulawargabumbuutawasaosing masakan ing bawana India . Chutneys bisa temen maujud ing formulir kayatatomatrelish, lemahkacanggarnish,yogurtutawacurd,timun, klapa pedhes, trikatuka pedhes utawaMintsaus cocol. Powder chutney India Kidul digawe saka lentil garing sing dipanggang supaya disiram ingidlislandosas.Kacang polong kacang bisa digawe udan utawa minangka bubuk garing.
.
Varian umum ingmasakan Anglo-Indianggunakake woh tart kayataapel tajam,rhubarbutawaacardamson singdigawe luwih entheng kanthi bobotegula sing padha(biasanedemerara utawa gula coklatkanggo nggantijaggerying sawetara asam manis India).Cukàditambahake ing resep chutney gaya Inggris sing tradisional umume menehi umur dawa supaya woh musim gugur bisa diawetake sajrone taun (kayamacet, jeli lanacar) utawa bisa didol minangka produk komersial . Acar India nggunakakeminyak sawiminangka agen pickling, nanging chutney gaya Anglo-India nggunakakemaltutawacuka sarising ngasilake produk sing luwih entheng yen ing masakan kulon asring dipangan nganggo keju keras utawa nganggodaginglanunggas singadhem, umume ingnedhaawanpubadhem
Rempah-rempah singumum digunakake ing chutneys kalebufenugreek,ketumbar,cumin, lan asafoetida (hing). Bahan lan kombinasi liyane sing misuwur kalebuketumbar, capsicum,mint(ketumbar lan chutney mint asring diarani "chutneyhara", Hindi kanggo "ijo"),TamarindutawaImli(asring diarani chutneymeethi, amargameethiing basa Hindi tegese "manis"), Kidul (utawasaunth, digawe karo tanggal lan jahe), klapa,trikatuka, prune,tomat,lombok abang, ijolombok,mango,jeruk(digawe saka kabèh, limes unripe),papak,klapa,kacang, Dahi, tomat ijo,dhaniyapudina (cilantro lan mint),kacang(chungney shengdanaing Marathi),jahe, dahi (yogurt),bubuk cabaiabang,asambawang bombaytomat,cilantro,asamklapamint,lan apricot.
Chutney Major Grey minangka salah sawijining olahan jinis chutney manis lanpedhes singpopuler ingAmerika Serikat. Resep kasebut dilaporake digawe dening perwira Angkatan Darat Inggris abad kaping 19 kanthi jeneng sing padha (bisa uga apokaliptal ) sing kira-kira wis manggon ing sawetara wektu ing Raj . Bahan khase yaikumangga,kismis,cuka, jusjeruknipis,bawang, ekstrakasam jawa, pemanis lan rempah-rempah. Sawetara perusahaan ngasilake Major Grey's Chutney, ing India, Inggris lan AS.
삼바르

삼바르(힌디어:सांभर)는남인도및스리랑카에 사는드라비다인들의 요리로,렌즈콩과 여러 가지채소를타마린드맛국물에 끓여 내는 음식이다.커리의 일종으로,쌀밥,이들리,도사등에 곁들여 먹는다.
"삼바르"라는 말은타밀어"삼바르(சாம்பார்)"에 그 기원을 둔다.말라얄람어"삼파르(സാമ്പാർ)"와텔루구어"삼바루(సాంబారు)"도동원어이며,칸나다어에서는 삼바르가 "훌리(ಹುಳಿ)"라 불린다.
독일 순양함 자이들리츠

자이들리츠(Seydlitz)는 독일 해군아드미럴 히퍼급 중순양함의 4번함으로 완성하지는 못했다.
1936년 12월 29일 기공, 1939년 1월 19일 진수.제2차 세계대전의 시점에선 23%뿐이 완성되지 못했다. 소련이 동형의 미완성함인뤼초프와 함께 구입을 희망했지만 독일측이 이를 거부했다.
잠수함 건조에 중점이 놓여졌기 때문에 공사는 지체되었다. 1942년 8월 완성도 90%의 시점에서항모로의 개장이 결정되었다. 하지만 물자부족으로 인해 1943년 1월 공사는 중지되었다.쾨니히스베르크로 예항되어 그곳에서 1945년 4월 10일 자침시켰다. 1946년 소련에 의해 인양되어 포르타와로 개명되었다. 1950년대에 고철로 처분되었다고 사료된다.
네이비필드에서는 항공모함으로 개장된 자이들리츠가 등장한다.
2012년 하계 올림픽 사이클

제30회 하계 올림픽사이클경기는 2012년 7월 28일에서 8월 12일까지영국런던에서 개최되었다. 트랙 종목과 BMX 종목의 경기장은런던 벨로파크였고,산악 자전거경기장은에식스주헤이들리 팜이었다.도로 경기는 런던 중심부에 있는더몰을 출발해서리를 돌아 다시 출발지점으로 오는 것이었다.
총 74개국에서 온 196명의 사이클리스트가 2012년 하계 올림픽 사이클 종목에 참여했다.
런던중심부와영국잉글랜드 남부의 서리
런던벨로 파크에 위치한 경륜장
영국에식스에 있는 헤이들리 팜
런던벨로 파크에 위치한 BMX 트랙
우라드콩

우라드콩(힌디어:उड़द우라드,학명:Vigna mungo비그나 뭉고)은콩과의한해살이풀이다.
우르드는 검은빛으로 광택이 나며 타원형에 녹두만한 크기를 지닌다. 약간의 흙냄새가 나고 대부분 껍질을 벗기지 않은 상태로 유통된다.
미얀마,방글라데시,인도,파키스탄이 원산지이다.
간단히 쪄서 간식처럼 먹기도 하고, 가루로 내어 반죽한 뒤 도넛 모양으로 튀겨낸 인도의 메두 바다(Medu vada)로도 만들어 먹는다. 또한 우르드를 향신료와 함께 끓이면 인도의 스튜인 우르드 달(Urd dal)로 조리할 수 있다. 이 우르드 달은 또 다시 인도식 떡인 이들리(Idili)나 인도식 팬케이크인 도사(Dosa)를 반죽하는 데 쓰인다.
양질의 단백질이 풍부하고 지방이 적어 체중조절에 도움이 된다. 섬유질이 풍부에 변비 예방에 좋다. 비타민 B2로도 알려진 리보플라빈(riboflavin)이 함유되어 있어 피부에 유해한 과산화지질을 분해해 피부 개선, 노화 방지 등에 효과를 가져다준다.
자유 독일 국민위원회

자유 독일 국민위원회(自由 獨逸 國民委員會,독일어:Nationalkomitee Freies Deutschland;NKFD나티오날코미테 프라이에스 도이칠란트)는제2차 세계대전당시소련의 지원을 받아 활동한독일계 반나치 단체이다.
1933년 독일에서국가사회주의 독일 노동자당(나치당)이 집권하게 되면서독일 공산당(KPD)은 불법화되었고, 공산당원들은 대부분 소련으로 도피했다.바르바로사 작전으로 독일이 소련과의 전쟁을 개시하자 소련에 붙잡혀 전쟁 포로가 되는 독일인들이 생겼다. 소련은 이들 독일계 포로들로 반나치 괴뢰 조직을 만들려 시도했으나 이들이국방군이 언젠가는 최종 승리할 것이라 믿어 의심치 않았기에 별 신통한 효과는 없었다.
스탈린그라드 전투에서 독일이 패배하면서 독일군 포로들의 수가 크게 증가했고, 이에 따라 독일의 승리에 대한 희망도 크게 꺾였다. 그리고 1943년 6월 초알프레트 쿠넬라와루돌프 헤른슈타트가 위원회 선언문을 작성했다.이 선언문에서 과거나폴레옹에 맞서러시아 제국과 함께 싸운프로이센인들(e.g.클라우제비츠등)을 진정한 독일인의 귀감이라고 거론했다. 이리하여 1943년 7월 12일모스크바근교의크라스노고르스크에서 NKFD가 결성되었다.위원장은 망명한 독일계 공산주의자에리히 바이네르트였고, 중위하인리히 폰 아인지델 백작과 소령카를 헤츠가 부위원장을 맡았다. 위원회 지도부는 총 38명이었으며 그 중 28명은 국방군 포로였고 10명은 그전에 망명온 독일계 공산주의자들이었다.
그러나 장교들 대다수는 NKFD에 가담하기를 거부했기 때문에, 중령알프레트 브레테의 제안으로 공산주의자 및 사병들과 접촉하지 않아도 되는 별개 조직을 만들기로 했다. 이에 따라 NKFD 결성으로부터 2개월 뒤 "독일장교동맹"(독일어:Bund Deutscher Offiziere; BDO)이 설립되었다. 동맹 총재는 포병대장발터 폰 자이들리츠쿠르츠바흐였다. 소련에 포로로 잡힌 독일군 장교 다수가 BDO에 가입했다. 그 중 가장 저명한 사람은 스탈린그라드에서 항복한제6군사령관프리드리히 파울루스원수였다. 이후 BDO는 NKFD에 흡수되었다.
NKFD는 소련의 주도로 만들어졌고 또한 공산주의자들이 위원을 지냈지만 보수적인 상징과 이념을 채용했다. 예컨대바이마르 공화국의 흑적금 삼색기가 아닌독일 제국의 흑백적 삼색기가 사용되었다. NKFD는 1937년 이전의 국경을 회복하면서 국방군의 권력을 온존시키기 위해 소련과 평화협상을 하고 나치 정권 지도부를 처벌해야 한다는 목표를 세웠다. 하지만 시간이 흘러도 반나치쿠데타가 일어날 기미가 보이지 않자 NKFD의 이념은 점차 좌경화되었다.
NKFD 및 BDO의 활동은 주로 신문이나 무선 방송을 통한 선전에 치우쳤다. 그들은 전선의 독일군 병사들 및 소련군에 잡힌 포로들에게 소책자를 돌렸다. 자이들리츠쿠르츠바흐 대장은 NKFD-BDO 구성원들로 이루어진 반나치 군대 편성을 제안했지만 소련측은 이를 받아들이지 않았다.
붉은 군대가 독일 본토에 진주하면서 NKFD 구성원 중 일부는소련 점령 지역의 지방 정부 공직자로 임명되었다.나치 독일이 완전히 멸망한 뒤 NKFD 구성원들은 대부분 소련 점령지역으로 송환되었고, 소련 점령지역의 후신인독일민주공화국(동독) 건국에 주요한 역할을 했다. BDO 맹원 일부는 동독 군대인국가인민군창군에 참여했다. 반면 자이들리츠쿠르츠바흐 대장처럼전쟁범죄자로 처벌받고 서독으로 쫓겨난 사람도 있었다.
मोदक पात्र

मोदकपात्र हे एक भारतीय पाक साधन आहे.
मोदक पात्र हे मुख्यतःतांब्याचेअसते. याचा आकार तळाशी सपाट आणि गोलाकार असतो. त्याच्या आतील भागात एक जाळीदार, गोलाकार, चपटा पत्र्याप्रमाणे भाग असून त्याचे झाकण हे उभट असते.
मोदक पात्र हे उकडीचे मोदक तयार करण्यासाठी वापरले जाते. तसेच सांजणे(फणस इडली) तयार करण्यासाठी व कोणताही पदार्थ उकडण्यासाठी वापरले जाते.
केरळ राज्यातील खाद्यसंस्कृती

केरळात शाकाहारी व मांसाहारी दोन्ही अन्न प्रकारांचा समावेश होतो.मासे,कोंबडीआणि अन्य मांसप्रकार येथे खाल्ले जातात.मसाल्यांच्या पदार्थांचा वापर अन्न प्रक्रियेत मोठ्या प्रमाणावर केला जातो.भात हा अन्नाचा महत्त्वाचा घटक असून दिवसाच्या कोणत्याही वेली ते खाला जातो.न्यःरीचे मुख्य पदार्थ तांदळापासून केले जातात ज्यामध्येइडली, पुत्तू,अप्पम,इडीअप्पम ,वडा यांचा समावेश होतो.चटणी, कडल,पायसम, चिकन करी , माशांची आमटी,रस्सम यासारख्या पदार्थांचा आस्वाद या जोडीने घेतला जातो.सध्या हा शाकाहारी भोजनाचा प्रकार असून ते केळीच्या पानावर वाढले जाते. या जेवणाच्या शेवटी गोड खीर म्हणजे पायसम खाल्ली जाते.मधल्या वेळच्या खाण्याच्या चटकदार पदार्थात केळ्याचे वेफर्स यासारखे पदार्थ येतात.मांसाहारी पदार्थांमध्येही येथे वैविध्य आढळते.चहासोबत केळीपासून तयार केलेली भजी आस्वादाने खाल्ली जातात. चहाचे मळे उत्तम प्रतीचे आहेत.
पचडी

पचडी(तेलुगू:పచ్చడి,कन्नड:ಪಚಡಿ,तमिळ:பச்சடி,मल्याळम:പച്ചടി) हा एक तोंडी लावायला किंवा सोबतीला म्हणून दिल्या जाणारा पारंपारिकदक्षिण भारतीयताजाकोशिंबीरसदृश पदार्थ आहे.आंध्र प्रदेश,तेलंगणा,कर्नाटक,केरळआणितामिळनाडूमध्ये, पचडी ही उत्तर भारतीय रायतासारखीच एक साइड डिश आहे आणि ती भाजी, दही, नारळ, आले आणि कढीपत्ता आणि मोहरीसह तयार केली जाते. पचडी ही साधारणपणे गरम किंवा हलके मसालेदार खोबरे, हिरवी मिरची, लाल मिरची आणि दही-आधारित डिश आहे जो हंगामी भाज्या किंवा फळे वापरून बनवला जातो.
हे ताज्या भाज्यांपासून बनवले जाते भात आणिइडली,डोसाआणि पेसरट्टू यांसारख्या पदार्थासोबत तोंडी लावायला म्हणून दिले जाते. यात विविध प्रकारच्या भाज्यांचा समावेश होतो. कधी कधी भाजीच्या सालीचा वापर केला जातो, जसे की कडवट करवंदाची साल, ज्याला तेलुगुमध्ये बिरापोट्टू पचडी असे म्हणतात.
अनंत वामन वर्टी

डॉ.अ.वा. वर्टी(२ डिसेंबर, इ.स. १९११ - मृत्युदिनांक अज्ञात) हे व्यवसायाने डॉक्टर असूनमराठी भाषेतीलएक विनोदीलेखकहोते.
वर्टी यांचा जन्म २ डिसेंबर, इ.स. १९११ रोजीमहाराष्ट्राच्याजळगाव जिल्ह्यातीलसावदेयेथे झाला. त्यांनी मुंबईच्या ग्रॅन्ट मेडिकल कॉलेजमधून एम.बी.बी.एस.ची पदवी घेतली होती. त्यानंतर त्यांनीनाशिकयेथे वैद्यकीय व्यवसाय सुरू केला. पुढे त्यांनी नाशिक नगरपालिकेत वैद्यकीय अधिकारी म्हणून जबाबदारी स्वीकारली. ते काम त्यांनीइ.स. १९७१पर्यंतकेले. अ.वा. वर्टी हेबॅडमिंटनपटूहोते.ब्रीजया खेळाचीही त्यांना आवड होती. परंतु त्यांना साहित्यामध्ये विशेष रस होता. वर्टी यांच्या लेखनात कथानकांची विविधता दिसून येते. तसेच मानवी स्वभावाचे मार्मिक चित्रण दिसते. कथेचा चमत्कारपूर्ण शेवट करून वाचकावर ते खास परिणाम  साधत.
इ.स. १९५३साली गांवकरी प्रकाशनातर्फे प्रसिद्ध होणाऱ्याअमृतया मासिकाचेसंपादकपदत्यांनी घेतले. या मासिकासाठी त्यांनी नावीन्यपूर्ण कल्पना राबवल्या आणि ते मासिक नावारूपास आणले.इ.स. १९६०साली त्यांनी स्वतःचेश्रीयुतहे अमृत मासिकाच्या धर्तीवरचे नवीन मासिक सुरू केले. तेइ.स. १९६७सालापर्यंत सुरू होते. या शिवाय त्यांनीचंद्रहासनावाचे प्रकाशनही सुरू केले. या प्रकाशनातर्फे अनेक कथासंग्रह प्रकाशित केले गेले. डॉ. वर्टी यांनीसार्वजनिक वाचनालय, नाशिक,नाशिक एज्युकेशन सोसायटी,नाशिक जिमखाना, सांस्कृतिक महामंडळ, सारस्वत सभा अशा अनेक संस्थांमध्ये महत्त्वाची पदे भूषविली होती. नाशिक येथे नाशिक सार्वजनिक वाचनालयातर्फे जिल्हा साहित्यिक मेळाव्याचे आयोजन ते करत असत. त्यांच्या नांवाने दर वर्षी डॉ. अ.वा. वर्टी कथालेखक पुरस्कार दिला जातो.
डॉ. वर्टी यांनी प्रामुख्याने विनोदी कथा लिहिल्या. त्यांच्या कथांची संख्या ५००हून अधिक आहे. त्यांचे २१ कथासंग्रह प्रसिद्ध झाले आहेत. कथांशिवाय ‘अभिनय’, ‘नवा धर्म’, ‘कठपुतळ्या’, ‘हेरंब’, ‘वाघीण’ या कादंबऱ्यांचे लेखन त्यांनी केले. यातील ‘नवा धर्म’ ही कादंबरी हिंदू मुस्लिम ऐक्याचा पुरस्कार करणारी आहे. त्यांच्या ‘तिसरी इच्छा’ व ‘सुलूचा रामा-इडली डोसा’ या दोन एकांकिका गाजल्या होत्या.राणीचा बागहे नाटक अतिशय गाजले.  हेनाटकइ.स. १९४७ साली लिहिलेल्या वर्टींच्या ‘अभिनय’ या कादंबरीवर आधारित होते. या नाटकाचा पहिला प्रयोग ६ ऑगस्ट, इ.स. १९४९ रोजी पुण्यातीलभानुविलास थिएटरयेथे झाला होता. तत्कालीनमुंबईइलाख्यात सर्वोत्कृष्ट नाटकाचा पुरस्कार या नाटकाला लाभला होता. मो.ग. रांगणेकर संचलित नाट्यनिकेतन या संस्थेतर्फे या नाटकाचे प्रयोग केले गेले. नाटकाचे ३०० पेक्षाही जास्त प्रयोग झाले. नाट्य-अभिनेतेप्रभाकर पणशीकरहीया नाटकात काम करत असत.इ.स. १९५७साली राज्य नाट्यस्पर्धेत एकाच वेळीमराठी,गुजरातीवकानडीभाषांमधून या नाटकाचे प्रयोग सादर झाले. हा एक विक्रमच आहे.
वर्टी यांच्या ‘टॉमी’ या कथेसइ.स. १९३७मध्येकिर्लोस्कर मासिकाच्यालघुकथा स्पर्धेत दुसरे पारितोषिक मिळाले होते.प्रल्हाद केशव अत्रेयांच्या ‘समीक्षक’ मासिकाच्या कथास्पर्धेत ‘मुमताज’ या कथेस प्रथम पारितोषिक मिळाले होते.
फणस

फणस (इंग्रजीत जॅक फ्रूट) हे एक प्रकारचेफळआहे. फणसात गरे असतात.
फणस हे फळ आकाराने फार मोठे असते. फणसाच्या आवरणाला चारखंड असे म्हणतात. चारखंडाला काट्यांसारखी अनेक टोके असतात., त्यामुळे फणस हा बाहेरून काटेरी खडबडीत असतो. फणसाच्या आतील भागात मधोमध काठीसारखा भाग असतो. त्याला पाव असे म्हणतात. त्यालाच अनेक गरे लागलेले असतात. एका गऱ्यामध्ये एक बी असते. तिला आठोळी म्हणतात. फळाच्या शेवटच्या टोकाला आलेल्या गऱ्याला टेंबळी म्हणतात. छोट्या कच्च्या फणसाला कुइरी म्हणतात. कच्च्या फणसाची भाजी करतात.
फणसाला किंवा त्याच्या झाडालानिचूळअसाही एक शब्द आहे.
फणसाचे दोन प्रमुख प्रकार आहेत.
बरका ही फणसाची एक जात आहे. हा फणस हा अधिक मधुर आणि रसाळ असतो. बरका फणस हा प्रामुख्याने कोकणात आढळून येतो. बरकाचे गरे काप्याच्या गरांपेक्षा जास्त चिकट असतात. कोकणात या प्रकारच्या फणसाचा रस काढून तो तांदळाच्या रव्यात मिसळून सांदणे हा गोड पदार्थ करतात.
कापा ही फणसाची एक जात आहे. हा फणस हा बरक्या फणसापेक्षा कमी गोड आणि रसाळ असतो. कापा फणस हा प्रामुख्याने देशावर आढळून येतो. कापा फणस कापायला बरकापेक्षा थोडा सोपा असतो.
फणसाच्या कापा आणि बरका याप्रमाणेच विलायती फणस हीसुद्धा एक जात आहे. या जातीचा फणस प्रामुख्याने भाजीसाठी वापरतात. सकल्या, नीर आणि डगूळ याही फणसाच्या जाती आहेत.
फणसाची लागवड महाराष्ट्रातीलकोकणभागात होते. तसेच देशावर किंवा घाटावरही फणस आढळून येतात. फणसाचे झाड हे आकारमानाने मोठे असते. झाडाच्या बुंध्याला फणस लटकलेले असतात.
फणसाचे गरे खाल्यावर त्यावरविड्याचे पानखाऊ नये. तसे करणे हेविरुद्धाशनआहे.
फणस पिकल्यावर त्यांचा सुवास सर्वत्र पसरतो. फोडून आतील गरे खाण्यासाठी वापरतात. फणस पिकून मऊ झाल्यावर आतील गरे काढतात. या गांपासून पोळ्या, गऱ्यात तांदळाची कणी मिसळून सांदण करतात, ती ताजी खाण्यास चांगली लागतात. हिरव्या फणसाची भाजी करतात. कच्च्या फणसाचे गरे बारीक चिरून, खोबऱ्याच्या तेलात तळून त्याला तिखट, मीठ लावतात. हे खाण्यास कुरकुरीत व चविष्ट लागतात. काही ठिकाणी याच्या गऱ्यांपासून आईस्क्रीम बनवतात.
फणसाच्या आतील बीला आठळी म्हणतात. या आठळ्या भाजून तसेच मीठ घालून उकडून खातात किंवा आठळ्यांची भाजी करतात,
फणसाची टरफले (चारखंड) गाई-म्हशींना खायला देतात; त्यामुळे त्या भरपूर दूध देतात.
झाडाचे लाकूड, होड्या, खेळणी, तंबोरा आणि वीणासारखी वाद्ये, उच्च प्रतीचे फर्निचर, कोरीवकाम असलेल्या शोभिवंत वस्तू, लाकडी पिंजरे, खोकी, बांधकाम वगैरेंसाठी उत्तम असते.
อิดลิ

อิดลิหรืออิดลี(อักษรโรมัน: Idli หรือ idly) เป็นขนมข้าวประเภทอาหารคาวประเภทหนึ่งที่มีที่มาจากอินเดียใต้นิยมทานเป็นมื้อเช้า ทำมาจากก้อนแป้งที่ทำมาจากถั่วดำที่กระเทาะเปลือกแล้วกับข้าวที่นำมาหมักก่อนนำไปนึ่งไอน้ำ
อิดลิในรูปแบบในอดีตปรากฏกล่าวถึงในเอกสารโบราณของอินเดียมากมาย เช่นในวรรณกรรมภาษากันนาดาจากปี ค.ศ. 920วัททรธเนโดยศิวโกฏิจรรย์กล่าวถึง "อิฑฑาลิเก" (iddalige) ซึ่งทำมาจากแป้งแกรมดำจวุนทารยะที่สอง (Chavundaraya II) ผู้ประพันธ์สารานุกรมกันนาดาที่เก่าแก่ที่สุด โลโกปกร (Lokopakara;ป.ค.ศ. 1025) บรรยายถึงการเตรียมอาหารนี้ด้วยการจุ่มแป้งแกรมดำในน้ำนมเนยแล้วนำไปบดผสมน้ำใสจากเคิร์ดกับเครื่องเทศกษัตริย์แห่งจาลุกยะตะวันตกและนักวิชาการโสเมศวรที่สาม(ครองราชย์ดินแดนที่ปัจจุบันอยู่ในรัฐกรณาฏกะ) กล่าวถึงสูตรการทำอิดลิในสารานุกรมภาษาสันสกฤตมันโสลลสะโดยเรียกชื่ออาหารนี้ว่าอิฑฑาริกา(iḍḍarikā)
นักประวัติศาสตร์อาหารเค ที อจยะตั้งข้อสังเกตว่าอิดลิแบบที่ทำในปัจจุบันอาจมีที่มาจากบริเวณที่ปัจจุบันคือประเทศอินโดนีเซียซึ่งเป็นดินแดนที่มีการหมักดองอาหารมายาวนาน เขาตั้งคนครัวหลวงคนหนึ่งที่ถวายให้กษัตริย์ฮินดูในดินแดนอินโดนีเซียน่าจะประดิษฐ์อิดลิแบบนึ่งไอน้ำขึ้นมา ก่อนที่จะนำกลับมาเผยแพร่ในอินเดียระหว่าง ค.ศ. 800-1200เขายังกล่าวถึงอาหารอินโดนีเซียชื่อ "เกอดลี" (kedli) ที่เขากล่าวอ้างว่าคล้ายกันกับอิดลิอย่างไรก็ตาม นักเขียน ชานกี เลนิน (Janaki Lenin) ปฏิเสธว่าไม่ปรากฏหลักฐานสูตรอาหารของอาหารอินโดนีเซียจานใด ๆ ที่ใช้ชื่อนี้นักประวัติศาสตร์อาหารคอลลีน เทย์เลอร์ เสนเสนอว่าขบวนการหมักดองแป้งที่ใช้ทำอิดลินั้นเป็นกระบวนการโดยธรรมชาติที่ค้นพบในอินเดียเอง เนื่องจากแทบทุกวัฒนธรรมล้วนมีการหมักดองอาหารในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง
ในปี 2015 ผู้ผลิตอิดลิจากเจนไนเอนิยวัน (Eniyavan) ประกาศให้วันที่ 30 มีนาคมของทุกปีเป็น "วันอิดลิโลก" (World Idli Day)
อิดลิทำมาจากข้าวดิบสี่ส่วนต่อถั่วดำ (Vigna mungo) หนึ่งส่วน ซึ่งนำไปแช่น้ำแยกกันนานอย่างน้อยสี่ชั่วโมง และหากเป็นไปได้ควรข้ามคืน ในกระบวนการนี้อาจเติมเครื่องเทศลงไปด้วย หลังแช่น้ำเสร็จแล้วจะนำไปบดแยกกันและนำมารวมกันเพื่อนำไปทิ้งไว้ข้ามคืนให้เกิดการหมักดองขึ้น ซึ่งจะทำให้ปริมาตรเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า หลังจากการหมักเสร็จ บางส่วนอาจเก็บไว้เป็นหัวเชื้อสำหรับทำอิดลิชุดต่อไป ส่วนที่จะนำไปประกอบต่อจะนำมาปั้นเป็นก้อนกลมโดยใช้แม่พิมพ์ จากนั้นจึงนำไปนึ่งไอน้ำบนตระแกรง นาน 10–25 นาในบางสูตรอาหารแบบดั้งเดิมอาจใช้ใบไม้มารองแป้งในกระบวนการนึ่งไอน้ำแทนที่การใช้ตระแกรง
อีนีอิด

อีนีอิด(อังกฤษ:Aeneid,ละติน:Aeneis) เป็นบทกวีมหากาพย์ภาษาละตินที่เขียนโดยเวอร์จิลระหว่าง 29–19 ปีก่อนคริสตกาลบอกเล่าเรื่องราวของอีเนียสเจ้าชายแห่งกรุงทรอยผู้เดินทางลี้ภัยไปยังดินแดนอิตาลีและกลายเป็นบรรพบุรุษของชาวโรมันเวอร์จิลประพันธ์มหากาพย์นี้ขึ้นในช่วงเวลาที่สังคมการเมืองโรมันผันผวนจากสงครามครั้งสุดท้ายของสาธารณรัฐโรมันและตั้งใจให้เป็นตำนานการถือกำเนิดและมหากาพย์ประจำชนชาติโรมัน แต่เมื่อเวอร์จิลเสียชีวิตเมื่อ 19 ปีก่อนคริสตกาล เขายังประพันธ์อีนีอิดไม่เสร็จสมบูรณ์ดีและสั่งเสียให้เผาต้นฉบับทิ้ง อย่างไรก็ตามจักรพรรดิเอากุสตุสมีรับสั่งให้ตีพิมพ์มหากาพย์นี้โดยให้มีการแก้ไขให้น้อยที่สุดจึงมีนักวิชาการบางส่วนเสนอว่าจักรพรรดิเอากุสตุสอาจใช้มหากาพย์นี้ในการเสริมสร้าง "ความยิ่งใหญ่ของโรม" ในรัชกาลของพระองค์ และสร้างความชอบธรรมในการปกครองให้แก่ราชวงศ์ยูลิอุส-เกลาดิอุส
บทกวีอีนีอิดประพันธ์ด้วยฉันทลักษณ์มาตราหกคณะแด็กทิล(dactylic hexameter) มีความยาวทั้งสิ้น 9,896 บาท สามารถแบ่งออกได้เป็น 12 บท โดย 6 บทแรกมีเนื้อหาเกี่ยวกับการเดินทางของอีเนียสจากกรุงทรอยไปยังอิตาลี ส่วน 6 บทหลังเป็นเรื่องราวชัยชนะของอีเนียสเหนือชาวละตินอันเป็นกลุ่มชนดั้งเดิมที่อาศัยอยู่ที่กรุงโรม มีการยอมรับกันโดยทั่วไปว่าการแบ่งเนื้อหาเช่นนี้เป็นความพยายามของเวอร์จิลในการทำให้อีนีอิดมีความทัดเทียมกับสองมหากาพย์ของโฮเมอร์คือมีการเดินทางร่อนเร่แบบโอดิสซีย์และการสู้รบแบบอีเลียดเรื่องราวของอีนีอิดเริ่มตอนกลางเรื่องแบบเดียวกับโฮเมอร์เมื่ออีเนียสนำกองเรือทรอยเดินทางไปที่ดินแดนอิตาลีตามคำทำนายที่ได้รับ แต่ระหว่างทางถูกเทพเจ้าขัดขวางจนต้องหลบเข้าฝั่งแอฟริกาและพบกับราชินีไดโดแห่งคาร์เธจซึ่งอีเนียสได้เล่าเหตุการณ์ให้พระนางฟังว่าเมืองของตนถูกชาวกรีกตีแตกจึงต้องอพยพผู้คนเดินทางระหกระเหินไปตามเมืองในเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออกก่อนจะมาขึ้นฝั่งที่นี่ ระหว่างที่อาศัยอยู่ที่คาร์เธจ อีเนียสและไดโดตกหลุมรักกัน แต่เทพเจ้ามาเตือนอีเนียสถึงคำทำนายทำให้อีเนียสต้องจำยอมเดินทางต่อ เมื่อไดโดทราบเรื่องพระนางเสียใจมากและผูกพยาบาทกับอีเนียสก่อนตัดสินใจฆ่าตัวตาย (ความพยาบาทดังกล่าวปรากฏต่อมาในรูปสงครามพิวนิกระหว่างชาวโรมันกับชาวคาร์เธจ)จากนั้นอีเนียสเดินทางลงไปยมโลกตามคำแนะนำของเทพยากรณ์เพื่อพบกับวิญญาณของแอนไคซีสบิดาของตนผู้บอกเล่าอนาคตของโรม ต่อมาอีเนียสนำชาวทรอยมาตั้งรกรากที่ลาติอุมและปะทะกับเทอร์นัสกษัตริย์ของชาวรูทูลีจนนำไปสู่การดวลกันตัวต่อตัวระหว่างอีเนียสกับเทอร์นัส บทกวีจบลงเมื่ออีเนียสสังหารเทอร์นัสได้สำเร็จ
บทกวีอีนีอิดถือเป็นผลงานชิ้นเอกของเวอร์จิลและเป็นหนึ่งในผลงานสำคัญของวรรณกรรมละตินแก่นของเรื่องประกอบไปด้วยความขัดแย้ง โดยเริ่มต้นด้วยสงครามกรุงทรอยนำพาให้อีเนียสลี้ภัยไปที่คาร์เธจ ซึ่งการพรากจากราชินีไดโดทำให้พระนางสาปแช่งอีเนียส นำไปสู่ความขัดแย้งของชาวโรมันกับชาวคาร์เธจในเวลาต่อมา ก่อนจะจบลงด้วยสงครามระหว่างอีเนียสกับเทอร์นัส,pietasหรือการอุทิศตนเพื่อบรรลุเป้าหมาย อันเป็นคุณธรรมสำคัญของโรมโบราณและfatumหรือชะตาซึ่งมนุษย์และเทพเจ้าไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ถึงแม้ว่าเหล่าเทพเจ้าจะพยายามแทรกแซงก็ตาม
เจ้าชายวิลเฮ็ล์มแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ

เจ้าชายวิลเฮ็ล์มแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ (อังกฤษ:Prince William of Schaumburg-Lippe)
เจ้าชายวิลเฮ็ล์มแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ ประสูติเมื่อวันที่12 ธันวาคมพ.ศ. 2377ณเยอรมนีเป็นพระโอรสพระองค์ที่ 7 ในเจ้าชายจอร์จ วิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอและเจ้าหญิงอิดาแห่งวัลเด็คและเพียดมอนต์โดยขณะทรงพระเยาว์พระองค์ทรงมีพระอุปนิสัยค่อนข้างระเบียบเนื่องจากทรงถูกเลี้ยงดูให้รับผิดชอบพระองค์เอง
พระองค์ทรงเสกสมรสกับเจ้าหญิงบาทิลดิชแห่งอันฮัลท์-เดสซูเมื่อวันที่30 พฤษภาคมพ.ศ. 2405เจ้าหญิงบาทิลดิช รับพระราชทานพระอิสริยยศที่เจ้าหญิงแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ พระชายาโดยมีพระบุตรดังนี้
พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่4 เมษายนพ.ศ. 2449เนื่องมาจากติดเชื้อในพระมัตถลุงค์ (สมอง) อย่างรุนแรง พร้อมด้วยเจ้าหญิงลูอีสแห่งเดนมาร์กพระสุณิสา สิบเนื่องมาจากทั้ง 2 ทรงจมน้ำในทะลสาบในเขตพระราชวังของพระองค์เอง
เซอิด บิน ฮุซัยน์

เซอิด บิน ฮุซัยน์หรือเจ้าชายเซอิด บิน ฮุซัยน์(อาหรับ: زيد بن الحسين;) ประสูติเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2441 เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กใน ชะรีฟ ฮูไซน์ อิบนิ อาลี กับอาดิลา คานุมผู้เป็นกษัตริย์และพระราชินีแห่งฮิญาซเป็นพระอนุชาต่างพระราชมารดาในสมเด็จพระเจ้าอาลี บิน ฮุซัยน์แห่งฮิญาซ,สมเด็จพระเจ้าอับดุลลอฮ์ที่ 1 แห่งจอร์แดนกับพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งอิรักพระองค์ดำรงพระฐานะเป็น ผู้พิทักษ์พระราชบัลลังก์อิรักและซีเรียภายหลังการสวรรคตลงของ พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 พระเชษฐาธิราช ด้านการศึกษา ทรงได้รับการศึกษาที่โรงเรียนมัธยมกาลาตาซารายในสตัมบูล (อิสตันบูล)วิทยาลัยคอนสแตนติโนเปิลและวิทยาลัยบอลลิออลในอ็อกซ์ฟอร์ด
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2459 - พ.ศ. 2462 พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการกองทัพอาหรับภาคเหนือในปี พ.ศ. 2458ที. อี. ลอว์เรนซ์เสนอพระนามพระองค์ให้ดำรงพระอิสริยยศเป็นกษัตริย์ของซีเรียตะวันตกเฉียงเหนือ การที่ฝรั่งเศสเข้ามีอำนาจในการทหาร ส่งผลให้ทรงถูกมอบหมายให้ไปประจำการในกองทหารม้าอิรักในปี พ.ศ. 2466 และทรงได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นพันเอกนอกจากนี้ ยังทรงเป็นเอกอัครราชทูตอิรักประจำกรุงเบอร์ลินและอังการาในช่วงปี พ.ศ. 2473 และกรุงลอนดอนในช่วงปี พ.ศ. 2493 อีกด้วย
เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2501 พระองค์ขึ้นเป็นประมุขแห่งราชวงศ์อิรัก หลังจากการลอบสังหารเครือสายพระโลหิตในพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 แห่งอิรักที่กระทำโดยนายพลมูฮัมหมัด นาจิบ อัล-รูบาอีซึ่งประกาศให้อิรักเป็นสาธารณรัฐซึ่งครอบครัวของพระองค์ยังคงประทับอยู่ในลอนดอนพระองค์ดำรงพระชนม์ชีพมาถึง 72 ปี จวบสิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2513 ทำให้พระโอรสเพียงพระองค์เดียวของพระองค์ คือราอัด บิน เซอิดดำรงตำแหน่ง ผู้พิทักษ์พระราชบัลลังก์อิรักและซีเรีย
ตวนกู ซัยยิด ราสมาน บิน ตวนกู ซัยยิด อิดรูส อัลกอดรี

ตวนกู ซัยยิด ราสมาน บิน ตวนกู ซัยยิด อิดรูส อัลกอดรีทรงเป็นตวนกูเบซาร์แห่งตัมปินตั้งแต่26 ธันวาคมพ.ศ. 2548พระองค์ เป็นโอรสของตวนกู ซัยยิด อิดรูส อัลกอดรีควนกูเบซาร์องค์ก่อนกับซัยนอน บินติ ตวนกู สุลัยมาน
ตวนกู ซัยยิด ราสมาน ทรงสมรสกับชาร์ลิตา บินติ โอมาร์
รายพระนามพระมหากษัตริย์โมร็อกโก

นี่คือรายพระนามพระมหากษัตริย์โมร็อกโกตั้งแต่การก่อตั้งครั้งแรกใน ค.ศ. 789 คำเรียกตำแหน่งทั่วไปและทางการมีหลายแบบ ขึ้นอยู่กับช่วงสมัย ตั้งต่ ค.ศ. 1957 เป็นต้นมา มีการแต่งตั้งตำแหน่งเป็นพระมหากษัตริย์เงินเดือนรายปีของพระมหากษัตริย์อยู่ที่ 488,604 ดอลลาร์สหรัฐ
ช่วงแรกของรัฐเคาะลีฟะฮ์ฟาฏิมียะฮ์ครอบครองตั้งแต่ ค.ศ. 922 ถึง 925
ช่วงที่สองของรัฐเคาะลีฟะฮ์ฟาฏิมียะฮ์ครอบครองตั้งแต่ ค.ศ. 927 ถึง 937
ในค.ศ. 974 สุลต่านอัลฮะซัน อิบน์ กะนูนพ่ายแพ้แก่รัฐเคาะลีฟะฮ์แห่งกอร์โดบาจึงทำให้สมัยของอุมัยยะฮ์เริ่มต้นขึ้น
การกบฏของอัลโมฮาดเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1145
การครอบครองของมารินิด ตั้งแต่ ค.ศ. 1248 จนกระทั่งอัลโมฮาดล่มสลายใน ค.ศ. 1269
ค.ศ. 1603–1627: สงครามผู้สืบครอง
ค.ศ. 1627–1659: รวมประเทศ
ค.ศ.1666–1957: สุลต่านอะละวีแห่งโมร็อกโก
ค.ศ. 1957–ปัจจุบัน: กษัตริย์อะละวีแห่งโมร็อกโก
แม่แบบ:ผู้ปกครองโมร็อกโกแม่แบบ:หัวหน้ารัฐและรัฐบาลแห่งรัฐแอฟริกา
อาลี คาลิฟ กาลาอิดห์

ศาสตราจารย์ อาลี คาลิฟ กาลาอิดห์(โซมาลี:Cali Khaliif Galayr, Ali Khalif Galaid,อาหรับ:علي خليف غلير) (15 ตุลาคม พ.ศ. 2484 –  8 ตุลาคม พ.ศ. 2563) หรือเป็นที่รู้จักกันในนามอาลี คาลิฟ กาลาอิรเป็นนักการเมืองชาวโซมาลีเขาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีโซมาเลียตั้งแต่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2543 ถึง 28 ตุลาคม พ.ศ. 2544กาลาอิดห์มีประสบการณ์ในการกำหนดนโยบายสาธารณะ,การทูต,การบริหารรัฐกิจและธุรกิจเขาได้สอนวิชาเหล่านี้ที่มหาวิทยาลัยของรัฐในสหรัฐอเมริกาปัจจุบันเขาดำรงตำแหน่งสมาชิกรัฐสภากลางโซมาเลียนอกจากนี้กาลาอิดห์ยังเป็นประธานาธิบดีแห่งรัฐคาตูโม
พระเจ้าอิดริสที่ 1 แห่งลิเบีย

สมเด็จพระเจ้าอิดริสที่ 1 แห่งลิเบีย(อาหรับ:إدريس الأول), (พระนามเดิม: ซัยยิด มุฮัมมัด อิดริส บิน มุฮัมมัด อัลมะห์ดี อัสเซนุสซียะห์; Sayyid Muhammad Idris bin Muhammad al-Mahdi as-Senussi), 13 มีนาคม ค.ศ. 1890 – 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1983),ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกและพระองค์เดียวแห่งราชอาณาจักรลิเบียเสวยราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1951 - 1969 และประมุขแห่งราชวงศ์เซนุสซี(Senussi)
粿

粿（閩南語：kué/ké/kér）是閩南民系中米糕的總稱，在客家語稱為粄，是指用秫米、粳米磨成米漿後加入餡料，以粿印模出各種形狀。因加入各種配料而衍生各種名稱，如鹹甜粿、油炸粿、甜粿、菜頭粿、草仔粿、芋粿。因要多花功夫時間製作，並非日常家庭主食，是只有在年節祭拜時才會特別做的供品。在广东地区，潮汕人也会把凡是用米粉、面粉、薯粉等加工制成的食品都称“粿”，而潮汕方言里所谓的粿，实际就是别处所称的糕，但包含的范围又不单纯是“糕”。
為了做粿，以前每戶人家幾乎都會有一把粿印，早先是木製雕刻，後有塑膠成品，是用來在粿上印上烏龜外形，中間還帶個壽字變成紅龜粿，來祈求長壽吉祥。時代變遷後，家庭不做粿，直接到市場買，粿印就少見變成懷念的民藝作品。
रवा लाडू

रवा लाडूहा एक गोड खाद्यपदार्थ आहे.
एक वाटी रवा, अर्धी वाटी पिठीसाखर, ३-४ चमचे साजूक तूप, एक वाटी दुध,काजू, बदाम, मनुके इत्यादी.
एक वाटी रवा कढईत थोडेसे तूप टाकून तांबूस रंग होईपर्यंत परतावा. नंतर रवा थोडासा थंड झाल्यावर त्यात अर्धी वाटी पिठी साखर घालून दूध, काजू, बदाम, मनुके टाकून एकत्र करून लाडू वळून घ्यावेत. अशा प्रकारे रवा लाडू तयार होतील.
करंजी (खाद्यपदार्थ)

करंजीहा महाराष्ट्रातील व दक्षिण भारतातील एक गोड पदार्थ आहे. यात सुक्या किंवा ओल्या खोबऱ्याचे गोड सारण रव्याच्या गोल पुरीत भरून ती बंद केली जाते. त्याची कडा कातणीने कापून ती तेलात किंवा तुपात तळली जाते. काही वेळा मटारचे तिखट सारण भरूनसुद्धा करंजी तयार करतात. पुरणपोळीचे सारण भरून जी करंजी केली जाते तिला कडबो असे म्हणले जाते.कारंजी करण्यासाठी मैदयाप्रमाणे रवा ही वापरतात.
पद्धत १ - मैदा, मैदा भिजव‍िण्यासाठीदूध, तळण्यासाठ‍ी साजूकतूप
पद्धत २- रवा, रवा मळण्यासाठी पाणी आणि थोडेसे मोहन (गरम तेल)
खोबऱ्याचा क‍िस, दळलेलीसाखर,मावा,काजू, मनुके,बदाम,खसखस,चारोळ्या, इलायची पावडर,जायफळपूड.
पद्धत २ प्रमाणे कारंजी करण्यासाठी लोणी साटा म्हणून वापरतात
पद्धत १
मैदा बारीक चाळणीने चाळून घ्या. त्यात मोहन घालूनदुधातमळून घ्या. आतील सारणासाठी खोबऱ्याच्या किसात आवडीप्रमाणे दळलेलीसाखरघाला. एका कढईत मावा घेऊन मंद आचेवरगुलाबीरंग येईपर्यंत भाजून घ्या. हा मावा थंड झाल्यावर वरील सारणात मिळवा. यातकाजूबदामाचेतुकडे करून ‍टाका.खसखस,चारोळ्या, इलायची पूड,जायफळपूड टाकून सर्व मिश्रण एकजीव करा. भ‍िजविलेल्या मैद्याचे छोटे गोळे तयार करा. प्रत्येक गोळ्याला गोल आकारात लाटून घ्या. त्यात वरील सारण भरून करंजीचा आकार द्या. एका कढईत तूप गरम करून करंज्या मंद आचेवर खरपूस तळून घ्या.
पद्धत २
रवा बारीक चाळणीने चालून घ्यावा. रवा घट्ट मळून घ्यावा. त्यानंतर चपाती प्रमाणे त्याच्या पोळ्या लाटून घ्याव्या. त्यानंतर एका पोळीला लोणी लावून त्यावर दुसरी पोळी ठेवावी. अश्या प्रमाणे २ किंवा ३ पोळ्या एकावर एक ठेवून एकत्र रोल करून ठेवाव्या. त्यानंतर त्याच्या चाकूने छोटे छोटे तुकडे करून पुरी प्रमाणे लाटून घ्यावे. आणि त्यामध्ये वरती सांगितल्या प्रमाणे सारण भरून कारंजी बनवावी. मंद आचेवर थोडीशी लालसर तळून घ्यावी.
या कारंजीला पुडगे फुटतात, त्यामुळे या कारंजीला पुडग्याच्या करंज्या असे ही म्हणतात.
https://www.betterbutter.in/recipe/142788/pudachi-karanji
शंकरपाळे

शंकरपाळे हा खाद्यपदार्थदिवाळीत बनवला जाणारा खास महाराष्ट्रीय पक्वान्न आहे. शंकरपाळे हे आकाराने लांबट चौकोनी असतात. शंकरपाळे हे चवीने  गोड,तिखटआणि खारट असे बनवतात. हा खाद्यपदार्थ मैद्यापासून बनवला जातो.
सहित्यः-
-१ किलो रवा
-२ वाटी  तुप किवा डालडा (वन्सपति तुप)
-३ वाटी साखर
-अर्धा चमचामिठ
तेल
कृती :
प्रथम १वाटी दुध  सामन्य तापमानाला गरम करून घ्या. २ वाटी  तुप किवा डालडा (वन्सपति तुप) सामन्य तापमानाला गरम करून त्यात ३ वाटी साखर विरघळून  घ्या.त्यात सामन्य तापमानाला गरम केलेले  १ वाटी दुध ,अर्धा चमचा मिठ ,१ चमचा बेकिंग पावडर मिक्स करा. त्यात  १ किलो रवा मिक्स करा. सर्व मिश्रन व्यवस्थित मळून घ्या.त्याचा १ लहान गोळा घेऊन त्याची गोल आकारात पोळी करून घ्या . त्याचे लहान लहान त्रिकोणी आकारात  तुकडे  करून घ्या. सर्व  मिश्रन संपेपर्यंत  तिच  कृती परत परत करा . सर्व  लहान काप करून झाल्यावर तेल गरम करून त्यात लहान काप व्यवस्थित तलुन घ्या. लालसर रंग येईपर्यंत व्यवस्थित तळुन घ्या . अशा प्रकारे कुसकुशीत शंकरपाळी तयार झाली .
वाटी

वाटी हा जेवणाच्या ताटात आमटी, पातळ भाजी, रस्सा भाजी किंवा श्रीखंड, गुलाबजांब, रसगुल्ला आदी मिष्टान्ने वाढण्यासाठी वापरायचा एका विशिष्ट आकाराचा रुंद तोडाचा बुटका पेला असतो. वाटी बहुधा पितळेची, चांदीची किंवा स्टेनलेस स्टीलची असते.  वाटीचा उपयोग रवा, साखर, किंवा अशाच प्रकारचे अन्य न शिजवलेले अन्नपदार्थ मोजून घेण्यासाठीही होतो.
पानात द्रव पदार्थ वाढण्यासाठी धातूच्या वाटीऐवजी पळसाच्या, सागाच्या अथवा तत्सम मोठ्या पानांपासून बनलेल्याद्रोणाचावापर होतो.
मोठ्या आकारमानाच्या वाटीला वाडगा म्हणतात.