กำเหลง

กำเหลงมีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่ากาน หนิง(ออกเสียง;ป.ต้นคริสต์ทศวรรษ 170- ป. ค.ศ. 220) มีชื่อรองว่าซิงป้าเป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊กเป็นแม่ทัพที่อาจหาญ และบ้าบิ่นที่สุดคนหนึ่งในเรื่องสามก๊ก
กำเหลงเป็นชาวอำเภอหลินเจียง(ลิมกั๋ง)เมืองปาจวิ้น มณฑลเจียงสี เดิมเป็นโจรสลัดปล้นสะดมในแถบแม่น้ำและทะเลสาบในภาคกลาง แต่ต่อมากลับใจมารับราชการ ได้เคยก่อกบฏต่อต้านเล่าเจี้ยงแต่พ่ายแพ้ หนีมาอยู่กับเล่าเปียวแต่ก็ไม่พอใจ ทำให้เขาคิดหลบหนีมาง่อก๊กแต่โดนหองจอเจ้าเมืองกังแฮรั้งตัวไว้ ในระหว่างนั้นได้ช่วยหองจอทำศึกกับซุนเกี๋ยนแห่งง่อก๊ก และได้สังหารเล่งโฉแม่ทัพของซุนเกี๋ยนที่ตามโจมตีหองจอ ต่อมากำเหลงได้คำแนะนำจากโซหุยทำให้หลบหนีมาง่อก๊กได้สำเร็จ แล้วกลับมาเป็นฝ่ายนำทัพของซุนเซ๊ก(บุตรชายซุนเกี๋ยน)เข้าตีกังแฮ สังหารหองจอได้สำเร็จ แต่การที่กำเหลงเคยสังหารเล่งโฉ ทำให้เล่งทองบุตรชายของเล่งโฉ คิดสังหารกำเหลงตลอดเวลา ซุนกวนจึงคิดจะเกลี้ยกล่อมให้เล่งทองคืนดีกับกำเหลงหลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ จนกระทั่งในการศึกกับวุยก๊ก ที่หัปป๋า แม่ทัพวุย นำโดยเตียวเลี้ยว งักจิ้น ลิเตียน เล่งทองได้ประลองเพลงทวนบนหลังม้ากับงักจิ้นโจโฉได้สั่งให้คนสนิทยิงธนูถูกม้าของเล่งทอง ทำให้เล่งทองตกม้าเกือบเสียทีแก่งักจิ้น กำเหลงได้ยิงเกาทัณฑ์ถูกงักจิ้นตกจากหลังม้า ทำให้ทหารง่อก๊กไปช่วยเล่งทองได้ทัน เล่งทองจึงสำนึกบุญคุณของกำเหลง และเลิกพยาบาทกำเหลงในที่สุด
กำเหลงมีความชอบในการศึกหลายครั้ง การรบที่โดดเด่นที่สุดของกำเหลงคือการรบกับโจโฉที่ปากน้ำญี่สู กำเหลงได้อาสาซุนกวนจะเข้าตีค่ายของโจโฉโดยใช้ทหารแค่ 100 นาย กำเหลงนำกำลังเข้าตีค่ายโจโฉในตอนกลางคืน จุดไฟเผาค่ายโจโฉหลายแห่ง สามารถสังหารทหารโจโฉได้เป็นจำนวนมาก ในสามก๊กระบุไว้ว่าในการโจมตีครั้งนี้ กำเหลงไม่เสียทหารแม้แต่นายเดียว
กำเหลงได้ร่วมรบกับกองทัพง่อก๊กเป็นครั้งสุดท้าย เมื่อศึกที่พระเจ้าเล่าปี่ยกทัพบุกง่อก๊กเพื่อแก้แค้นให้กวนอูสะโมโขเจ้าเมืองลำมันได้ยกทัพมาช่วยเล่าปี่ สะโมโขให้ทหารยิงเกาทัณฑ์ถูกหน้าผากของกำเหลงได้รับบาดเจ็บ สะโมโขก็ให้ทหารฆ่ากำเหลง จนกำเหลงถึงแก่ความตายในที่สุด
เมื่อกำเหลงเสียชีวิต ซุนกวนโศกเศร้าเสียใจอย่างสุดซึ้งต่อการเสียชีวิตของเขาไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับการเสียชีวิตของกำเหลงที่ระบุไว้ในชีวประวัติของเขาในสามก๊กจี่อย่างไรก็ตามเจี้ยนคังฉือลู่บันทึกว่ากำเหลงเสียชีวิตในฤดูหนาว ค.ศ. 215–216ในขณะที่Rafe de Crespignyนักจีนวิทยาชาวออสเตรเลีย ประมาณการว่ากำเหลงเสียชีวิตประมาณ ค.ศ. 220
บรรพบุรุษของกำเหลงคือกาน เม่า(甘茂)อัครมหาเสนาบดีในรัฐฉินเมื่อยุครณรัฐ
กาน กุย (甘瓌) บุตรชายกำเหลง ถูกเนรเทศไปยังไคว่จีจฺวิ้น(บริเวณเช่าซิงมณฑลเจ้อเจียงในปัจจุบัน) ฐานกระทำความผิดแล้วเสียชีวิตในเวลาไม่นาน
กาน ชู่ (甘述) บุตรชายอีกคนของกำเหลง ดำรงตำแหน่ง ช่างชู (尚書) ในรัฐง่อก๊กช่วงสมัยสามก๊กกาน ชาง (甘昌) บุตรชายกาน ชู่ ดำรงตำแหน่งราชครูประจำองค์รัชทายาท (太子太傅 ไท่จื่อไท่ฟู่) ในรัฐง่อก๊กกาน ชางมีบุตรชายชื่อกาน จั๋ว(甘卓)ชื่อรองจี้ซือ (季思) กาน จั๋วดำรงตำแหน่งมหาขุนพลพิทักษ์ภาคใต้ (鎮南大將軍) และผู้ว่าราชการเกงจิ๋ว(荊州牧) ในสมัยราชวงศ์จิ้น
กำเหลงสังหารเล่งโฉบิดาของเล่งทองในยุทธการที่แฮเค้าเมื่อ ค.ศ. 203นับแต่นั้นมา เมื่อกำเหลงเข้ารับใช้ซุนกวนเล่งทองยังคงโกรธแค้นเขาอยู่ ความขัดแย้งระหว่างทังสองถูกนำมาแสดงในตอนที่ 67–68 ของนิยายเรื่องนี้ ในที่สุดก็ได้รับการแก้ไขเมื่อกำเหลงช่วยชีวิตเล่งทอง
การเสียชีวิตของกำเหลงระบุไว้ในตอนที่ 83 เขาถูกสังหารในยุทธการที่อิเหลงโดยหัวหน้าเผ่าสะโมโขพันธมิตรของเล่าปี่
กำเหลงปรากฏเป็นตัวละครที่เล่นได้ในชุดวิดีโอเกมไดนาสตีวอริเออส์และวอริเออร์โอโรจิของโคเอและยังเป็นตัวละครที่เล่นได้ในโททัลวอร์: ทรีคิงดัมส์โดยรับใช้ฝ่ายเล่าเปียว