อาสนวิหารนักบุญเจมส์ (ซีแอตเติล)

อาสนวิหารนักบุญเจมส์เป็นอาสนวิหารศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิกตั้งอยู่ที่ 804 Ninth Avenue ในย่าน First Hill ของซีแอตเทิลรัฐวอชิงตันประเทศสหรัฐอเมริกาเป็น คริสตจักรหลัก ของ อัครสังฆมณฑลแห่งซีแอตเทิล และเป็นที่ตั้งของพระสังฆราช อัครมุขนายกซึ่งปัจจุบันคือ พระสังฆราช พอล ดี. เอเตียน อาสนวิหารแห่งนี้ตั้งชื่อตามนักบุญเจมส์มหาราชนักบุญองค์อุปถัมภ์ของอัครสังฆมณฑล และเป็นโบสถ์แห่งที่สามในดินแดนที่ปัจจุบันรู้จักกันในชื่ออัครสังฆมณฑลแห่งซีแอตเทิลที่ใช้ชื่อนี้
ความต้องการสร้างอาสนวิหารในซีแอตเติลเกิดขึ้นในปี 1903 เมื่อ พระสังฆราช เอ็ดเวิร์ด โอดีอา บิชอปแห่งสังฆมณฑลแห่งเนสควาลี (ต่อมาสะกดว่า "Nisqually") ได้รับเลือกให้ย้ายจากสังฆมณฑลเอพิสโกพัลแห่งแวนคูเวอร์ วอชิงตันสังกัดคริสตจักรแห่งอังกฤษ ไปยังสังฆมณฑลแห่งซีแอตเทิล สังกัดพระศาสนจักรโรมันคาทอลิก การก่อสร้างอาสนวิหารเริ่มขึ้นในปี พ.ศ. 2448 อาสนวิหารแห่งนี้สร้างขึ้นในปีพุทธศักราช 2450 ในปี พ.ศ.2459 อาสนวิหารได้รับการบูรณะครั้งใหญ่อันเป็นผลมาจากการพังทลายของโดมใหญ่ การบูรณะครั้งใหญ่อื่นๆ เสร็จสิ้นในปี พ.ศ. 2493 และ พ.ศ. 2537 อาสนวิหาร อาราม และสถานที่ถูกกำหนดให้เป็นสถานที่สำคัญของเมืองและเป็นวัดคู่บ้านคู่เมืองของรัฐวอชิงตันในปี พ.ศ.2527
สังฆมณฑลเนสควาลีก่อตั้งขึ้นในแวนคูเวอร์ วอชิงตัน เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1850 โดยพระสันตปาปาปิอุสที่ 9  อาณาเขตของสังฆมณฑลใหม่ถูกแกะสลักจากสังฆมณฑลแห่ง Walla Walla เดิมซึ่งถูกทิ้งร้างและอาณาเขตปกครองจาก Oregon City หลังจากการสังหารหมู่ Whitman  Augustin-Magloire Blanchet พระสังฆราชองค์แรกของสังฆมณฑลใหม่ได้อุทิศอาสนวิหารเพื่อเป็นเกียรติแก่ นักบุญเจมส์มหาราช เมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1851
อาสนวิหารแห่งนี้เริ่มในปี 2446 การวางแผนเขียนแบบเริ่มขึ้นในปี พ.ศ. 2447 และการก่อสร้างเริ่มขึ้นในต้นปี พ.ศ. 2448 การวางศิลามุมเอกของอาสนวิหารเกิดขึ้นในวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 ต่อหน้าคริสตชนมากกว่าห้าพันคน กล่าวกันว่าเป็นการชุมนุมทางศาสนาที่ใหญ่ที่สุดในซีแอตเติลจนถึงเวลานั้น  ในขณะที่อาสนวิหารกำลังอยู่ในระหว่างการก่อสร้าง โบสถ์เซนต์เอ็ดเวิร์ดซึ่งเป็นโครงสร้างชั่วคราวขนาดเล็กทำหน้าที่เป็นอาสนวิหารสำหรับบิชอป  ได้รับการออกแบบโดยเจมส์ สตีเฟน สถาปนิกชาวซีแอตเติล และตั้งอยู่บนตึกมหาวิหาร ตรงหัวมุมถนนเทอร์รีและถนนโคลัมเบีย  สังฆมณฑลแห่งเนสควาลี ได้รับการเปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการเป็น สังฆมณฑลแห่งซีแอตเทิล (Diocese of Seattle) เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2450 และอาสนวิหารแห่งนี้ได้รับการอุทิศในวันที่ 22 ธันวาคมของปีนั้น จุดเด่นของอาสนวิหารคือวิหารพระนางมารีย์ ผู้ปฏิสนธินิรมล ที่ถูกสร้างขึ้นภายในอาสนวิหาร ถือเป็นองค์อุปถัมภ์ของรัฐวอชิงตัน
ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2459 โดมใหญ่สูง 60 ฟุตซึ่งครอบอาสนวิหารได้พังทลายลงมาภายใต้น้ำหนักของหิมะที่ทับถมกันอย่างหนัก โดมไม่เคยสร้างใหม่ และเมื่ออาสนวิหารเปิดอีกครั้งในวันที่ 18 มีนาคม 1917 การตกแต่งภายในก็เปลี่ยนไปอย่างมาก  การปรับปรุงครั้งใหญ่อีกครั้งเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2493 ซึ่งเป็นการฉลองครบรอบ 100 ปีของสังฆมณฑล  ในปี พ.ศ. 2527 สภาเทศบาลเมืองซีแอตเติลกำหนดให้อาสนวิหาร อาราม และพื้นที่เป็นสถานที่สำคัญของเมือง
ในปี พ.ศ. 2537 อาสนวิหารได้รับการบูรณะและปรับปรุงครั้งใหญ่ครั้งล่าสุด ซึ่งพยายามรวมเอาการเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากสภาวาติกันที่สอง  ที่ปรึกษาด้านการออกแบบพิธีกรรมสำหรับการปรับปรุงใหม่คือคุณพ่อริชาร์ด เอส. วอสโก นักบวชแห่งสังฆมณฑลออลบานี ผู้ดูแลการออกแบบใหม่และการปรับปรุงโบสถ์และพระวิหารหลายแห่งทั่วประเทศ  การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้รวมถึงการย้ายแท่นบูชาจากตำแหน่งเดิมที่ด้านตะวันออกของอาสนวิหารไปยังทางข้ามที่ใจกลางอาคาร  การปรับปรุงยังรวมถึงการติดตั้งกระจกตาและสกายไลท์เหนือแท่นบูชาใหม่ซึ่งโดมเคยอยู่  ส่วนหนึ่งของการบูรณะในปี 1994 อัฐิของนักบุญฟรานเซส ซาเวียร์ คาบรินีถูกผนึกไว้ใต้พระแท่นบูชาไม้กางเขนศักดิ์สิทธิ์แห่งพระเยซูคริสตเจ้า เคยตั้งไว้ภายในอาสนวิหาร