Lalawigan ng Loei

AngLoei(Thai:เลย,binibigkas[lɤ̄ːj]), ay isa sa mgalalawiganna mas kakaunti ang populasyon (changwat) ngTaylandiya. Ito ay matatagpuan sa rehiyon ngIsansaitaas na hilagang-silangan ng Taylandiya. Ang mga karatig na lalawigan ay (mula sa silangan pakanan)Nong Khai,Udon Thani,Nong Bua Lamphu,Khon Kaen,Phetchabun, atPhitsanulok. Sa hilaga ito ay nasa hangganan ng mga lalawigan ngXaignabouliatVientianengLaos.
Magmula noong 2020, ang panlalawigang gobernador ay si Chaiwat Chuenkosum.225.6 milyongbahtang inilaan sa lalawigan saFY2019ng Taylandiya.
Mabundok ang lalawigan. Ang luklukan ng pamahalaang panlalawigan, angLoei, ay nasa isang mayamang bana na napapalibutan ng mga bundok na ang mga taluktok ay natatakpan ng fog at masaganang iba't ibang flora. Ang pinakakilalang mga bundok sa lalawigan ay angPhu Kradueng,Phu Luang, atPhu Ruea. AngIlog Loei, na dumadaloy sa lalawigan, ay isang tributaryo ngMekong, na bahagi ng hilagang hangganan ng lalawigan kasama ang kalapit na Laos. AngPhu Thap Buek, ang pinakamataas na bundok ngKabundukang Phetchabun, ay nasa lalawigan.Ang bundok Phu Kradueng ay nasaPambansang Liwasan ng Phu Kradueng(อุทยานแห่งชาติภูกระดึง).Ang kanlurang bahagi ng lalawigan ay umaabot sa katimugang dulo ngKabundukang Luang PrabangngKabundukang Thai.Ang kabuuang kagubatan ay 3,382 square kilometre (1,306 mi kuw) o 32.2 porsiyento ng lalawigan.
Ipinapalagay na ang Loei ay itinatag ng mga tao mula sa Chiang Saen, ang kabisera ngLan Na. Itinatag ni Khun Pha Muang ang nayon ng Dan-kwa, at itinatag ng Bang Klang Hao ang Dan Sai. Nang maglaon, ang tagtuyot at sakit ay humantong sa paglipat ng mga taganayon sa lugar ng kasalukuyang Loei.
Noong 1907, nilikha ni HaringChulalongkorn(Rama V) ang lalawigan ng Loei. Ang Kultural na Sentro ng Loei (ศูนย์วัฒนธรรมจังหวัดเลย) ay nagpapakita ng kasaysayan, relihiyon, at tradisyon ng Loei.
Angselyo ng lalawiganay nagpapakita ngstupasaPhra That Si Song Rak, na itinayo noong 1560 ni Haring Maha Chakrapat ngKahariang Ayutthayaat HaringSaysetthangLan Xangbilang simbolo ng pagkakaibigan sa pagitan ng dalawang kaharian.Angpuno ng probinsyaay angKhasi pine(Pinus kesiya).
Ang panlalawigang bansag ay "Lungsod ng dagat ng kabundukan, pinakamalamig na lugar sa Siam, na may magagandang bulaklak ng tatlong panahon."
Ang agrikultura ang nagtutulak sa ekonomiya ni Loei. Ang Macadamia na mani, passion fruit, at Arabica na kape ay itinatanim sa kabundukan; saging, linga, at goma sa kapatagan. Ang Loei ay isang ekoturismong desitnasyon dahil sa natural na kapaligiran nito at amalgam ng hilagang at hilagang-silangan na kultura.
AngDistrito ng Wang Saphungay ang lugar ng isang malaking open pit na minahan ng ginto na gumagamit ng maraming lokal. Ang lokalidad ay naging lugar ng matagal nang hindi pagkakaunawaan pati na rin ang pisikal na salungatan sa pagitan ng mga taganayon ng Ban Na Nong Bong at ng mga paligid nito at Tungkum Limited, isang subsidiyaryo ngTongkah Harbour PCL. Ang operasyon ng pagmimina ng ginto ni Tungkum ay inakusahan sa mga korte ng pagkasira ng kapaligiran.
Ang lalawigan ay nahahati sa 14 na distrito (amphoe). Ang mga distrito ay nahahati pa sa 89 na mga subdistrito (tambon) at 839 na mga nayon (muban).