davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Pain essène

Lepain essène,pain essénienoupain d'Ézéchiel, est unepréparation culinaireancestrale, unpainà grains entiers germés. Lesgraines germéessont mixées (pour former une pâte à l'instar dupain traditionnel) et mises àdéshydraterà basse température, soit au soleil, soit au déshydrateur (ou au four à basse température).
L'expressionpain essèneoupain essénienprovient du nom du Pays essénien et de son peuple lesEsséniens. L'expression pain d'Ézéchiel est issue du nom bibliqueÉzéchiel.
Ce pain germé est aussi surnommépain de vieen raison du fait qu'il ne perde pas ses nutriments contrairement aux pains non germés.
L'origine du pain essène — et de son nom — viendrait des Esséniensqui, il y a plus de 2 000 ans auLevantenPalestine, préparaient cet aliment sans cuisson, par simple déshydratation au soleil.
Le pain essène s'obtient en trempant tout d'abord lescéréalesutilisées pour en obtenir lagermination. Une fois germés, les grains sont alors broyés pour former une pâte qui vafermenternaturellement, sans jamais être chauffée à plus de80°C, au maximum. Cette absence de cuisson permet de préserver tous les nutriments du pain ainsi obtenu.
Jan Goossenaerts

Né le30 octobre 1900à Horendonk et mort le21 mars 2012àEssen,Jan Goossenaerts,supercentenairebelge, fut ledoyen masculin des Européensdu21 juin 2010à sa mort. Il est également le plus vieil homme belge jamais né. Par ailleurs, il fut le troisième plus vieil homme en vie.
D'après lui, le secret de sa longévité est de travailler dur et manger 2 tranches de pain avec du sirop de poire tous les matins.
Tauge goreng

Tauge gorengadalah hidanganvegetarianIndonesiayang bercitarasa gurih yang dibuat dengan caramenumistauge(kecambahkacang hijau) dengan sedikit air panas, ditambah irisantahu,ketupatataulontongsertami kuning, disirami saus atau kuah kental gurih yang terbuat darioncom. Tauge goreng juga merupakan makanan khasBetawiyang berasal dariJakarta,Indonesia.Hidangan ini biasanya disajikan sebagaimakanan jalanandijajakan menggunakan pikulan atau gerobak oleh pedagang kaki lima. Hidangan ini adalah salah satu hidangan jajanan jalanan yang populer di Indonesia, terutama di wilayahJabodetabek, termasuk Jakarta, Bogor, Depok, Tangerang, dan Bekasi.
Tauge goreng adalah makananvegetarian, karena hidangan ini sama sekali tidak mengandung unsur hewani. Bahan utamanya adalah tauge, atau kecambah kacang hijau. Biasanya kecambah kacang hijau ini dimasak langsung di hadapan pembeli segera setelah pemesanan, menggunakan tungku yang sederhana. Secara teknis, tauge ini tidaklah digoreng menggunakan minyak, melainkan ditumis dengan air sedikit, atau lebih tepatnya direbus dengan sedikit air panas.Kemudian irisantahu, mi kuning, dan irisanketupatataulontongditambahkan, ditumis dengan air dan dipanaskan bersama-sama. Kemudian bahan-bahan yang sudah masak dan dipanaskan ini disirami kuah kental bercitarasa asin-gurih yang terbuat darioncom. Kuah oncom kental ini dibuat dengan cara menumis oncom yang sudah dilumatkan menggunakan ulekan atau penumbuk, ditumis dengan memakai sedikit minyak goreng, dan ditambahibumbu dapur, termasuklengkuas,bawang merah,daun salam, irisantomat,daun bawang,kucai, dantauco(pasta fermentasi kacang kedelai),kecap manis, airjeruk nipis, dan garam.
Tauge goreng untuk dibawa pulang biasa dibungkus menggunakan daun patat yang ditumpuk bersilang, dibungkus mengerucut dan diikat menggunakan tali dari bambu.
Malt

Maltadalahkecambahbiji-bijianserealiayang telah dikeringkan. Biji-bijian dibuat berkecambah dengan merendamnya di dalam air, lalu menahan proses perkecambahan lebih lanjut denganpengeringan.Biji-bijian yang telah menjadi malt akan membentukenzimyang memecahpatidi dalam biji-bijian menjadigula, termasukmonosakaridaglukosa,disakaridamaltosa, trisakaridamaltotriosa, dan gula yang lebih kompleks sepertimaltodekstrin. Enzim lain juga terbentuk, sepertiprotease, yang memecahproteindi dalam biji-bijian menjadi bentuk yang dapat dimanfaatkan olehragi. Malt juga mengandung sejumlah kecil gula jenis lain sepertisukrosadanfruktosa, yang sesungguhnya bukan produk dari modifikasi pati namun sudah ada di dalam biji-bijian sebelum proses pembuatan malt.
Biji-bijian yang dijadikan malt digunakan untuk membuatbir,wiski,milkshake,cuka malt, permen, minuman rasa sepertiHorlicks,Ovaltine, danMilo, dan berbagai jenis roti sepertibagel. Malt yang telah digerus dapat digunakan sebagai pemanis.Dari berbagai jenis sereal yang dapat dibuat malt,barleyadalah yang paling umum.
Biji-bijian serealia yang dijadikan malt diperkirakan telah menjadi bahan pembuatanbirsejak zaman prasejarah, seperti di yang ada dimasakan Mesir Kuno,Sumeria, dan China. Di Persia, sebuah adonan manis yang terbuat dari gandum yang dikecambahkan disebut denganSamanū(bahasa Persia:سمنو),Samanak(bahasa Persia:سمنک,bahasa Tajik:сумалак),bahasa Uzbek:sumalak, atauSümölök(bahasa Kirgiz:сүмөлөк) yang digunakan untuk mempersiapkanNowruz, acara tahun baru bangsa Persia.
Mämmiatau "bubur paskah" adalah masakanPra-PaskahTradisional bangsaFinlandia. Masakan ini dibuat dari malt yang dibuat darirye, dan tepung rye. Mämmi memiliki banyak kemiripan dengan Samanū dari resep, warna, dan rasa. Produk ini tersedia di pasar sejak Februari hinggaPaskah.
Pembuatan malt adalah proses pengubahan barley atau serealia lainnya menjadi malt, untuk digunakan dalampembuatan bir,distilasi, atau sebagai bahan makanan yang dilakukan di dalamrumah maltatau lantai malt. Proses pembuatan malt dimulai dari pengeringan serealia hingga mencapaikadar airdi bawah 14%, dan penyimpanan hingga sekitar enam minggu agar waktudormansi benihselesai. Ketika siap, serealia direndam ke dalam air dua hingga tiga kali selama dua hingga tiga hari agar serealia menyerap air dan memulaiperkecambahan. Ketika kadar air serealia telah mencapai 46%, malt dipindahkan ke lantai perkecambahan. Serealia yang baru berkecambah disebut dengan "malt hijau". Malt hijau lalu dikeringkan dengan menggunakankilnhingga mencapai warna dan rasa yang diinginkan.Warna malt yang tersedia di pasaran memiliki warna yang bervariasi, mulai dari putih pucat, jinggaambar, hingga cokelat dan hitam.
Barley yang telah berkecambah dikeringkan di kiln dengan menebarkannya di atas lantai kayu yang berpori. Asap yang datang dari ruang pembakaran digunakan untuk memanaskan lantai kayu. Temperatur yang digunakan umumnya sekitar 55 °C (131 °F). Lantai rumah malt umumnya memanjang dan hanya satu tingkat saja dengan sedikit kemiringan dari ujung lantai hingga ke ujung lainnya.
Pecel Blitar

Pecel Blitartermasuk makanan khasBlitar. Biasanya di sasjikan dengan nasi putih hangat di beri sayur-sayuran.  Sayuran yang sering ditemui pada menu pecel berupa daunketelaatau bayam, kenikir, kacang panjang atau bisa sayuran lain. Sayuran yang ajib berupa cambah. Untuk menambah sedap menu pecel disajikan dengan  daun kemangi, mentimun cacah. Lauk  ada tempe goreng, tahu goreng, rempeyek, terik tempe.
Pecel Blitar biasanya dijual di warung sederhana rumahan, trotoar, gubuk bambu pada pagi hari.
Bumbu pecel Blitar dari kacang tanah,  gula, bawang putih, kencur, cabai rawit, cabai meraf, garam, kencur, asam jawa dan daun jeruk sebagai penyedap.  semua bumbu digoreng dengan minyak kecuali daun jeruk. Setelah semu matang dihaluskan.
Pada penyajiannya pecel diberi sedikit air putih lalu di aduk. tinggkat keenceran sesui selera.
Sroto Bancar

Sroto Bancaradalah hidangansotokhasBancar,Purbalingga,Jawa Tengah.Srotokhas Purbalingga ini mempunyai ciri khas dari segi penyajian dan rasa.
Kuahnya yang encer dan berwarna coklat memiliki cita rasa manis dan gurih.SrotoBancar ini terdapat tambahan bumbu kacang dan kuah kaldu yang khas. Isiannya pun beragam, termasuk bihun jagung, daging ayam, daging sapi, jeroan ayam, kecambah, telur rebus, dan sebagainya.
Pane esseno

Ilpane essenoè un tradizionale tipo dipanecrudo, a base digermogli, preparato per essiccazione e tipico dellacucinadei seguaci della setta ebraica precristiana degliEsseni.
A differenza del normale pane, questo non viene cotto per preservarne tutte le sostanze nutritivee, secondo gli esseni, per non distruggere "la vita" che risiede nel cibo; ilgranoo un altrocerealeviene fatto germogliare per trasformare gli amidi contenuti nei semi in zuccheri semplici e digeribili, si riducono in poltiglia i germogli ottenuti e tale impasto viene steso a formare delle gallette da essiccare al sole; i tempi per questa preparazione sono piuttosto lunghi dato che sono richiesti alcuni giorni per far germogliare i cereali ed altri per l'essiccazione finale.
Grazie alla diffusione dirobot da cucinaed essiccatori elettrici (che non devono superare i 50 gradi per mantenere crudo l'impasto) è stato possibile ridurre notevolmente la difficoltà per la preparazione di questo pane che quindi è stato recentemente riscoperto nelle preparazioni casalinghe.
Common wheat

Common wheat(Triticum aestivum), also known asbread wheat, is a cultivatedwheatspecies.About 95% of wheat produced worldwide is common wheat;it is the most widely grown of all crops and thecerealwith the highest monetary yield.
Numerous forms of wheat have evolved under human selection. This diversity has led to confusion in the naming of wheats, with names based on both genetic and morphological characteristics.
Bread wheat is anallohexaploid– a combination of six sets of chromosomes from different species. Of the six sets of chromosomes, four come fromemmer(Triticum turgidum, itself atetraploid) and two fromAegilops tauschii(a wilddiploidgoatgrass). Wild emmer arose from an even earlier ploidy event, a tetraploidy between two diploids, wildeinkorn(T. urartu) andA. speltoides(another wild goatgrass).
Free-threshingwheatis closely related tospelt. As with spelt, genes contributed fromAegilops tauschiigive bread wheat greater cold hardiness than most wheats, and it is cultivated throughout the world's temperate regions.
Common wheat was first domesticated inWest Asiaduring the earlyHolocene, and spread from there to North Africa, Europe and East Asia in the prehistoric period.Naked wheats (includingTriticum aestivum,T. durum, andT. turgidum) were found in Roman burial sites ranging from 100 BCE to 300 CE.
Wheat first reachedNorth Americawith Spanish missions in the 16th century, but North America's role as a major exporter of grain dates from the colonization of theprairiesin the 1870s. As grain exports from Russia ceased duringWorld War I, grain production inKansasdoubled.
Worldwide, bread wheat has proved well adapted to modern industrialbaking, and has displaced many of the other wheat,barley, andryespecies that were once commonly used forbreadmaking, particularly in Europe.
Modern wheat varieties have been selected for short stems, the result of RHt dwarfing genesthat reduce the plant's sensitivity togibberellic acid, a plant hormone that lengthens cells. RHt genes were introduced to modern wheat varieties in the 1960s byNorman BorlaugfromNorin 10cultivars of wheat grown inJapan. Short stems are important because the application of high levels of chemical fertilizers would otherwise cause the stems to grow too high, resulting in lodging (collapse of the stems). Stem heights are also even, which is important for modern harvesting techniques.
Compact wheats(e.g., club wheatTriticum compactum, but in IndiaT. sphaerococcum) are closely related to common wheat, but have a much more compact ear. Their shorter rachis segments lead to spikelets packed closer together. Compact wheats are often regarded as subspecies rather than species in their own right (thusT. aestivumsubsp.compactum).
Salt pork

Salt porkissalt-curedpork. It is usually prepared frompork belly, or, less commonly,fatback.Salt pork typically resembles uncutside bacon, but is fattier, being made from the lowest part of the belly, and saltier, as the cure is stronger and performed for longer, and neversmoked. The fat on the meat is necessary for the curing process as it allows the salt to soak in and preserve the meat. Salt pork is made by layering salt and thin layers of meat, then dousing it in abrinemixture once the desired size has been reached.
Along withhardtackandcorned beef, salt pork was a standardrationfor many militaries and navies throughout the 17th, 18th, and 19th centuries, seeing usage in theAmerican Civil War,War of 1812, and theNapoleonic Wars, among others.Salt pork now finds use in traditionalAmerican cuisine, particularlyBoston baked beans,pork and beans, and to add its flavor to vegetables cooked in water, as withgreensinsoul food.It is also central to the flavoring ofclam chowder. It is generally cut and cooked (blanchedorrendered) before use. However, it can also be eaten without prior heat treatment.
Salt pork that contains a significant amount of meat, resembling standard side bacon, is known as "streak o' lean."It is traditionally popular in theSoutheastern United States. As a stand-alone food product, it is typically boiled to remove much of the salt content and to partially cook the product, then fried until it starts to develop a crisp exterior.  It may be eaten as one would eat bacon or used to season other dishes like traditional salt pork.
Speķrauši

Speķrauši,speķa rauši,speķa pīrāgiospeķa pīrādziņi(todas significan "pastel de carne y grasa", por lo general en forma diminutiva), a veces denominado coloquialmentepīrāgiopīrādziņi(pastelillo  "pequeños pasteles") (aunque ello se aplica con cualquier tipo de relleno) es un panecilloletónalargado o en forma de media luna, a menudo contiene tocino y cebolla finamente picados. Los speķrauši miden entre 5 y 13 cm de largo, dependiendo si son un snack o una comida más abundante.​ Los speķrauši más pequeños a menudo son valorados por su delicadeza y se les considera el trabajo de un cocinero experimentado.
Al igual que con muchos platos nacionales, las familias letonas a menudo tienen su propia receta única para el plato, pero para ser llamado speķrauši tiene que mantener la forma de media luna y el relleno tiene que ser trozos de tocino. Debido a la cantidad de trabajo que implica hacerspeķrauši, normalmente se hacen solo para ocasiones especiales y en grandes cantidades. Sin embargo, se les encuentra también en la mayoría de las panaderías y pastelerías locales.
Otros rellenos comunes de estos panecillos (pīrāgs)incluyen tocino graso, lomo graso (speķis), mezclas de carnes molidas o finamente picadas (carne picada, jamón y pollo con o sin tocino), pescado,repollo,requesónprensado,repolloguisado ochucrut. Lospīrāgivienen en dos variedades principales: panecillpīrāgisimple y panecillopīrāgipara caldo o sopa (zupasobuljona pīrāgi). El panecillopīrāgiviene con una mayor variedad de rellenos y se elabora con una masa con levadura. Lospīrāgipara caldo están hechos con masa dehojaldrecon mantequilla, a menudo una masa decrema agria, y generalmente se rellenan con carne de res hervida o, a veces, pescado cocido. Estos deben comerse con una taza o tazón de buencaldo.​
El día antes de hornearpīrāgi, el cocinero suele pasar una o dos horas preparando la carne y la cebolla que se utilizará. El tocino y otras carnes grasas no se pican bien en un procesador de alimentos y tienden a engancharse en la cuchilla, por lo que el cocinero debe picarlas  a mano con cuchilla en cubos pequeños, de aproximadamente 2 mm. A veces, esto se facilita congelando la carne durante unos minutos. Otras carnes menos grasas (como la carne de res) tienden a convertirse en una pasta en el procesador de alimentos, por lo que si la carne aún no está molida, el cocinero la muele con una picadora manual o eléctrica.
El día de la cocción, el cocinero hace la masa. Esta es una masa de pan blanco bastante estándar, con una cantidad variable de grasa, según la receta de la familia en particular. Dejar que la masa se endurezca y leve lleva varias horas, tiempo durante el cual la carne del día anterior se saltea a fuego muy lento durante unos minutos para asegurar que los sabores del relleno se fundan un poco. Cuando la masa ha terminado de levar para el panpīrāgi, o la masa se ha enfriado para obtener lingotes depīrāgi, el cocinero suele utilizar uno de dos métodos para preparar elpīrāgiindividual:
Los pastelitos preparados se colocan en hileras en moldes, se dejan subir ligeramente, se untan con huevo y luego se hornean durante unos minutos.
Spéķrauši

Speķrauši,speķa rauši,speķa pīrāgiorspeķa pīrādziņi(kabèh jinis  tegese "pie daging lemak", biasane ing bentuk diminutive), uga asring diarani mungpirāgiutawapīrādziņi(pai utawa "pai" ana isi) yaiku  roti utawa jajanan Latin sing oblong utawa bentuk roti endhog, sing asring ngemot persagi persagi lan bawang sing diiris. Speķrauši kisaran saka 5 to 13 centimetres (2.0 to 5.1 in)   dawa, gumantung yen didadekake jajanan utawa jajanan sing luwih gedhe. Ukure kang cilik cilik asring ditetepake amarga kepenak lan dianggep dadi tukang masak sing trampil.
Livonská kuchyně

Livonská kuchyně(livonsky:līvõd kēk) je tradiční kuchyníLivonců, malého národa, který žije především v severozápadnímLotyšskua v menší míře také vEstonsku(v regionuLivonska). Tato kuchyně již není příliš rozšířená, protože livonský národ již téměř vymřel, ale mnohé pokrmy se připravují dodnes, v rámcilotyšské kuchyně.
Livonci tradičně žili na mořském pobřeží a živili se jako rybáři, mezi nejpoužívanější druhy ryb patřiplatýs,sleďnebotreska. Livonci nepěstovali mnoho rostlin a nechovali mnoho hospodářských zvířat. Pěstovaly se sice brambory, ale ne v moc velké míře. Z hospodářských zvířat se nejčastěji chovala prasata, ale ani ta se nechovala ve velkých počtech. Livonská kuchyně ovšem používala i různé druhy zeleniny a mouku, tyto suroviny Livonci získavali od ostatních národů, výměnou za ryby. Dále se používaly různé bobule z přírody. Cukr se zásadně nepoužíval, protože byl v této oblasti příliš drahý.
Příklady livonských pokrmů a nápojů:
V tomto článku byly použitypřekladytextů z článkůLivonian cuisinena anglické Wikipedii aLībiešu virtuvena lotyšské Wikipedii.
Kysel

Kysel(ruskyкисель,ukrajinskyкисіль,polskykisiel,litevskykisielius,lotyšskyķīselis,finskykiisseli,estonskykissell) jerosolovitýdezertskládající se zvody,ovoce,cukrua bramborové moučky jako zahušťovadla. Většinou se podává studený (často stvarohemaovocem), ale může se jíst i teplý. Je oblíbený zejména v Polsku, zemíchvýchodní Evropy(Rusko,Ukrajina), vPobaltía také veFinsku.
Tradičníkyselse připravuje tak, že se horký ovocný protlak nebosiruppromísí se studenou vodou s rozpuštěnoubramborovoumoučkou, přidá se cukr a krátce povaří. Pak se vleje do nádob a nechá vychladnout. Jako ovoce se používá nejčastějiklikva,angrešt,jablka,rybíz,višně,maliny,jahody.Brusinkovýkisel (litevsky: spanguolių kisielius) je tradiční součástíKūčios, litevskéštědrovečernívečeře.
Kvas

Kvas(běloruskyквас;litevskygira;ruskyквас;ukrajinskyквас, хлібний квас, сирівець;lotyšskykvass;estonskykali;polskykwas chlebowy) jenápojvyráběnýkvašenímobilnin s mírným obsahemalkoholu(do 0,5 %). Nápoj je rozšířený vevýchodní Evropě, především vRusku, v Bělorusku, na Ukrajině, v Pobaltí nebo také v Kazachstánu a naSibiřiuEvenků, kteří ho nazývajíbrága.
PodleJungmannova slovníkuz roku 1835 byl kvas známý dříve i Čechům a od tohoto nápoje bylo odvozeno označeníkvaspro hostinu (též hodokvas).
Pod názvem „kvas“ (a jeho jinojazyčnými ekvivalenty) jsou běžně prodávány také hotově balené sycené, zcela nealkoholické nápoje s příchutí kvasu. Je-li tradiční fermentovaný kvas prodáván jako hotově balený, bývá odlišován nějakým přívlastkem vyjadřujícím jeho tradičnost (nejpřesněji jako „fermentovaný kvas“), jako rozlišení poslouží také udávaný obsah alkoholu. Typicky se však v teplých dnech čepuje ve stáncích na ulici.
Při původním postupu výroby kvasu se nechá kvasitvoda,moukaa tekutésladové těsto. Zkvašený základ kvasu se dále zředí vodou, přidají sekvasnice, cukr a aromatické přídavky a poté se uvaří. Aromatickým přídavkem může býtovocečiovocná šťáva(třešně,maliny,citróny, aj.), anebozázvorčimáta. Tradičně vyráběný kvas je tedy příbuzný pivu. Počáteční fáze procesu vaření obou nápojů jsou velmi podobné. Postup výroby tradičně vychází z mletí obilí, míchání s vodou, pak vaření a kvašení. Proces kvašení kvasu je kratší a neníchmelen.
Kvas je fermentovaný, pěnivý mírně alkoholický nápoj s výraznou přírodní chutí a aroma žitného chleba, neobsahuje syntetické látky určené k aromatizaci ani barviva. Technologie zpracovaní obilí vyvinutá již na počátku 20. století umožňuje zachovat vitaminy E a B, minerály a další biologicky aktivní látky.
Před užitím se doporučuje chladit nápoj pod +15 °C.
Kvas obsahuje vodu, cukr, žitno-ječmenný slad,oxid uhličitý, kyselinu mléčnou, citronovou, askorbovou (vitamín C), vápník, hořčík, vitamíny B1, B2, B6, B12, E.
Průměrné výživové hodnoty na 100 ml jsou:
Tuky – 0 g, sacharidy – 8,3 g, bílkoviny – 0,1 g, energetická hodnota 34 kcal (142 kJ)
Většina nealkoholických nápojů se vyrábí smícháním vody a koncentrátů, s přídavky barviv a různých dochucovadel a konzervantů.
Bálsamo Negro de Riga

ElBálsamoNegro de Riga(enletón:Rīgas Melnais balzams) es unlicorde hierbas tradicional deLetoniahecho con muchos ingredientes naturales diferentes mezclados envodkapuro, resultando una bebida con un contenido de alcohol del 45% por volumen. Se puede beber solo, con hielo o mezclado caliente, en té, café o jugo de grosellas; mezclado consodaogaseosa, o en variedad de cócteles. En ocasiones se usa para cubrir helados. La bebida en sí es negra y muy amarga, pero con un dulzor característico.​
El Bálsamo Negro deRigalo fabrica JSCLatvijas Balzams. La receta tradicional la creó Abraham Kunze, un farmacéutico que vivía en Riga y se basa en una composición de 24 plantas, flores,yemas, zumos, raíces, aceites y bayas preparados en barriles de roble. Se vende en frascos de cerámica hechos a mano.​ Con el tiempo, el Bálsamo Negro de Riga ha llegado a ser conocido internacionalmente y ha recibido más de 30 premios en concursos internacionales.
El Bálsamo Negro también se ha usado en medicina tradicional. Se considera un buen remedio contra elresfriadoy se usa para tratar problemas digestivos.​ Se lleva fabricando enRigadesde mediados del sigloXVIII. Según la leyenda, la emperatrizCatalina la GrandedeRusiaenfermó durante una visita a Letonia, pero resultó curada tras beber Bálsamo Negro de Riga.​
Rupjmaize

Rupjmaizees un pan oscuro tradicional preparado concentenoy considerado un alimento base de la dieta enLetonia.​​ La referencia más antigua al pan de centeno letón se encuentra en un recetario de cocina de 1901.
El pan se cuece en un horno de madera usandoharina de centenogruesa (tipos 1740. y 1800.), a la que se agregamaltaysemillas de alcaravea, lo que le otorga al pan su aroma y sabor característico.​
También se lo utiliza para prepararrupjmaizes kārtojums, un postre tradicional de Letonia.
Baume noir de Riga

Lebaume noir de Riga(letton:Rīgas Melnais balzams) est unamertraditionnellettonproduit à partir de nombreux ingrédients naturels mélangés à de lavodkapure pour faire une boisson titrant 45°. Il peut être consommé pur, mélangé chaud avec duthé, ducaféou du jus decassis, mélangé à de l'eau gazeuse, unsodaou encore incorporé à descocktails. La boisson est noire et amère avec une douceur caractéristique.
Le baume noir deRigaest produit par JSCLatvijas Balzams. La recette originale a été créée auXVIIIsièclepar Abraham Kunze, un pharmacien de Riga, et incorpore 24 différents ingrédients, plantes, fleurs,bourgeons, jus, racines, huiles et baies. La liqueur est préparée dans destonneauxen chêne et est vendu dans des flacons de céramique faits à la main. La liqueur a obtenu une trentaine de prix lors de salons internationaux.
Le baume noir est aussi parfois utilisé en médecine traditionnelle. Il est souvent utilisé contre lerhumeou des problèmes digestifs. Selon la légende, l'impératriceCatherine IIdeRussie, tombée malade lors d'une visite en Lettonie, fut soignée avec succès en buvant du baume.
Piparkūkas

Lespiparkūkassont des petitsbiscuitssecs épicés originaires deLettonie. Ils ont diverses formes : sapin, cloche, lapin, champignon, lune, étoile, cœur… Généralement en vente en période deNoël, en petits ballotins en grande surface et auxmarchés de Noël, on en trouve également de plus gros, plus artisanaux (sur les marchés de Noël) qui sont souvent glacés au sucre pour obtenir une forme plus « recherchée » : des personnages, des cœurs décorés, des inscriptions de Fêtes de fin d'année, etc.
On trouve dans les pays nordiques des biscuits semblables préparés à Noël et portant le même nom qui signifie littéralement « biscuit au poivre » :suédois:pepparkakor;finnois:piparkakut;estonien:piparkoogid;norvégien:pepperkaker;danois:peberkager.
On peut les considérer comme une variété depains d'épices.
Cucina lettone

Lacucina lettoneè l'espressione dell'arte culinaria dellaLettoniaed è stata profondamente influenzata dallacucina tedesca,russae dei restanti paesi dellaregione baltica.
La popolazione lettone è solita consumare tre pasti al giorno. La colazione è leggera e consiste insandwicho un'omelette, accompagnata con una bevanda, solitamente latte. Il pranzo è consumato da mezzogiorno alle 15.00 ed è il pasto principale della giornata, comprendendo diverse portate tra cui una zuppa comeprimoed un dolce. La cena è l'ultimo pasto della giornata e comprende diverse portate. È comune la consumazione di cibi precotti o surgelati.Fra i dolci tipici della Lettonia si segnala laAlexander torte, con confettura di lamponi.
Un tipico formaggio non stagionato è rappresentato dalloJāņu siers.
Tra gli alcolici vi è ilBalsamo Nero di Riga, un liquore composto da piante, fiori, frutti per un totale di 25 ingredienti.
Salinātā rudzu rupjmaize

Ilsalinātā rudzu rupjmaize(letteralmente: pane nero di segale addolcita) è unpanedi farina disegaleche rappresenta uno degli alimenti di base delle famiglie dellaLettonia.
Come testimoniano i numerosi libri di cucina lettoni, ilsalinātā rudzu rupjmaizeè uno dei simboli dell'identità culinaria lettone, e la ricetta per la sua preparazione casalinga viene tramandata da una generazione all'altra.
Il rupjmaize è caratterizzato da un processo di produzione che utilizza farina di segala sbollentata che viene fermentata in recipienti di legno. Un'altra specificità delsalinātā rudzu rupjmaizelettone è l'aggiunta di semi dicarvidurante la preparazione dell'impasto.
Il prodotto finito ha forma allungata che si presenta due volte più lunga che larga, con estremità arrotondate. Ha un gradevole gusto agrodolce.
Nella regione storica dellaCurlandia, in particolare aKuldīga, ilrupjmaizeè usato per fare un dessert: i ristoranti propongono larupjmaizes kārojums/kārtojums(dolce con l'aspetto dellatorta della Foresta Nera) che è una ricetta a base dipane neroridotto in briciole conpannaemiele.
Nel gennaio 2014, a livelloeuropeo, ilSalinātā rudzu rupjmaizeè stato riconosciutospecialità tradizionale garantita(STG).
Balsamo Nero di Riga

IlBalsamo Nero di Rīga(inlettoneRīgas Melnais balzams) è unamarotradizionale dellaLettonia.
La ricetta di questoliquoretradizionale si basa su una composizione di 24 diversi ingredienti fra cui piante, fiori, gemme, succhi, radici, oli essenziali e bacche, mescolati a puravodkadentro botti di quercia, risultandone una bevanda al 45% di alcool.
Si beve liscio o con ghiaccio come digestivo, correzione di caffè o tè, o mescolato consodacomesoft-drink. In altre parole, può essere usato per preparare una grande varietà dicocktail. Si può anche usare cometoppingper il gelato.Il liquore puro è nero e molto amaro, ma con un retrogusto dolciastro.
Il Balsamo Nero è prodotto dallaLatvijas Balzamssulla base della ricetta ideata da Abraham Kunze, un farmacista di Rīga. Viene venduto in una tipica bottiglia di ceramica marrone fabbricata a mano. Nel tempo esperti di molti paesi hanno grandemente apprezzato la qualità del Balsamo Nero, conferendogli oltre 30 premi in occasione di fiere internazionali.
Viene prodotto a Rīga dalla metà del diciottesimo secolo. Secondo la leggenda, l'ImperatriceCaterina la GrandediRussiasi ammalò durante una viaggio in Lettonia, ma guarì dopo aver bevuto il Balsamo Nero di Rīga.
Il Balsamo Nero è anche usato nella medicina tradizionale. È considerato un buon rimedio contro ilraffreddore comunee problemi di digestione.
Jāņu siers

LoJāņu siers(letteralmente: formaggio della festa diSan Giovanni) è un formaggio non stagionato a base dilatte acidificato, tipico dellaLettonia.
Questo formaggio tipico dellacucina lettoneviene tradizionalmente consumato in occasione del cosiddettoJāņi, la festa nazionale lituana che celebra ilsolstizio d'estate(23-24 giugno).
La preparazione delloJāņu siers, considerato il "Re dei formaggi lettoni" (Latvijas sieru karalis), ha ottenuto dall'Unione europea il riconoscimento dispecialità tradizionale garantita(STG).
La festa di San Giovanni (Jāņi) è una festa lettone ricca di tradizioni, celebrata in occasione del solstizio d'estate. A questa festa sono associate numerose tradizioni, come l'intrecciatura di corone, l'uso di decorare le case con fiori di campo, il canto, l'accensione di falò e la preparazione di specialità.
Quando nel XII secolo i crociati germanici giunsero sulle rive delMar Baltico, furono stupiti dalla grandezza delle celebrazioni della notte di San Giovanni attorno ai fuochi che ardevano nell'oscurità della notte.
Il formaggio, protagonista della tavola del solstizio d'estate, è celebrato nelle canzoni popolari lettoni raccolte, classificate e trascritte daKrišjānis Baronstra il 1894 e il 1915 nell'operaLatvju dainas(LeDainalettoni), ed è considerato, insieme alla birra, un vero e proprio tesoro nel quadro del folclore orale lettone.
La forma rotonda e il colore giallo delloJāņu sierssono caratteristici e simboleggiano l'energia delsolee la ricchezza dellaterra: infatti, durante la preparazione del formaggio, il tessuto usato per contenere la caciotta viene annodato in maniera particolare, in modo da lasciare impresso al centro un nodo con le pieghe intorno che ricordano i raggi solari.
Il latte di mucca, a cui sono aggiuntifermenti lattici(biezpiens) oppure lacagliata, viene riscaldato a 72-77 °C per eliminare ilsiero di latte. In seguito la massa viene messa in una padella (o altro contenitore) e mescolata con una miscela di uova, burro (o panna), sale e semi dicumino. Una volta formatasi una palla solida e compatta, il formaggio viene posto all'interno di uno stampo in cui è sistemata unamussola(o altro tipo di tessuto) per scolare il liquido in eccesso. Il panno viene annodato in modo da formare delle pieghe che ricordano i raggi del sole.Generalmente, il formaggio viene preparato pochi giorni prima di essere consumato e viene fatto maturare in un luogo fresco prima del consumo.
Carnikavas nēģi

LaCarnikavas nēģiè una denominazione che designa lelampredepescate e cucinate nella zona dell'estuario delGauja, situato sul territorio del comune diCarnikava, nella regione dellaLivonia, inLettonia.
La pesca è autorizzata, dal 1º agosto al 1º febbraio, solo lungo il fiume Gauja del comune dove l'attività della cattura e della lavorazione delle lamprede è di antiche tradizioni.
La denominazione riguarda sia le lamprede fresche, sia le lamprede preparate inaspic, e dal 20 febbraio 2015, laCarnikavas nēģiè il primo alimento lettone iscritto nel registro europeo delleindicazioni geografiche protette(IGP)
A Carnikava esiste anche una sagra della lampredache si svolge ogni anno alla fine di agosto.
A notare che nello stemma cittadino è raffigurata una lampreda.
Skābputra

Laskābputraè unazuppafredda a base dipanna acida. Fa parte dellacucina lettone.
Le prime fonti che attestano l'esistenza del skābputra risalgono alXVII secolo, quando lo scrittore tedescoRozin Lentilijsosservò che la pietanza veniva spesso preparata e mangiata tra i contadini diKurzeme.
Gli ingredienti principali per la preparazione dellapasta frollasono:
라트비아 요리

라트비아 요리(Latvia 料理,라트비아어:latviešu virtuve라트비에슈 비르투베)는동유럽발트 지방에 있는라트비아의 요리이다. 대개 농산물과 육류를 고루 섞어서 만드는 것이 특징이다.라트비아가발트해를 끼고 있다보니 생선도 많이 식탁에 등장하는 편이다.
라트비아의 요리는 이웃 국가의 영향을 많이 받아왔다. 한편 많이 쓰는 식 재료로는감자,밀,보리,양파,배추,달걀,돼지고기등이 있다. 대개 지방질을 많이 함유하는 것도 한 특질이라고 할 수 있다.베이컨과 함께완두콩을 곁들여서 삶아 먹는 요리가 가장 대표적인 것이라고 할 수 있다. 하지만 사실햄과콩을 곁들여 먹는 이런 요리는 라트비아 인들에겐 아주 진부한 요리에 속한다.
전통적인 라트비아식치즈는카라웨이 치즈(caraway cheese)의 일종인데 라트비아 어로 Ķimeņu siers라고 부른다. 야니(Jāņi)라고 하는 6월 중순에 있는 라트비아 축제 때에 먹는 음식이다. 소고기 수프인 보르시치(borshch), 감자샐러드인 라솔스(rasols)도 있다. 북유럽 여타 국가들처럼 라트비아에서도 자국식의 피라기(pīrāgi)가 있는데 우리식으로 생각하면 밀가루 반죽 속에 속을 넣어서 찌거나 구워 낸만두의 일종이라고 생각하면 될 것이다.맥주와보드카, 라트비아의 전통 술인 발잠(balzams)이 잘 알려진 음료이다.
Латышская кухня

Латышская кухня(латыш.Latviešu virtuve) — традиции приготовления пищи и национальные блюдалатышей. Латышская кухня в основном состоит из сельскохозяйственных продуктов, но посколькуЛатвиярасположена на побережьеБалтийского моря, торыбные блюдасоставляют заметную часть кухни.
Латышская кухня на протяжении многих столетий испытывала влияние других национальных кухонь. Она формировалась под влияниемлитовской,эстонской,немецкой,русской, латгальской, скандинавской ибелорусскойкухонь. К национальным латышским блюдам можно отнести: блюда холодного стола,путры(овоще-зерновые кашицы с добавлением сала, копчёного мяса или рыбы, а также кисломолочных продуктов), кисломолочные изделия (путельс,простоквашаи др.) и домашниесыры(типабакштейни так называемые яичные).
Основными продуктами латышской национальной кухни являются мука, крупа (в первую очередь перловая), горох, бобы, картофель, овощи, молоко и молочные продукты (простокваша, кефир, творог, сметана). Из мясных продуктов наиболее употребительны свинина, реже говядина, телятина, птица.
Для приготовления национальных блюд широко используют сельдь, кильку,салаку.
В повседневной жизни латыши обычно употребляют котлеты, рыбу и мясо разнообразного приготовления, свиные рёбрышки, овощные салаты, а во время латышских праздников многие жители возвращаются к древним традициям и на их столах присутствуетсерый горох, пироги, копчёности, пиво, сыр иржаной хлеб.
В Латвии многие люди сами выращивают продукты, поэтому существует достаточное количество мест, где можно приобрести экологически чистую продукцию. Так называемые «Зелёные базарчики» предоставляют свежее молоко, яйца, овощи и т. д.
К латышской кухне относят также традиционные кухни местных народностей: латгальскую, ливскую и суйтскую кухни.
Такие блюда каксерый горох,скландраусис,тминный сыр,царникавская миногаируцавское белое масловключены в реестр национальных продуктов ЕС суказанием географического места происхождения.
Серый горох

Серый горох(латыш.Pelēkie zirņi) —латвийскоенациональное блюдо, включённое в реестр национальных продуктов ЕС суказанием географического места происхождения.Самым популярным сортом крупного серого гороха является сортRetrija, выведенный вПриекульскомселекционном институте.Серый горох — традиционное блюдолатышскогорождественскогостола. Считается, что горошины являются символом слёз.
Блюдо представляет собой варёный серый горох с копчёнымшпиком. Горох варят отдельно, шпик жарят с добавлением лука. Смешав оба продукта, сверху поливают вытопленным при жарке жирком. Употребляют горячим. Традиционно подаётся скефиром.
Луковый клопс

Луковый клопс(латыш.Sīpolu sitenis) — блюдолатышской национальной кухни.
В отличие откёнигсбергских клопсов, готовится из мясного филе (говяжьего). Мясо нарезают порционными кусками поперек волокон, отбивают, а затем посыпают перцем и солью. Куски мяса поджаривают на сковороде на сливочном масле. Мясо выкладывают на блюдо, когда оно ещё немного сыровато внутри и поливают соусом.
Для соуса в масло, на котором жарилось мясо, вливают массу, включающую: муку размешанную с водой, сметану, соль и горячий бульон. Соус доводится до кипения и процеживается через сито. Лук нарезается и обжаривается в масле, затем заливается соусом, ставится на огонь и доводится до кипения при постоянном помешивании.
В качестве гарнира используется картофель или рис.
Путра (блюдо)

Путра(латыш.putra) — одно из древнейших национальныхлатышских блюд, имеющих несколько разновидностей. Путры — это сложные по составу блюда, наподобиекаш, из зерна и овощей, часто с добавками мяса и рыбы, а также с непременным использованием молочных продуктов, таких какпростокваша,сметана,творог.
Немецкий врач Розин Лентилий (Rosinus Lentilius) описывал скабпутру (латыш.skābputra: skābs — кислый, putra — каша), как традиционную пищу крестьян вКурземеещё в XVII веке. Но очевидно, что была она распространена у латышей и ранее. В 1796 году рецепт путры впервые был опубликован в кулинарном сборнике латышских рецептов. А во второй половине XIX века лингвист и этнографАвгуст Бильштейнподробно описал приготовление «кислой каши» вДобеле.
Путра, вероятно, дала название похожему блюду старорусской и украинской кухни. Этопутря— по разным источникам,пшённая кашав масле, «род кушанья из ячменя и квасу».
Технология приготовления путры включает процесс созревания, легкого брожения, закисания в течение нескольких часов. Технологической особенностью является также и то, что каждый из компонентов путры доводится вначале до пюреобразного состояния отдельно, а затем все они смешиваются. Также обычно путры заправляются зеленью: укропом, зелёным луком.
Распространённые варианты: вецс-путра (изперловой крупыс рыбой), кабапутра (сячневой крупой),картофельнаяпутра,гороховаяпутра ссалом.
拉脫維亞飲食

拉脫維亞位於波羅的海的東海岸，因此飲食也受到其他波羅的海沿岸國家的影響。拉脫維亞飲食常用的一些食材，如馬鈴薯、小麥、大麥、白菜、洋蔥、雞蛋、豬肉都是這一地區常見的農產品。拉脫維亞飲食通常脂肪含量較高，並且使用一定的香辛料。
豌豆和火腿通常被视为拉脱维亚人的主菜。拉脱维亚人也食用酸模汤（英語：Sorrel soup）。Rupjmaize则是该国的主食之一。
拉脱维亚人也有饮用啤酒的传统，啤酒是拉脱维亚消耗最多的酒精饮料。尽管在1924年，拉脱维亚总统雅尼斯·恰克斯特签署法律禁止国民酗酒。但拉脱维亚国民喜好飲酒的風俗仍然保存下来。该国首都里加自2011年起开始在五月末举行一年一度的“拉脱维亚啤酒节”，啤酒节聚集了来自国内外的啤酒爱好者和拉脱维亚和世界各地的数十家啤酒厂，吸引了许多游客。里加黑香脂（拉脫維亞語：Rīgas Melnais balzams）是拉脱维亚的一种传统酒类饮料，最晚出现于1752年。
亞歷山大蛋糕

亚历山大蛋糕（拉脫維亞語：Aleksandra kūka）是一种来自拉脱维亚的甜点，得名于沙皇亚历山大三世对现今拉脱维亚首都里加的国事访问。
它由充满覆盆子蜜餞（英语：Fruit preserves）或覆盆子果酱的糕点条所组成，在传统上作为午餐或晚餐的甜点食用，有时也可用于下午茶。在食用前一天必须做好，因为切蛋糕之前糖霜必须变硬，这需要约1天左右的时间。
在丹麥有一種類似的覆盆子蛋糕；而在德语区，也存在一种同名的蛋糕，但其主要成分为杏仁和葡萄干。同样在芬兰也有一种被称为亚历山大蛋糕的类似糕点，但是它却得名于俄国沙皇亚历山大一世，该蛋糕自1818年以来一直在芬兰生产。
Currant bun

Acurrant bunis a Europeansweet bunthat containscurrantsorraisins.
TheChelsea bunis a variant. Neither should be confused with aspiced bun, nor with a similar cake called thetea cake. Nor should it be confused with thescone, a form of cake that is also likely to use currants but which is generally smaller, and which is usually eaten withbutteror some butter substitute.
Currant BunisEnglishrhyming slangfor the tabloid newspaperThe Sun.
Nkwobi

Nkwobiis a delicacy commonly found inNigerianrestaurants. The dish originates from theIgboethnic group.It is a soup made up of cuts from cow feet.
Nkwobi is made from cow feet boiled with onion and a variety of spices.The ingredients needed to make the dish includepalm oil, kaun (also known aspotash), calabash nutmegs, utazi leaves, pepper, andonion, among others. Ngu (palm ash) can be used as an alternative to potash, andspinachcan be used as a substitute for utazi.Potash mixture is added to palm oil, and stirred until yellow and thickened.Crayfish, calabash nutmeg and ground pepper are added afterward.The cooked cow feet is then added into the oil mixture and stirred gently to avoid burning.Nkwobi more commonly found in restaurants than it is homemade.
Cow's trotter

Acow's trottersis the culinary term for thefootofcattle. The cuts are used in various dishes around the world, especially inAsian,African,French, and theCaribbean cuisine.Latin American cuisine also uses cow's trotters for several traditional dishes.
Other than cattle, the trotters of otherungulatessuch asgoat,sheepandpigmight also be consumed and used in certain dish of some cuisines' tradition.
Cow's trotters do not contain any muscles ormeat; other than bones and toe hoof, it mainly consists of skin,tendonsandcartilage. In cuisine, the trotters' cuts are mainly valued for its unique texture—agelatinousrather chewy soft texture of its tendons and skin, and also a richbrothproduced from its bones. Nevertheless, to acquire a pleasant soft texture, a prolonged time of cooking, orpressure cookermight be employed in the process, this will extract the gelatins out of the trotters into the soup.
Traditionally, in Western cuisine, the trotters are not commonly consumed, and not included in common cut of beef, which only recognizeshanks. Nevertheless, the cut is often included as part of beef shank.
InIndonesian cuisine, cow's trotters is considered as a delicacy. Thegulaitunjangorgulai kaki sapiis a popular spicy cow's trotter curry inPadang cuisine. Whilesoto kaki sapiis a type of traditional spicySotosoup made of bits of tendons, cartilage and skin from cow's trotters. The soup is popular in Indonesia, especially inBetawi cuisine.
Isi ewu

Isi ewu(English:Goat's head)//is a traditionalIgbodish that is made with agoat's head.
It is asoupsimilar tospicy cow feet(nkwobi) except that isi ewu is made from goat head rather than cow foot. Some restaurants cook the whole head at once, others reduce the amount of water used and cut the head into pieces.
A goat head,calabash nutmeg(also known as ehu seed),onion,potash,palm oil, utazi leaves, andụgbaare required to cook Isi Ewu soup
Themeatis boiled until tender inside a pot; a pressure cooker is mostly used due to the toughness of goat meat.
Grated onion, seasoning, pepper and salt are added to thickened palm oil made from adding a mixture of sieved potash and water to palm oil in another pot entirely.
The goat head, brain separate (mashed with mortar), calabash nutmeg, ugba are also added to the thickened palm oil after some minutes.
Isi Ewu is served with sliced onions andutazileaves when done.
নকওবী

নকওবীএকটি সুস্বাদু খাবার যা নাইজেরিয়ার রেস্টুরেন্টগুলোতে সাধারণত পাওয়া যায়।এটি ইগ্বো জাতিগোষ্ঠীর একটি বিশেষ খাবার।এটি একটি সূপ যা গরুর পা থেকে তৈরি করা হয়।
নকওবী গরুর পা থেকে তৈরি করা হয়, যা পেঁয়াজ এবং বিভিন্ন মশলা দিয়ে সিদ্ধ করা হয়।এই ডিশটি তৈরি করতে প্রয়োজনীয় উপকরণগুলো হলো পাম তেল, কাওন (যাকে পটাশও বলা হয়), ক্যালাবাশ নাটমেগ, উতাজি পাতা, মরিচ এবং পেঁয়াজ ইত্যাদি। পটাশের পরিবর্তে নু (পাম অ্যাশ) ব্যবহার করা যেতে পারে এবং উতাজির পরিবর্তে পালং শাক ব্যবহার করা যেতে পারে।পটাশের মিশ্রণ পাম তেলে যোগ করা হয় এবং হলুদ এবং ঘন হওয়া না পর্যন্ত নেড়ে দেওয়া হয়। এরপর ক্রে ফিশ, ক্যালাবাশ নাটমেগ এবং গুঁড়া মরিচ যোগ করা হয়।সিদ্ধ গরুর পা তারপর তেলের মিশ্রণে যোগ করা হয় এবং জ্বালানো এড়াতে ধীরে ধীরে নেড়ে মেশানো হয়।নকওবী সাধারণত রেস্টুরেন্টে বেশি পাওয়া যায়, বাড়িতে তেমন তৈরি করা হয় না।
Nkwobi

Lenkwobiest un plat d’accompagnement populaire originaire de la région orientale duNigeria. Ce mets est très populaire auprès du peupleIgboau Nigeria, mais a gagné en popularité dans tout le pays, et même dans certains pays voisins d’Afrique de l’Ouest. Lenkwobiest simplement une cuisse de vache tendre, dans une sauce épicée et crémeuse à l’huile de palme. Il est traditionnellement servi dans un bol en bois avec duvin de palmenigérian ou n’importe quelle boisson fraîche.
Le nkwobi est un aliment de base dans presque tous les restaurants, bars ou grandes fêtes nigérianes et peut être facilement préparé à la maison. Ce plat peut être préparé dans différentes variantes en utilisant de la peau de vache (ponmo), de la tête de vache, de la viande de chèvre ou du poulet. L’un des ingrédients les plus importants de cette recette est l’ehuru, également appelénoix de muscadede calebasse.
Isi ewu

L'isi ewu, signifiant "tête de chèvre" en langueigbo,est un plat traditionnel igbo préparé avec une tête dechèvreauNigeria. Il s'agit d'une soupeigbosimilaire aux pieds devacheépicés (nkwobi), sauf que l'isi ewu est composé de tête de chèvre tandis que ce dernier est composé de pied de vache. Certains restaurants choisissent de cuire toute la tête en une seule fois, mais pour réduire la quantité d'eau nécessaire à la cuisson de la soupe, la tête de chèvre est coupée en morceaux raisonnables.
Une tête de chèvre, de lanoix de muscadedecalebasse(également connue sous le nom de graine d'ehu), de l'oignon, de lapotasse, de l'huile de palme, des feuilles d'utazi et de l'ụgba sont nécessaires pour cuisiner la soupe isi ewu.
La viande est bouillie jusqu'à ce qu'elle soit tendre dans une marmite ; un autocuiseur est principalement utilisé en raison de la dureté de la viande de chèvre.
L'oignon râpé, l'assaisonnement, le poivre et le sel sont ajoutés à l'huile de palme épaissie obtenue en ajoutant un mélange de potasse tamisée et d'eau à l'huile de palme dans une autre casserole entièrement.
La tête de chèvre, le cerveau séparé (écrasé au mortier), la noix de muscade de calebasse et l'ugba sont également ajoutés à l'huile de palme épaissie après quelques minutes.
L'isi ewuest servi avec des oignons émincés et des feuilles d'utazi une fois terminé.
Batik Sulawesi

Batik Sulawesiadalah jenis pakaian batik yang berasal dariPulau Sulawesiini pada umumnya sangat kental dengan tradisi kain tenun dan mengenai Tenun menenun, atau dengan kata lain "dibuat secara manual dengan tangan manusia, tanpa penggunaanMesin", namun batik hasil buatan mesin juga telah cukup berkembang di daerah tersebut. Di wilayah sekitaran ini batik berkembang di Sulawesi Selatan (Tana Toraja), Sulawesi Tengah (Palu). dan Sulawesi Utara (Bantenan, Pinabetengan, danMinahasa).
Motif dari batik Sulawesi sangat beragam (bermacam-macam) yang dibuat berdasarkanfilosofidan kondisi sosial budayamasyarakatserta lingkungan alam setempat. Sumber inspirasi batik Sulawesi diambil dari nilai-nilai kebudayaan lokal dan khas seperti, diantaranya, yaitu:
Motif batik khas Sulawesi yang mempunyai makna solidaritas antara lain yaitu yaitu motif Bomba dan motif Kaledo. Motif Bomba berarti kebersamaan dan keterbukaan
Sedangkan
Motif ini terinspirasi kuliner khasKota Paluyaitu sejenis sup kakisapiyang diolah lengan beraneka ragam bumbu khas yang membuat
kaldu dari masakan ini sangat gurih dan lezat.
Suea rong hai

Sua rong hai(Thai:เสือร้องไห้,kocapan[sɯ̌a̯ rɔ́ːŋ hâːj]) yaiku salah sawijining jinis olahan arupa panganan lokal Northeastern Thai masak sakabalung sikilsapi, roso karo rempah-rempah, garang langka, ngiris menyang cilik bêsik, lan dadi karo ketan lan pasugatan liyane. Jeneng kasebut adhedhasar mitos lokal, sing tegese "macan tangis".
1. 500 gram brisket ngiris kekandelan daging sapi 1 cm.
2. Saos iwak 1 sendhok.
3. 1 sendok makan kecap putih.
4. ½ sendok uyah.
5. ½ sendok teh mrico lemah.
1. Campur daging sapi karo bumbu sing wis disiyapake banjur adhem adhem suwene 2 jam.
2. Panggang daging sapi sing diasinake kanthi panas medium nganti langka.
3. Irisan daging sapi panggang dadi cilik-cilik lan wenehi sajian.
Saos singdicelup asmane namchim chaeouga dikenal minangka cabai asem lan pedhes digawe saka sayuran lan rempah-rempah standar. Rasio bahan lan rasa gumantung karo resep vendor sing duwe bahan khusus kayata saus asam jawa tinimbang jus lemon lan bawang merah lan cabai panggang.
Kuku kéwan

Akuku(/ˈhuːf/utawa/ˈhʊf/),hoovesjamak (/ˈhuːvz/utawa/ˈhʊvz/) utawahoofs/ˈhʊfs/, iku tip sakajempolsaka ungulatemamalia, dikuwati dening nglukis lan mesum Keratin panutup.
Artiodactyls minangkaungulate sing duwe driji sikil, tegese spesies kasebut duwe angka digit saben sikil. Ruminants, kanthi rong digit utama, minangka klompok paling gedhe. Tuladhane kalebu menjangan, bison, sapi, wedhus lan wedhus.Perissodactylslumaku ing sawetara jempol sikil. Tuladha mamalia perissodactyl yaiku jaran, badhak lan tapir.
Trim pemotong motong lan ngrawat kuku sapi, biasanesapi biasa. Hoove bisa dipotong nganggo piso sing landhep nalika sapi dicegah lan dipanggon nganggo tali. Pemangkasan kuku profesional nggunakake grinding amba lan sawetara jinis truffing hoof supaya proses luwih cepet lan ora mbutuhake fisik ing trimmer kuku. Perapi kuku nggunakake mesin modern bisa nyukur luwih saka 10.000 sapi saben taun.Perapi bentuk kuku kanggo nyedhiyakake permukaan bobot sing optimal. Kuku sing anyar sing ditata bisa diolah nganggo sulfat tembaga kanggo nyegah bosok sikil .