davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Elecciones federales de Malasia de 1959

Lasprimeras elecciones federales deMalasiadesde su independencia, segundas en general contando el establecimiento delConsejo Legislativo Federal, se llevaron a cabo el 19 de agosto de 1959, para escoger a los miembros del primer parlamento de laFederación Malaya.​ Fue el tercer evento electoral a nivel nacional celebrado enMalasiadesde el final de laSegunda Guerra Mundial. La Federación Malaya formó posteriormente Malasia con otros tres estados en 1963. La votación tuvo lugar en los 104 distritos electorales parlamentarios de la Federación, cada uno eligiendo a un miembro del Dewan Rakyat, la cámara dominante del parlamento. El día de la nominación fue el 19 de agosto de 1959. La participación electoral fue del 73.3%.
En las elecciones, la coalición conocida comoPartido de la Alianza(o simplemente Alianza) emergió como vencedora. La coalición, conformada por laOrganización Nacional de los Malayos Unidos(UMNO), laAsociación China de Malasia(MCA), y elCongreso Indio de Malasia(MIC), ganó 74 de 104 escaños en el Dewan Rakyat con solo el 51.8% de los votos totales. La oposición en su conjunto obtuvo 30 escaños con el 48.3% de los votos totales. Al tener una mayoría de más del 70%, la Alianza pudo formar un gobierno y sancionar la nueva constitución malaya. Cuando se anunciaron los resultados en la mañana del 20 de agosto, solo fueron distribuidos 103 escaños, ya que las elecciones en la circunscripción de Kedah Tengah se retrasaron hasta el 30 de septiembre. La Alianza ganó dicho escaño con Khir Johari como candidato.​
Antes de la elección parlamentaria, se celebraron elecciones estatales en los 282 distritos electorales estatales de 11 estados de Malaya del 20 de mayo al 24 de junio de 1959, eligiendo cada uno un miembro de la Asamblea Legislativa al Dewan Undangan Negeri.
Tres candidatos de la Alianza triunfaron sin oposición.
Leyla Bouzid

Leyla Bouzid(Túnez, 1 de junio de 1984) es una guionista y directora de cinetunecina.
Nacida en Túnez en 1984, es hija del director Nouri Bouzid. Creció en laRepública Tunecina, y pasó su adolescencia enTúnez (ciudad). Después del bachillerato, se mudó a París para estudiar literatura en la Sorbona. Después de lograr su primer cortometraje,Bonjour(Sbah el khir el), completó sus estudios en La Fémis.
Su cortometrajeTwitchingfue su película de graduación para La Fémis, rodada en Túnez. En 2012, se proyectó en un concurso en el Festival Internacional de Cortometrajes de Clermont-Ferrand, donde tuvo una buena acogida. También ganó el Gran Premio del Jurado de películas para estudiantes en el Festival Premiers Plans d'Angers.
En 2013 produjo su primer cortometraje,Zakaria. En 2015, su película,À peine j'ouvre les yeux, fue seleccionada en varios festivales.​ Fue galardonada, incluyendo premios en elFestival de Cine de Venecia, elFestival de Cine de Cartago, el Festival Internacional de Jóvenes Cineastas de San Juan de Luz, el Festival Internacional de Cine Francófono de Namur, o en el Festival Internacional de Cine de Dubái.​​
En 2021 su largometrajeUne histoire d’amour et de désirse estrenó en el festival de Cannes.​​
Afrikaldia. Festival Vasco de Cines Africanos (AFK)
Buffle

Bubalina
Le termeBuffles'applique à une lignée debovins, la sous-tribu desBubalina, qui se décompose en deuxgenres:
Le mot « buffle », venu de l’italienbufalo, dérive du grecboúbalis« antilope », « bœuf sauvage ». Le nom de la femelle estbufflone(graphie de Littré) oubufflonne.
Les buffles sont issus d'une souche commune qui est asiatique. Au cours des siècles sont apparues des différences si bien qu'aujourd'hui il existe deux grandes lignées : les buffles d'Asie et les buffles d'Afrique, constituant respectivement les genresBubalus(Hamilton Smith, 1827) etSyncerus(Hodgson, 1847).
Près d'un million de buffles vivent sur le continent africain, dont les trois quarts dans des aires protégées du sud duSaharajusqu'à la limite de l'Afrique australe.
Le buffle a été domestiqué en Asie et une souche a été importée en Europe, que l'on nomme buffleméditerranéen.
Les mâles adultes pèsent de 700 à 900kg, contre 500kgen moyenne pour les bufflones. Les mâles mesurent 1,70 mètre au garrot pour une longueur du corps de 3,50 mètres. Les bufflones mesurent 1,40 mètre au garrot pour une longueur du corps de 2,50 mètres.
Les seulsprédateursdes buffles sont letigreen Asie et lelionen Afrique ; ces derniers s'attaquent uniquement à des individus vulnérables comme les jeunes, âgés ou malades. Grands, forts et musclés, les buffles peuvent courir très vite et faire des pointes à30km/hpour les mâles les plus massifs, jusqu'à55km/hpour les bufflones, plus légères. Moins rapides que d'autres herbivores, ils sont très puissants et se défendent en chargeant avec leurs cornes. Les buffles d'Afrique sont grégaires, irascibles et très dangereux, pouvant tuer des lions ou des chasseurs.
Ce sont desruminantsappartenant à la sous-famille desbovinae(bovins)
Il existe deux genres :
Les dix tableaux du « dressage du buffle » sont un thème iconographiquebouddhistecommun.
Kailash Kher

Kailash Kher, né le7juillet1973àMeerut(Uttar Pradesh), est unauteur-compositeur-interprètedemusiquesoufiepopulaire.
Kailash Kher est né le7juillet1973, dans un village deMeerut, dans l'étatd'Uttar Pradeshd'une familleKashmiri Pandit(en). Il passa la majeure partie de son enfance àDelhi. Il grandit en écoutant son père jouer de lamusique traditionnelleindienneet commença à étudier la musique classique dès l'âge de 12 ans. Il fut largement inspiré par le légendaireNusrat Fateh Ali Khan,chanteur soufipakistanais.
Après quelques soucis en affaires, il s'essaya à la chanson. Une fois installé àBombay, il prit part à l'industriebollywoodienne. Le titreRabba Ishq Na Hovetiré du filmAndaazfut largement plébiscité.
En 2002, le titreAllah ke Bandetiré du filmWaisa Bhi Hota Hai Part II(en), le rendit célèbre. Le groupeKailasainclut les frères Naresh & Paresh, musiciens de Bombay.
Il interpréta plusieurs chansons sur la bande originale du filmMangal Pandey: The Rising, dans lequel il fit une apparition. On peut également le voir dans le filmCorporate(en)avec le titreO Sikander.
Son morceauTeri deewanitiré de l'albumKailasaainsi queYa Rabbadu filmSalaam-e-ishq(en)sont rapidement devenus des hits.
En 2007, il participa à la tournée « The Incredibles », avecAsha Bhosle,Sonu NigametKunal Ganjawala.
Il est actuellement juge dans lereality showIndian IdolsurSony TV(en).
Allah Rakha Rahman:
Freema Agyeman

Freema Agyeman, née le20 mars 1979àLondres, est une actricebritannique.
Elle devint célèbre en jouant le personnage deMartha Jonesdans les séries descience-fictionbritanniqueDoctor WhoetTorchwood, puis leDHelen Sharpe dans la sérieNew Amsterdam. Elle joue aussi dans les sériesLondres, police judiciaire,The Carrie DiariesetSense8.
Freema Agyeman est née d'un père ghanéen et d'une mèrekurde de l'estqui divorcèrent lorsqu'elle était enfant. Elle a une sœur ainée Leila et un jeune frère Dominic. Elle est de confession catholique, alors que son père estméthodisteet sa mèremusulmane.
Le tatouage qu'elle porte sur le bras représente ses origines : il s'agit du mot araberaha, signifiant « repos, bien être », surmonté d'un papillon.
Elle soutientDivine Chocolate, une entreprise de commerce équitable qui travaille avec des cultivateurs de cacao ghanéens.
Agyeman a auditionné pour trois rôles dans la sérieDoctor Whoen 2005. Elle a auditionné pour le rôle de Sally Jacobs dansL'Invasion de Noël, mais le rôle est allé àAnita Briem, qui correspondait mieux à la vision qu'avait la production du personnage. Plus tard, elle a auditionné pour les rôles d'Esme, dansLe Règne des Cybermen, première partieetdeuxième partie, et pour le rôle d'Adeola Oshodi dansL'Armée des ombres (Doctor Who). Esme a finalement été coupée du script final, mais Agyeman jouera Adeola.
Elle incarne le personnage deMartha Jones, compagnon deDoctor Whode 2007 à 2008. Elle reprend son rôle dans la série dérivéeTorchwooden 2008 et réapparaît dansDoctor Whoen 2008 et 2010.
En 2008, elle est également apparue dansSurvivors. Son personnage est tué dans le premier épisode. Elle a également obtenu un rôle principal dans la pièce radiophoniqueTorchwood, Lost Souls.
De 2009 à 2012, elle tient le rôle d'Alesha Philipps dans la sérieLondres, police judiciaire.
De 2013 à 2014, elle tient l'un des rôles principaux dans la série américaineThe Carrie DiariesavecAustin ButleretAnnaSophia Robb. Le8 mai 2014,The CWannonce que la série est officiellement annulée.
De 2015 à 2018, elle a incarné Amanita « Neets » Caplan, la petite amie de Nomi, dans la sérieSense8créée parJ. Michael Straczynski,LillyetLana Wachowskiaux côtés deAnupam KheretNaveen Andrews. Le1juin 2017,Netflixannonce l'annulation de la série quelques semaines après la mise en ligne de la deuxième saison.
Depuis 2018, elle est à l'affiche de la nouvelle série médicale,New Amsterdamcréée parDavid Schulneret basée sur le livreTwelve Patientsd'Eric Manheimer, diffusée depuis le25septembre2018sur le réseauNBC. Elle y interprète leDHelen Sharpe, la chef du service oncologie de l'un des plus vieux hôpitaux des États-Unis aux côtés deRyan Eggold,Janet Montgomery,Jocko Sims,Tyler Labineet son ancien co-star deSense8,Anupam Kher.
खीर भवानी मंदिर

खीर भवानी, क्षीर भवानीयाराज्ञा देवी मंदिरभवानी देवीका एक प्रसिद्ध मंदिर है।जम्मू और कश्मीरकेगान्दरबल ज़िलेमें तुलमुलगाँव में एक पवित्रपानी के चश्मेके ऊपर स्थित है। यहश्रीनगरसे 25 किलोमीटर दूर है। खीर भवानी देवी की पूजा लगभग सभीकश्मीरीहिन्दूकरते हैं। पारंपरिक रूप सेवसंतऋतू में मंदिर में खीर चढ़ाया जाता था इसलिए नाम 'खीर भवानी' पड़ा।इन्हेंमहारज्ञा देवीके नाम से जाना जाता है।(यहाँ नाम मैं महा, माता,भगवतीऔरदेवीआदरसूचकहै।)  ऐसी मान्यता है कि किसी प्राकृतिक आपदा की भविष्यवाणी के सदृष, आपदा के आने से पहले ही मंदिर के कुण्ड का पानी काला पड़ जाता है।
जम्मू और कश्मीर के महाराजाप्रताप सिंहऔर महाराजाहरि सिंहने मंदिर के निर्माण और जीर्णोद्धार में योगदान दिया है।इस क्षेत्र में खीर भवानी के अन्य मंदिर हैं । टिक्कर,कुपवाड़ामें माता खीर भवानी मंदिर कोभारतीय सेनाद्वारा पुनर्निर्मित किया गया है।2021 में केंद्रीय गृहमंत्रीअमित शाहऔर भारतीय राजनेताराहुल गांधीदेवी को श्रद्धांजलि देने मंदिर आए।
पौराणिक कथा के अनुसाररावणकी भक्ति से महारज्ञा देवी प्रसन्न थी और उनके सामने प्रकट हुई । रावण कोसीलोनमें स्थापित देवी की एक छवि मिली। हालांकि, रावण की निर्ममता से देवी नाराज हो गईं।हनुमानकी सहायता से वह तुलमुल के पास आई।
यहां बसंत का रंग बदलता है। 1886 में वाल्टर लॉरेंस[en]ने वसंत के पानी में बैंगनी रंग होने की सूचना दी।
जब १८९० के दशक मेंस्वामी विवेकानंदकश्मीर गए, खीर भवानी की पूजा करते हुए मंदिर की स्थिति ने उन्हें चिंतित कर दिया।स्वामी विवेकानंद के पूर्ण कार्यों में,  विवेकानंद से देवी कहती हैं, "मेरी इच्छा है कि मैं एक जीर्ण-शीर्ण मंदिर में रहूं, अन्यथा, मैं चाहूं तो क्या मैं तुरंत यहां सोने का सात मंजिला मंदिर नहीं बना सकती। आप क्या सहायता कर सकते हैं? क्या मैं आपकी रक्षा करूं या आप मेरी रक्षा करेंगे!"
जम्मू और कश्मीर मेंअमरनाथ यात्राके बाद खीर भवानी मंदिर अधिक लोकप्रिय तीर्थों में से एक है।यहाँ ज्येष्ठअष्टमीमनाया जाता है।प्रधानमंत्रीनरेन्द्र मोदीने इस अवसर 18 जून 2021 पर, सभी को, विशेषकरकश्मीरीहिन्दूसमुदाय को, बधाई दी।
लखीमपुर खीरी जिला

लखीमपुर खीरी ज़िलाभारतकेउत्तर प्रदेशराज्य का एक ज़िला है। यह क्षेत्रफल के अनुसार उत्तर प्रदेश राज्य का सबसे बड़ा जिला है। ज़िले का मुख्यालयलखीमपुरहै। ज़िलानेपालकी सीमा से सटा हुआ है और इसका नाम लखीमपुर औरखीरीके दो नगरों पर रखा गया है।
ज़िला भारत-नेपाल सीमा और पीलीभीत, शाहजहांपुर, हरदोई, सीतापुर एवं बहराइच जिलों से घिरा हुआ है। पहले इस जगह को लक्ष्मीपुर जिले के नाम से जाना जाता था। पुराने समय में यह ज़िला खर के वृक्षों से घिरा हुआ था। अत: खीरी नाम खर वृक्षों का ही प्रतीक है। यहां के प्रमुख पर्यटन स्थलों में गोला, देवकाली, लिलौटीनाथ और प्राचीन मेंढक मंदिर आदि विशेष रूप से प्रसिद्ध है। क्षेत्रफल की दृष्टि से यह ज़िला उत्तर प्रदेश के सबसे बड़े जिलों में से हैं। उत्तर प्रदेश की राजधानी,लखनऊयहाँ से 135 किमी की दूरी पर है।दुधवा राष्ट्रीय उद्यानलखीमपुर खीरी ज़िले में है। लखीमपुर जिले की तहसील मोहम्मदी के मेंहदीबाग में केतकी का फूल खिलता है जो विश्व में कही भी नही खिलता है।
ज़िला भारत-नेपाल सीमा और पीलीभित, शाहजहांपुर, हरदोई, सीतापुर एवं बेहरच जिलों से घिरा हुआ है। पहले इस जगह को लक्ष्मीपुर जिले के नाम से जाना जाता था। पुराने समय में यह ज़िला खर के वृक्षों से घिरा हुआ था। अत: खीरी नाम खर वृक्षों का ही प्रतीक है। यहां के प्रमुख पर्यटन स्थलों में गोला, देवकाली, लिलौटीनाथ और फ्रांग मंदिर आदि विशेष रूप से प्रसिद्ध है। क्षेत्रफल की दृष्टि से यह ज़िला उत्तर प्रदेश के सबसे बड़े जिलों में से हैं। उत्तर प्रदेश की राजधानी,लखनऊयहाँ से 135 किमी की दूरी पर है। उत्तर प्रदेश का एकमात्र राष्ट्रीय उद्यान [national park]दुधवा राष्ट्रीय उद्यानलखीमपुर खीरी ज़िले में है।
मंडूक तंत्र पर आधारित भगवान शिव का पौराणिक [मेंढक मंदिर] [Frog Temple] शहर के ओयल कस्बे में स्तिथ है।
तथा महाभारतकालीन प्रसिद्ध शिवमंदिर शहर के देवकली
धाम में स्तिथ है
भीरा, लखीमपुर खीरी

भीरा(Bhira) याभीरा खीरी(Bhira Kheri)भारतकेउत्तर प्रदेशराज्य केलखीमपुर खीरी ज़िलेमें स्थित एक नगर है। यहकाली नदीके किनारे बसा हुआ है, जो स्थानीय रूप से शारदा नदी भी कहलाती है।
साबूदाने का खीर

साबूदाने काखीर
विधि :1. साबूदाने को पानी से धो लें और पानी निकालकर 10-15 मिनट के लिए रख दें।2.अब धीमी आँच पर दूध के साथ साबूदाने को पकाएं। इसको तब तक चलाएं जब तक कि दूध गाढ़ा और कम न हो जाए और साबूदाना पारदर्शी न दिखने लगे।3.चीनी और इलायची पाउडर डालकर चलाएं और आँच से उतार लें।4.एक बाउल में डालकर कर बादाम या पिस्ता डालकर ठंडा करके या गरमागरम सर्व करें।
सामग्री :
2 टेबल स्पून साबूदाना, 2 कप दूध, 2-3 पिसी हुई छोटी इलायची, 1 टेबल स्पून कटे हुए बादाम/ पिस्ता, 2 टेबल स्पून चीनी या स्वादानुसार।कितने लोगों के लिए : 2
खीरी

खीरी(Kheri)भारतकेउत्तर प्रदेशराज्य केलखीमपुर खीरी ज़िलेमें स्थित एक नगर है। ज़िले का नाम इस शहर और समीप केलखीमपुरशहर के नामों को मिलाकर बना है। मान्यता है कि प्राचीनकाल में इस क्षेत्र में खर वृक्ष के वन थे और उन्हीं के नाम से इस बस्ती का नाम पड़ा।
Susu kerbau

Susu kerbauadalah susu yang dihasilkan darikerbaudomestikasi(Bubalus bubalis). Susu kerbau berbeda dengan susuruminansialainnya karena mengandungasam lemakdanproteinyang lebih tinggi.Tingginya kadar lemak, protein, dan padatan terlarut lainnya menjadikan susu kerbau lebih mudah diolah menjadiproduk sususepertikeju.
Kerbau yang hidup di rawa akan memiliki sifat susu yang berbeda jika dibandingkan dengan kerbau yang hidup di air.Musim pemerahan dan genetik kerbau juga diketahui menyebabkan variasi kandungan nutrisi dari susu kerbau.
Susu kerbau dapat diproses menjadi berbagai jenisproduk susu. Produk khas yang dihasilkan dari susu kerbau diantaranya:
Pembuatankrimdari susu kerbau dapat dilakukan dengan lebih cepat karena kandungan lemak susu kerbau yang tinggi.Mentegadari susu kerbau diketahui memiliki kestabilan yang lebih baik dari mentega yang dihasilkan dari susu sapi.Minyak samindari susu kerbau memiliki ciri khas ukuran partikel padatan terlarut yang lebih besar.Di India, susu kerbau diolah dengan dicampur dengansusu skimuntuk mengurangi kadar lemaknya sehingga memiliki karakteristik yang mirip dengansusu sapidan digunakan sebagai pengganti susu sapi.
Kheer

Ilkheer(hindi: खीर,punjabi: ਖੀਰ,bengali: ফিরনি,urdu: کھیر; anche conosciuto comepayasamபாயசம் intamilopayesin Lingua Bengali) è undolcetradizionale dell'Asia meridionale.
Il kheer viene cucinato con riso o grano spezzato, latte, zucchero e aromatizzato con cardamomo,uva passa, zafferano,pistacchiomandorle.
Ras malai

IlRas malaiorossomalaiè undessertoriginario del Bangladesh . Il nomeras malaideriva da due parole dellalingua hindi:ras, che significa "succo", emalaiche significa "panna". È stato descritto come "una riccacheesecakesenza crosta".Questo dolce è originario delBengala; SecondoK.C. Das Grandsons, fu creato daK.C. Das.
Il Ras malai consiste in una crema dolce biancastra, oppure in delle sfere di chhana dalla forma circolare, appiattite e giallognole, impregnate nelmalai(una panna molto densa) ed aromatizzate con ilcardamomo. Il ras malai viene cotto nello sciroppo di zucchero e latte e contiene un ripieno dizafferano,pistacchiekheer.I ras malai fatti in casa sono generalmente fatti con del latte in polvere, farina di grano tenero, lievito in polvere e olio. Gli ingredienti vengono uniti fino al formare un impasto, modellati fino al conferimento di una forma sferica e infine gettati nella crema di latte bollente.
Si ritiene che il Ras malai sia originario delBengala occidentale. I pasticceri delK.C. Das Grandsonssostengono che sia stato inventato daK.C. Das, ma questa affermazione è "impossibile da verificare".
Sandesh

Sandesh(basaBanggala:সন্দেশShôndesh) ( SylhetiHandésh) minangka panganan cuci mulut, asale saka wilayahBengaling sisih wétanbawana India, digawe nganggo susu lan gula.Sawetara resep Sandesh mbutuhake panggunaanchhenautawapaneer(sing digawe kanthi cara nyusut susu lan misahake whey) tinimbang susu dhewe.Sawetara wong ing wilayahDhakangarani pranahara (secara harfiah, 'maling' jantung) minangka jinispasir singluwih alus, digawe nganggo mawalan intinecurd.
Sajian manis kanthi jeneng sandesh disebutake ing literatur Bengali abad pertengahan, kalebu Ramayana Krittibas lan lirik Chaitanya . Nanging, bahan-bahan sajian asli iki ora dingerteni.Sajian iki umume beda karo sandesh modern, adhedhasar saka kheer padhet .
Sandesh bisa digawe kanthi nggunakakechhenautawa keju pondok. Jinis pasir sing paling gampang ing Bengal yaiku makha sandesh (makha = diuleni). Disiapake kanthi cara nyemprotake chhena kanthi entheng karo gula ing geni cilik. Sandesh intine panas, chhana sing digawe manis. Yen dibentuk dadi bal, diarani Kanchagolla (kancha = mentah; golla = bal). Kanggo pasir liyane sing luwih rumit lan rumit, chhana dikeringake lan dicet, dirasakake nganggo sari buah, lan uga sok diwarnai, lan dimasak kanthi macem-macem level konsistensi. Kadhangkala diisi sirup, dicampur karo klapa utawa kheer, lan dicetak dadi macem-macem bentuk kayata cangkang keong, gajah, lan iwak. Varian liyane yaiku nolen gurer sandesh, sing digawe nganggo gur utawajaggery. Dikenal kanthi warna coklat utawa caramel sing asale saka nolen gur.
Ras malai

Ras malaiutawarossomalai(Banggala:রসমালাই) utawarasamalei( Odia   ) iku panganan cuci mulut sing asalé saka tlatah wétan anak bawana India . Dessert kasebut diaranirossomalaiing basa Bengali,ras malaiing basaHindi,lanrasa maleiing Odia .
Sanadyan ras malai digawe ing macem-macem panggonan, kalebu Distrik Comilla ingBangladeshlanKolkataing negaraIndiaBenggala Kulondikenal kanthi jelas.
Ras malai kasusun saka balchhena sing dilapisi singdirendhem ing malai (krim beku) sing dibumbui karo kapulaga . Susu digodhog lan ditambahake sethithik cuka utawa jus jeruk kanggo pamisah. Whey dibuwang lan padhet susu dikumbah, adhem lan kneaded dadi adonan. Adonan dipérang dadi bal cilik lan bal digodhog ing banyu panas kanthi ditambahake banyu mawar. Bal-balan banjur dimasak ing susu kanthisaffron, pistachio lankheerminangka isi.Macem-macem jinis rasmalai bisa ditemokake ing macem-macem wilayah. Ing Dhaka lan Rangpur, rasmalais wujude padha karo rasgullas .
Olahan Sylheti

Masakan Sylheti( Sylheti) nggambarakebudaya panganan Sylhetis. Ikikalebu Hatkora singasem tangkora kanggotikka masala pitik singpanas utawadaging sapi Hatkora, kembangmanisan Tusha Shinni dadiNunor Bora singgurih lan iwak sing difermentasi,Hutki Shira.Hatkoraminangka woh umum lan digunakake kanggo masak masakan sing beda karo iwak landaging. Dipenuhi karoVitamin Clanantioksidan, kari Hatkora paling apik dipangan nganggo nasi.Sanajan Sylhetis umume panganan pari laniwak, sistem kuliner beda-beda beda karo non-Sylhetis.Masyarakat multikultural ingLembah Barakngantilembah Surma,lan diaspora Sylheti wis mengaruhi panganan lan rasa Sylheti sing ditindakake wiwit pirang-pirang abad. Antarane, sistem kulinerKhasi,Kukilan suku liyane sing penting.Masakan Sylhetwis diwasa gumantung saka kasedhiyantanduranlankewaning wilayah kasebut. Utamane pribumi kanthi macem-macem, budaya panganan ditindakake ing kalangan Sylhetis sing uga nampa pengaruh eksternal. Nalika 360 muridShah Jalaltekan wilayah iki, dheweke ora mung nggawa budaya sing beda-beda nanging uga nggawa gaya masak sing beda.Sing kalebu akeh piring daging, uga daging pitik, daging sapi lan wedhus sing dimasak Mughlai, Timur Tengah, lan gaya India Lor.Mughlai Porota,pilau,korma, Kalia, Panggang,BiriyanilanKoftakanggo pasugatan kari nalikaZardah,FirnilanKheerkanggodessertswis uga klebu.
Umume wong Bangladesh wis biasa manganUna Bhat(sega rebus),kajaba wongChitagonianlan Sylhetis .Ing wilayah Sylhet, beras sing misuwur yaiku Aush, Aman, Boro, Eri, Biroin, Kalojira, Sonali Jira lsp.Ala Bhat(beras ing ndhuwur) minangka panganan pokok saka Sylhetis.Sega ing ndhuwur rada lengket lan enak.Dheweke uga senengberas ketankanggo nggawe panganan sing beda-beda. Panliten nemokake yen beras Sylheti duwekonsentrasi arsenik sing luwihmurah tinimbang jinis pari sing padha saka wilayah liyane ing Bangladesh.Miturut jurnal Spectroscopy Biomedical and Imaging, beras Sylheti ngemot jumlah nutrisi pentingseleniumlanseng.Sawetara jinis beras aromatik Sylheti uga kena kontaminasi arsenik luwih murah tinimbang sega aromatik Basmati singkondhang saka IndialanPakistan.
साबुदाणा

साबुदाणाएक खाद्य पदार्थ आहे. तो छोट्या मोत्यांप्रमाणे पांढरा आणि गोल असतो. तोसॅगो पामनावाच्या झाडाच्या खोडातून निघणाऱ्या चिकापासून बनतो. शिजवल्यावर तो थोडा पारदर्शक व नरम  बनतो. भारतात याचा वापर साबुदाण्याची खीर आणिखिचडीबनवण्यासाठी करतात.
भारतातसाबुदाण्याचे उत्पादन प्रथमतमिळनाडूमधीलसेलमयेथे झाले आणिइ.स. १९४३-इ.स. १९४४च्याआसपास भारतात याचे उत्पादन कुटीर उद्योगाच्या स्वरूपात सुरू झाले. यात प्रथम कसावा या वनस्पतीच्या मुळांपासून दूध काढतात त्याला टॅपिओका म्हणतात ते घट्ट झाल्यावर त्यापासून छोट्या छोट्या  गोळ्या बनवतात. यामुळे त्यात असणारीप्रथिने,खनिजद्रव्ये, क्षार,जीवनसत्त्वेवकॅल्शियमनष्ट होतात. उरतात ती फक्तकर्बोदके(कार्बोहायड्रेटस). त्यातून शरीरास फक्त उष्मांक मिळतात.
साबुदाणा हा अतिशय चिकट असल्यामुळेआमाशयामध्येत्याचे लवकरपचनहोत नाही. साबुदाणा पचविण्यासाठी शरीरातीलइन्सुलिनहार्मोन तयार करणाऱ्या ग्रंथीवर जास्त ताण पडतो. पर्यायाने ज्या व्यक्ती कायम उपवास करतात, अशा व्यक्तीमध्ये बऱ्याच वेळेलामधुमेहहा विकार बळावतो.भारतातसाबुदाणाउपवासाचेअन्नम्हणून खाण्याची पद्धत आहे. साबुदाणा पचनास अतिशय जड असल्यामुळेआम्लपित्त,वात, मलावष्टंभ, लठ्ठपणा हे विकार होतात. म्हणून साबुदाणा हा उपवासाच्या पदार्थातूनच पूर्णपणे वर्ज्य करणे आवश्यक आहे.
महाराष्ट्रातीलबहुसंख्य भागात साबुदाण्यापासून बनविलेले खाद्यपदार्थउपवासासाठीमान्य आहेत. पुणे ही महाराष्ट्राची सांस्कृतिक राजधानी असल्या कारणाने तेथे साबुदाण्याची मागणी जास्त असते.
टॅपिओकाहा एक प्रकारचा कंद असतो.तो साबुदाण्याचे झाडास खाली जमिनीत लागतो. साबुदाण्याच्या झाडाच्या लागवडीस जास्त भारी नसलेली पण नरम व भुसभुशीत, हलकी मुरमाड, पाण्याचा योग्य निचरा होणारी जमीन हवी. साबुदाण्याच्या झाडाच्या दांडीचे सुमारे ६-६ इंच लांबीचे तुकडे करून व ते ३-३ इंच जमिनीत व तेवढेच वर ठेवून याची लागवड केली जाते. या झाडास मग कंद धरतात. साबुदाण्याची लागवड साधारणतः जून-जुलै महिन्यात करतात. दोन झाडांमधील अंतर ९० सें.मीटर ठेवतात. याचे वेगवेगळे वाण आहेत.
आरारूट

आरारूटही एक औषधी वनस्पती आहे.
आरारुट ही वनस्पतीहळदया वनस्पतीसारखी दिसते. परंतु या वनस्पतीची पाने अधिक गडद हिरवी असतात. या वनस्पतीची मुळे पांढरी शुभ्र रंगाची असतात.
आरारूट या वनस्पतीच्या कंदांपासून सत्त्व तयार करतात. हे सत्त्व पचण्यास हलके असल्याने त्याची खीर करून लहान मुलांना, वृद्धांना आणि आजारी व्यक्तींना दिली जाते. तोंड आले असता आरारूटचे सत्त्व घेतले जाते. तसेच हे पित्तशामक आहे.
आरारूटची लागवड हीमेमहिन्यात केली जाते. जानेवारी किंवा फेब्रुवारी महिन्यात याची काढणी केली जाते.
अळीव

अळीव(पर्यायी नाव:हळीव, अहाळीव) (गार्डन क्रेस सीड्‌स - garden cress seeds) - Lepidium sativum, हे एक अत्यंत पौष्टिक असे तेल-बी आहे. १०० ग्रॅम हळिवांत तब्बल १०० मिलिग्रॅम आयर्न आहे.  लोह, कॅल्शियम, फॉलेट, बेटाकेरोटीन, क जीवनसत्त्व व टोकोफेरॉक हे पोषक घटक हळिवांत आहेत. हळीव हे रजःस्राव नियमित करण्यात मदत करते, तसेच त्यातील ॲंटिऑक्‍सिडंट्‌स व रक्‍तशुद्धी करणाऱ्या घटकांमुळे हळीव हे तरुणींसाठी उपयुक्‍त ठरते. बाळंतिणीचे दूध वाढवण्यासाठी हळिवाचे लाडू किंवा खीर देण्याची पूर्वापार पद्धत आपल्याकडे आहे. अंगकाठी भरायला मदत होते. अंकुरलेले हळीव सलाडमध्ये घालून घेतल्यास ते डोळ्यांसाठी हितकर आहेत. हळिवांतील चिकट गुणधर्मामुळे मलाविरोधाची तक्रार कमी करण्यासाठी यांचा वापर करता येतो. हळिवाच्या गॉयट्रोजेनिक गुणधर्मामुळे हायपोथायरॉईडचा त्रास असणाऱ्यांनी या बियांचे पदार्थ खाऊ नयेत.
अळीव किंवा हळीव म्हणून ओळखिली जाणारी तेलबिया देणारी ही भारतात उगवणारी, मूळ्ची इथियोपियातली एक आयुर्वेदिक औषधी वनस्पती आहे. बाळंतिणीस अंगावर दूध येण्यास हळिवाची खीर देतात. अळिवाचे लाडूही करतात.
हळिवाला हिंदीत हलीम म्हणतात.या नवनस्पतीला भारतीय भाषांमधून या वेगवेगळ्या नावांनी ओळखले जाते.
अहाळीव ही क्रुसिफेरी कुलातील वनस्पती आहे. तिचे शास्त्रीय नाव लेपिडियम सॅटिव्हम आहे. ही १४-१५ सेंमी. उंचीची, लहान व गुळगुळीत वर्षायू औषधी वनस्पती आहे. भारतामध्ये तिची विविध उपयोगांसाठी सर्वत्र लागवड केली जाते.
अहाळिवाची पाने साधी, विविध, पूर्णतः किंवा अंशतः अखंड किंवा पूर्णपणे विभागलेली असतात. मुळापासून निघाली आहेत अशी वाटणारी पाने लांब देठाची, तर खोडापासून निघालेली पाने बिनदेठाची रेषाकृती असतात. फुले लहान व पांढरी असून लांबट मंजिरीवर येतात. फळे गोलाकार, अंडाकृती व टोकास खाचदार असतात. फळात लहान कप्पे असून प्रत्येक कप्प्यात दोन बिया असतात. बिया लांबट, टोकाला निमुळत्या व रंगाने लाल असतात.
ही वनस्पती सर्वकाळी व सर्वत्र पिकविली जाते. सखल भागात सप्टेंबर ते फेब्रुवारीत व उंच प्रदेशात मार्च ते सप्टेंबरमध्ये बी पेरतात. त्यानंतर थोड्याच दिवसांत पाने कोशिंबिरीत किंवा कढीत घालण्यास खुडून घेतात. बियांच्या वाढीसाठी ४-६ आठवडे लागतात. पाला घोडयांना व उंटांना चारा म्हणून घालतात. दिवाळीत लहान मुले किल्ल्यावर हिरवळ करण्यासाठी अहाळीवाचा वापर करतात.
इथियोपिया, भारत.
आयुर्वेदानुसारदमा, कफ व रक्ती मूळव्याध इ. व्याधींवर ही वनस्पती गुणकारी आहे. पाने उत्तेजक, मूत्रल व यकृताच्या विकारावर चांगली आहेत. बिया दुग्धवर्धक, रेचक, शक्तिवर्धक व मूत्रल आहेत. मुडपणे, दुखापत इत्यादींवर त्यांचे पोटीस बांधतात.
हळीवहे पौष्टिक असे तेल-बी आहे. १०० ग्रॅम हळिवात तब्बल १०० मिलिग्रॅम आयर्न असते. लोह, कॅल्शियम, फॉलेट, बीटाकॅरोटिन, क जीवनसत्त्व व टोकोफेरॉक हे पोषक घटक हळिवांत आहेत.हळीवहे रजःस्राव नियमित करण्यात मदत करते, तसेच त्यातील ॲंटिऑक्‍सिडंट्‌स व रक्‍तशुद्धी करणाऱ्या घटकांमुळे हळीव हे तरुणींसाठी उपयुक्‍त ठरते. बाळंतिणीचे दूध वाढवण्यासाठी हळिवाचे लाडू किंवा खीर देण्याची पूर्वापार पद्धत आपल्याकडे आहे. अंगकाठी भरायला मदत होते. अंकुरलेलेहळीवसलाडमध्ये घालून घेतल्यास ते डोळ्यांसाठी हितकर आहेत. हळिवांतील चिकट गुणधर्मामुळे मलाविरोधाची तक्रार कमी करण्यासाठी यांचा वापर करता येतो. हळिवाच्या गॉयट्रोजेनिक गुणधर्मामुळे हायपोथायरॉईडचा त्रास असणाऱ्यांनी या बियांचे पदार्थ खाऊ नयेत.
चारोळी (सुकामेवा)

चारोळीहे एक प्रकारचेबीआहे. हा एक सुकामेवा असून याचा वापर मुख्यत: दुधाच्या मिठाईत व शक्तिवर्धक अन्नऔषधीत करतात. हे बीचारनावाच्या वनस्पती पासून मिळवले जाते.
चारोळीत १७ % कार्बोहायड्रेट्स, २२ %  प्रोटीन्स, ४४ % फॅट्स (तेल), १२ % पिष्टमय पदार्थ, व ५ % साखर असते.
चारोळीचा वापर मुख्यत्वेबासुंदी,आईस्क्रीम,पेढे, बर्फी,श्रीखंड,खीरव इतर मिठाईच्या पदार्थांत करतात.काजू+बदाम+खारीक+गोडंबी+ चारोळी +खडीसाखरयांचे मिश्रण करून पौष्टिक सुकामेवा तयार करतात. झाडाच्या सालीपासून डिंक व टॅनिन मिळते. चारोळीच्या पानांपासून गुरांना चारा उपलब्ध होतो. चारोळीच्या 'बी'पासून तेल निघते. त्या तेलामुळे केस काळे होतात.
जव

जव, यव, सातू किंवा बार्ली ही एक धान्य आहे. या वनस्पतीचे शास्त्रीय नाव Hordeum vulgare असे आहे. याचे कूळ -पोएसी (poaceae) आहे . याचे इंग्रजी नाव बार्ली असे आहे . जव म्हणजेओटनाही आणिजवसहीनाही.
जव ही भारतात प्राचीन काळीही माहीत असलेली आणि देशात आजही उगवणारी एक आयुर्वेदिक औषधी वनस्पती तथा एकभरड धान्यआहे. भारतातापेक्षा परदेशांतच या पिकाची लागवड जास्त प्रमाणात होते. तेथे जनावरांचे खाद्य म्हणून वापरात आहे.
जवाचे रोप ७० ते ९० सेंटिमीटर उंचीचे असून पुष्कळ अंशी गव्हाच्या रोपासारखे असते. याची पाने गव्हाच्या पानापेक्षा खरखरीत असतात. पर्णपत्राची लांबी १५ ते ३० सेंटिमीटर असते. रोपाला तुरे (मंजिऱ्या) येतात. तुऱ्यांचा देठ चपटा असतो आणि त्या देठावर रांगेने कळ्या लागाव्यात तशा जवाच्या साळी लागतात. एका देठावर दोन्ही बाजूंना १० ते १५ साळी असतात. साळीमधे जवाचे दाणे असतात. जवापासून माल्ट बनवतात. सातूची खीर आणि लापशीही करतात.
आजारी लोकांना विशेषतः मधुमेही रोग्यांना पथ्यकर म्हणून या धान्याचा उपयोग होतो.
Фирни

Фирни— сладкое блюдо измолокаирисовоймуки, иногдакукурузной. Имеет консистенцию густогокиселя, обычно употребляется холодным. Десертный вкус иароматпридают добавлениеморехов, молотогокардамона,розовой воды. Блюдо украшаютшафраном, лепесткамиминдаляили молотымифисташками.
Фирни и его аналоги имеются ввосточной кухне:арабской,азербайджанской,индийской. Предполагают, что блюдо возникло в древности вПерсииили наБлижнем Востокеи затем смоголамипопало вИндию. Особенности приготовления десерта различаются в разных странах. Например, в Индии фирни подкрашиваютшафраном, в Афганистане для этого используюткуркуму. В Иране существует разновидность фирни, которую готовят награнатовомсоке вместо молока.
Для приготовления рисовой муки рис замачивают в воде, затем высушивают и измельчают в ступке (раньше рис растирали при помощи двух камней). Можно использовать готовую рисовую муку. Иногда рис толкут вместе с орехамикешью, получая рисово-ореховую муку. Рисовую муку смешивают с небольшим количеством холодного молока, вводят в кипящее молоко и варят на слабом огне. Добавляютсахар, соль, ароматизируютрозовой водойиливанилью. Блюдо остужают, периодически помешивая, чтобы избежать образования корочки, ещё тёплым разливают в порционную посуду и затем продолжают остужать. Ввеганскомварианте блюда вместо коровьего молока используетсяминдальноеили другие варианты растительного молока.
При подаче на стол украшают орехами,корицей, шафраном. Рисунок, создаваемый на поверхности блюда при помощи корицы, является символическим пожеланием гостю от хозяев дома. Фирни — традиционное блюдо для многолюдных праздников и торжеств. В Индии на празднествах фирни подают порционно в мисках из необожжённойглины, придающей десерту особенный вкус.
Внародной медицинепитательное фирни применяется при упадке сил, как укрепляющее средство.
Более густойдесерт, разновидность пудинга из молока и целых зёрен риса или другихзлаков, известен под названиемкхир.
Фирн

Фирн(отдр.-в.-нем.firni— прошлогодний, старый) — плотно слежавшийся, зернистый и частично перекристаллизованный, обычно многолетнийснег, точнее — промежуточная стадия между снегом иглетчерным льдом.Плотностьтакой ледянойпороды, состоящей из связанных между собой ледяных зёрен, лежит в пределах от 0,45 г/см³ до 0,8 г/см³.
Превращение снега в фирн называетсяфирнизацией снега.
Фирн образуется в горах вышеснеговой линиии в полярных областях, там, где выпавший снег не успевает за лето стаять.
Поскольку интенсивность и тип преобразования снега в фирн, а фирна в лёд бывают очень разными, то на ледниках выделяют разныезоны льдообразования.
Фирн и лёд, возникшие при разных условиях фирнизации и льдообразования, имеют разную кристаллическую структуру, ориентировку и размер зёрен, содержание и форму пузырьков воздуха и пор.
Так как фирнизация по холодному типу идёт медленнее всего, то в условиях очень низких температурАнтарктидытолщина слоя фирна может достигать 100 м. Толщина «тёплого» инфильтрационного фирна, который обычно находится в области питания горныхледниковвышефирновой линии, не превышает 20—30 м.
Из фирнаэскимосывозводят жилища уникального типа: купольные безопорные конструкции, позволяющие жить и работать в условиях Крайнего Севера. При необходимости из фирна возводятся целые поселки: несколько десятков иглу, соединённых из фирна же построенными тоннелями-переходами, что позволяет сравнительно комфортно и безопасно пребывать в тундре в пургу и сильные морозы.
Анджана

Анджана(санскр. अञ्जना,IAST:Añjanā), также известная какАнджании Анджали —  мать царяванаровХанумана, одного из главных героев индийского эпоса «Рамаяна».
Изначально Анджана былаапсаройпо имени Пунджикастала, которая из-за проклятияриширодилась на земле как принцесса ванаров. Анджана была замужем заКесари, вождем ванаров и сыномБрихаспати. Анджана стала матерью Ханумана. Ханумана также называют Анджанея, что значит сын Анджаны. О рождении Ханумана ходят разные легенды. Согласно Бхавартхе Рамаяне Экнатха (XVI век н.э.), когда Анджана поклоняласьВаю, царьДашаратхаизАйодхьитакже проводил ритуалПутракамешти яджны, чтобы у него могли появиться дети. В результате он получил немного священногофирни, который раздал своим трём жёнам, что позволило родитьсяРаме,Лакшмане,БхаратеиШатругхне. По божественному велению небесный змей тоже схватил кусок этого фирни и уронил его, пролетая над тем лесом, где Анджана совершала поклонение. Ваю,индуистскоебожество ветра, принёс блюдо в протянутые руки Анджаны, которая его съела. В результате у неё родился Хануман. Согласно некоторым другой легенде, Хануман - 11-евоплощениеГоспода Шивы. Анджана и Кесари совершали интенсивную молитву Господу Шиве, чтобы убедить его воплотиться их ребёнком. Довольный их преданностью, Шива согласился.
Shirataki noodles

Shirataki(Japanese:白滝, often written with thehiraganaしらたき) are translucent, gelatinousJapanese noodlesmade from thecormof thekonjacplant. In traditionalJapanese cuisine, they are eaten in soups or stir-fried. The texture is chewy, similar to a tough jelly, and has little flavor before seasoning.
Compared to noodles made fromwheatorrice,shiratakiis very low incalories, and are sometimes eaten by those on adiet.They are also valuable to people with allergies or intolerances to wheat,glutenor eggs.Shiratakiis often sold in containers withalkalinewater, and needs to be rinsed before cooking to remove the bitter flavor.
The wordshiratakimeans "white waterfall", referring to the white appearance of the noodles.
Shiratakiis also called yam noodles or devil's tongue noodles, referring to the English names of the konjac plant.. One variation isito-konnyaku(糸こんにゃく "konjac strings"), which are generally thicker, darker, with a square cross section. It is preferred in the Kansai region.
The konjac yam, whose corm (a thick underground stem) yields the yam-cake (konnyaku) from which the noodles are made, is also called devil's tongue yam or elephant yam.Shirataki noodles are made from 97% water and 3%konjac, which containsglucomannan, a water-solubledietary fiber. They are very low in digestible carbohydrates andfood energy, and have little flavor of their own.
There used to be a difference in manufacturing methods. Producers in theKansai regionof Japan preparedshirataki(calledito konnyakuthere) by cuttingkonnyakujelly into threads, while producers in theKantō regionmade the noodles by pushingkonnyakuthrough small holes into a hot, concentrated lime solution.Modern producers make both types using the latter method.
Shiratakinoodles come in dry and soft "wet" forms in Asian markets and some supermarkets. When purchased wet, they are packaged in liquid. Some brands require rinsing and sautéing or parboiling, as thealkalinewater in the packaging has an odor some find unpleasant.They normally have ashelf lifeof up to one year.
The noodles can also be drained and dry-roasted, which diminishes bitterness and gives the noodles a more pasta-like consistency. Dry-roasted noodles can be served in soup stock, sauce, or noodle soup. It can also be stir-fried.
Vermicelles shirataki

Lesvermicellesshirataki, aussi appelésnouillesshirataki(白滝), souvent écrit enhiraganaしらたき) sont des vermicelles japonais minces, translucides et gélatineux faits à partir dukonjac, untuberculeoriginaire d'Asie.
Les vermicellesshiratakisont un plat traditionnel japonais. Le motshiratakisignifie « cascade blanche » en japonais, rappelant l'aspect de ces nouilles. Composées en grande partie d'eau et deglucomannane, unefibre alimentairesoluble dans l'eau, ces pâtes sont très faibles englucidesassimilables et en calories, et sont relativement insipides par elles-mêmes. Avec seulement 15 calories par portion de 113g, cet aliment est parfois utilisé pour perdre du poids.
Les vermicellesshiratakise retrouvent à la fois sous forme sèche et sous forme humide sur les marchés asiatiques et dans certains supermarchés. La forme humide est emballée avec du liquide. Ils se conservent normalement jusqu'à un an. Certaines marques de ces nouilles requièrent un rinçage ou une ébullition partielle avant de les préparer, car l'eau dans laquelle les pâtes sont emballées a une odeur qui peut s'avérer désagréable pour les consommateurs non habitués.
Les nouilles peuvent également être égouttées et grillées à sec. Cela élimine l'amertume et confère une consistance finale plus similaire aux pâtes. Le grillage à sec consiste à placer les nouilles dans une poêle antiadhésive pendant une minute ou jusqu'à ce que le cuisinier entende un léger bruit de crissement lorsque les pâtes se déplacent. Après cela, elles sont prêtes à être ajoutées à un bouillon ou une sauce.
Les vermicelles contenant du glucomannane proviennent de la racine d'une plante originaire d'Asie appeléekonjac(nom scientifique:Amorphophallus konjac). Il est également surnommé « langue du diable » à cause de sa forme particulière.
La tradition retient deux méthodes de fabrication différentes pour cet aliment. Dans larégion du Kansai, au Japon, leito konnyakuétait préparé en découpant la gelée du konjac en minces lanières, tandis que dans larégion de Kantō, leshiratakiétait préparé par extrusion du konjac, vers une solution concentrée dechaux vive. De nos jours, les deux plats sont préparés de la seconde façon. Leito konnyakuest généralement plus épais que leshirataki, a une section cruciforme et présente une couleur plus foncée. Il est préféré dans la région du Kansai, d'où il est issu.
Mi Jepang

Miadalah bahan utama dalammasakan Jepang. Mi sering disajikan dingin dengan saus celup, kuah atau hidangan panas.
Ramenadalah mi tipis berbahan dasargandumyang terbuat dari tepung terigu, garam, air, dankansui, sejenis air basa. Adonan mengembang sebelum digulung. Mi ini diimpor dari Tiongkok selamazaman Meiji. Bagaimana mi ini didatangkan dari Tiongkok ke Jepang masih dalam perdebatan, tetapi secara umum dapat diterima bahwa pada tahun 1910 sebuah restoran Tiongkok di Yokohama yang mulai menyajikan hidangan bernama lamian.
MiRamenmemiliki tekstur yang keras dan biasanya berwarna kuning pucat. Mi ini dapat bervariasi dari bentuk, lebar, dan panjang. Mi ini disajikan dalamkaldu. Contoh hidanganramenadalahshōyu ramen,shio ramen,misoramen,tonkotsu ramen, danramen kari.
Shiratakiadalah mi bening yang terbuat darikonnyaku. Mi ini kenyal atau licin.Shiratakidigunakan untuk menambahkan tekstur pada hidangan sepertisukiyakidanoden.
Sobaadalah mi yang terbuat darigandum kudadan tepung terigu. MiSobatersedia dalam kondisi kering atau segar. Mi ini dapat disajikan dengan kaldu panas atau dingin dengan saus (tsuyu). Contoh hidangansobaadalahzarusoba(dingin),kake soba,tempurasoba,kitsune soba, dan ' 'tororo soba. Meskipun hidangan Jepang yang populerYakisobamencantumkan kata "soba" dalam namanya, hidangan ini dibuat dengan mi gaya Tiongkok (chūkamen).
Sōmenadalah mi yang sangat tipis, putih, dan berbahan dasargandum. Mi ini biasanya disajikan dingin di musim panas dengan saus meskipun mi ini dapat digunakan dengan kuah dan hidangan panas lainnya. MiSōmensangat mirip dengan mihiyamugidanudon, hanya saja lebih tipis (lebarnya sekitar 1,3 mm).Sōmenmembutuhkan minyak dalam pembuatannya. Selama bulan-bulan musim panas, orang Jepang mengonsumsisōmendingin agar tetap dingin.
Hiyamugiadalah mi berbahan dasartepung teriguyang mirip dengan misōmendanudondan ukurannya berada di antara keduanya. Mi ini sering disajikan dengan cara yang sama seperti misōmendanudon. Meskipun sebagian besar berwarna putih, ada yang dicampur dengan mi berwarna merah muda atau coklat.
Udonadalah mi paling tebal yang disajikan dalam masakan Jepang.Udonadalah mi putih berbahan dasar gandum, dengan lebar 4-6mm. Mi ini disajikan dingin dengan saus celup pada bulan-bulan musim panas, atau dalam hidangan panas dan kuah ketika suhu lebih dingin. HidanganUdontermasukkitsuneudon,nabeyakiudon,kareudon, danyaki udon. Namun,sara udondibuat menggunakan jenis mi lain yang renyah.
Harusameadalah sohun yang terbuat dari tepung kentang.
Tokorotenadalah irisanKantenyang mirip jeli dengan penampangpersegi panjang.
Happō, Akita

Happō(藤里町code: ja is deprecated,Happō-chō)adalah sebuahkotayang terletak diPrefektur Akita,Jepang.
Per 1 Januari 2023, kota ini memiliki estimasijumlah penduduksebesar 6.466 jiwa dankepadatan penduduksebesar 27,62 orang per km², yang terbagi dalam 2.981KK.Kota ini memiliki luas wilayah sebesar 234,14 kilometer persegi (90,40 sq mi).
Fujisato berbatasan dengan empat munisipalitas yang berada di wilayah Prefektur Akita danAomori, yaitu :
Engaru, Hokkaido

Engaru(遠軽町code: ja is deprecated,Engaru-chō)adalah sebuahkotayang terletak diSubprefektur Okhotsk,Hokkaido,Jepang. Nama ini berasal dari nama tempat daribahasa Ainu,Inkar-us-i("tempat-selalu melakukan-memandang"), yang berarti titik pengawasan.
Pada 1 Oktober 2005, kotaIkutaharadanMaruseppu, serta desaShirataki, yang semuanya wilayahnya berasal dariDistrik Monbetsubergabung menjadi kota Engaru.Per 30 September 2016, kota ini memiliki estimasijumlah penduduksebesar 20.757 orangdankepadatan penduduksebesar 15,58 orang per km². Kota ini memiliki luas wilayah sebesar 1.332,32 kilometer persegi (514,41 mil persegi),sehingga menjadikan kota ini sebagai kota terbesar kelima di Hokkaido.
Engaru dikenal juga sebagai tempat asalAikido, yaitu di daerah Shirataki.Daerah ini juga merupakan tempat taman bungakosmosterbesar di Jepang. Di kota ini terdapat juga Situs Paleolitikum Muda yang berada di areaShirataki Site Groupyang merupakan sumber dari teknik pembuatan batu bilah tertua, yaitu teknik Yubetsu yang telah ada sejak dari 13.000 tahun yang lalu.
Menurutklasifikasi iklim Köppen, Engaru memiliki iklim benua lembap (Dfb) yang ditandak dengan musim panas yang hangat dan musim dingin yang sangat dingin.
Engaru berbatasan dengan enam munisipalitas di Prefektur Hokkaido, yang membentang di wilayah Subprefektur Okhotsk, danKamikawa:
Shirataki

Glishirataki(in giapponese 白滝, in ingleseshirataki noodles) sono un tipo dispaghettiricavati dalla radice delkonjac, pianta nativa della zona subtropicale temperata asiatica.
Hanno un basso contenuto di carboidratie sono quindi particolarmente indicati in tutte le diete basate su un apporto limitato di carboidrati nonché adatti all'alimentazione dei diabetici. Sono anche poveri degli altrimacronutrientie questo determina un apporto specifico di calorie molto basso se confrontato alla pasta di grano.
Sono composti per la maggior parte da acqua eglucomannano. Il termine "shirataki", che descrive l'aspetto degli spaghetti, significa "cascata bianca".
Si possono trovare, nei generi alimentari asiatici e in alcuni supermercati, in forma umida (confezionati in vaschette contenenti acqua) e in forma secca.
Stazione di Kami-Shirataki

Lastazione di Kami-Shirataki(in giapponese: 上白滝駅, trasl. Kami-Shirataki-eki, lett. "Shirataki alta") è stata una stazione ferroviaria sullalinea principale Sekihokuvicina alla cittadina diEngaru, nellaprefettura di Hokkaidō, inGiappone. La stazione era gestita dallaHokkaido Railway Company(JR Hokkaido). Aperta nell'ottobre 1932, è stata chiusa a partire dell'adozione del nuovo orario il 26 marzo 2016.
La stazione fu aperta il 1º ottobre 1932.Con la privatizzazione delleFerrovie Nazionali Giapponesi(JNR) il 1º aprile 1987, la stazione passò sotto il controllo della JR Hokkaido.
Nel luglio 2015 la JR Hokkaido annunciò la chiusura della stazione insieme ad altre tre stazioni sulla linea (Kyū-Shirataki,Shimo-ShiratakieKanehana) nel marzo 2016, a casa dello basso numero di passeggeri.
Nel gennaio 2016, la pagina Facebook della televisione di Stato cineseCCTVriportò la notizia che la stazione sarebbe rimasta aperta solo per consentire ad un'unica studentessa di raggiungere la propria scuola superiore e che la stazione medesima sarebbe stata chiusa nel momento in cui la ragazza si fosse diplomata. Tuttavia, si è poi scoperto che la stazione in questione era in realtà quella diKyū-Shirataki, due fermate più avanti, e che non vi era alcun collegamento tra la data di chiusura della stazione e il diploma della ragazza.
La stazione di Kami-Shirataki è servita dallalinea principale Sekihokua binario unico e dista 78,9 km dal punto iniziale della linea allastazione di Shin-Asahikawa. La stazione è numerata come "A44".
Nel dicembre 2012 la stazione era servita da un solo treno giornaliero per ogni direzione.
La stazione dispone di un solo marciapiede a cui si accede all'unico binario della linea. La stazione non è sorvegliata, ma esiste una struttura adibita a stazione, munita di bagni per i passeggeri.
Angel densetsu

Angel densetsu(エンジェル伝説,Enjeru densetsu, lett. "Leggenda di un angelo")è il secondomangadiNorihiro Yagi, autore diClaymore. È stato pubblicato inGiapponesulla rivistaMonthly Shōnen Jumpdal1992al2000. Nell'agosto del1996ne è stato tratto unOAVdi 45 minuti, animato dallaToei Animationper la regia diTatsuo Misawa.
Seiichirō Kitano è il classico bravo ragazzo, educato, innocente e un po' sempliciotto; tuttavia, la sua faccia dice esattamente il contrario. Kitano non ha sopracciglia, e per riuscire a tenere a bada i suoi capelli ribelli deve usare molta brillantina, un tratto caratteristico del "look" dei teppisti di strada; inoltre ha la carnagione pallida, gli occhi infossati e le labbra sottili, il che lo fa sembrare uneroinomane. Nella sua vecchia scuola era riuscito a farsi accettare nonostante il suo aspetto, ma a un certo punto la sua famiglia si è trasferita e lui è stato iscritto al liceo Hekikuu.
Dal momento in cui Kitano mette piede nella sua nuova scuola, tutti sono certi che sia un criminale; per una serie di imprevisti ed equivoci, questa convinzione superficiale verrà sempre più confermata, e Kitano comincerà una sfavillante carriera di boss dei delinquenti della scuola, senza neppure esserne al corrente. Intorno a lui si raccoglierà però pian piano una stretta cerchia di amici, capaci di vedere al di là delle apparenze.
Tecnica Yūbetsu

Latecnica Yūbetsu(in lingua giapponese: 湧別技法,Yūbetsu gihō) è una tecnica discheggiaturamicroliticache mostra somiglianze con tecniche utilizzate in Mongolia ed è stata utilizzata nell'isolaHokkaidōe nella parte settentrionale della grande isolaHonshū, durante ilPaleoliticogiapponese.
La tecnica Yūbetsu è stata così denominata nel 1961 dagli archeologi giapponesi Serizawa Chōsuke e Yoshizaki Masakazu, che la descrissero sulla base dei loro ritrovamenti nell'isola di Hokkaidō, in Giappone. Il nome Yūbetsu deriva dal sito paleolitico di Shirataki (in lingua giapponese: 白滝遺跡,Shirataki iseki), posto sulla sponda destra del fiume Yūbetsu nel comune diEngaru. Gli strumenti di pietra ritrovati si trovavano all'interno e al di sotto dello strato ditefraAs-YPe quindi datati a 13.000 anni fa. A seconda del luogo di ritrovamento, si distinguono due tipi di nuclei: il tipoShirataki(in lingua giapponese: 白滝型) e il tipoSakkotsu(in lingua giapponese: 札滑型).
La produzione di microliti utilizzando la tecnica Yūbetsu avviene in quattro o cinque fasi:
Questa tecnica di scheggiatura veniva utilizzata anche inMongoliae nellaPenisola della Kamčatkaverso la fine delPleistocene.