davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Tonkatsu

Tonkatsu(豚カツ,とんかつatauトンカツ,daging babigoreng tepung), adalahmasakan Jepangyang terdiri atas irisan daging babi yang dilapistepung panirdan digorengdalam minyak yang banyak. Terdapat dua jenishiredanrosu. Seringkali disajikan dengan irisankubis.
Tonkatsu berasal dari Jepang abad ke-19. Selain disajikan sebagai hidangan tunggal, tonkatsu kadang dijadikan isi roti atau dikombinasikan dengankari Jepang.
Makanan ini juga sangat populer di Korea Selatan, dikenal dengan nama 돈까스 (donkkaseu) dan umumnya dijual di restoranBunsik.
Baik bagian filet (ヒレ,hire) ataupun pinggang (ロース,rōsu) daging babi dapat digunakan; daging biasanya digarami, dilapisi tipis-tipis dengan tepungterigu, dicelupkan dalamtelur ayamkocok, dan kemudian dilapisipanko(tepung rotiatautepung panir) sebelum akhirnya digoreng dalam minyak yang banyak.
Tonkatsu biasanya disajikan dengan irisan kubis.Hidangan ini biasanya dimakan dengan sejeniskecap inggriskentalsaus tonkatsuatau singkatnyasōsu(saus),karashi(moster) dan kadang irisanlemon. Biasanya tonkatsu disajikan dengan nasi putih,sup misodantsukemono(sejenis acar Jepang) dan dimakan dengan menggunakan sumpit. Kadang-kadang selain disajikan dengan saus tonkatsu, hidangan ini bisa juga disajikan dengan sausponzudan parutanlobak.
Katsuretsuawal biasanyadaging sapi; versi daging babi diciptakan di Jepang pada tahun 1899 di sebuah restoran bernama Rengatei di Tokyo.Hidangan ini awalnya dianggap sebagai sejenisyoshoku— versi Jepang darimasakan Eropayang diciptakan pada akhir abad ke-19 hingga awal abad ke-20 — dan disebutkatsuretsu(hidangan goreng berlapis tepung panir) atau singkatnya disebutkatsu.Istilah "tonkatsu" (katsubabi) dipopulerkan pada tahun 1930-an.
Tonkatsujuga populer sebagai isianroti lapis(katsu sando) atau disajikan denganKari Jepang(katsu karē).
Tonkatsu juga kadang disajikan dengan telur di atasmangkukberisi nasi sebagaikatsudon.
DiNagoyadan sekitarnya dikenal hidangan khas,miso katsu,tonkatsuyang dimakan dengan saus berbasismiso.
Variasitonkatsudapat dibuat dengan menjepit daging dengan bahan lain sepertikejuatau daunshiso, dan kemudian dilapisi tepung panir dan kemudian digoreng. Bagi yang sadar kalori, lembarankonnyakukadang menjepit daging.
Beberapa variasitonkatsumenggunakan bahan pengganti daging babi:
Saengseonkkaseu(생선까스katsu ikan) adalah katsu dagingikan gorengtepung Korea yang meniru masakan Jepang.Tonkatsudi Korea disebutdonkkaseu(돈까스) ataudonkaseu(돈가스), terjemahan sederhanabahasa Jepangke dalam bahasa Korea.
Hidangan lain yang mirip yang menggunakan bahan dasar selain daging babi, sapi, atau ayam biasanya disebutfurai(daribahasa Inggris:fry), bukatkatsu(bahasa Inggris:cutlet), sepertiaji-furai(ikan makerel goreng tepung) danebi-furai(udang goreng tepung).
Curry (piatto)

Icurrysono una varietà dipiattispeziati originari delsubcontinente indiano.
Si caratterizzano per l'utilizzo di complessa combinazione dispezieoerbe, tra cui di solitocurcumamacinata,cumino,coriandolo,zenzeroepeperoncino. Il curry viene generalmente preparato in una salsa e può contenere pesce o carne, da soli o in combinazione converdure, oppure anche essere interamente vegetariano.
Nelsubcontinente indiano, esistono diverse versioni di curry, tra cui l'allo gobi, ilpollo al curry(chicken tikka masala),  ilbaghara baingan, ilmirchi ka salane ilvindaloo.
Ogni paese delsud-est asiaticoha la sua versione di curry, sempre sotto forma di zuppa. I più popolari sono quelli thailandesi, quelli indonesiani con forte predominanza dicurcumafresca e quelli filippini più delicati.
Il curry giapponese è una dellepietanzepiù popolari dellacucina giapponese. Viene comunemente servito in tre varianti: curry con riso, curry conudon(spessetagliatelle), okarē-pan(una specie di panino impanato e fritto farcito con curry).
Per preparare i piatti al curry si utilizza una vasta gamma di verdure e carne. Le verdure di base sono cipolle, carote, patate; per la carne vengono utilizzati manzo, maiale e pollo. Ilkatsu-karēè untonkatsu(cotolettadi maialeimpanata) servito con curry e riso.
Il curry fu introdotto in Giappone nel corso delPeriodo Meiji(1868-1912) dagli inglesi, che all'epocaavevano colonizzato l'India, paese di origine del prodotto. I piatti al curry divennero popolari e incominciarono a essere venduti nei supermercati e nei ristoranti sul finire deglianni sessanta. Fin dalla sua introduzione, la ricetta del curry fu adattata ai gusti giapponesi, e adesso il curry è talmente diffuso nel paese da poter essere definito come uno dei piatti tradizionali nazionali.
Il piatto è divenuto tipico anche in luoghi lontani da quello di origine, perlopiù facenti parte dell'impero britannico, dov'è giunto al seguito degli immigrati indiani:Sudafrica,Caraibi(Giamaica,Bahamas,Trinidad e TobagoeGuyanain particolare),Figi.
Torikatsu

Iltorikatsu(鶏カツ,torikatsu)ochicken katsu(チキンカツ,chikinkatsu), noto anche comepollo al panko, è un piattogiapponese; si tratta di unacotolettadi polloimpanatacon ilpanko.
Il piatto si è diffuso a livello internazionale ed è diventato un piatto comunemente servito in tutto il mondo nei ristoranti di cucina giapponese e asiatica orientale. È strettamente collegato ad un altro piatto dellacucina giapponese, iltonkatsu, la tipica cotoletta di maiale fritta.
Le fette dipetto di pollovengonomarinateo semplicementesalateprima di essere infarinate, passate nell'uovosbattuto e infineimpanatecolpanko.
Come iltonkatsu, iltorikatsuviene generalmente servito accompagnato dallasalsa tonkatsu, una densa salsa vegetariana giapponese a base di purea di frutta. Viene consumato per pranzo, assieme a riso o a una zuppa dimiso, come parte di unbentōdi due o tre portate, oppure come cena, accompagnato da riso e verdure. In alternativa, può essere accompagnato anche dacappucciotritato.
Le origini deltorikatsunon sono note nel dettaglio. Certamente è una ricetta relativamente recente: si presume che sia nata durante ilPeriodo Meiji, quando inGiapponesi cominciarono a diffondere pietanze e metodi di cottura occidentali, tra i quali lacarne impanata e fritta.
Alle Hawaii, iltorikatsuè molto popolare, più deltonkatsu,e lo sostituisce in piatti come ilkatsukarēe ilkatsudon.Si è talmente affermato da essere presente in varianti di piatti tradizionalihawaiiani, com ilpā mea ʻai, in cui iltorikatsuviene generalmente servito su un letto dicavolotritato,con una salsa simile allasalsa cocktail.
Anche nelRegno Unitoil piatto ha avuto ampio successo, soprattutto come base per ilkatsukarēnella variante col pollo, tanto che la parolakatsuè utilizzata impropriamente come sinonimo dicurry giapponese.
Fukujinzuke

Ilfukujinzuke(福神漬)è un particolare tipo ditsukemono, sottaceto tipico dellacucina giapponese. Il nome deriva originalmente dalle avventure delleSette Divinità della Fortuna.
Vengono tagliati a piccoli pezzi alcuni vegetali come lamelanzana, ilfior di loto asiaticoocetrioli, viene utilizzato per ilcurry giapponese.
パ＝ド＝カレー県

パ＝ド＝カレー県（パ＝ド＝カレーけん、Pas-de-Calais）は、フランスのオー＝ド＝フランス地域圏の県。パ＝ド＝カレーとは、フランスとイギリスの間に広がるドーバー海峡（フランス側の呼称はカレー海峡、すなわちパ＝ド＝カレー）に由来している。
県は国内有数の、人口の多い県の一つである。
パ＝ド＝カレーは、フランス革命中の1790年3月4日に新設された83県のうちの1つである。県を創設するにあたって、革命政権はアミアン（ブローニュ周辺とポンチューの一部を含む）と、100年早く南ネーデルラントから奪還したアルトワ、カレー周辺を1つにまとめた。
1815年6月にワーテルローの戦いで第七次対仏大同盟が勝利すると、イギリス軍が県を1818年11月まで占領していた。
世界大戦は県にとって特に困難となった。当時およそ100万人が暮らしていたのである。男たちは大部分が徴兵されるか、鉱山で働くかしなければならなかった。人口の一部が逃げるように減った。1918年、『難民の会』や『難民労働組合』は最も影響を受けた土地か、非占領区域に存在し、しばしばベルギー人やフランス人が参加した（ル・ポルテル、ベルク・プラージュなど）。ブローニュ＝シュル＝メールではŒuvre du placement gratuit des réfugiésが設置された。カレーではパ＝ド＝カレー難民委員会（comité des réfugiés du Pas-de-Calais）が、ベルギー公式難民救済委員会と共存していた。赤十字や数多くの慈善団体が支援を行った。
その間（1818年春）、解放地域における復旧サービス（service de reconstitution des régions libérées）が、住民の帰還や物資の保護、敵に降伏した人々へのサービスを準備しようとした。交通手段を必要とする機器や消耗品、家具を送る必要があったが、困難であった。
休戦協定が署名された時、おそらく県は最も荒廃した県だった。ランスを含むいくつかのコミューンはそぎ落とされたようになり、鉱石置き場と隣接する定住地は荒廃した。鉱区の最西端はドイツ軍の占領から逃れた。
ノール県とソンム県に接する。およそ100kmの海岸線であるコート・オパールはイギリス海峡と北海との境界であり、イギリスのケント州と向かい合っている。この海岸線はフランスで最も豊かなものの1つである。
パ＝ド＝カレーの気候は海洋性気候である。温度範囲が狭く、冬は穏やかで、夏は潮風と定期的な降雨によってやわらげられている。比較的大きな、対照的な気候の違いがある。海洋性気候の特徴が内陸より沿岸部のほうが強い。土地の起伏は降雨で平らにされている。年間平均気温は、県全体で約10℃である。
鉱業と繊維産業は県の2大産業であった。しかし今は2つとも停滞している。観光は、特に沿岸部で重要である。カレー港は対岸のドーヴァー港と対峙しており、世界初の旅客港に数えられる。一方、ブローニュ＝シュル＝メール港はフランス有数の漁港である。20世紀末まで、イギリスとの旅客輸送の重要港であった。
日本のブリヂストンが進出し、1961年からベチューン工場でタイヤの生産を行ってきた。2020年、ブリヂストンは生産拠点の再編を進める中でベチューン工場を閉鎖することを決定。地域はもとより経済相まで非難に加わるなど軋轢を招いた。
カレー粉

カレー粉（カレーこ、カレーパウダー、英語:Curry powder）とは、カレー料理で使われるミックススパイスである。
ウコン、トウガラシなど、数十種にのぼる多数の材料を配合して作られる。インドでは各家庭で自製されるが、日本では既製品が瓶や缶で売られている。
パウダールーなどの粉末状のカレールーは本項で説明する物とは異なる。
カレー粉は18世紀頃にインドからイギリスに導入され、イギリスのクロス・アンド・ブラックウェル社がはじめて開発・商品化した。同社は貴族のパーティーなどの料理を請け負う会社で、植民地インドの料理を作るとき、あらかじめ多種類のスパイスを調合して省力化を図っていた。この混合スパイスを「C&Bカレーパウダー」と名付けて一般向けに販売したところ大評判となり、イギリスの家庭料理のひとつに「カレー」が加えられるほど普及した。1810年にはオックスフォード英語辞典に「カレーパウダー」の語が登場している。なお、カレー粉は多種多品目を誇る当時のクロス・アンド・ブラックウェル社の主力商品ではなかったので、現在は生産されておらずレシピも資料も残っていない。しかしカレー粉は、現在も世界各地で広く使われている。
このカレー粉を使うイギリス式のカレーライスは明治時代に日本へ伝わり、国民食といわれるほどの人気料理となった。
それまで「C&B」のカレー粉を使っていた洋食店は、味が変わることを恐れ、これら国産のものになかなか切り替えなかった。国産カレー粉普及のきっかけとなったのは1931年に起きた輸入品偽造事件で、これによりかえって国産品の評価が高まる結果となった。
日本ではかつてカレーライスを作るのに、まずフライパンで小麦粉を炒め、カレー粉を練りあわせてカレールウを作り、これにダシ汁と、鍋で煮た肉や野菜などの具を合わせ、カレーを作っていた。このためカレー粉はカレーに必須の材料であったが、1960年代にあらかじめカレー粉に油脂、小麦粉、旨味調味料を加えて固形にした即席カレールウが開発された。即席ルーは、具を単に水で煮てからルーを割って投下すればカレーになる簡単さから大いに普及し、カレー粉単体の販売量は激減した。ただドライカレーやカレーピラフその他カレー風味の料理の調味料として一定の需要があり、今でもロングセラー商品の地位を保っている。
1923年、すなわち現エスビー食品の製品販売をもって「国産のカレー粉第一号」と認識されている例は少なくない。
ハチ食品、エスビー食品ともに自社のWebサイトでは「国産のカレー粉第一号」をそれぞれで主張している。上記のように現ハチ食品が製造販売したほうが早いのであるが、エスビー食品側は「原料を一から調合し開発したという意味で国産初」と主張している。そのため、1923年を「純国産カレー粉」が発売された年と記述することもある
日本のカレー産業はエスビー食品とハウス食品の二強が寡占しているが、カレー粉市場は「S&B 赤缶」が80%以上のシェアを握る。スパイス販売大手のGABANもカレー粉を販売しているが、同社はハウス食品と提携関係にあり、同社のカレー粉はハウス系の製品である。また大企業以外にも、いずれも戦前戦後にかけて創業された独立系老舗の、インデアン食品のインデアンカレー粉、ナイル商会のインデラカレー粉も、ロングセラー商品として販売が続いている。
その他、カレー製造関連企業で作る、全日本カレー工業協同組合（カレー組合）加盟の数社が、自社ブランドでカレー粉を発売している。
上記の複数のスパイスを焙煎し、粉末にし、混合し、熟成する。メーカーによってブレンドは異なる。
近年、オーガニックやフェアトレードのカレー粉、特定の料理に特化したブレンドなど多様な製品が市場に登場しており、自家製カレー粉作りの人気も高まっている。
カレー粉はあくまでもミックススパイスにすぎず、塩分やダシ（魚介や動物の肉に由来するうまみ）は入っていない。そのため、調理の際は塩分とダシ成分を加える必要がある。（市販のカレールー製品には、すでに塩分とダシ成分が加えられている）
日本人の食生活では、醬油や味噌などの伝統的な調味料の多用により塩分の過剰摂取が問題となっているが、カレー粉を使用することで、塩分量を抑えつつ料理に豊かな風味を加えることができる。
湿気や酸素によって香味成分が失われてゆくので、なるべく早く使い切るのが原則であるが、保存する場合は、乾燥・低温の冷蔵庫で、他の食品に香りが移りにくいガラス瓶などを用いる。なおポリ袋は酸素、湿気を遮断出来ず保存用途には適さない。室内に置いておくとダニやジンサンシバンムシなどの食品害虫による食害を受ける場合がある。
Kari Jepang

Kari Jepang minangka  salah sawijining olahan kari saka jepang. Bebarengan karo saos, macem-macem sayuran lan daging digunakake kanggo nggawe kari Jepang. Sayuran dhasar yaiku bawang, wortel, lan kentang. Daging sapi, daging babi, lan pitik minangka pilihan daging sing paling populer.Katsu-karēminangka cutlet goreng jero (tonkatsu; biasane daging babi utawa pitik) kanthi saos kari Jepang.Kari asale sakamasakan Indialan digawa menyang Jepang saka India deningInggris. Angkatan Laut Jepang Kekaisaran nggunakake kari kanggo nyegah beriberi, lan saiki menu Jumuah Angkatan Daya Maritim Jepang kari kari.  Piring kasebut dadi populer lan kasedhiya kanggo tuku ing supermarket lan restoran ing pungkasan taun 1960an. Iki wis diadaptasi wiwit diwiwiti karo Jepang, lan akeh dikonsumsi nganti bisa diarani panganan nasional .Nasi kari biasane disajeni nganggo sisihfukujinzukeutawa rakkyō .
Bubuk kari

Bubuk kariminangka campuran rempah - rempah sing asale saka anak bawana India . Bubuk kari lan panggunaan Inggris kontemporer saka tembung "kari" minangka panemuan Kulon lan ora nuduhake panganan tartamtu saka anak bawana India, sanajan campuran rempah-rempah sing padha digunakake ing wilayah Lor ing bawana India diaranigaram masala. Bubuk kari digunakake minangka bahan ing buku resep Inggris abad kaping 18,lan kasedhiya kanthi komersial wiwit pungkasan abad kaping 18,kanthi merek kayata Crosse &amp; Blackwell lan Sharwood tetep nganti saiki.Pedagang Inggris ngenalake bubuk kasebut menyang Meiji Jepang, ing pertengahan abad kaping-19, ing kana diarani kari Jepang .
Yokohama

Cithakan:Kutha ing Jepang
Yokohama(横浜市,Yokohama-shi)punika kutha krajanPrefektur Kanagawa,Jepang. Kutha punika mapan wonten ing wewengkonKanto, PuloHonshu. Yokohama dinggèni 3,6 juta penduduk lan kalebet kutha paling ageng angka kalih ing Jepang bibarTokyo. Kutha punika kalebet kutha pelabuhan ingkang makembang kanthi pesat sasampunipun Jepang tinarbuka sakingpulitik isolasiing pungkasan abad kaping 19.Pelabuhan Yokohamakalebet pelabuhan utami wonten ing Jepang sareng kaliyan pelabuhan sanès ing kuthaKobe,Osaka,Nagoya,Hakata,TokyolanChiba.
Wewengkon ingkang sapunika dados kutha Yokohama wiwit mekar saking abad kaping 13 ing sedawaning iliningLèpèn TsurumilanLèpèn Kashiokalebet laladan tetanèn lan laladanpasisirLempongan Tokyomekar dados désa warigaluh. Ing abad kaping 17 nalikaKeshogunan EdondadosakenEdominangka kutha krajan Jepang, Yokohama dados kutha transit ing jalurTokaidō. Kala punika wonten griya-griya kanggé nyipeng ing papan mandeg ingkang dipunwastaniKanagawa-juku,Hodogaya-juku, lanTotsuka-juku. Papan kanggé mandeg ingkang paling ramé punika Kanagawa-juku amargi celak kaliyanPelabuhan Kanagawa.
Nama "Yokohama" minangka satunggaling kutha asalipun saking nama désa warigaluh kanthi nama désa Yokohama (Yokohama-mura) ingkang mapan wonten ingDistrik Kuraki,Provinsi Musashi. Dumugi pungkasan jaman Edo, désa Yokohama punika désa alit ing sanginggilipundeltalèpèn, déné pendudukipun gadhah pakaryan minangka wong tani lan warigaluh. Duginipun KomodorMatthew Perrying Jepang ngéwahi nasib désa alit Yokohama. Komodor Matthew Perry dugi ing sakiduling Yokohama sareng kaliyan armada kapal perangAmérika Sarékatlan nywun Jepang supados mbikak sapérangan pelabuhan kanggéperdagangan. Ing taun 1854, Komodor Matthew Perry ngginakakenPersetujuan Kanagawakanggé meksa Jepang supados mbikak pelabuhan ingShimodalanHakodatedhateng Amérika Sarékat sarta mungkasikebijakan tertutupJepang ingkang sampun kalampahan 200 taun. Salajengipun dhedhasarTreaty of Amity and Commercenalika taun 1858, Pelabuhan Yokohama dipunbikak kanggé kapal-kapal As. Wiwitanipun, kutha kanggé mandegi Kanagawa-juku (sapunika dipunsebatKanagawa-ku) badhé ndadosaken salah satunggaling pelabuhan kanggé kapal asing, nanging papan Kanagawa-juku dipunanggep pamaréntah boten celak sanget kaliyan jalur utamiTōkaidōingkang stratègis. Kanggé gantosipun, manéka fasilitas pelabuhan dipunyasa ing désa Yokohama ingkang kala punika taksih wujud désa warigaluh ingkang sepi. Nalika tanggal 1Juli1859, Pelabuhan Yokohama dipunresmekaken dados pelabuhan ingkang tinarbuka kanggéperdagangankaliyan nagara Barat.
Yokohama mapan wonten ing sisihkilènLempongan Tokyo. Kirang langkung namung 30 km sakingTokyolan dipunhubungaken kaliyan manéka jalursepur(kereta api), margi-margibébas hambatan, lan margi ingkang nglewati kuthaKawasaki.
Papan anggegana paling celak kaliyan kutha Yokohama ingPapan anggegana Haneda. Ing lawang sisihlèrStasiun Yokohama wonten terminal bis papan anggeganaYCATingkang ngubungaken kutha Yokohama kaliyan Papan anggegana Haneda lanNarita.
Yokohama gadhah 18 dhistrik (ku):
Yokohama gadhah gayutan kutha kembar kaliyan:
수프카레

수프카레(일본어:スープカレー스푸카레)는 일본카레요리의 한 종류로, 여러 가지 향신료를 사용한 묽은 국물에 해산물, 채소등의 다양한 재료가 들어가 있는 음식이다.홋카이도의삿포로시에서 처음 생겼으며, 동남아 등지의 묽은커리를 참고로 하여 만들어진 요리이다.
수프카레는 고기나 채소등을 우려낸 국물에 다양한 향신료들을 넣어 수프를 만들고, 감자, 단호박, 당근, 피망등의 야채와 새우, 돼지고기, 닭고기 등의 재료들을 따로 조리하여 함께 담아내는 요리이다.일본 카레보다 일본화 되지 않은커리에 가까운 맛이며 여러 가지 재료와 많은 종류의 향신료가 들어가기 때문에 다양한 맛과 향을 즐길 수 있다. 진한 향에 비해 국물이 묽고 깔끔하며 들어가는 재료들이 큼지막한편인데, 이 때문에 향신료의 향과 함께 각각의 재료들의 맛을 즐길 수 있는 것이 특징이다.
수프카레는 1971년에 삿포로시의 음식점 아잔타(アジャンタ)에서 출시된 약선카레(薬膳カリィ)가 그 기원으로 여겨진다. 1993년에 음식점 매직스파이스(マジックスパイス)가 인도네시아 요리의 일종인 소토아얌(soto ayam)을 접목해 수프카레라고 이름을 붙여 판매하기 시작한뒤로 엄청난 인기를 끌었고, 삿포로를 비롯해 다른 지역에도 수많은 수프카레 음식점들이 생겨나기 시작하면서 일본내에서 널리 알려졌다.
코코이찌방야

코코이찌방야(CoCo壱番屋)는 주식회사이찌방야(일본어:壱番屋,영어:ICHIBANYA CO., LTD.)가 운영하는일본의 식당회사이며,일본 카레전문점으로 제일 유명하다. 본국인일본,대한민국을 합하여 전 세계에 총 1,400점 이상 운영하여 2013년 1월에 세계에서 제일 큰 카레전문점 체인업으로 인정되었다. 일본에서는 식당 이름 약어를코코이찌(ココ壱)라고 부른다.
1978년 1월에일본나고야서쪽 변두리에서 최초의 코코이찌방야 카레하우스 전문점이 개업했다. 빠른 속도로 가게들을 증가하기 위하여 1979년 11월아이치현의비사이시에 바로 공장이랑 본부를 차렸다. 1982년 7월에는 이찌방야 주식회사를 차렸으며, 그 다음 달에는 같은 아이치 현의이치노미야시에다 두 번째 공장이랑 회사를 차렸다. 1988년 12월에 코코 이찌방야 카레하우스의 100번째 가게가기후현에 열었으며, 4년 후인 1992년 10월에 200번째 가게가고리야마시에 열었다. 1994년 2월에 코코 이찌방야가 해외 진출을 시작하기 위하여미국하와이에서 회사를 세우면서 4개월 후, 식당들을 본격적으로 개업하였다. 같은 시각에 일본에서는 모든 자치구 47현에 전문점들을 세웠으며 300번째 가게가도요하시시에 열었다. 코코 이찌방야가 빠른 속도로 퍼지면서 불과 5년만인 1999년에 전문점 2배나 늘렸으며, 1999년 5월에 100번째 전문점을 열었던기후현에 600번째 전문점도 영업했며 그 다음 달에는도치기현에서 제3공장을 만들었다.
2003년 5월에 이찌방야 회사가 카레 분야로이탈리아 음식등에퓨전화해 보고 싶어서 일본에 파스타 데 코코 (Pasta De Coco, パスタデココ)를 열었다. 이 식당에서안카케 스파게티가 탄생하여 나중에는 전국에 유명한 요리로 알려지게 됐다. 같은 해에 카레 우동을 전문적으로 삼는 또 다른 식당인 멘야 코코이찌 (面屋 CoCo壱)를 만들었다. 한편, 카레라이스 코코이찌방야는중화인민공화국에 진출하려고 2004년 9월에 먼저상하이에 회사를 차려, 곧 첫 번째 중국 전문점을 같은 도시에 첫 번째 지점으로 열었다. 같은 년에 코코이찌방야는 1000번째 지점을나카구에 개업했다. 2005년에는 코코 이찌방야의 로고가 바뀌면서도쿄 증권거래소랑나고야 증권거래소에 본격적으로 투자하기 시작하여 경제적으로 활동도 하기 시작했다.중화민국(타이완)에도 같은 해에 진출했으며, 2년 후인 2007년에는대한민국에도 진출하려고농심그룹에 의해 카레하우스 코리아 코코이찌방야를 설립하였다. 몇달 후인 2008년 3월에강남에 첫 번째 한국 전문점을 열었다.
코코이찌방야가 더 이상 카레 분야에서만 말고 다른일본 음식분야로 퍼지자는 뜻으로 2008년에는 카유사료 카사이 (粥茶寮 Kassai)라는죽전문점 식당을, 2010년에는 니쿠이 테이 (にっくい亭)라는함박스테이크전문점 식당을, 그리고 그 다음 년인 2011년에우나돈(장어 덮밥) 전문으로 우나기야 이찌반 (鰻屋壱番)이라는 식당들을 하나씩 개업하였다. 코코이찌방야 카레하우스는 그 이후로 계속 전문점을 증가했으며, 2008년에는태국으로, 2011년에는싱가포르와미국 대륙안인캘리포니아로, 2013년은인도네시아로 퍼지면서기네스 세계 기록에서 제일 거대한 카레전문점 체인화사로 인정 받았다. 2015년에는필리핀,말레이시아와이탈리아에 가게를 열었다.
코코이찌방야는 전 세계에 식당들을 1,480개 이상을 열었으며, 그중 1,300 이상은일본에 위치되어 있다. 일본 밖에서는 유일하게 카레하우스 코코이찌방야밖에 없으며, 다른 이찌방야 전문점 식당은 일본에서만 볼 수 있다. 코코이찌방야는 공장들과 회사도 일본에 3개씩 있으며, 일하는 직원은 총 731명 있다.
카레하우스 코코이찌방야 (カレーハウスココ壱番屋)는 코코이찌방야의 대표적 전문식당으로, 일본식 카레를 대접하는 식당 프렌차이스다.카레라이스뿐만 아니라 카레랑 관련된돈카쓰,함박스테이크나우동등 카레로 만든 퓨전 음식들을 제공한다.
커리가루

커리가루(영어:curry powder커리 파우더)는남아시아의배합 향신료이다.일본 카레에 사용하는 것은카레가루(일본어:カレー粉카레코)라고도 부른다.태국 요리에서는 남아시아식 커리를 태국식 커리인깽과 구분해 "까리(กะหรี่)"라 부르며, 커리가루는퐁 까리(태국어:ผงกะหรี่)라 불린다.
주재료는울금,쿠민,깟씨,호로파,고추이며, 그 외에도마늘,생강,회향,아위,캐러웨이,계피,정향,겨자 씨,카다멈(소두구,향두구),육두구,봉술,커리나무 잎,필발,흑후추등을 넣어 만든다.
하이라이스

하이라이스(하야시라이스, 해시라이스)는 얇게 썬쇠고기와양파를버터로 볶아적포도주와토마토 소스가 들어간드미글라스와 함께섞어밥위에 부어먹는 음식이다.일본의 대표적인 서양식 중 하나로,카레라이스와 유사한 외형을 가지고 있으나 카레라이스와는 달리 매운맛이 전혀 없다. 한국에서는 원래 이름인 하야시라이스 (ハヤシライス)의 오기인 하이라이스로 부르거나 이를 만드는 식품 회사인오뚜기의 영향으로 이를 더 줄인 하이스로도 부르는 경우가 많으며, 마찬가지로오사카와고베에서는 하이시라이스 (ハイシライス), 생략하여 하이라이라고 부르는 경우도 있다.
롯데그룹

롯데그룹(영어:LOTTE Group,일본어:ロッテ롯테)은대한민국과 일본의다국적기업집단이다.
현재 대한민국 본사는 대한민국롯데월드타워05551,서울특별시송파구올림픽로300(신천동 29), 일본 본사는 일본도쿄도신주쿠구니시신주쿠3가 20번지 1호에 위치해 있다.
롯데의 순환출자 구조는 대한민국 대기업집단 중 가장 복잡하다. 2013년 4월 1일 기준, 공정거래위원회의 조사에 따르면 총 43개의 고리가 형성되어있다.순환출자의 고리에 중심적인 역할을 하는 계열사는 롯데쇼핑, 호텔롯데, 롯데제과, 롯데케미칼이 있다. 가장 핵심적인 롯데쇼핑의 대주주는 28.58%를 보유한 신격호 총괄회장과 그 관계인들이며2대 주주는 8.8%를 보유한 호텔롯데다.아래의 표는 2013년 4월 1일 기준으로 공정거래위원회에 의해 작성된 표이다. 2013년 6월 기준으로, 롯데쇼핑이 보유 중이던 일부 계열사의 지분을 매각했고, 대흥기획이 이 지분을 매입함에 따라 더 복잡한 구조가 나타났다.
정운호네이처리퍼블릭대표가 신동빈 롯데그룹 회장의 이복누나 신영자 롯데복지장학재단 이사장에게 로비를 받아 롯데면세점에 입점시켜준 것으로 나타나자,신영자와 오너 일가 롯데 그룹 전체로 수사가 확대됐다. 검찰 수사로 인해 롯데 그룹의 핵심 사업 추진에도 영향을 미치게 됐다. 특히, 지배구조 개선과 국적 논란을 잠재우기 위해 추진했던호텔롯데의기업공개일정이 불투명해 질 것이라는 전망이 나왔다.
검찰은 비자금 조성 의혹을 조사하면서 롯데그룹의 정책본부가 어떤 역할을 했는지 밝히고자 했다. 이에 검찰은 롯데그룹 수사를 통해 정책본부 대외협력단장인 소진세 사장이 그룹 계열사 간 자산 지분 거래를 통한 부당지원에 관여한 것으로 보고2016년8월 15일 참고인 신분으로 조사했다. 또한, 황각규 정책본부 실장이 2008년부터 2011년 롯데그룹은 3조원 규모에 달하는 해외 M&A를 진행하는 과정에서 거액의 비자금을 조성해 신동빈 롯데그룹 회장에게 전달했다는 정황을 포착해 8월 25일에 황각규를 소환조사했다.
수사를 통해 검찰은 롯데 총수 일가의 세금 포탈 의혹을 밝혀냈다. 신격호 총괄회장이 신영자 롯데장학재단 이사장과 신유미에게 일본 롯데홀딩스 지분 6% 가량을 차명으로 넘기는 과정에서 증여세 6000억원을 탈루 정황을 밝혀냈다. 하지만, 롯데그룹의 복잡한 지배구조 때문에 비자금 수사가 어려움을 겪자 검찰은 신격호 총괄회장과 신동빈 회장의 신임을 받고 있는, 이인원 부회장을 상대로 롯데 오너일가의 비자금 조성 의혹 등 롯데그룹 내 비리 전반을 조사할 계획이었다.8월 26일롯데그룹 비자금 사건에 관련해 검찰 출석을 앞두고 롯데그룹 2인자이인원부회장이 자살했다. 이인원 부회장의 자살로 롯데 비자금 관련 최종 책임을신격호총괄회장으로 몰고 실무책임자를 이인원 부회장 쪽으로 몰고 갈 가능성이 있어, 검찰 수사에 난항을 겪게 됐다.
Карри (приправа)

Ка́рри(там.கறிkari) — индийская приправа из смесипряностей, основу которой составляют перетёртые в порошоккуркума,пажитник(фенугрек, шамбала),кориандри красныйострый перец.
В традиционную смесь карри входят два обязательных компонента — куркума и лист растениякарри(муррайи Кёнига), но в смеси промышленного изготовления листкарризаменяют пажитником по причине редкости и дороговизны этого растения.
Карри применяется для ароматизации и окрашиванияриса,овощей,мяса,птицы,безалкогольных напитков. На её основе готовят соускарри.
В Индии, как правило, смесь изготавливается незадолго перед применением из свежих пряностей. Состав смеси не фиксирован и определяется по вкусу.
Примеры стандартных составов карри промышленного изготовления в странах Азии, Европы и Америки (в процентах):
Ру (кулинария)

Ру(фр.roux«рыжий») — термически обработанная смесь муки и жира, обычно растопленного сливочного масла. Обыкновенно используется как загуститель всоусахили основа длянекоторых супов. Является одним из основных компонентов для классических соусов французской кухни, включаябешамель,велутеиэспаньоль.Японское карриготовится на основе особого вида ру, где часть муки заменяется на пряныйпорошок карри.
Для приготовления ру обычно используют сливочное масло, реже —смалец(лярд) илирастительные масла.
แกงกะหรี่ญี่ปุ่น

แกงกะหรี่ญี่ปุ่น(ญี่ปุ่น:カレー;โรมาจิ:karē) เป็นหนึ่งในอาหารที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น โดยทั่วไปจะเสิร์ฟในสามรูปแบบหลักคือ ข้าวแกงกะหรี่ (แกงกะหรี่ที่ราดบนข้าว) อูดงแกงกะหรี่ (แกงกะหรี่ที่ราดบนเส้น) และขนมปังแกงกะหรี่(แกงกะหรี่ที่มีไส้ในขนมปัง) ข้าวแกงกะหรี่โดยทั่วไปจะเรียกสั้น ๆ ว่าแกงกะหรี่ (カレー)
การทำแกงกะหรี่ญี่ปุ่นมีผักและเนื้อสัตว์ใช้แตกต่างกัน ผักพื้นฐานคือหอมใหญ่แคร์รอตและมันฝรั่งสำหรับเนื้อสัตว์ได้แก่เนื้อวัวเนื้อหมูและเนื้อไก่ซึ่งเป็นนิยมคัตสึกาเรเป็นทงกัตสึที่ราดซอสแกงกะหรี่
แกงกะหรี่เข้าสู่ประเทศญี่ปุ่นในช่วงยุคเมจิ(ค.ศ. 1868–1912) ที่นำเข้ามาจากอังกฤษในช่วงที่อินเดียอยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษ แกงกะหรี่กลายเป็นที่นิยมและมีขายในซูเปอร์มาร์เก็ตและร้านอาหารในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 ได้มีปรับปรุงมากขึ้นตั้งแต่มีการเผยแพร่ในประเทศญี่ปุ่นและมีการบริโภคกันอย่างแพร่หลายจนได้รับการขนานนามว่าเป็นอาหารประจำชาติ
การเปิดตัวแกงกะหรี่ก้อนสำเร็จรูปที่แท้จริงในญี่ปุ่นเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1950 แกงกะหรี่สำเร็จรูปเหล่านี้ทำให้ทุกคนสามารถทำแกงกะหรี่ที่บ้านได้ง่ายอย่างน่าเหลือเชื่อ แกงกะหรี่แบบสำเร็จรูปเหล่านี้เป็นที่นิยมจนมีรสชาติและระดับเครื่องเทศหลากหลาย มีส่วนผสมของผงกะหรี่ แป้ง น้ำมัน และเครื่องปรุงอื่น ๆ รวมกันแล้วกลายเป็นซอสข้นที่รสชาติเข้มข้นลงตัวเมื่อผสมรวมกับน้ำหรือน้ำซุป
แกงกะหรี่แห้ง

แกงกะหรี่แห้ง(ญี่ปุ่น:ドライカレー;โรมาจิ:doraikarē; dry curry) เป็นชื่อเรียกอาหารบางชนิดที่ทำจากข้าวสวยกับแกงกะหรี่โดยมีปริมาณน้ำน้อย
เป็นรูปแบบหนึ่งของแกงที่มีพื้นฐานมาจากอาหารอินเดียเป็นที่นิยมในสหราชอาณาจักรและญี่ปุ่นในร้านอาหารอินเดียบางแห่งในญี่ปุ่น อาหารเคี่ยวที่ใช้เครื่องเทศที่ไม่ฉ่ำจนเกินไปบางครั้งก็เรียกว่าแกงกะหรี่แห้ง
อาหารที่ถูกเรียกว่า "แกงกะหรี่แห้ง" มีดังต่อไปนี้
ว่ากันว่าผู้ที่คิดค้นแกงกะหรี่เนื้อบดเป็นพ่อครัวชาวญี่ปุ่นที่ทำหน้าที่เป็นพ่อครัวบนเรือมิชิมะมารุที่เดินทางข้ามทวีปไปยุโรปมีบันทึกว่าเมนูอาหารค่ำของมิชิมะมารุในวันที่ 9 เมษายน 1911 มีคำว่า "กุ้งล็อบสเตอร์และแกงกะหรี่แห้ง" (Lobster & Dried Curries)
โดยเมนูนี้ถูกคิดขึ้นสำหรับผู้โดยสารที่ลำบากจากการสูญเสียความอยากอาหารหลังจากการเดินทางอันยาวนานบนเรือ
อูดงแกงกะหรี่

อูดงแกงกะหรี่(ญี่ปุ่น:カレーうどん;โรมาจิ:karē udon) เป็นอูดงราดด้วยแกงกะหรี่เป็นหนึ่งในตัวอย่างอาหารผสมผสานระหว่างอาหารญี่ปุ่นและอาหารตะวันตกในยุคเมจิว่ากันว่าเป็นจุดเริ่มต้นของการนำอาหารตะวันตกเข้ามารวมกับอูดงและโซบะแกงกะหรี่ทำโดยการเติมผงกะหรี่ลงในดาชิรูส์ที่ทาด้วยน้ำสต็อกหรือทำให้ข้นด้วยแป้งมันฝรั่งไม่มีส่วนผสมที่เฉพาะเจาะจงอาจใช้เนื้อสัตว์เช่นเนื้อวัวเนื้อหมูเนื้อไก่และผักเช่นแคร์รอตหอมใหญ่และมันฝรั่ง
ถ้าใช้เส้นโซบะแทนเส้นอูดงก็จะเรียกว่าโซบะแกงกะหรี่(カレーそば)หรือนัมบังแกงกะหรี่(カレー南蛮)
ข้าวราดแกงกะหรี่

ข้าวราดแกงกะหรี่(ญี่ปุ่น:カレーライス;โรมาจิ:karē raisu; curry rice) เป็นอาหารที่รับประทานโดยการราดแกงกะหรี่ลงบนข้าวสวย
มีต้นกำเนิดในประเทศอังกฤษโดยมีที่มาจากอาหารอินเดียและได้รับการนำเข้ามาสู่ประเทศญี่ปุ่นในยุคเมจิแล้วก็ได้มีการเปลี่ยนแปลงและพัฒนาอย่างเป็นเอกลักษณะเฉพาะในญี่ปุ่น เป็นอาหารจานหนึ่งที่ได้รับความนิยมมากจนได้รับการเรียกว่าเป็นอาหารประจำชาติญี่ปุ่นควบคู่ไปกับราเม็งเป็นเมนูยอดนิยมในการจัดอันดับความนิยมของเมนูอาหารกลางวันในโรงเรียนประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้น
คัตสึกาเร

คัตสึกาเร(ญี่ปุ่น:カツカレー;โรมาจิ:katsukarē) หรือแกงกะหรี่หมูทอดเป็นอาหารญี่ปุ่นที่ประกอบด้วยเนื้อหมูชุบเกล็ดขนมปังทอด (ทงกัตสึ) หรือบางทีอาจเป็นเนื้อชนิดอื่น เช่นเนื้อไก่(โทริกัตสึ),เนื้อวัว(กีวกัตสึ) หรือเม็นจิกัตสึเสิร์ฟพร้อมข้าวญี่ปุ่นและแกงกะหรี่บนจานขนาดใหญ่ โดยทั่วไปจะรับประทานโดยใช้ช้อนหรือส้อม เนื้อหมูทอดมักจะหั่นเป็นชิ้น ๆ ทำให้ไม่ต้องใช้มีด
โดยทั่วไปจะรับประทานเป็นอาหารจานหลักโดยสามารถรับประทานพร้อมกับน้ำหรือซุปมิโซะในประเทศญี่ปุ่นมีเครือร้านอาหารจานด่วนที่เชี่ยวชาญในการให้บริการแกงกะหรี่ โดยมีเนื้อสัตว์และแกงกะหรี่หลากหลายประเภท สามารถใช้ไก่ทอดแทนที่หมูทอดได้
ในประเทศญี่ปุ่น ชื่อคัตสึกาเรหมายถึงแกงกะหรี่ที่เสิร์ฟพร้อมเนื้อชุบเกล็ดขนมปังทอดเท่านั้น แต่ในสหราชอาณาจักร บางครั้งชื่อนี้ใช้กับแกงกะหรี่ญี่ปุ่นประเภทใดก็ได้
กล่าวกันว่าคัตสึกาเรมีต้นกำเนิดที่ร้านกินซะสวิส(銀座スイス) ซึ่งเป็นร้านอาหารโยโชกุ(ร้านอาหารแบบตะวันตก) ในย่านกินซะกรุงโตเกียวในปี ค.ศ. 1948 ชิเงรุ ชิบะ นักกีฬาเบสบอลของทีมโยมิอูริไจแอนต์ ซึ่งมาอุดหนุนที่ร้านเป็นประจำ บ่นว่าการกินแกงกะหรี่และทงกัตสึแยกกันนั้นยุ่งยากเกินไป จึงนำไปสู่การสร้างสรรค์ผสมผสานระหว่างอาหารสองอย่าง ปัจจุบันร้านอาหารกินซะสวิสโฆษณาคัตสึกาเรว่าเป็น "แกงกะหรี่ต้นตำรับ" และ "แกงกะหรี่ของคุณชิบะ" ในรายการอาหารของตน
แกงกะหรี่ไทย

แกงกะหรี่เป็นหนึ่งในสามแกงหลักของไทยร่วมกับแกงเขียวหวานและแกงเผ็ดเป็นรายการอาหารที่พบได้ในร้านอาหารไทยในต่างประเทศ โดยเฉพาะในประเทศตะวันตก
ในภาษาอังกฤษจะเรียกแกงกะหรี่ไทยว่า "แกงเหลือง" (yellow curry) เช่นเดียวกับที่เรียกแกงเขียวหวานว่า "แกงเขียว" (green curry) และเรียกแกงเผ็ดว่า "แกงแดง" (red curry) รวมกันเป็นแกง 3 สี อย่างไรก็ตาม แกงกะหรี่ไทยเป็นคนละอย่างกับแกงเหลืองซึ่งเป็นอาหารปักษ์ใต้
แกงกะหรี่ไทยนั้นมีเอกลักษณ์ที่ต่างจากแกงกะหรี่ดั้งเดิมซึ่งมีที่มาจากอินเดียหรือแกงกะหรี่ญี่ปุ่นตรงที่มีการใส่กะทิ
อูดงแกงกะหรี่นาโงยะ

อูดงแกงกะหรี่นาโงยะ(ญี่ปุ่น:名古屋カレーうどん;โรมาจิ:Nagoya karē udon) เป็นเมนูอาหารจากเส้น(อูดงแกงกะหรี่)ท้องถิ่นประเภทหนึ่งจากเมืองนาโงยะจังหวัดไอจิ
กล่าวกันว่าอาหารอูดงแกงกะหรี่มีต้นกำเนิดในปี 1908 ในช่วงปลายยุคเมจิที่ร้านมิโจอันในวาเซดะเขตชินจุกุโตเกียวเช่นเดียวกับข้าวราดแกงกะหรี่ที่แพร่หลายเป็นอาหารประจำชาติ อูดงแกงกะหรี่ก็ได้กลายเป็นหนึ่งในอาหารประเภทเส้นยอดนิยมที่สามารถรับประทานได้ที่ร้านอูดงและโซบะทั่วประเทศญี่ปุ่น
อย่างไรก็ตาม อูดงแกงกะหรี่ทั่วไปนั้นทำโดยการละลายผงกะหรี่และทำให้ข้นด้วยแป้งมันฝรั่งโดยใช้ดาชิที่ใช้สำหรับอูดงทุกประเภท เช่นคัตสึโอบูชิและโดยมากมีความคล้ายคลึงกับอังกาเกะอูดง รสแกงกะหรี่
ในทางกลับกัน อูดงแกงกะหรี่นาโงยะที่จะอธิบายในบทความนี้มักถูกมองว่าเป็นอาหารนาโงยะเนื่องจากจะมีลักษณะที่แตกต่างจากของทั่วประเทศตามที่กล่าวมา.
ซุปอูดงแกงกะหรี่นาโงยะมีพื้นฐานมาจากซุปไก่ที่ใช้ในการทำราเม็ง ฯลฯทำจากส่วนผสมที่มีเอกลักษณ์ของเครื่องเทศต่าง ๆ คล้ายกับแกงกะหรี่อินเดียและมีความเผ็ดร้อน แกงกะหรี่ทำโดยดึงกลิ่นหอมออกมาแล้วเติมน้ำซุปจากอาหารทะเลแบบญี่ปุ่นการปรุงส่วนผสมและใช้ดาชิที่แตกต่างกันไปช่วยสร้างรสชาติที่หลากหลายแตกต่างกันไปในแต่ละร้าน
แกง

อาหารไทยประเภทแกงเป็นอาหารที่มีความหลากหลาย และมีความแตกต่างไปในแต่ละภาค โดยเอกลักษณ์ร่วมกันของอาหารประเภทนี้คือใส่น้ำพริกแกงที่ประกอบด้วยพริก กะปิ และเครื่องแกงอื่น ๆ
ปรากฏคำว่า "แกง" ในศิลาจารึกสมัยสุโขทัยเช่นจารึกอุทิศสิ่งของถวายแด่พระภิกษุราวปลายพุทธศตวรรษที่ 19 ปรากฏคำว่า "หม๋เขาหม๋แก." หรือ "หม้อข้าวหม้อแก(ง)" และในจารึกเจดีย์พิหารด้านที่ 2 พ.ศ. 1850 กล่าวถึงการถวาย "หม๋เฃาหม๋แกง" อุทิศแด่พระวิหาร เป็นต้น จะเห็นได้ว่าคนในสมัยสุโขทัยมีอาหารประเภทแกงเป็นกับข้าวด้วย แต่ไม่ระบุรายละเอียดว่าเป็นแกงชนิดใดอย่างไรก็ดีมีการสันนิษฐานว่าน่าจะมีการรับประทาน "แกงป่าปลาช่อน" เนื่องจากเป็นการปรุงอาหารให้สุกโดยการต้มและการใช้สมุนไพรนั้นมีมานานมากแล้ว เป็นสิ่งที่มีอยู่ในท้องถิ่นหาได้ง่าย
ในโคลงทวาทศมาสวรรณคดีสมัยอยุธยาตอนต้น ปรากฏหลักฐานว่าสมัยนั้นมีการปรุงปลาดุกด้วยการนำมาแกงแล้ว ดังความบางตอนว่า
ในหลักฐานสมัยสมเด็จพระนารายณ์กล่าวถึงการปรุงแกงโดยพ่อครัวไทย มีการใช้เครื่องเทศหลายชนิดเป็นส่วนผสมในการปรุง สะท้อนให้เห็นอิทธิพลของวัฒนธรรมแขก ในการใช้เครื่องเทศปรุงอาหารในแกงของชนชั้นสูงได้เด่นชัด ดังที่นีกอลา แฌร์แวซกล่าวว่า
"... แต่ถึงเนื้อจะดีอย่างไร พ่อครัวคนสยามก็มักจะท้าให้เสียรสไปด้วย เครื่องแกงที่เขาปรุงขึ้น แกงทุกชนิดเขาจะใส่บอระมานกุ้งเน่า คนสยามเรียกว่ากะปิ (Capy) เรียกกันพื้น ๆ ว่า Balachan (เป็นภาษามลายู บาลาจัน แปลว่า กะปิ) มีกลิ่นเหม็นเน่า น่าคลื่นไส้ส้าหรับผู้ที่ไม่เคยได้กลิ่นเช่นนั้น พวกพ่อครัวอ้างว่ามันท้าให้มี รสชาติน่ากินขึ้น น้ำแกงทุกชนิดที่ว่าดี ๆ นั้นประกอบด้วยเกลือ, พริกไทย, ขิง, อบเชย, กานพลู, กระเทียม, หอมขาว, จันทน์เทศกับผักกลิ่นฉุน ๆ อีกหลายชนิด พร้อมกับกุ้งป่นเปียกอย่างที่ว่านั้น"
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับCurry dishes of Thailand
ยากิกาเร

ยากิกาเร(ญี่ปุ่น:焼きカレー;โรมาจิ:yakikarē) เป็นข้าวราดแกงกะหรี่ชนิดหนึ่ง ทำโดยใส่แกงกะหรี่และเนยแข็งลงบนข้าวแล้วนำไปอบในเตาอบ
จุดเริ่มต้นของยากิกาเรเกิดขึ้นในทศวรรษปี 1950 ที่ร้านอาหารญี่ปุ่นในโมจิโกเมืองคิตะคิวชูจังหวัดฟุกุโอกะโดยเมื่อเทแกงกะหรี่ลงในหม้อดินและอบในเตาอบในรูปแบบของกราแต็งโดเรียกลับมีกลิ่นหอมและอร่อยมาก จึงนำไปเสิร์ฟเป็นเมนูของร้านในเวลาต่อมา และได้รับการตอบรับอย่างดี
โมจิโกตั้งอยู่ที่ปลายเหนือสุดของเกาะคิวชูและเป็นเมืองท่าที่เจริญรุ่งเรืองในฐานะท่าเรือการค้าระหว่างประเทศตั้งแต่ยุคเมจิจนถึงยุคก่อนสงครามโลกครั้งที่สองโมจิโกยังเป็นหนึ่งในที่แรก ๆ ที่พัฒนาวัฒนธรรมอาหารตะวันตก ซึ่งนำไปสู่การสร้างสรรค์อาหารไฮการะดังเช่น ยากิกาเร ซึ่งทำได้ง่าย ทำให้ยังได้รับความนิยมทำเป็นอาหารปรุงเองที่บ้านด้วย จนถึงในปัจจุบันนี้ มีร้านอาหารมากกว่า 30 ร้านที่ให้บริการยากิกาเร จนมีชื่อเสียงในฐานะร้านอาหารท้องถิ่นขึ้นชื่อของโมจิโก
Kari

Angkariocurryay pagkaing may sarsa na tinimplahan ng mga espesya, pangunahing nauugnay sa lutuing Timog Asyano.Satimog Indiya, maaaring idagdag ang mga dahon mula samurraya koenigii(curry tree).
May maraming uri ang kari. Nakadepende sa kultural na tradisyon ng rehiyon at mga personal na kagustuhan ang espesyang ginagamit sa bawat putahe sa tradisyonal na lutuin. May mga pangalan ang mga ganitong ulam na tumutukoy sa mga ginagamit na sangkap, espesya, at paraan ng pagluluto.Sa labas ng subkontinenteng Indiyano, ang kari ay ulam mula sa Timog-silangang Asya na gumagamit nggatao minasang espesya, na sinasabayan ng kanin.Maaaring maglaman ang mga kari ng isda, karne, poltri, o lamang-dagat, mag-isa man o may kasabay na gulay. May mga pambehetaryano rin. Niluluto ang mga tuyong kari sa kaunting likido na pinapasingaw, na maiwanang nakabalot ang mga ibang sangkap sa tinimplang espesya. Naglalaman naman ang mga basang kari ng makabuluhang halaga ng sarsa na gawa sasabaw, krema ng niyog ogata,kremanggatasin oyogurt, o pinurée nalegumbre, dinurog atginisangsibuyas, o pinurée na kamatis.
Nagmula ang salitangkarisa wikangTamil:கறிkaṟina nangangahulugang 'sarsa' o 'pampasarap sa kanin' na gumagamit ng dahon ngmurraya koenigii(curry tree).Ginamit din ang salitangkarisa mga ibang wikang Drabida, samakatuwid nga, saMalayalam,KannadaatKodavana may kahulugang "anumang gulay (o karne), sariwa man o pinakuluan, kari".Inilarawan angkaṟisa isang Portuges nacookbooknoong kalagitnaan ng ika-17 siglo ng mga miyembro ngKagalanggalang na Kompanya sa Silangang Indiya,na nakikipagkalakalan sa mga negosyanteng Tamil sa Baybayin ng Coromandel ng timog-silangang Indiya,at nakilala bilang "timpla ng espesya na ... tinatawag nakari podio pinulbos na kari".
AnyongInglesnaman ang salitangcurryna unang lumitaw (sa anyongcurrey) sa aklat ni Hannah Glasse noong 1747,The Art of Cookery Made Plain and Easy(Ang Sining ng Pagluluto na Ginawang Simple at Madali).
湯咖哩

湯咖哩，是日本北海道的一種特產食品，從日式及歐式咖哩之間脫胎而來。湯咖哩泛指呈現湯羹形式的咖哩製作品，發源地主要以札幌及附近地區為中心，其靈感來自南印度、東南亞的多種咖哩文化。近年來，湯咖哩更成為了北海道札幌的名物土產。
湯咖哩與一般的日式咖哩有所分別。一般日式咖哩偏濃稠，適合直接拌飯進食，而湯咖哩則多數將醬汁與米飯分別盛載。因此，相對而言湯咖哩比較貼近南亞咖哩風格。近年湯咖哩的盛行，在北海道成為了一種熱潮，可是由於湯咖哩的概念尚有模糊的地方，一些餐廳將製作成湯羹狀的「歐風咖哩」（亦即一般日式咖哩）或普通泰式咖哩均稱為「湯咖哩」，往往造成區分上的困難。
乘著湯咖哩的熱潮，現在北海道札幌中央區裡開設了不少湯咖哩專門店，更深受年輕階層的食客歡迎，加上這些專門店的裝潢大都偏向異國風格，因此更能得到女性食客的喜愛。
湯咖哩的發源，主要來自札幌市中一些標榜「藥膳調理」的咖哩食店。1975年，當地有餐店初次提供湯羹狀的湯咖哩食品，首度為咖哩飯的風格加入了嶄新的「湯」元素。其後陸續出現各種以「斯里蘭卡咖哩」、「印度咖哩」作招徠的湯咖哩食店，當時這股湯咖哩的風氣雖然逐漸蔓延，但湯咖哩的概念基本上還未定型，甚至連「湯咖哩」的名字亦未出現。因此不管是湯咖哩的定義、種類還是經營風格等，當時的業界尚未有統一的標準。直至1993年，札幌名店「Magic Spice」啟業，正式使用「湯咖哩」這個名字，「湯咖哩」才開始成為當時公認的類似風格的咖哩的泛稱。然而這時候湯咖哩仍未有正規的概念。
1990年代中期，大量湯咖哩專門店湧現，業界開始了解湯咖哩與一般咖哩之間的分別。湯咖哩的出現受到當時飲食界的注意，由於不少飲食家或飲食雜誌都曾對各種湯咖哩店進行過不同程度的評價，令湯咖哩的名氣持續上升。在2000年代開始，以札幌中央區為中心北海道地區掀起了湯咖哩的熱潮，當地更販賣經過真空處理的湯咖哩即食產品。這股熱潮經過傳媒的報導後，很快傳到北海道以外的地區，湯咖哩迅速成為北海道的新著名產物，名氣席捲整個日本。
但由於湯咖哩的發源地始終位於北海道，因此出色的湯咖哩專門餐廳仍然集中在札幌中央區。湯咖哩的盛行暫時只有很短的日子，未有為一般家庭而設的湯咖哩食譜，因此湯咖哩的烹製方法仍未廣泛流傳。表面上，在日本傳媒的塑造下，湯咖哩彷彿是象徵整個北海道的代表食品，事實上湯咖哩的活躍點仍只是局限於札幌市的中央區域而已。
台灣基隆七堵亦有湯咖哩，為戰後當地有人為使煤礦工人能有高CP值食物果腹而以印度咖哩為底引入日式湯咖哩作法，材料為無添加的烏龍麵條拌入一杓豬油、肉末與印度咖哩粉混合而成的濃香咖哩醬淋上湯加二塊油豆腐。
雖然在札幌一帶有不少湯咖哩專門店，可是這些餐店所製作的湯咖哩風格多樣，業界根本不存在著湯咖哩的共識定義。雖然如此，但湯咖哩的製作方式與其它地區的湯狀咖哩相比，還是有其獨特之處。例如，湯咖哩並沒有使用到麵粉，因此其質感並不像其它咖哩般濃稠。
湯咖哩的湯汁使用大量的水，以雞骨、牛骨或豬骨加上各種蔬菜熬製湯底，再加上各種香料（部份食店會加入昆布或魚類等日本風格的食材）製作而成。由於湯咖哩普遍慣性使用香料，因此被認為是受到西式湯羹及拉麵的製法所影響。至於湯汁的濃淡度水平，則視乎個別食店的風格而有所不同，與少用水分的北印度咖哩相比之下，日本湯咖哩的食用質感比較豐富。
另外，湯咖哩的一大特色就是其多種類的食材配搭。與湯咖哩配搭食用的食材種類極多，例如以紅蘿蔔、南瓜、馬鈴薯、青椒、秋葵與及各種菇類為配菜，又可配合雞、豬或羊等肉類。湯底方面，湯咖哩很多時候都會加入海鮮類的材料，例如扇貝、蝦、烏賊等，製成海鮮湯咖哩；亦有以豬骨及雞骨等為湯底並加入番茄為材料所製成的肉汁湯咖哩。
出身自北海道的日本藝人大泉洋曾任「湯咖哩大使」。
北海道白咖哩

白咖哩（ホワイトカレー）是一種發源自北海道的白色咖哩。這種咖哩在調製的過程中加入較多的奶油，另一方面又著力抑壓令咖哩變成黃色的主要成份薑黃，結果便會製成一種白色的、外貌類似歐洲奶油醬一樣的咖哩。為了襯托白色的醬汁，一般餐廳都會提供以番紅花製作的黃色米飯配搭食用。
在2006年左右，透過各種媒體而廣為人知的湯咖哩，在北海道（尤指札幌市一帶）深受歡迎。同年3月，北海道著名職業棒球球會北海道日本火腿鬥士在其根據地札幌圓頂球場內售賣這種白色的咖哩，而選擇白色的原因是因為日語中的職棒術語「白星」具備球隊取得勝利的象徵意義。當時這種白色咖哩相當受歡迎，更曾一度有一天售賣一百份的優秀銷售紀錄。
後來在道東鄂霍次克海附近的紋別市一帶，推出了一種名為鄂霍次克紋別白咖哩的地道食品。其實這是由雜誌社所設計的一個計劃，希望紋別市內所有飲食店及餐廳都能統一白咖哩為上述的名稱，就連製法亦要求統一，務求達到白咖哩地域化的目的，讓傳媒以為白咖哩是紋別市的特有產品，就如同湯咖哩屬於札幌市的效果一般。不過，其實白咖哩真正發揚的源頭是眾說紛紜的，當中以每日新聞所報導，指白咖哩是由札幌王子酒店總廚小林一識所發明的此一說法較為有力及可信。因為另一說法指白咖哩源於北海道日本火腿鬥士一說中，在札幌圓頂球場中售賣白咖哩的食店其實是王子酒店的食品部分店之一。
壹番屋

株式會社壹番屋（日语：株式会社壱番屋）是一家起源於名古屋的食品公司，日本規模最大的咖哩飯連鎖餐廳「CoCo壹番屋咖哩」（日语：カレーハウス CoCo壱番屋）的經營者。
CoCo壹番屋的成立，可以回溯至創始人宗次德二（日语：宗次徳二）於1974年時開設的咖啡店，他因在店裡所銷售的咖哩飯受到食客一致讚賞，而於1978年創立「CoCo壹番屋咖哩」，創始店位於名古屋西郊的西枇杷島町（日语：西枇杷島町），店名来自「カレーならココ一番や!」。其後於1982年於名古屋正式註冊成立公司，並在2004年達成1000家分店規模。2005年5月2日，壹番屋於東京證券交易所主板與名古屋證券交易所主板掛牌上市。
自創業起，其店鋪（日本國內）曾一直以「大胃王挑戰」作招徠，挑戰者成功於20分鐘內把一碟飯量1,300克的咖哩飯完全吃完，即可不用付費。但由於食物減廢法的實施，於2003年8月31日終止。
2013年1月17日，CoCo壹番屋獲金氏世界紀錄認定，為全球最大咖哩連鎖店。截至2021年2月，CoCo壹番屋共擁有1,401家分店，其中1,285家位於日本本土，而海外分店則分佈在美國（8家，分佈在夏威夷與洛杉磯）、中國大陸（51家）、台灣（23家）、韓國（32家）、泰國（39家）、香港（9家）、新加坡（3家）、印尼（7家）、菲律賓（10家）、越南（2家）、英國（2家）與印度（1家）等地。
為了進軍海外市場，壹番屋在1994年（平成6年）初，於美國夏威夷州成立最早的海外分公司CoCoIchi Hawaii,inc，並於同年6月於歐胡島上開設全球第一家海外分店。之後陸續在中國（上海中山公園店，2004年9月）、台灣（台北漢口店，2005年9月）、韓國（首爾江南店，2008年3月）、泰國（曼谷Ratchada店，2008年8月）、香港（九龍鱷魚恤中心店，2010年6月）、美國本土（加州托倫斯Palm Plaza Torrance店，2011年2月）新加坡（烏節313＠somerset店，2011年9月）與印尼（雅加達Grand Indonesia（英语：Grand Indonesia Shopping Town）店，2013年12月）開設海外據點。
除了咖哩飯連鎖店的本業外，壹番屋也經營多個販賣其他種類食物的餐廳連鎖：
水壩咖哩飯

水壩咖哩飯(日文：ダムカレー)是將飯當作水壩，咖哩當作水壩蓄水池的一種日式咖哩飯。
關於模仿水壩造型的咖哩飯，在昭和40(公元1965)年代初頭時，立山黑部阿爾卑斯路線長野縣側的關電隧道（日语：関電トンネル）無軌電巴扇澤站的大食堂就有提供，稱為「拱形咖哩飯(アーチカレー)」。
在2007年前後，將工廠、交流道、高架橋、高壓電塔、團地、水門等大型建築物作為娛樂的風潮開始興起。在這股風潮中以水壩作為娛樂的水壩迷（日语：ダムマニア）也出現在大眾媒體上，身為水壩迷一員的宮島咲所製作的水壩咖哩飯也從2007年開始登上電視、報紙、雜誌等媒體。
從媒體上得知這些報導後，群馬縣水上町及長野縣大町市希望能藉由著眼在水壩上達成地域振興（日语：地域おこし），因此各自在提供協力的飲食店推出「水上水壩咖哩飯(みなかみダムカレー)」、「黑部水壩咖哩飯(黒部ダムカレー)」。兩者也有在便利商店以限定商品的形式販賣。
從此時開始，建有水壩的其他地區也以地域活性化為目的推出水壩咖哩飯。2010年以後，水壩咖哩飯中水壩的部份也不只限於拱壩的形式，也出現重力壩等其他形式，變種逐漸增加。
華麗咖喱食桌

《華麗咖喱食桌》（日語：華麗なる食卓）是日本漫畫家船津一輝創作的料理漫畫作品，由日本著名飲食文化研究家森枝卓士監督。故事以咖哩料理為中心，講述咖哩廚師高圓寺牧人為了尋父而到日本展開歷練的旅程。由於本作經常加入實際的烹飪法則及料理知識，而且幾乎全都以咖哩或與咖哩相關的料理作為主題，因此被稱「世界第一本咖哩漫畫」。
華麗咖喱食桌中常見有一些H的情節，因此這部份也造成爭議，有時在分類上也因為會分類為青年漫畫或成人漫畫，在歐美國家也無法像許多漫畫一様，以兒童及青少年為主要銷售族群。
《華麗咖哩食桌》目前大致可分為兩大部。
大致是漫畫單行本的第一期至第九期。
本作的主角高圓寺牧人，為了尋找一本年代久遠的料理旅遊書《近代亞細亞料理紀行》的作者佐久間銳司，而來到了日本的東京。透過在新加坡認識的友人曾根崎總一郎的引介，在東京輾轉流浪了三個月的牧人，終於來到名叫「Ganesha（在印度是象神的名字）」的咖哩店子，更邂逅了總一郎的女兒曾根崎結維。由於「Ganesha」的經營面臨巨大的難題，總一郎又不在日本，結維正在為如何守護店子而煩惱及傷心。擁有超卓咖哩烹調才能的牧人的來臨，為結維注下了強心針，決心要保護父親的咖哩店。二人共同努力之下，終於成功守住「Ganesha」，更結識了很多好朋友以及熱情的顧客。
在東京篇中，牧人遭遇了宇童龍平、榊圭吾、椎名透、賴恩‧域多利亞等廚藝高手，他們之間或早已結識，或曾化敵為友，牧人從與他們的廚藝決戰中成長了不少。而經歷過重重難關的牧人與結維二人，雖然仍未正式成為情侶，感情卻已相當穩牢。後期，總一郎回到了「Ganesha」，告訴牧人關於佐久間銳司可能身處大阪的消息，觸發牧人新的旅程。第一部亦正式完結。
第二部暫時可分為三篇。
大致為單行本第十期至第十七期中部。為了尋找佐久間銳司的牧人來到大阪，因為太貧窮而到「華屋敷」餐廳吃霸王餐，卻被店東強迫留在該店無薪任職，權當償還他的欠款，這因緣卻令「華屋敷」成為了牧人新旅程的根據地。在店中，牧人結識了七瀨真尋、甲斐谷晃、二之宮光生等廚師，在經歷多次波折後，彼此建立了互信的同伴意識。牧人留在「華屋敷」時，遇上了由餐飲界大企業GIFC所舉辦的第七屆全國性賽事「廚神大戰（Edible Fight）」，而本屆大賽的主題正好就是「咖哩」。於是牧人就與七瀨、甲斐谷聯手，以「華屋敷」的名義參加地區選拔賽，一路勢如破竹，牧人的新奇廚藝更漸漸引起周圍的注意。過程中認識了惠那惠、蓮見響也等廚藝超群的廚師。可惜在地區四強準決賽中，「華屋敷」遇上了「真彩館」代表，有「傳奇廚師」、「GIFC廚神守護神No.1」等稱號的土門海，被壓倒性地擊敗。「華屋敷」被迫四強止步。
大致為單行本第十七期中部至第十八期。由於在專業範疇上受到挫折，牧人感到相當不忿，於是辭退了「華屋敷」的職位，打算前往土門海的原居地北海道尋找土門，作廚藝上的復仇。牧人到達函館，遇上同樣正要訪尋土門海的飲食雜誌記者國東心，二人結伴同行。途中參加了札幌每年一度的湯咖哩節比賽，在大通公園中跟當地名店「Ginger」的年青代表，年僅十七歲的高桑悠希比拼廚藝，最終成功勝出比賽。
牧人和國東找到土門海後，土門並沒有正面回應牧人的復仇挑戰，只是友善地招待他們，一起生活了一段日子。過程中，土門就像長輩培育後輩一樣，相當關注牧人的成長。一次，在河川散心思考的牧人遇上了熊襲，身受重傷，幾乎喪命。在危急萬分的逃生過程中，牧人頓然體會到烹調的真諦。
從第十九期開始至今。逃過一劫後的牧人在醫院休養時，土門海透露了「佐久間銳司就是GIFC的現任社長」的真相。得知情報後大驚的牧人，決心要進一步貼近目標人物，出院後強行挑戰十位「廚神守護神」的其中一人，排行第七的越智修明，成功把「守護神」的地位搶奪過來，重新取得「廚神大戰」的參賽資格。目前地區賽事已經完成，連同海外邀請隊伍，目前參賽者共分成八大組，以五個參賽單位為一組進行循環升級戰。
《華麗咖喱食桌》原型是船津一輝過去在《週刊YOUNG JUMP》短期連載的《黃金食桌》，《黃金食桌》是船津一輝出道之後第五篇漫畫，也是船津一輝第一部連載漫畫。
Jonny Jakobsen

Jonny Jakobsen(*17. listopadu1963Malmö) je bývalýdánsko-švédskýzpěvákstylueurodance. Na začátku své kariéry vystupoval jakoJohnny Moonshine, ale nejvíce se proslavil pod pseudonymemDr. Bombay. Pod tímto jménem vydal v roce 1998 albumRice and Curry, obsahující hityRice & Curry,Calcutta (Taxi Taxi Taxi)aSOS (The Tiger Took My Family). Následně vydal tři další alba pod jinými pseudonymy.
Jonny Jakobsen se narodil 17. listopadu 1963 ve Švédsku dánskému otci a švédské matce. Má čtyři sourozence (sestry Susanne, Vinni, Lis a bratr Niels) a jednoho syna (Jimmy Jakobsen). Než začal vystupovat jako zpěvák, působil jako taxikář vKodani.
Na začátku své kariéry vystupoval jako country zpěvákJohnny Moonshine. Pod tímto jménem vydal v roce 1995 albumJohnny Moonshine & The Troubled Water Band.
Kvůli neúspěchu alba přešel k žánrueurodance, který byl v té době populární. Spojil se s producentemRobertem Uhlmannema od roku 1998 používal jménoDr. Bombay, což byl „indický taxikář, mystik, hráč nasitár, kuchař, zaklínač hadů a vášnivý fanoušek závodů na slonech“.Vystupoval v tradičních indických oděvech (tunikakurta, turbanpagri) a s tmavými brýlemi.
O tři roky později vydal albumUnder the Kiltpod novým pseudonymemDr. MacDoo(Skot)a v letech 2006 a 2007 vydal dvě nová alba jakoCarlito(Mexičan).
V roce 2018 vydal ke dvacátému výročí nový singlStockholm to Bombay, o rok později k němu zveřejnil hudební video.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuJonny Jakobsenna anglické Wikipedii.
ශ්‍රී ලංකාවේ ජාතික සංකේත

ශ්‍රී ලංකාවේ ජාතික සංකේතයනු ජාතික ගීය, කොඩිය, ලාංඡනය, මල, ගස, කුරුල්ලා, සමනලයා, මැණික් ගල සහ ක්‍රීඩාවයි. ඔවුන් රට සහ එහි ජනතාව මෙන්ම සම්ප්‍රදායන්, සංස්කෘතිය, ඉතිහාසය සහ භූගෝල විද්‍යාව නියෝජනය කරයි. තවත් සංකේත කිහිපයකට ජාතික සංකේත ලෙස නිල පිළිගැනීමක් නොමැති නමුත් ප්‍රාදේශීය මට්ටමින් ජාතික සංකේත ලෙස සැලකේ.
ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජයේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ ජාතික කොඩිය, ජාතික ගීය, ජාතික දිනය සහ ජාතික භාෂාව දක්වා ඇත.ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව 1978 සැප්තැම්බර් 7 වන දින ජාතික රාජ්‍ය සභාව විසින් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. 1987 නොවැම්බර් 14 වන දින ශ්‍රී ලංකා පාර්ලිමේන්තුව විසින් ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ දහතුන්වන සංශෝධනය සම්මත කරන ලද අතර එමඟින් සිංහල සහ දෙමළ යන දෙකම ජාතික භාෂා බවට පත් කරන ලදී.
නිල තත්වයක් නොමැති ජාතික සංකේත ලැයිස්තුවක් මෙන්න.
බෙංගාලි බස

බෙංගාලි(/bɛŋˈɡɔːli/),නොහොත්බංග්ලා(বাংলাBengali pronunciation:[ˈbaŋla]), යනුවෙන්ද හැදින්වෙන මෙම බස ඉන්දු -ආර්ය භාෂාවක් වන අතරඉන්දියානු උපමහාද්වීපයේබෙංගාලකලාපයේ භාවිතා වේ. එයබංග්ලාදේශයේවැඩිපුරම කතා කරන භාෂාව වන අතරහින්දිබසට පසුවඉන්දියාවේඋපලේඛනගත භාෂා 22න් දෙවනුව වඩාත් පුළුල් ලෙස කථා කරන භාෂාව වේ. දළ වශයෙන් දේශීය කථිකයින් මිලියන 228ක් හා දෙවන භාෂා කතිකයින් ලෙස තවත් මිලියන 37ක් සිටින අතර,බෙංගාලි යනු පස්වන වැඩිපුරම කථා කරනමව් භාෂාවවන අතර ලෝකයේ මුළු කථිකයින් සංඛ්‍යාව අනුව හත්වන වැඩිපුරම කථා කරන භාෂාව වේ.
සැකිල්ල:Bengali language topicsසැකිල්ල:Languages of Bangladesh
සැකිල්ල:Eastern Indo-Aryan languages
Àwọn ọmọ Áfíríkà Amẹ́ríkà

Ọmọ Áfíríkà Amẹ́ríkàtàbíAláwọ̀dúdúArá Amẹ́ríkàjé ọmọ orílẹ̀-èdèAmerikatí wón ní ìpilẹ̀sẹ̀ ní Áfíríkà tàbí ka sọ pé orísun wọn jẹ́ Áfíríkà, àti pé wọ́ tara ìkan lára àwon ẹ̀yà ènìyàn dúdú ilẹ̀ Áfíríka wá
Àdàkọ:African American topicsÀdàkọ:Lists of African AmericansÀdàkọ:List of lists
Rice and gravy

Rice and gravyis astapleofLouisiana CreoleandCajun cuisine,made bydeglazinga pan to make browngravy, simmering with extra seasonings, and serving over steamed or boiledrice.
Rice has been a major agricultural export crop in southwestLouisianasince the late 1800sand has become a staple of local cuisine in dishes such asboudin,gumboandétouffée. Rice and gravy is traditionally made from cheaper cuts of meat and cooked in acast iron potfor a long time in order to let the tough cuts of meat becometender.Beef,pork,chicken or any other meat can be used in its preparation.Fattier cuts of beef and pork, as well as chicken, squirrel,rabbit,turkey necks,wild pig, and duck lend themselves more easily to the making of the gravy, whilevenisonand leaner cuts of beef and pork are more difficult to make tender, but can be helped by addingandouillesausage or cured porktassoto the dish during thebrowningorsmotheringprocess.Often the meat is cooked with theCajunholy trinity, amirepoixvariant ofonions,bell peppers, andceleryin roughly equal quantities, although other vegetables can also be used.
Originally a dish favored by farmers and laborers, it is now often served in localplate lunchhouses.Raised on Rice and Gravy, a 2009 documentary film by Conni Castille and Allison Bohl, chronicles the prevalence of the dish at local plate lunch houses and its enduring popularity inAcadianacuisine.AbbevillenativeBobby Charles' Rice 'N' Gravy Records is named for the popular dish.Acadian VillageinLafayetteis home to the annual "Rice and Gravy Cook-Off" sponsored by the Louisiana Beef Council.
Gravy

Gravyis asaucemade from the juices ofmeatsandvegetablesthat run naturally during cooking and often thickened with thickeners for added texture. The gravy may be further coloured and flavoured with gravy salt (a mix of salt and caramel food colouring) or gravy browning (gravy salt dissolved in water) orbouillon cubes. Powders can be used as a substitute for natural meat or vegetable extracts. Canned and instant gravies are also available.Gravy is commonly served withroasts,meatloaf,rice,noodles,fries(chips),mashed potatoes, orbiscuits(North America, seebiscuits and gravy).
Based on current understanding of what a gravy is at its core (a sauce made from meat drippings combined with a thickening agent), one of the earliest recorded instances of a gravy being used is fromThe Forme of Cury,a cookbook from the 14th century.The term "gravy" is believed to be derived from the French word "gravé"that is found in many medieval French cookbooks.
In theUnited KingdomandIreland, aSunday roastis usually served with gravy. It is commonly eaten withbeef,pork,chickenorlamb. It is also popular in different parts of England, Scotland, Wales and Ireland to have gravy with justchips(mostly from afish and chipshop orChinese takeaway).
InBritishandIrish cuisine, as well as in the cuisines ofCommonwealthcountries likeAustralia,CanadaandNew Zealand, the word gravy refers only to the meat-based sauce derived from meat juices, stock cubes or gravy granules. Use of the word "gravy" does not include other thickened sauces. One of the most popular forms isonion gravy, which is eaten with sausages,Yorkshire puddingand roast meat.
Throughout the United States, gravy is commonly eaten withThanksgivingfoods such asturkey, mashed potatoes andstuffing. One Southern United States variation is sausage gravy eaten withAmerican biscuits. Another Southern US dish that uses white gravy ischicken-fried steak.Rice and gravyis a staple ofCajunandCreole cuisinein the southern US state ofLouisiana.
Gravy is an integral part of the Canadian dishpoutine. In Quebec, poutine gravy is thin, and is sometimes a mix of beef and chicken stock. Other places in Canada use a thicker gravy, similar to an American gravy.
In some parts ofAsia, particularlyIndia, gravy is any thickened liquid part of a dish. For example, the liquid part of a thickcurrymay be referred to as gravy.
In the Mediterranean,Maghrebcuisine is dominated with gravy and bread-based dishes.Tajineand most Maghreb (Morocco, Algeria and Tunisia) dishes are derivatives of oil, meat and vegetable gravies. The dish is usually served with a loaf of bread. The bread is then dipped into the gravy and then used to gather or scoop the meat and vegetables between the index, middle finger and thumb, and consumed.
In gastronomy ofMenorca, it has been used since the English influence during the 17th century in typical Menorcan and Catalan dishes, as for examplemacarrons amb grevi(pasta).
Smothering (cooking)

Smotheringmeat, seafood or vegetables is a cooking technique used in bothCajunandCreolecuisines ofLouisiana. The technique involves cooking in a covered pan over low heat with a moderate amount of liquid,and can be regarded as a form of stove-topbraising. The meat dishes cooked in this fashion are typically served over boiled or steamed whitericeas arice and gravy, while the vegetables are typically served asside dishes.
This method of food preparation involves using theMaillard reactionto "brown" the featured meat or vegetables and usually the aromatic "trinity" as well, thendeglazingwithstockor water and simmering the mixture over low heat for an extended period of time. It is often done in acast iron potordutch oven, so the heat can be evenly applied and distributed.
A large variety of meats are "smothered" in South Louisiana cuisine, including bothdomestic animalsandwild game.Domestic animals cooked in this fashion includechicken,domestic duck,pork,beef(including such organs as theliver), anddomestic rabbit. Wild game commonly cooked in this fashion includesquirrel,rabbit,nutria rat,feral pig,woodcock,wild duck, andvenison.Originally a dish made from cheap cuts of meat favored by farmers and laborers, popular versions of the dish such as "smothered steak" and "smothered pork roast" are served throughoutAcadianaat local "plate lunch houses".Raised on Rice and Gravy, a 2009 documentary film by Conni Castille and Allison Bohl, chronicles the prevalence of the dish at local plate lunch houses and its enduring popularity in local cuisine.
InFrench, the word "étouffée" means "smothered".Étouffée can be made using different shellfish, the most popular version of the dish beingCrawfishÉtouffée, although shrimp is also used. Originally étouffée was a popular dish in theAcadianaarea surroundingLafayette.In the late twentieth century a waiter at the popularBourbon Streetrestaurant,Galatoire'sbrought the dish in to his employer to try, the dish was added to their menu.Other restaurants in the city of New Orleans soon followed, with the dish gaining in popularity with locals and tourists alike.ManyCajunrestaurant owners claim that étouffée is the most popular dish on their menus.
Varieties of vegetables cooked by smothering include cabbage,okra, potatoes and corn. The vegetables are kept from burning by the addition of animal fats or oils, or the addition of meat products such assalt porkorandouille.
List of American foods

This is alist of American foodsand dishes where few actually originated from America but have become a national favorite. There are a few foods that predate colonization, and theEuropean colonization of the Americasbrought about the introduction of many new ingredients and cooking styles. This variety continued expanding well into the 19th and 20th proportional to the influx migrants from additional foreign nations. There is a rich diversity in food preparation throughout the United States.
This list is not exhaustive, nor does it cover every item consumed in the U.S., but it does include foods and dishes that are common in the U.S. (highly available and regularly consumed), or which originated there. The list is representative only. For more foods in a given category, see the main article for that category.
This includes general areas of food interest relating to the United States.