Wat Phra Singh

AngWat Phra Singh(buong pangalan:Wat Phra Singh Woramahaviharn;Thai:วัดพระสิงห์วรมหาวิหาร; RTGS : Wat Phra Sing Wora Maha Wihan; (pagbigkas);Northern Thai:) ay isangBudistang templo(wikang Thai:Wat) saChiang Mai, hilagangTaylandiya. Ipinagkaloob ni HaringAnanda Mahidol(Rama VIII) ito bilangMaharlikang templo ng unang baitangnoong 1935.
Matatagpuan ang Wat Phra Singh sa kanlurang bahagi ng lumang sentro ng lungsod ng Chiang Mai, na nasa loob ng mgapader ng lungsodatfoso. Ang pangunahing pasukan ay binabantayan ng mgaSingh(mga leon). Matatagpuan ang Wat Pra Singh sa dulo ng pangunahing kalye (Daang Rachadamnoen) ng Chiang Mai. Ang kalsada ay tumatakbo sa silangan mula sa templo, sa pamamagitan ng Tarangkahang Tapae, hanggang saIlog Ping.
Ang Phra Singh ay isang pinaikling anyo ng Phra-Put-Tha-Shi-Hing at hindi tumutukoy sa salitang Singh ("leon").
Ang templo ay naglalaman ng isang mahalagang estatwa ng Buddha: angPhra Buddha Sihingna nagbibigay sa templo ng pangalan nito. Ang pinagmulan ng estatwa na ito ay hindi tiyak ngunit, ayon sa alamat, ito ay batay saleon ngShakya, isang estatwa na nawala noon na dating nakalagay saTemplo ng MahabodhingBodh Gaya(India). Ang estatwa ng Phra Buddha Sihing ay sinasabing dinala, sa pamamagitan ngCeylon(kasalukuyang Sri Lanka), sa Ligor (kasalukuyangNakhon Si Thammarat) at, mula doon, sa pamamagitan ngAyutthaya, tungo sa Chiang Mai.
May dalawa pang estatwang Buddha sa Taylandiya na sinasabingangPhra Buddha Sihing: ang isa ay makikita saWat Phra Mahathatsa lungsod ng Nakhon Si Thammarat atisa paangPambansang Museo ng Bangkok.
Sinasabing ang ulo ng rebulto ay ninakaw noong 1922. Ang posibilidad ay nananatili na ang kasalukuyang estatwa (o marahil ang ulo lamang) ay isang kopya.
Taon-taon, sa panahon ng pagdiriwang ngSongkran, ang estatwa ay kinukuha mula sawihanLai Khamat dinadala sa mga lansangan ng Chiang Mai sa isang relihiyosongprusisyonkung saan pinararangalan ng mga manonood ang rebulto sa pamamagitan ng pagwiwisik ng tubig sa ibabaw nito.
Ang pagtatayo sa Wat Phra Singh ay nagsimula noong 1345 nang si Haring Phayu,ang ikalimang hari ng dinastiyangMangrai, ay nagpagawa ng isangchediupang paglagyan ng mga abo ng kaniyang ama na si Haring Kham Fu. Isangwihanat ilang iba pang mga gusali ang idinagdag makalipas ang ilang taon at ang nagresultang complex ay pinangalanang Wat Lichiang Phra. Noong, noong 1367, ang estatwa ni Phra Buddha Singh ay dinala sa templo, at natanggap ng complex ng templo ang kasalukuyang pangalan nito. Sa panahon ng pagpapanumbalik noong 1925, tatlong puneraryongurnaang natuklasan sa loob ng isang maliit na chedi. Ipinapalagay na ang mga ito ay naglalaman ng mga maharlikang abo. Ang mga urna ay nawala na.
Mula 1578 hanggang 1774pinamunuan ng mga Burmes ang Lannaat sa panahong ito ang templo ay inabandona at sumailalim sa malubhang pagkasira. Nang maupo si HaringKawilasa trono bilang Hari ng Chiang Mai noong 1782, ipinanumbalik ang templo. Ipinatayo ni Haring Kawila angubosotat pinalaki ang chedi. Nang maglaon, ibinalik ng mga kahalili ang Wihan Lai Kham at ang elegantengHo Trai(aklatan ng templo).
Ang buong complex ng templo ay sumailalim sa malawak na pagsasaayos sa ilalim ng sikat na monghe na siKhru Ba Srivichainoong dekada '20. Marami sa mga gusali ang muling ipinanumbalik noong 2002.
Padron:First-Class Royal Monasteries