Lalawigan ng Chachoengsao

AngChachoengsao(Thai:ฉะเชิงเทรา,binibigkas[t͡ɕʰàʔ.t͡ɕʰɤ̄ːŋ.sāw]) ay isa sa pitumpu't anim nalalawiganng Taylandiya (changwat), na matatagpuan sasilangang Taylandiya.
AngChachoengsaooPaet Riu('walong guhit') ay isang lalawigan sasilangang Taylandiya.Ang Chachoengsao, Paet Rio ay may kasaysayang itinayo noong panahon ng paghahari ni HaringBorommatrailokkanatsa kalagitnaan ngpanahong Ayutthaya. Ang mga tao ay orihinal na nanirahan sa tabi ng Ilog Bang Pakong at sa tabi ng mgakanal. Karamihan sa mga tao ay nanirahan sa tabi ng Ilog Bang Pakong at sa tabi ng mga kanal. Ang "Luangpho Phuttha Sothon" ay isang sentro ng pananampalataya ng mga tao ng Paet Rio. Noong nakaraan, ang Chachoengsao ay isang pang-apat na klaseng lungsod sa ilalim ng ministeryo ng depensa. Sa panahon ng paghahari ni Haring Rama I, ito ay nakalakip sa ministeryo ng panloob. Sa panahon ng paghahari ni Haring Rama V, na nagbago ng sistema ng administrasyon, ang Chachoengsao ay naging isang lungsod sa Sirkulong Prachin Buri. Noong 1916, ang katayuan nito ay binago mula sa isang lungsod patungo sa isang lalawigan. Ang "Chacheongsao" ay isangsalitang Chongna nangangahulugang "malalim na kanal". Ang pangalang "Paet Rio" ay nagmula sa kuwento na ang lungsod ay dating puno ng higanteng isdang snakehead; hanggang sa walong hiwa ang kinakailangan sa mga gilid sa paggawa ng isdang pinatuyo sa araw.
Ang mga karatig na lalawigan ay (mula sa hilaga ng pakanan)Prachinburi,Sa Kaeo,Chanthaburi,Chonburi,Samut Prakan,Bangkok,Pathum Thani, atNakhon Nayok. Mayroon itong maikling baybayin saGolpo ng Taylandiya.
Ang kanlurang bahagi ng lalawigan ay ang mababang kapatagan ng ilog ng IlogBang Pa Kong, na malawakang ginagamit sa pagsasaka ngpalay. Sa silangan ay mas maburol na lupain, na may karaniwang elebasyon na higit sa 100 metro. SaDistrito ng Tha Takiapay angSantuwaryong Ilahas ng Khao Ang Rue Naina may lawak na 1,030 km(398 mi). Ang kabuuang lugar ng kagubatan ay 804 square kilometre (310 mi kuw) o 15.5 porsiyento ng sakop ng lalawigan.
Nagkaroon ng reputasyon ang lalawigan bilang sentro para sa pag-recycle ng mga potensyal na mapanganib naelektronikong basura(e-waste), sa kabila ng pagbabawal noong Hunyo 2018 sa pag-angkat ng mga dayuhang e-waste sa Taylandiya. Ipinagbawal din ng Tsina ang pag-angkat ng mga dayuhang e-waste noong 2018. Mula nang ipagbawal ang e-waste, 28 bagong pabrika sa pag-recycle, karamihan sa mga nakikitungo sa e-waste, ay nagsimula sa lalawigan ng Chachoengsao, partikular sa Subdistrito ng Ko Khanun ngDistrito ng Phanom Sarakham. Noong 2019, 14 na negosyo sa Chachoengsao ang nabigyan ng lisensiya para magproseso ng mga elektronikong basura, anim sa mga ito sa Ko Khanun. Isang opisyal ngBasel Action Network, na nangangampanya laban sa pagtatapon ng basura sa mahihirap na bansa, ay nagsabi, "Ang e-waste ay kailangang pumunta sa isang lugar, at inililipat lamang ng mga Tsino ang kanilang buong operasyon saTimog-silangang Asya. Ang tanging paraan upang kumita ng pera ay upang makakuha ng malaking bolyum sa mura, iligal na paggawa, at dinudumihan nang malala ang kalikasan," dagdag niya.
Ang lalawigan ay nahahati sa 11 distrito (amphoe). Ang mga ito ay nahahati pa sa 93 mga subdistrito (tambon) at 859 na mga nayon (muban).