Hudas ang Alagad

SiSan Hudas(oJudas) oHudas Tadeoay isang santongKatolikona kilala kapwa bilangHudas na kapatid ni SantiagooTadeolamang saBagong Tipan.  Bagaman kasingpangalan saGriyegobersyon ng Bagong Tipan,Ιούδας, hindi dapat ikalito ito kayHudas Iskariote, na isa pang alagad na nagkanulo kayHesus.  Isang kahalawan lamang ang mga pangalan nila mula sa GriyegongHuda(oJudah) na pangkaraniwan sa mgaHudyonoong kanilang kapanahunan.
SaSimbahang Romano Katoliko, si Hudas Tadeo ang pintakasing santo para sa mga bigong mga layunin at kawalan ng pag-asa dahil sa mga suliranin.Pinaparangalan din siya saSimbahang Apostolikong Armenyo.  Sagisag ni San Hudas Tadeo ang isang pamalo, at karaniwan siyang nilalarawang mayapoyna nakapaligid saulobilang kinatawan ng kaniyang pagiging naroroon noong araw ngPentekostes, kung kailan natanggap niya angEspiritu Santokasama ng iba pang mga apostol.  Kung minsan, iginuguhit siyang may tangangpalakolo katulad nito sapagkat namatay siya sa pamamagitan ng isa sa mga sandatang ito.  Mayroon ding mga pagkakataon na ipinapakitang hawak niya ang isang aklat o nakabalumbong papel (angSulat ni Hudasna kaniyang sinulat) o kaya may tangan ng isang panukat ng isanganluwage.  Ngunit malimit din siyang nilalarawan sa mga dibuho na may hugis niHesusna nakadantay sa kaniyang dibdib.
Ayon kay Msgr. Jose C. Abriol, isinulat ni Hudas Tadeo angSulat ni Hudasnoong mga taong 62 hanggang 67 AD at hindi nasasaad sa mga pahina nito ang pagkaguho ngHerusalem.  Layunin ng Sulat ang "labanan at sugpuin ang maling mga aral ng mgaerehe" na hindi kinikilala si Hesus bilang "panginoon at guro", at sapagkat laban ang mga erehe sa "batas, kapangyarihan at kalayaang Kristiyano."
Paminsan-minsang tinatagurian bilangAng Nakalimutang Santosi San Hudas Tadeo dahil sa pagkalito ng mga namimintakasi kaugnay ng pagkakatulad ng kaniyang pangalan kay San Hudas Iskarioteng nagkanulo kay Hesukristo.  Kaya nga mas ginagamit na ang katawagang San Hudas Tadeo upang maiwasan ang ganitong uri ng pagkalito, at upang muling buhayin sa alaala ng mga mamamayang mapagpananampalataya.  Bagaman dating sumapit sa pagkakaligta, ang pangalan ni San Hudas Tao ang isa sa mga pinakamatandang pangalang nasa kalendaryo ng Simbahang Katoliko, na nagmula pa sa pagkakaroon ng debosyon ng mga unang alagad ng Kristiyanismo.  Natagpuan sa Kanon ng Misa ang pagtawag sa kaniya bilang si Tadeo oThaddeus.
Anak si Hudas Tadeo ninaCleophasatMaria ni Cleophas.  Pinalaki siya ni Maria ni Cleophas sa gawi ng kabanalan.
Kadugo at kamag-anak ni Hesus si San Hudas Tadeo, sapagkat malayong pamangkin siya ninaSanta MariaatSan Josengmga magulang ni Hesus, bagaman umampong-ama lamang ni Hesus si San Jose.  Naging pamangkin si Hudas Tadeo nina Maria at Jose dahil sa kaniyang pagiging pamangkin-sa-tuhod (malayong pamangkin) ng ama at ina ni Mariang sinaSan JoachimatSanta Ana.  Samakatuwid, pinsan ni Hesukristo si San Hudas ang Alagad.
Tinawag siyangTadeooThaddeusninaSan MateoatSan Markos.  Tinawag naman siyangHudas, ang kapatid ni SantiagoniSan Lukas.  Matatagpuan ang huli saEbanghelyo ni San Lukasat saMga Gawa ng mga AlagadsaBagong TipanngBibliya.  Sa sariling akda, saSulat ni Hudas, tinawag din ni Hudas Tadeo ang kaniyang sarili bilangHudas, ang kapatid ni Santiago.
Ayon sa gawi sa pagpapangalan sa mga tao noong mga kapanahunan ni San Hudas Tadeo, binibigyan ang isang tao ng pangalang mapagkakakilanlan, na kalimitang naglalarawan sa mga natatanging katangian ng taong pinangalanan.  Nagpapahiwatig ang pangalan ni San Hudas Tadeo ng diwa ng papuri.  Batay kaySan Jeronimo, nangangahulugan angTadeong ganito:isang taong nagtataglay ng kaalaman hinggil sa mga bagay na may kaugnayan sa Diyos, mga kaalamang higit pa sa karaniwang antas lamang.Nangangahulugan pa din ito ng pagkakaroon ng "matamis" at "kahinahunan" sa pag-uugali.
Bilang pinsan at kamag-anak ni Hesus, pinaniniwalaang palagi siya nakikipag-ugnayan kay Hesus mula pa sa pagkabata, bagaman walang natitiyak hinggil sa kung ano ang kaniyang buhay bago pa naging ganap na alagad ni Hesukristo.  Natitiyak lamang na tinanggap niya ang tungkuling ito at naging isang masigasig na alagad ni Hesus na humantong sa kaniyang kamartiran.  Pinaniniwalaang siya ang pinakahuling namatay sa labindalawang alagad ni Hesus, dahil sa pagbibitiw niya ng mga katagang: "Alalahanin ninyo ang mga salitang sinabi dati ng mga Alagad."
Kilala ang kaniyang akda bilangAng Sulat ni San Hudas.  Bagaman isa lamang napakamaikling katha na may dalawampu't limang taludturan at ang pinakamaiksing sulatin at aklat saBagong Tipanng Bibliya, nilalarawan itong natatangi dahil sa angkin nitong katatagan at karangalan.  Naaangkop ang halos lahat ng nilalaman nito sa pangkasalukuyang panahon sapagkat may pagkakatulad sa kapanahunan ni San Hudas Tadeo, isang panahong may pagkamalaganap ang imoralidad aterehiya.  Laban si San Hudas Tadeo sa ganitong mga bagay.
Nagdaan sa lahat ng uri ng pagtugis, pagtuligsa, at paghihirap si Hudas ng Tadeo dahil sa kaniyang mga pagtuturo ng pananampalataya, bilang tagapagtanggol ng pananampalataya, at bilang kalaban ngmaling pananampalataya.  Naghintay ng tamang panahon ng paghihiganti laban sa kaniya ang mgapaganongayaw yumakap sa bagong doktrina hinggil sa kadilasayan ni Kristo.  Ayon sa mga pagsasalaysay, namatay si San Hudas Tadeo sa pamamagitan ngpamalo; pagkaraang mawalan ng buhay, pinugutan siya ng ulo sa pamamagitan ng isangpalakol.  Ito ang dahilan kung bakit may ilang paglalarawan sa mga dibuhong may anyo ni San Hudas Tadeong may hawak siyang mga kasangkapan ng pagpapahirap, katulad ng pamalo o palakol.
Nagpunta rin saPersiyasi Hudas Tadeo noong panahon ng kaniyang pangangaral ng pananampalataya.  Mayroong isang salaysayin na kinailangan niyang ipagtanggol ang Kristiyanismo laban sa dalawang manlilinlang na mgasalamangkero- sina Zaroes at Arfaxat - na ginagamit ang kanilang kakayahan sa panghuhuwad upang makapagpakalat ngpaganismo.  Biniyayaan si Hudas Tadeo ng Diyos na magkaroon ng kapangyarihan para pagsalitain ang mga anitong kinakasangkapan ng dalawang mahikero.  Nagawang pagkumpisalin ni Hudas Tadeo sa nag-iisang tunay na Diyos ang mga anitong ito, kaya't nagsilayas ang nananahan ditong mgadimonyoat nangabasag pagkabagsak sa lupa.  Pagkaraan, hinarap naman ni Hudas Tadeo ang dalawang magkasapakat na mga salamangkero.  Tinungo niya ang kampong Persang kinaroroonan ng mga ito.  Pinaunlakan si Hudas Tadeo ng pinuno ng mga hukbong si Verardach, na may nais ding malaman kung ano ang kahihinatnan ng hinaharap niyang hindi pa nauumpisahang labanan.  Sa pamamagitan ng tulong ni Hudas Tadeo, nakapagsalita ang mga anito ng kampo, kaya't napagalaman ni Verardach na magiging mahaba ang panahon ng digmaan, sa oras na maganap ito.  Magdaranas din ng malaking katalunan ang magkabilang panig na maglalaban, na nakaragdag sa pagkabagabag ni Verardach.  Subalit pinayuhan siya ni Hudas Tadeo na huwag mangamba at matakot sapagkat darating kinabukasan ang mgaembahadorng mga kaaway.  Tatanggapin ng mga ito ang alok ni Verardach na mga kasunduan at mungkahi sa ngalan ng kapayapaan.  Gayon nga ang nangyari nang sumapit ang sumunod na araw.  Tanging sa pamamagitan lamang ni Hudas Tadeo kaya hindi sinunog ng buhay, bilang parusa, ang mga salamengkerong nagkukunwang tumutulong kay Verardach.
Bukod sa mga larawan nagpapakitang may tangang pamalo o palakol si San Hudas Tadeo, isa pa sa mga karaniwang paglalarawan kay Hudas Tadeong ang pagpapakitang mayroon siyang wangis ni Hesus sa kaniyang dibdib.  Hinango ito sa isang nakaugaliang pagsalaysay hinggil sa isang hari ng Edessang nakabalita sa kabantugan ni Hesus.  Sa bansang Edessa naroon si Hudas bilang tagapaturo at tagapagtatag ng Simbahan.  Ayon sa kuwento, nagpadala ang hari ng Edessa ng isang tagapagbalita para hilingin kay Hesus na puntahan ang hari at pagalingin mula sa sakit naketong.  Subalit napag-alaman ng haring imposibleng mangyari ang pagdating ni Hesus para pagalingin siya.  Bagaman ganito, hindi siya nawalan ng pananalig, sa halip inatasan niya ang isang pintor na ipinta ang wangis ni Hesus.  Ngunit nasilaw lamang ang pintor nang matanaw si Hesus kaya't hindi nito naipinta ang itsura ni Hesus.  Naantig si Hesus sa pananalig na ito ng hari ng Edessa, kaya't humawak siya ng isang tela at idinikit sa sariling mukha.  Ibinigay ni Hesus ang telang nalimbagan ng kaniyang wangis sa pintor.  Sinabi ni Hesus na dalhin ito ng pintor pabalik sa hari ng Edessa.  Nangako rin si Hesus na magpapadala siya ng isang taong makapagpapagaling sa sakit ng hari.  Si Hudas Tadeo ang sinugo ni Hesus para pawiin ang karamdaman ng haring may pananalig kay Hesukristo.