พระธรรมเสนานี (ฟุ้ง ปุณฺณโก)

พระธรรมเสนานี (ฟุ้ง ปุณฺณโก)นิยมเรียกว่า“หลวงพ่อฟุ้ง"หรือ"ท่านเจ้าคุณฟุ้ง"อดีตผู้รักษาการเจ้าอาวาสวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหารอดีตผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหารอดีตเจ้าคณะเขตพระนคร อดีตเจ้าคณะอำเภอพระนคร อดีตเจ้าคณะกิ่งอำเภอบางกอกใหญ่ และอดีตเจ้าคณะแขวงนอก
ชื่อฟุ้งนามสกุลเครือรัตน์ชาตะ วันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2440 (วันพฤหัสบดี ขึ้น 8 ค่ำ เดือน 9 ปีระกา) ณ บ้านท้องคุ้ง ตำบลบางแก้ว อำเภอเมือง เมืองอ่างทอง (ปัจจุบันอยู่ในเขตตำบลโพสะ อำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง)
เป็นบุตรคนที่ 6 ในจำนวน 9 คน ของนายป๊าด นางเพิ่ม นามสกุล เครือรัตน์
เมื่อต้นปี พ.ศ. 2451 บิดาและมารดาได้พาไปฝากเป็นศิษย์วัด ให้ได้รับการศึกษาเล่าเรียนจากพระปลัดปั้น เจ้าอาวาสวัดบางค้ออำเภอบางใหญ่จังหวัดนนทบุรีซึ่งมีศักดิ์เป็นญาติฝ่ายมารดา
ครั้นถึงเวลาใกล้เข้าพรรษาในปีนั้นพระศากยบุตติยวงศ์ (เผื่อน ติสฺสทตฺโต)วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม (ภายหลังได้รับสถาปนาเป็น สมเด็จพระวันรัต) ได้ไปถวายสักการะทำวัตรแก่พระปลัดปั้น ผู้เป็นพระกรรมวาจาจารย์ เนื่องในการเข้าพรรษา พระปลัดปั้นจึงฝากฝังท่านให้มาอยู่กับพระศากยบุตติยวงศ์ (เผื่อน ติสฺสทตฺโต)ที่วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม เพื่อให้ได้ศึกษาอักษรสมัยภาษาไทยและพระปริยัติธรรม
โดยอยู่คณะเหนือ น. 15 กับพระศากยบุตติยวงศ์ (เผื่อน ติสฺสทตฺโต)ผู้เป็นพระอาจารย์ตลอดมา จวบจนอุปสมบทได้ 12 พรรษา จึงย้ายมาอยู่กุฏิหมู่ใหญ่ คณะแถวใต้ ต. 34 แทนพระอาจารย์ จวบจนถึงวันมรณภาพ
บรรพชาเป็นสามเณรวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2456 (วันอาทิตย์ ขึ้น 10 ค่ำ เดือนอ้าย ปีฉลู) ณ วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม โดยมีพระธรรมเจดีย์ (เข้ม ธมฺมสโร)(ภายหลังได้รับสถาปนาเป็น สมเด็จพระพุฒาจารย์) เป็นพระอุปัชฌาย์
อุปสมบทวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2460 (วันพุธ ขึ้น 1 ค่ำ เดือน 8 ปีมะเส็ง) ณพัทธสีมาวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม โดยมี
พระธรรมเจดีย์ (เข้ม ธมฺมสโร)วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม (ภายหลังได้รับสถาปนาเป็น สมเด็จพระพุฒาจารย์) เป็นพระอุปัชฌาย์
พระศากยบุตติยวงศ์ (เผื่อน ติสฺสทตฺโต)วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม (ภายหลังได้รับสถาปนาเป็น สมเด็จพระวันรัต) เป็นพระกรรมวาจาจารย์
พระครูสมุหวรคณิสสรสิทธิการ (เลียบ ปุญฺญสิริ)วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม (ภายหลังได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็น พระเทพสิทธินายก เจ้าอาวาสวัดเทวราชกุญชรวรวิหาร) เป็นพระอนุสาวนาจารย์
ได้รับฉายาทางพระพุทธศาสนาว่า"ปุณฺณโก"(อ่านว่า ปุน - นะ - โก)
ท่านได้รับความไว้วางใจจะให้เป็นเจ้าอาวาสวัดต่างๆ จำนวน 17 วัด 21 ครั้ง แต่ปฏิเสธ ดังเอกสารเขียนด้วยลายมือของท่าน ระบุว่า
"เขา จะให้เปนเจ้าอาวาส
๑ วัดท้องคุ้ง อ่างทอง
๒ วัดมหรรณ์ พระนคร
๓ วัดชนะสงคราม พระนคร
๔ วัดราชนัดดา พระนคร
๕ วัดราชบุรณะ พระนคร
๖ วัดเทพธิดา พระนคร
๗ วัดนางชี ธนบุรี
๘ คูหาสวรรค์ ธนบุรี ครั้งที่ ๑
๙  คูหาสวรรค์ ธนบุรี ครั้งที่ ๒
๑๐ วัดชัยฉิมพลี ธนบุรี
๑๑ วัดสิทธาราม ธนบุรี ครั้งที่ ๑(สันนิษฐานว่า คือ วัดราชสิทธาราม)
๑๒ วัดสิทธาราม ธนบุรี ครั้งที่ ๒(สันนิษฐานว่า คือ วัดราชสิทธาราม)
๑๓ วัดท่าพระ ธนบุรี
๑๔ วัดอรุณ ธนบุรี
๑๕ วัดหงษ์ ธนบุรี
๑๖ วัดอัมริน ธนบุรี
๑๗ วัดช่องลม สมุทรปราการ(ที่ถูกต้อง คือ สมุทรสาคร)
๑๘ วัดตึกมหาชัย สมุทรปราการ(ที่ถูกต้อง คือ สมุทรสาคร)
๑๙ วัดพระเชตุพน ๓ หน"
พระธรรมเสนานี (ฟุ้ง ปุณฺณโก) อาพาธปวดหัวเข่า และสะอึกเป็นประจำ รักษาไม่หาย ครั้งสุดท้ายก่อนมรณภาพประมาณ 1 สัปดาห์ ท่านฉันภัตตาหารไม่ได้ ส่งผลให้สังขารทรุดลง คณะศิษย์จึงพาไปตรวจสุขภาพและเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลศิริราชแต่ท่านไม่ยอมอยู่พักรักษาตัว ถึงกับลั่นวาจาว่า"ฉันขอตายที่กุฏิ"
วันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2527 ท่านบอกให้ศิษย์หยิบผ้าไตรครองของท่านมาเข้าไตร แล้วกล่าวว่า"ฉันจะทำพิธี แล้วจะไป"
ต่อมา วันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2527 เวลา 18.00 น. ท่านให้ศิษย์ไปนำพัดยศของท่าน พร้อมทั้งขันน้ำพระพุทธมนต์และหญ้าคามาให้ จากนั้นจึงพรมน้ำพระพุทธมนต์แก่บรรดาศิษย์ และในคืนเดียวกันนั้น (เข้าสู่วันที่ 21 สิงหาคม) เวลา 03.15 น. จึงถึงแก่มรณภาพด้วยอาการสงบณ กุฏิ คณะ ต. 34 วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม กรุงเทพมหานคร สิริอายุ 87 ปี 15 วัน อุปสมบทได้ 67 พรรษา