davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Amunin

Martesatauamuninadalahgenusmamaliayang tergolong dalamsubfamiliMustelinaedanfamiliMustelidae. Hewan ini bertubuh ramping dan bergerak lincah, beradaptasi untuk hidup di lingkungantaiga, bisa ditemukan di hutan gugur dan tumbuhan runjung di sekitar bumibelahan utara. Hewan ini berekor tebal, dengan cakar besar dengan kuku yang dapat ditarik sebagian masuk. Rambut hewan ini bervariasi dari kekuningan sampai coklat tua, tergantung jenisnya, yang banyak dicari oleh para pemburu kulit hewan.
Amunin adalah hewan soliter , bertemu hanya untukberkembang biakdi akhir musim semi atau awal musim panas. Hingga lima anak yang buta dan hampir tidak berbulu lahir di awal musim semi. Mereka disapihsetelah sekitar dua bulan, dan membiarkan induknya mengurus dirinya sendiri pada usia sekitar tiga hingga empat bulan. Mereka adalahomnivora.
Terlihat adanya segregasi relung spasial antara spesies marten tertentu sepertiamunin batudanamunin tusam, namun pemisahan ini tidak dapat dianggap disebabkan oleh persaingan antara kedua spesies tersebut. Hal ini lebih disebabkan oleh perbedaan preferensi makanan kedua spesies, penghindaran tekananpemangsayang berat, dan kemampuan beradaptasi terhadap iklim dingin sehingga terjadi pemisahan relung spasial.
Amunin banyak terdapat di komunitasDanau Big TroutdiOntarioutara . Selama perdagangan bulu, yang ditugaskan olehHudson's Bay Companypada abad ke-18 dan ke-19, kulit amunin biasanya dibuat menjadi sarung tangan . Marten masih diperdagangkan secara lokal. Penduduk setempat sangat menghargai kulit ini dan biasanya menukarnya dengan barang konsumsi.
PadaAbad Pertengahan, kulit amunin merupakan barang bernilai tinggi yang digunakan sebagai bentuk pembayaran diSlavonia,Littoral Kroasia, danDalmasia.Marturinaadalah salah satu bentuk pajak yang dinamai menurut nama ini. Banovac , koin yang dicetak dan digunakan antara tahun 1235 dan 1384, memuat gambar seekor amunin. Inilah salah satu alasan mengapa kata Kroasia untuk amunin,kuna, adalah nama mata uang Kroasia sebelumnya.Seekor amunin digambarkan di bagian depan koin 1, 2, dan 5kuna, yang dicetak sejak tahun 1993, dan di bagian belakang koin peringatan 25kuna.Dengan diadopsinyaeurosebagai mata uang nasional pada tahun 2023, seekor amunin terus digambarkan di bagian depan koin 1 euro Kroasia .
Seekor amunin yang berlari ditampilkan pada lambangSlavoniadan kemudian pada desain modern lambangKroasia. Stempel resmi Parlemen Kroasia dari tahun 1497 hingga akhir abad ke-18 memiliki desain serupa.
Perusahaan komunikasiFinlandia,Nokia, mendapatkan namanya, melalui sungaiNokianvirta, dari sejenis amunin yang secara lokal dikenal sebagai nokia .
DiIlliad, mata-mata berkaki armada Dolon mengenakan topi bulu amunin.
Kata Latin untuk helm, galea , awalnya berarti "bulu amunin", meskipun tidak jelas apakah orang Romawi awal memakai helm ini karena alasan simbolis atau karena bulunya yang halus.
Sigung

Sigungadalah binatangmamaliayang memiliki bulu berwarnahitamdanputih. Sigung termasuk golongan binatang penyendiri yang mencari mangsa pada malam hari. Pada pagi hingga petang, sigung lebih suka bersembunyi dalam tempat gelap sepertigua.
Habitatnya di hutan-hutan sekunder pada ketinggian hingga 2000 mdpl. Sigung merupakan binatangomnivorayang gemar memangsa serangga, cacing tanah, tikus, katak, ular, burung, dan telur. Selain itu, sigung juga memakan buah-buahan, akar, jamur, dan dedaunan.
Bobot tubuh sigung bervariasi antara 1,4 - 3,6 kilogram, dan panjang badannya bisa mencapai 50 sentimeter.
Ciri yang paling khas dari sigung adalah kemampuannya mengeluarkan cairan berwarna kuning yang berbau busuk dari kelenjar khusus yang terdapat di sekitar anusnya. Kelenjar tersebut menghasilkan bau yang mengandungsulfur,metil, dan butylthiol. Bau tersebut berfungsi sebagai alat pertahanan diri terhadappredator.
Sigung yang merasa terpojok akan mengancam lawan atau predator dengan cara menundukkan kepala, menaikkan ekornya, dan akan menjejak-jejakkan cakar depannya di tanah. Jika musuh atau predator tidak segera pergi, sigung akan melengkungkan tubuhnya menyerupai huruf "U" dengan kepala dan dubur menghadap kepada lawannya, dan menyemburkan cairan dengan bau yang sangat busuk. Semburan tersebut mampu mencapai jarak 3,6 meter dengan arah ke kanan, ke kiri, ke atas, atau lurus. Pertahan dari sigung tersebut dapat menyebabkan iritasi dan kebutaan.
Beruang hitam amerika

Beruang hitam amerika(nama ilmiah:Ursus americanus)) adalah spesies beruang yang paling umum dan terkecil dariAmerika Utara. Beruang hitam merupakanomnivora(pemakan daging dan tumbuhan). Beruang hitam biasanya hidup di daerah hutan, tetapi tidak meninggalkan hutan untuk mencari makanan. Kadang-kadang mereka tertarik dengan kegiatan manusia bila kekurangan makanan. Beruang hitam amerika terdaftar olehIUCNsebagai satwa berisiko rendah, karena spesies ini memiliki populasi global besar dan banyaknya diperkirakan dua kali lipat dari semua spesies beruang lainnya bila digabungkan.
Beruang hitam amerika biasanya melakukanhibernasiselamamusim dingin. Selama waktu ini, metabolisme dan denyut jantung beruang hitam mengalami penurunan yang terhubung satu sama lain.Pada kenyataannya, selama hibernasi, jantung seekor beruang hitam amerika bisa berhenti selama dua puluh detik.Suhu tubuh beruang hitam juga menurun sampai 31 °C (88 °F) selama hibernasi.Ketika hibernasi berakhir, suhu tubuh beruang hitam kembali normal. Beruang hitam amerika sering memberi tanda di pohon menggunakan cakar mereka untuk menunjukkan dominansi di suatu daerah. Dominansi ditentukan oleh tanda cakar tertinggi yang ditemukan di pohon. Perilaku ini umum bagi banyak spesies beruang yang terdapat diAmerika SerikatdanKanada.
Martes

MartesPinel, 1792è ungeneredimammifericarnivoriappartenente allafamigliadeiMustelidi. È uno dei nove generi che compongono la sottofamigliaMustelinae. Comprende lafaina, lamartora, lozibellinoe diverse altre specie.
Sono animali snelli ed agili, adattati ad una vita sugli alberi, che vivono nelleforestedi conifere e in quelle decidue settentrionali attraverso tutto l'emisfero boreale. Hanno code folte e piante delle zampe larghe, con artigli parzialmente retrattili. Il pelo varia dal giallastro al bruno scuro, a seconda della specie, e, in molti casi, è molto ricercato dai cacciatori di pellicce. La loro dieta può comprendere piccoli mammiferi (come scoiattoli, topi e conigli), uccelli, loro nidiacei e uova, rettili, anfibi, insetti, ma possono nutrirsi anche di frutta e semi, quando sono facilmente disponibili.
Sono animali solitari che si incontrano solamente per accoppiarsi in tarda primavera o agli inizi dell'estate. Le nidiate, che comprendono fino a cinque piccoli ciechi e quasi glabri, nascono agli inizi della primavera. Questi sono svezzati dopo circa due mesi e lasciano la madre per vivere da soli a circa tre o quattro mesi di età.
Le specie tradizionalmente assegnate al genereMartessono:
Secondo recenti ricerche sul DNAil genereMartesrisulterebbepolifiletico; sulla base di questi studi genetici è stato proposto da alcuni tassonomi di porre le specieMartes pennantieMartes americanaal di fuori del genereMartes, per costituire, insieme ai generiEiraeGulo, un nuovocladedelNuovo Mondo.
La parola«marten»è di originegermanica. L'inglese moderno«marten»proviene dall'inglese medio«martryn», a sua volta derivato dall'anglo-francese«martrine»e dal francese antico«martre».
La parola indicante la martora insloveno, così come incroato, èkuna; questo termine fu adottato come nome dellamoneta nazionaledellaCroaziaprima dell'adesione all'euro, avvenuta il 1º gennaio 2023. La denominazionekunaricordava come la pelle o pelliccia dell'animale fosse anticamente utilizzata come mezzo di pagamento. La raffigurazione di una martora è presente sullemonete croateda un euro.
Martes melampus

Lamartora giapponese(Martes melampus) è l'animale delgenere delle martorepiù strettamente imparentato con lozibellino. È lunga in media mezzo metro, senza contare la coda lunga 20 centimetri, e pesa tra i 1.000 e i 1.500 grammi. I maschi sono generalmente più grandi delle femmine. Ilpelamevaria nel colore dal bruno scuro al giallo chiaro con una gola color crema.
Sia i maschi che le femmine sono territoriali e le dimensioni dei territori individuali dipendono dalla disponibilità di cibo. La martora giapponese è onnivora e preferisce la carne di pesci, rane, piccoli uccelli e mammiferi, ma consuma anche insetti, frutti e semi, quando è necessario. Dorme in un covo nella cavità di un albero o in una tana sul terreno.
Esistono tre sottospecie di martora giapponese:
Foreste di conifere dei monti Khangai

L'ecoregionedelleforeste di conifere dei monti Khangai(codice ecoregione: PA0512) copre i versanti settentrionali dell'omonima catena montuosadellaMongoliacentrale. Le fredde foreste temperate consentono la sopravvivenza a popolazioni di alci, wapiti, cinghiali, lupi e orsi bruni. La diversità di piante e animali ha tratto beneficio dal relativo isolamento e dalla scarsa popolazione umana nell'area.
L'ecoregione è molto piccola: si estende per appena 100 km da est ad ovest e per 25 km da nord a sud. Copre i versanti settentrionali e le vallate della catena dei Tarvagatai dei monti Khangai, ad altitudini di2000-2600m. I fiumi che scorrono nelle vallate drenano i versanti mentre scorrono verso nord, gettandosi nel fiumeIder, che scorre poco al di là del confine settentrionale dell'ecoregione.
Nell'ecoregione prevale unclima semiaridofreddo(BSksecondo laclassificazione dei climi di Köppen), caratteristico delle steppe più umide, dove in genere i livelli delle precipitazioni sono superiori a quelli dell'evapotraspirazione. Almeno un mese all'anno presenta temperature medie inferiori a 0 °C.
L'ecoregione è costituita da una sottile striscia di taiga; le pendici che si elevano al di sopra delle valli sono generalmente ammantate di larici siberiani (Larix sibirica) e cedri. Nelle foreste di cedri prosperano alci (Alces alces) e moschi (Moschus moschiferus). Altre specie degne di nota, tralasciando insettivori e roditori, sono il cinghiale (Sus scrofa), il wapiti (Cervus canadensis), lo scoiattolo comune (Sciurus vulgaris), il tamia siberiano (Eutamias sibiricus), la lepre variabile (Lepus timidus), l'orso bruno (Ursus arctos) e lo zibellino (Martes zibellina). Nelle foreste di larici e in quelle miste di larici e cedri vivono per lo più il wapiti (Cervus elaphus), il capriolo siberiano (Capreolus pygargus), il cinghiale (Sus scrofa), il tamia siberiano (Eutamias sibiricus), l'arvicola di Sundevall (Craseomys rufocanus), lo scoiattolo volante della Russia (Pteromys volans), l'arvicola dalla testa stretta (Lasiopodomys gregalis) e il lemming delle foreste (Myopus schisticolor).
Parte dell'ecoregione ricade entro i confini delparco nazionale Tarvagatai Nuruu.
Foreste miste del sud di Sakhalin e delle Curili

Leforeste miste del sud di Sakhalin e delle Curilisono un'ecoregionedell'ecozona paleartica, definita dalWWF(codice ecoregione: PA0438), limitata ad alcune isole dellaRussiaorientale. Forma, insieme alleForeste miste e di latifoglie dell'Ussuri, la regione denominataForeste temperate della Russia orientale, inclusa nella listaGlobal 200.
Situata nell'Estremo OrientedellaRussia, questa ecoregione comprende le foreste di latifoglie che crescono nell'estremità sud-occidentale diSakhaline su tre isole delleCurili,Kunashir,IturupeShikotan. Nel sud, possono cadere fino a 1000 mm di pioggia all'anno, e sono frequenti le nebbie in estate e le tempeste di neve in inverno. Agosto è il mese con più giornate di sole, ma questa stagione «estiva» è anche caratterizzata da tifoni e uragani.
Aceri gialli (Acer pictum), frassini della Manciuria (Fraxinus mandschurica), querce (Quercusspp.) e olmi (Ulmusspp.) crescono qui assieme afrutti di bosco,piante officinalie felci del generePteridium. Ilbambùcresce in fitti boschetti. Le piogge torrenziali estive consentono ad erba, felci e ad altre piante erbacee di crescere fino ad altezze inusuali.
La varietà delle specie di uccelli di questa ecoregione è maggiore di quella delle ecoregioni circostanti, e alcune specie si sono evolute fino a divenire endemiche delle isole su cui vivono. Tra le specie rare di uccelli vi sono l'aquila di mare (Haliaeetus albicilla), l'aquila pescatrice di Steller (Haliaeetus pelagicus), la pantana di Nordmann (Tringa guttifer) e il gufo pescatore di Blakiston (Bubo blakistoni). Tra i mammiferi terrestri, orsi bruni (Ursus arctos), zibellini (Martes zibellina), lontre (Lutra lutra), moschi siberiani (Moschus moschiferus) e volpi (Vulpes vulpes) vivono nelle foreste.Balene,delfini,leoni marini,trichechie una grande varietà difochesi alimentano al largo delle coste di Sakhalin e delle isole Curili.
Queste isole remote ospitano ancora tratti di natura incontaminata, e l'azione umana ha attualmente poco impatto sulla regione.
クロテン

クロテン（黒貂、Martes zibellina）は、ネコ目（食肉目）イタチ科テン属に属する哺乳類。古くはふるきとも呼ばれていた『倭名類聚抄』。
ロシア、中国、朝鮮半島、日本からヨーロッパ東部まで広く分布している。日本では北海道にのみ、亜種のエゾクロテン（蝦夷黒貂、Martes zibellina brachyura）が生息している。近年まで生息状況がわからなかったが、近年の調査で北海道の中央部以東、以北に広く分布していることが明らかになっている。
大陸に分布するクロテンは頭胴長50cm、尾長17cm、体重1.5kgになる。体毛は灰色から黒褐色。テンと外見的には、胸にオレンジ色または褐色の斑紋がないこと、尾が短いことで区別される。亜種エゾクロテンは、頭胴長 35 - 40cm、尾長 12 - 14cm、体重 0.7 - 1kgと大陸産のものより小型である。またエゾクロテンの体毛は冬にベージュ色となるものが多い。
耕作地周辺を含む森林に生息する。樹上で活動することも多いが、地上の動物を捕食するためなどの理由で地上も頻繁に利用する。小型脊椎動物、昆虫、果実を食べる。積雪期には雪と地表の隙間に入り、ノネズミなどを捕食する。ユキウサギなど、自分より大型のものを捕食することもある。
クロテンと近縁種であるテン（Martes melampus）が1940年代に本州から北海道に移入されており、エゾクロテンの分布していない北海道中央部以西、以南に分布している。
非常に古くから高級な毛皮を持つ動物として知られてきた。なお毛皮動物としての本種は、クロテンより英名をそのまま読んだセーブルの名で呼ばれることが多い。高級水彩用筆としても使われる。
日本では平安時代から高級毛皮として知られており、渤海や中国東北部経由で輸入され皇族や貴族に鎌倉時代初期まで愛用された。『源氏物語』の『末摘花』にも、当時の若い女性には珍しく本種の毛皮を着用していた旨の記述があり、実際の着用例としては醍醐天皇の元服前の皇子・重明親王が毛皮を何重にも重ね着して渤海使と会ったという記録などがある。
近代に至り、中国で清朝が興ると、同王朝発祥の地がかつて渤海のあった地であったこともあって、日本同様皇族や高官の間で珍重されるようになる。また交易品として江戸時代の日本にアイヌを通じて輸出され、乱獲されるようになる。やがてアイヌは本種の毛皮を求めて沿海州や樺太へ進出するようになる。
またこの頃になると帝政ロシアのシベリア（ロシアのシベリア征服）進出が本格化し、得られた毛皮がヨーロッパ各国へ輸出されもてはやされた。当時、ロシアでは捕獲した本種の毛皮40頭分を1単位として流通させており、その影響が現在のロシア語の40（сорок）に残っているといわれる（他のヨーロッパ言語と異なり、40のみ4（четыре）から派生したのではない独自の単語になっている）。こうしたロシアの東方征服の歴史と共に、クロテンの捕獲圧も東方に進み、さらに個体数を大きく減らしてきた歴史を持つ。現在でもシベリア産のクロテンの毛皮は毛皮の中の最高級品ロシアンセーブルとして知られる。
北海道に生息するエゾクロテンも明治時代初期には全域に分布していたが、乱獲されて減少し絶滅が危惧されたため、1920年（大正9年）に禁猟となった。ただし、エゾクロテンの毛皮は大陸産の毛皮に比べると毛色が悪く品質は低かった。
Β-カロテン

β-カロテン（ベータカロテン、ベータカロチン、β-carotene）は、植物に豊富に存在する有機化合物で、赤橙色色素の一つ。両末端にβ環を持つ最も一般的なカロテンである。ビタミンAの前駆体（不活性型）である。テルペノイドの一つであり、水には溶けないが脂溶性は大きい。
分子構造はKarrerらによって推定された。自然界ではβ-カロテン-15,15'-モノオキシゲナーゼ(EC 1.14.99.36) の酵素反応を受ける。β-カロテノイドはゲラニルゲラニル二リン酸から生合成される。
ニンジン、サツマイモ、マンゴー、カボチャ、パパイヤ等の黄色やオレンジ色の果実や根菜に多く含まれる。
ホウレンソウ、ケール等にも含まれているが、クロロフィルによって緑色に見える。
がん抑制効果が期待されサプリメントなどで販売されていたが、喫煙者において肺がんのリスクが高まると報告されている。ただし健常者に対して発がん性が高まると示されたわけではない。また、100% all-trans型の合成サプリメントによる結果であり野菜等による実験結果ではない。
がんの発生率や死亡率との関連について、現時点ではポジティブな (有効性があるとする) 結果とネガティブな (有効性がないとする) 結果の両方が存在している。
この成分が含まれている小松菜やパプリカを油で炒めると吸収が高まり、しょうが入りのポン酢醤油を添えると代謝がよくなる。
テン

テン（貂、黄鼬、Martes melampus）は、哺乳綱食肉目イタチ科テン属に分類される食肉類。標準和名ニホンテン。
日本固有種と考えられている。後述するように朝鮮半島での記録があるが、標本の信頼性は疑わしいとする説もある。
体長（頭胴長）44–55センチメートル。尾長17–23センチメートル。体重0.9–1.5キログラム。
本種やアメリカテン、クロテン、マツテンを1種にまとめる説もある。これらの4種は全北区テン類と呼ばれ、近縁であるムナジロテンとともに真正テン類としてまとめられる。
3亜種に分けられるが、亜種コウライテンは捕獲例が2例あるのみ。
低山地から亜高山帯針葉樹林にかけて生息する。単独で生活する。亜種ツシマテンは70ヘクタールの行動圏内で生活する。岩の隙間や樹洞を巣にする。
陸上生態系では上位に位置。食性は雑食で、昆虫、甲殻類、小型哺乳類、鳥類、爬虫類、両生類、果実（マタタビ、ヤマグワなど）などを食べる。
繁殖形態は胎生。夏季に交尾を行う。4-5月に樹洞内の巣で1回に2-4頭（亜種ツシマテンは1回に1-2頭の幼獣を産むと考えられている）の幼獣を産む。
亜種ツシマテンは開発による生息地の破壊、交通事故、ノイヌや猟犬による捕食などにより生息数が減少していると考えられている。肉は美味であるとされる。日本では1971年に亜種ツシマテンが国の天然記念物に指定されている。
カロテン

カロテン、カロチン（英:carotene[ˈkærəˌtiːn]、独:Carotin）は、カロテノイドのうち炭素と水素とから成る化合物の総称である。植物によって生合成されるが、動物は生合成することができない。カロテンは光合成において重要な橙色光合成色素の一つである。ニンジン（羅:carota、英:carrot）の橙色の元であり、これがカロテンの語源となっている。しかし、ニンジンだけでなく多くの果物や野菜（例えばサツマイモやマスクメロン）に含まれている。枯れ葉の橙色や乳脂肪、バター、卵黄の黄色も、カロテンによる着色である。ヒトやニワトリの典型的な黄色脂肪は、それら食物由来のカロテンの脂肪貯蔵の結果である。
カロテンは、吸収した光エネルギーをクロロフィルへ伝送することで光合成に寄与している。また、カロテンは、光合成中に形成する酸素分子の活性型である一重項酸素のエネルギーを吸収するので、植物組織の保護に役立っている。
化学的には、カロテンはテルペンの一つであり、8個のイソプレン単位から生合成される。カロテンには、主にα-カロテンとβ-カロテンの2種の異性体がある。カロテンは酸素原子を含まない炭化水素分子なので、脂溶性であり水には溶けない。
β-カロテンは2つのレチニル基から構成されている。動物の小腸の粘膜中で酵素β-カロテン-15,15'-モノオキシゲナーゼ(EC 1.14.99.36)によってビタミンA（レチノイド）の一種であるレチナールに分解され、肝臓や体脂肪に蓄えられる。ヒトや数種の哺乳類ではレチノールの形にする。
動物の種類によって、カロテンをレチナールにする能力には差がある。肉食動物では一般に摂取したカロテノイドを変換する能力は低く、特にネコやフェレットなど純粋な肉食動物はβ-カロテン-15,15'-モノオキシゲナーゼを欠いているので、レチナールへは全く変換されない。つまり、それらの動物ではカロテンからはビタミンAは形成されない。
カロテンの異性体には、主にα-カロテンとβ-カロテンの2種があり、これらの他にγ-, δ-, ε-およびζ-カロテンも存在する。α-カロテンとβ-カロテンでは、その末端の環の二重結合の位置が異なる。
β-カロテンのほうがα-カロテンよりも一般的であり、黄色、橙色および緑葉の果物と野菜で見られる。橙色がより鮮やかな果物および野菜ほど、より多くのβ-カロテンが含まれている傾向にある。
カロテンは炭素と水素だけで構成されたカロテノイドであり、それ以外の元素を含むものはキサントフィルと呼ぶ。
β-カロテンの両末端は同一の環構造であり、これをβ環（β-rings）と呼んでいる。一方、α-カロテンは末端の片方にβ環をもち、反対側の末端にはε環（ε-ring）と呼ばれる構造をもつ（α環というものは存在しない）。これらとカロテノイド分子の末端の構造によって基準となる組織名をつける。
2000年11月改訂の『日本食品標準成分表』（五訂）から、表記が「カロチン」 ではなく 「カロテン」と統一された。
Α-カロテン

α-カロテン(α-Carotene)は、一方の末端がβ環でもう一方の末端がε環であるカロテンである。カロテンのうち、2番目に多く存在する。
生物内ではδ-カロテンから合成され、緑黄色野菜のみならず多くの植物にみられる。水にはほとんど溶けない脂溶性の物質で、純物質は紫色をしている。体内で酸化されレチノイドとなるが、βカロテンに比べると効力が低いとされている。
[α]64318{\displaystyle {\rm {\left[\alpha \right]_{643}^{18}}}}= +385°、極大吸収 (CHCl3) 485, 454 nm。
テン属

テン属（貂属、テンぞく、Martes）は、食肉目イタチ科に含まれる属。
北アメリカ大陸、ユーラシア大陸、インドネシア、日本
指趾の裏は体毛で被われる。喉は白や橙色などの明色の体毛で被われる。
歯列は門歯が上下6本、犬歯が上下2本、小臼歯が上下8本、大臼歯が上顎2本、下顎4本で計38本。爪はやや引っ込めることができる。
2008年に発表されたイタチ科の核DNAやミトコンドリアDNAの最大節約法・最尤法・ベイズ法による系統推定では、クズリ属・タイラ属とは全体として単系統群を形成する。一方でフィッシャーを含む・あるいはクズリを含まない本属は偽系統群と推定されている。この論文ではイタチ科内の亜科の復活や再定義も提唱しており、その説に従えば本属・タイラ属・クズリ属からなる単系統群でMartinaeを形成する。のちにこれらの属を含む亜科名としてクズリ亜科Guloninaeが採用されている。
属内の系統では解析法によって不定形な点があり、マツテンとクロテンからなる単系統群の姉妹群が最大節約法ではニホンテン、最尤法ではアメリカテン、ベイズ法ではこれらが3分岐と推定されている。
以下の分類はMSW3（Wozencraft, 2005）、和名は川田ら（2018）に従う。
森林に生息するが、ムナジロテンは森林よりも岩場などに生息し市街地にも生息する。多くの種は群れを形成せず単独で生活するが、キエリテンはペアや家族群で獲物を捕らえる。
食性は雑食で、小型哺乳類、果実などを食べる。
属名Martes（マルテス）や英名marten（マータン）は「テン」を意味し、もともとはヨーロッパに分布するマツテンやムナジロテンを指していた。日本語のテンは、漢語の貂（チョウ、テウ）が転訛したものだと考えられている。
毛皮が利用されることもある。
開発による生息地の破壊、毛皮用の乱獲などにより生息数が減少した種もいる。
エゾクロテン

エゾクロテン（蝦夷黒貂、学名Martes zibellina brachyura）は、イタチ科イタチ亜科テン属クロテン種の亜種で、北海道に生息するクロテンである。
アイヌ語での呼称は「カスペキラ」で、意味は「しゃもじを持って逃げる」。集落に出てきて物を持ち去ったり、家禽を襲うことに由来するようである。
北海道の道央と道北、道東の森林。観察事例では道北や道東が多い。
明治期までは北海道全域に生息していたが、本種の毛皮を取るために乱獲されて個体数が減少し、1920年（大正9年）に本種の狩猟が禁止され、現在も狩猟獣から除外されている。
1940年代に毛皮を取るための家畜として北海道にホンドテン（キテン）が移入されたが、逃げて野生化したホンドテンが道南に生息している。現在は道北と道東が本種の生息地域であるが、道央は本種と野性化したホンドテンが混生しており、交雑の可能性もあり、純粋種の本種の減少が危惧されている。
成獣の大きさは、体長は約40 - 50cm。尾長は約10 - 15cm。耳長は約3.0 - 3.5cm。体重は約1.0 - 1.3kg。毛色は、淡色系の白みがかった黄色の個体や暗褐色、あるいはその中間濃度の色など、黄色系で個体により様々な濃淡がある。前肢と後肢の手足の部分は黒色。尾の色は濃褐色。冬毛は夏毛よりも淡い色になるが、本種の冬毛の色はユーラシア大陸に生息するクロテンと比較してより淡い色である。陰茎骨の長さは約3cm、直径は約1.5mm、先端Y字型になっている。歯数は、切歯が上6本下6本、犬歯が上2本下2本、前臼歯が上8本下8本、後臼歯が上2本下4本、合計38本。乳頭数は、胸部は無し、腹部1対、鼠径部2対、合計6個。指趾数（指の数）は、前肢が5本、後肢が5本、合計20本。
冬眠はしないで1年中活動し、その活動時間帯は特に定まっておらず、昼夜活動する。繁殖期以外は基本的に単独で行動する。躯体の柔軟性はとても高い。また警戒心が強く、よく後肢で2本足立ちして周囲を見回すことがある。この行動を目蔭（まかげ）という（→写真）。木登りはとても上手く（→写真）、太い樹木は爪を立てて登り、降りるときは頭部を下にして降りる。直径2cmの細い木にも登ることができ、その場合は指趾で木を掴むようにして登る。活動場所としては沢や川付近が多い。
本種は巣として穴や樹洞、建造物の縁の下や屋根裏を使用する。
食性は雑食性で、動物質のものはノネズミ類、エゾトガリネズミやエゾリス、鳥、カエルなどであるが、本種よりも大きなエゾユキウサギなどもを捕食し、樹上ではエゾリスを追跡して捕食する。植物質のものはヤマグワやサクラ、ヤマブドウ、マタタビ、コクワ（サルナシ）など。動物を捕食した場合は頭部を残す習性があるが、これは頭骨の硬度が高いためと推考される。
本種は様々な鳴き声を出すが、威嚇時には「ギャーウーギュギュ」「ゲーオウー」などで、徘徊時には「フィヤーフィヤー」など静かに鳴いている。
本種を飼育展示している施設は、日本では釧路市動物園だけである（2010年1月1日時点）。
ウェブサイト
出版物
辞書
검은담비

검은담비(학명:Martes zibellina)는족제비과에 속하며,흑담비,잘이라고도 한다.한국에서는 개마고원과 백두산에 서식한다.
크기는족제비보다 크지만삵보다 작은 편으로 대체적으로 60cm를 넘지 않는다. 꼬리길이는 15cm 가량이며, 무게는 약 1㎏이다. 모색은 여름에는 검은색을 띠며 겨울에는 황갈색을 띠는데, 대체적으로 코르크색과 고동색 등지이다. 잡식성으로 주된 먹이는들쥐,다람쥐,청설모등의설치류이며, 그 밖에우는토끼,들꿩, 새알 등과 식물질인다래,머루, 기타열매,잣, 벌꿀 등도 먹는다.수리부엉이,매등의 천적이 있다.
세계적인 모피용 동물 중 하나로 모피용 동물 중에서는 최고가의 모피 가격을 가지고 있으며, 매년 수천 마리 이상의 검은담비들이 모피를 위해 수렵당한다. 북한에서는 천연기념물로 지정하여 보호하고 있으며,관모봉과 북포태산,양강도백암군,보천군에서 서식하는 것으로 알려져 있다.한반도,홋카이도,캄차카반도,중국만주,시베리아의 침엽수림과몽골에 서식한다.
담비류

담비류또는담비는족제비과담비속(Martes) 동물의 총칭으로,담부라고도 한다.아시아특히북아시아지역과유럽,북아메리카의 북부 지역에서 발견된다. 몸길이는 암컷이 40~42cm, 수컷이 45~50cm이고 꼬리 길이는 20cm 정도이다.
다음은 2018년 로(Law) 등의 연구에 기초한 울버린아과의 계통 분류이다.
다리는 짧고 각 발가락에는 날카로운 발톱이 있으며 머리는 가늘고 긴 편으로 주둥이가 길고 뾰족하다. 귀는 짧고 넓으며 꼬리는 길고 끝이 가늘다. 털의 색깔은겨울에 황색으로 변하는 것과 황갈색 그대로 있는 것 두 가지가 있다. 높은산림지대에 살며 이른 아침이나 밤에 활동한다. 자기의 텃세권을 표시하기 위해 냄새를 묻히고 다닌다. 그러나 냄새가스컹크처럼 고약하지 않고 향긋하다.쥐종류와 야생조류가 주식이며노루,고라니,멧돼지,도마뱀,장지뱀,개구리,다람쥐,두더지,하늘다람쥐,날다람쥐도 잡아먹으며,가을에는과일도 잘 먹는다. 나무에 잘 오르며 매우 민첩하고 잔인하여 배가 고프지 않아도사슴이나산양등의 다른 동물을 해치는 습성이 있다. 번식기는 2~3월 무렵이고임신기간은 7주 정도로 3~5월 무렵 한두 마리의 새끼를 낳는다.
조홍섭 환경전문기자가 쓴한겨레2013년 1월 13일생태이야기에 따르면국립환경과학원에서 조사한 담비의 먹이는 다음과 같다. 국립환경과학원은 4년(2009년~2013년)동안 담비가 어떻게 살아가는지 배설물과 무인카메라로 알아낸 뒤 “담비가생태계최상위 포식자이자 넓은 행동권을 지닌 우산종으로서 생태계 보전에 활용 가치가 큰 동물임이 밝혀졌다”고 발표했다. 조홍섭 환경전문기자에 따르면 우산종이란 미국옐로스톤 국립공원의불곰이나 극동 러시아의 아무르호랑이처럼 행동권이 큰 동물의 서식지를 보전하면 동시에 다른 종들을 보호하는 효과가 나 생물다양성이 유지되는 종을 가리킨다.
담비 (동물)

담비(Yellow) 학명: Martes flavigula는아시아대륙에 널리 분포하는담비류의 포유류이다. 북반구에 분포하는담비류중 가장 크다.노란목도리담비라고도 부른다.미국에서는 "산달"이라고 부르나,산달(Martes melampus)과는 전혀 다르다.한문으로는 삵(貂)라 일컫는다. 2021년 기준 환경부 지정 멸종위기 야생생물 2급으로서 보호받고 있다.
다음은 2018년 로(Law) 등의 연구에 기초한 울버린아과의 계통 분류이다.
산달

산달(山獺,학명:Martes melampus)은식육목족제비과담비아과담비속에 딸린 포유류의 일종이다.일본에 분포하며,일본어에서 다른 언급 없이 “담비”(일본어:貂텐)라고 하면 이 종을 일컫는다.블래키스턴선이남에는 아시아 대륙 본토의검은담비가 서식하지 않는다.
한국·일본 등지에 분포하는데, 아직 상세한 학술 연구는 이루어지지 않은 상태다. 한국에서는 1920년대 일본학자에 의하여 함경북도 갑산, 경기도 광릉, 충남 천안 지역에서 포획되었다는 문헌상 기록은 있으나 신뢰성이 없고, 또한 이 동물에 대한 표본이나 실체가 정확히 밝혀진 적이 전혀 없을 정도로 희귀한 동물이다. 캐나다의 포유동물학자가경상남도거제도에서 산달이 서식한다고 보고한 적이 있다.이에 따라 초록빛깔사람들과 산하 한국생태연구소에서는 산달에 대한 실체를 추적하는 작업을 2005년 11월부터 착수하였다.그러나 현재까지도한반도의 산달의 보전 상태는 알 수 없다.
우리말로는 '누른돈' 혹은 '노란담비'로 부른다. 몸길이 44∼49cm, 꼬리길이 17∼20cm이다. 크기는 검은담비와 비슷하지만 꼬리가 훨씬 더 길고, 겨울철이 되어도 발바닥이 털에 덮이지 않는 점이 검은담비와 다르다. 머리는 약간 뾰족하고, 귓바퀴는 검은담비보다 짧으나 폭이 넓다. 머리털은 황백색, 목에서 어깨까지는 황색, 뺨과 귓바퀴는 흰색, 이마는 붉은색, 꼬리와 다리는 황백색, 발톱은 회백색이다.
한반도 아종 조선산달(M. m. coreensis)도 존재하였으나,한반도개체의 보전 상태 여부는 알 수 없다.대한민국의 야생 개체임을 증명할 수 있는 자료가 없고, 한국 고유종인 것 또한 입증되지 않아서, 충분히 검증된 아종은 2개뿐이다.
다음은 2018년 로(Law) 등의 연구에 기초한 울버린아과의 계통 분류이다.
보통 1,800m 높이의 산림지대에 서식한다. 겨울에는 나무의 빈 구멍에서 지내고, 여름에는 바위 틈이나 나무뿌리의 구멍에서 살며, 먹이가 드문 겨울에는 인가 근처에 내려와서 쥐를 잡아먹기도 한다. 번식 시기는 2∼3월이며, 임신 기간은 7주 정도로 한배에 1∼2마리의 새끼를 낳는다.
야행성으로, 주로 들쥐와 야생조류를 잡아 먹으며, 장지뱀·도마뱀·개구리·하늘다람쥐·날다람쥐도 잡아 먹는다. 가을에는 감나무 위에 올라가 감도 잘 따 먹는다. 모피는 부드러운 점에서는 검은담비를 따르지 못하나 아름다운 점에서는 어느 모피에도 뒤지지 않는다.
울버린아과

울버린아과또는 담비아과(Guloninae)는유라시아와아메리카에 분포하는족제비과분류군의 하나이다.타이라와울버린,담비등을 포함하고 있다.울버린아과에 포함되는 속은 이전에족제비아과(Mustelinae)의 계통학적 정의에 포함되었다.4개 속에 11종으로 이루어져 있다.
울버린아과에 속하는 대부분의 종은 어느 정도 나무에 산다. 일부 종, 예를 들어 세이블(검은담비)과담비등의 털은 모피로 사용된다.
다음은 2018년 로(Law) 등의 연구에 기초한 족제비과의 계통 분류이다.
다음은 2018년 로(Law) 등의 연구에 기초한 울버린아과의 계통 분류이다.
아메리카밍크

아메리카밍크(Neogale vison)는족제비과에 속하는 준 수생동물의 일종이다.원래북아메리카토착종이었지만, 인간의 개입으로유럽과남아메리카의 여러 지역으로 서식지가 확장되었다. 이런 서식지 확장때문에국제 자연 보전 연맹(IUCN)은 아메리카밍크를 관심대상 종(LC, least-concern species)의 하나로 분류하고 있다.바다밍크(sea mink)의 멸종 이후, 아메리카밍크는아메리카밍크속(Neovison)의 현존하는 유일종이다. 아메리카밍크는 잡식성 동물의 일종으로 설치류나 물고기, 갑각류, 양서류, 조류 등을 먹이로 먹는다. 유럽 지역에 분포하는 아메리카밍크는유럽밍크와피레네데스만그리고유럽물밭쥐개체군의 감소를 일으켜 침입종(invasive species)의 하나로 분류되고 있다. 아메리카밍크는 모피를 얻기 위해 가장 많이 사육하는 동물로은빛여우,검은담비,담비그리고스컹크의 경제적 가치를 뛰어 넘은 상태이다.
15종의 아종이 알려져 있다.
다음은 2018년 로(Law) 등의 연구에 기초한 족제비아과의 계통 분류이다.
아메리카담비

아메리카담비(Martes americana)는족제비과에 속하며북아메리카에서 발견되는담비류의 일종이다.현지에서솔담비(pine marten)로도 불리지만,유럽솔담비와는 다른 종이다.피셔보다 크기는 작고, 털 색은 더 밝다.
아메리카담비는북아메리카북부 지역에 널리 분포한다. 남북 방향으로 북쪽의알래스카와캐나다북극 지역의 수목 한계선부터 남쪽으로뉴멕시코주북부 지역에 걸쳐 분포한다. 동서 방향으로 동쪽의뉴펀들랜드섬부터 남서쪽의캘리포니아주나파 군에 이르는 지역에 분포한다.
13종의 아종이 알려져 있다.
다음은 2018년 로(Law) 등의 연구에 기초한 울버린아과의 계통 분류이다.
바위담비

바위담비(Martes foina)는담비류의 일종으로유럽과중앙아시아에 대부분이 서식하지만,북아메리카에도 야생 개체군이 형성되어 있다. 넓은 분포 지역과 큰 개체군을 이루고 있기 때문에국제 자연 보전 연맹(IUCN)이 관심 대상종(LC, Least Concern Species)으로 등록되어 관리하고 있으며, 수많은 보호지역에서 서식하고 있다.소나무담비와 겉모습이 비슷하지만, 크기가 더 작고 서식지가 다르다. 소나무담비는 숲에서만 서식하지만, 바위담비는 개활지와 숲 등 좀 더 다양한 서식지에서 산다.
13종의 아종이 알려져 있다.
다음은 2018년 로(Law) 등의 연구에 기초한 울버린아과의 계통 분류이다.
족제비과

족제비과(Mustelidae)는포유류의 한 과이다.크게 8개 아과로 분류하며, 하위 22개 속과 57종으로 이루어져 있다.아메리카오소리와벌꿀오소리,오소리,울버린,수달,밍크등을 포함하고 있다.
다음은 식육목의 계통 분류이다.
다음은 2018년 로(Law) 등의 연구에 기초한 족제비과의 계통 분류이다.
닐기리담비

닐기리담비(Martes gwatkinsii)는인도남부에서 발견되는담비류의 일종이다. 닐기리 산맥 구릉 지대와서가츠 산맥의 일부 지역에서 서식한다.
닐기리담비는담비와 겉모습이 비슷하지만, 담비보다 크고 특히 두개골 구조 이마뼈 함몰부가 현저히 다르다. 노랑과 오렌지색의 밝은 목 부위 색깔 위로 검은 색을 띠기 때문에 눈에 잘 띈다. 머리부터 궁둥이까지는 진한 갈색을 띠며, 궁둥이 아래쪽은 거의 불그레한 갈색을 띤다.몸길이는 55~65cm, 꼬리는 40~45cm 정도이다. 몸무게는 약 2.1kg이다.
Соболь NEXT

«ГАЗ Соболь NN»—ГАЗ Собольна базе ГАЗель NEXT с обновлённым дизайном ГАЗель NN.
По сути, автомобиль получил небольшие изменения: свою раму, свой мост с односкатными колёсами и полный привод. Комфорт и остальное тоже перебрались от ГАЗель NN, но получили лучшую манёвренность. Двигатель —Cummins2.8.
Также на выставкеКомТрансв 2019 году был представлен концепт нового Соболь 4x4 (ГАЗ-27527–363) в фейслифтинге ГАЗель NN и стал рестайлингом Соболя 4x4. Новый соболь тоже был на выставке, но имел базу и дизайн от ГАЗель NEXT, в итоге в производство новый Соболь вышел, но с дизайном от ГАЗель NN.
Концепт-каравтомобиля Соболь NEXT был представлен в 2013 году. Автомобиль произведён на базе агрегатов семейства «ГАЗель NEXT».
Первый предсерийный экземпляр был представлен в 2020 году. В 2021 году на выставке Комтранс был представлен автомобиль Соболь NN (New Next). Автомобиль оснащён механической, шестиступенчатой трансмиссией, по сравнению с предыдущими моделями и автомобилями семейства «ГАЗель». Также присутствуют кнопка Start/Stop, мультимедийная система с 9-дюймовым сенсорным экраном и подрессоренное местоводителя. Сзади установлен односкатный мост Spicer. Передняя подвеска двухрычажная.
Серийно автомобиль производится с конца 2022 года. Модификации автомобиля — цельнометаллическийфургони грузопассажирский вариант.
Японский соболь

Япо́нский со́боль(лат.Martes melampus) — видхищныхмлекопитающихиз семействакуньих(Mustelidae).
Окрас меха японского соболя варьирует от жёлто-коричневого до тёмно-коричневого, на затылке имеется белёсое пятно. Имеет типичное для многих куниц вытянутое телосложение, короткие конечности, пушистый хвост. Длина тела этих животных достигает от 47 до 54 см, а длина хвоста от 17 до 23 см. Самцы значительно тяжелее самок и весят в среднем 1,6 кг, в то время как самки только около 1,0 кг.
Японские соболи обитали первоначально на трёх основных южных японских островах (Хонсю,Сикоку,Кюсю,Цусиме). Для получения меха были завезены также на островаХоккайдоиСадо. Его природный ареал — это, преимущественно, леса, но иногда они водятся и на более открытой местности.
Об образе жизни японских соболей известно немного. Они строят гнёзда в земляных норах, а также на деревьях. Там они прячутся днём, чтобы ночью выйти на поиски корма. Это территориальные животные, которые помечают свой участок секретом пахучих желёз. Исключая период спаривания, живут поодиночке. Как большинство куниц, они — всеядные животные, питаются мелкими млекопитающими и другими позвоночными животными, такими как птицы и лягушки, а также ракообразными, насекомыми, ягодами и семенами.
Спаривание начинается в марте—мае, в июле—августе самка приносит от 1 до 5 детёнышей. Через 4 месяца они становятся самостоятельными.
На японских соболей охотятся из-за их меха, однако некоторые популяции (на Хоккайдо и Цусиме) находятся полностью под охраной. Распространённый на Цусиме подвидM. m. tsuensisнаходится согласноВСОПпод угрозой исчезновения.
Японский соболь (Martes melampus)
Старый соболь

«Старый соболь»—клеймо, которое ставилось на металлических изделиях, производимых вРоссиив XVIII—XIX веках. На клейме обычно изображался бегущий зверёк —соболь, и ставилось словоСибирь.
Клеймо придумал основатель династииДемидовыхНикита Демидович Демидов (Антюфеев). В начале XVIII века он с подачиПетра Iперебрался изТулы, где был известным оружейником, вНевьянск. В Невьянске был построен первый демидовскийжелезоделательный завод, затем за несколько лет число предприятий, которыми владели Демидовы, выросло до полусотни.
Существует версия о возникновении названия клейма «старый соболь» всоветские годыпутём расшифровывания аббревиатуры «СС», в то время как в источниках, датированных ранее начала XX века, такого наименования не найдено. Более привычной расшифровкой двойной «С» на дореволюционных клеймах было «статский советник».
Рудное дело для России было достаточно новым, а соболями она славилась на протяжении многих веков, и водился этот зверёк исключительно в тайге, в Сибири. Поэтому знак в виде Соболя настраивал на ассоциативный ряд — Россия, Сибирь — и было понятно, где сделано железо. Географическое названиеУралпоявилось гораздо позже этого времени. Мех соболя был дорогим, долгое время в России он использовался в качестве денежной меры. Железный чугунок стоил ровно столько, сколько в него входило шкурок соболей. Некоторые историки проводят аналогию между свойствами уральского железа и мехом соболя. Уральское железо получали из высокогорной руды, которая содержала примесь меди. В результате железо получалось «мягким», отличалось хорошей ковкостью. Мех соболя тоже ценился за мягкость.
Знак в виде Соболя использовали не только на демидовских, но и на многих других заводах: М. П. Губина, П. Яковлева, И. Лунгина, К. И. Козицкой, А. Дурасовой.6(17) апреля1722года Пётр I издал указ «О пробе железа, о клеймении оного и о не продаже без клейма». Выполняя этот указ, управляющие горно-заводскими округами создали целую систему клеймения, которая состояла из букв и цифр, но Соболю места в этой системе не нашлось. Поскольку знак к тому времени уже был узнаваемым, его продолжали использовать на некоторых заводах вплоть до 1917 года.
Кроме Соболя при клеймении железа использовали также изображение цапли (наСысертских заводах) и медведя (наИргинском заводеПермской губернии, на Северном и Сысертских заводах Ф. С. Турчаниновой). На казённых заводах в качестве клейма использовали такжероссийский герб. Железо, приготовленное из чугуна, выплавленного извысокогорской руды, с клеймом «Старый соболь» считалось одним из лучших и пользовалось большим спросом в Западной Европе и США. Каталог уральских клейм составленН. С. КорепановымиЕ. Ю. Рукосуевым.
В 2011 году торговый знак «Старый Соболь» зарегистрировала компания ОАО «ПРОМКО» (свидетельство № 442637). Под этим знаком компания продвигает продукцию собственного производства (металлоконструкции, шары стальные мелющие).
Соболь, Эдуард Александрович

Эдуа́рд Алекса́ндрович Со́боль(укр.Едуард Олександрович Соболь; род.20 апреля1995,Вольнянск,Запорожская область) —украинскийфутболист,защитникклуба «Страсбур» исборной Украины. Участникчемпионата Европы 2020.
Эдуард — воспитанник ДЮСШ ФК «Металлург». Вдетско-юношеской футбольной лиге Украинывыступал с 2008 года по 2011 года. В основном составе дебютировал 13 октября 2011 года в матче против команды «Львов», выйдя на замену вместоЕвгения Писоцкогона 55-й минуте встречи. Свой первый матч в Премьер-лиге провёл 14 июля 2012 года против луганской «Зари» (итоговый счёт — 2:0).
6 февраля 2013 года подписал трёхлетний контракт с «Шахтёром», хотя на него также претендовало киевское «Динамо». Дебютировал за донецкий клуб 1 марта 2013 года в официальном матче против луцкой «Волыни», в котором отметился голевым пасом.
В 2013 году в основном составе «Шахтёра» провёл 12 матчей в официальных турнирах. Стал чемпионом и обладателем Кубка Украины 2013 года. В сезоне 2013/14 провёл 7 матчей (630 минут) вЮношеской лиге УЕФА, где «Шахтёр» дошёл до 1/8 финала. В 2013 году выиграл три месячных опроса конкурсаЗолотой талант Украины(март, апрель, сентябрь) и занял итоговое первое место в конце года.
Летом 2015 года перешёл на правах аренды в харьковский «Металлист». Летом 2017 года перешёл на правах аренды в пражскую «Славию».
3 сентября 2018 года перешёл на правах аренды в чешский клуб «Яблонец». Срок аренды рассчитан на один сезон.
4 июля 2019 года был отправлен в аренду в «Брюгге» до 30 июня 2020 года с правом выкупа.
23 января 2023 года подписал трёхлетний контракт с французским «Страсбургом».
Выступал заюношескую сборную Украинысвоего года рождения (дебют состоялся 24 августа 2010 в матче Латвия — Украина (1:2)), основным игроком которой являлся. В 2012 году провел один матч в составемолодёжной сборной Украины.
В 2016 году главный тренер национальной сборной УкраиныАндрей Шевченковызвал Эдуарда в сборную.
1 июня 2021 года был включен в официальную заявку сборной Украины главным тренером Андреем Шевченко для участия в матчахчемпионата Европы 2020 года, где команде предстояло сыграть вгруппе Cпротив сборныхНидерландов,Северной МакедониииАвстрии. На чемпионате Европы провел лишь один матч, выйдя на заменуРуслану Малиновскомуна 92-й минуте во второй игре группового этапа против Северной Македонии, а сборная Украины дошла до 1/4 финала, где выбыла с турнира, проигравсборной Англии.
Сын футболистаАлександра Соболя.
Итого: 26 матчей, 0 голов / 13 побед, 9 ничьих, 4 поражения.
«Шахтёр» (Донецк)
«Славия» (Прага)
«Брюгге»
เซเบิล

เซเบิล(อังกฤษ:sable;ชื่อวิทยาศาสตร์:Martes zibellina) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง ในอันดับสัตว์กินเนื้อในวงศ์เพียงพอน(Mustelidae)
เซเบิลจัดเป็นหมาไม้ชนิดหนึ่ง มีขนสีน้ำตาลเข้มน้ำหนักเมื่อโตเต็มที่อาจหนักได้ถึง 4กิโลกรัม
พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในภูมิภาคเอเชียเหนือและเอเชียกลางตั้งแต่เทือกเขายูรัลไปจนถึงไซบีเรีย, ภาคเหนือของมองโกเลียและจีน, บนเกาะฮอกไกโดของประเทศญี่ปุ่นในอดีตเซเบิลเคยมีในพื้นที่รัสเซียยุโรปไปจนถึงโปแลนด์และสแกนดิเนเวีย
เซเบิล จะอาศัยในป่าที่มีความอุดมสมบูรณ์ เช่นป่าสนไทก้าล่าสัตว์ขนาดเล็กต่าง ๆ กินเป็นอาหาร เช่นกระรอก,หนูในบางตัวที่มีขนาดใหญ่อาจล่ากระต่ายได้ด้วย
ขนของเซเบิลจะถูกล่าเพื่อทำเป็นเสื้อขนสัตว์ที่มีมูลค่าและราคาแพง ในอดีต ชาวพื้นเมืองไซบีเรียจะส่งขนเซเบิลเพื่อเป็นบรรณาการแก่จีนและมองโกล ต่อมาการมอบขนของเซเบิลให้กันกลายเป็นประเพณีหนึ่งในทางการทูตซึ่งขนของเซเบิลจะมีราคาแพงกว่าหมาไม้ชนิดอื่น อีกทั้งขนหางยังใช้เป็นพู่กันที่มีคุณภาพดีอีกด้วย
ปัจจุบัน การล่าเซเบิลยังคงมีอยู่ โดยใช้ปืนไรเฟิลและสุนัขพันธุ์ล่าเหยื่อในการดมกลิ่นและไล่ล่า เช่นไซบีเรียนฮัสกี้
ชื่อของเซเบิลมีที่มาจากกลุ่มภาษาสลาวิกที่เผยแพร่ไปยังภาษาของยุโรปตะวันตกในการค้าขนสัตว์ช่วงยุคกลางตอนต้นดังนั้นสัตว์ชนิดนี้จึงมีชื่อเรียกต่าง ๆ กันในยุโรป โดยเริ่มจากภาษารัสเซียсоболь (โซบัล) กับภาษาโปแลนด์soból (ซอบุล) กลายเป็นภาษาเยอรมันZobel (โซเบิล) กับภาษาดัตช์Sabel (ซาเบิล) ; ส่วนภาษาอิตาลีzibellino (ซีเบลลีโน) ก็กลายเป็นภาษาฝรั่งเศสzibelline (ซีแบลีน),ภาษาสเปนcibelina, cebellina (ซีเบลีนา, เซเบยีนา),ภาษาฟินแลนด์soopeli (โซเปลี),ภาษาโปรตุเกสzibelina (ซีเบลีนา), และภาษาละตินยุคกลางzibellina (ซีเบลลีนา) ; และภาษาฝรั่งเศสเก่าsable, saible (ซาบล์, แซบล์) ก็กลายเป็นภาษาละตินยุคกลาง sabellum (ซาเบลลุม) กับภาษาอังกฤษ sable (เซเบิล) ในที่สุด
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับMartes zibellinaที่วิกิสปีชีส์
สีดำ (มุทราศาสตร์)

สีดำ(อังกฤษ:Sable) เป็นภาษามุทราศาสตร์ที่บรรยายลักษณะของผิวตรา(Tincture) ที่เป็นสีดำ ที่อยู่ในกลุ่มผิวตราสีหนักที่เรียกว่า “สี”  ถ้าเป็นการแกะพิมพ์ “ดำ” ก็จะเป็นตาราง หรืออาจจะจารึกด้วยอักษรย่อ “sa.” ของคำว่า “Sable”
ชื่อสีตรามาจากขนสีดำของตัวเซเบิล[1]
ผิวตราสีดำเป็นสัญลักษณ์ของ:
“Sable” ถือว่าเป็น “สี” ในมุทราศาสตร์อังกฤษและฝรั่งเศส และเป็นสีตรงกันข้ามกับ “โลหะ” (สีเงินและสีทอง) แต่ในมุทราศาสตร์เยอรมัน, โปแลนด์ และรัฐอื่นๆ ในยุโรปกลาง “Sable”  มักจะไม่ค่อยใช้เป็นพื้นตราฉะนั้นกางเขนสีดำจึงอาจจะปรากฏบนโล่สีสีแดงได้โดยไม่ผิดกฎ หรือนกสีดำอาจจะปรากฏบนพื้นตราสีน้ำเงินหรือสีแดงได้โดยไม่ผิดกฎมุทราศาสตร์ เช่นในตราแผ่นดินของแอลเบเนียซึ่งทำให้ทราบได้ว่าที่มาของคำว่า “Sable” มาจากกลุ่ม “ขนสัตว์” ไม่ใช่กลุ่ม “สี”
ตัวอย่างเช่นในฮังการีจะเห็นตัวอย่างของสีดำบนพื้นตราสีแดงและน้ำเงินมาตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 ในตราของตระกูล Kanizsai (ได้รับใน ค.ศ. 1519)ที่นิยามว่า
ตราแผ่นดินของโคลอมเบีย

ตราแผ่นดินของโคลอมเบียเริ่มใช้เมื่อวันที่9 พฤษภาคม พ.ศ. 2377 มีส่วนประกอบดังนี้
มีคำขวัญในริ้บบิ้นสีเหลือง เขียนว่า เสรีภาพและความเป็นระเบียบ (สเปน:Libertad y Orden)
ออลเทอร์นาทิฟฮิปฮอป

ออลเทอร์นาทิฟฮิปฮอป(อังกฤษ:alternative hip hop) หรือออลเทอร์นาทิฟแร็ปเป็นแนวเพลงที่อธิบายความกว้างขวางออกไปของแนวเพลงฮิปฮอป โดยออลมิวสิกอธิบายไว้ว่า ออลเทอร์นาทิฟแร็ปหมายถึงกลุ่มฮิปฮอปที่ปฏิเสธเพลงแบบเดิม ๆ ที่มีอยู่ของแร็ปอย่างแก๊งสตา, เบส, ฮาร์คอร์ และปาร์ตี้แร็ปพวกเขาละลายแนวเพลง โดยใส่ฟังก์ป็อป/ร็อกหรือแจ๊ซโซลและเร้กเก้เข้าไป
สตีเฟน ร็อดริก อ้างถึงวงอย่างอาร์เรสเตด เดเวล็อปเมนต์, เบสเฮด และ เดอะ ดิสโพเซเบิล ฮีโรส์ ออฟ ฮิปฮอปริซี เป็นตัวอย่างของออลเทอร์นาทิฟฮิปฮอปโดยมีวงอย่าง อาร์เรสเตด เดเวล็อปเมน และเดอะฟูจีส์ที่ถือเป็นวงแรก ๆ ที่ประสบความสำเร็จในกระแสหลัก และตั้งแต่ช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 90 ค่ายเพลงอย่าง รอว์คุส มีศิลปินที่ประสบความสำเร็จกับแนวเพลงออลเทอร์นาทิฟแร็ปอย่าง  แบล็กสตาร์, ฟาโรห์ มอนช์ และมอส เดฟ
นอกจากนั้นแล้ว ศิลปินในแนวออลเทอร์นาทิฟแร็ปส่วนใหญ่มีแนวโน้มจะมีแฟนในกลุ่มของออลเทอร์นาทิฟร็อกด้วย ซึ่งอาจมากกว่ากลุ่มคนฟังฮิปฮอปหรือป็อป
รัสเซียตะวันตกเฉียงเหนือ

รัสเซียตะวันตกเฉียงเหนือ(อังกฤษ:Northwest Russia) หรือรัสเซียเหนือ(อังกฤษ:Russian North) เป็นตอนเหนือของรัสเซียตะวันตกหรือรัสเซียยุโรปมีพรมแดนติดกับนอร์เวย์ ฟินแลนด์ มหาสมุทรอาร์คติก เทือกเขายูรัล และส่วนที่ทอดยาวไปทางตะวันออกของแม่น้ำวอลกา พื้นที่นี้มีความเกี่ยวพันกับเขตสหพันธ์ตะวันตกเฉียงเหนือบางส่วน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการปกครอง ในอดีตเคยเป็นพื้นที่ของสาธารณรัฐพ่อค้านอฟโกรอดและปัสคอฟ
แม้ว่าภาคตะวันตกเฉียงเหนือจะไม่เคยเป็นหน่วยการเมือง แต่ก็มีเหตุผลบางประการที่จะถือว่าภาคตะวันตกเฉียงเหนือเป็นภูมิภาคที่แตกต่างออกไป แม่น้ำวอลกาเป็นเขตแดนทางเหนือ มีการตั้งถิ่นฐานที่มีความหนาแน่นปานกลางโดยประมาณ พื้นที่ทางตอนเหนือถือเป็นแหล่งขนสัตว์เป็นหลัก ด้านตะวันตกเป็นแหล่งหลักของกระรอกซึ่งมีความต้องการสูงในช่วงยุคกลาง ขนหรูหราโดยเฉพาะเซเบิลส่วนใหญ่มาจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ซากิริ (เก็นโซซุยโคเด็น)

ซากิริ(อังกฤษ:Sagiri) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็นปรากฏตัวในภาค V และเป็นทำงานอยู่ในสำนักงานนักสืบโอโบโระ
ชื่อ: ซากิริดวงดาวประจำตัว: จิเคียว (Chikyou)บ้านเกิด: ไม่ปรากฏอายุ: 22 ปี (ซุยโคเด็นภาค V)เผ่าพันธุ์: มนุษย์รูนที่ถือครอง: ไม่ปรากฏครอบครัว: ไม่ปรากฏสถานะ: ตัวแทนของนักสืบโอโบโระ, อดีตนักฆ่าประตูโลกปีศาจสถานที่อยู่ปัจจุบัน: เรือนักสืบโอโบโระสงครามที่เข้าร่วม: สงครามกลางเมืองในฟาเลน่า
ซากิริเป็นนักฆ่าจากประตูโลกปีศาจ เธอได้ถูกฝึกมาเพื่อคอยรับคำสั่งในการฆ่าคนตั้งแต่เด็ก ก่อนที่เธอจะเข้าใจอะไรเกี่ยวกับชีวิตของมนุษย์
หัวหน้าของประตูโลกปีศาจนั้นเชื่อว่า ถ้าหากมีเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ยิ้มใส่เป้าหมายที่ต้องการจะฆ่าแล้วล่ะก็ จะทำให้อีกฝ่ายไม่ระวังตัว 
ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ซากิริต้องฝึกยิ้มอยู่ตลอดเวลาไม่ว่าเธอจะอยู่ในอารมณ์ไหนก็ตาม หนึ่งในจำนวนคนที่ถูกซากิริฆ่าไปนั้นคือพ่อของนาคุละซึ่งเป็นหัวหน้าของอาเมส
หลังจากที่ประตูโลกปีศาจได้ถูกล้มเลิกไป ซากิริได้ถูกโอโบโระและชิกุเระพาตัวไปเพื่อทำธุรกิจร่วมกันซึ่งก็คือบริษัทนักสืบ โดยที่ซากิรินั้นจะรับหน้าที่เป็นผู้สืบสวน และบ่อยครั้งที่เธอมักจะกระตุ้นให้ชิกุเระที่ขี้เกียจลุกขึ้นมาทำงานของเขา หลังจากนั้น เธอได้พบกับองค์ชายเฟรอาดัวร์ ฟาเลนาสซึ่งมาจ้างโอโบโระให้ตรวจสอบข้อมูลของตระกูลบาโรส โดยที่เธอและชิกุเระก็รับหน้าที่ในการสืบครั้งนี้
ภายหลังที่โอโบโระได้เข้าร่วมกองทัพในสงครามกลางเมืองในฟาเลน่า ซากิริปฏิเสธที่จะเข้าร่วมกองทัพด้วยและเอ่ยขอโทษ เนื่องจากเธอไม่ต้องการที่จะฆ่าใครอีกแล้ว ซึ่งโอโบโระเองก็ยอมรับข้อเสนอนี้และยังให้ซากิริพักอยู่กับตน ถึงแม้ว่าซากิริจะยังไม่ใช่คนในกองทัพ แต่เธอก็ยังคอยช่วยในการสืบสวนและวางกับดักตามที่ลูเครเทียได้ขอร้องเอาไว้ที่เมืองโดราท
แต่เรื่องทั้งหมดก็สิ้นสุดลง หลังจากนาคุละได้เดินทางมาเพื่อล้างแค้นให้พ่อของเขา แต่โอโบโระและชิกุเระก็ได้ออกมาปกป้องเธอเอาไว้ 
และด้วยเหตุผลที่ประตูโกลปีศาจได้กลายเป็นกองทัพที่ทำงานให้กับก็อดวิน นาคุละจึงตัดสินใจที่จะร่วมกองทัพกับองค์ชาย โดยที่เขาได้บอกกับซากิริเอาไว้ว่า เขาจะมาตัดสินเรื่องของพ่อที่ซากิริฆ่าไว้กับเธอในภายหลัง ซึ่งซากิริเองก็ยอมรับข้อตกลงนี้และจะไม่หนีไปไหนพร้อมเข้าร่วมกับกองทัพองค์ชายด้วย
รอยยิ้มของซากิรินั้นไม่จางลงเลยตั้งแต่ที่ประตูโลกปีศาจถูกยุบลงไปเมื่อ8ปีก่อน และถึงแม้ว่าสงครามกลางเมืองในฟาเลน่าจะจบลงแล้ว
แต่เธอก็ยังกลับมาทำงานทำงานนักสืบและรอยยิ้มของเธอก็ยังคงมีอยู่เสมอมา
วงศ์ย่อยเพียงพอน

วงศ์ย่อยเพียงพอนหรือวงศ์ย่อยวีเซลเป็นวงศ์ย่อยของวงศ์เพียงพอน(Mustelidae) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Mustelinae เป็นวงศ์ที่แยกออกมาจากวงศ์Lutrinaeหรือ นาก สมาชิกในวงศ์ย่อยนี้เหมือนกับวงศ์เพียงพอน ได้แก่วีเซล,มาร์เทิน, วูล์ฟเวอรีน หรือมิงค์ เป็นต้น
คิม จี-อุง

คิม จี-อุง(เกาหลี:김지웅,อักษรโรมัน:Kim Ji-woong; เกิด 14 ธันวาคม ค.ศ. 1998) เป็นนักแสดง นักร้อง และนายแบบชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นอดีตสมาชิกของวงบอยแบนด์เกาหลีใต้ INX และเปิดตัวในฐานะนักแสดงในเว็บซีรีส์เรื่องเดอะสวีทบลัด(2021) เขามีชื่อเสียงจากบทบาท คิม จุน-โฮ จากเรื่องคิสเซเบิลลิปส์(2022) และต่อมาในปี 2023 เขาได้เข้าแข่งขันรายการบอยส์แพลนเน็ตและได้เดบิวต์เป็นไอดอลวงซีโรเบสวันโดยมีผลงานเพลงเดบิวต์คือ "In bloom" ในอัลบั้ม 1st Mini Album (Youth In The Shade)
คิม จี-อุงเกิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1998 ในเมืองว็อนจูจังหวัดคังว็อนประเทศเกาหลีใต้เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมพย็องว็อน (เกาหลี:평원중학교)
อ้างอิงผิดพลาด: มีป้ายระบุ<ref>สำหรับกลุ่มชื่อ "lower-alpha" แต่ไม่พบป้ายระบุ<references group="lower-alpha"/>ที่สอดคล้องกัน
紫貂

紫貂(学名：Martes zibellina)，也叫黑貂、林貂，为哺乳纲食肉目鼬科动物。
紫貂形似黄鼬，体长30－40厘米，尾巴短而粗，长约11－19厘米，末端毛很长，耳朵大；身体为暗褐色，头部颜色较浅；爪很尖利，适合于爬树。
紫貂是一种特产于亚洲北部的貂属动物。它们分布于乌拉尔山、西伯利亚、蒙古、中国东北以及日本北海道等地。紫貂以其皮毛闻名，黑色的皮毛价值最高。
紫貂是在白天活动的猎食者。它们通过嗅觉和听觉猎取小型猎物，包括花栗鼠、松鼠、老鼠、小鸟和鱼类。有时它们也吃浆果和松果。
紫貂大多在森林的地面上筑巢，在天气恶劣或遭遇捕杀时下，它们会躲在巢穴中，甚至将食物储藏在里面。紫貂是一种比较凶残的动物，但驯养的紫貂也常常显得活泼好动而且比较“温驯”。
紫貂的皮毛称为貂皮，在中国只产于东北地区，与“人参、鹿茸”并称为“东北三宝”。现已被中国列为一级保护动物，严禁捕猎野生的紫貂。
紫貂角岛

紫貂角岛（英語：Cape Sable Island），当地称为开普岛（英語：Cape Island），是加拿大新斯科舍半岛最南端的一个小岛。它的名称有时与紫貂岛混淆。在历史上紫貂角岛面积比今天的岛屿要大得多，在19世纪发现的时候，它覆盖了新斯科舍省阿盖尔地区（英语：Municipality of the District of Argyle）的紫貂角（Cape Sable）。该岛横跨内格罗角（英语：Cape Negro, Nova Scotia）（巴卡罗）至谢博格（英语：Chebogue, Nova Scotia）的海域。
貂屬

貂屬（学名Martes）是食肉目鼬科动物中的一屬。貂屬动物分佈於歐亞與北美地區，生活環境很多樣化，以松鼠等嚙齒動物为主食，亦會捕食各種的鸟類、鳥蛋和魚類。
[在维基数据编辑]
四大天王

四大天王或四天王（梵語：चतुर्महाराज，Caturmahārājakayikas），又稱護世四天王或稱四大金剛，是佛教中的護法神，二十諸天中的四位天神，位於天界第一重天。
四天王天，又叫四大天王天、四王天、四大王众天等。根据佛教经典，須彌山腹有一山，名犍陀羅山（犍陀罗义爲香行、香遍），有四山頭，各住一山各護一天下（四大部洲，即東勝神洲、南瞻部洲、西牛賀洲、北俱蘆洲），故又稱護世四天王（लोकपाल，lokapala，义爲“世护”、“方位护法”） ，是六欲天之第一重。该天与一大世界的日、月等平面，日月星宿上又有日月星宿天，在其下有坚手天、持鬘天、常放逸天，是四天王部署多福鬼所居，故也算在四天王天中。
祂们的神像通常分列在蓮宗與禪宗佛寺的第一重殿兩側，因此又稱天王殿。
四大天王分別是：
中国有贴门神的习俗，四天王也常见于门神形象。
神魔小說《封神演義》中，與此相關的角色為殷商軍鎮守佳夢關的四位將領，他們互為兄弟，被稱為魔家四將，姓名分別為魔禮青、魔禮紅、魔禮海、魔禮壽。在書中第四十回初亮相時，四人的法寶分別為青雲劍（另有一杆长枪或曰虎头枪）、琵琶（另有一根枪）、混元傘（另有一把画戟）、花狐貂（另有双鞭或曰双锏）。在第四十一回中，四人皆被西歧大將黃天化打死。
到了書末第九十九回姜子牙封神之際，四人皆列入「封神榜」上，受封為「四大天王」。其中魔禮青受封「增長天王」，掌青光寶劍（即青雲劍），職司「風」；魔禮紅受封「廣目天王」，掌碧玉琵琶，職司「調」；魔禮海受封「多文天王」，掌混元珠傘，職司「雨」；魔禮壽受封「持國天王」，掌紫龍金花虎貂（即花狐貂），職司「順」。
「四大天王」的称谓在汉语中常借来形容各領域的四人组合，如香港乐坛的「四大天王」。此种用法亦存在于東亞文化圈，如日本德川四天王等，详情可见四大天王 (消歧义)。
鍾靈

鍾靈，金庸武俠小說《天龍八部》人物，機靈可愛、明豔照人，養有1隻會咬敵人的閃電貂，是段譽遇到的首位妹子玩伴，結局成為賢妃。段正淳、情婦“俏藥叉”甘寶寶之女，養父是「見人就殺」钟萬仇。其历史原型为大理宪宗段和誉的妃子鍾賢妃。
鍾靈是大理國鎮南王段正淳、其情婦「俏夜叉」甘寶寶之親女，養父是甘寶寶之夫「見人就殺」钟萬仇，但鍾靈、钟萬仇一直不知道鍾靈是段正淳女兒這事實。從小住在萬劫谷，養了一隻閃電貂，毒性強烈，靈動之極。她與段譽第一次會面在大理無量山中，穿著翠綠小鞋，帶著閃電貂坐在樑上，其時無量劍派正在比試武藝，段譽譏笑龔姓漢子摔倒，於是被無量劍派攻擊，鍾靈便放閃電貂解救之，無量劍派要她下來，鍾靈又放閃電貂咬之，後來被神農幫困在無量山上，段譽找木婉清救她。在自家萬劫谷中，段譽、木婉清被迫服下名為「陰陽合和散」的春藥，但因眾人都認為二人為兄妹而不得成婚，鍾靈便試圖解救他們，但後來被大理三司之一「司徒」華赫艮挖地洞偷偷和木婉清掉包。鍾靈出场很早，但萬劫谷救出木婉清之後她的戲份一直很少，下次出現，是在少室山下，段譽正受重傷，鍾靈細心對待，後來便和段譽同行。後來和段譽諸人前往西夏應召駙馬時，與木婉清巧遇，並從木婉清口中得知自己的身世和自己和段譽的關係。在世紀新修版中，由於段譽的真實身世證實2人不是親生兄妹，鍾靈得以成為段譽的妻子，封賢妃。
诺基亚 (市镇)

诺基亚（芬蘭語：Nokia）是芬兰皮尔坎马区一个使用“城市”称号的市镇，位于坦佩雷以西15公里处。市镇面积为347.84平方公里，2023年人口数量为35,652人。通信产业诺基亚公司即于1865年在此地建立。
諾基亞很久以来属于旧时的大皮尔卡拉地区（Suur-Pirkkala）。大皮尔卡拉区在1922年分拆成两个市镇：南皮尔卡拉和北皮尔卡拉。北皮尔卡拉在1937年取得集镇（kauppala）的地位，次年更名为諾基亞。1977年随着新的市镇法的实施而成为一个城市。
据通常的解释，诺基亚芬兰语的原词Nokia源于芬兰语古字nois（复数：nokia）或者nokinäätä，意为“紫貂”。当紫貂在芬兰被狩猎绝种后，这个单词就指现在还在该地区出没的任何深色皮毛的动物，如貂屬动物。然而，後來的研究似乎表明，芬蘭從未有紫貂居住过，而nois这个名字實際上是指欧亚河狸。
美洲水鼬

美洲水鼬（學名：Neovison vison，英語：American mink，俗稱水貂）是鼬科的一个半水栖物种，原产自北美洲，但由于人类的活动，其分布范围已经扩张至欧洲、南美洲的诸多地区。由于分布范围较广，美洲水鼬被國際自然保護聯盟认定为无危物种。自从海貂绝种以来，美洲水鼬成为水鼬（英语：Neovison）属唯一一个现存的物种。美洲水鼬是一种肉食動物，进食大鼠、鱼类、 甲壳动物、蛙类和鸟类。在欧洲，由于是外來物種，它已经被归类为入侵物种——人们认为它与歐洲水鼬、比利牛斯鼬鼹和水䶄种群数量的减少有着直接的关系。此外，美洲水鼬也经常被人为饲养以取其毛皮。它是世界上最常见的生产毛皮的动物，在经济活动中的重要性超过了銀狐、紫貂、貂屬和臭鼬。
2020年爆發的2019冠狀病毒病疫情，被發現極易在水貂養殖場蔓延並產生變異病株，導致丹麥、西班牙、荷蘭、美國等主要水貂毛皮生產國都陸續撲殺共1700多萬隻水貂。
貂鼠

貂鼠，又叫貂，貂一種，獸一種。生物上歸入鼬科貂屬，拉丁學名Martes zibellina。貂鼠嘅皮叫貂鼠皮，可以造皮草。貂鼠生喺東北亞，氣候寒冷嘅地方。
以往由於毛皮，野外畀人獵殺。現今貂鼠皮多數係養殖得來。
英文叫Sable。
如果Pet Pet識講嘢

《如果Pet Pet識講嘢》（英文：When Pets Speak）係香港奇妙電視有限公司製作嘅寵物節目，由劉沛蘅同涂毓麟主持。節目由2020年11月7號到2021年1月23號，逢禮拜六22:30－23:00，喺香港開電視首播。節目介紹訪問唔同寵物主人，分享人同動物之間嘅交流。
बारोक (अंगूर)

साँचा:Infobox grape variety
बारोक(अंगूर) (अक्सर इसेबार्रोकीभी लिखा जाता है) एक प्रकार का अंगूर है जिससे सफेद फ्रांसीसी शराब बनती है और जिसे मुख्य रूप से दक्षिण पश्चिम फ्रांस के टर्सन क्षेत्र में उगाया जाता है। इससे अखरोट के स्वाद वाली बहुत ज्यादा नशीली शराब बनाई जा सकती है।अंगूर से बनने वाली शराब की पहचान करने वालों को संदेह है कि यह अंगूर शायद फोले ब्लॉन्श (Folle Blanche) (जोबॉर्देलेजा जूरिया(Bordeleza zuria) कापर्यायवाचीयहै) और सॉविग्नॉन ब्लॉन्क (Sauvignon blanc) का एक संकरण हो सकता है।
हालांकि इस अंगूर का सटीक मूल स्पष्ट नहीं हैं, अंगूर से बनने वाली शराब की पहचान करने वालों का मानना है कि यह फ्रांसीसी सफेद अंगूर फोले ब्लॉन्श और सॉविनन ब्लॉन्क के संकरण से बना है।कभी फ्रांस के पूरे दक्षिण-पश्चिमी हिस्से में इसकी पैदावार की जाती थी, लेकिन आज इसका रोपण मुख्य रूप से लैंड्स विभाग तक ही सीमित रह गया है जिसके तहत टर्सन के शराब क्षेत्र काविन डेलिमिते दे क्वालिते सुपेरियोर(Vin délimité de qualité supérieure)(VDQS) शामिल है। 20 वीं सदी में शराब उत्पादकों के बीच भुरभुरे फफूंद के प्रति प्रतिरोधी होने की वजह से बारोक (अंगूर) लोकप्रिय होने लगा और जिसने अंगूर की कई किस्मों को काफी नुकसान भी पहुंचाया. हालांकि, 1980 के दशक तक अंगूर विलुप्त होने के कगार पर खड़ा था क्योंकि लैंड्स में अंगूर के बाग खत्म किए जाने लगे थे और उनके स्थान पर दमीन को अन्य कृषि और विकास के कार्य के लिए परिवर्तित किया जाने लगा था।
शराब इतिहासकार और विशेषज्ञ जैन्सिस रॉबिन्सन ने लिखा है कि इयूजेनी-लेस-बैंस में मिशेलिन से अनुमोदित तीन सितारा रेस्तरांलेस प्रेस देयूजेनी(Les Prés d'Eugénie) के मालिक खानसामा मिशेल गेरार्ड की कोशिशों की वजह से बारोक अंगूर को विलुप्त होने से बचाया जा सका था। टर्सन में गेरार्ड ने अपनी और पत्नी के मालिकाना वाली शराब रियासत में बारोक (अंगूर) पर आधारित खुशबूदार अत्यधिक नशीली विभिन्न प्रकार की शराब के उत्पादन में रुचि को पुनर्जीवित किया और आलोचकों ने जिसे दिलचस्प करार दिया.
यह अंगूर फ्रांस के दक्षिण-पश्चिम में टर्सन के शराब क्षेत्र की खासियत है, क्योंकि दुनिया के किसी अन्य हिस्से में बहुत कम ही इसका रोपण किया जाता है।
बारोक (अंगूर) बेहद ही नशीली शराब बनाता है जिसमें अल्कोहल का स्तर और वजन काबिले गौर होता है। इसमें सॉविग्नॉन ब्लॉन्क (Sauvignon blanc) की तरह सुगंध की विशेषताएं होती हैं।
वर्षों से बारोक (अंगूर) के कई पर्यायवाची हैं जिनमें बाराके (Barake), बारोका (Baroca), बारोक (Baroke), बारोक (Barroque), ब्लॉन्क बॉर्देलेस (Blanc Bordelais), बॉर्देलेस (Bordelais), बॉर्देलेस ब्लॉन्क (Bordelais Blanc), बॉर्देलेजा जूरिया (Bordeleza zuria), बोदेल्स (Boudales), बोर्देल्स (Bourdales), क्लावेरी ब्लॉन्क (Claverie Blanc), एस्क्रिपेत फोले (Escripet folle), मस्काडेले डे नेट्स (Muscadelle de Nates, पेतित बॉर्देलेस (Petit Bordelais) प्लांट बॉर्देलेस (Plant Bordelais) और सेबल ब्लॉन्क (Sable blanc) शामिल हैं।
2024 ग्रीष्मकालीन ओलंपिक में भारत

भारत26 जुलाई से 11 अगस्त 2024 के बीचपेरिस, फ्रांस गणराज्य में2024 ग्रीष्मकालीन ओलंपिकमें प्रतिस्पर्धा कर रहा है। इस देश ने1900 ग्रीष्मकालीन ओलंपिकमें अपनी शुरुआत की थी। भारतीय एथलीट1920के बाद से ग्रीष्मकालीन ओलंपिक खेलों के हर संस्करण में दिखाई दिए हैं और खेलों के इस संस्करण नेग्रीष्मकालीन ओलंपिकमें देश की 26वीं उपस्थिति को चिह्नित किया है।
भारतीय ओलंपिक संघको 1927 मेंअंतर्राष्ट्रीय ओलंपिक समितिद्वारा मान्यता दी गई थी।हालाँकि, इस समय तक, राष्ट्र ने अपना पहला ग्रीष्मकालीन ओलंपिक1900 पेरिस ओलंपिकमें शुरू कर दिया था और1920और1924में दो और ग्रीष्मकालीन ओलंपिक खेल पहले ही पूरे कर लिए थे।भारतीय एथलीट 1920 के बाद से ग्रीष्मकालीन ओलंपिक खेलों के हर संस्करण में दिखाई दिए हैं और खेलों के इस संस्करण ने ग्रीष्मकालीन ओलंपिक में देश की 26वीं उपस्थिति को चिह्नित किया है।
खेलों के लिए भारतीय दल में 117 एथलीट (110 प्रतिस्पर्धी और 7 वैकल्पिक) के अलावा 118 सहायक कर्मचारी और 22 अधिकारी शामिल थे।गगन नारंगको मिशन का शेफ औरशिवा केशवनको डिप्टी नियुक्त किया गया।पी॰वी॰ सिंधुऔरअचंत शरत कमलउद्घाटन समारोह के लिए नामित ध्वजवाहक थे।इस वर्ष के आयोजन में भारत के लिए दो पदक जीतने वालीमनु भाकरऔर भारतीय हॉकी टीम के गोल कीपर पी आर श्रीजेश को समापन समारोह के लिए ध्वजवाहक नियुक्त किया गया है।
ओलंपिक इतिहास में पहली बार भारत ने अपने खुद के घर का उद्घाटन किया। इंडिया हाउस की स्थापना रिलायंस फाउंडेशन और भारतीय ओलंपिक संघ द्वारा की गई थी। पेरिस के पार्क डे ला विलेट में स्थित यह घर मेहमानों को भारतीय एथलीटों का जश्न मनाने के साथ-साथ संस्कृति और आतिथ्य का आनंद लेने का अवसर भी प्रदान करता है।
भारत ने तीन कांस्य पदक जीते, सभी निशानेबाजी से आए।मनु भाकरने महिलाओं की 10 मीटर एयर पिस्टल स्पर्धा में कांस्य पदक जीता और भारत के लिए ओलंपिक पदक जीतने वाली पहली महिला निशानेबाज बन गईं। मिश्रित 10 मीटर एयर पिस्टल टीम स्पर्धा में, उन्होंने सरबजोत सिंह के साथ मिलकर एक और कांस्य पदक जीता और इस प्रक्रिया में, भारत के स्वतंत्र होने के बाद एक ही ओलंपिक में दो पदक जीतने वाली पहली भारतीय बन गईं। स्वप्निल कुसाले द्वारा पुरुषों की 50 मीटर राइफल थ्री पोजीशन स्पर्धा में एक और कांस्य के साथ, भारत ने पूरे ओलंपिक में शूटिंग में अपना सातवां पदक जीता।