davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Type de cuisine japonaise

De nombreuxtypes de cuisine japonaiseexistent, codifiant à la fois la préparation des plats mais aussi la manière de les déguster. Elles peuvent être classées en trois grands types :washoku,yōshokuet la cuisine sino-japonaise.
Lewashoku, est une cuisine japonaise développée avant l'ère Meiji(1868-1912). C'est la cuisine traditionnelle du Japon, qui s'est développée au cours de l'histoire et connaît de nombreuses variantes et spécificités locales. Les recettes importés par les jésuites portugais auXVIsiècle, dont lestenpuraet lestonkatsuen font partie.
Parmi les déclinaisons de la cuisine traditionnelle,washoku, on peut citer :
Si lacuisine d'Okinawa, typique de l'archipel Okinawaest très différente de celle du reste de l'archipel japonais et reste la plus connue en dehors du Japon, il existe aussi de nombreusesspécialités régionales japonaises.
Yōshokuest la cuisine occidentale introduite pendant l'ère Meiji(1868-1912) : les idées et menus de l'Ouest ont été introduits et adaptés aux goûts et ingrédients locaux. Ces recettes adaptées sont pour la plupart considérées comme japonaises dans les cultures dont elles sont originaires ; inversement, au Japon, elles restent souvent en dehors de la cuisine traditionnelle japonaise, même si elles font partie du patrimoine culinaire japonais.
La cuisine sino-japonaise, introduite de Chine elle aussi pendant l'époque Meiji, qui n'appartient pas à la cuisineyōshokucar non-occidentale. Des plats très consommés au Japon proviennent de cette cuisine comme lesramen, leshabu-shabuou encore lesgyoza.
Osechi

Osechi-ryōri(御節料理code: ja is deprecated, masakan osechi)adalahmasakanyang disiapkan untuk menandai pergantianmusim, dan sekarang digunakan untuk menyebut berbagaimakananistimewa untuk merayakantahun barudiJepang. Sering cuma disebutosechiataushōgatsu-ryōri(正月料理code: ja is deprecated, masakan tahun baru).
Makanan tahun baru ditata rapi di dalam kotak kayu bersusun yang disebut jūbako(重箱code: ja is deprecated). Pada umumnya hanya lauk yang ditata di dalam kotak kayu bersusun yang bisa disebut masakan osechi. Kotak kayu bersusun untuk masakan osechi dipercaya sebagai perlambang keberuntungan yang berlipat-lipat.
Dalambahasa Jepang, istilah "osechi" dulunya berarti pergantianmusimyang dikenal dengan sebutansechi-nichiatausekku. Hari pergantian musim dirayakan dengan memasak makanan khusus yang disebut Osechi-ryōri (masakan pergantian musim).
Sejak zaman dulu, awal tahun baru (tanggal 1 bulan 1) merupakan salah satu hari pergantian musim (sechi-nichi) untuk merayakan kepulangan dewa padi ke gunung. Di zaman sekarang, perayaan tahun baru merupakan satu-satunya perayaan pergantian musim yang tersisa di Jepang, sehingga istilah osechi hanya digunakan untuk makanan tahun baru.
Secara tradisional, osechi terdiri dari:
Macam makanan kecil untuk teman minum sake, dan sayur-sayuran untuk dimasak nishime berbeda-beda menurut daerahnya di Jepang.
Sebagian besar makanan osechi dimasak sangat manis, asin, atau diacar dengan cuka. Makanan juga harus dimasak hingga betul-betul kering agar tahan lama. Selama tahun baru, orang dilarang menyalakan api karena dewa api dipercaya bakal marah melihat orang memasak. Kebiasaan tidak memasak selama hari tahun baru sudah ada di Jepang sejak paruh keduazaman Heian. Tradisi tidak memasak pada awal tahun mungkin dibuat agar ibu rumah tangga bisa sedikit beristirahat.
Di zaman sekarang, osechi sering berarti makanan mewah untuk tahun baru. Makanan osechi bukan saja berupa makanan khas Jepang yang dimasak dengan kecap asin, gula, atau mirin, tapi bisa juga berupa makanan Barat dan makanan Cina. Masakan osechi ala Barat disebut seiyō-osechi(西洋お節code: ja is deprecated), sedangkan masakan osechi ala Tionghoa disebut chūkafū osechi(中華風お節code: ja is deprecated). Makanan osechi yang dulunya merupakan masakan rumah sekarang bisa dipesan ditoko swalayan,rumah makan, dantoko kelontong.
Secara tradisional kotak kayu (jūbako) untuk masakan osechi terdiri dari 5 susun, walaupun kotak bersusun tiga juga lazim dijumpai sekarang. Kotak kayu dihitung dari atas dan diberi nama:ichi no jū,ni no jū,san no jū,yō no jū, dango no jū, yang berarti tumpukan kotak nomor 1 hingga nomor 5. Kotak nomor 4 tidak disebutshi no jū, karena angka 4 (shi) terdengar sama dengan "shi" yang berarti "mati". Berdasarkan alasan yang sama, kotak nomor 4 pada kotak bersusun empat disebutgo no jū.
Niboshi

Niboshi(煮干しcode: ja is deprecated)adalah ikansardenkecil yang dikeringkan (kadang-kadang salah diterjemahkan sebagaiikan asin).Niboshiadalah salah satu dari banyak varietas dari ikan kering kecil yang dikonsumsi digunakan di seluruhAsiasebagai makanan dan sebagai bumbu untuksupkaldu dan masakan lainnya.
DiJepang,niboshidashiadalah salah satu bentuk yang lebih umum daridashi. Ia terkenal sebagai bahan dasar kaldu untuk membuatsup miso.Niboshi dashidibuat dengan merendamniboshipolos diair. Jika dibiarkan semalam atau dibiarkan hampir mendidih, rasanya akan bercampur dengan air dan membuat kaldu menjadi enak.
Niboshijuga dimasak dan disajikan sebagai makanan ringan dan sebagai salah satu makanan simbolik untuk membuatosechiJepang selamaTahun Baru. Tazukuri (sarden goreng manis dan gurih untuk Tahun Baru) yang dibuat dengan cara menggoreng sarden kering dan kemudian ditambahkan campurankecap,gula,mirin, dan biji wijen putih yang digoreng tanpa minyak.
Sumire Uesaka

Sumire Uesaka(上坂すみれUesaka Sumire) adalah seorangpengisi suaradanpenyanyiasalJepang. Ia bergabung dengan Space Craft Entertainment. Ia lahir pada 19 Desember 1991 di Kanagawa. Ia berhasil mendapatkan penghargaan sebagai Aktris Pendatang Baru Terbaik di ajang Penghargaan Seiyu ke-10dan kemudian memulai debutnya sebagai penyanyi pada April 2013 dibawah perusahaan rekamanKing Records.
Sumire Uesaka mulai menjadi tamu langganan di program radio webWeb radio @ Dengeki-Bunkopada September 2009.Kemudian pada April 2010, ia menjadi mahasiswi Fakultas Studi Asing diUniversitas Sophiadengan jurusan bahasa Rusia,dan mengumumkan kelulusannya pada 27 Maret 2014. Ia sudah menjadi anggota dari bagian pengisi suara di Space Craft Entertainment sejak bulan April 2011.Ia sendiri sudah menjadi penyiar radio di program radio webA&G NEXT GENERATION Lady Go!!sejak bulan Oktober 2011.Akhirnya pada tahun 2012, ia memainkan pemeran utama pertamanya dianimesaat ia memerankan pemeran utama perempuan di anime berjudulPapa no Iu Koto wo Kikinasai!.
Ia memiliki ketertarikan yang besar terhadap negara Rusia dan Uni Soviet. Ia mulai memfokuskan perhatiannya terhadap studi mengenai Rusia ketika ia mendengarLagu Kebangsaan Uni Sovietsaat kelas satuSMA. Ia akhirnya mengunjungi Rusia saat ia mengadakan konser di festival budaya pop Jepang J-Fest di Moskow pada bulan November 2013.
Pada bulan Maret 2016, setelah adanya beberapa kasus terkaitpelecehan seksualterhadap dirinya, ia mengumumkan bahwa ia tidak akan menggunakan akun Twitternya lagi. meskipun begitu, ia kemudian kembali menggunakan akun Twitternya pada bulan November 2016.
Akan tetapi, dikarenakan pelecehan seksual online yang tiada hentinya, ia akhirnya mengumumkan pada 21 Juli 2017 bahwa akun Twitter dan Instagramnya akan dinonaktifkan secara permanen.
Kamaboko

Kamaboko(蒲鉾code: ja is deprecated)adalah sebutan untuk berbagaimakanan olahandariikanyang dihaluskan, dicetak di atas sepotong kayu, dan dimatangkan dengan caradikukus. Irisan kamaboko bisa langsung dimakan begitu saja atau digunakan sebagai pelengkap dan hiasan berbagai macam makanan berkuah, sepertiramen,soba, atauudon.
Adonan diletakkan di atas potongankayuberbentukpersegi empatdan diratakan hingga berbentuk setengahlingkaran. Potongan kayu yang menjadi alas kamaboko dipilih dari kayu yang tidak berbau bila dikukus. Adonan sering dicampurpewarna makananberwarnamerah jambuagar menarik. Salah satu jenis kamaboko yang disebut Naruto atau Naruto-maki, bila dipotong membentuk irisan bermotifpusaran air. Kamaboko yang meniru rasakepitingdisebutkanikamaatau kanikamaboko.
Di zaman dulu, istilah "kamaboko" digunakan makanan yang sekarang disebutChikuwa, karena berbentuk bulat panjang seperti bunga (ho) sejenis tanaman rumput yang disebutGama. Pada perkembangan selanjutnya, kamaboko dicetak di atas sepotong kayu sehingga disebut Itakamaboko (kamaboko di atas papan), sedangkan Chikuwa yang dulunya disebut Chikuwa-kamaboko menjadi cuma disebut Chikuwa. Di zaman sekarang, Itakamaboko hanya disebut sebagai kamaboko. Di Jepang, asosiasi produsen kamaboko menetapkan tanggal 15 November sebagai Hari Kamaboko. Tanggal 15 November diambil dari angka tahun1115, karena pada tahun itu kamaboko pertama kali dihidangkan di istana kaisar.
Mahalnya harga bahan baku berupa ikan berdaging putih menjadikan kamaboko sebagai makanan mewah. Kamaboko juga merupakan salah satu makanan yang harus ada dalam masakanOsechi(hidangan tahun baru).
Kamaboko di Korea Selatan dikenal dengan nama omuk (어묵) atau (오뎅) merupakan bahan makanan yang umumnya dijual di supermarket dan disajikan sebagai makanan pinggir jalan dengan cara potongannya ditusuk sepertisatedan direbus dengan kuah (국물). Ada sedikit perbedaan bahan baku karena menggunakan tepungkentang. Namun penggunaan kue ikan di Korea sama dengan di Jepang. Kue ikan tersebut dimakan sebagai camilan, topping, maupun dianggap sebagai salah satu jenis lauk.
Bahan baku berupa ikan yang memiliki daging berwarna putih. Bagian daging ikan yang berwarna gelap dipisahkan dan tidak digunakan. Setelah dicuci dengan air untuk menghilangkan darah dan lemak, potongan daging ikan digiling dengan penggilingan dari batu. Adonan ditambah tepung agar kamaboko memiliki tekstur kenyal. Bumbu yang ditambahkan ke dalam adonan berupagula,garam,mirin, danputih telur. Adonan diratakan di atas sepotong kayu dan dikukus.
Ninpuu Sentai Hurricaneger

Ninpuu Sentai Hurricanger(忍風戦隊ハリケンジャーcode: ja is deprecated,Ninpū Sentai Harikenjā)(bahasa Inggris: Stealth Wind Squadron Hurricanger / Ninja Arts Squadron Hurricanger) adalah serialtokusatsuproduksiToei. Hurricanger adalah serialSuper Sentaiyang ke-26 dari serangkaian serial Super Sentai.
Serial ini terdiri dari 51 episode, dan merupakan hasil produksi bersamaToeidanTV Asahi. Masa tayang di Jepang mulai tanggal17 Februari2002sampai9 Februari2003. Selain serial TV, Ninpuu Sentai Hurricanger telah satu kali diangkat menjadi film layar lebar:Shushutto THE MOVIE(pemutaran perdana17 Agustus2002) dan10 Years After(pemutaran perdana9 Agustus2013).
Hurricanger beranggotakan 3 orang: 2 pria dan 1 wanita. Setiap anggota diasosiasikan dengan satu warna yaitumerah,biru, dankuning.
Pada versiAmerika Serikat, panjangnyaHurricanegeradalah kegunaan dariPower Rangers: Ninja Stormyang dibuat olehBVS Entertainment.
Zōni

Lozōni(雑煮) oozōni(お雑煮, nella sua formaonorifica) è unazuppagiapponesea base dimochi. Il piatto è fortemente associato alnuovo annogiapponese e alla cucinaosechi. La preparazione della zuppa varia sia in base alle regioni geografiche che alle tradizioni delle singole famiglie.
La parolazōniè scritta inlingua giapponesecon due caratterikanji. Dato che il primo "雑" significa "vario" o "misto", e il secondo "煮", significa "bollire", si pensa che il termine derivi dal fatto che la zuppa è costituita da molti alimenti (comemochi, verdure efrutti di mare) bolliti assieme. Precedentemente, nella società samurai, il piatto era denominato "烹雑" (hozo), con il kanji "烹", un termine arcaico che vuol dire "cuocere a fuoco lento" o "bollire".
Si dice che la zuppazōnifondi le sue radici nella cucina della societàsamurai. Si pensa che fosse un pasto cucinato durante battaglie campali, bollendomochi, verdure e cibi essiccati, insieme ad altri ingredienti. Inoltre, si crede che questo cibo, in un primo momento riservato ai samurai, sia poi diventato un alimento base delle persone comuni.
La tradizione del mangiare la zuppazōniaCapodannorisale invece alla fine delperiodo Muromachi(1336-1573). Il piatto veniva offerto agli dei durante una cerimonia di Capodanno.
La zuppazōniha numerose varianti regionali inGiappone. Nellaregione di Kantōè una sorta di zuppa chiara chiamatasumashi-jiru, che prende il suo caratteristico sapore daldashi, un brodo di pesce preparato conkatsuobushie alghekombu, e dallasalsa di soia. Nelle regioni delKansai,ShikokueKyūshū, il piatto è generalmente realizzato con un brodo dimisobianco.
Anche la preparazione delmochiper lozōnivaria da regione a regione. Nel Kantō ilmochiviene tagliato in quadrati e grigliato, prima di essere aggiunto al brodo. Nella regione del Kansai si preferisce bollirlo.
In alcune zone ilmochipuò anche essere sostituito daltaroo daltōfu. Questo tipo dizōnisi trova tipicamente su alcune isole o aree montane dove il riso non è coltivato in larga misura.
Spesso alla zuppa vengono aggiunti pollo, pesce o polpette, verdure a foglia come lakomatsunao glispinaci,mitsuba(un'erba giapponese simile al prezzemolo),kamabokocome fiocchi di carota onarutoper il colore, e scorza diyuzuper l'aroma agrumato. Talvolta viene aggiunta anche una manciata dishichimi, una miscela di spezie a base di peperoncino.
御節料理

御節料理（おせちりょうり）は、節会や節句に作られる料理。節日のうち最も重要なのが正月であることから、正月料理（しょうがつりょうり）を指すようになった。単におせちという。
歳神様に捧げる供物としての料理が「おせち」。「節目の日のための供物」という意味から「御節供（おせちく、おせつく）」と呼ばれたのが語源。
「おせち」は「御節供（おせちく、おせつく）」や「節会（せちえ）」の略であり、中国から伝わった五節供の行事に由来する。原型は弥生時代にできていたが、奈良時代には朝廷内で節会（せちえ）として行われ、そこで供される供御を節供（せちく）と言った。現在のような料理ではなく、高盛りになったご飯などであったとされる。
この五節会の儀を、一般庶民がならって御節供を行うようになったものと考えられている。元々は五節句の祝儀料理全てを言ったが、後に最も重要とされる人日の節句の正月料理を指すようになった。正月料理は江戸時代の武家作法が中心となって形作られたといわれている。
江戸時代、関西では「蓬萊飾り」、江戸では「食積（くいつみ）」、九州の佐賀・長崎などでは「蓬萊台・手懸け盛り」と称し、歳神様に三方などでめでたい食べ物などを床の間に飾り、また年始の挨拶に訪れた客にも振る舞ったり、家族も食べたりした。
『嗚呼傍廂』（1853年）によれば天明の頃までは食べていたが、それ以降は飾るだけとなり、正月料理は重詰め等へと変化していく。膳に盛られた料理と重に詰められた料理が用意され、このうち膳に盛られた料理を「おせち」と呼んだ。後の『東京風俗志』（明治34年）によるとお膳に供えた煮物を「御節」、重詰めしたものを「食積」と呼んでいる。
重箱に本膳料理であった煮染めを中心とした料理が詰められるようになり、食積と御節の融合が進んだ。現在では重箱に詰めた正月料理を御節と呼ぶようになっている。重箱に御節料理を詰めるようになったのは明治時代以降のことといわれている。
重箱に御節を詰める手法が完全に確立した時期は第二次世界大戦後で、デパートなどが見栄えのよい重箱入りの御節料理を発売したことによるともいわれている。正月料理の重詰めについては江戸時代の文化・文政年間の料理茶屋における料理の影響を受けているとみる説もある。
御節料理の基本は、祝い肴三種（三つ肴、口取り）、煮しめ、酢の物、焼き物であるが、地方により構成は異なる。口取りは、かまぼこ、栗金団、伊達巻など。三つ肴の内容は関東では黒豆、数の子、ごまめ（田作り）の3種、関西では黒豆、数の子、たたきごぼうの3種である。
一つ一つの料理は、火を通したり干したり、あるいは酢に漬けたり、味を濃くしたりするなど、日持ちする物が多い。これは歳神を迎えて共に食事を行う正月の火を聖なるものとして捉え、神と共食する雑煮をつくるほかは、火を使う煮炊きをできるだけ避けるべき、という風習に基づく。あるいは、家事から女性を解放するためという要素があるとみる説もある。
関西には「睨み鯛」といって、正月三が日の間は箸をつけない尾頭つきの鯛を焼いたものを重箱に詰める風習がある。
現在の日本では食文化が多様化し、食品の保存技術も進んだため、生ものや珍味のほか、中華料理、西洋料理など多種多様な料理を重箱に詰めて供することも多い。マリネなどのオードブル、ローストビーフや牛肉の八幡巻などの肉料理、寿司などが入ることもある。
御節料理は家庭で作る以外に、店頭渡しまたは宅配サービスを前提とした予約制で、食料品店、百貨店、料亭、インターネット上の店舗などで販売され、買い求める人々も増えている。受け付けは9月頃から始まり、ほとんどは年末に受け渡されるが、年末年始の旅行から帰宅後に食べられるように、1月2日から1月中旬にかけての配達に対応する百貨店もある。
御節料理として組み合わせる料理の単品販売、一人で食べる「お一人様おせち」、パフェ風おせち、さらにはペットとして飼われている犬向けなど多様化が進んでいる。
2013年から毎年12月31日に、無償で譲り受けた食品を生活困窮者に届けている認定NPO法人「セカンドハーベスト名古屋」が、食品メーカーから提供された食品ロスで廃棄予定の御節料理を、ホームレス支援団体や福祉団体など13団体に配っている。食品メーカーは製造した御節料理を12月30日までにスーパーなどへ卸すため、12月31日には余った料理のほとんどが廃棄される。メーカーは発注より多めに作り、品質に問題ないのに廃棄される食材が出る。
御節料理を詰めるのには組重（組になった重箱）を用いる。重箱に詰める意味は、めでたさを「重ねる」という意味で縁起をかついだものである。
重箱は外を黒塗り、内を朱塗りとしたものが正式とされる。
組重については、本来は五段重であったともいわれ、この五段重を正式としている説もある。ただ、最近では四段重が普通となっており、この四段重を正式なものとしている説もある。
四段重は春夏秋冬を表すといわれ、また、完全を表す「三」にさらに一つ重ねる意であるともいわれる。
一方、五段重における五の重は土用を表すといわれる。ただ、五の重の内容については諸説あり、五段重を用いる場合、来年こそは重箱を一杯にできますようにという意味で五の重には実際には詰めることはしないとするもの、年神様から授かる福を詰める場所として実際には何も詰めないとするもの、なますや酢の物を詰める重であるとするもの、「控えの重」として多めに御節料理を詰めたりあるいは家族の好物を詰めるために用いられる重であるとするものなどがある。
なお、組重の四段目については四（し）が「死」を連想させ、不吉で縁起が悪いことから「与の重（よのじゅう）」と呼ばれている（四の字も参照）。
三段重や二段重といった略式のものも多くなっている。
重詰めの形式には、市松、七宝、八方、段取、升詰、隅取といった形式がある。一つの重の品数は奇数とする。
関東では隙間なく詰められるのに対して、関西では裏白などを飾りつけながらふんわりと散らしながら詰められていたが、後にその限りではなく、販売している関西風・京風お節も隙間なくキッチリと詰めて販売しているのがほとんどとなった。
三段重の一般的な構成については次の通り。
四段重の一般的な構成については次の通り。
五段重の一般的な構成については次の通り。
なお、黒豆・田作り・数の子の祝い肴については一の重に入れられるほか別の入れ物に盛り付けられることもある。
御節料理は元来は大晦日から元旦にかけての年越しにおいて食べるものであったとされる。北海道・東北など一部の地方では、歳迎えの儀として大晦日に食べる風習が残っている。
正月

正月（しょうがつ）は、各暦の年始め（新年を迎える月）のことである。文化的には旧年が無事に終わったことと新年を祝う行事。正月飾りをし、正月行事を行ったり、御節料理を食べたりして祝う。
日本では、1月1日の元日のみを国民の祝日としているが、少なくとも3日までの「正月三が日」は仕事が休日になるところが多く、事実上の祝日となる。
かつての正月は、お盆と同じく、祖先の霊を呼び、慰霊する行事であった。それが次第に分化し、新年のお祝いと、一年の無病息災を願うものに変わっていった。
中国の“正月”は太陰暦の1月を指す。
古代ローマでは1年は10か月でMartius（英語版）が初月、Kalendae Martiae が正月であった。
紀元前713年頃、ヌマ・ポンピリウスによりIanuariusとFebruariusが加えられ、Kalendae Ianuariaeが正月になったが、執政官には紀元前153年まで使われなかった。
紀元前45年、ガイウス・ユリウス・カエサルがユリウス暦を導入、Kalendae Ianuariaeが新暦同様、正月になった。
古代のローマ暦の Kalendae Martiae を正月とする暦は、ヴェネツィア共和国で1797年まで、ロシアで988年-15世紀の終わりまで用いられていた。ロシアでは15世紀の終わりから1700年の西暦導入まで、9月1日が正月だった。
カトリック教会の典礼暦では待降節初日が一年の始まりとされてきた。
フランス共和暦では、秋分を正月とした。
日本での正月は中国では「正月初一」または「大年初一」いわゆる春節である。
「正月」とは、本来は旧暦1月の別名である。改暦後は新暦1月を意味する。
現在は「三が日」または「松の内」という意味で使用することがある。
松の内は元々は1月15日までだったが、現在は1月7日までとすることが多くなっている。寛文2年1月6日 (旧暦)、江戸幕府により1月7日 (旧暦)を以ての飾り納めが指示される。最初の通達が江戸の城下に町触として発せられており、それに倣った風習が徐々に関東を中心に広まったと考えられる。幕末の考証家である喜田川守貞は、この時同時に左義長も禁止されていることから、松の内短縮発令の理由をこの火祭りによる火災の予防の一環だとしている。
1月15日を小正月（こしょうがつ）と呼ぶ。小正月に対して1月1日から7日までを「大正月」（おおしょうがつ）という。大正月はまた大年（おおどし）、のに対して、小正月を小年（こどし）、女の正月と言うところもある。
1月20日までを正月とすることもあり、1月20日を「二十日正月」（はつかしょうがつ）と呼ぶ。地方によっては1月30日を「三十日正月」（みそかしょうがつ）という。
12月8日を「正月事始め」と称して、正月準備が始まる。
正月準備に関して、古い暦では12月13日が「煤はき」とされたが、実際には12月27日前後に「煤はき」をする地域が多かった。
スーパーなどの量販店では後述するように2020年代時点でも正月期間中に休業日や短縮営業日を設けるチェーン店が多いため、年末やそれに近い時期には「正月値段」という正月の小売店の営業事情を考慮した割高価格で商品を売る場合が少ない。
1月1日は「元日」と命名された国民の祝日である。
行政機関は、行政機関の休日に関する法律第1条第1項第3号の規定により、12月29日から1月3日までを休日としており、一般企業でもこれに準じることが多い。銀行などの金融機関は、銀行法施行令第5条第1項第2号の規定により、12月31日から1月3日までを休日とすることが多く、システムメンテナンスを行うため長くなる事もある。公共交通機関はこの期間中は平日であっても休日ダイヤで運行する傾向にある。また、正月も含めた年末年始は、休日ダイヤとは別に年末年始ダイヤなどを設定し、通常の休日よりも減便しての運行となったり、元日の場合は大半の路線で終日運休となることもある。
一方、小売業では、1980年代前半までは松の内の頃まで休業していた店が多く、1980年頃まで百貨店・スーパーマーケットなどの大型店ですら正月三が日は休業していた。1970年から1996年まで描かれた漫画『ドラえもん』でも、のび太の母である玉子が三が日の休みに言及する一コマがある。そのくらい、当時としては三が日に休業する店が当たり前であった。しかし、24時間営業のコンビニエンスストアの登場などの生活様式の変化により、開店日は早くなり、1990年代以降は元日のみ休業し、翌2日から短時間体制での営業を始める店が多くなった。大型店など店舗によっては、短時間体制ながらも元日も営業することも多くなった。2017年以降、国が推進する「働き方改革」や小売業の慢性的な人手不足を背景に、大手百貨店や飲食チェーンの一部に元日営業を見直す動きも見られるようになった。ほとんどの店舗の場合は4日ごろから平常営業に戻る。
正月には知人などに年賀状を送る習慣があり、お年玉付き年賀はがきの抽選日までを正月とする習慣も多い。1990年代末頃から携帯電話が普及し年賀状でなくメールなどで済まされることが多くなり、スマートフォン普及後はSNSでメッセージングすることがある。新年最初に会った人とは「あけましておめでとう」という挨拶が交わされる場合が多いがこれは英語圏の「ハッピー・ニューイヤー」が年末に言われることとは異なり新年になってからでなければ言われない。年末には翌年まで会う予定のない人へは「よいお年を」という挨拶がよく交わされる。
かつて冬と夏に死霊崇拝の風習があったが、仏教の影響が強くなるにつれ、仏教行事の盂蘭盆会と習合して「お盆」となり先祖供養の行事とし、対する正月は年神を迎えてその年の豊作を祈る「神祭り」として位置付けられるようになった。
数え年では1月1日に歳を1つ加えていたことから、正月は無事に歳を重ねられたことを祝うものでもあった。満年齢を使うようになってからはそのような意味合いはなくなっていき、単に年が変わったことを祝う行事となっている。
喪に服している場合は正月を行わない風習があり、この場合、事前に喪中欠礼の葉書を送った上で、年賀状を送ったり受けたりすることもなくなる。
正月に初詣などの出掛けを行わずただ寝て過ごすことを寝正月と呼ぶ。
旧暦の1月1日（立春前後、新暦での2月頃）は旧正月と呼ばれる。中国・台湾・韓国・ベトナムなどでは、新暦の正月よりも旧正月の方が重視され、お年玉もこの日に渡される。中国では「春節」、「過年」、「農暦新年」といい、ベトナムでは「テト」といわれる。テトは「節」という漢字のベトナム語読みに相当する。また、旧暦1月のことを「正月」と呼び、旧正月を「正旦」ともいう。日本でも沖縄県や鹿児島県の奄美群島などの一部地域には旧正月を祝う地方がある。
第12回NHK紅白歌合戦

『第12回NHK紅白歌合戦』（だいじゅうにかいエヌエイチケイこうはくうたがっせん）は、1961年（昭和36年）12月31日に東京宝塚劇場で行われた、通算12回目のNHK紅白歌合戦。21時から23時40分にNHKで生放送された。
メイコは3年連続の司会だが、「子供が3歳となるのでそろそろ御節料理など日本の正月の風習を教えてあげたい」との理由により今回が最後という条件で紅組司会を引き受けた。また、高橋は9年連続だが、この年に退職してフリーアナウンサーに転身したが翌1962年3月までNHKと1年間の専属契約（事実上、後の嘱託職員）を締結していたためこの年最後の司会担当。
紅組、白組、初出場、返り咲き。
伊達巻

伊達巻（だてまき）は、魚のすり身を使った卵料理の一種。伊達巻き卵ともいう（だし巻き卵とは異なる）。御節料理などに入れられ一般的な卵焼きよりも形や色合いが凝っていることから、お洒落なものを意味する「伊達もの」から伊達巻と呼ばれるようになった。
伊達巻は、白身魚やエビのすり身に黄身や溶き卵と出汁を加えてよくすり混ぜ、みりんや砂糖で調味して焼き上げる。熱いうちに巻き簾（まきす）で巻いて形を整える。家庭で作る場合は生のすり身の代わりに、入手が容易な魚肉練り製品のはんぺんで代用することがある。すり身を用いる江戸前寿司の「玉子焼き」とも酷似している。
日本の正月の御節料理に入れられる代表的な一品である。ただし、甘みの強い伊達巻ではなく、代わりにだし巻き卵を入れる地域もある。なお、銚子などの地方ではこれで酢飯や具を巻いた伊達巻寿司が供されている。
メニュー (料理)

メニュー（英語:Menu）は、料理の品目を示した表であり、客が選択可能な料理の一覧的な小冊子、またはボード（張り紙）などのこと。日本語では献立表、献立書、品書きともいう。
フランス料理の「menu ムニュ」は、あらかじめ組み合わされた一連の料理の流れ（table d'hôte ターブル・ドット。英語風に言うと「コース料理」）を指す。 フランス料理でmenuムニュ（コース料理一覧）とcarteカルト（一品料理の一覧）が対比されて理解されており、アラカルトは、客が料理を一品一品自分の好みで選んで注文すること。
フランス料理では、一度にテーブルに出さず、アペリティフ、前菜がまず出て、前菜を食べ終わってからメイン料理が出され、メインを食べ終わってからデセールというように、あくまでひとつが終わって次を出し、舞台芸術のようにシナリオが決まっていて時間とともに情景が変化してゆく、ということを強く意識している。
日本の「定食」は、懐石や会席料理のように一品ずつ食べていく「喰い切り」のものと、本膳料理やラーメンライスのように同時に複数の料理を配膳するものと、2種類の傾向がある。
メニューを日本語にすれば「献立」表および「定食」が近い。
メニューは、多くの料理用語同様に、フランス語が語源である。ラテン語で「小さい」「微小な」を意味する「minutusミヌトゥス」に由来し、フランス語「menuムニュ」で詳細なリストや履歴書を意味するようになった。客に選択を提供した最初のメニューは、小さい「carte　カルト、キャルト」（＝フランス語で黒板の意）に書かれた。こうしたことから、客が選ぶ料理は「à la carte アラカルト」（「黒板に従って」という意味）と呼ばれている。
初期のレストランは現在のようなメニューを持たなかった。ターブル・ドート（定食）店ではシェフまたは経営者が、その日その日にあらかじめ選んで決めた料理が提供され、客の側は料理を選べず、あくまで店舗側がその日に提供している料理を食べるものであった。料理の内容を決定するのはあくまで店の側であったのであり、いわば現在の宴会のような関係であったわけである。現在のメニューは18世の後半に最初に現れた。ここでは、皆に提供される同じ料理ではなく、料理の一覧が表示され、その一覧から客が自分の好みで選択し注文し、レストランの側は注文されたものを作る。定食店は定価（一価）であったが、メニュー（方式）では選択した分に応じた価格を払うことになる。。こうした歴史的経緯も経て、フランス料理では、ターブル・ドート（コース料理）の一覧表をmenu ムニュと呼び、一品料理の一覧表には「carte カルト」や「à la carte アラカルト」と表記するようになった。
中国の宋（960年-1279年）の時代、商人層に主に提供される初期のレストランの発展に伴い、献立の起源が見つかっている。
清の時代には満漢全席があった。
神饌には、塩、酒、飯、餅などを並べて供える場合もある。
大饗（）料理では、台盤とよばれるテーブルに、多くの料理が並べられたとされる。
室町時代に確立したとされる有職料理では、初箸とよばれる前菜や、初献・二献・三献あるいは一の膳・二の膳・三の膳と配列するように、食べる順序がある。州浜をかたどった州浜台（）あるいは嶋台（）には、複数の料理が盛り付けられる。また、当時からの本膳料理は、膳に複数の料理を乗せて提供する。この膳を単位として、本膳を中心に多いもので二の膳、三の膳、予（）の膳、五の膳まであった。三の膳まではその場で食べ、予の膳のタイの焼き魚と五の膳の口取り菓子は持ち帰った。
懐石では、初めに折敷に飯、汁物、向付（）と呼ばれる膾や刺身の3品がまとめて提供される。初めに飯と汁とを食べると酒も提供され、それから向付を食べるように順番がある。続いて煮物椀、焼き物、強肴、箸洗い、八寸と続き、湯桶で食事が終わる。主菓子を食べた後、茶席に移動して濃茶を飲む。
会席料理になると、懐石のように順番に食べる形式と、膳などに多くの料理を乗せて提供する宴会形式と、2つに大別される。
江戸時代からの普茶料理や卓袱料理は、中国の影響が濃く、大きなテーブルやちゃぶ台に多数の料理を乗せて提供する形式になる。
現在の一般家庭においては、飯と汁物と惣菜をすべてまとめて提供したり、御節料理を重箱にまとめて盛り付け雑煮と屠蘇と一緒に提供したりすることが多い。
外食産業などでは正規のメニューに存在しない料理や品目のことを、裏メニュー（）、裏オーダー（）と呼称することがある。
第13回NHK紅白歌合戦

『第13回NHK紅白歌合戦』（だいじゅうさんかいエヌエイチケイこうはくうたがっせん）は、1962年（昭和37年）12月31日に東京宝塚劇場で行われた、通算13回目のNHK紅白歌合戦。21時から23時45分にNHKで生放送された。
この回から終了時刻が23時45分に変更され、放送枠が5分拡大された。以後1988年の第39回までこの枠となる。
両軍司会は前回まで3年連続で担当した中村メイコ（前回の時点で子供が3歳となるのでそろそろ御節料理など日本の正月の風習を教えてあげたい」との理由により同回が最後という条件を出していた）・高橋圭三（この年完全にフリーアナウンサー転身）が揃って降板した。後任には森が初司会、宮田が復帰した。総合司会については、石井鐘三郎が2年ぶりに復帰した。
紅組、白組、初出場、返り咲き。
前回の出場歌手の中より今回不選出となった歌手は以下。
福茶

福茶（ふくちゃ、ふくぢゃ）は、正月や節分、大晦日などで飲まれる茶。特に正月の福茶を大福茶（おおぶくちゃ、だいふくちゃ、だいぶくちゃ、大服茶・皇服茶・王服茶とも書く）という。京都・関西地方の慣習。新年の季語。
黒豆、昆布、梅干し、山椒といった具に煎茶や湯を注ぐ。元日に大福茶として入れる場合は、若水を沸かした湯を用いる。
茶道の表千家では、元日の夜明け前、若水で家元が点てた抹茶を大福茶と呼ぶ。この際、普段は煤竹の茶筌を用いる表千家においても、清々しい白竹の茶筌を用いる。
節分には福豆（大豆）を加える。
福茶（大福茶）は古くから行われている儀礼である。その起源として次のような説がある。
村上天皇がこれを吉例として元日に服するようになり（王服）、これにならって一般の人々も一年の邪気を払うために元日に飲むようになったということである。
Osechi

Osechi-ryōri(御節料理,Osechi-ryōrimasakan osechi)inggih punikamasakan Jepangingkang dipunsiapaken minangka pratandha gantosipunmangsa, lan sapunika dipun-ginakaken kanggé nyebut sadayadhaharanistimewa kanggé pahargyanwarsa énggaling Jepang. Padatan namung dipunwastaniosechiutawishōgatsu-ryōri(正月料理,shōgatsu-ryōrimasakan warsa énggal).
Dhaharan warsa énggal dipuntata kanthi saé ing salebeting kothakkayuingkang dipunwastani jūbako(重箱,jūbako). Padatan namung lawuh ingkang dipuntata wonten ing kothak kayu susun ingkang dipunwastani masakan osechi.Kothakkayu susun kanggé masakan osechi dipunpitadosi minangka pralambang kabegjan ingkang matikel-tikel.
Wonten ingbasa Jepang, sesebatan "osechi" rumiyinipun mengku teges gantosipun mangsa ingkang dipunwastanisechi-nichiutawisekku. Dinten gantosipun mangsa dipunpahargyani kanthi masak dhaharan mirunggan ingkang dipunwastaniOsechi-ryōri(masakan gantosipun mangsa).
Wiwit jaman rumiyin, wiwitanwarsaénggal (tanggal 1 sasi 1) mujudaken salah satunggalingdintengantosipun mangsa (sechi-nichi) kanggé nylameti konduripun déwa pantun dhatenggunung. Ing wekdal samangke, pahargyan warsa énggal mujudaken satunggal-satunggalipun pahargyan gantosipun mangsa ingkang taksih wonten ing Jepang. Pramila, osechi namung dipun-ginakaken kanggé dhaharan warsa énggal.
Sacara tradhisional, osechi kasusun saking:
벤또

벤또(일본어:弁当)는일본의도시락요리이다. '벤또'라는 용어는 중국어 편당(便當, biandang)에서 비롯된 것으로 "편안한"을 의미한다.
전통적인 벤또에는 생선이나 육고기를 곁들인 쌀밥이나 국수를 포함할 수 있으며, 여기에 절이거나 조리된 채소가 벤또에 들어가기도 한다.재료나 요리를 구별시키기 위한 여러 칸막이가 있는 경우가 있는데, 특히 강한 맛이 나는 음식이 있는 경우 해당 음식으로 인해 나머지 음식의 맛에 영향을 주는 것을 막기 위해 사용된다. 칸막이로는 녹색의 플라스틱 풀(grass)이 보통 사용되며 이를 초밥풀(sushi grass)이라고 부른다.
벤또의 대중화는 12세기가마쿠라 시대기간으로 거슬러 올라가며 일을 하기 위해 배식되었다.
신센

신센(일본어:神饌)은신토의신사나카미다나에 봉헌하는 음식을 말한다.
일년 중 다른 시기에 열리는 연례 마츠리는신토의식과 축제에서 비롯되었다. 의식의 일환으로 현지인들은카미(신령)를 환영하기 위해 특별한 축복을 받은 음식을 제공했다.
봉헌하는 음식은 주식인쌀에서 해산물, 산에서 채집한 음식, 제철 음식, 지역 특산품 또는 신령과 관련된 음식에 이르기까지 다양하다. 의식이 끝나면 공양된 음식을 함께 먹어 카미와 일체감을 얻고 그들의 축복과 보호를 얻는다. 의식은 나오라이로 알려져 있다.
콜루바라구

콜루바라구(세르비아어:Колубарски округ, Kolubarski okrug)는세르비아서부에 위치한 구로 행정 중심지는발레보이며 면적은 2,474km, 인구는 192,204명(2002년 인구 조사 기준), 인구 밀도는 77.7명/km이다. 구 이름은 발레보(콜루바라 구의 행정 중심지)를 흐르는 강인콜루바라 강에서 유래된 이름이다.
6개 지방 자치체와 7개 군, 211개 마을을 관할한다.
인구와 민족 분포는 2002년 인구 조사를 기준으로 한다.
Осэти рёри

О-сэти рёри(яп.御節料理о-сэти рё:ри, сезонная кухня)— традиционная японскаяновогодняяеда. Традиция готовить осэти-рёри родилась впериод Хэйан(794-1185).Осэти рёриможет быть упаковано в коробку дзюбако(яп.重箱дзю:бако, вкладывающиеся коробки, напоминающие коробки для бэнто)особого вида. Как ибэнто, осэти рёри могут храниться некоторое время.
Традиция приготовления осэти была добавлена в список объектов нематериального наследия ЮНЕСКО в 2013 году.
Каждое из блюд о-сэти рёри имеет особое значение.
Слово «о-сэти» означает «сезон» (сгоноративнойприставкой,кэйго). Праздник Нового года был одним из пяти сезонныхфестивалей(яп.節句сэкку)при императорском дворе вКиото. Традиция отмечать сезонные дни пришла в Японию изКитая.
В первые три дня нового года готовка и подогревание пищи считались запретными (за исключением приготовлениядзони). Осэти рёри готовили в последний день года, чтобы эти три дня не подходить к очагу.
Самая ранняя о-сэти рёри состояла только из нимоно(яп.煮物овощей, варёных с соевым соусом,сахаромилимирином). С течением времени в о-сэти рёри включались всё новые блюда, и сегодня этим словом можно назвать любую новогоднюю пищу: даже некоторые западные блюда были адаптированы в качестве «западной о-сэти рёри»(яп.西洋お節сэйё: о-сэти). Существует также «осэти рёри в китайском стиле»(яп.中華風御節тю:кафу: осэти). По традиции, осэти рёри готовят дома, но сегодня готовые наборы продаются в гастрономических магазинах.
В тех домах, где осэти рёри всё ещё готовят самостоятельно, вомисокуедят тосикоси собу(яп.年越し蕎麦тосикоси соба, дословно «соба, провожающая год»). Хотя с тосикоси собой связаны многие пожелания, например, долгой жизни, счастья и сил в новом году, традиция есть тосикоси собу, скорее всего, имеет под собой прагматичные основания: мать семейства, уставшая от приготовления осэти рёри на несколько дней вперёд, скорее всего не стала бы готовить сложные блюда ещё и в канун праздника. Оставлять на тарелке тосикоси собу считается дурной приметой.
Кайсэки

Кайсэки(яп.懐石, иликайсэки-рёри懐石料理кайсэки-рё:ри)— традиционный японский обед из нескольких блюд, а также умение приготовить такой обед, схожий по изысканности с европейскойhaute cuisine(«высокой кухней»). Кайсэки часто подают в гостиницахрёкани дорогих ресторанах, известных какрётэй. Наиболее известна кухня кайсэки вКиото.
Существует две разновидности кайсэки:
Современная кухня кайсэки опирается на четыре кулинарные традиции: императорскую придворную кухнююсёку-рёри(яп.有職 料理); буддийскую монастырскую кухнюсёдзин-рёри; кухню самурайских кланов периодаМуроматихондзэн-рёри(яп.本膳 料理)и кухню для чайной церемониитя-кайсэки, возникшую в периодХигасияма. Все эти отдельные кухни были формализованы и разработаны с течением времени. Они продолжают существовать в той или иной форме до наших дней.
Для кухни кайсэки важен баланс вкуса, текстуры и внешнего вида пищи. Используются только свежие сезонные ингредиенты, желательно местного происхождения. В зависимости от сезона меняются и элементы утвари. Блюда тщательно оформлены, часто с использованием настоящих листьев, цветов и съедобных украшений, напоминающих растения или животных.
Варианты подачи блюд для двух видов кайсэки различаются.
Изначально набор блюд для кайсэки(яп.会席料理, «застолье»)состоял измисо-супаи трех гарниров. Теперь это сочетание называется «сэтто»(яп.セット). Со временем его дополнили закуска;сасими; блюдо, приготовленное на медленном огне; блюдо на гриле и блюдо на пару. На усмотрение шефа могут быть добавлены новые позиции.
Блюда длятя-кайсэки(яп.茶懐石)подаются во времячайной церемонии. Они призваны не насыщать организм, а подготовить его к потреблению чая. В отличие от первого вида кайсэки, блюда для всех гостей выносят на общем подносе. К трапезе могут подаватьсакэи десерт.
Главная составляющая тя-кайсэки —итидзю сансай(яп.一汁三菜, «один суп, три гарнира»). Это обычно белый рис, прозрачныйсуимономисо-супи закуски на выбор:
Кайсэки обычно готовят в дорогих традиционных ресторанах, поэтому цена на одного человека может составлять от 5000 до 40 000йен. Но можно найти и не столь дорогие варианты.
Традиционные рестораны предлагают три уровня цен, апеллирующих к понятиюсётикубай(«три друга зимы», сосна, бамбук, слива), где сосна символизирует самый дорогой набор, а слива — самый дешёвый.
Сурими

Сурими(яп.擂り身Сурими, отбитое и мелко изрубленное мясо)— рыбный пастообразныйфарш, а также пищевые продукты, которые из него готовятся. В качестве сырья обычно используется белая рыба (например,минтай,хек,морской окунь,дальневосточная сардина,скумбрия) иликреветки.
Сурими не обладает сильно выраженными запахом и вкусом, поэтому его часто используют для имитации различных морепродуктов, добавляя красители и специи. Одним из самых известных продуктов из сурими являетсякрабовые палочки.
Ещё в древние времена (первые упоминания о сурими встречаются в 1100 году) японцы заметили, что из перемолотой и отжатой океанической рыбы с белым мясом можно получить подобную массу, которая будет иметь почти незаметный, но приятный вкус и запах, из которой можно лепить разнообразные фигуры. Наиболее популярными были рыбные шарики либо колбаски из сурими, которые стали называться «камабоко». По мере развития кулинарного искусства, японские повара изобретали из сурими новые блюда.
Карельский комбинатвСортавалапроизводит сурими в промышленных масштабах в европейской части страны.
Также мощности по производству сурими сосредоточены на Дальнем Востоке России.
Цукунэ

Цукунэ(яп.つくね、捏、捏ね)— это терминяпонской кухни, обозначающийфрикадельки, чаще всего приготовленные в стилеякитори(но их также можно жарить, запекать или варить), которые иногда покрывают сладкимсоевым соусомили соусом якитори, который часто ошибочно принимают за соустерияки.
Загустители добавляются в измельченный материал, такой какговядина,свининаили птица, а иногда и рыба илибаранина. Затем смесь замешивают и формуют в видеклёцкиили нанизывают на шампур.
Также это слово относится к рыбным фрикаделькам, которые добавляют в горячийсупи называютцумире-дзиру(яп.つみれ汁), или суп с рыбными шариками.Цукунэтакже подают какцукунэнабэ— японское блюдо, готовящееся на пароходе, с местными разновидностями, встречающимися в разныхрегионахЯпонии. Традиционно в Японии рыбное филе измельчали с помощьюсурибати(яп.すり鉢, すりばち, 擂鉢), но сейчас обычно используются блендеры. Цукунэ традиционно нанизывают на бамбуковый шампур и жарят на огне или углях, но их также можно приготовить без шампура на сковороде на плите.
Загустители, такие как яйцо, измельченныйбатати панировочные сухари, добавляются после того, как мясо размято или мелко измельчено, вместе с приправами, такими как молотый корень имбиря, соль и соевый соус. Из смеси формируют пельмени или мясные палочки. В фарш по вкусу добавляют мелко нарезанные садовые овощи. Для создания хрустящей текстуры можно добавлять овощи и травы, такие какбатун-лук,болгарский перец, а иногда и рубленые хрящи птицы.
Обычноцукуневстречается водэн(яп.おでん, 田楽, でんがく)— японскомрагу,состоящем из нескольких ингредиентов в лёгкомбульонедаси(яп.出汁).
Даси

Да́си(яп.出し, илиだし)— традиционный японскийбульон, основа многих блюдяпонской кухни, супов, соусов. Существуют различные виды даси, наиболее популярные:
Выпускается концентрат даси в виде порошка (гранул) или жидкости.
โอเซจิ

โอเซจิ(ญี่ปุ่น:御節, お節;โรมาจิ:osechi) หรือโอเซจิเรียวริ(ญี่ปุ่น:御節料理, お節料理;โรมาจิ:osechiryōri) (เรียวริ แปลว่า การทำอาหาร)เป็นสำรับอาหารสำหรับเทศกาลปีใหม่ในญี่ปุ่นเป็นขนบประเพณีที่มีมาตั้งแต่ยุคเฮอังโอเซจินั้นจะถูกจัดเรียงอยู่ในกล่องสี่เหลี่ยม 3-4 กล่องที่เรียกว่าจูบาโกะ (ญี่ปุ่น:重箱)ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับกล่องเบ็นโตจูบาโกะจะถูกซ้อนเก็บไว้ทั้งก่อนการใช้งานและหลังใช้งาน โอเซจินั้นมักรับประทานร่วมกับโทโซะ
ชาวญี่ปุ่นจะรับประทานโอเซจิเรียวริกันในช่วงเวลา 3 วันหลังวันขึ้นปีใหม่ (1 มกราคม) ซึ่งนิยมรับประทานโอเซจิเรียวริเป็นมื้อแรกของปีพร้อมกับครอบครัว
จากวัฒนธรรมของญี่ปุ่นที่มีมาแต่โบราณที่ว่า ในเทศกาลสำคัญจะต้องถวายอาหารแด่เทพเจ้าเพื่อเป็นการร่วมเฉลิมฉลองไปกับเทพเจ้า ในยุคเฮอังได้มีการกำหนดวันที่จะถวายอาหารไว้อยู่หนึ่งวัน แล้วเทพเจ้าก็จะประทานพรโชคลาภให้อยู่ 5 เทศกาลนั่นคือ วันที่ 7 มกราคม เทศกาลจินจิตสึ (人日), วันที่ 3 มีนาคม เทศกาลโจชิ (上巳) หรือเทศกาลดอกท้อ (แต่มักเรียกกันว่า วันเด็กหญิง), วันที่ 5 พฤษภาคม เทศกาลทังโงะ (端午) หรือวันเด็กผู้ชาย, วันที่ 7 กรกฎาคม เทศกาลทานาบาตะ(七夕) และวันที่ 9 กันยายน เป็นวันโจโย (重陽) หรือเทศกาลดอกเบญจมาศ
จุดกำเนิดของโอเซจินั้นมาจากการที่ทั้งครอบครัวมาถวายอาหารต่อเทพเจ้าพร้อมกัน เรียกสำรับอาหารนั้นว่าโอเซ็กกุ(お節供) อันเป็นที่มาของคำว่าโอเซจินอกจากนี้ ยังมีคำเรียกโอเซจิเป็นอย่างอื่นด้วย คือเซ็กกุ(節供),เซจิเอะ(節会) และเซ็ตสึนิจิ(節日)
ก่อนหน้ายุคเอโดะโอเซจิไม่ได้มีรูปร่างหน้าตาอย่างในปัจจุบัน เมื่อมีการเฉลิมฉลองกันในหมู่ชนชั้นซามูไรก็จะมีการจัดอาหารมงคลสำหรับการฉลองใส่จูบาโกะ ซึ่งเป็นครั้งแรกที่อาหารได้ถูกจัดลงไปในกล่องเช่นนี้ การที่กล่องมีหลายชั้นนั้นแสดงถึงการเฉลิมฉลองซ้ำแล้วซ้ำอีก ซึ่งในปัจจุบันก็ยังคงจัดอาหารโอเซจิใส่กล่องไม้ทาแล็กเกอร์ซ้อนกันอยู่ โดยในแต่ละชั้นก็จะบรรจุอาหารที่แตกต่างกันไปอย่างมีระเบียบ
ในปัจจุบันวัฒนธรรมการรับประทานโอเซจินี้ก็ยังคงอยู่ แต่คนญี่ปุ่นรุ่นใหม่ส่วนมากทำโอเซจิไม่เป็น แต่ถึงกระนั้นชาวญี่ปุ่นก็ยังสืบทอดการรับประทานอาหารพิเศษในวันปีใหม่นี้อยู่ โดยการซื้อโอเซจิสำเร็จรูปจากร้านค้าหรือห้างสรรพสินค้า
อาหารในโอเซจิ แต่ละอย่างมีความหมายพิเศษของมันเพื่อการฉลองปีใหม่ ตัวอย่างบางส่วนเป็น:
ฮาจิโอจิ

ฮาจิโอจิ(ญี่ปุ่น:八王子市;โรมาจิ:Hachiōji-shi) เป็นเทศบาลนครแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียวประเทศญี่ปุ่นตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกระยะทาง 40 กิโลเมตร จากศูนย์กลางโตเกียว เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับแปดในเขตมหานครโตเกียวและปริมณฑลทีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 186.31 ตารางกิโลเมตร ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2021 มีจำนวนประชากร 561,344 คน
ฮาจิโอจิล้อมรอบไปด้วยภูเขาทั้งสามด้าน ภูเขาที่สำคัญ เช่นเขาทากาโอะและเขาจิมบะเป็นสถานที่ปีนเขาที่ได้รับความนิยม สามารถเดินทางไปถึงได้ทั้งรถไฟและรถประจำทาง
เซเรซโซ โอซากะ

เซเรซโซ โอซากะ(ญี่ปุ่น:セレッソ大阪;โรมาจิ:Seresso Ōsaka) เป็นทีมฟุตบอลในประเทศญี่ปุ่นจากเมืองโอซากะจังหวัดโอซากะปัจจุบันเล่นในเจลีก ดิวิชัน 1โดยคำว่า "เซเรซโซ" เป็นภาษาสเปนหมายถึงดอกซากูระซึ่งเป็นดอกไม้ประจำเมืองโอซากะ
ทีมฟุตบอลเป็นทีมของบริษัทยันม่าร์และเล่นภายใต้ชื่อยันม่าร์หรือยันม่าร์ ดีเซลและต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น เซเรซโซ โอซากะ สิ้นสุดฤดูกาล ในปี 2537 ทีมได้ชนะเลิศเจแปนฟุตบอลลีกและได้เลื่อนชั้นมาเล่นในเจลีกในปีต่อมา ในปี 2544 ได้อยู่อันดับสุดท้ายของเจลีก และถูกลดชั้นไปเล่นใน J2 ซึ่งต่อมาในปี 2546 ได้กลับมาขึ้นมาเล่นใน J1 อีกครั้งหนึ่ง
อดีตมีนักฟุตบอลชาวไทยร่วมทำหน้าที่กับสโมสรแห่งนี้ด้วยคือวิทยา เลาหกุลและเชาว์วัฒน์ วีระชาติ
หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ
เซจิ โองาวะ

เซจิ  โองาวะ(ญี่ปุ่น:小川 誠二;โรมาจิ:Ogawa Seiji, เกิด 19 มกราคม ค.ศ. 1934(พ.ศ. 2476))  เป็นนักค้นคว้าชาวญี่ปุ่นที่รู้จักกันว่าเป็นผู้ค้นพบเทคนิคที่ใช้ในfMRI(Functional Magnetic Resonance Imaging)  ผู้ได้รับการนับถือว่า  เป็นบิดาของการสร้างภาพสมองโดยกิจยุคสมัยใหม่  ผู้ได้ชี้ว่า  ความเปลี่ยนแปลงของระดับออกซิเจนในโลหิตก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในการสร้างภาพด้วยเรโซแนนซ์แม่เหล็กจึงทำให้สามารถสร้างแผนภาพของโลหิต  และเพราะเหตุนั้น  ของเขตในสมองที่กำลังทำงาน  แผนภาพนี้ส่องให้เห็นว่าเซลล์ประสาทกลุ่มไหนในสมองตอบสนองด้วยสัญญาณเคมีไฟฟ้า  ในการทำงานของจิตใจ  ดร. โองาวะ  เป็นนักวิทยาศาสคร์คนแรกที่แสดงว่า  การสร้างภาพสมองโดยกิจ  ขึ้นอยู่กับสถานะออกซิเจนของโลหิตที่เรียกว่า ผลอาศัยระดับออกซิเจนในเลือด (Blood-oxygen-level dependent effect หรือ BOLD effect)  วิธีนี้ต่อมาจึงเรียกว่าค่าความต่างโบลด์(BOLD  contrast)  fMRI ได้ถูกใช้เพื่อทำแผนผังของเขตสายตา  เขตการได้ยิน  เขตประสาทรับรู้ความรู้สึกในสมอง  และเขตอื่น ๆ ที่มีหน้าที่ระดับสูงยิ่ง ๆ ขึ้นไป  เช่นเขตที่รับรู้อารมณ์
ดร. เซจิ โองาวะ ได้รับการศึกษาในวิชาฟิสิกส์ประยุกต์ในมหานครโตเกียว  ได้รับปริญญาเอกวิชาเคมีจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดแล้วทำงานวิจัยเป็นเวลา  33  ปีเกี่ยวกับชีวฟิสิกส์  (biophysics) ที่เอทีแอนด์ที เบลล์ แล็บ  (AT&T Bell Laboratories)  ในเมืองเมอร์เร ฮิลล์รัฐนิวเจอร์ซีมีตำแหน่งสุดท้ายเป็นบุคลากรดีเด่นของเจ้าหน้าที่ฝ่ายเทคนิค  (Distinguished Member of the technical staff)  ในปี  ค.ศ.  2001  ดร. โองาวะได้เป็นผู้อำนวยการของแล็บโองาวะเพื่อการวิจัยหน้าที่ของสมอง  (Ogawa Laboratories for Brain Function Research)  ในโตเกียว  และในปี ค.ศ. 2008  ดร. โองาวะได้เข้าทำงานร่วมกับ  สถาบันวิจัยประสาทวิทยาศาสตร์  (Neuroscience Research Institute)  ของมหาวิทยาลัยกาชอนเพื่อเวชศาสตร์และวิทยาศาสตร์  (Gachon University of Medicine and Science)ประเทศเกาหลีในฐานะศาสตราจารย์ดีเด่น  (Distinguished Professor)  และผู้นำงานวิจัยเกี่ยวกับfMRIที่มีการใช้ระบบMRIขนาด 7.0เทสลารุ่นใหม่  ดร. โองาวะได้รับหลายรางวัลสำหรับผลงานในด้าน  MRI  และเป็นสมาชิกของสถานบันเวชศาสตร์  ซึ่งเป็นสถาบันหนึ่งของสถาบันวิทยาศาสตร์ประจำชาติ(National Academy of Sciences)  และได้รับรางวัลญี่ปุ่น
ดร. โองาวะได้ค้นพบหลักการที่ใช้ในการสร้างภาพของสมองโดยกิจและโดยสรีรภาพ  โดยเฉพาะในสมองของมนุษย์  ได้สร้างเทคโนโลยีที่ต่อยอดจากการสร้างภาพโดยMRIโดยใช้ความแตกต่างกันของระดับออกซิเจนในเลือด  เพื่อที่จะสร้างแผนผังของสมองที่สัมพันธ์กับการเดินโลหิตไปยังเซลล์ประสาทที่กำลังทำงานอยู่  นี่เป็นตัวช่วยในการทำแผนผังของการทำงานในสมองโดยไม่ต้องอาศัยการสัมผัสกับอวัยวะภายใน ขยายรายละเอียดของภาพโครงสร้างในสมองที่ทำได้โดย  MRI  ในปัจจุบันfMRIเป็นเทคโนโลยีที่ใช้กันอย่างกว้างขวางในชีววิทยาประสาทชีววิทยาจิตวิทยาประสาทวิทยาสาขางานวิจัยอื่น ๆ  และเพื่อวินิจฉัยเหตุทางกายภาพของโรคจิตกับความผิดปกติของสมองในเวชกรรม
โคจิ เซโตะ

เซโตะ โคจิ(ญี่ปุ่น:瀬戸 康史;โรมาจิ:Seto Kōjiเกิดในวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักแสดงและนักร้องชาวญี่ปุ่น ผลงานสำคัญของเขาคือการรับบทเป็นวาตารุ คุเรไน ในมาสค์ไรเดอร์คิบะ; และตัวละครเสริมเป็นซาโตรุ โอกูระ ในแม่สาวจำเป็นปะทะแก๊งลูกสุดซ่าส์, อาริอาเกะ ยามาโตะ ในยอดชายหัวใจแหววและเออีจิ คิกูมารุในเทนิมิว
ใน ค.ศ. 2010 เขาเป็นหนึ่งในนักแสดงที่มีแววในอันดับ 7 ของโพลโดยโอริคอน (Oricon)นอกจากบทบาทนี้แล้ว เขาก็ยังเป็นนักร้องในวงเจร็อกเตตรา-ฟัง
จักรพรรดิโองิมาจิ

จักรพรรดิโองิมาจิ(ญี่ปุ่น:正親町天皇;โรมาจิ:Ōgimachi-tennō; 18 มิถุนายน ค.ศ. 1517 – 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1593) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 106 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิมพระองค์ครองราชย์ในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1557 จนกระทั่งสละราชสมบัติในวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1586 ตรงกับช่วงเปลี่ยนผ่านระหว่างยุคเซ็งโงกุในรัฐบาลโชกุนอาชิกางะกับช่วงต้นของยุคอาซูมิ–โมโมยามะพระนามส่วนพระองค์คือมิจิฮิโตะ (方仁)
โองิมาจิเป็นพระราชโอรสองค์แรกในจักรพรรดิโกะ-นาระ
เมื่อจักรพรรดิโกะ-นะระจักรพรรดิองค์ที่ 105 ผู้เป็นพระราชบิดาเสด็จสวรรคตในวันที่ 5 เดือน 9 ปีโคจิที่ 3 ตรงกับวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1557 เจ้าชายมิชิฮิโตะที่รัชทายาทพระชนมายุ 40 พรรษาจึงขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นจักรพรรดิโองิมะชิหลังจากนั้นจึงได้มีการประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกเมื่อวันที่ 27 เดือน 10 ปีโคจิที่ 3 ตรงกับวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1557
ภายหลังจากการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายมะซะฮิโตะพระราชโอรสองค์ใหญ่ที่รัชทายาทเมื่อวันที่ 24 เดือน 7 ปีเท็นโชที่ 14 ตรงกับวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1586 จักรพรรดิโองิมะชิจึงได้สถาปนาเจ้าชายคะซุฮิโตะพระราชนัดดาพระโอรสในเจ้าชายมะซะฮิโตะขึ้นเป็นรัชทายาทและหลังจากนั้นไม่นานจักรพรรดิโองิมะชิได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายคะซุฮิโตะขึ้นเป็นจักรพรรดิโกะ-โยเซเมื่อวันที่ 7 เดือน 11 ปีเท็นโชที่ 14 ตรงกับวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1586 และได้มีการประกอบพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิโกะ-โยเซเมื่อวันที่ 25 เดือน 11 ปีเท็นโชที่ 14 ตรงกับวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 1587
หลังจากสละราชบัลลังก์แล้วอดีตจักรพรรดิโองิมะชิได้เสด็จไปประทับยังพระราชวังเซ็นโนะดะจนกระทั่งเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 5 เดือน 1 ปีบุนโระคุที่ 2 ตรงกับวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1593 ขณะพระชนมายุได้ 75 พรรษา
โองิมาจิ มาซาโกะ

โองิมาจิ มาซาโกะ(ญี่ปุ่น:正親町雅子) เป็นเนียวอิง(เนียวอิงองค์สุดท้าย) ในยุคเอโดะพระบิดาของพระนางคือ โอกิมาจิ ซาเนมิตสึ พระมารดาคือ ชิเอโกะ บุตรสาวของ โคโตรุ โยสึสึจิ นอกจากจักรพรรดิโคเมแล้ว พระนางยังมีพระโอรส 2 องค์และพระธิดาอีก 1 พระองค์ ตระกูลโองิมาจิเป็นตระกูลสาขาของตระกูล Kanin-ryu Toin
ในปี ค.ศ. 1820 (ปีบุนเซที่ 3) พระนางได้ถวายตัวเป็นพระสนมของจักรพรรดินินโกและเป็น Gon no Naishi no Ji ในปีถัดมาคือปี ค.ศ. 1821 (ปีบุนเซที่ 4) เลื่อนเป็น Naishi no Ji ในปี ค.ศ. 1842 ได้เลื่อนเป็นโชโกอิโนเกะและในปี ค.ศ. 1843 เลื่อนเป็น ฟูจิ ไดนะงง โนะ สึโบเนะ ในปี ค.ศ. 1847 พระนางออกจากราชสำนักและได้รับตำแหน่งเป็นจูซันมิ ในปี ค.ศ. 1849 เมื่อพระนางโกนเส้นพระเกศา ราชสำนักได้มอบตำแหน่งเนียวอิงและที่พำนักแก่พระนาง บากูฟุตกลงที่จะมอบตำแหน่งเนียวอิงให้ในขณะที่พระนางยังมีพระชนม์อยู่เพราะ ทากาสึกาซะ คิโยโกะ พระสนมอีกองค์ของจักรพรรดินินโกได้สิ้นพระชนม์ไปแล้วและตำแหน่งเนียวอิงยังว่างอยู่ และพระนางได้ออกจากราชสำนักแล้วและไม่มีอิทธิพลในปี ค.ศ. 1850 พระนางได้เป็นจูซังโงะ ได้รับฉายาทางธรรมว่าอินโง และถูกเรียกว่าชินไทเก็งมอนอิง
นาโอโกะ ทาเกอูจิ

นาโอโกะ ทาเกอูจิ(ญี่ปุ่น:武内直子;โรมาจิ:Takeuchi Naoko, เกิด 15 มีนาคม ค.ศ. 1967) เป็นนักวาดการ์ตูนแนวโชโจะหญิงชาวญี่ปุ่นผลงานที่ทำให้เธอมีชื่อเสียงมากที่สุดคือมังงะเรื่องเซเลอร์มูน
เธอได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัล "โคดันชะ มังงะอะวอร์ด" (Kodansha Manga Award) ในปี 1993 สำหรับมังงะเรื่องเซเลอร์มูน
ช่วงที่หยุดพักจากการวาดการ์ตูน เธอได้ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยให้กับโยชิฮิโระ โทงาชิผู้เป็นสามีของเธอ ซึ่งโทงาชินั้นเป็นนักวาดการ์ตูนแนวโชเน็งเรื่อง "คนเก่งทะลุโลก" (YuYu Hakusho) และ "ฮันเตอร์ x ฮันเตอร์" (Hunter X Hunter)
Osechi

Angosechi-ryōri(御節料理,お節料oおせち) ay mga tradisyonal na pagkain tuwing Baong Taon ng mga Hapones. Madaling makikila ang mgaosechisa espesyal na kahon ng mga ito na tinatawag najūbako(重箱), na kahawig ng mgabentō. Tulad ng mga kahongbentō, madalas na pinananatiling nakasalansan ang mgajūbakobago at pagkatapos gamitin. Gayunpaman, hindi kaugalian sa lahat ng bahagi ng Hapon ang pagkonsumo ngosechi, gaya ngSuzu sa Ishikawa.
Kinakain ang osechi upang hilingin ang magandang kalusugan ng pamilya sa taon, at may sari-sariling papel ang bawat putahe na bumubuo sa osechi sa pagpapadala ng iba't ibang uri suwerte, tulad ng mahabang buhay, kaunlaran ng mga inapo, masaganang ani, tagumpay sa buhay, at pinansiyal na tagumpay.
Noong una, ang osechi ay kanin na inihain nang mataas sa tasa upang ipagdiwang ang limang taunang seremonya (gosekku) mula sapanahong Nara(610-794) hanggang sapanahong Kamakura(1185-1333).Naimpluwensiyahan ang osechi ng ritwal ngnaorai(kilala rin bilangkyōshoku), kung saan kumakain ang isang taong nagdarasal kasama ngkamingShinto. Ang lumang kaugalian ng pag-aalay ng osechi satoshigami(deidad sa Shinto) sakamidana(sambahayang dambana ng Shinto) bago ito kainin kasama ng pamilya ay isang labi ng seremonyang ito.
Malaki ang pagbabago ng osechi sa ilalim ng impluwensiya nghonzen-ryōri, isang putehang pampiging na naritwalisa sa lipunan ng mgadaimyo(mga pinunong piyudal) atsamurainoongpanahong Muromachi(1336-1573). Nagmula sa honzen-ryōri ang marami sa mga karaniwang pagkain na bumubuo sa osechi ngayon.
Noongpanahong Edo(1603-1868), tumukoy na ang osechi sa mga pagkain tuwing Bagong Taon lamang. Sa pag-unlad ng ekonomiya ng lipunang Hapones, lumaganap ang kaugalian ng osechi sa pangkalahatang publiko, ang klasengchōnin, at nagsimula ang isang bagong kaugalian.Mula huling bahagi ng panahong Edo, nag-umpisa ang pag-iimpake ng ilang mga putaheng osechi sa mgajūbako, at mula sapanahong Meiji(1868-1912) hanggangpanahong Showa(1912-1989), dumami ang baryedad ng mga putahe na nakaimpake sajūbako, at naging marangyang ulam na ibinebenta sa mgaalmasen.
Ang bawat putahe na bumubuo saosechiay may espesyal na kahulugan sa pagdiriwang ng Bagong Taon.Kabilang sa mga halimbawa ang:
御節料理

御節料理 (日式年菜)是日本在節日時所做的特殊料理，特別是在過年時的主要料理，所以又稱正月料理，通常也只說「御節、おせち」即可。
在日本有人日（人日、じんじつ）、上巳節（上巳、じょうし）、端午節（端午、たんご）、七夕（七夕、たなばた）、重陽節（重陽、ちょうよう）等五大節日，在這些日子都有推出御節料理的習慣，意指五穀豐收，全家平安健康的祈福。
御節本來是指一些季節（節氣）轉換時的主要節日。這些節日會有些慶祝活動與慶祝的料理，日本人將這些料理當作是個幸運的緣起（えんぎ、Engi），所以這些為了慶典而做的食膳就叫做「御節料理」。
日本的過年（明治維新前為天保曆正月初一，明治維新後改為陽曆1月1日），是自古以來認為要呼喚已回到山裡的田神（守護稻田使其豐收之神）所要慶祝的重大節慶。在現代還保有一般的風俗習慣之固定慶典只剩下過年。所以，在現代御節料理已大多是指會在除夕都先做好，為了跨年後的正月料理而已。
年夜飯

年夜飯，華北地區普遍稱為年夜飯，江南、粤港澳地區和新馬稱之為團年飯、團圓飯，閩南與臺灣稱圍爐，是農曆除夕的一餐，目的是在過年前一家團聚并共度農曆新年，傳統上年夜飯多在除夕祭祖後食用。除夕的日期不定，可能是臘月廿九或三十日（腊月的最后一天）。
各地團年飯時間不盡相同，較為常見是一般是除夕的下午到夜裏食。但在中国極少數地区，团年饭亦有除夕日下午、中午、上午、甚至早晨吃的。有些地区，可能街坊邻居间的团年饭时间都不尽相同。
以前团年飯必定全家大小留在长辈家中食饭，不過近幾年有些家庭為了方便，訂購外賣年菜或改上酒樓、餐厅。另外也有部分家庭人丁較少，只能一家二人、三人食饭。
团年菜色的食材和菜式多寓意吉祥，如廣東取諧音「發財」「好市」的髮菜和蠔豉，江淮地区的人们常会吃象征圆满、团圆的圆子（原料和做法花样很多），北方人则吃象征元宝的饺子。除了以上菜色，通常有一盤整條含根青菜，一般為菠菜或刈菜，稱「長年菜」，意味長壽。還必須有一道魚，魚諧音「餘」，象徵「年年有餘」。台灣四面環海，魚料理也是台灣傳統年菜之一，但並無「年年有餘」之寓意，外北方人會在年夜飯的某幾顆餃子裡包入清洗乾淨的硬幣，作為占卜，吃到包有硬幣餃子的人意味今年會財運亨通。日本則會吃象徵長壽、稱為年越蕎麥的蕎麥麵。
南朝梁宗懍於《荊楚歲時記》記載「歲暮家傢俱肴蔌，詣宿歲之位，以迎新年，相聚酣飲。」即是逢歲晚，家家戶戶準備肉類和蔬菜（肴蔌），守歲迎接新年，家人相聚飲酒，食團年飯。
宋朝冬至主食為「餛飩」（類似今日的餃子）。年夜飯主食為「餺飥」（手擀麵羹）、春盤。春盤亦為立春主食。年夜飯配屠蘇酒；由長輩向晚輩敬酒，敬酒順序自幼至長。
鰤魚

鰤魚或五條鰤（学名：Seriola quinqueradiata），又名青魽鱼、平安鱼、油甘魚，是輻鰭魚綱鱸形目鱸亞目鰺科鰤屬的一種，在新加坡從英語「Amberjack」直譯作「琥珀魚」，鰤魚在日本是飲食文化的重要組成部分，有100種以上的名字。在台灣則是被稱為青甘鰺、青魽、青甘。
本魚分布於西北太平洋區，包括日本日本海、關西地區、台灣、朝鮮半島至夏威夷群島海域，深度可達100公尺，為洄游性魚類。
本魚體呈紡錘形，體上半部為鐵青色，背部顏色更深，腹部銀白色，背鰭2個，尾鰭呈新月狀，背鰭硬棘6-7枚、背鰭軟條29-36枚、臀鰭硬棘3枚、臀鰭軟條17-22枚，脊椎骨 24個，體長可達150公分，體重可達40公斤。
本魚棲息在沿海底層水域，幼魚則出現在漂浮的海草中漂流，其身體對鹽度有較強的適應力（最宜範圍：20‰－25‰），多生活於溫水溫的水域，（最宜範圍：24℃－26℃）以浮游生物、甲殼類、頭足類等為食，繁殖期在每年2月至5月。
為高經濟價值的食用魚，日本是最早開始養鰤魚的國家：相傳早在大約四百年前，在今日的石川縣能登半島的七尾及宇出津兩個漁港就開始了養飼鰤魚的活動。鰤魚是日本料理店常見的生食材料。近幾年中國亦有進行鰤魚養殖。五條鰤養殖企業已經在21世紀大為改觀 ，通過提高技術系泊筏移動到的外海及製粒飼料進行水產養殖。這種先進技術的，可以在兩年內育肥“五條鰤”，也出現了開展雄心勃勃的嘗試出貨為“五條鰤”的公司。
這種漁民的努力結出果實是最近幾年發生逆轉的現象，是水產養殖產品可能比天然產品還良好。對於養殖青甘，消費者仍然存有以前寄生蟲及抗生素殘留的印象，但美味的養殖青甘鰺已成為野生產品一個挑戰。
虹彩病毒感染症，假結核病、諾卡氏菌病、溶血性链球菌等。
鰤魚含有豐富的DHA，是對人體很健康的食物。
在日本，冬季的鰤魚被称为寒鰤，脂肪含量更丰富，与同属的其他物种如琥珀鱼和太阳鱼相比，具有独特的风味。 然而，在春季产卵后，脂肪含量会下降。
它可以用多种方式烹饪，包括生鱼片、味噌腌制、烧烤和煮。它是一种吉祥的鱼，所以在日本西部，它是御節料理的基本原料（在日本东部，使用三文鱼），而在福冈县，它被用作佐尼的装饰品。 它也被用来作为かぶら寿司配料，特别是在富山和石川县。
当作为生鱼片食用时，在高知县，它通常与酢味噌一起食用。
从富山县到关西地区，有一种在年终和新年假期吃它的文化（年取り魚）。在富山县西部地区（吴市），特别是新港和冰见，有一种习俗，即在女儿第一次结婚时，在年底给结婚的家庭送一瓶冷鰤魚。 相反，在九州北部和其他地区，有从新娘家送鰤魚到新娘父母家的习俗，这意味着 "新娘的良好表现"，意在将新娘的辛勤工作传达给她的父母家。
还有盐渍鰤魚，其加工方式与新巻鮭相同，并作为新年鱼从高山运到松本和其他内陆地区，通过"鰤街道"。
在一些提供海鲜的餐馆和酒馆，鰤鎌即黄鱼从鳃盖延伸到胸鳍的部分，经常被用来煮汤、煮或烤。
冰头

氷頭膾(日本語：ふじなます)是以鮭魚的頭部之軟骨部位用醋浸泡、醃漬後的一種稱之為"膾"
的料理
「冰頭」指的是鮭魚的鼻腔先端的軟骨部位，因為其軟骨就像冰塊一樣清澄通透而得名
作為御節料理的其中一種，經常在正月等節日，作為祝賀料理中登場，本來應該是只有可以捕獲鮭魚的產地才有辦法製作出來的料理，但是由於鹽漬鮭魚「新巻鮭」等保存方法的利用，才得以在冷藏技術普及之前以東日本為首流行到日本全國各地。
將新鮮的魚，或者新巻鮭的頭部軟骨部位切成薄片，先抹上鹽巴後使其多餘的水分得以滲出
接著再用醋將鹽巴與血水等清洗乾淨，之後再用醋浸泡一段時間。
之後再與切碎的白蘿蔔、醋、砂糖、鹽等混合而成的調味料加再一起。之後再按照個人喜好將切成細絲的柚子皮等進行配色，甚至是用鮭魚卵最後的點綴也可以。
軟骨通透的模樣以及充滿嚼勁的口感是本菜色的特點
Template:脚注ヘルプ
牡丹餅

牡丹餅（牡丹餅／ぼたもち），又稱萩餅、御萩、萩之餅（日语：お萩もち／おはぎもち、御萩／おはぎ、萩の餅／はぎのもち、），日本點心（和菓子）之一，招待客人時常用的甜點。
主要以熟糯米或粳米（蓬萊米），搭配紅豆泥，依季節時分，各地說法、名稱眾多，口感介於麻糬與八寶米糕（甜米糕）之間。
另外，可沾熟芝麻粉、黃豆粉，一併食用。
通常為日本彼岸節，佛教習俗，江戶時代初始，是春分、秋分加上前後各3天，合計為期7日左右，此時到墓前祭拜或祭拜神祇，使用萩餅（牡丹餅）供奉之用，1712年（正德2年）《和漢三才圖會》較早有相關記載。
通常，萩餅是萩（日语：萩）花盛開秋天的稱呼，牡丹餅是牡丹花開季節的稱呼。另外，部份地方，按一年四季分別，各有不同稱呼。
1950年代之前，日本各地存在普遍差異，名稱分歧。例如：
福岡北九州市的小倉，當地人配「萩餅」吃關東煮，有紅豆和花生粉兩種。
天皇的御廚

《天皇的御廚》（日語：天皇の料理番），為日本作家杉森久英（1912年3月23日－1997年1月20日）於1979年出版的傳記小說。故事講述日本宮内省（今宮内廳）料理長秋山德藏（入贅前本姓：高森，1888年8月30日－1974年7月14日）青年時期立志成為廚師的故事。杉森原作中的姓名改為「秋澤篤藏」。
小說出版後，TBS電視台於1980年改編為連續劇，由鎌田敏夫、大原豐編劇，森崎東、藤田明二、渡邊祐介及井上昭執導，堺正章、檀文、近藤正臣、鹿賀丈史及明石家秋刀魚主演，播出時間為1980年10月19日至1981年3月22日，全劇共19集。
1993年改編為特別劇，由小林俊一執導，高嶋政伸、國生小百合主演。
包括2015年版在內的三個電視劇版本，均將主角姓名改為「秋山篤藏」。本條目僅介紹2015年改編連續劇。
《天皇的御廚》，2015年4月26日至7月12日於TBS電視台播出的連續劇，為TBS開台60週年的特別企劃紀念劇，由佐藤健主演。
自福井縣鄉下進京的青年秋山篤藏（佐藤健飾），憑著一股傻勁，為學習料理，從打雜開始努力學習，靠著驚人的天份與意志力，以成為獨當一面的廚師為最終目標。
甘露子

甘露子（学名：Stachys affinis）为唇形科水苏属宿根植物，喜生于近水低湿地，原产地是中国。又名宝塔菜、螺丝菜、地环儿、地牯牛、地钮、旱螺蛳、罗汉菜、益母膏、米累累、地蚕、地母、地蕊、螺丝钻、螺蛳菜、甘露菜等。《本草纲目》将草石蚕作为甘露子的别名，但草石蚕最早见于《本草拾遗》，原指圆盖阴石蕨。
多年生草本；地下有匍匐枝，成熟时顶端膨大成螺旋状的直立方形肉质块茎，卵形至长椭圆状卵形叶子叶子对生；夏季开淡紫色唇形花，轮伞花序生花6朵至多数，由2－13轮在茎顶列成穗状花序。
宝塔菜的地下根茎洁白，质地脆嫩无纤维，可腌制成酱菜，也可凉拌食用，还是提取水苏糖的原料。宝塔菜是扬州酱菜中的著名品种。
[在维基数据编辑]
京料理

京料理（日语：京料理／きょうりょうり），指的是日本京都地區的地方菜，有其獨特清淡的烹調方式，目前已經成為京都市的專門品牌名稱。
京料理是日本人心目中地位最高、最正統的地方料理，其歷史也非常久遠。食材選擇方面講究時令，食材性質偏冷，以豆腐、竹筍及蔬菜為主。與喜歡吃生冷食物的普通日本料理不同，京料理多用熱湯熬煮，端上桌時燙口的情況居多，以此平衡食材原本的冷性。一般來說，京料理的賣相比普通日本料理要精緻許多倍，形式與全日本都有的懷石料理有很多相似之處，喜歡用一個個造型不同的小碗小盒盛菜，一餐普遍會有二十道以上的菜。
京料理是一種極其精緻的日本料理，特點是味道清淡，和大部份重鹹重糖的日本料理完全相反。京料理以“豆製品”為主要的食材，輔以各種京野菜和白米飯，食品既使加工，其味道也能充分保留原味。由於京都在日本地理中處於較為內陸的位置，所以缺乏像大阪那樣的豐富海鮮類食材，但可以看到圍繞著簡單的豆類和蔬菜而發展起來的精緻烹飪技術。自古以來，京都市作為整個日本國的首都而在文化上十分繁榮，就算在某些食材層面不如大阪市，也能因為日本的貴族朝廷文化而催生出高檔的料理文化。京料理在現代日本已經成為“和食”概念的中心，外國人所認為的標準和食基本可以等同於京料理。最後，京都在古代時模倣中國的洛陽菜，獨自進化出宴席料理、精進料理、懷石料理。在明治維新時期，京都人又有限的改造了西洋料理，融合出一套屬於京都自己的獨特料理模式。因此，京都料理有時能跨越“和食”的範疇，成為整個“日本料理”的代名詞。
“什麼是京料理”至今還沒有一個統一的定論，日本政府或者京都市政府也沒有親自為京料理下一個定義，目前能找到的定義有三：
把“京都的地方料理”稱作“京料理”並不是自古就存在的，是在明治時代的後期才有這種叫法的。因為那時候日本已經過了盲目模倣西洋列強的時期，轉而挖掘日本文化本身的美好，而這類傳統復興運動是從日本的關西地區開始的。當時的京料理和大阪料理是一起復興的，合稱“上方料理”，以便和過度西洋化的東京-關東地區做出區分。由於京料理在此時還沒從整個關西料理中獨立出來，所以很少有人強調原汁原味的京都料理。
最早發現“京料理”三個字的文獻是在1917年（大正6年），料理人所著的一本書中出現的。為了發揚自己的文化，京都的料理人們一同成立了“調理研究好友会”，這個會每年會發行一本年刊，叫《京料理の栞》，京料理之名就是從這裡發光廣大的。京都的料理人們在1886年（明治19年）就舉辦了廚藝比賽，1917年後正式改名為“京料理大賽”，截至2005年（平成17年）為止已經舉辦了100屆。
日本俳句詩人大田南畝在他寫的書《一話一言》中有這麼一首無名的狂歌，是專門描述京料理的：
這句話並不是大田南畝的原創，而是引自二世市川團十郎於1742年所著的《葵之田野志味所》中的文章，並縮短成俳句的模式。在《一話一言》這本書中，京都的料理比大阪料理、江戶料理的要多得多，可見在日本古代，京都就已經被認為是“和食之首”。此外，不是專門描寫京料理，而是間接描寫的文獻也很多，例如讚揚流經鴨川的水，以及用該水煮出來的豆腐和水菜的文章，就能在曲亭馬琴寫的《羈旅漫録》和《堀川之水》、北大路魯山人寫的《魯山人藝術論集》中找到。日本NHK在電視台的節目中這樣介紹京料理：“京都在很長一段時間都是天皇的皇居，但四週有太多大山包圍，無法獲取日本最引以為傲的海鮮。加上日本篤信佛教，不能吃肉，在這種情況下，京都的廚師們只能拼命磨練料理的技術，並強化擺盤能力，這樣才能配得上貴族和皇室對味覺的高要求。”從此，京料理比起單純地吃，更多的像是一種擺盤的藝術，以纖細清淡之美來俘獲食客的注意。
與日本其它地區的鄉土料理相比，京料理明顯更加俱備美感，在吃之前先用視覺刺激食慾，為了擺盤而準備的步驟比烹飪的步驟還多。此外，京都人認為外觀的美麗和味道的美味是一回事，“不美的食物沒有吃的必要”。京料理這種過度強調外觀的傾向，也深深影響了其它種類的高級日本料理，成為全日本的共識。