Şirakava-qo və Qokayama tarixi kəndləri

Şirakava-qo və Qokayama kəndləri(yap.白川郷・五箇山の合掌造り集落) -YaponiyanınHonşuadasında (Tokay-Hokuriku regionu),GifuvəToyamaprefekturalarının sərhədindəki Söqava vadisində yerləşirlər. Dağ ətəyində yerləşən və 68 hektar əraziyə yayılmış "qassö" (yap.合掌 - Gasshō) üslublu evlərin, qış aylarında ölkənin qalan hissəsindən uzun müddət əlaqəsi kəsilirdi; kəndlilər tut ağacından ipək almaq üçünipəkqurdu becərilməsi, yetişdirilməsi və yayılması hesabına yaşayırdılar. Hal-hazırda kompleksə daxil olan 3 ənənəvi yapon kəndi (Ogimaçi, Ainokura və Suqanuma) "Yerli ətraf mühit və sosial-iqtisadi şəraitə yaxşı uyğunlaşdırılmış ənənəvi həyat tərzi nümunəsi" kimi,1995-ci ildəUNESCO-nunDünya Mədəniyyət Mirasları siyahısınadaxil edilmişdi.
Hələ bu yaxınlarda çox nadirrikşalarsəyahət üçün bu ucqar regiona gəlməyə cürət edirdi, atlılar üçün isə bu yerlər keçilməz idi. Bax beləcə, Şirakava-qo kəndinin sakinləri bütün dünyadan tam təcrid olunmuş şəkildə yaşayırdılar. Və bu təcrid sayəsində, onlar heç kimə oxşamayan memarlıq üslubunu yaratmışdılar.
VIII əsrdəhazırkı kəndlərin yaxınlığında yerləşən "Haku san" dağının mərkəzində tərki-dünya ayinlərinin pərəstişkarları məskunlaşır. XIII əsrdə bu ərazlərdə yaşayan insanlar əvvəlcəTenday-sü, daha sonra isəDzödo-sinsüadlı əsasbuddistcərəyanlarının təsiri altına düşürlər. Regionun uzaqda yerləşməsi və çətinliklə gedilə bilməsini nəzərə alaraq, cəmiyyət üzvləri öz həyat tərzini Dzödo-sinsü məktəbindən, xüsusilə də onun ev təsərrüfatı ilə məşğul olan kəndlilərin qarşılıqlı əməkdaşlığının faydalılığını təbliğ edən "Kumi" sistemindən götürməyi qərara alırlar.
Şirakavanın köhnə sakinləri öz nəsil şəcərələrni hələ imperator ailəsinin uzaq qohumları sayılan məşhur Tayra klanından aparırlar.Edo dövrününbaşlanğıcında, yəniXII əsrdəTayra ailəsi hakimiyyət uğrunda başqa klanla mübarizəyə qoşulur. Uzun illər davam edən bu müharibə Tayra klanının məğlubiyyəti ilə nəticələnir. Tayra üzvləri əlçatmaz Söqava vadisinə sığınacaq tapırlar. Böyük Tayra ailəsi bir damın altında yerləşirlər. O vaxtdan bu yana burada böyük, bəzən iki-üçmərtəbəli binalar tikirlər; bu cür evlərdə 30 nəfərə qədər adam sərbəst yerləşə bilərdi.
Lenininkommunizminişıqlı gələcəyi barədə uzun əsrlər sonra səsləndirəcəyi tezislər artıq Şirakava-qo kəndində o dövrdən mövcud idi. Kəndin əhalisi qədim zamanlardan indiyə kimikommunaşəklində yaşayır. Onlar da hamısı birlikdə işləyir. Hətta düyü plantasiyalarında belə onlar hamısı birlikdə çalışırlar. Əqər damın dəyişdirilməsinin vaxtı çatıbsa (bunu hər 50 ildən bir etmək lazımdır), buna bütün kənd əhli qoşulur. Keçmişdə bu kəndlərin dünya xarici mühitindən təcrid oluması səbəbindən, belə sistem sadəcə olaraq əhali üçün zəruri idi.
XVII əsrdən başlayaraq və sonrakı 250 il ərzində Şirakava-qo və Qokayama sakinlərinin əsas məşğuliyyətibarıt istehsalıvə evlərin damında barama yetişdirilməsi idi. Geriyə qalmış aqrar ölkəni dünyanın aparıcı ölkələrindən birinə çevirmək üçün 1868-1889-cu illərdə keçirilənMeydzi inqilabındansonra, barıt istehsalı qadağan olur. Həmçini buna parallel olaraq, bir neçə il soyuq qış ayları bütün baramanı məhv edir. Kənd sakinləri üçün əsas gəlir mənbəyi ağac olur. Bu gün Şirakava-qo və Qokayama turizmin hesabına yaşayır. Kəndin yaşı və qeyri-adi memarlığı əcnəbiləri cəlb edir, yaponların özləri isə bura əsl qışa baxmağa gəlirlər. Dekabr ayından mart ayına qədər buraya 4 metrəyə qədər qar düşür. Söqava vadisində ilin bütün fəsillərini müşahidə etmək olar - iqlim baxımından, bura Yaponiya üçün həqiqətən də nadir və unikal yerlərdən biridir.
Xarici ölkələrdə Şirakava-qo kəndinə maraq ilk dəfə1935-ci ildəbaşlamışdı; alman memarıBruno TautYaponiyada yaşayan zaman, bu kəndlərə baş çəkmiş və onların memarlığını yüksək qiymətləndirmişdi. Daha sonralar özünün qeyd kitabçasında o bunu yazmışdı:Qassö-dzukuri üslubu memarlıq baxımından çox rasional və məntiqidir. Hər halda, mən əvvəllər onu heç vaxt görməmişəm. Məncə bu İsveçrə landşaftının illüziyasıdır.
Hələ 30 il bundan öncə Şirakava-qonun qədim abidələri tamamilə məhv ola bilərdi. Zamanın və sərt iqlimin təsirindən evlər dağılmağa başlayır. Kəndin yerində müasir qəsəbənin inşası planlaşdırılırdı. Prefekturanın icazəsi ilə torpağın bölünməsinə və kənd sakinlərinin başqa bölgələrə köçürülməsinə başlanılır. Və bu zaman bir qrup fəal gənc "satmayaq", "verməyək" və "məhv etməyək" şüarları altında aksiyaya başlayırlar. Bu aksiya tezliklə bütün ölkəyə məlum olur və mədəni dəyərlərin qorunub saxlanılması tərəfdarları tərəfindən dəstəklənir.1967-ci ildəKadzura rayonunun qrup şəklində köçürülməsi zamanı, Şirakavanın administrasiyası qassö-dzukuri modelinin qorunması üçün buraya qonşu rayonlardan müxtəlif taxta evləri və su dəyirmanını gətirirlər.
Sö çayı boyunca uzanan Ogimaçi, Ainokura və Suqanuma öz əvvəlki yerlərində qorunub saxlanılmış nadir qassö-dzukuri üslublu yapon kəndləridir.İkinci dünya müharibəsindənbu yana kənd evlərin sayının kəskin azalmasına baxmayaraq, məhz bu üç kənddə qassö üslubunun bütünklasterlərimühafizə olunmuşdur, bu isə onların hər birinin öz ənənəvi görkəm və xarakterini saxlamağa imkan yaradır. Bundan əlavə kəndin yol və kanal sistemində, o cümlədən meşə və kənd təsərrüfatı təyinatlı torpaqların səmərəli istifadəsi üçün tətbiq olunan ənənəvi metodların heç biri ciddi dəyişikliyə uğramayıb. Ogimaçi və Suqanumadan bir kilometr məsafədə aparılan iri yol tikintisi kəndin ətrafındakı mənzərəli landşafta fəlakətli təsir göstərə bilərdi, bunun aradan qaldırılması və təbii gözəlliyin qorunması əlavə tədbirlər görülmüşdü (məsələn, yol və sahil boyu çoxlu sayda ağacların əkilməsi, xüsusi dizayn ilə tərtib olunmuş körpünün tikintisi zamanı nəzarət tədbirləri). Sıx meşələr hələ də ərazinin 96%-ni əhatə edir bu isə çay boyunca yerləşən ərazilərdə ağır texnikanın hərəkətini məhdudlaşdırır və təsərrüfat üçün yerlərin azalmasına səbəb olur.
Şirakava-qo və Qokayama kəndlərinin tərkibinə 3 qədim icma sahəsi daxildir:
Ogimaçi (yap.荻町) - Şirakava-qo kompleksinə daxil olan 3 kənddən birisidir. Söqava vadisi boyu axan çayın tez-tez daşması, ətraf ərazilərdə yerləşən qədim tikililərə böyük təhlükə yaradırdı, buna görə də ərazidə bir neçəbəndintikintisinə qərar verilir.1960-cı illərdəaparılan inşaat işləri zamanı ətrafdakı qassö-dzukuri üslublu evlərin hamısı Ogimaçiyə köçürülmüşdür (məhz bu səbəbdən bu kəndin ərazisi daha böyükdür). Buradakı qassö evləri süni şəkildə yüksək sıxlıqda toplanmışdır. Amma əslində bunun xüsusi bir əhəmiyyəti yoxdur, çünki bu evlərin hamısı dövlət tərəfindən qorunan memarlıq abidələridir və indiyədək əsasən yerli ailələrin yaşayış yeri kimi xidmət göstərir. Bölgədəturizminsürətlə inkişafı, bir çox yerli fermer evlərində restoran və yaMinşukuların(səhər yeməyi və gecələmə yeri) yaradılmasını stimullaşdırır. Qədim yapon kəndlilərinin həyat tərzi, məişəti və tərtibatını ziyarətçilərə göstərmək üçün, kompleksə daxil olan bir neçə ev muzeyə çevrilmişdir. Onların içərisində kəndin şimal qurtaracağında yerləşən ən böyük qassö tikilisi "Vada-ke"-ni xüsusilə qeyd etmək lazımdır. Turistlər həmçinin yaxınlıqdakı Naqase-ke, Myozendzi-ke (kəndin məbəd-muzeyi) və Kanda-ke binalarına da baş çəkirlər.
Avtobus dayanacağı yaxınlığında, yəni çayın qərb tərəfində Qassö-dzukuri Folklor Parkı (yap.合掌造り民家園) yerləşir. Açıq səma altındakı bu muzeyə bir zamanlar məhv olmaqdan qorumaq məqsədilə vadinin ətrafına səpələnmiş 25 fermer evi gətirilmişdi. Takayama rayonunda yerləşən Hida Folklor Muzeyindən az fərqlənən bu parkda qədim mebellərlə döşənmiş evlərin içinə baxmaq imkanı verir. Bundan başqa, buradakeramika,toxuculuq, ağac emalı vəxəttatlıqkimi ənənəvi yapon sənətləri nümayiş olunur. Şirakavanın Haçiman-dzindzya məbədində isə, hər il oktyabr ayının 14-19 arasında Doburoku festivalı keçirilir. Doburoku (yap.どぶろく) və ya Niqori (yap.濁酒) - düyüdən istehsal olunan alkoqollu içki vəsakeninxüsusi bir növüdür. Onun adı zahiri görünüşünə görə, təxminən "buludlu içki" kimi tərcümə olunur. Burada söhbət həcminə görə 14-17% spirtdən gedir. Doburoku-Matsuri sərgi salonunda turistlər festivalın hazırlanması və keçirilməsi ilə tanış olurlar.
Ainokura (yap.相倉) bəzi tətqiqatçıların fikrincə üç tarixi kənd içərisində ən gözəlidir. Kənd ümumilikdə 27 evdən ibarətdir (onlardan 20-si qassö-dzukuri üslubundadır). Burada çox maraqlı "Gündəlik həyat tərzi" muzeyi yerləşir (Ainokura Minzokukan) - turistlər üçün giriş 200 yendir. Bu muzeydə insanlar tərəfindən gündəlik həyatda istifadə olunan müxtəlif əşyalar, eləcə də oyuncaqlar və kağızdan hazırlanmış əl işləri nümayiş olunur.
Suqanuma (yap.菅沼) - Qokayama kəndinin ən diqqətəlayiq yerlərindən biridir və iki hissəyə bölünür: Suqanuma və Qokayama Qassö no Sato. Hər iki bölgə bir-biri ilə tunel vasitəsilə birləşdirilmişdir, xüsusi liftin köməyi ilə isə, yaxınlıqdakı təpəyə qalxmaq olar; buradan kəndə möhtəşəm mənzərə açılır. Suqanumada cəmi 8 ev təsərrüfatı yerləşir və 40 nəfər yaşayır. Burada əmlakın böyük hissəsini təsərrüfat tikililəri təşkil edir (anbarlar, quruducular və s.). Bir qayda olaraq yanğının yaranma riskinin azaldılması məqsədilə, onlar yaşayış binalarından uzaqda yerləşirlər. Evlərin həyətləri, eləcə də ətraf ərazilər qeyri-standart formalı, kiçik ölçülü vəirriqasiya olunandüyü çölləri ilə əhatə olunub.
Qassö-dzukuri (yap.合掌造り) ifadasənin birinci hissəsi "əllərini dua edirmiş kimi tutmaq" (合掌), ikinci hissəsi isə "hazırlanma, konstruksiya" (造り) mənasını verir. Bu söz birləşməsi ənənəvi yapon üslubu ev inşaatının əsas fərqləndirici xüsusiyyətini - saman materialı ilə yaxşı döşənmiş xüsusi sərt qoşaçatılı damın dua zamanı yığılmış əlləri xatırladan konstruksiyanı göstərir. Ənənəvi yapon evinin məhz belə bir damla tikintisi müəyyən dərəcədə Honşu adasının bu dağlıq rayonun iqlimi ilə irəli gəlirdi. Qış aylarında buradakı dağlarda güclü qar yağır. Ona görə də, qarın damda çox qalmaması və onun dağılmasına səbəkar olmaması üçün, bu cür konstruksiya həlli ən optimal variant idi. Hər iki kənddə yaşayan sakinlərinin əsas məşğuliyyəti tut ağaclarının yetişdirilməsi və ipəkqurdunun çoxaldılması idi. İpəkqurdlarının daha effektiv çoxaldılması üçün evlərin sonuncu mərtəbəsi xüsusi olaraq onlar üçün uyğunlaşdırılmışdı.
Qassö-dzukuri üslubunun xüsusiyyətləri:
Qassö-dzukuri sadəcə olaraq tipik kənd evləri deyil; onlar insan tərəfindən çəkilmiş kanatlar vasitəsilə möhkəm şəkildə bir-birini saxlayan sütun və qobular və onların üzərində yerləşən nəhəng üç və ya beş yaruslu qurğulardır. Bu cür evlər adətən qalınlığı təxminən bir metr olan küləş dam ilə örtülür.