davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Kinalas

Kinalasis aBicoldish consisting of noodles (pancit) garnished by scraped meat from pork or beef's head and other parts, enhanced with a thick deep-brown sauce coming from the brains of a cow or pig. The dish is further flavored with spices (siliand pepper) and served in hotbroth. Boiled egg added is optional.
The name originates from theBicolanoverbkalas, an alternate form ofhinglas, meaning "to remove the meat from the bones" usually in preparation for preserving it in salt orbrine. The term is attested in the 16th centuryVocabulario de la lengua Bicolby Maŕcos de Lisboa.
Binangkal

Binangkalis a type ofdoughnutfrom the islands ofVisayasandMindanaoin thePhilippines. It is made fromdeep-frieddense dough balls coated withsesame seeds.It is usually eaten withhot chocolateorcoffee.
The name is derived frombangkal, the localCebuanocommon namefor the Leichhardt tree (Nauclea orientalis) which bears spherical flowers and fruits.
Palapa (condiment)

Palapais a sweet and spicyFilipinocondimentconsisting of thinly chopped whitescallions(sakurab), pounded ginger (luya pagirison),turmeric(kalawag),labuyo chili(luya tiduk), and toasted grated coconut (niog). It originates from theMaranao peopleofLanao del Sur. The ingredients are mixed together and cooked briefly or cooked until somewhat dry. It is immediately stored in sealed jars (garapon) after cooking. It can be used as an ingredient in certain dishes (most notably inpiaparan) or used as a condiment after briefly sautéing (usually with a spoonful of condensed milk).Palapacan also be eaten fresh as salad dressing.Palapais an important cultural symbol of the Maranao people and is a ubiquitous accompaniment at every meal.
Kuwé ilat kucing

Cookie ilat kucingutawailatkucingminangka biskuit utawa bar coklat cilik sing kasedhiya ing pirang-pirang negaraEropa,Asia, lanAmerika Selatan. Panganan iki sacara lokal dikenal kanthi jeneng "kočičí jazýčky" (Czech),Katte tong(Walanda),"kocie języczki" (Polandia), "langue de chat" (Prancis), "Katzenzungen" (Jerman), "lingua di gatto "(Italia)," língua de gato "(Portugis)," macskanyelv "(Hungaria)," lengua "utawa" lengua de gato "(Spanyol), utawa" lidah kucing "(Indonesia). Wujude kaya ilat kucing (dawa lan rata).    Panganan iki manis lan renyah.  Iki diprodhuksi sakaendhog putih, glepung gandum,gula,butter(kadang) lan vanillautawa coklat susu, coklat peteng lan coklat putih .Panganan iki dipanggang ing oven nganti mateng.Bahan-bahan tambahan bisa uga kalebu coklat, jeruk, lan rempah-rempah.  Biasane disiapake nganggo ganache, krim utawa jam senggol, lan sandwiched bebarengan.   Kadhangkala dicelupake ing coklat minangka bagean saka persiyapan.  Ing Prancis, cookie asring disedhiyakake nganggo sorbet utawa es krim.
Camachile kukis

Cookie camachile, uga dikenal minangkaquinamunsil, yaikucookieladyfingerFilipina sing bentuke khas kaya woh-wohan saka wit camachile(Pithecellobium dulce). Biasane dipangan kanthi omben-omben panas kanggo sarapan utawamerienda.
Cookie camachile minangka variasi sakabroaslanlengua de gato(ladyfingersFilipina) sing luwih gedhe. Iki digawe saka glepung, endhog, bubuk manggang, soda manggang, gula, uyah, mentega (utawa margarin), vanila, lan susu. Cookie duwe bentuk lobed lan manjang sing khas
.
Spatule (cuisine)

Unespatule,maryse, ou encorelangue de chatoulangue de belle-mèreest un ustensile de cuisine servant à racler le fond des récipients.
Elle est parfois appelée « spatule souple », « ramasse-pâte », « lèche-plat », « langue de chat », « ratrucheuse » en Picardie, ou bien encore « lécheuse » enSuisse, ou « lèche-tout », en Belgique ou en Alsace, ou même « pelpe » dans le nord de la France. Souvent, elle est confondue avec le coupe-pâte.
Il existe aussi une petite palette en plastique, sans manche et en forme de demi-cercle légèrement incurvé, qui a le même usage et qui s'appelle une «corne» ou « râcle-tout ». Cet ustensile est surtout utilisé en boulangerie-pâtisserie.
Les spatules au bout d'un manche, appelées « lèche-tout » ou « maryse », sont soit encaoutchouc(qui a l'inconvénient de se dessécher), soit ensilicone. Il existe aussi des versions tout en plastique souple, faites donc en un seul morceau.
Elle sert aussi à mélanger avec douceur, avec une technique précise pour ne pas« casser »lesblancs d'œufsou lacrème fouettée, avec d'autres ingrédients dans nombre de recettes de desserts.
Lingue di gatto

Lelingue di gatto(dalfrancese:langue de chat) sonobiscottidella tradizionefranceseche accompagnano spesso creme,macedonieegelati. Devono il loro nome alla loro forma stretta ed allungata, che ricorda per l'appunto la lingua di un gatto.
In Francia le lingue di gatto si trovano comunemente nelle pasticcerie e nei forni. A differenza di altri paesi, comeGermaniae Austria, la ricetta francese non prevede l'uso di cacao. Esiste una variante chiamata "Lingue feline arrotolate", sono lingue di gatto arrotolate appena uscite dal forno (quando sono ancora morbide) e riempite di crema di cioccolato.
Gattò di patate

Ilgattò di patate(ogatò)è unatorta salataa base dipatatetipica dellacucina napoletana.
L'etimologia della parola ha le sue basi nelfrancesegâteau,che significa  genericamente "torta". Il terminegâteau, inlingua napoletanaadottato graficamente ingattò, è utilizzatotout courtper indicare il gattò di patate, ma in lingua originale indica una qualsiasi torta, dolce o salata, o anche dolci come i semifreddi e agrodolci come le preparazioni al formaggio tipiche del medioevo. La traduzione corretta in italiano della preparazione è dunque "sformato di patate".
Dopo il1768, con le nozze della reginaMaria Carolina, figlia diMaria Teresa Lorena-Asburgo, moglie di Ferdinando II di Napoli e III di Sicilia, futuroFerdinando I delle Due Sicilie,Napolidivenne luogo di confronto delle grandi cucine europee. La nuova regina rafforzò nella capitale delRegno di Napoliil gusto francese e la consuetudine di affidare il servizio di cucina ai "monsieurs", cuochi di alto rango che, a partire da quel tempo, i napoletani cominciarono a chiamare "monzù" ed i siciliani "monsù", dalla corruzione del termine francese. Nell'arco di pochi decenni, assunsero denominazioni francesi alcune tradizionali pietanze partenopee e sicule: il gattò, la pasta al gratin, ilcrocchè, ilragù, ilsartù di riso, ilsupplì.
Gli ingredienti possono variare a seconda della regione e del gusto personale. La ricetta base prevede in genere questi ingredienti:
(le dosi possono variare e, volendo, si può aggiungere del latte, salame, prezzemolo, noce moscata, olio EVO, etc...; se si usa la mozzarella è consigliabile non aggiungere latte)
Le patate vengono lessate, sbucciate quindi schiacciate. Si aggiungono burro (o olio), parmigiano, uova, prosciutto o mortadella, scamorza e mozzarella tagliate a dadini e si mescola bene la purea in una ciotola.
Si versa quindi la purea nella teglia e, dopo averla spianata bene con una spatola si cosparge la superficie con pangrattato e riccioli di burro. La cottura avviene in forno, fino a quando non si forma una crosta dorata. 
Si può servire caldo, soprattutto se viene usata la mozzarella, oppure freddo.
Ricette da siti specializzati:
Zabaione

Lozabaione, o peripercorrettismozabaglione,è una crema dolce e spumosa a base diuova(tuorlo),zuccheroevinoovino liquoroso. Diede origine, inItalia, a noti liquori come ilVove loZabov, entrambi marchi registrati. Il primo è del1845mentre il secondo risale all'ultimo dopoguerra. La ricetta è oggi diffusa in molti luoghi, legandosi ai diversi vini liquorosi tradizionali (Porto,Marsala,Xeres,Rivesaltes,Moscato). Dal2015rientra tra iprodotti agroalimentari tradizionali piemontesi.
Lo zabaione è una preparazione che vanta parecchi secoli di storia. Tuttavia, come accade per molte ricette il cui ricordo si perde nei secoli, sulla sua origine sono sorte molte leggende; una di esse narra che l'invenzione risalirebbe al1471e sarebbe opera delcapitano di venturaGiovan Paolo Baglioni.
Un'altra tradizione affermata sostiene invece che la ricetta sia stata introdotta nelXVI secoloaTorino: chiamata inizialmentecrema di San Baylon, sarebbe divenuta in seguito semplicementeSambayon,per ricordare il francescano sanPasquale Baylón, santo protettore di cuochi e pasticceri.
Secondo altre teorie, il nome zabaione potrebbe derivare dazabaja, bevanda dolce consumata in passato aVeneziae proveniente dallacosta illirica.
Lo zabaione viene preparato a caldo, abagnomaria, e montato sino ad essere ben soffice con unafrusta da cucina. Accompagna tagli di gelato alla crema, alcunibiscotticome lepaste di meligae lelingue di gatto, oltre ad alcune torte di noci enocciole; è la base principale del ripieno dellatorta Ostiglia. È una preparazione diffusa in molti paesi d'Europa, comune tanto nella cucina casalinga quanto nelle cucine dei migliori chef.
Una possibile variante dello zabaione è lafaldacchiera, una salsa a base di uova e zucchero usata come ripieno per dolcipugliesicome il pesce natalizio e l'agnello pasquale.
ラング・ド・シャ

ラング・ド・シャ（フランス語:langue de chat）は、出現が17世紀とも20世紀初頭とも言われるフランスの伝統的な菓子の一種。
他の小麦粉を使った菓子であるサブレやビスキュイとも違いザラついた食感で薄い楕円、あるいは中央が括（）れた楕円（瓢箪形（））である。その形状から「langue de chat」（猫の舌）と呼ばれる。
室温で柔らかくしたバターと同量の砂糖と小麦粉にかき混ぜた卵白を加えたタネを薄く細長い楕円状にオーブンで焼き上げる。塩やバニラビーンズ、バニラエッセンスなどを入れる場合もある。表面がザラつきサクサクとした軽い食感が特徴である。
日本では楕円や中程が括（）れた楕円（瓢箪形（））ではなく、正円型や正方形型が主流である。表面のザラつきと軽い食感は同様。北海道銘菓「白い恋人」はラング・ド・シャにチョコレートやホワイトチョコレートを挟んでいる。
他にラング・ド・シャを使った日本の洋菓子には長野県下伊那郡高森町銘菓の「白い針葉樹」や広島県世羅郡世羅町銘菓「まごころづつみ」がある。ヨックモックではラング・ド・シャをクルクルに巻いた「シガール」や、チョコなどを挟んだ四角いものもある。静岡県熱海市では、三木製菓の「ネコの舌」が熱海ブランドに認定されている。福岡県博多銘菓の「まっかな苺のラングドシャ」はフリーズドライのあまおうを使用したものである。
ドイツ語圏では、同じ「猫の舌」という意味のカッツェンツンゲ (Katzenzunge) で、細長い猫の舌型のチョコレートを意味する。日本語では通常、複数形のカッツェンツンゲン (Katzenzungen) と呼ばれる。
ベルギー人のショコラティエであるジャン・ギャレ（ギャレ社Galler創設者）が考案しこの名を付けた、あるいは、オーストリアのKüfferle社（現在はリンツ&シュプルングリー社傘下）が1892年に生産したという。
シャルル・ド・モンテスキュー

シャルル＝ルイ・ド・モンテスキュー（Charles-Louis de Montesquieu、1689年1月18日-1755年2月10日）は、フランスの哲学者である。本名は、シャルル＝ルイ・ド・スゴンダ(Charles-Louis de Secondat, baron de la Brède et de Montesquieu) で、ラ・ブレード（フランス語版）とモンテスキュー(Montesquieu) を領地とする男爵(baron) でもあった。生家のシャトー・デ・ラ・ブレード（フランス語版）は2024年現在も現存するシャトーであり、ワインを生産している。
フランス南西部にあるボルドー近郊で生まれた。彼が7歳の時、母が逝去。母の遺産を継承し、ラ・ブレード男爵となる。ボルドー大学法学部卒業後、1709年からパリに遊学。1713年末、父の訃報により帰郷する。翌年、25歳でボルドー高等法院の参事官となる。1716年、伯父の死により、モンテスキュー男爵の爵位とボルドー高等法院副院長の官職を継承する。しかし、実務面には無関心で、1721年には、匿名で『ペルシア人の手紙』を出版。この作品は2人のペルシア人イスラム教徒がフランスを訪れ、本国の知人へ手紙でフランスの風俗や出来事を紹介するという体裁を取った架空の書簡集で、絶対君主制と宗教という古くからの価値観と、新しい時代の自由との移行期間にあるパリを風刺的に描き、大きな反響を呼んだ。1726年、37歳で、ボルドー高等法院副院長の官職を辞職。以後、学究生活に入る。1728年1月、アカデミー・フランセーズの会員に選出された直後、4月から諸国遍歴の旅に出る。モンテスキュー自身の旅行記によればウィーン、ハンガリー、イタリア諸都市に滞在し、さらにドイツ諸都市、アムステルダムを経由してイギリスに渡っている。1731年に祖国であるフランスに帰国。1734年、『ローマ人盛衰原因論』を出版。1748年、匿名で『法の精神』を出版。「法の精神」は2年で英訳された。思想家自身が現地で見た当時のイングランド国制、特に議会の仕組みを高く評価（11編6章）しており、英語圏で広く読まれた。大量の偽版が出るほどの好評を博したが、ローマ教皇庁やソルボンヌ神学部などの教会関係者からの批判も招き、カトリック教会から禁書目録指定を受けた。
イギリスの政治に影響を受け、フランス絶対王政を批判し、均衡と抑制による権力分立制の基礎を築いた。なお、イギリス滞在の間にフリーメイソンとなった。
法とは、「事物の本性に由来する必然的な関係」であると定義し、政治権力を分割しない統治形態による法からは、政治的自由が保障されないと考え、執筆に20年かけたと言われる自身の著作『法の精神』の中で、政治権力を立法・行政・司法に三分割する「分立論」（「分立論」）を提唱した。
晩年は、視力の減退に悩まされた。そんな中、著作『百科全書』の為に「趣味論」の執筆に取り組んだが、完成することは無く1755年2月10日にパリで逝去した。
社会学の父と考えられている。保守主義であった。
『ペルシア人の手紙』の一節では、非キリスト教国の出生率の高さを離婚を許容している為とし、また、「夫婦相互の愛情に何よりも寄与するのは離婚の可能性である」と論述した箇所がある（女性の離婚権のみを主張）。
彼の肖像は旧フランス・フランの200フラン紙幣に描かれたことがあった。
マルキ・ド・サド

マルキ・ド・サド（Marquis de Sade,1740年6月2日-1814年12月2日）は、フランス革命期の貴族、小説家。マルキはフランス語で侯爵の意であり、正式な名は、ドナスイェン・アルフォーンス・フランソワ・ド・サド(Donatien Alphonse François de Sade[dɔnaˈsjɛ̃ alˈfɔ̃ːs fʀɑ̃ˈswa dəˈsad])。
サドの作品は暴力的なポルノグラフィーを含み、道徳的に、宗教的に、そして法律的に制約を受けず、哲学者の究極の自由（あるいは放逸）と、個人の肉体的快楽を最も高く追求することを原則としている。サドは虐待と放蕩の廉で、パリの刑務所と精神病院に入れられた。バスティーユ牢獄に11年、コンシェルジュリーに1か月、ビセートル病院（刑務所でもあった）に3年、要塞に2年、サン・ラザール監獄（英語版）に1年、そしてシャラントン精神病院（英語版）に13年入れられた。サドの作品のほとんどは獄中で書かれたものであり、しばらくは正当に評価されることがなかったが、現在は高い評価を受けている。サディズムという言葉は、彼の名に由来する。
マルキ・ド・サドは、パリのオテル・ド・コンデ（フランス語版）かつてのコンデ公の邸宅、現在のパリ6区コンデ通り（フランス語版）とヴォージラール通り（フランス語版）付近）にて、サド伯爵ジャン・バティスト・フランソワ・ジョセフ（フランス語版）と、マリー・エレオノール・ド・マイエ・ド・カルマン（コンデ公爵夫人の女官。宰相リシュリューの親族）の間に生まれた。彼は伯父のジャック・ド・サド修道士による教育を受けた。サドは後にイエズス会のリセに学んだが、軍人を志して七年戦争に従軍し、騎兵連隊の大佐となって闘った。
1763年に戦争から帰還すると同時に、サドは金持ちの治安判事の娘に求婚する。しかし、彼女の父はサドの請願を拒絶した。その代わりとして、彼女の姉ルネ・ペラジー・コルディエ・ド・ローネー・ド・モントルイユとの結婚を取り決めた。結婚後、サドは息子2人と娘を1人もうけた。
1766年、サドはプロヴァンスのラコストの自分の城に、私用の劇場を建設した。サドの父は1767年1月に亡くなった。
サド家は伯爵から侯爵となった。祖父ギャスパー・フランスワ・ド・サドは最初の侯爵であった。時折、資料では「マルキ・ド・マザン」と表記される。
サドは「復活祭の日に、物乞いをしていた未亡人を騙し暴行（アルクイユ事件）」「マルセイユの娼館で乱交し、娼婦に危険な媚薬を飲ます」などの犯罪行為を犯し、マルセイユの娼館の件では「毒殺未遂と肛門性交の罪」で死刑判決が出ている。1778年にシャトー・ド・ヴァンセンヌ（英語版）に収監され、1784年にはバスティーユ牢獄にうつされた。
獄中にて精力的に長大な小説をいくつか執筆した。それらは、リベラル思想に裏打ちされた背徳的な思弁小説であり、エロティシズム、徹底した無神論、キリスト教の権威を超越した思想を描いた小説でもある。だが、『ソドム百二十日あるいは淫蕩学校』をはじめ、淫猥にして残酷な描写が描かれた作品が多いため、19世紀には禁書扱いされており、ごく限られた人しか読むことはなかった。
サドは革命直前の1789年7月2日、バスティーユから「彼らはここで囚人を殺している！」と叫び、革命のきっかけの一つを作ったと言われる。間もなくシャラントン精神病院にうつされたが、1790年に解放された。当初共和政を支持したが、彼の財産への侵害が行われると次第に反共和政的になった。1793年12月5日から1年間は投獄されている。1801年、ナポレオン・ボナパルトは、匿名で出版されていた『ジュスティーヌあるいは美徳の不幸』と『ジュリエット物語あるいは悪徳の栄え』を書いた人物を投獄するよう命じた。サドは裁判無しに投獄され、1803年にシャラントン精神病院に入れられ、1814年に没するまでそこで暮らした。
サドの作品は、作者の精神状態を反映してか特に暴力的な描写において文法的に破綻を来してしまっているようなところが数多いが、20世紀に入ってから、そういった点がシュルレアリストたちによって再評価され、全集の出版が行われることになる。日本には木々高太郎や式場隆三郎、田辺貞之助、「丸木砂土」こと秦豊吉、遠藤周作、澁澤龍彦、片山正樹たちによって紹介された。澁澤による『悪徳の栄え』の翻訳出版を巡って引き起こされた悪徳の栄え事件は、澁澤側の有罪（罰金刑）を以て終わった。
河出文庫などから出版されている澁澤の翻訳は、全訳ではなく抄訳のものが多い。水声社からサド全集が刊行中であるほか、全訳をうたった抄訳も出版されている。異常心理学の研究者である佐藤晴夫が全訳を試みたものが未知谷や青土社から出版されている。
オーストリアの精神医学者リヒャルト・フォン・クラフト＝エビングは、「異常性欲」について、「フェティシズム」「同性愛」「サディズム」「マゾヒズム」の4つに分類している。このうちの「サディズム」は、相手に対して、精神的で身体的な屈辱と苦痛を与えることによって性的な快楽や満足を得ることを意味し、サドの名前に因んで名付けられた。
Jaguar

Jaguarya iku sajinis kucing kang awaké gedhé.Jaguar kagolong ing génusPanthera.Kéwan iki kalebu kucing alasan kang kaping telu sawisémacanlansinga.Jaguar uga dadikucingkang ukurané gedhé dhéwé ingbelahan Barat.Kéwaniki urip ing laladanMeksikopérangan lor,Amérika Tengahnganti tekanParaguaylanArgentinalor lan kidul.
Jaguar iku kucing alasan kang duwé warna kang apik.Sanajan jaguar duwé warna kang rada béda nanging jaguar lumrahé nduwéwarnakuningcoklatlan ana kaya bunderan-bunderanirengingwuluné.Corak iki arep mirib kaya leopard nanging leopard wernane luwih putih.Jaguar kang wis gedhé duwébuntutkang dawané45nganti75centimeter.Jaguar uga bisa ngadeg ing wit nganggo sikilé.Jaguar duwé awak kang boboté300pon.Jaguar duwécakarlansikilkang kuwat lan kanggo mangsa mungsuhe.Jaguar uga duwé kuku kang landhep kanggo nyakar lan nyuwék dagingé mungsuhé.Awit jaguar kalebu kéwankarnivoralang mangandaging.Sikil ngarep jaguar luwih dawa tinimbang mburiné iki gunané kanggo nggampangaké yèn lumayu lan mencolot supaya bisa luwih rikat anggoné nyekel mungsuhe.[[Ilat\\ jaguar minangka misahké daging sakabalungmungsuhé kang dipangan.
Driji sikil

Driji sikil(basa Inggris:Toes) iku driji ingsikilmanungsautawakéwan. Spesies kéwan kayakucingkang lumaku nganggo driji sikil diaranidigitigrade. Manungsa, lan kéwan liya kang lumaku nganggodlamakan, diaraniplantigrade; kéwan kang lumaku nganggo pinggir dlamakan diaraniunguligrade.
Driji sikil ana lima, yakuwi:
Tengkorak

Tengkorakiku strukturbalunging kéwan minangka rangkaendhas. Kéwan kang duwé cumplung dijenengakéCraniata. Tengkorak nunjang strukturrailan nglindhungi endhas saka tatu. Saliyané nglindhungiutek, cumplung uga mènèhi let kang cukup antara kaloromatakanggo pandulu stereoskopis, lan ngukuhaké posisikupingsaéngga utek bisa ngira-ira arah lan let swara. Sajeroning sawatara kéwan, cumplung uga bisa duwésungukang wigati kanggo mbéla dhiri.
Sajeroningmanungsa, cumplung diwasa lumrahé dumadi saka 22balung.
Dhialèk Pacitan

Punika taksih artikel wiwitan, mangga kita sareng-sareng dipunleresaken
Kanthi administratif, Pacitan kalebu propinsi Jawa Wétan. Ananging, kanthi budayane prabawa saka Jawa Tengah luwih ketara. Salah sawijiné ya iku basa kang digunakake. Tembung lan ukara lumrah carabasa Pacitan racaké uga padha waé karo carabasa Jawa liyane. Ananging, carabasa Pacitan duwé sapérangan tembung-tembung sing rada béda kaya ta sing dituduhake ana ing sangisor iki.
Ukara-ukara ana ing sandhuwur mau diijupuk saka pranala ngisor iki. Gunggung ukara-ukara sing ana bakal katambahan lan diupayaake dipepaki.
[1]Archived2007-09-28 at theWayback Machine.
Бинтуронг

Бинтуро́нг(лат.Arctictis binturong) —млекопитающеесемействавиверровыхотрядахищных,единственный видрода бинтуронги (лат.Arctictis). Из-за внешнего сходства ранее причислялся к семействуенотовых, однако на самом деле является своеобразным по своей форме видом виверровых. Зачастую туристы их называют «кошачьими медведями» из-за внешнего сходства строения тела с кошачьими и манерой передвижения по земле, как у медведя.
Бинтуронг — несколько неуклюжее и коротконогое животное. Егошерстьжёсткая и длинная, особенно нахвосте. Как правило, он окрашен в тёмно-серый или чёрный цвет, а голова часто более светлых оттенков. Примечательны прежде всего длинные белые усы и длинные кисточки ушей. ЕдинственноеплацентарноеживотноеСтарого Света, способное хватать предметы хвостом. Бинтуронги достигают длины от 61 до 96 см, а их хвост насчитывает примерно столько же. Вес колеблется от 9 до 14 кг, в отдельных случаях доходит и до 20 кг.
Бинтуронг распространён вЮго-Восточной Азии, егоареалпростирается отИндиидоиндонезийскихострововСуматра,Ява,КалимантанифилиппинскогоостроваПалаван. Обитает в густыхтропических лесах.
Бинтуронги активны по ночам и живут в основном надеревьях. Их движения медленные и осторожные, они не прыгают, однако умеют с помощью хватательного хвоста хорошо лазать. Также они хорошие пловцы и ныряльщики. Находясь на земле, бинтуронг, какмедведь, ступает всей лапой, что по сравнению с остальными виверровыми весьма необычно. Бинтуронги живут поодиночке или в небольших группах, состоящих из пары с потомством. Внутри таких групп доминантная роль принадлежит самке.
Главной едой бинтуронгов являютсяфрукты. Долярастительнойпищи у них значительно выше, чем у других виверровых. В дополнение, бинтуронги питаютсянасекомымии небольшимиптицами, не брезгуютпадалью, а также грабят птичьи гнёзда. Определённую часть их рациона составляет ирыба. Заходят в жилые дома в поисках поживы, на людей как правило не нападают.
Самка рожает потомство до двух раз в год, еёбеременностьсоставляет около 90 дней. За один раз на свет появляются от одного до шести (в среднем два или три) детёныша. После родов самка позволяет самцу оставаться вместе с ней, что среди виверровых необычно. По истечении шести-восьми недель детёныши отвыкают отмолока, а половой зрелости достигают в возрасте двух с половиной лет. Самая большая известная продолжительность жизни бинтуронга составила под человеческой опекой 25 лет.
Выделяют 6подвидовбинтуронга (Arctictis binturong):
Местами бинтуронги держатся в качестведомашних животных, будучи легко приручаемыми и доверчивыми зверьми. Но в большинстве регионов они не получили распространения как домашнее животное из-за их запаха. Ихмясокое-где считается деликатесом, а некоторые части тела используются в традиционноймедицине.
Благодаря своему достаточно широкому ареалу бинтуронги не находятся под угрозой вымирания. Бинтуронг внесён в Приложение IIICITESвИндии.
貓舌餅

貓舌餅(法語：Langue de chat)，是曲奇或巧克力製的小型棒狀餅乾，廣泛食用於許多歐洲與南美洲國家。
貓舌餅形似貓的舌頭，故得此名。主要原料有蛋清、麵粉、砂糖與香草，或牛奶巧克力、黑巧克力與白巧克力。
牛舌餅 (台灣小吃)

牛舌餅是台灣小吃的一種。主要知名產地為宜蘭縣和彰化縣鹿港鎮，但兩者在材料、口感等方面不盡相同，也可視為兩種不同的小吃。兩者的形狀皆為形似牛舌的長橢圓形，或許是其名的由來。早期嬰兒出生滿四個月，父母必遵循古禮將此餅穿孔掛於嬰兒胸前宴請來訪親友，藉此保佑孩童此後聰明伶俐，自古延傳迄今。
北京另有一種牛舌形狀的燒餅也稱作牛舌餅，但較厚且有內餡，與台灣牛舌餅不同。
胡椒餅

胡椒餅是一種流行於台灣，源自於福建福州的豬肉餡烤餅小吃「蔥肉餅」，製作方法近似於「馕」。1980年代開始在台灣風行，早期稱為「福州餅」諧音「胡椒餅」。「胡椒餅」現已成為為台灣當地受歡迎的小吃
。同樣是製作胡椒餅的店家，個別製作技術及材料搭配不同。
餅皮採用小麥粉、蕎麥粉和糯米粉的混合，根據口味，各類麵粉的比例可以有所不同。
肉餡需要包含大量剁碎的長蔥、豬肉或者牛肉的絞肉、以胡椒粉和鹽調味，再加上各自店家特有的香料秘方。
把肉餡裹在麵糊團裡捏成包子形，外餅皮刷糖水後撒敷上芝麻，店家都備有大型圓柱形鐵桶，鐵桶底部燒熱柴火，鐵桶內部上方周邊便黏貼上十數塊'，蓋上桶蓋烘烤餅，數分鐘後店家掀開桶蓋，持火鉗將桶壁上已烤熟餅一一挾出，便可販賣食用。
製作與福州蔥肉餅類似，均是貼爐烤餅，也同樣以偏肥的豬肉和蔥花為主要餡料。
Fernando Fernán Gómez

Fernando Fernán-Gómez(28 Agustus 1921 – 21 November 2007) adalah seorangpemerandansutradaraberkebangsaanSpanyol. Dia lahir diLima,Perusebagai ibunya, aktris SpanyolCarola Fernan-Gómez, membuat turAmerika Latin. Mewarisi nama keluarganya sebagai nama panggung, dia pindah ke Spanyol pada tahun1924.
SetelahPerang Saudara Spanyol, dia memulai studiHukumtetapi terputus studinya untuk bekerja di teater. Pada tahun1942, dia mulai bekerja di bioskop tetapi juga terus bekerja di teater. Dia membentuk kelompok teater sendiri dan menerima penghargaan untuk mengarahkan dan menulis. Pada1950-an, dia mulai mengarahkan beberapa film, termasuk film dari novelnya,El viaje a ninguna parte. Dia diakui untuk komedi tahun1958La vida por delante, yang memiliki sekuel,La vida alrededor. Pada tahun 1977, dia memenangkan Beruang Perak untuk Aktor Terbaik diFestival Film Internasional Berlinke-27 untuk perannya dalamThe Anchorite.
Dia menikah denganMaría Dolores Praderapada tahun1945, mereka bercerai pada tahun1959. Dia menikah denganEmma Cohenpada tahun2000. Fernando Fernán Gómez meninggal diMadridpada tanggal 21 November 2007 dalam usia 86 tahun. Peti mati-nya ditutupi bendera anarkis hitam dan merah, sesuai keinginannya (dirinya menjadi seorang anarkis abadi).
Snježana Kordićová

Snježana Kordić(IPA:ˈsnjɛʒʌnʌ ˈkɔːrditʃposlech; *29. říjen1964,Osijek) jechorvatskálingvistka,slavistkaavysokoškolskápedagožka.
Kordićová studovalajihoslovanskéfilologiivOsijekua magisterskýstudijní programlingvistikyvZáhřebu. V roce 1990 pracovala na univerzitě v Osijeku a od roku 1991 pracovala na Katedře chorvatština Univerzity v Záhřebu. V roce 1993 obhájiladisertační prácina Filozofické fakultě Univerzity v Záhřebu. V letech 1993–2007 pracovala vNěmecku: na univerzitě vBochumi, univerzitě vMünsteru, kde se v roce 2002 habilitovala,Humboldtově univerzitě v Berlíněauniverzitě Johanna Wolfganga Goetheho ve Frankfurtu nad Mohanem.
Publikovala přes 150 lingvistické práce. Odborně se zajímá ogramatiku,syntax,pragmatiku,lexikologii,korpusová lingvistiku,kvantitativní lingvistiku, asociolingvistiku.Co se problematiky jazykových vztahů meziChorvaty,Srby,BosňákyaČernohorcitýče, je názoru, že všichni hovoří jedním jazykem (vizsrbochorvatština).
O knihyRelativna rečenica:
O knihyRiječi na granici punoznačnosti:
O knihyJezik i nacionalizam:
Cena kněžny asturské

Cena kněžny asturské(španělsky:Premios Princesa de Asturias, česky někdy uváděná i jakoCena princezny asturské; do roku 2014Cena knížete asturského) je ocenění udílené od roku 1981 ve Španělsku jednotlivcům, skupinám lidí či organizacím z celého světa za pozoruhodné úspěchy v různých oblastech vědy, kultury a mezinárodních vztahů.
24. září 1980 byla vOviedu(hlavním městě španělské provincieAsturie) za přítomnosti španělského královského páru akorunního prince Filipazaložena Nadace knížete asturského (španělskyFundación Príncipe de Asturias). Jejím čestným předsedou se stal tehdy dvanáctiletý Filip, který byl jako následník trůnu nositelem tituluKníže z Asturie.
V roce 1981 pak nadace začala udílet každoroční Ceny knížete asturského (Premios Príncipe de Asturias). Slavnostní předávání cen probíhá vždy na podzim v Oviedu a Filip se ho zúčastnil každý rok s jedinou výjimkou v roce 1984, kdy studoval v zahraničí a ceny předal jeho otec, králJuan Carlos I.
V roce 2014 se Filip stal španělským králem a titul kněžny asturské přešel na jeho starší dceruLeonor. Ta se stala novou čestnou předsedkyní nadace a v souladu s tím byla od roku 2015 přejmenována jak nadace (Fundación Princesa de Asturias- Nadace kněžny asturské), tak i ceny.Vzhledem k nízkému věku princezny však zatím ceny předává jejím jménem i nadále její otec.
Součástí každé ceny je diplom, odznak nadace, soška, kterou navrhlJoan Miró, a finanční odměna. Pokud se oceněný z jakéhokoliv důvodu nezúčastní ceremoniálu v Oviedu, obdrží pouze diplom.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuPrince of Asturias Awardsna anglické Wikipedii.
Gato común europeo

Elgato común europeoes unaraza de gato, como su nombre indica, originario de Europa, probablemente descendiente delgato montés africano (Felis silvestris lybica)y delgato de la jungla (Felis chaus). 
Fue reconocido como raza el 1 de enero de 1983. Los felinos de esta raza son fuertes y cuentan con un sólido sistema inmunológico. Los gatos comunes europeos se adaptan fácilmente a cualquier ambiente y clima. Es fácil verlos en grupo en las calles de las ciudades.
El gato común europeo tuvo su origen hace milenios en especies felinas de África y Asia y se extendió por Europa gracias a laAntigua Roma,​ donde lo consideraban muy buen animal de compañía. Los expertos en felinos no saben muy bien quienes eran los antepasados de esta raza, pero el pensamiento más difundido es que proviene delgato montés africano (Felis silvestris lybica). Aunque también se cree que el actual europeo tiene genes delgato de la jungla (Felis chaus).​
El primer intento de registrar al gato europeo como raza tuvo lugar en Londres, Inglaterra durante elGoverning Council of the Cat Fancy(GCCF) de 1925, pero no fue hasta el 1 de enero de 1983 cuando laFederación Internacional Felinareconoció al gato común europeo como una raza oficial.​
El gato común europeo es fuerte, corpulento y robusto, pero sin llegar a ser rechoncho. Tiene el pecho ancho y bien desarrollado, sucabezaes redondeada y ancha por los pómulos. Lasorejasson de tamaño medio, bien separadas, rectas y redondeadas en el extremo, y presentan unhocicorecto. Losojosson redondeados y pueden ser: azules, verdes, o amarillos, aunque el más común es el verde. Lacolaes de longitud media, gruesa y puntiaguda. Elpeloes lo que más lo caracteriza: corto, suave, fino y brillante. Es tan corto que casi no exige cepillado. Este tipo de raza es poco propensa a contraer enfermedades. Sin embargo, viviendo en interiores, son propensos a adquirir sobrepeso,​los veterinarios recomiendan no alimentarlos en exceso, alrededor de 150 g de comida diaria es más que suficiente.
Es un animal inteligente, muy buen cazador, independiente y audaz. A pesar de su independencia, en un entorno doméstico es muy cariñoso y mimoso con su cuidador, aunque es tímido y desconfía de los extraños. Este gato es muy juguetón y activo, sobre todo por las noches por sus hábitos nocturnos, también es muy limpio, ya que se asea constantemente con su lengua.
Tampoco requiere muchos cuidados gracias a su robusto sistema inmunológico, adaptándose fácilmente a cualquier tipo de ambiente tanto en interior como en exterior.​ Suesperanza de vidaronda de once a trece años.​
Hydnum repandum

Hydnum repandumes unaespeciedesetacomestible. Recibe también los nombres delengua de gato,lengua de vacaogamuza. Se le encuentra un saboramargoypicante, características que se agudizan con su madurez. Habita enbosquesmixtos o de sueloácidoen elHolártico.
Hongo de sombrero duro, carnoso, de 60 a 140 mm de diámetro, irregular, convexo de joven, plano en la madurez, a veces deprimido, ondulado y lobulado. Tiene aspecto abollado, seco y mate. En su juventud es de color crema-blanquecino luego obtiene un color crema amarillento a ocre pálido y finalmente en su madurez tiene un color pardo anaranjado. Es de carne espesa, blanca, pardo-naranja con la edad, posee un olor fúngico y sabor amargo.
Su hábitat son los bosques preferentemente de suelos ácidos o mixtos. Y de su fenología podemos decir que crece a finales delveranoy durante elotoño.
Las esporas son ovoidales de 7.9 x 5.7 mm., lisas y de color crema en masa.
No presentatoxicidadpara el ser humano.
Estehongoes comestible cuando es joven y depende también de la temporada decosechadebido a que es de saboramargo. Se debe cocinar por un largo periodo y botar el agua de cocción para disminuir el amargor y mejorar ladigestión. Son usualmente preparados conaceiteyvinagre, se pueden guardar en frascos herméticos en lugares conrefrigeraciónpara servirlos al cabo de tres o cuatro meses.
Lentil soup

Lentil soupis asoupwithlentilsas its main ingredient;   may use brown, red, yellow, green or black lentils, with or without the husk.Dehulledyellow and red lentils disintegrate in cooking, making a thick soup. It is a staple food throughout Europe, Latin America and the Middle East.
Lentils were unearthed in the Paleolithic and Mesolithic layers ofFranchthi Cavein Greece (13,000 to 9,500 years ago), in the end-Mesolithic atMureybetandTell Abu HureyrainSyria, and at sites dating to 8000 BC in the area ofJericho.Aristophanes(5th – 4th centuries BC) called it the "sweetest of delicacies".Remains of lentils were found in royal tombs in theTheban Necropolisin Egypt, dating to 2400 BC.The Roman cookbookApicius,compiled in the 1st century AD, includes a recipe for lentil soup with chestnuts.
Lentil soup is mentioned in theBible: inGenesis25:30-34,Esauis prepared to give up hisbirthrightfor a pot of fragrant red lentil soup being cooked by his brother,Jacob. In Jewish tradition, lentil soup has been served at times of mourning; the roundness of the lentil represents a complete cycle of life.
Lentil soup may include vegetables such ascarrots,potatoes,celery,parsley,tomato,pumpkin, ripeplantainandonion. Common flavorings aregarlic,bay leaf,cumin,olive oil,cardamomandvinegar. It is sometimes garnished withcroutonsor chopped herbs orbutter,olive oil,creamoryogurt. Indian lentil soup contains a variety of aromatic spices. InIraqiandLevantine cuisinethe soup is seasoned with turmeric and cumin and topped with toasted, thinvermicellinoodles calledsha'iriyya(شعيرية), and served with a lemon for squeezing.  In theMiddle East, the addition of lemon juice gives a pungent tang and cuts the heaviness of the dish.InEgyptand throughout theMiddle East, the soup is commonlypuréedbefore serving, and is traditionally consumed in the winter.
Lentil soup is recognized as highlynutritious, a good source ofprotein,dietary fiber,ironandpotassium.
Food portal
Ezogelin soup

Ezogelin souporEzo gelin soup(Turkish:Ezogelin çorbası, "the soup of Ezo the bride") is a commonsoupinTurkish cuisine. The main ingredients arebulgurandred lentils. The origin of the soup is attributed to Ezo the bride fromGaziantep.
The ingredients arered lentils,rice,bulgur,olive oil,butter,onion,garlic,tomato,tomato paste,paprika,hot pepper, driedmint,black pepper, andsalt; it is usually served withlemonwedges.
Cabbage soup

Cabbage soupmay refer to any of the variety of soups based on variouscabbages, or onsauerkrautand known under different names in national cuisines. Often it is avegetable soup, with lentils, peas or beans in place of the meat. It may be prepared with different ingredients. Vegetarian cabbage soup may use mushroom stock. Another variety is using a fish stock. There is also a preference to cook cabbage soup using a pork stock.
Cabbage soup is popular inRussian,Polish,SlovakandUkrainiancuisine.
It is known askapuśniakorkwaśnicainPolish,kapustnicainSlovak, andкапусняк(kapusniak) inUkrainian. It would beщи(shchi) inRussian, however.
The same goes toCzech(zelňačkaorzelná polévka),German(KohlsuppeorKrautsuppe),French(soupe aux choux) cuisine,Finnish(kaalikeitto) andSwedish(kålsoppa).
Shchi(Russian:щи) is anational dishofRussia. While commonly it is made ofcabbage, dishes of the same name may be based ondock,spinachornettle.
The mid-19th-centuryExplanatory Dictionary of the Living Great Russian Languagedefinesborshchas "a kind ofshchi" with beet sour added for tartness.
There is a Polish cabbage soup known askapuśniak,where drained and choppedsauerkrautis cooked in water with choppedpork, pieces ofkielbasaand a bit of salt until the meat is almost tender. Instead of meat, a readybrothis also used. Afterwards, diced potatoes and carrots are added and boiled until they are cooked.Tomato pasteand spices may be added. In some regions the soup is served with addedflourandbutter. A leankapuśniakis cooked withrootsandfungi.
Kapuśniakis served hot, in some regions with sour cream and sprinkled with chopped parsley and dill.
In most ofLatviasauerkraut soup (Latvian:skābu kāpostu zupa) is made with sauerkraut,potatoes,carrotsandgroats, but in the region ofLatgaleonly sauerkraut andbaconis used.
The Swedish cabbage soup is usually made from white cabbage, which is browned before being boiled, and seasoned with generous amounts ofallspiceand sometimes served with boiledmeatballs.
There are various soups made with vegetables that are the same species as cabbage, but come in different form, such as Caldo Verde soup, made ofcollard.
InCharlie and the Chocolate Factoryand itsmovieadaptations, the protagonist's family is so poor that one of the only foods they can afford to eat is cabbage soup.
Louis de Funèswas the protagonist of the French filmLa Soupe aux choux(Cabbage Soup).
Catherine the Great, a Russiantsarinaof German origin, initially notorious at the Russian court for her poor command of Russian, was quipped to be capable of making seven misspellings in a two-letter word:
Zuppa toscana

Zuppa toscana(lit.'Tuscan soup'), also known in Italy asminestra di pane(lit.'bread soup'), is asoupfrom the region ofTuscany, northern Italy. While there are many variations, its most common ingredients arecannellini beans,potatoes, andkale.
According to the older generation,minestra di pane(zuppa toscana's ancestor) was originally created as a way to use up leftover stale bread. For the poor, it was a waste to throw this bread away; instead they made a watery soup out of it.Minestra di panehas been part of Italian culture for a long time—so long, in fact, that there are legends aboutLeonardo da Vincieating it himself. This soup has become part of Tuscan identity.
The American restaurant chainOlive Gardenoffers a very different soup under the namezuppa toscana. Rather than being based on beans, it is made with Italian sausage, red pepper, onion, bacon, garlic, chicken broth, cream, potatoes, and kale.
شوربة عدس

حساء شوربةالعدستقدم عادة ساخنة، هي في الأصلنباتية، ولكن من الممكن أن تعمل بقطع من اللحم.ويستعمل فيها العدس الأخضر أو الأحمر. من المكونات الأخرى الممكنه بعضالخضرواتمثلالجزر،البطاطس،الكرفس،البقدونسوالبصل. وتشمل المنكهات المضافة المشهورةالثوم،الكمون، عصيرالليمون،زيت الزيتونوالخل.
تعتبر شوربة من الأغذية المعروفة في الكثير من الدول، وتعتبر اليوم من الأطعمة المغذية ومصدر جيدللبروتين،الألياف الغذائية،الحديدوالبوتاسيوم. وتحتوي كل وجبة من شوربة العدس (250غ تقريباً)، بحسب موقع شهية، على 185سعر حراري.
تكون شوربة العدس من أكثر الأكلات أهمية للأشخاص النباتيين، إن شوربة العدس من أكثر الشوربات المنتشرة فيالوطن العربي، وهناك الكثير من الفوائد الصحية لأهمية شوربة العدس؛ لأنها غنية بالبروتين حيث أن العدس نباتي.إن فوائد شوربة العدس فيما يلي:
عدس

العدسأوالعدس المطبخيأوالعدس المعروفأو البلسن(الاسم العلمي:Lens culinaris) (بالإنجليزية:Lentil)‏ هونوعمنالنباتاتيتبعجنسالعدسمنالفصيلةالبقولية.يزرع في أغلب دول العالم وأكبر الدول بالإنتاجكنداوالهندوأسترالياوتركيا. ويعود أصله إلى منطقةالمشرق.كان العدس من أوائل النباتات التياستئنسهاالإنسان، قبل حوالي 13000 سنة، لذا يُعتبر منالمحاصيل المؤسسة للحضارةوبعتبر موقع تل الكرخ فيمحافظة إدلبفيسورياأقدم موقع اكتشفت فيه بذور مزروعة للعدس.
لكون العدس منالمحاصيل المؤسسة للحضارةوالتي انتشرت زراعتها فيالعالم القديمبعصور ما قبل التاريخ، يرد ذكره بكثير من الكتب التاريخية والأساطير الشعوبية.ولقد زرع السومريون في بلاد الرافدين العدس كغيره من الحبوب، وعثر على ألواح مسمارية تحوي وصفاتٍ لكيفية طبخ العدس.وكذلك، عرف العدس في الأراضي المقدسة منذ القدم، وقد ورد ذكره في التوراة في قصة عيسو أخي النبييعقوبعندما تنازل عن زعامة العائلة لأخيه يعقوب مقابل وجبة عدس كان يرغب في تناولها وقد كانت هذه الوجبة مفضلة جداً لديهم حيث كانت توزع في المآتم. كما ورد ذكره فيالقرآنالكريم في قصةبني إسرائيلمع النبيموسىفيسورة البقرة، عندما طالبوه بأن ينوّع لهم الطعام متعللين بأنهم لن يصبروا على طعام واحد.
عرف العدس أيضاً في الهند منذ آلاف السنين، وقد زرع فيها بمساحات واسعة.كما زرع لدى دول الشرق الأدنى وفيحوض البحر الأبيض المتوسطفيفرنساوإسبانياوإيطالياورومانيابالإضافة لزراعته فيمصروفيتشيليإذ يعد لديهما من المحاصيل الرئيسية كذلك زرع فيشبه الجزيرة العربيةفياليمنوظفار جنوبسلطنة عمان.
بذوره ذات لون بني يميل إلى الحمرة، أو رمادي أو أسود. ولا يزيد قطرها إطلاقًا عن 13ملم. تستخدم بذوره في إعداد الأطعمة. كما تستعمل أوراقه الخضراء علفاً للبقر الحلوب، كما تستعمل في تسميد الأرض الفقيرة بالآزوت وبالمواد العضوية وذلك بقلبها في التربة عندما تكون في طور الإزهار.
يحتوي العدس على نسبة عالية منالبروتيناتوعلى الألياف، الفولايت، الفيتامين ب 1 والمعادن. يحتوي العدس الأحمر على نسبة ألياف أقل من العدس الأخضر (11% بدل عن 31%). مجلة الصحة health magazine اختارت العدس كواحد من المأكولات الخمس الأكثر صحية. وهناك عدة أطباق يمكن أن تحضّر من العدس وتؤمّن نسبة عالية من الألياف، البروتينات والحديد، مثلاً:المجدرة، والعدس بالبندورة، عدس بالحامض،شوربة العدسوغيرها.
يحتوي كل كوب من العدس المطبوخ (198غ) بحسب وزارة الزراعة الأميركية على المعلومات الغذائية التالية:
Türkiyə mətbəxi

Türk mətbəxi—Türkiyəninmilli mətbəxi.Osmanlı mədəniyyətininmirascısı olan türk mutbəxi həmBalkanvəOrta Şərqmətbəxlərinə təsir göstərmiş həm də bu mətbəxlərin təsirini də özündə göstərmişdir. Həmçinin, türk mətbəxi regionlara görə də fərqlilikləri vardır. Qaradəniz mətbəxi, Cənub-qərb ətbəxi, Orta Anadolu mətbəxi kimi bir çox region mətbəxləri özlərinə aid çoxsaylı və fərqli yeməklərə sahibdirlər.
Şorbalar xüsusilə qış aylarında türk mətbəxinin əvəzedilməz parçası hesab olunur.Mərcimək şorbası,Ezogəlin şorbasıvəTarhana şorbasıən çox istifadə edilən şorbalardır.  Ancaq Türk mətbəxindəki şorbalar bununla bitmir.Ətlər,tərəvəzlərvepaxlakimilərşorbaların əsas inqredientləridir. Ət suyu,un,yoğurtvəşəhriyəbu ərzaqları şorba halına gətirmək üçün istifadə edilir.
İşgəmbə şorbasınınalkoqol qəbulu zamanı yaranan baş ağrılarına yaxşı gəldiyi düşünülür. Bundan istifadə edən restoranlar adətən axşam saatlarında işgəmbə şorbasını servisinə başlayırlar.
Əvəlik şorbası

Əvəlik şorbası— Əsasən, Qərbi Azərbaycanda (indiki Ermənistan ərazisi) Qarabağda məşhurdur. Qədim torpaqlarımız olan Qars, İğdır, Ərzurum, Van bölgələrində də çox bişirilir. Qey edək ki, bu ərazilərin bir çox hissəsi bir zamanlar İrəvan xanlığının bir parçası olmuşdur. Bu şorba sağlamlığa faydalıdır. Xalq arasında soyuqdəymə zamanı müalicə üçün istifadə edilir.
Əvəlik yarpaqları bir qazana qoyulub bir az qaynadılır.Sora yaşıl mərcimək qaynadılır. Kartof küp küp doğranılır və hazır saxlanılır.
Əvvəl soğan doğranıb yağla qovrulur və sonra sous və pulbiber qatılır. Soyuq su əlavə edildikdən sonra bir kasa düyünu suyun içinə boşaldılır. Kartof və ardından yaşıl mərcimək əlavə edilir və ən son duzu da qatılaraq qaynamağa qoyulur.Çox qatılaşarsa üzərinə bir az su tökərək isdədiyiniz formanı ala bilərsiniz.
http://joy.az/cook/27420-evelik-shorbasi.html#sthash.gjqqoO9x.dpuf
Avar mətbəxi

Avar mətbəxi(avar.МагӀарулазул квен-тӀех) — Şimali Dağıstanın orijinal mətbəxlərindən olan Avarların milli, qədim mətbəxi. Avarların əsas milli pəhrizixingalaəsaslanır.
Ənənəvi olaraq, avarlar çoxlu ət yeyirlər. Adətən yeməklər quzu və mal ətindən hazırlanır. Ətdən zəngin şorbalar (çurpa və ya şurva) bişirilir, ətli un yeməkləri hazırlanır və kabab qızardılır. Ən məşhur şorbaları arasında mərcimək şorbası, əvəlik şorbası və adi şorba seçilir.
Avar mətbəxinin əsas əlaməti qurudulmuş ətdir. Soyuducu olmadığı zamanlarda qurudulmuş ət uzun müddət qida xüsusiyyətlərini qorumağa imkan verirdi. Daha az tərəvəz, əsasənsoğanvəpomidor, daha azkartofvəbadımcan, çoxlu miqdarda müxtəlif göylər, sarımsaq, sirkə və digər isti ədviyyatlar istifadə olunur.
Avar yeməklərindən Avropa mətbəxinə belə qeyri-adi birləşmələr keçmişdir: otlu və sarımsaqlı pendir, südlü içkilərlə qurudulmuş kolbasa. Bu mətbəx üçün tipik olaraq mayasız xəmirdənÇudukimi yeməklər hazırlanır. Hər cür doldurulma, yabanı göyərti, bir az xama və ya çiy və ya bişmiş yumurta ilə ətirli bir möcüzə əmələ gəlir. Belə doldurmalı xəmirli yeməklər quru (yağsız) qızartma qabda qızardılır və artıq bişmişlərin üzərinə yağ vurulur.
Avar milli mətbəxinə Avar Xinkal, Botişal, Burcahal(avar.БуржахӀал), Maxara, İdqan, Çudu və s. kimi yeməklər aiddir.
Xingal(avar.ХинкӀал)gürcü xingalıyeməyinə bənzəyir, amma tamamilə fərqli bir yeməkdir. Avar xinkalı üçün xəmirə maya vurulur, sonra əllə yoğrulur. Xingal üçün xəmir parçalanır, sonra bulyona atılır. Bundan sonra, hazır olanlar böyük bir qaba qoyulur, üzərinə yağ atılırr. Xingal bulyonda və ya ayrıca - suda bişirilir, sonra daha möhtəşəm və daha gözəl görünür.
Xingal üçün ənənəvi sous, Dağıstandakı bütün millətlər kimi, sarımsaq, göy, qara bibər vəqaraçörəkotutoxumu olan xama, bəzən tomat pastası da istifadə olunur. Ayrıca bir kasa güclü bulyon, turşu badımcan, turşu pomidor və digər tutmalar xingal ilə birlikdə verilir.
Xingalın yeyilməsi xüsusi bir prosesdir. Bir boşqabda iri qaynadılmış quzu, sarisi (boru şəklində bükülmüş və duzlu suda qaynadılmış qoyun yağı parçaları) qoyulur.
Avarlar arasında Çoban xingalı da məşhurdur.
Ən məşhur milli şirniyyatlar Gex(avar.Кьех), pitsili, asta, baxux (halva),popkorn, Qırğız balı ilə qoz (şokolad və qoz mürəbbəsi qarışığı ilə) və s.
Meysəmiyə

Meysəmiyə(/mejˈsæmiˈjæ/;Azərbaycan Türkcəsi: Meysəmiyə,میثمیه;Farsca: میثمیه) —Şərqi Azərbaycan ostanındakənddir.
2011-ci siyahıya alınmasına əsasən, əhalisi 135 nəfərdir. Əhalisinin əksəriyyətiniAzərbaycan Türkləritəşkil edir.
Kənd Meysəm Xana aid olduğu üçün bu kəndəMeysəmiyəadı verilmişdir. Əvvəlki adıHamamlıolmuş və sonralar dəyişdirilərəkMeysəmiyəadlandırılmışdır.
Meysəmiyəadı iki komponentə bölünür:Meysəm(xanın adı) və "Yer, məkan, ölkə" məzmunu yaradan qeyri-məhsuldar polisemantik–iyəşəkilçisi.
Kəndin tarixiE.ə. 1-ci minilliyəqayıdır.
Kənddə danışılan dilAzərbaycan Türkcəsidir.
Meysəmiyə orta əsrlərdən günümüzə qədər xalıçılıq mərkəzi kimi böyük şöhrət qazanmışdır. Bu günlərdə Meysəmiyə xalısı dünya bazarlarında çox istənilənlərdəndir və Avropadan ABŞ-yə kimi çox sayda müştəriləri vardır. Modern Meysəmiyə xalıları çeşidli dizayn və boyalarda olur. İran xalılarını bütün dünyada məşhur edən Meysəmiyə xalı tacirləri, İranın əyalətlərindən də xalı tədarük edib İstanbul bazarlarına Avropa və Amerika istehlakçıları üçün göndərirdilər.
Meysəmiyəşorbasıbir özəl yeməkdir ki Təbrizdə də bişirilir.
Meysəmiyə kəndinin tarixi ən önəmli turizmsəl yerləri vardır, onlardan;
Meysəmiyə İranın ən mühüm sənaye kəndlərindəndir. Bu kəndin məhsullarındanİçməli Su, № 1Mərcimək,Noxudvə çoxlu başqa məhsulları ad aparmaq olar. Bu məhsulların çoxu xarici ölkərə sadir olmaqdadır.
Čočka jedlá

Čočka jedlá(Lens culinaris), téžčočka kuchyňská, jejednoletá rostlinaz čeledibobovitých. Tatoluštěninapůvodem z Přední Asie se pěstuje pro svojesemena. Dosahuje výšky asi 40 cm a semena jsou ukryta v luscích, obvykle po dvou.
Čočka pochází zPřední Asiea součástí lidsképotravyje již odneolitu. Posojovýchbobech a konopí má čočka třetí nejvyšší obsahbílkovinze všech rostlin – 26 %. Díky tomu tvoří v mnoha částech světa velmi důležitou složku stravy. Je tomu tak zejména vIndii, jejíž obyvatelstvo tvoří z velké částivegetariáni. Jednotlivé druhy čočky se od sebe liší jak velikostí semen, tak jejich barvou, jež může být žlutá, oranžová, hnědočervená, zelená či černá.
V roce 2016 činila světová produkce čočky 6,3 milionutun, na tomto množství se podílelaKanada51 procenty aIndie17 procenty.
Celých 95 % kanadské produkce bylo vypěstováno v provinciiSaskatchewan.V roce 2016 bylo podleKanadské statistické službyvypěstováno v Kanadě 3,2 milionu tun čočky na ploše 2 300 000ha.
Semena čočky se vaří poměrně krátce, zejména menší druhy, u nichž je odstraněna slupka. Připravuje se z nich levná a výživná polévka. Často slouží jako příloha kekuřecímučivepřovémumasu. Mnohdy se též kombinuje srýží, která se vaří zhruba stejnou dobu. Pokrmu z čočky a rýže se naBlízkém východěříkámujaddaračimejadra. V Indii je velmi oblíbeným pokrmemkhichdi, jenž vzniká, když se obě složky vaří společně v jedné nádobě. Mnohem méně obvyklé je míchat čočku sesýrem.
V Indii, jež má bohatou vegetariánskou tradici, se k vařené čočce často přidává zelenina a výsledná směs se pak dochucuje rozličnýmkořením. Vzniká tak celá řada pokrmů, jako napříkladsambarrasamčidal, jež se pak obvykle podávají s rýží aroti.
Mezi nářeční názvy pro čočku patříčučkanajižní Moravě,čečkavPošumaví,čečůvkanaHanéačočovicenaSlovácku.
Čočky vopticejsou pojmenovány po semenech čočky jedlé, jež mají podobný tvar.
Tento zajímavý vztah, jehož vtipně využil napříkladJan WerichvefilmuCísařův pekařa jenž se v našich zemích promítl i do názvu oblíbených drobných čokoládovýchbonbonů(Lentilky), lze sledovat nejen v češtině, ale i v mnoha dalšíchjazycích:
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuLentilna anglické Wikipedii.
Turecká kuchyně

Turecká kuchyněmá dlouhou historii a vývoj, který sahá až knomádskýmzvykům původníchturkických národůsindickými,perskýmiaarabskýmivlivy. Dále se v ní mísí kulinářské tradice oblastí zeStředomoříjako jeLevantanebořecká kuchyně, dáleBalkánuiKavkazu, včetně arménských a aramejských tradic. Tato rozmanitost vlivů se v průběhu staletí vyvinula, obzvláště v doběosmanské kultury, do podoby dnešní turecké kuchyně.
Turecká kuchyně je pestrá a chutná. Konzumuje se nejčastějiskopové,jehněčíadrůbeží maso. Chybí zdevepřové masojako v každé muslimské zemi.
Jako příloha se nejčastěji podávárýže(pilav) nebo bílýchléb(ekmek).Bramboryazeleninajsou také časté, ale spíše jako obloha, než příloha.Těstovinyse konzumují v turistických oblastech.
Zelenina je vTureckuvelmi oblíbená.  Biber je název propálivou papriku, domates prorajče, salatalık pro salátovouokurku. Běžnou součástí turecké kuchyně je i lilek,cuketa,mrkev,petržel,celer,cibule,olivya další. Ze zeleniny se připravují saláty, které se podávají téměř ke každému jídlu.
Turci koření mnohem více než Středoevropané. Proto se koření prodává i v půlkilových baleních. Jídla jsou často hodně pálivá, neboť obsahují tureckéchilli. Často je používanýkoriandr,římský kmín(cumin), indická směs (tandori), petržel, máta a celerová nať.
Z mléčných výrobků je nejpoužívanějšíjogurt, jehož název pochází z turečtiny. V Turecku se jogurtu jí hodně a je velmi kvalitní a dobrý.Sýryjsou také velmi oblíbené a prodávají se ve velkých baleních. Sýr se turecky řekne peynir, tavený sýr içgen peynir. Oblíbené jsou ovčí nebokozí sýry.
Z nápojů je nejoblíbenějšíčaj. Pije se několikrát denně a Turci jej připravují nejčastěji ve zvláštní čajové soupravě. V Turecku se dokonce pěstuje zvláštní černomořská odrůda čaje. Druhým nejoblíbenějším nápojem jekáva. Klasická turecká káva se připravuje vdžezvě, v kovovém džbánku s dlouhou rukojetí, ve kterém se káva vaří s vodou.
Harira

Harira(arabsky: الحريرة,berbersky: ⴰⵣⴽⵉⴼ) jepolévka, která je populární vseverní Africe(vMaroku,Alžírskuaj.). Jejím základem jsouluštěniny(čočkanebocizrna),vývararajčataneborajčatový protlak. Další ingredience, které se do polévky přidávají se liší, přidává se například kousky masa, cibule, řapíkatý celer, nudle, rýže nebo vejce, a někdy idatle, sušenéfíky. Polévka je obvykle ochucenařímským kmínem, česnekem, zázvorem,koriandrem,kurkumounebo pepřem. Na konci přípravy se do polévky někdy přidávátadouira, což je směs vody, mouky a někdy i rajčat, která se přidává na zahuštění. Na okyselení se někdy přidává citronová šťáva.
Harira se tradičně podává jakopředkrmnebo během oslavRamadánu.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuHarirana anglické Wikipedii.
Sopa de lentejas

Lasopa de lentejases unasopatípica de lacocina mediterráneacuyo principal ingrediente es lalenteja.
Se sabe que es muy importante en la recuperación de lesiones de los arqueros. Grandes exponentes como Claudio Bravo, Keylor Navas u Oliver Khan han indicado que cuando se lesionan consumen lentejas.
La preparación defakí soúpa(engriego: φακή σούπα, ‘sopa de lentejas’) es muy simple y eso denota su origen humilde. Los ingredientes más comunes en la preparación de la sopa soncebollas,zanahorias,aceite de oliva,perejily posiblemente algo detomate en salsaovinagre. Las familias griegas tienen este plato simple como algo que debe acompañar a otros platos, comoensaladas, quesofetaypannegro (mavro). A veces se suele agriar con un poco dezumo de limón. Sus ingredientes lo convierten en un plato ideal para la abstinencia de laSemana Santa.
Dal bhat

Dal bhates un plato tradicional delNepalque consiste en alimentos básicos como puede ser elarroz(bhat) y la sopa delentejadal). Se trata delplato nacionaldelNepal.
Se trata de un plato considerado la mayoría de las veces acompañado de unaguarnición(por regla general algo especiado, pero casi siempre ligeramenteácidooamargo) denominadatarkarique puede ser de verduras o cárnico, por regla general dependiendo de la celebración o de las costumbres culinarias de la familia. Las recetas para su elaboración varían dependiendo de la localidad, el grupo étnico, familia, etc. ElDalconsiste por regla general en lentejas (de diferentes tipos acorde con los gustos del cocinero), tomates, cebolla, chilli y jengibre acompañado de hierbas y especias diversas como elcoriandro, elgaram masalay lacúrcuma.