davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
마가린

마가린(프랑스어: margarine)은 동식물성 기름을 원료로 하여 버터와 유사하게 만든 식품이다. 보통 식물성 기름을 수소화시켜 만든다. 버터보다 값이 싸지만 맛이 유사하고 영양가가 거의 같아 버터 대신 즐겨 이용된다. 트랜스지방이 많은 것이 단점이었으나, 일본 등 구미 선진국의 경우, 합성 항산화제를 비롯한, 수소화 지방, 산화 방지제가 발암 위험성 등 유해성 시비 문제로, 천연 토코페롤을 사용한 무(無) 트랜스 지방 제품을 출시하였다.
유럽에 본격적으로 산업화가 된 시기 공장 근로자, 군인에게 공급할 버터가 부족해지면서 프랑스의 나폴레옹 3세가 군대 보급용과 가난한 사람들을 위해 버터의 대용품을 공모하였는데 1869년 화학자 이폴리트 메주 무리에(Hippolyte Mège-Mouriès)가 '올레오(oleo)'라 불리는 상품을 만들어 이를 내놓았다.
초기에는 생선기름과 고래기름의 경화유를 사용하였으며 탈취 공정이 제대로 되지 않아 악취와 함께 맛도 없었고 회색에 가까운 형태였다. 이후 천연 토코페롤이 함유된 식물성 기름으로 대체하고 탈취 공정이 제대로 되면서 색깔도 현재의 노란색에 가까운 색으로 바뀌었다. 그리고 발효유를 더해 풍미를 조절하거나 비타민 강화 등 영양학적인 강화도 이어지면서 수요가 늘어나게 되었다.
한국산업규격에 의한 마가린의 품질 기준은 백색 또는 담황색으로 향기, 맛의 조직감이 양호하며 수분 17.0% 이하, 지방 80.0% 이상, 산가 1.0 mg KOH/g 이하이며 식염, 우유 및 유제품, 착색료, 향료, 유화제, 보존료, 산화방지제, 비타민류, 토코페롤 이외의 것을 함유하지 않은 제품이어야 한다.
오늘날 마가린을 만드는 기본적인 방법은 식물성 및 동물성 원료에서 얻은 기름과 지방의 혼합물을 분획화, 에스테르화 반응, 수소화를 사용하여 변형하고, 발효 또는 산 처리된 탈지유, 소금, 구연산 또는 젖산과 함께 유화시키고, 혼합물을 냉각하여 응고시키고, 가공하여 질감을 개선하는 것이다. 시중에서 판매하는 마가린과 식물성 지방 스프레드는 식이 마케팅과 용도(스프레딩, 조리 또는 베이킹)에 따라 지방 함량이 10%에서 90%까지 다양하다. 부드러운통 마가린(softer tub margarines)은 블록 마가린보다 수소화 기름이 적고 액상 기름이 더 많다.
세 가지 유형의 마가린이 일반적이다.
마가린을 생산하려면 먼저 기름과 지방을 추출한다(예: 씨앗에서 압착). 그런 다음 정제한다. 기름은 완전 또는 부분 수소화 과정을 거쳐 응고될 수 있다. 우유/물 혼합물은 유화 단계까지 기름 혼합물과 분리되어 있다. 지방은 혼합 과정에서 액체가 되도록 데워진다. 수용성 첨가제는 물 또는 우유 혼합물에 첨가되고, 레시틴과 같은 유화제는 기름 전체에 물의 상을 고르게 분산시키는 데 도움이 된다. 다른 수용성 첨가제에는 탈지분유, 소금, 구연산, 젖산, 소르빈산칼륨과 같은 방부제가 포함된다. 지용성 첨가제를 기름에 섞는다. 여기에는 착색용 카로티노이드와 항산화제가 포함된다. 그런 다음 두 혼합물을 끊임없이 저어주면서 기름을 우유/물 혼합물에 천천히 넣어 유화시킨다. 그런 다음 혼합물을 냉각한다. 급속 냉각은 큰 결정이 생성되는 것을 방지하고 매끄러운 질감을 제공한다. 그런 다음 제품을 압연하거나 반죽한다. 마지막으로 제품을 질소로 통기시켜 퍼뜨리는 것을 용이하게 할 수 있다.
식물성 지방과 동물성 지방은 녹는점이 다른 유사한 화합물이다. 실온에서 액체인 지방은 일반적으로 기름이라고 한다. 녹는점은 지방산 구성 요소에 탄소-탄소 이중 결합이 존재하는 것과 관련이 있습니다. 이중 결합이 많을수록 녹는점이 낮아진다. 기름은 수소화를 통해 실온에서 고체 물질로 전환될 수 있다.
일반적으로 천연 기름은 니켈 촉매의 존재 하에 수소 가스를 기름에 통과시켜 수소화된다. 불포화 결합(알켄 이중 C=C 결합)에 수소를 첨가하면 포화된 C–C 결합이 생겨서 오일의 녹는점이 효과적으로 증가하여 "경화"됩니다. 이는 불포화 분자에 비해 포화 분자 사이의 반데르발스 힘이 증가하기 때문이다. 그러나 인간의 식단에서 포화지방의 양을 제한하면 건강상 이점이 있을 수 있으므로, 필요한 질감을 내기 위해 충분한 양의 결합만 수소화되도록 공정을 제어한다. 이런 방식으로 만든 마가린에는 수소화 지방이 함유되어 있다고 한다. 이 방법은 오늘날 일부 마가린에서 사용되고 있지만, 이 공정은 더 발전되었고 때로는 팔라듐 등 다른 금속 촉매를 사용하기도 한다. 수소화가 불완전한 경우(부분 경화), 수소화 공정에 사용되는 비교적 높은 온도는 탄소-탄소 이중 결합 중 일부를 "트랜스" 형태로 바꾸는 경향이 있다. 이러한 특정 결합이 공정 중에 수소화되지 않으면 최종 마가린에 트랜스지방 분자로 남아 있게 되며 이를 섭취하면 심혈관 질환의 위험 요인이 되는 것으로 나타났다. 이런 이유로, 마가린 산업에서는 부분적으로 경화된 지방을 점점 덜 사용한다. 팜유와 코코넛유와 같은 일부 열대성 오일은 자연적으로 반고체이며 수소화가 필요하지 않다.
마가린은 버터를 대체하는 용도로 많이 사용한다. 저가의 빵에서 버터를 대신 사용하기도 하며, 햄 등의 육류를 마가린과 함께 볶을 때 식용유와는 다른 풍미를 느낄 수 있다. 한국에서는 마가린과 밥을 섞어서 소금, 간장으로 간을 하여 비벼먹는 방법이 알려져 있는데 이것은 일본에서 버터와 밥을 비벼먹는 방법에서 파생된 것으로 보인다.
마가린은 다른 음식의 냄새와 향을 빨아들이기 때문에 보관시에는 밀폐 포장하는 것이 좋다. 시중에 판매되는 마가린은 보통 플라스틱 곽이나 코팅종이 한 겹만 포장되어 유통한다.
오뎅

오뎅(일본어: おでん)은 일본에서 기원한 요리로서, 여러 가지 어묵을 무, 곤약 등과 함께 국물에 삶아낸 요리이다.
일본어 ‘오뎅’은 요리 자체를 부르는 말이지만 한국어권에서는 ‘오뎅’을 탕에 쓰이는 낱개의 어묵을 부르는 말로 쓰고, 탕 전체는 ‘오뎅탕’으로 부른다.
지역마다 특색이 있는게 있지만, 공통으로 10재료가 들어간다.
मुळा

मुळा ही भारतात उगवणारी एक आयुर्वेदिक औषधी वनस्पती आहे.हा एक प्रकारचा कंद आहे.याची भाजी, कोशिंबीर किंवा परोठे करतात. मुळ्याला एक प्रकारचा उग्र वास असतो.मुळा मधल्या भागात जाड व दोन्ही बाजूंना निमुळत्या आकारचा असतो.
चरक संहितेत मुळ्याला 'अधम कंद' असे म्हणले असून, त्याचे औषधी उपयोग सांगितले आहेत. मुळ्याच्या शेंगेला ‘डिंगरी' असे म्हणतात. गुजराथीत या शेंगेला ‘मोगरी' म्हणतात. या शेंगांचीही भाजी आणि रायते बनवले जाते. मुळ्याच्या बीमधून तेल निघते. त्याचा वास आणि स्वाद मुळ्यासारखाच असतो. हे तेल पाण्यापेक्षा जड आणि रंगहीन असते. मुळ्याच्या गोलचकत्यांवर थोडे मीठ भुरभुरून थंडीमध्ये सकाळी परोठ्याबरोबर किंवा भाकरीबरोबर खाल्ले जातात. काठेवाडी गाठियांबरोबर सुद्धा मुळा स्वादिष्ट लागतो.
मुळ्याची पानांची भाजी ही बनवता येते. कोवळ्या मुळ्याचे लोणचे करतात. मुळ्याची भाजी घालून ‘मुळा ढोकळी' केली जाते. कित्येक लोक मुळ्याची पाने चिरून त्यात हरबऱ्याच्या डाळीचे पीठ पेरून स्वादिष्ट भाजी करतात. तर काही लोक त्याच्या मुठिया (मुटकुळी) आणि थालिपीठेही करतात.
मुळा नदी (अहिल्यानगर जिल्हा)

मुळा नदी सह्याद्री पर्वताच्या आजोबा डोंगराजवळ उगम पावते. ही प्राचीन नदी आहे. उगमापासून १३६ किलोमीटर वाहत आल्यावर बारागाव (नांदूर तालुका राहुरी जिल्हा अहिल्यानगर) परिसरात तिला अडवून तिच्यावर धरण बांधण्यात आले आहे. इसवी सन १९५८ ते १९७२ दरम्यान बांधण्यात आलेले हे मातीचे धरण जिल्ह्यातील सर्वांत मोठे म्हणजे २६ दशलक्ष घनफूट क्षमतेचे आहे. धरणाचा पाया खोदताना काही भागात वाळू, काही भागात चिकणमाती, गेरू व कारा दगडाचे थर सापडले. त्यामुळे बऱ्याच अडचणी आल्या. देशात पहिल्यांदा जलविरोधी कॉंक्रीटचा पडदा या धरणाच्या पायात बांधून त्याला मजबुती देण्यात आली. धरणाच्या भिंतीची लांबी २८५६ मीटर, तर उंची ४८.१७ मीटर आहे. धरणाचे पाणलोट क्षेत्र २३४८ चौरस किलोमीटर आहे. पाण्याखाली १३ हजार २०० एकर जमीन गेली आहे. धरणाला डावा व उजवा असे दोन कालवे असून त्यातून राहुरी, नेवासे, शेवगाव व पाथर्डी तालुक्यातील शेतीला पाणी पुरवले जाते. धरणाच्या भिंतीलगत पाटबंधारे विभागाचे विश्रामगृह असून तेथून जलाशयाचे विहंगम दृश्य दिसते. या जलाशयाला 'ज्ञानेश्वर सागर' असे नाव देण्यात आले आहे. तेथे मोठय़ा प्रमाणात मासेमारी चालते. नौकानयनासाठी हे उत्तम स्थान आहे. नगरपासून सुमारे ३५-४० किलोमीटर अंतरावर असलेले हे मुळा धरण पाहण्यासारखे आहे.
पुढे मुळा नदी राहुरी शहरामधून पुढे जाऊन नेवासे आणि राहुरीच्या सीमेवर असलेल्या राहुरी तालुक्यातील तिळापूर येथे प्रवरा नदीला मिळते, त्या ठिकाणी संगमेश्वराचे मंदिर असून निसर्गरम्य असे वातावरण आहे. प्रवरा ही गोदावरी नदीची उपनदी आहे.
पुणे जिल्ह्यातली मुळा नदी वेगळी आहे.
पहा: जिल्हावार नद्या, जिल्हावार धरणे
मुळा नदी

मुळा नदी ही भारतातील पुणे जिल्ह्यातील एक नदी आहे. या नदीवर पश्चिम घाटाच्या जवळ मुळशी धरण येथे बांधले आहे. पुढे हिचे नदीपात्र, पुणे शहरात, डाव्या काठावरील पवना नदी आणि उजव्या काठावर मुठा नदीच्या विलीनीकरणानंतर मुळा-मुठा नदी तयार होते, जी नंतर भीमा नदीला मिळते.
जुना मुंबई-पुणे महामार्गालगतच्या पिंपरी-चिंचवड महानगरपालिका आणि पुणे महानगरपालिकाच्या दरम्यान ही नदी सीमा बनते. या नदीवर अनेक पूल बांधण्यात आले आहेत. पुण्याला रावेतला जोडणारा राजीव गांधी पूल औंध येथे नदी पार करतो. दापोडी येथे हॅरिस ब्रिज आहे.
संगम पूल हा मुठा नदीवर संगमवाडी येथे आहे. अभियांत्रिकी महाविद्यालय, पुणे (सीओईपी) त्याच्या आवार जवळील नदीवर वार्षिक नौकाविहार उत्सव आयोजित करतो. पुणे महानगरपालिकेच्या वतीने न सोडलेल्या मलनिस्सारण पाण्याच्या १२ एमएलडी पाण्यासह प्रदूषणाच्या उच्च स्तरासह, महाराष्ट्र प्रदूषण नियंत्रण मंडळाने पाण्याची गुणवत्ता वर्गाच्या चतुर्थ श्रेणीचे वर्गीकरण केले आहे.
मुळा धरण

बांधण्याचा प्रकार : मातीचा भराव व दगडी बांधकाम उंची : ६७.६८ मी (सर्वोच्च) लांबी : २८५६.७ मी
प्रकार : S - आकार लांबी : २९७.७० मी. सर्वोच्च विसर्ग : ५९४७.२० घनमीटर / सेकंद संख्या व आकार : ११, ( १२.२० X ७.६० मी)
क्षेत्रफळ : ५३.६० वर्ग कि.मी. क्षमता : ७३६.३२ दशलक्ष घनमीटर वापरण्यायोग्य क्षमता : ६०८.८९ दशलक्ष घनमीटर ओलिताखालील क्षेत्र : ३१५८ हेक्टर ओलिताखालील गावे : १७
लांबी : १७.६० कि.मी. क्षमता : ९.३४ घनमीटर / सेकंद
लांबी : ५१.८० कि.मी. क्षमता : ४६.७२ घनमीटर / सेकंद ओलिताखालील क्षेत्र : १२७३८५ हेक्टर ओलिताखालील शेतजमीन : ११८५५२ हेक्टर
जलप्रपाताची उंची : १०.९७ मी जास्तीतजास्त विसर्ग : ४६.७२ क्यूमेक्स निर्मिती क्षमता : २ मेगा वॅट
जलप्रपाताची उंची : १०.४८ मी जास्तीतजास्त विसर्ग : ९.३४ क्यूमेक्स निर्मिती क्षमता : २ मेगा वॅट
मलेशिया येथील नेहएर ही कंपनी मुळा धरणावर मेरीटाईन एनर्जी सेल एर सर्व्हीस सुरू करणार आहे. नेहएर कंपनीने जलसंपदा विभागाशी यासंबंधित करार केलेला आहे. त्यानुसार मुळा जलाशयावर लॅंडींग व टेकअपसाठी तरंगता प्लॅटफाॅर्म तयार करण्यात आला आहे.
पहा : महाराष्ट्रातील जिल्हावार नद्या
पहा : महाराष्ट्रातील जिल्हावार धरणे
पिंपळगाव खांड धरण

'पिंपळगाव खांड धरण मुळा नदीवर बांधलेले आहे. महाराष्ट्राच्या अहिल्यानगर जिल्ह्यातील अकोले तालुक्यात पिंपळगाव खांड गावाजवळ हे धरण आहे. या धरणाची क्षमता ६०० द.ल.घ.फू. आहे
बोपोडी

बोपोडी पुणे महानगरातील एक भाग आहे. खडकी आणि दापोडीच्या मध्ये असलेला हा भाग मुळा नदीकाठी आहे. राष्ट्रीय महामार्ग ४ वर असलेला हा भाग खडकी रेल्वे स्थानकापासून जवळ आहे.
मुळशी धरण

मुळशी धरण हे पुणे जिल्ह्यातील मुळा नदीवरील धरण आहे.
या धरणातील पाणी पुणे जिल्ह्यात सिंचनासाठी वापरले जाते. या व्यतिरिक्त येथे अडवलेले पाणी टाटा पॉवर कंपनीच्या भिरा जलविद्युत निर्मिती केंद्रातील सहा २५ मेगावॉट पेल्टन टर्बाइन चालवण्यासाठीही होतो. येथे निर्माण झालेली वीज मुंबई शहरात वापरण्यात येते.
मुळशी धरणग्रस्तांच्या समस्येवर पुणे विद्यापीठाच्या राज्यशास्त्र विभागाचे माजी प्रमुख राजेंद्र व्होरा यांनी 'वल्ड्स फस्ट ॲन्टी डॅम मूव्हमेंट' हे पुस्तक लिहिलेले आहे.
राहुरी

राहुरी हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील अहिल्यानगर जिल्ह्याच्या राहुरी तालुक्यातील एक शहर आहे. राहुरी अहिल्यानगर शहरापासून ४१ कि.मी. अंतरावर असून पुण्यापासून १६४ कि.मी. अंतरावर आहे. येथे महाराष्ट्रातील सर्वांत मोठे कृषी विद्यापीठ आहे. शहरापासून काही अंतराव‍र मुळा धरण आहे.
Редька

Ре́дька (лат. Ráphanus) — по современной классификации монотипный ботанический род c единственным видом однолетних травянистых растений Редька дикая (Raphanus raphanistrum) семейства Капустные (Brassicaceae). В диком виде произрастает в Европе и умеренном поясе Азии.
Растения с простыми или ветвистыми стеблями.
У культурных и некоторых дикорастущих форм корни утолщённые, съедобные.
Листья лировидно-перистонадрезанные или лировидно-перисторассечённые.
Чашелистики прямые, продолговатые, тупые. Лепестки широко обратно-овальные, длинно ноготковые, жёлтые, белые или пурпурно-фиолетовые. Завязь на очень короткой плодоножке; столбик неясный; рыльце головчатое, маленькое, слабо двулопастное.
Плоды — цилиндрические стручки, заканчивающиеся длинным носиком и разламывающиеся поперёк на членики. Если стручок из двух члеников, то нижний членик большей частью пустой или зачаточный, реже с 1—2 семенами, а верхний — с несколькими семенами. Семена яйцевидно-шаровидные, корешок зародыша лежит в желобке между семядолями.
Raphanus L., 1753, Sp. Pl. : 669
Род Редька относится к семейству Капустные (Brassicaceae) порядка Капустоцветные (Brassicales). Кладограмма в соответствии с Системой APG IV по состоянию на июнь 2023 года:
В более ранних классификациях помимо вида Редька дикая (Raphanus raphanistrum) в состав рода включалось около десятка самостоятельных таксонов, которые в настоящее время имеют статус неподтвержденных видов, либо считаются синонимами основного вида или его подвидами. Например, в издании «Флора европейской части СССР» (1979) упоминались
Для систематизации информации по культурным формам редьки в настоящее время используются сортогруппы или сортотипы культиваров, объединяющие схожие по тем или иным характеристикам сорта, например, редис, редька чёрная, редька белая, лоба, дайкон и др.
Лоба (растение)

Лоба (лат. Raphanus sativus var. lobo) — овощная разновидность редьки посевной семейства Капустные.
По современной классификации в отдельный ботанический таксон не выделяется, но представляет собой сортогруппу в составе подвида Редька дикая подвид посевная (Raphanus raphanistrum subsp. sativus) наряду с редисом и некоторыми другими культурами.
В России на 2015 год зарегистрирован 21 сорт, но распространены только два: «Клык слона» и «Маргеланская».
Ранее растение было описано как группа сортов Raphanus sativus L. convar. lobo Sazonova (1971), в позже растение было реклассифицировано как разновидность редьки посевной: Raphanus sativus L. var. lobo Sazonova & Stank. (1985).
В Китае 萝卜 (лобо) используется как общее название для разнообразных сортов редьки и редиски (Raphanus sativus), а иногда и других корнеплодов. К примеру, 白萝卜 (байлобо, «белая лобо») — белая редька (дайкон), 樱桃萝卜 (интао лобо, то есть «вишневая лобо») — редис, 红萝卜 (хунлобо, «красная лобо») или 胡萝卜 (хулобо, «среднеазиатская / ближневосточная лобо») — морковь.
Лоба сходна по ряду биологических признаков с дайконом, однако имеются и отличия — в первую очередь это более продолжительный вегетационный период. Развитие растения может происходить один или два года. В первый год формируется розетка из 10—15 листьев и корнеплод массой 300—500 г, на второй год растение цветет и образует семена. При однолетнем цикле все фазы развития проходят за один год. Вегетационный период составляет 70—120 дней. Форма корнеплодов, в зависимости от сорта, может быть круглой, овальной, удлиненной. Снаружи корнеплоды белые, зеленые, красные разных оттенков, фиолетовые. Мякоть тоже разного цвета: белая, зелёная, красная. Содержит мало редечного масла и практически лишена горько-острого привкуса, по вкусу близка к редису. Употребляется в свежем виде, но пригодна и для варки, засолки и маринования. Лобу возделывают в Центральной Азии, Японии, Корее и России.
Плод — округлая семянка.
Лобу можно сеять в несколько сроков, с середины весны до середины лета. Посев производится гнёздами, после всходов растения прореживаются — в каждом гнезде оставляется самое крупное. Для нормального роста и формирования корнеплодов лобе обязательно требуется регулярный полив.
Редька полевая

Редька полевая, или Редька дикая (лат. Raphanus raphanistrum) — однолетнее травянистое растение, по современной классификации единственный ботанический вид рода Редька (Raphanus) семейства Капустные (Brassicaceae) .
Известно как лекарственное и медоносное растение.
Стебель высотой 10—70 см, часто извилистый.
Нижние листья лировидно-перисторассечённые, с четырьмя — шестью парами листочков.
Лепестки жёлтые, реже белые или пурпурные.
Стручки длиной 3—8 см, диаметром не более 5 мм, твёрдые, при созревании распадаются на отдельные членики.
Цветёт всё лето и осень.
Произрастает на всей территории Европы, в Северной Африке и Западной Азии (без Аравийского полуострова). Натурализовалось повсеместно.
Часто растёт как сорное на посевах, встречается у дорог, жилья, на пустырях, засорённых лугах и опушках.
Даёт нектар и пыльцу, поэтому цветки охотно посещают медоносные пчёлы.
Ядовитое растение для сельскохозяйственных животных. Симптомы отравления схожи с горчицей полевой (Sinapis arvensis). Массовое отравление наблюдалось у ягнят, выпущенных в заросшее поле цветущей редьки. Смерть некоторых ягнят наступила в течение первых суток.
По старым наблюдениям в Швеции поедается крупным рогатым скотом и козами, лошади не едят. По наблюдениям в СССР, в молодом возрасте поедалась удовлетворительно. Силос получается хорошим и скотом охотно поедается. Питательная ценность травы не выше среднего. Химический состав редьки полевой указан ниже:
Raphanus raphanistrum L., 1753, Sp. Pl. : 669
Вид Редька полевая относится к роду Редька (Raphanus) семейства Капустные (Brassicaceae) порядка Капустоцветные (Brassicales). Кладограмма в соответствии с Системой APG IV по состоянию на июнь 2023 года:
В современной систематике наблюдается тенденция к минимизации выделения самостоятельных внутривидовых таксонов (подвиды, разновидности и т.п.) и включение их вместо этого в синонимику основного вида. По этой причине вместо многочисленных ботанических форм редьки, которые встречаются в более ранних классификациях, в настоящее время используются сортогруппы или сортотипы культиваров, объединяющие схожие по тем или иным характеристикам сорта, например, редис, редька чёрная, редька белая, лоба, дайкон и др.
Кресс-салат

Клопо́вник посевно́й, или Кресс-сала́т (лат. Lepidium sativum) — съедобное однолетнее или двулетнее травянистое растение, вид рода Клоповник (Lepidium) семейства Капустные, или Крестоцветные (Brassicaceae).
Родиной этого растения считается Иран. В диком виде растение встречается в Африке (Египет, Эфиопия), а также в Азии — от восточного побережья Средиземного моря до Пакистана.
Во многих регионах, в том числе в европейской части России, это растение дичает, и его можно встретить на помойках и в других местах рядом с жильём, на железнодорожных насыпях.
Однолетнее растение высотой 30—60 см с простым корнем. Растение голое, с сизоватым налётом.
Нижние листья единожды- или дваждыперистораздельные; средние листья триждыраздельные; верхние цельные, линейные.
Лепестки околоцветника белые или розовые.
Плод — широкоовальный стручочек, в верхней части по краю крылатый, на верхушке со столбиком. Цветоножки при стручках, прижатые к оси соцветия.
Цветёт в июне — июле. Плоды созревают в июне — ноябре.
Свежие листья богаты минеральными солями калия, кальция, фосфора, йода, железа, магния, серы, меди и др. Содержат аскорбиновую кислоту, витамины группы B, каротин, тиамин, рутин, рибофлавин, горчичное эфирное масло, включающее гликозид пропсолин и придающее ему специфический запах и вкус. Корни и надземная часть растения содержат горькое вещество лепидин, семена — до 50—60 % полувысыхающего жирного масла.
В свежих листьях содержится (в мг %): 19,0 натрия, 337 калия, 65,9 кальция, 27,3 магния, 4,54 железа, 0,12 меди, 65,5 фосфора, 170,0 серы, 89,0 хлора, 1,6—2,6 каротина, 61—79 аскорбиновой кислоты.
Как пряно-вкусовое и лекарственное растение был известен в Древнем Египте, Греции и Риме. Свежие листья обладают приятным терпким, горьким и острым вкусом, напоминающим хрен или редьку. Используется только в свежем виде как приправа к салатам, мясу, рыбе, омлетам, подливкам и супам. В сушёном виде теряет многие ценные качества.
Кресс-салат улучшает пищеварение, сон, возбуждает аппетит, оказывает антимикробное и мочегонное действие, снижает кровяное давление, незаменим при заболеваниях дыхательных путей. Соком, выжатым из травы, хорошо полоскать горло, пить его при кашле. Благодаря содержанию аскорбиновой кислоты имеет противоцинготное действие. Надземную часть и корни, содержащие горькое вещество лепидин, применяли от лихорадок; сок из листьев использовали при анемии, порошок из толчёных семян — вместо горчичников. Мазь из высушенных толчёных семян и травы на сале или топлёном масле применяли в народной медицине при аллергии, чесотке и как ранозаживляющее средство.
Во Франции часто используют разновидность кресс-салата Ламбион, имеющий более насыщенный пряный вкус.
В Эфиопии кресс-салат возделывают как масличное растение. Его масло пригодно в пищу, для освещения и мыловарения.
Поедается всеми сельскохозяйственными животными.
Овощные культуры

Овощные культуры — сельскохозяйственные овощные растения, выращиваемые человеком ради получения съедобных сочных продуктивных органов, объединяемых под кулинарным понятием овощи.
Вопросами селекции, культивации и уборки овощных культур занимается специальная отрасль сельского хозяйства — овощеводство. В мировом хозяйстве существует около 120 овощных культур, 55 из которых возделываются повсеместно, включающих более 600 видов растений примерно из 80 ботанических семейств.
В зависимости от органа растения, служащего для получения овоща, овощные культуры подразделяют:
Иногда к овощным культурам могут относить молодые сахарную кукурузу, фасоль, горох, и некоторые другие зерновые культуры. Однако обычно в растениеводстве эти культуры рассматривают как зернобобовые или хлебо-зерновые культуры. Бахчевые культуры некоторыми источниками могут относиться к плодово-овощным культурам.
Среди овощных культур есть как однолетние, двулетние, так и многолетние растения. Для любой овощной культуры выведено множество сортов, которые широко возделываются по всему миру в промышленных масштабах, как в открытом грунте, так и в теплицах.
Салат, латук (лат. Lactuca sativa L.) — однолетнее либо двулетнее растение из семейства Астровые, или Сложноцветные, огородная культура. Родина растения неизвестна, но в настоящее время он повсеместно возделывается в огородах. Существует несколько разновидностей и пород салата, которые делятся на два ряда:
Листья салата содержат очень малое количество калорий. Содержит большое количество витамина A и фолиевой кислоты.
Тома́т (лат. Solánum lycopérsicum) — растение рода Паслён (ранее Lycopersicon esculentum в роде томат (лат. Lycopersicon)) семейства Паслёновые, одно- или многолетняя трава. Возделывается как овощная культура. Плоды томата известны под названием помидо́ры. Тип плода — ягода.
Различие между научным и бытовым (кулинарным) представлением о плодах, ягодах, фруктах, овощах в случае томата (как и некоторых других растений, например, огурцов) приводит к путанице. Помидоры — плоды томата — с точки зрения ботаники — многогнёздные синкарпные ягоды. В английском языке не существует разницы между терминами фрукт и плод. В 1893 году Верховный суд США в вердикте по процессу Никс против Хеддена единогласно признал, что при взимании таможенных сборов помидоры следует считать овощами, хотя в решении и было отмечено, что с ботанической точки зрения томаты — это фрукты). В 2001 году Евросоюз решил, что помидоры не овощи, а фрукты. В русской сельскохозяйственной литературе, как и в обиходном языке, помидоры (плоды томатов) рассматриваются как овощи.
Плоды томата употребляют в пищу свежими, варёными, жареными, консервированными, из них готовят томат-пасту, всевозможные соусы, соки, лечо.
Ravanella

Ravanella o arreiga (Rafanus sativus) de sa Familia Cruciferae. Creschede in clima temperadu.Tuberu coltivadu chi si mandigada cru. Su tuberu podet essere longu unos 20 cm. O tundu e minore cantu una nughe. Su colore est ruiu. Calchi ispetzia est pitigosa e atera pius druche.
Lobak

Lobak nyaéta ngaran tutuwuhan beubeutian siga wortel ngan warnana bodas, jangkungna kurang leuwih saméter, watangna beyé, warnana bodas sepa. Daunna nunggal, lonjong, sisina rérégéan, warnana héjo jeung buluan. Kembangna wangun turuy di tungtung watang, benang sari warnana konéng semu héjo, makutana lonjong warnana bodas. Buahna lonjong warnana cokelat. Sikina ogé lonjong. Lobak asup kana kulawarga Cruciferae sarta miboga tilu variétas atawa jenis, nyaéta: Raphanus sativus L. Var. Hortensis Backer, Rahpanus sativus L. Var. Radicula Pres. A. DC atawa leuwih dipikawanoh minangka radish, sarta anu pamungkas nyaéta Raphanus sativus L. Var. Niger Mirat atawa leuwih dipikawanoh minangka lobak hideung alatan miboga beuti nu warnana hideung. Lobak ngandung énzim diatase anu miboga pancén mantuan nyerna pati, vitamin A, vitamin B1, vitamin B2, vitamin C, vitamin E, niasin, minyak asiri, kolin, serat nu garihal, sulfur, kalsium, fosfor, zat beusi, asam oksalat, kalium, silikon, sarta raphain. Kalayan kandungan nu kasebut, lobak mangpaat pikeun ngurangan bulenan lemak jeung lemak nu ngaheurasan dina awak, ngabersihkeun liver, nyingkahan hésé ngising, nyegah kanker, nungkulan batuk jeung bronkitis, nungkulan panas, nungkulan hésé saré atawa insomnia, reumatik, ngurangan napsu dahar, mantuan nungkulan panyakit sinus, ngubaran radang genggerong, ngabersihkeun lendir jeung reuhak (mucus), sarta nungkulan infeksi virus kawas batuk jeung salesma.
Acar

Acar nyaéta deungeun sangu tina keueuman bawang beureum, bonténg, céngék, tomat jeung sajabana dina cai cuka. Acar ogé mangrupa hiji cara pikeun ngawétkeun sayuran ngagunakeun cuka atawa cai uyah, kawas sambel, acar disadiakeun pikeun ngalengkepan dahareun utama.
Lempuyung

Lempuyung kawéntar minangka ubar hérbal, anu bisa ngubaran bisul nepikeun ngubaran asam urat. Tempuyung ieu miboga ngaran - ngaran anu lian, kawas lempung, lampenas, lobak air, jombang lalaki sarta rayana. Tempuyung ieu, biasana tumuwuh di gigireun jalan, lapangan, jeung dina sela - sela parit. Tempuyung bisa tumuwuh nepikeun 150 cm. Batangna, biasana buluan jeung lunak.
Daun Tempuyung, geus ilahar digunakeun minangka ubar alami nu miboga khasiat pikeun rupa - rupa masalah kaséhatan. Pédah, dina daun Tempuyung nyangkaruk kandungan nutrisi jeung mineral di jerona.
Di handap ieu aya sababaraha mangpaat daun Tempuyung, di antarana :
Kélor

Kélor, atawa Moringa oleifera nyaéta varietas tina genus moringa anu paling loba dipelak. Ieu tutuwuhan mangrupa kulawarga moringaceae. Tutuwuhan ieu mangrupa tangkal sayur nu loba ngandung gizi nu loba mangfaatna.
Kélor (Moringa oleivera) tumuwuh dina wangun tangkal, umur panjang (perenia) nu jangkungna 7–12 m. Batang kai (lignosus), tegak, warna bodas kotor, kulit ipis, luarna kasar. Cabangna simpodial, arah cabangna lempeng atawa nyéngkong, osok tumuwuh lempeng atawa manjang. Daun majemuk, tangkaina panjang, nyusun bubukuan (alternate), anak daunna gasal (imparipinnatus), daun keur ngora warnana héjo ngora - sanggeus kolot jadi héjo kolot, wangu daunna oval, panjang 1–2 cm,lébar 1–2 cm, ipis leuleus, tungtung jeung sisina mintul (obtusus), sisi luar luhur jeung handapna lemes. Kembang kaluar dina kélék daun (axillaris), tangkaina panjang, kalopak warna bodas rada krem, ngaluarkeun ambeu anu has. Buah kélor bentukna panjang segi tiga, panjangna 20–60 cm, buah ngora warnana héjo, sanggeus kolot jadi coklat, wangun sikina buleud warna coklat kahideungan, buahan sanggeus umurna 12-18 bulan. Akar tunggang, warna bodas, ngagedéan kawas lobak. Ngalobakeuna bisa sacara generatif (siki) atawa vegetatif (sték batang). Tumuwuh boh di dataran handap atawa luhur nepi ka luhur kurang leuwih 1000 m dpl, loba dipelak salaku tapel wates atawa pager di buruan imah atawa kebon.
Organisasi kaséhatan dunya (WHO) nyarankeun pikeun barudak jeung orok anu masih dina mangsa tumuwuh piekun ngonsumsi ieu karana alusna mangfaat daun kélor, ku sabab geuning ngandung:
ราดิช (พืช)

คำว่า ราดิช (radish) ในภาษาอังกฤษอาจแปลว่า ผักกาดหัว (หัวไชเท้า) อย่างไรก็ตามคำว่าราดิชนั้นมีความหมายกว้างกว่า โดยอาจหมายรวมถึงชนิดย่อยของสปีชีส์ Raphanus sativus ทั้งหมด ซึ่งก็รวมถึงผักกาดหัว คือ Raphanus sativus var. longipinnatus ด้วย
สปีชีส์ Raphanus sativus นั้นประกอบไปด้วยสายพันธุ์ย่อยต่างๆดังนี้
ทวี ญาณสุคนธ์

ศาสตราจารย์ ดร. ทวี ญาณสุคนธ์ อาจารย์รุ่นบุกเบิกของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ หนึ่งในคณะผู้ร่วมก่อตั้งคณะวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์ ปัจจุบันคือคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ผู้บุกเบิกด้านการสอนจุลชีววิทยาทางการเกษตรในประเทศไทย และวิชาดังกล่าวได้พัฒนาจนกระทั่งกำเนิดเป็นภาควิชาจุลชีววิทยา ตลอดจนดำรงตำแหน่งคณบดีคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์คนแรกและเป็นติดต่อกันหลายสมัยจนเกษียณอายุราชการ
ศาสตราจารย์ ดร. ทวี ญาณสุคนธ์ เป็นบุตรของนายตา นางสมบุญ ญาณสุคนธ์ สำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และได้เข้าศึกษาเพิ่มเติมอีกหนึ่งปีที่โรงเรียนราชบุรีวิทยาลัย ต่อมาได้สอบชิงทุนเล่าเรียนหลวง (King's Scholarship) ไปศึกษาระดับปริญญาตรีที่ประเทศฟิลิปปินส์ ในด้านเกษตรศาสตร์ ณ University of the Philippines at Los Banos ภายหลังสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรีได้กลับมาเข้ารับราชการที่กระทรวงเกษตราธิการ และต่อมาได้รับทุนคุรุสภาจากกระทรวงศึกษาธิการไปศึกษาต่อในระดับปริญญาโทที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ณ Utah State University ในสาขาวิทยาศาสตร์ผลิตภัณฑ์นม (Dairy Science) และสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาเอกจาก Southern California University ในสาขาจุลชีววิทยา และได้ทำวิจัยหลังปริญญาเอกต่ออีกราวหนึ่งปี จึงได้เดินทางกลับพร้อมทั้งโอนย้ายสังกัดมาเป็นอาจารย์ที่ภาควิชาชีววิทยา คณะกสิกรรมและสัตวบาล มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ศาสตราจารย์ ดร. ทวี ญาณสุคนธ์ เป็นผู้ทำคุณประโยชน์อย่างมากในด้านการวิจัย และการเขียนตำราและบทความทางวิชาการ เช่น งานวิจัยด้านการใช้บักเตรีที่ให้คุณประโยชน์แก่พืชตระกูลถั่ว ซึ่งผลงานดังกล่าวได้เผยแพร่จนเป็นที่สนใจแก่วงการวิทยาศาสตร์การเกษตรทั่วโลก เคยเป็นผู้แทนของประเทศไทยในการประชุมระดับนานาชาติเกี่ยวกับการเกษตรและชีววิทยาหลายครั้ง นอกจากนี้ยังมีบทบาทสำคัญในด้านการวางหลักสูตรการศึกษา โดยได้ริเริ่มวางรากฐานการศึกษาสาขาจุลชีววิทยาในด้านการเกษตร อาหาร และอุตสาหกรรม ทั้งในระดับปริญญาตรีและปริญญาโท และเป็นผู้หนึ่งที่มีส่วนสำคัญยิ่งในการก่อตั้งคณะวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ปัจจุบันคือคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ รวมทั้งยังเป็นคณบดีท่านแรกของคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ด้วย
นอกจากนี้ ในภายหลังจากที่เกษียณอายุราชการแล้ว ก็ยังคงเอาใจใส่ปฏิบัติงานวิชาการอย่างไม่หยุดหย่อน คือ เป็นอาจารย์พิเศษในวิชาจุลชีววิทยา ณ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และทำการศึกษาค้นคว้าวิจัยจุลชีววิทยาทางการเกษตร เพื่อส่งเสริมและเผยแพร่ความรู้แก่เกษตรกรและผู้สนใจทั่วไปอยู่เสมออีกด้วย
ศาสตราจารย์ ดร. ทวี ญาณสุคนธ์ มีผลงานเป็นที่ประจักษ์ในทางวิชาการทั้งตำรา งานเขียน บทความวิชาการ ตลอดจนงานวิจัย อาทิ
ภาษานาเม็ก

ภาษานาเม็ก เป็นภาษาที่ปรากฏในการ์ตูนเรื่องดราก้อนบอลสำหรับสิ่งมีชีวิตจากดาวนาเม็ก ผลงานของอากิรา โทริยามา จำนวนผู้ใช้ภาษานาเม็ก ทั้งหมดมาจากดาวนาเม็ก โดยรวมถึง พระเจ้าและพิคโกโร่ ที่อพยพมายังโลก ในช่วงก่อนที่จะมีพายุขนาดใหญ่ในดาวนาเม็ก นอกจากนี้ยังมี มิสเตอร์โปโป้ ผู้ที่รับใช้พระเจ้าสามารถพูดภาษานี้ได้
ถึงแม้ว่า ชาวนาเม็กสามารถพูดได้หลายภาษาซึ่งรวมถึงภาษาในโลก ภาษานาเม็กมีใช้กันระหว่างชาวนาเม็กด้วยกัน เห็นได้จากตอนที่ พิคโกโรจูเนียร์ คุยกับพระเจ้าในร่างของมนุษย์ที่ชื่อเชง ในระหว่างศึกชิงจ้าวยุทธภพครั้งที่ 23 เพื่อไม่ให้ชาวโลกเข้าใจ และระหว่างที่ฟรีซเซอร์บุกดาวนาเม็ก และชาวนาเม็กใช้ภาษานาเม็กคุยกันเอง นอกจากนี้ระหว่างช่วงที่บลูม่า และมิสเตอร์โปโป้ สำรวจยานอวกาศ ก่อนที่ บลูม่า คุริรินและโกฮังจะเดินทางไปดาวนาเม็ก มิสเตอร์โปโป้ได้ใช้ภาษานาเม็กในการป้อนคำสั่งให้กับยานอวกาศ ซึ่งคำสั่งทั้งหมดใช้ผ่านทางเสียงพูดในภาษานาเม็ก และในตอนที่ขอพรจากเทพเจ้ามังกรของดาวนาเม็ก จำเป็นต้องใช้ภาษานาเม็กในการขอพร ซึ่งแตกต่างจากเทพเจ้ามังกรจากโลก ซึ่งใช้ภาษาโลกในการขอพร
นอกจากภาษาที่ปรากฏในเรื่องดราก้อนบอล ภาษานาเม็กไม่ได้มีการกล่าวถึง หลักไวยากรณ์ การออกเสียง รวมถึงคำศัพท์อื่นๆ
Wasabi

Ang Wasabi (わさび（山葵）, orihinal na 和佐比; Wasabia japonica o Eutrema japonica), ay isang kasapi ng pamilyang Brassicaceae, na kinabibilangan ng mga repolyo, malunggay (kamunggay o kalamunggay, ang horseradish na literal na "labanos-kabayo"), at halamang mustasa. Tinatawag din itong Japanese horseradish sa Ingles (literal na "Hapones na labanos-kabayo"), bagaman ang "horseradish" ay naiibang halaman (na madalas na ginagamit upang pamalit para sa wasabi). Ang ugat nito ay ginagamit bilang isang kondimento at mayroong isang napakatapang na lasa. Ang kainitan nito ay mas kahalintulad ng sa isang mainit na panimpla o sawsawang mustasa kaysa sa capsaicin na nasa loob ng isang sili, na lumilikha ng mga singaw na nakakaengganya sa mga butas ng ilong kaysa sa dila. Ang halaman ay likas na tumutubo sa mga tanimang masapa na nasa loob ng mga lambak na mailog sa bulubundukin ng Hapon. Ang dalawang pangunahing mga cultivar na nasa pamilihan ay ang W. japonica 'Daruma' at 'Mazuma', subalit maraming pang iba.
Akonito (toksin)

Ang akonito (Ingles: aconite) ay isang makapangyarihan o malakas na gamot na nakukuha mula sa halamang kapangalan nito, ang halamang akonito o aconitum napellus (kilala bilang monkshood sa Ingles, na nasa saring Aconitum).
Isang aktibong ingridyente o sangkap ng gamot na ito ang alkaloyd na akonitino, isang mapanganib na lason.
Nakapagpapabagal ang akonito sa galaw ng puso, nakapagpapababa ng temperatura ng katawan, at nakapagpapataas ng pagpapawis o perspirasyon. Napaparalisa nito ang mga dulo ng mga ugat na pandama.
Dating ginagamit ang akonito para sa pagpigil ng mga pamamaga, katulad ng tonsilitis at pleurisiya. Ginamit din na pangpalis o pang-alis ng pananakit, sa anyo ng linimento at ointment, katulad ng para sa neuralhiya. Bilang linimento, sangkap ito ng linimentong A.B.C.. Karaniwang sukat ng dami ang 1 granong ugat ng halamang akonito (aconitum napellus) at 10 mga minim ng tintura ng akonito.
Kahawig ng labanos na kabayong rabanos (horseradish) ang ugat ng akonitong Aconitum napellus, kaya't maaaring mapagkamalan at magkamali sa pagkain ng nakalalasong ugat. May pagkakaiba ang dalawa sa hugis, kulay, epekto, at lasa (hindi nirerekumenda ang pagtikim) ng ugat:
Chioggia

Ang Chioggia (Italiano: [ˈKjɔddʒa]; Venetian: Cióxa [ˈTʃɔza], lokal [ˈTʃoza]; Latin: Clodia) ay isang bayan sa baybayin at komuna ng Kalakhang Lungsod ng Venecia sa rehiyon ng Veneto sa hilagang Italya.
Ang pangunahing mapagkukunan at pinagmumulan ng pag-unlad ay pangingisda na nagbunga ng Chioggia bilang isa sa pinakamahalagang daungan sa Adriatico. Ang isa pang mapagkukunan ng kita para sa lungsod na ito ay ibinibigay ng produksiyon ng agrikultura ng labanos (Rosa di Chioggia).
Ang Chioggia ay kambal sa:
Napunta ang pangalan ng Chioggia sa varayti ng remolatsa, Radicchio (Italian chicory), at kalabasa (Marina di Chioggia).
Kimtsi

Ang kimtsi, binabaybay na kimchi, gimchi, kimchee, o kim chee sa Ingles, ay isang pagkaing itinuturing na pampalusog sa Korea. Mahalaga ang paglalagay ng pampalasa rito. Maaari itong gawin na may sari-saring mga uri ng mga gulay, ngunit mas pangkaraniwan ang repolyo at labanos. Binuburo ang mga gulay sa inasnang tubig at hinuhugasan pagkaraan. Pagkaraang matanggal ang tubig, nilalagyan ng mga pampalasa ang mga gulay. Mababa sa kaloriya at kolesterol ang kimtsi, at may mataas na antas ng hibla o pibra. Kung ihahambing sa mansanas, mas mataas ang bilang ng mga bitamina ng kimtsi.
Ang lathalaing ito na tungkol sa Pagkain ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Rapagnano

Ang Rapagnano ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Fermo sa rehiyon ng Marche ng Italya, na matatagpuan mga 50 kilometro (31 mi) timog ng Ancona at mga 35 kilometro (22 mi) hilaga ng Ascoli Piceno.
Ayon sa maraming istoryador, ang pangalan ng Rapagnano ay nagmula sa pagtatanim ng mga singkamas o labanos, na iniulat din sa munisipal na eskudo, pagkatapos noong 1059 ang obispo ng Fermo noon ay nagbigay ng maraming teritoryo sa isang lokal na konde, na kilala bilang Ulderrico (sa Latin: Adelricus), na itinanim kasama ng mga gulay na iyon. Ayon sa mga lokal na istoryador, na hindi sumasang-ayon sa opinyon na ito, pinagtatalunan nila na ang pangalan ay nagmula sa katotohanan na ang isang templo na inialay sa diyos na si Janus ay bumangon sa tuktok ng burol sa bayan. Ang isa pang opinyon ay nagsasaad na ang pangalan ay nagmula sa Rapanus, na isang bahagi ng lupain na pag-aari ng isang ginoo na nagngangalang Rapano.
Ang sentrong pangkasaysayan ng Rapagnano ay napanatili ang elliptikang hugis nito mula noong Gitnang Kapanahunan, sa katunayan ay makikita pa rin ang nakapalibot na mga pader at tore.
Opisyal na Site ng Rapagnano (Italyano) Naka-arkibo 2011-11-25 sa Wayback Machine.
Lalawigan ng Osmaniye

Ang Lalawigan ng Osmaniye (Turkish: Osmaniye ili) ay isang lalawigan sa Turkiya na matatagpuan sa timog ng bansa. Naging lalawigan ito sa pangalang Cebel-i Bereket (nangangahulugang "Matabang Bundok") noong unang bahagi ng republika hanggang 1933, nang napasama ito sa Lalawigan ng Adana. Naging lalawigan uli ito noong 1996. May sukat ito na 3,767 km at may populasyon na 479,221 (taya noong 2010). Nasa may Çukurova ang lalawigan, na isang rehiyong pangheograpiya, pang-ekonomiya at pangkalinangan.
Ang lungsod ng Osmaniye ang kabisera ng lalawigan.
Nahahati ang Osmaniye sa 7 distrito (nasa makapal ang distritong kabisera):
Kashrut

Ang kashrut (Ebreo: כשרות) ang mga batas pampagkain ng mga Sinaunang Israelita gayundin din sa Hudaismo. Ang ilang mga pagkain, kasama ang baboy at marisko, ay ipinagbabawal; hindi maaaring ipagsama ang karne at lakteo tulad ng gatas o keso (na maihahambing sa pagbawal ng tradisyong Italyano sa pagsabay ng cappuccino, na nagtataglay ng gatas, at pananghalian, na nagtataglay ng karne, sapagkat nakasasagabal ito sa panunaw); at ang pagkatay ng karne alinsunod sa ritwal at ang pag-aasin nito upang maalis ang dugo at walang matirang bakas nito. Ginagamit ang alak at tinapay tuwing Shabat at iba pang mga banal na araw. Sari-sari ang mga uri ng lutuing Hudyo sa buong daigdig buhat ng paggamit ng mga lokal na kasangkapan, at malaki ang impluwensiyang naibahagi rito ng mga lokal na gastronomiya.
萝卜

蘿蔔（學名：Raphanus raphanistrum subsp. sativus），别名莱菔、蘆菔、菈𦿚（音同“拉沓”），在中國福建下路地區、潮汕地區、四縣與台灣俗稱菜頭（台羅：tshài-thâu），为十字花科萝卜属草本植物，是野萝卜的亚种。
蘿蔔的根部是最常见的蔬菜之一，但實際上整株植物均可食用。目前有專門食用葉子的品種，稱為“葉蘿蔔”。种子称为莱菔子，是常用的中药。
蘿蔔分為白蘿蔔、青蘿蔔和櫻桃蘿蔔三種。而胡蘿蔔為繖形科胡蘿蔔屬，而非十字花科蘿蔔屬；芜菁为十字花科芸薹属，亦非萝卜的一种。
關於上述植物的名稱，下表為它們在多國語言中的對照。
蘿蔔的品種極多，常依根部顏色來區分為：白皮白肉；紅皮白肉、紅皮紅肉；青皮白肉、青皮青肉、青皮紅肉；另有黃皮、紫皮、黑皮等。也可以葉形區分為：裂葉（缺裂多而顯著）、板葉（缺裂較少）。
芜菁与萝蔔同属十字花科，并且萝蔔部分品种跟芜菁的形状很相似，都是圆球状。但是，芜菁为芸薹属，萝蔔则是萝蔔属。小颗芜菁的肉质较为硬，水分较少，芜菁成熟后肉质较为松软，所以可作为主食加以食用；而萝蔔成熟后脆嫩多汁。尽管存在这些不同之处，两者在药用、食用价值上却十分接近。
很多從事個人種植的人都喜歡種植蘿蔔，因為蘿蔔較容易種植和取得收成。
蘿蔔是秋冬當造的時令蔬果，含有少量營養，包括維他命A、B、C、D及E。事實上，各種蘿蔔都含有這些營養素，但以白蘿蔔最多。白蘿蔔含有醣類、維生素C、木質素，以及多種酶等，其中木質素可以刺激肌體免疫力，提高巨噬細胞的活性；辛辣的萝卜皮中含有相当多的异硫氰酸酯类物质。吸收後進入血液當中，可促進新陳代謝功能。而因為白蘿蔔性味較涼，所以還有清熱氣、解毒的功效。葉子的部分有著相當於綠黃蔬菜的豐富營養，還有能防止老化的抗氧化物質β-胡蘿蔔素及鈣質與鐵質等礦物質。
[在维基数据编辑]
芜菁

蕪菁（学名：Brassica rapa subsp. rapa），又称為蔓菁、葑、诸葛菜、大頭菜、圆菜头、圆根（云南）、恰玛古（新疆）、盘菜（浙江）、碟子萝卜或扁萝卜（江西），原产於黎凡特，最早是种植在古代中东的两河流域到印度河平原地区。中国为蔓菁的原产地之一，种植历史有3000年以上，《诗经》中称为葑。芜菁属二年生草本植物，块状根，形状有球形、扁球形、椭圆形等多种。不耐暑热，需在阴凉场所栽培，适宜在肥沃的沙壤土上种植；芜菁的根以及叶子都可食用并有中药用途。
芜菁是芸薹的變種，為二年生草本植物。块根肉质，呈球形、扁圆形或矩圆形，块根肉质呈白色或黄色。基部生长叶片呈羽状分裂或复叶，长20-34厘米，顶生叶片很大，边缘呈波伏或浅裂状；侧面生长多个裂状叶片，从上向下逐渐变小，上面有少数分散生长的刺毛，下面有尖锐白色刺毛。叶柄长10-16厘米；基部抱茎或有叶柄。项部开鲜黄色花，花长9毫米。花和果实类似油菜，其种子较大且為褐色。
芜菁原产黎凡特，最早是种植在古代中东的两河流域一直到印度河平原地区。《诗经》、《尔雅》有载蔓菁，则在中国周朝至西汉前已普遍种植蔓菁。芜菁属二年生草本植物，块状根，形状有球形、扁球形、椭圆形等多种。不耐暑热，需在阴凉场所栽培，适宜在肥沃的沙壤土上种植，需排水便利，春秋两季皆可种植。芜菁主要病虫害有病毒、蚜虫、跳甲虫等。
15世紀時就有印度人專門種植蕪菁了，當時主要是取用其多油的種子。然而也有推測認為在希臘化時代及古羅馬帝國時就已經出現種植的蕪菁。西元前7世紀的希臘詩人莎孚將她最愛的情人 Gongýla 稱為“蕪菁”，但此外並沒有任何考古學證據證實此推測。
芜菁的根以及叶子都可食用，现代一般来说小颗的芜菁用来食用，大颗的芜菁则是用来喂养家畜。芜菁富含维生素A、叶酸、维生素C、维生素K和钙。食用方法可用盐腌制除去其芥辣口感，然后加糖生食，也可加入肉类或是年糕等食物进行烹饪。由于种植方便，食用的价值高。在古代中国三国时期蜀国诸葛亮将其作为军粮，而后第一次世界大战时期的德国，也将芜菁作为主要的应急粮食解决军粮问题。另外，將蕪菁的內部挖空後塞入棉布卷，也可當作燈來使用。蕪菁可食用的部分是球莖，建議以生食為佳，不僅可維持它清脆、鮮甜的口感，還可避免维生素C等營養素在烹調過程中流失。
在中医看来，芜菁性味较凉，有补肝明目的功效，对黄疸、疔疮等一些因燥热引起的疾病有一定疗效。
芜菁与萝蔔同属十字花科，并且萝蔔部分品种跟芜菁的形状很相似，都是圆球状，所以有些人就会将其混淆。但是两种植物仍有区别：芜菁为蕓薹属，萝蔔则是萝蔔属，且小颗芜菁的肉质较为硬，水分较少。芜菁成熟后肉质较为松软，可作为主食加以食用，萝蔔成熟后脆嫩多汁。不过两者在药用价值跟食用价值上都十分接近。
[在维基数据编辑]
胡萝卜

胡蘿蔔（學名：Daucus carota subsp. sativus），又称红萝卜、番蘿蔔、丁香蘿蔔、胡芦菔金、赤珊瑚、黄根、甘筍、金筍、紅菜頭（閩南語、潮汕话、客家語）、人蔘（臺灣話，台羅：jîn-jín或lîn-jím）等，是繖形科胡蘿蔔属二年生植物，以呈肉質的根作蔬果食用。
胡蘿蔔原产于亚洲的西南部，栽培历史在两千年以上。公元8世纪由摩爾人引入西班牙，10世紀時西亞人、印度人和歐洲人食用的胡蘿蔔是紫色的，現代的胡蘿蔔也在10世紀出現於阿富汗。11世紀猶太學者西蒙·息斯的記載中已經出現紅色和黃色的胡蘿蔔。16世纪传入美洲。
胡蘿蔔传入中国的时间不晚于12世纪，南宋《绍兴本草》已记载胡萝卜“处处产之”。根据李时珍《本草纲目》的记载，因为从胡地传来，味道像萝卜，故名「胡蘿蔔」。中国的胡蘿蔔以山东、河南、浙江、云南等省份种植最多。胡蘿蔔于16世纪从中国传入日本，當時漢字名為「人蔘」，現今在日本仍以「人蔘」或「蔘」做為胡萝卜的和名。
胡蘿蔔为两年生草本植物，有9对染色体，属半耐寒性长日照植物，喜冷凉气候。三回羽状全裂叶，丛生于单生的短缩茎上。顶端各着生一复伞形花序，有糙硬毛，花朵为白色或淡红色，花期5至7月。异花传粉。双悬果，果实圆卵形。肉质根有长筒、短筒、长圆锥及短圆锥等不同形状，白、黄、橙、橙红、青、紫、黑等不同颜色。
胡蘿蔔從栽培到收穫最多需要四個月時間，但在良好的種植情況下一般只需要70至80天。胡蘿蔔一般在秋季播種冬季收获，不过也可以进行反季節栽培，也就是春天播種夏天收获。主要是看所在地域，因地制宜。胡蘿蔔肉质根在摄氏温标18至23 °C（64至73 °F）时发育良好，发芽温度为摄氏温标20至25 °C（68至77 °F）。由于胡蘿蔔根系发达，保持土质疏松对于胡蘿蔔的生长有利，适宜种植在沙质土壤之中。栽培的前期不能過量施水，以防地面部分生长过度。后期则要保证供水充足以使肉质根能够充分发育。优秀的胡蘿蔔栽培种在合适条件下，最高亩产可达6000公斤（每公顷90吨），其常见病虫害包括黑斑病、黑腐病（英语：Black rot）、根结线虫病、软腐病（英语：Bacterial soft rot）、胡蘿蔔花叶病等。
胡蘿蔔营养丰富。人们一般食用其肉质根，有时也食用胡蘿蔔叶。胡蘿蔔种子内含有挥发性油。胡蘿蔔根可以直接生食，也可加工成块、丁、丝同其他食材一同烹饪。胡蘿蔔汁也是一种常见的胡蘿蔔加工制成品，胡蘿蔔汁或胡蘿蔔泥也可和面粉或米粉等淀粉类物质混合做成糕饼类食物。还可醃制、醬渍、制干或作饲料。其风味主要来自于萜烯类物质，该物质味道较为独特，并非所有人都能接受。
胡蘿蔔的营养成分中，最重要的就是因其得名的胡蘿蔔素，胡蘿蔔根内含有α、β（大多藏在外皮）、γ、ε-胡蘿蔔素和番茄烃、六氢番茄烃等類胡蘿蔔素，胡蘿蔔素有治疗夜盲症、保护呼吸道和促进儿童生长等功能。此外，胡蘿蔔还含较多的维生素，钙、磷、铁等矿物质，淀粉、纤维素等糖类物质。
有些时候，胡蘿蔔被视作是赏赐的代名词。如政治用语胡蘿蔔加大棒，意为恩威並用，以使对手同意自己的要求。
在源自西方的流行文化中，胡蘿蔔被视为兔子最喜欢的食物 ，但事實上紅蘿蔔不是兔子理想的食物，甚至吃太多紅蘿蔔會讓兔子生病，而兔子真正主要的食物是乾牧草和專用飼料。兔子與紅蘿蔔的这一组合，如同老鼠与奶酪一样，已成了常見的刻板印象，並经常用在寓言、笑話、動漫插畫設計甚至管理学中。
在香港不同種的紅蘿蔔會分別命名為红萝卜或甘筍。红萝卜個子比較大，纖維較粗，生食時口感差，適合用來煲湯；反之甘筍個子較小，纖維比較幼細，可供生食，如做沙律，但卻不宜煲湯。
[在维基数据编辑]
萝卜快跑

萝卜快跑（英語：Apollo Go），是百度Apollo的自动驾驶出行服务平台。
2022年7月20日，北京正式开放国内首个无人化出行服务商业化试点，萝卜快跑首批25辆北汽极狐无人化车辆正式获准开展常态化付费出行服务。
2022年7月21日，百度与央视新闻联合举办主题为“AI深耕，万物生长”的2022百度世界大会。会上，百度发布了第六代量产无人车Apollo RT6。Apollo RT6具备城市复杂道路的无人驾驶能力，而且成本仅为25万元。根据规划，Apollo RT6会于2023年率先在萝卜快跑上投入使用。
2022年8月8日，重庆、武汉两地政府部门率先发布自动驾驶全无人商业化试点政策，并向百度发放全国首批无人化示范运营资格，允许车内无安全员的自动驾驶车辆在社会道路上开展商业化服务，百度“萝卜快跑”将在重庆、武汉提供车内无安全员的自动驾驶付费出行服务。
截至2024年7月，萝卜快跑载人测试服务范围覆盖11个城市，并将在北京、武汉、重庆、深圳、上海开展全无人自动驾驶出行服务测试。2024年内将实现武汉全程覆盖，计划投入1000辆第六代量产无人车运营。
2024年11月29日，香港运输署表示，萝卜快跑已取得首个自动驾驶车辆先导牌照，首阶段测试将于2024年底前展开。
Apollo RT6源自百度自研的「阿波罗星河」架构平台，作为该平台的首款车型，Apollo RT6实现了100%车规级和整车全冗余系统，相较于市面上的改装车可靠性高出两到三个数量级，全面保障乘客出行安全。Apollo RT6硬件上，具备架构冗余、计算单元冗余、制动系统冗余等七重全冗余系统，任何单一零部件或系统失效，备用的冗余系统都可以瞬时完成补位；软件上，搭载了整车+自动驾驶系统一体的故障诊断及风险降级体系。
欧防风

欧防风（学名：Pastinaca sativa）为伞形科欧防风属的植物，分布在欧洲等地，目前已由人工引种栽培。
欧洲防风，民间俗称“芹菜萝卜”，又稱防風草、美洲防风、欧防风、欧洲萝卜、蒲芹萝卜、欧独活、白甘筍。
欧洲防风的历史十分悠久，在古希腊和古罗马时代已有栽培。欧美国家有食用欧防风的传统习惯。中国引入欧洲防风已有百年的历史，但种植面积却很小。 欧洲防风的白色肉质根肥大突出，这也是它主要的食用部位。从大小、形状和风味来看，它与胡萝卜差不多。不过欧洲防风比胡萝卜的水分少，口感更沙一些。
欧洲防风营养极为丰富，碳水化合物含量很高，营养与马铃薯类似. 与胡萝卜相比，欧洲防风在干物质含量上占上风。最特别的一点，欧洲防风胡萝卜素含量很少，但含钾尤其丰富。
欧洲防风的食用方法很随意，去掉外皮后，鲜嫩的肉质根可以切条、切丝、切片、蘸酱或沙拉生食，当然也可以放在烤箱里烤或用微波烹调，其肉质不沙却甜得多，別具风味。欧防风含有丰富的淀粉，用其煮出的汤浓稠美味。除此之外，欧洲防风还可以焖煨、水煮、烧烤、榨泥糊或糖渍，甚至可以酿成酒，供人品尝。
欧洲防风的耐寒力很强，喜冷凉，其生长期适宜温度为20℃~25℃。冬季在田间能安全越冬，就算是在零度以下地上部分冻死，翌年早春其根部又能萌芽生长。不仅如此，它还有较强的耐高温能力，平均气温28℃仍能旺盛生长。欧洲防风适宜土层深厚、排水良好、肥沃的砂壤土。需磷质肥较多，氮、磷、钾之比例为1:3:1。春季、秋季露地栽培、高山地区夏季栽培、冬季温室栽培均可。
在歐美，由於歐防風比較粗生，所以在玉米未普及之前，主要用來製作豬隻的飼料。
辣根

辣根（學名：Armoracia rusticana），又称西洋山嵛菜、马萝卜、山蘿蔔、粉山葵、西洋山葵，原产东南欧，是十字花科辣根属多年生宿根耐寒植物。可以作为蔬菜使用，具有刺激鼻窦的香辣味道。辣根用于欧洲国家的烤牛肉等菜肴的佐料以外，因削皮後是白的，加入食用色素後可作为仿制山葵调料的材料。
Iá-âng-chhài-thâu

Iá-âng-chhài-thâu (ha̍k-miâ: Daucus carota), 1 chióng si̍t-bu̍t. Ī ū chi̍t chióng á-chéng: âng-chhài-thâu, sī ē-tàng chia̍h ê chhài-se.
Âng-chhài-thâu

Âng-chhài-thâu (Hàn-jī: 紅菜頭; ha̍k-miâ: Daucus carota subsp. sativus), âng-lo̍k-po̍k-á (紅蘿蔔仔), li̋n-jín (Ji̍t-bûn-gí: ニンジン, 人參 ninzin), lâ-pa̍k, nâ-po̍k (蘿蔔) sī chi̍t chióng iá-âng-chhài-thâu ê á-chéng. I ê kin ē-sái chò chhài-se hō͘ lâng chia̍h.
Chhài-se

Chhài-se sī chúi-hūn chē, ē-sái chia̍h ê si̍t-bu̍t, chhài-se thèng-hó kóng tio̍h-sī chheⁿ-chhài. Ngó͘-kok, kóe-chí m̄-sī chhài-se, m̄-koh ko͘-lūi, pō͘-hūn thang chú-chia̍h e kóe-chí ē-sái sǹg-sī chhài-se.
Poe-lêng-á

Poe-lêng-á/Pe-lêng-chhài (ha̍k-miâ: Spinacia oleracea; 菠菱菜) sī so͘-chhài ê chi̍t-chéng. Âng-thâu-chhài (紅頭菜) sī pe-lêng-chhài tī Hok-kiàn-séng lêng-tek-chhī chiu-lêng-koān téng só͘-chai ê Bân-tang-ōe soat-hoat. In-ūi pe-lêng-chhài ê chhài-thâu sī âng-sek ê, kah Tek-hòe-ōe ê âng-kun-chhài (Âng-ki͘n-chhài) soat-hoat kâng-khoán.
Chhang-thâu

Chhang-thâu tō-sī hôa-gí ê "洋蔥".
Chhang-thâu sī khiàn-phang ê châi-liāu, mā ē-tàng tòng-choè chheⁿ-chhài chhá lâi chia̍h. Chham ke-nn̄g, sán-bah lóng chin-hó chhú-lí. I mā ē-sái chòe salad, chhiat si lām khî-tha chheⁿ-chhài.
Chheng-chúi-khu

Chheng-chúi-khu (清水區) sī Tâi-oân Tâi-tiong-chhī ê 1 ê hêng-chèng-khu, tiàm tī sai pêng oá pak ê só͘-chāi.
Chheng-chúi tī tang-keng 120.31°, pak-hūi 24.15°, biān-chek 64.17 km², pak pêng koè Tāi-kah-khe sī Tāi-an, Tāi-kah kap Goā-po͘, sai pêng sī Tâi-oân Hái-kiap, lâm pêng sī Gō͘-chhe kap Soa-la̍k, tang pêng sī Sin-kóng.
Chheng-chúi 2005 nî 5 goe̍h ū 85,668 ê lâng, 22,930 hō͘. Goân-té sī pêⁿ-po͘-cho̍k Gû-mâ-siā (牛罵社) khiā khí ê só͘-chāi.
Chheng-chúi nî-chhé-un 22 °C, sǹg a-jia̍t-tāi khì-haū. Chú-iàu ê lông-sán-phín sī tiū-á kap chhài-se, pau-hâm pe̍h-kú-chhài, han-chî, hoan-be̍h, lô͘-sé kap chhài-thâu. Koé-chí kan-taⁿ nāi-chi ū khah hó chèng.
蘿蔔

蘿蔔（蔔讀白；學名Raphanus sativus）係十字花科蘿蔔屬植物，佢嘅根粗大多汁，係常見嘅菜。生物學上，蘿蔔同種，根形各異，有球形，亦有長形，色又好多隻，有白、有青、有黃、有紅、有粉紅、有灰黑等等。
之不過日常見橙橙紅紅嘅紅蘿蔔，並唔係蘿蔔品種，只係形似。而紅色球形嘅紅菜頭，亦唔係蘿蔔品種。
如果單講「蘿蔔」，多數係講白蘿蔔，長形嗰種。
蘿蔔，又叫萊菔，古名蘆菔，《唐韻》話「魯人名菈（艸遝），秦人名蘿蔔」，可見古音相通，只係一音之轉。
蘿蔔個蔔，並唔常寫，所以有時白字，寫成蘿白。普通話影響，亦有人寫錯做蘿卜。
英文通稱radish，源自拉丁文根咁，皆因古時已知食蘿蔔根。
潮洲汕頭等地叫菜頭。
蘿蔔古時已散佈各地，大種特種，考古難以推斷出處。科學家推斷，蘿蔔係出自南洋，只南洋有野生蘿蔔。之後分別去咗中國、印度同西域，生出不同款式，再散出去。古希臘人公元前三世紀已有記載，公元一世紀古羅馬人詳列種種明細。
蘿蔔糕

蘿蔔糕（粵拼：lo⁴ baak⁶ gou¹）係一種中式點心，華南零舍常見，用蘿蔔加粘米粉整，亦會加入蝦米同切碎咗嘅臘味，除咗係唐人過年成日食嘅糕點，亦係港式茶樓點心。
除咗煎蘿蔔糕之外，亦有酒樓提供蒸蘿蔔糕。佢哋會將蘿蔔糕放入一個小型容器蒸熟，食之前加豉油同胡椒粉落蘿蔔糕表面。加XO醬嚟炒，就成為XO醬炒蘿蔔糕。
炒蘿蔔糕

炒蘿蔔糕，南洋普遍叫炒菜頭粿，係起源自閩南而喺南洋流行嘅嘢食，將蘿蔔糕切成細塊炒香，配料一般有菜脯、雞蛋、芽菜、韭菜、蒜茸、豉油同魚露。而香港嘅炒蘿蔔糕一般就係用XO醬去炒。
青蘿蔔

青蘿蔔係蘿蔔其中一個品種，根部呈青綠色，原產中國華北地區，秋冬最當造。
廣東人會將青蘿蔔同紅蘿蔔一齊煲老火湯，譬如「青紅蘿蔔豬骨湯」。
德國蘿蔔

德國蘿蔔（粵拼：dak1 gwok3 lo4 baak3；學名：Brassica rapa var. rapa），又叫德國大頭菜、苤藍（pei2 laam4），芥蘭頭 （gaai3 laan4*2 tau4) 係甘藍嘅其一兩年生草本植物嘅變種，原產黎凡特地區。
德國蘿蔔嘅根同葉生食熟食都得。喺藥用方面，有補肝明目嘅功效。
خضار صليبية

الخضار الصليبية هي خضار من فصيلة الكرنبية (وتسمى أيضًا بالصليبية) وتحتها العديد من الأجناس والأنواع، وتزرع هذه الأصناف لإنتاج الغذاء مثل القرنبيط والملفوف، والكرنب، والرشاد المزروع، والملفوف الصيني، والبروكلي، وكرنب بروكسل والخضار الورقية الخضراء المشابهة. أخذت الفصيلة الاسم البديل («صليبة» من اللاتينية الجديدة لمعنى «متقاطع») وذلك من شكل أزهارها التي تشبه بتلاتها الأربعة شكل الصليب.
فجل تشونغاك

فجل تشونغاك أو فجل تشونغاكمو (الاسم العلمي: )، ويُسمى أيضًا فجل ذيل الحصان ، هو ضرب من الفجل الأبيض. وهو فجل صغير ذو جذور دقيقة عديدة؛ ويُستخدم النبات بالكامل، بما في ذلك الأوراق والسيقان، في المطبخ الكوري.
كلمة تشونغاكمو chonggakmu (총각무) كورية الأصل هي مركبة من تشونغاك chonggak (총각، "أعزب") وmu (무، "فجل"). في كوريا القديمة، كان الرجال والفتيان غير المتزوجين يربطون شعرهم في ضفيرة طويلة، بينما كان الرجال البالغون المتزوجون يربطون شعرهم في سَنْغتو sangtu، وهي عقدة في أعلى الرأس. في يوم احتفال بلوغ سن الرشد، تُفك ضفيرة الصبي وتحويل أولاً إلى تشونغاك chonggak، وهي عقدة مزدوجة تشبه القرن، قبل فكها مرة أخرى وتحويلها إلى سَنْغتو sangtu. نظرًا لأن شكل فجل تونغاك chonggak يشبه شكل شعر تشونغاك chonggak، فقد أصبح يُطلق على هذا الضرب من الفجل اسم فجل تشونغاك.
يبلغ وزن الجذور الرئيسية للفجل 60-80 غرامًا (2.1-2.8 أونصة)، وهي أصغر من الفجل الكوري العادي بحوالي عشرة إلى ثلاثة عشر مرة. الجزء العلوي من الجذور عبارة عن سيقان تحت الأرض، تنمو منها الأوراق البيضاوية الطويلة. يبلغ طول الجذور 8-9 سنتيمترات (3.1-3.5 بوصة) ويبلغ طول الجذور 2-3 سنتيمترات (0.79-1.18 بوصة).
تُجفف أوراق الفجل، التي تسمى مُتشيونغ mucheong، لصنع سِرَيغي siraegi أو تُستخدم طازجة في الطهي. غالبًا ما يُستخدم فجل تشونغاك الكامل أو المقطع إلى نصفين أو أرباع رأسيًا مع الأوراق والسيقان لصنع الكيمتشي، المسمى تشونغاك- كيمتشي chonggak-kimchi، مع توابل مماثلة لتلك الموجودة في ككاكدوغي kkakdugi (كيمتشي الفجل). يمكن أيضًا استخدام فجل تشونغاك لصنع دونغتشيمي dongchimi، وهو حساء شتوي من كيمتشي فجل.
فجل بري

الفجل البري أو الفجيلة أو فجل الخيل (باللاتينية: Raphanus raphanistrum) نبات يتبع جنس الفجل من الفصيلة الصليبية.
موطنه حوض البحر الأبيض المتوسط وأوروبا.
نبات عشبي حولي أو ثنائي الحول.
فجل غيغول

غيغولمو (Gegeolmu)، أو فجل غيغول، هو نوع من الفجل الأبيض. يتميز هذا الفجل بشكل دائري وطعم حار، وله قشرة سميكة ولحم متماسك لا يلين حتى بعد تخزينه لعدة سنوات في الكيمتشي.
كونه محصولًا مميزًا في مدينتي إيتشيون ويوجو في كوريا، تم إدراجه في "سفينة التذوق" (Ark of Taste)، وهو سجل دولي للأطعمة التراثية المهددة بالانقراض.
فجل غيغول، الذي يعتبر أصغر وأكثر صلابة من الفجل الكوري العادي، يزن حوالي 500 جرام (18 أوقية)، بما في ذلك الجذر الرئيسي والأوراق. هذه الخضروات الجذرية المخروطية أو الشبيهة بالكرنب يبلغ قطرها حوالي 6-7 سنتيمترات (2.4-2.8 بوصة) ومحيطها 20 سنتيمترًا (7.9 بوصة). أوراقها تميل إلى النمو باتجاه الخارج بدلاً من النمو للأعلى.
بالمقارنة مع الفجل الكوري العادي، يحتوي فجل غيغول على نسبة أقل من الماء ولكنه يحتوي على المزيد من البروتين والألياف والمعادن مثل المغنيسيوم والبوتاسيوم والكالسيوم. كما أن له محتوى أعلى من مركب الكبريت المسؤول عن طعمه الحاد. فيما يتعلق بالإنزيمات، فإن نشاط البروتياز والمايروسيناز في فجل غيغول أعلى، بينما يكون نشاط α-أميليز أقل مقارنة بالفجل الكوري العادي.
يتم زراعة فجل غيغول تقليديا في حقول القطن أو حقول فول الصويا في منطقتي إيتشيون ويوجو في كوريا الجنوبية للاستهلاك المنزلي، بين صفوف المحاصيل الرئيسية. وفي الآونة الأخيرة، تم زراعته أيضًا كمحصول محلي متخصص لأغراض تجارية.
يتم زرع البذور أو الجذور في أوائل الربيع. في أواخر الربيع أو أوائل الصيف، يمكن جمع البذور للربيع المقبل. يمكن حصاد الأوراق الصغيرة طوال الربيع والصيف والخريف لاستخدامها كخضروات نامول. في الخريف يتم حصاد النبات بأكمله.
بسبب النكهة الصليبية اللاذعة، غالبًا ما يتم استهلاك جذور الفجل الجيجيول بعد تمليحها ودفنها في الأرض خلال فصل الشتاء. يتم استخدام الخضروات الطازجة أو المجففة في النامول والحساء والأطباق الأخرى.
المكونات
الأطباق
الشاي والحلويات
Oden

Oden (yapon. おでん, 御田) — Yaponiyanın qış yeməyinin bir növü.
Qaynadılmış yumurta, ağ turp, şərab suyunda balıq kotleti və s. daxildir. Çox zaman bu yeməyi bişilərkən xardalda əlavə olunur. Regiondan və ailədən asılı olaraq odenin bişirilməsi fərqli olur. Bu səbəbdən onun dəqiq resepti olmur.
Yaponiya ilə yanaşı oden Cənubi Koreyada və Tayvanda da yayılmışdır.
Kansoi əyalətində kanta adlanır.
Çində hər 7–11 marketdə oden "haodun" (好炖) adlanır. Bu əsasən "Yaxşı pot" adlanır.
Bu yemək Cənubi Koreyada balıq keksdi adı ilə tanınan eumok odenə çox yaxın yeməkdir.
Raps mişarcısı

Raps mişarcısı-(lat. Athalia rosae) buğumayaqlılar tipinin pərdəqanadlılar dəstəsinin həqiqi mişarcılar fəsiləsinə aid olan növ
Yetkin fərd açıq-narıncı rənglidir. Başı qaradır. Belində qara ləkələr var. Erkəklər dişilərdən xeyli kiçikdir. Dişilərin mişarşəkilli yumurta qoyanı vardır. Uzunluğu 7–8 mm-dir. Yumurtası uzunsov ovalşəkilli olur, pupu sarıdır. Pupun uzunluğu 7 mm, baramanınki isə 6–11 mm-dir.
Bir dişi fərd 300-ə qədər yumurta qoya bilir. Rüşeymin inkişafı 5–10 gün çəkir. Iri tırtıllar yumurtanın ayasını tamamilə gəmirir. 2–3 həftə müddətində tırtıllar inkişafını dayandırır. Təxminən 2–3 həftə keçdikdən sonra pupdan ikinci nəslin yaşlı fərdləri uçmağa başlayır. Azərbaycanda raps mişarcısı il ərzində 2–3 nəsil verir. Raps mişarcısı, əsasən, kələm, raps, şalğam, ağ turp, xardal və bir çox yabanı xaççiçəkli bitkilərlə qidalanır. Azərbaycanda xaççiçəkli bitkilərin geniş yayılmış zərərvericisidir.
Avropa, Asiya, Afrika, Şimali Amerika, keçmiş Rusiyada (Vladivostok), Ukrayna, Moldova, Zaqafqaziyada yayılıb.Azərbaycanda xaççiçəkli bitkilər olan ərazilərində geniş yayılmışdır.
Göy (qida)

Göy, göy-göyərti, yemək göyü və ya səbzi-xurdan (fars. سبزی خوردن‎ ), kanaçi (erm. կանաչի) və pinçar (kürd. پینچەر) — İran, Kürdüstan, Azərbaycan, Əfqanıstan və Ermənistan mətbəxlərində ümumi yan yemək. Bu, təzə otlar və çiy tərəvəzlər dəstinin istənilən birləşməsindən ibarətdir. İstənilən yeməklə verilə bilər. Reyhan, cəfəri və turp ən çox yayılmışlar arasındadır.
Ən çox həqiqi yeməklə birlikdə verilir. Bəzən ağ pendir və naan çörəklə verilir.