davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
จักรพรรดิไดโงะ

จักรพรรดิไดโงะ(ญี่ปุ่น:醍醐天皇;โรมาจิ:Daigo-tennō; 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 884 – 23 ตุลาคม ค.ศ. 930) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 60ตามที่ได้จัดเรียงไว้ในลำดับการสืบราชบัลลังก์
จักรพรรดิไดโงะครองราชย์ระหว่างค.ศ. 897 ถึง 930พระนามของพระองค์นำมาจากสถานที่ฝังพระศพ
ไดโงะเป็นพระราชโอรสองค์โตของจักรพรรดิอูดะพระราชมารดาของพระองค์คือฟูจิวาระโนะ ทาเนโกะ (หรือ อินชิ) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ ทากาฟูจิรัฐมนตรีส่วนกลางพระองค์ทรงขึ้นครองราชย์แต่ทรงพระเยาว์หลังจากจักรพรรดิอูดะ พระราชบิดา ทรงสละราชสมบัติใน ค.ศ. 897 พระราชมารดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ก่อนขึ้นครองราชย์ ดังนั้นพระองค์ทรงได้รับเลี้ยงจากฟูจิวาระ โนะ อนชิ พระมเหสีอีกพระองค์ของอูดะผู้เป็นธิดาในอดีตคัมปากุฟูจิวาระ โนะ โมตตสึเนะ
จักรพรรดิโคโกพระอัยกาของไดโงะ ทรงลดพระยศของพวกพระราชโอรสจากเชื้อพระวงศ์มาเป็นสามัญชน เพื่อลดรายจ่ายของรัฐ รวมทั้งอิทธิพลทางการเมืองของพวกเขา นอกจากนี้ พวกเขายังได้รับนามสกุลมินาโมโตะดังนั้น ไดโงะจึงไม่ได้เกิดเป็นเชื้อพระวงศ์และมีพระนามว่ามินาโมโตะ โนะ โคเรซาเนะ(源維城) จนกระทั่ง ค.ศ. 887 เมื่อมินาโมโตะ โนะ ซาดามิ (อดีตเจ้าชายซาดามิ) พระราชบิดาของไดโงะ ได้รับการเลื่อนขึ้นเป็นเจ้าชายและรัชทายาทในพระราชบัลลังก์หลังจากนั้น พระนามส่วนพระองค์ (อิมินะ) จึงเปลี่ยนเป็นอัตสึฮิโตะ(ญี่ปุ่น:敦仁親王;โรมาจิ:Atsuhito Shinnō)หรือโอโนะ-เทอิก่อนขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ
ไดโงะทรงมีจักรพรรดินี พระมเหสี และพระสนมรวม 21 พระนาง และมีพระราชโอรสธิดารวม 36 พระองค์
การเปลี่ยนชื่อรัชสมัยใน ค.ศ. 898 เป็นจุดเริ่มต้นของรัชสมัยจักรพรรดิไดโงะเหตุการณ์สำคัญในช่วง 34 ปีของไดโงะอยู่ที่พระองค์ทรงปกครองด้วยตนเอง โดยไม่มีผู้สำเร็จราชการจากตระกูลฟูจิวาระแม้ว่าพระองค์มีเชื้อสายจากฟูจิวาระอยู่ส่วนหนึ่ง
ปีในรัชสมัยไดโงะมีมากกว่าหนึ่งชื่อศักราชหรือเน็งโง
จักรพรรดินี (ชูงู):ฟูจิวาระ โนะ อนชิ(藤原穏子) ธิดาในคัมปากุฟูจิวาระ โนะ โมตตสึเนะ
พระมเหสี (ฮิ):เจ้าหญิงอิชิ(為子内親王, สวรรคต ค.ศ. 899) พระราชธิดาในจักรพรรดิโคโก
พระมเหสี (เนียวโงะ): มินาโมโตะ โนะวาชิ(源和子; สวรรคต ค.ศ. 947) พระราชธิดาในจักรพรรดิโคโก
พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะโนชิ(藤原能子; สวรรคต ค.ศ. 964) ธิดาในอูไดจิงฟูจิวาระ โนะ ซาดากาตะ; ภายหลังสมรสกับฟูจิวาระ โนะ ซาเนโยริ
พระมเหสี (เนียวโงะ): นางพระกำนัลฟูจิวาระ โนะ วากาโกะ (藤原和香子, สวรรคต ค.ศ. 935) ธิดาในไดนางงฟูจิวาระ โนะ ซาดากูนิ
แคว้นบุงโงะ

แคว้นบุงโงะ(豊後国) เป็นแคว้นของญี่ปุ่นทางทิศตะวันออกของเกาะคีวชูในพื้นที่ของจังหวัดโออิตะ. บางครั้งเรียกว่าโฮชู (豊州) พร้อมด้วยแคว้นบูเซ็ง. แคว้นบุงโงะมีอาณาเขตติดต่อกับแคว้นบูเซ็ง,แคว้นฮีวงะ,แคว้นฮิโงะ,แคว้นชิกูโกะและแคว้นชิกูเซ็ง
ในตอนท้ายของคริสต์ศตวรรษที่ 7จังหวัดโทโยถูกแบ่งออกเป็นบูเซ็ง และบุงโงะ. จนกระทั่งถึงช่วงยุคเฮอังบุงโงะถูกอ่านเป็น โทโยกูนิ โนะ มิชิ โนะ ชิริ.
เป็นที่เชื่อกันว่าเมืองหลวงของบุงโงะตั้งอยู่ใน ฟูรูโงะ (古国府) ส่วนของเมืองโออิตะแต่เมื่อปี 2559 ไม่พบหลักฐานทางโบราณคดี
ศาลเจ้าชินโตที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งบุงโงะ (豊前一宮, บูเซ็ง อิชิโนะมิยะ) มอบให้แก่ศาลเจ้าอูซะที่รู้จักในชื่อ ศาลเจ้าฮาชิมังแห่งอูซะ หรือ ศาลเจ้าชินโตแห่งอูซะ ในเขตอูซะ (อูซะ,จังหวัดโออิตะในปัจจุบัน) ศาลเจ้าอูซะไม่เพียงแต่มีอำนาจทางศาสนาเท่านั้น แต่ยังมีอิทธิพลทางการเมืองต่อการปกครองท้องถิ่น แต่อิทธิพลของพวกเขาก็ลดลงจนถึงยุคเซ็งโงกุ
ในช่วงยุคเซ็งโงกุในช่วงกลางของศตวรรษที่ 16บุงโงะเป็นฐานที่มั่นของตระกูลโอโทโมะ.ตระกูลโออูชิในภาคตะวันตกของชูโงกุได้รับอิทธิพลทางการเมืองจากแคว้นบูเซ็ง ในช่วงกลางของสมัยทั้งสองตระกูลเริ่มเสื่อมอำนาจ. หลังจากโทโยโตมิ ฮิเดโยชิได้มอบอำนาจในคีวชู, 120,000 koku ของแคว้นบูเซ็งให้แก่ คูโรดะ โยชิตากะ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1587, ผู้สร้างโคกูระ, ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของคิตะคีวชู,จังหวัดฟูกูโอกะ, และสร้างปราสาทบนที่ดินของเขา ส่วนอื่น ๆ ของจังหวัดแบ่งออกเป็นส่วน ๆ และมอบให้กับไดเมียวคนอื่น ๆ
ในปี ค.ศ. 1600 เรือของเนเธอร์แลนด์ซึ่งเดินเรือโดยชาวอังกฤษวิลเลี่ยม อดัมส์ได้อับปางบนชายฝั่งของบุงโงะ
รากูโงะ

รากูโงะ(ญี่ปุ่น:落語;โรมาจิ:Rakugo; แปลว่า "คำตก") เป็นรูปแบบความบันเทิงที่ใช้คำพูดของญี่ปุ่นโดยนักเล่าเรื่องเดี่ยว (ญี่ปุ่น:落語家;โรมาจิ:rakugoka) นั่งบนเวทีที่เรียกว่าโคซะ(ญี่ปุ่น:高座;โรมาจิ:kōza) ใช้เพียงพัดกระดาษ (ญี่ปุ่น:扇子;โรมาจิ:sensu) และผ้าผืนเล็ก (ญี่ปุ่น:手拭;โรมาจิ:tenugui) เป็นอุปกรณ์ และไม่มีการยืนขึ้นมาจากตำแหน่งนั่งบนเบาะรองนั่ง (ญี่ปุ่น:正座;โรมาจิ:seiza) ศิลปินรากูโงะจะเล่าเรื่องตลก (หรือบางครั้งเป็นเรื่องซึ้งกินใจ) ที่ยาวและซับซ้อน เรื่องราวที่เล่ามักเป็นบทสนทนาระหว่างตัวละครสองคนหรือมากกว่า ความแตกต่างระหว่างตัวละครจะแสดงออกมาผ่านเพียงการเปลี่ยนแปลงของระดับเสียง น้ำเสียง หรือการหันศีรษะเล็กน้อย
รากูโงะเดิมรู้จักในชื่อคารูกูจิ(ญี่ปุ่น:軽口;โรมาจิ:karukuchi)การปรากฏของอักษรคันจิที่เก่าแก่ที่สุดที่หมายความถึงการแสดงชนิดนี้มีตั้งแต่ ค.ศ. 1797 แต่เวลานั้นตัวอักษรดังกล่าว (落とし噺) โดยปกติอ่านว่าโอโตชิบานาชิ(การพูดที่ตกลง)
ในช่วงกลางยุคเมจิ(ค.ศ. 1868–1912) คำว่ารากูโงะเริ่มมีการใช้เป็นครั้งแรก และกลายมาเป็นคำที่ใช้ทั่วไปในยุคโชวะ(ค.ศ. 1926–1989).
ไดโงะ (นักร้อง)

ไดโงะ ไนโต(ญี่ปุ่น:内藤 大湖;โรมาจิ:Naitō Daigoเกิดวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1978 ที่โตเกียวประเทศญี่ปุ่น) หรือชื่อในวงการว่าไดโงะ(DAIGO) หรือเดิมรู้จักกันในชื่อไดโงะ☆สตาร์ดัสต์(DAIGO☆STARDUST) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักแสดง และนักพากย์เสียงชาวญี่ปุ่น เขาเริ่มต้นอาชีพใน ค.ศ. 2003 ในชื่อ ไดโงะ สตาร์ดัสต์ สังกัดวิกเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ต่อมาใน ค.ศ. 2007 เขาก่อตั้งวงดนตรีร็อกชื่อว่า เบรกเกอซ์ เขามีผลงานการแสดงที่มีชื่อเสียงในบทบาท ยูกิชิ โออิชิ ในเรื่องเลิฟชัฟเฟิล
ไดโงะเกิดวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1978 ที่เขตนากาโนะในโตเกียวเขาอาศัยที่อิจิกาวะในจังหวัดชิบะตั้งแต่ตอนอายุ 3 ขวบจนถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 เขาย้ายกลับโตเกียวหลังจากที่ตาของเขาโนโบรุ ทาเกชิตะเข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นเขาเข้าศึกษาที่โรงเรียนทามางาวะและคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยทามางาวะ ซึ่งเขาลาออกกลางคัน เขาชื่นชอบการฟังเพลงร็อกนับตั้งแต่ที่เขาอายุยังน้อย โดยเขามักฟังเพลงร็อกของวงโบอี และพยายามฝึกเล่นกีตาร์คลาสสิก แต่ต่อมาก็เปลี่ยนไปเล่นกีตาร์ไฟฟ้าแทน เขาชื่นชอบวงB'zและได้ก่อตั้งวงดนตรีคัฟเวอร์ในโรงเรียนมัธยมปลายของเขา เขาเริ่มฝึกร้องเพลงตอนมัธยมศึกษาปีที่ 6 และก่อตั้งวง JZEIL ซึ่งได้แสดงในเทศกาลโรงเรียนก่อนที่เขาจะสำเร็จการศึกษา วงนี้ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากและมีโอกาสกลายเป็นวงดนตรีอาชีพ อย่างไรก็ตาม วงถูกยุบเมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2001
หลังจากที่วง JZEIL ถูกยุบ เขาได้เริ่มเป็นนักร้องเดี่ยวภายใต้ชื่อ "ไดโงะกับของเล่นอวกาศ" ต่อมาในวัย 25 ปี เขาได้เปิดตัวภายใต้ชื่อ ไดโงะ☆สตาร์ดัสต์ เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2003 ซึ่งเขาได้รับความช่วยเหลือจากช่างภาพ คาโต มาโซโนริ
ตาของไดโงะมีชื่อว่า โนโบรุ มาเกชิตะ เป็นอดีตนายกรัฐมนตรีชาวญี่ปุ่น พี่สาวของไดโงะมีชื่อว่า เอย์โกะ ไนโต เป็นนักวาดมังงะที่รู้จักกันในนามปากกา เอย์กิเอย์กิ
ในวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 2016 เขาสมรสกับเคโกะ คิตะงะวะที่เคยแสดงเป็นเซเลอร์มาร์ส
อากิฮิโกะ นาโงะ

อากิฮิโกะ นาโงะ(ญี่ปุ่น:名護明彦;โรมาจิ:Nago Akihiko) เป็นนักมวยสากลอาชีพชาวญี่ปุ่น เคยชิงแชมป์โลกหลายครั้งแต่ไม่ประสบความสำเร็จ
อากิฮิโกะ นาโงะ เกิดเมื่อวันที่26 กันยายนพ.ศ. 2519ที่เมืองนาฮะประเทศญี่ปุ่นเคยเป็นนักมวยสร้างของญี่ปุ่นที่หมายมั่นว่าจะเป็นแชมป์โลกคนต่อไป เพราะมีเชิงชกดี มีน้ำหนักหมัดที่หนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งหมัดซ้าย ก่อนมาชกมวยสากลอาชีพนั้น  นาโงะเคยชกมวยสากลสมัครเล่นมาก่อน และเป็นแชมป์มวยสากลสมัครเล่นระดับมัธยมปลายของญี่ปุ่น  หลังจากชนะรวดมาทั้งหมด 16 ครั้ง รวมทั้งได้แชมป์ประเทศญี่ปุ่นรุ่นฟลายเวท และแชมป์ประเทศญี่ปุ่นรุ่นจูเนียร์แบนตั้มเวทโดยการชนะคะแนนเคจิ ยามางูจินาโงะจึงได้มีโอกาสขึ้นชิงแชมป์โลกครั้งแรกของสมาคมมวยโลก (WBA) ในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ในปีพ.ศ. 2542กับฮิเดกิ โทดากะนักมวยชาวญี่ปุ่นด้วยกันเอง ปรากฏว่านาโงะเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป  จากนั้นนาโงะได้ขึ้นชกอีก 3 ครั้ง จึงได้โอกาสชิงแชมป์โลกเป็นครั้งที่สอง ในปีพ.ศ. 2543ของสภามวยโลก (WBC) ในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท กับมาซาโมริ โทกูยามะนักมวยชาวเกาหลีเหนือที่โอนสัญชาติเป็นญี่ปุ่น ปรากฏว่านาโงะก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอีก หลังจากนั้น อากิฮิโกะ นาโงะ  ได้ชกกับนักมวยชาวไทยทองเจริญ อ.สุวรรณศิลป์ ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน 8 ยกไปอีก จากนักมวยสร้างจึงกลายเป็นเพียงนักมวยพื้น ๆ ธรรมดา ๆ แต่ก็ยังขึ้นชกอย่างสม่ำเสมอ จนกระทั่งเลิกชกมวยไปใน พ.ศ. 2556
อากิฮิโกะ นาโงะ มีผู้จัดการและเทรนเนอร์เป็นถึงอดีตแชมป์โลกของญี่ปุ่นถึง 2 คน คือโยชิโอะ ชิราอิแชมป์โลกคนแรกของญี่ปุ่น และโยโก กูชิเก็งอดีตแชมป์โลกของสมาคมมวยโลก(WBA) ในรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท
ที่ป้องกันตำแหน่งแชมป์ไว้ได้มากที่สุดของญี่ปุ่นคือ 13 ครั้ง
เคโงะ ฮิงาชิ

เคโงะ ฮิงาชิ(ญี่ปุ่น:東 慶悟;โรมาจิ:Higashi Keigo) เกิดวันที่20 กรกฎาคมค.ศ. 1990ที่คิตะกีวชูเป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่นปัจจุบันเล่นในสังกัดทีมโออิตะ ตรีนิตะและเป็นผู้ทำคะแนนชนะทีมชาติไทยในการแข่งขันฟุตบอลในเอเชียนเกมส์ 2010ด้วยคะแนน 1 ประตูต่อ 0 เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 ที่สนามหวงผู่เมืองกว่างโจวประเทศจีน
Updated to 4 January 2021.
笹糰子

笹糰子（日语：笹団子）為日本新潟縣以及山形縣代表性的和菓子。
傳統的笹糰子製作方法，一般先用幾片赤竹葉包裹住內餡為豆沙的魁蒿糯米糰子後，將兩端用薹草或灯心草草繩繫住，把糰子緊緊綁在中間，再將之蒸熟或煮熟（各產地的製作方式稍有差異）。除了新潟县之外，其他縣亦有類似的和菓子，例如在山形县，笹糰子在端午節期間被當作零食食用，有些地方也將其作為學校午餐的食品。而在茨城縣的常陸太田市，也有與笹糰子相仿的和菓子，不過當地的糯米糰子在製作時並未摻入魁蒿，外觀呈現白色。
根據《北越風土記》記載，笹糰子起源於戰國時代，製作目的在於方便攜帶和保存。此外還有一種流行的說法認為笹糰子是由上杉謙信發明的。笹糰子作為新潟地區的一種鄉土食品，基本上一般家庭大都在初春時製作，還可搭配羊栖菜或荒布（日语：アラメ）一同食用。
時至今日，笹糰子不僅在日本的超市、鐵路車站、道之驛、停車場、休息區以及上越新幹線和特急列車上普遍都有銷售，其作為新潟縣居民熟悉而喜愛的和菓子，在該地區的歷史可說是淵遠流長，被譽為「新潟的靈魂食品」。
糖不甩

糖不甩（粤拼：tongbatlat），是一種流行於中國廣東地區的甜品，相傳源自東莞市東坑鎮。糖不甩的主要成份是糯米，配料是花生粉、芝麻和黃糖粉。糖不甩的意思是黏上糖而不會甩掉。
櫻桃小丸子

櫻桃小丸子（粵拼：jing1tou4siu2jyun4zi2；ちびまる子ちゃん）係套日本嘅漫畫同動畫，原作漫畫由作者櫻桃子（日文：さくらももこ）於1986年8月至到1996年6月喺RIBON雜誌上連載，2002至2016年喺RIBON作不定期連載，總共17本單行本。爾部漫畫嘅故事發生喺1970年代，作者加入咗自己細嗰時嘅經歷入去。動畫版喺1990年開始製作並播出，到咗2006年重改拍成真人版電影。
另外喺2007至2011年，櫻桃小丸子嘅4格漫畫喺多份報紙上刊登。4格漫畫改以現代為舞台。
櫻桃小丸子嘅形象非常深入人心，爾部作品成為咗日本文化嘅一部份，唔單止喺日本等亞洲地區播出，喺德國等歐美國家都有配音版本播映。
櫻桃子喺2018年逝世之後，櫻桃小丸子漫畫改由Sakura Production職員畫，並由2019年10月開始喺RIBON作不定期連載。
喺香港，1995年櫻桃小丸子首次喺香港有線電視兒童台播映，小丸子嘅配音員係「張雪儀」，之後1997年到1998年喺無綫電視翡翠台播映，2004年到2007年雙喺無綫兒童台（前身係TVBQ）播映。呢部動畫片除咗日本原版配音，喺香港、台灣同中國大陸三個地區都有唔同嘅配音版本，小丸子嘅配音員日本係Tarako，香港係鄭麗麗，台灣係馮友微同林凱羚，中國大陸係鄧玉婷。
喺德國，2000年8月28號到2000年11月3號先喺Super RTL電視台播映咗就得52集嘅德文配音版。
2008年2月10號，香港翡翠台為配合農曆新年，將真人版用《福星高照小丸子》呢個名播映。
櫻桃子

櫻桃子（粵拼：jing1tou4zi2；日文：さくら ももこ；1965年5月8號—2018年8月15號），係日本漫畫家，靜岡縣清水市（而家靜岡縣靜岡市清水區）人。佢最出名作品係《櫻桃小丸子》。
櫻桃子喺2018年8月15號晚8點29分因乳癌病逝，終年53歲。8月27號，佢嘅死訊喺完成身後事之後先至公佈。
「櫻桃子」係佢嘅筆名，真名冇公開。有報導話係「三浦美紀」。
歐倩怡

歐倩怡（Cindy Au；1979年12月16號—）係香港女演員同歌手，無綫電視前藝員。佢喺香港出世，祖籍廣東順德。佢老公係香港男藝人郭晉安。佢嘅歌曲代表作係卡通片《櫻桃小丸子》主題曲《問題天天都多》。