Taskent

AngTashkent(/tæʃˈkɛnt/,Usbeko:Toshkent, Тошкент/تاشکند‎,/USalsotɑːʃʔ/, mula saRuso:Ташкент) oToshkent(/tɒʃˈkɛnt/;Padron:IPA-uz), datingChach, ay angkabiseraatpinakamalaking lungsodng bansangUzbekistan. Ito ay pinakamataong lungsod saGitnang Asya, na may 3 milyong tao. Ito ay nasa hilagang-silangan ng Uzbekistan, sa lapit ng hangganan saKasakistan. Ang pangalang Taskent ay hango sa mga Turkong salitangtaş"bato" atkent"lungsod", na literal na isinalin bilang "Batong Lungsod" o "Lungsod ng mgaBato".
Bago simula ng impluwensiyangIslamikonoong kalagitnaan ng ika-8 na siglo AD, inimpluwensyahan ang Taskent ng mga kulturangSogdiyanoatTurko. Pagkatapos sinira niGenghis Khannoong 1219, muling itinayo at tumubo sa pamamagitan ngDaan ng Sutla. Noong ika-18 at ika-19 na siglo, ang lungsod ay naging isangindependiyenteng siyudad-estado, bago muling sinakop ngKhanato ng Kokand. Noong 1865, nahulog ang Taskent saImperyong Rusoat naging kabisera ngRusong Turkestan. Sa panahongSobyet, nasaksihan ang pangunahing paglaki at demograpikong pagbabago sa pamamagitan ngmga sapilitang deportasyonmula sa buong Unyong Sobyet. Sinira ang malaking bahagi ng lungsod salindol sa Taskent (1966)pero muling itinayo bilang isangmodelong lungsod. Sa panahong iyon ito ay ikaapat na pinakamalaking lungsod sa Unyong Sobyet pagkatapos ngMosku,Leningrad(ngayon San Petersburgo), atKyiv.
Ngayong araw, bilang kabisera ng isang independiyenteng Uzbekistan, pinananatili ng Taskent ang isang populasyong multietniko, na may etnikongmga Uzbekbilang karamihan. Noong 2009, nagdiwang ang lungsod ng kaniyang 2,200 taon ngnaisulat na kasaysayan.
Habang kaniyang matagal na kasaysayan, isinailalim ng Taskent ang iba't ibang pagbabago sa pangalan at sa mga kaanib na politiko at relihiyoso. Sumulat sial-Birunina pangalang Taskent ay hango sa mga Turkong salitangtaş"bato" atkent"lungsod", na literal na isinalin bilang "Batong Lungsod" o "Lungsod ng mga Bato".
Binakas ni Ilya Gershevitch (1974:55, 72) (apud Livshits, 2007:179) ang lumang pangalang Chach saLumang Iraniyanong*čāiča-(cf.Čaēčista, ang pangalan ngDagat AralsaAvesta) (mula sa ito, angtranskripsiyon, saGitnang Tsino, ng *źiäk→pamantayang Tsinongshína maypanitik ng wikang Intsik石para sa "bato"), at ipinanukala na ang *Čačkand~Čačkanθay batayan para saTurkikongadaptasyongTashkent, "lungsod ng mga bato" ayon sa popular naetimolohiya. Ipinanukala ni Livshits na orihinal na nangahulugan ang *ČačngDagat Arallang, bago ginamit para saoasisng Taskent.
Pinipintasan ni Ünal (2022) ang etimolohiya nina Gershevitch and Livshits bilang "batay sa masyadong maraming mga pagpapalagay". Imbes, nagpapahayag na ang pangalang *Čačay hango sa HulingProto-Turkikong*t1iāt2(ă)"bato", na ayon sa kanya ay ibang pagsasalin, bukod sa Tsinong pagsasaling石shí"bato", ng *kaŋk- (mula sa ito, ang transkripsiyong Tsinong康居HLT*kʰɑŋ-kɨɑ→pamantayang Tsinongkāngjū), na posibleng nangahulugan ng "bato". Kontra pinagmulang Tokaryong iminungkahi, ninaHarold Walter BaileyatEdwin G. Pulleyblank, para sa *kaŋk-, ipinapanukala ni Ünal na imbes ito ay salitangLumang Iraniyanoat ikinukumpara nito saPastungکونړیkā́ṇay"bato".
Ang unang pagtira sa Taskent ay minsan sa pagitan ng ika-5 at ika-3 na siglo BK, ng mga sinaunang tao bilang isangoasissaIlog Tsirtsik(Usbeko:Chirchiq, Чирчиқ,Ruso:Чирчик), sa lapit ngmga paambundokng Kanluran BulubundukingTian Shan. Sa mga sinaunang panahon, ang itong purok ay sumaklaw ng Beitian, malamang ang panag-araw na "kabisera" ng kompederasyongKangju. Naniniwala ang ilang mga iskolar na ang isang "Tore ng Bato" na tinukoy niPtolomeosa kaniyang sikat na tratadongHeograpiya, at ng ibang mga maaagang salaysay ng mga lakbay sa lumangDaan ng Sutla, ay tinukoy ang itong bayan (dahil sa kaniyang etimolohiya). Sinabi na ang itongtoreay tanda ng kalahating punto sa pagitan ngEuropaatTsina. Ang ibang mga iskolar, gayunman, hindi sumasang-ayon sa itong pagkilala, ngunit nananatili ito isa sa apat na pinakamalamang na mga pook para sa Tore ng Bato.
Sa panahong pre-Islamiko at maagang Islamiko, ang bayan at lalawigan ay kilala bilangChach. Tinukoy din ngShāhnāmehniFerdowsiang lungsod bilang Chach.
Ang prinsipalidad ng Chach ay may isangkutahugisparisukatna initayo nang humigit-kumulang noong ika-5–3 na siglo BK, mga 8 km sa timog ng IlogSyr Darya(Usbeko:Sirdaryo). Noong ika-7 na siglo AD, ang Chach ay may higit sa 30 mga bayan at isang network ng higit sa 50 kanal, kaya bumuo ng isang sentrong pangkomersyo sa pagitan ng mga nomadang taga-Sogdiyaatmga Turkiko. AngBudistangmongheni Xuanzang (Tsino:玄奘, 602/603? – 664 AD), kung sino nagbiyahe mula saTsinahanggang saIndiaviaGitnang Asya, tinukoy ang pangalan ng lungsod bilangZhěshí(赭時). Ang mga Tsinong talaarawangKasaysayan ng mga Hilaga Dinastiya(Tsino:北史),Aklat ng Sui(Tsino:隋書), atLumang Aklat ng Tang(Tsino:舊唐書) ay tinukoy ang isang pag-aari tinawag naShí石("Bato") oZhěshí赭時na may kabisera na may parehong pangalan mula noong ika-5 na siglo AD.
Noong 558–603, ang Chach ay bahagi ngUnang Turkikong Khaganato. Noong simula ng ika-7 na siglo, ang Turkikong Khaganato, bilang resulta ng mga digmaang internesino at mga digmaan sa mga kapitbahay nito, natibag sa mga khaganatongKanluraninatSilanganin. Itinayo ng Kanluraning Turkikong hariTong Yabghu Qaghan(618–630) ang kaniyang punong himpilan sa pook ng Ming-bulak sa hilaga ng Chach. Tumanggap dito siya ng mgaembahadamula sa mgaemperadorngDinastiyang TangatImperyong Bisantino. Noong 626, angIndiyanongmangangaralni Prabhakaramitra ay dumating kasabay sa sampung kasama sa Khagan. Noong 628, isang Budistang Tsinong monghe ni Xuanzang ay dumating sa Ming Bulak.
Idinisenyo ng mga Turkikong hari ng Chach ang kanilang mga barya na may inskripsiyon, sa harap na bahagi, ng "hari ng baryang Khakan" (kalagitnaan ng ika-8 na siglo).
Sinanop ang Taskent ngmga Arabesa simula ng ika-8 na siglo.
Ayon sa mga paglalarawan ng mga may-akda ng ika-10 na siglo, hinati ang Shash sa isangkuta, isang panloob na lungsod (madina) at dalawangnaik— isang panloob (rabad-dahil) at isang panlabas (rabad-harij). Ang kuta, na pinaligiran ng isang natatanging pader na may dalawang tarangkahan, ay sumaklaw angpalasyong hari at angbilangguan.
Sa ilalim ngImperyong Samanid, kung kaninong tagapagtatag siIsmail Samani(Persa:اسماعیل سامانی‎) ay inapo ng isangPersangZoroastrianongnabinyagan saIslam, ang lungsod ay kilala bilangBinkath. Gayunman, pinanatili ng mga Arabe ang lumang pangalangChachpara sa paligid, na may pagbigkas ngash-Shāsh(الشاش) imbes. Ang kand, qand, kent, kad, kath, kud — ang lahat sila ng ibig sabihin ay "lungsod" — ay hango saPersang/Sogdiyanangkanda(کنده) "bayan, lungsod". Nahahanap din ang itong elemento sa mga pangalan ng lugar bilangSamarkand,Yarkand,Panjakent,Khujand, atbp.
Isinilang sa Taskent si Abu Bakr Muhammad ibn Ali ash-Shashi, kilala bilang al-Kaffal ash-Shashi (904–975), isang Islamikongteologo,iskolar,huristang Shafi'i madhhab, iskolar ng mgahadith, atlingguwista.
Pagkatapos ng ika-11 na siglo, ini-evolve ang pangalan mula sa Chachkand/Chashkand sa Tashkand. Ang modernongpagbaybayng Taskent ay sumasalamin ngRusongortograpiya(Ruso:Ташкент,romanisado:Tashkent) at impluwensiya ngmga Sobyetnoong ika-20 na siglo.
Sa pagtatapos ng ika-10 na siglo, ang Taskent ay naging bahagi ng mga pag-aari ng Turkikong estado ngKhanatong Kara-Khanid. Noong 998/99 ang oasis ng Taskent ay kinabilangan ang Karakhanid ni Ahmad ibn Ali, kung sino naghari ng hilagang-silangang mga rehiyon ngMavarannahr. Noong 1177/78, nabuo ang isang hiwalay na khanato sa oasis ng Taskent. Ang kaniyang sentro ay Banakat.
Sinira ang lungsod niGenghis Khannoong 1219 at nawala ang malaking bahagi ng niyang populasyon bilang resulta ng pinsala ngmga MonggolngImperyong Khwarazmiannoong 1220.
Sa ilalim ng mgadinastiyang Timuridaat kasunod nadinastiyang Shaybanid, unti-unting natauhan ang populasyon at kultura ng lungsod bilang isang prominentengestratehikongsentro ng pagpapaaral at komersyo saDaan ng Sutla. Habang paghahari ngAmir Timur(1336–1405), muling binuhay ang Taskent at noong ika-14–15 na siglo ay bahagi ng imperyo ni Timur. Para kay Timur, ang Taskent ay ipinalagay bilang isang estratehikong lungsod. Noong tagsibol ng 1391, nagbiyahe ni Timur mula sa Taskent hanggang sa Desht-i-Kipchak para maglaban ng Khan ngGinintuang Horda,Tokhtamysh Khan. Bumalik si Timur mula sa itong matagumpay na kampanyaviaTaskent.
Ang pinakasikat naSufistangsanto ng Taskent ay Sheikh Khovendi at-Takhur (ika-13 hanggang unang kalahati ng ika-14 na siglo). Ayon sa alamat, iniutos ni Amir Timur, kung sino nagamot ang kaniyang sugatang binti sa pamamagitan ng nakapagpapagaling na tubig ng bukal ng Zem-Zem, ang isangmausoleopara sa santo. Sa utos ni Timur, itinayo ang mausoleong Zangiata.
Noong ika-16 na siglo, naghari ang dinastiyang Shaybanid ng Taskent.
Si Shaybanid Suyunchkhoja Khan ay isang naliwanagan na Uzbek na hari. Sa mga tradisyon ng kaniyang mga ninuno, nina MirzoUlugbekatAbul Khair Khan, nanguha siya ng mga sikat na mgasiyentipiko,manunulatatmakatasa kanyang hukuman, kabilang sa Vasifi, Abdullah Nasrullahi, at Masud bin Osmani Kuhistani. Mula noong 1518 si Vasifi ay edukador ng anak na lalaki ni Suyunchhoja Khan Keldi Muhammad, at pagkatapos ng pagkamatay ng tatay ng Muhammad, lumipat ang dalawa sa Taskent. Pagkatapos ng pagkamatay ni mismong Muhammad, si Vasifi ay naging edukador ng anak na lalaki ni Muhammad, Abu-l-Muzaffar Hasan-Sultan.
Mamaya, naghari ng lungsod si ShaybanidAbdullah Khan II(pinunode factomula noong 1557,de jurenoong 1583–1598), kung sino ay nag-isyu ng mga barya dito. Noong 1598–1604 naghari ng lungsod si Shaybanid Keldi Muhammad, kung sino ay nag-isyu ng mga baryang yari sapilakattanso.
Noong 1598, nag-away ang Kasahong Taukeel Khan at ang Khanato ngBukhara. Ang mga tropang Bukharang ipinadala kontra siya ay tinala ng mga Kasaho sa labanan sa pagitan ng Taskent at Samarkand. Habang paghahari ni Yesim-Khan, pinirmahan ang isangkasunduang pangkapayapaansa pagitan ng mga Bukhara at Kasaho. Ayon sa itong tratado, pinabayaan ng mga Kasaho ang Samarkand, pero iniwanan ang Taskent, Turkestan, at mararaming lungsod ng Syr Darya.
Noong 1598–1628 naghari si Yesim-Khan ngKhanatong Kasaho. Ang kaniyang pangunahing inam ay pagkakaisa ng Khanatong Kasaho.
Sa pagitan ng 1598–1723 ang lungsod ay bahagi ng Khanatong Kasaho.
Noong 1784, si Yunus Khoja, ang pinuno ngdakha(distrito) ng Shayhantahur, ay nagkaisa ng buong lungsod sa ilalim ng niyang paghahari at lumikha ng isang independiyenteng estadong Taskent (1784–1807), na sa pagsisimula ng ika-19 na siglo sumakop ng napakawalak na teritoryo.
Noong 1809, isinama ang Taskent saKhanato ng Kokand. Sa panahong iyon, ang Taskent ay may populasyon ng mga 100,000 at ipinalagay bilang pinakamayamang lungsod sa Gitnang Asya.
Sa ilalim ng panunupil ng Kokand, pinaligiran ang Taskent ng isangsangka(Ingles:moat) at mga depensang yari saadobe(mga 20 km ang haba) na may labindalawang pintuan.
Sinuwerte ang lungsod sa pamamagitan ng kalakalan saRusyapero naghirap sa ilalim ng matataas nabuwisng Kokand. Saka, minabuti ngklerong Taskent ang klero ng Bukhara imbes na klero ng Kokand. Gayunman, bago pa man magamit ngEmirng Bukhara ang kawalang kasiyahan na ito, dumating angHukbong Katihan ng Rusya.
Noong Mayo 1865, siMikhail Grigoryevich Chernyaev(Ruso:Михаил Григорьевич Черняев), kontra mga direktang utos ngTsarAlehandro IIatoutnumbered15–1, ay tumupad ng isang matapang na pag-atake sa gabi kontra isang lungsod na may pader (25 km ang haba) na may labing-isang tarangkahan at 30,000 depensores. Habang ang isang maliit na kontinhente ay tumupad ng isang pag-atake bilang dibersyon, lumagos ang pangunahing puwersa ng nga pader sa ilalim ng pamumuno ng isang pari ngSimbahang Rusong Ortodokso. Maski matigas ang depensa, bumihag ang mga Ruso ng lungsod pagkatapos ng dalawang araw ng mabangis na paglaban at lamang 25 pagkamatay, kumpara sa libu-libo ng mga depensor (kabilang saAlimqul, ang pinuno ng Khanatong Kokand).
Si Chernyayev, tinagurian ng mga lakay ng lungsod bilang "Leon ng Taskent", ay tumupad ng isang kampanya ng mga puso at isip para kumuha ng taguyod ng populasyon. Tinanggal niya ang mga buwis para sa isang taon, sumakay nang walang armas sa mga kalye attiyangge, nagtapo ng mga karaniwang tao, at hinirang ang kanyang sarili "Gobernador Pangmilitar ng Taskent". Inirekomenda niya sa Tsar Alejandro II na ang lungsod maging isang independiyenteng khanato sa ilalim ng Rusong proteksyon.
Ginantimpalaan ng Tsar ang Chernyayev at kanyang mga tauhan sa pamamagitan ng mga medalya at bonus, pero ipinalagay ang impulsibong heneral bilang isang maluwag nakanyon, at mamayang pinalitan siya ni HeneralKonstantin Petrovich von Kaufmann. Ang Taskent ay naging, hindi independiyente, kundi kabisera ng bagong teritoryo ngRusong Turkestan, na may Kaufmann bilang unangGobernador-Heneral. Ang isangakantonamiyentoat isang Rusong bayan ay itinayo sa tapat ng Kanal Ankhor mula sa lumang lungsod, at mamayang binuhusan ng mga Rusong naninirahan at mangangalakal ang lungsod. Ang Taskent ay isang sentro ngespiyonahesaDakilang Larosa pagitan ngRusyaatReyno Unidopara saGitnang Asya. Itinayo angDistritong Pangmilitar ng Turkestanbilang bahagi ng mga repormang pangmilitar ng 1874. Noong 1889 dumating angRiles Trans-Kaspiyo, at nanahan sa Taskent ang mga manggagawa sa riles, kung nakanino dumating din ang mga buto ngHimagsikang Bolshevik.
Pagkatapos ng pagbagsak ngImperyong Ruso, angRusong Pamahalaang Probisyonalay nag-alis ng lahat ng sibil na paghihigpit batay sa relihiyon at nasyonalidad, na nag-ambag sakasigasiganpara saHimagsikang Pebrero. Mamayang itinayo angSobyet ng Taskentng mga Diputado ng mga Sundalo at Manggagawa, pero kumakatawan sa mga Rusong residente, halos isang ikalima ng populasyon ng Taskent. Mamayang itinayo ng mga Muslim na lider ang Konsehong Pangmuslim ng Taskent (Tashkand Shura-yi-Islamiya) sa lumang lungsod. Noong Marso 10, 1917, may isang parada na may mga manggagawang Ruso na nagmamartsa na may pulang watawat, mga sundalong Ruso na kumakanta ngLa Marseillaiseat libu-libong lokal na Gitnang Asyano. Pagkatapos ng iba't ibang talumpati, tinapos ng Gobernador-HeneralAleksey Nikolayevich Kuropatkin(Ruso:Алексе́й Никола́евич Куропа́ткин) ang mga pangyayari sa pamamagitan ng mga salitang "Mabuhay ang isang dakilang libreng Rusya".
Noong Abril 16–20, 1917, idinaos ang Unang Kumperansyang para sa mga Muslim ng Turkestan. Bilang Konsehong Pangmuslim, nanaig ang mgaJadid, repormistang Muslim. Lumitaw sa Taskent ang isang mas konserbatibong paksiyong isinentro sa mgaUlama. Ang itong paksiyon ay napunta matagumpay habang lokal na eleksyon ng Hulyo 1917. Bumuo siya ng isang alyansa sa mga Rusong konserbatibo, yamang ang mga Sobyet ay naging mas radikal. Ang pagsubok ng mga Sobyet para sakupin ang kapangyarihan ay hindi matagumpay.
Noong Abril 1918, ang Taskent ay naging kabisera ngNagsasariling Sosyalistang Republikang Sobyetikang ng Turkestan(NSRS ng Turkestan). Ang bagong rehimen ay tinakot ng mgaPuting puwersa(Ruso:Бѣлая армія/Белая армия,romanisado:Belaya armiya),basmachi(isang kilusang pampulitika, mula saUzbekpara sa "mgabandido"), mgahimagsikmula sa loob, at mgapurgana iniutos mula sa Mosku.
Nagsimula ang industrialisasyon ng lungsod noong mga dekada 1920 at 1930.
Sa paglabag saKasunduang Molotov–Ribbentrop, sinakop ngAlemanyang NaziangUnyong Sobyetnoong Hunyo 1941. Ang pamahalaan ay nagtrabaho para ilipat ang mga pabrika mula sa kanlurang Rusya at Ukranya sa Taskent para mapanatili ang kapasidad na Sobyet pang-industriya. Ito ay humantong sa malaking pagtaas ng industriya sa panahon ngIkalawang Digmaang Pandaigdig.
Inilipat din ang mgaémigréngKomunistang Aleman sa Taskent. Madramang dumami ang populasyong Ruso: dahil sa mga inilikas mula sa mgasona ng digmaan, dumami ang kabuuang populasyon sa mahigit isang milyon. Sa wakas ang mga Ruso at Ukranyo ay mahigit kalahati ng kabuuang bilang ng mga residente ng Taskent. Pagkatapos ng digmaan, nanatili sa Taskent ang mararaming datingtakas, imbes na umuwi.
Pagkatapos ng digmaan, itinayo ngUnyong Sobyetsa Taskent ang napakaraming mga pasilidad para saaghamatinhenyeriya.
Noong Enero 10, 1966, angPunong Ministro ng Indiya,Lal Bahadur Shastri, atPangulo ng Pakistan,Muhammad Ayub Khan, ay pumirma ng isangkasunduan sa Taskent, na namagitan ngPremier na SobyetAlexei Kosygin, para maresolba ang mga tuntunin ng kapayapaan, pagkatapos ngDigmaang Indo-Pakistani ng 1965. Kinabukasan, biglang namatay si Shastri, dahil umano saatake sa puso. Ito ay malawak na inakala na Shastri ay pinatay sa pamamagitan ng nalasonnatubig.
Karamihan sa lumang lungsod ng Taskent ay nawasak ng isang malakas naLindol sa Taskentnoong Abril 26, 1966. Naiwang walang tirahan ang mahigit 300,000 residente, at sinira ang mga 78,000 bahay nahindi magandang idinisenyohindi magandang ginawa, pangunahin sa mga siksik na lugar ng lumang lungsod kung saan nangibabaw ang tradisyunal na pabahay na yari saadobe. Ang mga republikang Sobyet, at ang ibang mga bansa tulad ngPinlandiya, ay nagpadala ng "mga batalyon ng mga magkapatid" attagaplano ng lungsodpara tumulong sa muling pagtatayo ng nawasak na Taskent.
Muling itinayo ang Taskent bilang isang Sobyet namodelong lungsodna may malawak na mga kalye, mga puno para sa lilim, malalaking plaza para sa mga parada, mgapuwente,bantayog, at akre ng mga bloke ng apartment. Habang itong panahon ginawa din angMetrong Taskent. Ginawa ang mga 100,000 tirahan noong 1970, pero inokupahan ang mararami ng mga tagabuo imbes na mga walang tirahan ng Taskent.Mas pag-unlad sa mga kasunod na taon ay dinamihan ang laki ng lungsod, at may pangunahing bagong pag-unladsa purok ng Chilonzor, at saka sa hilaga-silangan at timog-silangan ng lungsod.
Sa panahon ngpagbuwag ng Unyong Sobyetnoong 1991, ang Taskent ay ang ikaapat na pinakamalaking lungsod saUSSRat isang sentro ng pag-aaral sa mga sangay ng agham at inhenyeriya.
Dahil sa lindol ng 1966 at pag-unlad na Sobyet, nakaligtas ang kakaunting pamana ng arkitektura mula sa sinaunang kasaysayan ng Taskent, at kaniyang dating kahulugan bilang isang puntong pangkalakalan sa makasaysayangDaan ng Sutla.
Ang Taskent aykabiseraat pinakakosmopolitang lungsod ngUzbekistan. Sikat ang lungsod dahil sa kaniyang mga kalye na may guhit ng mga puno, napakaraming puwente, at mga kaaya-aya naliwasan, hindi bababa sa hanggang sa mga kampanyang nagpuputol ng puno na sinimulan noong 2009 ng lokal na pamahalaan.
Mula noong 1991, ang lungsod ay nagbago sa ekonomiya, kultura, at arkitektura. Pinalitan ng bagong pag-unlad ang mga ikono ng panahong Sobyet. Pinalitan ng isangglobo, na may isangmapang Uzbekistan, ang pinakamalakingestatwana itinayo para kayLenin. Pinalitan ng mga modernonggusaliang mga gusali mula sa panahong Sobyet. Sumasaklaw ang distritong "Kabayanan ng Taskent" ng gusalingPambansang Bangko ng Uzbekistan, isang 22-palapag na gusali, at saka mga pandaigdig na hotel, ang Sentrong Pandaigdig na Pangnegosyo, at ang Gusaling Plaza.
Noong 2007, tinawag ngThe Moscow Newsang Taskent na isang "kabiserang pangkultura ngmundong Islamiko" dahil sa kaniyang mga maraming makasaysayangmoskeat mahalagang Islamikong sityo, kabilang sa Islamikong Unibersidad. Mula noong 1924, nagkakaroon ang Taskent ngQur'an ng Taskent(Arabe:مخطوطة سمرقند‎), isa sa mga pinakaunang nakasulat na mga kopya ngQur'an.
Ang Taskent ay pinaka-binisita lungsod sa bansa, at nakinabang sa pagtaas ngturismobunga ng mga reporma sa ilalim ng panguloShavkat Mirziyoyev. Saka nakinabang sa pagbubukas sa pamamagitan ng abolisyon ng mgabisapara sa mga bisita mula saUnyong Europeoat iba pang mgabansang umuunlado pagpapadali ng bisa para sa mga dayuhan.
Ang unang demonstrasyon sa publiko ng isangtelebisyongganap naelektronikoay ginanap sa Taskent sa tag-init ng 1928 niBoris Grabovskyat kaniyang koponan. Sa kaniyang paraan, na ipinatente saSaratovnoong 1925, ipinanukala ni Boris Grabovsky ang isang bagong prinsipyo ngimagingbatay sa patayong at pahalang na sinag ng mgaelektronna pagwawalis sa ilalim ng mataas naboltahe. Sa buong ika 20 siglo, ang prinsipyong ito ay bumuo ng batayan ng mga tubongcathode ray. Inilarawan ang itong pangyayari ngmananalaysayatetnograponi Boris Golender (Ruso:Борис Голендер) sa isangbidyo. Gayunman, itinuturing ng karamihan sa mga makabagong mananalaysay sina Vladimir Zworykin at Philo Farnsworth bilang mga imbentor ng unang ganap na elektronikong telebisyon. Noong 1964, ang kontribusyon ng Grabovsky na ginawa sa pag unlad ng maagang telebisyon ay opisyal na kinilala ng pamahalaan ng Uzbek at siya ay iginawad sa prestihiyosong digri na "Kagalang-galang na Imbentor ngRepublikang Sosyalistang Sobyetiko ng Usbekistan".
Ang lathalaing ito na tungkol saAsyaay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.