davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Kenkey

Kenkey(tí a tún mọ̀ síkɔmi,otim,koobootàbídorkunu) jẹ́ oúnjẹ òkèlè tí ó fara jọ búrẹ́dì láti agbègbè Ga and Faninhab ti Ìwọ-Oòrùn Áfíríkà , tí wọ́n sábàá máa ń jẹ pẹ̀lú ọbẹ̀ crudaiola àti ẹja gbígbẹ, ọbẹ̀ tàbí ata.
Kenkey máa ń di ṣíṣe pẹ̀lú àgbàdo nípa rírẹ àgbàdo sínú omi fún bíi ọ̀sẹ̀ kan, kí ó tó di pé wọ́n di lílọ̀ tí wọ́n sì di rírẹ pẹ̀lú omi sí dóòfù.Wọ́n máa ń fi dóòfù yìí lára balẹ̀ láti fa omi mu fún ọjọ́ mẹ́rin sí ọ̀sẹ̀ kan síwájú kí dóòfù náà tó di ṣíṣè.
Àwọn agbègbè níbi tí wọ́n ti ń jẹ Kenkey ni Ghana, eastern Côte d'Ivoire, Togo, western Benin, Guyana, àti Jamaica. Ó sábàá máa ń di ṣíṣe láti ara àgbàdo, gẹ́gẹ́ bí sadza àti ugali. Ó jẹ́ mímọ̀ káàkiri gẹ́gẹ́ bíkɔmi(pípè ní kormi) láti ọwọ́ àwọn Gas tàbídokonoláti ọwọ́ àwọn Akans ní Ghana. Ó tún jẹ́ mímọ̀ sí gẹ́gẹ́ bí dokunoo, dokono, dokunu, blue drawers, àti tie-a-leaf. Ní Guyana, wọ́n ń pè é ní konkee.Ní Trinidad wọ́n ń pè é ní "paime" (pípè ní pay-me) tí ó sì yàtọ̀ ní pé kò ní ọ̀gẹ̀dẹ̀ àgbagbà ṣùgbọ́n tí ó lè ní àgbọn, pumpkin àti/tàbí raisin. Àsìkò ọdún Kérésìmesì ni wọ́n sábàá máa ń jẹ oúnjẹ náà.Nínú oúnjẹ Caribbean, ó máa ń di ṣíṣe pẹ̀lú ọkà bàbà, ọ̀gẹ̀dẹ̀ àgbagbà, ọ̀gẹ̀dẹ̀ aláwọ̀ ewé, ànàmọ́ (ẹ̀yà ti Asante àti Jamaican ,èyí tí ó wá láti ẹ̀yà ti Asante) tàbí ẹ̀gẹ́ , tí a fi ewé ọ̀gẹ̀dẹ̀ wé. Oúnjẹ náà di rírí láti ara ìṣe ìdáná ilẹ̀ Áfíríkà.
Yíyátọ̀ sí ugali, ṣíṣe kenkey níse pẹ̀lú jíjẹ kí àgbàdo náà fún omi gbẹ síwájú ṣíṣè. Fún ìdí èyí, ìgbáradì máa ń gba ọjọ́ díẹ̀ láti lè jẹ́ kí dóòfù náà wú. Àgbàdo máa ń di pípò pọ̀ pẹ̀lú sítáàsì, omi sì máa ń di fífi sí i títí ó máa fi dán tí dóòfù ó sì fi di ṣíṣe. Ó máa ń di bí ò, yóò sì di fífi sílẹ̀ ní ààyè tí ó lọ́wọ́rọ́ fún wíwú náà láti wáyé. Lẹ́yìn wíwú, Kenkey náà máa ń di ṣíṣè díẹ̀, wọn á sì fi ewé ọ̀gẹ̀dẹ̀ bò ó, aṣọ àgbàdo tàbí irin tẹ́ẹ́rẹ́, yóò sì di ṣíṣe. Orísìírísìí ẹ̀yà Kenkey ló wà, gẹ́gẹ́ bí Kenkey ti Ga àti Fante.Kenkey ti Ga wọ́pọ̀ dáadáa ní ọ̀pọ̀lọpọ̀ agbègbè Ghana.
Kenkey ti Ice jẹ́ oúnjẹ tí a ṣe láti ara Kenkey tí a pò pọ̀ pẹ̀lú omi, súgà, mílíìkì, àti yìnyín.
乌咖哩

乌咖哩（斯瓦希里語：ugali，有时也称作 sima、sembe或posho）是用水煮熟的面团状的玉米粉食品，是东部非洲大湖地区和南部非洲饮食中最常见的淀粉类主食。传统吃法是用手一次滚出一个小球，然后用三个手指捏制成饼，一般也与肉、鱼、豆类或蔬菜烹饪的酱汁搭配食用，乌咖哩的价格相对低廉，在一些非洲国家的餐厅也容易点到。
德國咖哩香腸

咖哩香腸（德語：Currywurst，德语发音：[ˈkœʁiˌvʊʁst]）是一種德國速食，也是其首都柏林的風行料理之一，為經過汆燙再油煎的切塊香腸澆上咖哩番茄醬（英语：curry ketchup）。後者被視為整道小吃的精華，一般是混入大量咖哩粉的番茄醬或番茄膏，此外也可以由任何以番茄醬為基底的醬汁搭配咖哩或其他香料製成。
咖哩香腸是十分受到歡迎的德國國民飲食，根據德國咖哩香腸博物館的估計，德國人每年大約吃掉8億根咖哩香腸，其中僅柏林一市的消費即達7千萬根。
咖哩香腸的誕生，一般認為是由赫塔·夏洛特·霍伊韋爾女士於1949年在西柏林創始的。那時正值盟軍佔領時期，她從駐德英軍士兵手中獲得了伍斯特醬及咖哩粉等英式調味料，並將兩者與其他香料混合，再淋到烤豬肉香腸上面。之後，霍伊韋爾選擇了英國佔領區內的夏洛滕堡，在該區的街上開設路邊攤。當時遭到第二次世界大戰破壞而滿目瘡痍的柏林有許多工人參與城市的重建工程，而這道價格低廉又份量充足的小吃便很快的受到了他們的歡迎。1951年時，霍伊韋爾替自己研製的咖哩番茄專用沾醬「Chillup」註冊了專利，而沾醬名稱來自辣椒（Chili）和番茄酱（Ketchup）的組合。在鼎盛時期，她的攤子每個禮拜可賣出一萬份咖哩香腸。接著，霍伊韋爾在腓特烈皇帝大街（Kaiser-Friedrich-Straße）59號開了一家快餐店，業務最繁忙時曾雇用到19位員工。這家店鋪一直營業到1974年。
除了柏林之外，漢堡及魯爾區兩大都會區也曾與之爭奪「咖哩香腸起源地」的地位。魯爾地區有說法稱咖哩香腸的沾醬是埃森一個香腸小吃攤販的偶然發明，他不小心將一個打開的咖哩粉罐頭倒入一些番茄醬中。但這兩者在後來都落敗給柏林。
今日的咖哩香腸通常是一道外帶食品、點心（Schnellimbisse）、街頭食品，或者是餐廳裡供應的兒童餐，常見的配料還包括薯條或圓麵包。咖哩香腸在德國各地都很受歡迎，但在柏林、漢堡或魯爾區等都會地帶特別熱門，而這些地區之間的流行吃法無論是在香腸種類或沾醬上都可能出現顯著的不同，有的甚至可能加入辣椒粉或洋蔥絲，或是搭配美乃滋。販售咖哩香腸的路邊攤有時會利用特製的機器來切割香腸，並附上紙餐盤、紙盒及塑膠或木製的免洗叉。此外也有超市上架版的咖哩香腸，方便消費者在家自己準備，例如德國食品業者美卡（德语：Meica）推出的「咖哩王」香腸（CurryKing）。
福斯汽車設在狼堡的總部營運有自身專屬的香腸製造廠，每年產出350萬份咖哩香腸，其中有160萬份供應給福斯車廠的員工。阿富汗戰爭期間，德國聯邦國防軍駐在阿富汗東北部的昆都士基地裡也會提供咖哩香腸當軍中伙食。
咖哩香腸是德國飲食文化中具有指標性及代表性的一項食品，前德國總理格哈特·施羅德是一位著名的咖哩香腸愛好者。咖哩香腸的熱門還形成了一套不成文政治傳統——每位角逐柏林市長的候選人都會到咖哩香腸攤前拍一張照片以示親民作風。德國知名流行歌手赫伯特·格林邁爾（英语：Herbert Grönemeyer）也在其1982年專輯「Total Egal」中收錄了《咖哩香腸》一曲，對這道國民小吃表示致敬。
德國作家烏韋·提姆（英语：Uwe Timm）的1993年小說《咖哩香腸的發明》（Die Entdeckung der Currywurst）在2008年改編成同名電影，但無論是原著還是電影的劇情，都根據於一項流傳但未經證實的說法，也就是稱咖哩香腸是漢堡當地的產物。
2009年8月15日，柏林市中心開設了一座咖哩香腸博物館，以紀念咖哩香腸誕生60週年。館長馬丁·洛韋爾（Martin Loewer）表示：「沒有一道德國國民料理能（像咖哩香腸）這樣激發如此多的歷史、吸引這麼多的愛好者」。該館離查理檢查哨不遠，參觀民眾可以在館內了解咖哩香腸各方面的資訊，館方發行的入場券還贈送一條咖哩香腸供遊客品嚐。
2013年6月30日時，Google特地在其首頁將Google商標改成了漫畫版的咖哩香腸，用咖哩番茄醬、一根叉子和美乃滋在香腸與薯條上排出了「Google」的字樣，以紀念霍伊韋爾的100歲冥誕。
印尼咖哩辣

印尼咖哩辣（馬來語：Ini Kali Lah!，“就是这一次！”的谐音）是于2013年马来西亚大选竞选期间，民联支持者喊出的一句口号，源出自2012年创立的沙巴立新党，目的是呼吁合格选民把握手上的选票，选出能够为民服务的民意代表，抵制贪污腐败的政府，支持清廉的政党执政，人民有能力做出选择，改朝换代在今朝。“Ini Kalilah”的原意是指“就是这一次”，网络和报刊媒体多取其谐音称为“印尼咖哩辣”。
另一個具有相同意義的熟語是烏巴（Ubah，意即「改變」），是民主行动党支持者喊出的一句口号，始于2011年4月的砂拉越州选举，后来也成为民联支持者的共同口号。
达累斯萨拉姆

达累斯萨拉姆（斯瓦希里語：Dar es Salaam，台湾译作三蘭港）是坦桑尼亚最大的城市兼旧都，以及同名省份——达累斯萨拉姆区的首府，堪称是坦桑尼亚的经济首都。面积162.5平方公里，都会区人口2,456,100（2005年统计数据）。分为五個市區（伊拉拉、基诺多尼、特梅克、乌本戈、基加博尼）。
位于非洲印度洋岸中段滨海平原之上，地处低纬度，南纬6°48'东经39°17'（−6.8000, 39.2833）。海拨8-15m，扼西印度洋航运要冲。
由于离赤道和温暖的印度洋很近，整个城市通常都是处于明显的热带气候，一年中大多数的天气都是又热又潮湿的。
每年年降水量接近1,100毫米（43英寸）而且通常一年有两个明显分开的雨季，“长雨季”是在4月和5月，而“短雨季”则是在10月和11月。
年平均气温1月最高为31℃，7月最低为19℃。12月至次年2月盛行北和东北风，4～7月盛行南和西南风，8～11月盛行东风，8～9月偶有大风，极少有雾。
达累斯萨拉姆作为城市有150多年的历史。其原为渔村，是莫罗戈罗一带的库突族迁此，起名“姆兹兹玛村（Mzizima）”，意为“凉爽的地方”，或“健康镇”。1857年桑给巴尔的马吉德苏丹在此修建宫殿。1862年马吉德命名为“Bandares Salaam”。阿拉伯语“bandar”意为“港”，“salaam”是“和平”的意思，全名意为“和平之港”。现名Dar es Salaam来源于阿拉伯语دَار السَّلَام‎，转写为Dār as-Salām，直译为“和平之家”。
1887年德国的东非公司在此建立锚地。
1891年至1916年为德属东非的首都。
1961年至1964年为坦噶尼喀首都，后来为坦桑尼亚首都。
1974年，坦桑尼亚议会决定把首都迁往内地城镇多多马。然而，到1996年才完成首都遷移。
达累斯萨拉姆也是全国的工业中心，其产业以轻纺工业为主，有大型纺织厂和卷烟、食品、制革、腰果加工、炼油、机车修理、农机具修造、PET瓶磚和水泥等企业。
达累斯萨拉姆市濒临印度洋，是天然优良港湾，建有达累斯萨拉姆港口，为坦桑尼亚及东非国家的主要海港，仓库、修船、装卸设备齐全，输出棉花、咖啡、剑麻及其他农矿产品。该市是坦贊鐵路东部的起点站，也是中央铁路的起点站，坦桑尼亚的几条重要的铁路均从这里向内陆伸展。主要的航空运输枢纽为朱利叶斯·尼雷尔国际机场（Julius Nyerere International Airport，DAR/HTDA）。公路通全国各大城镇。全国三分之二地区的进出口物资都要通过这里集散，同时为邻国刚果（金）部分地区和卢旺达、布隆迪两个内陆国家取得便利的出海通道。
在市内交通工具方面，达拉达拉（dala dala）中巴车作为一种便宜、大众化的公交车，其包括一个司机和一个售票员。达拉达拉时常拥挤超载，也有吊在车门外的乘客。
达累斯萨拉姆有其独特的历史和文化，它是东部非洲印度洋沿岸班图文化与阿拉伯及印（度）巴（基斯坦）文化交融而成的斯瓦希里文化的典型代表城镇之一。在建筑风格上存有非洲本土班图风情、德国殖民者文化、英国殖民者文化、民族独立精神和斯瓦希里文化及这些文化风情的混合，如欧陆的高大敞亮、中东的天井回廊、印巴的雕画门窗、混成的玻璃百叶。
音乐方面，达累斯萨拉姆有几个流派。生存时间最长的为生活舞蹈（muziki wa dansi）类型的乐队DDC Mlimani公园管弦乐队等。而Hip Hop and R&B型的“Bongo Flava”流派也变得非常流行。起源于桑吉巴尔的Taarab音乐流派也有定的市场。作为部落音乐的传统音乐仍在一些家庭的特定场合如婚礼等表演。
达累斯萨拉姆（特别是Oyster Bay）是坦桑尼亚Tingatinga土著油画风格的发源地。
2013年3月，尼雷尔国际会议中心在达累斯萨拉姆建成开馆。
在教育方面，达累斯萨拉姆有著名的达累斯萨拉姆大学，还有一些高等院校如技术学院、Ardhi大学、Muhimbili卫生与应用学科大学、坦桑尼亚公开大学、Hubert Kairuki Memorial大学、国际医科与技术大学、Kampala国际大学及若干图书馆和研究所。
达累斯萨拉姆的足球也有一定基础，拥有达累斯萨拉姆青年非洲足球俱乐部、雄狮足球俱乐部及其他一些坦桑尼亚足球俱乐部。国家体育场常年举行国内足球联赛及国际比赛。
与坦桑尼亚其他地方一样，达累斯萨拉姆人的宗教信仰主要为基督教和伊斯兰教。此外，在该市，也能见到印度教、印度锡克教和伊斯玛仪教派的教堂。
因烹饪主要靠木炭取火，其火热效率不高但持久，故当地的烹煮方法主要为炖、煮、焖、烤等。
当地特色饮食为乌咖哩（斯瓦希里語：Ugali），一种用慢火烹煮而成的玉米粉糊糊。主城区人的主食为米饭或者乌噶里，伴以菜汁、肉汁或者炸鸡、烤鱼；郊区人的主食为乌噶里佐以菜汁或肉汁进食。当地人还爱吃牛、羊肉，爱喝咖啡。在达累斯萨拉姆著名的鱼市场上，可买到新鲜的海产品如鱿鱼、海参、甲鱼等。从饮食口味上讲，一般较重，不怕油腻，喜食辣味的食品。
在达市，有许多中餐馆，如唐人、和平、成都、天水、长城饭店等，也有英式西菜馆、意大利餐馆和日本料理等。桑吉巴尔风格和印度风味的饭馆为当地的传统饭馆。在大街上，也有卖快餐与小吃的小贩，如来源于南亚的咖喱角为当地的快餐食品。
达累斯萨拉姆市区有许多观光的地方。其中，“阿斯卡里”纪念碑为祭奠一战期间阵亡非洲将士而立；市区微型植物园则展示了多种东非热带树种类；在国家博物馆里，展有360万年前直立行走最古老人类足迹化石的；老议会大厦向人们诉说了达累斯萨拉姆曾作为坦桑尼亚首都的历史；海洋路医院则在抗疟疾病和结核病史上有过突破性发现。
另外，还有很多有特色的建筑，包括总统府（前英国总督府）、路德派基督教堂、圣约瑟夫天主教堂、德国要塞和市政厅等。值得一提的是乡村博物馆，其展现了坦桑尼亚不同部族建筑风格，馆内展有坦桑尼亚126个部族利用树干、树枝、草叶及泥土搭建的坦桑尼亚风格的茅舍草棚。达累斯萨拉姆距美丽海岛与观光胜地桑给巴尔岛40英里。在该市北边有小镇巴加莫约，是非洲奴隶市场遗址。
6°49′0″S39°17′0″E﻿ / ﻿6.81667°S 39.28333°E﻿ /-6.81667; 39.28333
بينوت أنغبوا

بينوت كريستيان أنغبوا أوسوميانغ Benoit Angbwa(بالفرنسية:Benoît Angbwa)‏، من مواليد1 يناير1982فيغارونافيالكاميرون، لاعب كرة قدم كاميروني.
بدأ مسيرته الكروية مع ناديفوفو باهامفي عام2000، وفي موسم 2000/2001 انتقل إلىنادي مونبيلييهالفرنسي، وفي عام2002انتقل إلىنادي ناسيونال، ولعب معهم حتى عام2004، وشارك معهم في 38 مباراة وسجل 4 أهداف، وفي موسم 2004/2005 انتقل إلىنادي ليلالفرنسي، ولعب معهم في 20 مباراة، وفي عام2006انتقل إلى ناديكريلا سوفيتوف ساماراالروسي، ولعب معهم حتى عام2007، وشارك معهم في 44 مباراة، ومنذ عام2008وهو يلعب مع ناديساتورن موسكو أوبلاست.
منذ عام2005وهو يلعب معمنتخب الكاميرون لكرة القدم.
Ugali

Angugaliay tumutukoy sagawainng isang nilalang o bagay, partikular na ang ng mgataoo maging ng mgahayop. Tumutukoy ito sa mga nagigingasalokaasalanatkatangianokarakterng isang indibdwal sa kaniyang kapwa, na nagiging sanhi at batayan ng mgakaugalianokostumbre, mgagawi,waniokinagawian, atkilosna nagbubunga sa mga paniniwala, pananaw at maging pananampalataya ng mas marami pang bilang ng mga mamamayan o kalipunan ng mga tao. At nakakapagbigay din ng impluho sa mgaistilo,moda,usoatkalakaransa buhay ng mga katulad, kaugnay na mga tao, o sa iba pang mga mamamayan ng isang pook o maging sa ibang panig ng mundo. Halimbawa nito ang pagiging magsing-ugali o magsing-asal ng mga kasapi sa isang pamilya, angkan, o kaya sa bansa. Naaayon ang ugali sakinapamihasnanokinahiratihanng mga mamamayan,na nagbibigay daan din sa pagkakaroon ngkalinanganokultura. Sa Pilipinas, nakaugalian na angpaghalik sa kamay ng matatandaopagmamano.
Batay sa aklat naWhy Him? Why Her?na inakdaan niHelen Fisher, isang antropologong biyolohikal at tagapayong siyentipiko para sa Chemistry.com at Match.com, mayroong apat na uri ng personalidad ang mga tao. May mga (a) eksplorador (explorer), (b) tagapagtayo o tagapagtatag (builder), (c) direktor, at (d) negosyador. May kumbinasyon ng apat ang bawat isang indibidwal ngunit mayroong dalawang mga tipong mas lumilitaw kaysa ibang uri. Ayon pa kay Fisher, nakatutulong ang pag-alam ng sariling uri ng personalidad sa paghahanap ng tamang taong may kaugnayan sa pag-ibig, at nakababawas ng panahon sa pagbabago ng taong hindi naman tama o naaayon sa ugali ng isang tao.
Nilalarawan ang mga taongeksploradoromanggagalugadbilang kuryoso, malikhain, at mahilig makipagsapalaran o adbenturero (adbenturoso). Mas napapalapit sila sa iba pang mga taong eksplorador din. Isang eksplorador siBarack Obama, ang kasalukuyang pangulo ng Estados Unidos.
May katangian ng pagiging matapat, umaayon sa nakaugalian o tradisyunal, nakikiisa o mulat sa kooperasyon, at mahilig makisalamuha ang mgatagapagtayo,tagapagtatag, otagapaglikha. Nalalapit ang tagapagtatag sa kapwa tagapagtatag. Isang tagapagtayo siGeorge Washington, ang unang pangulo ng Estados Unidos.
Mapanuri o analitiko ang taongdirektor. Mayroon siyang kaparaanang estratehiko o maparaan at may matatag na desisyon o pasya. Napapalapit sila sa mga taongnegosyadorang personalidad.
Katangian ng mganegosyadorang pagiging mapanlikha o imahinatibo, ideyalistiko, at intuwitibo o may kakayahang makaalam ng mangyayari sa pamamagitan ng kutob o sapantaha (matalas ang pananaw sa kung ano ang magaganap). Napapalapit sila sa mgadirektorang uri ng personalidad. Isang negosyador siBill Clinton, isang dating pangulo ng Estados Unidos.
Ang lathalaing ito na tungkol saSikolohiyaay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Ekonomikang pang-ugali

Angekonomika na pang-ugali(Ingles:behavioral economics) ay isang bagong umuusbong na sangay saekonomika. Inaaral nito ang mga paraan kung paano nagaganap ang mga pang-ekonomiya na desisyon ng mga konsumer at produser base sa emosyonal at kognitibong dahilan. Ito ay may umusbong mula sa pag-aaral ngmikroekonomika.
Ang mga ugali ng isang indibidwal ay kadalasang salungat o iba sa mga palagay o "assumption" ngteorya ng konsumertulad ng pagnasa ng mataas nautilityat pagpataw ng tanging halaga sa produkto o serbisyong binibili nila. Magiging higit na detalyado at angkop sa tunay na buhay kung susuriin ang ugali ng mga idibiduwal sa pamamagitan ng pagsuri na sikolohikal.
Ang mga puntong sanggunian oreference pointsay ang punto kung saan ang isang idibiduwal ay gumagawa ng desisyon sapagkonsumo. Higit na pinapahalagahan ng isang indibiduwal ang isang produkto kung hawak na nila ito kaysa sa wala.
Halimbawa, ikaw ay nakakuha ng tiket para isang konsert ng sikat na banda sa halagang PHP400. Nalaman mong maaari mo itong ibenta sa halagang PHP1,000 dahil maraming gustong manood ng konsert na ito at ubos na ang tiket. Ngunit, napagpasyahan mong itago at gamitin na lamang tiket kaysa ibenta ito kahit na sa higit na mataas na halaga kahit na malaking halaga ang PHP1,000 para sa iyo. Ang pagmay-ari ng tiket sa konsert ay angreference point. Sa halimbawang ito, mas malaki ang kawalan ngutilitysa pagbenta ng tiket kaysa sa orihinal nautilitysa pagbili ng tiket sa halagang higit sa PHP400.
Mayroong mga desisyon na ginagawa dahil iniisip lamang nila na ito ang karapatdapat at tamang gawin. Ginagawa ng isang idibiduwal ito kahit na wala itong benepisyo sa kanya. Ang pagpapasya base sa pagkakapantay-pantay o katarungan (Ingles:fairness) ay naka-angkla sa pananaw ng isang tao.
Halimbawa nito ay pagbibigay sa charity, pagtitip sa mga restawran at pagpayag saprogresibong paraan ng pagbabayad ng buwisng mayamang idibiduwal kahit na mas malaki ang binabayaran niyang buwis sa paraang ito.
Hindi sa lahat ng panahon ay binabase ng indibiduwal ang mga alanganing desisyon sa batas ng probabilidad (olaws of probability) o prayoridad ng indibiduwal ang mataas nautility. Kadalasan, labis ang kanilang pagkalkula ng probabilidad sa isang pangyayari kapag kakaunti lamang ang impormasyong kanilang nalalaman. Halimbawa na lamang, higit na mataas sa aktwal na probabilidad ang paniniwala ng isang indibiduwal na magkaka-aksidente sa isang eroplano ang kaniyang kaibigan.
Ang lathalaing ito na tungkol saEkonomiyaay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Animal (ugali)

Ang pagkakaroon ngmakahayop na pag-uugaliay masamang ugali.  Ugali itong palaging masama at masungit sa ibang tao. Sa psychology, maramingsociopathay may ugaling Hayop at minsan o madalas madali magalit.
Ang lathalaing ito  ay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Pagsusuring punsiyonal

Angpagsusuring pangtungkulin,pagsusuring gumaganaopagsusuring nagagamitna nakikilala sa Ingles bilangfunctional analysis, ay ang pamamaraan ng pagtasa o pagtaya sa asal na lumalayon na alamin ang tiyak na mga bagay o pangyayaring umiiral dati at mga kinahinatnan ng isang partikular na ugali.Sasikolohiyang pang-asal, ito ang paglalapat ng mga batas ngpagkukondisyong operanteupang mapatunayan ang ugnayan sa pagitan ngmga estimulo at mga tugon. Upang mapagtibay ang tungkulin ng isang ugali, karaniwang sinusuri ang"four-term contingency"(anumang maaaring mangyari na mayroong apat na mga termino): una sa pamamagitan ng mgaoperasyong naggaganyako nagbibigay ng motibo (Motivating Operations, EO o AO), na pagkatapos ay kikilalanin ang naunang pangyayari o sanhi ng mismong ugali kung paano itogumana, at aalamin ang kinahinatnan ng asal na nagpapatuloy na panatilihin ito.
Sa analisis o pagsusuri ng ugali (behavior analysis), ang analisis na gumagana ay gumagamit ng mga prinsipyong hinango mula sa likas na agham ng pagsusuri ng asal upang mapag-alaman ang "dahilan", layunin omotibasyonpara sa isang ugali. Ang pagsusuring pangtungkulin ng ugali ay nangangailangan na lipunin ang mga dato hinggil sa mga pagbabago sa isang nagsasariling baryable (ugali) na naganap bilang resulta ng tuwirang manipulasyon ng mga baryableng malalaya (mga antesedente at mga konsekuwensiya); kung gayon, ang analysis na punksiyonal ng ugali ay hindi dapat ikalito sa mga pamamaraan ng pagtatayang pangtungkulin na katulad ng mga pagtatayang ABC dahil hindi kinasasangkutan ang mga ito ng tuwirang pagmamanipula ng nagsasariling mga baryable (mga nagbabago) at ng paggamit ng mga disenyong ekserimental o sinusubukan pa lamang.
Damdamin

Angemosyonodamdamin(Ingles:emotion,feeling) ay ang damdamin ng isang tao na hindi nagagawa ng pisikal kundi ng mental at sikolohikal na gawain na makikita sa kilos, gawa, o ang ugali ng isang indibidwal. Iba iba ang emosyon na mararamdaman sabuhaytulad ng saya, lungkot, pagsisisi, pag-galit, tuwa at iba pa. Lahat ng tao ay may emosyon, maaring manhid ang isang tao na minsan makaramdam kung siya ay hindi mapag-bigay at mapagpatawad. Maari ring ang emosyon ng isang tao ay dulot ngpag-ibigopagmamahal.
Ang ugali o asal ng tao ay nagbabago kapag ito ay nakaramdam ng emosyon. Halimbawa, ang isang indibidwal ay nakaramdam ng tuwa, gusto niya itong ulit-ulitin para magingmasayao kaya naman ay ang isang indibidwal ay nangdaya, darating sa buhay niya angpagsisisi.Pinagaaralang mabuti ng mga siyentipiko ang gawaing mental ng emosyon, tulad nilaWilliam James(1842 – 1910) atCarl Lange(1834 - 1900), na binase ang kanilang mga sinulat na libro sa mental at sariling karanasan.
Ang lathalaing ito  ay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Gawaing seksuwal ng tao

Ang mgaseksuwal na gawain ng taooaktibidad na pangseks ng taoougaling seksuwal ng taoay ang ugali o asal kung saan ang mga tao ay nakakaranas at nagpapahayag ng kanilangseksuwalidad.  May pana-panahong nagsasagawa ang mga tao ng samu't saring mga gawaing seksuwal, at dahil sa malawak na sari-saring mga kadahilanan.  Ang akdibidad na seksuwal ay normal na nagreresulta sakaantigang seksuwalat mga pagbabagong pampisyolohiya sa nalibugang tao, ang ilan ay hayag at lantad habang ang iba naman ay mas banayad.  Kasama rin sa gawaing seksuwal ang kilos at mga aktibidad na sinasadya upang makahimok ng pagpansin seksuwal ng iba, katulad ng mga estratehiya upang makahanap at makaakit ng mga kapareha (panliligaw) o paghahanap ng kapareha, at ugali ngpagpapakita ng motibo, at interaksiyong personal sa pagitan ng mga indibidwal, katulad ngpagkerengkeng(flirting) atpaglalaro bago magtalik.
Angaktibidad na seksuwal ng taoay mga aspetong sikolohikal, biyolohikal,pisikal, atemosyonal.  Sapambiyolohiya, tumutukoy ito sa mekanismong reproduktibo pati na sa payak na ganang biyolohikal na umiiral sa lahat ng mga espesye at maaaring sumaklaw nginterkursong seksuwalatpagduduop na seksuwalsa lahat ng mga kaanyuhan nito.  Ang mga aspetong emosyonal ay tumutuon sa matindingkabuklurang personalat mga damdamin o emosyong nalilikha sa pagitan ng mgamagkatambalang seksuwalsa pamamagitan ng isang gawaing seksuwal.  Ang mga paksa o isyung pisikal sa paligid ng seksuwalidad ay sumasaklaw mula sa purongmedikalna kunsiderasyon hanggang sa mga alintana o pakundangan hinggil sapisyolohikalo kahit nasikolohikalatsosyolohikalna mga aspeto ng pag-aasal na seksuwal.
Sa ilang mga kultura, ang mga gawaing seksuwal ay itinuturing na katanggap-tanggap sa loob lamang ngakasal, bagaman pangkaraniwan din angpremaritalatekstramarital na pakikipagtalik.  Ang ilang mga aktibidad na seksuwal ay ilegal sa buong mundo o sa ilang mga bansa, at ang ilan ay itinuturing na laban sa mga norma o gawi ng isang lipunan.  Bilang halimbawa, ang seksuwal na gawain na kaugnay ang isang taong mababa ang edad kaysaedad ng pagpayagatpananakit na seksuwalay pangkalahatang mga kasalanang kriminal sa maraming mga hurisdiksiyon.
Ang lathalaing ito na tungkol saTaoatSeksuwalidaday isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Panettieri

AngPanettieri(Calabres:Panettìari) ay isangnayonatkomunasalalawigan ng Cosenzasa rehiyon ngCalabriasakatimugang Italya.
Isa itong tunay na akit sa panahon ng kapaskuhan, na patutunguhan para sa libo-libong tao, na binabago ang kanilang ugali sa bawat taon, na laging nagreresulta sa isang bago at natatanging karanasan. Para sa mga bisita, ito ay sa katunayan ay magiging tulad ng pagsakay sa time machine at paghanap ng kanilang sarili na napupunta sa kapaligiran ng "pinakamahalagang gabi" at sa "pinakamahiwagang at mistikong lugar sa kasaysayan" na pinuno ng hindi kapani-paniwalang makatotohanang mga tauhan at totoong mga hayop, sa isang setting na makasaysayang may pansin sa bawat detalye at perpektong isinama sa tradisyon at kaugalian ng kaakit-akit na Borgo di Panettieri.
Sukuma viki

Şərqi Afrikanın Tanzaniya, Keniya və digər kimi ölkələrdə çox məşhurdur. O həmçinin Şahilli də adlanır. Çox zamanyaşılrəngdə olur. Bu içkitərəvəzlərdənhazırlanır. Bu regionda hər zaman tərəvəz olduğu üçün işkini işmək olur.
Bu içkinin qrup kimi adı "Akephala" (yunanca "başsız") adlanır. Bu içkinin dadı bir azkələmdadı verir. Duzluluq üçün orta səviyyədə həssasdır.
Bitki yarpaqları qalın olur ancaq bununla bərabər çox yeməli yarpaqlardır. Ticarət məqsədilə becərilir. Onları bir il soyuduc soyuq vəziyyətdə saxlamaq mümkündür. Bitkinin yarpaqlarını çox böyüməmiş yığmaq lazımdır. Çox gözəl ətrə malik bitkidir.BraziliyavəPortuqaliyadayetişdirilir.
Sumuka viki 2000 il əvvəldən hazırlanmağa başlanılıb. İlk dəfə Qədim Yunanıstanda hazırlanıb. Hal-hazırdaKonqo,Uqanda,TanzaniyavəKeniyada(Şərqi Afrikaölkələri) bu içki çox içilir. 
Bu içkini balıq, toyuq, mal və qoyun əti ilə birlikdə içilir. Təzə sumuka viki 10 gün ərzində soyuducuda (1 °C) temperaturda, >95%-dən yuxarı rütubətlikdə saxlamaq olar.
Sa Ugoy ng Duyan

"Sa Ugoy ng Duyan" (literally inTagalog: "In the Rocking of the Cradle"; official English title: "The Sway of the Baby Hammock") is aFilipinolullaby.  The music was composed byLucio San Pedrowhile the lyrics were written byLevi Celerio.Both of them wereNational Artists of the Philippinesand this song was their most popular collaboration.  Due to its popularity in the Philippines, it was said by an entertainment writer in the Philippine Entertainment Portal to be as familiar asthe Philippine national anthem.It has been performed and recorded by various Filipino artists.
Lucio San Pedrocomposed the music of "Ugoy ng Duyan"; it was derived from the fourth piece of his ownSuite pastoralein the 1940s.San Pedro drew inspiration in composing the music of the song from the melody his mother, Soledad Diestro, hummed when he and his siblings' were put into sleep during their childhood.The song was supposed to be an entry to a competition in 1945, during theJapanese occupation of the Philippines.However, because he could not find a collaborator to write the lyrics, he was unable to submit it.
In 1947, San Pedro studied atJuilliard School of Musicin New York City.He went aboard a ship, the SS Gordon, in 1948 to return to the Philippines.  While on a stopover in the Hawaiian city ofHonolulu, he metLevi Celerio, who became San Pedro's lyricist for his composition and wrote the words of "Ugoy ng Duyan" during the rest of their trip.The song was completed by the time they landed in Manila.Both San Pedro and Celerio were later namedNational Artists of the Philippines; they died in 2002, only two days apart from each other.
The lyrics are written in the first-person point of view. It comprises two stanzas, with four lines each. In the first stanza, the singer wishes that their childhood and their memories of their mother will never fade. They also want to hear their mother's song again, which they view to be a song of love. In the second, they describe their sleep to be peaceful while stars watch and guard them. For them, their life becomes like heaven whenever their mother sings them her lullaby. Finally, they reveal the reason for their longing: They are enduring some hardship, which is why they crave their mother's lullaby. In thefinal line, the singer addresses their mother, wishing that they could sleep again in their old cradle.
The song was originally intended to be anartsong, and as a result some of its first performers were the baritone Aurelio Estanislao and sopranoEvelyn Mandac.Since then, it has been performed and recorded by various singers and singing groups, includingPilita Corrales(who frequently performs the works of Celerio)withJackie Lou Blanco,Kuh Ledesma,Lea Salonga,Ice SeguerraandRegine Velasquez.The song is also part ofsoundtrackof the 2001 Filipino filmAbakada... Inaand it was performed by the Filipino band Jeremiah.It was also performed byChristian Bautistaduringthe funeralof formerpresidentCorazon Aquinoin 2009.In 2017, Corrales and Blanco together with Corrales' son, Ramon Christopher Gutierrez, sang the song at a concert entitledAn Evening with Pilita.
Lucio San Pedro

Lucio Diestro San Pedro, Sr.(February 11, 1913 – March 31, 2002) was a Filipino composer and teacher who was proclaimed aNational Artist of the Philippinesfor Music in 1991.Today, he is remembered for his contribution to the development of Filipino regional band musicand for his well-known compositions such as the Filipino lullaby, "Sa Ugoy ng Duyan" and the symphonic poem, "Lahing Kayumanggi".
San Pedro came from a family with musical roots and he began his career early. When he was still young, he succeeded his deceased grandfather as the local church organist. By then, he had already composedsongs,hymnsand two complete masses for voices andorchestra. After studying with several prominent musicians in the Philippines, he took advanced composition training withBernard Wagenaarof theNetherlands.  He also studiedharmonyandorchestrationunderVittorio Gianniniand took classes atJuilliardin 1947.
His other vocation wasteaching.  He has taught at theAteneo de Manila University, virtually all the major music conservatories inManila,and at the College of Music of theUniversity of the Philippines, Diliman, where he retired as a full professor in 1978. He later received the titleprofessor emeritusfrom the university in 1979.He also became a faculty member of theCentro Escolar UniversityConservatory of Music inManila. San Pedro was known for composing the official march ofMakati.
On May 9, 1991,PresidentCorazon C. Aquinoproclaimed San Pedro aNational Artist of the Philippinesfor Music.
He married Gertrudes Diaz San Pedro with whom he had five children: Ma.Rhodora Soledad, Bienvenido, Ma.Conchita, Ma.Khristina and Lucio Jr.
San Pedro died ofcardiac arreston March 31, 2002, inAngono,Rizal, at the age of 89.Many peers from the Order of National Artists attended his tribute at theTanghalang Pambansa, including:Napoleon Abueva,Daisy Avellana,Leonor Goquingco,Nick Joaquín,Arturo Luz,José Maceda, andAndrea Veneración. He is buried in his hometown ofAngono,Rizal.
San Pedro's works include a great variety of musical forms ranging from band music, concertos for violin and orchestra, choral works, cantatas, chamber music, and songs for solo voice. He also served as a conductor of many Filipino bands such as Peng Kong Grand Mason Concert Band, the San Pedro Band of Angono, and the Banda Angono Numero Uno.
Major Works
Compositional Philosophy
San Pedro is known for advocating "creative nationalism" when composing his own music. According to him, representing Filipino identity doesn't just fall from literally using the material from folk songs but rather getting the most important essence,style and common touch of being a Filipino. A good example of his "creative nationalism" was his "Lahing Kayumanggi" where he dedicated this piece to "the heroic struggle of the Filipino people for liberation from colonization."
Pasalubong

Pasalubongberasal daribahasa Tagalogyaitu 'salubing' yang memiliki arti 'bertemu' atau 'menyambut' .Pasalubongmerupakantradisiyang dibawa oleh orang Filipina setelah dari perjalanan atau perantauan dengan membawa pulang oleh-oleh untuk keluarga, teman, dan rekan kerja. Oleh-oleh tersebut sebagai hadiah yang menunjukkan kebijaksanaan bahwa orang perantauan mengingat mereka selama perjalanannya.
Menurut Dr. Mary Racelis seorang peneliti dari Institut BudayaFilipinamengatakan bahwapasalubongdidasari karena adanya hubungan timbal balik dengan pemberian hadiah untuk membalas perbuatan baik.Ada beberapa buruh imigran Filipina merasa bahwa tradisipasalubongmenguras tabungan sehingga perasaan senang semakin menurun setiap mereka pulang ke Filipina.Hadiahyang diberikan tidak harus barang mahal karena maknapasalubongmemilikiritualdan arti yang bermakna lebih dari sebuah hadiah atausuvenir. Adanya ekspresi kebahagian dan menghargai pemberian oleh-oleh menjadi yang terpenting. Pemberianpasalubongtelah menjadi budaya setempat untuk mempererat hubungan, menghormati penerima, berbagi kebahagian karena dapat berpergian jauh, memberikan keyakinan bahwa pemberi memikirkan penerima walaupun sedang berada di tempat yang jauh.
Pasalubong dapat berwujud barang khas dari tempat berpergian yang tidak dapat di beli di daerahnya dan lamanya waktu berpergian seseorang tidak penting karenapasalubongdapat diberikan setelah pulang kerja, setiap hari sampai dengan kembali ke kampung halaman setelah puluhan tahun merantau. Oleh karena itu, banyak kardus oleh-oleh atau benda yang dikirim oleh kerabat atau teman walaupun pengirim belum kembali.Pasalubongdapat dihadiahkan berupa coklat, manisan, pakaian, aksesoris,ornamen, kerajinan tangan, karya seni dan sebagainya yang sulit didapatkan dari wilayah tertentu.
Pulilan

PulilanadalahmunisipalitasdiprovinsiBulacan,Filipina.
Pada tahun2007, munisipalitas ini memiliki populasi sebesar 85.008 jiwa atau 13.948 rumah tangga.
Secara politis Pulilan terbagi atas 19barangay, yaitu:
Beberapa tempat menarik yang menjadi landmark daerah ini antara lain:
Di wilayah Pulilan juga banyak terdapat rumah sekolah, yaitu:
14°54′N120°51′E﻿ / ﻿14.900°N 120.850°E﻿ /14.900; 120.850
Roxas, Isabela

Roxasadalahmunisipalitasyang terletak di provinsiIsabela,Filipina.
Pada tahun2010, munisipalitas ini memiliki populasi sebesar 53.461 jiwa atau 12.666 rumah tangga.
Secara administratif Roxas terbagi menjadi 26barangay, yaitu:
Sarana pendidikan yang ada di Roxas antara lain:
Sekolah dasar yang ada di wilayah ini antara lain:
Sekolah menengah atas yang ada di daerah ini antara lain:
Beberapa perguruan tinggi yang ada di Roxas adalah:
Sarana kesehatan yang tersedia antara lain:
Beberapa tempat menarik yang ada di daerah ini antara lain:
17°7′16″N121°37′12″E﻿ / ﻿17.12111°N 121.62000°E﻿ /17.12111; 121.62000
Ugo Legrand

Ugo Legrand, (*22. ledna1989Mont-Saint-Aignan,Francie) je reprezentantFrancievjudu. Je držitelem bronzové olympijské medaile.
S judem začal ve třech letech v dojo svého otce vLe Grand-Quevilly. Jeho praděd patřil k předním francouzskýmklasikům (zápasníkům). S přestupem mezi seniory se přesunul doOrléans, de se připravuje v klubu USO Loiret.
V roce2012se kvalifikoval naolympijské hry v Londýně. Formu však optimálně nevyladil a k bronzové medaili, kterou nakonec vybojoval, mu pomohla mimo jeho krásné techniky i zranění soupeřů. Ve druhém kole otočil zápas s EgypťanemHafizemaž po jeho zranění kotníku. V souboji o bronzovou olympijskou medaili nastoupil proti JihokorejciWang Ki-čchunovi, který kvůli zraněnému lokti nemohl plně využít svojí nejsilnější techniku a prodloužení kapituloval.
V úvodu roku2015utrpěl při pádu z kola zranění levého ramene a podstoupil operaci.
Ugo Locatelli

Ugo Locatelli(5. února1916,Toscolano-Maderno,Italské království–28. května1993,Turín,Itálie) bylitalskýfotbalista. Hrával na pozicizáložníka.
S fotbalovou kariérou začal v klubuBrescie. Na jednu sezonu byl zapůjčen doAtalantya v roce 1936 jej koupil klubAmbrosiana-Inter. S ním vyhrál dva tituly (1937/38,1939/40). Po pěti sezonách odešel doJuventusua zůstal tam do roku1949. SBianconerivyhrál dvadomácí poháry.
Sitalskou reprezentacívyhrálMS 1938.Na tomto šampionátu byl federacíFIFAzařazen i do all-stars týmu.Zlatou medaili získal i na fotbalovém turnajiolympijských her v Berlíně roku 1936.Celkem za národní tým odehrál 22 utkání.
Po ukončení kariéry se věnoval mládežiJuventusua stal se tak prvním šéfem sektoru mládeže. Poté byl pozorovatelem (skautem) hráčů.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuUgo Locatellina italské Wikipedii.
Ugo Frigerio

Ugo Frigerio(16. září1901,Milán–7. července1968,Garda) bylitalskýatlet, olympijský vítěz vchůzi na 10 kilometrů.
Závodní chůzi se začal věnovat v 17 letech. O rok později se poprvé stal mistrem Itálie v chůzi na 10 kilometrů. Naolympiádě v Antverpách v roce 1920(v 19 letech) zvítězil v obou chodeckých disciplínách na 3 i 10 kilometrů. Na kratší trati zvítězil o 20 metrů, na delší trati pak o minutu a půl. Na dalšíolympiádě v Paříži v roce 1924byl na programu pouze chodecký závod na 10 kilometrů. Zde obhájil své vítězství.
Kontroverze způsobené rozhodováním chodeckých závodů vedly k tomu, že byla chůze vyřazena z programu olympiády v Amsterdamu v roce 1928. Frigerio proto ukončil závodní kariéru. K chůzi se vrátil poté, co byl do programuolympiády v Los Angeleszařazen závod v chůzi na 50 kilometrů. Při startu v tomto závodě vybojoval bronzovou medaili a patří tak k nejúspěšnějším chodcům v historii.
Ugo Ferrante

Ugo Ferrante(18. července1945,Vercelli–29. listopadu2004,Vercelli) byl italskýfotbalista, obránce.
Vnejvyšší italské soutěžihrál zaAC FiorentinaaLaneRossi Vicenza. Nastoupil celkem ve 255 ligových utkáních a dal 7 gólů. V sezóně1968/1969italskou ligu s AC Fiorentina vyhrál. V roce 1966 vyhrál s AC Fiorentinaitalský pohár. VPoháru mistrů evropských zemínastoupil v 6 utkáních, vPoháru vítězů pohárůve 2 utkáních a vPoháru UEFAnastoupil v 15 utkáních. Za reprezentaci Itálie nastoupil v letech 1970-1971 ve 3 utkáních. S reprezentací Itálie naMistrovství světa ve fotbale 1970získal stříbrnou medaili za 2. místo, i když zůstal jen mezi náhradníky a do utkání nezasáhl. V roce 1966 vyhrál s AC FiorentinaStředoevropský pohár.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuUgo Ferrantena italské Wikipedii.
Ugo Tognazzi

Ugo Tognazzi(23. března1922,Cremona,Itálie–27. října1990,Řím) byl italský filmový, televizní a divadelní herec, režisér a scenárista.
Tognazzi se narodil vCremoně, v severní Itálii, ale strávil mládí na různých místech, protože jeho otec pracoval jako obchodní cestující v pojišťovně.
Po návratu do rodného města v roce1936pracoval v masokombinátu na výrobu salámů. Za2. světové válkybyl povolán do armády. Domů se vrátil popříměřív září1943. Jeho vášeň pro divadlo a herectví se objevila již v dětství, a i během války organizoval divadlo pro vojáky. V roce1945se přestěhoval doMilána, kde se zapsal do divadelní společnosti vedenéWandou Osiris.
V roce1950Tognazzi debutoval ve filmuI cadetti di GuascognarežírovanémMario Mattolim. V následujícím roce potkalRaimonda Vianella, s kterým založil úspěšné komické duo pro nově vznikloutelevizi RAI, kde účinkovali v letech1954–1960.
Jejich show občas obsahovala satirické aspekty, které byly zprvu cenzurovány italskou televizí.
Po úspěchu role ve filmuFašista(Il Federale) (1961), který režírovalLuciano Salce, se Tognazzi stal jedním z nejznámějších italských komediálních herců. Pracoval s nejlepšími italskými filmovými režiséry, kterými byli mimo jinéMario Monicelli(Moji přátelé II),Marco Ferreri(Velká žranice),Nanni Loy,Dino Risi,Pier Paolo Pasolini(Vepřinec),Ettore Scola,Alberto Lattuada,Pupi Avatia jiní. Tognazzi také režíroval některé ze svých filmů.
V roce1981obdržel naFilmovém festivalu v Cannescenu za nejlepší herecký výkon zaLa tragedia di un uomo ridicolo, režírovanýBernardem Bertoluccim.
Tognazzi byl i uznávaným divadelním hercem a režisérem. Jistý čas pobýval také veFrancii.
Ugo Tognazzi zemřel v Římě v roce 1990.
Jeho synovéRicky(* 1955) aGianmarco Tognazzi(* 1967) jsou rovněž filmovými herci. Je také otcem norskéhofilmového režiséraafilmového producentaThomas Robsahma(* 1964). Jeho dceraMaria Sole Tognazzi(* 1971) je, jako Ricky, filmovou režisérkou.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuUgo Tognazzina anglické Wikipedii.
Ugo Betti

Ugo Betti(4. února1892Camerino-9. června1953Řím) bylitalskýbásník,prozaik,soudcea spolu sLuigi Pirandellouvýznamnýdramatik.
Narodil se 4. února 1892 v italském městě Camerino. Během studii práv vParmě, vypuklaprvní světová válka, jejímž se stal dobrovolným účastníkem. V letech 1917-1918 byl v německém zajetí ve kterém napsal své první díloIl re pensieroso, které vyšlo v roce 1922. V roce 1920 se stal soudcem, ale této činnosti se nevěnoval a napsal další dva svazky poezie, tři knihy povídek, román a 26 her. První hraLa Padronav roce 1927, přinesla smíšené reakce, přesto se začal věnovat psaní divadelních her, kvůli čemuž se v roce 1931 přestěhoval z Parmy do Říma. V roce 1938 byl obviněnnacisty, že jeŽidema antifašistou, po ukončenídruhé světové válkybyl všech těchto obvinění zbaven.
Jeho díla zkoumají povahu zla a existenciální vinu zažívanou protagonisty. Objevilo se u něho téma vykoupení, soudnictví a trestního práva. Někdy byl označován jako „italský Kafka“, protože trestní vyšetřování bylo charakteristickým motivem v jeho hrách. Jeho nejznámější hrou bylaCorruzione al Palazzo di Giustizia(Korupce v Justičním paláci), která pojednávala o vyšetřování a možnosti korupce v soudnictví. Hlavní hrdina vyšetřovatel zjistil, že za korupci může stále více lidí. Čím více propadal pocitům beznaděje a zoufalství a tím byl veden k řešení své vlastní viny.
V pozdějších letech pracoval v knihovně Ministerstva spravedlnosti. Nejvíce hodnoceným se stal v závěrečném období své kariéry, od roku 1940 až do své smrti.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuUgo Bettina anglické Wikipedii.
Ugo Ojetti

Ugo Ojetti(15. červenec1871Řím–1. leden1946Fiesole) byl italský umělecký kritik, novinář a spisovatel se silným nacionalistickým postojem.
Jeho rodiče byli architekt Raffael Ojetti (1845–1924) a Veronica rozená Carosi. V roce 1905 se oženil s Fernandou Gobba, spolu měli dceru Paolu (1911–1978) scenáristku a filmovou kritičku.
Ugo Ojetti se po studiu práv nauniverzitěv Římě v roce 1892 a po prvních pokusech o poezii, dal na dráhu politické žurnalistiky. Poté, co byl vyslán doEgyptajako zahraniční zpravodaj nacionalistického časopisuLa Tribuna(1894), pracoval pro další populární tištěné časopisy, jako jeNuova Rassegna,Il Marzocco,Il Giornale di RomaLa StampaaIl Giornale d'Italia. Jeho články a rozhovory se stále více zaměřovaly na uměleckou kritiku. Od té doby udržoval úzké kontakty s různými italskými intelektuály a umělci jakoGiosuè CarducciaGabriele D'Annunzio. Ojetti byl také zodpovědný za některé výstavy jakokurátor(např.Mostra del ritratto italiano dal 1500 al 1861,Florenz,Palazzo Vecchio, 1911;Mostra della pittura italiana del '600 e '700, ebenda,Palazzo Pitti, 1922). V roce 1905 se přestěhoval doFlorencie, r. 1914 se usadil veFiesoleve Villa Il Salviatino.
Krátce nato se dobrovolně přihlásil do vojenské služby v první světové válce. Na začátku války byl pověřen zajišťováním uměleckých děl zlagunovéhoměstaBenátky, které ohrožovaly rakousko-uherské nálety. V následujícím období aktivně publikoval články a malé brožury, které byly silně vlastenecké a nacionalistické, zejména po svém jmenování komisařem propropaganduv březnu 1918.
Po skončení války založil několik uměleckých časopisů:Dedalo(Milán, 1920–1933),Pegaso(Florencie, 1929–1933) aPan(Milán, 1933–1935). Všechny tři časopisy patřily i přes svou krátkou životnost k nejvýznamnějším publikačním orgánům a historickým svědectvím o italských uměleckých událostech meziválečného období. Kromě toho Ojetti pokračoval v psaní pro denní tisk a v letech 1926–1927 působil jako ředitelCorrieredella Sera.Byl také zodpovědný za několik populárních vydání hlavních děl italské prózy, jako je sérieI Classici Rizzoli. V roce 1930 se stal členemAccademia d'Italia.
V roce 1925 Ojetti přidal svůj podpis kManifestufašistickýchintelektuálůiniciovanýGiovanni Gentilem, a tak se zavázalBenitu Mussolinimu, pro jehož kurz předtím projevil sympatie. Při vznikuloutkového státuRepubblica di Salòv roce 1943 patřil k jehoestablishmentu. Uznávaný novinář-historikIndro Montanellito omlouval slovy, že "… v roce 1943 byl Ojetti starý muž postiženýAlzheimerovou chorobou, uvězněný na invalidním vozíku, zcela pod kontrolou panovačné a fašistické manželky, která [podle pozdějších odhalení od výzkumníků a rodinných příslušníků] prošla Ojettiho osobní sešity a pečlivě vyčistila vše, co představovalo i ten nejmenší náznak kritiky vůči Mussoliniho režimu“. Po osvobození Říma v červnu 1944 byl Ojetti vyloučen z „Ordine dei giornalisti“. Zemřel 1. ledna 1946 ve Fiesole.
Ugo Ojetti používal pseudonymIl Conte Ottavio.
V tomto článku byly použitypřekladytextů z článkůUgo Ojettina německé Wikipedii aUgo Ojettina anglické Wikipedii.
Lucio D. San Pedro

Lucio San Pedro(1913-2002) nacido el 11 de febrero de 1913 enAngono,Rizal,Filipinas. Fue un cantante, compositor y profesor filipino, San Pedro era conocido en su país de origen como uno de los cantautores del género "Duyan" (en colaboración de Levi Celerio) y también por interpretar un poema sinfónico titulado "Lahing Kayumanggi Sa Ugoy", fue docente en diferentes universidades de Filipinas, en donde fue también director de la Asociación de Compositores de Filipinas, entre los años 1970 a 1973.
San Pedro proviene de una familia de raíces musicales, comenzó su carrera a temprana edad. Cuando él todavía, estaba en sus últimas etapas de su adolescencia, se hizo popular cuando dirigió un concierto en una iglesia, además asumió el control de trabajo después de la muerte de su abuelo. Entonces, él ya había compuesto temas musicales, como himnos para ser interpretadas con diferentes voces en orquestas. Después de estudiar con varios músicos reconocidos de Filipinas, San Pedro se unió a uno de los músicos más famosos comoBernard Wagenaarde losPaíses Bajos. También estudió armonía junto aVittorio Gianniniy tomó clases en el "Juilliard" en 1947.
Fue docente de la Universidad Ateneo de Manila y de la universidad de Diliman, en 1978. Recibió el título de  "Emeritus", un reconocimiento por ser uno de los profesores más prestigiados en 1979.
El 9 de mayo de 1991, la presidenta Corazón C. Aquino, proclamó a Lucio D. San Pedro, como uno de los artistas nacionales de Filipinas más importantes del momento.
Falleció a causa de un paro cardiaco, el 31 de marzo de 2002 en la edad de 89. Un número de artistas nacionales le rindieron un tributo en Tanghalang Pambansa, como: Napoleon Abueva, Margarita Avellana, Leonor Gokingco, Joaquín Mella, Arturo Luz, José Maceda y Andrea Veneración. Lo enterraron en su ciudad natal, Angono, Rizal.
Joey Benin

Joey BeninoJoey B.es un cantante, bajista, productor, compositor y arreglista musicalfilipinonacido enManila, que formó parte de la banda musicalSide A.
Joey estudió en la UP la universidad de música con especialidad en guitarra y especialización de Piano. Está casado con Eva Marie "Bing" Ledesma-Benin, a quien le compuso un tema musical dedicada a su esposa actual. Ellos tienen cuatro hijos: Boey, Jaco, Clara (inspirada en la canción Ojos de Clara) y Sarah.
Joey Benin heredó el talento de su padre en la música, actualmente es miembro de un grupo musical de género pop llamado  A-Pop. Que lleva a cabo un programa semanal difundida por la cadena televisiva ABS-CBN llama ASAP XV.
Joey también es un empresario, tiene un criadero de peces y una consultoría de agronomía para el desarrallo Natural de materias Orgánicas para el cultivo de tierras enSilay, ubicada en laIsla de NegrosOccidental. Joey también ha compuesto temas musicales para las organizaciones de cooperación llamadas Tapulanga y Kalipay. Ambas fundaciones se dedican en ayudar a los niños menos afortunados para encontrar un hogar y tener una buena educación.
En 1986 Joey Benin, o B empezó su carrera empezando como bajista de una banda musical. Cuando llamaron a Joey, pasó a formar parte de la banda musical Side A. Fue el miembro más joven de la banda y también responsable de la canción de "Eva Marie" o "Eva María", el sencillo que comenzó con Side A tras la grabación de su carrera. Con su aspecto juvenil y su voz suave, atraído a varias admiradoras.
Dejó a Side A de forma permanente y con el paso del tiempo con su familia y su negocio. Joey B fue sustituido por Ned Esguerra Freeverse, un antiguo miembro.
Ha trabajado con grandes artistas de su país comoPido Lalimarmo,Janno Gibbs,Regine Velásquez,Martín Nievera, con su anterior banda Side A y con un famoso ingeniero sonido japonés, Koji Ishikawa.
Side A

Side A(en español: Cara A), es una banda filipina de género Pop/rock formado en 1985 en la que ganaron un reconocimiento en la escena musical durante los años 1980, 1990 y principios de 2000, gracias al tema musical más conocido por su sencillo titulado "Para siempre".
Fueron conocidos primero bajo el nombre como "Toto" de Filipinas, la banda fue creada por los hermanos Rodel (deSecond Wind) y Naldy Gonzales con Joey Benin, Kelly Badon, Mar Dizon  yPido Lalimarmo(deTake OneySouth Border) en 1985. Además administraron una empresa para producir música cristiana como una orientación conocida como Artistation Inc. cuyo propietario es Tracy Wyngard.
Ice Seguerra

SiIce Seguerra(ipinanganak 17 Setyembre 1983) ay isang mang-aawit atartistangFilipinona nanalo siya sa Little Miss Philippines ngEat Bulaga!.  Ito ang naging daan para maging ganap na isang sikat na artista.
Karamihan ng mga pelikula niya ay gawa ngRegal Filmskung saan siya naka-kontrata.
Ang lathalaing ito  ay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Pendulo

Angpenduloay isang kasangkapang binubuo ng isangtagdangmay nakabitinpabigat.Palagi itong umuugoy sa magkaparehong panahon.  Natuklasan niGalileoang pendulo noong mga1583noong habang pinagmamasdan niya ang isanglamparangumuugoy sa loob ng katedral ngPisa.  Napag-isipan niyang kapag nakakabit ang isangorasansa isang pendulo, maaaring gawin ang mga itong gumalaw ng bahagya sa bawat pag-ugoy ng pendulo, at sa tamang haba gagalaw ang mga "kamay" ng orasan sa tamang pagkakataon upang makapagsukat ng oras.
Ang lathalaing ito  ay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Orasang may pendulo

Angorasang may penduloay isang uri ng orasang nakapagpapanatili ng oras sa pamamagitan ngpendulo.  Ito ang unang tumpak na orasan.  Naimbento ngOlandesna siChristiaan Huygensang unang gumaganangorasang de-pendulonoong1657.  Bagamang siGalileoang nakatuklas sa pendulo noong mga1583, habang pinagmamasdan niya ang isanglamparangumuugoy sa loob ng katedral ngPisa, hindi siya ang matagumpay na nakagawa ng isang orasang may pendulo sapagkat nangangailangan ito ng isang kumplikadong mekanismo.  Napag-isipan lamang ni Galileong kapag nakakabit ang isangorasansa isang pendulo, maaaring gawin ang mga itong gumalaw ng bahagya sa bawat pag-ugoy ng pendulo, at sa tamang haba gagalaw ang mga "kamay" ng orasan sa tamang pagkakataon upang makapagsukat ng oras.  Si Huygens ang nag-aral ng mga pendulo at nakaimbento ng matagumpay na mekanismong para sa orasang may pendulo.
Ang lathalaing ito na tungkol saTeknolohiyaay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Lucio San Pedro

SiLucio D. San Pedro(Pebrero 11, 1913 – Marso 31, 2002) ay isang tanyag na Kompositor at guro ng Komposisyon sa Pilipinas. Kinilala siya bilang Pambansang Alagad ng Sining para sa Musika. Kilala rin siya sa Pilipinas bilang lumikha ng sikat naoyaying, "Sa Ugoy ng Duyan" at ng tulang simponiko "Lahing Kayumanggi", nagturo siya ng Komposisyon sa maraming Kolehiyo at Unibersidad, kabilang ang University of the Philippines College of Music, kung saan nagsilbi siya bilang Patnugot ng composition and conducting department mula 1970 hanggang 1973.
Nanggaling siya sa isang pamilyang may kiling sa musika, at maagang naghanapbuhay sa larangang ito. Sa kanyang pagkabinata, siya ay nahirang na organista ng simbahan, kapalit ng yumao niyang lolo. Sa dakong iyon, siya ay nakalikha na ng ilang mga awitin, imno at dalawang buong misa para sa koro at orkestra. Matapos mag-aral sa pamamahala ng ilang mga kilalang musikero sa Pilipinas, nagsanay siya sa mas malalim na komposisyon sa ilalim niBernard Wagenaarng Netherlands. Nag-aral din s'ya ng armonya(harmony)at orkestrasyon(orchestration)kayVittorio Gianniniat pumasok din saJuillardnoong 1947.
Pinasok din niya ang pagtuturo. Siya ay nagturo saPamantasang Ateneo de Manila, sa halos lahat ng mga konserbatoryo ng musika sa Maynila at sa Kolehiyo ng Musika saUniversity of the Philippines, Diliman, kung saan nagretiro siya bilang ganap na propesor noong 1978. Natamo niya ang titulongProfessor Emeritusng pamantasan noong 1979.
Noong ika-siyam ng Mayo, 1991, iginawad sa kanya ni PangulongCorazon C. Aquinoang titulong Pambansang Alagad ng Sining para sa Musika.
Binawian siya ng buhay noong ika-31 ng Marso, 2002, sa edad na 89. Ilang mga Pambansang Alagad ng Sining ang dumalo sa kanyang luksang-parangal saSentrong Pangkultura ng Pilipinas, kasama ninaNapoleon Abueva,Daisy Avellana,Leonor Gokingco,Nick Joaquin,Arturo Luz,Jose Maceda, atAndrea Veneracion.  Inilibing siya sa kanyang bayang sinilangan saAngono,Rizal.