อาอิ คาโงะ

อาอิ คาโงะ(ญี่ปุ่น:加護 亜依;โรมาจิ:Ai Kago; เกิด 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531) เป็นนักร้องและนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่นเธอเป็นอดีตสมาชิกรุ่นที่ 4 ของมอร์นิงมูซูเมะ
อาอิ คาโงะ เริ่มงานในสายบันเทิงครั้งแรกด้วยการผ่านเข้าไปเป็นสมาชิกรุ่นที่ 4 ของกลุ่มนักร้องหญิงมอร์นิงมุซุเมะจากโครงการมอร์นิงมุซุเมะ สึอิกะ ออดิชัน ครั้งที่ 3เมื่อปีพ.ศ. 2543พร้อมกันกับริกะ อิชิกาวะ,ฮิโตมิ โยชิซาวะและโนโซมิ สึจิซึ่งในขณะนั้นคาโงะมีอายุเพียง 12 ปีเท่านั้น สำหรับเพลงของมอร์นิงมุซุเมะที่เธอได้ร่วมร้องเป็นเพลงแรก ได้แก่เพลงแฮปปี้ซัมเมอร์เวดดิงเพลงซิงเกิลที่ 10 ของกลุ่ม
เธอกับโนโซมิ สึจิ เพื่อนร่วมรุ่นอีกคนหนึ่ง ได้ใช้เวลาไม่นานในการกลายเป็นคู่ที่โด่งดังที่สุดประจำกลุ่ม ซึ่งสถานะดังกล่าวนี้ ได้ทวีคูณขึ้นไปอีกเมื่อเธอทั้งคู่ได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกรุ่นก่อตั้งของกลุ่มนักร้องย่อยมินิโมนิร่วมกับสมาชิกอีก 2 คน ได้แก่มาริ ยางูจิและมิกะ ทอดด์(อดีตสมาชิกกลุ่มโคโคนัทส์มุซุเมะ) ซึ่งต่อมากลุ่มย่อยกลุ่มนี้ได้กลายเป็นกลุ่มย่อยของมอร์นิงมุซุเมะที่ได้รับความนิยมสูงสุดในช่วงเวลาหนึ่ง
และนอกจากมินิโมนิแล้ว เธอยังได้เป็นสมาชิกของกลุ่มนักร้องย่อยกลุ่มแรกของมอร์นิงมุซุเมะที่ชื่อทัมโปโปะอีกด้วย รวมไปถึงกลุ่มในระบบซัมเมอร์ชัฟเฟิลยูนิทส์ที่มีชื่อเสียงอีก 3 กลุ่มด้วยกัน ได้แก่3นิงมัตสึริในปีพ.ศ. 2544(ร่วมกับริกะ อิชิกาวะ และอายะ มัตสึอูระ),แฮปปีเซเว็นในปีพ.ศ. 2545และซอลท์5ในปีพ.ศ. 2546
ต่อมาหลังจากที่มินิโมนิต้องพบกับภาวะชะงักงันอย่างไร้กำหนด เธอกับสึจิจึงได้หันไปเปิดตัวกลุ่มนักร้องคู่ของพวกเธอเองภายใต้ชื่อดับเบิลยูโดยในขณะนั้นเธอทั้งสองเริ่มที่จะผ่อนปรนสัญญางานกับทางมอร์นิงมุซุเมะให้น้อยลง และตั้งใจจะยุติงานในกลุ่มมินิโมนิที่ใกล้จะยุติกลุ่มไปอย่างสิ้นเชิง
เมื่อถึงเดือนสิงหาคมพ.ศ. 2547เธอกับสึจิก็ได้ 'สำเร็จการศึกษา' จากมอร์นิงมุซุเมะไป เพื่อที่จะทุ่มเทให้กับดับเบิลยูอย่างเต็มที่ โดยผลงานที่พวกเธอได้สร้างเอาไว้ในฐานะของดับเบิลยูจนถึงทุกวันนี้นั้น ก็ได้แก่ อัลบั้มเพลงออกมา 2 อัลบั้ม และเพลงซิงเกิลอีก 6 เพลงด้วยกัน
นอกจากจะเป็นนักร้องแล้ว คาโงะยังเคยเป็นนักทำลายสถิติโลกผู้ที่สามารถเหวี่ยงฮูลาฮูปที่ใหญ่ที่สุดได้นานที่สุดในโลกร่วมกันกับโนโซมิ สึจิเพื่อนสนิทและเพื่อนร่วมกลุ่มมอร์นิงมุซุเมะมินิโมนิและดับเบิลยูได้อีกด้วย โดยชื่อของเธอทั้งสองนั้นได้รับการบันทึกเอาไว้ในหนังสือบันทึกสถิติโลกกินเนสส์(กินเนสส์บุ๊ก) ทั้งฉบับประจำปีพ.ศ. 2548และฉบับประจำปีพ.ศ. 2549
ห่วงฮูลาฮูปที่เธอกับสึจิใช้ในการทำลายสถิติครั้งนั้นมีเส้นผ่าศูนย์กลางยาว 4.08 เมตร (ประมาณ 13.4 ฟุต) ซึ่งถือได้ว่าเป็นห่วงฮูลาฮูปที่ใหญ่ที่สุดในขณะนั้น เธอทั้งสองได้บันทึกสถิตินี้เมื่อวันที่1 มกราคมพ.ศ. 2547ผ่านทางการถ่ายทอดสดจากรายการโทรทัศน์พิเศษฉลองเทศกาลปีใหม่ของสถานีเครือข่ายโทรทัศน์นิปปงณกรุงโตเกียวประเทศญี่ปุ่น
สถิติดังกล่าวนี้ ได้ถูกทำลายลงไปเมื่อเดือนกันยายนพ.ศ. 2548โดยชาวอเมริกันที่ชื่อแอส์ชริตา เฟอร์แมน
ทุกวันนี้ยังไม่มีสัญญาณใด ๆ ที่บอกว่า เธอและสึจิจะกลับมาทวงสถิติเดิมคืนอีกครั้งหนึ่งเลย
ในช่วงที่คาโงะยังเป็นนักร้องอยู่ จนกระทั่งวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 เมื่อนิตยสารฟรายเดย์ของญี่ปุ่น(ซึ่งก็คือนิตยสารเดียวกันกับที่เป็นต้นเหตุให้มาริ ยางูจิอดีตสมาชิกรุ่นที่ 2 ของมอร์นิงมูซู เมะต้องปลดตัวเองออกจากวงอย่างกะทันหัน) ได้มีการลงภาพถ่ายของเธอในขณะที่กำลังสูบบุหรี่อยู่ เหตุการณ์ดังกล่าวร้อนไปถึงความมั่นคงในหน้าที่การงานของเธอ เนื่องจากว่าตามกฎหมายของประเทศญี่ปุ่นบุคคลที่สามารถจะสูบบุหรี่ได้จะต้องมีอายุ 20 ปีขึ้นไป ซึ่งในขณะนั้น คาโงะในขณะนั้นอายุเพียงได้ 18 ปี ดังนั้นข่าวนี้จึงกลายเป็นข่าวฉาวอย่างเลี่ยงไม่ได้ เป็นผลให้ต้นสังกัดเฮลโล! โปรเจกต์ต้องออกมาประกาศพักงานของเธอโดยที่ไม่มีกำหนด
จากบทสรุปดังกล่าวนี้ ได้ส่งผลให้วงดูโอ้อย่างดับเบิลยูที่เธอร่วมกับโนโซมิ สึจิต้องรับผลกระทบไปด้วย  เนื่องจากว่างานต่าง ๆ ของวงที่ได้วางแผนเอาไว้ในขณะนั้น ทั้งกำหนดเปิดตัวเพลงซิงเกิลที่ 7 และอัลบั้มที่ 3 ในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ และกำหนดการโปรโมตผลงานเพลงในวันที่ 8 และ 15 มีนาคม ก็ต้องถูกยกเลิกไปทั้งหมด นอกจากนั้นแล้ว เธอก็ยังไม่สามารถออกมาร้องเพลงตามงานต่าง ๆ ได้ด้วยตัวเองอีกด้วย
การลงโทษดังกล่าว ได้มีผู้คาดการณ์ว่าจะเป็นบทลงโทษระยะสั้นเท่านั้น โดยทางสื่อมวลชนของญี่ปุ่นได้ออกมารายงานในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ว่า เธอจะถูกลงโทษอย่างมากไม่น่าจะเกิน 1 เดือน โดยทางเธอเองก็ได้กล่าวว่า อาจจะกลับมาปรากฏตัวอีกครั้งในช่วงเดือนสิงหาคมของปีเดียวกันนี้
แต่หลังจากวันที่เธอได้รับการลงโทษมาแล้ว 5 เดือน นิตยสารแฟลชของญี่ปุ่นฉบับเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2549 ก็ได้ตีพิมพ์ภาพถ่ายของเธอเป็นครั้งแรกหลังจากที่ตกเป็นข่าวอื้อฉาวดังกล่าว โดยได้มีการรายงานว่า เธอได้ย้ายออกจากห้องชุดของเธอในกรุงโตเกียวและกลับไปพำนักกับครอบครัวของเธอในนาระและยังไม่รู้ว่าเธอจะกลับสู่วงการเพลงอีกเมื่อไร
จนกระทั่งปี พ.ศ. 2550 เธอได้กลับมาปรากฏตัวต่อสาธารณชนอีกครั้งผ่านการให้สัมภาษณ์ทางนิตยสารฟรายเดย์ โดยเธอได้กล่าวว่า หนึ่งปีก่อนหน้านี้เธอได้ใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่กับครอบครัวของเธอในนาระจริง ๆ แต่ทางนายจ้างของเธอได้ช่วยหาทางให้เธอกลับมาทำงานในกรุงโตเกียวอีกครั้ง ปัจจุบันนี้เธอจึงได้กลับเข้ามาทำงานในบริษัทอัพ-ฟรอนต์ เวิร์คส(บริษัทแม่ของเฮลโล! โปรเจกต์) ซึ่งเธอได้เริ่มทำงานที่นี่ตั้งแต่วันที่ 23 มกราคมของปีเดียวกัน โดยมีขอบข่ายงานเทียบเท่ากับพนักงานเสมียนและพนักงานบริการอื่น ๆ เช่น คอยรับโทรศัพท์หรือเสิร์ฟน้ำชาเป็นต้น เธอยังได้เปิดเผยความรู้สึกออกมาอีกว่า หลังจากที่ได้รับประสบการณ์เชิงลบจากข่าวอื้อฉาวดังกล่าวข้างต้นไปแล้วนั้น เธอรู้สึกว่าทัศนคติที่เธอมีต่อการดำเนินชีวิตได้เปลี่ยนแปลงไป และยังรู้สึกอีกว่าตัวของเธอนั้นมีความรับผิดชอบมากขึ้น
นอกจากนั้นแล้ว ในบทสัมภาษณ์เดียวกันคาโงะยังได้กล่าวอีกว่า เธอได้มีโอกาสกลับไปพบกับสมาชิกของมอร์นิงมูซูเมะคนอื่น ๆ ที่โยโกฮามาอารีนาแล้ว โดยในตอนแรกที่พบหน้ากัน ไม่มีสมาชิกคนใดเลยที่จำเธอได้เนื่องมาจากว่าน้ำหนักของเธอลดลงนั่นเอง
ส่วนในเรื่องของงานเพลงนั้น ทางต้นสังกัดของเธอได้ออกมากล่าวว่า ได้มีการทำงานกันเพื่อเตรียมพร้อมที่จะให้เธอกลับมาในวงการเพลงอีกครั้งหนึ่งเอาไว้แล้ว ซึ่งในระดับของรายละเอียดนั้นยังไม่เป็นที่แน่ชัดมากนัก
ทุกสิ่งทุกอย่างเหมือนจะดำเนินไปด้วยดี แต่คาโงะก็ต้องตกเป็นข่าวฉาวอีกครั้ง เนื่องจากมีคนไปพบว่าเธอกำลังออกเดทอยู่กับชายคนหนึ่ง อายุ 37 ปี ซึ่งหลังจากข่าวนี้แพร่กระจายออกไป ในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2550 เธอก็ถูกยกเลิกสัญญาทั้งหมดและได้รับการเชิญให้ออกจากอัพ-ฟรอนท์ เอเจนซี ไปในที่สุด
และนี่คือส่วนหนึ่งของข้อความในประกาศจากทางอัพ-ฟรอนท์ เอเจนซี เกี่ยวกับการยกเลิกสัญญาและการเชิญอาอิ คาโงะ ออกจากสังกัด
(ประกาศฉบับนี้ ลงวันที่ 26 มีนาคม 2550 ลงชื่อคาวากุจิ ยูกิจิตัวแทนกรรมการบริษัทอัพ-ฟรอนต์ เอเจนซี)
ทางด้านสึงกุผู้ที่เป็นโปรดิวเซอร์ของมอร์นิงมูซูเมะก็ได้แสดงความรู้สึกต่อเหตุการณ์นี้ว่า เป็นข่าวที่น่าเสียใจมาก เพราะตัวเขาเองก็กำลังรอคอยการกลับมาของคาโงะอยู่เหมือนกัน และยังได้กล่าวเสริมว่า เขารักคาโงะเปรียบเสมือนเป็นลูกอีกคนหนึ่ง ยังไงเขาก็ต้องสนับสนุนตัวเธออยู่ แต่กฎก็คือกฎ เธอและพวกเขาไม่สามารถทำอะไรได้มากกว่านั้น นอกจากยอมรับความจริงให้กับมัน
วันที่5 พฤษภาคมพ.ศ. 2550ทางสถานีโทรทัศน์โตเกียวบอร์ดแคสติงซิสเตมได้รายงานข่าวว่า คาโงะได้เซ็นสัญญากับบริษัทเอเจนซีอื่น ซึ่งอยู่ในเมืองนาระบ้านเกิดของเธอเองต่อมา วันที่25 สิงหาคมปีเดียวกัน มารดาของเธอได้ให้สัมภาษณ์ต่อนิตยสาร"โจเซ เซเวน" ของญี่ปุ่นว่า คาโงะได้เดินทางออกจากญี่ปุ่น และขณะกำลังพำนักอยู่ ณนครนิวยอร์กรัฐนิวยอร์กสหรัฐอเมริกา