davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
江陵端午祭

江陵端午祭（韓語：강릉단오제）是南韓江原道江陵市市民慶祝端午節時的傳統習俗，於2005年11月25日向聯合國教科文組織成功申報為非物質文化遺產。江陵端午祭是現在韓國保存比較完整的傳統節日習俗之一。原來在韓國許多地區都有端午習俗，後來隨著社會的發展漸漸消失了，唯獨江陵地區完整地保存著。
端午为农历五月初五，又称端阳。江陵端午祭與中国的端午节名字相近，易混淆，故引發了爭議。然而，根據歷史，該節日起源与中国人的端午节大不同。朝鲜人主要在江陵市形成了今天在这一地區性节日，所以，其内容也与端午节以及朝鮮半島其他地區的端午習俗大異其趣。
最为重要的是，教科文的非物质文化遗产不是版权，而且允许多国共同申报。以训鹰术为例，韩国与多国共同申报。
傳說太祖王建建立高麗時，為討伐神劍而處於危機，此時出現了兩名僧人加以解救，從此就有祭祝大關嶺城隍的端午祭。當年江陵地區會舉行盛大的端午祭以祭祝「大關嶺城隍」（대관령 성황），聲勢浩大到足以聚集數萬名群眾。後來大關嶺城隍的端午祭成為了一種祈求村民平安的洞祭。
根據許筠《惺所覆瓿藁》中的記載，江陵端午祭的祭拜對象是統一三國功臣的金庾信將軍，金庾信小的時候曾在溟州（現江陵）求學，學習武術，死後變成大關嶺山神，因為有求必應，所以每年五月都會舉行山神祭。大關嶺城隍則傳說是一位叫泛日（一名梵日）國師，泛日國師在壬辰倭亂時爬上大關嶺施展法術，江山和草木都變成兵卒，讓倭寇不敢靠近，成為保護鄉土的功臣，傳說死後變成大關嶺城隍神。另外，还有一个“大關嶺國師女城隍”，与大關嶺國師城隍供奉在不同的城隍庙堂。
江陵是漢代東暆縣（屬臨屯郡），根據文獻記錄，當地濊族在十月時會舉行一個稱為「舞天」的秋收感恩慶典，五月時則會相對的舉行祈禱穀物豐收的播種期的慶典，在朝鮮朝前稱文人南孝溫的《秋江集》中記載，「三、四、五月中擇日迎巫以祭山神　富者馬太載　貧者負載　陳於鬼席　吹笙鼓瑟連三日　酒飽然後下家　始缶人買賣　不祭則尺席不得與人」。
在江陵地區，端午祭有著繁瑣的祭祀儀式。如果從迎神的“前夜祭”算起，一般要舉行五個晝夜;如果從“山神祭”算起到送神止，時間長達 20多天;如果從“謹釀神酒”算起，則長達一個月的時間。這種慶祝方式，通行於以江陵市為中心的嶺東地域，直到平昌郡的大關嶺。江陵地区的端午祭，包含了祭祀、演戲、遊戲等内容。其中的祭祀儀式所祭祀的神靈是“大關嶺山神”或大關嶺城隍，保存了完整的形式和内容，是江陵端午祭的核心。这也是韓國 江陵端午祭1967年被指定為韓國第13號無形文化財產的主要原因。南韓2005年向联合国教科文组织就江陵端午祭正式提出申请。2005年11月24日被联合国教科文组织正式确定。
江陵端午祭與其他地方的端午節活動最大的不同，在於他們是從陰曆四月已經開始活動，直到五月初為止。這種慶祝方式，通行於以江陵市為中心的嶺東地域，直到平昌郡的大關嶺。江陵地区的端午祭，包含了祭祀、演戏、游艺等内容。其中的祭祀仪式所祭祀的神灵是“大关岭山神”、洞（村落）城隍等，保存了完整的形式和内容，是江陵端午祭的核心。这也是南韓江陵端午祭1967年被指定为南韓第13号无形文化财产的主要原因。
根據學者表示，韓國人在1940至1950年代時嚮往現代化，到1960年代，韓國經濟開始起飛時更加重視西方文化。當時一些有識之士憂心民族文化將逐漸枯萎失傳，呼籲政府和民間為此共同努力，於是開始重視民俗文化的蒐集及研究，並且將民族文化的遺產加以維護。
1960年南韓中央大學的任東權教授發現江陵市舉辦的端午祭活動規模最大，且很有特色，於是寫了調查報告，向韓國文化觀光部申請確認其為韓國無形文化遺產。由於評委們對民俗文化缺乏瞭解，花了很多時間研究討論，直到1967年這項提案才正式通過，成為南韓第13號韓國無形文化遺產，其中包含了官奴假面舞、盪鞦韆、角力、農樂比賽大會、農謠高唱大會等許多民俗活動。
「江陵端午城隍祭」在1967年被訂為重要文化財第十三號，聯合國教科文組織在2001年開始，每兩年開一次會，宣佈無形文化遺產名單，2005年聯合國宣佈第三批名單，一共四十三項，其中包括韓國申請的「江陵端午祭」，主神是大關嶺城隍爺，所以又稱為「江陵端午城隍祭」，並於十一月二十四日正式確定韓國申報的江陵端午祭為「人類口傳和無形文化遺產」。
五毒

五毒，（有時被稱為五蠹），五毒是指蜈蚣、毒蛇、蝎子、壁虎和蟾蜍，这五种有毒动物合称五毒。由于中国地域广大，民族众多，加上许多故事传说影响，各地过端午节的习俗也不尽相同，南方一些地方民俗认为每年夏历五月端午日午时、五毒开始孽生，于是便有了避五毒的习俗。傳統上五毒圖案常作為兒童服裝圖案及端午節相關圖案，因為人們使用相信五毒圖案可以以毒攻毒，防止身體受五毒侵害。
原本五毒中並無五毒之首的設定，有這種說法的均為後人所添加。
蜘蛛不是“五毒”之一，说蜘蛛是五毒之一是因为金庸武侠小说中关于“五毒教”的设定用有毒的蜘蛛代替了壁虎。因为壁虎之中，虽然很多品种有剧毒，但也有很多生活中常见的品种无毒或者毒害不大。所以一些后来的小说、或者游戏作品，在设定时常常有意或者无意将壁虎改成蜘蛛。在漢族世居地的蜘蛛種類基本是無毒或微毒，僅對小型昆蟲具有威脅性。
但以严谨的态度来说，蜘蛛不可能替代壁虎成为五毒。因为五毒有个基本标准，就是为中国民间所用的可入药的剧毒生物。蜘蛛不论在古代还是今日，一般都不可入药。因此将其列入五毒是十分不严谨不科学的做法。
蜈蚣、蛇、蝎、蜂、蜮。
不過壁虎是沒有毒的、還能捕捉害蟲，對於壁虎為五毒之一的根據，經由資料比對，為蠑螈的可能性較高，其中以東方蠑螈與古人所說較為相符。
東方蠑螈，又名「中國火龍」，原產地為中國東部與南部各省份，蠑螈屬的七個亞種之一，皮下有劇毒。此蠑螈因與壁虎外貌較相似，又含有毒素，古代資訊流通不發達且容易產生誤謬，所以應為壁虎的原型。
而從中國古代紀錄來看，壁虎跟蠑螈是被定義做同一物種的，例如在五代 馬縞 《中華古今注》卷下：「蝘蜓，一曰守宮，一曰龍子。善於樹上捕蟬食之。其細長五色者，名曰蜥蜴；其長大者，名曰蠑螈。」，可知壁虎在古代是與蜥蜴、蠑螈等視為同類。直到現代發展的生物學，將壁虎定義為爬蟲類，將蠑螈定義為兩棲類，至此這兩種動物才被區分成不同物種。
雄黄酒

雄黄酒，是用研磨成粉末的雄黄泡制的酒，古时中国人会在端午节饮用，但至现代，由于现代医学研究发现雄黄具有一定的毒性，此习俗已较罕见。
作为一种中药药材，雄黄可以用做解毒劑、殺蟲藥。於是古代人就认为雄黄可以克制蛇、蝎等百虫，“善能殺百毒、辟百邪、制蛊毒，人佩之，入山林而虎狼伏，入川水而百毒避”。在白蛇傳的故事中，变成人形的蛇精白娘子不慎喝下雄黄酒，失去控制现出原形。古人不但把雄黄粉末撒在蚊虫孳生的地方，還飲用雄黄酒来祈望能够避邪，讓自己不生病。不過依據現代知識，食用可能會對人體造成損害。雄黃為含硫和砷的礦石，經加熱後會被氧化為劇毒成分三氧化二砷（As2O3），兩者皆是有毒之化學成分，食用可能會對人體造成損害。輕者引起上吐下瀉，嚴重可危害神經細胞，並可引起肝、腎、脾及心肌等實質器官的脂肪變性和壞死。所以在端午節時不建議飲用。
Lêng-chûn

Lêng-chûn(龍船), mā thang kiò chòliông-chûn, sī chi̍t ê goā-hêng chhin-chhiūⁿlêngêchûn.
It-poaⁿTiong-kok,Tâi-oân,Oa̍t-lâmkapLiû-kiûlâng tīgō͘-ji̍t-chehài pe-lêng-chûn,Ji̍t-púnêNagasakimā ū chia hong-sio̍k.
11 goe̍h 16 ji̍t

11 goe̍h 16 ji̍t,  iā sī kóng11 goe̍h 16 hō, sīGregorius Le̍k-hoatlāi-bīn chi̍ttangê tē 320kang(lūn-nîtē 321 kang), lī nî-té iáu ū 45 kang .
1 goe̍h 14 ji̍t

1 goe̍h 14 ji̍t,  iā sī kóng1 goe̍h 14 hō, sīGregorius Le̍k-hoatlāi-bīn chi̍ttangê tē 14kang, lī nî-té iáu ū 351 kang (lūn-nî352 kang).
Ìn-nî ê Sin-chiaⁿ

Ìn-nî ê Sin-chiaⁿsī chi̍t-chióngÌn-nî Hôa-jînthoân-thóng hong-sio̍k lâi kòesin-chiaⁿ(Kū-le̍kêsin-nî).  TīÌn-nî-gílāi-bīn chit-ê sîn-nî ê cheh-ji̍t kiò-chòTahun Baru Imlekā-sīSincia, tō sī ūiBân-lâm-gúlâi ê kù-ōe.
TĪ Ìn-nî sin-chiaⁿ ê hong-sio̍k í-keng ū kúi-pah-nî ê le̍k-sú. Ta̍k só͘-chai kap ta̍k Tiong-kok î-bîn ê cho̍k-kûn ū ka-kī bô kâng-khoán ê hong-hoat lâi kòe-cheh. Tāi-pō͘-hūn Ìn-nî Hôa-jîn sī tùi Bân-lâm Tē-khu lâi ê, só͘-í Ìn-nî ê sin-chiaⁿ khah chiap-kūnBân-lâm bûn-hòaê te̍k-sek.
Tāi-pō͘-hūn ê lâng beh kòe-nî kòe kàu cha̍p-gō͘. Iû-kî-sī iû-goân teh pái chó͘-sian ê lâng, sin-chiaⁿ ê sî-chūn sī chi̍t-nî chi-kan tē-it tiōng-iàu ê ji̍t-chí. 15 kang lāi-té in tio̍h-ài si̍t-hêng chi̍t-kóa-á bîn-sio̍k kap gī-sek. Kàu chhe-káu ê sî, it-tēng àipài thiⁿ-kong.
Kàu Cha̍p-gō͘, tō sī sin-chiaⁿ ê bóe-kî, lóng hō͘  Ìn-nî Hôa-jîn hō-chò Cap Go Meh （cha̍p-gō͘-mê）, mā-sī ū-lâng kiò-chò Guan Siau （Goân-siau）.
端午節

端午節係漢字文化圈嘅一個節日，大部分地方都喺每年農曆五月初五慶祝（日本係西曆5月5號）。呢日原本係送走瘟神嘅日子，後來改做紀念戰國詩人屈原。端午節列咗喺聯合國教科文組織嘅《人類非物質文化遺產代表作名錄》入面；除咗大中華地區之外，佢仲係日本、星馬、越南、同南北韓嘅重要節日。端午嘅傳統習俗有扒龍舟、食糭等等。
端午節已經好耐歷史，而且東亞同東南亞好多地方都會慶祝，唔同朝代、唔同地方改嘅名都唔同，所以端午節有好多種叫法。見得最多嘅「端午節」呢個名，最先喺晉朝周處嘅《風土記》入面揾到。雖然本書經已失傳咗，但係唐初歐陽詢主編嘅《藝文類聚》入面就引咗《風土記》話「仲夏端五，烹鶩角黍」，呢度個「五」字又通個「午」字。
究竟叫「端午節」定「端五節」，以及個名嘅意思就仲有爭拗。有人話「端」解「初始」，所以端五就係初五噉解，噉叫係因為端午節日期喺每年五月初五。至於「端午」呢個叫法要到唐代先至出現，可能係因為農曆五月對應落天干地支係午月，所以啲人嗌下嗌下就變咗做端午節。不過又有人話端午節本身叫重午節，日期就係喺午月午日嘅，係後來計曆法嘅方法由天干地支轉咗做數字先至變做依家嘅五月初五。仲有人話「端」唔係解初始而係解「正」，所以端午節先會有天中節、正陽節呢啲叫法。
至於端午節嘅其他名，有啲係由端午節傳統習俗嗰度嚟嘅，例如龍舟節、菖蒲節、解糭節噉。亦有啲係由日期嚟嘅，例如五月節、當五汛、夏節等等。
端午節常見嘅習俗有好多，最廣為人知嘅係扒龍舟同食糭，另外仲有掛菖蒲、戴香囊、飲雄黃酒等。
好多地方喺端午節都會有人扒龍舟，有啲係比賽鬥快，亦有啲係遊船祭祀。龍舟係一款又長又窄嘅船，船頭有隻龍頭裝飾，通常仲會有人打鼓。根據傳説，扒龍舟呢個習俗嚟自戰國時期屈原投江自殺之後，啲人係噉撐船想喺條河度揾返佢條屍上嚟。不過其實古代唔係得端午節先會扒龍舟，而且喺屈原之前就已經有呢個習俗，多數係送走災禍同疾病嘅儀式之一。古時候百越人仲會扒龍舟嚟拜神，蘇州亦有用龍舟嚟迎接水神伍子胥嘅習俗。至於同屈原扯上關係，要去到漢末魏初先至發生。今時今日，仲有啲地方嘅人會喺端午扒龍舟拜神；宗教意味居多，而唔係紀念愛國詩人。
香港每年都有唔少地方搞龍舟賽，吸引好多人去參加或者睇人扒龍舟。呢個活動仲引起咗唔少外國人嘅興趣，早喺60年代就已經有外籍人士參與赤柱嘅龍舟賽。而香港旅遊發展局喺1976年開始，仲差唔多年年都會搞香港國際龍舟邀請賽，致力將扒龍舟推廣做一種國際體育運動。除咗比賽鬥快之外，香港仲有啲地方保留住喺端午節嗰日扒龍舟祭祀拜神嘅傳統習俗。例如大澳嘅端午遊涌噉，朝早會去廟度請神，之後用龍舟載住神像巡游俾人沿途拜祭，喺2011年仲做埋香港第一批國家級非物質文化遺產。
有啲地方仲有「扒夜龍」呢個習俗，即係喺端午節之前嗰晚扒龍舟。據講廣東惠東七姓村嘅村民喺南宋末年嗰陣救宋帝昺有功，於是就扒夜龍嚟紀念呢件事。後來嗰條村有唔少人搬咗去香港，喺西貢、大埔、香港仔呢啲地方定居，仲要將個習俗帶埋過去。所以呢幾處都有人扒夜龍，佢哋又叫呢個習俗做「扒祖先」、「鬼龍舟」。
端午節其中一種最常見嘅食物就係糭，即係一嚿用幾塊葉包住嘅飯，入面仲有豆、鹹蛋、豬肉之類嘅配料。早喺晉朝初年華北就已經有人喺端午節食角黍，佢由蘆葉包住高粱米整成，係糭嘅前身之一，主要係用嚟拜神求子嘅。而古代華南人嘅糭通常用竹筒包住，叫做筒糭，而且唔係用嚟求子而係用嚟拜水神。傳統嚟講龍負責掌管住水，所以百越人又發展咗祭龍呢個活動出嚟，用啲筒糭嚟喂蛟龍。
後來到南朝梁嗰陣，端午節開始變咗做紀念屈原嘅節日，於是啲糭都變埋做屈原嘅祭品。有講法話屈原投江自殺之後，啲人為咗等啲魚唔好咬爛屈原嘅屍身，就揼啲糭落條河度俾魚食。但呢個應該只係民間傳説，因為戰國時代屈原死嗰陣，糭都仲未出現。不過南北朝嘅時候仲演化咗用楝葉同五彩絲包糭嘅做法，據講係因為蛟龍驚楝葉同彩絲，怕蛟龍偷食咗啲俾屈原嘅糭。
經過歷朝歷代咁長時間，糭嘅花款越嚟越多。喺唐朝嘅時候有一種做法，用彩色繩將九隻糭綁埋一齊，叫做九子糭，喺好幾首唐詩入面都有記載。去到明朝又出現咗艾白糭，啲米用艾葉浸過先包。今時今日，食糭已經變咗做華人過端午嘅特色之一，有人仲會喺端午節送糭畀人。而且啲糭嘅形狀、材料、味道都好多款式，尖嘅、扁嘅、甜嘅、鹹嘅都有，任君選擇。
屈原

屈原（粵拼：wat1jyun4，前343年—前278年），名正則（zing3zak1），別名平（ping4），字靈均（ling4gwan1），係戰國時期楚國詩人同官員。
佢本嚟受楚懷王信任，但之後因為畀人篤背脊，又勸楚王唔好去秦國，搞到楚王疏遠佢。最後跳落汨羅江自殺，死因不明。後人就喺農曆五月初五端午節紀念佢。
龍船

龍船（粵拼：lung4syun4），有叫龍舟（lung4zau1），係端午節扒嘅船，家下變埋體育項目。艘船有龍頭同尾。
形式上可分為遊龍、艷龍、賽龍三類。
龍舟競渡喺廣州至少有上成千年嘅歷史。每年端午節，都要舉辦端午賽龍舟嘅活動。古時廣州係「舟大人多」，屈大均當年形容：「舟龍長十餘丈，高六七尺，龍鬚去水二尺，龍額與項坐六七人。」
廣東划龍舟又可叫扒龍船，叫做「趁景」。兄弟村、老表村成百條龍船嚟群埋一份聯絡感情，唔論名次，由舊曆五月初一去到五月二十，幾乎日日有「景」——初一珠村景，初二海珠大塘景，初三車陂景，初四廟頭景，初五石牌、獵德景……呢個係廣州已傳承多年嘅習俗。
喺初四晚龍舟大賽前會攞龍船飯招呼橈手嘅。龍船起水打整之後，初三初四到各地遊大比試；並去拜訪關係較好嘅鄰村，主家村寨必以禮相迎，燒炮仗、敲鑼打鼓，中午就用「龍橋餅」（類似核桃酥）招呼人客，晚餐就用燒豬肉、雞等宴客，互祝大賽成功。初五大賽之後，初七初八就去市郊黃竹岐去拜龍母，五月初八係龍母誕，故此廣州俗諺云：「正月生菜會，五月龍母誕」。
五月初五

五月初五係黃曆五月嘅第五日。
呢段公元係跟儒畧曆。
儒畧曆1582年10月4號之後一日，係額我畧曆1582年10月15號。下面公元跟額我畧曆計。
呢段公元係跟儒畧曆。
儒畧曆1582年10月4號之後一日，係額我畧曆1582年10月15號。下面公元跟額我畧曆計。
呢段公元係跟儒畧曆。
儒畧曆1582年10月4號之後一日，係額我畧曆1582年10月15號。下面公元跟額我畧曆計。
扒龍舟

扒龍舟，係中國大陸、香港、台灣、越南、日本同沖繩端午節嘅習俗之一，亦係一尐東亞地區嘅地方民俗活動，而家扒龍舟係水上運動，世界各地都有搞。
佢除咗係中華人民共和國全國運動會嘅項目之一，重喺廣州主辦嘅2010年亞洲運動會，首次成為亞運會正式比賽項目。
喺杭州主辦嘅2022年亞洲運動會，扒龍舟再次加入亞運會項目大家庭。
Bill Zopf

William Charles Zopf Jr.(born June 7, 1948) is an American former professionalbasketballplayer. He was apoint guardand played collegiately atDuquesne University. He played for theMilwaukee Bucksduring his briefNational Basketball Association(NBA) career.
Zopf attended Monaca High School. As a senior, he scored 391 points while leading his team to a 21–1 record.
Zopf played four seasons atDuquesne University, scoring 999 points and scoring 13.3 points per game. He was named theSteel Bowl tournamentand as a senior was named to the American All Academic Team.
Zopf was selected with the 16th pick, in the second round of the1970 NBA draftby theMilwaukee Bucks.He played 53 games for the Bucks in1970–71, averaging 2.2 points, 0.9rebounds, and 1.4assistsper game, shooting 36.3% from the field and 55.6% from thefree throwline. He left the Bucks in February 1971 due to a call-up to the army reserve unit.After returning for the fall of 1971, the Bucks waived Zopf on October 2, 1971.
After retiring from the NBA, Zopf worked as a business equipment lease broker. Zopf coached his daughter Annie's AAU basketball team. She went on to play collegiately atFordham University.Bill Zopf was named to the Beaver County (Pennsylvania) Sports Hall of Fame in 1988.
Source
قصر كاثرين

قصر كاثرين(بالروسية: Екатерининский дворец) هو قصرروكوكويقع في تساركوي سيلو وألتي تبعد 30 كلم جنوبسانت بطرسبرغفيروسيا، بني في سنة 1712 بأمر من الإمبراطورة الروسيةكاثرين الأولى، وقد كان يعتبر القصر الصيفي للقياصرة الروس وأما اليوم هي متحف معروض للسواح.
قصر ليو الأسباني نابولي

قصر ليو الأسبانيهوقصر منطرازروكوكوأو قصر على الطرازالباروكي المتأخرفي سانتيا روني في وسط نابولي . تشتهر بسلمها الرائع والفني.
أقيم القصر خلال عام 1738 ، بتكليف من ماركيز دي بوبانو ، نيكولا موسكاتي ، وينسب إلى المهندس المعماريفرديناندو سانفيليس. بمدخل إلى الفناء الداخلي علي شكل مثمن يؤدي إلى درج منحدر مزدوج.
تم تزيين الجزء الداخلي بإبداع علي يد أنيلو بريزوسو و باستخدام تصميمات من فرانسيسكو أتانسيو في عام 1742. وأضيف الطابق العلوي في نهاية القرن الثامن عشر. ، باعت العائلة شققًا في الطوابق الأرض في القرن التاسع عشر إلى توماسو أتينزا ، الملقب بـلو(الإسباني) ، ومن هنا جاء اسم القصر.
لا تزال السلالم بأقواسها المعلقة تمنح هالة من العرض السينمائي الرائع، على الرغم من حالتها الحالية المتداعية.
جان هونوري فراغونارد

جان هونوري فراغونارد(بالفرنسية:Jean-Honoré Fragonard)‏ وهو رسام فرنسي وفنانروكوكوولد في يوم5 أبريل1732في مدينةكراسفيفرنسايتميز فنه بالغرازة ومذهب المتعةوفي فنه كان هناك الكثير من عرض التعري توفي في يوم22 أغسطس1806فيباريس.
أمالينبورغ

أمالينبورغ(بالدنماركية: Amalienborg) هو القصر الشتوي للعائلة الملكية فيالدنمارك. يقع في مدينةكوبنهاغن. تم الانتهاء من تشييده في عام 1760. يتكون من أربعة واجهات متطابقة من طرازالروكوكو. كما يحوي فناءً مثمنًا، يقع في وسطه تمثالاً ضخمًا لمؤسس أمالينبورغ، الملكفريدريك الخامسوهو يمتطي خيلاً.
شارل جوزيف ناتوار

تشارلز جوزيف ناتوير(بالفرنسية:Charles-Joseph Natoire)‏ وهو رسام وفنانروكوكوفرنسي ولد في يوم3 مارس1700في مدينةنيمفيفرنساوقد كان تلميذفرانسوا ليمونييهوكان مشرفالأكاديمية الفرنسية في رومامن 1751-1775 وقد لعب دور في نهضة فن الرسم في فرنسا توفي يوم23 أغسطس1777.
Antuan Vatto

Antuan Vatto(fr.Jean Antoine Watteau;10 oktyabr1684,Valansyen,Eno qraflığı,Fransa krallığı–18 iyul1721,Nojan-sür-Marn,Fransa krallığı) —fransızboyakarı.
Fransız rəngkarlığının görkəmli nümayəndələrindən biri də Antuan Vattodur (1684–1721). O, öz dövründəki real həyatı təsvir etmişdir. Yaradıcılığındakı gözəllik, zəriflik rokoko sənətkarlığının əsas istiqamətini təşkil edirdi.
Esterhaza

Esterhaza(mac.Esterházy-kastély) —MacarıstanınFertöd şəhərində yerləşən tarixi saray. Şahzadə Mikloş Esterhazi tərəfindən inşa edilib. Macarıstanın ən möhtəşəmrokokotikilisi hesab edilir və bunu "MacarVersalı" adlandırırlar. Saray 1760–1790-cı illərdəYozef Haydnvə onun orkestrinin evi olub. 2018-ci ildə ABŞ müğənnisiMelani Martinesinmusiqili filmi olan “K-12”nin çəkilişləri burada həyata keçirilib.
Fransua Buşe

Fransua Buşe(fr.François Boucher;29 sentyabr1703,Paris–30 may1770,Paris) — fransızrəssam,qravürçü,dekorator.Rokoko dövrününparlaq nümayəndələrindən biri olmuşdur.
Onun çoxsaylı qravürlər seriyası olub. Buşe həmçininMolyer,Bokaçço, Ovidinin kitablarına illüstrasiyalar çəkmişdir. Sənətçidekorativtətbiqi sənət və dəzgah qrafikasında bir çox örnəklər ərsəyə gətirmişdir:opera,teatrlaratamaşalar üçün dekorasiya, kral qoblen manufakturaları üçün eskizlər, dekorativ işləmələrlə zəngin Sevr çiniləri, müxtəlif zərif miniatür nümunələri. Öz yaradıcılığında rəssam mifoloji və alleqorik motivlərə yer vermişdir.Parisindəbdəbəli həyatını, kənd yarmarkalarını bir çox portret vəpeyzajlardatəsvir etmişdi.
Buşe zaman-zaman fəxri adlarla təltif olub. Məsələn: 1765-ci ildə məhkəmə rəssamı adı almışdı. Mütəmadi olaraqMadam de Pompardurvə kralın sarayında, o cümlədənParismalikanələrində dekorasiyanın zənginləşdirilməsi yönümlü işlərə cəlb olunmuşdu. Rəssam həm dəXV Lüdovikinçoxsaylı portretlərini çəkib. Bunun nəticəsində kralın sevimli rəssamlarından birinə çevrilib. Ömrünün son illərində kral rəssamlıq və heykəltəraşlıq akademiyasındadirektorolmuş, "kralın birinci rəssamı" adı ilə tanınmışdır.
Rəssamın istedadı və təxəyyülünün güclü olması mifoloji süjetli əsərlərdə də özünü büruzə verir.Mifolojitəsvirlərin fonunda antik tikililər göstərilirdi. Bu rəsmlər parlaq rəng qamması, kompozisiyadaki səhnələrə verilən effeklər, sərbəst rəssam manerası ilə seçilirdi. Yaxmaların işlənməsindəki dinamika Buşe yaradıcılığını səciyyələndirən cəhətlərdən biridir. Buşe teatr tamaşaları və operalar üçün dekorasiyalar hazırlayırdı. Həmçinin, qobelenlərin düzəldildiyi Bove manufakturası üçün təsvirlər çəkirdi. Bu təsvirlər iki ayrı-ayrı hissə təşkil edirdi: "İtalyan kənd bayramları" (1736), "Nəcib çoban" (1755). Bu günKaliforniyanınSan-Marino ştatında kolleksiyalarda saxlanmaqdadır.
Buşenin Molyer və digər məşhur yazıçıların əsərlərinə çəkdiyi illütrasiyalar da diqqətəlayiqdir. "Paris qışqırıqları" adlı illüstrasiya silsiləsi də maraqlı işlərdən biridir.
Rustaveli Teatrı

Rustaveli Milli Teatrı(gür: შოთა რუსთაველის სახელობის აკადემიური თეატრი)Gürcüstanınən böyük və ən qədim teatrlarından biri olanRustaveli prospektindəTbilisidəyerləşir. Rokoko üslubunda tikilmiş binada yerləşən teatr 1887-ci ildə təsis edilib və 1921-ci ildən Gürcüstanın milli şairi Rustavelinin adını daşıyır.
Bina1887-ci ildə "Rəssamlar Birliyi" kimi yaradılıb. Rəssamlar Cəmiyyətinin tələbi ilə bir neçə tanınmış rəssama zirzəminin divarları və tavanlarınafresklərinrənglənməsi üçün istifadəyə verilmişdir. Bu sənətçilər arasında görkəmli Gürcüstan rəssamlarıLado Qudiaşvilivə David Kakabadze, həmçinin Rus Balet və Metropoliten Opera Teatrındaki işləri ilə məşhur olmuş dizayner Serge Sudeikin də var idi. Digər iki mühüm gürcü rəssam Mose və Iracly Toidze də layihəyə qoşulmuşdu. Bir zamanlar Rustaveli TeatrıSovet Hakimiyyətidövründə aşağı səviyyəli insanlar tərəfindən ağardıldı və fresklərin yalnız bir hissəsi bərpa edildi.
1921-ci ildə binanın adı Rustaveli teatrına çevrildi. Teatrın tikintisi Aleksandr Mantaşev tərəfindən maliyyələşdirilib və dizaynı isəTbilisişəhər memarı Kornel K. Tatişçev və Aleksandr Szymkiewicz tərəfindən hazırlanıb.
2002-ci ildən2005-ci ilədək teatr tamamilə yenilənmişdir. Bu yenilənmə isə əsasən Gürcüstan iş adamıBidzina İvanişvilitərəfindən maliyyələşdirilmişdir.
Teatr, üç mərhələdən ibarətdir: baş səhnə (təxminən 800 yerlik), kiçik səhnə (283 yer) və bir Qara Qutu teatrı (182 yer). Teatr konfrans və tədbirlər üçün də istifadə edilə bilər və böyük bir balet salonu və kiçik bir balet salonu da vardır.
Teatin kilsəsi

Müqəddəs Kayetan və Adelaida adına Teatin kilsəsi(alm.Theatinerkirche St. Kajetan und Adelheid‎)—Almaniyanıncənubunda,BavariyanınMünhenşəhərində yerləşən katolik kilsəsidir. 1663-cü ildən 1690-cı ilə qədər tikilmiş kilsənin əsası 1662-ci ildə Bavariya kürfürstüFerdinand Mariyavə onun həyat yoldaşı Savoyyalı Henrietta Adelaida tərəfindən, çoxdan doğulmasını gözlədikləri oğullarıMaksimilianınşərəfinə qoyulub. İndiDominikankeşişləri tərəfindən idarə olunan kilsə həm də Müqəddəs Kayetanın Dominikan monastırı kimi tanınır.
KilsəRomadakıSant Andrea della Valledənilhamlanaraq, italyan memar Aqostino Barelli tərəfindən dizayn edilmiş,barokko üslubundainşa edilmişdir. Memar Enriko Zukkalli kilsəyə əvvəlcə planlaşdırılmayan 66 metr hündürlüyündə iki qüllə əlavə etdi və sonra 1690-cı ildə 71 metr hündürlüyündəki günbəzi bitirdi. Kilsə 72 metr uzunluğunda və 15,5 metrdir.Rokokoüslubunda fasad 1768-ci ildə Fransua de Küvilye tərəfindən hazırlandı. Onun Aralıq dənizi stilindəki görünüşü və sarı rəngi şəhərin məşhur simvoluna çevrildi və Cənubi Alman Barokko memarlığına çox təsir etdi.
Təbriz Ərk teatrı

Təbriz Ərk teatrıvə yaŞiri Xurşid teatrı(fars.تئاتر شیر و خورشید تبریز‎‎) —İranınTəbriz şəhərindəkeçmişteatr. Teatr 1927-ci ildəTəbrizşəhərində açılmış, 1980-ci ildəİslam inqilabındansonra isə dağıdılmışdır.
Bina 1927-ci ildə Qırmızı şir və günəş cəmiyyəti tərəfindən tikilib başa çatır.Binanın memarı dəqiq bilinməsə belə onun Qafqazdan gəldiyi ehtimal olunur, çünki teatrın binasıBakıvəTiflisdəkiintibah dövrününitalyan üslubunu və yüksək dekorativ interyerə malik almanrokokoüslubunu özündə birləşdirib.Teatrın açılışı 1927-ci ilin sentyabr ayında baş tutub. Əsas zalın uzunluğu 30 metr eni isə 10 metr və 800 nəfərlik olub. Zalın ən vacib cəhəti isə mərtəbələr və binanın tavanında olan xüsusi akustikaya görə burada heç bir səs gücləndirici alətlərə ehtiyacın olmamasıdır. Zalın birinci cərgəsində oturan tamaşaçılar musiqini necə eşidirdilərsə sonuncu cərgədə oturanlar da elə eşidirmişlər.
Teatr binasıAzərbaycan Milli Hökumətininqurulmasından sonra əsaslı şəkildə təmir edilmiş, pərdələri və çılçıraqları dəyişdirilmişdir. 1946-cı ilin mart ayında Təbriz Dövlət Teatrı adı iləCəlil Məmmədquluzadənin"Anamın kitabı" pyesinin tamaşası ilə fəaliyyətə başlamışdır. 1946-cı ilin dekabrında Azərbaycan Milli Hökumətinin süqutundan sonra Təbriz Dövlət Teatrı dağıdıldı və fəaliyyəti dayandırıldı.
İran İslam İnqilabından sonra teatr binası dağıdılır və yerində Cümə məscidi tikilir.
Auqarten Farfor Manufakturası

Auqarten Farfor Manufakturası(alm.Porzellanmanufaktur Augarten‎) — Birinci Habsburq İmperiyasının məxsus, Vyana şəhəri ətrafında yerləşən farfor manufakturasıdır.
Faktiki olaraq Vyanadakı farfor manufakturası meysen manufakturasından sonra Avropada ikinci oldu.
25 may 1718-ci ildə Avstriya İmperatoru VI Karlın fərmanla 25 il ərzində imperiyada farforun istehsal etmə hüququnu Klaudius İnnosensius dyu Pakenə (Claudius Innocentius du Paquier) xüsusi imtiyazlarla verildi. Avstriya farforunun istehsalının bu dövrü "Dyu Pake dövrü" kimi məlumdur. Manufaktura paytaxtın şəhərətrafı ərazisində yerləşmişdir. Manufaktura əvvəlki yerləşməsi müasir dövrdəki küçənin adı ilə adlanırdı —Porzellangasse. "Dyu Pake dövrü"nün məmulatlarıbarokkoüslubunda hazırlanırdı.
VI Karlın taxtdan enməsindən sonra hakimiyyətə Mariya Teraza (1740–1780) gəldi. Şəxsi manufaktura dövlətin xeyrinə satılmışdı və "Vyana İmperatorunun Dövlət manufakturası" adını almışdır. O vaxtdan Babenberqovu idarə edən sülalənin gerbi məhsulun emblemi oldu. Vyanarokokostilinin Avropa mərkəzlərindən biri hesab olunurdu. Bu özünü hazırlanan məmulatlarda özünü büruzə verirdi.
Vyana uzun müddət barokko və rokoko stillərinin tərəftarı olmuşdur. Buna görə də, Vyanada klassizm məhdudlaşdırılmışdı. Konrad Zorqel farforda klassizm üslubunun yeni stilini- Zorqel üslubunu yaratdı. Napaleonun müharibələrindən sonra Vyana manufakturası məhv olmağa başladı. Lakin 1814-cü ildə yenidən manufakturada dirçəliş qeyd edildi. Bunun üçün Macarıstan Konqresi çağırıldı. Konqres uzun müddət davam etdi və hökmdarlar farfor manufakturasına həvəslə gəlməyə başladılar. Avstriya hökuməti manufakturanın məmulatlarını tanınmış qonaqlara hədiyyə edirdilər. Bu da istehsal üçün güclü təkan verirdi. XIX əsrdə Andreas Baumqartnera kimi ustaların əsərləri Vyana farforunun şöhrətini daha da artırdı. Aleksandr Lou, Frans Leytnera kimi ustalar da bunu dəstəkləyirdilər. Ancaq manufaktura artıq rəqabətə tab gətirə bilmədi. 1863-cü ildə müəssisə parlamentin qərarı ilə bağlanmışdır.
Manufaktura yenidən 1923-cü ildə açılmışdır.
Palác Rokoko

Palác Rokoko(také uváděn jakoŠupichovy domy) je komplex tří multifunkčních budov postavených ve specifickém autorově stylu s prvky kubismu a moderny (patrná zejména ve vnitrobloku) naVáclavském náměstí, na adrese č. p. 794/38-46, aŠtěpánská626/63, 110 00 naNovém Městě,Praha 1podle návrhu architektaEmila Králíčka. Budova vyplňuje nároží Václavského náměstí a Štěpánské ulice,pasážíje pak propojena sPalácem Lucerna. Palác byl vybudován na objednávku zámožného pražskéhoprávníkaa podnikatele JUDr.Josefa Šupicha mladšího. Stavba je od 12. prosince1995chráněna jakokulturní památka České republiky.
Úřední budova byla vystavěna z letech1912až1916na rozsáhlém rohovém pozemku uvolněném demolicíbarokníhoAehrenthalského palácez počátku17. století. Zadavatelem stavby byl majetný advokát JUDr. Josef Šupich mladší, specializující se na pojišťovnictví. Autorem návrhu stavby byl architektEmil Králíček, který pracoval pro stavebního podnikateleMatěje Blechu, jehož firma stavba realizovala. Jak Emil Králíček, tak Josef Šupich mladší pocházeli zNěmeckého Brodu. Vypuknutíprvní světové válkyv polovině roku1914stavbu Šupichových domů pozdrželo. Výstavba probíhala současně s pracemi na stavbě sousedního paláce Lucerna stavebníka Ing.Vácslava Havla, oba objekty byly po dokončení propojeny obchodní pasáží.
V suterénu východního křídla paláce do Václavského náměstí působilo od otevření palácedivadlo Rokoko, kde hrála řada slavných českých divadelních umělců, z raných let napříkladKarla Hašlera,Eduarda Basse(sídlil zdekabaretČervená sedma),Ference Futuristy,Vlasty BuriananeboDřevěné divadloJiřího Trnky.
Šestipodlažní palác je vystavěn ve styluart deco. Budově dominuje centrální zaoblené nároží sbalkonytvořícíportálstavby, které je doplněno dvěma symetrickýmikřídly. Mohutné vchodovéportályjsou u obou staveb symetrické, rozložení oken a fasády se liší. Konstrukce budovy byla vytvořena ze železobetonu, fasáda a římsy jsou vyzdobeny art decovýmimaskarony.
Rokaj

Rokaj(fr.rocaille–mušlička,kamínek) je abstraktní a často nesymetrickýornament, podle kterého dostalo názevrokoko.
Mívá tvar dvoustranně závitnicovémušlenebo plaménků, často kombinovaný s různými listy nebodrapérií. Základem je tvarlastury, který je vyveden do tvaru plamenů nebo zprohýbaných hřebínků.
Vznikl původně v umělých jeskyních zámeckých parků (grotta), které se často zdobily skutečnýmilasturami, a v době francouzského králeLudvíka XV.se rozšířil téměř po celé Evropě. VČeských zemíchbyl hojně používán v letech 1745–1780 a potom opět v období „druhého rokoka“ koncem 19. století.
Vyskytuje se na fasádách, samostatně nebo kolem oken a výklenků, jako dekorace dřevěných, často zlacených rámů zrcadel, obrazů a různýchkartuší, ale také na dekorativních malbách a freskách, na nábytku a porcelánu.
Darek Vostřel

Darek Vostřel(9. ledna1929Praha–4. listopadu1992Praha) bylčeskýherec,zpěvák, scenárista,divadelníorganizátor a manažer, bývalý ředitelDivadla Rokoko.
Jeho otec Alois byl předdruhou světovou válkouředitelem a provozním v divadle Akropolis na Žižkově, později pracoval v tabákovém průmyslu. Matka pocházela z bývaléJugoslávie.
Vostřelovo vlastní křestní jméno byloBožidar.
Za svůj život byl čtyřikrát ženatý, první svatba s Janou Bláhovou (v době svého angažmá v Jihlavě), druhá svatba sJarkou Panýrkovou, se kterou se seznámil v Rokoku, kde hostovala (narodila se jim dcera Kateřina), třetí svatba vLiberciv roce1968s manekýnkou Melánií Lepší, poslední čtvrtá svatba se zdravotní sestrou Jiřinou Váňovou (narodila se jim dcera Darina).
V roce1952ukončilDivadelní fakultu Akademie múzických umění v Praze.
V začátcích umělecké činnosti Vostřel používal pseudonymKristán Bambas.Po škole byl angažován vJihlavě, během základní vojenské služby působil ve vojenském uměleckém souboru letectvaVítězná křídla. Zde se poprvé na pódiu sešel v roce1955sJiřím Šaškema vytvořili dvojici VOŠA.Po zrušení vojenského hereckého souboru se její členové stali základemPražského estrádního souboru – PESu Ministerstva kultury.
V roce1957objevil soubor PES v centru Prahy nevyužívaný divadelní sál bývalého Kabaretu Rokoko (kde před válkou účinkovali např.Vlasta Burian,Ferenc Futurista,Jára Kohout,Karel Hašlera kde začínal jakonápovědaJindřich Plachta). Vostřelův soubor tento sál opravil a zprovoznil, aby zde dne 1. února1958zahájil svou činnost pod názvemDivadlo Rokoko.Vostřel byl v divadle ředitelem, hrál a také režíroval (např. v roce1961hruPoslední cyklistaKarla Švenka,napsanou vTerezíněv roce1944).
Vostřel však účinkoval i mimo divadlo. V letech 1967–1968 tvořilaČeskoslovenská televizekomediální seriál s prvky muzikáluPíseň pro Rudolfa III., kde si Vostřel zahrál hlavní roli vedoucího řeznictví Rudolfa Vandase.V roce 1968 ztvárnil zrádného rádce Y v pohádkovém filmovém muzikáluŠíleně smutná princezna.V letech 1970–1972 pak byl Vostřel konferenciérem televizní estrádyKabaret U zvonečku.
To se však již blížil konec jeho veřejného vystupování v důsledku probíhajícínormalizace: v roce1972byl rozpuštěn soubor divadla Rokoko a jednotliví umělci byli perzekvováni, zrušen byl i zmíněný televizní kabaret. Až později dostali Vostřel se Šaškem příležitost jakoestrádníkomická dvojice v programech pořádaných agenturouPražského kulturního střediska, avšak i zde byla další omezení.Psal pak nadálescénářepod jmény svých četných přátel a jejich jménem přispíval např. i do rozhlasového pořaduKolotoč.
V roce1989se dvojiceVOŠArozpadla a nemocný Vostřel odmítl obnovení svého Divadla Rokoko. Naposledy vystoupili společně Šašek s Vostřelem při zájezdu pro krajany veŠvýcarskuv roce1991.
Jiří Šašek

Jiří Šašek(11. května1930,Žamberk–15. června1996,Praha) byl českýherec, jedna z hereckých hvězd 60. let20. století, členDivadla Rokoko, herecký partnerDarka Vostřela, se kterým tvořil komickou dvojici.
Narodil se do rodinyFrantiška Šaška. Rodiče se zabývali ochotnicky divadlem, takže se s nimi již ve čtyřech letech objevil na jevišti jako Kalafunovo děcko ve hřeStrakonický dudák. V roce1947se stal členem studentského divadelního souboruDÍRA(Divadlo radosti), vedeného bratry Kühnovými.Po maturitě měl zájem jít na FAMU, avšak neudělal zkoušky, uspěl však naPedagogické fakultě UK. Současně mu však jeho kamarádi podali přihlášku naDivadelní fakultu Akademie múzických uměnív Praze, kam byl pozván na zkoušky a byl přijat. Studoval v ročníku společně např. sJanou Štěpánkovou,Vladimírem Brabcem,Josefem Zímou,Petrem HaničincemaAlenou Vránovou. K jeho profesorům patřil mj.Miloš Nedbal. Následně byl angažován v divadle vOstravě. Vojnu trávil ve vojenském uměleckém souboru letectvaVítězná křídla, kde v roce1955vytvořil na pódiu poprvé dvojiciVOŠAsDarkem Vostřelem.
Pamětníci vědí, že se objevil v oblíbeném televizním dětském seriálu v postavěRobota Emila.
K jeho koníčkům patřilo kreslení (svou první samostatnou výstavu měl v divadle Rokoko), ke kterému se později vrátil,když byl po roce1968v důsledku probíhajícínormalizacepoliticky perzekvován, divadloRokokobylo zrušeno a on nesměl vystupovat v televizi ani hrát vefilmu. Známé jsou např. jeho výstižné karikatury herců a zpěváků.
Při své herecké práci velmi užíval svůj charakteristickýhlas, kterému uměl dát zastřený či huhlavý tón, což často zvyšovalokomickýúčinek jeho herecké práce. Svoji poslední filmovou roli vytvořil ve filmuPějme píseň doholav roce1990při režijnímdebutuOndřeje Trojana.
Za svůj život byl dvakrát ženatý, poprvé s operní zpěvačkou Květou Koníčkovou, podruhé s výtvarnicí Boženou, manželství trvalo přes 30 let.
Po listopadu1989se dvojice Vostřel a Šašek rozpadla, Vostřel odmítl obnovení divadla Rokoko, neboť již byl také vážně nemocný a naposledy se ještě setkali na vystoupení pro krajany veŠvýcarskuv roce1991.V závěru života měl Šašek zdravotní potíže a byla mu transplantována ledvina. Přesto ještě hrál v souboru divadla v Mladé Boleslavi.
Vlastimil Bedrna

Vlastimil Bedrna(8. února1929Praha–6. března2018Praha) byl český herec.
Po maturitě se zapsal na dvě školy, byl přijat nakonec naDAMU, kterou v roce1952úspěšně ukončil.Poté byl přijat doDivadla S. K. Neumanna, následovalo krátké působení vMladé Boleslavi, rok vojny vArmádním uměleckém souboru(AUS) a návrat do Mladé Boleslavi. Jeho ročníkový spolužák z DAMU,Darek Vostřel, jej oslovil s nabídkou angažmá a Bedrna se tak stal jedním ze zakládajících členů divadlaRokoko. Zde pak působil společně s Darkem Vostřelem aJiřím Šaškemjako herec amima to až do zrušení divadla v roce1972.Poté hrál dlouhou dobu vDivadle Na zábradlí, kde účinkoval téměř ve všech hrách režírovanýchEvaldem Schormem. Od roku1995působil vDivadle pod Palmovkou.
První manželka byla Libuše Vomáčková, se kterou měl syna. Jeho druhou manželkou, se kterou se seznámil při působení v Rokoku,byla od roku1972Laďka Kozderková. V roce1976se jim narodila dcera Vlastimila.Byl přítelem manželkyMiloše KopeckéhoJany Kopecké.
V letech 1992–2002 daboval v českém znění animovaného seriáluSimpsonovi(1.–12. řada) postavuHomera Simpsona. Po prodělané mozkové mrtvici v roce 2003 jej v této roli nahradilVlastimil Zavřel. Bedrna se poté nevrátil ani do divadla a stáhl se do ústraní.
Zemřel 6. března 2018 ve věku 89 let.
Karel Štědrý

Karel Štědrý(10. dubna1937Praha–7. listopadu2017Praha) byl českýzpěvák,herec,moderátorapodnikatelv oborunápojových automatů.
Byl populární zpěvák, v letech 1959 až 1962 členDivadla Semafora pak v letech 1962 až 1972Divadla Rokoko.V pozdějších letech byltelevizníaestrádníkonferenciéramoderátor. Původním vzděláním byl železničníinženýr, tuto profesi ale nikdy nevykonával.
Své dcery pojmenoval Zuzana a Tereza, podle hitů svého přítele a kolegy, zpěvákaWaldemara Matušky.
Filmografie zpracována dle zdrojů.
(seznam není úplný)
Deliranta Rococó

Deliranta Rococó​ fue una serie de historietas creada porMartz Schmidten 1979 para las revistas "Mortadelo" y "Súper Mortadelo" deEditorial Bruguera.​ Contaría con guiones deJosé Luis Ballestín,Jaume Ribera, Antoni Norverto,Aurelio SotoyMontserrat Vives.​
Además de incluirse en "Mortadelo" y en "Súper Mortadelo",Deliranta Rococóse ofreció en otras revistas de la editorial, como "Bruguelandia", "Pulgarcito", "Mortadelo Especial" y "Súper Carpanta".​
Ediciones Bpublicó tresálbumes recopilatoriosde la serie a finales de los ochenta y principios de los noventa como parte de lacolección Olé!.​  La mayor parte de las historietas son de dos a cuatro páginas.
La serie trata sobre Deliranta Rococó, una mujer oronda a la que le gusta presumir de clase social elevada, a pesar de no tener tanto dinero como pretende y pese a que su educación y su cultura dejen mucho que desear.​ A su servicio está sumayordomo(llamado "menordomo" por su baja estatura) Braulio, hombre canoso y más bien ingenuo que trata de complacer a regañadientes las extravagantes peticiones de su señora, pero muchas veces la mete en problemas.​
Para elcríticoAntoni Guiral,Deliranta Rococóse vincula argumentalmente con otras series de la primera etapa de laescuela Bruguera, dada su representación de las clases sociales, destacando además por la expresividad gráfica de Martz Schmidt.​
La mayoría de las historietas de Deliranta Rococó eran cortas de 2 o 4 páginas, sin embargo se realizaron las siguientes aventuras largas del personaje:
Panteón Rococó (álbum)

Panteón Rococóes el cuarto álbum de estudio de labanda homónimamexicanadeskayrock en español, y fue lanzado al mercado en 2007 por el selloSony BMG Music Entertainment.​​
El crítico deAllmusic, Evan C. Gutiérrez, calificó a este disco con una puntuación de 4.5 estrellas de cinco posibles, argumentando que: «Para aquellos que escuchen a este grupo mexicano por primera vez, al oír este álbum, les dejará seguramente una buena primera impresión».​
Todos los temas fueron escritos porPanteón Rococó.
Producido y dirigido por Jorge chiquis Amaro
To Rococo Rot

To Rococo Rotfue un trío musical alemán procedente deBerlíncombina elementos electrónicos y acústicos para crear música instrumentalelectrónicayPost-Rock.
El grupo está formado por el bajista Stefan Schneider (antiguo miembro del grupodusseldorfienseKreidlery por los hermanosRobert(guitarra, electrónica) yRonald Lippock(batería, efectos). Ronald Lippok ha sido elogiado previamente por su trabajo enTarwater. El nombre de la banda es unpalíndromo, es decir, puede leerse la misma frase empezando tanto por la primera letra como por la última.
El primer álbum del grupo,To Rococo Rot, se lanzó en 1996 como un disco sin título. Posteriormente se reeditó como un CD de la discográficaKitty-Yo. Al año siguiente aparecióVeiculo, lanzado por la discográfica alemana independienteCity Slangy más comercializado que sus anteriores trabajos. Tras cambiarse aMute Records, el grupo lanzóThe Amateur Viewen 1999 yMusic is a Hungry Ghosten 2001, seguido del éxito de la críticaHotel Morgenen 2004.Speculationsalió al mercado en marzo de 2010 y su último álbum,Instrument, lo hizo en julio de 2014.
Rhinella schneideri

Elsapo buey,rococoocururú(Rhinella schneideri), es unaespeciedesapogrande de lafamiliaBufonidae.​
Esta especie de sapo mide entre 15 cm o 17 cm en los machos y 18 o 25 cm en las hembras (más menos el tamaño de larana toro), con un peso máximo de hasta 2 kilogramos en los ejemplares más grandes, se caracteriza por ser tímido cuando hay depredadores o humanos deambulando cerca de ellos.
Se distribuye porSudamérica: mitad norte deArgentina,Bolivia,Brasil,ParaguayyUruguay.
Esta especie a pesar de ser tímida, es un grandepredadoren cuanto a su tamaño capaz de alimentarse de casi todos losinvertebradospero se ha observado en los adultos alimentándose deroedores,serpientes,anfisbenos, aves pequeñas o polluelos, peces de tamaño medio como losleporinusy otros anfibios. Se ha observado canibalismo entre adultos, juveniles y renacuajos en esta especie aunque los casos son muy raros o casi inexistentes porque solo ocurre por escasez de alimento.
Es frecuentemente confundido conBufo marinus, y es un poco más grande. El modo más simple de distinguir las dosespecies, es queR. schneideritiene glándulas venenosas atrás de sus patas, y también detrás de la cabeza, como otros sapos.
El sapo rococo es presa de todas las especies deescuerzos, aves como losmirasoles, caimanes, pirañas, entre otros. Sin embargo es capaz  de defenderse desuperdepredadorescomo lasanacondasgracias a sus glándulas venenosas o utilizando sus fuertes pulmones que agrandan su tamaño impidiendo que la mandíbula de la serpiente pueda devorarlo.
Panteón Rococó

Panteón Rococóest ungroupemexicainderock, originaire deMexico.
En 2002, sortCompañeros musicales, dans lequel le groupe ratifie sa fraternité avec l'EZLN. Cet album est produit par le bassiste deLos Fabulosos Cadillacs, Flavio Cianciarulo, et comprend également quelques succès tels queLa carenciaetEsta noche. En 2004, ils présentent l'albumTres veces tres, enregistré entièrement en Argentine, avec la participation d'importants musiciens de la scène musicale latino-américaine.
En 2007, l'album homonymePanteón Rococóarrive avec des chansons commeAcábame de matarouEstrella roja, enregistré à Mexico et avec des musiciens commeOfelia Medina, José Fors de La Cuca et Amilcar Nadal de Lumumba.
Panteón Rococó devient« l'un des rares groupes mexicains à remplir le Foro Sol »à l'Autódromo Hermanos RodríguezdeMexico. Ils ne le font pas en un seul concert, mais en« trois nuits spectaculaires ».
Après le report de concerts pendant plus d'un an et entre deux occasions à la suite de lapandémie de Covid-19, ils se produisent finalement les 10, 11 et12 décembre 2021, libres de toute restriction sanitaire. Les groupesAntidoping(du Mexique),The Skints(du Royaume-Uni) et Talco (d'Italie) ouvrent les concerts, tous dédiés aux genresska,reggaeet punkrock.
François Boucher

François Boucher(bahasa Prancis:[fʁɑ̃swabuʃe]; 29 September 1703 – 30 Mei 1770) adalahpelukis, jurugambar, danetsaasalPrancis.
Gaya lukisannya adalahRokoko.
Ia dikenal karena lukisannya yang indah pada temaklasik,alegoridekoratif, dan adeganpastoral.
Ia merupakan pelukis dansenimandekoratifpaling terkenal abad ke-18.
Karya lukisnya yang terkenal antara lainlukisan potretMadame de PompadourdanMadame Bergeret.
François Boucher berasal dariParis, adalah anak laki-laki daripelukisyang kurang terkenalNicolas Boucher, yang mengajarkan pelatihansenipertamanya.
Pada umur 17 tahun,lukisanBoucher dikagumi olehpelukisFrançois Lemoyne. Lemoyne kemudian menunjuk Boucher sebagai pekerjamagang. Namun 3 bulan kemudian, Boucher bekerja untukpemahatJean-François Cars.
Pada tahun 1720, ia memenangkanGrand Prix de Romeyang bergengsi untuk lukisannya, tapi ia tidak mengambil hadiahnya yaitu kesempatan belajar diItaliasampai 5 tahun kemudian, karena masalahkeuangandariAcadémie royale de peinture et de sculpture(Akademiseni lukisdanpahatan).Sekembalinya dari belajar diItalia, ia diterima diAcadémie de peinture et de sculpturepada 24 November 1731."Karya penerimaan" (reception piece) Boucher adalahRinaldo dan Armidapada tahun 1734.
Boucher menikahiMarie-Jeanne Buzeaupada tahun 1733. Mereka mempunyai 3 anak.
Boucher bekerja difakultassenipada tahun 1734 dan kariernya menanjak ketika ia dipromosikan menjadiprofesorkemudianrektordariakademiseni, menjadiinspekturdiRoyal Gobelins Manufactorydan akhirnya menjadiPremier Peintre du Roi(pelukisutamaRaja) pada tahun 1765.
Boucher meninggal pada tanggal 30 Mei 1770 diParis.
François Boucher bersama dengan "sang pelindung" (patron)Madame de Pompadour, telah menjadisinonimdengan gayaRokokoPrancis, memimpinGoncourtbersaudara untuk menulis: "Boucher adalah salah satu dari orang-orang yang mewakilicita rasaabad (ke-18), yang mengekspresikan, menyatakan dan mewujudkannya."
Boucher terkenal dengan pernyataan bahwaalamadalah"trop verte et mal éclairée"("terlalu hijau dan kurang terang").
Boucher dikaitkan denganpemahatbatu muliaJacques Guay, yang dia ajarkan menggambar. Kemudian Boucher membuat seripekerjaangambaroleh Guay di manaMadame de Pompadourkemudian dipahat dan didistribusikan dalamvolumebesar kepada parabangsawan.
PelukisNeo-klasik,Jacques-Louis Davidmemulai pelatihan melukisnya di bawah didikan Boucher.
Élisabeth Vigée Le Brun

Élisabeth Louise Vigée Le Brun(juga diejaVigée-Lebrun;pengucapan bahasa Prancis:[elizabɛtlwizviʒeləbʁœ̃];16 April1755–30 Maret1842),juga dikenal sebagaiMadame Le Brun, merupakanpelukis potretPrancisterkemuka dari akhir abad ke-18. Gaya artistiknya umumnya dianggap sebagai bagian dariRokokodengan elemen gayaNeoklasikisme.
Bellino Bellini

Bellino Bellini(Venesia, 1741 - 24 Oktober 1799) adalah seorang pelukis Italia, dari periodeRokoko.
Ia belajar di Verona di bawah asuhanMarco Marcuola. Ia terutama melukis potret. Ia melakukan perjalanan dan bekerja secara ekstensif diRusia.
Biara Wilhering

Biara Wilhering(bahasa Jerman:Stift Wilhering) adalah sebuah biaraKatolikdari OrdoSistersiendiWilheringdiAustria Hulu, sekitar 8 km (5 mi) dariLinz,Austria. Biara ini didirikan pada tahun 1146. Bangunan-bangunannya, yang dibangun kembali pada abad ke-18, terkenal karena dekorasiRokoko-nya yang spektakuler.
Biara ini didirikan oleh Ulrich dan Kolo dari Wilhering yang menyumbangkan kastil lama keluarga mereka untuk tujuan tersebut, sesuai dengan keinginan mendiang ayah mereka setelah keluarga tersebut pindah ke kastil baru mereka di Waxenberg diOberneukirchen. Biara ini awalnya dihuni olehKanon Augustinian, tetapi pada tahun-tahun pertama fondasi baru tersebut dipenuhi dengan masalah. Pada tanggal 30 September 1146, Ulrich mengganti para kanon dengan para biarawanSistersiendariBiara ReindiStyria.Di bawah kepala biara pertamanya, Gerald, biara tersebut diberkahi dengan berlimpah dan ditempatkan di bawah perlindungan Eberhard, Uskup Bamberg. Setelah kematian Ulrich, saudaranya, Colo, menyelesaikan pekerjaan yang telah dimulai dengan baik.
Fondasinya tidak berkembang. Pada tahun 1185, Henry, kepala biara keempat, yang hanya memiliki dua biarawan, memindahkan biara tersebut ke Burkhard, Kepala BiaraBiara Ebrach, rumah induk Rein, dan biara tersebut segera dihuni kembali oleh para biarawan dari Ebrach.Leopold VI, Adipati Austria, mengambil tempat tersebut di bawah perlindungannya; bangunan-bangunan biara menggantikan kastil lama, sumbangan-sumbangan memperkaya bangunan-bangunan tersebut, dan banyak pengecualian dan hak istimewa diberikan oleh otoritas gerejawi dan sekuler, khususnya olehPaus Inosensius III,Paus Honorius III, danKaisar Frederick II. Wilhering kemudian mendirikan Biara Hohenfurth, yang sekarang dikenal di Ceko sebagaiBiara Vyšší Brod(1258),Biara Engelszelldi Austria Hulu (1295), danBiara Säusensteindi Austria Hilir (1334).Pada tahun 1928, biara tersebut mendirikan rumah cabang diApolodiBoliviasebagai bagian dari inisiatif misionaris.
Kesalahan pengutipan: Ditemukan tag<ref>untuk kelompok bernama "lower-alpha", tapi tidak ditemukan tag<references group="lower-alpha"/>yang berkaitan
Rococò federiciano

L'espressione dirococò federicianoderiva daFederico II di Prussia, che tracciò gli schizzi del suopalazzo di Sanssoucie delpalazzo di Charlottenburg. Gli scultori realizzarono opere d'arte in stile rococò, seguendo spesso disegni abbozzati dal reFederico II di Prussia, secondo le proprie esigenze e inclinazioni dal re, ignorando spesso le tendenze comuni.
Nella decorazione degli interni Federico II decise in dettaglio come dovevano risultare le varie stanze. Artisti come i fratelliJohann MichaeleJohann Christian Hoppenhaupt, i fratelliJohann FriedricheHeinrich Wilhelm Spindler,Johann August NahleJohann Melchior Kamblyrealizzarono opere d'arte in stile rococò, seguendo spesso disegni abbozzati dal re. Per quel che riguardava la sua persona,Federico II di Prussiaera alieno da ogni brama di lusso. Si curava poco dell'etichetta e della moda - in tarda età non era insolito che indossasse vestiti lisi o poco puliti - ma aveva il desiderio di circondarsi di cose nobili e belle. Aveva un gusto fine per tutto ciò che era bello e fece decorare il suo palazzo privato secondo le sue proprie esigenze e inclinazioni, ignorando spesso le tendenze comuni. Da questa personale interpretazione dell'arte del Settecento deriva l'espressione dirococò federiciano.Federico II di Prussiapermise l'espansione delpalazzo di Charlottenburgda parte diGeorg Wenzeslaus von Knobelsdorffche fece costruire l'Ala Nuova ad est.
Variazioni su un tema rococò

LeVariazioni su un tema rococò, Op. 33, pervioloncelloeorchestrafurono la composizione diPëtr Il'ič Čajkovskijpiù vicina ad unconcerto per violoncello. Pur ispirate a uno stilemozartianoeclassicista, il tema su cui sono basate non è preesistente, ma originale del compositore.
Čajkovskij scrisse questo lavoro fra il dicembre 1876 e marzo 1877, poco dopo ilpoema sinfonicoFrancesca da Rimini, aiutato daWilhelm Fitzenhagen, un violoncellista tedesco che insegnava alconservatorio di Mosca. Fitzenhagen, a cui la composizione fu dedicata, suonò la parte solista alla prima esecuzione, il 18 (30) novembre 1877, sotto la direzione diNikolaj Rubinštejn. Questa fu forse l'unica esecuzione delleVariazioninella versione originale di Čajkovskij fino al 1941, quando furono di nuove eseguite a Mosca senza adottare la revisione di Fitzenhagen, che era fino ad allora la versione standard. Infatti Čajkovskij stesso chiese a Fitzenhagen di rivedere la composizione e, sentendosi insicuro, permise che i cambiamenti apportati da Fitzenhagen rimanessero, cosicché fu questa revisione a venire pubblicata e regolarmente eseguita. Si racconta che, undici anni dopo, uno studente di Fitzenhagen,Anatolij Brandukov, domandò ai due se fosse opportuno ripristinare l'idea originale di Čajkovskij, e, apparentemente irritato, il compositore rispose che fosse meglio che le cose rimanessero così come erano. Così leVariazioni su un tema rococòfurono eseguite secondo la revisione Fitzenhagen, finché il violoncellista russo Viktor Kubatskij fece delle ricerche su questa composizione e, sottoponendeo airaggi Xil manoscritto originale di Čajkovskij, scoprì varie riscritture e note che gli permisero di ricostruire la versione originale del compositore, che pubblicò per la prima volta.
La composizione è articolata in un tema e ottovariazioni(sette nella revisione di Fitzenhagen, che ne cambia anche l'ordine di esecuzione). Il lavoro presenta difficoltà per il solista, che deve suonare di continuo nel registro alto usando il pollice capotasto. La tabella che segue presenta la sequenza delle variazioni nelle due versioni:
XVIII secolo

IlXVIII secolo(diciottesimo secolo), detto ancheSettecentoo '700, è ilsecoloche inizia nell'anno 1701 e termina nell'anno 1800 incluso.
Nella prima metà del secolo avviene un mutamento dell'assetto politico dell'Europacon le guerre di successione, concludendosi con lapace di Aquisgranadel 1748.
Nel 1780 ci fu laprima rivoluzione industriale,James Wattinventa lamacchina a vaporeche rivoluziona appunto l'industria: i prezzi dei prodotti calarono migliorando le condizioni dei ceti poveri, mentre gli artigiani persero così il lavoro perché i loro prodotti erano più costosi anche se unici. Nel Settecento inFranciaha luogo laRivoluzione francese, che dà il colpo finale all'assolutismo monarchico e dà inizio dell'ascesa diNapoleone Bonaparte, mentre inAmericaha luogo laguerra di indipendenza americana. È anche dettosecolo dei lumiper la nascita e diffusione della culturailluministica, di stampo razionalista.
Elenco degli Stati esistenti verso il 1750:
Il pensiero pedagogico nel XVIII secolo trova un importante esponente inJean-Jacques Rousseau, autore dell'Emilio o dell'educazione(1762), che avrà rilevanza pedagogica anche nei secoli successivi
Nel XVIII secolo, in ambito artistico, si affermano due correnti: ilrococòe ilneoclassicismo
Nella prima metà del XVIII secolo si sviluppa ilrococò, principalmente in Francia con importanti artisti qualiAntoine Watteau, il più importante pittore dello stile rococò,François Boucher,Jean-Baptiste-Siméon ChardineJean-Honoré Fragonard, e in Italia con vari esponenti tra cuiGiambattista Tiepolo. Nella seconda metà del XVIII secolo si afferma ilNeoclassicismocon importanti esponenti, comeJacques-Louis David.
Nel campo scultoreo, durante il XVIII secolo, si afferma, in particolare, ilNeoclassicismoartistico italiano con celebri esponenti qualiAntonio Canova.
Anche l'architettura del XVIII secolo risente della corrente del rococò e del neoclassicismo. Nel 1747 viene inaugurato,in stile rococò, ilPalazzo di Sanssouci, in Germania, opera dell'architettoGeorg Wenzeslaus von Knobelsdorff. Negli statiasburgiciil rococò venne introdotto daJohann Lucas von Hildebrandt. In Italia si afferma, in particolare, conFilippo Juvarra. Nel1752: inizia la costruzione dellaReggia di Caserta, in stilebarocco-rococòe in stileneoclassico, storica residenza reale, che venne inaugurata nel 1774, ad opera dell'architettoLuigi Vanvitelli; nel 1763 viene terminata in Portogallo la costruzione dellaTorre dei Chierici, progettata dall'architetto italianoNiccolò Nasoni. Nel 1762 venne innaugurata la famosa Fontana di Trevi progettata dall'architettoNicola Salvi.
ロココ

ロココ（Rococo）とは、美術史で使われた用語で、バロックに続く時代の美術様式を指す。18世紀、ルイ15世のフランス宮廷から始まり、ヨーロッパの他国にも伝えられ、流行した。
ロココはロカイユ（rocaille）に由来する言葉である。ロカイユは岩の意味で、バロック時代のグロット（庭園洞窟）に特徴的な貝殻で装飾された岩組を指したが、そこから転じて、1730年代に流行した、貝殻の曲線を多用したインテリア装飾をロカイユ装飾（ロカイユ模様）と呼んだ。ロカイユ装飾は、イタリアの貝殻装飾に由来すると考えられているが、植物の葉のような複雑な曲線を用いた特有のものである（画像参照）。
新古典主義の時代（18世紀末～）になると、前時代の装飾様式が退廃的であるとして蔑称的に使われたが、その後、時代一般の美術・文化の傾向を指す用語として、広く使われるようになった。ロココ様式（スタイル）、ロココ建築、ロココ趣味などと使う。豪壮・華麗なバロックに対して、優美・繊細なロココともいわれるが、両者の境界は必ずしも明確ではなく、ロココはバロックの一種と考える人もいる。
ポンパドゥール夫人（1721年 - 1764年）を中心とするサロン文化の最盛期にロココ様式は流行し、デュ・バリー夫人の時代まで続いたが、ルイ16世（在位1774年 - 1792年）が即位した頃から、装飾を抑え直線と均衡を重んじるルイ16世様式（広義の新古典主義様式）に次第に取って代わられた。しかし、ロココ的な美意識や雰囲気は、宮廷が実権を失う1789年のフランス革命まで継続した。
スウェーデンでは、1771年に即位したグスタフ3世の治世を「ロココの時代」と称している。スウェーデンのロココ様式の流行は1792年にグスタフ3世が暗殺されるまで続いた。
ロココ様式はインテリアのデザインや装飾として出発し、建築などに波及していっためずらしい例である。
1715年に幼いルイ15世が即位しオルレアン公フィリップが摂政となった。バロックとロココの過渡期であるこの時期の様式をフランス・オルレアン公様式、またはレジャンス（摂政）様式という。やがて、婦人を中心とした社交生活が華やかになるとともに、女性的・感覚的で、直線を排した軽快で華麗なフランス・ロココ（ルイ15世様式）は完成されていった。
フランス・ロココの家具は、装飾彫刻はバロック様式に比べて浅く掘られ、ライトグレーやクリーム色などの淡い色に金箔を押したものが多く、カブリオール（猫足）と呼ばれる曲線の脚を持ち、陶磁器や金メッキ金物との組み合わせといった特徴がある。オーナメントの主なモチーフはアカンサス・貝殻・渦巻き・婦人像などがあり、アシンメトリーのデザイン手法が用いられた。
アン女王の治世にブルジョア家庭に流行した家具はクイーン・アン様式と呼ばれる。クイーン・アン様式は、フランス・バロックのスタイルを残しつつ、貝殻の曲線や角の丸み、猫足などのロココの要素が取り入れられている。大ぶりな安楽椅子であるウイングチェアはこの時代に誕生した。
イギリス家具史上でジョージアン時代と呼ばれる時期に、家具デザイナートーマス・チッペンデールが贅を尽くした宮廷用家具を、美しさと合理性をもった庶民用へと変化させて工場で量産した。チッペンデールの庶民向け家具はチッペンデール様式と呼ばれている。チッペンデール様式はクイーン・アン様式をフランス・ロココ風に変形させたもので、スワンネックや、カブリオールの先端に施されるボールクローと呼ばれる玉を掴んだ爪の飾りに特徴がある。また、ゴシックやシノワズリの要素を取り入れた家具も多い。
家具に関しては、後期バロックとイタリア・ロココの区別はあまりない。花づな・花束をモチーフとした豊かな曲線が好まれた。明るい色調の木材が好まれ、シタンやオリーブ・トネリコを素材とした寄せ木細工が作られた。フランス・ロココと比べて金めっきの使用は控えめである。
ドイツ・ロココはバロックが発展したもので、優美さと流線の美しさが強調されている。ドイツ・ロココの宮廷家具はフランス・オルレアン公様式の貝殻模様などの装飾モチーフを借用するなど、フランス・ロココの影響を受けて発展した。また、ブルジョア階級の家具はイギリスやオランダ家具の影響を受けている。
フランスでF.クープラン、ラモーら、イタリア（スペイン）のD.スカルラッティ、オーストリアのモーツァルトらに見られる装飾音符を多用した軽快・優美・繊細な音楽様式を音楽におけるロココ様式と呼ぶ。バロック時代後期から古典派まで様々な形で現れ、別名ギャラント様式ともいう。
（参考）フランスに「フルール・ド・ロカイユ」という香水がある。