Nick Lowe

SiNicholas Drain Lowe(ipinanganak noong 24 Marso 1949) ay isang British singer-songwriter, musikero at prodyuser. Ang isang bantog na pigura sapower popatnew wave,Lowe ay naitala ang isang string ng mahusay na nasuri nang solo na mga album. Kasabay ng mga tinig, si Lowe ay tumutugtog ng gitara, bass gitara, piano atharmonica.
Kilala siya sa mga kantang "Cruel to Be Kind" (isang US Top 40 single) at "I Love the Sound of Breaking Glass" (isang nangungunang 10 hit sa UK), pati na rin ang kanyang gawaing produksyon kasama siElvis Costello,Graham Parker, at iba pa. Sumulat din si Lowe ng "(What So Funny 'Bout) Peace, Love, and Understanding", isang hit para kay Costello.
Nag-aral si Lowe ng independiyentengWoodbridge SchoolsaSuffolk.Sinimulan niya ang kanyang karera sa musika noong 1967, nang sumali siya sa banda na Kippington Lodge, kasama ang kanyang kaibigan sa paaralan na siBrinsley Schwarz. Inilabas nila ang ilang mga walang asawa saParlophonerecord label bilang Kippington Lodge bago nila pinangalanan ang bandangBrinsley Schwarznoong huling bahagi ng 1969 at nagsimulang gumanap ngcountryatblues-rock. Ang banda ay inilunsad ng kanilang kumpanya ng pamamahala Famepushers Ltd na may hitsura saFillmore Eastng New York; isang planeload ng mga British journalist ang pinalipad ng Famepushers upang saksihan ang kaganapan, ngunit ang stunt backfired at Brinsley Schwarz ay naging isang stock ng pagtawa hanggang sa maitaguyod nila ang katotohanan sa London pub rock circuit.Sumulat si Lowe ng ilan sa kanyang mga kilalang komposisyon habang ang isang miyembro ng banda, kasama ang "(What So Funny 'Bout) Peace, Love, and Understanding", isang hit para kayElvis Costellonoong 1979; at "Cruel to Be Kind", noong 1979 din, ang solong at pinakamalaking hit sa buong mundo ni Lowe, na isinulat kasama ng kabarkada na siIan Gomm.
Matapos iwanan si Brinsley Schwarz noong 1975 nagsimulang maglaro ng bass si Lowe saRockpilekasama siDave Edmunds. Noong Agosto 1976, inilabas ni Lowe ang "So It Goes" b / w "Heart of the City", ang unang solong salabelnaStiff Records, kung saan siya ay isang in-house na tagagawa.Ang solong at ang tatak ay pinondohan ng pautang na £ 400 mula kayLee BrilleauxngDr. Feelgood. Muna ang label na iyon EP ay ni Lowe 1977 four-track releaseBowi, tila pinangalanan bilang tugon saDavid Bowieni kasabay LPLow. Ang biro ay paulit-ulit nang ginawa ni Lowe ang album naThe RumornaMaxbilang isang 'sagot' saFleetwood Mac'sRumors. Si Lowe ay nagpatuloy sa paggawa ng mga album sa Matigas at iba pang mga label. Noong 1977 gumawa siya ng album ni Dr. Feelgood,Be Seeing You, na may kasamang "That's It, I Quit", na isinulat ni Lowe.Private Practice, na inilabas sa susunod na taon, ay may kasamang "Milk and Alcohol", na isinulat nina Lowe atGypie Mayo. Ang kantang ito at "I Love the Sound of Breaking Glass" ay ang tanging komposisyon ng Lowe na naabot ang Nangungunang 10 ngUK Singles Chart.
Dahil ang dalawang pangunahing mang-aawit sa Rockpile ay mayroong mga kontrata sa pagtatala na may magkakaibang mga label at manager ng record, ang mga album ay palaging nai-kredito sa alinman sa Lowe o Edmunds, kaya mayroon lamang isang opisyal na album ng Rockpile, 1980'sSeconds of Pleasure, na hindi pa pinakawalan hanggang sa paparamdam ng mga araw ng ang pakikipagtulungan. AngSeconds of Pleasureay itinampok ang mga kantang Lowe na "When I Write the Book" at "Heart". Gayunpaman, dalawa sa mga pinakamahalagang solo na album ng pares mula sa panahon, angLabor of Lustng Lowe at angRepeat When Necessaryng Edmunds 'Kapag Kinakailangan, ay mabisang mga album ng Rockpile, tulad ng album naMusical Shapesna ginawa ni Lowe ngCarlene Carter. Ang album naLabor of Lustng album ni Lowe ay nakatanggap ng isang sertipikasyon ng ginto sa Canada noong Nobyembre 1979.
Sinabi ni Lowe na sinabi na siya ay "nakatakas mula sa malupit na snare drum" saNo Depression, (Setyembre–Oktubre 2001) nang ipaliwanag ang kanyang paglayo sa regular na pop music na mapapatugtog sa mainstream radio.
Ang iba pang mga kilalang kanta ng Lowe ay may kasamang "All Men Are Liars" at "Cruel to Be Kind", kapwa isinulat kasama siIan Gommat orihinal na naitala kasama si Brinsley Schwarz para sa kanilang hindi napalabas na huling album naLahat ng Ngayon. Ang isang re-record ng "Cruel to Be Kind" ay kanyang lamang USTop 40hit, na umaabot sa No. 12 saBillboardHot 100chartsa 1979.
Noong 1979, ikinasal si Lowe ng mang-aawit ng bansa na siCarlene Carter, anak ng mga kapwa mang-aawit na sinaCarl SmithatJune Carter Cashat stepdaughter niJohnny Cash.Inampon niya ang kanyang anak na si Tiffany Anastasia Lowe. Natapos ang kasal noong 1990, ngunit nanatili silang magkaibigan, at si Lowe ay nanatiling malapit sa pamilya Carter/Cash. Tumugtog siya at nagrekord kasama si Johnny Cash, at ang Cash ay naitala ang maraming mga kanta ni Lowe. Ang kasal nina Lowe at Carter noong 1979 ay nakunan ng pelikula at ang footage ang naging batayan para sa pampromosyong video clip para sa "Cruel to Be Kind".
Matapos ang pagkamatay ng Rockpile, si Lowe ay naglibot sa isang panahon kasama ang kanyang banda na Noise to Go at kalaunan kasama ang Cowboy Outfit, na kasama rin ang nabanggit na manlalaro ng keyboard na siPaul Carrack. Si Lowe ay miyembro din ng panandaliang proyekto ng studio naLittle Villagekasama sinaJohn Hiatt,Ry CooderatJim Keltner, na orihinal na nagkasama upang i-record ang 1987 album ni Hiatt naBring the Family.
Noong 1990 nagsulat siya ng isang kanta, "Who Was That Man?"tungkol sa isang lalaki na namatay sa apoy ng King's Cross. Noong 1992 "(What So nakakatuwa 'Bout) Peace, Love, and Understanding" ay saklaw niCurtis Stigerssa album ng soundtrack saThe Bodyguard, isang album na nagbebenta ng halos 44 milyong kopya sa buong mundo.
Isang artikulo sa New YorkDaily Newssumipi kay Lowe na nagsabi na ang kanyang pinakadakilang takot sa mga nakaraang taon ay "nananatili sa iyong ginawa noong sikat ka." "Hindi ko nais na maging isa sa mga taong maninipis, may-edad na mga geezer na gumagawa pa rin ng parehong shtick na ginawa nila noong bata pa sila, payat at maganda," aniya. "Iyon ay naghihimagsik at sa halip trahedya." Ang kritiko ng Rock na si Jim Farber ay nagmamasid, "Ang mga kamakailang album ni Lowe, na ehemplo ng bagongAt My Age, ay inilipat siya mula sa mga lugar ng nakatatawang pop at animated na bato at naging papel ng isang makamundong balladeer, na nagdadalubhasa sa mga libingan ng boses at kaaya-aya na mga tunog. Ang apat na pinakabagong solo na album ni Lowe na minahan ang kayamanan ng mga musikang Amerikanong ugat, pagguhit sa vintage country, kaluluwa at R&B upang lumikha ng isang matikas na halo ng kanyang sarili.
Noong 2008, naglabas sinaYep Rocat Wastong Records ng isang tatlumpung taong edisyon ng kauna-unahang solo album ni Lowe, naJesus of Cool(pinamagatangPure Pop for Now Peoplein the US, na may isang kakaibang listahan ng track). Ang muling pag-isyu ay may kasamang mga track mula sa paglabas ng British at American bilang karagdagan sa maraming mga track ng bonus. Noong Marso 2009, pinakawalan niya ang isang 49-track CD / DVD na pagtitipon ng mga kanta na sumasaklaw sa kanyang buong karera. Inilabas ito ng Wastong Rekord sa UK at Europa, na may pamagat naQuiet Please... The New Best of Nick Lowe.
Noong Setyembre 2010 ay naglabas si Yep Roc ngThe Impossible Bird,Dig My MoodatThe Convincersa vinyl sa kauna-unahang pagkakataon, at pagkatapos ng isang isang gabing muling pagsasama ng konsiyerto kasama si Elvis Costello noong Oktubre sa San Francisco,Lowe ay nagsimula sa kanyang unang hindi solo tour ng Estados Unidos na "milenyo na ito." Ang kanyang backing band ay binubuo ninaGeraint Watkins(keyboard), Robert Treherne (drums),Johnny Scott(gitara) at Matt Radford (bass). Noong Marso 2011, muling inilabas niYep Rocang solo album ni Lowe na 1979 naLabour of Lust.
Ginampanan ni Lowe ang Glastonbury 2011, na gumaganap ng isang maikling hanay ng mga track ng Brinsley Schwarz sa yugto ng The Spirit of 71, kung saan nilaro sila noong 1971, bago magtungo sa Acoustic Stage para sa isang buong band show. Noong 29 Oktubre 2013, inilabas niya ang kanyang kauna-unahang Christmas album, angQuality Street, sa Yep Roc Records.Nag-perform siya ng dalawang kanta mula sa album na ito noong 7 December taping ng NPR'sWait Wait... Don't Tell Me!
Noong tagsibol 2019 ay nagsimula siyang mag-tour, sa parehong US at UK, kasama ang Americaninstrumental rockband naLos Straitjackets.Noong Hunyo 2019 naglaro si Lowe saGlastonbury Festival.
Dalawang beses nang ikasal si Lowe. Ang kanyang unang kasal sa mang-aawit ng bansa na siCarlene Carteray tumagal mula 1979 hanggang 1990. Ikinasal siya sa taga-disenyo na si Peta Waddington noong 2010. Ang mag-asawa ay may isang anak na lalaki, ipinanganak noong 2005.
Ang mga kilalang kanta ni Lowe ay may kasamang sariling hits:
Sumulat din siya ng mga awit na pinakatanyag sa kanilang mga bersyon ng pabalat:
Ang ilang mga kanta ay isinulat o co-nakasulat para sa mga album na ginawa niya:
Sumulat din si Lowe ng isang bilang ng mga kanta na may matalinong wordplay na kwalipikado bilang "novelties", kasama ng mga ito:
Ang gawain ni Lowe bilang isang tagagawa ay hindi gaanong kapansin-pansin sa kanyang trabaho bilang isang tagapalabas at manunulat ng kanta. Ang kanyang maagang 'magaspang at handa' na istilo ng produksyon ay nakakuha sa kanya ng palayaw na "Basher", na inspirasyon ng kanyang dapat na mga tagubilin sa mga banda na 'bash it out - susubukan natin ito mamaya'. Simula sa kanyang panunungkulan sa Stiff Records bilang isang in-house na prodyuser noong 1976, responsable si Lowe sa paggawa ng ilang benchmark na paglabas ng punk at bagong alon, kasama na ang unang solong "New Rose" ngthe Damned, na isinasaalang-alang ang unang English punk solong, pati na rin ang debut album ng pangkat na,Damned Damned Damned. Gumawa rin siya ng unang limang album niElvis Costello, mula 1977 hanggang 1981, kasama angMy Aim Is True,This Year's Model, atArmed Forces, na nag-ikot ng maraming pinaslang na mga single sa UK. Ang iba pang mahigpit na kilos na ginawa ni Lowe ay kasama ang punk parody group naAlberto y Lost Trios Paranoias, bagong icon ng alon naWreckless Ericat mga root rocker na siMickey Jupp.
Ang iba pang mga kliyente (pareho bago at pagkatapos na umalis si Lowe ng matigas noong 1978) kasama angPretenders(ang 1978 sensilyo na solong "Stop Your Sobbing", na isang katamtamang hit ng UK at US); Graham Parker (ang kanyang tinanggap na una at pangatlong album);Dr. Feelgood(maraming mga LP, at ang kanilang pinakamalaking hit single, 1979 na "Milk and Alcohol");Johnny Cash(ang kanyang 1980 sensilyo na "Without Love", isang menor de edad na hit sa mga tsart ng bansa ng US at Canada); at ang kanyang asawa noon na siCarlene Carter(2 mga album noong 1980 at 1981).
Mula 1982 hanggang 1985, gumawa siya ng materyal para kinaPaul Carrack,John Hiatt, angFabulous Thunderbirdsatthe Men They Couldn't Hang. Simula noong kalagitnaan ng 80s, si Lowe ay naging mas pumipili sa kanyang pagpili ng mga gawain sa labas ng produksyon, pinangangasiwaan ang 1986 LPBlood & Chocolatepara kay Elvis Costello, isang solong 1988 ("Windows of the World" b / w "1969") para sa mga Pretenders, at ang pansariling pamagat na debut album ngKatydidsng 1990. Pagkatapos nito, si Lowe ay mahalagang nagretiro mula sa paggawa ng mga pagrekord para sa iba pang mga pagkilos, bagaman ang banda ng rock ng bansa na theMavericksay hinimok siya na gumawa ng isang track para saApollo 13soundtrack noong 1995.
Noong 2011 inangkin ngNew York Timesna, "Ang 40-taong karera ng English singer-songwriter na si Nick Lowe ay bumubuo ng isang kabalintunaan: ang mga awiting isinulat niya ay mas kilala kaysa sa kanya."
SiAlex Turner, ngArctic Monkeys, ay inilarawan si Lowe bilang isa sa kanyang mga paboritong lyricist.Sa isa pang panayam, sinabi niya na siya ay "tinatangay" at ipinadala sa "back to square one" ng pagsulat ng kanta ni Lowe.
Sakop ngWilcoang kantang Nick Lowe na "I Love My Label" bilang B-side sa "I Might" (2011) sa kanilang sariling label na dBpm. Si Nick Lowe ay naglibot kasama si Wilco para sa kanilang album naThe Whole Loveat magpapakita sa mga panauhin sa kanyang "Cruel to Be Kind" at (kasama angMavis Staples) ay lumitaw sa entablado para sa isang pabalat ng kanta ngthe Bandna "The Weight."