davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
นาโซะ

นาโซะ(ญี่ปุ่น:謎;โรมาจิ:Nazo) เป็นซิงเกิลลำดับที่ 1 ของมิโฮะ โคมัตสึมีรหัสซีดี ZADS-1001 ออกจำหน่ายวันที่ 28 พฤษภาคม 1997 และนำมาใช้เป็นเพลงประกอบการ์ตูนเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลเปิดตัวของมิโฮะ โคมัตสึ จำหน่ายเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม 1997 เพลงนี้ถูกใช้ในอนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนันเป็นเพลงเปิดที่ 3 ของเรื่องนี้ ตั้งแต่ตอนที่ 53 - 96 จำนวน 44 ตอน เป็นเพลงที่ใช้ในการออกอากาศนานที่สุดของยอดนักสืบจิ๋วโคนัน โดยใช้เวลาออกอากาศเกือบถึง 1 ปีเต็ม
ซิงเกิลนี้เปิดตัวที่อันดับ 11 ที่ยอดขาย 40,230 ชุด ภายหลังได้ขึ้นมาถึงอันดับที่ 9 ในอีก 2 สัปดาห์ต่อมา อยู่ในโอริคอนซาร์ด 32 สัปดาห์ ยอดขายรวม 325,850 ชุด
ในปี 2015 กลุ่มไอดอลหญิงลาปองปองนำเพลงนาโซะมาขับร้องใหม่ รวมไปถึงเป็นเพลงเปิดที่ 41 ของยอดนักสืบจิ๋วโคนันด้วย
เนื้อเพลงทั้งหมดประพันธ์โดยมิโฮะ โคมัตสึ และเพลงทั้งหมดประพันธ์ทำนองโดยมิโฮะ โคมัตสึ
ปี 2005 เพลงนี้ได้นำกลับมาร้องใหม่ในเวอร์ชันภาษาเกาหลีโดยกลุ่มเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้จิวเวลรีในซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นที่ 5 แทร็กที่ 4
ในปี 2008รินะ อาอิอูชิและ ยูกา-ซาเอกูซะ ได้นำเพลงนาโซะมาร้องใหม่ในซิงเกิล เฮียกุโมโนะ โทบิระ (ญี่ปุ่น:100もの扉;โรมาจิ:100 (Hyaku) Mono Tobira;ทับศัพท์: 100 ประตู) อยู่ในแทร็กที่ 2
คาโซะ

คาโซะ(ญี่ปุ่น:加須市;โรมาจิ:Kazo-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดไซตามะประเทศญี่ปุ่นณ วันที่ 1 มกราคม 2021 นครแห่งนี้มีประชากรประมาณ 112,792 คน 48,213 ครัวเรือน ความหนาแน่นประชากร 850 คนต่อตารางกิโลเมตรมีพื้นที่ทั้งหมด 133.30 ตารางกิโลเมตร (51.47 ตารางไมล์) คาโซะมีชื่อเสียงไปทั่วญี่ปุ่นในเรื่องการประดิษฐ์โคอิโนะโบริ(ว่าวปลาคาร์ป), กีฬาเบสบอล,อุปกรณ์เค็นโด, และบะหมี่คาโซะอูดง
คาโซะตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดไซตามะ มีพรมแดนติดกับจังหวัดกุมมะจังหวัดโทจิงิและจังหวัดอิบารากิตั้งอยู่บนที่ราบตะกอนน้ำพาของแม่น้ำวาตาราเซะและแม่น้ำโทเนะภูมิประเทศโดยทั่วไปเป็นที่ราบต่ำ
คาโซะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น(KöppenCfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่อากาศเย็นสบายและมีหิมะตกเล็กน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในคาโซะคือ 14.6 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1318 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.7 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 3.5 °C
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่นจำนวนประชากรของคาโซะได้เพิ่มขึ้นอย่างช้า ๆ มาตั้งแต่ทศวรรษ 1980
พื้นที่บริเวณคาโซะในปัจจุบันมีการตั้งถิ่นฐานมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ และมีเนินสุสานหลายแห่งจากยุคโคฟุงกระจายอยู่ทั่วพื้นที่ ชื่อของ "คาโซะ" ปรากฏในเอกสารจากยุคนาระโดยบรรยายว่าอยู่ภายในแคว้นมูซาชิในยุคเอโดะมีวัดพุทธโซงันจิซึ่งเป็นสถานที่แสวงบุญยอดนิยมจากเอโดะ
เมืองคาโซะก่อตั้งขึ้นภายในอำเภอคิตะไซตามะ จังหวัดไซตามะ ด้วยการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่เมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 ต่อมาวันที่ 3 พฤษภาคม 1954 คาโซะได้ผนวกรวมเมืองและหมู่บ้านที่อยู่ข้างเคียง ได้แก่ เมืองฟูโดโอกะ หมู่บ้านมิตสึมาตะ ไรฮะ โอกูวะ มิซูฟูกะ ฮิรากิกาวะ และชิดามิ และได้รับการยกฐานะเป็นนคร
เมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2010 นครคาโซะได้ควบรวมเมืองคิไซ คิตากาวาเบะ และโอโตเนะ (ทั้งหมดอยู่ในอำเภอคิตะไซตามะ) ซึ่งถูกยุบไปอันเป็นผลมาจากการควบรวมเทศบาลครั้งนี้
คาโซะมีการปกครองรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภาโดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาประเภทสภาเดี่ยวที่มีสมาชิกจำนวน 28 คน นครคาโซะเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดไซตามะจำนวน 3 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ นครนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 12 ของจังหวัดไซตามะในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
คาโซะเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของวาคอมบริษัทที่เป็นผู้ผลิตกราฟิกส์แท็บเล็ต
โออิโซะ

โออิโซะ(ญี่ปุ่น:大磯町;โรมาจิ:Ōiso-machi) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดคานางาวะประเทศญี่ปุ่นณ เดือนมิถุนายน 2012 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 32,786 คน ความหนาแน่น 1,910 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 17.18 ตารางกิโลเมตร
โออิโซะตั้งอยู่บนชายฝั่งทางตอนกลางของจังหวัดคานางาวะ ติดกับอ่าวซางามิของมหาสมุทรแปซิฟิกพื้นที่โดยทั่วไปเป็นเนินเขา โดยมีภูเขาโคมะ (สูง 168 เมตร) ทางตะวันตกเฉียงเหนือของใจกลางเมือง เมืองนี้มีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทรโดยมีฤดูหนาวเป็นระยะเวลาสั้น ๆ และฤดูร้อนที่ชื้น แนวชายฝั่งของโออิโซะเป็นหาดทรายและถือได้ว่าเป็นพื้นที่ทางตะวันตกสุดของพื้นที่โชนันและโออิโซะยังคงเป็นสถานที่ตากอากาศริมชายหาดและสถานที่พักผ่อนยอดนิยมของคนโตเกียว
เทรูงาซากิในเมืองโออิโซะ เป็นสถานที่ที่นกเปล้าท้องขาวมาดื่มน้ำเค็ม
สถานที่ท่องเที่ยวในโออิโซะ เช่น
Miso

Angmiso(みそ o 味噌)ay isang uri ngsarsana gawa mula sa pinaghalo at pinaasim (dumaan sa proseso ng permentasyon) nabalatongatbigas.
Ang lathalaing ito na tungkol saPagkainay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Pesa

Angpesaay isangputaheopaglulutong Pilipinongmaysabawkung saan angisdaomanokay niluluto na mayluya,repolyo,petsay,sibuyasat iba panggulay, na ang sawsawan aysarsangmiso.
Ang lathalaing ito  ay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
麴

麴，又称麯、麴糵，酿酒中称酒母，是米、糯米、小麦、大麦、黑麦、燕麦、豆类等粮食作物，及其外皮碾磨而成的白色粉末米糠或麦麸受到麴黴菌等微生物感染，经醱酵使微生物有效繁殖而得到的产品，广泛应用於白酒、黄酒、清酒、醋、酱油、甜面酱、湿仓普洱茶、味噌、泡盛和醪糟等发酵食品中，是东亚、东南亚及喜马拉雅地区特有的醱酵技術。
目前已知的最早记载麴的文字是《尚书·说命下》中的“若作酒醴，爾惟麴糵；若作和羹，爾惟鹽梅。”其中麴糵指的是酒麴，“梅”指的是醋。北魏时代，贾思勰的《齐民要术》中首次全面总结了酿酒和酿醋的技术。到了宋代，制麴技术已经达到相当完善的地步，酿酒业繁荣发展。现代，人们利用生物工程和发酵工程使麴在酦酵中更广泛的应用，麴酦酵技术更加系统化、科学化。
麴有很多种类，主要包括大麴、小麴（根霉麴、饼麴）、红麴、米麴（散麴）、麦麴、麸麴、黑麴、黄麴、豆麴等，其中大麴、小麴、红麴、麦麴和麸麴是酿酒使用的5种主要酒麴。红麴是一种健康食品，广泛用于制酒、食品上色、烹调和中药；黑麴用于制醋和生产柠檬酸；小麴用于制醪糟；米麴用于制黄酱和甜面酱；大豆麴可制酱油。日常生活中谷物发霉而生长的黄麴中含有致癌物质黄麴毒素，一定要避免食用。不过现在已有专门用于发酵工程的黄麴霉菌，是经过筛选的无害菌种，可以放心食用。
传统上，麴按原料、处理方法、形态、添加物和微生物来源分类，各个分类法互有交叉，较为混乱。酿酒时，麴黴和酵母通常一起使用。
麴以不同用途的麴菌孢子作種麴，用米粉、蒸熟的米饭或熟大豆等作原料醱酵製成，以酒麴為例。传统酒麴的制法是天然接种微生物，因此有可能多种麴菌混杂在一起，比较有名的种类包括乌衣红麴和黄衣红麴，其中乌衣红麴是由红麴霉菌、黑麴霉菌和酵母共生而制成。
现代酿酒工业使用的麴一般是纯种酒麴，利用生物工程技术，筛选出所需的高品质微生物进行醱酵，用于批量生产。
麴是菌丝密集似绒毯的麴霉菌感染谷物而得到的物质，因此在生长过程中会分泌出各种酶，可以高效率的催化产生淀粉、蛋白质、脂肪等低分子物质。
淀粉是葡萄糖以α-1，4-糖苷键和α-1，6糖苷键聚合生成的一类多糖，麴霉菌产生的淀粉酶可水解淀粉，使麴有甜味。
酵母可将多糖转化生成酒精，麴霉菌可使淀粉水解生成葡萄糖和麦芽糖（麦芽糖是2分子葡萄糖以α-1，4-糖苷键结合而成的二糖），这两种真菌是酿酒中主要使用的微生物。
麴霉菌会大量向菌体外分泌α-淀粉酶、β-淀粉酶、α-葡萄糖苷酶和葡萄糖淀粉酶（γ-淀粉酶），可以使米和麦所含淀粉水解。
蛋白质是由多个氨基酸脱水缩合而成的多肽链盘麴折叠而成，而麴霉中的蛋白酶可以使粮食中的蛋白质水解成氨基酸和短肽可以增加食物的鲜味。
脂肪是由甘油和脂肪酸脱水生成的脂类物质，用于制醋的黑麴霉中含有大量的脂肪酶。
发酵工业中所用的微生物主要有以下种和属：
[在维基数据编辑]
關東煮

關東煮（日语：御田／おでん、関東煮）與關東炊（関東炊き）是日本的大眾料理，“關東煮”（或関东炊き，读音皆为kantodaki）的名稱起源於關西。通常材料包括煮雞蛋、蘿蔔、蒟蒻、海帶結、蒟蒻絲等，這些材料會放在昆布或者鰹魚湯裏煮。可以用來佐飯，也可以當作小吃。
關東煮的由來主要有二：一是江戶時代關東地區開始流行用醬油煮おでん，二是1923年關東大地震，當時關東的廚師到關西地區避難，而關西地區的廚師為了復興災區也進入關東地區，帶動了東西料理的交流。
臺灣的關東煮在日治時期傳入，常將其音譯俗寫作黑輪（正字為「烏輪」）。
1997年中國大陸的日資便利商店羅森將之引入大陸，並稱其為熬點，7-Eleven中国大陆各分店则将其称为好炖。
有說關東煮源自“味噌田樂”，那就是用水煮熟豆腐或者蒟蒻，再用味噌（麪豉）調味後進食。
關東各地製作關東煮的方法會有所不同。不過跟一般的鍋料理不同，關東煮製作簡便，材料可以隨時放進湯裏煮。因此冬天的時候，這種料理尤其受歡迎。在日本，關東煮可以在便利商店或者路邊攤買來吃。
台灣便利商店的品項有黑輪、貢丸、飛魚卵海鮮棒、日式魚豆腐、苦瓜封、高麗菜捲、米血糕、魚板、蔬菜、杏鮑菇、玉米、蘿蔔、鮮菇等食材，甚至科學麵、烏龍麵也可以摻進去食用，同時搭配關東煮醬汁包食用。2022年之前，台灣的便利商店整年都有賣關東煮，而日本的便利商店關東煮幾乎只有在秋冬時節販售。
關東煮在臺灣也十分流行，常將其音譯俗寫作黑輪（正字為「烏輪」），其中黑輪也稱為甜不辣。關東煮在日本時代傳入台灣，直至今日台灣的關東煮大部分已獨立為當地口味，且在放置的材料上，也有相當的差異性。外觀上也有長條、圓形扁平狀的區別，主要由魚漿製成。
近幾年關東煮在中國大陸也很風行，在路邊的便利店和飲食商業區内很容易就能買到，而口味與用料同樣與日本的關東煮有較大變化。在中國大陸的羅森所賣的關東煮（燉點）當中，最受歡迎的3種口味為貢丸、魚豆腐和蘭花豆腐乾。
類似之食物為火鍋和盆菜。
赤藓醇

赤藻糖醇（英語：Erythritol，(2R,3S)-丁-1,2,3,4-四醇）或稱赤蘚醇、赤藻糖醇，是一种糖醇（或者多元醇），可由赤藻糖或赤藻酮糖還原得到。赤藻糖醇天然存在於葡萄、梨子等果實或醬油、味噌、清酒等發酵食品中，是由葡萄糖發酵而成。它具有蔗糖60-80%的甜度，熱量极低，且相較於其它糖醇、不太會引起消化問題（美國FDA建議成人及兒童的日食用上限為體重每公斤0.78g及0.71g），也不會引起齲齒。由於能弱化齒垢中細菌彼此的結合力，因此具有分解齒垢的作用。赤藻糖醇已经在美国获准使用。它是由约翰·斯登豪斯（英语：John Stenhouse）于1848年首先发现的。
過往赤藻糖醇一直都被認為是一種安全的醣類，但2023年2月尾《自然》雜誌的醫學分刊發表了一項針對赤藻糖醇與心血管事件風險的研究。研究顯示赤藻糖醇增強體外血小板反應性和體內血栓形成，增加心血管疾病的風險；但目前欠缺對大眾長期使用赤藻糖醇的安全性研究，因此未來應該加強這方面的研究。
西京麪豉

西京麪豉（日文：西京味噌）係種日本麪豉，源自京都，因為京都又叫「西京」（同東京對應），所以就有呢個名。西京麪豉嘅發酵同熟成時間比較短，色水偏白，甜甜哋。
西京麪豉可以用嚟醃魚再燒熟，叫西京燒。
Nagojská kuchyně

Nagojská kuchyně(名古屋めし,Nagoja meši) je kuchyně japonského městaNagojaa přilehlého regionu. V důsledku kulturních a klimatických rozdílů, rozdílné historii kontaktu s ostatními regiony a rozdílným druhům zeleniny a jiných ingrediencí má nagojská kuchyně unikátní vlastnosti. Ačkoli mnoho pokrmů bylo odvozeno od tamních tradic, figurují zde vlivy zahraničních kuchyní, jmenovitěitalské,tchajwanské,indickéačínské.
Nagojská jídla jsou obvykle dochucována pomocímame misonebosójové omáčkytamari (produkované převážně v oblastiČúbu), které jim propůjčují výraznou chuť.
Tradiční ingrediencí jekóčin, odrůda kuřete; mezi speciality patříkrevety.
Stále významnější součástí nagojské kuchyně se stávají recepty inspirované zahraničními pokrmy, např. různé lokální variace našpagetya „tchajwanské“ nudle.
Místní pokrmy zahrnují:
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuNagoya cuisinena anglické Wikipedii.
Rjú Murakami

Rjú(nosuke) Murakami(村上 龍 (之介) , *19. února1952,Sasebo,prefektura Nagasaki) je současnýjaponskýspisovatel,filmovýscenáristaarežisér.
Pochází z učitelské rodiny. Již na střední škole založilrockovoukapelu a seznámil se s kulturouhippies. Vysokou školu výtvarných umění nedostudoval. V rodném Sasebu i po odchodu doTokiažil poblíž americké vojenské základny. Je typickým představitelem autorské generace, která je silně ovlivněna amerikanizovaným prostředím městské mládeže a která stírá rozdíl mezi populární a uměleckou literaturou.Řada jeho děl, pohybujících se na hraně psychologickéhothrilleruahororu, byla zfilmována, on sám je úspěšným scenáristou a režisérem.
Udon

Udonje druh tlusténudlevyrobené zpšeničné mouky, používané často vjaponské kuchyni. V nejjednodušší formě,kake udon,se podává v nudlovépolévceuvařené z mírně ochucenéhovývaruzvanéhokakejiru, vyrobeného zdaši,sojové omáčkyamirinu. Do vývaru se obvykle dává nadrobno nasekaná cibulka. Také lze přidattempuru, krevety,kakiage(druh rozdrobené tempury),aburaage(druh smaženéhotofuochuceného cukrem, vínemmirina sojovou omáčkou) nebo tenký plátekkamaboko(rybího koláče ve tvaru půlměsíce). Dochutit lze kořenímšičimi.
Chuť vývaru a přidávané ingredience se v jednotlivých regionech liší. Ve východním Japonsku se obvykle používá tmavě hnědý vývar vyrobený z tmavé sójové omáčky (koikuchi shōyu), v západním Japonsku je to světlehnědý vývar vyrobený ze světlé sójové omáčky (usukuchi shōyu). To se pozná i podle baleníinstantních nudlí, které se často prodávají ve dvou verzích.Currynanbanje další populární variace, podává se vkarivývaru.
Původ nudlí udon není znám. Existuje několik různých vysvětlení:
První říká, že v roce 1241 zavedlRinzaimnich jménem Enni v Japonsku technologii mletí mouky, která byla v té době používána vČínské říši Sung. Mouka se pak používala v nudlích jako jsou udon nebosoba, nebo v palačinkovém těstě. Tato technologie se pak rozšířila po celém Japonsku.
Jiný verze zasazuje vznik udonu do obdobíNara. Japonský vyslanec, který byl na návštěvě Číně běhemdynastie Tang, zde ochutnal 14 druhů cukrovinek. Jedna ze sladkostí se jmenovalasakubei索餅. V japonském slovníku Shinsen Jikyō, publikovaném vobdobí Heian, byla uvedena jako muginawa. Všeobecně přijímaný názor je, že muginawa je původem mnoha druhů japonských nudlí. Muginawa uvedená ve slovníku Shinsen Jikyō se však vyráběla z pšeničné a rýžové mouky.
Další názor říká, že původní název nudle udon bylkonton, který se vyráběl z pšeničné mouky a ze sladkých náplní.
Další verze říká, že nudle udon přivezl naŠikokubuddhistický mnichKukaiběhem obdobíHeianna počátku 9. století, když se vrátil zTang Číny, kde byl studovat.
Udon nudle se vaří v hrnci s horkou vodou. Způsobem, jakým je udon podáván, závisí na jeho typu. Nudle se obvykle podávají chlazené v létě a horké v zimě.
Do salátu z nudlí udon se obvykle přidávají plátky vaječné omelety, na drobno nakrájené kuřecí mase a čerstvá zelenina, jako okurky nebo ředkvičky. Do polévky udon se ingredience vybírají podle toho, co zrovna nabízí sezona. Přísady se většinou přidávají za syrova, i když jsou i výjimky jako smaženátempura. Mnoho jídel z udon nudlí může být připraveno také s nudlemi soba.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuUdonna anglické Wikipedii.
Ramen

Ramenčirámen(katakana: ラーメン;kandži: 拉麺,rámen,[ˈɾaːmɛn]IPA) je nudlovápolévka, která získala v průběhu20. stoletípopularitu v Japonsku a odkud se rozšířila do celého světa.
Pokrm je tvořen čtyřmi hlavními ingrediencemi: vývarem čidaši, dochucující omáčkou (tare), nudlemi ramen a přílohovými doplňky.Nudlebývají zpravidla zality silným vývarem (vepřovým, hovězím, kuřecím, z mořských plodů nebo ryb čizeleninyčidaši)dochuceným"tare"(typicky např.sojová omáčka-šoju, šijo amiso), pšeničnými nudlemi rámen a doplněny bývají mj. vepřovým masem, čajovým vejcem a často řadou dalších přísad (sušené houby, mořské řasynori,wakame, marinované bambusové výhonky, jarní cibulka,kombuatd.).
Ramen má výraznou tzv. chuť „pátého typu“, nazvanou svým japonským objevitelemumami(„lahodná chuť“), kterou jako první identifikoval v roce 1908 japonský profesorKikunae IkedazTokijské císařské univerzity.
Nudle rámen se označují také jako alkalické nudle kvůli zvýšenému obsahuzásad. Té je při výrobě dosaženo přidánímkansui(typicky směsi hydrouhličitanu sodného a draselného). Nudle bez této přísady, která vedle specifické chuti zaručuje mj. jejich "nerozmáčivost" nemohou být podle zvyklostí označovány za rámen nudle.
Oproti jiným typům v Japonsku oblíbených nudlí (jako např. udon, soba či cukemen) mají ramen nudle nejnižší obsah vody (do 30 %) a naopak nejvyšší obsah bílkovin (12,5–14,5 %). Jsou také nejtenčí s průměrem pohybujícím se mezi 1 a 1,3 mm. Napodobeninu nudlí rámen lze vyrobit i v domácích podmínkách s použitím "opečené" jedlé sody.
Daši je nejčastěji vyráběno kombinací kombu (mořské řasy) a kacobuši (sušené tuňákové vločky bonito), ale i třeba houbami šitake či malými sušenými rybami niboši.
Rámen je sice velmi populární v Japonsku, které ho také nejvíc proslavilo po světě, pokrm ale vznikl v Číně – podle některých odhadů již před 4000 lety v městě Lan-čou hlavním městě provincie Kan-su. Místní tradičně ručně vyráběné nudle tam jsou i ve 21. století nicméně podávány výhradně v osoleném hovězím vývaru. Odtud se kvůličínsko-japonské válcedostaly i do Japonska, kde ve 20. století postupně získaly vedle obrovské popularity i bezpočet variací.
VJaponsku, kde bylo počátkem 21. století více než 5000 ramen restaurací má téměř každé město a prefektura svůj specifický recept na ramen. Např. typickým ramenem s pastoumisoje prosluléSapporo– hlavní město severního japonského ostrovaHokkaidó. Ramen je však oblíbený i v řadě dalších zemí světa. I přes popularitu v Japonsku se nejvíce rámen nudlí zkonzumuje v Číně, kde se v roce 2020 prodalo 50 miliard balení. Jedná se ale především o instantní verzi.V Japonsku existuje přes 22 různých rámen „stylů“.
Obvyklé typy polévek rámen jsou:
V Česku se rámen do popředí v gastronomii začal dostávat teprve se začátkem 20. let 21. století. V roce 2022 existuje v Praze i v dalších městech řada restaurací nabízejících polévky rámen. Velká část bohužel dováží nekvalitní napodobeniny nebo dováží mražené nudle z Japonska. Několik dalších (Sia Restaurant, Jam&Co, Chilli&Lime, Basu) odebírá čerstvé rámen nudle od chráněné dílnyTydle nudle, která nudle ramen vyrábí podle originálních japonských receptur i postupů z prefekturyKagawa.
Daši

Daši(japonsky出汁) je druhpoléveka výtažek, které se používají vjaponské kuchyni.Dašitvoří základ polévkymiso, čirého vývaru,nudlovéhovývaru a jiných tekutin, které se používají na zvýraznění pikantní chuti jídla, jako například chutiumami.Daši se také mísí s moukou při grilování některých potravin, napříkladokonomijakiatakojaki.
Nejběžnější formoudašije jednoduchývývarnebo rybí výtažek: voda obsahujícířasykombuakezurikacuo(hoblinykacuobuši– fermentovanýtuňák pruhovanýnebo levnější bonito) se přivede téměř k varu a pak se přecedí. Bonito se může nahradit sušenými ančovičkami nebo sardinkami.
Domácídaši, vyrobené ze sušenéhokombua kacuobuši, je dnes méně oblíbené, a to i v Japonsku.Domácí produkt nahradilo ve druhé polovině 20. století granulované nebo tekuté instantní daši. Ve srovnání s chutí domácích daši má výraznější, méně jemnou chuť, a to díky použití chemických zvýrazňovačů chuti –glutamátůaribonukleotidů.
Daši se dá, kromě z kombu a kacuobuši, získat použitím jiných druhů surovin. Vyrábí se například z mořských řas, sušených sardineknibošinebo z hubšiitakemnohahodinovým máčením ve vodě nebo vařením v téměř vroucí vodě. Takto získaná tekutina se pak přecedí a daši je hotovo.
V roce 1908 japonský chemikKikunae Ikedaidentifikoval neobvyklou výraznou příchuť mořské řasy kombu jakoumami, „pátou chuť“. Tato chuť vzniká jako reakce lidských chuťových receptorů nakyselinu glutamovou.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuDashina anglické Wikipedii.
Japonské nudle

Japonské nudle(japonsky日本麺) jsou důležitou součástíjaponské kuchyně.  VJaponskujsounudledůležitou součástí jídelníčku, stejně jako v kuchyničínskénebokorejské. VJaponskuse nudle připravují asi od roku 6000–5000př. n. l.Japonsky se nudle řeknou ヌードル (núdoru) nebo 麺 (men). Stejně jakokorejských nudlíje i japonských nudlí mnoho druhů.
V Japonsku se připravuje mnoho druhů nudlí, liší se ingrediencemi, použitím i místem, kde jsou připravovány.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuJapanese noodlesna anglické Wikipedii.
Vlnožil velký

Vlnožil velký(Laticauda semifasciata), vJaponskuznámý jakoerabu umi hebi(japonsky エラブウミヘビ) a naOkinawějakoirabu, je mořský had, patřící do roduLaticauda. Vyskytuje se v teplých vodách západníhoPacifiku, především v oblastech korálových útesů. Had má krátkou hlavu, tlustý trup a sotva rozeznatelnou krční část. Ocas je tvořen jednoduše vytaženou kůží ve tvaru rybího ocasu, a není v něm již žádná podpora.Pouze u jednoho ze tří jedinců se vyvinou jedové zuby.Žaludekje poměrně velký. V období rozmnožování se tito hadi přesouvají ve velkém množství do pobřežních vod, kde se páří v proláklinách útesů a různých dutinách. Je to noční had, kterého lze jen výjimečně spatřit během dne. Dýchá vzdušný kyslík, takže se potřebuje vynořit pro nadechnutí nejméně každých 6 hodin.
Je příliš pomalý na to, aby ulovil kořist (rybu) při přímém útoku, takže loví především ze zálohy skrytý v korálech. V některých případech také loví v hejnech společněparmicemi žlutopruhýmiakranasy modroploutvýmia vyhánějí potenciální kořist z úzkých proláklin v útesech podobným způsobem jakomurény.Kousnutí je vysoce jedovaté a kořist je paralyzována. Jeho jed je desetkrát silnější než jedkobry, což z něj dělá extrémně nebezpečného hada. Obyčejně neútočí na člověka, pouze v případech kdy se cítí v ohrožení, i tak jsou ovšem známy dva případy úmrtí člověka.Samice kladou vejce na souši.
Tento had se během zimy hojně konzumuje v jižním Japonsku, kde věří, že posiluje ženství. Polévkairabú-jiru(japonsky イラブー汁)prý chutná podobně jako polévkamisoa trochu jakotuňák. Tato polévka je součástí královské kuchyněkrálovství Rjúkjú. Věří se, že má analeptické účinky.
Samci a samice dosahují pohlavní dospělosti, jakmile dorostou 70, resp. 80 cm. Samice kladou 3–7 vajec, z nichž se háďata líhnou za 4–5 měsíců.Had dorůstá maximální délky 170 cm.
Vlnožil velký se vyskytuje v teplých vodách západního Tichého oceánu, převážně naFidži, v jižnímJaponskuaSingapuru. Nedávnoale vědci objevili tyto hady také ve vodách kolemJižní Korey. Tato lokalita je mimo jejich obvyklé rozšíření (Japonsko, Čína a Taiwan, Filipíny a Indonésie).Vědci se domnívají, že tito hadi se přesouvají více na sever v důsledku klimatických změn, které způsobují destrukci jejich původního prostředí (korálové útesy).
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuBlack-banded sea kraitna anglické Wikipedii.
Tokyo soup

Tokyo soup(In Za Misosuupu) è un romanzo dell'autoregiapponeseRyū Murakami, pubblicato nel1997.
Opera nella quale l'autore e regista Murakami affronta la società giapponese e il suo raffrontarsi con il turista straniero o con l'immigrato in cerca di lavoro.
Con questo romanzo Ryū Murakami si aggiudicò l'edizione del 1997 delPremio Yomiuri.
Il romanzo è incentrato sull'incontro tra Frank, turista americano apparentemente alla ricerca di avventure sessuali, e Kenji, giovane guida turistica senza licenza che cerca di sbarcare il lunario accompagnando turisti stranieri alla ricerca di piacere per i quartieri del sesso di Tokyo.
L'incontro trasformerà la vita sia di Frank, partito per il Giappone nel tentativo di recuperare una stabilità psicologica mai trovata, sia quella di Kenji, che si ritroverà proiettato all'interno di un turbine di violenza, orrore e pazzia.
Kabukichō

Kabukichō(歌舞伎町)è undistretto a luci rossediTokyo, inGiappone, situato all'interno delquartiere specialediShinjuku.
Il nome del distretto proviene da unteatro kabukiche non fu mai costruito.Dal1872, quinto anno dell'epoca Meiji, quando inGiapponefurono revocate le leggi che regolavano i rapporti con legeishee leprostitute, Kabukichō divenne il principale distretto a luci rosse della città di Tokyo.
Successivamente le leggi contro la prostituzione divennero più ferree e dopo laseconda guerra mondialeil distretto fu sottoposto ad alcuni tentativi atti a cambiare la sua immagine.Fu quindi fatto il tentativo di trasferire nel distretto il teatroKabuki-zadiGinza, distrutto da un incendio, ma alla fine il teatro fu ricostruito a Ginza.Un altro teatro fu comunque costruito a Kabukichō, il teatro Koma, che si trova in un edificio che contiene alcunibarediscoteche.
Vi è un'alta concentrazione dilove hotel,night club,soap lande locali per adulti in genere, ma anche di ristoranti e normalissime attività commerciali, negozi e piccoli uffici di cambiavalute dove è anche possibile acquistare buoni scontati per musei e attrazioni.
Il noto Hotel Gracery, situato nello Shinjuku Toho Building, ospita una gigantesca testa di Godzilla, inaugurata nell'aprile del 2015, che si sporge dalla terrazza all'ottavo piano e che una volta ogni ora sprigiona vapori e si accende di luci.
Kabukichō è gestito principalmente dallayakuza, che controlla i locali, tra i quali si trovano anche sale per giocare apachinko, e si occupa della sicurezza del quartiere, rendendolo così una zona sicura.Con gli anni alla yakuza si è affiancata laTriade cinese.
Kabukichō è presente nelvideogiocoYakuza, sotto il nome di Kamurocho, nelromanzoTokyo soup, scritto daRyū Murakamie nelmangaThe School of Water Business, scritto daHikaru Murozumie disegnato daShinobu Inokuma, il manga "Heat" di Buronson e disegnato da Ryoichi Ikegami. Inoltre, in questo distretto, si svolgono anche le principali vicende del mangaGintamascritto daHideaki Sorachie diCity Hunterscritto daTsukasa Hojo.
Ambientato a Kabukicho anche il romanzoTokyo Vice, dello scrittore e giornalista americanoJake Adelstein, dal quale è stata tratta anche una versione televisiva, il mangaIchi The Killere il filmTokyo Love Hoteldel registaRyūichi Hiroki. Sono, inoltre, molteplici i riferimenti al quartiere in svariati manga di genereyaoi.
Anche l'animeCase File nº221: Kabukicho, prodotto daProduction I.Gè ambientato nel distretto di Kabukichō, dov'è presente un elefante rosa che sprigiona vapori, come nella realtà la testa diGodzilla.
Nel manga “Tokyo Revengers” il personaggio “Shuji Hanma” è definito “Shinigami di Kabukichō”, perché proviene da tale distretto.
Ryū Murakami

Ryū Murakami(村上龍,Murakami Ryū), all'anagrafeRyūnosuke Murakami(村上龍之助Murakami Ryūnosuke;Sasebo,19 febbraio1952) è unoscrittore,saggista,sceneggiatoreeregistagiapponese.
Nonostante l'omonimia, non è imparentato né conHaruki Murakaminé conTakashi Murakami.
La sua prima opera, un romanzo breve intitolatoBlu quasi trasparente(限りなく透明に近いブルー,Kagirinaku tōmei ni chikai burū), che tratta della promiscuità e dell'uso di droghe tra i giovani giapponesi, vinse il premio letterario Gunzo per esordienti nel 1976. Il romanzo suscitò critiche entusiastiche, che ne esaltavano la novità nel panorama letterario, benché non mancassero voci che ne denunciavano la decadenza. Nello stesso annoBlu quasi trasparentevinse anche ilpremio Akutagawaed in breve tempo divenne un best seller.
Nel 1980, Murakami pubblicòCoin Locker Babies(コインロッカー・ベイビーズ), che raccolse nuovamente grandi consensi di critica e pubblico vincendo ilNoma Literary New Face Prizel'anno successivo. Nel 2000,Parassiti(共生虫)si è aggiudicata la 36ª edizione delPremio Tanizaki..
I suoi romanzi tradotti initalianosonoBlu quasi trasparente,Tokyo Decadence,Tokyo soup, Piercinge69 Sixty-Nine, Il mondo di cinque minuti dopo, Esodo nel paese della speranza,  Audition,I Grandi Successi dell’Era Showa.
Gianluca Coci

Gianluca Coci(Napoli,29 gennaio1970) è untraduttoreeiamatologoitaliano, esperto diletteratura giapponesemoderna e contemporanea.
Si è laureato presso l'Istituto Universitario Orientale di Napoli. Ha conseguito il master e il dottorato in letteratura giapponese moderna e contemporanea presso Senshu University diTokyo. È professore ordinario di Lingua e letteratura giapponese presso il Dipartimento di Lingue e Letterature Straniere e Culture Moderne dell'Università degli studi di Torino.
È traduttore in italiano delle opere del premio NobelKenzaburō Ōe, diNatsuo Kirino, Hideo Furukawa, Mieko Kawakami, Sayaka Murata,  Ito Ogawa, Kazushige Abe eRandy Taguchi; ha inoltre tradotto romanzi di Jun'ichirō Tanizaki,Kōbō Abe,Jakuchō Setouchi,Gen'ichiro Takahashi,Yasushi Inoue, Ryū Murakami e molti altri. Ha vinto nel 2009 il Premio Mario e Guglielmo Scalise per la traduzione letteraria dal giapponese; nel 2020 il premio Appiani per la traduzione letteraria; nel 2022 il Premio Nazionale per la Traduzione; nel 2023 il Premio per la traduzione Tokyo-Roma Parole in Transito.
Come autore, ha pubblicatoUtopia, sperimentalismo e rivoluzione nell'opera di Abe Kobo(Atmosphere libri/Asiasphere files, 2016),Abe Kobo sutajio to obei no jikken engeki(L'Abe Kobo Studio e il teatro sperimentale occidentale) (Sairyusha, 2005), e inoltre il raccontoGen di Hiroshima - Live at Disneyland, contenuto nel volumeNessuna Pietà(a cura diMarco Vichie Luca Scarlini; Salani, 2009). Ha curato i volumiScrivere per Fukushima(2013), raccolta di racconti e saggi a sostegno dei sopravvissuti delterremoto del Giappone orientale, eJapan Pop. Parole immagini suoni dal Giappone contemporaneo(2013).
Dirige le collane editorialiAsiasphereeAsiasphere files(Atmosphere libri, Roma), dedicate rispettivamente alla narrativa e alla saggistica dell'Asia orientale e del Sudest asiatico. Nel 2021 ha ricevuto un'onorificenza da parte del Ministero degli Affari Esteri del Giappone per la diffusione della letteratura giapponese in Italia.
Premio Yomiuri-bungaku

IlPremio Yomiuri(読売文学賞,Yomiuri Bungaku Shō)è un riconoscimento letterario giapponese. Venne creato nel1948dal quotidianoYomiuri Shimbun, per rilanciare la produzione letteraria, nel Giappone dell'immediato dopoguerra. Attualmente consiste di sei categorie: narrativa, teatro, poesia, saggistica e letteratura di viaggio, critica letteraria, ricerca accademica e traduzione. A ogni edizione viene premiato il miglior lavoro dell'anno precedente. Il vincitore riceve unapietra da inchiostro(inkstone) e la somma di due milioni di yen (poco meno di 19.000euro, stima2011).
MTV Video Music Awards Japan

GliMTV Video Music Awards Japan(abbreviato inVMAJ) sono i premi musicali diMTV Japan, e si tengono tutti gli anni inGiapponedal2002, verso la fine di maggio.
Nonostante sia un premio formalmente dato ai video e non alla musica, i VMAJ corrispondono a quelli che sono per l'EuropagliMTV Europe Music Awardse per gliUSAgliMTV Video Music Awards: i VMAJ premiano contemporaneamente sia la qualità musicale delle canzoni sia la qualità filmica deivideoclip. Sono in gara artisti sia locali sia internazionali; a differenza degli EMA, nei VMAJ tutte le categoria vengono premiate tramite votazione popolare viaInternet(negli EMA i vincitori delle categorie principali -migliori video e regia- vengono scelti da una giuria di qualità).
Categorie speciali:
Categorie speciali:
Categorie speciali:
Categorie speciali:
Categorie speciali:
Categorie speciali:
Categorie speciali:
Categorie speciali:
Categorie speciali:
Categorie speciali:
Categorie speciali:
Categorie speciali:
Categorie speciali:
Categorie speciali:
Categorie speciali:
Categorie speciali:
Categorie speciali:
Categorie speciali:
Categorie speciali:
Zachery Ty Bryan

Zachery Tyler Bryan(Aurora,9 ottobre1981) è unattorestatunitense.
È conosciuto principalmente per il suo ruolo comeBradley Michael Taylor, o semplicemente Brad, nellasitcomQuell'uragano di papà.
Bryan è nato inAurorainColorado, da Jenny e Dwight Bryan. Ha una sorella più giovane chiamata Ciri. Uno dei suoi hobby è il calcio.
Ha cominciato la sua carriera aDenvercon pubblicità su stampa e televisive. Il suo interesse per la recitazione lo ha portato presto inCalifornia, dove ha ricevuto il ruolo diBradnella popolare serie televisivaQuell'uragano di papà.
Ha fatto una comparsa nella serie tvWilly, il principe di Bel-Air, e ha avuto il ruolo di bullo della scuola nel film"First Kid - Una peste alla Casa Bianca". Nel 2003 è apparso in un episodio diSmallville, dove interpretava Eric Marsh, un giocatore di baseball liceale che usava steroidi fatti con la roccia di meteorite. Nel 2005 ha interpretato Bryan Nolan inCode Breakers. Ha recitato nel filmThe Fast and the Furious: Tokyo Driftnel ruolo di Clay, e nella serie televisivaShark.
Bryan è apparso anche nelle serie televisiveBuffy l'ammazzavampirieVeronica Mars.
イン ザ・ミソスープ

『イン ザ・ミソスープ』は、村上龍の小説。
読売新聞夕刊に1997年1月27日から同年7月31日まで連載され、1997年に読売新聞社から書籍化された。後に幻冬舎文庫より文庫化されている。1998年、第49回『読売文学賞』を受賞。
夜の歓楽街で風俗のアテンド（斡旋・紹介)の仕事をしている若い男ケンジに、フランクと名乗るアメリカ人観光客がアテンドの依頼をしてきた。フランクは、一見して奇妙な印象を与える白人男性だったが、ケンジはフランクと共に行動している間に、フランクに深い不信感を抱き始め、それは徐々に現実のものとなっていく・・・。
あとがきに「作品の途中で神戸・須磨区の事件（神戸連続児童殺傷事件）が起き、連載の後半で14歳の少年が容疑者として逮捕された」と記述してあり、その事件と重なったこともあって当時大変な話題作となった。
また、「独立するために多くの人が死んだりという、歴史的苦痛を味わっていない」という風な日本という国独特の危機感が足りないというようなこと、“この国には真剣に生きている人が少ない”と言った様な痛烈な批判も盛り込まれている。
無動機殺人を正面から採り上げた作品で、なおかつ奇妙なまでの癒しを感じさせる傑作である。
幻冬舎文庫版での解説は心理学者の河合隼雄が担当した。
2008年5月のイギリスの映画雑誌「Screen」のカンヌ版が、ヴィム・ヴェンダース監督が次回作として『イン ザ・ミソスープ』を手がけることを発表し、フランク役を米俳優ウィレム・デフォーが演じる予定で現在最終調整中であると報じたが、2023年までに立ち消えになった模様。
Zopp

zopp（ゾップ、1980年2月29日- ）は、日本の作詞家、音楽プロデューサー。ザザ所属。血液型はO型。代表作に修二と彰「青春アミーゴ」、山下智久「抱いてセニョリータ」がある。
16歳の時に初めてアメリカへ留学。勉強の一環として様々なアーティストの英語の歌詞を日本語に翻訳するうちに、歌詞の内容に感動し、自分が経験したことを誰かにも伝えたいと思い、作詞を始めるようになった。
作詞をする上では「ストーリー性・インパクト・歌いやすさ・個性」を大切にしており、『作詞クラブ』を主宰している。
マサチューセッツ州ボストンの大学でコンピュータテクノロジーを専攻する。
2013年11月11日に処女作『1+1=Namida』（出版：マガジンハウス）で小説家デビュー。2014年に公式HPを開設。
2016年にカクメイゼンヤ・エンターテイメントを設立し、本格的なプロデュース業を始める。第1弾として「RECOJO」をプロデュース。
2018年、7月7日をもってRECOJOが解散することと、女性アイドルプロジェクト第2弾として「エレファンク庭（ガーデン）」を2019年に始動することを発表した。
テゴマス 1st LIVE TOUR 2009〜テゴマスのうた〜

『テゴマス 1st LIVE TOUR 2009〜テゴマスのうた〜』は日本の男性アイドルグループ、テゴマスの1枚目のDVD。
アルバム「テゴマスのうた」を携えて行われた、テゴマスこと手越祐也＆増田貴久による、ファースト・ライブDVD。
2009年8月5日・代々木競技場でのライブ本編やアンコールのほか、テゴマスの撮り下ろしインタビューを含む各地のツアー・ドキュメンタリーも収録されている。
〈ENCORE〉
下地悠

下地 悠（しもじ ゆう、1980年2月17日- ）は、日本の作詞家、歌手。岐阜県岐阜市生まれ。岐阜県立岐阜高等学校、青山学院大学経済学部卒業。
幼少期よりヴァイオリンを習い、クラシック音楽に親しむ。青山学院大学在学中にロックユニットAXEL（アクセル）を結成し、自主制作アルバムを4作リリース後、アーティスト活動を休止。2006年、テゴマスの1枚目のシングル「ミソスープ」に収録された「はじめての朝」で作詞家デビューを果たし、以後、多くのアーティストのヒット曲の作詞を手がける。
2011年、KARAに提供した「GO GO サマー！」が第53回日本レコード大賞優秀作品賞を受賞。
Сплаттерпанк

Сплаттерпанк(англ.Splatterpunk, отsplatter— «брызги» иpunk) — литературно-кинематографический жанр, оформившийся в 1980-х годах. Изначально жанрлитературы ужасов, где подчёркнутая гротескная фантазия соседствует с натуралистическими сценами кровавого насилия. Впоследствии термин распространился на смежные виды искусства. Также употребляется равнозначный термин «экстремальный хоррор» (extreme horror). Среди родоначальников называются такие имена, какРичард ЛаймониКлайв Баркер. Авторство термина приписывают писателюДэвид Дж. Шоу.
Дэвид Дж. Шоу порой использовал определениеsplatterpunkв ироничном контексте для характеристики произведений жанра хоррор, который можно было описать как «гиперинтенсивный хоррор без границ». Такие произведения отличались сверхреалистичными и натуралистичными сценами насилия, мрачной и гнетущей атмосферой, гротеском, нарушением канонов и стереотипов (литературных и социальных) и обращением к табуированной тематике. Исследователи жанра видят в этом сходство с мотивами, которыми руководствовались авторы «новой волны» научной фантастики и «крутой школы» детектива. Особенно выделяют «Книги крови» Клайва Баркера, которые нельзя было отнести к привычным триллеру, саспенсу и хоррору.
Действие произведений происходит, преимущественно, в современном мире, в декорациях больших городов. Персонажи описаны бегло, временами откровенно схематично. Как правило, это маргиналы,социопатыили просто злодеи. Большинство произведений мистические или фэнтезийные, многие повествуют о «подвигах» маньяков. Смерть, насилие, ужасы подчёркнуто отвратительны и носят фетишизированный характер.
Среди предшественников направления обычно называютУильяма БерроузаиХарлана Эллисона. К прото-сплаттерпанку относят произведенияРичарда Лаймонаи, конкретно, рассказМайкла Ши, «Вскрытие». Элементы жанра встречаются у авторов«кислотного мейнстрима»Брета Истона Эллиса,Чака Паланика,Рю МуракамииИрвина Уэлша.
Ричард Лаймон,Клайв Баркер,Поппи З. Брайт,С. П. Сомтоу,Джек Кетчам,Роберт Маккамон,Шон Хатсон, Эдвард Ли, Рэт Джеймс Уайт и другие.
В России:Илья Масодов, Сергей Дёмин, Николай Романов, Александр Подольский
Хостел,Лихорадка,Человеческая многоножка,Восставший из ада,Полуночный экспресс,Пила,Убийца Ити,У холмов есть глаза,Эвиленко,Женщина с разрезанным ртом,Рипо! Генетическая опера,Жесть,Техасская резня бензопилой,Хэллоуини другие
Hack/Slash,Crossed,Walking Deadи другие
Clive Barker’s Undying,Clive Barker’s Jericho,Splatterhouse,Manhunt,Friday the 13th: The Game. Яркой деталью видеоигр, по духу относящихся к сплаттерпанку, стал характерный приёмFatalityв серии игрMortal Kombat.
РаботыСьюзан Блак, многие из которых использованы в оформлении книг издательства Deadite Press, специализирующегося на жанре.
Кинопроба (роман)

«Кинопроба» (яп.オーディション) —японскийроманРю Мураками, опубликованный в 1997 году японским издательствомBunkasha. Роман послужил основой дляодноимённого фильмаТакаси Миикэ, выпущенного в 1999 году, и возможной экранизации на английском языке.
42-летний Сигэхару Аояма хочет вернуться к работе через семь лет после смерти жены. Он профессионально построил небольшую компанию по видеопроизводству. Сначала он пытается познакомиться с женщинами, которых знает, и даже навещает делового партнера в Виттенберге. После того, как эти попытки не увенчались успехом, ему пришла в голову идея познакомиться с женщинами под предлогом кинокастинга.
Среди представленных на кастинг ему особенно нравится Асами Ямасаки. Он устраивает с ней ужин, во время которого она рассказывает ему о своем трудном детстве и жестоком обращении со стороны отчима. Только когда её приняли в балетную школу, она обрела смысл жизни. На встрече Сигэхару признаётся Асами в своих истинных намерениях, после чего она прерывает встречу.
Позже Асами извиняется за это перед Шигехару и снова встречается с ним в отеле. Они вдвоём занимаются сексом, но Шигехару теряет сознание, потому что Асами дала ему наркотик. Когда он приходит в сознание, Асами уже давно ушла. Сигэхару видит записку, в которой Асами обвиняет его во лжи. Она также надолго разрывает с ним связь.
Когда Сигэхару слышит музыку в своём доме, Асами навещает его. Она играет в садистские игры с Сигэхару и убивает его собаку. Наконец, Сигэхару приказывает своему сыну Сигэ убить Асами, что он и делает.
Ким Ньюманв рецензии дляThe Independentсравнил адаптацию книги на английском языке с одноимённым фильмом Такаси Миикэ, обнаружив, что фильм «наводит на размышления об элементах, прямо изложенных в книге. Миикэ многое почерпнул из элегантно обработанного исходного материала, но теперь книга рискует показаться черновиком или даже экранной обработкой». Касия Бодди похвалила роман в своей колонке дляThe Telegraph, заявив, что Мураками «позволяет автору и читателю использовать его в обоих направлениях, одновременно потворствуя вкусу к халтуре и некоторому чувству вины за „объективацию“».
Натан Рабин изArtforumвысказал мнение, что «„Кинопроба“ зависит не столько от бодрящей гадости его финального поворота, сколько от умелого взаимодействия ужасного и обыденного» и что «Мураками не является тонким писателем. Он излагает психологию первокурсника, лежащую в основе действий Асами, со всей неуклюжей буквальностью психиатра, объясняющего, как бедный Норман Бейтс немного сошёл с ума после убийства своей матери и её любовника в „Психо“. Но если прослушивание обходится без сексизма, оно по-прежнему чрезвычайно хорошо разбирается в ролях класса, возраста, социального статуса и пола в романтических отношениях, а также в тошнотворном вуайеризме и эксплуатации, характерных для индустрии развлечений».
Литературная премия «Ёмиури»

Литературная премия «Ёмиури»(яп.読売文学賞Ёмиури бунгаку сё:)—литературная премияЯпонии. Была учреждена в1949 годуиздательским домом «Ёмиури симбун» в целях возрожденияяпонской литературыв послевоенные годы.
Победители получают 2 миллионаиени тушечницусудзури.
В первые два года присуждалась в четырёх категориях:
С 1966 года присуждается в шести номинациях:
В отдельные годы премия присуждалась сразу двум авторам, в нескольких случаях — ни одному.
Список эпизодов телесериала «Ганнибал»

Список эпизодов американского телевизионного триллера«Ганнибал», который выходил на телеканалеNBCс 4 апреля 2013 года по 29 августа 2015 года.
Автор теле-версии —Брайан Фуллер, написавший сценарий по мотивам серии романовТомаса Харриса. Пилотный эпизод снял исполнительный продюсер Дэвид Слэйд. Названия серий первого сезона относились к терминологии из французской кухни, а во втором сезоне внимание сконцентрировано на японских блюдах, названия серий третьего сезона состоят из названий блюд итальянской кухни. В центре сюжета — взаимоотношения специального агента ФБР Уилла Грэма исудебного психиатрадоктораГаннибала Лектера.
รีว มูรากามิ

รีว มูรากามิ(村上 龍) ชื่อเกิดคือรีวโนซูเกะ มูรากามิ(村上 龍之介) เกิดเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 1952 ในซาเซโบะจังหวัดนางาซากิเป็นนักเขียนนวนิยายและนักสร้างหนัง เขาถูกยกย่องว่าเป็น 'มาราโดนาแห่งวงวรรณกรรมญี่ปุ่น'
ผลงานชิ้นแรกของมูรากามิเป็นนิยายขนาดสั้นชื่อAlmost Transparent Blueเขียนขึ้นขณะที่เขายังเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปะมุซาชิโนะ เนื้อหาเกี่ยวกับความสำส่อนทางเพศและการเสพยาในหมู่เยาวชนวัยรุ่นญี่ปุ่น นิยายเรื่องนี้ได้รับเสียงชื่นชมว่าเป็นวรรณกรรมรูปแบบใหม่ และได้รับรางวัลผลงานนักเขียนหน้าใหม่ยอดเยี่ยมในปี 1976 ถึงแม้จะมีคนวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นนักประพันธ์แห่งยุคเสื่อมทราม ต่อมาในปีเดียวกันAlmost Transparent Blueได้รับรางวัลอะคุตะกะวะส่งผลให้มูรากามิเป็นนักเขียนระดับเบสเซลเลอร์ขึ้นมาทันที ในปี 1980 เขาตีพิมพ์นิยายที่มีขนาดยาวกว่ามากชื่อCoin Locker Babiesและเป็นอีกครั้งที่ผลงานของเขาได้รับคำชื่นชม
นิยายเรื่องAuditionถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์โดยผู้กำกับหนังเลือดสาดทาคาชิ มิอิเกะมูรากามิชื่นชอบเป็นอย่างมาก และอวยพรให้มิอิเกะประสบความสำเร็จในการสร้างภาพยนตร์ที่ดัดแปลงมาจากนิยายอีกเรื่องของเขาชื่อCoin Locker Babiesบทภาพยนตร์ถูกส่งต่อไปให้ผู้กำกับ จอร์แดน กัลแลนด์ ดำเนินการ อย่างไรก็ตามมิอิเกะไม่อาจหาทุนมาทำโครงการนี้ได้ ปัจจุบัน บทดัดแปลงที่กำกับโดย มิเชล ซิเว็ตต้า อยู่ระหว่างการถ่ายทำ
นอกจากนี้ มูรากามิยังเล่นกลองในวงดนตรีร็อกที่เรียกว่า ซีลาแคนท์ (Coelacanth) และเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์
ฮิซาโกะ โคโนเอะ

ฮิซาโกะ โคโนเอะ(ญี่ปุ่น:近衛尚子;โรมาจิ:Konoe Hisako; 5 เมษายน 2245 – 27 กุมภาพันธ์ 2263) นางในและพระสนมในจักรพรรดินะกะมิกะโดะจักรพรรดิองค์ที่ 114 เป็นพระราชมารดาในจักรพรรดิซะกุระมะชิจักรพรรดิองค์ที่ 115 เป็นพระอัยยิกา (ย่า) ในจักรพรรดิโมะโมะโซะโนะจักรพรรดิองค์ที่ 116 และจักรพรรดินีโกะ-ซะกุระมะชิจักรพรรดิองค์ที่ 117 และเป็นพระปัยยิกา (ทวด) ในจักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะจักรพรรดิองค์ที่ 118
ซึ่งฮิซะโกะมีศักดิ์เป็นพระราชปนัดดา (เหลน) ในจักรพรรดิโกะ-มิซุโนจักรพรรดิองค์ที่ 108 เพราะท่านย่าของฮิซะโกะคือเจ้าหญิงสึเนะโกะเป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิโกะ-มิซุโนหลังจากประสูติจักรพรรดิซะกุระมะชิเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2263 ก็ล้มป่วยด้วยอาการตกเลือดและถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ปีเดียวกัน
ลิไวอะธัน (การ์ตูนญี่ปุ่น)

เลเวียธานเป็นการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องราวเกี่ยวกับ ซามิโซะ โคเฮ ผู้หายสาบสูญ และกลับมาพร้อมกับร่างที่เกิดจากคน 5 คน และถูกเรียกว่า "เลเวียธาน" และเป็นกุญแจไขไปสู่การล้างโลก เลเวียธาน คือสัตว์ร้ายที่จะต้องถูกทูตสวรรค์ฆ่าและนำเลือดมาชำระบาปแทนมนุษย์
คาโซกุ

ขุนนางญี่ปุ่น หรือที่เรียกว่าคาโซกุ(ญี่ปุ่น:華族) เป็นชนชั้นขุนนางของจักรวรรดิญี่ปุ่นปรากฏอยู่ระหว่าง 1869 ถึง 1947 ซึ่งหลังปี 1884 ได้พัฒนาเป็นระบบขุนนางสืบตระกูลเหมือนในยุโรป ระบบนี้เริ่มขึ้นจากกลุ่มคนที่เรียกว่าคุเงะ(公家) ซึ่งเป็นเหล่าข้าราชสำนักที่สูญเสียอิทธิพลไปหลังญี่ปุ่นถูกปกครองโดยโชกุน คุเงะเหล่านี้ได้ร่วมล้มล้างระบอบโชกุนและฟื้นฟูระบอบจักรพรรดิได้สำเร็จในปี ค.ศ. 1868หลังจากได้รัฐบาลใหม่ที่มีองค์จักรพรรดิเป็นศูนย์กลาง รัฐบาลใหม่ก็แต่งตั้งคุเงะเหล่านี้เข้าไปกำกับดูแลกรมทั้งเจ็ดซึ่งตั้งขึ้นมาใหม่
25 กรกฎาคม ค.ศ. 1869 รัฐบาลใหม่ซึ่งนิยมตะวันตกทำการจัดตั้งระบบชนชั้นและจำแนกพลเมืองออกเป็นสามชนชั้นได้แก่คาโซกุ(ขุนนาง),ชิโซะกุ(อดีตซามูไร) และเฮมิน(สามัญชน) โดยคนในชนชั้นขุนนางประกอบด้วยบรรดาคุเงะและอดีตไดเมียวซึ่งในขณะนั้นมีตระกูลคุเงะและอดีตไดเมียวอยู่ทั้งสิ้น 427 ตระกูล และมีมากที่สุดถึง 1,016 ตระกูลในปี 1944
ในช่วงแรก ขุนนางทุกคนที่ไม่ใช่ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองจะต้องพำนักอยู่ภายในโตเกียวเท่านั้น จนเมื่อมีการตั้งระบบเบี้ยหวัดรายเดือนขึ้นมาในปลายปี 1869 ทำให้คาโซกุจำนวนมากยอมทิ้งตำแหน่งทางการเมือง ต่อมาหลังอิโต ฮิโรบูมิรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยกลับจากการเยือนยุโรป ก็มีการผลักดันและตราพระราชบัญญัติขุนนาง ค.ศ. 1884 ซึ่งจะมอบบรรดาศักดิ์ขุนนางให้แก่บุคคลผู้มีความโดดเด่นในการทำคุณให้แก่ประเทศ รัฐบาลกำหนดยศขุนนางเป็นห้าขั้น เหมือนบรรดาศักดิ์อังกฤษคือ:
พระบรมวงศ์ชั้นชินโนและไนชินโนส่วนมากจะได้รับการเฉลิมพระยศเป็นเจ้าราชสกุล(宮มิยะ) ซึ่งเทียบเท่ากับดยุกในราชวงศ์อังกฤษ หรือเจ้านายทรงกรมของไทย ในขณะที่ประมุขของห้าราชสกุลในเครือฟุจิวะระ(ราชสกุลโคโนเอะ, ทากาสึกาซะ, คุโจ, อิชิโจ และ นิโจ) มีบรรดาศักดิ์เป็นเจ้าชายเช่นกัน ส่วนประมุขของตระกูลคุเงะอื่นๆจะได้เป็นมาร์ควิส นอกจากนี้ยังมีการพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นกรณีพิเศษด้วย เช่นประมุขของตระกูลโทกูงาวะก็มีบรรดาศักดิ์เป็นเจ้าสืบตระกูล
ระบบขุนนางญี่ปุ่นมีความแตกต่างจากระบบขุนนางในยุโรปจุดหนึ่งตรงที่ว่า การสืบตระกูลในยุโรปจะยึดถือตามสิทธิของบุตรหัวปีเป็นหลักและต้องเป็นทายาทตามกฎหมาย แต่ในญี่ปุ่นนั้นไม่จำเป็นเสมอไป บุตรนอกกฎหมายสามารถสืบตระกูลและทรัพย์สิน เพื่อป้องกันการล่มสลายของสายตระกูล นอกจากนี้ ประมุขตระกูลอาจรับเอาทายาทบุญธรรมมาจากตระกูลอื่นก็ได้ (ซึ่งนิยมทำกันบ่อย) โดยไม่จำเป็นว่าตระกูลทั้งสองต้องมีความเกี่ยวข้องกันแต่อย่างใด ทายาทบุญธรรมมีสิทธิเหมือนกับทายาททางสายเลือดทุกประการ
หลังญี่ปุ่นพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่สองสหรัฐอเมริกาได้ยกเลิกรัฐธรรมนูญฉบับเดิมและร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ขึ้นบังคับใช้ในปี ค.ศ. 1946 รัฐธรรรมนูญฉบับใหม่นี้ได้ยกเลิกบรรดาศักดิ์ทั้งหมดของบุคคลที่ไม่ใช่พระราชวงศ์ชั้นสูง
รายชื่อตัวละครในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน

ตัวละครในยอดนักสืบจิ๋วโคนันเป็นตัวละครการ์ตูนจากหนังสือการ์ตูนและการ์ตูนโทรทัศน์เรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
ขบวนการนักสืบเยาวชน(ญี่ปุ่น:少年探偵団, Shōnen Tantei-dan) เป็นกลุ่มเพื่อนๆ เด็กประถมของโคนัน ทั้ง 4 คน ซึ่งมี เก็นตะ, อายูมิ, มิซึฮิโกะ และ ไฮบาระ ทั้ง 5 คนจะมีเข็มกลัดนักสืบติดต่อกันซึ่งได้มาจากดอกเตอร์ อากาสะ ขบวนการนักสืบเยาวชนก่อตั้งเมื่อตอนที่ 4 ตอนคดีลายแทงรหัสลับ สมาชิกสามารถใช้แว่นของโคนันติดตามได้
ที่ปรึกษากลุ่มขบวนการนักสืบเยาวชนมีทั้งหมด 3 คน คือ ดร.อากาสะ ฮิโรชิ, คุณครูโคบายาชิ ซึมิโกะ และคุณครูวากาสะ รูมิ
องค์กรชุดดำ(ญี่ปุ่น:黒の組織, Kuro no Soshiki) คือกลุ่มองค์กรอาชญากรรมร้ายหลักของเรื่อง ตัวตนคือปริศนา ไม่รู้ที่มาที่ไป คอยก่อคดีเชี่ยวชาญและรอบคอบมากจนพวกตำรวจตามสืบสวนหาตัวไม่ได้ โดยมีกฎหลักคือห้ามพลาดแม้แต่ครั้งเดียวโดยเด็ดขาด(หากพลาดคือความตาย)มีเป้าหมายสร้างยาAPTX4869เพื่อคืนชีพ หรือยาอมตะ แต่ผลออกมาล้มเหลว คือทำให้กลายเป็นเด็กแทน
ในกลุ่มนี้ สมาชิกหลักจะใช้ชื่อโค้ดเนมจะมาจากชื่อเหล้า กับเครื่องแบบประจำกลุ่มคือใส่ชุดสีดำเหมือนอีกา โดยองค์กรมีส่วนเกี่ยวข้องกับตระกูลคาราสึมะ อดีต 40 ปีก่อน มีอิทธิพลทางการเมืองที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น (ก่อนล่มสลาย)
หมายเหตุ : คำว่า "เคจิ","เคย์จิ" ในภาษาญี่ปุ่น แปลว่า "หมวด"คำว่า "เคจิบุคโค" ในภาษาญี่ปุ่น แปลว่า "สารวัตร"
Ryū Murakami

Ryū Murakami(村上 龍,Murakami Ryū)(gumelar diSasebo, 19 Pébruari 1952; umur 73 taun)  mangrupikeun novelis Jepang, panulis carita pondok, sénsis, jeung pambuat pilem. Novelna ngajelajah alam manusa ngalangkungan téma kuciwa, panggunaan narkoba, surrealisme, rajapati, sareng perang, kalayan latar poék di Jepang. Novel anu paling kawéntar nyaétaAlmost Transparent Blue,69,Coin Locker Babies, jeungIn the Miso Soup.
Mississippi mud pie

Mississippi mud pieis a chocolate-baseddessertpiethat is likely to have originated in theU.S. stateofMississippi, hence the name.It typically contains a gooeychocolate sauce, brownie and chocolate custard on top of a crumblychocolate crust. It is usually served withice cream,but can also be served alongsidewhipped cream, boiled custard, orvanilla yogurt.Its name is due to its resemblance to mud.
While Mississippi mud pie was originally associated withSouthern United States cuisine, the dish is enjoyed throughout theU.S.and beyond.
Recipes for Mississippi mud pie may involve various additional ingredients. These varying ingredients may includemarshmallows,pecans,walnutsorliqueur.
The name "Mississippi mud pie" is derived from the densecakethat resembles thebanks of the Mississippi River.Its earliest known reference in print is dated 1975.
Mississippi mud pies may have begun in the 1970s as a variation on mud cake, a dessert which was popular in the American South during World War II.
Another story says that Mississippi mud pie may also have originated from the Vicksburg-Natchez area nearJackson, Mississippiin the 1920s.In this version, a woman named Jenny Meyer worked as a waitress in the Vicksburg area after having lost her home when the Mississippi River flooded. During one of her shifts, the waitress noted that a melting chocolate pie resembled the Mississippi River's muddy banks, which is how the dessert gained its name.
Pie shop

Apie shopis atake away(fast food) outlet specialising in pies, especially meat pies. Common in some parts of the United Kingdom and Australia.
A form of specialised bakery, or in more recent times purely a retail outlet selling reheated cooked pies, pie shops in Australia usually sellmeat pies,sausage rolls,pastiesand other pastry-wrapped baked goods.
The growth of hot bread shops (direct sale bakeries, oftenfranchises) in Australia has largely supplanted the specialist pie shop.
Pie shops are mostly concentrated in the North of England, particularly theNorth Westand sell meat pies, sandwiches, fresh soups and cakes.  In particular, Wigan and Bolton are home to local chains, including Greenhalgh's Craft Bakery.
In recent years, companies such asGreggsandWest Cornwall Pasty Companyhave taken the business model used by independent pie shops and expanded nationwide.
Pastel de Misisipi

Elpastelde Misisipies unpostrea base dechocolateque probablemente se originó en el estado deMisisipi(Estados Unidos).
El pastel consta de una capa chocolate derretido en la parte superior de una corteza de chocolate desmenuzable, y generalmente se sirve con helado. Mientras que el pastel de Misisipi estuvo asociado inicialmente con lacocina del sur de los Estados Unidos, el plato ha alcanzado una reputación internacional, debido en gran parte a la enorme cantidad de chocolate en cada porción.
El nombre del pastel viene de su masa densa, que se asemeja a las orillas delrío Misisipi. Se cree que este plato fue creado por los cocineros después de laPrimera Guerra Mundialdebido a que era hecho con ingredientes simples que pueden ser encontrados en cualquier supermercado y no requiere ninguna herramienta especial de cocina.