davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
モリーゼ州

モリーゼ州（モリーゼしゅう、イタリア語:Molise）は、イタリア共和国南部の州。州都はカンポバッソ。
モリーゼ州は2つの県に分けられ、約30万人の人口を有する。面積・人口の点で、ヴァッレ・ダオスタ州に次いでイタリアで2番目に小さな州である。
イタリア語:Moliseは、/moˈliːze/と発音される。
標準イタリア語以外では以下の名称を持つ。
イタリア半島の中ほどに位置する州で、東海岸（アドリア海）に面している。
州都カンポバッソは州南部の内陸に位置し、ナポリから北北東へ約86km、ペスカーラから南南東へ約107km、首都ローマから東南東へ約187km、バーリから西北西へ約191kmの距離にある。
州の面積は 4,438 kmであり、ヴァッレ・ダオスタ州に次いでイタリアでは2番目に小さな州である。
隣接する州は以下の通り。
人口7000人以上のコムーネは以下の通り。人口は2011年1月1日現在。
1963年、アブルッツィ・エ・モリーゼ州(Abruzzi e Molise)を分割し、アブルッツォ州とモリーゼ州を置くことが決定する。モリーゼ州が実際に自治体として発足したのは、1970年のことである。イタリア20州のうち、最も新しい州である。1970年にはカンポバッソ県からイゼルニア県が分割された。
モリーゼ州は、以下の2県からなる。
左端の数字はISTATコード、アルファベット2文字は県名略記号を示す。人口は2011年1月1日現在。面積の単位はkm²。
農業分野では中小・零細規模の経営を含めて、高い品質の生産物を提供している。農業生産品としてはワイン、穀物、オリーブ油、野菜、果物、乳製品がある。伝統的な農産品としては、豆の一種であるグラスピー（cicerchia）や、小麦の一種であるファッロ（Farro）がある。モリーゼ州原産のブドウ品種としてティンティリア（Tintilia）がある。
テルモリにはフィアット社の大規模な工場があるが、州の産業分野で支配的なのは、州各地に広く散在する中小規模の建設業である。重要な産業分野としてはほかに食品加工業が挙げられ、パスタ、食肉、乳製品、食用油、ワインが州の伝統的な産品である。サービス業部門では流通業、ホテル業、ケータリング業が大きな役割を占め、運輸・通信業、銀行・保険業がこれに続く。わずかな例外を除けば、あらゆる産業部門で総じて企業規模は小さく、全国規模での州産品販売を困難なものとしている。
2002年に発生した地震（モリーゼ地震 (2002年)）の後、州の一部自治体を対象として、耐震性を高めるための建築・補修に州予算による補助を行う政策がとられることとなった。この政策の受益者の例としてはテルモリの近くのラリーノが挙げられる。ラリーノでは慎重な調査によって市街の歴史的な色彩を回復する政策がとられ、家屋には淡いパステルカラーの色彩が施されて美しい都市へと景観を変じている。ラリーノは観光業の中心地となり、また世界各国に流出した人々が歴史的中心街に戻って居住する動きも見られた。
北に隣接するアブルッツォ州のペスカーラ（アブルッツォ空港（英語版））に、他のヨーロッパ諸国や北米からの航空便が到着するために、国際的な観光は増加している。観光客は、手つかずのビーチや、比較的に混雑の少ない状況、穏やかな暮らし方に関心を楽しんでいる。
モリーゼ州には、多くのクロアチア人(en:Molise Croats) とアルバニア人(en:Arbëreshë people) が居住している。
2006年の国立統計研究所（ISTAT）の統計によれば、6歳以上の住民の家庭内での会話における言語状況は以下の通り。イタリア語（Italiano）、地方言語（Dialetto）、他の言語（Altra lingua）についてのデータで、左列が全国平均、右列がモリーゼ州の数値である。
州内に本拠を置くプロサッカークラブとしては以下がある。
4部リーグ（アマチュア最上位リーグ）のセリエDでは、エミリア＝ロマーニャ州・マルケ州・アブルッツォ州のチームとともにジローネFに属する。モリーゼ州の地方リーグ（5部リーグ）として、エッチェッレンツァ・モリーゼ(it:Eccellenza Molise)がある。
SSチッタ・ディ・カンポバッソ

SSチッタ・ディ・カンポバッソ（SS Città di Campobasso）は、イタリア・モリーゼ州カンポバッソのサッカークラブである。2021-22シーズンはセリエCに所属している。
1919年にUSカンポバッソ1919として創設。1982年から5シーズンセリエBに所属していたが、それ以降成績は低迷。2020-21シーズンにセリエD・ジローネFで首位になりセリエCに昇格。3部昇格は30年ぶり。
無し
カンポマリーノ

カンポマリーノ（イタリア語:Campomarino）は、イタリア共和国モリーゼ州カンポバッソ県にある、人口約8,100人の基礎自治体（コムーネ）。
隣接するコムーネは以下の通り。括弧内のFGはフォッジャ県（プッリャ州）所属を示す。
カンポマリーノには、以下の分離集落（フラツィオーネ）がある。
カンポキアーロ

カンポキアーロ（イタリア語:Campochiaro）は、イタリア共和国モリーゼ州カンポバッソ県にある、人口約600人の基礎自治体（コムーネ）。
隣接するコムーネは以下の通り。括弧内のCEはカゼルタ県所属を示す。
캄포바소

캄포바소(이탈리아어:Campobasso)는이탈리아몰리세주캄포바소도의코무네다. 몰리세 주의 현도 역할을 하고 있다.산니오 산과마테세 산으로 둘러 쌓여있는비페르노 강유역에 위치해있다.
14세기 이후로 캄포바소는날(가위나칼등) 생산으로 유명하다. 또한배와스카모르차 치즈로도 유명하다.몰리세 대학교가 있으며 캄포바소-보야노 가톨릭 교구이기도 하다.
해발701m에 있고아펜니노산맥근처에 있는 캄포바소는 남부 이탈리아 지역에서 가장 추운 도시중 하나다. 평균 연 평균 기온이 12 °C (54 °F)이고 여름에는 2–22 °C (36–72 °F)인서안 해양선 기후에 속한다. 겨울에는 눈이 자주 내린다. 1년중 가장 습할때는 11월 마다 81 밀리미터의 비를 내리는 가을이다.
캄포바소도

캄포바소도(이탈리아어:Provincia di Campobasso)은이탈리아몰리세주의도다. 도청 소재지는캄포바소다. 면적은 2,909 km, 인구는 230,692(2001)이다.
도의 동부 지역에는크로아티아어의 희귀한 옛 억양을 사용하는크로아티아인들이 산다.
시칠리아

시칠리아(이탈리아어:Sicilia,문화어:씨찔리아,영어:Sicily시실리)는이탈리아의자치주이자지중해최대의섬이다. 북서쪽에는사르데냐, 북동쪽에는이탈리아본토의칼라브리아 반도, 남서쪽에는아프리카대륙의튀니지, 남동쪽에는몰타영토인몰타섬이 있다. 총 면적은 25,708km, 인구 약 500만 명으로 주변의 작은 섬들과 함께 이탈리아 최대의 구(區)이다.
시칠리아는메시나 해협을 사이에 두고칼라브리아 반도에 인접해 있는 지중해에서 가장 큰 섬이다.고대 로마시대에는 삼각형 모양의 모습을 따서 트리나크리아(라틴어Trinacria)로 불렸다. 북쪽 해안과 남서쪽 해안의 직선 길이는 각각 280km이고 동쪽 해안의 길이가 180km인 이등변 삼각형 모양을 하고 있다.
시칠리아와 인근의 부속 도서는화산활동에 의해 만들어진 화산섬이다. 시칠리아에서 가장 높은 산은에트나 산으로유럽에서 가장 높은활화산이다. 시칠리아 북동부의메시나인근에 있으며 높이는 3,320 m에 달한다. 메시나 북부의 스트롱보리 화산도 활화산이다. 인근 부속 도서인에올리에 제도에도 활화산과 온천이 있다. 시칠리아의 지형은 산과 언덕이 많은 것이 특징이다. 시칠리아에서는 집약적인 농경이 이루어진다.
시칠리아의 가장 큰 강은살소 강으로 시칠리아 중앙을 가로질러에나와칼라니세타의 인근을 지나 남부의 항구리카타인근에서 지중해와 만난다. 이 외에도 시칠리아 동부의메시나를 지나는알칸타라 강과 서부의벨리스 강과플라타니 강등이 있다.
지리적으로 지중해의 상업, 무역 주요 거점인 탓에, 역사적으로 잦은 침입을 받았다.대(大) 그리스（당시 그리스 식민지）에 속하였는데, 그 중 가장 아름다운 곳으로 알려져 있었다.
2015년 인구는 508만명으로 이탈리아에서롬바르디아,라치오,캄파니아에 이어 4번째로 인구가 많은 주이다. 주요도시로는 주도인팔레르모와카타니아,메시나,시라쿠사등이 있다. 시칠리아는 이탈리아에서 인구 순유출이 가장 큰 주 가운데 하나이다.
이탈리아어의 시칠리아 방언을 사용하고 있으며, 일부에서는알바니아어또는그리스어를 사용한다. 대다수 주민들은기독교(로마 가톨릭교회)를 믿는다.
시칠리아는지중해성 기후로 겨울엔 따뜻하고 습기가 많으며 여름에 덥고 건조하다. 남서부 지방은북아프리카기후의 영향을 받고 산악지대에서는 전형적인 대륙성 기후가 나타난다.
고대 로마초기 시칠리아는 동부 지역은고대 그리스의 식민도시인시라쿠사의 지배하에 있었고 서부 지역은카르타고의 통치를 받았다. 시칠리아 북부의메시나와 시라쿠사 사이에 전쟁이 발발하자 메시나는 동맹국이었던 로마에 지원을 요청하였다. 이에 시라쿠사는 카르타고를 끌어들였고 이는 결국 기원전 264년포에니 전쟁으로 발전하였다. 기원전 241년 패전한 카르타고는 강화조약을 통해 시칠리아를 로마에게 양도하였다. 이후 세 차례에 걸친 전쟁의 결과 기원전 146년 로마는 카르타고를 멸망시키고지중해서부의 유일한 지배 국가가 되었다.
827년튀니스의아랍인들이 시칠리아를 점령하였다. 이들은팔레르모에 수도를 세우고 200여 년간 시칠리아를 통치하였다. 1072년노르만족이팔레르모를 정복하여시칠리아 왕국을 세웠다. 이들은 그리스로부터 넘겨받은 비단 생산 기술을 통하여 번영을 누렸으며 시칠리아 왕국의 영토는나폴리지역까지 확대되었다.노르만족은 관용적인 통치를 펼쳤다. 시칠리아 왕국에서는 비잔티움 제국 시절부터 있었던 그리스인뿐만 아니라 라틴인도 관리로 중용되었다. 언어 역시라틴어,그리스어,아랍어가 모두 공용어로 인정되었다. 다양한 문화들이 결합해 시칠리아만의 독특한 문화가 형성되었는데 팔레르모 대성당과 몬레알레 수도원이 대표적인 예이다. 그러나 13세기 전반에 시칠리아 왕국의 국왕이 된신성 로마 제국의프리드리히 2세이후 이러한 관용은 쇠퇴하였다.
노르만족 이후 시칠리아의 지배자는독일의슈타우펜 왕가,프랑스의앙주 왕가로 바뀌었다. 앙주 왕가의 프랑스는 시칠리아에서 학정을 일삼았고, 결국1282년앙주 왕가의 학정에 불만을 품은 민중들이 일으킨시칠리아 만종 사건이후 20여 년간 계속된 민중 봉기 끝에아라곤 왕국의피터 3세가 왕위에 올랐다. 한편 시칠리아의 지배권을 잃은 앙주 왕가는나폴리 왕국을 세웠다. 16세기 이후 시칠리아는 다시 나폴리까지 통치하게 되었다.이러한 정치적 혼란과 외세의 압제속에서 시칠리아인들은 법의 도움없이 스스로를 보호해야 했고 그 결과마피아가 탄생하였다.
시칠리아 왕국은 1816년 나폴리 왕국과 합병하여양시칠리아 왕국이 되었으며 1860년사르데냐 왕국에 합병된 후 1861년이탈리아 왕국에 편입되었다. 19세기 말과 20세기 초 많은 시칠리아인들이 가난을 피해미국이나아르헨티나등지로 이민을 갔다.
2차 세계대전당시 시칠리아는 연합군이 점령했다. 전후 시칠리아는 본토와의 역사적, 문화적 차이를 인정받아 자치주가 되었다. 종전 후도시화와 함께 마피아가 도시에까지 영향력을 확대하고 정계와 유착관계를 맺었다. 이런 관계는 1980년대부터 검찰의 대대적인 수사로 타격을 입게 된다.
주도는팔레르모이며, 9개의 현으로 구분된다.
시칠리아의 부속 섬으로는우스티카,아이오리 군도,반주차리아,아이자디 군도,페라제 군도등이 있다.
이탈리아 정부의 대대적인 투자에도 불구하고 시칠리아는 다른메초조르노지방들처럼 저개발 상태를 벗어나지 못하고 있으며 2015년 기준 1인당 GDP는 17,600유로로 이탈리아 평균 1인당 GDP의 63.3%에 불과해 가장 가난한 지역이다.
로마 테르미니역

로마 테르미니역(이탈리아어:Stazione Termini 또는 Stazione di Roma Termini - Giovanni Paolo II)은이탈리아로마의 중앙철도역이다. 역명은 동명의 지구에서 이름을 따왔는데 그 지구 역시디오클레티아누스 욕장(라틴어:Termae)에서 이름을 가져왔으며, 이 욕장은 중앙 출입구의 도로를 가로질러 놓여 있다.
테르미니역은 이탈리아의 모든 주요 도시로 운행하는 일반 열차편 뿐만 아니라파리,뮌헨,제네바,바젤,빈으로 매일 운행하는 국제편도 영업하고 있다. 29개의 승강장과 매년 150만 명 이상의 승객이 이용하는로마 테르미니 역은 유럽에서 가장 큰 철도역 중 하나이다.
테르미니역은 로마 내 대중교통의 주요 중심지이기도 하다. 현재로마 지하철의 모든 노선 (A선과 B선)이테르미니 지하철역에서 환승되며, 주요 버스 정류장은 역 앞의 광장인 친퀘첸토 광장 (Piazza dei Cinquecento)에 위치해 있다. 하지만 로마의주요 트램 노선들은 역에서 동쪽으로 약 1,500m 떨어진포르타 마조레에서 만난다.
2006년 12월 23일에는교황 요한 바오로 2세에게 봉헌되었다.
1863년 2월 25일,교황 비오 9세가 처음으로로마-프라스카티선,로마-치비타베키아선, 로마-체프라노선의 종착역인 상설 테르미니 역의 문을 열었다.
처음 두 노선은 이전에 로마 시내 다른 곳에 각각 역을 가지고 있었고 세번째 노선은 건설중이었기 때문에, 로마 시는 각각의 노선이나 방향에 따라 나누어진 종착역들을 가진파리의 경우와는 대조적으로 하나의 중앙 역을 건설하기를 원했다. 16세기에교황 식스토 5세가 세우고 황폐해진 빌라 몬탈도-프레티가 이 새로운 역의 부지로 선정되었고, 역명은 '스타초네 첸트랄레 델레 페로비에 로마네' (Stazione Centrale delle Ferrovie Romane→로마 철도 중앙역)로 부르기로 되어있었다.
상설 역 공사는 로마 시에 대한 교황의세속적 권력이 있는 마지막 해였던 1868년에 시작되어로마가 함락되고통일 이탈리아정부가 자리잡은 1874년에 끝났다. 이 역은 건축가살바토레 비안키의 계획안에 따라 건설되었다. 역전은카보우르 가와 맏닿아 있었는데, 현재의 역보다 도시 안쪽으로 200m 더 깊숙이 놓여 있었다는 것을 의미한다.
1937년, 차후제2차 세계 대전의 발발로 열리지 못하게 되는1942년 세계 박람회계획의 일부로 낡은 역을 대체하기로 결정되었다. 낡은 역은 철거되었고 새로운 역 일부가 지어졌으나 1943년이탈리아 파시스트 정부가 붕괴되면서 공사는 중단되었다.안졸로 마초니 델 그란데가 디자인한 측면길이 2km의 구조물은 오늘날 역의 일부로 여전히 남아 있다.
현재의 건물은 1947년 공모전에서 우승한 두 팀이 디자인했는데,레오 칼리니,에우제니오 몬투오리팀과마시모 카스텔라치,바스코 파디가티,아킬레 핀토넬로,안니발레 비텔로치팀이다. 1950년에 완공했다. 이 건물은석회화로 만든 굉장히 길고근대적인외관과철근 콘크리트로 만든 중력을 무시하는 외팔보 지붕의 두 곡선으로 특색을 이룬다. 이러한 점 때문에 '공룡'이라는 별명을 지니고 있다. 산화 피막이 생긴 알루미늄으로 만들어진 유명한 프리즈들은 예술가아메리고 토트의 작품이다. 이 작품의 구성은 열차의 소리와 속도에 있는 역동성을 잡아낸 것이다.
로마 테르미니 역을 경유하는 노선은 다음과 같다. (미완성)
मोलीझे

मोलीझे(इटालियन:Molise) हाइटलीच्यादक्षिण भागातील एकप्रदेशआहे. १९७० सालीआब्रुत्सोपासूनवेगळा करण्यात आलेला मोलीझे इटलीमधील सर्वात नवीन प्रदेश आहे. मोलीझेला ईशान्येसआयोनियन समुद्राचालहान किनारा लाभला आहे.
मोलीझेमधील लोकवस्ती इटलीच्या इतर भागांच्या तुलनेत तुरळक आहे. कृषी व पर्यटन हे येथील प्रमुख उद्योग आहेत.
मोलीझेमध्ये दोनप्रांतआहेत:
Кампобассо

Кампоба́ссо(итал.Campobasso[kampoˈbas:o],неап.Cambuasce[kambə'waʃ:ə]) —городвИталии. Столица областиМолизеи административный центр одноимённойпровинции.
Покровителем города считаетсяСвятой Георгий. Праздник города23 апреля.
Молизе

Моли́зе(итал.Molise,неап.Mulise) —областьИталии. Граничит с областямиАбруццо,Лацио,КампанияиАпулия, имеет выход кАдриатическому морю. Состоит из 2 провинций —КампобассоиИзерния. Столица — городКампобассо.
Рельеф региона горный. Наиболее гориста территория в глубине области, на границе сЛациоиАбруццо. Наиболее крупными массивами являются горыКампо,КапрароиМета, на границе с Апулией и Кампанией расположен хребетМонти-делла-Дауния.
Гористость местности спадает по направлению к побережьюАдриатики. Потоки воды сформировали в горахдолины, через которые протекают три главные реки области —Триньо,БиферноиФорторе, а такжеВольтурно. Основные породы —осадочныеизвестняковые, что приводит к возникновениюоползнейиселей. Лесных массивов немного. Осенью выпадают обильные дожди, зимы обычно суровые. Молизе является одним из самых холодных регионовЮга Италии. Вместе с тем у побережья климат тёплый и зависит от морскихбризов.
С XIII века территория Молизе была частьюНеаполитанского королевстваиКоролевства Обеих Сицилий. С 1861 года — в составе единой Италии, сначала королевства, а с 1946 года — республики.
До 1963 года Молизе иАбруццосоставляли единую областьАбруцци-э-Молизе.
Сельское хозяйствоявлялось и является основой экономики области. Несмотря на сходство в этом отношении с близлежащей областьюАбруццо, экономика Молизе развивается медленнее.
Индустриальное производство развито слабо, присутствуя главным образом в долине рекиБифернои г.Термоли. Это обусловлено малой распространённостью в областиполезных ископаемых, а также популярных туристических объектов.
ВВП Молизе составляет 5958,7 млн.евро(0,4 % общеитальянского). ВВП на душу населения — 18 591,9евро.
Большинство населённых пунктов Молизе ведут свою историю с античных времён.Кампобассо(51 тыс. жителей на 2006 г.), столица области, расположен в его глубине на высоте 700 м над уровнем моря; основу экономики города составляетторговля. Прибрежный рыболовецкий центрТермоли(31 тыс. жителей на 2006 г.) известен своим портом, самым большим в регионе, и замком, построенным предположительно в XI веке.
Кампобассо (провинция)

Кампоба́ссо(итал.Provincia di Campobasso, молизск.неап.Pruìnge de Cambuàsce) —провинциявИталии, в регионеМолизе.  Ее столицей является городКампобассо.
Площадь около  2941 квадратный километр (1136 кв.миль), численность населения  223,871 (на 2017 год), состоит из 84 коммун (итал.comuni).
В восточной части провинции проживает небольшое хорватское меньшинство, говорящее на архаичном диалекте хорватского языка. Хорваты проживают в основном вАккуавива-Коллекроче,Сан-Феличе-дель-МолизеиМонтемитро.
Первые поселенцы на территории былиСамниты, это группа Сабелльских племён, которые доминировали в этом регионе Италии, примерно с 600 по 290 года до нашей эры.
После войны с Римом которая шла с 343 году до н. э. до  290 года до н. э. территория древнего региона Саннио (центральная часть это нынешняя провинция Кампобассо) была включена в Римский регион IV Самниум.
В 570 году, после вторжения лангобардов, территория была присоединена к Лангобардскому герцогствуБеневенто,это привело к сокращению поместий и активов церковных епископств. Лангобарды назвали город Кампус Вассорум (территория вассалов), который позже стал Кампобассо.
В 860 году появилось княжество Капуя,в её состав входили графства Венафро, Ларино, Тривенто, Бояно, Изерния, Кампомарино и Термоли.
С приходом неаполитанской Республики была создана новое административная структура, территорию разделили на департаменты и кантоны.
27 сентября 1806 года, после французской оккупации,Молизестал автономной провинцией, состоящей из округов Кампобассо и Изерния, к которым были добавлены округа Ларино и Аньоне.
После внесения конституционной поправки в декабре 1963 года провинция Кампобассо была отделена отАбруццо, получила статус региона и переименована в Молизе. Ситуация оставалась неизменной до 1970 года, когда 52 муниципалитета были выделены в провинцию Изерния, созданную в соответствии с законом № 2 от февраля 1970 года.
Архиепархия Кампобассо-Бояно

Архиепархия Кампобассо-Бояно(лат.Archidioecesis Campobassensis-Boianensis,итал.Arcidiocesi di Campobasso-Boiano)архиепархия-митрополияРимско-католической церкви, входящая вцерковную областьАбруццо-Молизе. В настоящее время епархией управляетархиепископ-митрополитДжанкарло Мария Брегантини.Викарныйепископ – Джузеппе Нуцци. Почетный епископ – Армандо Дини.
Клир епархии включает 95 священников (59 епархиальных и 36 монашествующихсвященников), 7диаконов, 57 монахов, 100 монахинь.
Адрес епархии: Via Mazzini 76, 86100 Campobasso, Italia.
Вюрисдикциюепархии входят 70приходовв 44коммуннахМолизе: 38 в провинцииКампобассо—Кампобассо,Бояно,Эльси,Гамбатеза,Сепино,Винкьятуро,Сант'Элия-а-Пьянизи,Петрелла-Тифернина,Пьетракателла,Сан-Джованни-ин-Гальдо,Ферраццано,Ричча,Буссо,Кампокьяро,Мирабелло-Саннитико,Моначильони,Монтагано,Оратино,Рипалимозани,Сант'Анджело-Лимозано,Спинете,Колле-д'Анкизе,Черчемаджоре,Камподипьетра,Баранелло,Кампольето,Гуардиареджа,Сан-Джулиано-дель-Саннио,Маккья-Вальфорторе,Кастеллино-дель-Биферно,Сан-Поло-Матезе,Джильдоне,Матриче,Лимозано,Туфара,Черчепиккола,Сан-Массимо,Торо; 6 в провинцииИзерния—Канталупо-нель-Саннио,Санта-Мария-дель-Молизе,Кастельпетрозо,Маккьягодена,Сант'Элена-СаннитаиРоккамандольфи.
Кафедраархиепископа-митрополита находится в городеКампобассовСоборе Святой Троицы; в городеБоянонаходится сокафедральныйСобор Святого Варфоломея.
ВКастельпетрозонаходится самый известный в Молизе санктуарий Мадонны делль Аддолората (БогоматериСкорбящей).
В состав митрополии (церковной провинции) Кампобассо-Бояно входят:
Кафедра вБоянобыла основана вXI веке. Впервые о епископе Бояно, без указания имени, упоминает в1061 годуУльрих, архиепископБеневенто.
29 июня1927 годабуллойAd rectumПапыПия XIрезиденция епископа была перенесена вКампобассо, и епархия была переименована в епархию Бояно-Кампобассо.
11 февраля1973 годаепархия, имевшая статус епископства-суффраганства архиепархии Беневенто, была возведена в ранг архиепархии буллойPontificalis NostriПапыПавла VI.
21 августа1976 годаархиепархия получила статус митрополии.27 февраля1982 годаона была переименована в архиепархию Кампобассо-Бояно.
На конец 2006 года из 125 000 человек, проживающих на территории епархии, католиками являлись 123 000 человек, что соответствует 98,4% от общего числа населения епархии.
Annuario pontificio за 2007 и предыдущие годы на сайтеCatholic-hierarchy.orgАрхивная копияот 4 октября 2018 наWayback Machine, страница[1]Архивная копияот 30 марта 2019 наWayback Machine
Католический университет Святого Сердца

Католический университет Святого Сердца(итал.Università Cattolica del Sacro Cuore,UCSC) —католическийэлитныйуниверситет, расположенный вМилане,Италия. Вспомогательныекампусынаходятся вБрешиа,Пьяченце,Кремоне,РимеиКампобассо. Университет Святого Сердца — крупнейший частный университет Европыи один из самых больших и известных католических университетов мира. Университет даёт образование в различных областях гуманитарных и естественных наук.
Университет был основан в1921 годугруппой итальянскихсвященниковипрофессоров. 24 июня этого года он был признан министерством образования Италии, в то же время папаБенедикт XVофициально подтвердил церковный статус учебного заведения.
7 декабря1921 годасостоялась торжественнаямессав честь открытия Университета, которую служил один из основателей, отецАгостино Джемеллив присутствиикардиналаАкилле Ратти, архиепископа Милана, который тремя месяцами позже будет избран папой под именемПий XI. Первый учебный корпус располагался на миланской улице Сант-Аньезе, д.2. В октябре1930 годаон был переведён в помещения бывшего монастыря Святого Амвросия, где главный корпус Университета находится и поныне.
После открытия Университета на первый курс было зачислено 68 студентов, распределённых на два факультета: философии и общественных наук. В2011 годуУниверситет насчитывал более 40 000 студентов и 14 факультетов.
Католический институт Святого Сердца включает в себя 14факультетов:
Аккуавива-Коллекроче

Аккуавива-Коллекроче(итал.Acquaviva Collecroce) —  коммуна вИталии, располагается в регионеМолизе, в провинцииКампобассо.
Население составляет 733 человека (2008 г.), плотность населения составляет 26 чел./км². Занимает площадь 28 км². Почтовый индекс — 86030. Телефонный код — 0875.
Покровителями коммуны почитаютсяПресвятая Богородица(Santa Maria Esther), празднование7 маяи30 сентября, а такжеархангел Михаил, празднование8 маяи29 сентября.
В комунне проживает некоторое количествомолизских хорват.
Динамика населения:
Campubassu

Campubassuest una bidda italiana de 48.398 abitadores, cabitale de saprovìntzia numenalee de sa rezione de suMolise.
Prima bidda de sa rezione pro pobuladura, s'agatat a 701 metros subra de su livellu de su mare, resurtende duncas sa de tres cabitales rezionales prus arta deItàliaa pustis dePotèntziaeS'Àbila.
Sa bidda, de orìzinelongubarda, est posta in sa zona cumprèndida intre sos riosBifernoeFortore. S'arrodu istòrigu incruit numerosas testimonias de sas diferentes èpogas istòrigas, dae sa crèsia millidughentesa deSan Leonardua su casteddu Monforte millichimbighentesu e a sa catedrale noucràssiga de sa Santìssima Trinidade.
Sa bidda est sea archipiscamale metropolitana (archidiòtzesis de Campubassu-Boiano) e de s'Universidade de sos istùdios de su Molise.
Molise

SuMoliseest una rezoneitalianameridionale a istatutu ordinàriu. Su cabulogu estCampobasso.
Tenet istèrrida de 4 460,65 km² e contat unos 313.500 bividores ispartzidos in duas provìntzias: sa deCampubassue sa deIsèrnia. Allàcanat in su nord cunAbrutzu, in s'ovest cunLatziu, in su sud cunCampàniaePùglia.
Termoli

Termoliest una comuna italiana de 32.983 abitadores posta inMolise, cuncretamente in sa provìntzia deCampubassu.
Pro pobuladura, est sa de duas de sa provìntzia e de sa rezione. Si caraterizat pro sa presèntzia de unu promontòriu in ue s'agatat sa leada marinera betza, alindadu dae unu murallone in orale chirru a su mare. Sa bidda s'isterrit oe in sa costera e chirru a s'internu, peroe su tzentru suo de impèllida est su promontòriu in s'oru de sumare Adriàtigu, sea de sa Leada Antiga caraterìstiga, partzida topografigamente dae s'abarru de sa bidda dae sa muralla de reparu e dae su casteddu.
Sa bidda si nch'iscàmpiat a sumare Adriàtigu, a un'artària chi andat dae 0 a 178 m. in subra de su livellu de su mare. Termoli est situadu in sa zona artimètriga de su montigru iscarale e est cussideradu de arriscu sìsmigu bassu. Dae su puntu de bista zeogràfigu, est cullocadu intre su riuBiferno(a su suddu) e su traìnu Sinarca (a su nordu), ambos de caràtere trainale; sa parte istòriga de sa bidda s'isvilupat in su promontòriu-mesìsula minore in pinna de su mare, peroe sa bidda moderna agatat s'ampramentu suo in sa zona de s'internu terrencu, mescamente in sos bighinados satèllite.
In sa bidda de Termoli, s'agrugant su de 42 parallelos Nordu e su de 15 meridianos Estu; custu ùrtimu est su meridianu tzentrale de sa fita orària (UTC+1 o Central European Time) deBerilinu,ParizieRoma(Europa tzentru-otzidentale) chi, de fatu, detèrminat s'ora de sa fita etotu (chi, difatis, est narada “s'ora de Termoli”). Su meridianu est numenadu Termoli-Etna e custu rennet sa bidda adriàtiga unu “Greenwich” italianu. S'agrugamentu intre sas duas lìnias imazinadas acontessit in sa praja de Rio Vivo, o prus cuncretamente inche sa marina de San Pietro, a pagos passos dae su logu in ue, finas a pagu tempus a como, s'agataiat unu trabucco in disimpreu (Trabucco de Bricche). Sos càrculos prus seneghes, intames, cullocaiant su puntu de agrugamentu inche una turrita mesudestruìda chi s'agatat aguarmente in su caminu de Rio Vivo. Unu bassurelevu amentat su logu naradu.
Termoli est in cuntierra cun sa comuna deRipatransonepro su primadu de su gùturu prus astrintu deItàliachi paret esser su de sa comuna asgolana (dae 38 a 43 cm. a petus de unos 50 cm. de sa “rejecélle” termolesa), mancari mediduras reghentes atribuant su primadu nassionale e foras male europeu a sa bidda molisana, dadu che in unos cantos puntos, in sa carrerita astrinta, su metru ìnditat 33-34 cm.
Un'àtera cuntierra cun sas Marcas pertocat San Basso. Sa comuna de Cupra Marittima rebìndigat issa puru de esser in su possedimentu de sos abarros mortales beros de su Santu.
คัมโปบัสโซ

คัมโปบัสโซ(อิตาลี:Campobasso) เป็นนครและเทศบาลทางตอนใต้ของประเทศอิตาลีเป็นเมืองหลักของแคว้นโมลีเซและจังหวัดคัมโปบัสโซเมืองตั้งอยู่ลุ่มแม่น้ำบีแฟร์โนอยู่ท่ามกลางเทือกเขาซันนีโอและเทือกเขามาเตเซ
คัมโปบัสโซมีชื่อเสียงจากงานฝีมือด้านใบมีด (อย่างกรรไกรและมีด) ที่มีการบันทึกมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 14 เมืองยังมีชื่อเสียงทางด้านปลูกลูกแพร์และสการ์มอร์ซา(ชีส) เมืองมีมหาวิทยาลัยโมลีเซ
ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย – รอบที่ 3

ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย – รอบที่ 3เป็นการแข่งขันฟุตบอลระหว่างประเทศของทวีปเอเชียเพื่อคัดเลือกทีมฟุตบอลเข้าแข่งขันฟุตบอลโลก 2018รอบสุดท้ายที่ประเทศรัสเซียซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชียเริ่มแข่งในวันที่1 กันยายนพ.ศ. 2559ถึง5 กันยายนพ.ศ. 2560โดยมีทีมแข่งขันในรอบนี้ทั้งสิ้น 12 ทีม ซึ่งจะได้รับสิทธิ์เข้าแข่งรอบสุดท้ายของเอเชียนคัพ 2019โดยอัตโนมัติอีกด้วย
ในรอบที่ 3 นี้ 12 ทีมที่ผ่านรอบที่ 2มาจะถูกแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 6 ทีม แข่งแบบพบกันหมดเหย้า - เยือน โดยจะคัดอันดับ 1 และอันดับ 2 ของแต่ละกลุ่มผ่านเข้าสู่รอบสุดท้ายของฟุตบอลโลก 2018ที่ประเทศรัสเซียทันที ส่วนอันดับที่ 3 ของแต่ละกลุ่มจะผ่านเข้าสู่รอบที่ 4
การจับสลากการแข่งขันในรอบที่สามจะมีขึ้นในวันที่12 เมษายนพ.ศ. 2559ที่โรงแรมแมนดาริน โอเรียนเต็ลในกรุงกัวลาลัมเปอร์ประเทศมาเลเซีย
การจับสลากแบ่งสายจะใช้อันดับโลกฟีฟ่าของเดือนเมษายนพ.ศ. 2559เป็นหลักในการแบ่งโถ โดยทั้ง 12 ทีมจะอยู่ใน 6 โถดังต่อไปนี้
แต่ละกลุ่มจะมีหนึ่งทีมจากแต่ละโถ การแข่งขันของแต่ละกลุ่มได้รับการตัดสินโดยอัตโนมัติตามลำดับของแต่ละทีม
หมายเหตุ:ตัวหนาคือทีมที่ผ่านเข้าสู่การแข่งขันฟุตบอลโลกตัวเอนคือทีมที่ผ่านเข้าสู่รอบที่ 4
การแข่งขันทั้งหมดมี 129 ประตูจากการแข่งขัน 60 นัด มีค่าเฉลี่ย 2.15 ประตูต่อนัด
คำสั่งฉุกเฉินพิเศษโซลเบรน

คำสั่งฉุกเฉินพิเศษโซลเบรน(ญี่ปุ่น:特救指令ソルブレイン;โรมาจิ:Tokkyū Shirei Soruburein) เป็นละครโทคุซัทสึชุดของเมทัลฮีโร่ซีรีส์ลำดับที่ 10 อากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 20 มกราคมค.ศ. 1991ถึงวันที่27 มกราคมค.ศ. 1992ออกอากาศทุกวันอาทิตย์เวลา 8.00 ถึง 8.30 น.ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮี มีจำนวนตอนทั้งหมด 53 ตอน
ในประเทศไทยเคยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3โดยออกอากาศทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์เวลา 06.00 น. และถูกจำหน่ายรูปแบบวิดีโอโดยบริษัทวิดีโอสแควร์
แคว้นของประเทศอิตาลี

แคว้น(อิตาลี:regione) เป็นหน่วยการปกครองชั้นที่หนึ่งของประเทศอิตาลีประกอบด้วย 20 แคว้น ในจำนวนนี้ 5 แคว้นเป็นแคว้นปกครองตนเองตามรัฐธรรมนูญ ในแต่ละแคว้น (ยกเว้นวัลเลดาออสตา) ถูกแบ่งเขตการปกครองเป็นหลายจังหวัด ในแต่ละแคว้นจะมีอำนาจการจัดการตนเองเท่าที่ตราไว้ในรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐอิตาลี
ไทยลีก ฤดูกาล 2566–67

ไทยลีก ฤดูกาล 2566–67หรือไฮลักซ์ รีโว่ ไทยลีก ฤดูกาล 2566–67ตามชื่อผู้สนับสนุนคือ รถกระบะโตโยต้าไฮลักซ์ รีโว่เป็นการแข่งขันฟุตบอลไทยลีกฤดูกาลที่ 27 ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกระดับสูงสุดของประเทศไทย โดยมีสโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขันจำนวน 16 สโมสร
บุรีรัมย์ ยูไนเต็ดเป็นแชมป์เก่าที่ต้องแข่งขันเพื่อป้องกันแชมป์ในปีนี้ โดยที่มีนครปฐม ยูไนเต็ด,ตราดและอุทัยธานีเป็น 3 สโมสรที่ได้เลื่อนชั้นจากไทยลีก 2ขึ้นมาเล่นในไทยลีกฤดูกาลนี้
การแข่งขันไทยลีก ฤดูกาล 2565–66 เริ่มต้นนัดแรกในวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2566 จนถึงนัดสุดท้ายในวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2567
ตลาดซื้อขายนักเตะรอบที่ 1 ตั้งแต่วันที่ 25 พฤษภาคม ถึง 9 สิงหาคม พ.ศ. 2566 ส่วนตลาดซื้อขายนักเตะรอบที่ 2 ตั้งแต่วันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2566 ถึง 17 มกราคม พ.ศ. 2567
ทั้งหมด 16 สโมสรที่ได้สิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันในฤดูกาลนี้ โดยแบ่งเป็น 13 สโมสร จากไทยลีก ฤดูกาล 2565–66และ 3 สโมสรจากไทยลีก 2 ฤดูกาล 2565–66ได้แก่นครปฐม ยูไนเต็ดและตราดซึ่งเลื่อนชั้นขึ้นมาแบบอัตโนมัติจากการที่พวกเขาจบอันดับที่ 1 และ 2 ของตารางคะแนนตามลำดับ และอุทัยธานีซึ่งเลื่อนชั้นขึ้นมาจากการชนะเลิศในรอบเพลย์ออฟ
สำหรับการขึ้นทะเบียนนักกีฬาฟุตบอลต่างชาติกำหนดให้เป็นนักกีฬาฟุตบอลต่างชาติสัญชาติทั่วไป ไม่เกิน 5 คน และให้มีนักกีฬาฟุตบอลต่างชาติที่มีสัญชาติอยู่ในประเทศสมาชิกของ เอเอฟซี ได้อีก 1 คน ส่วนนักกีฬาฟุตบอลต่างชาติที่มีสัญชาติอยู่ในประเทศสมาชิกของอาเซียน สามารถขึ้นทะเบียนได้ไม่จำกัดจำนวน
ชื่อผู้เล่นในตัวหนาหมายถึง ผู้เล่นลงทะเบียนระหว่างช่วงโอนย้ายกลางฤดูกาล
ตารางด้านล่างนี้จะแสดงอันดับบนตารางคะแนนในแต่ละสัปดาห์ เพื่อที่จะแสดงถึงพัฒนาการของแต่ละสโมสร การแข่งขันที่ถูกเลื่อนออกไปจะไม่แสดงในตาราง แต่จะถูกนับรวมกับการแข่งขันอีกนัดเมื่อได้มีการแข่งขันนั้นเกิดขึ้นใหม่ เช่น การแข่งขันนัดที่ 13 ถูกเลื่อนไประหว่างนัดที่ 16 และ 17 ผลตารางคะแนนจะถูกปรับปรุงในนัดที่ 16
แหล่งที่มา:ไทยลีก
อักษรอีลาไมต์

อักษรอีลาไมต์(Elamite)เป็นอักษรที่ใช้โดยชาวอีลาไมต์ก่อนยุคจักรวรรดิเปอร์เซียเมื่อราว พ.ศ. 43 ชาวอีลาไมต์เป็นกลุ่มชนที่มีอิทธิพลครอบงำทางตะวันออกของเมโสโปเตเมียซึ่งเป็นภาคตะวันตกเฉียงใต้ของอิหร่านการพัฒนาการเขียนของชาวอีลาไมต์เป็นคู่ขนานกับชาวสุเมเรีย คาดว่าเก่าสุดเมื่อราว 7, 457 ปีก่อนพุทธศักราช
อักษรอีลาไมต์แบ่งเป็น 3 ระยะคือ
เป็นอักษรที่เก่าสุด ปรากฏครั้งแรกเมื่อ 2,357 ปีก่อนพุทธศักราช ในซูซาเมืองหลวงของอีแลม มีสัญลักษณ์ราว 1,000 ตัว บางส่วนใช้แทนคำ เป็นอักษรชนิดแรกที่พบในอีแลม แตกต่างจากอักษรรูปลิ่มที่ปรากฏในส่วนอื่นของเมโสโปเตเมีย มักประกอบด้วยเส้นตรงและวงกลม ข้อความที่เขียนขึ้นทั้งหมดมักเกี่ยวกับบัญชีและตัวเลข อักษรนี้ส่วนใหญ่ยังถอดความไม่ได้และขาดแคลนข้อความขนาดยาวที่เป็นจารึก 2 ภาษา อ่านจากขวาไปซ้าย และลงข้างล่างเมื่อถึงจุดสิ้นสุดบรรทัด
เป็นอักษรที่มาจากอักษรอีลาไมต์ระยะแรก เมื่อราว 1,707 – 1,677 ปีก่อนพุทธศักราช ถอดความได้บางส่วน มีสัญลักษณ์ 80 ตัว เขียนในแนวตั้งจากบนลงล่าง และซ้ายไปขวา
การค้นพบข้อความ 2 ภาษาซึ่งเป็นอักษรอีลาไมต์กับอักษรอัคคาเดียโบราณเมื่อ พ.ศ. 2448 ที่ซูซา ทำให้การถอดความง่ายขึ้น รูปแบบโดยทั่วไปเป็นอักษรพยางค์ โดยมีอักษรคำปนอยู่ด้วย รูปแบบอักษรพยางค์เหล่านี้ใกล้เคียงกับอักษรรูปลิ่มในสมัยเดียวกัน คือมีทั้งแบบใช้แทนพยางค์ พยัญชนะ-สระ และ สระ-พยัญชนะ การอ่านยังไม่แน่นอน สัญลักษณ์บางตัวใช้ลงท้ายพยางค์ พยัญชนะ-สระ-พยัญชนะ โดยมีเสียงสระต่างกัน ทำให้ยากต่อการออกเสียง ปัญหาหลักของการอ่านอักษรอีลาไมต์คือ ขาดข้อความขนาดยาว ความเข้าใจภาษาอีลาไมต์มีจำกัดเพราะไม่เกี่ยวข้องกับภาษาใดในปัจจุบัน และมีการศึกษาน้อยกว่าภาษาสุเมเรียและภาษาอัคคาเดีย
ใช้ในช่วง 757 ปีก่อนพุทธศักราชจนถึง พ.ศ. 874 พัฒนามาจากอักษรอัคคาเดีย มีสัญลักษณ์ 130 ตัว น้อยกว่าอักษรรูปลิ่มอื่นๆ
อักษรอีลาไมต์ไม่พบว่ามีการใช้อีกในช่วง 1,657 ปีก่อนพุทธศักราช จารึกที่พบในอีแลมในช่วงดังกล่าวเป็นภาษาสุเมเรียหรือภาษาบาบิโลเนียซึ่งเป็นผลจากการขยายตัวของเมโสโปเตเมีย วรรณคดีอีลาไมต์เงียบหายไป 900 ปี มาปรากฏอีกครั้งในช่วง 757 ปีก่อนพุทธศักราช แต่เปลี่ยนรูปแบบมาเป็นอักษรรูปลิ่ม แต่มีจำนวนอักษรน้อยมากคือ พบราว 145 ตัว โดย 113 ตัวใช้แทนพยางค์ 25 ตัวใช้แทนคำ 7 ตัวเป็นศัพท์กำหนด ในขณะที่อักษรรูปลิ่มในเมโสโปเตเมียมีใช้กว่า 700 ตัว
จารึกอักษรอีลาไมต์รูปลิ่มที่มีชื่อเสียงคือ จารึกที่หน้าผาเบอิสตุน ที่จารึกโดยคำสั่งของกษัตริย์ดาริอุสที่ 1 แห่งราชวงศ์อแคมีนิกของเปอร์เซีย เมื่อราว พ.ศ. 43 ในเวลานั้น ภาษาอีลาไมต์เป็นภาษาราชการควบคู่กับภาษาอราเมอิกและภาษาเปอร์เซียโบราณโดยภาษาเมโสโปเตเมียที่เก่ากว่าเช่น ภาษาสุเมเรีย ภาษาบาบิโลเนีย เป็นภาษาที่ใช้ในทางศาสนาและวิทยาศาสตร์ภาษาอีลาไมต์มีความสำคัญมากในช่วงต้นของจักรวรรดิเปอร์เซีย แล้วค่อยๆลดความสำคัญลงหลังจาก พ.ศ. 43 โดยภาษาอราเมอิกเข้ามาเป็นภาษากลางแทน ทิ้งให้ภาษาอีลาไมต์กลายเป็นปริศนามาจนทุกวันนี้
Campobasso

AngCampobasso(Italyano: [ˌKampoˈbasso];Campobassan:Cambuàsce[ˌkambuˈwaʃʃə]) ay isang lungsod atkomunasakatimugang Italya, ang kabesera ng rehiyon ngMoliseat nglalawigan ng Campobasso. Matatagpuan ito sa mataas na lunas ng ilogBiferno, na napapaligiran ng mga bundok ngSannioatMatese.
Ang Campobasso ay kilalang-kilala sa paggawa ng mgatalim(kabilang angguntingatkutsilyo), isang bagay na naitala nang mabuti mula pa noong ika-14 na siglo. Sikat din ito mga produkto ngperasatscamorza(keso). Ang lungsod ay ang tahanan ngPamantasan ng Moliseat ngArkidiyosesis ng Campobasso-Boiano.
Lalawigan ng Campobasso

AngCampobasso(Italyano:provincia di Campobasso;Diyalektong Molisano:Pruìnge de Cambuàsce) ay isang lalawigan sa rehiyon ngMolisesaItalya. Anglungsod ng Campobassoangkabeseranito.
Sinasaklaw nito ang isang lugar na c. 2,941 square kilometre (1,136 mi kuw) at may kabuuang populasyon na 223,871 (2017). Mayroong 84 nacomune(Italyano:comuni) sa lalawigan (tingnan angmga comune ng Lalawigan ng Campobasso).
Ang silangang bahagi ng lalawigan ay tahanan ng isang maliit naCroatangminoridad na nagsasalita ngsinaunang siyalektongngCroato. Ang mga Croato ay pangunahing naninirahan saAcquaviva Collecroce,San FeliceatMontemitro.
Ang populasyon ng lalawigan ay tumaas sa pagitan ng 1861 kung kailan mayroong 229,393 na naninirahan at 1951 nang ito ay umabot sa 289,577. Sa susunod na 20 taon ay bumagsak ito pabalik sa 227,641 (1971) pagkatapos ay tumaas muli ito sa 238,958 noong 1991. Mula noon ay sumailalim ito sa bahagyang pagbawas sa 225,622 na naninirahan noong 2016.Noong Enero 1, 2014, ang pinakamataong mga komunidad (comune) sa lalawigan ay ang Campobasso (49,392),Termoli(33,478),Bojano(8,125),Campomarino(7,723),Larino(6,910),Montenero di Bisaccia(6,798),Guglionesi(5,422),Riccia(5,332),San Martino sa Pensilis(4,827), atTrivento(4,788).
Ang lathalaing ito na tungkol saItalyaay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Molise, Campobasso

AngMoliseay isangkomuna(munisipalidad) saLalawigan ng CampobassosakatimugangItalyanongrehiyon ngMolise, matatagpuan mga 15 kilometro (9 mi) hilagang-kanluran ngCampobasso. Noong 31 Disyembre 2004, mayroon itong populasyon na 179 at may lawak na 5.2 square kilometre (2.0 mi kuw).
Ang Molise ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad:Duronia,Frosolone, atTorella del Sannio.
Katoliko Romanong Arkidiyosesis ng Campobasso-Boiano

Ang Italyanong KatolikongArkidiyosesis ngCampobasso-Boiano(Latin:Archidioecesis Campobassensis-Boianensis) ay naging isangarkidiyosesisnoong 1973 at isangmetropolitan seenoong 1976. Ang makasaysayangdiyosesis ng Boianoay pinalitan ngdiyosesis ng Boiano-Campobassonoong 1927. Ito aysupraganosaArkidiyosesis ng Benevento.
Campodipietra

AngCampodipietraay isangkomuna(munisipalidad) saLalawigan ng CampobassosaItalyanongrehiyon ngMolisena matatagpuan ang tungkol sa 7 kilometro (4 mi) silangan ngCampobasso.
Ang Campodipietra ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad:Campobasso,Ferrazzano,Gildone,Jelsi,San Giovanni in Galdo, atToro.
Ripalimosani

AngRipalimosaniay isangkomuna(munisipalidad)sa Lalawigan ng Campobasso, sakatimugangItalyanongrehiyon ngMolise, na matatagpuan mga 6 kilometro (4 mi) hilaga ngCampobasso.
Ang Ripalimosani ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipyo:Campobasso,Castropignano,Limosano,Matrice,Montagano, atOratino.
Provvidenti

AngProvvidentiay isangkomuna(munisipalidad)sa Lalawigan ng Campobasso, sakatimugangItalyanongrehiyon ngMolise, matatagpuan tungkol sa 20 kilometro (12 mi) hilagang-silangan ngCampobasso. Ang Provvideti ay ang bayan na may pinakamaliit na populasyon sa lalawigan ng Campobasso.
Ang Provviddenti ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad:Casacalenda,Morrone del Sannio, atRipabottoni.
Busso

AngBussoay isangkomuna(munisipalidad) salalawigan ng Campobasso, sarehiyon ng Moliseng timog Italya, matatagpuan tungkol sa 10 kilometro (6.2 mi) kanluran ngCampobasso.
Ang Busso ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipyo:Baranello,Campobasso,Casalciprano,Castropignano,Oratino,Spinete, atVinchiaturo.
Oratino

AngOratinoay isangkomuna(munisipalidad) salalawigan ng Campobasso, rehiyon ngMolise, saKatimugang Italya, matatagpuan mga 7 kilometro (4 mi) kanluran ngCampobasso. Noong 31 Disyembre 2004, mayroon itong populasyon na 1,326 at may lawak na 18.0 square kilometre (6.9 mi kuw).
Ang Oratino ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad:Busso,Campobasso,Castropignano, atRipalimosani.
Campobasso

Campobasso(Italia-bûn:Comune di Campobasso) sīItaliaMolisetoā-khuCampobasso Séngê chi̍t êcomune.
Tī Campobasso ê sì-ûi ūBusso,Campodipietra,Castropignano,Ferrazzano,Matrice,Mirabello Sannitico,Oratino,Ripalimosani,San Giovanni in Galdo, kapVinchiaturoténg siâⁿ-chhī he̍k-chiá chng-siā.
Jîn-kháu phó͘-cha
Molise Campobasso

Molise(Italia-bûn:Comune di Molise) sīItaliaMolisetoā-khuCampobasso Séngê chi̍t êcomune.
Tī Molise Campobasso ê sì-ûi ūDuronia,Frosolone,Torella del Sannio, kapPugliaténg siâⁿ-chhī he̍k-chiá chng-siā.
Jîn-kháu phó͘-cha
Ripalimosani

Ripalimosani(Italia-bûn:Comune di Ripalimosani) sīItaliaMolisetoā-khuCampobasso Séngê chi̍t êcomune.
Tī Ripalimosani ê sì-ûi ūCampobasso,Castropignano,Limosano,Matrice,Montagano, kapOratinoténg siâⁿ-chhī he̍k-chiá chng-siā.
Jîn-kháu phó͘-cha
Castropignano

Castropignano(Italia-bûn:Comune di Castropignano) sīItaliaMolisetoā-khuCampobasso Séngê chi̍t êcomune.
Tī Castropignano ê sì-ûi ūBusso,Campobasso,Casalciprano,Fossalto,Limosano,Oratino,Ripalimosani, kapTorella del Sannioténg siâⁿ-chhī he̍k-chiá chng-siā.
Jîn-kháu phó͘-cha
Busso

Busso(Italia-bûn:Comune di Busso) sīItaliaMolisetoā-khuCampobasso Séngê chi̍t êcomune.
Tī Busso ê sì-ûi ūBaranello,Campobasso,Castropignano,Oratino,Spinete,Vinchiaturo, kapCasalcipranoténg siâⁿ-chhī he̍k-chiá chng-siā.
Jîn-kháu phó͘-cha
Vinchiaturo

Vinchiaturo(Italia-bûn:Comune di Vinchiaturo) sīItaliaMolisetoā-khuCampobasso Séngê chi̍t êcomune.
Tī Vinchiaturo ê sì-ûi ūBaranello,Busso,Campobasso,Campochiaro,Colle d'Anchise,Guardiaregia,Mirabello Sannitico, kapSan Giuliano del Sannioténg siâⁿ-chhī he̍k-chiá chng-siā.
Jîn-kháu phó͘-cha
Campodipietra

Campodipietra(Italia-bûn:Comune di Campodipietra) sīItaliaMolisetoā-khuCampobasso Séngê chi̍t êcomune.
Tī Campodipietra ê sì-ûi ūCampobasso,Ferrazzano,Gildone,Jelsi,San Giovanni in Galdo, kapToroténg siâⁿ-chhī he̍k-chiá chng-siā.
Jîn-kháu phó͘-cha
Oratino

Oratino(Italia-bûn:Comune di Oratino) sīItaliaMolisetoā-khuCampobasso Séngê chi̍t êcomune.
Tī Oratino ê sì-ûi ūBusso,Castropignano,Campobasso, kapRipalimosaniténg siâⁿ-chhī he̍k-chiá chng-siā.
Jîn-kháu phó͘-cha
甘比亞

甘比亞（又有譯岡比亞，英文：Gambia）係非洲西部一國，係非洲大陸最細嘅國家。西面黐住大西洋，陸上畀塞內加爾夾住。首都班竹。法定語文係英文。1965年脫離大英帝國獨立。
祖雲達斯

祖雲達斯（Juventus）暱稱「祖記」，係意大利拖連奴市一間足球會。喺1897年11月1號成立。係意大利國內歷史最耐，攞過最多意甲聯賽冠軍嘅球會。
喺2022年5月7號更新。
波茨華拿

波茨華拿係非洲南部一國，京城係嘉波隆里。四圍俾第啲國家包實，冇出海口。南面係南非，西面係納米比亞，東北面係津巴布韋。呢個國家好乾，啲人都望落多啲雨，所以佢哋攞「落雨」嚟做國家格言。
波茨華拿全國有三成半人口有愛滋病，係全世界愛滋病感染率最高嘅國，但另一方面，波茨華拿係一個代議民主共和國，既擁有連續而無間斷嘅民主選舉記錄，亦係全非洲最廉潔嘅國。
盧卡斯·巴列奧斯

盧卡斯·拿芒·巴列奧斯·卡些利斯（西班牙文：Lucas Ramón Barrios Cáceres，1984年11月13號—）係喺阿根廷出世嘅巴拉圭足球員，踢前鋒，由於佢喺禁區入面成日都有效率控波嘅，所以被人話咗係「豹」（La Pantera）呢個名。依家佢喺阿根廷嘅甘拿斯亞踢緊。
呢個人雖然話係阿根廷佬，但係佢阿媽係個巴拉圭人。佢老豆係個建築工地嘅打工仔，巴列奧斯雖然話細路哥嗰陣就踢波好犀利噉滯喇，佢之前去咗米迪同埋帕菲克呢啲體育會嘅，但係因為佢個人好細粒，結果冇幾間足球會想請佢入去，搞到佢差啲想唔踢波啦，但係佢老豆係都要繼續畀佢踢波先至變咗依家全球出嗮名嘅最佳射手。
巴列奧斯喺2003年到2009年呢6年就去咗8個足球會咁多，差唔多每1年就轉會一次。
喺2003年，19歲嘅巴列奧斯響小阿根廷人體育協會開始咗自己嘅踢波生涯，就喺第一個賽季入面，佢代表咗小阿根廷人體育協會出場咗15次，入咗5球。
巴列奧斯喺智利嘅哥巴羅亞體育會踢緊波嗰陣，睇佢有鬼咁多嘅入波紀錄就開始出嗮名喇。喺佢加入哥巴羅亞之前，巴列奧斯曾經係智利同埋阿根廷嘅乙組足球聯賽入面踢咗成半世嘅足球。入咗哥巴羅亞隊之後就開始體驗出佢自己嘅個人能力，就響第一個賽季入面，出場咗39次就入咗26個波，重變咗南美洲入面出嗮名嘅新人。
佢喺哥巴羅亞隊踢完之後就畀智利嘅高路高路體育會同埋墨西哥嘅歷卡沙體育會睇啱咗佢，想買佢返嚟。但係佢冇去到呢兩間體育會，而係被阿迪拿斯足球會出咗250萬將佢買走咗，佢響嗰邊凈係踢咗一個賽季嘅波就走咗佬啦。就係踢咗呢14場入面，每場就有一次入波喇。
到咗2008年，巴列奧斯加盟高路高路體育會，佢一個賽季嘅38場聯賽入面，入咗37粒波噉多（如估挾埋盃賽嘅話，一共53場比賽，總共入咗49粒波），就喺2008年底嘅IFFHS統計入面，佢重打爆咗C朗拿度，攞咗2008年度嘅世界最佳射手。而呢筍嘢啫，搞到連好多世界嘅足球會（甚至連歐洲比較出名嘅體育會都嚟埋）都睇啱咗佢，想買佢返嚟踢波嘅。就喺2008年開始冇耐，法甲嘅拿斯足球會甚至重差啲買咗佢返嚟踢4年波添，不過高路高路體育會就睬都冇睬佢啫，話咗「唔好意思，我哋嘅體育會唔賣得呢位波星嘅」。
到咗2009年，德國甲組足球聯賽球隊多蒙特足球會正式宣佈，用咗4200000歐羅買咗巴列奧斯返嚟踢波4年。雖然話響前7輪嘅德甲比賽入面都冇入到波，但係到咗第8輪對慕遜加柏隊嘅比賽入面先至入到波，之後連續5場嘅比賽入面都入埋波添，後嚟重變咗球隊嘅主力前鋒，重幫球隊攞咗2010——2011賽季嘅德甲冠軍。不過到咗2011——2012賽季，因為佢成日唔係賣老抽就係受傷，變咗個玻璃人，搞到佢連主力嘅位都冇埋。
到咗2012年5月2號，中國足球超級聯賽嘅球隊廣州恆大攞咗8500000歐羅買咗巴列奧斯返嚟踢4年波，著18號波衫。結果呢個轉會費超過咗達里奧干卡，變咗中國足球轉會金額最高嘅波手。喺2012年7月15號嘅廣州打吡比賽入面，廣州恆大主場0-1輸畀廣州富力嘅比賽第74分鐘嗰陣，第一次代表廣州恆大隊出場。到咗2012年7月18號重喺2012年嘅中國足協盃第四輪入面，廣州恒大對河南建業嘅比賽入面，重首發出場。喺2012年7月21號，河南建業主場1-2輸畀廣州恆大隊嘅比賽入面，重入咗佢嘅第一粒中超聯賽嘅入波。到咗8月份重將克萊奧踢咗落嚟，去咗2012年嘅亞洲冠軍盃踢波。喺2012年10月2號嘅亞洲冠軍盃八強第二輪比賽入面（廣州恆大2-1伊蒂哈德），重入咗亞冠聯賽嘅第一個入波。佢重幫咗廣州恆大隊攞咗2012年嘅中超聯賽冠軍，重幫埋廣州恆大隊攞埋2012年嘅中國足協盃冠軍，佢重做咗比賽最有價值嘅波手。
到咗2013年6月1號，巴列奧斯踢完廣州恆大主場對陣山東魯能嘅比賽之後就走咗佬，一直都冇返過嚟，結果咁就被媒體爆咗好幾單料出嚟。有媒體就話去咗阿甲嘅河床踢波；有媒體就話去咗意甲嘅國際米蘭；重有媒體就話去咗費倫天拿、拿玻里、德甲嘅雲達不萊梅、巴甲嘅聖保羅同埋巴西國際隊等等呢21支球隊去踢波添。後嚟巴列奧斯話事先畀咗4500000歐羅就走佬，想搵下間俱樂部踢波。之後佢喺德國媒體《踢球者》採訪嗰陣就話：「我被廣州恆大隊拖咗3個月嘅人工啊！你話點算好？」，如估係噉嘅話，按照FIFA裁決可以變成自由轉會波手，咁夏季自由轉會嗰陣就可以返去德甲踢波喇。結果呢句啫，就激到廣州恆大足球會佛都有火噉滯！有好多波迷話呢個簡直係衰眉衰貌踢波蝨啊！之後廣州恆大就響新聞發佈會嗰日，發咗律師函去《踢球者》問點解要咁做，後來《踢球者》收到水之後就將呢件事刪咗。結果呢件事咁就未完，廣州恆大甚至將件事告去瑞士嘅FIFA，話全國邊間足球會或者係體育會都好，半年之內冇同我收啀「盧卡斯·巴列奧斯」呢位波手。後嚟到咗2013年7月2號，國際足協開始成立咗專案小組嚟調查呢件事，之後廣州恆大先下手為強，發咗律師函畀咗FIFA入面。過咗2日咋，巴列奧斯話喇：「恆大玩逃稅啊！！！」，後嚟廣州恒大足球會話喇：「逃稅？簡直係無哩頭！你讀鹹片啊？！」之後重將人工證明畀咗去FIFA嗰邊。結果廣州恆大喺2013年6月24號開始唔發人工畀巴列奧斯喇。到咗2013年7月中，重有消息話巴列奧斯同土超嘅Trabzonspor隊同埋意甲嘅薩斯索羅隊踢波。之後佢哋兩個都話唔想買佢喇，費事話搞到成身蟻。到咗2013年7月26號，國際足協話返畀廣州恆大知，要求巴列奧斯喺2013年8月16號之前，快啲同我畀你嘅證據過嚟，如估唔係嘅話，大雨失期法皆斬（啫係話半年內冇得踢波）。喺FIFA發出咗聖旨之後，巴列奧斯嘅經紀就主動話：「我唔玩喇！」最後到咗2013年8月10號，佢同埋個經紀為咗搞掂單轉會嘅事就走佬，重啀咗經紀向廣州恆大足球會畀咗好多間其他嘅足球會同埋體育會嘅報價單添。
2013年8月10號凌晨，廣州恆大喺官網入面話巴列奧斯被俄超嘅莫斯科斯巴達用7000000歐羅買走咗。後嚟莫斯科斯巴達隊過咗一陣，都收到呢筍嘢。2013年12月1號，佢喺對伏爾加隊嘅比賽射入加盟莫斯科斯巴達後嘅第一球。
千里達多巴哥

千里達多巴哥（英文：Trinidad and Tobago），係中美洲加勒比海一島國，而中國大陸譯做特立尼達和多巴哥，簡稱特多。全國由兩個比較大嘅島—千里達島同多巴哥島，加埋21個細島組成，而大部份人口都集中喺千里達島。1962年獨立，1976年做咗英聯邦嘅成員。首都係西班牙港，法定語言係英文。
巴布亞新畿內亞

巴布亞新畿內亞（Papua New Guinea）係大洋洲國，喺新畿內亞島東邊，西面係印度尼西亞嘅巴布亞省，首都莫士比港，面積有462,840平方公里。
曾經係英國同德國殖民地，後來英國食曬再交俾澳洲管。1975年獨立，但係英國君主依然係巴布亞新畿內亞嘅君主。國家教授語言都係英語，但係由於部落分散且眾多，另有多達大約850種唔同嘅語言。
安提瓜巴布達

安提瓜巴布達係加勒比海同大西洋之間一個國，北緯約17度。由安提瓜島同巴布達島兩個主島組成，兩島相隔幾公里。以前畀英國管過，所以喺管治、語言、文化各方面，都深受英國影響。1981年成為獨立國，留喺英聯邦。
2017年9月6號，颶風Irma（英文：Hurricane Irma）直撲巴布達島，摧毀島上幾乎冚嘭唥建築物，啲人要撤離到安提瓜島，好彩安提瓜島冇事。
Schaumrolle

Schaumrollen, orSchillerlocken(German:[ˈʃɪlɐˌlɔkn̩]) (lit.foam rollsorSchiller'scurls) are anAustrianandGermanconfection. They consist of a cone or tube of puff pastry filled withwhipped cream,Bavarian creamormeringue. The pastries are made by wrapping thinpastrystrips around a cone shaped metal tube. After baking, they are filled with the "foam", which is usually sweetened whipped cream or meringue. The pastry tubes are often rolled in coarse sugar orpowdered sugarbefore baking, for extra sweetness and a crunchy texture.
This is a variety of acream horn, which was brought to North America byMennonitesfrom the Austrian-Hungarian Empire.Also popular with immigrants from theDanuberegion (such as theDanube Swabians),SchaumrollenorSchillerlockencan be made up to five inches long, and are served as a treat on major holidays such as Christmas, as well as at weddings and first Communion celebrations.In Austria, they are consumed throughout the year as a treat or afternoon snack, alongside a cup of coffee.
Like many pastries, this dessert is high in calories; an AustrianSchaumrolleis estimated to have almost 200 calories per single piece, of which 46 percent are fats, and 49 percent carbohydrates.
Schillerlocken, the alternate name for the pastry, goes back toAnton Graff'sPortrait of Friedrich Schiller. The portrait shows poet Friedrich Schiller with his blond curls in relatively casual pose sitting at a table. This portrait, which is now located inDresdenin theKügelgenhaus, was often copied and found widespread use as a copper engraving, which led to the emergence of the naming of the pastry in popular culture.
In Germany,Schillerlockenalso refers to smokeddogfishbelly flaps.
Laskonky a kremrole

Laskonky a kremroleje osméstudiové albumčeské rockové skupinyWohnout, vydané v roce 2014 hudebním vydavatelstvímWarner Music. Oproti předchozím albům zde došlo ke zjednodušení stylu a kapela se posunula směrem k tradičnějšímu rockovému zvuku, místy s náznakem písničkářství čiblues rocku. Vedle členů skupiny se na albu podílelo také několik hostů, mezi které patří napříkladXavier BaumaxačiMarek Eben.
Wohnout

Wohnoutječeskáhudební skupina. Tvoří ji bratrská dvojiceJanaaMatějeHomolových (obakytaraazpěv), kteří jsou také autory repertoáru skupiny,baskytaristaJiří ZemánekabubeníkZdeněk (Fenek) Steiner.
Skupina si dala jméno a fungovala již od roku 1988, kdy se okolo Matěje Homoly zformovala prapůvodní sestava na pražskýchVinohradech, ve stejný rok odehrála svůj historicky první koncert v pražskýchŘeporyjícha stihla během něj odehrát tři písně. Protože dle bratrů Homolových bylo období 1988–1995 fungování kapely „dost chaotické“, vznikla ve své „nové éře“ oficiálně v roce1996, ale do širšího povědomí se dostala v roce1998, kdy dělala předkapelu při turné skupinyLucie,Žlutého psaa americkéThe OffspringvPraze. Ve stejném roce podepsala skupina smlouvu uSony Music/Bontona vydala první deskuCundalla. Následovala albaZlý noty na večeři(2000),Pedro se vrací(2002),Rande s panem Bendou(2004) a výběr rarit, které se na řadová alba nedostaly,Nevydáno(2005). V roce2006na podzim vydala skupina Wohnout své páté studiové album s názvemPolib si dědu, na kterém hostují i členové finské skupinyWaltari. Toto album je zajímavé tím, že nebylo natočeno v klasickém hudebnímstudiu, ale na samotě u lesa, v bývalém statku, předělaném na pension.
Skupina oslavila v listopadu 2006 koncertem vPrůmyslovém palácina pražském výstavišti svou desetiletou existenci a zároveň pokřtila své album. Na tomto koncertě účinkovali jako hosté mj. skupinyTři sestry,Vypsaná fiXa,Divokej Billa další. Záznam koncertu by měl vyjít na DVD. V roce 2007 vydala kapela live album, které se jmenuje Živáček. Na tomto koncertu křtili album Polib si dědu(2006). V roce 2011 vydala skupina CD s názvem Našim klientům. K tomuto CD v roce 2013 vydala DVD Elektronická slepice. Toto DVD dokumentuje nahrávání CD Našim klientům. DVD Bylo nahráno Olegem Homolou (otec Matěje a Honzy Homolových). V roce2014skupina vydává desku s názvemLaskonky a Kremrole.
Skupina vsadila na pestré, tvrdé a zároveň melodické kytary, české texty a energické koncerty, tím si brzy získala přízeň posluchačů.
V roce 2015 a 2017 vystoupila kapela na rumunském festivalu Banát.
Nejúspěšnější skladbou této skupiny je bezesporuSvaz českých bohémů(2012)publikovaná naYouTube. V roce 2020 dosáhla tato píseň 50 mil. zhlédnutí, což z ní dělánejsledovanější český videoklipna této platformě.
Olomoucké tvarůžky

Olomoucké tvarůžky(takéolomoucké syrečkynebotvarglezněm.Olmützer Quargel) jsoumoravskýmzrajícímsýrem, který se vyrábí z odtučněnéhomléka. Výroba se tradičně soustředila do regionuHaná, a to již od15. století. K roku 2024 se vyrábí na více místech. Tradiční místo jsouLoštice, kde tvarůžky vyrábí od roku1876firma A. W, pojmenovaná po zakladateliAloisovi Wesselsovi.Od roku 2020 vyrábí tento sýr i společnost Tavoretus veVelké Bystřici.
Tvarůžky jsou důležitým prvkemmoravské kuchyně, zvláště naHané. Podávají se také jakosmažené tvarůžky.
První písemná zmínka pochází již z 15. století, kdy byly tvarůžky součástí jídelníčku lidí navenkově. Označeníolomoucké tvarůžkypak vzniklo díkytrhůmvOlomouci, kde se tvarůžky prodávaly. Většina tvarůžků se však vyráběla v okolníchvesnicíchpod názvem selské tvarůžky. Slovo tvarůžky má svůj původ ze sýru, který je meziproduktem výroby tvarůžků.
Moderní výrobu vLošticíchzahájil Josef Wessels se svým synemAloisemv roce 1876. Výroba se rozšiřovala až do první světové války, kdy firma zaměstnávala 36 lidí a stala se největším výrobcem tvarůžků. V roce1902byla s podporou státu postavenaMlékařská školavKroměříži, která vychovávala odborníky do mlékáren a byla i výzkumným pracovištěm. Ve škole se pořádaly i kurzy pro tvarůžkářky a byla postavena „vzorová tvarůžkárna“. Po roce1948byla výrobna znárodněna a, jak uvádí firma A.W., „výroba tvarůžků dlouhodobě klesala, do technologie a zejména objektů tvarůžkárny se téměř neinvestovalo.“V roce1991byla firma v restituci navrácena potomkům původních majitelů, kteří ihned zahájili výrobu. V roce 2010 tak tvarůžky získaly v rámciEvropské uniechráněné zeměpisné označení. V současnosti firma A.W. vLošticíchzaměstnává přes 130 zaměstnanců a ročně vyrobí přes dva tisíce tun tvarůžků..
Od roku 2020 se vyrábí tento sýr na dalším místě Olomouckého kraje, a to veVelké Bystřicive společnosti Tavoretus.Tento sýr zraje v kamenných sklepích s vysokým podílem ruční práce a ze 100% českého tvarohu.
Tradičně tvarůžky vyráběly ženy, které se označovaly jako pleskačky a využívaly dřevěných nástrojů, tzv. klapaček, které dávaly tvarůžkům tvar koleček. Princip výroby se dodnes nezměnil, jen ruční práci z části nahradily modernístroje. Základem výroby je netučnýtvaroh, který zraje sesolí. Poté se semele a vytvaruje do válečků, věnečků či tyčinek. Následně se nechávají tvarůžky několik dní zrát v sušárně. Poté jsou tvarůžky promyty, kdy dochází k omytíkvasinekna povrchu a může tak začít působit směsbakteriálníchkultur. Na sušicíchroštechpak dochází k prozrání tvarůžků do hloubky. Z roštů jsou pak sesbírány do beden a uloženy do chladicí místnosti, kde ještě jeden až dva dny dozrávají.
Muzeum olomouckých tvarůžkůbylo otevřeno v roce 1994 v prostorách původní výrobny v Lošticích. V průběhu roku 2013 prošlo rekonstrukcí a bylo přesunuto do nových prostor. Nabízí pohled na vývoj výroby tvarůžků na Hané.V Lošticích sídlí také Tvarůžková cukrárna, která připravuje mimo jiné tvarůžkové moučníky – slané tvarůžkové kremrole, šátečky či dortíky a další speciality.
Neologismus

Neologismusčineologizmus(zřec.neos logos, nové slovo),českynovotvar, je nově utvořené nebo přejaté slovo, přesnějilexikální jednotka. Vzniká nejčastěji pro označení nových skutečností, např.vynálezůnebo myšlenek, a postupem času se může stát součástí běžné slovní zásoby.Lingvistická disciplínazkoumající neologismy se nazýváneologie.
Prof. Edvard Lotkovymezuje neologismus jako „nevžitý, neustálený tvar, nové slovo, popř. jeho nové užití nebo jiná nová jednotka v jazyce vzniklá, resp. vznikající, popř. do něj převzatá odjinud z potřeby pojmenovat něco nového (např. grant, folkař), z důvodu strukturních (např. parník: paroloď) apod., novotvar“. Například výraz „neologismus“ pochází z18. stoletía po určitou dobu byl tedy také neologismem.
Neologismy jsou relativně nová slova, která většinamluvčíchještě nepokládá za součást běžnéslovní zásoby, případně jim nerozumí a pociťuje je jako nová. Tento příznak novosti mohou časem ztratit, pokud se běžně používají a jejich význam je znám většině mluvčích. Stávají se neutrální a platnou součástí lexikálního systému (např.vzduch, sjetina, zviditelnit). Proces začleňování nových slov může být různě rychlý; některá nová slova v jazyce nezakotví vůbec a zaniknou.
Neologismy vznikají zejména jako:
Neologismy můžeme také rozlišit naperspektivní, to jest ty, které se mohou stát součástí neutrální slovní zásoby, aneperspektivní, které tuto vlastnost nemají. Například některébásnickéneologismy si ani nečiní nárok, aby se staly součástí každodenní slovní zásoby.
Aby bylo nové slovo perspektivní, musí splnit tyto podmínky:
Mezi neperspektivní neologismy patří:
Příčiny vzniku neologismů můžeme rozlišit na:
Mezi neologismy cizího původu patří:
Neologismům včeštiněse dlouhodobě věnujeOlga Martincová(Nová slova v češtině – Slovník neologizmů, 1998;Nová slova v češtině 2 – Slovník neologizmů, 2004;Neologizmy v dnešní češtině, 2005).
Když se řekne geek. Vesmír, 5. 2. 2018.[9]
Patrik Ouředník:Slova v zapomenutí daná: Vychochol, nebo palcucha?, 19. 1. 2022
Marcela Melková

Marcela Melková(*24. ledna1971Velké Bílovice) je česká politička a zpěvačka, v letech 2017 až 2021 poslankyněPoslanecké sněmovny PČR, v letech 2016 až 2020 zastupitelkaStředočeského kraje, členka hnutíANO 2011.
Absolvovala Střední pedagogickou školu vKroměřížia následně vystudovala operní zpěv naStátní konzervatoři v Praze, je mezzosopranistka.
Působila jako ředitelka Základní umělecké školy veVelkých BílovicíchnaBřeclavsku. Byla členkou sboruStátní opery Prahaa od roku 2015 členkouPražského filharmonického sboru.Věnovala se převážně koncertní činnosti a oratorní hudbě. Spolupracovala s hudebními tělesy i orchestry vČeské republice,Německu,FranciiaItálii.Od roku 2009 je jednatelkou a společnicí firmyMELIT PRAHA.
Marcela Melková má trvalé bydliště v obciKamenicevokrese Praha-východ.
Je členkou hnutíANO 2011.
Vkrajských volbách v roce 2016byla za hnutíANO 2011zvolena zastupitelkouStředočeského kraje.Vevolbách v roce 2020mandát obhajovala, ale neuspěla.
Vevolbách do Poslanecké sněmovny PČR v roce 2017byla zvolena poslankyní za hnutíANO 2011veStředočeském kraji, a to z osmého místa kandidátky.
Vevolbách do Poslanecké sněmovny PČR v roce 2021již nekandidovala.