davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Sablé

Sabléminangka salah sawijining jinis olahancookierotibunderPrancissing asale ing Sablé-sur-Sarthe, ing Sarthe .Antarane resep Sablé sing paling misuwur yaiku resep saka La Mère Poulard, lan cookie Saint-Michel lan Pont-Aven .
TembungsabléPrancistegesé "pasir",yaiku istilah Prancis sing njupuk "glepung" ing Inggris. Umume, tukang roti miwiti proses kanthi nyiram mentega adhem dadi glepung lan gula kanggo mbentuk partikel adonan nganti tekstur kasebut mirip karo potongan roti utawa pasir.
Сабля святого Симона

Сабля святого Симона(Sabre de Sant Simó) —каталонскоесладкоепеченье, украшенное засахаренными фруктами, типичное и традиционное вМатаро(комарка Марезма).
Происхождение праздника связано с моряками из Матаро. Когда-то на побережье кумарки Марезма высадились пираты для грабежа и для того, чтобы начерпать воды из колодца, который был рядом с церковьюсвятого Симона. Тогда моряки призвали на помощь этого святого, одного из апостолов Иисуса Христа, и защитились от нападения.
В начале XVIII века кондитер Матаро решил изготовить сладкое печенье, которое служило бы напоминанием о случае с пиратами и моряками. Формасаблибыла выбрана потому, что это один из символовПетра-Симона. ПоЕвангелию от Иоанна, этот апостол вГефсиманском садуотсёк саблей ухо рабу первосвященника. Есть ещё несколько объяснений выбора формы, менее вероятных.
В каталонском портовом городе Матаро можно приобрести эту сладость только 28 октября, в день святого Симона (или, иначе, Петра, ранее называемого Симоном), когда проходит праздник моряков. Важное место в праздновании занимают местная церковь и монастырь святого Симона. В этот день возле церкви ставят палатки и торгуют только саблями святого Симона, которые можно купить и в городских пекарнях и кондитерских. Тогда же у церкви рыбаки выполняют свой традиционный танец, предназначенный только для этого праздника и для этого места.
В зависимости от того, на какой день выпадает 28 октября, празднование длится три-четыре дня. Оно сопровождается парадами гигантских фигур,кастелями, исполнениемхабанеры, концертами, развлекательными мероприятиями для детей и массовыми гуляниями. В 2011 году празднование длилось неделю, так как на этот год выдалось 400-летие церкви святого Симона.
Наджак

Наджа́к(пол.nadziak, отnadziać na coś, насадить на что-нибудь острое) — польскийклевец. Состоял из стального наконечника, имевшего с одной стороны острый клюв-пробойник, а с другой — плоскую поверхность. Использовались вXV—XVII векахдля пробиваниядоспехов.
Их применяли, хотя и нечасто, польскиегусары. Среди же польскойшляхтынаджаки пользовались популярностью — их использовали в качествепосоха, а при надобности и как оружие.Енджей Китовичпишет про наджак следующим образом:
سمور

السَّمُّور(الجمع: سَمَامِير)(الاسم العلمي:Martes zibellina) (بالإنجليزية:Sable)‏ هونوعمنالثديياتيتبعجنسالخزمنفصيلةالعرسيات.
يعيش في بيئاتالغابات، بشكل أساسي فيروسيابدءًا منجبال الأورالوعبرسيبيرياوشرقيكازاخستانوشماليمنغولياوالصينوكورياالشمالية والجنوبية وفيهوكايدوفياليابان.وقد امتد نطاق تواجده في البرية في الأصل عبرروسيا الأوروبيةوحتىبولنداوإسكندنافيا.تاريخيًا، كان يُصطاد للحصول على فروه عالي القيمة، والذي لا يزالسلعة كماليةإلى يومنا هذا.وعلى الرغم من أن صيد الحيوانات البرية لا يزال منتشرًا في روسيا، إلا أن معظم الفرو الموجود في الأسواق الآن مستزرع للأغراض التجارية.
يبلغ طول جسم الذكر 38 - 56 سنتيمترًا، كما يبلغ طول الذيل 9 - 12 سنتيمترًا، ويبلغ وزنه 880 - 1800 جرام ويبلغ طول جسم الأنثى 35 - 51 سنتيمترًا، كما يبلغ طول الذيل 7.2 - 11.5 سنتيمترًا.والفرو الشتوي أطول وأكثر فخامة من الفرو الصيفي الذي يكسو جسمه.ويظهر التنوع الجغرافي للأنواع الفرعية المختلفة من خلال لون الفرو: فتتراوح ألوان الفرو من البني الفاتح إلى البني الغامق، كما أن اللون الواحد للفرو يكون أفتح عند منطقة البطن وأغمق عند الظهر والأرجل. ويتميز السمور الياباني (والمعروف محليًا باسم クロテン أوkuroten)على وجه الخصوص بلون أسود على الأرجل والأقدام.كما تظهر لدى أفراد السمور هذه رقعة من الفرو فاتحة اللون عند منطقة الحلق، وقد تكون هذه الرقعة رمادية أو بيضاء أو صفراء باهتة.ويكون فرو هذا النوع من السمور أكثر نعومة من فروالخز الأميركي. ويشبه السمورخز الصنوبركثيرًا في شكل حجم الجسم، إلا أن رأسه أكثر استطالة وأذنيه أطول وذيله أقصر بشكل يتناسب مع جسمه.كما أن جمجمته تشبه جمجمة خز الصنوبر، إلا أنها أكبر وأقوى وقوس الوجنية أكثر تقوسًا.
ليلى سمور

ليلى سمور(22 نوفمبر1962-)،ممثلةسورية.
ولدت في محافظةالسويداءفيسوريا، وهي الأخت الصغرى للممثلة السوريةفيلدا سمور، عملت فيالمسرحوالإذاعة والتلفزيون، وهي حاصلة على جائزة في الفنونالمسرحيةعام1990، ظهر نجاحها بعد مشاركتها بعدد من الأعمالالدرامية السوريةوتوالت أعمالها بعد ذلك
في عام2017، غادرتسورياوسافرت برفقة زوجها الممثل جورج حداد إلىفرنسابحجة الحصول على الإقامة لكنها بقيت هناك حيث يقطن وحيدها طارق مع زوجته.
سعيد حسن سمور

القارئ الشيخسعيد حسن حسين سمور(1917–30 أغسطس1982)،شيخوعلامةوفقيهوقارئ للقرآن،ولد ونشأ في مدينةطولكرمالفلسطينية،وهو مقرئ الشام والوطن العربي،وقد كان أبرز مَن قرأ وجوّدالقرآن الكريمفي الإذاعات العربية في زمانه.
هو الشيخسعيد بن حسن حسين سمور،ولد في مدينةطولكرمبفلسطين عام1917، ونشأ في مدينته في أسرة عرفت بالعلم، درس فيطولكرمالعلوم الشرعية والقرآن على يد عدد من العلماء والمشايخ، ثم تولى وهو شاب صغير قراءة القرآن في المساجد والاحتفالات الدينية فيطولكرم.
التحق بعد ذلكبالأزهرفيالقاهرةوذلك في عام1937، فأخذ هناك رواية حفص عن عاصم من طريق الشاطبية وأتقنها، كما أخذ السند المتصل إلى النبيمحمدﷺ، ثم عاد إلىطولكرم.
توجه في منتصف الأربعينات إلىدمشقوالتحق فيها بمدرسة إسعاف الخيري ومعهد إحياء العلوم الشرعية، ونال عام1960شهادة الدراسة الشرعية بدرجة الامتياز، وجود القرآن فيالإذاعة العربية السورية.
كان الشيخ سعيد سمور إمامًا لعدة مساجد في فلسطين والأردن، وأسس دورًا للقرآن في الأردن، وأشرف عليها، كما ساهم في تدقيق طباعة عدة نسخ من القرآن، وكان مستشارًالوزارة الأوقاف الأردنية.
عمل محاضرًا للشريعةبكلية الأميرة عاليةفيعمان، كما عمل محاضرًا فيالجامعة الأردنيةمنذ أوائل السبعينيات وحتى وفاته عام1982.
من شيوخه:
تتلمذ على يد الشيخ سعيد حسن سمور عدد كبير من العلماء والشيوخ، منهم:
وغيرهم العديد.
سُجل للشيخ سعيد سمور الكثير من التسجيلات للقرآن، حيث سجلت وبثت في مجموعة كبيرة من الإذاعات والقنوات التلفزيونية منها:
مثل الشيخ سعيد سمورالأردنفي عدد من المؤتمرات الدولية الخاصة بالقرآن منها مؤتمر القرآن الدولي فيتركياخلال الفترة ما بين15 ديسمبر1976وحتى21 ديسمبر1976بمشاركة خمس عشرة دولة. كما مثلالأردنفي مؤتمر القرآن فيليبياعام1978.
اختير الشيخ سعيد سمور لتلاوة القرآن في كبرى الاحتفالات والمناسبات، فقد تلا القرآن فيسوريابحضور الرئيسجمال عبد الناصرخلال فترةالوحدة مع مصر، كما جود القرآنبالأردنفيقصر رغدان الملكيأمام ملك الأردنالحسين بن طلالوولي عهده آنذاك الأميرالحسن بن طلال.
نال الشيخ سعيد سمور الميدالية الذهبية للقرآن خلال مؤتمر القرآن فيتركيافيديسمبر1976، بحضور رئيس الوزراء التركي آنذاكسليمان دميرل، كما وجه رئيس الوزراء التركيسليمان دميرلدعوة شخصية للشيخ سمور لزيارة منزله.
كان قد جرى تكريم الشيخ سعيد سمور أكثر من مرة، وفي15 نوفمبر2013تم تكريم الشيخ سمور ضمن الحفل الأول لتكريم العلماء والقراءبالأردنتحت رعاية وزير الأوقاف الأردنيبسام العموشالذي يعد أحد تلاميذ الشيخ سعيد سمور.
توفي الشيخ سعيد حسن سمور بتاريخ30 أغسطس1982ميلاديًا، الموافق11 ذو القعدة1402هجريًا، ودفن في «مقبرة صويلح» بالعاصمة الأردنيةعمان.
ألف الشيخ الفلسطيني عمار البدوي مفتيطولكرمكتابًا عن سيرة حياة الشيخ سعيد سمور.
باب الحارة

باب الحارةمسلسل درامي اجتماعيشاميةسوري يُعد من أبرز المسلسلات العربية. تدور أحداثه ابتداءً من عشرينيات القرن العشرين. أُنتجالجزء الأولعام 2006، والجزء الثانيعام 2007، والجزء الثالثعام 2008، والجزء الرابععام 2009، والجزء الخامسعام 2010. ثم عاد في عام 2014بالجزء السادس، وكانت الأجزاء الخمسة الأولى من إخراجبسام الملا.
تكررت فكرة تصوير المسلسل بعد انقطاع دام أربع سنوات، فعاد إلى الشاشة في رمضان 2014 بجزئه السادس، وفي رمضان 2015بجزئه السابعمن إخراجعزام فوق العادة. ثم عُرض في رمضان 2016بجزئه الثامن، وفي رمضان 2017بجزئه التاسعمن إخراجناجي طعمي، وفيجزئه العاشرمن إخراجمحمد زهير رجب.
كتب الجزء الأولمروان قاووقوكمال مرة، بينما كتب قاووق الجزأين الثاني والثالث والعاشر منفردًا، وعاد كمال للعمل وكتب الجزأين الرابع والخامس منفردًا. أما الجزء السادس والسابع فكتبهماعثمان جحاوسليمان عبد العزيز، في حين كتب سليمان عبد العزيز الجزءين الثامن والتاسع منفردًا. وفي الجزء العاشر، عاد مروان قاووق لكتابته منفردًا.
صُورت الأجزاء الخمسة الأولى فيالقرية الشاميةفيريف دمشق، بينما صُورت الأجزاء: السادس والسابع والثامن والتاسع في حارة مشابهة تمامًا للحارة الأصلية، تم بناؤها في منطقة يعفور بريف دمشق. أما الجزء العاشر، وبعد انتقال أهالي حارة الضبع إلى حارة الصالحية، فصُور في مدينة الرحبة في دمشق (دير علي). كما صُورت جميع المشاهد الداخلية في بيوت دمشق القديمة.
يسلط المسلسل الضوء على الحياة الدمشقية والقيم النبيلة والعادات والتقاليد القديمة من خلال تصوير حياة أهالي حارة الضبع.
تم تغيير واستبدال العديد من الشخصيات والممثلين في المسلسل بسبب وفاة بعض الشخصيات المهمة أو استبدال بعض الممثلين بآخرين. من بين الشخصيات التي انتهت بالوفاة أو الاختفاء:
كما تم استبدال بعض الممثلين بآخرين لإداء نفس الشخصية، مثل:
حقق المسلسل نجاحًا ورواجًا في العالم العربي في جزئيه الأول والثاني، حيث لاقى أصداءً واسعة في دولالوطن العربيمن مشرقه إلى مغربه. كما حصل على شعبية كبيرة في أوساط اليهود العرب، وخاصةاليهود السوريين.
تعرض المسلسل في الوقت نفسه لسلسلة من المدح والنقد. فقد احتوى على بعض المغالطات التاريخية من ناحية الجدول الزمني، وتعرض الجزء الثالث لنقد كبير بسبب تغيير الممثلين المشاركين في الجزئين الأول والثاني بممثلين آخرين، فضلاً عن المط والتطويل في الأحداث. قام الأخوان بسام ومؤمن الملا بإخراج المسلسل في محاولة لتغطية العيوب والأخطاء التي ظهرت في الأجزاء السابقة وتفادي الوقوع في أخطاء أخرى.
رغم كثافة عدد المشاهدين لمسلسل باب الحارة انتقد عدد من الكتاب تصويره للمرأة السورية في فترة تاريخية تحكي عن مقاومة الاستعمار، حيث كان للمرأة دور كبير في المقاومة بجانب الرجل.فقد صور العمل المرأة في صورة سلبية، مشغولة بالنميمة والقيل والقال، وتجاهل قضية الطلاق بدون نقد كافٍ. كما أن تقديم العمل لمرحلة تاريخية مهمة في قضية القومية السورية لم يتضمن دور المرأة الوطني في النضال ضد الاستعمار، والذي أثرَّ على دورها الاجتماعي في التعليم والمشاركة في الحراك السياسي في تلك الفترة. لم يحظَ المسلسل بقبول من النقاد النسويين بسبب تقديمهالعنف ضد المرأةبصورة إيجابية.
الزند: ذئب العاصي (مسلسل)

الزند: ذئب العاصي، مسلسل تاريخي سوري من إخراج سامر البرقاوي وتأليف عمر أبو سعدة وبطولةتيم حسن،دانا مارديني،أنس طيارة،فايز قزقرهام القصار،فيلدا سمور،باسل حيدرونهال الخطيب، بث لأول مرة في شهررمضانعام1444 هـ/2023.
حقق المسلسل نجاحاً جماهيرياً كبيرا حيث حصد المراكز الأولى للمتابعة خلال فترة عرضه
يحكي المسلسل قصة الشاب عاصي الملقب بالزند والذي يواجه الظلم والاستبداد الذي يمارسه الإقطاعيون على الفلاحين خلال فترة الحكم العثماني.
دانا مارديني ( نجاة )
انس طياره ( نورس باشا )
فايز قزق ( إدريس )
رهام القصار ( شمس )
مجد فضه ( صالح )
بأسل حيدر ( الوكيل توفيق )
فيلدا سمور ( ام صالح )
نانسي خوري ( عفراء الزند )
مازن عباس ( إبراهيم )
فيلدا سمور

فيلدا سمور(8 أكتوبر1955-)، ممثلةسورية.
خريجة أدب إنجليزيجامعة دمشقوعضو نقابة الفنانين موظفةبالمسرحالقومي مديرة المسارح، بدأت التمثيل بعام1976، وشاركت في العديد منالتلفزيونيةوالمسرحية. وهي شقيقة الممثلةليلى سمور.
ظبي سموري

الظبي السَّمُّوريأوأبو عُرْف الأسودأوالعلهب الأسود(الاسم العلمي:Hippotragus niger) هوظبيمتوطن فيالسافانافيشرق أفريقيافيكينياوتنزانيا، وفيأفريقيا الجنوبيةفيأنغولا،زامبيا،جمهورية الكونغو الديمقراطيةوجنوب أفريقيا.
سعيد سمور

سعيد محمد سمور(مواليد 1950) كان ضابط في الجيش السوري وسياسي والذي شغل منصب وزير الداخلية.
ولد سمور فيجبلةفي عام 1950.حصل على شهادة البكالوريوس في الأدب الإنجليزي.وهو حاصل أيضا على دبلوم في العلوم الطيران]].
سمور هولواءسابق. وكان رئيس الاستخبارات العسكرية السورية فيحمص.كما خدم في نفس المنصب فيدمشق.ثم عين نائب رئيسالاستخبارات العسكريةفي عام 2005،وخدم في هذا المنصب حتى عام 2009.
في 23 نيسان 2009، تم تعيينه وزيرا للداخلية في مجلس الوزراء برئاسةمحمد ناجي عطري، ليحل محلبسام عبد المجيدفي هذا المنصب.في نيسان 2011، تم استبدال سموربمحمد الشعاروزيرا للداخلية.
سمور متزوج ولديه أربعة أولاد.
Samur

Samur(lat.Martes zibellina) —heyvanlaraləmininxordalılartipininməməlilərsinfininyırtıcılardəstəsinindələlərfəsiləsinindələcinsinə aid heyvan növü.
Samurun bədən uzunluğu 56 sm, quyruğu isə 20 sm-ə qədərdir.
Xəzinin rəngi dəyişkəndir. Bəzi fərdlər demək olar ki, tamamən qara rəngdə olur. Bəzilərinin rəngi isə çox açıq, qumlu sarı və ya parlaqdır. Elə fərdlərdə vardır ki, arxa tərəfində tünd bir kəmər olan qəhvəyi ton, yan tərəflər isə nisbətən açıqdır.
Sibir tayqasının xarakterik bir sakinidir. Çevik və ölçüsünə görə çox güclü yırtıcıdır. Yerüstü həyat tərzi sürür. Bir qayda olaraq, dağ çaylarının yuxarı axınlarında, dağlıq ərazilərdə, daş örtüklər arasında yaşayır. Bəzən ağacların zirvələrinə qalxır. Sıçrayışlarla hərəkət edir. Atlamanın uzunluğu 30–70 sm-dir. Ağaclara yaxşı dırmaşa bilir. Yaxşı inkişaf etmiş eşitmə və qoxuya qabiliyyətlərinə sahibdir. Görmə qabiliyyəti nisbətən zəifdir. Yeni və quru qar üzərində asanlıqla hərəkət edir. Səhər və axşam ən fəal olduğu dövrdür.
Nadir hallarda səs çıxarırlar. Digər dələkimilər kimi qorxu və həyəcanlanma zamanı civiltili səslər çıxarır və düşmənə qarşı müdafiədə almağa çalışır. Qışqırığı xatırladır. Məhəbbət oyunları zamanıda müəyyən səslər müşayiət olunur.
Qida rasionunun böyük hissəsini gəmiricilər təşkil edir. Əsasən qırmızı çöl sıçanı (cənubda qırmızı-boz çöl siçanı) ön yerdə gedir. Yeniseyin şərqində və Sayanda isəOchotonacinsinə daxil növlər üstünlük təşkil edir. Tez-tez sincab və burundukları yeyir, dovşanlara da belə hücum edir. Bir ildəKrasnoyarsk diyarındabir neçə milyon sincabı məhv edir. Quşların içərisindəadi bonazi tetrasınavə turaclara hücum edir. Ümumiyyətlə quşlar onlar üçün ikinci dərəcəli bir qidadır. Ovlarını əsasən alatoraqlıqda, gcə radələrində edirlər, lakin gündüz vatlarıda tez-tez ovlamalrı müşahidə edilir.
Bundan əlavə samurların qida rasionuna bitki qidaları da daxildir: sidr toxumları,quşarmudu,cır qaragilə. Ayrıcamərcangilə,qaragilə,adi meşəgilası,itburnu,qarağat,Amur üzümü,Çin cırlimonunuda yeyirlər.
Yuvalarını ağacların oyuqlarında, daşların altlarında qururlar. Heyvanlar iki-üç yaşlarında qədər cinsi yetkinliyə çatır və 13–15 ilədək yaşayırlar. İyun-iyul aylarında cütləşmə baş verir. Boğazlıq dövrü 250–290 gündür. Birdən yeddi bala verə bilir. Adətən isə 3–4 bala verir.
Hal-hazırda samurlarRusiyanınUral dağlarından tutmuşSakit okeanınsahillərinə qədər ərazidə yayılmışlar. Şimalda arealı meşə bitki örtüyünün hüdudlarına qədərdir. Əsasən sidr ağaclarının yayıldığı meşələrə üstünlük verir.Yaponiyada,Hokkaydo adasındada aşkar edilmişdir. Şərqin Uraldameşə dələsiilə samurun qarışığı olan kidus adlı hibridinə rast gəlinir.
XVII əsrə qədərFinlandiyada, XIX əsrə qədərKareliya, Baltikyanı ölkələr və Qərbi Polşada müşahidə edilirdi.
Ümumilikdə samurlar ölçü və rəng sxemi ilə fərqlənən 17 yarımnövə bölünürlər. Bunlardan bəziləri bunlardır:
Samur-Yalama Milli Parkı

Samur-Yalama Milli Parkı—Azərbaycan RespublikasınınXaçmaz rayonununinzibati ərazisində yerləşənmilli park.
Azərbaycan Respublikası Prezidentinin5 noyabr2012-ci il tarixli Sərəncamı  iləXaçmaz rayonununinzibati ərazisində yaradılmışdır.
Samur-Yalama Milli Parkı "Azərbaycan Respublikasını təmsil edənMaliyyə NazirliyivəKreditanştalt für Videraufbau, Frankfurt am Main ("KfW")arasında Cənubi Qafqaz üçün Ekoregional Təbiəti Mühafizə Proqramı çərçivəsində "Samur-Yalama Milli Parkının yaradılması" layihəsi üzrə Maliyyələşdirmə Müqaviləsi" və həmin müqaviləyə dair Xüsusi Razılaşmaya uyğun olaraqAzərbaycan Respublikasınıngötürdüyü öhdəliklərin yerinə yetirilməsini təmin etmək məqsədilə yaradılmışdır. Layihə çərçivəsindəKfWtərəfindən Azərbaycan Maliyyə Nazirliyinə 2.550.000.00 avro məbləğindən çox olmamaq şərtilə maliyyə vəsaitinin verilməsi nəzərdə tutulmuşdur.
Azərbaycan RespublikasınınXaçmaz rayonununinzibati ərazisində olan dövlət meşə fondu torpaqlarının əlavə olunan yerquruluşu planında göstərilmiş 11772,45 hektarlıq sahəsiyə malikdir.
Milli Parkın florasında itburnu, sarmaşıq, dazı, yağı otu, ballı nanə və başqa dərman bitkiləri geniş yayılmışdır. Torpaqları çəmən-meşə, şabalıdı və açıq şabalıdıdır. Çəmən və kolluqlar geniş yayılmışdır. Düzənlik meşələri də var. Xaçmaz faunasının əsas nüməyəndələri Çöl donuzu, yenot, qırqovul, kəklik və s.-dir. Sahil suları balıqla (külmə, kilkə, şamayı və s.) zəngindir. Termal və mineral su bulaqları vardır. Xaçmazda ovçuluq və balıqçılıq uçun yaxşı şərait var, Ovçular Cəmiyyəti fəaliyyət göstərir. "Gülalan gölü" qoruğu bu Cəmiyyətin nəzdindədir.
Samur Qunc

Samur Gunj(d. 1380-ci illər – ö. 1455) —Elbəy Nigülesügçi xanın qızı və Kobeguntayın həyat yoldaşı. Həyatı boyuncaBörçigin sülaləsinin qorunması üçün mübarizə aparmışdır.
Atası oğlanlarından biri öldürdükdən və onun həyat yoldaşını özünə götürdükdən sonra, məsləhətçisi Daiyuunun təcavüz məsələsinə qarışmasından şübhələndiyi üçün onu öldürdü. O, Daiyuunun ailəsinin qisas ala biləcəyindən qorxduğu üçün qızı Samur Gunju Daiyuunun oğluna ərə verdi. Samur Gunjun əriOyratlarüzərinə hakim edildi və taişi adlandırıldı.Taişi Oyratlarda hakim demək idi.
Samurun sülaləsinin bir çox üzvləri öz hərbçiləri tərəfindən fəxri əsirlikdə saxlanılırdılar. Samur ilk öncə öz ərini, daha sonra isə öz oğlunu onları xilas etmək üçün yürüşlər etməyə inandıra bildi. Oğlu bu yürüşlərdə həyatını itirdikdən sonra nəvəsi Əsənin taişi olmasına nail ola bildi. ƏsənMonqol platosunu və bu coğrafiyadan keçənİpək yolunun əksər hisəsini ələ keçirərkən Samur öz nəvəsini dəstəklədi.
Əsən ilk əvvəllərdə öz tayfası olan Oyratlarla Borçiginləri birləşdirməyə çalışsa da. sonradan Borçiginlərə qarşı mövqe aldı və onlardan bəzi əsilzadələri qətlə yetirdi.O, hətta öz qızı Borçigin sülaləsi ilə olan evliliyindən uşaq dünyaya gətirərkən uşağın oğlan olacağı təqdirdə onun da öldürülməsi əmrini vermişdi. Lakin Samur uşağın qaçmasına və xilas olub, gizlədilməsinə nail ola bildi. Əvvəlcə uşağın qız olduğu bildirildi, lakin sonra bunun yalan olduğu bilindikdən sonra Samur uşağı öz çadırına apardı və uşağı qaçırmaq üçün onu Börçiginlərə hələ də sadiq qalan monqollara əmanət etdi. Onlar uşağı Əsən xanın tapa bilməyəcəyi yerdə gizlətməyə nail oldular.Bu uşaq sonradan monqolların böyük bir hissəsini birləşdirəcəkDayan xanın birbaşa əcdadı Bayan-Münke idi.
Samur Gunj Əsən xanla təxminən eyni vaxtda vəfat etdi.
Samur Novruzov

Samur Novruzov(tam adı:Samur Həsən oğlu Novruzov;25 may1938,Kirovabad–24 sentyabr2001,Bakı) —azərbaycanlıdövlət və siyasi xadim,Azərbaycan Respublikasının Milli MəclisininI,IIçağırış vəAzərbaycan SSR Ali SovetininXI çağırış üzvü.
Samur Novruzov 1938-ci il mayın 25-dəKirovabadşəhərində (Gəncə) anadan olub.S. Kirov adına Azərbaycan Dövlət Universitetindəfilologiya üzrə ali təhsil alıb. Tarix elmləri namizədi idi. İngilis və rus dillərini bilirdi.
Samur Novruzov ailəli və üç övlad atası idi.
Samur Novruzov 1990-cı ildəAzərbaycan SSR Ali Sovetininüzvü seçilib. 1991–1993-cü illərdə Ali Sovetin, 1993–1995-ci illərdə isə Milli Məclisin üzvü olub.
1995-ci il noyabrın 12-də baş tutan parlament seçkilərində88 nömrəli Tovuz qəsəbə dairəsindənYeni Azərbaycan Partiyasınınnamizədi olan Samur NovruzovI çağırış Milli Məclisindeputatı seçildi. 1995-ci il noyabrın 24-dən səlahiyyətlərinin icrasına başlayan Samur Novruzov Milli Məclisin Beynəlxalq münasibətlər və parlamentlərarası əlaqələr Daimi Komissiyasının üzvü, Azərbaycan—ABŞ parlamentlərarası əlaqələr üzrə işçi qrupunun isə rəhbəri olub.
Daha sonra,2000-ci il noyabrın 5-də baş tutan parlament seçkilərində24 saylı Nərimanov I dairəsindənYeni Azərbaycan Partiyasınınnamizədi olan Samur NovruzovII çağırış Milli Məclisindeputatı seçildi. 2000-ci il noyabrın 12-dən səlahiyyətlərinin icrasına başlayan Samur Novruzov Milli Məclisin Mədəniyyət məsələləri Daimi Komissiyasının, Azərbaycan—ABŞ parlamentlərarası əlaqələr üzrə işçi qrupunun üzvü, Azərbaycan—Kanada parlamentlərarası əlaqələr üzrə işçi qrupunun isə rəhbəri olub.
Samur NovruzovAzərbaycan PrezidentiHeydər Əliyevin7 aprel 1994-cü il tarixli 133 nömrəli Fərmanı iləNazirlər Kabinetiyanında Xarici Turizm Şurasının sədri vəzifəsinə təyin edilib. 8 il sonra isə o,Heydər Əliyevin18 aprel 2001-ci il tarixli 680 nömrəli Sərəncamı iləNazirlər Kabinetiyanında Xarici Turizm Şurasının sədri vəzifəsindən azad edilib.
ƏvvəlSovet İttifaqı Kommunist Partiyasının, 1995-ci ildən isəYeni Azərbaycan PartiyasınınSiyasi Şurasının və İdarə Heyətinin üzvü olub.
Samur Novruzov 2001-ci il sentyabrın 24-də 63 yaşında vəfat edib.
Gümüş samur

Gümüş samur(ing.Silver Sable) və ya əsl adı iləSilver Sablinova–Marvel Comicstərəfindən nəşr olunan komikslərdə peyda olan personaj. Tom Defalko və Ron Frenz tərəfindən yaradılmış, ilk dəfə "The Amazing Spider-Man" komiksinin 265-ci sayında (iyun 1985) peyda olmuşdur. Gümüş samur muzdlu döyüşçü, Silver Sable International şirkətinin sahibi və cinayətkar ovçusudur. ƏsasənHörümçək-adamınmüttəfiqi kimi göstərilir.
2017-ci ilin martındaSony PicturesGümüş samur vəQara pişikpersonajları üçün ortaq film çəkəcəklərini anons etmişdi. "Gümüş və Qara" adlanacaq filmin istehsalı yubadılmış, sonda 2018-ci ilin avqustunda film ləğv olunmuşdur. Əvəzinə hər personaj üçün ayrıca film çəkmək qərarı alınmışdır. "Gümüş samur" filmi üçün studiya ssenaristlər axtarır.
Tom DefalkovəRon Frenztərəfindən yaradılmış personaj ilk dəfə "The Amazing Spider-Man" komiksinin 265-ci sayında (iyun 1985) peyda olmuşdur. Personaj üçün ilham mənbəyi Defalkonun aldığı safari kartları olmuşdur.Debütündən sonra Gümüş samur müxtəlif Hörümçək-adam komikslərində peyda olmuşdur və çox vaxt onun müttəfiqi olmuşdur. 1992-ci ildə "Silver Sable & Wild Pack" adlı komiks seriyası başlamış və 35 say davam etmişdir. 1995-ci ildə ləğv edilmişdir.
Ləğv olunmadan sonra Gümüş samur 2006-cı ilə kimi müxtəlif saylarda qonaq personaj kimi yer almışdır. 2006-cı ildə onun üçün məhdud seriya buraxılmışdır.
Gümüş samurun əsl adı Silver Sablinovadır. Şərqi Avropada yerləşən,Doktor Dumunidarə etdiyiLatveriyadövləti ilə sərhəddə yerləşənSimkariyadövlətində anadan olub. Sablinovanın ailəsi ata Ernst Sablinov, dayı Morti və gənc xalaqızı Annadan ibarətdir. Silverin anası gözləri qabağında nasistləri ovlayan atasının düşmənləri tərəfindən öldürülüb. Bu travmatik hadisəyə və atasının ona kobud təlimləri və davranışları onun duyğusuz və effektiv olmasına səbəb olmuşdur. Silver beynəlxalq sui-qəsdçi və 1400 Klubunun başçısı Əcnəbiyə vurulur və onunla evlənir, lakin Silver öz əsl işini kəşf edəndə boşanırlar. Onların münasibəti hazırda dostluqdan və bir-birilərini öldürməkdən ibarətdir.
Dayı Morti Gümüş samurun köməkçisidir. Morti missiyaları təşkil edir və tez-tez ona missiyasına fokuslanmalı olduğunu yadına salır.
Gümüş samur müxtəlif superqəhrəmanlarla əməkdaşlıq etmişdir:Hörümçək-adam,Cəzalandırıcı,Qum-adam,Venom,Dəlisov,Lyuk Keyc,Dedpul,Kapitan Amerikavə s. Atası kimi Gümüş samur nasist supercinayətkarları ədalətə təslim etmək üçün vuruşur.
Gümüş samur supergücləri olmayan atletik qadındır və müxtəlif döyüş sənətlərində mütəxəssisdir. Əla nişancı, qılınc ustası və gimnastdır. Güclü liderlik bacarıqlarına malikdir.
Gümüş samur xüsusi sintetik kostyum geyinir. Tez-tez seyber və ya rapier, çay, 9mm tapança istifadə edir. Əsasən son texnologiya məhsulları ilə təchiz olunur.
Samurçay

Samurçay(lezgi.ЧӀвехер вацӀ) —Azərbaycanınşimal-şərqində ən iri çaydır. Samur Azərbaycanda beşinci böyük çaydır. Sutoplayıcısı əsasən Dağıstanda yerləşsə də, Samurçay aşağı axınında Azərbaycanla Dağıstan sərhədi boyu axaraq, hər iki respublikaya aid edilən çaydır. Samurçayın uzunluğu 216 km, sutoplayıcı hövzəsinin sahəsi 4430 km-dir. Samurçay Baş Qafqaz silsiləsi ilə şimalda ona paralel uzanan Samur silsiləsi suayırıcısı arasında yerləşən yüksəkdağlıq zonanın qar, buzlaq, yeraltı və yağış sularından qidalanır. Çayın mənbəyi 3699 m yüksəklikdə yerləşir. Dağlardan külli miqdar qırıntı məhsullar gətirən Samur, Xəzər sahilində meşələrlə örtülü böyük delta əmələ gətirir.
Samurçayın qidalanmasında əsas yeri qar suları və yeraltı sular tutur. Çayın hövzəsində qarlı-buzlu zirvələrin çoxluğu (ümumi sahəsi kiçik olsa da) çayda gursulu dövrün uzanmasına səbəb olur. Bu dövr yazda başlamaqla, yayı da əhatə edir. Samurçayın illik su sərfinin 20% yazda, 49% yayda, 20% payızda və 10% qış aylarında keçir. Çayın illik su sərfi həcmi 2.36 km3-dən az artıqdır. Axtı məntəqəsində Samurun illik sülb axımının həcmi 5256.5 min m³-ə çatır.
Azərbaycanın təsərrüfatı üçün Samurçayın olduqca böyük əhəmiyyəti var. Samurçaydan hələ 1940-cı ildə Samur-Dəvəçi kanalı çəkilmiş, 50-ci illərin axırında isə bu kanal Ceyranbatan çökəkliyinə çatdırılmış və Abşeronda birinci böyük şirinsulu su anbarı yaradılmışdır. Bu kanal Samur-Dəvəçi ovalığında, Boğaz düzənliyində və Abşeron yarımadasında 100 min hektardan artıq torpağın suvarılması üçün əsas su mənbəyidir. Sumqayıt və Bakı şəhərlərinin su təchizatında da Ceyranbatan su anbarında durulan Samur sularından geniş istifadə olunur. Bununla yanaşı, bu sulardan Abşeronda yaşıllaşdırma işlərində də geniş istifadə olunur.
Alban çayıQafqaz Albaniyasındaçay olmuşdur. Antik mənbələrdəXəzər dənizinətöküldüyü göstərilir.YunancoğrafiyaşünasıPtolemeyinməlumatına görə, Albaniya ərazisindən axıbKürətökülürmüş. Bəzi müəlliflər onu Kürün qollarından biri hesab edir.Abbasqulu ağa Bakıxanovvə başqaları Alban çayını Samurçay ilə eyniləşdirirlər.
Samur döyüşü (1460)

Samur döyüşü—Səfəvi-Şirvan müharibəsizamanı baş vermiş döyüşlərdən biri. Döyüş nəticəsində Səfəvilər Qafqazdakı nüfuz və əhatə dairələrini itirdilər.
Səfəvilərin başçısı Şeyx Cüneyd özünün nüfuz və əhatə dairəsinin genişləndirmək məqsədilə Şirvana hücum etmək qərarına gəldi. O, səfərləri boyu müxtəlif ölkələrdən başına toplanmış 10.000 əsgər ilə ölkəni işğal etmək və Şirvanşahlar taxtına sahib olmaq üçünŞirvanabasqın etdi. Şirvandakışiətərəfdarları da ona qoşuldular.Çərkəzlərlədini müharibə basqın üçün bəhanə oldu.Şeyx Cüneydinniyyətini duyan vətəbərsəranlılartərəfindən təhrik edilən ŞirvanşahI XəlilullahQaraqoyunluCahan şahınyardımı ilə böyük qoşunla onun qabağına çıxdı. 1460-cı ildəSamurçayınsol sahilindəki Qıpçaq kəndinin yaxınlığında baş verən vuruşmada Şeyx Cüneyd öldürüldü, onun müridləri isə məğlub edildi. Fəzlullah ibn Ruzbixan Xuncinin məlumatına görə Şeyx Cüneydin müridləri onun cəsədini Samurçayın sağ sahilinə keçirərək Gülxan kəndində (indikiQusar rayonununHəzrəkəndi) dəfn etmişlər.
Samur-Dəvəçi ovalığı

Samur-Dəvəçi ovalığı—Azərbaycanınşimal hissəsində yerləşən ovalıq.
Samur-Dəvəçi ovalığıBöyük QafqaziləXəzər dəniziarasındakı məkanı əhatə edir. Xəzər dənizinin sahili boyu şimal-qərbdən cənub-şərqə, Azərbaycan Respublikasında Samur çayından Sumqayıt çayınadək uzanır.AtaçaylaSumqayıtçayarasındakı hissə Boğaz düzü adlanır. Ovalıq şimal-qərbdə (200-250 m hündürlükdə) nisbi hündürlüyü 10-25 m-ə çatan pillə vasitəsilə Qusar maili düzənliyinə keçir. Maili düzənlik cənub-qərbdə Yan silsiləyədək davam edir. Hündürlüyü təqribən 1900 m-ə (Böyük Suval dağı və s.) qədərdir. Ovalığın dəniz sahili hissələri okean səviyyəsindən 28 m-dək aşağıda yerləşir.
Kuna

Kunaje české jméno pro zástupce dvourodůšelem z čeledilasicovitých. Jsou to malé, štíhlé, mrštné šelmičky, které aktivně loví malá zvířata, většinouhlodavce. Nepohrdnou aniptákya jejich vejci a další kořistí. Mnohé druhy doplňují svůj jídelníček rostlinnou stravou. Žijí vAmerice,Evropěa vAsii. Na území ČR se vyskytují dva druhy,kuna lesníakuna skalní.
rod:Eira
rod:Martes
Do roduMartespatří i další šelmy, které se v češtině nejmenují kuna, jsou to:
Lze se také setkat s pojmenováním kuna hranostaj prolasici hranostajnebo kuna tchoř protchoře tmavého.
Šantarské ostrovy

Šantarské ostrovy(ruskyШантарские острова) je souostroví v západní částiOchotského mořenaproti ústí řekyUdy, které patří kChabarovskému krajiRuska. Na rozdíl od přilehlé pevniny, od níž ostrovy oddělujeŠantarské mořeaLindholmův průliv, jsou řazeny k regionuDálný sever. Ostrovy jsou bez stálého lidského osídlení, občas je navštěvují rybáři a lovci, velrybáři nebo vědecké týmy. V roce 2013 byly i s okolním mořem vyhlášenynárodním parkem. Celková rozloha souostroví činí 2 500 km², z toho na hlavní ostrovVelký Šantarpřipadá 1 790 km². Dalšími většími ostrovy jsouMalý Šantar,Feklistovův ostrov,Medvědí ostrovaVeverčí ostrov(Běličij). Souostroví objevil v roce 1640Ivan Moskvitin.
Ostrovy jsou skalnaté, tvořené převážněpískovcemažulou, nejvyšší horou jeVesjolajana Velkém Šantaru, dosahující 720 metrů nad mořem. Podnebí je mírné, ovlivňují jemonzunyi chladné proudění zeSibiře. Letní teploty se pohybují okolo 10 °C, v zimě klesají na –20 °C. Okolní moře zamrzá na osm měsíců v roce. Ostrovy jsou porostlétajgou, v níž převažujemodřín dahurský,borovice zakrsláasmrk sibiřský. Místní faunu tvořísob polární,medvěd hnědý,psík mývalovitý,rosomák sibiřský,sobol asijský,orel východní,výr Blakistonův,potápka rudokrká,rybák aleutský,alkoun brýlatýatetřívek sibiřský, v okolním moři žijíplejtvák malý,velryba grónská,lachtan ušatý,tuleň obecnýavydra mořská. V řekách se vyskytujílososiajeseteři, na severu Velkého Šantaru ležíbrakickéjezero s početnou populacíkorušky japonské.
Lasicovití

Lasicovití(resp.kunovití, věd. Mustelidae) je čeleďšelem. Zahrnuje drobné, štíhlé a hbité šelmičky, jako jelasice kolčava, i poměrně velké a mohutné šelmy, jako jsoujezevecarosomák.
Jednotlivé druhy se značně liší velikostí a chováním. Jsou to malé až středně velké šelmy s krátkýma nohama, protáhlým tělem a mimořádně ohebnoupáteří. S výjimkouvydry mořskémají všichni lasicovití pachové žlázy v okolířitního otvoru. Nemají zatažitelné drápy. Rozlišují se druhy našlapující celou plochou chodidla (ploskochodci) a druhy, které našlapují pouze polovinou chodidla (poloploskochodci).Napříkladkunynašlapují jen na prsty, aby byla jejich chůze co nejtišší.
Příbuzní lasicovitých se objevili již asi před 40 miliony let. Společný předek moderních lasicovitých se objevil asi před 18 miliony let. Největší zástupci lasicovitých žili v období ranéhopliocénu(asi před 5 miliony let) na územíjižní Afriky. Největší druhy dosahovaly pravděpodobně hmotnosti až kolem 200 kilogramů.
Čeleď zahrnuje 56 druhů patřících do 22 rodů. Moderní členění čeledi Mustelidae uvádí Lariviére, S. & Jennings, A. P. (2009):
Starší klasické členění uvádělo 5 podčeledí:
Do čeledi se také někdy řadískunkové(jako podčeleďMephitinae), někdyjsou však uváděni jako samostatná čeleď (Mephitidae). Vyřazení skunků z lasicovitých je podporováno zejména studiemDNA.Navíc se zdá, že někteří z jezevců ve skutečnosti patří spíše ke skunkům a vůbec tak nejsou lasicovitými šelmami.
VČeskuje největší lasicovitou šelmoujezevec lesní, nejmenší jelasice kolčava. Mezi tamější lasicovité šelmy patří itchoř tmavýafretka, jeho zdomácnělá forma. K životu ve vodě je z českých lasicovitých šelem nejlépe uzpůsobenavydra říční. Na některých lokalitách v Čechách a na jižní Moravě lze nalézt zdivočelé populacenorků amerických, kteří unikli z farem kožešinových zvířat.V dnešní době žije na území České republiky devět druhů z čeledi lasicovití (z toho jeden nepůvodní).
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuMustelidaena anglické Wikipedii.
Vasjuganské bažiny

Vasjuganské bažiny(ruskyВасюганские болота) jsou jedněmi z největších močálů na světě. Nacházejí se na územíZápadní Sibiřemezi řekami Ob a Irtyš, v oblastiVasjuganské roviny. Leží převážně vTomské oblasti, malá část se rozkládá také na územíNovosibirskéaOmské oblastiaChantymansijského autonomního okruhu - Jugra. Od roku 2007 jsou Vasjuganské bažiny kandidátem pro zařazení naSeznam světového dědictví UNESCO.
Bažiny zaujímají plochu o rozloze 53 000 km². Délka od západu na východ je 573 km, od severu k jihu 320 km. Vasjuganské bažiny vznikly asi před 10 000 lety a od té doby se neustále rozšiřují, 75% aktuální plochy bylo zaplaveno nejméně před 500 lety. Bažiny jsou hlavním zdrojem pitné vody v regionu (zásoby vody se odhadují na 400 km³). Nachází se zde asi 800 tisíc malých jezer a mnoho řek pramení právě v Vasjuganských bažinách, jde zejména o řeky Ava,Bakčar,Velký Jugan,Vasjugan,Děmjanka,Iksa,Kargat,Kjonga,Ňurolka, Malý Tartas,Tartas,Malý Jugan,Om,Parabel,Parbig,Tara,Tuj,Uj,Čaja, Čertala,Čižapka,Čuzik,ŠegarkaneboŠiš.
Bažiny obsahují obrovské zásoby rašeliny a působí proti skleníkovému efektu, tím že vážou uhlík. Prozkoumané zásoby rašeliny zahrnují více než 1 miliardu tun, průměrná hloubka úložiště je 2,4 m a maximální činí 10 m.
Vasjuganské bažiny jsou domovem pro četné druhy místní fauny, z nichž některé patří k ohroženým druhům. V bažinách se vyskytujesob polární,orel skalní,orel mořský,orlovec říční,ťuhýk šedýnebosokol stěhovavý. Ve velkém množství zde žijeveverka,los evropský,sobol asijský,tetřev, bělokur,jeřábek, tetřívek, menším množství takénorek evropský,vydra říčníneborosomák sibiřský.
Flóra zahrnuje také vzácné a ohrožené druhy rostlin a rostlinných společenstev. Z volně rostoucích rostlin jsou velmi rozšířenáklikva,vlochyně bahenníaostružiník moruška.
V současnosti je fauna a flóra ohrožena v souvislosti s průzkumy, které se týkají těžby ropy a zemního plynu. Kromě toho rakety vystřelované ze kosmodromu Bajkonur přinášejí na území zbytky nespáleného heptylu. Během léta jsou bažiny prakticky neprůjezdné i pro speciální techniku. Průzkumy na ropných polích jsou prováděny výhradně v zimním období.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuВасюганские болотаna ruské Wikipedii.
Komijské pralesy

Komijské pralesy(ruskyДевственные леса Коми) se rozkládají na severuUraluna územíKomijské republikyRuské federace. Od roku 1995 jsou zaneseny naseznam světového přírodního dědictví UNESCO. Jedná se o největší nedotčené lesyEvropy(na ploše 32 800 km²).
Lesy přináleží k uralskétajze. Jejich území spadá podPečoro-Ilyčskou přírodní rezervaci(721,3 km²)aNárodní park Jugyd va(18,917 km²). Západní část má charakter rovin, východní část je spíše podhorská až horská. Masivem lesa protéká několik řek. Žije zde více než 200 druhů ptáků, stejně jako řada vzácných druhů ryb, savců i rostlin.
Komijské pralesy se rozkládají na ploše 32 800 km² na západním svahu severníhoUralu, na severovýchoděKomijské republiky. Na západě je území tvořeno rovinamitajgy, na východě potom stoupá až do horských poloh. Roviny na západě se nacházejí přibližně 100 m n. m. Na nich se nachází četnébažinya nivy. Na východě se začíná terén vlnit a táhne se přes podhůří Uralu. Na jihu tohoto území ležíPečoro-Ilyčská přírodní rezervace, zalesněná rovina s písčitými a jílovitými půdami, vzniklá pohyby ledovců. Podhůřím protékají řeky pramenící v Uralu, napříkladIlyč,ŠčugorčiPodčerje, které ústí doPečory. Díky erozi vápence vznikla v podhůříkrasová oblast, ve které se nachází mnoho různých propastí, kráterů, kamenných sloupů a proměnlivých koryt řek. Východní hranice pralesů tvoří vrcholky Uralu, nejvyšší horou nacházející se na území chráněné oblasti jeNarodnaja, vysoká 1895 m.
Velká část Komijských pralesů má charakter tajgy, která se táhne od bažin a niv v rovinách až po podhůří Uralu. Lesy jsou tvořeny předevšímborovicí lesníamodřínem sibiřským, který roste hlavně ve vyšších polohách. V údolích se dařísmrku ztepilému,jedli sibiřskéaborovicím. Ve vyšších polohách je tajga nahrazena subalpínským vegetačním stupněm s travinatými územími či horským lesem. Komijské pralesy jsou jediným územím v Evropě, kde se vyskytujeborovice sibiřská.
Komijské pralesy jsou útočištěm pro množství ohrožených a chráněných druhů zvířat, jako napříkladvydra říční,vlk,bobr evropský,rys ostrovid,rosomák sibiřskýčisobol asijský. K nejznámějším druhum savců patří mj.los evropský,zajíc bělák,kuna lesní,poletuška slovanská,veverka obecnáčimedvěd hnědý. Kromě bobra se na území nově usadila takéondatra pižmová. Mezi 204 rozpoznaných druhů ptáků patřídatel černý,bělokur rousný,ořešník kropenatý,datlík tříprstý,modruška tajgová,tetřívek obecnýatetřev hlušec, stejně jako některé druhy vodních ptáků:hohol severní,morčák velký,husa polníčihvízdák euroasijský. Téměř všechny řeky protékající tímto územím souží jako místa třenílososů. Celkem zde bylo objeveno 16 různých druhů ryb, např.lipan podhorníči různé druhysíhů.
Ačkoli je území komijských pralesů chráněno ruskými zákony i mezinárodními úmluvami, bohatá naleziště zlata na území národního parkuJugyd vapřitahují těžaře. Na teritoriu parku docházelo k nelegální těžbě zlata a tlak na komijskou vládu vyústil až v posunutí hranic parku roku 2010 a tím k oficiálnímu uvolnění ložisek zlata.
V tomto článku byly použitypřekladytextů z článkůДевственные_леса_Комиna ruské Wikipedii aUrwälder von Komina německé Wikipedii.
Zenon Francevič Svatoš

Zenon Francevič Svatoš(1886–1949) byl přírodovědec a cestovatel českého původu žijící v Rusku. Zasloužil se o ochranusobola asijskéhoa vybudování rezervace na jeho ochranu.
Zenonův dědeček Josef Svatoš pocházel z obceLužeu Vysokého Mýta na Chrudimsku. V roce 1881 se vystěhoval s celou rodinou za prací do Ruska. Zenon se narodil v roce 1886 nakozácké staniciKrymskaja na severnímKavkaze.
Zenonovy rodiče brzo zemřeli a Zenon byl vychován u příbuzných vSimferopolu, kde vystudoval reálku.
Na přelomu roků 1911 a 1912 se Zenon Svatoš zúčastnil expedice zoologického muzeaPetrohradské akademie věddo východní Afriky (do oblasti dnešníKeni), kterou vedl kníže A. K. Gorčakov. Svatoš měl za úkol ulovit a preparovat pro muzejní účely velké africké savce a další zoologické exponáty.
V červnu 1912 se Svatoš zúčastnil výpravy naŠpicberky, kterou vedl zoologV. A. Rusanov. Po šesti týdnech se Svatoš a další dva členové výpravy vrátili s výsledky do Petrohradu. Zbytek výpravy pokračoval v průzkumuseverní mořské cestya nikdo další se už nevrátil.
V roce 1914 byl Svatoš přidělen do Bajkalské expedice, kterou vedl G. G. Doppelmaier. Expedice vedla doBarguzinského pohořína východním břehuBajkalu. Jedním z cílů bylo zkoumat život sobola a připravit možnost jeho ochrany.Rezervace Barguzin(Баргузинский заповедник) byla založena v roce 1916 jako prvnípřírodní rezervacev Rusku. Svatoš se stal vědeckým pracovníkem rezervace a později v letech 1924-1945 i jejím ředitelem.
Zenon Svatoš zemřel v roce 1949 vBarguzinu, kde je i pohřben.
Martes zibellina

Lamarta cibelinaomarta cebellina(Martes zibellina) es un pequeñomamíferode lafamiliade losmustélidosque habita en elsurdeRusia, desde losUrales, pasando porSiberiayMongolia, hasta la isla deHokkaidōenJapón. Originalmente se extendía también por la Rusiaeuropea,PoloniayEscandinavia. Debe su fama principalmente a supiel, muy apreciada para la confección de vestimenta (como por ejemplo elgorroasquenazíshtreimel). El color de la marta cibelina varía desde el castaño hasta el negro, siendo este último el más apreciado. El negro más puro entre las pieles de marta cibelina recibe el nombre de "diamante negro".
El nombre parece ser de origeneslavo: delrusosóbolderivarían elalemánZobel, y elneerlandésSabel, por ejemplo. Los términoszibelline(francés),cibelinaocebellina(castellano),soopeli(finés) yzibellina(latín medieval) derivan de su nombre enitaliano(zibellino). El ingléssablederiva delfrancés antiguosableosaible.
Las martas cibelinas sondepredadoresdiurnos, y se guían por suolfatoyoídopara localizar ycazarsuspresas. En periodos de adversidad, como por ejemplo bajo tormentas de nieve, o cuando están siendo cazadas porhumanos, pueden esconderse en susmadriguerasdurante varios días. En estado salvaje pueden ser agresivas; aunque existen martas cibelinas "domesticadas" que han sido descritas como juguetonas, curiosas, e incluso dóciles (si se las separa pronto de su madre). Son fundamentalmenteanimales terrestres, y cazan y construyen sus madrigueras en el suelo de losbosquesque habitan. Se alimentan principalmente deardillas,ratones, pequeñasavesypeces. Cuando sus presas habituales escasean, se pueden alimentar debayas, vegetación ypiñones. Bajo condiciones climatológicas extremas almacenan comida en su guarida.
Las martas cibelinas juegan un rol importante en la novela deMartin Cruz SmithParque Gorki(1981).
Adicionalmente, el filme documental "Happy People: A Year in the Taiga" (Gente feliz: un año en la Taiga), dirigido porWerner Herzogy Dmitry Vasyukov, se centra en la vida de los cazadores de martas cibelinas que viven en Bakhtia, una aldea en el corazón de la Taiga siberiana.
La reina de Escocia María Estuardo, llevaba un vestido de terciopelo marrón oscuro con ribetes de marta cibelina, el día de su ejecución el 8 de febrero de 1587, según la novela del mismo nombre de Stefan Zweig.
Martes zibellinapresenta las siguientes subespecies:
Zibeline

Martes zibellina·Martre zibeline
LaZibeline(Martes zibellina) est une petiteespècedemammifèrecarnivorede lafamilledesmustélidés.
On la rencontre enChine, auJapon(Hokkaido), enCorée, enMongolieet enRussie. Traditionnellement chassée pour safourrureremarquable, la zibeline a failli disparaître vers la fin duXIXsiècle.
Elle est aujourd'hui élevée pour approvisionner en fourrure le marché du luxe.
La zibeline est très gourmande. Elle a unrégime alimentairetrès varié. Elle estomnivoreet elle mange surtout des petitsrongeurs,oiseauxouinsectes. L'hiver, elle mange des petitesbaieset des fruits sauvages. Elle peut aussi se nourrir d'œufs, à l'occasion. 150gde nourriture par jour, soit 7 % de son poids, ne lui font pas peur.
Elle peut vivre jusqu'à 17 ans et pèse environ 2kg.
Ses principauxprédateurssont leschats sauvages, lesrenards roux, leshibouxet lesêtres humains.
Elle a pu avoir la réputation d'être un animalnuisiblealors que dans les faits elle ne s'approche presque jamais des endroits habités. Les chasseurs la recherchent pour safourrure, connue pour être très douce et la plus chère du marché, au point que l'espèce a été menacée d'extinction. A la fin duXIXsiècle, début du XX, il ne restait plus que 300 zibelines à l'état sauvage.
Cette espèce a été décrite pour la première fois en1758par lenaturalistesuédoisCarl von Linné(1707-1778).
SelonMammal Species of the World(version 3, 2005)(4 septembre 2013)etCatalogue of Life(4 septembre 2013):
EnFrance, on célèbre lesnoces de zibelineà l'occasion des 54 ans demariage.
Sa couleur foncée et son nom russesobolj’seraient à l'origine du mot «sable», qui désigne enhéraldiquela couleurnoire. C'est l'hypothèse la plus répandue, mais il existe d'autres hypothèses sur l'étymologie du terme "sable" pour désigner le noir héraldique (quoique la plupart renvoient à la fourrure de zibeline, sinon à l'origine slave du mot).
Le trafic de zibeline est à l'origine de l'intrigue du roman et du filmGorky Park(1981 et 1983).
Spitz nain

LeSpitz nain(poméranienouloulou de Poméranie) est une variété de taille duspitz allemand,race de chienoriginaire d'Allemagne. Race de chien miniature, son nom vient de la province dePoméranie, aujourd'hui à cheval entre l'Allemagneorientale et laPologne.
Il est adopté par l'aristocratie à partir duXVIIsiècle. Lareine Victoriapossède un spitz nain orange en 1888, couleur devenue alors à la mode. Sa taille a diminué de moitié depuis l'époque victorienne ; c'est le plus petit desspitz.
Il se caractérise notamment par saqueuedressée qui s'enroule par-dessus le dos.
Lespitz allemanddescend probablement des chiens detourbièresde l’âge de la pierre. Le spitz nain devient un chien de compagnie prisé et de nombreuses personnalités en ont possédé :Courteline,Mozart,Michel-Ange,Zola,Catherine de Russie,Marie-Antoinetteou encoreJoséphine de Beauharnais.
Seuls des spitz blancs et noirs sont connus au début, le coloris orange est apparu plus tard.Thomas GainsboroughauXVIIIsiècle peint des spitz nains, mais il faut attendre le règne dereine Victoriaau début duXIXsièclepour que le loulou de Poméranie, comme on l'appelait alors, détrône lecarlinà la cour britannique.
La popularité du spitz nain s'accompagne au début duXXsiècle d'un ternissement de son image. À Paris, le loulou de Poméranie est surnommé le« chien des concierges », car toute loge deconciergese doit de posséder son loulou l'avertissant de la présence d'un étranger dans l'immeuble.
Ces chiens ont été beaucoup modifiés par rapport aux envies des maîtres : leurnezest plus court, leur taille est plus petite et ils ont unefourrureplus importante.
Martes

Martres, Martes
Lesmartesoumartres(Martes) sont ungenrede lafamilledesMustélidés. Celles-ci sont les plus caractéristiques de cette famille de petitsmammifèrescarnivores:digitigradesà cinq doigts, oreilles arrondies, queue longue et touffue.
Ce genre a été décrit pour la première fois en1792par lescientifiquefrançaisPhilippe Pinel(1745-1826).
LaMartre à tête grise, quant à elle, est un Mustélidé d'Amérique. C'est la seuleespècedu genreEira.
Espèce réattribuée à un nouveau genre
EspècesfossilesselonPaleobiology Database(4 juin 2013):
Dans le domaine desBeaux-Arts, lespinceauxen poil de « martre » sont utilisés pour l'aquarelle, et considérés comme les meilleurs pinceaux pour l'exceptionnelle qualité de souplesse et de rétention d'eau. Leur pointe est parfaite pour peindre avec précision. Malgré lenom commercialdonné aux pinceaux de « martre rouge » ou « martre Kolinski », il s'agit en réalité de poils provenant de la queue duVison de Sibérie(Mustela sibirica) dont la fourrure était autrefois appelée Kolinsky.
De 1994 à 2022, la martre est représentée sur lereversde lapièce de monnaie croatede1kuna, dont le nom signifie « martre » encroate. Après le passage à l'euro du pays, le1janvier 2023, la martre est reconduite sur l'aversde lapièce nationale de1 euro.
Le Tour du monde du roi Zibeline

Le Tour du monde du roi Zibelineest unromandeJean-Christophe Rufinparu le6avril2017auxéditions Gallimard.
Le livre romance la vie de l'explorateur et aventurierMaurice Beniowski, né en Europe centrale, qui sera fait prisonnier auKamtchatka, puis deviendra tour à tour navigateur et enfin « roi » deMadagascar.
Schtreimel

Leschtreimel(Yiddish: שטרײַמל, pl. שטרײַמלעך shtreimlech) est unchapeaudefourrureporté par de nombreuxJuifs, plus particulièrement — pas exclusivement — par des membres de groupeshassidiques, pendant leshabbat, lesfêtes religieuseset autres célébrations. Dans certaines familles, plus particulièrement celles deJérusalem, les garçons portent le schtreimel seulement après leur mariage.
Le schtreimel est un chapeau de fourrure à large bord fait de treize queues, en règle générale, dezibelinecanadienneourusse, parfois demartre,fouineou même derenard grisaméricain. Ces treize queues sont censées représenter les treize aspects de lamiséricorde divine. Le schtreimel est la pièce de l’habillementhassidiquela plus chère, son prix pouvant aller de 1 500€à 4 500€. Habituellement, le père de la mariée achète le schtreimel du futur époux pour ses noces. Il est désormais coutume d’acheter deux schtreimels. L’un, meilleur marché (environ 600-1 200€), appeléregen schtreimel(« schtreimel de pluie »), s’emploie quand le schtreimel plus onéreux pourrait être endommagé. Il existe des fabricants de schtreimels àMontréal, enIsraëlet àNew York.
Ce chapeau à large bord entouré dezibeline, jadis en vogue chez lesTatarsétait initialement une adaptation à l’hiver continentald’Europe orientale, protégeant du soleil éclatant et de la neige, avant de devenir un élément identitaire desHassidim, à côté duspodikporté surtout par lesGerrerdePologne, deLituanieet deBiélorussie.
Le schtreimel est notamment porté àAnvers.
Ce chapeau religieux bénéficie en Israël d'une dérogation à l'interdiction totale du commerce de fourrure animale (importée ou non).
Dans le filmLes Aventures de Rabbi Jacob(Gérard Oury, 1973),Louis de Funès, déguisé en Rabbi Jacob, porte un schtreimel, occasionnant une scène drôle lorsqu'il croise la mère de son potentiel gendre portant un chapeau de fourrure.
Amunin hitam

Amunin hitamatausablemerupakan sebuah jenismamaliaberukuran kecil yang tersebar di wilayahTiongkok,Jepang,Kazakhstan,Korea Utara, danRusia. Di Rusia, hewan tersebut dapat ditemukan hampir di seluruh daerah, sedangkan di Asia, populasinya jauh lebih sedikit. Sable merupakan anggota dari keluargaMutelidaeyang awalnya dikenal sebagai hewan semi-domestik.
Jantan berukuran panjang tubuh 38–56 sentimeter (15–22 inci), dengan ekor berukuran 9–12 sentimeter (3,5–4,7 inci), dan berat 880–1.800 gram (1,94–3,97 lb). Betina mempunyai panjang tubuh 35–51 sentimeter (14–20 inci), dengan panjang ekor 7,2–11,5 sentimeter (2,8–4,5 inci). Bulu musim dingin lebih panjang dan lebih cantik dibandingkan bulu musim panas. Subspesies yang berbeda menampilkan variasi geografis warna bulu, yang berkisar dari coklat terang hingga coklat tua, dengan pewarnaan individu menjadi lebih terang di bagian perut dan lebih gelap di punggung dan kaki. Amunin hitam Jepang (dikenal secara lokal sebagaiクロテンatau kuroten ) khususnya ditandai dengan warna hitam pada tungkai dan kakinya. Individu juga menunjukkan sedikit bulu di tenggorokan mereka yang mungkin berwarna abu-abu, putih, atau kuning pucat.Bulunya lebih lembut dan halus dibandingkan bulu amunin Amerika . Amunin hitam sangat mirip dengan amunin tusam dalam ukuran dan penampilan, tetapi memiliki kepala yang lebih memanjang, telinga yang lebih panjang, dan ekor yang lebih pendek secara proporsional. Tengkorak mereka mirip dengan pine martens, tetapi lebih besar dan lebih kuat dengan lengkungan zygomatik yang lebih melengkung .