davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Франческа да Римини

Франче́ска да Ри́мини(итал.Francesca da Rimini,Francesca da Polenta; ок. 1255 — около 1285) — знатная итальянская дама, ставшая одним из вечных образов в европейской культуре. Её трагическая судьба запечатлена в произведенияхлитературы,живописи,музыкиикинематографа.
ДочьГвидо I да Полента, правителяРавенны, Франческа отличалась исключительной красотой. В 1275 году отец выдал её замуж заДжанчотто Малатеста. По-видимому, в расчеты Гвидо входило заключить династический союз (на это указывал в своём комментарии к «Божественной комедии» Данте Алигьери). Она полюбила младшего брата Джанчотто,Паоло Малатеста. Застав любовников на месте преступления, муж заколол обоих. Однако многие связанные с этими событиями вопросы остаются открытыми. Например, нет уверенности в том, где произошло убийство: вРимини, вПезаро, вСантарканджело-ди-Романьяили в замкеГрадара.
Именно приведённый в книгеДантеэпизод («Ад», песнь V) побудил многочисленных поэтов, художников и композиторов неоднократно обращаться к истории Паоло и Франчески.
Из рассказа Франчески поэт узнаёт, что совместное чтение «Ланселота» воспламенило их чувства:
Упомянутый здесьГалеотбыл другомЛанселотаи участником многих его приключений; именно Галеот способствовал сближению Ланселота сДжиневрой. Таким образом, благодаря Данте возникает параллель между историей Паоло и Франчески, с одной стороны, и любовью Ланселота к супругекороля Артура— с другой. Между тем в романе о Ланселоте всё по-другому: не он целует королеву, а она его, причём прилюдно; речь идёт обакколаде, церемонии принятия Ланселота ввассалы.
Несомненно, история Паоло и Франчески интересовала русскихсимволистов, и в том числеДмитрия МережковскогоиАлександра Блока. В знаменитом стихотворении Блока «Она пришла с мороза…» упоминание о Паоло и Франческе составляет выразительную «пуантировку»:
Среди художников, в разное время обращавшихся к этому сюжету —Ари Шеффер,Александр Кабанель,ЭнгриГюстав Доре. Скульптурная работаРодена«Поцелуй» (1886) навеяна тем же сюжетом.
Два великих русских композитора использовали в своих произведениях историю любви Паоло и Франчески. ЭтоП. И. Чайковский(симфоническая фантазия «Франческа да Римини», 1876) иС. В. Рахманинов(опера«Франческа да Римини», 1904). Кроме того, в 1902 году в Петербурге состоялась премьера одноимённой оперы работавшего вРоссиичешского композитораЭдуарда Направника. Истории Франческо да Римини посвящены одноимённые оперыАмбруаза Тома(1882),Луиджи Манчинелли(1907). В 1914 году итальянский композиторРиккардо Дзандонаинаписал ещё одну оперу, на сей раз взяв за основу упомянутую выше трагедиюГабриэле Д’Аннунцио.
На музыку симфонической фантазии П. И. Чайковского были поставленымногочисленные балеты, первым из которых была постановкаМ. М. Фокинана сценеМариинского театрав 1915 году. В 1943 году композиторБ. Ф. Асафьевнаписал балет в 3 действиях, поставленный в 1947 году на сценеМосковского музыкального театра имени К. С. Станиславского и Вл. И. Немировича-Данченко.
В 1949 году режиссёр Раффаэлло Матараццо снял фильм «Паоло и Франческа»; главную роль исполнила сестраМарины Влади, актрисаОдиль Версуа.
Римини (фильм)

«Римини»(нем.Rimini) — художественный фильм режиссёраУльриха Зайдляпремьера которого состоялась на72-м Берлинском кинофестивале, где фильм был номинирован на«Золотого медведя». Фильм также демонстрировался на кинофестивале «Diagonale», где получил призы за «лучший игровой фильм» и «лучший дизайн костюмов». Главные роли в нём сыграли Майкл Томас,Ганс-Михаэль Реберги Георг Фридрих.
Ричи Браво когда-то был знаменитой поп-звездой. В ветреном Римини он гонится за своей былой славой, финансируя свой беспутный образ жизни с пристрастием к азартным играм и алкоголю выступлениями для туристов и любовными услугами для поклонниц.
Его взрослая дочь требует от него деньги, которые он долго не давал ей, но которых у него нет. Тем временем его отец, страдающий деменцией, находится в австрийском доме престарелых и вспоминает своё нацистское прошлое.
Съёмки проходили в течение 85 дней с весны 2017 года по весну 2018 года вАвстрии,Италии,РумыниииГермании, в том числе и вРимини
Премьера фильма состоялась в феврале 2022 года на72-м Берлинском кинофестивале
Rìmini

Coordinadas:44°03′34″N12°34′06″E﻿ / ﻿44.059444°N 12.568333°E44.059444; 12.568333
Rìmini(Rèmin,RémnioRémneinromannolu,Ariminuminlatinu) est una comunaitalianade 146.606 abitadores, cabitale de saprovìntzia a su matessi nùmeneinEmìlia-Romanna.
Sa provìntzia fiat istada istituìda in su 1992, disagrustende-nde su territòriu dae saprovìntzia de Forilìde tando; petzi in s’abrile de 1995 at cumintzadu a esser operativa efetivamente, cun s’ativadura de sa Prefetura e s’eleghidura de su primu cussizu provintziale. Sa comuna de Rìmini incruiat aguarmente sos territòrios de sa comuna atuale deRiccione(finas a su 1922) e sa deBellaria-Igea Marina(finas a su 1956), chi a dies de oe sunt comunas autònomas.
Rìmini est sa leada printzipale e prus pobulada de s’iscaru romannolu e sa de duas tzitades pro nùmeru de abitadores (a pustis deRabenna) de totu saRomanna. Abarradorzu istiale de numenada internassionale, s’isterrit pro 15 km. a longu de sa costera de sumare Adriàtigu, cun hoteles, istabilimentos de note, echipamentos barneales e installaduras isportivas. S’isvilupu de su turismu, incaminadu in su 1843 cun sa fundadura de su Barneadorzu Bagni, si fiat afirmadu in manera definitiva in su sègulu posteriore, perdende sa cunnotadura orizinale aristocràtiga e mundana e mudende-si in unu fenòmenu massivu.
Belle gasi, Rìmini no est petzi unu logu de bagàntzias de s’iscaru romannolu, si nono finas una tzitade de livellu istòrigu curturale bastante elevadu (mancari custu aspetu siat avesarmente dassadu in sa segunda fila a petus de su prus famadu de cabitale de sa bida notenca e mundana).
Colònia fundada dae sosRomanosin su 268 in antis de Cristos, pro totu su tempus de sa dominadura issoro est istada unu nudu fundamentale de comunicadura intre su nordu e su suddu de su continente, e in su solu suo sos imperadores romanos aiant fraigadu monumentos che s’Arcu de Austu, su Ponte de Tibèriu e s’Anfiteatru, cando ch’in tempus de su primuRenaschimentu, suta de sos Malatestas, sa corte sua est istada una de sas prus bias de s’èpoga, istranzende artistas de sa pesadura deLeon Battista Alberti,Piero della Francesca, Roberto Valturio, Matteo de’ Pasti, e produende òperas che su Tèmpiu Malatestianu. In su milliotughentos, in prus de custu,  est istada una de sas tzitades prus ativas dae su puntu de bista rebolussionàriu, istranzende medas de sos moimentos cun sa finalidade de s’unifigadura, cando ch’in tempus de sasegunda gherra mundialesa tzitade fiat istada logu de acontèssida de tzocos tostos e bombardamentos àspidos, gasi etotu che de una resistèntzia orgullosa partisana, chi l’aiat fatu lograre s’ondra de una medalla de oro pro sa balentia tzivile.
Favorizadu dae sa posissione zeogràfiga e dae sas istruturas de retzida, Rìmini s’est afirmadu comente unu de sos agrustadorzos feriales e cungressales deEuropa, sea de manifestadas e cumbènios de sinnìfigu mannu.
Luciano Vendemini

Luciano Vendemini(Sant'Arcangelo di Romagna(Rìmini), 11 triulas 1952 –Forilì, 20 frearzu 1977) est istadu unu canastristaitalianu.
Orizinale deSantu Ermete, unu trighinzu de Sant'Arcangelo di Romagna, Vendemini fiat istadu tramudadu a zòvanu a sa Pallacanestro Cantù, zoghende finas in s'echipa regulare a pustis de un'imprèstidu a sa Saclà Asti in saSèrie B. In su 1973, fiat istadu contratadu dae sa Sebastiani Reti pro sa summa de 100 milliones de francos betzos, retzende in su matessi annu finas sa prima cumbocadura a s'internassionale italiana. In Reti fiat arreadu pro tres istajones, finas a cando fiat coladu a s'Auxilium Turinu.
Fiat mortu istuturadu dae unu malistare repente in su Palasport Villa Romiti deForilìpretzisamente in tempus de s'antiscaentamentu de sa partida intre s'echipa logale e saturinesa.
A dies de oe, zughet su nùmene suo su Palasport Flaminio deRìmini. S'istrutura fiat istada inagurada in su 1.977 pretzisamente cun un'amigàbile disputada intre sa Sarila Rìmini e sa ChinaMartini Turinu in memòria de Vendemini.
Federico Fellini

Federico Fellini(Rìmini, 20 de ennarzu 1920 –Roma, 31 de santu aine 1993) est istadu unu regista e isceneggiatore italianuu.
In su 1993 l'aiana assignadu suPremiu Oscarpro sa carriera.
Calchi film de Fellini chi si devet ammentare: I vitelloni (1953), La strada (1956,Oscar), Le notti di Cabiria (1957, Oscar), La dolce vita (1960), Otto e mezzo( 1963, Oscar), Amarcord (1973, Oscar).
Cattolica

Coordinadas:43°57′30.4″N12°44′19″E﻿ / ﻿43.958444°N 12.738611°E43.958444; 12.738611
Cattolica(Catòlgainromannolu) est una comunaitalianade 16.899 abitadores posta inEmìlia-Romagnain saprovìntzia de Rìmini. Faghet làcana a s'estu cun sa comuna deGabicce Mare, chi format parte de sa provìntzia marchesana dePèsaru-Urbinu, dae sa cale est separada dae su riu Conca, a su suddu cun sa comuna deSan Giovanni in Marignanoe a su nordu est infusta dae suMare Adriàtigu. Cattolica, in prus de esser una logalidade cunnota de istiamentu, tenet una tradissione marinera rica (pisca e fraigadorzos navales).
Santu Marinu

Coordinadas:43°56′N12°28′E﻿ / ﻿43.933333°N 12.466667°E43.933333; 12.466667
Santu Marinu(initalianu:San Marino; indialetu sanmarinesuSan MarèinoSan Maroin), ufitzialmenteSa Prus Serena Repùblica de Santu Marinu(initalianu:Serenissima Repubblica di San Marino), est unu micro-istadu enclave, inghiriadu dae s'Itàliae postu in sapenìsula italiana, in su chirru norte-est de sa cadena montosa de isApenninos. 
Tenet istèrrida de a penas 61,19 km² e populatzione istimada a unos 33.000 bividores. Sa capitale estTzitade de Santu Marinu, sa bidda prus mannaDogana. Sa limba ufitziale est s'italianu. Santu Marinu est su membru de suCussìgiu Europeucun prus pagos bividores.
Santu Marinu si bantat de èssere su prus antigu istadu soberanu cun costitutzione republicana in su mundu, a resurtu ùrtimu de sa comunidade monàstica fundada su 3 de cabudanni 301 dae su picapedreriMarinudeArba. Segundu sa legenda, Marinu fiat mòvidu deRab- tando colònia romana de Arba - in su 257, annu cando s'imperadore benidoreDiocletzianuaiat postu decretu pro torrare a fraigare sos muros deRìmini, chi fiant istados isciarrocados dae sos piratasliburnos.
Sa costitutzione de Santu Marinu (Leges Statutae Republicae Sancti Marini) cunsistet in una sèrie de ses libros iscritos inlatinua manu de s'agabbu de su de 16 sèculos, chi ditant su sistema polìticu de s'istadu, intre àteras chistiones. Sunt is documentos de guvernu chi benint a èssere galu bàlidos cunsiderados prus antigos de su mundu.
S'economia de s'istadu s'apoderat massimamente subra sa finàntzia, s'indùstria, sos servìtzios e su turismu. Contrasemper a s'economia istremamente minore, est unu de is istados cun rèdditu peròmine prus artos in su mundu, cun inditos cumpartzìbiles cun is regiones europeas prus isvilupadas. Santu Marinu tenet economia istàbile, unu de is inditos de disimpreu prus bàscios de su continente, dèpidu pùblicu perunu e fintzas surplus de budget.
Riccione

Coordinadas:44°00′N12°39′E﻿ / ﻿44°N 12.65°E44; 12.65
Riccioneest una comunaromannolade 34.327 abitadores, posta in s'oru de suMare Adriàtigu, in territòriu de saprovìntzia de Rìmini.
Est cunnotu in antis de totu comente logu de bagàntzias istiales, cun prajas ampras de arena fina e possibilidades mannas de ispassiamentu, in particulare gràssias a discutegas e istabilimentos notencos intre sos mezus de sa costera romannola. Riccione, chi est paranumenadu “sa pèrola birde de s'Adriàtigu”, atraighet onzi istiu mizas e mizas de turistas, aproghilende dae s'Itàlia e dae logu istranzu, mescamente dae s'Alemània, s'Olanda, saRùssiae sospaìsos nòrdigos. Sunt numerosas in bidda sas domos de recreu, chi sos meres sunt in particulare pessones deBolonnae zirile.
Su caminu mannu de Riccione est rapresentadu dae viale Ceccarini, unu zirone pionale longu unu chilòmetru chi dae s'istassione de sos trenos zughet finas a s'iscaru. Su caminu est pimpirinadu de butegas, cafès e restorantes de livellu artu, e in ie si cuntzentrat sa bida mundana de sa bidda.
Pro su pertocat sa coghina, dòminant sa piadina romannola cràssiga e su pische, chi si podent gustare in sa mezus manera inche numerosos istabilimentos.
Rezu Emìlia

Coordinadas:44°42′N10°38′E﻿ / ﻿44.7°N 10.633333°E44.7; 10.633333
Rezu in s'Emìlia(in s'impreu informale Rezu Emìlia,Reggio EmiliainItalianu;Rèšinrezanu;Regium Lepidiinlatinu) est una comunaitalianade 172.317 abitadores, cabitale de sa provìntzia numenale inEmìlia-Romanna. Est sa de bator biddas de sa rezione pro nùmeru de bividores e sa de 22 inItàlia.
Nàschida a longu de saBia Emìliade orìzineromanae chi aunit, oe che tando, sa tzidade dePraghèntziaa sa tzidade deRìmini, Rezu Emìlia si podet onorare de su narrativu deTzidade de su Tricolore, sende chi sabandera italiana, a ispiradura de sos istandartos de saRepùbriga Tzispadana, fiat nàschida e fiat istada ispònnida pro sa primera bia in custa tzidade su 7 de ghennarzu de1797.
S'istandartu l'aiant ispònnidu in Sala de su Tricolore milliseteghentesca de sa domo comunale tzitadina, in su matessi salone chi oe istranzat sas audièntzias de su cussizu comunale de Rezu Emìlia.
Forilì

Coordinadas:44°13′21″N12°02′27″E﻿ / ﻿44.2225°N 12.040833°E44.2225; 12.040833
Forilìest una comunaitalianade 118.652 abitadores, cabitale de saprovìntzia romannola de Forilì-Tzesena. In particulare, Forilì est su tzentru limbìstigu de sudialetu romannolu. Est sea piscamale de sa diòtzesis de Forilì-Bertinoro.
A pustis de esser istadu, zai dae su cumintzu de suRennu de Itàliae pro belle totu su de XX sègulu, sa cabitale de sa provìntzia de Forlì, chi cumprendiat finas su territòriu deRìmini, dae su 1992 cumpartzit cunTzesenasu nùmene de sa provìntzia, chi Forilì, in onzi casu, nd'abarrat s'ùniga cabitale.
Sa bidda est cunnota finas cun su paranùmene dialetale de “Zitadon”, sende istada longamente sa leada prus pobulada de saRomanna(pro narrer, la fiat a sos tempos de s'unifigadura italiana). In s'istòria, l'ant naradu finas cun su nùmene deLivia.
Forilì est postu in sa rezione istòriga de saRomanna, de sa cale nd'est s'arzola zentrale. Custu primadu est finas limbìstigu, in su sentidu chi su foriliesu custìtuit su dialetu romannolu tìpigu: in sas àteras faeddadas, a medida chi unu s'allargat dae su tzentru de sa rezione limbìstiga, si perdent in manera graduale unas cantas caraterìstigas.
Sa bidda, fundada cunforme a sa tradissione in su 188 in antis de Cristos, festat in su 2013 sos 22 sègulos suos de crèschida. In onzi modu, Sigismondo Marchesi s'istoriadore, pustidatat sa fundadura a su 208 i.a.d.C.
Cunforme a sa tradissione, su sinnu de su ròspogu de Forilì est su Cabricorru.
Fabio Felline

Fabio Felline(Turinu, 29 de martzu 1990) est unutzicristacamineriitalianu. Est profissionale dae su 2010.
A pustis de annos de bintòrias sighidas intre sos piseddos, porfiat un’istajone ebia in mesu de sos Amadores Elita/Suta-de-23 e colat a profissionale a su cumintzu de su 2010 cun saFooton-Servetto. In su matessi annu, binchit duas tapas e sa crassifigadura finale de suTzircùitu de Lorena. A pustis de agabare su de deghe in suPrèmiu E3 de sas Frandras, partètzipat a saFurriada de Romandia, arribende su de chimbe in sa crassifigadura de sos zòvanos, e a suTour de France, retirende-si a s’agabu de sa de otu tapas pro neghe de una ruta.
In su 2011, porfiat pro sa Geox e lograt in bolada sa tapa deBressain suBrixia Tour.
Pro su 2012, sinzat unu cuntratu cun s’echipaAndroni Giocattoli-Venezuela: su primu èsitu cun sa montura noa arribat in abrile, in saFurriada de s’Apenninu. Leat parte a saFurriada a Itàlia de 2012, otenende su de duos logos in sa de noe etapas daeSan Giorgio al SannioaFrosinone. In triulas, est cumbocadu dae Bettini su C.T. pro una cuntzentradura de tres dies inLevico Terme, dae su 19 a su 21, cun sa finalidade de s’amaniare pro sos zogos olìmpigos e su mundiale. Sende gasi, a s’agabu no est isseberadu in su selessionadu italianu de s’olimpìada. In cabudanni, binchet su Memoriale Pantani. Est cumbocadu pro sa currera de sos Suta-de-23 de su campionadu mundiale in Olanda, peroe a dolu mannu non resessit a si cullocare intre sos primos. Lu cussìderant unu de sos zòvanos prus impromintidores de su tzicrismu italianu.
In s'istajone de 2013, Felline at logradu sa prima sua bintòria in sa prima mesuetapa de sa Chida Coppi & Bartali, curta su 20 de martzu cun moida e arribada inGatteo a Mare(Rìmini).
SaFurriada de Itàlia de 2013est istada grobarmente positiva pro Felline, mancari non siat resèssidu a lograre peruna bintòria de tapa, belle chi nde siat coladu a curtzu una pariga de bias.
In su mese de làmpadas, Fabio Felline at logradu in su fotofinish sa de duas etapas de saFurriada de Isrovènia.
In su mese de austu, Felline at sinzadu unu cuntratu cun Trek, liderada dae Fabian Cancellara s'isvìtzeru, chi at a esser s'echipa sua moende cun annoas. S'ùrtima die de su mese, s'est cullocadu in su de sete logos in su Memorial Pantani, chi antiannu l'aiat bidu binchende.
Su 2014 est un'annu malassortadu pro Fabio, che pro neghe de sas cundissiones suas fìsigas imperfetas non resessit a lograre peruna bintòria e si devet cuntentare cun unos cantos cullocamentos.
Fabio Felline custumat amaniare onzi annu in atonzu, a pustis de s'agabu de s'istajone cumpetitiva, sa "Fellinata", una pedalada tzicroturìstiga a fùrriu de Turinu, a sa cale podent leare parte totu sos chi lu disizent.
รีมีนี

รีมีนี(อิตาลี:Rimini,ออกเสียง:[ˈriːmini];รูมาโญล:Rémin;ละติน:Ariminum)เป็นนครในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญาทางตอนเหนือของอิตาลีและเป็นเมืองหลักของจังหวัดรีมีนีเป็นเมืองที่ขยายออกไปถึงทะเลเอเดรียติกบนชายฝั่งระหว่างแม่น้ำมาเรกกีอา(ชื่อโบราณAriminus) และแม่น้ำเอาซา (ชื่อโบราณAprusa) เป็นหนึ่งในเมืองพักตากอากาศชายที่มีชื่อเสียงที่สุดในยุโรปอันเนื่องจากมีชายหาดทรายความยาว 15 กม. (9 ไมล์) โรงแรมกว่า 1,000 แห่ง และบาร์ ร้านอาหาร ดิสโกเทค นับพัน โรงอาบน้ำแห่งแรกเปิดในปี ค.ศ. 1843 เมืองศิลปะอันประกอบด้วยอนุสรณ์โรมันและเรอเนสซองส์แห่งนี้ ยังเป็นสถานที่เกิดของผู้กำกับภาพยนตร์เฟเดรีโก เฟลลีนี
เมืองก่อตั้งโดยชาวโรมันเมื่อ 268 ก่อนคริสต์ศักราช ในยุคโรมันเมืองรีมีนีเป็นตัวเชื่อมสำคัญระหว่างคาบสมุทรทางเหนือและใต้ จักรพรรดิโรมันได้สร้างประตูแห่งออกุสตุสและสะพานทิเบเรียสเพื่อกำหนดจุดเริ่มต้นและสิ้นสุดของเดคูมานุสแห่งรีมีนี (Decumanus of Rimini) ในยุคเรอเนสซองส์ เมืองได้รับผลประโยชน์จากตระกูลมาลาเตสตาที่มีศิลปินอย่างเลโอนาร์โด ดา วินชีผลิตผลงาน อาทิเตมปีโอมาลาเตสตีอาโน
เขตเมืองของรีมีนีมีประชากร 149,403 คน ส่วนประชากรในจังหวัดรีมีนีมีประชากรราว 325,000 คน ทำให้รีมีนีเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 28 ของอิตาลี
ซันโดรีนี

ซันโดรีนี(กรีก:Σαντορίνη,ออกเสียง[sandoˈrini]),ซันดอรีนี(อังกฤษ:Santorini) หรือชื่อทางการซีรา(กรีก:Θήρα,ออกเสียง[ˈθira]) และชื่อในภาษากรีกคลาสสิกเทรา(กรีกโบราณ:Θήρα,ออกเสียง[tʰɛ̌ː.raː]) เป็นเกาะในทะเลเอเจียนตอนใต้ ราว 200 กิโลเมตร ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศกรีซแผ่นดินใหญ่ ซันโดรีนีเป็นเกาะใหญ่สุดในหมู่เกาะชื่อเดียวกันประชากรของซันโดรีนีตามสำมะโนปี 2011 อยู่ที่ 15,550 คน เทศบาลซันโดรีนีประกอบด้วยเกาะที่มีผู้อยู่อาศัยคือซันโดรีนีและซีราเซียและเกาะที่ไม่มีผู้อยู่อาศัย ได้แก่นีอาคาเมนี,พาลาเอียคาเมนี,อัสโปรนีซีและคริสทีอานาพื้นที่แผ่นดินทั้งหมดมีขนาด 90.623 กม.ซันโดรีนีอยู่ในเขตภูมิภาคซีรา
เกาะซันโดรีนีเคยเป็นจุดเกิดการปะทุของภูเขาไฟที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ลายลักษณ์อักษรคือการปะทุมิโนอัน(หรือการปะทุซีรา) เกิดขึ้นเมื่อ 3,600 ปีก่อน ขณะที่อารยธรรมมิโนอันเจริญถึงจุดสูงสุดการปะทุครั้งนั้นส่งผลให้หลงเหลือแอ่ง (caldera) ล้อมรอบด้วยเถ้าภูเขาไฟการปะทุนี้อาจส่งผลทางอ้อมไปถึงการล่มสลายของอารยธรรมมิโนอันบนเกาะครีตซึ่งตั้งอยู่ราว 110 กม. (68 ไมล์) ทางใต้ด้วยสึนามิทฤษฎีที่ได้รับความนิยมชิ้นหนึ่งเชื่อว่าการปะทุของภูเขาไฟครั้งนี้เป็นที่มาของการแต่งเรื่องราวของแอตแลนติส
จักรพรรดินีเยกาเจรีนาที่ 1 แห่งรัสเซีย

จักรพรรดินีนาถนีเยกาเจรีนาที่ 1(รัสเซีย:Екатери́на I Алексе́евнаโปแลนด์:Marta Helena Skowrońska; 15 เมษายน [ตามปฎิทินเก่า: 5 เมษายน] ค.ศ. 1684 – 17 พฤษภาคม [ตามปฎิทินเก่า: 6 พฤษภาคม] ค.ศ. 1727)จักรพรรดินีแห่งรัสเซียเป็นพระมเหสีองค์ที่ 2 ในจักรพรรดิปิออตร์มหาราชต่อมาทรงบริหารราชการแผ่นดิน ร่วมกับพระสวามีเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1724 และเมื่อพระสวามีสวรรคต ในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1725 พระนางจึงทรงบริหารราชการแผ่นดินแต่เพียงพระองค์เดียวถือว่าเป็นพระจักรพรรดินี องค์แรกที่ได้ทรงครองแผ่นดินรัสเซีย แต่ทรงครองราชย์ได้เพียง 2 ปีก็สวรรคตเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1727 ขณะพระชนม์เพียง 43 พรรษา ด้วยสาเหตุทรงพระกาสะและประชวรโดยมีพระโลหิตออกทางพระนาสิก สันนิษฐานว่าเกิดจากการติดเชื้อในพระปับผาสะ
กวารีโน กวารีนี

กามิลโล-กวารีโน กวารีนี(อิตาลี:Camillo-Guarino Guarini หรือ Guarino Guarini; 17 มกราคม ค.ศ. 1624 – 6 มีนาคม ค.ศ. 1683) เป็นสถาปนิกชาวอิตาลีของสถาปัตยกรรมแบบบาโรกแบบพีดมอนต์นอกจากจะมีผลงานที่ตูรินแล้ว กวารีนียังมีอิทธิพลและผลงานในประเทศอื่น ๆ ในทวีปยุโรปรวมทั้งในประเทศฝรั่งเศสประเทศโปรตุเกสและซิซิลี
กวารีโน กวารีนีเป็นพระลัทธิเธียไทน์ (Theatine) ในนิกายโรมันคาทอลิกและนอกจากจะเป็นสถาปนิกแล้วกวารีนีก็ยังเป็นนักคณิตศาสตร์และนักประพันธ์ด้วย
กวารีนีเป็นพระใหม่ในลัทธิเธียไทน์เมื่อปี ค.ศ. 1639 ประจำอยู่ที่สำนักสงฆ์ซานซิลเวสโตรอัลกวีรีนาเล (San Silvestro al Quirinale) ที่กรุงโรมและกลับมาโมดีนาเมื่อปี ค.ศ. 1647 ซึ่งเป็นที่ที่รับการบวชเป็นพระเมื่อปี ค.ศ. 1648 จากนั้นก็ได้รับเลี่อนตำแหน่งขึ้นเป็นลำดับอย่างรวดเร็ว กวารีนีเป็นผู้ตรวจสอบบัญชีคนแรก ต่อมาก็ได้เป็นผู้ดูแลงาน และในที่สุดก็ได้เป็น provost เมื่อปี ค.ศ. 1654 แต่เจ้าชายอัลฟอนโซ (Alfonso IV d'Este) สนับสนุนพระองค์อื่นจึงตั้งขึ้นเป็น provost แทนกวารีนีผู้ต้องออกจากเมืองโมดีนา ชีวิตในช่วงสองสามปีนี้ไม่มีหลักฐานทางเอกสารบ่งไว้ ในปี ค.ศ. 1656 กวารีนีเป็นสมาชิกของสำนัก Theatine ที่เมืองปาร์มาและกวารีนีก็ได้ไปเยี่ยมเมืองปรากและเมืองลิสบอนก่อนที่จะพิมพ์หนังสือเรื่อง "La Pietà trionfante" ที่เมืองเมสซีนาในปี ค.ศ. 1660 ซึ่งเป็นเมืองที่กวารีนีเป็นผู้บรรยายคณิตศาสตร์
กวารีนีเขียนหนังสือคณิตศาสตร์ทั้งในภาษาละตินและภาษาอิตาลี รวมทั้ง "Euclides adauctus" ซึ่งเป็นหนังสือเรขาคณิต เมื่อปี ค.ศ. 1665 กวารีนีพิมพ์หนังสือปรัชญาทางคณิตศาสตร์ "Placita Philosophica" ซึ่งเป็นหนังสือที่ "Euclides adauctus" แย้งทฤษฎีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของนิโคลัส โคเปอร์นิคัสและกาลิเลโอ กาลิเลอี
กล่าวกันว่ากวารีนีได้รับอิทธิพลทางสถาปัตยกรรมมาจากฟรันเชสโก บอร์โรมีนีและว่ากันว่ากวารีนีเป็นสถาปนิกคนแรกให้กับดุ๊กฟีลีแบร์แห่งซาวอย (Philibert of Savoy) กวารีนีออกแบบสิ่งก่อสร้างจำนวนมากทั้งสิ่งก่อสร้างสาธารณะและส่วนบุคคลที่ตูริน รวมทั้งวังหลายวังของดุ๊กแห่งซาวอย, วัดหลวงซานโลเรนโซ (ค.ศ. 1666-ค.ศ. 1680), ชาเปลHoly Shroudที่เป็นที่เก็บผ้าห่อพระศพพระเยซูแห่งตูริน(Shroud of Turin) ภายในมหาวิหารเซนต์จอห์นแบ็พทิสต์ที่ตูริน (ค.ศ. 1668) ซึ่งสร้างต่อจากงานที่เริ่มโดยคาร์โล ดิ คาสเตลลามอนเต (Carlo di Castellamonte) วังการิญญาโน (Palazzo Carignano) (ค.ศ. 1679-ค.ศ. 1685) วังรักโกนีจี (Castle of Racconigi) และสิ่งก่อสร้างอีกหลายแห่งทั้งสิ่งก่อสร้างสาธารณะและคริสต์ศาสนสถานที่โมดีนา เมสซีนาเวโรนาเวียนนาปรากลิสบอนและปารีสระหว่างปี ค.ศ. 1657 ถึงปี ค.ศ. 1659 กวารีนีพำนักอยู่ที่ประเทศสเปนเพื่อหาความรู้เกี่ยวกับสิ่งก่อสร้างแบบมัวร์ซึ่งกวารีนีนำลักษณะบางอย่างมาใช้ในสิ่งก่อสร้างที่ตูริน ในบรรดาผู้ที่ทำงานสืบต่อจากกวารีนีก็รวมทั้งฟีลิปโป จูวารา (Filippo Juvarra) ผู้เป็นลูกศิษย์ของกวารีนีเองและแบร์นาโด วิตโตเน (Bernardo Vittone) ผู้เป็นลูกศิษย์ของจูวารา ผู้ซึ่งเป็นผู้เขียน "Architettura Civile" เมื่อปี ค.ศ. 1737
จักรพรรดินีมารีเยีย อะเลคซันโดรฟนาแห่งรัสเซีย

จักรพรรดินีมารีเยีย อะเลคซันดรอฟนา(รัสเซีย:Мария Александровна) หรือพระนามเดิมเจ้าหญิงมารีแห่งเฮ็สเซินและริมไรน์(8 สิงหาคม ค.ศ. 1824 – 3 มิถุนายน ค.ศ. 1880) เป็นจักรพรรดินีแห่งรัสเซีย ในฐานะพระมเหสีองค์แรกและที่ปรึกษาทางการเมืองในจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2พระองค์เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งสภากาชาดรัสเซีย
มารีเป็นพระธิดาองค์สุดท้องในจำนวนพระโอรส-ธิดาเจ็ดองค์ในลูทวิชที่ 2 แกรนด์ดยุกแห่งเฮ็สเซินกับเจ้าหญิงวิลเฮ็ลมีเนอแห่งบาเดินแต่มีผู้เชื่อกันว่าบิดาที่แท้จริงของพระโอรส-ธิดาสี่องค์สุดท้ายคือ บารอนเอากุสท์ ฟ็อน เซนาร์เซลนส์ เดอ การ์ซีแต่เพื่อหลีกเลี่ยงเรื่องเอื้อฉาว แกรนด์ดยุกลูทวิชจึงทรงรับเลี้ยงดูพระองค์และพระเชษฐาคือเจ้าชายอเล็คซันเดอร์ ส่วนพระโอรส-ธิดาอีก 2 องค์นั้นสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
ในปี ค.ศ. 1839 ซาเรวิชอะเลคซันดร์ นีโคลาเยวิชทรงสเด็จท่องเที่ยวยุโรปเพื่อทรงหาพระชายา และทรงตกหลุมรักเจ้าหญิงมารีซึ่งขณะนั้นมีพระชนมายุ 14 พรรษา พระองค์ทรงอภิเสกสมรสในวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1941 ถึงแม้พระองค์จะทรงตระหนักถึงความ "ผิดปกติ" ที่เกิดขึ้นของพระชายา พระราชมารดา จักรพรรดินีอะเลคซันดรา เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ชาร์ล็อทเทอแห่งปรัสเซีย)ทรงคัดค้าน แต่ซาเรวิชก็ทรงยืนยันในความต้องการของพระองค์
เจ้าหญิงมารีทรงเป็นคนขี้อาย เข้มงวด ไม่มีรสนิยมในการแต่งพระองค์ ทรงไม่โปรดการสนทนา และไร้ซึ่งเสน่ห์ สภาพอากาศของเซนต์ปีเตอส์เบิร์กนั้นไม่ดีต่อสุขภาพของพระองค์ มารีได้รับการถ่ายทอดจากพระมารดาเรื่องการไอและการเป็นไข้ที่เกิดขึ้นเป็นประจำ พระองค์เป็นพระมารดาของพระโอรส-ธิดาแปดพระองค์ ซึ่งการทรงครรภ์นั้นก็มาพร้อมกับพระพลานามัยที่ไม่สู้ดีนักของพระองค์
อะเลคซันดร์มีพระสนมลับๆ เป็นจำนวนมาก ทรงมีโอรส-ธิดาสามคนกับพระสนมที่ทรงโปรดปรานอย่าง เจ้าหญิงเยกาเจรีนา ดอลกูรูโควา ซึ่งพระองค์ได้แต่งงานกับเธอหลังจากเวลาไม่ถึงเดือนหลังการสิ้นพระชนม์ของพระมเหสี
http://www.mariagessen.narod.ru/
ทางรถไฟสายรีมีนี–ซานมารีโน

ทางรถไฟสายรีมีนี–ซานมารีโน(อิตาลี:Ferrovia Rimini–San Marino) คือเส้นทางรถไฟระหว่างประเทศสายหนึ่งที่ใช้ระบบจ่ายไฟฟ้าเดินรถระหว่างเมืองรีมีนีประเทศอิตาลีกับกรุงซานมารีโนประเทศซานมารีโนมีความยาว 32.5 กิโลเมตร เปิดการเดินรถใน ค.ศ. 1932 และยุติการเดินรถช่วงสงครามโลกครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1944
ทางรถไฟสายรีมีนี–ซานมารีโนก่อสร้างโดยบริษัท ทางรถไฟและทางรถรางหุบเขาโป จำกัด (มหาชน) (Società Anonima delle Ferrovie e Tramvie Padane) ก่อนเปิดการเดินรถใน ค.ศ. 1932 เส้นทางประกอบด้วยอุโมงค์ 12 แห่ง และสะพานหลักอีก 6 แห่ง แต่ต่อมาเมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่สองจึงยุติการเดินรถในปี ค.ศ. 1944 และมิได้เปิดให้บริการอีกหลังสิ้นสุดสงคราม หลังจากนั้นจึงมีประชาชนสร้างบ้านเรือนทับเส้นทางรถไฟที่มีอยู่เดิม บางส่วนถูกใช้เป็นถนนหรือเส้นทางจักรยาน
ในช่วงสงคราม รถไฟฟ้าที่เคยให้บริการในเส้นทางสายนี้ถูกเก็บไว้ในอุโมงค์มาตลอด 67 ปีหลังสิ้นสงคราม ประชาชนชาวซานมารีโนมีแนวคิดที่จะบูรณะรถไฟคันนี้กลับประเทศ หลังการซ่อมแซมรถไฟฟ้าจนกลับมาใช้งานได้ จึงมีการก่อสร้างรางรถไฟความยาว 800 เมตร เดินรถครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2012
สารตราทองแห่งรีมีนี

สารตราทองแห่งรีมีนี(อังกฤษ:Golden Bull of Rimini) เป็นสารตราทองที่ออกโดยสมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่รีมีนีในอิตาลีในเดือนมีนาคมค.ศ. 1226เพื่อเป็นการรับรองสิทธิของอัศวินทิวทันในการเป็นเจ้าของแคว้นปรัสเซียที่ยึดมาได้ สารตรานี้เป็นฉบับแรกของเอกสารที่คล้ายคลึงกันสามฉบับ ที่ตามมาด้วย "สนธิสัญญาครูสซวิคา" (Treaty of Kruszwica) ของปี ค.ศ. 1230 และ "สารตราองแห่งริเอ็ตติ" ของพระสันตะปาปาของปี ค.ศ. 1234
คอนราดที่ 1 แห่งมาโซเวียพยายามหลายครั้งโดยเฉพาะในปี ค.ศ. 1220 ในการพยายามที่จะยึดคุลเมอร์แลนด์(Kulmerland หรือ Chełmno Land) จากชนปรัสเซียเก่าคอนราดได้รับความสำเร็จอยู่บ้าง แต่ก็มาได้รับความพ่ายแพ้ และต้องมาพะวงกับความปลอดภัยต่อดินแดนมาโซเวียของตนเองที่คาบอยู่ในแคว้นปรัสเซียคอนราดจึงขอให้อัศวินทิวทันเข้ามาช่วยสร้างความมั่นคงให้แก่สถานการณ์ ที่เกิดจากการพยายามของโปแลนด์ในการยึดปรัสเซียและดินแดนต่าง ๆ
ระหว่างปี ค.ศ. 1211 ถึงปี ค.ศ. 1225อัศวินทิวทันนำโดยประมุขเฮอร์มันน์ ฟอน ซาลซา(Hermann von Salza) อยู่ในเบอร์เซ็นแลนด์ของทรานซิลเวเนียอัศวินทิวทันถูกเรียกตัวโดยกษัตริย์แห่งฮังการีคล้ายกับที่ถูกเรียกโดยคอนราด ให้ไปช่วยพิทักษ์ชายแดนของฮังการี แต่ก็ถูกขับหลังจากที่ถูกกล่าวหาว่าไปก่อตั้งอาณาจักรของตนเองภายใต้อำนาจของพระสันตะปาปาขึ้น ฉะนั้นเมื่อเข้าไปยึดดินแดนในปรัสเซียอัศวินจึงรอจนกระทั่งได้รับการรับรองจากจักรวรรดิ
Rimini

AngRimini(/ˈrɪmɪni/RIM-in-ee,Italyano:[ˈriːmini](pakinggan);Latin:Ariminum) ay isang lungsod sa rehiyon ngEmilia-Romañasahilagang Italyaat kabesera ng lungsod ngLalawigan ng Rimini. Ito ay nakalatag sa kahabaan ngDagat Adriatico, sa baybayin sa pagitan ng mga ilogMarecchia(ang sinaunangAriminus) atAusa(sinaunangAprusa). Ito ay isa sa mga pinakakilalang dalampasigang resort saEuropana may kita mula sa parehong panloob at pandaigdigang turismo na bumubuo ng malaking bahagi ng ekonomiya ng lungsod. Malapit din ito saSan Marino, isang maliit na bansa sa loob ng Italya. Ang unang gusaling panligo ay binuksan noong 1843. Ang Rimini ay isang lungsod ng sining na may mga sinaunang Romano at Renasimyentong monumento, at ito rin ang lugar ng kapanganakan ng direktor ng pelikula na siFederico Fellini.
Ang lungsod ay itinatag ng mga Romano noong 268 BK. Sa buong panahon ng Romano, ang Rimini ay isang mahalagang ugnayan ng komunikasyon sa pagitan ng hilaga at timog ng tangway. Sa lupain nito, ang mga emperador ng Roma ay nagtayo ng mga monumento tulad ngArko ni AugustoatTulay ni Tiberioupang markahan ang simula at pagtatapos ng Decumanus ng Rimini. Sa panahon ng Renasimyento, nakinabang ang lungsod mula sa korte ngPamilya Malatesta, na naging tahanan ng mga artista tulad niLeonardo da Vinciat gumawa ng mga likga tulad ngTempio Malatestiano. Ang mga pangunahing monumento sa Rimini ay ang Tulay ni Tiberio at ang Arko ni Augusto.
Noong ika-19 na siglo, ang Rimini ay isa sa mga pinakaaktibong lungsod sa rebolusyonaryong larangan, na naging tahanan ng marami sa mga kilusan na naglalayong makamit angpag-iisang Italyano. Sa kurso ngIkalawang Digmaang Pandaigdig, ang lungsod ay pinangyarihan ng maraming sagupaan at pambobomba, ngunit dahil din ngsaisang mabangis na paglaban ng partisano na nakakuha ito ng karangalan ng gintong medalya para sa sibikong katapangan. Sa mga nakalipas na taon ito ay naging isa sa pinakamahalagang pook para sa mga pistang pangkalakalan at mga kumperensiya sa Italya.
Noong 31 Disyembre 2019, ang urbanong pook ng Rimini ay tahanan ng 151,200 katao, na may humigit-kumulang 325,000 na nakatira saeponimong lalawigan, na ginagawa itong ikadalawampu't walong pinakamalaking lungsod sa Italya. Ang lungsod ay matatagpuan malapit sa independiyenteng republika ngSan Marinoat ang karerahangMisano.
Ang Rimini aykakambalsa:
Padron:Cities in Italy
Lalawigan ng Rimini

Anglalawigan ng Rimini(Italyano:provincia di Rimini) ay isanglalawigansa rehiyon ngEmilia-RomañangItalya. Ang kabesera ng probinsiya ay ang eponimong lungsod ngRimini. Ang lalawigan ay may hangganan sa malayang Republika ngSan Marino. Noong 2019, ang lalawigan ay may populasyon na 339,437 na naninirahan sa isang lugar na 921.77 square kilometre (355.90 mi kuw), na nagbibigay dito ng densidad ng populasyon na 357 na naninirahan kada kilometro kuwadrado. Ang tinatayuang pook ng urbanong pook ng Rimini ay may populasyon na 147,578 na naninirahan sa loob ng mga limitasyon ng lungsod.Mayroong 26 na mgakomuna(comune) salalawigan.
Ang Rimini ay itinatag noong 268 BK bilang isang kolonyag Latin at konektado sa parehongVia FlaminiasaRomaat saVia EmiliasaPiacenza. Ito ay naging isang kolonyang Augusto at pagkatapos ng pagbagsak ng Roma noong 476, sumali ito sa isang kompederasyong Bisantino na naglalaman ng ilang mga lungsod sa baybayin ng Marche. Kasunod nito, ito ay nasa ilalim ng pamamahala ng papa sa loob ng maraming taon hanggang sa ito ay naging isang komunidad noong ikalabing isang siglo. Pinamunuan ito ng pamilyang GuelfongMalatestahanggang sa ikalabing-anim na siglo, nang panandalian itong pinamunuan ngRepublika ng Venecia. Ito ay naging bahagi ngEstado ng Simbahanat kalaunan ay naging bahagi ng kaharian ng Italya. NoongIkalawang Digmaang Pandaigdig, ito ay binomba nang husto ngunit pinalaya noong 1944 ng mga tropang Britaniko at Polako.
Padron:Emilia-Romagna
Talaan ng mga munisipalidad ng Lalawigan ng Rimini

Ang sumusunod ay isang listahan ng 27 munisipalidad (mgakomuna) ngLalawigan ng Rimini,Emilia-Romaña,Italya. Bago ang Agosto 2009, pito sa mga ito (Casteldelci,Maiolo,Novafeltria,Pennabilli,San Leo,Sant'Agata Feltria, atTalamello) ay nasaLalawigan ng Pesaro at Urbino.
Sassofeltrio

AngSassofeltrioay isangkomuna(munisipalidad) saLalawigan ng Riminisa rehiyon ngEmilia-RomañangItalya, na matatagpuan mga 145 kilometro (90 mi) timog-silangan ngBolognaat mga 21 kilometro (13 mi) timog ngRimini.
May hangganan ang Sassofeltrio sa mga sumusunod na munisipalidad:Chiesanuova(San Marino),Faetano(San Marino),Fiorentino(San Marino),Gemmano,Mercatino Conca,Montegiardino(San Marino),Monte Grimano,Montescudo,San Leo, atVerucchio.
Mula 17 Hunyo 2021, ang munisipalidad ng Sassofeltrio, kasama ng Montecopiolo, ay inihiwalay salalawigan ng Pesaro at Urbino, sa rehiyon ngMarche, at bahagi na ng lalawigan ng Rimini, sa Emilia-Romagna.
Ang teritoryo ng munisipyo ay umaabot saApenino ng Rimino, at may kasamangeksklabo, na makikilala sa mga nayon ng Ca 'Micci at Ca' Gostino, sa pagitan ng estado ngSan Marinoat mga munisipalidad ngSan Leo,Monte Grimano Terme, at ang eksklabo ngPieve Corenasa loob ang munisipalidad ngVerucchio.
Sa bansa, noon ay mayroong football team ng Pol.Valconca na nakabase sa Fratte fraction at naglaro saIkatlong Katedgoryaat saIkalawang Kategorya. Ngunit ngayon ang aktibidad ay tumigil.
Noong 2009, itinatag ang Fratte United, isang militante sa kampeonato ng CSI sa seksiyon ng Rimini. Sa pagtatapos ng 2015-2016 season, nagawa ng koponan na maitama ang kumbinasyon ng cup-championship.
Saludecio

AngSaludecio(Romañol:Saludécc) ay isangcomune(komuna o munisipalidad) saLalawigan ng Riminisa rehiyon ngItalyanaEmilia-Romaña, mga 130 kilometro (81 mi) timog-silangan ngBoloñaat mga 20 kilometro (12 mi) timog-silangan ngRimini. Ito ay may hangganan sa mga munisipalidad ngMondaino,Montefiore Conca,Montegridolfo,Morciano di Romagna,San Giovanni in Marignano,Tavoleto, atTavullia.
Ito ay matatagpuan salalawigan ng Rimini, sa mga burol ngLambak Conca, ilang kilometro mula sa hangganan ng Marche. Ito ay 15 km mula saCattolica, 20 mula saRiccione, at 30 mula sa kabesera ngRimini. Ito ay ipinasok sa Valconca basin kasama ng mga munisipalidad ngMondainoatMontegridolfo.
Emilia-Romaña

AngEmilia-Romaña(pagbigkas[eˈmiːlja roˈmaɲɲa],Romagnol:Emélia-Rumâgna) ay rehiyong administratibo sarehiyonngHilagang Italya, na binubuo ng rehiyong pang-kasaysayan ng Emilia at Romagna.  Ang kabesera nito ayBolonia.
Ang Emilia-Romaña ay isa sa pinakamayaman at pinakamaunlad na rehiyon sa Europa, na may ikatlong pinakamataas nakabuuang domestikong produktoper capita sa Italya.Ang Bolonia, ang kabesera nito, ay may isa sa pinakamataas na mga indeks ngkaledad ng buhayng Italyaat mga abaneteng serbisyong panlipunan. Ang Emilia-Romaña ay isa ring sentrong pangkultura, pang-ekonomiya, at panturista, na tahanan ngUnibersidad ng Bolonia, ang pinakamatandang unibersidad sa mundo;naglalaman ng mga lungsod Romaniko atRenasimyento(tulad ngModena,Parma, atFerrara) at ang datingImperyong Romanongkabesera naRavena; sumasaklaw sa labing-isang pamanang pook ngUNESCO;pagiging sentro para sa produksiyon ngpagkainatsasakyan(tahanan ng mga kompanya ng sasakyan tulad ngFerrari,Lamborghini,Maserati,Pagani,De Tomaso,Dallara, atDucati); at pagkakaroon ng mga sikat na resort sa baybayin tulad ngCervia,Cesenatico,Rimini, atRiccione. Noong 2018, pinangalanan ng gabay ngLonely Planetang Emilia-Romaña bilang pinakamagandang lugar na makikita sa Europa.
Ang Emilia-Romaña ay binubuo ng siyam na lalawigan. Bukod sa pagkakabuo ngKalakhang Lungsod ng Bolonia, ang mga plano upang ang siyam na lalawigan ay gawing apat ay hindi itinuloy.
Ang lathalaing ito na tungkol saItalyaay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Sant'Agata Feltria

AngSant'Agata Feltria(Romañol:Sant'Êgta) ay isangcomune(komuna o munisipalidad) saLalawigan ng RiminisaItalyanongrehiyon ngEmilia-Romaña, na matatagpuan mga 125 kilometro (78 mi) timog-silangan ngBoloniaat mga 45 kilometro (28 mi) timog ngRimini.
Ang teritoryo ng munisipyo ay may ekstensiyon na 79.30 km²; kabilang ang mgafrazioneng Badia Mont'Ercole, Caioletto, Casalecchio, Maiano, Palazzo, Pereto, Petrella Guidi, Rocca Pratiffi, Sapigno, San Donato, Ugrigno, at iba pa. Sa pamamagitan ng ekstensiyon, ito ang pangalawang pinakamalaking munisipalidad sa lalawigan ng Rimini (pagkatapos ng kabesera) at ang una saPamayanang Kabundukan ng Alta Valmarecchia.
Ito ay tahanan ng isang malakingkuta(Fortilizio), na idinisenyo, bukod sa iba pa, niFrancesco di Giorgio Martini.
Pagkatapos ng reperendo ng Disyembre 17-18, 2006, ang Sant'Agata Feltria ay nahiwalay saLalawigan ng Pesaro at Urbino(Marche) upang sumanib sa Emilia-Romaña at sa Lalawigan ng Rimini noong 15 Agosto 2009.
Morciano di Romagna

AngMorciano di Romagna(Romañol:MurzènoMurcièn) ay isangcomune(komuna o munisipalidad) saLalawigan ng Riminisa rehiyon ngItalyanaEmilia-Romaña. Ito ay humigit-kumulang 120 kilometro (75 mi) timog-silangan ngBoloniaat mga 15 kilometro (9 mi) timog-silangan ngRimini. AngConcaay dumadaloy sa bayan.
Ang unang dokumento kung saan binanggit ang Morciano ay ang Kodigo Bavaro, iyon ay ang Rehistro ng mga Investitura na ipinagkaloob ngSimbahan ng Ravenanoong ika-8, ika-9, at ika-10 siglo, ng mga pondong pag-aari nito sa mga teritoryo ngRimini,Senigallia,Osimo,Urbino,Pesaro, atMontefeltro. Dito pinangalanan ang isang "fundus Morciani", isang kapirasong lupa na marahil ay pag-aari ng ilang may-ari ng Rimini. Ito ay tiyak na tinitirhan (ng mga taong nagtrabaho sa balangkas), ngunit walang pampolitika o sibil na entidad.
Noong 1862 kinuha nito ang pangalan ng Morciano di Romagna. Ang halalan bilang isang munisipalidad ay ang lohikal na kongklusyon ng isang proseso ng pagpapalawak kung saan ang Morciano, mula sa isang maliit na nayon, na may ilang mga bahay sa paligid ng simbahan ng parokya, ay naging isang nayon, na may populasyon na noong 1865 ay umabot sa 1503 mga naninirahan.
Casteldelci

AngCasteldelci(Romañol:Castèl) ay isangkomuna(munisipalidad) saLalawigan ng Rimini,Emilia-Romaña, hilagangItalya, na matatagpuan mga 140 kilometro (87 mi) timog-silangan ngBoloniaat mga 55 kilometro (34 mi) timog ngRimini.
Pagkatapos ng reperendo ng Disyembre 17 at 18, 2006, ang Casteldelci ay nahiwalay saLalawigan ng Pesaro at Urbino(rehiyon ngMarche) upang sumali sa Emilia-Romaña at sa Lalawigan ng Rimini noong 15 Agosto 2009.
Ito ang lugar ng kapanganakan ngcondottierona siUguccione della Faggiola, miyembro ng pamilya na namuno dito noong Gitnang Kapanahunan. Nang maglaon, ang Casteldelci ay pag-aari ngPamilya Montefeltroat ngMedici.
里米尼

里米尼（意大利语：Rimini，義大利語：[ˈriːmini]（）），意大利艾米利亚-罗马涅大区一城市，里米尼省首府，位于海滨，里米尼城区面积134.20平方公里，人口138,060（2007年6月30日统计），是意大利艾米利亚-罗马涅大区的一座城市，是里米尼省的首府。里米尼在古羅馬叫做「阿里米努姆」（拉丁語:Ariminum），有弗拉米尼亚大道連接羅馬。
它坐落于亚得里亚海海边，在马雷基亚河（古称Ariminus）和奥萨河（英語：Ausa River，古称Aprusa）之间。同時它拥有15公里的沙滩海岸线。
城市在公元前258年由古罗马人建立，在古罗马时期，里米尼是连接亚平宁半岛南北的枢纽。
古罗马皇帝在这片土地上留下了众多古迹，如奥古斯都拱门和提比略桥。
在文艺复兴时期，这座城市受益于馬拉泰斯塔家族的慷慨，马拉泰斯塔家族支持了莱昂纳多·达·芬奇等艺术家并修建了馬拉泰斯塔教堂等建筑。
1797年成為奇薩爾皮尼共和國一部分，到拿破崙時代，又成為義大利王國一部分，直至1814年該王國滅亡為止。到1860年義大利統一後，為羅馬涅大區一部分。
在第二次世界大战中，里米尼成为了冲突和轰炸的目标，至1945年二戰結束，開始重建，成为了旅遊中心。
由於拥有15公里的沙滩海岸线，它是欧洲最著名的海滨度假地点之一，超过1000家旅馆和数以千计的酒吧、餐厅和夜店。里米尼的第一家海滨浴场开业于1843年。
费德里柯·费里尼

費德里柯·費里尼（義大利語：Federico Fellini，1920年1月20日—1993年10月31日），義大利藝術電影導演，同時也是演員及作家。費德里柯·費里尼出生於義大利的里米尼市，並在義大利電影導演羅伯托·羅塞里尼幫助下，開始參與電影製作。費德里柯·費里尼曾先後5次摘取奧斯卡金像獎。
費德里柯·費里尼以獨特的風格聞名於世，特別是混合夢境與巴洛克式华丽影像的電影作品。他被認為是20世紀影響最廣泛的導演之一。
在貝尼托·墨索里尼的法西斯黨統治義大利期間，他與弟弟里卡多都參加一個名為Avanguardista的青年法西斯團體，當時義大利的年輕男子都被迫參加這個團體。費里尼在1939年春天搬到羅馬，並且在《Marc’Aurelio》這本非常受到歡迎的週刊寫文章。他也在這段時間認識阿尔多·法布里齐（Aldo Fabrizi），開啟後來合作電影演出的契機。
費里尼在1942年認識了茱麗葉塔·瑪西納（Giulietta Masina），並在1年之後（1943年10月30日）結為夫妻。費德里柯·費里尼與茱麗葉塔·瑪西納於是開始他們在電影史上令人印象深刻的合作關係。在結婚幾個月後，瑪西納從樓梯上摔倒，並因此而流產。在1945年3月22日，他們的孩子Pierfederico出生，但是在同年的4月24日就夭折了。這些悲慘的事件深刻影響到費里尼與瑪西納，尤其顯露在費里尼的代表作－《大路》當中。法西斯政府在1943年7月25日下台，而羅馬則在1944年6月4日被盟軍所佔領。同時，導演羅伯托·羅塞里尼與費里尼碰面，商討拍攝電影《羅馬，不設防的城市》的計畫。後來羅塞里尼同意採用艾多·費布里茲當主角，費里尼則撰寫劇本。
費里尼在1993年獲得奧斯卡終身成就獎。同年10月31日，他因心臟衰竭和呼吸系統功能性障礙不治，在羅馬的翁貝托一世醫院逝世，當天正是他與瑪西納結婚50周年的隔天。義大利政府後來為他舉行國葬，而聯合國教科文組織則鑄造了費里尼勳章。瑪西納也在6個月後因肺癌（1994年3月23日）而去世。費里尼、瑪西納與他們的兒子都葬在由雕刻家波莫多羅（Arnaldo Pomodoro）所雕塑的墓地中，這座墓地則位於里米尼公墓的主要入口上。
費里尼執導的首部電影是1950年的《賣藝春秋（英语：Variety Lights）》，並藉著阿尔贝托·拉图阿达（Alberto Lattuada）這位經驗豐富的導演的協助。當《賣藝春秋》上映時，費里尼剛年滿30歲，但是最後這部作品票房不佳，且得到較多負面的評價。《賣藝春秋》的製片公司後來因此而倒閉，導致費里尼與拉陶達負債累累，並且直到10多年後才還清負債。
《白酋長（英语：The White Sheik）》（1952年）是費里尼首部單獨執導的電影，由阿尔贝托·索尔迪（Alberto Sordi）所主演。這部電影是根據米開朗基羅·安東尼奧尼於1949年所編寫的劇本所修飾的。安東尼奧尼原先提供這部劇本給亞伯托‧拉陶達，但是拉陶達因為不滿意劇本而作罷。費里尼後來在卡洛·蓬蒂（Carlo Ponti）的支持下，將它搬上大螢幕。
費里尼後來開始與作曲家尼諾·羅塔（Nino Rota）合作，他們在1945年的羅馬互相認識。費里尼與尼諾．羅塔的合作相當成功，並且持續到1979年的《樂團綵排》為止（尼諾．羅塔於1979年去世）。
在費里尼義大利新寫實主義時期（1950年－1959年）結束後，影響他最大的是心理學家卡爾·榮格。費里尼在1961年首次接觸到卡爾·榮格的思想。他後來將此思想融入作品《8½》、《鬼迷茱麗葉（英语：Giulietta degli spiriti）》、《愛情神話》、《卡萨诺瓦（英语：Fellini's Casanova）》與《女人城（英语：La città delle donne）》（1980年）當中。
費里尼的電影受到廣泛的讚譽，並且贏得4次奧斯卡最佳外語片獎：《大路》（1954年）、《卡比利亞之夜》（1957年）、《8½》（1963年）與《阿玛柯德》（1973年）。《生活的甜蜜》（由马切洛·马斯楚安尼所主演）則獲得坎城影展金棕櫚獎，並且被認為是1960年代的縮影。這部電影也產生狗仔隊這個新的名詞，是由Paparazzo這個字所發展出來的，他是電影劇情中專門挖掘隱私的記者。
雖然費里尼聲稱一些電影作品是根據過去的回憶來拍攝的，不過費里尼的親密好友，包括編劇图利奥·皮内利（Tullio Pinelli）、贝纳迪诺·扎波尼（Bernardino Zapponi）、攝影師約瑟·萊東諾（Giuseppe Rotunno）與設計師丹特·费雷蒂（Dante Ferretti）則堅持費里尼會捏造自己的回憶並加入電影的劇情當中。
费里尼的电影融合了回忆、梦境、幻想和欲望，展现了一幅高度个人化的社会图景。费里尼的电影成为奢靡、奇特、华丽的艺术形式的代名词。
費里尼的電影影響許多同時代或是後來的電影導演，包括伍迪·艾倫、大衛·林區、格里什·卡萨拉瓦利（英语：Girish Kasaravalli）、大衛·柯能堡、史丹利·庫柏力克、馬丁·史柯西斯、提姆·波頓、佩德羅·阿莫多瓦、泰瑞·吉廉與艾米爾·庫斯杜力卡等知名導演都表示費里尼影響了他們的作品。其中伍迪·艾倫特別使用了費里尼的主題來拍攝幾部電影，《星塵往事》仿照《8½》、《那個時代（英语：Radio Days）》則是《阿瑪柯德》的回憶。
波蘭導演沃伊切赫·哈斯（英语：Wojciech Has）兩部重要的作品：《薩拉戈薩的手稿（波兰语：Rękopis znaleziony w Saragossie (film)）》與《砂制時鏡下的療養院（波兰语：Sanatorium pod Klepsydrą (film)）》是現代主義幻想的出色作品，而且因為「華麗的幻想」而被拿來與費里尼的電影比較。
費里尼的作品獲獎無數，包括奧斯卡獎、2座銀獅獎、1座金棕櫚獎與莫斯科电影节首獎。費里尼在1990年獲得日本美術協會頒發的高松宮殿下記念世界文化賞（總共包括繪畫、雕刻、建築、音樂與電影5個方面的獎項）。
里米尼的費德里柯·費里尼機場則是為了紀念費里尼的貢獻而命名的。
Template:高松宫殿下纪念世界文化奖获得者Template:英国电影学院奖终身成就奖Template:纽约影评人协会奖最佳导演Template:Authority control
馬拉泰斯塔家族

馬拉泰斯塔家族（義大利語：Malatesta；中世紀拉丁語：de Malatestiis或Malatesti），是一個中世紀至文藝復興時期統治羅馬涅 (中世紀)（英语：Romagna），特別是里米尼及切塞納的貴族世家，其勢力鼎盛時期曾擴張領土至聖馬利諾的部分地區。
家族第一個顯赫的成員是韋魯基奧的馬拉泰斯塔（英语：Malatesta da Verucchio）（死於1312年），他是位皇帝派雇傭軍首領，他於1239年獲得了里米尼行政官的頭銜，他自行宣布為里米尼領主，並於1295年下令驅逐領地內所有皇帝派的對手。
相較於韋魯基奧的馬拉泰斯塔，他的駝背兒子喬凡尼·馬拉泰斯塔（英语：Giovanni Malatesta）更為人所知，喬凡尼最著名的事蹟便是殺了自己的妻子里米尼的弗朗切絲卡（英语：Francesca da Rimini），因為喬凡尼發現她與他的弟弟保羅·馬拉泰斯塔（英语：Paolo Malatesta）有染，這個不幸的愛情故事被記載至但丁的作品《神曲（英语：Inferno (Dante)）》中。
在14及15世紀時馬拉泰斯塔征服了許多羅馬涅以及馬爾凱的城市，包括佩薩羅、法諾、切塞納、福松布羅內和切爾維亞。往南邊擴張至安科納附近的蒙泰聖維托，他們也一度擴張至桑塞波爾克羅（1380－1430）。
1320年，馬拉泰斯塔將聖馬利諾的領地基埃薩努歐瓦加入他們的土地中，在1463年聖馬利諾對抗馬拉泰斯塔的戰爭期間，馬拉泰斯塔更佔據了塞拉瓦萊、菲奧倫蒂諾、多瑪尼亞諾、蒙泰吉阿迪諾這幾個聖馬利諾領地。
馬拉泰斯塔家族許多領主都是雇傭兵，為不同的國家服務，其中較著名的領主是西吉斯蒙多·潘多爾弗·馬拉泰斯塔（英语：Sigismondo Pandolfo Malatesta），他花了好幾年的時間對抗教宗保祿二世及烏爾比諾公爵費德里科三世·達·蒙特費爾特羅。他的姪子潘多爾弗四世·馬拉泰斯塔（英语：Pandolfo IV Malatesta）於1500年被時任教宗亞歷山大六世的私生子切薩雷·波吉亞驅逐出里米尼，在經過幾年的頑強抵抗無效後，里米尼於1528年被正式併入教宗國。
圣托里尼

圣托里尼（希臘語：Σαντορίνη，希臘語發音：[sandoˈrini]）是在希腊大陆东南200公里的爱琴海上由一群火山组成的岛环，位于北纬 36.40° —东经 25.40°。圣托里尼岛环上最大的一个岛也叫圣托里尼岛，别名锡拉岛（Θήρα）。圣托里尼岛位于基克拉泽斯群岛的最南端，面积约73平方公里，人口约一万四千余人，多为希腊人。“圣托里尼”是13世纪时威尼斯人所命名的，起源于圣伊雷内（Santa Irene）；在此前这个岛称为锡拉岛、卡利斯提（Καλλίστη，在古希臘語意為“最美”）或斯特隆基里（Στρογγύλη）。岛上建筑蓝白相间，衬以蔚蓝大海，美不胜收，是著名旅游胜地。在行政區劃上，聖托里尼屬於南愛琴大區錫拉專區。
3600多年前这里发生一次數千年来最猛烈的火山爆發，留下一个大火山口和數百米厚的火山灰，可能间接造成克里特島的米诺斯文明消亡。
圣托里尼岛上的阿克罗蒂里的米诺斯文明遗迹的发掘工作是1967年由已故雅典大学考古学教授斯皮里宗·马里纳托斯首先发起的。 斯皮里东·马林拿托斯使锡拉岛成为克里特岛之外最著名的米诺斯文明遗迹。虽然只有城市最南端的部分被出土，但已经发现了复杂的多层建筑、街道和广场的组合，其中残留的墙垣高达8米，全部都掩埋在锡拉喷发出的厚厚的火山灰下。这个城址不属于宫殿类型，与克里特所发掘出的那些不同，但是它所表现出精湛的泥瓦工艺和外墙的精美壁画表明这也不是商人的仓库，一个织机工房可能显示了出口织料的存在。
人类最早定居的迹象出现在新石器时代晚期（前40世纪或更早），不过在约前19世纪—前1650年代阿克罗蒂里发展成为青铜时代爱琴海上主要的港口之一，不仅接收来自克里特的货物，还有远至安那托利亚、塞浦路斯、叙利亚和埃及，以及佐泽卡尼索斯和希腊大陆的货品。
在锡拉岛发现了水管和厕卫系统，是至今为止最早的纪录。水管有两路，说明当时锡拉人已经有冷热两种水供应，由于就在火山边上，热水的来源很可能是地热作用。
阿克罗蒂里的壁画缺乏希腊和基督教装饰所热衷的神话题材。米诺斯壁画《番红花采集者》中描绘了采花人将收获献给一位端坐的女子，可能是一位女神；在另一个房间内，用书法般有力而流畅的线条描绘了两只羚羊；著名的渔人壁画描绘了一个渔民和他的收获：用绳子穿过腮串起的两串鱼；娱乐的小船队由欢蹦乱跳的海豚簇拥着，船上的贵夫人们在遮阳棚下安逸舒闲。
锡拉火山灾难性的喷发是爱琴地区在特洛伊陷落之前发生的最重要的历史事件，喷发可能导致东地中海地区巨大的气候变化，它也是地球上几千年来发生的最大的火山喷发事件。
其后，腓尼基人和多立安人分别前来统治这个岛屿。位于海平面上396米的希腊城市锡拉是在公元前9世纪由多立安殖民者建立的，根据传说，他们的首领为锡拉斯（Θήραν）。他们在此一直居住到拜占庭时期。根据希罗多德（4.149-165），锡拉人在七年干旱之后派出不少殖民者在北非建立了许多城市，包括昔兰尼。就像其他希腊领土一样，圣托里尼后来为罗马人、拜占庭人以及法兰克人。1579年岛屿的控制权落入奥斯曼人之手。
1912年圣托里尼岛划归希腊管辖。圣托里尼岛上主要的居民点包括阿克罗蒂里、费拉、伊亚、恩波里奥、卡马里、伊梅罗维格利、皮尔戈斯和锡拉夏。阿克罗蒂里的米诺斯文明遗迹是一个可供旅客参观的大型考古发掘场。
圣托里尼岛上没有溪流，因此水源短缺。 直到1990年代，岛上居民用水主要靠收集降到房顶和天井的雨水、小泉水甚至从其他地方进口。如今島上装备了一个海水淡化厂，向居民和游客提供日常用水。岛上的主要经济是旅游业，为了保护破火山口，岛上的浮石场已经于1986年关闭。
圣托里尼还拥有一个小型的葡萄酒工业，依靠当地特有的葡萄品种“阿西尔提可”（Ασύρτικο）而小有名气。阿西尔提可葡萄枝都极为古老，因为它们对葡萄根瘤蚜免疫，从而在20世纪早期该病大流行的时候免于被移除。根据它们的习性，植株之间的间隔很大，靠露水润湿，它们被植成篮子状，将葡萄悬于内部以保护它们不受风害。当地还特产红润甘美但级烈的圣桑托酒（Βινσάντο）。
1704年一个海底火山破水而出，逐渐形成了现在的新卡梅尼岛，火山活动的中心。二十世纪发生了三次喷发，最近的一次是1950年；1956年圣托里尼又经受了一次破坏性的地震。
聖托里尼是希腊其中一個最著名的度假小島，每年由四月至十月都是遊客旺季，很多都是坐豪華客輪到來，停在火山口與中心區的海港中，再以小艇到岸坐吊車或小驢上市集的。也有客人由水翼船或坐飛機而至的。冬天及初春時節因為天氣不好，旅店關閉及船隻停行，島上的居民及商户也都回到內陸，島上剩下很少人。
“圣托里尼” 这个地方给予了雅尼无限的创作灵感。这首《圣托里尼》曾被美国哥伦比亚广播公司选为全美网球公开赛的主题曲。之后，这首曲子凭借耳熟能详的旋律更在许多体育赛事上频频出现，成为运动盛会最钟爱的背景音乐之一。本樂曲亦被台灣的年代新聞台採用作為主題音樂。
松果喷泉

松果喷泉（Fontana della Pigna）曾是一个喷泉，目前装饰罗马梵蒂冈一个巨大的壁龛，面临松果中庭（Cortile della Pigna）。
青铜松果高约四米。
松果喷泉原本站在万神殿附近，毗邻伊西斯神庙。在中世纪移动到老圣伯多禄大殿的庭院，然后在1608年移动到现在的位置.
它所在的庭院原本是观景中庭（Cortile del Belvedere）的一部分，由多纳托·伯拉孟特设计，连接诺森八世的宫殿与西斯廷礼拜堂。伯拉孟特去世后，建筑师Pirro Ligorio完成了这个工程，并增加了墙壁和壁龛。梵蒂冈图书馆的兴建将观景中庭分为两个区域。庭院的上半部分，松果中庭就是得名于喷泉。
喷泉两侧的青铜孔雀是皇帝哈德良陵墓（现在的圣天使城堡）装饰的复制品。原来的孔雀在新翼博物馆。
在意大利里米尼还有另外一个喷泉，也被称为松果喷泉，也起源于古罗马。松果雕塑安装于1807年，以取代被拿破仑军队破坏的16世纪使徒保罗雕像。
41°54′23″N12°27′16″E﻿ / ﻿41.90639°N 12.45444°E﻿ /41.90639; 12.45444
Rimini

Rimini(Italia-bûn:Comune di Rimini) sīItaliaEmilia-Romagna Tōa-khuRimini Séngê chi̍t-êcomune.
Tī Rimini ê sì-ûi ūBellaria-Igea Marina,Coriano,Riccione,Santarcangelo di Romagna,Verucchio,San Mauro Pascoli,Serravalle,San Marino, kapForlì-Cesena Séngténg siâⁿ-chhī he̍k-chiá chng-siā.
Jîn-kháu phó͘-cha
Riccione

Riccione(Italia-bûn:Comune di Riccione) sīItaliaEmilia-Romagna Tōa-khuRimini Séngê chi̍t-êcomune.
Tī Riccione ê sì-ûi ūCoriano,Misano Adriatico, kapRiminiténg siâⁿ-chhī he̍k-chiá chng-siā.
Jîn-kháu phó͘-cha
Coriano

Coriano(Italia-bûn:Comune di Coriano) sīItaliaEmilia-Romagna Tōa-khuRimini Séngê chi̍t-êcomune.
Tī Coriano ê sì-ûi ūMisano Adriatico,Monte Colombo,Montescudo,Riccione,Rimini,San Clemente,Domagnano,Faetano, kapSerravalleténg siâⁿ-chhī he̍k-chiá chng-siā.
Jîn-kháu phó͘-cha
Verucchio

Verucchio(Italia-bûn:Comune di Verucchio) sīItaliaEmilia-Romagna Tōa-khuRimini Séngê chi̍t-êcomune.
Tī Verucchio ê sì-ûi ūPoggio Berni,Rimini,Santarcangelo di Romagna,Sassofeltrio,Torriana,San Leo,Acquaviva,Borgo Maggiore,Chiesanuova, kapSerravalleténg siâⁿ-chhī he̍k-chiá chng-siā.
Jîn-kháu phó͘-cha
Santarcangelo di Romagna

Santarcangelo di Romagna(Italia-bûn:Comune di Santarcangelo di Romagna) sīItaliaEmilia-Romagna Tōa-khuRimini Séngê chi̍t-êcomune.
Tī Santarcangelo di Romagna ê sì-ûi ūBorghi,Poggio Berni,Verucchio,Rimini,San Mauro Pascoli,Savignano sul Rubicone, kapLongianoténg siâⁿ-chhī he̍k-chiá chng-siā.
Jîn-kháu phó͘-cha
Bellaria-Igea Marina

Bellaria-Igea Marina(Italia-bûn:Comune di Bellaria-Igea Marina) sīItaliaEmilia-Romagna Tōa-khuRimini Séngê chi̍t-êcomune.
Tī Bellaria-Igea Marina ê sì-ûi ūRimini, kapSan Mauro Pascoliténg siâⁿ-chhī he̍k-chiá chng-siā.
Jîn-kháu phó͘-cha
Torriana

Torriana(Italia-bûn:Comune di Torriana) sīItaliaEmilia-Romagna Tōa-khuRimini Séngê chi̍t-êcomune.
Tī Torriana ê sì-ûi ūBorghi,Novafeltria,Poggio Berni,San Leo,Sogliano al Rubicone, kapVerucchioténg siâⁿ-chhī he̍k-chiá chng-siā.
Pang-bô͘:Demografia/Torriana
Mondaino

Mondaino(Italia-bûn:Comune di Mondaino) sīItaliaEmilia-Romagna Tōa-khuRimini Séngê chi̍t-êcomune.
Tī Mondaino ê sì-ûi ūMontefiore Conca,Saludecio,Tavullia,Colbordolo,Montegridolfo,Montecalvo in Foglia,Urbino, kapTavoletoténg siâⁿ-chhī he̍k-chiá chng-siā.
Jîn-kháu phó͘-cha
米坦尼

米坦尼（英文：Mitanni）係喺米索不達米亞嘅古老國家，青銅器時代西亞嘅強國之一，由胡里安人喺大約公元前1550年建立，整體歷史記載唔係幾清楚，多數由鄰國所記錄嘅拼湊。最初可能係趁赫梯（西臺）消滅巴比倫同埋亞述古王國衰落嘅時候留落嚟嘅權力真空崛起，成為今日敘利亞一帶嘅最強國家。領土範圍喺現家嘅米索不達米亞嘅北部，喺公元前15世紀國力達到頂峰，係青銅器時代數一數二嘅強國，同埃及第十八王朝法老圖特摩斯三世並列，爭奪地中海東岸霸主地主，佔有目前嘅土耳其東南部、敘利亞北部同埋伊拉克北部，將亞述古王國納為附庸，首都瓦舒坎尼（Washukanni）嘅位置則尚未確定。公元前15世紀末，赫梯重新崛起，米坦尼因而改同埃及法老阿蒙霍特普二世結盟，此後米坦尼與埃及長期結盟對抗赫梯。大約喺公元前1375-1350年之間，米坦尼國王圖什拉塔被佢個仔殺死後，佢嘅仔之間發生王位繼承嘅內戰，其中一個仔沙提瓦扎逃往赫梯，赫梯國王蘇庇路里烏瑪一世藉機進攻米坦尼，米坦尼因為同法老阿肯那頓發生嚴重矛盾，失去埃及嘅援助，最終赫梯擊敗米坦尼，沙提瓦扎即位，但係米坦尼此後就逐漸衰落，並淪為赫梯嘅附庸。另一方面，亞述喺國王阿淑爾烏巴里特一世時期（約公元前1365-1330年）崛起，米坦尼被亞述擊敗，亞述王國獨立，米坦尼反而淪為亞述嘅附庸，直至公元前1260年代，亞述國王薩爾瑪那薩爾一世在位期間，亞述併吞米坦尼。
皮耶·保羅·帕索里尼

皮耶·保羅·帕索里尼（1922年3月5號—1975年11月2號）係一位意大利嘅詩人、電影導演、作家、記者、小說家、翻譯家、劇作家、視覺藝術家、演員。佢畀人認為係20世紀意大利其中一個最有影響力嘅公共知識份子，喺文藝界同政界都影響深遠。
帕索里尼喺1975年11月2號喺羅馬附近嘅奧斯泰（英文：Ostia (Rome)）被謀殺身亡。
小說
詩作
論文
劇作
電影作品
長片
短片
香港曾多次舉辦柏索里尼電影作品回顧展：
米高巴里殊尼哥夫

米高·巴里殊尼哥夫（俄文：Михаи́л Бары́шников；1948年1月27號—）係俄羅斯裔知名芭蕾舞蹈家同男演員，蘇聯拉脫維亞蘇維埃社會主義共和國（今日嘅拉脫維亞）里加人，係1970-1980年代頂尖嘅芭蕾舞男明星。
出生係里加，巴里殊尼哥夫最初係列寧格勒基洛夫芭蕾舞團開始舞蹈生涯。1974年係加拿大變節去西方，分別係美國芭蕾舞劇院同紐約城市芭蕾舞團擔任首席，後來更成為美國芭蕾舞劇院嘅藝術總監。佢變節後再無返過俄羅斯，1986年歸化成美國公民。2017年因傑出貢獻，而獲拉脫維亞共和國授予國籍。
巴里殊尼哥夫除跳舞都涉足電影電視。1977年更因參演電影《仙舞飄飄(The Turning Point)》，獲得奧斯卡金像獎同金球獎最佳男配角提名。1985年，佢同格雷戈里軒斯、海倫美蘭一齊出演電影《飛越蘇聯 (White Nights)》。佢喺最近2003年，美國電視劇色慾都市第六季出演主角男友，一名俄羅斯藝術家。
馬斯米利安奴艾歷尼

馬斯米利安奴艾歷尼（意大利文：Massimiliano Allegri，1967年8月11號—）係意大利一個退咗役嘅男足球員，喺利禾奴出世，舊時仲踢緊波嗰陣多數踢開中場，而家做緊祖雲達斯嘅主教練。
佢執教嗰陣幫球會攞過下面呢啲獎：