Salome Zourabichvili

SiSalome Zourabichvili(Pranses:Salomé Zourabichvili,Heorhiyano:სალომე ზურაბიშვი}ლლივილლლივი}|IPA |}}; ipinanganak noong Marso 18, 1952) ay isang Pranses-Georgian na politiko at dating diplomat na kasalukuyang nagsisilbi bilang ikalimangpresidente ng Georgia, sa opisina mula noong Disyembre 2018. Siya ang unang babae na nahalal bilang pangulo ng Georgia,< ref>Sa kanyang kapasidad bilangSpeaker of Parliament, siNino Burjanadzeay pansamantalang nagsilbi bilang acting president sa dalawang pagkakataon</ref> isang posisyong sasakupin niya sa loob ng anim na taon. Bilang resulta ng mga pagbabago sakonstitusyonalna magkakabisa sa 2024, si Zourabichvili ay inaasahang magiging hulingpopular na inihalalna presidente ng Georgia; ang mga magiging pinuno ng estado ay hindi direktang ihahalal ng isangparliamentary college of electors.
Si Zourabichvili ay ipinanganak saParis, Francesa isang pamilya ng mga Georgian political refugee. Sumali siya saPranses na diplomatikong serbisyonoong 1970s at mahigit tatlong dekada ang nagpunta upang sumakop sa iba't ibang mas matataas na posisyong diplomatikong. Mula 2003 hanggang 2004, nagsilbi siya bilang Ambassador ngFrancesa Georgia. Noong 2004, sa pamamagitan ng magkaparehong kasunduan sa pagitan ng mga pangulo ng France at Georgia,tinanggap niya ang Georgian nationality at naging Foreign Minister ng Georgia. Sa panahon ng kanyang panunungkulan sa GeorgianMinistry of Foreign Affairs(MFA), nakipag-usap siya sa isang kasunduan na humantong sa pag-alis ng mga puwersa ng Russia. mula sa hindi mapag-aalinlanganang bahagi ng Georgian mainland. Naglingkod din siya saUN Security Council'sIran Sanctions Committeebilang Coordinator ng Panel of Experts.
Matapos ang pakikipagtalo sa noo'y presidente ng GeorgiaMikheil Saakashvili, noong 2006 itinatag ni Zourabichvili angThe Way of Georgiapolitical party, na pinamunuan niya hanggang 2010. Sa huli, nahalal siya saGeorgian Parliamentsa2016bilang isang independent; iniwan niya ang kanyang parliamentary seat matapos manumpa bilang pangulo. Si Zourabichvili ay tumakbo sa2018 Georgian presidential electionbilang isang independiyenteng kandidato at nanaig sa isang run-off na boto laban saUnited National MovementnomineeGrigol Vashadze. Sa panahon ng kanyang kampanya sa pagkapangulo, si Zurabichvili ay inendorso ng naghaharingGeorgian Dreamna partido; gayunpaman, kasunod ng2020–2021 Georgian political crisis, si Zourabichvili ay lalong napalayo saGeorgian government, na tumaas din pagkatapos ng2023 Georgian na mga protesta. Ang inter-institutional conflict kalaunan ay humantong sa paglulunsad ng Parliament ngimpeachment proceedinglaban kay Zourabichvili noong Setyembre 2023, na nagpaparatang ng paglabag sa Konstitusyon para sa kanya. Gayunpaman, sa huli ay nabigo ang Parlamento na impeach si Zourabichvili.
Si Salome Zourabichvili ay isinilang sa isang pamilya ng mga emigrante ng Georgia na tumakas saFrancekasunod ng1921 Red Army invasionngDemocratic Republic of Georgia.Ang kanyang ama, si Levan Zourabichvili, isang career engineer, ay nagsilbi ng maraming taon bilang chairman ng Georgian Association of France (AGF).Si Levan ay apo sa ina niNiko Nikoladze(1843-1928), isang negosyante, pilantropo at Georgian na politiko noong huling bahagi19th centuryna nagsilbi bilang miyembro ngSocial-Democratic Partyat naging maimpluwensyang pinuno ng Georgian liberal intelligentsia noongRussian Empire.Ang kanyang ina na si Zeïnab Kedia (1921-2016) ay anak ni Melkisedek Kedia, pinuno ng Security Service ng Democratic Republic of Georgia.
Si Salome Zourabichvili ay may isang kapatid, si Othar Zourabichvili, isang doktor, manunulat at tagapangulo ng AGF mula noong 2006.Sila ay mga pinsan ng mananalaysayHélène Carrère d'Encausse, na miyembro ngAcadémie Française, at pilosopo na si François Zourabichvili.
Si Salomé Nino Zourabichvili ay ipinanganak saParisnoong 18 Marso 1952 at pinalaki sa loob ngGeorgian community sa France, na nanirahan sa pagitan ng Paris atLeuville-sur-Orgemula noong taglagas ng 1921 ng Democratic Republic of Georgia.Pinalaki sa isang kilalang pamilyang emigrante na may malapit na kaugnayan sa gobyerno sa pagkatapon ng Georgia, ang diaspora ang tanging nakipag-ugnayan sa bansa noong bata pa siya. , minsang nagsasaad ng:
Sa 8 taong gulang, nakilala niya ang kanyang unang bisita mula sa Georgia sa isang pagbisita sa Paris ng isang Georgian ballet troupe, isang pulong na idinaos nang lihim dahil sa pagiging mapaniil ng mga awtoridad ng Sobyet na nag-organisa ng pagbisita.Sa isang pakikipanayam saThe Washington Post, sinabi niya na komportable siyang "pag-straddling sa dalawang kultura", sa pag-aaral sa mga French school habang papunta saGeorgian church of Parissa katapusan ng linggo.
Sa edad na 17, nakatanggap si Zourabichvili ng mga resultangbaccalauréatna nagbigay-daan sa kanya ng "pribilehiyo ng direktang pagpasok sa kakila-kilabot na taon ng paghahanda" ngParis Institute of Political Studies(Sciences Po) noong Setyembre 1969, isang programa kung saan kalahati lang ng mga kalahok ang makakarating sa Institute pagkalipas ng isang taon.Noong Mayo 1970, ang kanyang napiling paksa sa huling pagsusulit sa "Rebolusyon at Kontra-Rebolusyon sa Europa sa pagitan ng 1917 at 1923" ay ginagarantiyahan siya ng isang puwesto sa Institute.Mamaya sa 2019, ilalarawan ng paaralan ang kanyang mga resulta sa mga paksa sa[ [Rerum novarum]],KulturkampfatAlexander II's reporma bilang isang "tagumpay", habang inilarawan siya ng isang propesor bilang isang "napaka matalinong estudyante na mabilis na natutunan ang pamamaraan at kaalaman ng programa".
Noong 1970, sumali siya sa International Section of Sciences Po, isang landas patungo sa diplomatikong serbisyong naa-access lamang ng isang minorya ng 4,000 na mag-aaral sa Institute, kung saan ang ikatlo ay kababaihan.Nag-aral siya sa ilalim ng ilang kilalang propesor sa Pransya, gaya ng mga mananalaysayJean-Baptiste Duroselle,Louis Chevalier, ang kanyang pinsan na si Hélène Carrère d'Encausse at ang internasyonal na abogado [[Suzanne Bastid] ], ang huli ay ang tanging babaeng nagtuturo sa Sciences Po.Itinuon ni Zourabichvili ang kanyang pag-aaral saSoviet worldat nagtapos noong Hulyo 1972.
Sa isang liham ng rekomendasyon ni Sciences Po Secretary-General René Henry-Gréard, inilarawan siya ng huli bilang isang mag-aaral na, sa kabila ng kanyang "pagkamahiyain", ay nagtataglay ng "mga pambihirang katangian" at hinulaan ang magandang kinabukasan para sa kanya.Siya ay sumali saColumbia Universitynoong 1972-1973 kung saan siZbigniew Brzezinski, noong panahong direktor ngTrilateral Commission, ay nagsanay sa kanya sa pulitika ng Sobyet atCold Wardiplomasya .
Sinabi niya na ang pagpili ng karera sa diplomasya ay nauugnay sa pag-asa na balang araw ay maging instrumento sa pagtulong sa Georgia.
Si Zourabichvili ay bumalik sa Sciences Po noong 2006, sa pagkakataong ito bilang isang propesor pagkaraan ng kanyang pag-alis bilang GeorgianMinister of Foreign Affairs.Nagtrabaho siya hanggang 2014 sa angParis School of International Affairs, na nagtuturo ng patakarang panlabas ng malalaking kapangyarihan, ang daigdig pagkatapos ng Sobyet, ang pag-unlad ngEurasiamula noongpagbagsak ng USSR, at ang mga sanhi ng pagbagsak na iyon.Sa post na iyon, sinuri niya sa akademya ang pag-unlad ngEuropean Unionsa panahon ng krisis.A ilalarawan ng mag-aaral sa ibang pagkakataon ang kanyang mga klase bilang "naghihikayat ng mahahalagang debate".
Siya ang unang estudyante at propesor ng Sciences Po na naging pinuno ng estado.
Mula sa kanyang unang kasal saIranian-AmerikanoWorld Bankekonomista Nicolas Gorjestani, may dalawang anak si Zourabichvili: Kéthévane (France 24journalist) at Théïmouraz (isang French diplomat). Noong 1993 pinakasalan niya ang kanyang pangalawang asawa na si Janri Kashia, isang maimpluwensyang manunulat at mamamahayag ng Georgian na isang refugee sa pulitika sa France. Namatay si Kashia noong 2012.
Bukod saPransesatGeorgian, matatas magsalita si ZourabichviliInglesatItalyano.
Iniwan ni Zourabichvili ang kanyang pag-aaral upang sumali sa serbisyong diplomatikong Pranses noong 1974.Mabilis siyang naging career diplomat at ipinadala bilang Third Secretary sa French Embassy saRomehanggang 1977,sa ilalim ng mga ambassadorship ninaCharles Lucetat François Puaux, pagkatapos nito ay naging Pangalawang Kalihim ng [[Permanent Mission of France to the United Nations|Permanent Mission of France to the UN] ] hanggang 1980.Nagtatrabaho sa ilalim ng batikang diplomat na si Jacques Leprette, nakita niyang dalawang beses na namumuno ang France saUN Security Councilnoong Oktubre 1978 at Enero 1980.
Pagkatapos bumalik sa Paris kung saan siya nagtrabaho bilang isang opisyal ngPolicy Planning Staff ng French Ministry of Foreign Affairs, bumalik siya sa United States noong 1984 bilang Unang Kalihim ngFrench Embassy sa Washington, D.C.sa ilalim ng Ambassador [ [Emmanuel de Margerie]], nagtatrabaho sa seksyong pampulitika at militar at nakatuon sa mga usapin ng US-Soviet.Sa panahon ng pag-post na ito ay binisita niya ang [[Georgia (bansa)|Georgia] ] sa unang pagkakataon noong 1986, kasama ang kanyang ina.Sa pagitan ng 1988 at 1989, ipinadala siya saViennabilang Unang Kalihim sa French Mission saConference on Security and Co-operation in Europe, nangunguna sa French negotiating team para sa pagbabawas ng mga kumbensiyonal na pwersa.
Noong 1989-1992, siya ay naging Pangalawang Tagapayo sa French Embassy saChad.Ang kanyang termino doon ay kasabay ng pagkuha ng kapangyarihan niIdriss Débysa isang [[1990] Chadian coup d'état|coup d'état na suportado ng France]].
Noong 1992, si Zourabichvili ay hinirang na Unang Kalihim sa Permanenteng Misyon ng France saNATOsaBrussels, bago naging Deputy Permanent Representative ng France saWestern European Union, nasa Brussels pa rin, mula 1993 hanggang 1996.
Noong 1996 at 1997, hinawakan niya ang posisyon ng Technical Adviser sa Gabinete ngMinistry of Foreign Affairs sa Paris. Noong 1997-1998, siya ay Inspektor sa MFA, nasa Paris pa rin, bago siya hinirang na Under-Director ng Strategic Affairs sa Pamamahala ng Strategic Affairs, Security at Disarmament ng MFA, isang post na iniwan niya noong 2001 upang maging direktor ng International at Strategic Affairs sa General Secretariat ng National Defense. Nagtatrabaho rin siya sa Bureau of Strategic Affairs ng NATO.
Sa pagitan ng 2003 at 2004, si Zourabichvili ay Ambassador Extraordinary at Plenipotentiary ng France sa Georgia.
PanguloMikhail SaakashvilingGeorgiaay hinirang siya bilang Ministro ng Ugnayang Panlabas sa kanyang bagong pamahalaan. Si Zourabichvili ang naging unang babaeng itinalaga sa post na ito sa Georgia noong 18 Marso 2004.
Si Zourabichvili ay ang Coordinator ng Panel of Experts na tumutulong saUN Security CouncilngIran Sanctions Committee.
Bilang dayuhang ministro ng Georgia, si Zourabichvili ang pangunahing negotiator ng kasunduan para sa pag-alis ng mga base militar ng Russia mula sa teritoryo ng Georgia, na nilagdaan kasama ng Ministro ng Ugnayang Panlabas ng RussiaSergey Lavrovnoong 19 Mayo 2005.Sa panahon ng kanyang panunungkulan bilang Foreign Minister, nilikha ang "New Group of Friends of Georgia", na pinagsasama-sama angUkraine,Lithuania,Latvia,Estonia,Romania,Bulgaria, angCzech RepublicatPolandupang matulungan ang mga mithiin ng Georgia patungo saNATOat pagyamanin angEuropean integration.
Si Zourabichvili ay sinibak ng Punong MinistroZurab Nogaidelinoong huling bahagi ng 19 Oktubre 2005 pagkatapos ng serye ng mga hindi pagkakaunawaan sa mga miyembro ng Parliamento.Siya ay binatikos din nang husto ng ilang Georgian mga embahador. Di-nagtagal bago ipahayag ang kanyang pagpapaalis, nagbitiw si Zourabichvili sa serbisyong dayuhan sa Pransya, na patuloy na nagbabayad sa kanya ng suweldo habang siya ay ministro, at inihayag na mananatili siya sa Georgia upang pumasok sa pulitika.