Wat Phra Kaew

AngWat Phra Kaew(Thai:วัดพระแก้ว, RTGS: Wat Phra Kaeo,binibigkas[wát.pʰráʔ.kɛ̂ːw](pakinggan)), karaniwang kilala bilangTemplo ng Esmeraldang Buddhaat opisyal bilangWat Phra Si Rattana Satsadaram,ay itinuturing na pinakasagradongBudistang templosaTaylandiya. Binubuo ang complex ng ilang mga gusali sa loob ng presinto ngDakilang Palasyosa sentrong pangkasaysayan ngBangkok. Naglalaman ito ng estatwa ngEsmeraldang Buddha, na pinarangalan bilangpaladyong bansa.
Ang pagtatayo ng templo ay nagsimula noong 1783 sa ilalim ng utos niRama I, ang unang hari ngdinastiyang Chakri. Simula noon, ang bawat sunod na hari ay personal na nasangkot sa pagdaragdag, pagpapanumbalik, at pagpapaganda ng templo sa panahon ng kanilang mga paghahari bilang isang paraan ng paggawa ngrelihiyosong meritoat pagluluwalhati sa dinastiya. Maraming mahahalagang seremonya ng estado at  ngmaharlika ang isinasagawa sa loob ng templo bawat taon, na pinamumunuan ngharinang personal at dinadaluhan ng mga opisyal ng pamahalaan. Dahil dito, ang templo ay pangunahing lugar ng pagsamba ng bansa at isang pambansang dambana para sa monarkiya at estado. Sa paglipas ng mga taon, ang bawat hari ay nagbibigay ng mga sagrado at mahahalagang bagay sa templo, na ginagawa itong isang kabang-yaman din.
Binubuo ang complex ng templo ng iba't ibang gusali para sa mga partikular na layuning panrelihiyon na itinayo sa iba't ibang estilo ngarkitekturang Taylandes, habang sumusunod pa rin sa mga tradisyonal na prinsipyo ngarkitektura ng relihiyong Thai.
Nang gawin ni HaringRama IangBangkokbilang kabesera ngKahariang Rattanakosinnoong 6 Abril 1782, isang angkop napalasyoat templo ng hari ang kailangan upang gawing lehitimo ang bagongdinastiya ng Chakri. Ang dahilan ng Hari sa paglipat ng kabesera ng lungsod ay ang pagnanais na ilayo ang kaniyang sarili mula sa nakaraang rehimen ni HaringTaksin, na kaniyang pinalitan bilang hari ngSiam. Anglumang palasyong hari saThonburiay maliit at nasa pagitan ng dalawang templo;Wat ArunatWat Tai Talat, na hindi nagpapahintulot sa karagdagang pagpapalawak.
Itinatag ni Rama I angDakilang Palasyosa silangang pampang ngIlog Chao Phraya, sa loob ng portipikadong pook ng lungsod na kilala ngayon bilangPulo ng Rattanakosin. Ayon sa tradisyon, isang lugar ay palaging isinantabi sa loob ng compound ng palasyo para sa pagtatayo ng isang maharlikang templo o kapilya para sa personal na paggamit ng hari at pamilya ng hari. Ang templo (owat) ay magkakaroon ng lahat ng katangian ng anumang regular natemplong Budistamaliban satirahanng mgamonghe. Napapaligiran ng pader sa lahat ng panig, ang templo ay magiging isang natatanging lugar para sa pagsamba na hiwalay sa tirahan ng hari. Habang ang templo ay itatayo sa loob ng palasyo ng hari, walang mga monghe ang maninirahan doon. Sa halip, ang mga monghe mula sa iba't ibang mga templo ay aanyayahan na magsagawa ng mga ritwal at pagkatapos ay aalis. Ito ang kaso saWat Mahathat, isang maharlikang kapilya sa loob ng bakuran ng dakilang palasyo saSukhothai,Wat Phra Si SanphetsaAyutthayaat Wat Arun sa Thonburi.Ang Wat Phra Si Sanphet, na itinayo sa tabi ng maharlikang palasyo nghari ng Ayutthaya, ay partikular na nakaimpluwensya sa pagtatayo ng bagong templong ito.
Ang pagtatayo ng templo ay nagsimula noong 1783. Ang templo ay binigyan ng pormal na pangalang Wat Phra Si Rattana Satsadaram, ibig sabihin ay "ang templong naglalaman ng magandang hiyas ng monasteryo ng banal na guro".Ang pangunahing bulwagan ng templo ay ang unang gusali sa loob ng buong compound ng palasyo na natapos sa pagmamason, habang ang tirahan ng hari ay gawa pa rin sa kahoy. Ang complex ng templo ay itinayo sa hilagang-silangan na sulok ng Korteng Panlabas ng Dakilang Palasyo. Noong 22 Marso 1784, angEsmeraldang Buddhadinala na may mahusay na seremonya mula sa dating tahanan nito sa Wat Arun sa Thonburi sa kabila ng ilog patungo sa gilid ng Rattanakosin at inilagay sa kasalukuyang luklukan nito.Noong 1786, binigyan ni Rama I ang Bangkok ng opisyal na pangalan bilang bagong kabesera ng Siam. Isinalin, binanggit ng pangalan ang templo at ang Esmeralda Buddha mismo: "Ang Lungsod ng mga Anghel, Dakilang Lungsod, ang Paninirahan ng Esmeraldang Buddha, ang Dakilang Lungsod ng DiyosIndra, Ayutthaya, ang Mundo na Pinagkalooban ngSiyam na Itinatanging Hiyas, ang Masayang Lungsod na Sagana sa Mga Dakilang Palasyo ng Maharlika na Katulad ng Makalangit na Paninirahan Kung Saan Nananahan ang mga Nagsakatawang-taong Diyos, Isang Lungsod na Ibinigay ni Indra at Itinayo niVishvakarman".