davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Dal makhani

Dal makhani(pronounced [daːlˈmək.kʰə.ni]) is a dish originating inPunjabregion.A relatively modern variation of traditional lentil dishes, it is made withurad dal(black beans) and other pulses, and includesbutterandcream(makhaniis a Punjabi word for butter).
Dalmeans lentils or pulses.Makhanis theHindiword for butter.Makhanimeans buttery.
Kundan Lal JaggiandKundan Lal Gujralwere bothPunjabi Hindumigrants fromPeshawar, who had already invented thebutter chickenin theMoti Mahalrestaurant, in theDaryaganjneighborhood ofOld Delhi, during the early 1950s, after thePartition of India. They were now looking to create avegetariandish that would complement it.
A regular diner at the restaurant that Jaggi and Gujral ran suggested that something exciting could be created out ofurad dalcommonly used in traditional dishes, leading to the invention ofdal makhani.
Dal Makhani is traditionally prepared by first soakingblack lentils(urad dal) andred kidney beans(rajma) overnight. The soaked lentils and beans are then boiled or pressure-cooked until tender.
Separately, atadka(tempered oil mixture) is prepared by heatinggheein a pot, then adding onions, abay leaf, and an optional cardamom pod. The onions are sautéed until golden brown, and ginger-garlic paste is added until the raw aroma dissipates. Tomato puree, Kashmiri chili powder, andgaram masalaare stirred into the mixture and cooked until the oil separates.
The boiled lentils and beans are then combined with the masala and simmered on low heat, occasionally mashing some of the lentils to achieve a creamy texture.Kasuri methi(dried fenugreek leaves) and butter are added toward the end, and the dish is cooked until thick and creamy.
Dal Makhani is typically garnished with a small amount of cream or yogurt and chopped coriander. It is commonly served withJeera Rice(cumin-flavored rice) ornaan.
بابادم

بابَدُم(بالهندية: पापड़म) هو رقائق من الخبزالهندييوصف في بعض الأحيان بأنه نوع من أنواع الخبز المسطح.عادة ما يكون بمثابة طبق مرافق لتناول أي وجبة فيالهند.بل يؤكل أيضاً بوصفهمقبلاتأووجبة خفيفةويمكن أن يؤكل مع طبقة مختلفة مثل البصل المفروم،الصلصةأو غيرها منوالبهار.
في بعض الأجزاء منالهند، البابادم (المجفف ولكن غير محمص) تستخدم في طبخ الكاري والمستحضرات النباتية. البابَدُم مصنوع في أحجام مختلفة. الصغيرة منها يمكن أن تؤكل مثلوجبة خفيفةأما الشريحة الأكبر حجماً يمكن أن تستخدم للف أية مواد غذائية كنوع من الساندويج.
أونام

أونام، مهرجان حصاد سنوي هندي عام، ويحتفل به أهل منطقةكيرلابشكل خاص، وهو من المهرجانات التعبدية فيالهند، ويحتفل به سنويًا وفقًا للتاريخ المالاوي في شهري أغسطس أو سبتمبر، وتكون مدة هذا العيد 10 أيام، ويتناول فيه المحتفلون الأرز ويقومون أحيانًا بتشذيب الزهور وتزيينها في مسابقات تقام خصيصًا لذلك في نفس الاحتفال.يعد
هذا الاحتفال هو احتفال عبادة يعتقد فيه المحتفلون أن هناك ملك اسمهماهابالييأتي من العالم السفلي لرؤية شعبه يعيشون بسعادة، ويقومون بالاحتفال بهذا العيد تكريمًا لهذا الملك الذي يقدسونه ويبجلونه. وماهابالي هو ملك ذُكر في الكتاب المقدس الهندي ويعتقدون أنه نزل إلى منطقة باتالا في العالم السفلي، وينقسم العالم السفلي في علم الكونيات الهندوسية إلى 7 أقاليم تقع كلها تحت الأرض، ومن أسماء هذه الأقاليم: أبناء الشيطان دانو، أبناء الشيطان دانفاس، باتالا، دايتياس، ياكشاس، وغيرها، وتتكون السماء من 7 أقاليم أخرى أحدها إقليم الأرض الذي يعيشون هم فيه. وكذلك يحتفلون بهذا العيد احتفالا بميلاد سري بادمانابهان، وهو الإله الذي يعتقدون بأنه يقوم بحكم عاصمة ولاية كيرلا الهندية ثيروفانانثابورام.
ومن فقرات الاحتفال بهذا العيد أن المحتفلون يقومون بأكل الأرز والخضار وعدد من الأصناف قد تصل إلى 26 صنف على أوراق الموز الكبيرة مباشرة لاعتقادهم أن الموز هي فاكهة الجنة، ومن تلك الأصناف:
من الاعتقادات التي يعتقدونها أنه يجب عليهم أكل «غداء أونام» حتى لو اضطر أحدهم إلى بيع ممتلكاته لشراء الغداء.
وتكون فترة الاحتفال 10 أيام، وهي مقسمة على النحو التالي:
পাঁপড়

পাপড়বাপাপড়মহচ্ছে পাতলা, কুড়মুড়ে, থালাকৃতির খাবার যা দক্ষিণ এশিয়ার দেশসমূহে জনপ্রিয়। এটা সাধারনত মাষকলাই ডাল থেকে তৈরী করা হয়। মসুর, ছোলা, চাল, আলু থেকে তৈরী আটা দিয়ে পাপড় তৈরী করা যায়।
বাংলাদেশ ভারত, পাকিস্তান, নেপাল, শ্রীলংকায় পাপড় ভাজা নাস্তা হিসেবে পরিবেশন করা হয়। অনেক সময় পাঁপড়ের সাথে পেঁয়াজ কুচি, গাজর কুচি,চাটনিপরিবেশন করা হয়। ভারতের কিছু কিছু অঞ্চলে পাঁপড় শুকিয়ে না ভেজে তরকারি এবং সব্জির সাথে রান্না করা হয়। তামিল নাড়ুতে পাপড়কে আপ্পালাম এবং কেরালায় পাপ্পাড়াম বলা হয়।
পাপড়ের দক্ষিণী নামপাপড়মএসেছে তামিল শব্দ பப்படம்pappaṭamথেকে,যা সংস্কৃত শব্দपर्पट(পর্পত) থেকে উদ্ভূত।
অঞ্চলভেদে পাঁপড়ের রেসিপি আলাদা হয়। এমনকি একেক পরিবারের তৈরি করা পাঁপড়ের স্বাদ একেক রকম। সাধারণত মসুর, ছোলার, মাষকলাই, চাল, আলু ইত্যাদির গুড়ো বা খামি থেকে পাঁপড় প্রস্তুত করা হয়। লবণ, বাদাম তেল খামির সাথে যোগ করলে স্বাদে বৈচিত্র্য আসে। একই ভাবে মরিচ, জিরা, হলুদ,গোলমরিচইত্যাদি যোগ করা হয়। অনেক সময় বেকিং সোডাও যোগ করা হয়। খামিকে পাতলা রুটির মত করে বেলে রোদে শুকানো হয়। এরপর তাওয়ার উপর, সরাসরি আগুনে অথবা মাইক্রোওভেনে কড়া করে ভাজা হয়।
উইকিমিডিয়া কমন্সেপাঁপড়সম্পর্কিত মিডিয়া দেখুন।
পেয়ার কে পাঁপড়

পেয়ার কে পাঁপড়(বাংলা: ভালবাসারপাঁপড়) একটি ভারতীয়হাস্যরসাত্মকটেলিভিশন ধারাবাহিক, যেটি ১৮ ফেব্রুয়ারি ২০১৯-এ প্রথমবারের মতস্টার ভারতএবংহটস্টারেপ্রচারিত হয়েছিল।
রজনীগন্ধা

রজনীগন্ধাসর্বাপেক্ষা জনপ্রিয় ফুলগুলির মধ্যে অন্যতম। বিভিন্ন সামাজিক ও ধর্মীয় অনুষ্ঠানে এবং ফুলদানী সাজাবার কাজে ব্যাপকভাবে ব্যবহৃত হয়। এছাড়া এফুলের নির্যাস হতে সুগন্ধিও তৈরি হয়ে থাকে। সারা বছরই বাজারে এ ফুলের চাহিদা বেশি থাকে এরং সারা বছরই এ ফুল চাষ হয়ে থাকে। তবে শীতকালে কিছুটা কম ফোটে। রজনীগন্ধার কন্দ লাগিয়ে বংশবৃদ্ধি করা হয় । মার্চ- এপ্রিল মাস কন্দ লাগানোর উপযুক্ত সময়।
রজনীগন্ধার কয়েকটি জাত লক্ষ্য করা যায়৷ যথা :
কয়েকটি জাতের বাণিজ্যিক নাম হলো- সিগল জাত: পার্ল, বম্বে, ক্যালকাটা, সিংগল মেক্সিকান, ডবল জাত: ডবল পার্ল।
যশয়ান্তিবেন জমনাদাস

যশবন্তিবেন জামনাদাসপোপত হলেন একজন ভারতীয় ব্যবসায়ী এবং নারী কর্মীদের সমবায় সংস্থা শ্রী মহিলাগৃহ উদ্যোগ লিজ্জত পাঁপড়ের অন্যতম প্রতিষ্ঠাতা।২০২১ সালের ২৬ জানুয়ারিতেভারত সরকারবাণিজ্য ও শিল্প বিভাগে তাকে ভারতের চতুর্থ সর্বোচ্চ বেসামরিক পুরস্কারপদ্মশ্রীপ্রদান করেছে।
২০২১ সাল পর্যন্ত তার বয়স ৯১ বছর বলে জানা গেছে।তিনি ৭ জন প্রতিষ্ঠাতার মধ্যে একজন যারা ১৯৫৯ সালে একটি পারিবারিক উদ্যোগ হিসাবে জনপ্রিয় 'লিজ্জত পাঁপড়' প্রযোজনাকারী সংস্থাটি প্রতিষ্ঠা করেছিলেন। তিনি₹৮০ (ইউএস$০.৯৮)মূলধন দিয়ে সংস্থাটি শুরু করেছিলেন এবং বর্তমানে তা₹১,০০০ কোটি (ইউএস$১২২মিলিয়ন)তে দাঁড়িয়েছে। তাঁর সংস্থা প্রায় ৪৪,০০০ নারীকে নিয়োগ করেছে।
হাপুড় জেলা

হাপুড় জেলাহলভারতেরউত্তরপ্রদেশরাজ্যেরএকটিজেলা। এটি উত্তরপ্রদেশের সবচেয়ে ছোট জেলা।গঙ্গানদীর তীরে এই জেলাটিনতুন দিল্লিথেকে ৬০ কিলোমিটার (৩৭ মাইল) দূরে।
২৮শে সেপ্টেম্বর ২০১১ তারিখে পূর্বেরগাজিয়াবাদ জেলারহাপুড়,গড়মুক্তেশ্বরএবংধৌলানাতহসিলগুলি থেকে নতুন জেলাপঞ্চশীল নগরতৈরি করা হয়েছিল। উত্তরপ্রদেশ মুখ্যমন্ত্রীমায়াবতীসিদ্ধান্তটিকে ন্যায়সঙ্গত বলে ঘোষণা করেন, এবং বলেন যে গাজিয়াবাদ জেলাটি "এত বড় যে প্রশাসনিক দক্ষতা থাকছে না", এবং ছোট ছোট জেলা তৈরি করা,ভীমরাও রামজি আম্বেডকরএবংজ্যোতিরাও ফুলেরমত সমাজ সংস্কারকদের প্রস্তাবিত ধারণার সাথে সামঞ্জস্য সাধন করে।
তৎকালীন মুখ্যমন্ত্রী মাননীয় কুমারী মায়াবতী ২৮শে সেপ্টেম্বর, ২০১১ তারিখে হাপুড়কে পঞ্চশীল নগর নামে একটি জেলা হিসাবে ঘোষণা করেছিলে ২০১২ সালের জুলাই মাসে এবং মাননীয় মুখ্যমন্ত্রী শ্রী অখিলেশ যাদব এই নামটি বদলে ‘হাপুড় জেলা’ করে দেনহাপুড় জেলামীরাট বিভাগেরএকটি অংশ।
হাপুড়-মুরাদাবাদ রোডে অবস্থিত এটি। হাপুড় জেলার বিখ্যাত তীর্থস্থান। পৌরাণিক ও ধর্মীয় আকারে, এটি খাণ্ডববন নামে পরিচিত। এখানে উমা কৈলাস পর্বতকে নিয়ে এসেছিলেন। এখানে পরশুরাম শিবলিঙ্গ প্রতিষ্ঠা করেছিলেন। এখানে শিব, বেতাল যোনির কাছ থেকে এসে মুক্তি পেয়েছিলেন।
হাপুড়-মুরাদাবাদ রোডে অবস্থিত, এই শহরটি সারা দেশে খাদি এবং অন্যান্য বস্ত্র উৎপাদনের জন্য বিখ্যাত। পিলখুয়ার আশেপাশে রাজপুতদের ১৪৪টি গ্রাম রয়েছে, এদের মধ্যে ৬৪টি তানওয়ারোদের এবং ৮৪টি গহলোট রাজপুতদের, তাই এটাকে সাতারা-চিরাসি বলা হয়।
গঙ্গার তীরে অবস্থিত এই নির্জন গ্রামটি মহাভারতের যুগে, পুস্পবতী নামে বিখ্যাত ছিল। গঙ্গা এখানে স্নানের জন্য আসতেন। এখানে নিকটবর্তী লহরী গ্রামে রাজা কর্ণের প্রাসাদ ছিল। তিনি ব্রাহ্মণদের দর্শন করতে এসে স্বর্ণ দান করতেন। মারাঠাদের নির্মিত মন্দির ও মাটির দুর্গের ধ্বংসাবশেষ এখনও রয়েছে।
এটি পিলখুয়া শহর থেকে প্রায় ৪ কিলোমিটার দূরে স্বদেশপ্রেমীদের একটি গ্রাম। ১৮৫৭ সালে, রাজা গুলাবসিহ এই অঞ্চলের শিল্পীদের প্রধান ছিলেন। তাঁরা এখানে একটি দুর্গ তৈরি করেছিলেন। তিনি ব্রিটিশদের কথা জানতে পেরে দুর্গের কুয়ে এলাকায় ৬০ মাইল দূর পর্যন্ত বন্দুকযুদ্ধ করে আক্রমণ করেছিলেন।
এটিজাতীয় রাজধানী অঞ্চলেরমধ্যে পড়ে।
হাপুড় জেলায় তিনটিতহশিলরয়েছে:হাপুড়,গড়মুক্তেশ্বরএবংধৌলানা।
২০১১ সালের আদমশুমারি অনুসারে জেলার জনসংখ্যা ছিল ১,৩৩৮,০০০, যার ৩০% শহরের অধিবাসী, ৭০% গ্রামাঞ্চলের অধিবাসী।
জেলার প্রধান শিল্পগুলি হল - পাঁপড়, কাগজ, বস্ত্র এবং স্টিল টিউব উৎপাদন।
টেমপ্লেট:Hapur districtটেমপ্লেট:Meerut division topics
জারুল

জারুল(ইংরেজি:Giant Crape-myrtle, Queen's Crape-myrtle, Banabá Plant, Pride of India;বৈজ্ঞানিক নাম:Lagerstroemiaspeciosa) বাংলাদেশের নিম্নভূমির একান্ত অন্তরঙ্গ তরুদের অন্যতম।লেজারস্ট্রমিয়াগণের এই উদ্ভিদ দক্ষিণ এশিয়ার আঞ্চলিক প্রজাতি। এটি মধ্যমাকৃতিরপত্রমোচীবৃক্ষ। ম্লানধূসর মসৃণ কাণ্ডবিশিষ্ট জারুল ২০ মিটার পর্যন্ত উঁচু হতে পারে। এর পত্র বৃহৎ, ৬-৮ ইঞ্চি দীর্ঘ, আয়তাকৃতির মসৃণ ও দেখতে গাঢ় সবুজ। এর পাতার পিঠের রঙ ঈষৎ ম্লান। এরপত্রবিন্যাসবিপ্রতীপ।মঞ্জরীঅনিয়ত, শাখায়িত, বহুপৌষ্পিক ও প্রান্তিক। জারুলের ফুলের বেগুনি বর্ণ যেমন আকর্ষণীয়, তেমনি শোভন-সুন্দর তার পাঁপড়ির নমনীয় কোমলতা। ছয়টি মুক্ত পাঁপড়িতে গঠিত এর ফুল। যদিও এর রং বেগুনি, তবুও অনেক সময় এর রং সাদার কাছাকাছি এসে পৌঁছায়। এর বৈজ্ঞানিক নামলেজারস্ট্রমিয়া স্পেসিওজা। নামটির প্রথমাংশ এসেছেসুইডেনেরঅন্যতম তরু অনুরাগীলেজারস্ট্রমেরনাম থেকে। স্পেসিওজাল্যাটিনশব্দ, অর্থ সুন্দর। জারুলের আদি নিবাসচীন,মালয়ওবাংলা-ভারতেরজলাভূমি অঞ্চল।
জারুলভারতীয় উপমহাদেশেরনিজস্ববৃক্ষ।বাংলাদেশ,ভারতছাড়াওচীন,মালয়েশিয়াপ্রভৃতি অঞ্চলে জারুলের সন্ধান মেলে। নিম্নাঞ্চলেরজলাভূমিতেএটি ভালোভাবে বেড়ে উঠতে পারে, তবে শুকনো এলাকাতেও এদের মানিয়ে নিতে সমস্যা হয় না। মাঝারি আকৃতির এই বৃক্ষটি শাখা-প্রশাখাময়। এর লম্বাটে পাতাগুলোপত্রদণ্ডেরবিপরীতে সাজানো থাকে। এই পাতাঝরা বৃক্ষ শীতকালে পত্রশূণ্য অবস্থায় থাকে।বসন্তেনতুন গাঢ় সবুজ পাতা গজায়। গ্রীষ্মে ফোটে অসম্ভব সুন্দর বেগুনি রঙের থোকা থোকা ফুল।
জারুল ফুলগুলো থাকে শাখার ডগায়, পাতার ওপরের স্তরে। প্রতিটি ফুলের থাকে ছ'টি করে পাঁপড়ি, মাঝখানে পুংকেশরের সাথে যুক্ত হলুদ পরাগকোষ।গ্রীষ্মেরশুরুতেই এর ফুল ফোটে এবং শরৎ পর্যন্ত তা দেখা যায়।জারুল কাঠ লালচে রঙের, অত্যন্ত শক্ত ও মূল্যবান। ঘরের কড়ি-বরগা, লাঙল, আসবাবপত্র ইত্যাদি বহুবিধ কাজে জারুল কাঠ সুব্যবহৃত। জারুলের ভেষজ গুণও রয়েছে - জ্বর, অনিদ্রা, কাশি ও অজীর্ণতায় জারুল উপকারী। 
জারুলেরLagerstroemia indicaনামে ছোট একটি প্রজাতি রয়েছে, যা বৃহত্তরসিলেটওকিশোরগঞ্জেপ্রচুর পরিমাণে দেখা যায়।
জীবনানন্দ দাশেরকবিতায়জারুলের সরব উপস্থিতি লক্ষণীয়। তিনি লিখেছেন:
কবিআহসান হাবীবএর স্বদেশ কবিতায়
Papadam

Elpapadames unpanplano y delgado (en forma de tortilla uoblea) muy típico de la cocina delsubcontinente indio.
Algunas veces se describe como unagalletaopan plano, generalmente elaborado conlegumbrescomo:lentejas,garbanzos, 
harina delentejas negraso 
harina dearroz.
En el distrito deDakshina Kannadase emplea elpanapény lasabudana(féculade palma) como ingredientes en la elaboración de lahappala.
Lamasainicial del pan se elabora consalyaceite de cacahuete, para proporcionar sabor se suele añadir unoschiles,comino,ajoopimienta negra. A la masa se le proporciona una forma similar a la de una tortilla y se cocina de diversas formas: frito, asado sobre una llama, tostado (gratinar), o incluso en el microondas, todo ello depende de la textura final que se desee dar al pan.
Se suelen servir como acompañamiento a las comidas, e incluso como aperitivo inicial y se cubren conchutneyu otrassalsas para mojar.
Puttu

Elputtu(malayalam: പുട്ട്;malayo:putu bambu;tagalo:putong bumbong) es una especialidad culinaria deKerala, popular también ciertas regiones deSri LankayTamil Nadu. Se hace cociendo al vaporarrozen polvo humedecido.
La clave es que solo se añada agua suficiente para mojar la harina, y que se haga muy lentamente. Se obtiene así una pasta gruesa húmeda que no llega a tener consistencia de masa. Para cocer elputtuexiste un utensilio especial llamadoputtu kutti, consistente en dos secciones. La inferior y mayor es donde se pone el agua. La superior y menos, que se separa de la inferior, tiene agujeros para dejar pasar al vapor y cocer la pasta de arroz que se pone en ella. La sección superior se cubre con una tapa perforada una vez introducida la pasta. Otra variante es elchiratta puttu, donde la cocción se realiza en una cáscara de coco, o en una réplica metálica de ésta. Algunos también cuecen elputtuen unasarténparecida alidli, que difiere en que tiene agujeritos en el fondo para dejar escapar al vapor. También pueden usarse unaolla a presión.
Existen otras variantes que empleanharina de trigo, de tapioca, de maíz yragie inclusomaida. Elputtuse sirve con diversos platos, siendo popular conpapadam,curri de polloykadala curry. Si elputtuse enrolla en bolas se denominamanipputtu.
Chapati

Elchapaties un tipo deroti(pan planoindio). 
El chapati se prepara conharina integralde trigo denominadaatta, en una masa mezclada con agua y opcionalmente sal en un cuenco denominadoparat, y es cocido en untava(plancha de hierro).​​
La masa de chapati generalmente se prepara con harina integral, sal y agua, se amasa con los nudillos de la mano en un puño y se deja reposar durante al menos 10 o 15 minutos a una hora para que se desarrolle elglutenen la masa. Después de reposar, la masa se vuelve más suave y más flexible. Se toman pequeñas porciones de la masa y se forman bolas redondas que se presionan entre las dos palmas para formar discos de unos 12 cm de diámetro y un par de mm de espesor que luego se sumergen en harina y se enrollan en una tabla circular (una chakla), usando un rodillo conocido como un velan o Belan, en un disco plano.​
Se cocinan de a uno o dos sobre una plancha o sartén muy caliente. Cuando (después de un minuto aprox.) se ve que la parte inferior ha pasado de color blancuzco a café muy claro, se vuelven para que a la otra parte le suceda lo mismo.
Loschapatisse pueden utilizar enrollados para coger un bocado de algún plato cocinado.
Loshindúesestrictos sólo pueden tocar la comida con la mano derecha, al considerar la izquierda una mano sucia, también según las costumbres indias, sólo se debe llevar a la boca un trozo de comida apropiado, sin morder los alimentos.​
Por tanto para poder comer un chapati es necesario previamente trocearlo, sólo con la mano derecha, de manera que se coloca sobre el plato y se aguanta con el dedo anular y meñique, mientras que con los dedos pulgar y medio se separa el trozo que se llevará a la boca. El dedo índice no se utiliza, porque la ortodoxia hindú considera que es “el dedo sucio de la mano limpia” y no debe tocar la comida, ya que se utiliza para señalar o para rascarse el oído.​​
Papadum

Lepapadum, ou papad, est unegaletteindienne frite à base defarinedeharicots urd, parfois appelés soja noir. Dans lagastronomie indienneou auSri Lanka, elle peut être consommée en tant qu'apéritif ou en-cas.
Le papadum peut être consommé en tant qu'apéritif, en en-cas ou en entrée.
Il y a plusieurs façons de le cuisiner. Au micro-ondes : selon la marque ; à l'huile chaude : en seulement 1 à 10 secondes ou encore directement au feu : 1 à 5 secondes.
Shri Mahila Griha Udyog Lijjat Papad

Shri Mahila Griha Udyog Lijjat Papad, plus connu sous le nom deLijjatouLijjat Papad, est une coopérative defemmes indiennesproduisant diversbiens de grande consommation. L'organisation a pour principal objectif de favoriser l'autonomie des femmes en leur offrant des possibilités d'emploi. Ouverte en 1959 avec un capital de départ de 80roupies, Lijjat a un chiffre d'affaires annuel de l'ordre de 6,50 milliards de roupies (plus de 100 millions de dollars) en 2010, dont 290 millions de roupies en exportations. Il compte près de 43 000 employés en 2015. Lijjat est basée àMumbaiet a 81 branches et 27 divisions dans toute l'Inde.
Lijjat est principalement une industrie artisanale, d'origine urbaine, qui s'est propagé dans les zones rurales. Il est considéré comme l'une des plus remarquables initiatives entrepreneuriales par des femmes, lié à l'émancipation des femmes en Inde.
Enmars 1959, sept femmes deGirgaon, un quartier deBombay, décident de monter une entreprise leur permettant de vivre de leurs talents, qui se résumaient à l'époque à la cuisine. Elles empruntent 80 roupies, soit 1,50$, pour acheter la farine nécessaire au premier lot depapadums. Le succès commercial leur permet de rembourser le prêt, puis d'agrandir le cercle des productrices. Elles se constituent encoopérativeau bout d'un an, avec l'objectif de n'embaucher que des femmes pauvres.
Lijjat est basée àMumbaiet a 81 branches et 27 divisions dans toute l'Inde. En 2010, elle rassemble 42 000 femmes à travers le pays. Le comité de direction de la coopérative compte 21 femmes élues parmi les employées recrutées pour la production de papadums.
La production de la coopérative couvre différents produits secs du quotidien :épices,farines,détergents.
À plusieurs reprises, les sœurs-membres de Lijjat ont participé à des activités detravail socialcomme la distribution d'aliments nutritifs pour les enfants pauvres, l'institution de prix monétaires pour la propagation de l'enseignement primaire, des dons du sang, l'organisation de camps de santé et même des dons à des organismes gouvernementaux. En 1999, la ville de Mumbai distingue Rukminiben B. Pawar, présidente de Lijjat, comme une femme exceptionnelle dans le domaine du travail social.
पापड़

पापड़भारतीय खानेके साथ-साथ प्रयुक्त होने वाला एक कुरकुराखानाहै। पापड़ ये एक प्रकार का मुँह का टिश्यू पेपर है ये एक अच्छा पाचक है और ये खाने में खाया जाता है।
पापड़ कई तरह के अनाजों के आटे से बनता है इसके साथ ही अन्य सामग्री से भी बनता है।  इसमें मुख्य गेहूँ चावल मक्का मूँग इन अनाजों का उपयोग अधिक किया जाता है यह गोल, पतला होता है।
इतरही अनेक प्रकार के पदार्थ पापड़ बनाने के लिए उपयोग मे लेते है। जैसे की पोहे, नागली पापड़ वगैरे. पापड़ कुर्कुरीत होने रे लिए पापड़ बनाते समय उसमें पापड़ खार का उपयोग किया जाता है। इसमें पोटॅसियम कार्बोनेट, सोडियम कार्बोनेट यह रसायने होते है। यह आम्लारी पदार्थ होते है।
Papad dal ka
पापड़ी

पापड़ीएकअवधी व्यंजनहै।
चाट बनाने में मुख्य रूप से आलू, बेसन, दाल, दही, मसालों, टमाटर, प्याज और चटनी आदि का प्रयोग होता है।
पापड़ी चाट पापड़ी चाट बनाने की विधि- चाट इतिहास से पापड़ी, उबले आलू,टमाटर,प्याज, मटर, दही और धनिये की चटनी को मिलाकर बनाया जाता है। इसके बाद इसे चाट मसाला और सेव से सजाया जाता है। इसका स्वाद खट, मीठा और तीखा होता है।
श्री महिला गृह उद्योग लिज्जत पापड़

श्री महिला गृह उद्योग लिज्जत पापड़भारत में महिलाओं का सहकारी संगठन है। इसे संक्षेप मेंलिज्जतके नाम से जाना जाता है। यहपापड़एवं अन्य अनेक उपभोक्ता उत्पाद निर्माण करती है।
पापड़ पोल - शाहबुद्दीन राठौड़ की रंगीन दुनिया

पापड़ पोल - शाहबुद्दीन राठौड़ की रंगेन दुनियाएक भारतीय टेलीविजन श्रृंखला है जोसब टीवीपर प्रसारित होती है। यह शहाबुद्दीन राठौड़ के पात्रों पर आधारित थी।
मनोरंजन जगत में शहाबुद्दीन राठौड़ एक जाना-माना नाम है। अंतरराष्ट्रीय स्तर पर उन्होंने दुनिया भर में यात्रा की है और पिछले 40 वर्षों से लाइव स्टेज शो और रिकॉर्ड किए गए कैसेट के माध्यम से इन पात्रों के सेट के बारे में अपनी कहानियों और मजेदार उपाख्यानों के माध्यम से लोगों के जीवन में मुस्कान लाने की अपनी प्रतिभा के बारे में भावुक हैं।पापड़ पोलइन काल्पनिक पात्रों पर आधारित है जो एक "पोल" में एक साथ रहने वाले एक बहुत ही सरल, संबंधित मध्यम वर्ग के लोग हैं।
दर्शकों की संख्या में गिरावट के साथ, शो में सुधार के लिए 2011 की शुरुआत में विस्तार दिया गया था लेकिन अंततः अगस्त 2011 में रद्द कर दिया गया था।
प्यार के पापड़

प्यार के पापड़स्टार भारतपर प्रसारित पैनोरमा एंटरटेनमेंट द्वारा निर्मित एक भारतीयरोम-कॉमटेलीविजन श्रृंखला है।इसका प्रीमियर 18 फरवरी 2019 को हुआ और 10 अगस्त 2019 को समाप्त हुआ।
ओंकार गुप्ता और उनकी सहयोगी शिविका मिश्रा प्यार में पड़ जाते हैं और शादी करना चाहते हैं। हालाँकि, शिविका के जातिवादी पिता त्रिलोकीनाथ अपनी बेटी और ओंकार के बीचजातिगतमतभेदों के कारण संघ को स्वीकार नहीं करते हैं, और ओंकार के सामने यह परीक्षण करने के लिए कई चुनौतियाँ खड़ी करते हैं कि वह शादी में शिविका के हाथ के योग्य हैं।
パーパド

パーパド（पापडpāpaḍ）（別名は表参照）は、インド、南アジアで食される極薄クラッカーの様な食べ物。作り方は地域毎、また家庭毎に異なるが、一般的にはレンズマメ、ヒヨコマメ、ケツルアズキまたは米粉から作られる。ダクシナ・カンナダ県ではパラミツとサゴヤシのデンプンからパーパドと同様のハッパラ（Happala）と呼ばれる食品が作られる。北インドではレンズマメで作ったパーパドが多く、通常'papad'と呼ばれる。
上記の粉に塩と落花生油を加えて生地を作る。唐辛子、クミン、ニンニク、黒胡椒などの調味料や重曹を加えることもある。
生地は薄いトルティーヤ状の円形にして、伝統的には天日で干す。その後好みに応じてかりっと揚げたり、直火にかけたり、トースターで焼いたり、電子レンジで温めて食べる。
南インドでは料理の付け合わせとして、北インドでは食後に食べる。海外のインド料理店では席に案内されてから注文をする間によく前菜として供される。また軽食としても食べられ、刻みタマネギ、チャツネその他のディップや調味料でトッピングされる。インドの大部分では乾燥しただけの生のパーパドを煮込み料理や野菜料理に用いる。
大きさも様々であり、小さなものはスナックチップの様に食べられ、大きなものは他の食材を包んで食べることもできる。
パーパドの生産は主に女性による家内制手工業によるため、インドではよく女性の権利の拡大や地位向上に結び付けられている。多くの女性による個人ないし法人による企業がパーパドや漬物など軽食を生産しており、ごく小さな投資で女性達に収入を与えている。
女性だけで経営されている大手パーパド生産企業にシュリー・マヒラ・グリハ・ウデョグ・リッジャト・パーパド（英語版）がある。
スーパーカーズ選手権

スーパーカーズ選手権（スーパーカーズせんしゅけん、英語:Supercars Championship）とは、オーストラリアを中心に開催される、国際自動車連盟（FIA）公認のツーリングカーレースシリーズである。
ルーツは1960年から始まったオーストラリアツーリングカー選手権（ATCC）。アメリカ車のマッスルカーのレースに始まり、1980年代にはBMW、日産などのグループA規定車が猛威を振るった。
1991年にグループA規定終了と前後し、選手権はCAMS（オーストラリアモータースポーツ連盟）の定めるV型8気筒自然吸気エンジン車と、FIAの定めるスーパーツーリング規定（『クラス2ツーリングカー』）の2.0リッター自然吸気エンジン車のクラスに分けられたが、1995年でクラス2は消滅し、総合優勝を争えるV8エンジン車のみが残った。
1996年末シリーズを運営するための合弁会社オーストラリアン・ブイ・エイト・スーパーカー・カンパニー（AVESCO）が設立されると共に、V8スーパーカー（V8SC）の名を採用。1999年に耐久レースも組み込まれ、シリーズは知名度を高めた。
シリーズは長らくホールデン（GM）とフォードの2社による支配が続いたが、2013年に鋼管フレームによりシャシーを共通化してコストを大幅に削減する新規則『カー・オブ・ザ・フューチャー』（COTF）が施行。これによりメルセデス・ベンツ（EクラスAMG、2013〜2015年）、ボルボ（S60、2014〜2016年）、日産（アルティマ、2013〜2019年）らが参入するが、いずれも短期間で撤退したため、再び2社の寡占状態に戻った。
2017年にはより門戸を広げるべくカー・オブ・ザ・フューチャーの第2世代となる『GEN2』規定が施行。これにより2ドアクーペボディ、ターボチャージャー付きのV型6気筒及び直列4気筒エンジン車が解禁された。加えて2016年4月にオーストラリアの航空会社ヴァージン・オーストラリアがシリーズ全体の冠スポンサーとなったことから、2016年7月より「V8」が外れ、シリーズ名称はヴァージン・オーストラリア・スーパーカー・チャンピオンシップに変更された。しかし実際には4気筒及び6気筒エンジンを採用する新規メーカーは現在まで現れておらず、GM・フォードともにV8が維持されている。
2020年にはコロナ禍で同社が破綻したことにより自動車工学会社のレプコに冠スポンサーが交代、レプコ・スーパーカーズ・チャンピオンシップ（RSC）へと名称が変わっている。2022年以降はクーペボディの標準化や共通ハイブリッド、オーバーテイクボタン、パドルシフトなどを標準とし、ダウンフォース量を従来の60〜70%削減する『GEN3』規定を段階的に導入している。
開催地は現在はコロナ禍の影響もありオーストラリア国内のみだが、過去にはニュージーランド、中国、バーレーン、アラブ首長国連邦でも開催されていた。
チームとしては北米の名門であるチーム・ペンスキーやアンドレッティ・オートスポーツが現地チームとのジョイントという形で参戦している。過去には英国のプロドライブも参戦していた。
直下カテゴリとして、型落ちのV8スーパーカーを用いるダンロップスーパー2シリーズがある。
SUPER★DRAGON

SUPER★DRAGON（スーパードラゴン）は、スターダストプロモーションの若手俳優集団EBiDANから生まれた、9人組ダンス＆ボーカルユニット。スパドラと略される。レーベルはポニーキャニオン。
ラップやダンス、メンバーによるヒューマンビートボックスまで融合させたミクスチャースタイルな楽曲に、目まぐるしく変わる9人のフォーメーションダンス、そしてキャッチーで一緒に踊りたくなる振り付けが魅力。
2015年9月27日に開催された「EBiDAN 39&KiDS 星男祭2015」にて、EBiDAN所属の当時11歳（小学5年生）から16歳（高校2年生）の9人で結成が発表された。
結成当初はダブステップとヘビーロックを合わせた「Dubstep×Rockのエモーショナル重低音」の楽曲を特徴としていた。
基本的には9人が全員でパフォーマンスを行うが、メンバーのうち年少の5人（壮吾、洸希、彪馬、和哉、楽）が「サンダードラゴン」、年長の4人（玲於、毅、ジャン、颯）が「ファイヤードラゴン」としてユニットを組んでオリジナル楽曲を持っており、SUPER★DRAGONのライブ中に披露されることもあるほか、個別にイベントを開催することもある。
2019年、ももいろ歌合戦（BS日テレ・ニッポン放送・AbemaTVなど）へ初出演。
2021年、グループ初となるファンクラブツアーの最終公演で、ファンネームが「BLUE」に決定した。
2023年12月22日・豊洲PITで開催されたワンマンライブ『9th Anniversary Special Event“999”』にて、ポニーキャニオンからのメジャーデビューを発表。2024年3月6日にはメジャー初のシングル「New Rise」をリリースした。
平均年齢は7001220000000000000♠22歳 + 350日（2025年2月22日現在）。
いずれも表題曲のみ収録、イベント会場等限定で販売。
※1 メンバーの抗原検査陽性につき中止
※2 2022年8月4・5日開催公演振替
※3 出演アーティストの稼働スケジュール及び、ライブ制作の都合により、6月4日 東京エレクトロンホール宮城から振替
個人での出演については、各個人の記事を参照。
～Artist LIVE～（2021年3月29日、BSスカパー!）※玲於、洸希は欠席
※コメント出演は除く
雑誌連載
ウェブ連載
スタンドアップパドルボード

スタンドアップパドルボード（standup paddleboard）は、サーフィンの一種としてのウォータースポーツである。このスポーツで用いられるボードのことも指す。サーフボードの上に立ち、一本のパドルで左右を交互に漕ぎ、海・湖沼・河川などの水面を進む。スタンド・アップ・パドルボード（standup paddleboard）の頭文字をとってSUP（サップ）とも呼ばれ、SUPサーフィンや立ちこぎボードなどと呼ばれることもある。
ハワイ語ではhoe he'e naluであり、大きなサーフボードの上に立ち、パドルを使って漕ぐ乗り方を指す。
サーフィン用のボードは通常、つかまって泳いだり、上に座るかうつ伏せになって波乗りのタイミングを待ったりする。1960年代、アメリカ合衆国ハワイ州オアフ島ワイキキのビーチボーイズらによってSUPが始められ、大きなサーフボードの上でパドルを使って漕ぐ乗り方が生まれた。
近年になり、ハワイのマウイを拠点とするビッグウェイヴサーファーのレイヤードハミルトンやデイブカラマ、マカハビーチボーイズ、オアフ島のブライアン・ケアルラナや、デイブ・パーメンター等によって再び注目を浴びるようになる。 当初はトゥインサーフィンの足腰の練習用として始められたが、これによって沖からのテイクオフもパドルを使う事により可能になり、ロングボードのターンにもパドルがより有効な事が認知された。
長距離を移動する事も可能であり、波や風の無いフラットな海水面でも楽しめる事から、ハワイでは子供から高齢者まで許容範囲の広いマリンスポーツとして注目されている。不安定なボードの上に乗ってバランスを取ることにより全身運動につながり、股、太もも、首、ひざ等が鍛えられるエクササイズ効果がある事も魅力の一つとされている。釣りでの1人乗りボートの代わりや水上でのヨガに使われることもある。
日本にも伝わり、湖や流れが緩い河川を含めて楽しまれるようになった。日本スタンドアップパドルボード協会（神奈川県横浜市）や日本シティサップ協会（大阪市）など全国規模またはSUPが盛んな地域での愛好者の集まりやチーム、業界団体も複数設立されている。
死亡例を含む水難事故も起きており、海上保安庁は2018年、安全指針（ウォーターセーフティガイド）を策定した。事前に天候を調べ、救命胴衣（ライフジャケット）を着用し、ボードと離れ離れにならないように足とリーシュコードで結びつけて水に出ることを勧めている。遭難時に通報できるよう防水袋に入れた携帯電話も持って出ることも呼び掛けている。日本スタンドアップパドル協会は2022年10月、SUP用品販売店の認定制度を導入し、ライフジャケット着用など来店客への安全指導を求めている。
2022年の海上保安庁のまとめによると、同年12月16日までのSUPによる海難事故は年70人と過去最多を更新。離岸流や風の影響で岸に戻れなくなるケースが見られた。
一般的には、9フィート（約274.3cm）以上のロングボードと呼ばれているものが使用される。近年は専用のボードが開発されている。ボードに厚みや幅を広く作る事で浮力・安定感を持たせたり、スピードが出るような形状にしたりしたものがある。上級者であれば、ショートボードでも可能であり、基本的な定義はない。
立った状態で漕げるように、身長に合わせたパドルが使用される。更に漕ぎやすくするためにグリップの形状も改良され、ブレードに角度がついたものが主流になってきている。
サーフボードと体を結ぶ紐状のもの。リーシュコードの他に、流れ止め、パワーコードとも呼ぶ。ロングボード用など長めのものが使用される。
オーパーツ

オーパーツは、それらが発見された場所や時代とはまったくそぐわないと考えられる出土品や加工品などを指す。英語の「out-of-placeartifacts」を略して「OOPARTS」とした語で、つまり「場違いな工芸品」という意味である。
米国の動物学者で超常現象研究家のアイヴァン・サンダーソンの造語で、同国の作家、レニ・ノーバーゲンの著書を通じて一般に広まった。サンダーソンは発掘品の類のみを指す言葉だとして、伝世品の類はオープス（OOPTH;outofplacethingの略）と呼ぶことを提唱していた。ただし、ノーバーゲンは伝世品も併せてこう呼んでおり、現在では伝世品も区別せずにオーパーツと呼ぶことが多い。
後述の一覧の通り、そのほとんどが「発見された時点では製造不可能と考えられていたが、後の研究の進歩（解析技術の向上）により論理的に説明可能になったもの」あるいは「完全な捏造品」に分類されている。
日本語では「時代錯誤遺物」「場違いな加工品」と意訳されることもある。
「オーパーツ」は、主に出土品などが、考古学上その成立や製造法などが不明とされたり、当時の文明の加工技術や知見では製造が困難あるいは不可能に見える場合に使われる。正式な考古学用語ではなく、そういった出土品の存在を強調し、通説に疑義を唱える意図で主に使われる。
オーパーツは、現代科学の水準を超えるような超古代文明や古代宇宙飛行士説などの根拠とされることがしばしばある。
しかし、例えば現在の感覚では想像がつかないほどの膨大なコスト（時間、人的資源など）を費やして製造した、出土当時の考古学的知識よりもその文明の実際の行動範囲が広かった、後代の発明とされた技術が当時すでに存在していた（あるいは技術が一度見出された後失われた）などの説明が可能である場合がある。
オーパーツは一種の見世物としてや好事家の関心を惹く対象でもある。そのため、売名や詐欺的な動機での贋作や捏造も数多い。オーパーツとされる遺物のうち真に学術的にその価値を認められるものは、捏造と確定したものから疑惑レベルのものまでも除外すると、ごく限られる。このほか、出土品の分析の失敗や誇張された解釈などにより、誤ってオーパーツだとみなされるケースもみられる。オーパーツとして著名な遺物のうちほとんどの解釈に疑問が投げかけられ、議論をかもしている。さらには、それらの誤解や誇大解釈が一人歩きして誇張され、超古代文明説を補強する材料として利用されている場合もある。
以下は考古学ではなくオカルト文化においてオーパーツと扱われるものである。
以下は遺跡や技術など、もともとのオーパーツという語が持つ「工芸品」という意味にはそぐわないが、説明困難な未解明の要素があるとされる古代の遺物の一覧である。
キングレコード

キングレコード株式会社（英:KING RECORD CO., LTD.）は、日本のレコード会社。
出版社である講談社（当時・大日本雄辯會講談社）の音楽部門として1931年に発足した。ロゴ表記は主に「KING RECORDS」が使用されているが、戦前から使われているライオンマークも存在する。キングの名称は講談社の雑誌『キング』に由来する。
1931年に大日本雄辯會講談社系列として創業。社名は同社が発行していた大衆向け雑誌『キング』に因む。戦前は主に「キング」「キングレコード」のレーベル名で、日本コロムビア・日本ビクター（現：JVCケンウッド・ビクターエンタテインメント）・日本ポリドール（現：ユニバーサル ミュージックLLC）・テイチク（現：テイチクエンタテインメント）といった大手レーベルと並び、流行歌や軍歌（戦時歌謡）を製作・発表。『愛馬進軍歌』『出征兵士を送る歌』などがヒットする。戦時中、敵性語排斥により『キング』が『富士』に改名したことを受けて「富士音盤（ふじおんばん）」とレーベル名を変更したが、戦後になってもとの『キング』に戻したことからレーベル名も「キングレコード」に戻す。1951年にキングレコード株式会社として独立（設立）。
ノンプロ歌手のレーベルとしても有名で、ここからデビューしたノンプロ歌手を俗に「キング歌手」とも呼ぶ。
音楽業界のCD不況が続く中でも黒字経営であり、2000年3月決算期より23期連続で黒字を達成している。
メインレーベルである「キングレコード」（KING RECORDS）は、従前は主な制作部署として、演歌・歌謡曲部門「第一クリエイティブ本部」、J-POP部門「第二クリエイティブ本部」の2本部が制作を担ってきたが、2022年・2023年の組織改定で両本部を統合した「キングレーベルクリエイティブ本部」（2024年に「アーティストデベロップメント本部」に改称）が発足、その下にそれぞれの本部の業務を継承した第一制作グループと第二制作グループが置かれている。
アニメ・声優部門においては第三クリエイティブ本部とスターチャイルドを統合して発足したレーベル「KING AMUSEMENT CREATIVE」（キング・アミューズメント・クリエイティブ、KAC）がある。発足当初は「キング・アミューズメント・クリエイティブ本部」が部署として存在したが、2023年の組織改定で「KACコンテンツプロデュース本部」と「KACアーティストプロデュース本部」に分割、名称自体は両部署のレーベルとして存続している。KACには派生レーベルとして当時の第二クリエイティブ本部の一部アーティストを合流させたJ-POP寄りの「SONIC BLADE」（ソニックブレード）がある。
また、旧スターチャイルドから派生する形で発足し、宮本純乃介がレーベルヘッドを務めるももいろクローバーZやアニメ・実写関連の「EVIL LINE RECORDS」（イーブルラインレコード）、その兄弟レーベルとして新人発掘を主眼に置いた「HEROIC LINE」（ヒロイックライン）も持つ。
その他のサブレーベルとして、STU48のプライベートレーベルの「You, Be Cool!」（ユー・ビー・クール）や、ヘヴィメタル・プログレッシブ・ロック専門の「王様ロック」、童謡などキッズ向け楽曲の「すく♪いく」などがある。
ジャズ・クラシック・民族音楽系では、「KING JAZZ&CLASSICS」を展開している。このうちジャズ・フュージョン系では、1970年代後半に、フュージョンの「ELECTRIC BIRD」（エレクトリックバード）と、アコースティックを中心とした「パドル・ホイール」（Paddle Wheel）が立ち上げられ、特に後者は日本企画によるオリジナル作品を多く扱った。また、クラシック専門レーベルとしてで旧東ドイツの「ドイツ・シャルプラッテン」も扱っている。
かつてはゲームミュージックを扱っていて、ドラゴンクエストシリーズを関連の「SUGIレーベル」を持ち、また「ファルコムレーベル」・「コナミレーベル」を持っていたことがあるほか、1980年代から2005年頃まではゲームソフトの販売にも携わっていた。
上記各部門やサブレーベルに属さない映像単体作品に関しては、独立した部署として映像制作部が制作を担当していた。現在はキングレーベルクリエイティブ本部第二制作部映像制作グループがその業務を担っている。
1960年代に、根本進の漫画『クリちゃん』をイメージキャラクターとした童謡レーベル「クリちゃんレコード」を持っていた。
キングレコードの子会社でニューミュージック系レーベルの「ベルウッド・レコード」もあり、当社のサブレーベルとしてロック専門の「ROCKBELL records」（ロックベル・レコーズ）がある。
「軍艦マーチのすべて」を1998年に発売して以降、キングレコードは「…のすべて」、「…の謎」シリーズを展開してきた。2003年度には、「むすんでひらいての謎」が第58回文化庁芸術祭優秀賞を受賞した。
Papadum

Papadum(uga diaranipapadutawapapar) minangka salah sawijining jinis olahan tradisional aruparoti lapis singtipis, garing lan bunder saka India. Biasane didhasarake ing adonan bumbu sing biasane digawe saka tepung gram ireng sing dikupas (glepungurad), digoreng utawa dimasak kanthi panas garing (biasane dibuwang ing geni). Tepung sing digawe saka sumber liyane kayatalentil,kacang,beras,tapioka, millet utawakentangtartamtu bisa digunakake.
Valla Sadhya

Valla Sadyaminangka perayaan ing candhi Hindu ing Aranmula, Kerala,India. Sajrone festival kasebut desa kasebut nglakokake balapan prau ula ing Kali Pampa, lan ana riyaya ing candhi. Valla Sadhya ditindakake ing dina Ashtamirohoni. Sajrone Valla Sadhya,Gusti Krishna, dewa utama sing ana ing candhi, bakal njupuk pisungsung saka wong. Legenda kasebut yaiku sajrone Valla Sadya kabèh olahan
sing disuwun kudu diwenehake marang padu nunggu supaya bisa nyenengke gusti.
파파담

파파담(우르두어:پاپڑ)은 납작하고 둥글며 질감은 바삭한인도와파키스탄의납작빵이다. 파파담을 만들 때 쓰이는 반죽에는 구운우라드콩이 쓰이며렌즈콩,벵골콩,쌀,감자등 다른 재료도 쓰인다.
방글라데시와파키스탄에서는파파드(Papad)와파포르(Papor),텔루구어권 지역에서는아파담(Appadam),타밀어권에서는아팔람(Appalam),칸나다어권에서는하팔라(Happala), 나머지남인도지역에서는 파파담(Pappadum)이라고 불리는 등 다양한 이름으로 불린다.
인도에서 파파담은 식사의 반찬으로 제공된다.전채나 간식으로 제공되는 일도 많다. 썬 양파나 썬 당근, 그리고 차트니가 토핑으로 나오기도 한다.
파파담 레시피의 종류는 지역에 따라 다르며 집안에 따라서도 약간의 차이가 존재한다. 하지만 모든 파파담의 종류는 공통적으로렌즈콩,우라드콩,벵골콩이 들어가며쌀과감자가 들어갈 때도 많다.
소금이나땅콩기름또한 반죽을 만들기 위해서 들어간다. 어떤 파파담의반죽에는칠리,흑후추,쿠민같은 여러 가지 향신료가 들어가기도 한다. 때때로베이킹파우더또한 들어간다. 반죽은 납작하고 둥글게 펴지며 그 후 습기를 말린다. 습기를 말린 후에는 바로프라이팬에 굽거나전자레인지에 굽는다.
많은영국과오스트레일리아의 음식점에서 파파담은차트니와피클과 함께전채요리로 제공된다.
병아리콩가루

병아리콩가루는병아리콩(또는벵골콩)을 빻아 만든가루이다.남아시아에서는베산(힌디어:बेसन)으로 불리며,영어권에서는그램 플라워(gram flour→그램 가루)로도 알려져 있는데,벵골콩이 영어로 "벵골 그램(Bengal gram)"이라 불리기 때문이다.
볶은 벵골콩이나 익히지 않은 벵골콩을 갈아 만든다.
네팔,방글라데시,스리랑카,인도,파키스탄에서 베산은도클라,라두,본다,분디,세브,차클리,카리,파코라,파파담등 여러 가지 음식을 만드는 데 쓰인다.
미얀마에서 베산은버마두부(또후)를 만드는 데 쓰인다.
마술피리

《마술피리》 혹은 《마적》(魔笛,독일어:Die Zauberflöte,K.620)은모차르트가 죽기 두 달 전에 완성한징슈필로 지금까지도 널리 사랑받는 오페라 중 하나이다. 오페라의 대본인리브레토는 연출가인엠마누엘 쉬카네더가 썼다. 연출가이기도 하였던 쉬카네더는 핀란드의 동화를 바탕으로 환상적인 분위기의 징슈필 대본을 쓴 후 모차르트에게 작곡을 의뢰하였다.오페라는 쉬카네더가 운영하던비덴 극장에서1791년9월 30일초연되었다. 공연은 그 해에만 100 회가 넘게 상연되는 대성공을 거두었으나 모차르트는 그 해 12월 죽고 만다.모차르트의 오페라 중 마지막으로 초연된 작품이며, 당시 오페라에 주로 쓰던 이탈리아어가 아니라 독일어로 되어 있다.
후원자였던 오스트리아의 황제요제프 2세가 사망하고 모차르트는 후원자를 잃었다. 모차르트와 함께 요제프 2세의 후원을 받으며 작업하던 리브레토 작가로렌초 다 폰테또한 해고되어 오스트리아를 떠났다.후원이 끊겨 나날이 빚이 늘어나던 모차르트는 친구였던 쉬카네더가 자신이 운영하던 비덴 극장에서 공연할 징슈필의 작곡을 부탁하자 수락하고 그는 예정된 초연을 몇 일 앞두고서야 곡을 완성했다. 그 사이레오폴드 2세의 대관식에 연주할 〈황제 티토의 자비〉를 작곡했기 때문에 오페라 작업은 늦어질 수 밖에 없었다.《마술피리》의 줄거리는 다양하게 해석될 수 있는 은유로 짜여졌기 때문에 해석이 분분하지만, 쉬카네더와 모차르트가프리메이슨의 일원이었기 때문에 프리메이슨의 비밀 의식을 염두에 둔 것이란 해석이 많을것이다.
1791년 9월 30일, 《마술피리》는 작곡가 모차르트 본인의 지휘와 작가 겸 연출가 쉬카네더 자신의 연출로 초연되었다. 공연은 대성공을 거두어 100회 이상 지속되면서 모차르트의 오페라들 중 가장 훌륭한 흥행을 하게 되었다.그러나 공연이 시작된 지 두 달도 채 안 되어 모차르트는 병석에 누웠고, 그 해 12월 5일에 사망하였다.작품이 초연된 쉬카네더의 비텐 극장은빈에서도 하나의 축소된 도시와 같은 곳이었다. 극장은 자체 소유의 호텔과 식당이 연이어 있었으며 쉬카네더 스스로가세익스피어의햄릿을 연기하는 빼어난 배우였다.1792년 9월 21일 《마술피리》100회 공연을 알리는 기사가 프레스부르거 차이퉁에 실렸다.
얼마지나지 않아 《마술피리》는 오스트리아 뿐만 아니라 유럽 각지에서 상영되었다.보나파르트 나폴레옹은 당시 자신의 황제 즉위를 비판하던 문화계를 탄압하였는데, 《마술피리》역시 수 없이 많은 검열로 무단 삭제된 채 공연되었다.
작품의 배경은고대 이집트 제국의 신전 부근이며 현자 '자라스트로(Sarastro)'가 지배하는 지혜의 세계에 대항하는 '밤의 여왕(Königin der Nacht)'의 어둠의 세계 사이의 대립을 보여주고 있다. 오페라는 신비스러운 동화같은 무대와 풍자로 가득하다. 작품 속에는 프리메이슨의 여러 교의와 상징이 담겨있다고 해석될 뿐만아니라유토피아적인휴머니즘을 보여준다고 평가된다.자라스트로는자라투스트라에서 차용한 이름이지만,프리메이슨의 상징으로 해석될 뿐이야기의 흐름은조로아스터교와는 큰 관련이 없다.
《마술피리》는 흥행을 고려하여 만들어졌으며 개연성은 떨어지지만 환상적인 분위기의 줄거리를 가지고 있다. 큰 뱀에 쫓기던 타미노가 파파게노를 만난다. 이때 밤의 여왕이 나타나 초상화를 보여주며 유괴된 딸 파미나를 구해달라고 한다. 파미나의 초상에 반한 타미노는 마술피리를 들고 파파게노와 함께 파미나를 유괴한 자라스트로에게 간다. 자라스트로에게 간 타미노와 파파게노는 파미나를 구하지만, 사실은 자라스트로가 선한자이며 파미나는 밤의 여왕의 강권에 못이겨 자라스트로를 죽이러 간 것이라는 사실을 알게 된다. 타미노와 파파게노는 자라스트로의 사원에서 수행을 하게 된다.
0. 서곡 overture
제 1막
제 2막
이 작품에서 밤의 여왕의 아리아(지옥의 복수심이 내 마음에 끓어오르고Der Hölle Rache kocht in meinem Herzen, 2막)가 유명하다.
빌런의 나라

《빌런의 나라》은2025년3월 19일부터 방송 예정인KBS 2TV 수목 드라마다.
빌런들이 넘쳐나는 시대에 중년 자매와 그들의 남편, 자녀가 부대끼며 살아가는 이야기를 담은 가족 코믹 시추에이션 드라마
고아라

고아라(髙아라,1990년2월 11일~)는대한민국의 배우이다.
2003년 제5회SM청소년 베스트 선발 대회에서 '외모짱'으로 선발되고, 전체 '대상'도 수상하며 연예계에 입문했다. 같은 해, 1000:1이라는 치열한 경쟁률을 뚫고 KBS 청소년 드라마 《반올림》 주연으로 발탁되어 연기자로 정식 데뷔하였다. 당시 고아라가 맡은 이옥림이라는 역할이 청소년들에게 많은 사랑을 받았다. 이 드라마는 큰 인기를 받아 2005년 시즌 2까지 제작되었다. 이후 2006년 SBS 드라마 《눈꽃》을 통해 첫 정극 드라마에 도전해 탁월한 연기로 제43회백상예술대상에서 TV부문 신인 연기상을 차지했다. 이후 아역에서 성인 연기자로 발돋움해 여러 작품 활동을 해오다가 2013년 tvN 드라마 《응답하라 1994》로 《반올림》에 이어 제2의 전성기를 맞게 된다. 이 작품의 성나정이라는 역할을 통해 배우 고아라를 대중들에게 다시 한번 각인 시키는 계기가 됐는데 대중에게 연기력을 인정받음과 동시에 배우로서의 입지를 공고히 하는 계기가 되었다.
पापड

पापड हाभारतीय उपखंडातप्रचलित असलेला पदार्थ आहे. हा पदार्थ अनेक प्रकारे बनवला जातो. नाजूक कुरकुरीतपणा हा पापडाचा प्रमुख गुणधर्म आहे. पापडउडीदहेकडधान्यवापरून प्रामुख्याने बनवले जातात. इतरही अनेक प्रकारचे पदार्थ पापड बनवण्यास वापरले जातात. जसे कीपोहे,नागली पापडवगैरे. पापड कुर्कुरीत होण्यासाठी पापड बनवताना त्यात पापडखार वापरला जातो. यात पोटॅशियम कार्बोनेट, सोडियम कार्बोनेट ही रसायने असतात. हे आम्लारी पदार्थ असतात. उडीदात आम्ले असतात. पापद तळला किंवा भाजला जाताना उच्चतापमानमिळून यातीलकर्बवायूमुक्त होतो. या कारणाने पापडप्रसरणपावून फुललेला म्हणजेचआकारमानमोठे झालेला आढळतो. पापडखार वापरल्याने पदार्थ टिक
तात. पूर्वी जेवणासोबत पापड खाल्ला जात असे. आता जेवणाआधी सुरुवात म्हणून पापड खाण्याची पद्धत रूढ होते आहे.
मारवाडी समाजात 'पापड लाओ' असे जेवणाऱ्याने म्हंटले म्हणजे त्याचे जेवण झाले असे समजतात.
मुंबईच्यालिज्जत गृह उद्योगया सहकारी उद्योगसमूहाने पापडाचे मोठ्या प्रमाणावरउत्पादनववितरणसुरू केले. जोरदारजाहिरात, कमी खर्च व सदस्यांचे उत्तम सहकार्य यामुळे पापड घराघरात पोहोचला. मात्र याशिवायही अनेक उद्योग पापड निर्मितीमध्ये आहेत. पापडाची मोठीनिर्यातभारतदेशातून जगभर होते.
बटाटे,नाचणी,ज्वारीसाबुदाणा, पोहे उडीद, मूग तांदूळ अशा अनेक प्रकारांचे पापड बनवले जातात.
उडदाच्या पापडांमध्ये अनेक प्रकार असतात. मिरपूड घातलेले,मिरचीघातलेले,लसूणघातलेले, लालतिखटघातलेले असे विविध प्रकार या पापडांमध्ये असतात.
उपहारगृहात मिळणारे पापड: भाजलेला पापड, तळलेला पापड, मसाला पापड
सिंधी, पंजाबी अशा अनेक प्रकारचा पापड पारंपारिकरित्या बनवला जातो.सिंधी पद्धतीचा तांदुळाचा पापड चविष्ट असतो.
उडदाच्या पीठात पाणी व तेल मिसळून ते मळतात. हे मिश्रण तिखट, मीठ,जिरेघालून खूप कुटतात. कुटण्याच्या प्रक्रियेत हवा मिसळते व पापड कुरकुरीत होतात. पोह्याचे पीठ ताकात भिजवून पापड केले जातात. अशा पापडांना पापडखार आवश्यक नसतो. 
भाजलेल्या अथवा तळलेल्या पापडावर चिरलेलाकांदा,टोमॅटो,काकडीआणिमीठ,मसाला,शेवटाकून मसाला पापड तयार केला जातो.
नागलीचे पापड

नाचणी रात्री धुऊन त्याची पुरचंडी बांधून ठेवावी, दुसऱ्या दिवशी पुरचुंडी सोडून नाचणी चांगली सावतील सुकल्यावर दळावी. नंतर ते पीठ वस्त्रगाळ करून घ्यावे. जेवढे पेले पीठे असेल तेवढे पेले पण गॅसवर उकळत ठेवावे. पाण्यामध्ये वरील सर्व मसाला घालावा. पाण्याला उकळी आल्यावर नाचणीचे पीठ त्यात थोडे थोडे टाकावे आणि पिठाची उकड करावी. तेलाचा हात लावून पीठ चांगले मळून घ्यावे. त्यानंतर प्लॅस्टिक कागद खालीवर घालून पोळपाटावर छोटे छोटे पापड लाटावे आणि नंतर सावतील वाळवावेत. पापड ऐवजी लाटीला चिरल्यास नाचणी चिप्स तयार होतील. चिप्स छोटे असल्याने वाहतुकीस आणि तळण्यास सोपे जातात आणि पॅकिंगही सहजपणे चांगले करता येते.
श्री महिला गृह उद्योग लिज्जत पापड

श्री महिला गृह उद्योग लिज्जत पापडहीभारतातीलमहिलांची सहकारी संस्था आहे. ही संस्थापापड, खाद्यपदार्थ  व इतर गृहोपयोगी वस्तूंचे उत्पादन करते. याद्वारे ही संस्था स्त्रीयांना रोजगार मिळवून देते व स्वबळावर उभे राहण्याची संधी देते.
या संस्थेची स्थापना १९५९मध्येमुंबईमध्येसात स्त्रीयांनी ८० रुपयांच्या भांडवलासह केली होती. २०१०मध्ये या संस्थेची उलाढाल ६.५ अब्ज रुपये होती. भारतात या संस्थेच्या ८१ शाखा असून त्याद्वारे अंदाजे ४३,००० स्त्रीयांना रोजगार मिळतो.
१९५९मध्ये मुंबईच्यागिरगावभागातील लोहाणा निवास या पाच इमारतींमधून राहणाऱ्या जसवंतीबेन जमनादास पोपट, पार्वतीबेन रामदास थोडानी, उजमबेन नारणदास कुंडलिया, बानुबेन एन. तन्ना, लागुबेन अमृतलाल गोकाणी, जयाबेन विठलाणी आणि अन्य एक स्त्री अशा सात महिलांनी छगनलाल करमसी पारेख या सर्व्हंट्स ऑफ इंडिया संस्थेच्या समाजसेवकाकडून ८० रुपये उसने घेतले व बंद पडत आलेल्या पापड तयार करणारी कंपनी चालवायला घेतली. पहिल्या दिवशी त्यांनी चार पाकिटे पापड बनविले.
ज्योती नाईक

ज्योती नाईकह्या महिला गृह उद्योग लिज्जतपापडयाच्यासंस्थापकआहेत. ४२ हजारांपेक्षा जास्त महिला एकत्रित येऊन हाउद्योगचालवतात. लिज्जत पापड हे घरगुती पद्धतीने बनवलेले पापड अहेत.
त्यांची कंपनी १० कोटी अमेरिकन डॉलर (८ अब्ज ३० कोटी रुपये) इतकी वार्षिक उलाढाल करते.
खिचडी

मुगाची खिचडी , हा भारतातील सर्वांच्या परिचयाचा असा रुचकर व पौष्टिक खाद्यपदार्थ आहे. हा बनवायलातांदूळ, मूगडाळ,हळदआणिमीठलागते. २:१ या प्रमाणात तांदूळ व् मूगडाळ घेऊन ते मिश्रण भाताप्रमाणे शिजवले जाते. लहान मुलांकरिता खिचडी आसट (जास्त पाणी घालून) करतात. खिचडी पचनास सोपी व पोटाला हलकी समजली जाते. म्हणून ती खास उपवासाला बनवली जाते.
खिचडीचा रुचकरपणा वाढवण्याकरिता आधी जिऱ्याची फोडणी करावी. तिच्यात आवडीप्रमाणेलसूण, मसाला, (वेलदोडे) ,लवंग,जायपत्री,कलमी दालचिनी, टाकावे त्यात चिमूटभर हळद टाकावी. फोडणी केलेल्या पातेल्यात तांदूळ-मुगडाळीचे मिश्रण टाकावे. मीठ टाकून भाताप्रमाणे शिजवावे. कालावधी १५ मिनिटे. गरम वाढावे.
सोबत विविध पदार्थ खाण्यास द्यावे जसे :पापड,लोणची, मोहरीची फोडणी,दूध,दही,ताक,लोणी,तूप,किंवा टोमॅटो/चिंच इत्यादीचे सार ,भजी.
भारतीय संस्कृतीत खिचडी हा साधारण पदार्थ समजला जातो. बहुधा साधे जेवण हवे असेल तेव्हा किंवा रात्रीच्या जेवणासाठी करतात. पचायला सोपी असल्याने लहान मुले आणि आजारी व्यक्तींसाथी खिचडी चांगला आहार समजली जाते..
खिचडी हा शब्द मराठी भाषेत अनपेक्षित घटकांच्या अथवा व्यक्तींच्या एकत्र येण्यास उपहासाने वापरला जातो.
अशोक नायगावकर

अशोक नायगावकर(डिसेंबर २९,इ.स. १९४७;वाई,महाराष्ट्र- हयात) हेमराठी भाषेतीलकवी आहेत.
नायगावकरांनी बी.कॉम. पदवीपर्यंत शिक्षण केले. लग्न झाल्यावर ते हे करंबेळकर वाडी, गावठाणचेंबूरयेथे राहत असत.  शिक्षणानंतर त्यांनीबँक ऑफ बरोडाया बँकेत ३१ वर्षे नोकरी केली आणि मग स्वेच्छानिवृत्ती घेतली.
इ.स. २०१२ मध्येदापोलीयेथे झालेल्या १४व्याकोकण मराठी साहित्य संमेलनाच्याअध्यक्षपदी अशोक नायगावकर होते. या संमेलनात ते म्हणाले होते,'महाराष्ट्रात लेखक घडवण्यासाठी पालकांनी पुढाकार घेतला पाहिजे.' उपरोधाच्या माध्यमातून गंभीर समाजचिंतन करणारे कवी अशी त्यांची ओळख आहे. वाचनाने संस्कृती सुधारते, वाचन वाढवा, त्यामुळे तुम्ही समृद्ध व्हाल, असे ते म्हणतात. इस्त्रायल, कतार, डेट्राईट, दुबई, न्यूकॅसल, पिट्सबर्ग, फिलाडेल्फिया, बँकॉक, बफेलो, लंडन, लॉसएंजेलिस, शिकागो, सिंगापूर,  इत्यादी ठिकाणी महाराष्ट्र मंडळामध्ये कवितेच्या मैफली त्यांनी केल्या आहेत.लोकसत्ताया वृत्तपत्रात गद्य लिखाणही त्यांनी केले आहे. त्यांच्या कवितासत्यकथाया प्रतिष्ठेच्या प्रकाशनात छापून येत असत.
नायगावकर मंचावर उभे राहिले, की काहीतरी रंगतदार, मजेदार ऐकायला मिळणार या उत्सुकतेने श्रोतृवर्ग कान टवकारत असतो.
लहानपणी गरिबीमुळे कष्टाचे दिवस होते. त्यांची आई जी कामे करत असे, तिच्यात ते तिला मदत करत. आईबरोबरपापडकरणे,मसालेकुटणे अशी सर्व कामे त्यांनी अर्थार्जनासाठी केली. याचवेळीप्र.के. अत्रे, लोहिया,दादासाहेब जगतापअशा अनेक लोकांची भाषणे त्यांनी ऐकली. ते सतार वादकही आहेत. तसेच त्यांचा अध्यात्माकडे ओढ आहे. योगी पुरुष बाबुराव कुळकर्णी हे त्यांचे आध्यात्मिक गुरू आहेत असे मानले जाते.महाराष्ट्र राज्य साहित्य आणि संस्कृती मंडळाचेते इ.स. २०१० पासून सदस्य आहेत.
अशोक नायगावकर ह्यांनी. प्रेमकविता,  ग्रामीण कविता, पर्यावरण जाणीवेच्या कविता, सामाजिक, राजकीय कविता अशा अनेक प्रकारच्या कविता लिहिल्या आहेत.
स्वरदा ठिगळे

स्वरदा ठिगळेही एक भारतीय दूरचित्रवाणी अभिनेत्री आहे जिलासावित्री देवी कॉलेज आणि हॉस्पिटलमध्येडॉ. सांची मल्होत्रा म्हणूनआणिप्यार के पापडमधील शिविका गुप्ता म्हणून ओळखले जाते.
दिवेआगर

दिवेआगरहेमहाराष्ट्राच्यारायगड जिल्ह्यातीलश्रीवर्धन तालुक्यामधीलएक गाव व पर्यटनस्थळ आहे. दिवेआगरअरबी समुद्रकिनाऱ्यावरअलिबागच्या७५ किमी दक्षिणेस तरमुंबईच्या१७५ किमी दक्षिणेस वसले आहे. २०११ साली दिवेआगरची लोकसंख्या ३,८३९ इतकी होती.
२० वर्षांपूर्वी या ठिकाणाचे नाव एकदम सर्वदूर झाले. १७ नोव्हेंबर १९९७ रोजी द्रौपदी धर्मा पाटील यांच्या बागेत झाडांची आळी करताना एक तांब्याची पेटी मिळाली. ही वार्ता त्या इवल्याशा गावात वाऱ्यासारखी पसरली. गावचे सरपंच, प्रतिष्ठित मंडळी, पोलीस अशा सर्वांसमक्ष पेटीचे कुलूप तोडण्यात आले. आत गणपतीचा शुद्ध सोन्याचा मुखवटा सापडला! बरोबर एक तांब्याचा डबाही होता. त्यात एक किलो ३०० ग्रॅम वजनाचा मुखवटा व २८० ग्रॅम वजनाचे गणपतीचे अलंकार होते. सापडलेली पेटी जमिनीखाली तीन फुटांवर असल्याने सरकारदरबारी जमा करण्याचा प्रश्न नव्हता. ही पेटी मंदिरात ठेवण्यात आली. सापडलेल्या पेटीचे बाबतीत तेव्हाचे महाराष्ट्राचे मुख्यमंत्री मनोहर जोशी यांनी पुढाकार घेतला. तेव्हाच्या सांस्कृतिक मंत्र्यांना त्यांनी पटवून दिले, की हा सांस्कृतिक ठेवा मूळ ठिकाणीच राहू द्यावा. त्या बदल्यात त्यांनी फक्त एक छोटे श्रेय मागितले. हा मुखवटा जिथे ठेवला होता, त्याच्यावर एक पाटी लिहिली गेली - “महाराष्ट्र राज्याच्या सौजन्याने”. दुर्दैवाने हा ठेवा २४ मार्च २०१२ रोजी चोरीला गेला. नंतर आरोपी सापडले. वितळवलेले सोने मिळाले; पण पहिला बाप्पा मात्र सापडला नाही. गणेशाच्या आगमनाने गावाचे भाग्य उजळले. दिवेआगरचा शांत, सुरक्षित सागरकिनारा पर्यटकांना सापडला. रूपनारायण आणि सुंदर नारायण यांच्या सुंदर मूर्तीही प्रकाशाझोतामध्ये आल्या. कोकणातील सर्व विष्णूमंदिरांमध्ये सर्वांत उंच व सुबक मूर्ती रूपनारायणाची समजली जाते. एका अखंड शिळेतून ही मूर्ति घडवली आहे आणि नवल म्हणजे मूर्तीच्या दोन्ही बाजूला चक्क दशावतार कोरले आहेत. हाही एक प्रकारचा खजिनाच आहे. आवर्जून पाहावी अशी ही मूर्ती आहे. रूपनारायण मंदिराजवळ एक सुंदर पायऱ्यांची विहीर आहे. रूपनारायण व सुंदर नारायण यांची मंदिरे नव्याने उभारली आहेत.
दिवेआगर हे मुळातच संपन्न गाव आहे. गावातील रस्त्यावर चिऱ्यांच्या दगडाची संरक्षक भिंत, त्यामागे मोठे घर, मागे नारळी, सुपारीची व केळीची वाडी. असे सुंदर गाव शोधून सापडणार नाही. बाप्पा प्रकट झाले आणि हे पर्यटनस्थळ म्हणून उजेडात आले. त्यामुळे पर्यटकांसाठी ‘होम-स्टे’ ही संकल्पना आली. पाहुण्यांसाठी सर्व सोयींनी युक्त अशा वेगळ्या खोल्या बांधल्या आहेत. प्रत्येकाकडे नारळ, सुपारी, केळीच्या बागा आहेत. म्हशीही आहेत. त्यामुळे दूध-दुभतेही आहे. कमर्शियल हॉटेल्स त्या मानाने कमी आहेत.
रूपनारायण मंदिराच्या आसपास आता रिसॉर्ट्‌स होऊ लागली आहेत. येथील मोदक खूप प्रसिद्ध. इतर कोकणी मसाले, पापड, मिरगुंड, पोह्याचे पापड, कडवे वाल वगैरेही मिळतातच. आपले ‘होस्ट’ आपल्या चहा, नाश्त्याची सोय करतात. शाकाहारी आणि मांसाहारी दोन्ही जेवण मिळते. अतिशय रुचकर, गरमागरम जेवण सगळ्यांकडे असते; फक्त आधी सांगावे लागते.
हरिहरेश्वर,श्रीवर्धनव दिवेआगर ही तीन लोकप्रिय पर्यटनस्थळे एकाच क्षेत्राचा भाग मानली जातात.
पावसाळ्यात येथे भरपूर प्रमाणात पाऊस पडतो आणि हवामान समशीतोष्ण राहते. हिवाळ्यात येथील हवामान थंड असते व अनेकदा सकाळी धुके पडते.उन्हाळ्यात हवामान उष्ण असते.
येथिल लोकजीवन मासेमारी , पर्यटन व शेती याच्यावर अवलंबून आहे
बोर्ली पंचतन,खुजारे,वडवली,भरडखोल,शिस्ते,मेंदडी.
Пападам

Пападам(там.பப்படம்,хиндиपापड़,в.-пандж.ਪਾਪਡ,непальск.पापड,гудж.પાપડ,канн.ಹಪ್ಪಳ,бенг.পাপড,малаял.പപ്പടം,телугуఅప్పడాలు) — очень тонкая круглая выпечённая лепёшка изчечевичноймуки.
Этот вид хлебной лепёшки широко распространён в различных регионахИндиииНепала. В Северной Индии она носит названиепапад, в Южной Индии, умалаяли, она называетсяпаппадам, уканнара—хаппала, утамилов—аппалам.
Пападам должен быть хорошо поджаренным и хрустящим. Подаётся к блюдамкарри,тхалиили используется как лёгкая закуска.
Тесто для пападама делается из чечевичной муки или из смеси чечевичной ирисовоймуки. Существуют также варианты с использованиемгороховоймуки. Добавление различных пряностей и трав —перца,паприки,тмина,чеснокаи др. придаёт лепёшкам пикантный, острый и ароматный вкус. Пападам приготовляется путём поджаривания тонко раскатанных лепёшек с обеих сторон в горячем масле. Затем он охлаждается на специальной решётке или при помощи впитывающей бумаги. Во избежание слишком высокого содержания жира в лепёшке, её выдерживают при помощи специальной вилки впечи-тандырелибо грилят на решётке или, обрызгав маслом, доводят до готового состояния в микроволновой печи. Однако, считается, что при «нетрадиционных» вариантах приготовления пападам теряет в качестве (неоднородно поднимается тесто и т. п.).
Так как пападам очень быстро подсыхает, готовить его нужно перед самой едой, по крайней мере не ранее 1часаперед ней.
Тхали

Тхали(хиндиथाली) — блюдоиндийскойинепальской кухни. ВНепалетакже известно под названиемдал-бат(непальск.दाल भात— от словдал—чечевичныйсуп ибат— варёныйрис).
Существует множество вариантов приготовления тхали, состав блюда зависит от региона, традиций и имеющихся в доступности продуктов. Основные компоненты тхали — варёный рис идал(густойсуп-пюреиз чечевицы). В тех регионах, где рис не произрастает, вместо него может использоваться иная крупа, напримергречка.
Тхали сервируется на круглом подносе (словотхалив переводе означаетподнос), в центре которого находится рис, а по окружности расставлены металлические миски, содержащие дал, овощи,карри, различные мелкие гарниры и приправы. В состав тхали могут входитьчатни,индийские пикулиикрасный перец. Также к тхали подаютсялепёшки(например,пападамиличапати) ийогурты(для смягчения острого вкуса).
Как правило, тхали состоит извегетарианской пищи, однако встречаются и его невегетарианские варианты — например, с куриным карри.
Существуют специальные тарелки для тхали, представляющие собой большое круглое металлическое блюдо, разделённое на сегменты. При использовании такого блюда поднос и миски не требуются — компоненты тхали раскладываются по сегментам тарелки. В Южной Индии сервировка иногда производится на большомбанановомлисте.
У непальцев принято есть тхали руками, но для туристов обычно подают столовые приборы.
Традиционной особенностью тхали, соблюдаемой во многих непальских ресторанах, является неограниченный размер порций — официант приносит добавку, пока посетитель не насытится.
Садья

Садья(малаяламസദ്യ) — обозначение праздничного пиршества, банкета в ЮжнойИндии, в штатеКерала, у народамалаяли. Соответствуеттамильскойторжественной трапезеВирундху Саппаду.
Садья является большим праздничным обедом, который проводится по особо важным и торжественным поводам, как то — свадьбам, именинам, рождениям детей и т. д. На садье традиционно сервируются на большом банановом листе различныевегетарианскиеблюда. Гости едят, сидя вокруг него на полу или на циновках, со скрещёнными ногами.
Среди блюд, подаваемых на садье, обычно присутствуют варёный рис, различные виды соусовкарри, йогурты илипростокваша, бананы или банановые чипсы, а также два или большее количество сладких блюд. Карри может быть приготовлено на различных растительных или молочных основах — йогуртах, манго, тыкве и др. Большое количество различных блюд на садье должно обеспечивать возможность для каждого участника пиршества найти два-три своих любимых кушанья. Кокосы, растущие в изобилии в Южной Индии, используются также для приготовления большого количества угощений для садьи. В частности, накокосовом молокеварится множество блюд,кокосовое маслоиспользуется при жарении и фриттировании (например,картофеля).
Каждое блюдо при сервировке садьи имеет своё место на банановой «скатерти». Так, соления и уксусные блюда находятся в верхней части левого её угла, бананы и блюда из них — в нижней части левого угла. Различные вариации в меню возможны ввиду местных или религиозных особенностей. В виде исключения на некоторых празднествах допускаются также и некоторые не вегетарианские блюда. В то же время, оставаясь в целом вегетарианским угощением, в зависимости от сезона стол может украшаться блюдами с морковью, ананасами, различными бобами и др.
Обычно садья сервируется в полуденное время, какланч(lunch). Приготовление пищи к празднеству начинается ещё предшествующей ночью, и блюда к столу должны быть готовы до 10 часов утра в день празднования. Едят приготовленные лакомстваруками, сложив пальцы «ложечкой».