davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Villeneuve, Lambak Aosta

AngVilleneuve(Valdostano:Veullanoua) ay isangbayanatcomune(komuna o munisipalidad) sa rehiyon ngLambak Aostasa hilagang-kanlurangItalya. Matatagpuan ito saDora Baltea, isang mabilis na agos ng ilog na sikat sawhite-water rafting, at mga 10 kilometro (6 mi) sa kanluran ngAostasa daan patungo saCourmayeurat saLagusan ng Mont Blanc. Ito ang tarangkahan ngLiwasang Pambansa ng Gran Paradisoang pinakalumang liwasang pambansa ng Italya. Nasa malapit ang mga guho ng medyebal na kastilyo, angChâtel-Argent.
Matatagpuan ang munisipalidad ng Villeneuve sa kahabaan ngDora Baltea, sa 640 metro sa ibabaw ng antas ng dagat, sa pagitan ngSaint-PierreatArvier, sa pasukan ngValsavarencheatVal di Rhêmes.
Dahil sa heograpikong posisyon nito, ang bayan ay isang perpektong panimulang punto para sa mga ekskursiyon saLiwasang Pambansa ng Gran Paradiso, na kinabibilangan ng mga teritoryo sa timog, kabilang ang Valsavarenche at Val di Rhêmes. Sa mga lambak na ito ay may mga cross-country skiing track, pati na rin ang mga itineraryo sa pamumundok sa kahabaan ngmataas na ruta n. 2.
Ang Villeneuve ayikinambalsa:
Villar Dora

AngVillar Doraay isangcomune(komuna o munisipalidad) saKalakhang Lungsod ng Turin, rehiyon ngPiamonte, hilagangItalya, na matatagpuan mga 25 km sa kanluran ngTurin.
Ang Villar Dora ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad:Rubiana,Caprie,Almese,Sant'Ambrogio di Torino, atAvigliana.
Ang ilang mga makasaysayang kadastral na mapa ng Villar Dora ay dumating sa ating panahon, ang pinakaluma mula pa noong katapusan ng ika-18 siglo. Mula sa mga ito ay maaaring mahihinuha na ang bayan ay nahahati sa pagitan ng kabesera (ang lugar sa paligid ngkastilyo) at mga nayon (na matatagpuan sa gilid ng kapatagan o tiyak sa mga burol).
Ang mga patag na lugar sa paanan ng burol ng Seja, sa pagitan ng Dora at ng kabesera, ay mahalumigmig at bahagyanglatiandahil din sa tampa (mga silyaran ngturbaatluwad), hindi nakatira dahil itinuturing itong hindi malusog. Tanging anghurnahanpugon ng ladrilyo ang inilagay dito.
Ang Villar Dora aykakambalsa:
Teodora (senadora)

SiTheodora(circa 870 - 916) ay isangsenatrixatserenissima vestaratrixngRoma.
Siya ay ina niMarozia, sinasabing kerida niPapa Sergio III, at ang ina niPapa Juan XI, na ang ama ay si—ayon kayLiutprand ng Cremonaat ngLiber Pontificalis—Sergio.Ang ikatlong kakontemporaneong sanggunian—ang analistang siFlodoard(c 894-966.)—ay nagsasabing si Juan XI ay kapatid ni KondeAlberico II ng Spoleto, ang huli ay ang supling ni Marozia at ng kanyiang asawa na si KondeAlberico I ng Spoleto. Samakatuwid si Juan ay marahil ay anak din ni Marozia at Alberico I.
Si Theodora ay nailalarawan ng nabanggit na Liutprand bilang isang "walang kahihiyang kalapating mababa ang lipad...nagpatupad ng kapangyarihan sa mga mamamayang Romano tulad ng isang lalaki".Si Liutprand, isang obispo ng Cremona, ay inilarawan ngCatholic Encyclopediabilang madalas na hindi patas sa mga kalaban at maaaring may kinikilingan sa kaniyang mga hatol.
Courmayeur

AngCourmayeur(Pranses:[kuʁmajœʁ];Valdostano:Croméyeui)  ay isang bayan atcomune(komuna o munisipalidad) sa awtonomong rehiyon ngLambak Aosta, hilagang-kanlurangItalya.
Ang toponimongCourmayeuray binanggit bilangCuria majori(1233–1381),Corte Maggiore(1620),Cormoyeu(1648),Cormaior(1680),Cormaior(Vissher, 1695),Cormaggior(L'Isle, 1707),Cormaior(Stagnoni, 1772) atCormaieur(Martinel, 1799). Ang kasalukuyang toponimo ay unang nakumpirma ni Édouard Aubert (La Vallée d'Aoste, 1860), Joseph-Marie Henry (Histoire populaire de la Vallée d'Aoste, 1929), atAmé Gorret(Guide de la Vallée d'Aoste, 1877).
Ito ay naging isang sikat na destinasyon ng turista nang lumitaw ang alpinismo, salamat sa kalapitan nito sa Mont Blanc.
Sa ilalim ngrehimeng Pasistaat ang pamumuno nitong "Italyanista", ang bayan ay pinalitan ng maikling pangalan bilangCormaiore. Ang Courmayeur ay muling itinatag noong 1948 kasama ng lahat ng iba pang mga Pranses na toponimo sa Lambak Aosta.
AngLagusang Mont Blanc, na nagkokonekta sa Courmayeur saChamonix, ay binuksan noong 1965, at nagbibigay ng mahalagang ugnayan sa kalsada sa pagitan ng Italya at Pransiya.
Foghesu

Coordinadas:39°40′47.91″N9°26′24.63″E﻿ / ﻿39.679976°N 9.440174°E39.679976; 9.440174
Foghesuest unabiddade saProvìntzia de s'Ogiastra, s'agatat a 600 metros in pitzu su mare e jughet 1900 bividores.
Perdasdefogu est unu nòmene cumpostu de tres faeddos: "Perdas de fogu", in limba sarda, bolet nàrrere siat "carbone", siat "pedras pro fàghere su fogu" o finamentas "perdas chi ghetant fogu", est a nàrrere "diamante".
Is abitantes, in limba issoro, tzerriant sa bidda cun su nòmene de "Foghesu". Dae custu nde benit su nòmene de is bividores : "foghesu" (masch. sing.), "foghesa" (femm. sing.), "foghesus" (masch. plur.) e "foghesas" (femm. plur.).
Is abitantes, in italianu, si narant "foghesi" o "foghesini"
Nòmenes de rios e bighinados de Foghesu:
Piss'e Tacu,S'Argidda,Perd'e Palassiu,Sa Mura Gessa,S'Antonalai,S'Orgioledda,Su Cucuru 'e sa Furca,Is Orgiolas,Su Mont' 'e s'Argidda,Sa Serra,Maraidda,Santu Serbestianu,Santa Barbara,Su Cungiau de is Morus,Frùmini,Funtana 'e Mariarraspa,Abbamessi,Su 'runcu,Su Tac'e s'Olu,su Nuraghe Sa Domu è S'Orku,Martinusala,Sa peddi 'e cani,Tueri,Arruin'e puligi,Fumia.
Bividores censidos
Lista de sas carreras de s'Alighera

Sas peculiaridades culturales deS'Alighera, ant batidu a s'impreu de topònimos bilìngues pro s'identificatzione de sos caminos. Pro custa resone, in paris cun su nùmene initalianu, in sas carreras de sa tzitade s'agatant medas cartellos e targas in ue est indicadu su topònimu incatalanu, in sa variante aligheresa. In su tzentru istòricu sos nùmenes in catalanu sunt cussos antigos de sa traditzione aligheresa, chi in medas casos non tenent nudda in comune cun su corrispetivu italianu; difatis carchi caminu chi in italianu tenent unu nùmene ùnicu, in su catalanu de S'Alighera tenet nùmenes diferentes in cantzos diferentes.
Perunu topònimu incumentzat cun custa lìtera
Perunu topònimu incumentzat cun custa lìtera
Perunu topònimu incumentzat cun custa lìtera
Perunu topònimu incumentzat cun custa lìtera
CARIA, Rafael:Toponomastica algherese, Introduzione allo studio dei nomi di luogo della città, del territorio e delle coste diAlghero. EDES - Editrice Democratica Sarda,Tàtari, 1993.
Mont lin maya

Mont lin maya(Burmese:မုန့်လင်မယား;pronounced[mo̰ʊɴlɪ̀ɴməjá]; also speltmont lin mayar) is a traditional Burmese street snack ormont. The Burmese name literally means "husband and wife snack",and is also known asmont ok galay(မုန့်အုပ်ကလေး,lit.'little covered snack') ormont maung hnan(မုန့်မောင်နှံ,lit.'couple snack')inMawlamyineandUpper Myanmar.
The dish consists of crisp, round savory pancakes made with a batter consisting ofrice flour,quail eggs,chickpeas, and spring onions, fried in a special metal pan.
Similar desserts in the region include Vietnamesebánh khọt, Indonesianserabi, Thaikhanom krok, Indianpaddu, and Japanesetakoyaki.
Khanom krok

Khanom krokor coconut-rice pancakes or mortar toasted pastry,(Thai:ขนมครก,RTGS:khanom khrok,pronounced[kʰā.nǒmkʰrók]) is a traditionalThaidessert.They are prepared by mixing rice flour, sugar, andcoconut milkto form a dough. Usually,khanom krokis composed of two batters, one salty and one sweet, both of which are cooked in a heating mantle—a hot indented frying pan. After heating,khanom krokis picked out of the mantle and the two half-circular doughs formed into a circular shape.
Khanom krokis fragrant, sweet and the texture is also smooth from the coconut milk. Similar dishes can also be found inBangladesh,Myanmar(where it is known asmont lin maya),Laos,Cambodia(where it is known as nom krok), Vietnam (where it is known as bánh khọt), South India (where it is known as Paddu, Paniyaram or Gundpongalu) andIndonesia(where it is known asserabi).
InThai, the termKhanom(colloquialism:Nom,Nhom(Thai:หนม))is contractive form ofTai Lü,Khaonom(Thai:ข้าวหนม, ข้าวนม), orKhao Klaonom(Thai:ข้าวเคล้านม) for desserts or sweets.The termKhanomis not only similar toKelantan-Pattani Malaytermganuṃ, that can be traced to theSanskritgodhūma, meaning of wheat,but also associated withRice pudding, a native old Indian dish making use of rice mixed with milk.
The termKrokisProto-Taiwordgrokmeaning of mortar,an utensil and military equipment with potholes designed to hold substances or powder.
Ingredients typically include coconut milk and rice flour.Additional ingredients may include sugar, tapioca or arrowroot flour, white rice, shredded coconut, peanut or corn oil,green onions, corn,taro, pandan essence andcilantro. The mixture is poured within the dimples on a hot heating mantle.
Khanom krok was well-known sinceAyutthaya periodsaid inAyutthaya Testimonies:-
InThai literature,Khun Chang Khun Phaenversion by Wachirayan Royal Library of Siam (modernNational Library of Thailand), originated around 1600 AD in reign of KingNaresuanmentionedKhanom krokin part 37, the second stanza reads:-
TheLannapoem,KhraoDoi Suthepand Khrao So Thanon inMuaeng Chiang Mai, inscribed inPalm-leaf manuscriptby Phraya Saenphromma Wohan withTai Tham scriptduring 1877–87 presented to KingInthawichayanonof Lanna and PrincessThip Keson, also mentionedKhanom krokin colloquial formNhom krok.  The transliterated poem version from Tai Tham script toThai scriptby Boontha Sriphimchai reads:-
The kanom krok pan is thought to have popularized during reign of KingNarai1656-88 AD in which not only influenced byPortuguese peopleafter their arrivals in Siam since 1516 AD,but also similar to theæbleskivepan.
And at that time was the beginning of a heating mantle–a hot indented frying pan. First, the dough made by rice immersed in water and mill with thincoconut milk, cookedrice, and shredded coconut that put a little salt then top with undiluted coconut milk. But for the Royal Thai version, they adapt the top ofkhanom krokto become more diverse. Such ascorntop,scalliontop, andshrimptop.
Mont (food)

In theBurmese language, the termmont(Burmese:မုန့်;pronounced[mo̰ʊɴ]) translates to "snack", and refers to a wide variety of prepared foods, ranging from sweet desserts to savory food items that may be cooked by steaming, baking, frying, deep-frying, or boiling. Foods made fromwheatorrice flourare generally calledmont, but the term may also refer to certain varieties of noodle dishes, such asmohinga. Burmesemontare typically eaten with tea during breakfast or afternoon tea time.
Each variety ofmontis designated by a descriptive word or phrase that precedes or follows the wordmont, such ashtoe mont(lit.'snack that is prodded') ormont lone yay baw(lit.'floating snack balls'). The termmonthas been borrowed into several regional languages, including intoShanasမုၼ်းand intoJingphoasmuk.
In Burmese, the termmontis not limited toBurmese cuisine: it applies equally to items as varied as Western-stylebreads(ပေါင်မုန့်orpaung mont), Chinesemoon cakes(လမုန့်orla mont),ice cream(ရေခဲမုန့်oryay ge mont) andtinned biscuits(မုန့်သေတ္တာormont thitta).
Lower-amylose rice varieties are commonly used as a key ingredient in Burmesemont.Sweet Burmesemontare generally less sweet than counterparts in other parts of Southeast Asia, instead deriving their natural sweetness from constituent ingredients (e.g., grated coconut, coconut milk, glutinous rice, etc.).
There is a nearly endless variety of named dishes with the prefix or suffixmont. What follows is a list of the most typical traditional varieties ofmont.
Noodle dishes made with freshrice vermicelli, which is calledmont phat(မုန့်ဖတ်), are typically prefixed with the termmont, including:
Unni appam

Unni appam(Malayalam: ഉണ്ണിയപ്പം) is a small round snack made fromrice,jaggery,banana, Chinese zarwa, roastedcoconutpieces, roastedsesameseeds,gheeandcardamompowder fried in oil.Variations of this organic and spongy fried batter usingjackfruitpreserves instead of banana is common from the late 90s. It is a popular snack inKerala. InMalayalam,unnimeans small andappammeans rice cake.
Akok (food)

Akok(Jawi: اكوق) is one of the famous traditional foods in theeast coastofPeninsular Malaysia, notably the states ofKelantanandTerengganu.Thekuihis can be consumed as a snack or as adessert. It is made withflour,sugar,eggs, andcoconut milk.
Akokhas two main variants. The former consists of the ingredients aforementioned, and is normally can be seen inTerengganu. While the latter incorporatesbrown sugarorpalm sugarinto the batter mixture, which  gives it a darker colouration. This variant is ubiquitous inKelantanand appear to be less fluffy compared to the former.
Akokin general is sweet and has a rich, eggy aftertaste. However, there is a savoury variant known asakok berlauk, which include a filling made of minced meat,curry powder,chili peppersand fried onions.
Akokis traditionally baked in a  brassmouldheated with smouldering coconutcharcoal, in a similar manner as thebahulu. The coconut charcoal gives it a characteristic smoky flavour and  aroma.
Pinjaram

Pinjaram, also known aspenyaram,kuihUFOorkuih telinga tikusis a traditionalkuihfor theBajauas well for theBruneian Malay peopleinBruneiand in thestateofSabahinMalaysia.
The pinjaram name comes from the name of the special snacks made from rice flour fromSouth India,kuzhi paniyaram(குழி பணியாரம்).
Paddu

Paddu(Kannada:ಪಡ್ಡು, ಗುಳಿಯಪ್ಪ) is anIndiandish made by steaming batter using a mould. It is named variouslypaniyaram, guliyappa, yeriyappa, gundponglu, bugga,Kuḻi paniyaram(Tamil:குழிப்பணியாரம்),ponganalu, gunta(Telugu:పొంగనాలు, గుంట), orTulu:appadadde,appe(Marathi:आप्पे) . The batter is made ofblack lentilsandriceand is similar in composition to the batter used to makeidlianddosa.The dish can also be madespicywithchilliesorsweetwithjaggeryrespectively. Paddu is made on a special pan that comes with multiple small indentations.
ylfd=cb[lv[l ḍg[lh[gh[bṅḥ[l [lṇ\[t\[t;\[b
Mont lin maya

Mont lin maya(Burma:မုန့်လင်မယား;diucapaké[mo̰ʊɴ lɪ̀ɴməjá]; uga ditulisMont lin mayar)iku sawijining￼￼ panganan Burmese tradisional utawaMont. Jeneng Burma secara harfiah tegese "cemilan bojo lan bojo",lan uga dikenal kanthi jenengmont okgalay (မုန့်အုပ်ကလေး) ing Mawlamyine .
Khanom khrok

Khanom khrokutawa pancake beras klapa (basaThai:ขนมครก,kocapan[kʰā.nǒm kʰrók]) minangka panganan  cuci mulut tradisionalThailand.Dheweke disiapake kanthi nyampur glepung beras, gula, lansantenkanggo adonan. Biasane,khanom khrokkasusun saka rong adonan, siji asin lan siji legi, sing kalorone dimasak ing jubah pemanas – wajan sing wajan panas. Sawise dadi panas,khanom khrokbakal dijupuk saka jubah lan adonan loro setengah bunder dadi wujud bunder.
Khanom khrokwangi, legi lan teksture uga alus saka santen. Olahan sing padha uga bisa ditemokake ing Bangladesh, Myanmar (ing endi dikenal minangka mont lin maya ),Laos,Kamboja, India Selatan (ing endi diarani Paddu, Paniyaram utawa Gundpongalu) lanIndonesia(ing endi diaraniserabi).
Paddu

Kuzhi paniyaram( Tamil   ) utawaPaddu / GuLiyappa / Yeriyappa / Gundponglu( Kannada   ) utawaGuntaPonganalu( Telugu   ) utawa Tulu : "appadadde" minangka sawijining   pangananIndia singdigawe adonan kukus nganggo cetakan. Adonan digawe sakalentil irenglanparilan komposisine padha karo adonan sing digunakake kanggo nggaweidlilandosa.Pangan  kasebut uga bisa digawe legi utawa pedhes, gumantung saka bahan jaggery lanlombok. Paniyaram digawe ing wajan mligi sing ana macem-macem fisur cilik. Dikenal kanthi macem-macem jeneng ing India Selatan, kalebupaddu,appe,guliappa,gulittu,yeriyappa,gundponglu,ponganalu.
Mont

Ingbasa Burma, istilahmont(Burma:မုန့်;diucapaké[mo̰ʊɴ]) diterjemahake menyang "cemilan", lan nuduhake macem-macem panganan sing wis disiapake, wiwit panganan cuci mulut manis nganti panganan sing enak sing bisa dimasak kanthi kukus, , utawa nggodhok. Panganan digawe sakagandumutawaglepung berasumume diaranimont, nanging istilah kasebut bisa uga nuduhake macem-macem jinis masakan mi, kayatamohinga.MontiBurma biasane dipangan karo teh sajrone sarapan utawa teh sore.Ing basa Burma, istilah mont ora diwatesi kanggo masakan Burma : ditrapake uga kanggo barang sing beda-beda kaya roti bergaya Barat ( ပေါင်မုန့် utawa paung mont ), jajan rembulan Tionghoa ( လမုန့် utawa la mont ), es krim ( ရေခဲမုန့် utawa yay ge mont ) lan biskuit မုန့်သေတ္တာ ( မုန့်သေတ္တာ utawa mont thitta ).
beras u
umume digunakake minangka bahan tombolMontBurmese.Manis BurmeseMontsing umum kurang manis saka mitra ing bagean Asia Kidul-Wétan, tinimbang deriving legi alam sing úa constituent (eg, grated klapa, santên, ketan, lan sapiturute ).
ขนมครก

ขนมครกเป็นขนมไทยโบราณชนิดหนึ่ง ทำจากแป้งน้ำตาลและกะทิ แล้วเทลงบนเตาหลุม เวลาจะรับประทานต้องแคะออกมาเป็นแผ่นวงกลม แล้วมักวางประกบกันตอนรับประทาน เป็นขนมของไทยที่มีมาตั้งแต่โบราณ อาหารที่คล้ายกันนี้ยังพบในพม่า (เรียกว่า โมก หลีน-มะย้า แปลว่า ขนมผัว-เมีย), ลาว (เรียกว่า ขนมคก), บังคลาเทศ, อินเดียใต้ (เรียกว่า ปัดดูหรือปานิยาราม) และอินโดนีเซีย (เรียกว่า เซอราบี)
มีหลักฐานว่าขนมครกเป็นที่นิยมแพร่หลายมาตั้งแต่สมัยอยุธยาเข้าใจว่าจะเป็นแบบง่าย ๆ ไม่ได้ปรับปรุงเปลี่ยนแปลงเหมือนอย่างปัจจุบัน กล่าวคือยังทำตามหลักขนมไทยโดยใช้ข้าวโม่ให้เป็นแป้ง แล้วนำไปผสมน้ำตาลกับมะพร้าวมีหลักฐานการทำเตาขนมครกบริเวณชุมชนบ้านหม้อย่านทุ่งขวัญด้านตะวันตกของคลองสระบัวในกรุงศรีอยุธยาซึ่งเป็นแหล่งทำเครื่องปั้นดินเผาปรากฏในคำให้การขุนหลวงหาวัดว่า :-
ขนมครกยังปรากฏในวรรณคดีไทย เรื่องขุนช้างขุนแผนฉบับหอพระสมุดวชิรญาณ:-
ขนมครกปรากฏในโคลงล้านนา (คร่าวซอ) เรื่องคร่าวดอยสุเทพและคร่าวซอถนนในเมืองเชียงใหม่ต้นฉบับจากใบลานจารด้วยอักษรธรรมล้านนาประพันธ์โดยพญาพรหมโวหารระหว่างปี พ.ศ. 2420–30 เพื่อทูลถวายพระเจ้าอินทวิชยานนท์และเจ้าทิพเกสรเป็นโคลงบรรยายเหตุการณ์ที่พญาพรหมโวหารได้รับความอุปถัมภ์จากพระเจ้าอินทวิชยานนท์ ปรากฏในคำประพันธ์บทที่ ๒๙ ฉบับปริวรรตโดย บุญทา ศรีพิมพ์ชัย ว่า:-
ส่วนเตากระทะที่ใช้ทำขนมครกเชื่อว่าเริ่มใช้กันอย่างแพร่หลายตั้งแต่รัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชจากการติดต่อค้าขายกับชาวโปรตุเกสและริเริ่มการใช้ไข่เป็นวัตถุดิบสำหรับทำขนมรวมทั้งยังคล้ายคลึงกับกระทะทำแพนเค้กพัฟสไตล์เดนมาร์ค (Aebelskiver)
ขนมครกแต่เดิมใช้ข้าวเจ้าแช่น้ำ โม่รวมกับหางกะทิ ข้าวสวย และมะพร้าวทึนทึกขูดฝอย ผสมเกลือเล็กน้อยใช้เป็นตัวขนม ส่วนหน้าของขนมครกเป็นหัวกะทิ ขนมครกชาววังจะมีการดัดแปลงหน้าขนมครกให้แปลกไปอีก เช่น หน้ากุ้ง (แบบเดียวกับข้าวเหนียวหน้ากุ้ง) หน้าไข่ หน้าหมู (แบบเดียวกับไส้ปั้นสิบ)
หน้าเผือก หน้าข้าวโพด หน้าต้นหอม
เป็นขนมเก่าแก่ของชาวมอญ ปัจจุบันเหลือที่ชุมชนมอญตำบลเกาะเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรีเพียงแห่งเดียว ใช้ข้าวเหนียวดิบแช่น้ำจนชุ่มมาละเลงในเบ้าขนมครก ไส้เป็นมะพร้าวทึนทึกขูด น้ำตาลทรายและงาคั่ว เคล้าให้เข้ากัน
เป็นขนมครกที่เทแป้งลงในเบ้าให้ติด ๆ กัน และมีหน้าหยอด หลากหลาย เช่น เผือก มัน ฝอยทอง ฯลฯ เวลาสุกจะร่อนออกมา แล้วจึงตัดแบ่งออกรับประทานขนมครกชาววังจะมีความพิเศษแตกต่างจากขนมครกชาวบ้าน คือ เน้นความสวยงาม ไม่มีขอบไหม้เกรียม และทำอย่างประณีต นอกจากมีรสชาติอร่อยแล้วยังต้องงามตาแตกต่างจากขนมชาวบ้านทั่วไป โดยหลังจากตักขนมครกขึ้นจากเบ้าแล้วจะมีการตัดริมขอบที่ไหม้เกรียมด้วยกรรไกรทิ้งให้หมดให้เหลือเฉพาะส่วนนิ่ม ๆ
ขนมครกที่ทำจากข้าวโม่ผสมแป้งแต่ไม่มีหน้าหยอด
เป็นขนมครกสมัยปัจจุบันที่มีการประยุกต์สูตรโดยการเพิ่มส่วนผสมลงในแป้ง เช่น
บั๊ญข็อต

บั๊ญข็อต(เวียดนาม:bánh khọt) เป็นขนมครกแบบเวียดนาม ตัวแป้งทำจากแป้งข้าวเจ้าผสมกับกะทิส่วนหน้าเป็นกุ้ง หมู หรือถั่ว การปรุงเริ่มจากหยอดแป้งขนมครกลงในเบ้า ใส่หน้า ปิดฝา พอสุกแล้ว แคะออกไปทอดให้กรอบ เวลารับประทาน ห่อด้วยผักสดแล้วราดน้ำจิ้ม
ทาโกยากิ

ทาโกยากิ(ญี่ปุ่น:たこ焼き หรือ 蛸焼;โรมาจิ:takoyaki;ทับศัพท์:หมึกทอดหรือย่าง) เป็นชื่ออาหารญี่ปุ่นอย่างหนึ่ง โดยเป็นเกี๊ยวทรงกลม ทำจากแป้ง น้ำ นม และไข่ผสมกัน หรือที่เรียกรวมกันในภาษาอังกฤษว่า "แบตเทอร์" (batter) ใส่ไส้เป็นหมึกตัวเล็กทั้งตัวหรือหั่นเต๋า,เท็มปูระขูดหรือที่เรียกว่า "เท็งกาซุ",ขิงดองหรือที่เรียกว่า "เบนิโชงะ" หรือหัวหอมเขียวแล้วทำให้สุกโดยทอดหรือปิ้งในกระทะหลุมอย่างกระทะขนมครกปัจจุบัน มักราดซอสทาโกยากิ และมายองเนสแล้วโรยสาหร่ายเขียวที่เรียก "อาโอโนริ" กับปลาทูขอดทอดแห้งหรือที่เรียกว่า "คัตสึโอบูชิ" ด้วย
พ่อค้าอาหารริมถนนชาวญี่ปุ่นชื่อ เอ็นโด โทเมกิจิ (遠藤留吉, Endō Tomekichi) คิดค้นทาโกยากิขึ้นใน พ.ศ. 2478 โดยดัดแปลงมาจากอาหารชื่อ "อากาชิยากิ" (明石焼き, Akashiyaki) แล้ววางขายในโอซากะแรกเริ่ม ทาโกยากิได้รับความนิยมเป็นอันมากในคันไซแล้วแพร่ไปคันโตก่อนจะไปสู่ท้องที่อื่น ๆ ตามลำดับ บัดนี้ ยังเป็นที่นิยมภายนอกประเทศญี่ปุ่นด้วย สำหรับในญี่ปุ่นเอง เดิมทาโกยากิมีขายทั่วไปตามรถเข็นริมถนน ที่เรียก "ยาไต" ปัจจุบันมีวางขายในภัตตาคาร ห้างสรรพสินค้า และร้านซื้อสะดวกยี่สิบสี่ชั่วโมงด้วย นอกจากนี้ ญี่ปุ่นยังผลิตทาโกยากิแช่แข็งส่งออกไปขายนอกประเทศเป็นอันมาก และทาโกยากิกลายเป็นอาหารประจำถิ่นโอซากะและคันไซ
คำว่า "ยากิ" นั้นมาจาก คำ "ยากุ" (ญี่ปุ่น:焼く;โรมาจิ:yaku) หมายถึง ทอด ย่าง หรือปิ้ง และเป็นคำประกอบชื่ออาหารอีกหลายชนิดของญี่ปุ่น เช่นเท็ปปังยากิ,ยากิโตริ,เทริยากิและสุกี้ยากี้
สำหรับกระทะหลุมอันมีไว้ทอดหรือปิ้งทาโกยากินั้น ภาษาญี่ปุ่นเรียก "ทาโกยากิกิ" (ญี่ปุ่น:たこ焼き器;โรมาจิ:takoyaki-ki) หรือ "ทาโกยากินาเบะ" (ญี่ปุ่น:たこ焼き鍋;โรมาจิ:takoyaki-nabe) ทำจากเหล็กหล่อ(cast iron) ลักษณะเป็นหลุมกลม ๆ เล็ก ๆ ใช้หยอดทาโกยากิลงไปเมื่อกระทะร้อนได้ที่แล้ว แต่บางที เครื่องทำทาโกยากิที่ต่อกับแก๊สหุงต้มก็นิยมใช้ในเทศกาลต่าง ๆ และเครื่องใช้ไฟฟ้าลักษณะอย่างเตาก็นิยมใช้ทำทาโกยากิในครัวเรือน
บั๊ญกัน

บั๊ญกัน(เวียดนาม:bánh căn) เป็นขนมครกแบบเวียดนาม ตัวแป้งหนากว่าบั๊ญข็อตเป็นขนมครกแบบดั้งเดิมในเวียดนามภาคกลางโดยได้รับอิทธิพลจากอาหารของชาวจาม นิยมแต่งหน้าด้วยไข่นกกระทาตอกใส่ทั้งฟองหรือไข่ที่ตีให้เข้ากันแล้ว โรยหน้าด้วยหอมซอย เวลารับประทานนำบั๊ญกันห่อด้วยผักสด ใส่มะม่วงดิบซอยแตงกวาซอย ราดน้ำจิ้ม น้ำจิ้มมีหลายแบบ เช่นแบบน้ำปลาหวาน แบบน้ำกะปิ แบบถั่วลิสงบด
อัจฉรา รอดศาสตรา

อัจฉรา รอดศาสตรา(เกิด 24 ตุลาคม พ.ศ. 2504) ชื่อเล่นเหน่งเป็นอดีตนักแสดงชาวไทย
อัจฉราเกิดที่โรงพยาบาลราชวิถีกรุงเทพมหานครมีบิดาชื่อ ส.อ.ประเทือง และมารดาชื่อ อรุณ มีพี่น้อง 6 คนโดยเธอเป็นคนที่ 2 สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนกองทัพบกอุปถัมภ์ สื่อสารสงเคราะห์ และเรียนวิชาการบ้านการเรือนควบคู่กับภาษาอังกฤษ เข้าสู่วงการโทรทัศน์โดยคุณขอใจ ฤทัยประชาได้พบเธอในกองถ่ายภาพยนตร์เรื่องแม่ดอกกัญชาจึงได้พาไปรู้จักกับคุณพยุง พึ่งศิลป์ และเริ่มแสดงละครเรื่องแรกของเธอให้กับค่ายรัชฟิล์มทีวีทางช่อง 5 เริ่มจากละครเรื่องฟากสวนสีชมพูคู่กับ สมเจตน์ เจนสุข ต่อด้วยเรื่องเงาไม้กับพระเอกคนเดียวกัน จากนั้นจึงมีผลงานละครต่อมาพักใหญ่ ที่สร้างชื่อเสียงอีกเรื่องคือดาวเรืองคู่กับวิฑูรย์ กรุณา
อีกทั้งเธอยังมีผลงานทางภาพยนตร์ โดยเริ่มจากร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่องแม่ดอกกัญชาของดอกดิน กัญญามาลย์ โดยรับบทเป็นเพื่อนกลุ่มของนางเอกที่รับบทโดยมยุรา ธนะบุตรต่อมารับบทเป็นนางรอง เล่นร่วมกับวิฑูรย์ กรุณาและอำภา ภูษิตในเรื่องนี่หรือความรักมีผลงานทางภาพยนตร์เพียงไม่กี่เรื่อง ซึ่งมักจะเป็นภาพยนตร์ชีวิตและตลก โดยหนังตลกที่เด่นๆ ของเธอคือเรื่องมนต์รักขนมครกคู่กับเด่น ดอกประดู่
มีบุตรกับสามีคนก่อนสามคน คนโตเป็นบุตรสาวชื่อ แก้ม (เสียชีวิตแล้ว) ส่วนบุตรคนกลางและคนรองเป็นบุตรชายชื่อ เก้า, กัน
ปัจจุบันได้ออกจากวงการไปแต่งงานและทำร้านอาหารที่สหรัฐอเมริกาแต่ใน พ.ศ. 2559 อัจฉราได้กลับมามีผลงานการแสดงอีกครั้งในฐานะนักแสดงรับเชิญในละครเรื่องเจ้าจอมโดยรับบทเป็นนวล
ทั้งหมดออกอากาศทาง ททบ.5
ชายฝั่ง

ชายฝั่งคือแนวชายทะเลขึ้นไปบนบกจนถึงบริเวณที่มีลักษณะภูมิประเทศเปลี่ยนแปลงอย่างเด่นชัด มักมีลักษณะโค้งและเว้าแตกต่างกันออกไป บ้างก็เป็นหน้าผาหินสูงชัน และบางแห่งก็เป็นชายหาดระดับต่ำที่แผ่ขยายออกไปกว้างขวางแทรกสลับอยู่ระหว่างภูเขาและโขดหิน แรงที่ทำให้เกิดรูปร่างของชายฝั่งแบบต่าง ๆ เกิดจากแรงจากกระแสคลื่นและลมในทะเลที่ก่อให้เกิดขบวนการกัดกร่อน พัดพาและสะสมตัวของตะกอนเศษหินและแร่ที่เกิดจากขบวนการภายในโลกที่ทำให้เปลือกโลกเกิดการยกตัวหรือจมตัว
ตัวการสำคัญที่ทำให้เกิดการกัดกร่อนชายฝั่งก็คือ การกระทำของคลื่น (Wave activity) แรงปะทะของคลื่นอาจรุนแรงมากกว่าแรงขับเคลื่อนของน้ำในมหาสมุทรมาก และเมื่อคลื่นเข้าปะทะชายฝั่งอาจพัดพาเอากรวดขนาดใหญ่มาด้วย ทำให้ชายฝั่งบริเวณนั้นพังทลายหรือเปลี่ยนรูปร่างไปได้ การผุพังดังกล่าวมักเกิดควบคู่ไปกับการผุพังทางเคมี การผุพังทางเคมีจะช่วยทำให้รอยแตกนั้นขยายใหญ่ขึ้นเมื่อถูกคลื่นปะทะอยู่เป็นเวลานาน ๆ จากรอยแตกกลายเป็นโพรงขนาดเล็ก (sea notch) และกลายเป็นถ้ำ (sea cave) ในที่สุดชายหาดบางแห่งที่มีหน้าผาเป็นแหลมยื่น จะถูกคลื่นกัดเซาะจนเกิดเป็นโพรงทะลุไปยังอีกด้านหนึ่งของแหลม เหลือให้เห็นเพียงส่วนบนที่ยังต่ออยู่ระหว่างแผ่นดินกับแหลมที่ยื่นออกไป เรียกลักษณะของผาทะเลนี้ว่าโค้งทะเล (sea arches) เมื่อการกัดเซาะยังเกิดต่อไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งส่วนต่อดังกล่าวถูกกัดเซาะไปหมดจะทำให้ส่วนที่ยื่น ถูกตัดขาดจากแผ่นดินเรียกว่าโขดทะเล (sea stack)
ขนมเบื้อง

ขนมเบื้องเป็นขนมไทยที่มีมาตั้งแต่สมัยโบราณ เชื่อว่ามีมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย มีลักษณะเป็นแผ่นแป้ง ส่วนผสมหลัก คือแป้งข้าวเจ้าไข่แดงน้ำปูนใสและน้ำตาลปี๊บ มีไส้รสต่าง ๆ มีหลักฐานกล่าวถึงในคำให้การขุนหลวงหาวัดว่า "บ้านหม้อปั้นหม้อข้าวหม้อแกงใหญ่เล็ก และกระทะเตาขนมครกขนมเบื้อง" 
ขนมเบื้องมีหลายแบบ
ในสมัยพุทธกาลน่าจะมีการทำขนมเบื้องแล้ว เพราะในหนังสือ "ธรรมบทเผด็จ" กล่าวถึงเศรษฐีโกสิยะซึ่งเป็นคนตระหนี่อยากกินขนมเบื้อง จึงให้ภรรยาขึ้นไปทำขนมเบื้องบนปราสาทชั้นเจ็ดเพื่อจะได้ไม่ต้องแบ่งให้ใครพระพุทธเจ้าจึงให้พระโมคคัลลานะไปขอรับบิณฑบาตรขนมเบื้อง เศรษฐีให้ทอดขนมชื้นเล็ก ๆ ถวาย แต่ทุกครั้งที่ละเลงแป้ง แป้งจะฟูขึ้นเต็มกระทะ เมื่อเสียดายให้ทำใหม่ก็เป็นแบบเดิมทุกครั้ง สุดท้ายเศรษฐีจึงละความพยายาม ยอมถวายขนมเบื้องไป พระโมคคัลลานะจึงเทศน์เรื่องโทษของความตระหนี่ เศรษฐีและภรรยาได้บรรลุธรรมทั้งคู่ และเปลี่ยนมาเป็นคนใจบุญ
ในพระราชนิพนธ์ 12 เดือนของรัชกาลที่ 5กล่าวถึงพิธีในเดือนอ้ายว่า
การละเลงขนมเบื้องให้สวยงามในสมัยโบราณถือเป็นคุณสมบัติอย่างหนึ่งของกุลสตรี ดังที่ปรากฏในเรื่องขุนช้างขุนแผนที่นางศรีมาลาและนางสร้อยฟ้าละเลงขนมเบื้องเปรียบเทียบฝีมือกัน และยังมีคำพังเพยกล่าวถึงคนช่างติ คนดีแต่พูดว่า "อย่าละเลงขนมเบื้องด้วยปาก"
วัดบำรุงธรรมราษฏร์ศรัทธาราม

วัดบำรุงธรรมราษฏร์ศรัทธารามเป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกายตั้งอยู่ในตำบลบางปะกงอำเภอบางปะกงจังหวัดฉะเชิงเทราปัจจุบันมีพระครูอภัยประชาธรรม (ประทุม อภโย) เป็นเจ้าอาวาส
วัดบำรุงธรรมราษฏร์ศรัทธาราม หรือวัดล่างตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2443 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2500มีหลวงพ่อคงเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก หลวงพ่อคงนี้มีวิชาอาคมแก่กล้า ท่านเป็นลูกจีนนอก บิดามารดามาจากเมืองจีนโพ้นทะเล ในวัยหนุ่มมีความสนใจในวิชาอาคม ต่อมาท่านได้สร้างวัดที่บ้านบางปะกงล่างบนที่ดินมรดกของท่าน และเป็นเจ้าอาวาสรูปแรกของวัดนี้ และให้ชื่อวัดว่าวัดคลองยายเม้ยแต่ชาวบ้านจะเรียกกันว่า "วัดล่าง"
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่อุโบสถที่สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2500 ที่ด้านนอกและด้านในเป็นสีขาวมุก กำแพงเป็นรูปธรรมจักรล้อมรอบอุโบสถ ปัจจุบันมีหลวงพ่อคงเป็นพระศักดิ์สิทธิ์ ตั้งอยู่ในวิหารบูรพาจารย์ ประชาชนมักมาบนบานของหายแล้วจะได้คืนทุกราย สิ่งของแก้บนของหลวงพ่อคง คือ กล้วยน้ำว้า และขนมครก
วัดแก่นจันทน์เจริญ

วัดแก่นจันทน์เจริญเป็นวัดพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย  ตั้งอยู่  เลขที่ 17  หมู่ที่ 4  ตำบลบางพรม  อำเภอบางคนที  จังหวัดสมุทรสงคราม  75120
วัดแก่นจันทน์เจริญ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย  ภาค 15 ตั้งอยู่เลขที่ 17  หมู่ที่ 4  ตำบลบางพรม  อำเภอบางคนที  จังหวัดสมุทรสงคราม  สถานที่สร้างวัดเดิมเป็นที่ดินของพระยาดาราและคุณหญิงปิ่น  ท่านทั้งสองได้ถวายที่ดินไว้ 6ไร่ 3 งาน 50 ตาราวา  ได้ถวายให้เจ้าอาวาสวัดบางพลับสร้างวัดให้ด้วย เมื่อ พ.ศ. 2350
มีพระสงฆ์มาอยู่รูปแรกคือพระอธิการแสง  พระอธิการทอง หลังจากนั้นวัดก็อยู่ในสภาพทรุดโทรม จนถึง พ.ศ. 2458 กำนันสด พร้อมคณะกรรมการได้ไปนิมนต์ หลวงปู่โห้มาเป็นเจ้าอาวาส ท่านได้สร้างและบูรณะปฏิสังขรณ์วัดแก่นจันทน์เจริญให้มีความเจริญขึ้นมาเป็นลำดับ
อุโบสถ์หลังเก่าเป็นโบสถ์มหาอุดเป็นโบสถ์ที่ไม่มีประตูหลัง ประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยสมัยอยุธยา ปัจจุบันเป็นโบสถ์จตุมุข ประดิษฐานพระพุทธชินราช  และมีพระบรมสาทิสลักษณ์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 1-9 มีวัดเดียวในจังหวัดสมุทรสงคราม  ปัจจุบันวัดมีที่ดิน ทั้งหมด 24 ไร่
Kabiskopan Mont-Laurier

Kabiskopan Mont-Laurier(Latin:Dioecesis Montis Laurei) yaikukabiskopanKatulik Romasing ngelingkupi bagean saka ProvinsiQuebec. Ing 1 Juni 2020, Paus Fransiskus nyawijike kabiskopan ikiin persona episcopikaro nunjukBiskop Saint-Jérôme,Raymond Poisondadi biskop kabiskopan kasebut.
Mont phet htok

Mont phet htok(Burma:မုန့်ဖက်ထုပ်;diucapaké[mo̰ʊɴ pʰɛʔ tʰoʊʔ]), uga dikenal minangkahtapana htok(basaBurma:ဌာပနာထုပ်) Ing Upper Myanmar ), iku cemilan Burmese tradisional utawaMont.
Makanan penutup sing padha ing wilayah kasebut kalebu Vietnambánh phu thêlan Cinazongzi.Piring kasebut yaiku pangsit sega piramida sing diiseni daging klapa, sing dimasak nganggo gula utawajaggery, banjur dikukus ing godhong gedhang.
Kastil Mont Saint Michael

Mount Saint Michaelpunika satunggalingkastilingkang wonten ingpulau pasang berbatuingNormandi, kirang langkung 1kilomètersaking pasisirlorPrancismliginipun wonten ingKali Couesnoncaket kaliyanAvranches. Warga Mount Saint Michael dipunwastaniMontois.
Kastil Mount Saint Michael punika kaubungaken kaliyan daratan utami  kanthikretegalami ingkang tipis. Nalikatoyasagara nembépasang, kreteg punika katutup lan saged kabikak malih manawi toya sagara sampun andhap. Awit saking punika kastil Mont Saint Michael punika dipunwastaniPulo Pasang. Nalikataun1879,kretegsakinglemahalami punika dipunyasa minangka akses utama. Sadèrèngipun pambangunan kapisam ingabadkaping 8,Pulopunika dipunparingi namaMont Tombe. Miturut legenda, malaékat medal dhatengbiskop Avranches,Saint Aubert. Kala punikamalaékatparing dhawuh supados yasagréjaing pulo mau.
Mont lone yay baw

Mont lone yay baw(Burma:မုန့်လုံးရေပေါ်;diucapaké[mo̰ʊɴlóʊɴjèbɔ̀]; uga diejamont lone yay paw) minangkapanganancucimuluttradisional Burma sing umume digandhengake karo musim Thingyan .
Panganan panganan cuci mulut kalebu bola beras rebus bunder sing digawe sakaglepung ketan, diiseni potonganjaggeryutawagula aren, lan dihiasi nganggo serutan klapa sing seger.
Makanan penutup sing padha ing wilayah kasebut kalebu onde-onde Malaysia,kleponIndonesia, Thaibua loi, lantangyuanTionghoa.
Kabiskopan Agung Gatineau

Kabiskopan Agung Gatineau(Latin:Archidioecesis Gatinensis) sing ana ing provinsi Quebec.Provinsi grejawinengeliputi kabiskopan-kabiskopan suffraganAmos,Mont-LaurierlanRouyn-Noranda. Kabiskopan kasebut saiki dipimpin dening Biskop AgungPaul-André Durocher.
Koordhinat:45°26′09″N75°44′02″W﻿ / ﻿45.4358°N 75.7338°W﻿ /45.4358; -75.7338
몬 (음식)

몬(버마어:မုန့်)은미얀마 요리에서쌀가루나밀가루등으로 만든먹거리·주전부리를 일컫는 말이다.빵이나떡,국수부터 달콤한간식에 이르기까지 다양한 음식이 "몬"으로 불린다.
Lin Fengmian

Lin Fengmian(Hanzi:林風眠; 22 November 1900 – 12 Agustus 1991), awalnyaLin Fengming(林凤鸣), adalah seorang pelukis Tiongkok dan dianggap sebagai peloporlukisan Tiongkokmodern untuk memadukan gaya Tiongkok dan Barat, ia adalah salah satu dari pelukis Cina paling awal untuk belajar di Eropa.Dia juga seorang inovator penting di bidang pendidikan seni Tiongkok. Dia adalah salah satu pelopor seni modern Tiongkok, yang mendapat gelar "The Four Great Academy Presidents".
按命名人缩写排列的植物命名人列表

本列表包括1992年由Brummitt & Powella根据植物拉丁种名中引证的植物学家名称缩写编辑的，由英国皇家植物园出版的，为植物新科、属、种的命名人缩写，是国际植物命名法规的Rec. 46A Note 1（页面存档备份，存于互联网档案馆） 推荐使用的，这个列表由IPNI（页面存档备份，存于互联网档案馆） 不断更新补充。
植物命名人缩写根据其姓的长短，有时是用缩写，有时是用全称，全称则不加缩写点，为了区别同姓的有时要再加名的缩写首字母，通常加在植物拉丁科、属、种名的后面，不用斜体。
Linie svatého Michaela

Linie svatého Michaela, známá také jakoMeč svatého Michaela,je předpokládanápseudovědeckáley liniespojující kláštery a další posvátná místa zasvěcenáarchandělu MichaelovivEvropěaIzraeli. Místa v linii se téměř všechna nacházejí na významných vrcholcích kopců a patří k nimSkellig Michael,St. Michael's Mount,Mont-Saint-Michel,Sacra di San Michele,Santuario di San Michele Arcangelo, klášter archanděla Michaela v Panormitis aklášter Panny Marie Karmelské; ačkoli posledně jmenovaný není výslovně zasvěcen svatému Michaelovi, nachází se na pohoříKarmel, které je s archandělem spojené prostřednictvím biblického příběhu oElijášoviaBaalovýchprorocích.
Existují tvrzení, že linie dokonale odpovídá západu Slunce v denletního slunovratunaseverní polokouli,ale mapy východů a západů Slunce však ukazují, že to není pravda.
Termín Linie svatého Michaela se používá také pro označení podobného zarovnání vrcholů kopců spojených s archandělem v jihozápadníAnglii, včetně Hory svatého Michaela, kostela svatého Michaela (Brentor), Creech St Michael, Burrow Mump (známého také jako Čtvrť svatého Michaela) a Glastonbury Tor.Tuto kratší linii poprvé určilJohn Mitchellv roce 1969 a následně prohlásil, že je podpořena měřením pomocívirgule.
Stejně jako u jiných ley linií, žádné vědecké důkazy nenaznačují, že zarovnání staveb do linie bylo plánované a úmyslné, takže tvrzení je pseudovědecké. Přesto se běžně tvrzení o linii na těchto místech uvádí. Fyzik Luca Amendola poznamenal, že odchylka těchto míst odloxodromy, která je údajně spojuje, se pohybuje mezi 14 a 42 km.
Podle legendy představuje posvátná čára svatého Michaela ránu, kterou světec zasadilďáblu, když ho podlepříběhu o pádu Satanasvrhl dopekla.
Uvádí se také, že je to připomínka svatého Michaela, že věřící mají být spravedliví a kráčet po přímé cestě.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuSaint Michael's linena anglické Wikipedii.
Mistrovství světa v rallye 2016

Mistrovství světa v rallye2016byl 44. ročník série závodů mistrovství světa vrallye. Soutěž měla celkem 13 podniků, které se konaly v Evropě, Severní a Jižní Americe a Austrálii. Titul obhajoval FrancouzSébastien Ogiermezi piloty,Julien Ingrassiamezi navigátory aVolkswagen Motorsportmezi týmy.
Mistrovství světa v rallye 2014

Mistrovství světa v rallye2014byl 42. ročník série závodů mistrovství světa vrallye. Soutěž měla celkem 13 podniků, které se konaly v Evropě, Severní a Jižní Americe a Austrálii. Titul obhajoval FrancouzSébastien Ogiermezi piloty,Julien Ingrassiamezi navigátory aVolkswagen Motorsportmezi týmy.
Formule 1 v roce 2012

V pořadí 63. ročníkMistrovství světa jezdcůFormule 1a 55. ročníkPoháru konstruktérů. Ročník zahájil18. březnaprvní závod na okruhu vAustráliea skončil25. listopaduna okruhu vBrazílii.
Jediným poskytovatelem pneumatik pro sezónu 2012 byloPirelli.
Za umístění v závodě získává body prvních 10 jezdců v cíli. Body jsou rozděleny takto:
V případě rovnosti bodů rozhoduje vyšší počet umístění na 1., 2., 3. a dalších místech až do chvíle, kdy lze o pořadí rozhodnout. Konečné rozhodnutí náležíFIA.
V případě rovnosti bodů rozhoduje pravidlo "nejlepších umístění", tj. výše v celkovém pořadí se umístí jezdec, který má více prvních míst. Pokud je počet shodný, porovnává se počet druhých míst, třetích míst atd. Konečné rozhodnutí vydává FIA.
Zlatý pohár CONCACAF 2019

Zlatý pohár CONCACAF 2019byl 15. turnajem Zlatého poháru CONCACAF a 25. kontinentálním mistrovstvím zemí sdružených fotbalovou asociacíCONCACAFa byl pořádán od 15. června do 7. července 2019 vUSA,KostariceaJamajce. Titul obhajovalnárodní tým Spojených států, který porazil ve finálevýběr Jamajky2:1.
Vítězný tým turnaje měl hrát proti vítězi Zlatého poháru CONCACAF 2017 (Spojené státy americké) o Pohár CONCACAF 2019 a zároveň o místo na Konfederačním poháru FIFA 2021. Vzhledem k tomu, že FIFA zrušila od roku 2018 Konfederační pohár kvůli navýšení počtu týmů na Mistrovství světa a kvůli novému rozšířenému Mistrovství světa klubů, vítězství na turnaji poprvé neznamená postup do žádného dalšího turnaje.
Dle rozhodnutí CONCACAF z února 2018 poprvé startovalo na závěrečném turnaji 16 týmů.
Vítězem se stal týmMexika, který ve finále porazil obhájce z USA.
Kvalifikační systém doznal pro ročník 2019 změn a také skončilo rozdělování na středoamerickou a karibskou zónu. Mezi 16 týmů hlavního turnaje se 6 kvalifikovalo napřímo jako země, které se zúčastnily "Hexagonalu" – poslední, páté fázekvalifikace na Mistrovství světa ve fotbale 2018. Zbylých 10 míst bylo připraveno pro týmy, které si účast vybojovaly vLize národů CONCACAF.
Účast na hlavním turnaji si vybojovaly tyto týmy:
V březnu 2018 CONCACAF potvrdil, že se zápasy odehrají i ve střední Americe a v Karibiku, což bude pro tento region znamenat první zápasy Zlatého poháru v historii. Všechny dosavadní ročníky se odehrály v USA, Kanadě nebo Mexiku.
V květnu 2018 potvrdil CONCACAF 15 stadiónů, na kterých se odehrají zápasy Zlatého poháru.Pro finále byl 27. září 2018 vybrán stadiónSoldier FieldvChicagu.
26. listopadu 2018 oznámil CONCACAF, že se v Kostarice odehrají dva zápasy základní skupiny B dne 16. června 2019. Místem konání bude stadiónEstadio Nacional de Costa RicavSan José.
Dne 2. dubna 2019 oznámil CONCACAF, že i Jamajka bude hostit dva zápasy, a to ze základní skupiny C dne 17. června 2019. Odehrají se na stadiónuIndependence ParkvKingstonu.
CONCACAF oznámil dne 31. srpna 2018, že nejlepší 4 týmy zCONCACAF Ranking Indexk září 2018 budou nasazené do skupinové fáze finálového turnaje.
Skupiny a celý program zápasů byl odhalen a představen 10. dubna 2019 vLos Angeles.
Všechny časy začátků zápasů jsou uvedeny ve středoevropském letním čase (UTC+2).
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článku2019 CONCACAF Gold Cupna anglické Wikipedii.
Seznam světového dědictví v Latinské Americe a Karibiku, M–V

Toto jeseznamSvětového kulturního a přírodního dědictvíUNESCOv Latinské Americe a Karibiku.
Pro obsáhlost je Seznam světového kulturního a přírodního dědictví vLatinské AmericeaKaribikurozdělen do dvou částí seřazených abecedně podle států, které zařazení lokality do Seznamu navrhly.
U každé položky je uveden český název, oficiální anglický název dle seznamu UNESCO, stručná charakteristika a odkaz na základní zdůvodnění zápisu dle UNESCO. Číslo v odkazu je současně číslo, pod kterým je lokalita vedena v Seznamu. Položky seznamu u jednotlivých zemí jsou řazeny podle roku zápisu do Seznamu. Tato část obsahuje státyod Mexika po Venezuelu. Následující přehled památek je aktuální k datu31. 7. 2024.
Pico de Bugarach

Elpico de Bugarach(enoccitano:puèg de Burgarag) es lacumbremás alta (1230 m) de la región montañosa deCorbièresen elMediodía francés.
La parte occidental de la montaña está ubicada en el territorio de lacomunadeBugarach. La parte oriental está en el territorio deCamps-sur-l'Agly. En su base se encuentra la pequeña localidad deBugarachy en su pendiente sur lafuentedelrío Agly. Su pico está aislado y no está integrado a unacadena montañosasalvo por el sur.
Con 1230 m es la montaña más elevada delmacizo de Corbières. Desde su cumbre se puede apreciar un panorama que abarca desde los Pirineos hasta laMontaña Negray desde elmar Mediterráneohasta elvalledelrío Aude.
Lageologíadel pico de Bugarach es notable ya que su parte superior es uncabalgamientode laplaca ibéricay es más antigua que las inferiores. Debido a esta característica se la ha descripto como una «montaña dada vuelta».​
No es difícil ascender hasta su cumbre. El sendero clásico, conocido como «voie de la fenêtre» (vía de la ventana) debido a un gran agujero en un precipicio, asciende por el lado sur. Existe una ruta más fácil, la Norte, conocida como «col de Linas» (cuello de Linas).​
Debido a la inusual geología de la montaña, un gran número de seguidores de laNew Agecreen que allí viven alienígenas dentro de una nave espacial. Varios de estos grupos se encontraban entre los que aseguraron que al final de lacuenta largadelcalendario maya, el 21 de diciembre de 2012, se produciría elfin del mundo(Fenómeno de 2012) y que los extraterrestres que supuestamente viven dentro de la montaña emergerían para salvarlos.​​
Como resultado de estas creencias, varias personas se establecieron en las cercanías de la montaña. Una estimación del diario inglésThe Independentprevió en marzo de 2012 que más de cien mil personas planeaban viajar a los alrededores a medida que se acercaba la supuesta fecha apocalíptica.​ El mayor de los pueblos cercanos, Bugarach, recibió más de veinte mil visitantes entre enero y julio de 2011, un incremento importante respecto de los años anteriores.​ Un comité parlamentario francés expresó su preocupación acerca de la posible existencia de grupos que planeasen unsuicidio colectivou otros eventos significativos.​
5 de octubre

El5 de octubrees el 278.º (ducentésimo septuagésimo octavo)díadelaño—el 279.º (ducentésimo septuagésimo noveno) en losaños bisiestos— en elcalendario gregoriano. Quedan 87 días para finalizar el año.
Por países(Por orden alfabético)
Por países(Por orden alfabético)
Serabi

Leserabi, également appelésurabi,srabi, également connu enThaïlandesous le nom dekhanom khrok, est unecrêpeindonésiennefabriquée à partir defarine de rizavec dulait de cocoou de lanoix de cocorâpée comme émulsifiant. La plupart desserabitraditionnels ont un goût sucré, car la crêpe est généralement consommée avec dukincaou un sirop desucre de cocoépais de couleur brun doré. Cependant, il existe également une autre version salée qui utilise des garnitures oncom. Les différentes provinces de divers pays asiatiques ont leurs propres recettes de serabi correspondant aux goûts locaux.
Leserabiest un gâteau traditionnel qui semble être originaire deJava, enIndonésie.
Lin Huiyin

Lin Huiyin(enchinois:林徽因, born 林徽音;pinyin:Lín Huīyīn), connue également sous le nom de Phyllis Lin Lin ou Whei-yin, née le10 juin 1904et morte le1avril 1955, est unearchitecte, uneenseignanteen architecture, et unefemme de lettreschinoiseL'artiste américaineMaya Linest sa nièce.
Lin est née àHangzhou. Elle a la chance de recevoir une éducation approfondie, en raison de l’aisance de sa famille. Elle est en mesure également de voyager avec son père. Elle prolonge ses études enAngleterreet auxÉtats-Unis. Elle fait la connaissance àLondresdu  poète chinoisXu Zhimo. Elle se consacre déjà à l’écriture : vers libre ou prose. En 1924, elle est inscrite à l'université de Pennsylvanie, où elle travaille également comme assistante à temps partiel dans le département d'architecture. Elle effectue ces études avec son futur mari, Lin Liang Sicheng, qu’elle connaît depuis l’enfance. Ne pouvant étudier à l'École d'architecture, non admise en tant que femme, elle s’inscrit donc à l'École des Beaux-Arts.
De retour en Chine, elle se consacre à la formation en architecture, jouant un rôle de pionnière en la matière. Elle enseigne à l’université du Nord-Estpuis à l’université QinghuadePékin. Elle s’implique profondément dans l’histoire de l’architecture traditionnelle chinoise. Plus anecdotiquement, elle est la première femme en Chine à monter sur le toit duTemple du Ciel, pour l’étudier. Elle est également, avec son mari, une pionnière de l’architecture moderne dans son pays natal, concevant notamment le logement des étudiantes à l’université de Pékin, un édifice remarquable par sa rationalité, sa composition volumétrique et ses façades épurées.
À la suite de l’invasion japonaise de la Mandchourieen 1931, puis à l’arrivée des japonais aux portes de Pékin en 1937, Lin Huiyin et son mari coupent court à leur avenir prometteur dans les travaux de restauration des sites du patrimoine culturel de Pékin, abandonnent leur résidence de la cour à Pékin et choisissent l’exode, avec leurs enfants, dans les villes deTianjin,Kunming, et enfin Lizhuang en 1940. En 1949, Lin Huiyin redevient professeur d'architecture à l'université de Tsinghua. Elle est  impliquée dans la conception dudrapeau national chinois, l'emblème national de laRépublique populaire de Chine, et dumonument aux Héros du Peuplesitué sur laplace Tiananmen. Elle meurt en 1955 de latuberculose.
Tournoi de tennis de Rouen (WTA 2024)

L'édition2024dutournoi detennisdeRouense déroule du 15 au21 avril, surterre battueen intérieur. Ce tournoi est classé pour la1fois en catégorieWTA 250.
Après l'invasion de l'Ukraine par la Russiefin février 2022, les instances dirigeantes internationales du tennis autorisent les joueuses deRussieet deBiélorussieà participer aux tournois, mais pas sous le drapeau de leur pays, jusqu'à nouvel ordre.
En simple, l'américaineSloane Stephensremporte le 8titrede sa carrière en battant en finale la PolonaiseMagda Linette.
La paireTímea Babos/Irina Khromachevaremporte le double.
Source:(en)Tableaux officiels de laWTA:simple—double—qualifications[PDF].
Kobe

Kobe(神戸市,Kōbe-shi,avec 神戸 (Kōbe) signifantlitt.« porte des esprits (ou des dieux) »), également orthographiéKobé, est la capitale ainsi que la plus grandevillede lapréfecture de Hyōgo, située sur l'île deHonshūproche d'Osaka.
La ville est située en bordure de lamer intérieure de Seto. Sonportest l'un des plus grands duJaponet fait partie duKeihanshin.
Enavril 2010, la ville de Kobe comptait plus de1,5 milliond'habitants. Trois millions d'habitants peuplent Kobe et sa périphérie (Akashi,Kakogawa, etc.).
Au1avril 2023, sa population était estimée à 1 501 678 habitants, répartis sur une superficie de 557,02km.
Kobe a unclimat subtropical humideavec des étés chauds et humides, et des hivers relativement frais. La température annuelle moyenne est de15,0°C. Les précipitations annuelles moyennes sont de 1 578mm, juin étant le mois le plus humide.
L'importante ville portuaire de Kobe est située dans la préfecture de Hyōgo. Il semble que les terres occupées par l’actuelle Kobe furent habitées dès l’ère Jōmon(10 000 à 300av. J.-C.). La première trace écrite de la présence humaine en ces lieux date de 720 dans leNihon Shoki. LeNihon Shokiest le second ouvrage le plus ancien du Japon. Il fait mention de la présence du sanctuaireIkuta-jinja. Ce dernier, qui existe encore aujourd’hui, aurait été fondé en l’an 210 par l'impératriceJingū. Le sanctuaire exerça alors une importante influence et favorisa les relations commerciales.
Les archives portuaires de Kobe montrent qu'auXVsièclele trafic maritime dans lamer intérieure de Setoest comparable à celui de lamer Baltique.
En 1945, la ville subit desbombardements incendiaires au napalmqui détruisent une grande partie de la ville. Cet épisode sera indirectement repris dans la nouvelle, puis dans le dessin animéLe Tombeau des lucioles.
Le17 janvier 1995, unséismea détruit une grande partie de la ville et officiellement provoqué la mort de 6 437 personnes.
Kobe est connue pour son quartiereuropéenet saviande de bœuf, mais également pour la vue qu'elle offre à ses habitants la nuit, et son atmosphère exotique qu'elle tient de sa nature portuaire.
On y trouve unonsen(un bain thermal) célèbre : Arima-Onsen(有馬温泉).
Kobe est fréquemment associée aux évènements demode. La Collection Kobe, populaire auprès de la gent féminine s'est d'ailleurs exportée dans les autres grandes villes depuis 2002, mais aussi enChine, àShanghai.
On y trouve également :
Le port de Kobe est l'un des principaux points de départ pour les liaisons maritimes avec l'île deKyūshū. La ville est reliée àKitakyūshū, dans lapréfecture de Fukuoka, par des liaisons régulières assurées par la compagnieHankyu Ferry, mais aussi à la ville deMiyazakiavec des allers-retours quotidiens assurés parMiyazaki Car Ferry. La compagnieFerry Sunflowerrelie quant à elle le port d'Ōita.
Depuis 2006, la ville de Kobe est desservie parl'aéroport de Kobe.
(classement par année de naissance)
L'astéroïde(8120) Kobeporte son nom.
Festival du film Asie-Pacifique

LeFestival du film Asie-Pacifiqueest unfestival de cinémaorganisé depuis 1954 par l'« Association des Producteurs de Cinéma d'Asie du Sud-Est », fondée en 1953 parMasaichi NagataetRun Run Shaw.
Il se tient normalement annuellement dans un lieu différent et récompense des films dans diverses catégories. Le grand prix est baptisé « Golden Harvest ».
Le festival fut inauguré en 1954àTokyo,Japonsous le nom deSouth East Asia Film Festival, puis renommé en 1956Asian Film Festivalet enfinAsia-Pacific Film Festivalen 1982.
La première édition fut dominée par le cinéma japonais, qui remporta cinq des principaux prix. La sélection comportait dix-sept films dont cinq japonais (un pour chacun des grands studios :HōrōkideSeiji Hisamatsu,Kusa O Karu Musume(ja)deNobuo Nakagawa,Le Jardin des femmesdeKeisuke Kinoshita,Le Grondement de la montagneetLe Démon doré) et dix-sept documentaires, représentant sept pays oucités-états.
La délégation coréenne envoie cinq films. La délégation philipine fait chou blanc après plusieurs années fastes.
L'Indonésie et la Thaïlande s'étant retirées, seuls six membres (Japon, Hong-Kong, Philippines, Malaisie, Chine libre et Corée) participent à cette édition, qui est la première à être organisée par la Corée (du sud) et le premier événement international organisé par la jeune dictature. Le succès inattendu du film coréen qui remporte le prix entraine une vague d'enthousiasme pour le festival dans le pays.
L'édition rassemble sept nations
La Corée remporte 12 prix.
A la suite de la déconfiture de la Daiei et de l'effacement de son président Nagata, cofondateur du festival, le Japon se retire de l'organisation et n'envoie que des tirages de films.
Le festival se déroule à Séoul mais ne donne pas lieu à une remise de prix. Les officiels hong-kongais, taîwanais et coréens envisagent alors de mettre fin au festival.
Hong Kong remporte six des principaux prix de l'édition.
La Thailande remporte six prix.
10 pays (Philippines, Hongkong, Indonésie, Japon, Corée, Malaisie, Chine libre, Thaïlande, Inde et Singapour) envoient 266 représentants.
La délégation de Chine (libre) remporte sept prix.
La délégation de Chine (libre) remporte neuf prix (meilleur film, meilleure actrice, meilleur scénario, meilleur documentaire (True Frienship), meilleur film scientifique (The Egret), meilleur montage de documentaire (Le Défilé du 10 octobre), meilleur film folklorique (Les Arts populaires chinois), acteur le plus populaire (Chin Han), prix spécial (Xu Feng.
La Corée remporte 3 prix : meilleur second rôle masculin, meilleur espoir et meilleure photographie