davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
八打灵县

八打灵县（馬來語：Daerah Petaling），是马来西亚雪兰莪州中部的一个县。其面积为484.32平方公里，人口于2010年为1,782,375。该县被雪兰莪州内六个县及吉隆坡环绕，顺时针为鹅唛县、吉隆坡、乌鲁冷岳县、雪邦县、瓜拉冷岳县、巴生县和瓜拉雪兰莪县。八打灵县的县府为梳邦。
也因该县坐落于巴生谷的中心，使得八打灵县经历了巨大的转变。该县在1991年人口普查仅有633,165人，到了2010年就已达到之前的2.5倍，即1,782,375人。该县的行政区划基本上只是历史区划，因不符合现状及1997年后的『三城林立』而常使当地民众混淆。许多城镇市郊带有与区级行政区的名字，如哥打白沙罗（Kota Damansara）、梳邦再也（Subang）和八打灵再也（Petaling Jaya）。在县内还出现了五种分区，如
八打灵县于1974年2月1日成立，当天也是吉隆坡正式脱离雪兰莪州成为联邦直辖区。也因如此，当时的吉隆坡县、巴生县部分地区被划入此县，形成现今的巴生谷三城一都，即吉隆坡以及县内三个城市，分别是八打灵再也、梳邦再也和莎亚南三个主要城镇，并由以下地区组成：
（注：因吉隆坡从雪兰莪州脱离成为联邦直辖区，使白沙罗被分成隆雪两个部分。）
八打灵县下辖四个巫金（区级行政区）。
八打灵县内有9个市（Bandar）及21个镇（Pekan）。
八打灵县共有七个华人新村，其中六个为传统新村，以及一个重组村。
2010年八打灵县人口为1,812,633，占了全雪兰莪州总人口（5,462,141）约33.19%。下列数据以2010年马来西亚人口普查为准。
八打灵县县城（最大城市）为八打灵再也，县府（政府所在地）为梳邦。八打灵县的急剧城市化也使该县被分成三个市辖区（地方政府）。
莎亚南市政厅管辖州首府莎亚南、巴生县南部南部区域、武吉拉惹、梳邦和双溪毛糯区域。
灵市市政厅管辖灵市（PJ）区域。其中灵市分为灵北（白沙罗，PJU）、市中心和灵南（PJS）（除了双威镇和PJS7、PJS9、PJS11属梳邦再也市议会管辖）和SS1至11区。
梳邦再也市议会管辖梳邦再也和县内南部区域如梳邦再也UEP区（USJ）、双威镇、布特拉高原、峇都知甲和蒲种沙登等城镇的一部分。
八打灵县在下议院共有六个国会议席，分别是蒲种、梳邦、八打灵再也、白沙罗、双溪毛糯和莎亚南。八打灵县的武吉泽拉克（Bukit Cerakah）和中路华人墓地区被划入加埔中路州席之下；莎亚南第26-28区和布特拉高原则被划入哥打拉惹哥打哥文宁州席之下。
另外属于蒲种史里肯邦安州席的杨桃岭（Taman Bukit Belimbing）实际上位于乌鲁冷岳县；属于白沙罗国席武吉兰樟州席的士拉央市议会下的甲洞和士拉央再也实际上位于鹅唛县；属于双溪毛糯国席巴也加拉斯州席的绍嘉那乌达玛镇（馬來語：Bandar Saujana Utama）实际上位于瓜拉雪兰莪县；属于双溪毛糯国席巴也加拉斯州席的乐万镇（英语：Bukit Rahman Putra）、马当巴卡（Matang Pagar）和双溪毛糯医院周边地区实际上也位于鹅唛县。属于莎亚南国会议席的武吉拉惹工业区（哥打安格力州席）和武吉古达路（峇都知甲州席）一带实际上位于巴生县。
八打灵县在雪兰莪州议会共有14个州议席，分别是蒲种的史里肯邦安和斯里沙登，梳邦的金銮和梳邦再也，八打灵再也的斯里斯迪亚、美丹花园和武吉加星，白沙罗的甘榜东姑、万达镇和武吉兰樟，双溪毛糯的巴也加拉斯和哥打白沙罗以及莎亚南的哥打安格力和峇都知甲。乌鲁冷岳县的国际山庄和优景柏兰岭（馬來語：Ukay Perdana）被划入安邦之下两个州议席；杨桃岭（Taman Bukit Belimbing）则被划入蒲种之下的史里肯邦安。
截止2005年，八打灵县共有99间国民小学、16间华文小学、16间淡米尔小学、1间国民型华文中学、65间国民中学、一间技术职业中学（Vocational School）和一间特殊学校。
八打灵县共有23间华文小学。
八打灵县共有一间国民型华文中学。
南北大道北段、新巴生河流域大道、南北大道南段、莎亚南大道、南北大道第二中环衔接大道、新街场大道、新班底大道（英语：New Pantai Expressway）、白沙罗－蒲种大道、哥文宁－莎亚南大道（英语：Kemuning–Shah Alam Highway）、加影外环公路、隆布大道、西部疏散大道（英语：Sprint Expressway）、牙直利走廊大道（英语：Guthrie Corridor Expressway）、隆芙大道有经过八打灵县。
八打灵县內联邦公路全长约146.380公里。以下只列出主要的公路。
八打灵县內州际公路全长约463.535公里。以下只列出主要的公路。
KTM通勤铁路2巴生港线和10天空花园线、快捷通轨道4大城堡线、5格拉那再也綫、9加影线及兴建中的快捷通轨道11莎阿南线和12布城线经过八打灵县。
屁屁偵探

《屁屁偵探》（日语：おしりたんてい）是由日本作家Troll（トロル）創作的兒童繪本系列作品，由POPLAR社（日语：ポプラ社）出版發行。該作自2012年推出後廣受幼兒和低年级學生的歡迎。直到2017年5月，《屁屁侦探》系列作品累计销量超過150萬本。
2017年5月31日，宣布電視動畫化。
註：由於部分故事外地尚未播放，所以可能角色只是暫譯。
日本由ポプラ社出版，台灣為遠流出版公司代理。以下列表以日文原版為標準。
2017年5月31日，由東映動畫於官方推特宣布動畫化。
2018年5月3日，於NHK教育頻道播出，預計於2019年2月於Animax播出。在日本以外地区，中国大陆於2018年7月3日由愛奇藝播出，香港免費電視版於2019年7月1日起由翡翠台播出，而台灣於2020年4月12日起由衛視中文台播出。收費點播平台hmvod粵語配音重配版於2021年5月28日起逢星期五更新5集。
iOS和Android版應用程式由FLAMA免費發布，以下的應用程式均需配合Adobe AIR 使用。同時也是本系列的首部分的作品。本系列可以解答謎題為主。
由日本古倫美亞販售。
2018年8月22日由日本古倫美亞開始販售。
太平館飡廳

太平館飡廳（英文：Tai Ping Koon Restaurant），即係太平館餐廳，係香港一間西餐廳，1860年喺廣州太平沙開業，1937年到香港開分號。隨住中共建政，廣州太平館畀政府沒收搞公私合營，太平館就全力發展香港業務，家下有四間分號：尖沙嘴、油蔴地、銅鑼灣同中環士丹利街。
相傳瑞士雞翼就係由太平館發明，而太平館其他出名嘅菜式包括梳乎厘、燒乳鴿、‎岑味牛脷。
蕭正楠

蕭正楠（英文：Edwin Siu，1977年3月23號—），真名蕭錦麟，係香港男藝人。
2002年簽約大國文化出道，2004年蕭正楠開始全面向中國大陸市場發展。2008年回歸香港，簽約香港無綫電視成為旗下嘅藝人。
法文

法文（法文：le français；讀音：[lœ fʁɒ̃sɛ](幫手·個快勞)，魁北克法文讀音：[lœ fʁãsɛ](幫手·個快勞)），又叫法蘭西文，係一個來自西歐嘅羅曼語言。識講法文嘅人數係全世界第十多嘅，排喺羅曼語族嘅西班牙話同葡文後面。母語使用者有成七千六百萬人，第二語言使用者有一億九千萬人。
法文係廿九個國家同好多地區嘅法定語言。法文喺法國、比利時、瑞士、摩納哥同埋加拿大等國通行。其中法式法文同魁北克法文上有唔少分別，譬如發音差得遠，所以有啲難溝通。
法文係好多國際機構嘅官方語言，譬如歐盟、國際奧林匹克委員會、世界貿易組織、北大西洋公約組織、國際足協、聯合國、萬國郵政聯盟、國際刑警等等。法語嘅地位喺十八、十九世紀達到巔峰，係外交場合嘅共通語，之後就俾英文取代。雖然係咁，法文仲係有佢獨特嘅地位。
法國係出版業大國，每年出版圖書大概兩、三萬本。家陣，全世界法文教師大概有二十五萬，大約有八千幾萬人學緊法文。
雖然好多法國人認為自己係高盧人（les Gaulois）嘅後裔，但係就而家嘅法文嚟講，凱爾特話嘅特徵可以話係鳳毛麟角。多數字都係嚟自拉丁文或者日耳曼語言。
公元四世紀，羅馬帝國統治今日法國一帶，拉丁話開始喺法國流行。到公元五世紀，拉丁話已成爲當地通行話，取代當地原先嘅凱爾特文。喺高盧境內，羅馬移民日多，高盧人同佢哋用嘅通用拉丁話，融合成為通俗拉丁話。與此同時，上層文人用嘅書面拉丁文，亦漸見衰退。公元五世紀，民族大遷徙，外族入高盧，講日耳曼文嘅法蘭克人，同原先高盧境內講拉丁話嘅居民，兩語融合。法文開始冇咗非重音音節。六七世紀，大眾話變成種混合性語言。公元八世紀，查理曼帝國開始規範國內語文。到公元九世紀，拉丁話同日耳曼話，最終融合成羅曼文。由一五三九年開始，法文成為法國唯一嘅官方語言。
一零六六年，征服者威廉將法文帶去英格蘭，影響英文（例如牛肉嘅英文 beef 係由法文嘅 bœuf 轉成嘅；dictionary 字典，嚟自法文嘅 dictionnaire），所以英文字當中有好多都係源自法文。另一方面，十八世紀由於歐洲各國貴族欣賞法國嘅生活方式，法文亦成為宮廷嘅語言。直到二十世紀二十年代，法文都係歐洲外交場合嘅共同語言。
二次大戰後，英文對法文的影響都唔少，例如原先啲法國人講 la fin de semaine（週末），而家佢哋講 le week-end，同埋家陣啲法國人習慣講 le football、le drugstore 等等。但同時，加拿大英文亦有受法文影響。
法文嘅名詞有分陰陽，例如la table（枱）係陰性嘅，le train（火車）同埋l'ordinateur（電腦）係陽性嘅。法文重有動詞變位。
法文唔係聲調語言，高低音（les intonations）唔係要嚟分別意思，係要嚟分別語氣，有冇強調，係根據情況而轉變。法式法文，比利時法文同魁北克法文嘅高低音規矩係一模一樣。讀單字嘅時候，高低音唔重要，可以轉變，例如「papa」（爹哋嘅意思）讀「霸巴」、「巴霸」或者「霸霸」都冇錯，都識聽，因為意思冇轉變。問嘢同嗌人嘅時候，最後嗰個音節一定要提高：Est-ce que↗ vous pourriez↗ m'aider↗ s'il vous plaît↗? ／ Bernard↗ ／ William↗ ／ Gabriel↗。喺成個句子入邊，所有單字嘅最後嗰個音節一定要提高，除咗啲短字（je，tu，il，le，la，à）同埋最後嗰個單字: Je parle↗ beaucoup↗ à mes camarades↗ à l'école↘. 如果冇問號，句尾唔可以太高音，通常讀高降音（普通話第4聲）或者低音（粵語第6聲）。同一個句子都有轉變高低音，強調嗰個字嘅時候，第一個音節一定要提高，強調「beaucoup」（好多）呢個字: Je parle↗ beau↗coup à mes camarades↗ à l'école↘.打招呼嘅高低音可以轉變：bon↘jour↗，bon↗jour，sa↘lut↗，sa↗lut。
法國曾經係世界超級大國，至今亦都仲係世界強國，所以法文喺世界上嘅影響力好大，係世界上其中一種重要語言。喺近代，廣州灣做過法國嘅屬領，而廣州亦有面積幾大下嘅廣州法租界，喺舊時嶺南地區（廣東、廣西、海南）係法國嘅勢力範圍，法國人曾經喺兩廣活躍過，所以粵語亦吸收咗啲法文詞。法文係粵語第三大外來詞源頭。下面係一啲舉例：
Zarahn

Zarahn係香港流行搖滾樂隊，1994年喺紐西蘭成立，成員包括主音兼結他手Endy（周國賢）、結他手Goro高佬（黃曉暉）、低音結他手兼主音Joey（貝祖貽）同埋鼓手Jerry（貝祖銘，貝祖貽嘅細佬）。樂團嘅名「Zarahn」係嚟自Endy同埋Goro結他老師個名。
辣伙頭·開火

《辣伙頭·開火》（英文：Hot Chef On Fire）係香港電視娛樂製作嘅真人騷烹飪比賽節目，亦係《辣伙頭》嘅第二輯節目。節目由楊尚友主持，喺2020年7月27號到8月14號逢禮拜一到五22:30-23:00喺ViuTV播。
皆因2020年上半年受武漢肺炎疫情影響，ViuTV原定出埠拍嘅綜藝節目暫時無得拍，加上年頭播出嘅《辣伙頭》有唔錯口碑，所以ViuTV決定盡快開拍新一輯《辣伙頭》。
參賽者陣容有嚟自上一輯嘅沈殷怡、余逸思、陳欣妍、陳海寧、郭奕芯，再加埋新加入嘅譚凱倫。另外有兩位男藝人黃奕晨、楊天宇都有份參賽。
第1集由大會安排分成紅藍兩組，每組4人，到第9集再由每位組員一人一票揀一位組員轉去另一組。
呢輯節目形式類似上一輯第8集，有經營餐廳嘅元素，不過就會喺真正嘅餐廳拍。參賽者會分成紅藍兩組各自打理餐廳，睇下邊組經營得好啲。
成個節目總共有七個主題要挑戰，第一日籌備同試煮，第二日就正式比賽，頭五場都係用盈利（營業額減成本）嘅高低去分輸贏。搞完頭一場比賽後，由於發現淨計盈利可能令參賽隊伍忽視食物同服務質素，由第二場比賽開始引入負評卡制度，如果有食客畀負評卡，就要扣減盈利。而最後兩場就由評判嘅評價決定輸贏。
另外頭六場比賽都加插咗小遊戲環節，贏咗嗰隊會有額外資金或者對比賽有幫助嘅獎勵。
Effet de souffle

L’effet de souffleoublast, est l'effet sur l'organisme d'uneexplosion. Il est recherché par certaines armes (desobusougrenadesetminesauxbombes atomiques) et alors parfois associé à un effet thermique (double-effet dit «thermobarique»).
Lors des guerres ou blessures par armes à feu ou lors d'une explosion accidentelle, les lésions induites par l'effet de souffle aggravent les blessures par balles ou éclats isolés et rendent le travail des médecins et chirurgiens plus délicat.
Certaines de ces armes relèvent de la« Convention du 10 avril 1981 sur l'interdiction ou la limitation de l'emploi de certaines armes classiques qui peuvent être considérées comme produisant des effets traumatiques excessifs ou comme frappant sans discrimination »signé àNew Yorkle10 avril 1981par 34 États (texte élaboré à Genève par deux conférences desNations-Uniesen 1978 et 1980).
Un effet de souffle peut aussi être induit par lafoudre, par un effondrement minier (pour les personnes présentes dans les galeries proches à ce moment) ou par certains types d'avalanches.
Une explosion est uneondedesurpression. Cette onde a plusieurs effets :
On considère qu'il faut une pression proche de3kg·cmavant d'observer des lésions (uniquement dues à la pression) pouvant être mortelles. Toutefois, il a été prouvé que l'homme peut supporter des pressions plus grandes. On rapporte même la survie d'un équipage desous-marinayant été soumis à une pression de21kg·cm, avec toutefois des dommages irréversibles aux oreilles. Ces valeurs dépendent néanmoins de la vitesse de variation de la pression. Une variation supérieure à1kg·cmen moins d'unemillisecondeest considérée comme unblast. Si ces taux ne sont pas atteints, on est alors en présence d'unbarotraumatismeou d'un traumatisme dû à dessonsde forte intensité.
Outre les dispositifs de prévention des déflagration (par exemple dans unsilode grains où lesexplosions de poussièrepeuvent survenir), quelques solutions techniques permettent de protéger certains bâtiments et certains infrastructures des effets destructeurs d'une brusque surpression ou déflagration (externe ou interne)
Il est possible de ménager des évents mais avec l'inconvénient de générer des pertes de calories ou frigories..
Deux autres moyens techniques, qui eux ne nuisent pas aux consommations énergétiques  existent :
Souffle (film)

Souffle(숨,Soom) est un filmsud-coréenréalisé parKim Ki-duk, sorti en2007.
Un condamné à mort retarde son exécution en multipliant les tentatives de suicide. Une jeune mère de famille trompée par son mari apprend l'histoire de ce détenu et décide de lui rendre visite en prison. Jusqu'à en tomber amoureuse...
Le Deuxième Souffle (film, 2007)

Le Deuxième Souffleest unfilm de gangstersfrançaisréalisé parAlain Corneau, adapté d'unromandeJosé Giovanniet sorti en2007.
Jean-Pierre Melvilleavait déjà réalisé uneadaptationdu roman deJosé Giovanni,Le Deuxième Souffle.
Gustave Minda, dit « Gu », s'évade de prison. Pour se mettre à l'abri, il part pour l'Italie avec l'aide de Manouche et d'Alban. À Marseille, où il attend de pouvoir embarquer, on lui propose un casse qui doit lui permettre d'assurer sa retraite.
José Giovanni s'était inspiré pour son roman d'origine de personnes réelles qu'il avait fréquentées dans le « Milieu » pendantl'Occupationou en prisonaprès-guerre. Gu Minda c'est en fait Auguste Méla, dit « Gus le terrible », qui enseptembre 1938avait réalisé l'attaque du train de l'or. Condamné, il s'était échappé de la prison de Castres enmars 1944avec Bernard Madeleine, comme dans le début du film. C'est avec Madeleine, le futur « caïd des caïds », que Giovanni avait participé aux exactions d'un fauxmaquisen Bretagne enjuin 1944. La vraie Manouche s'appelait Germaine Germain, dite « Manouche ». C'était la maîtresse dePaul Carbone, « l'empereur de Marseille » qui travaillait avec laGestapo française. Orloff, c'est Nicolaï Alexandre Raineroff dit « Orloff », agent de laGestapo, qui sera fusillé pour intelligence avec l'ennemi le8 mai 1945, et avec lequel Giovanni avait rançonné deux juifs cachés à Lyon enaoût 1944. Enfin, le commissaire Blot s'inspire du commissaire Georges Clot, responsable à laLibérationde la cellule anti-Gestapo de la police judiciaire.
En France, le film enregistre 493 255entrées à l'issue de son exploitation en salle, correspondant à 3 953 027$de recettes (l'équivalent de 2 736 226€à la même époque). Ce qui constitue un échec commercial au vu du budget de 21 121 564€(rentabilité de 14 %).
Le film se fait éreinter à sa réception, en récoltant un score de 36 % sur le site Rotten Tomatoeset une note de 2,3/5 sur le site AlloCiné.
Soffio al cuore (film)

Soffio al cuore(Le souffle au cœur) è un film del1971diretto daLouis Malle, ambientato nella Francia dei primi anni '50.
Il quattordicenne Laurent è l'ultimo di tre figli di una facoltosa famiglia diDigione. Il padre, un introverso ginecologo, si cura poco dei figli. Invece la madre, una casalinga di originifiorentine, è l'esatto contrario. Molto legata ai figli, soprattutto a Laurent, ha una personalità cordiale, vitale ed espansiva. Tra ragazzate (il giovane Laurent è incallito fumatore) e bravate giovanili (furti in negozi di dischi, scherzi al prete con tendenze pedofile), il giovane Laurent compie un personalissimo viaggio di scoperta del sesso, grazie soprattutto ai due fratelli maggiori (che lo portano a un bordello per fargli avere "la prima esperienza sessuale") e ad un rapportoincestuoso, durante una vacanza in cui rimangono loro due soli, con lamadre.
Capitaine Marleau

Capitaine Marleauè unaserie televisivafranceseideata daElsa Marpeaue diretta daJosée Dayan, trasmessa daFrance 3e poi daFrance 2dal 15 settembre 2015.La serie vede come protagonistaCorinne Masiero, nel ruolo di Marleau, un'eccentricaispettricedellaGendarmerie nationale.
Il capitano Marleau è unadetectiveformidabile che, con il suosarcasmotagliente e la sua perspicacia, segue diverseindagini.Rendendo onore alle donne nella Gendarmerie nationale, profondamente carente di esse, Marleau ha a che fare con casi spesso molto intricati, ma non portando mai a termine un insuccesso, anche di fronte a situazioni che la coinvolgono soprattutto come donna, poiché diviolenza sulle donneda parte di ex fidanzati o mariti,femminicidi,molestie sessualio semplici battute sessiste. Ma col suo carattere deciso al momento giusto, riesce sempre a mettere tutti in riga, compresi i colleghi, quasi tutti uomini, e allo stesso tempo a farsi amare da chiunque.
Le riprese della prima stagione si sono svolte dal 13 giugno per tutta l'estate del 2014.
Le riprese della seconda stagione si sono svolte dal 4 febbraio al 25 febbraio 2015.
Tra le location ricorrenti e comuni per ogni stagione, sono presenti:
La serie è trasmessa daLa UneinBelgiodal 5 settembre 2015, daRTS DeuxinSvizzeradal 10 settembre 2015 e negliStati UnitisuMHz NetworksInCanadava in onda suICI TOU.TVdiCBC.In Italia le prime tre stagioni e primi due episodi della quarta sono state trasmesse suFox Crimedal 10 giugno 2020al 6 maggio 2021.Dal terzo episodio della quarta stagione va in onda suSky Investigationdal 30 marzo 2024.
La serie si è presentata subito come un successo, tanto da raggiungere e superare col tempo i 30 milioni ditelespettatoriin Francia,con oltre 7,7 milioni solo alla prima visione assoluta dell'episodio pilota.
In Francia, nei suoi primi anni di trasmissione, ossia nel 2015 e nel 2016, la serie non è riuscita a classificarsi tra le prime 20 per numero di ascolti;tuttavia, già nel 2017 la serie, entrata nella classifica, si è posizionata ai primi posti, divenendo uno dei maggiori successi della rete televisivaFrance 3.
La serie ha poi detenuto il primo posto per ben 3 anni consecutivi: nel 2018,2019e2020,per poi venir declassata nel 2021 a terza, solamente dietroMorgane - Detective genialeeLa Promesse,e lasciando di conseguenza France 3 per la prima volta dal 2017 non al primo posto.
منقطع الأنفاس (فيلم)

منقطع الأنفاسهو فيلم جريمة ودراما فرنسي من إنتاج عام 1960 كتبه وأخرجهجان لوك غوداردعن مجرم متجول (جان بول بلموندو) وصديقته الأمريكية (جان سيبرغ). كان هذا أول عمل طويل لجودارد ومثّل انطلاقة بلموندو كممثل.
كان منقطع الأنفاس واحدًا من أوائل النماذج على الموجة الفرنسية السينمائية الجديدة (نوفيل فاغ) وأكثرها بروزًا، إلى جانب ذا 400 بلوز من إخراج فرانسوا تروفو وهيروشيما مع حبي من إخراج آلان رينييه، كلا الفيلمين الأخيرين صدرا قبيل عام من منقطع الأنفاس، الذي لفت الأنظار الدولية إلى الأساليب السينمائية الجديدة في السينما الفرنسية. في ذلك الوقت، لفت الفيلم الأنظار بأسلوبه البصري الجريء والذي انطوى على الاستخدام غير التقليدي للقطعات المفاجئة.
صُنع الفيلم بلغات متعددة دون العودة بالفضل إلى الفيلم الأصلي دائمًا. أصدرت نسخة كاملة للفيلم في الذكرى الخمسين لإصداره في الولايات المتحدة. عندما صدر الفيلم لأول مرة في فرنسا، جذب أكثر من مليوني مشاهد.
ميشيل (جان بول بلموندو) هو مجرم شاب وخطير يستعرض نفسه على هيئة شخصية همفري بوجارت. بعد سرقة سيارة في مرسيليا، يطلق ميشيل النار على شرطي كان يتبعه على الطريق الريفي ويقتله. مفلسًا وفارًا من العدالة، يلجأ ميشيل إلى صديقةفرنسيةيكنّ لها بعض المشاعر الرومنسية، باتريشيا (جان سيبرغ)، وهي طالبة وصحافية طموحة، تبيع صحيفة «نيويورك هيرالد تريبيون» في شوارع باريس. تخفيه باتريشيا المتناقضة عن غير قصد في شقتها، وهو يحاول إغواءها وتحصيل قرض لتمويل هروبهما إلى إيطاليا في الوقت ذاته. تخبره باتريشيا أنها حامل، وربما بطفله. تعلم أن ميشيل فار من العدالة عندما تأتي الشرطة لاستجوابه. تخونه في نهاية المطاف وتسلمه للشرطة، لكنها تخبره بما اقترفت. يستسلم ميشيل إلى حد ما لفكرة أنه سيقضي عقوبة السجن المؤبد، ولا يحاول الفرار منالشرطةفي البداية. تطلق الشرطة النار عليه في الشارع وبعد محاولة طويلة للهروب من الموت، يموت ميشيل منقطع الأنفاس.
আ বু দ্য সুফ্‌ল

আ বু দ্য সুফ্‌ল(ফরাসি:À bout de souffle) ১৯৬০ খ্রিস্টাব্দে মুক্তিপ্রাপ্ত একটি ফরাসি অপরাধ কাহিনীমূলক নাটকীয় চলচ্চিত্র, যা ফরাসি চলচ্চিত্র পরিচালক জঁ-ল্যুক গদার রচনা ও পরিচালনা করেন। এটিতে ফরাসি অভিনেতা জঁ-পোল বেলমোঁদো মিশেল নামক এক ভবঘুরে অপরাধীর চরিত্রে এবং মার্কিন অভিনেত্রী জিন সিবার্গ মিশেল চরিত্রটির মার্কিন বান্ধবী প্যাট্রিশিয়ার ভূমিকায় অভিনয় করেন। এটি গদারের প্রথমপূর্ণদৈর্ঘ্য চলচ্চিত্রছিল এবং এটির মাধ্যমে বেলমোঁদো চলচ্চিত্র অভিনেতা হিসেবে আত্মপ্রকাশ করেন।
আ বু দ্য সুফ্‌লছিলফরাসি নবকল্লোলবা নুভেল ভাগ চলচ্চিত্র আন্দোলন প্রথম দিককার ও অধিকতর প্রভাব বিস্তারকারী চলচ্চিত্রগুলির একটি।এর ঠিক এক বছর আগে ফ্রঁসোয়া ত্র্যুফো-র লে কাত্র সঁ কু এবং আলাঁ রেনে-রহিরোশিমা মোনামুরচলচ্চিত্র দুইটি মুক্তি পায় এবং এগুলির পাশাপাশি এই চলচ্চিত্রটিও ফ্রান্সে চলচ্চিত্র নির্মাণের উদীয়মান নতুন শৈলীটির প্রতি আন্তর্জাতিক মনোযোগ আকর্ষণ করতে সক্ষম হয়। সেসময়আ বু দ্য সুফ্‌লতার সাহসী দৃকশৈলীর জন্য, বিশেষ করে "জাম্প কাট" বা লম্ফমান দৃশ্যকর্তন কৌশলটির রীতিবিরুদ্ধ ব্যবহারের জন্য দর্শক-সমালোচকদের দৃষ্টি আকর্ষণ করে।
ফ্রান্সের প্রথম মুক্তির সময় প্রায় ২০ লক্ষ দর্শক চলচ্চিত্রটি দেখেন। চলচ্চিত্র নির্মাতা ও সমালোচকেরা এর প্রায়শই বিভিন্ন প্রসঙ্গে এটিকে সর্বকালের সেরা চলচ্চিত্রগুলির একটি হিসেবে উল্লেখ করেছেন।
শ্রেষ্ঠ পরিচালক বিভাগে রৌপ্য ভল্লুক

শ্রেষ্ঠ পরিচালক বিভাগে রৌপ্য ভল্লুকহলবার্লিন আন্তর্জাতিক চলচ্চিত্র উৎসবেশ্রেষ্ঠ চলচ্চিত্র পরিচালনায় অবদানের জন্য প্রদত্ত পুরস্কার। ১৯৫৬ সাল থেকে এই পুরস্কার প্রদান করা হচ্ছে।মারিও মোনিচেল্লিসর্বাধিক তিনবার এই বিভাগে পুরস্কার অর্জন করেন। এছাড়াসত্যজিৎ রায়,কার্লোস সাউরাওরিচার্ড লিংকলেটারদুইবার করে এই পুরস্কার অর্জন করেন।
U konce s dechem

U konce s dechem(ve francouzském origináleÀ bout de souffle) jefrancouzskýdramaticko-kriminální film, který podle vlastního scénáře natočil roku1960jako svůj celovečerní debut režisérJean-Luc Godard. Snímek byl hereckým průlomem proJeana-Paula Belmonda, který v něm ztvárnil hlavní roli kriminálníka prchajícího před zákonem.Spolu s ním ve filmu hrálaJean Sebergová. Jedná se o jedno z nejdůležitějších dělFrancouzské nové vlny. Přes svůj nízký rozpočet 400 000 franků film zaznamenal úspěch, když získalCenu Jeana Vigaa Cenu za režii naMezinárodním filmovém festivalu v Berlíně.
Music for Films

Music for Filmsjestudiové albumbritského hudebníkaBriana Eno. Jeho nahrávání probíhalo v rozmezí let1975–1978a vyšlo v říjnu 1978 u vydavatelstvíE.G. Records. Skladby z alba se objevily v několika filmech, jako jsouSebastian(1976),Jubilee(1978),U konce s dechem(1983) neboA Better Tomorrow(1986).
Autorem všech skladeb je Brian Eno.
Jean Sebergová

Jean Dorothy Sebergová(13. listopadu1938Marshalltown–30. srpna1979Paříž) bylaamerickáherečka.
Po otci bylašvédskéhopůvodu. Po střední škole šla studovat herectví naUniversity of Iowa. V roce 1956 si ji režisérOtto Premingervybral z osmnácti tisíc uchazeček v konkursu na titulní roli ve filmuSvatá Jana, natočeném podle hryGeorge Bernarda Shawa. Pak odešla s Premingerem do Paříže, kde natočili filmDobrý den, smutkupodle předlohyFrançoise Saganové. Hrála Helen v komediiJacka ArnoldaMyš, která řvala.Jean-Luc Godardji obsadil do role americké studentky Patricie ve filmuU konce s dechem, který z ní učinil výraznou tvářfrancouzské nové vlny. Celkově natočila 34 filmů, převážně ve francouzské produkci.
Finančně podpořilaBlack Panther Partya angažovala se také za práva indiánů. Pro své politické aktivity byla vyšetřována v rámci programuCOINTELPRO. Následná mediální kampaň proti Sebergové se odrazila na její psychické labilitě a opakovaných pokusech o sebevraždu.Jejím prvním manželem byl právník François Moreuil, druhým manželem spisovatel a politikRomain Garya třetím režisér a herecDennis Barry.
Dne 30. srpna nahlásil partner Sebergové Ahmed Hasni její zmizení. Mrtvé tělo Jean Sebergové bylo nalezeno 8. září v automobilu zaparkovaném nedaleko jejího pařížského bytu. Případ byl uzavřen jako sebevražda předávkovánímbarbituráty, ačkoli Romain Gary veřejně obvinil z její smrti americkou policii.Jean Sebergová byla pohřbena nahřbitově Montparnasse.
V roce 1983 měl premiéru muzikálJean Sebergs hudbouMarvina Hamlische. V roce 2019 natočilBenedict Andrewsživotopisný film, kde hlavní roli hrajeKristen Stewartová.V jejím rodném městě Marshalltown se koná filmový festival nesoucí její jméno.
Martial Solal

Martial Solal(23. srpna1927Alžír–12. prosince2024Versailles)byl francouzský jazzovýklavíristaahudební skladatel. Na klavír začal hrát ve svých šesti letech, který pracoval jako učitel klavíru. Brzy poté, co se v roce 1950 přestěhoval do Paříže, začal hrát s hudebníky, jakými byl napříkladDjango Reinhardt,Sidney BechetneboDon Byas. V roce 1960 složil hudbu k filmuU konce s dechemrežiséraJean-Luc Godarda; dále pak složil hudbu například k filmůmDeux hommes dans Manhattan(1959),Kněz Léon Morin(1961) neboZáhadný kontraband(1964).
Jean-Pierre Melville

Jean-Pierre Melville, rodným jménemJean-Pierre Grumbach(*20. října1917Paříž–2. srpna1973Paříž) bylfrancouzskýfilmovýrežiséraherec.
Narodil se v roce1917vPařížijako potomek rodinyalsaskýchŽidů. Po nastolení režimuvichistické Franciev roce1940vstoupil do národního hnutí odporuRésistancea přijal jméno „Melville“, podle svého oblíbeného autoraHermana Melvilla. Během války bojoval voperaci Dragoona po válce si ponechal své umělecké příjmení a nadále jej používal.
Po skončení války si požádal o licenci jako pomocnýrežisér, jeho žádost ale byla zamítnuta. Rozhodl se proto natáčetfilmyze svých vlastních prostředků a stal se nezávislým filmařem. Své filmy dokonce vyráběl ve svém vlastnímfilmovém studiu. Brzy se stal se známým tvůrcem, hlavně díky svým tragickým aminimalistickýmkriminálnímdramatůmve stylufilm noir, jako napříkladPráskač(1962),Samuraj(1967) neboOsudový kruh(1970). Při tvorbě těchto filmeů byl ovlivněnamerickoukinematografií, zejménagangsterskýmifilmytřicátýchačtyřicátýchlet 20. století. Používal v nich například podobnézbraně, nepromokavé pláště nebokloboukytypu „fedora“.
Jeho nezávislý, ažreportážnístyl filmové tvorby (byl například jedním z prvních režisérů, kteří ve svých filmech používali skutečné lokace) měl vliv na hnutífrancouzské nové vlny. RovněžJean-Luc Godardjej obsadil do malé role ve svém klíčovém filmuU konce s dechem(1960). Když měl Godard potíže se zpracováním filmu, Melville mu poradil, aby se omezil pouze na nejlepší části záběru. Ten ho uposlechl a toto řešení jej pak inspirovalo k použitíinovativnítechnikyskokového střihu, která přispěla k jeho filmařské proslulosti.
V roce1963byl členem poroty na třináctémBerlínském filmovém festivalu.Na koncišedesátých letvytvořil dramaArmáda stínů(1969) z období okupace Francienacistickým Německem, ve kterémrealistickýmzpůsobem vykreslil fungování francouzského hnutí odporuRésistance, jehož se sám účastnil. Film je dodnes kriticky ceněný a je patrně jeho umělecky nejhodnotnějším snímkem.
Zemřel v roce1973vPařížinainfarkt myokarduve věku 55 let.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuJean-Pierre Melvillena anglické Wikipedii.
Druhý dech

Druhý dechje třináctidílný československýtelevizní seriálz roku1988, mapující mnohaletý souboj pokrokovéhozootechnikaIng. Jiřího Vydry o etický přístup k hospodářským zvířatům v průměrnémJZD. Odehrává se v časovém rozmezí od poloviny 70. let do konce 80. let 20. století. Je v něm často slyšet už nejen v podtónu, ale i v přímé řeči obžaloba jak zkostnatělého či nerealistického přístupu vedoucích pracovníků k jimi vyvolaným problémům, tak celého systému socialistického zemědělství, postaveného na vysoké produkci bez ohledu na souvislosti.
Většina exteriérových scén byla natáčena v Praze a vHořovicích.
Zemědělský inženýr Jiří Vydra se rozhodl opustit vědecké a kantorské místo naVysoké škole zemědělskéa přijímá práci jako zootechnik v JZD Brod. Řeší tím své dosavadní rozpory v práci i manželství, ale nastávají mu další: jeho požadavek na "humánní" přístup k dobytku se setkává s výsměchem u podřízených a nepochopením u ideologicky zaslepených nadřízených už hned na začátku, kdy má námitky proti modernímu teletníku nebo vzápětí proti tomu, jak je postaven projekt velkokapacitního kravína s chovem dojnic na roštu – a to i přes to, že kvůli nevyhovujícímu dosavadnímu ustájení a nedostatku ošetřovatelů musejí být mnohé krávy zbytečně poraženy. Jeho nové požadavky na úpravu projektu znamenají další problémy s nadřízenými i s novou obvodní veterinářkou Kateřinou Víchovou, se kterou se ale nakonec sblíží při řešení problémů v promrzajícím teletníku či v kravíně – a jejich city nezruší ani to, když Kateřina přetáhne svoje "loučení se svobodou" tak, až svatbu zmešká. Vydra si musí vybojovat "své místo na slunci" také mezi vesničany, například ve sporu s bezdůvodně žárlícím karbaníkem Stehnem. Paralelně s Vydrovým životem sledujeme i dění v ostatních rodinách – u traktoristy a zaníceného sedláka Šestery, u mladé rodiny Kloučkových atd.
Život na zámku

Život na zámkuje českýtelevizní seriálz roku1995. Natáčen byl od jara 1994 do října 1998 vKolíněa na zámkuRoztěž.
Na malém městě v jednom bytě žije rodina Králových – babička, otec a zubař Přemysl Král, jeho manželka, učitelka na gymnáziu, Marie a jejich dospívající děti, dcera Simona a syn Otakar. Zpočátku řeší především komplikovanou bytovou situaci, babička se přestěhuje k sousedu Vaňkovi, avšak záhy se vrátí. Otakar studuje medicínu, ale kvůli své přítelkyni odmítne nabídku studia v zahraničí. Otakar se kvůli tomu pohádá s rodiči, odejde, přeruší školu a musí nastoupit na vojnu.
Babička a její syn Přemysl zdědí podle závěti hraběte Esperka zámek Temniště, který stojí nedaleko jejich města. Babička pracovala jako kuchařka hraběte Esperka a Přemysl Král je jeho nemanželským synem. Přemysl Král se musí odstěhovat ze své ordinace, neboť si na ni činí nárok syn majitelky, také zubař. Rodina Králových se přestěhuje na Temniště. Finanční nedostatek chtějí řešit pronájmem části nemovitosti nějakému lukrativnímu klientovi, proto odmítají místní školku. Před podpisem nájemní smlouvy s galerií se zjistí, že zámek Královým nepatří. Král se schází s bývalou milenkou primáře Bohaty, Renátou. Manželé Královi se rozvedou, Marie odejde z gymnázia a přestěhuje se k rodičům na vesnici. Simona studuje žurnalistiku a pracuje v Regionálních listech, během kurzu autoškoly otěhotní se ženatým instruktorem, který jí tvrdil, že je rozvedený. Narodí se jí dcera Mařenka.
Zámek se vrací do vlastnictví Králových. Marie s dcerou Simonou a vnučkou Mařenkou dostanou byt od pana Vaňka. Marie se vrátí zpět do školy a sblíží se s bývalým ředitelem a konkurentem Márou. Na konci 26. dílu potká opilého bývalého manžela Přemysla a vrátí se k němu. Tímto dílem skončilo první část natáčení, další díly se natáčely od roku 1997.
Syn hraběte Esperka, Felix, který žije ve Švýcarsku, zpochybní právo Králových na dědictví a napadne závěť. Soud majetek přiřkne Felixovi. Otakar Král se tajně oženil a oznámí rodičům, že zůstane v armádě. Marie a Přemysl se znovu vezmou a začnou stavět dům pro celou rodinu. Král se stane lékařem v nemocnici. Po kolaudaci v domě ovšem zůstávají pouze manželé Královi, později se přistěhuje syn Otakar s manželkou a synem Otakarem. Simona si vezme Tondu Nového a po peripetiích odlétají do Anglie. Marie dostane nabídku odejít na ministerstvo školství. Babička si v posledním díle vezme bývalého souseda Vaňka.
V anketěTýTý, v kategoriiPořad roku, se seriál umístil vroce 1997na 2. místě a vroce 1999na 1. místě.
Dech života

FilmDech životaměl premiéru v roce1987a je 15.bondovkou. Roli agenta 007Jamese Bondazde poprvé ztvárnilbritskýherecTimothy Dalton. Název filmu pochází z povídkyIana FlemingaChobotnička a Dech života.
James Bondse spolu s dalšími tajnými agenty účastní cvičení naGibraltaru, při kterém jsou dva z nich zabiti neznámým útočníkem, kterého Bond při následné honičce zabije.
Poté James Bond putuje doBratislavy, kde pomáhásovětskémugenerálovi Georgiji Koskovovi při zběhnutí na Západ. Koskov vyzrazuje plány šéfaKGBLeonida Puškina na znovuoživení organizaceSměrť špionam(SMĚRŠ), která má za cíl likvidaci západních agentů. Poté je Koskov neznámo kam unesen. Bond je pověřen odstraněním Puškina.
Putuje zpět do Bratislavy, kde se setkává s československou přítelkyní Koskova Karou Milovy,od které chce získat informace o aktivitách Koskova. Pomůže jí, pronásledován žigulíkyVeřejné bezpečnosti, prchnout velehorami za Bratislavou doVídně. Pak ale pojímá podezření, že Puškin je pro Koskova nepohodlný a má být zlikvidován z jiného důvodu, než jsou jeho aktivity vSMĚRŠi, odhaluje i napojení Koskova na obchodníka se zbraněmi Brada Whitakera. VmarockémTangeru, kde je Puškin na mezinárodní konferenci, proto zosnuje jeho fingovanou veřejnou vraždu, aby mohl dál pracovat na případu a nemusel přitom Puškina zlikvidovat. Poté je Koskovem spolu s Karou unesen doAfghánistánu, kde právě probíhásovětská okupace. Bond má být uvězněn a obviněn ze špionáže, podaří se mu ale uprchnout. Za pomoci mudžáhidů je svědkem nákupu drog, které chce Koskov prodat vUSA. Peníze, které Koskovovi svěřiliSovětina nákup zbraní u Whitakera, tak může rychle znásobit, Rusům dodat zbraně a vysoký zisk si ponechat. Bond však zničí letadlo, které všechno opium převáželo. VTangeruse mu podaří ,s pomocí Puškina zlikvidovat i samotného Whitakera a Koskov, který u něj pobýval, je zajat a odveden Sověty, přičemž je naznačeno, že bude popraven.
Na konci seJames Bondopět setkává s Karou, která je jako úspěšnávioloncellistkana světovém turné. V závěru se objevuje i bývalý šéfKGBa Bondův starý známý a protivník generál Gogol, který nyní pracuje vdiplomacii.
Soundtrack bondovky je skladatelJohn Barry. Titulní píseň k filmu nazpívala skupinaA-ha, která si však se skladatelem nesedla. Proto vznikly dvě verze úvodní písně.
À bout de souffle

À bout de souffle(enespañol,Sin alientooAl final de la escapada) es una película de lanouvelle vaguefrancesade 1960, dirigida porJean-Luc Godardy protagonizada porJean-Paul Belmondo,Jean Seberg,Daniel BoulangeryJean-Pierre Melville. La fotografía –realizada enblanco y negro– fue llevada a cabo por Raoul Coutard.​
No existeguionde este film. El asunto fue imaginado porFrançois Truffauty este lo entregó a su amigo Godard, quien escribió una vaga guía de filmación y la abandonó muy pronto  para confiarse a su genio improvisador.​ La película ganó elOso de Plata a la mejor direcciónen la edición de 1960 delFestival Internacional de Cine de Berlín.
Michel (Jean-Paul Belmondo) es un delincuente que, tras robar un coche enMarsella, emprende viaje aParíspara cobrar un dinero que se le adeuda y volver a ver a su amigaestadounidense, Patricia (Jean Seberg). En el camino, perseguido por la policía de tráfico, mata a un agente. Llega a París, pero no tiene dinero, por lo que recurre a varios amigos. Pasa su tiempo con Patricia, intentando convencerla de volver a acostarse con él, y de acompañarle a Roma. Los dos van de un lugar a otro, mientras Michel trata de recuperar su dinero y se oculta de la policía. Patricia duda acerca de sus sentimientos hacia él. Cuando descubre que lo está buscando la policía, empieza por ayudarle. Pero al final, para obligarse a alejarse de él, lo denuncia a la policía. Michel, cansado y enamorado, se niega a huir.
Breathless (película)

Breathlesses una película de 1983 protagonizada porRichard GereyValérie Kaprisky. Es unremakede la película francesa de 1960À bout de souffle(conocida comoBreathlessen Inglés) y fue lanzada en Francia bajo el títuloA Bout de Souffle Made in USA. La película original es sobre una chica estadounidense y un criminal francés en París. Elremakees sobre una chica francesa y un criminal estadounidense en Los Ángeles.
La película estuvo dirigida por Jim McBride y escrita por McBride y L. M. Kit Carson.
Jesse tiene que salir de Las Vegas rápido, y roba un auto para conducir a Los Ángeles. En el camino le dispara a un policía. Cuando llega a Los Ángeles se queda con Mónica, una chica que ha conocido durante unos días. Mientras la película progresa, la policía se acerca a él, y aumentan los delitos.
La película recaudó $19,910,002 en losEstados Unidos.​
Raccord Godard

Elraccord Godardes un recurso de montaje cinematográfico, o edición audiovisual, utilizado por primera vez por el cineastaJean-Luc Godarden su filmÀ bout de souffle(Sin aliento)de 1960.
Este recurso se desprende delcorte en movimientotan usado en el cine clásico, que consiste en disimular la transición entre dos plano realizando el corte cuando uno de los personajes realiza un movimiento. El raccord Godard se ancla en esa lógica pero no respeta lacontinuidad cinematográficaespacio-tiempo del cine clásico. Este recurso consta en la unión de dos planos, a través del movimiento de un personaje, pero sin que estos movimientos se hayan hecho en el mismo espacio y en continuidad directa de tiempo. Ahí radica la diferencia de este recurso con el corte en movimiento. Por ejemplo, en una transición por corte, en el plano inicial un personaje comienza un movimiento (Michel inicial la salida del automóvil) y en el siguiente plano, después del corte, continúa y termina otro movimiento pero en un espacio y tiempo diferente (Michel abre la puerta de una cabina de teléfonos e ingresa) como se puede ver en laImagen 1. Se ligan dos movimientos que conllevan dos situaciones diferentes, en dos espacios y tiempos diferentes, para buscar el dinamismo en la narración audiovisual, por razones estéticas o por razones expresivo-intelectuales. Se basa en el dinamismo que ofrece el corte en movimiento, pero sin respetar el raccord (continuidad cinematográfica) de espacio y tiempo de la acción.
En una de las secuencia musicales deEl graduadode 1967, el protagonista se eleva desde el agua de la piscina para subir encima de un flotador, el plano corta antes que logre subir. En el plano siguiente desciende en perfecta continuidad sobre la cama encima del cuerpo de la señora Robinson.Imagen 2.
En la secuencia inicial deMatrixde 1999 el personaje de Trinity huyendo de los agentes, luego de entrar de cabeza por la ventana y caer por las escaleras de un edificio, hace el gesto de levantarse del suelo, y el plano corta antes que se levante. En el plano siguiente en movimiento continúa ya con ella corriendo por una calle.
Marimón Padrosa, Joan,El montaje cinematográfico. Del guion a la pantalla, UBe, 2014.
Martial Solal

Martial Solal(Argel,Argelia, 23 de agosto de 1927-Versalles, 12 de diciembre de 2024)​ fue uncompositorypianistadejazzfrancés. Sobre todo es conocido por lamúsicaque escribió para la película deJean-Luc GodardÀ bout de souffle.​
El interés y estudio de la música le llegó tempranamente y por tradición familiar, ya que su madre fue cantante deópera. Solal empezó a estudiar piano a los seis años. Su interés por el jazz le llegaría a partir de 1942, influenciado por la música deTeddy Wilson,Earl Hinesy, especialmente,Art Tatum. Debutó profesionalmente en 1945 en el Hotel Sherezade deArgelia. También interpretó para la Radio Nacional deMarruecos(Radio Rabat) durante su paso por el ejército. Después de licenciarse, se trasladó aParísen 1950, donde, después de unos reveses, lo contratóBenny Bennetty, posteriormente,Roger Guerin, en 1953. Solal tuvo la oportunidad de tocar y grabar con el maestro de la guitarraDjango Reinhardt.
Una de sus últimas formaciones más sobresaliente fue el trío formado conPaul MotianyGary Peacok, con quienes grabó el discoJust Friendpara ladiscográficaDreyfus Jazzy con el que hicieron una gira con laOrquesta Nacional de Francia.
En 1989, creó elConcurso Internacional de piano Martial Solal, que ha llegado a ser uno de los premios más prestigiosos.
Colaboró con numerosas personalidades de la música y el cine, comoLee Konitz,Michel Portal,Didier Lockwood,Dizzy Gillespie,Chet Baker,Stan Getz,Stéphane Grappelli,Phil Woods,Carmen McRae,Marc Johnson,Peter Erskine,Sidney Bechet,Gary Peacock,Paul Motian, etcétera.
Entre otros, ha recibido:
Ha participado en más de cien discos.​​
Richard Balducci

Richard Balducci(10 de febrero de 1922-8 de diciembre de 2015​​) fue un escritor y director y guionista cinematográfico de nacionalidad francesa.
Nacido enParís,Francia, su verdadero nombre era Armando Pellegrino Ido Balducci. Debe principalmente su celebridad a la serie de filmes deEl gendarme de Saint-Tropez, interpretados porLouis de Funès, de la cual él tuvo la idea original.
Corresponsal de guerra hasta laLiberación, se unió aPierre BenardenFrance Soir, dondePierre Lazareffle asignó trabajar en la sección de Espectáculos. Después, y durante diez años, fue agente de prensa de la salaOlympia de París.
Balducci fue actor en el filmÀ bout de souffle, deJean-Luc Godard. Tras un nuevo período como agente de prensa, colaboró con directores cinematográficos comoLuis Buñuel,Roger Vadim,Christian-Jaque,Luchino Visconti,Jean-Pierre Melville,Claude Lelouch,Terence Young,Jean-Luc Godard,Julien Duvivier,Jacques Demy,Agnès Varda,Philippe de Broca,François Truffaut,Jacques Deray,Claude Chabrol,Max Ophüls,Jacques BeckeryAndré Cayatte, entre otros.
A finales de los años 1960 se pasó a la dirección cinematográfica, realizando en las dos siguientes décadas diversos filmes cómicos con títulos muy evocadores. Su última película se rodó en 1986, dedicándose a partir de entonces a la escritura de novelas.
Richard Balducci falleció en el año 2015, a los 93 años de edad. Había estado casado con la actrizGisèle Sandré.
Mari Mahr

Mari Mahr(Santiago, 1941) es una fotógrafa de nacionalidad húngara-británica. Nació enSantiago, Chile, lugar al que sus padresjudíos húngarosemigraron durante la Segunda Guerra Mundial. Después de la guerra, la familia regresó aBudapest. Mahr estudió periodismo debido a su admiración por la películaÀ Bout de SouffledeJean-Luc Godard. En 1973 se mudó a Londres y continuó sus estudios de fotografía en elPolytechnic of Central London(ahora la Universidad de Westminster). Desde entonces vive y trabaja en Londres.​
Mahr ha realizado más de 60 exposiciones en todo el mundo. ElBritish Councilprodujo retrospectivas de Mahr en sus países de origen Hungría y Chile. Recibió elPremio Fox TalbotdelMuseo Nacional de Fotografía, Cine y Televisiónen 1989. En 1998 se publicó un libro tituladoBetween Ourselves: The Photographs of Mari Mahr, con contribuciones de Amanda Hopkinson .​​
Jean-Louis Richard

Jean-Louis Richard(París, 17 de mayo de 1927 – Ib., 3 de junio de 2012) fue un actor, director y guionista de nacionalidad francesa.
Su verdadero nombre era Jean-Marius Richard. Fue alumno del Conservatorio nacional superior de arte dramático de París antes de debutar como actor con el grupo deLouis Jouvet.
Muy ligado con el movimientoNouvelle vague, actuó en películas comoÀ bout de souffle(1960) deJean-Luc Godard,Jules y Jim(1962),La Peau douce(1964) yEl último metro(1980), deFrançois Truffaut. Fue además coguionista con este último, participando en la redacción deLa Peau douce(1964),Fahrenheit 451(1966),La novia vestía de negro(1968) yLa noche americana(1973).​
Calificado por su amigo y colegaPhilippe Le Guaycomo guionista « destructor », por su capacidad para « localizar las debilidades de los escritos », firmó en 1974 el guion del célebre film eróticoEmmanuelle, dirigido porJust Jaeckina partir de la novela deEmmanuelle Arsan.​ En 1995 escribió junto a Philippe Le Guay yBrigitte Roüanla historia deL'Année Juliette.
Richard fue el primer marido deJeanne Moreau(entre 1949 y 1951), con la cual tuvo un hijo, Jérôme.​ La complicada relación de la pareja inspiró al compositorSerge Rezvanila canciónLe Tourbillon, queFrançois Truffautincluyó en su cintaJules y Jim(1962).
Afectado porenfermedad de Alzheimer, se retiró del mundo del espectáculo a principios de los años 2000. Jean-Louis Richard falleció enParísen 2012.
Gérard Brach

Gérard Brach(Montrouge,Altos del Sena, 23 de julio de 1927 –París, 9 de septiembre de 2006) fue unguionistafrancés.​ Conocido por sus colaboraciones con los directores de cineRoman PolańskiyJean-Jacques Annaud, dirigió dos películas:La maisonyEl barco en la hierba.
À bout de souffle (chanson)

À bout de souffleest une chanson deClaude Nougaro, parue ensuper 45 toursen1965. Considéré comme un de ses grands classiques, Claude Nougaro colle ses mots sur un autre standard (de jazz cette fois), le célèbre instrumentalBlue Rondo a la TurkdeDave Brubeck.
La chanson est en1966, au programme de l'albumBidonville, son titre fait référence au film deJean-Luc GodardÀ bout de souffle.
Claude Nougaro n'utilise pas la totalité du morceauBlue Rondo a la Turk(6:45), ne retenant du thème que les parties rythmées au piano, ici jouées parMaurice Vander, auxquelles s'ajoute avec parcimonie l'orgue d'Eddy Louiss(voir ici).
Discographie live :
À bout d'souffle

À bout d'souffleest unsingledeSexion d'Assautparu dans l'albumEn attendant L'Apogée : les Chroniques du 75en 2011.
Le clip fait passer des bandes dessinées sur les quatre membres qui chante. La première représenteMaitre Gimsqui fait un excès de vitesse et il n'a pas ses papiers donc les policiers l'arrêtent, la deuxième montre Maska n'ayant pas entendu son réveil, son bus est parti mais il n'a pas pu appelé son patron parce que son téléphone n'avait plus de batterie et puis il se fait virer, la troisième montre Lefa faisant une longue file pour un achat, son payement refusé il sort et sa voiture se fait prendre par la police et la quatrième montreJR O Chromerentrant de chez lui se faisant voler toute sa maison sous ses yeux.
Nouvelle Vague (film, 2025)

Nouvelle Vagueest unfilm françaisréalisé parRichard Linklateret dont la sortie est prévue en2025. Il raconte la production du long métrageÀ bout de souffle(1960) deJean-Luc Godardet la création de laNouvelle Vague.Zoey Deutchy incarneJean Sebergalors que  Guillaume Marbeck tient le rôle de Jean-Luc Godard.
1959. Lors dufestival de Cannes, le filmLes Quatre Cents CoupsdeFrançois Truffautest accueilli avec succès et ouvre la voie à de jeunes cinéastes débutants. Soutenu par François Truffaut etClaude Chabrol,Jean-Luc Godardtente de convaincre le producteurGeorges de Beauregardde financer son premier long métrage :À bout de souffle.
Sauf indication contraire ou complémentaire, les informations mentionnées dans cette section peuvent être confirmées par le siteIMDb.
Richard Linklater révèle enoctobre 2023son projet de tourner, en France, un film sur le mouvement de laNouvelle Vague. Le film est le premier projet de Linklater tourné entièrement en français. Il semblerait qu'il ait été tourné en noir et blanc et auformat 4:3.
Le tournage débute àParisen mars 2024 et s'achève en avril 2024. Le film reçoit uneavance sur recettessubvention duCentre national du cinéma et de l'image animée(CNC).
À bout de souffle, made in USA

À bout de souffle, made in USA(Breathless) est unfilm américainréalisé parJim McBride, sorti en1983.
Malfrat de petite envergure, Jesse choisit une voiture au hasard, force la serrure, monte à bord et file dans la nuit pour aller retrouver la belle Monica qui vit àLos Angeles. Comme il roule à vive allure, un policier se lance à sa poursuite. Pour s'en débarrasser, Jesse s'empare d'un pistolet trouvé dans le véhicule, et tire... Arrivé à L.A., le jeune homme n'a qu'une idée en tête : retrouver sa bien-aimée. Une fois qu'il aura récupéré l'argent que lui doit Berrutti, Jesse compte gagner le Mexique avec la jeune fille. Mais les choses ne se passent pas comme prévu. Jeune étudiante de bonne famille, Monica hésite un peu à partager la vie de bohème du jeune homme. Par les médias, ce dernier apprend qu'il est recherché. Que doit-il faire ? Fuir ou rester avec l'élue de son cœur, quoi qu'il lui en coûte ?...
Remakedu fameuxfilmdeJean-Luc Godard, le film en change certaines attitudes : Monica est moins décidée à se séparer de son ami que ne l'est Patricia ; l'enracinement américain est illustré par nombre de détails.
All'ultimo respiro

All'ultimo respiro(Breathless) è unfilmdel1983diretto dal registaJim McBrideed è un remake del celeberrimoFino all'ultimo respirodiJean-Luc Godard. Vede come protagonistiRichard GereeValérie Kaprisky, rispettivamente al posto diJean-Paul Belmondoe diJean Seberg, ed è famoso in particolare per la scena di nudo integrale maschile di Richard Gere.
Jesse Lujack è un presuntuoso ladro di macchine che vive aLas Vegas, infatuato di rock, di sesso e di fumetti, mentre Monica Poiccard è una studentessa d'architettura in cerca di un posto di lavoro. I due, che si sono conosciuti precedentemente in una vacanza a Las Vegas, si innamorano follemente, ma la situazione precipita quando Jesse viene inseguito dalla polizia per aver ucciso un loro collega che lo stava braccando per eccesso di velocità.
Nel film sono presenti le seguenti canzoni:
Il film ha incassato 19 910 002 dollari negli Stati Unitiricevendo pareri contrastanti da parte della critica. La maggior parte dei critici, infatti, era assai scettica circa la scelta del regista di inserire nel castValérie Kaprisky, vista la sua scarsa esperienza recitativa.
È stato però citato daQuentin Tarantinotra i suoi film preferiti.
Il film, distribuito dallaOrion Picturese dallaMetro-Goldwyn-Mayer(video e DVD), è stato proiettato nelle sale statunitensi a partire dal 13 maggio del 1983.
Brake - Fino all'ultimo respiro

Brake - Fino all'ultimo respiro(Brake) è un filmstatunitensedel2012diretto daGabe Torres.
L'agente dei Servizi Segreti Jeremy Reins viene rapito, ma scopre di essere una pedina in un complotto terroristico. Osservando il tempo che scorre verso una catastrofe, Jeremy si trova costretto ad ascoltare il mondo estremo sull'orlo del collasso, sapendo che è l'unico modo di proteggere le persone che ama.
Ultimo respiro

Ultimo respiroè unfilmdel1992diretto daFelice Farina.
Alfonso un ragazzo di strada cresciuto nelloZEN(quartierepalermitano) con un passato burrascoso come delinquente assieme ad alcuni amici, decide di rapinare con uno di essi una villa nella periferia di Palermo, credendo che questa fosse occupata solo nel periodo estivo. Durante il tentato furto nella villa arriva il proprietario Tony, il quale aveva un appuntamento con la sua amante Margherita che riesce a sventare il furto aggredendo alle spalle Alfonso. Tony, essendo assessore del paese con una laurea in medicina, evita di chiamare la polizia per evitare lo scandalo dell'amante e decide di curare il rapinatore; al risveglio di Alfonso dal trauma alla testa scatta qualcosa nell'animo di Margherita che da quel momento inizierà a vedersi con entrambi fino a dover fare una scelta. Nel frattempo Alfonso cercherà di migliorare la sua vita con un lavoro, ma verrà intralciato dai suoi compagni che creeranno un gran trambusto nella vicenda.
Hold Your Breath - Trattieni il respiro

Hold Your Breath - Trattieni il respiro(Hold Your Breath) è unfilm horroruscito prodotto dagliStati Unitinel2012.
In un carcere di massima sicurezza, Van Hausen, serial killer ed ex predicatore viene condannato alla sedia elettrica. All'esecuzione partecipano giornalisti e molti familiari delle sue vittime. Il direttore della prigione gli offre la possibilità di dire le sue ultime parole, e lui fa cenno a un passo delle Bibbia, dove i bestemmiatori e i peccatori vengono tutti uccisi. Dopo una breve ribellione, Van Hausen viene ucciso, provocando conforto a quanti presenti nel carcere.
Un gruppo di ragazzi (Jerry, Johnny, Natasha, Samantha, Tony, Heath e Kyle) decide di trascorrere un weekend da favola, allontanandosi dall'intero mondo e dalle linee di comunicazioni chiudendo a chiave tutti i loro cellulari nella macchina. Nel bel mezzo del viaggio, passano per un cimitero e una di loro dice a tutti di trattenere il respiro, visto che ci potrebbe essere un'anima cattiva che nemmeno l'inferno vuole e che potrebbe entrare in uno di loro. Tutti fanno come richiesto, tranne Kyle, che fa accidentalmente entrare dentro di lui l'anima di Van Hausen. I ragazzi scoprono che il cimitero si trova nei pressi di un carcere – lo stesso in cui è stato ucciso l'assassino – abbandonato da anni. Decidono quindi di esplorarlo, tranne Kyle, che rimane nei pressi della macchina, dove successivamente uccide un poliziotto che intendeva perquisirlo. Kyle distrugge la macchina del poliziotto. Johnny e Natasha, allontanandosi dall'intero gruppo, hanno unrapporto sessuale. I ragazzi si accorgono che qualcosa non va, le improvvise tempeste li fanno tornare da Kyle, dove non sospettano nemmeno che ha ucciso il poliziotto e che non è più il loro solito amico.
Il fantasma dell'assassino passerà da un corpo all'altro fino a uccidere alcuni membri del gruppo. I rimanenti non capiranno che cosa stia realmente succedendo, ma verranno avvertiti da un vecchio disoccupato che anni prima ha partecipato all'esecuzione del killer. Ogni anno, il giorno della sua morte, il suo fantasma vaga per il cimitero dove è stato sepolto, entrando dentro il corpo delle persone. Per poterlo sconfiggere, evocano il fantasma del direttore ucciso tempo addietro, che si impossessa del corpo di Johnny. Inizia così una battaglia tra spiriti, che finirà con la vittoria dei ragazzi. Jerry, Johnny e Natasha cercano soccorso per curare le ferite ricevute durante il combattimento, tuttavia Il ragazzo chiude le porte della macchina e uccide le due ragazze: il killer ha preso il controllo del suo corpo. È solo l'inizio del vero incubo.