คาโต โยชิอากิ

คาโตะ โยชิอากิ(ญี่ปุ่น:加藤 嘉明;โรมาจิ:Katō Yoshiaki) เป็นหนึ่งในแม่ทัพของตระกูลโทโยโตมิและเป็นหนึ่งในแม่ทัพของตระกูลโทกุงาวะในช่วงศึกเซกิงาฮาระเขาเป็นหนึ่งในเจ็ดขุนพลหอกผู้กล้าแห่งชิสุงาตาเกะ (賤ヶ岳の七本槍) ร่วมกับคาโตะ คิโยมาสะ,ฟุกุชิมะ มาซาโนริ,วากิซากะ ยาสุฮารุ,คาตากิริ คัตสึโมโตะ,ฮิราโนะ นากายาสุและคะซุยะ ทาเกะโนริ
เขาเป็นที่รู้จักในชื่อเล่นคือ ซามะโนะสุเกะ (左馬助) เมื่อตอนที่เขาเกิด โนริอากิผู้เป็นบิดา ได้ไปเข้าร่วมกับกลุ่มอิกโกะ-อิกกิและก่อการจราจลในแคว้นมิกาวะ เมื่อการจราจลถูกโทกุงาวะ อิเอยาสุเข้าปราบปราม ตัวเขาในวัยแบเบาะจึงต้องลี้ภัยไปยังแคว้นโอมิพร้อมกับบิดา ซึ่งต่อมาบิดาก็ได้รับใช้ฮิเดโยชิที่ปราสาทนากาฮามะและได้รับรางวัลจำนวน 300โคกุในเขตการปกครองยาจิมะ (矢嶋郷) ส่วนตัวเขาได้ไปช่วยงานในโรงค้าม้าและถูกค้นพบโดยคาโตะ คาเงะยาสุซึ่งเป็นบิดาของคาโตะ มิตสึยาสุคาเงะยาสุเห็นว่าเขาดูมีพรสวรรค์ จึงอนุญาตให้เขาได้รับสืบทอดชื่อตระกูลคาโตะ
เขาได้ทำงานเป็นเด็กรับใช้ของฮาชิบะ ฮิเดะคัตสึผู้เป็นลูกชายคนที่ 4 ของโอดะ โนบุนากะและเป็นลูกชายบุญธรรมของฮิเดโยชิกับท่านหญิงเนเนะในปี ค.ศ. 1576 เขาได้ติดตามไปยังการโจมตีแคว้นฮาริมะโดยที่ไม่ได้รับอนุญาต เมื่อท่านหญิงเนเนะทราบเรื่องนี้ จึงขับไล่เขาทันทีด้วยความโกรธ แต่ฮิเดโยชิยินดีรับตัวเขาเอาไว้ใช้งานและได้มอบรางวัลจำนวน 300 โคกุ ทำให้เขาตัดสินใจที่รับใช้ฮิเดโยชิและออกรบเป็นครั้งแรกในการโจมตีปราสาทมิกิของเบโช นากาฮารุ
หลังจากยุทธการยามาซากิเขาได้รับรางวัล 300 โคกุ ในหมู่บ้านฮิชิดะ (菱田村) แห่งแคว้นยามาชิโระและหลังจากการรบที่ชิสุงาตาเกะเขาก็ได้รับรางวัลจำนวน 3,000 โคกุ เมื่อฮิเดโยชิได้เป็นคัมปากุในปี ค.ศ. 1585 เขาได้เข้าร่วมกับกองทัพของโคบายาคาวะ ทากากาเงะในการโจมตีแคว้นอิโยะในภูมิภาคชิโกกุในวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1586 เขาได้เป็นไดเมียวอย่างเต็มตัว จากการที่เป็นเจ้าของปราสาทชิจิ (志知城) และมีดินแดนจำนวน 15,000 โคกุในแคว้นอาวาจิ(ประกอบไปด้วยอำเภอสึนะกับอำเภอมิฮาระซึ่งปัจจุบันอยู่ในจังหวัดเฮียวโงะ)
ในการทัพปราบตระกูลโฮโจเขาได้เป็นผู้นำกองทัพเรืออาวาจิ (淡路水軍) ในการเข้าโจมตีปราสาทชิโมดะและเมื่อฮิเดโยชิรวมแผ่นดินญี่ปุ่นได้สำเร็จ ก็ได้ทำการยกทัพบุกเกาหลีโดยเขามีบทบาททั้งในการรบทั้งทางบกและทางน้ำ ในวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1597 เขาได้เป็นแม่ทัพเรือควบคู่กับโทโดะ ทากาโทระสามารถเอาชนะกองทัพของวอน กยุนที่ช่องแคบชีลชอนลยอง (ภาษาญี่ปุ่นจะเรียก ชิสเซนเรียว, 漆川梁)
เดือนมกราคม ปี ค.ศ. 1598 เขาได้คอยช่วยเหลือกองทัพบกในการต่อสู้ช่วงฤดูใบไม้ผลิและส่งเสือที่เขาล่ามาได้ไปให้แก่ฮิเดโยชิและเขาได้รับคำชื่นชม แม้ว่ากองทัพญี่ปุ่นจะชนะการต่อสู้ แต่ขวัญกำลังใจก็ไม่เพิ่มขึ้น ในเดือนเมษายนโคนิชิ ยูกินากะและขุนพลคนอื่น ๆ ได้รับรู้ถึงข่าวกำลังเสริมของราชวงศ์เหม็งจึงตัดสินใจที่จะถอนทัพ แต่เขาได้คัดค้านอย่างรุนแรง เมื่อฮิเดโยชิได้ทราบข่าว จึงได้มอบรางวัลจำนวน 37,000 โคกุ และฮิเดโยชิได้ตั้งใจไว้ว่าจะแต่งตั้งให้เขาเป็นไดเมียวที่มีรางวัลจำนวน 100,000 โคกุ แต่เมื่อฮิเดโยชิเสียชีวิตในเดือนกันยายน กองทัพญี่ปุ่นที่เหลือก็ได้ทำการถอนทัพกลับ
ในปี ค.ศ. 1599 เขาได้มีความขัดแย้งกับอิชิดะ มิตสึนาริจึงได้คิดวางแผนลอบสังหารมิตสึนาริ โดยได้ร่วมมือกับ คาโตะ คิโยมาสะ, ฟุกุชิมะ มาซาโนริ,คุโรดะ นางามาสะ,โฮโซคาวะ ทาดะโอกิ,อาซาโนะ ยุคินากะและอิเคดะ เทรุมาสะโดยพวกเขาทั้งเจ็ดคนได้บุกไปที่บ้านของมิตสึนาริที่อยู่ในโอซากะมิตสึนาริต้องหนีไปที่ปราสาทซาวายามะเมื่อศึกเซกิงาฮาระได้เกิดขึ้น เขาได้นำทหารของตนเองจำนวน 3,000 นาย มาเข้าร่วมกับอิเอยาสุ
หลังจากการรบ เขาได้รับตำแหน่งเป็นโทซามะไดเมียว และได้รับรางวัลจำนวน 200,000 โคกุในแคว้นอิโยะ และได้มีการสร้างปราสาทมัตสึยามะ(ซึ่งในปัจจุบันอยู่ที่มัตสึยามะจังหวัดเอฮิเมะ) เมื่อโทกุงาวะ ฮิเดะทาดะได้เป็นโชกุน เขาก็ได้เป็นผู้อำนวยการก่อสร้างปราสาทเอโดะปราสาทซุนปุปราสาทซาซายามะและปราสาทนาโกยะ
ในการทัพโอซากะช่วงฤดูหนาวปี ค.ศ. 1614 เขาได้สละตำแหน่งผู้นำให้แก่อะกินาริผู้เป็นลูกชายคนโต และรับใช้โชกุนฮิเดทาดะ และเข้าร่วมในการทัพโอซากะช่วงฤดูร้อนในปี ค.ศ. 1615
ในสมัยของโชกุนอิเอมิตสึเขาได้เป็นกรมวังในสังกัดของจักรพรรดิโกะ-มิสุโนะควบกับตำแหน่งราชองครักษ์ประจำปราสาทนิโจในปี ค.ศ. 1626 ในปีต่อมา เขาได้ย้ายไปอยู่ที่ปราสาทวากามัตสึในแคว้นไอซุ ซึ่งมีจำนวนประมาณ 435,500 โคกุ เขาเสียชีวิตในวัย 68 ปี และได้รับชื่อธรรมะ คือโชเอ็นอินเด็น ชูอิชากุ โดโย ไดเซ็นโจมง(松苑院殿拾遺釈道誉大禅定門) ก่อนที่จะมาเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นซันเนียวอิน โดโย เซ็นเคียว(三明院道誉宣興) ในปี ค.ศ. 1647
11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1917 เขาได้รับการอวยยศย้อนหลังเป็นขุนนางชั้นสาม (Junior third rank, 従三位) โดยจักรพรรดิไทโช
คาโตะ โยชิอากิ มีข้ารับใช้อยู่ 6 คน มีรายนามต่อไปนี้