davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
ไทยทึ่ง

ไทยทึ่ง WOW! THAILANDเป็นรายการโทรทัศน์ประเภทสารคดีท่องเที่ยว ที่นำเสนอเรื่องราวและสิ่งต่าง ๆ ที่น่าทึ่งจากทั้ง 77 จังหวัดทั่วไทย ผลิตโดยจีเอ็มเอ็มทีวีออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 11.00 - 12.00 น. และนำเสนอไฮไลต์สั้นๆ ในรายการข่าวใหญ่ไทยแลนด์ทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 17.50 - 18.00 น. ทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2561
ไทยทึ่งเดิมเคยออกอากาศในชื่อเมดอินไทยแลนด์ ยกระดับกระชับสยามทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555 จนถึง พ.ศ. 2557 โดยนำเสนอเรื่องราวสาระความรู้เรื่องราวน่าทึ่ง ทั้งอาชีพแปลก ของดีของเด่นประจำจังหวัดทั้ง 77 จังหวัดมาให้ผู้ชมได้รู้ได้เห็นได้ทึ่ง และได้ภาคภูมิใจในความเป็นไทย ทั้งเรื่องศิลปะวัฒนธรรม อาหารการกิน อาชีพแปลก ๆ น่าทึ่งจากภูมิปัญญาชาวบ้าน รวมทั้งออกเดินทางไปตามสถานที่ต่าง ๆ เพื่อรวมเรื่องราวน่าทึ่งทั่วทั้งประเทศไทย ในช่วงที่ออกอากาศมีการเปลี่ยนแปลงพิธีกรเสริมมาแล้วมากมาย โดยที่โน้ต เชิญยิ้มยังคงรับหน้าที่เป็นพิธีกรหลัก
ปัจจุบันรายการได้กลับมาออกอากาศอีกครั้งในชื่อไทยทึ่งทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25โดยยังคงรูปแบบรายการเป็นการนำเสนอเรื่องราวและสิ่งต่าง ๆ ที่น่าทึ่งจากทั้ง 77 จังหวัดทั่วไทย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องแปลก ทั้งคน สัตว์ สิ่งของ หรือเรื่องราวเกี่ยวกับอาชีพที่มาจากภูมิปัญญาคนไทย รวมถึงร้านอาหารเด็ด ๆ ไอเดียแปลก และสถานที่สุดทึ่งทั่วไทย โดยที่พิธีกรจะพาไปชิมกันถึงที่ไม่ว่าจะใกล้หรือไกลแค่ไหน และพาไปชมสถานที่สุดทึ่งทั่วไทยที่ถึงแม้ว่าผู้ชมอาจจะเคยได้ยินชื่อ เคยผ่าน หรือเคยไป แต่ก็อาจไม่รู้ว่าสถานที่นั้น ๆ มีเรื่องราวสุดทึ่งซ่อนอยู่ โดยนำพิธีกรรุ่นใหม่ไฟแรงที่เคยมีประสบการณ์ในรายการประเภทอื่น ๆ มารับหน้าที่ดำเนินรายการ เริ่มวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2561
อาหารข้างถนนในประเทศไทย

อาหารข้างถนนในประเทศไทยมีอาหารหลากหลายประเภททั้งอาหารคาว, ของหวาน, ผลไม้ และเครื่องดื่ม ร้านขายอาหารอาจจะเป็นหาบเร่ หรือรถเข็นขายอาหาร ซึ่งสามารถเห็นได้ทั่วไปในประเทศไทย อาหารข้างถนนในประเทศไทยได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยวเป็นอย่างมาก เนื่องจากสามารถหาอาหารไทยรับประทานได้โดยง่ายในปี พ.ศ. 2561 สำนักข่าวซีเอ็นเอ็นได้จัดอันดับว่ากรุงเทพมหานครเป็นเมืองที่มีอาหารข้างถนนที่ดีที่สุดในโลก
อาจจะมีอาหารไทยบางชนิดที่ไม่สามารถหาซื้อได้จากตลาดในประเทศไทย ซึ่งแม่ค้าหรือพ่อค้าอาจจะเชี่ยวชาญในการทำอาหารเพียงแค่ 1 หรือ 2 จานเท่านั้น โดยทำอาหารแข่งกับร้านอาหารต่าง ๆ บางร้านอาจจะขายอาหารสำหรับนำไปปรุงที่บ้าน หรือบางร้านอาจจะเป็นร้านอาหารตามสั่ง โดยร้านอาหารตามสั่งนั้นจะมีรายการอาหารที่สามารถทำอาหารได้อย่างรวดเร็ว เช่นข้าวผัดกะเพราหมูหรือข้าวผัดคะน้าส่วนแกงในร้านอาหารริมถนน เช่น ปลาดุกผัดเผ็ด
ส่วนอาหารที่ขายในตลาดสดส่วนใหญ่จะเป็นอาหารสำหรับนำไปปรุงที่บ้าน เช่นเดียวกันกับร้านข้างถนน ผู้คนจะซื้อไปรับประทานที่ที่ทำงาน หรือ อาจจะซื้อกลับบ้าน เป็นภาพที่ชินตาหากเห็นผู้คนถือถุงอาหาร ของหวาน หรือผลไม้อยู่เต็มมือ โดยอาหารจะอยู่ในรูปแบบของถุงพลาสติกหรือกล่องโฟมซึ่งจะนำไปรับประทานร่วมกันที่บ้านหรือที่ทำงาน โดยอาหารหลากหลายชนิดมีรสชาติเหมือนการปรุงเองที่บ้าน อาหารข้างถนนจึงเป็นที่ที่ดีสำหรับการหาซื้ออาหารท้องถิ่นที่มีรสชาติที่ดี
ตลาดสดในประเทศไทยจะเป็นตลาดเปิดขนาดใหญ่และร้านค้าแบบตั้งถาวร ผู้ขายจะมีโต๊ะของตนเองไว้บริการ แม้ว่าในบางตลาดจะมีลักษณะคล้ายกับศูนย์อาหารตามห้างสรรพสินค้าหรือซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่ ที่มีร้านอาหารและโต๊ะรวม ศูนย์อาหารและตลาดสดมีร้านอาหารมากมายเหมือนกับร้านอาหารข้างถนน เช่นเดียวกัน จะมีทั้งแบบที่ซื้อสำหรับนำกลับไปปรุง และแบบที่เป็นอาหารตามสั่ง ส่วนตลาดกลางคืนจะเป็นรูปแบบของร้านค้าข้างถนน และร้านค้าชั่วคราว ส่วนใหญ่จะวางขายกันในลานจอดรถขนาดใหญ่ หรือในเทศกาลงานวัดช่วงตอนเย็น เพราะอากาศจะไม่ร้อนเท่าตอนกลางวันและผู้คนกลับจากการทำงานแล้ว
มาสเตอร์เชฟไทยแลนด์ ซีซันที่ 6

มาสเตอร์เชฟไทยแลนด์ซีซัน 6หรือมาสเตอร์เชฟ อาหารไทยเป็นรายการเกมโชว์อาหารของประเทศไทยเป็นฤดูกาลที่ 6 โดยในฤดูกาลนี้มีความพิเศษเนื่องจากเป็นการแข่งขันทำอาหารไทยตลอดทั้งฤดูกาลเปิดรับสมัครผู้เข้าแข่งขันที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป ซึ่งต้องเป็นประชาชนหรือผู้พำนักอยู่ในประเทศไทย ไม่ทำงานเป็นเชฟมืออาชีพหรือไม่เคยเป็นเชฟมืออาชีพมาก่อน และไม่เคยเรียนหลักสูตรการทำอาหารเกิน 3 เดือน หรือ 180 ชั่วโมงเริ่มออกอากาศในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2566 ทางช่อง 7HD
รอบคัดเลือกรอบสุดท้าย ผู้เข้าแข่งขันที่เข้ามาในรอบนี้มีทั้งหมด 30 คน จะแบ่งออกเป็น 4 รอบ ผู้เข้าแข่งขันจะต้องแสดงศักยภาพในการทำอาหารไทยผ่านโจทย์ต่าง ๆ ผู้ที่ทำได้ดีที่สุดจะได้รับผ้ากันเปื้อนเพื่อผ่านเข้ารอบต่อไป ส่วนผู้เข้าแข่งขันอื่นจะต้องแข่งขันกันต่อโดยไม่มีการคัดออกระหว่างการแข่งขัน
ผู้เข้าแข่งขันจะต้องทำอาหาร 1 จานจากวัตถุดิบในกล่องปริศนาและวัตถุดิบเสริมที่จัดเตรียมไว้ให้เท่านั้น โดยคณะกรรมการจะทำการคัดเลือกอาหารจำนวน 3 จานที่ดีที่สุดมาชิมอีกครั้งที่โต๊ะของกรรมการและเลือกจานที่ดีที่สุดจาก 3 จานดังกล่าวเพียง 1 จานเท่านั้น โดยผู้เข้าแข่งขันที่เป็นผู้ชนะในรอบนี้จะได้รับสิทธิพิเศษแตกต่างกันออกไปในแต่ละรอบ และจะไม่มีการคัดออกใด ๆ ในรอบนี้ ยกเว้นในบางรอบที่อาจมีการคัดออกในรอบนี้โดยกรรมการจะแจ้งให้ทราบทุกครั้งหากมีการคัดออกในรอบนี้ ในบางครั้ง หากมีการคัดออก จะคัดเลือกอาหารในกลุ่มที่แย่ที่สุดมาชิมอีกครั้งเพื่อหาผู้ที่ถูกคัดออก
ผู้เข้าแข่งขันจะต้องทำอาหาร 1 จานจากโจทย์และวัตถุดิบหลักที่กำหนดให้และต้องทำให้เสร็จภายในเวลาที่กำหนด โดยผู้เข้าแข่งขันสามารถเลือกวัตถุดิบที่จำเป็นต้องใช้ภายในเวลา 3 - 5 นาทีจากห้องจัดเก็บอาหาร (Food Pantry) ของมาสเตอร์เชฟ เมื่อหมดเวลาแล้วผู้เข้าแข่งขันทุกคนจะต้องนำจานอาหารของตนเองมาเสิร์ฟที่โต๊ะของกรรมการตามลำดับการเรียกชื่อของพิธีกร ผู้เข้าแข่งขัน 2 คนที่ทำอาหารได้ดีที่สุดจะได้เป็นหัวหน้าทีมในการแข่งขันรอบการแข่งขันแบบทีมต่อไป ส่วนผู้เข้าแข่งขันที่ทำอาหารได้แย่ที่สุดจะถูกคัดออกจากการแข่งขัน
ผู้เข้าแข่งขันที่เป็นหัวหน้าทีมจะมีสิทธิเลือกผู้เข้าแข่งขันคนอื่นเข้าสู่ทีม โดยผู้ชนะอันดับ 1 จากรอบทดสอบความคิดสร้างสรรค์จะได้สิทธิในการเลือกสมาชิกทีมก่อน และมีสิทธิที่จะเลือกผู้เข้าแข่งขันคนสุดท้ายที่ยังไม่ได้ถูกเลือกเข้าสู่ทีมให้กับอีกทีมหนึ่ง หรือเลือกที่จะเก็บไว้ในทีมตัวเองก็ได้ ในรอบนี้ทั้ง 2 ทีมจะต้องทำอาหารให้กับผู้ลงคะแนนที่ทางรายการเชิญมาในสถานการณ์และวัตถุดิบหลักที่แตกต่างกันในแต่ละรอบ โดยผลแพ้หรือชนะนั้นจะมาจากการที่ผู้ลงคะแนนเลือกที่จะให้คะแนนทีมใดทีมหนึ่งเป็นจำนวนมากกว่าครึ่งหนึ่งของจำนวนผู้ลงคะแนนทั้งหมด โดยทีมที่ชนะจะได้ผ่านเข้าสู่รอบต่อไปทันที ส่วนทีมที่แพ้นั้นจะต้องแข่งขันในรอบทดสอบความละเอียดและแม่นยำอีกครั้งเพื่อหาผู้เข้าแข่งขันที่ต้องออกจากการแข่งขันต่อไป
ทีมที่แพ้ในรอบการแข่งขันแบบทีมจะต้องมาแข่งขันในรอบทดสอบความละเอียดและแม่นยำอีกครั้ง เพื่อหาผู้ที่ต้องออกจากแข่งขันอย่างน้อย 1 คน ในบางรอบหัวหน้าของทีมที่แพ้ หรือหัวหน้าทีมของทีมที่ชนะในการแข่งขันในรอบการแข่งขันแบบทีมสามารถเลือกผู้เข้าแข่งขันหรือตัวเองเพื่อผ่านเข้าสู่รอบต่อไปได้โดยไม่ต้องแข่งขันในรอบทดสอบความละเอียดและแม่นยำ ส่วนผู้เข้าแข่งขันที่ทำอาหารได้แย่ที่สุดจะถูกคัดออกจากการแข่งขัน
Service de documentation extérieure et de contre-espionnage

Service de documentation extérieure et de contre-espionnage(SDECE,českySlužba zahraniční dokumentace a kontrašpionáže) je bývaláfrancouzskátajná služba. Vznikla v roce1945jako nástupkyněDGER, zrušena byla v roce 1982.
SDECE vznikla neoficiálně v srpnu 1945, oficiálně pak byla ustavena dekretem Ministerské rady 28. prosince 1945. Dekret byl vyhlášen 4. ledna1946.
Posláním SDECE bylo vyhledávat v cizině veškeré zprávy a dokumentaci hodící se k informaci vlády a vyhledávat a ohlašovat příslušným úřadům agenty cizích mocností, jejichž činnost by mohla poškozovat národní obranu nebo bezpečnost státu. Poslání SDECE nepřipouští jakýkoliv průzkum týkající se území pod francouzskou svrchovaností.
V roce1971došlo k reorganizaci, při které se struktura SDECE změnila:
SDECE byla nadále řízena Generálním ředitelem (Generální ředitelství). Pod GŘ spadaly:
SCEDE se zaměřovala především na země v okruhu mocenských zájmů Francie a v oblastech, kde měla v minulosti své kolonie;Indočína,Alžírsko(po uznání nezávislosti v roce1962na aktivityOrganizace tajné armády), střední Afrika. V době tzv.Studené válkyto byly i země východního bloku.
V obdobíde Gaullovisnahy o velmocenskou nezávislost Francie se SCEDE snažila podkopat poziciUSAaVelké Britániea podporovala francouzskýseparatismusvQuébeku.
V čele SDECE stál generální ředitel
SDECE byla 4. dubna1982oficiálně prezidentemMitterrandemzrušena (pro neúspěšnost a nevalnou pověst) a nahrazenaDGSE.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuSDECEna anglické Wikipedii.
DGSS

Hlavní správa speciálních služeb(DGSS) je bývalá francouzská tajná služba vzniklá během II. světové války sloučením dvou služeb, de GaullovyBCRAa zpravodajské služby Giraudovy SvobodnéFrancie.
DGSS vznikla v listopadu1943vAlžírsku. Jejím ředitelem se stal Jacques Soustell, technickým ředitelem bývalý šéf BCRAAndré Dewavrin. Pod názvem Hlavní správa speciálních služeb fungovala tato organizace do roku1944, kdy se již po vylodění Spojenců vNormandiiusadila vBretania přejmenovala na Hlavní zpravodajskou správu (DGER).
Afsluitdijk

Afsluitdijk[ˈɑfslœydɛik]IPAje důležitá uzavírací hráz vNizozemsku, která rozděluje bývalý zálivZuiderzeena dvě části:Waddenzeea uměle vytvořenéjezeroIJsselmeer, do kterého ústí řekaIJssel. Tato hráz spojujícíprovinciiSeverní Holandskos provinciíFrískobyla vybudována v letech1927až1933. Je 32 km dlouhá, v některých místech až 90 m široká a průměrně 7 m vysoká. V roce 1934 byla otevřena spojovací silnice mezi městem Den Oever vSeverním Holandskua vesnicí Zurich veFrísku.
V roce1886vzniklprojektZuiderzeewerken, jejímž hlavní projektantem byl vodohospodářský inženýrCornelis Lely, který měl za úkol zjistit možnost vysušení některých přímořských oblastí. V roce 1891 vznikl první plán uzavření azapolderovánízálivu Zuiderzee (Jižní moře) a v roce1916bylo zapolderování odsouhlasenonizozemským parlamentem.
Afsluitdijk má dva vodohospodářské komplexy sloužící k regulaci průtoku mořské vody do přímořských oblastí za hrází –propustíuDen OeveraKornwerderzand. V roce1998se zjistilo, že kapacita těchto propustí je nedostatečná a v roce2001se začal projektovat třetí komplex, protože to je nutné vzhledem ke stoupající hladiněSeverního moře, snižování půdního povrchu a mnohem více vody v řeceIJssel.
Christina Yannetsosová

Christina Julia Yannetsosová(*7. května1983) je bývalá americkázápasnice–judistka.
S judem začala v 5 letech rodnémNorth Miami Beach. Na střední škole Michael Krop High School se věnovala americkému tradičnímuzápasu.V americké ženské reprezentaci se pohybovala od roku2001ve střední váze do 70 kg. V roce2004vybojovala panamerickou kontinentální kvótu pro start naolympijských hrách v Athénách. V červnu na americké olympijské kvalifikaci však prohrála ve finále s veteránkouCelitou Schutzovoua v Athénách nestartovala. Od roku2005se v reprezentaci neprosazovala.
Cecilie Bødkerová

Cecilie Bødkerová(nepřechýleněCecilie Bødker; *1990) jedánskáspisovatelka,fotografkaafeministka. Vystudovala výtvarnou fotografii na Dánské akademii médií a žurnalistiky.
Cecilie debutovala románem „Sortsyge“ u vydavatele Vild Maskine v roce 2020. Román zkoumá normy, které existují ve společnosti, mimo jiné o monogamii, heteronormativitě a soutěživé mentalitě žen.
Ve spolupráci s feministickou diskutérkou Emmou Holtenovou vytvořily v roce 2011 projekt Samtykke / En ny historie om min krop (Obsah / Nový příběh o mém těle). Série fotografií, stejně jako doprovodný článekod Emmy Holtenové, se zabývá pornem z pomsty, kterému byla sama Emma Holtenová vystavena.
Cecilie Bødkerová je redaktorkou časopisuFriktion, který v roce 2011 spoluzaložila.
Cecilie Bødkerová se účastnila různých podcastů a rozhlasových kanálů, kde mluvila o literatuře a feminismu.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuCecilie Bødkerna dánské Wikipedii.
Farní sbor Slezské církve evangelické augsburského vyznání v Třinci

Farní sbor Slezské církve evangelické augsburského vyznání v TřincijesboremSlezské církve evangelické augsburského vyznánívTřinci. Sbor spadá podTřinecký seniorát.
Sbor byl založen roku1891jako filiální a roku1902se změnil na samostatný. Roku1925byly ke sboru připojenyKojkovice, které do té doby náležely k českotěšínskému sboru.
Služba sboru se uskutečňuje v pseudogotickémkostelez konce19. stoletía ve sborovém centru Hutník, které vzniklo přestavbou zrušenéhokina. Sboru dále náleží budova bývalé fary (adaptována na bytový dům), budovakazatelské stanicevHorní Líštné(v budově, vystavěné v letech1852–1853, sídlila v minulosti evangelická škola, od roku2012je sídlem církevní mateřské školy) ahřbitovyskaplemivLyžbicích,Horní Líštnéa na Podlesí.
Farní sbor je zakladatelem společnosti SBOROVÉ CENTRUM, o.p.s.
Bureau Central de Renseignements et d'Action

Bureau Central de Renseignements et d'Action(zkr.BCRA), (českyÚstřední zpravodajská a akční správa) je bývaláfrancouzskátajná službapůsobící při francouzskéexilovévládě vLondýněběhemdruhé světové války.
BCRA, také nazývaná „gaullistická zpravodajská služba“ (podleCh. de Gaulla), vznikla v roce1942jako pokračovatelkaDeuxieme Bureau. Založil jiAndré Dewavrinalias plukovník Passy v Londýně. Zanikla v roce1943, kdy byla sloučena se zpravodajskou službou Giraudovy Svobodné Francie do Hlavní správy speciálních služeb (DGSS).
Občina Radovljica

Občina Radovljicaje jednou z 212občinveSlovinsku. Nachází se vHornokraňském regionuna území historickéhoKraňska. Občinu tvoří 52 sídel, její rozloha je 118,7 km²a k 1. lednu 2017 zde žilo 18 822 obyvatel.Správním střediskem občiny je město Radovljica.
Leží na severozápadu Slovinska vKaravankách. Nejvyšším bodem je Veliki vrh (2060 m n. m.). Jižní částí občiny protéká řekaSáva. Ve směru od severozápadu na jihovýchod občinu protínádálnice A2.
Trhová práva získala obec roku1346a roku1510se stala městem. Město mělo i vlastní soudnictví a mohlo vybírat mýtné. Tuto autonomii zrušil až císařJosef II.
Historické centrum se vypíná na 75 vysokém návrší nad řekouSávou. Staré město se uchovalo znaky pozdněgotickéarenesančníarchitektury, od půdorysu a orientace domů až po detaily některých staveb. Po velkém ohni roku1835byla většina domů přestavěna vklasicistnímstylu. Historické domy lemují hlavní ulici, která se pak rošiřuje na náměstí Linhartov trg. Z původně 16 městských věží se zachovalo aspoň částečně 9. Za pozornost stojí Šivecův dům ze 16. století s pozdněgotickými prvky afreskovoufasádou. Dále Vidičův dům ze 17. století rovněž s freskami na fasádě. V Linhartově domě se narodilAnton Tomaž Linhartzakladatel slovinského dramatu. Na náměstí se nalézá i Thurnov grad, který prošel barokní úpravou a jeho fasádu zdobí štuková výzdoba. Dále je zde kostel sv. Petra, původněrománskástavba získala koncem 15. století pozdně gotický vzhled. Vedlejší starobyláfarazaujme arkádami ze 16. století v nádvoří.
Občina se dělí na sídla:Begunje na Gorenjskem,Brda,Brezje,Brezovica,Dobravica,Dobro Polje,Dvorska vas,Češnjica pri Kropi,Črnivec,Globoko,Gorica,Hlebce,Hraše,Kamna Gorica,Kropa,Lancovo,Lesce,Lipnica,Ljubno,Mišače,Mlaka,Mošnje,Nova vas pri Lescah,Noše,Otoče,Ovsiše,Peračica,Podnart,Poljče,Poljšica pri Podnartu,Posavec,Praproše,Prezrenje,Radovljica,Ravnica,Rovte,Slatna,Spodnja Dobrava,Spodnja Lipnica,Spodnji Otok,Srednja Dobrava,Srednja vas,Studenčice,Vošče,Vrbnje,Zadnja vas,Zaloše,Zapuže,Zgornja Dobrava,Zgornja Lipnica,Zgornji Otok,Zgoša.
Sousedními občinami jsou:Tržična severu a východě,Naklona jihovýchodě,Kranjna jihu,Bohinjna jihozápadě,Bledna západě aŽirovnicana severozápadě.
V tomto článku byly použitypřekladytextů z článkůRadovljicana německé Wikipedii aObčina Radovljicana slovinské Wikipedii.
Hennrichův kříž

Hennrichův křížje pamětní kříž vztyčený na hrobě známéhopytlákaHennricha podPytláckými kamenyvJizerských horách, v katastrálním územíJizerkaobceKořenov(okres Jablonec nad Nisou).
Hennrich byl vojákzběhlýod vojska v doběnapoleonských válek, který zde žil v roce1813a živil se pytlačením. Přebýval v úkrytu pod nedalekými Pytláckými kameny. V nejstarší kreslené mapě jsou Pytlácké kameny nazýványHeinrichsloche– tedy Hennrichovo doupě. Není známo, jak dlouho pytlák ve své chatrči z kůry přebýval, stal se však během té doby místní legendou. Lesníci se ho dlouho snažili dopadnout, stříleli po něm, stále jim však unikal a proto se o něm začalo říkat, že je nezranitelný.
Osudné mu bylo setkání s jednorukým revírníkem Hubem, doprovázeným tehdy hajným Schneiderem Hanslem. Ti jej zahlédli na pasece u Příčné vody, jak neozbrojený nabírá z potoka vodu. Když je pytlák spatřil, pokusil se před nimi uprchnout do lesa. Na útěku jej však zasáhla střela z Hubovy zbraně. Oba lesnící se jej vydali hledat až po několika dnech a když našli jeho tělo, na místě jej zahrabali. Přesné datum této události je neznámé. Kříž se nad hrobem objevil údajně již nedlouho po Hennrichvě smrti, časem mnohokrát ztrouchnivěl, vždy však byl obnoven. Naposledy se tak stalo v roce 2004.
Pytlákovým jménem (Hennrichova dráha) se označuje nedaleká cesta odbočující z Jizerské silnice na sever k Českému vrchu.
Jiné pytlácké pomníky:
Direction générale des Études et Recherches

La Direction générale des Études et Recherches(DGER) (česky:Hlavní zpravodajská správa)je bývaláfrancouzskátajná služba vzniklá běhemII. světové válkyz Hlavní správy speciálních služeb (DGSS).
DGER vznikla 6. listopadu1944krátce povylodění SpojencůvNormandii. V DGR se spojily DGSS a zpravodajská část francouzského hnutí odporu (Résistance). Své sídlo měla v již osvobozené části Francie, vBretani. Jejím prvním ředitelem se stalAndré Dewavrin.
DGER se dělila na tři divize:
DGER byla zrušena v roce1946rozhodnutím francouzské vlády. Hlavním důvodem byly kriminální skandály jejich příslušníků (DGER měla kolem 10 000 členů, v jejich řadách se skrývaly kriminální živly či kolaboranti a zrádci), malá účinnost a snaha ochránit nástupnickou službu před infiltraci Komunistickou stranou Francie a tedyKGB.Nástupnickou organizací se stalaSDECE.
Carl Gustav von Rosen

Le comteCarl Gustav von Rosenest unaviateursuédoisné le19 août 1909à Helgesta dans laprovince suédoisedeSödermanlandet décédé le13 juillet 1977enÉthiopie. Fils de l'explorateurEric von Rosen(1879–1948) et de son épouse née baronneMary Fock(1887-1967), il est aussi le neveu deCarin Göring(1888-1931), première épouse d'Hermann Göring.
Gustav von Rosen est pris de passion pour l'aviation, en partie sous l'influence de Hermann Göring, pilote de guerre durant le premier conflit mondial, avant de devenir sous leTroisième Reich, chef de laLuftwaffe. Von Rosen travaille comme mécanicien, avant de participer à desacrobaties aériennes. Lors de laguerre d’Éthiopie(1935-36), envahie par l'Italie fasciste, Von Rosen participe à unpont aérienpour laCroix-Rouge. Après cette guerre, il s'engage aux Pays-Bas dans la compagnie d'aviationKLM, première firme publique d'aviation au monde, et devient un de ses plus grands pilotes. Il se marie avec une néerlandaise, avant de s'engager comme pilote de chasse dans l'armée de l'air finlandaiselors de laGuerre d'Hiver, en 1939, contre l'Union soviétiquefournissant trois appareils payés avec son argent personnel. Un an plus tard, aprèsl'invasion allemande des Pays-Basen 1940, von Rosen émigre enGrande-Bretagneet tente de joindre laRAF, qui le rejette en raison de sa proximité familiale avec le dignitaire nazi Hermann Göring. Sa femme, néerlandaise, rejoint larésistanceet meurt pendant laguerre, tandis que le comte continue de voler pour KLM sur la ligne Londres-Lisbonne.
Après-guerre, von Rosen devient instructeur pour l'armée de l'air éthiopienne, avant de devenir pilote pour le deuxièmeSecrétaire général des Nations unies,Dag Hammarskjöld(qui meurt lors d'un « accident d'avion » lors de laCrise congolaise, alors que Von Rosen était alité).
Il est recruté par l'association catholiqueCaritaspour ravitailler la province duBiafraen 1968. Lié auVatican, Caritas considère qu'il s'agit d'uneguerre de religion, et décide de soutenir lesIgboschrétiens, bien que la religion ne soit pas la principale cause de la guerre. Von Rosen décide de soutenir les Ibos, et faute de pouvoir se procurer des avions de guerre, organise uneescadrillede cinqMalmö MFI-9(en), des petits avions habituellement utilisés pour s'entraîner au vol. L'origine de ces armes est attribuée à la France, un des rares pays qui soutenait les Igbos (une aide critiquée car pour ses détracteurs, elle n'a fait que prolonger la guerre). L'escadrille ainsi constituée inflige aux Nigérians des pertes impressionnantes, et en attaquant les aéroports, elle détruit des avions de combat beaucoup plus puissants et chers, comme lesMiG-17.
Il participe ensuite à laguerre de l'Ogadenen 1977, entre l'Éthiopie et la Somalie, avant de mourir dans une attaque de la guérilla somalienne le13 juillet 1977àGode.
Lalawigan ng Suphan Buri

AngSuphan Buri(Thai:สุพรรณบุรี,binibigkas[sù.pʰān būrīː]) na matatagpuan sa gitnang rehiyon ngTaylandiya, ay isa sa 76 nalalawiganng bansa (จังหวัด, changwat), ang unang antas na mga dibisyong administratibo. Ang mga karatig na lalawigan ay (mula sa hilaga ng pakanan)Uthai Thani,Chai Nat,Sing Buri,Ang Thong,Phra Nakhon Si Ayutthaya,Nakhon Pathom, atKanchanaburi. Noong 2018, ang lalawigan ay may naitalang populasyon na humigit-kumulang 848,700, na kumakatawan sa humigit-kumulang 1.28% ng populasyon ng bansa.
Ang salitangsuphanay nagmula sa salitangSanskritonaSuvarna(Devanagari:सुवर्ण), ibig sabihin ay 'ginto', at ang salitangburimula sa Sanskritpurī(Devanagari:पुरी), ibig sabihin ay 'bayan' o 'lungsod'. Kaya ang pangalan ng lalawigan ay literal na nangangahulugang 'lungsod ng ginto'.
Ang kalupaan ng lalawigan ay halos mababang kapatagan ng ilog, na may maliliit na hanay ng bundok sa hilaga at kanluran ng lalawigan. Ang dakong timog-silangan na may napakababang kapatagan ngIlog Tha Chinay lugar ng pagsasaka ngpalay. Ang kabuuang lugar ng kagubatan ay 631 square kilometre (244 mi kuw) o 11.7 porsiyento ng sakop ng lalawigan.Mayroong isang liwasng pambansa, kasama ang walong iba pang liwasang pambansang, ang bumubuo sarehiyon 3 (Ban Pong)ng mga protektadong lugar ng Thailand. AngLiwasang Pambansa ng Phu Toeiay 317 square kilometre (122 mi kuw).
Maaaring ang Suphan Buri ang lugar ng maalamat naSuvarnabhumi, na binanggit sa napakatandang mga kasulatang Budista.Gayunpaman ang unang nakumpirma na makasaysayang pag-areglo ay sa panahon ngDvaravati, nang ang lungsod ay kilala bilangMueangThawarawadi Si Suphannaphumi('ang Dvaravati na lungsod ng Suvarnabhumi').Nangyari ang pagkakatatag nito bandang 877–882. Sa panahon ng haring Ankorian na siJayavarman VII, ginawa ang inskripsiyon na tinatawag na Prasat Phra Khan (จารึกปราสาทพระขรรค์) at binanggit ang pangalan ngSuvarnapura.Nang maglaon ay tinawag itongU Thong, at minsang pinaniniwalaan na ang tahanan niPrinsipe U Thong, ang nagtatag ngKahariang Ayutthaya. Binigyan ito ni HaringKhun Luang Pha Nguang kasalukuyang pangalan. Ang Suphan Buri ay isang hangganang lungsod, at ang lugar ng ilang pakikipaglaban sa mga kalapit naBurmes.
Ang lalawigan ay ang pinakamalaking producer ng mgaapulidsa Taylandiya (Thai:ลูกแห้ว, RTGS: luk haeo), pangunahing tumutubo saMueang Suphan Buri,Sam Chuk, at mga Distrito ngSi Prachanng lalawigan. Humigit-kumulang kalahati ng 3,000raing mga nilinang apulid ng lalawigan ay matatagpuan sa Tambon Wang Yang ng Si Prachan. Ang gulay ay nakarehistro bilang isangindikasyong heograpiko(GI) na produkto ng Suphan Buri noong 2017.Ang Taylandes na minatamis nathapthim krop(Thai:ทับทิมกรอบ), na may mga abulid bilang pangunahing sangkap nito, ay pinangalanang isa sa pinakamahusay na 50 minatamis sa mundo noong 2019 ngCNN Travel.
Ang lalawigan ay nahahati sa 10 distrito (amphoe). Ang mga distrito ay nahahati pa sa 110 mga subdistrito (tambon) at 977 mga nayon (muban).
Michetta

Michetta(Italian:[miˈketta];Italianfor 'little crumb', only used innorthern Italy) orrosetta(Italian for 'little rose', used in the rest of the country) is anItalianwhite bread, recognizable by its bulged shape.
Michettais a variation of the AustrianKaisersemmelbrought to Milan in the 19th century during theAustrian rule.Functionaries of the Austrian empire introduced a number of food products, including theKaisersemmel, a type of bread with segments resembling a small rose.
However, due to the higher humidity, themichettaproduced inMilanis made with a modified recipe, and only lasts one day.
Themichettarolls are highly leavened, more so than the VienneseKaisersemmel, so the interior is very nearly hollow, producing a very light roll with hard crust, but they do not keep very well, and are best eaten freshly baked.
The new type of bread was calledmichetta, from the Lombard version ofKaisersemmel,micca,a term originally meaning 'crumb'.
Panini (sandwich)

Apanini(/pəˈniːniː/; nowadays less commonly called panino,Italian:[pa'niːno])is asandwichmade withItalianbread(such asciabattaandmichetta), usually served warm after grilling or toasting.
In many English-speaking countries, the namepaniniis given to a grilled sandwich made using various breads. The bread is cut horizontally and filled withdeliingredients, and often served warm after having been pressed by awarming grill.
Paniniis a word ofItalianorigin. In Italian, the nounpanino(Italian:[pa'niːno];pl.:panini) is adiminutiveofpane(lit.'bread') and refers to abread roll.Panino imbottito(lit.'stuffed panino') refers to a sandwich, but the wordpaninois also often used alone to indicate a sandwich in general. Similar to a panino is atramezzino, a triangular or square sandwich made up of two slices of softwhite breadwith the crusts removed.
In English dominant countries,paniniis widely used as the singular form, with the plural formpaniniorpaninis, although some speakers use singularpaninoand pluralpaninias in Italian.
Although the first US reference to panini dates to 1956, and a precursor appeared in a 16th-century Italian cookbook, the sandwiches became trendy in Milanese bars, calledpaninoteche, in the 1970s and 1980s. Trendy US restaurants began selling panini, with distinctive variations appearing in various cities.
During the 1980s, the termpaninaroarose in Italy to denote a member of a youth culture represented by patrons of sandwich bars, such asMilan'sAl Panino, and Italy's first US-stylefast foodrestaurants.Paninariwere depicted as right-leaning, fashion-fixated individuals, delighting in showcasing early-1980s consumer goods asstatus symbols.
Media related toPaniniat Wikimedia Commons
Bread roll

Abread rollis a small, oblong individual loaf ofbreadserved as a meal accompaniment (eaten plain or with butter).Rolls can be served and eaten whole or are also commonly cut and filled – the result of doing so is considered asandwichin English.
Rolls are common throughout Europe. Even in the same languages, rolls are known by a variety of names. Some European languages have many local and dialectal terms for bread rolls. These includeGerman languagediminutives ofBrot(bread) in most of western and central Germany (where they are calledBrötchen) and in Switzerland (where they are calledBrötli). Other German language terms includeRundstück("round piece") inHamburgandSchleswig-Holstein;Weckerlor more specificSemmelinAustria,Saxonyand southernBavaria;WeckandWecklein much ofBaden-Württemberg,FranconiaandSaarland;SchrippeinBerlinand parts ofBrandenburg. Some of these names reappear in other European languages as well, for example aszsemleinHungarian, orrundstykker("round pieces") inDanishandNorwegian.
In theNetherlandsthey are calledbroodje.
"Small bread" is also found as Italianpanino,  which also commonly denotes a stuffed small bread roll. TheKaisersemmelreappears in Italy as theMichettaorRosetta.  InSwedish, a bread roll is a(frukost) bullar("(breakfast) buns"),franskbrödbullar("french bread bun") or simplyfralla("bun"), comfort food eaten with butter and any kind of topping (marmalade, cheese, ham, salami) for special weekend breakfasts. TheDoppelweck or Doppelbrötchenis a type of bread roll originating from the Saarland which consists of two rolls joined together side-by-side before baking.
There are many terms for a bread roll within theUnited Kingdomdepending on region. These names include roll, and for a minority of the population (usually concentrated in specific regions) bap, barm cake, batch, breadcake, bun, cob, teacake and muffin.
A variety of rolls are found in Europe, from white rolls made withwheat flour, to dark rolls containing mostlyrye flour. Many variants include spices, such ascorianderandcumin, or nuts. Also common are bread rolls containing or garnished with whole seeds such assesame,poppy,pumpkinorsunflower.
Cuisine of Liguria

Ligurian cuisineconsists of dishes from the culinary tradition ofLiguria, a region of northwesternItaly, which makes use of ingredients linked both to local production (such aspreboggion, a mixture of wild herbs), and to imports from areas with which, over the centuries, theLigurianshave had frequent trade (such asSardinianpecorino, one of the ingredients ofpesto).
Ligurian cuisine is affected by the geomorphological characteristics of its territory. It makes use of ingredients coming from the sea as well as game and meat. Ligurian cuisine has transformed over the centuries in relation to the socio-economic situation of the region. The scarcity of cattle pastures forced the Ligurians to develop dishes based on alternative ingredients such asfishandherbs, to whichgamewas subsequently added.Ligurians pair their meat condiments based on wild or cultivated herbs, among which pesto stands out, which is used both as a sauce forpastaas well as being added to autumnal soups with a variety of fresh vegetables.Also important are the many savoury pies with vegetables, the most famous of which are thepasqualina cake, theripieniandfocacciatraditionally filled withstracchino cheeseknown asfocaccia col formaggio. There are dishes based on ingredients such as herbs or chestnuts traditionally eaten by farmers.The preservation of food and therefore the use ofMason jarsis fundamental in Ligurian cuisine, traditionally filled withmushroomsin oil,jams,honey,salted anchovies,brinedfoods, anddips.
Fruits andfruit saladis usually paired with sweet, white or red wines.
Michetta

Lamichetta, également appelérosetta, est un type depetit painrond soufflé (pane soffiato)italientraditionnellement originaire deMilan.
Lamichettaest un pain d'origine relativement récente, qui naît auXIXsiècle et subit au cours des décennies d'importantes modifications.Michettaest le diminutif du milanaismiccaoumica, terme alors populaire dans l'Italie du nord pour désigner unemicheou unemiette. La dénominationmichettafait son apparition à Milan durant l'occupation autrichienne, à la suite du refus des boulangers milanais d'appeler un petit painKaisersemmel, alors en vogue à cette époque, àVienne.
De pain souple à la mie fine, il devient croquant et n'a plus de mie, vers lamoitiéduXXsiècle. Cependant, lamichettaconserve sa consistance croquante seulement quelques heures après sa cuisson puis elle devient molle et élastique. Grâce au croustillant de sa croûte fine et à un intérieur creux, lamichettaest particulièrement adaptée commepaninigarni d'ingrédients tels les charcuteries et les fromages.
En2005, ledesignerGaetano Pescecrée une collectiondecanapésmodulables nommée La Sfornata and Michetta Collections, inspirée directement defournéesde ces petits pains milanais. En2007, la commune de Milan lui attribue ladenominazione comunaleensemble aux autres spécialités culinaires milanaisescomme lepanettone, lacassoeulaet lerisotto.
Pandoro

Lepandoro(de l'italienpane d'oro, « pain d'or »)  est ungâteaudeNoëlitalienoriginaire deVérone. Son origine serait ancienne, connu par les Romainset la recette dupan de orovénitien duXIIIsiècle.
Lepandoroest apparu auXIXsiècleet remplaça peu à peu lenadalindes Noëls véronais. Le14 octobre 1894, Domenico Melegatti déposa un brevet portant sur un gâteau tendre et de couleur dorée, parfumé à lavanille, de la forme d’un cône tronqué et dont la section est uneétoileà huit branches. C’est maintenant, avec lepanettone, l'un des gâteaux de Noël les plus populaires enItalie. Le gâteau se compose defarine, d'eau et d'huile d'olive.
Traditionnellement, lepandoroest dépourvu de toute garniture, simplement saupoudré desucre glace. Les producteurs ont cependant développé des variantes pour se démarquer de leurs concurrents : crèmes diverses ou encorepépitesouglaçageauchocolat.
Lesucre glaceest généralement fourni avec lespandoroindustriels dans un sachet séparé, pour éviter qu’il se répande dans le carton d’emballage et parce qu’un contact prolongé avec le gâteau dénaturerait la saveur et l'aspect de l'ensemble.
Provolone piquant

Leprovolone piquant(enitalien:provolone piccante) est unfromage italienoriginaire du sud du pays, mais surtout produit dans les régions du Nord (Piémont,LombardieetVénétie).
EnItalieet enBelgique, on distingue le provolone doux (provolone dolce) qui a un affinage d'au moins quatre mois du provolone piquant (provolone piccante) qui a un affinage d'au moins 16 mois.
Il prend des formes parfois originales, en poire, en cône tronqué, en grappes ou en« saucisson ».
C'est un fromage à base delait de vache,à pâte pressée non cuite, d'un poids moyen de 5kg, quiprend du piquantà l'affinage. Ce piquant doux mais durable en bouche, est généralement dû à l'utilisation deprésurede chevreau. Il existe aussi un provolone doux, pour lequel on utilise de la présure de veau.
Sa période de dégustation optimale s'étale de juin à octobre, après affinage.
On peut le déguster découpé en fines lamelles dans une assiette, avec un simple filet d'huile d'olive, un peu de sel, de poivre et quelques herbes.
Il est aussi utilisé en tant que garniture depizza.
Panzerotti

Lespanzerotti(panzerottoau singulier) sont deschaussonsdepâte à pizzafraîche, farcis, spécialité desPouilles. Parfois appeléscalzone, ils diffèrent de la pizza par sa pâte frite enbeignets.
Panzerottoest le diminutif depanza, forme populaire depancia(« ventre »), issu du latinpantex(« intestin, panse ») et cousin du français « panse ».
Rotto signifiant pour sa part rompu.
Préparés à l'avance, ils peuvent être réchauffés ensuite au four, dans les établissements derestauration rapidespécialisés qui les proposent. C'est un type de préparation qu'on trouve beaucoup plus rarement que la très internationalepizza. Tout comme les pizzas, ils sont garnis avec divers ingrédients selon la saison et les régions.
Lespanzerottisont originaires du centre et du sud de l'Italie, en particulier de la cuisine desPouilles. Il s'agit essentiellement de petites versions descalzoni, mais elles sont généralement frites plutôt que cuites au four, c'est pourquoi elles sont appelées aussicalzoni fritti(« calzones frits ») oupizze fritte(« pizzas frites ») en Italie, le plus souvent enCampanie. Dans certaines régions des Pouilles, telles queMolfettaetMola di Bari(toutes deux dans laVille métropolitaine de Bari), lespanzerottiportent également le nom defrittelleoufrittelli(«beignets»), tandis qu'àBrindisi, elles sont appeléesfritte(une variante locale defrittelle).
Lesgarnituresles plus courantes pour ce chausson sont latomateet lamozzarella. Les tomates entières pelées sont égouttées et séchées pour être utilisées comme garniture, car l'utilisation de tomates non séchées entraînerait le déchirement de la pâte à cause de l'humidité. Les autres garnitures sont desoignonssautés dans de l'huile d'oliveet assaisonnés d'anchoiset decâpressalés ou demortadelleet de provolone.
Une autre recette depanzerottiest lepanzerotti di patate(«panzerottisde pommes de terre »), une spécialité duSalentoqui consiste en unepurée de pommes de terre, descroquettesplutôt que depanzerotticomme le terme l'indique le plus souvent.
Fettuccine Alfredo

Lesfettuccine Alfredo(prononcé :[fettut'tʃiːne alˈfreːdo])oufettuccine al burro(fettuccineavec du beurre), sont un plat depâtesitaliencomposé defettuccinefraîches mélangées à dubeurreet duparmesan(italien :pasta al burro e parmigiano). En fondant, le fromage émulsionne les liquides pour former unesauceau fromage riche et onctueuse qui recouvre les pâtes. Le plat doit son nom àAlfredo di Lelio, qui le présentait dans son restaurant à Rome au début et au milieu duXXsiècle ; la « cérémonie » de la préparation à table faisait partie intégrante du plat.
Le plat s'est répandu et a fini par gagner lesÉtats-Unisoù il reste populaire. La recette a évolué et sa version commercialisée — avec de la crème épaisse et d'autres ingrédients — est maintenant omniprésente. Aux États-Unis, il est souvent servi comme plat principal, parfois agrémenté de poulet ou d'autres ingrédients. EnItalie, cependant, lesfettuccine al burrosont généralement considérés comme de la cuisine familiale et lesfettuccine Alfredosont généralement raillés par les écrivains italiens.
Poulet à la cacciatore

Lepoulet à la cacciatore(enitalien:pollo alla cacciatora, enfrançais: « poulet chasseur ») est unespécialité culinairede lacuisine italiennequi nécessitechampignons,légumesetvin. Il existe de nombreuses variantes. Le sud de l'Italie utilise plus levin rougetandis que le nord privilégie levin blanc. Le plat est généralement fait à base de poulet braisé(pollo alla cacciatora) ou delapin(coniglio alla cacciatora). Lesalamino cacciatoreest un genre de petitsalamiassaisonné seulement avec de l'ailet du poivre.
Outre levinet lepoulet, ce mets est réalisé à base detomates,oignons,champignons,ail,poivrons(de couleurs variées) etherbes de Provence(origan,thym,romarin).
Certaines recettes, en plus dupoivre, y ajoutent dupaprika, d'autres dupersil, descâpreset desolivesvertes et noires.
Les morceaux de poulet, saupoudrés de sel et d'épices, farinés ou non, sont saisis dans l'huile d'olive. Ils sont réservés et leur graisse va servir à faire revenir oignons, champignons, poivrons, etc. Les tomates sont ajoutées avec les herbes de Provence et le vin. Quand le tout a commencé à cuire, les morceaux de poulet sont remis en cocotte pour mijoter longuement. Ce mets est souvent servi avec de lapolentaou des pâtes.
Cacio e pepe

Lespâtes au fromage et poivre(pasta cacio e pepe, enitalien) sont unespécialité culinairetraditionnellede lacuisine italienne, originaire deRomeet duLatium, à base depâtes, depoivre noir, et de fromagepecorino romano.
Cette recette est cuisinéeal dentegénéralement avec desspaghettis, ouspaghetti alla chitarra, et du fromagepecorino romanoaulait de brebisde la région italienne duLatium, le tout généreusement agrémenté de poivre noir.
La recette utilise un principe commun dans la cuisine italienne, celui d'utiliser l'amidonde l'eau bouillante et salée de cuisson comme liant pour créer une sauce riche et onctueuse. La chaleur fait fondre le fromage tandis que l'amidon dans l'eau aide à lier le poivre et le fromage dans les pâtes. Du fromage râpé et du poivre fraîchement moulu aumoulin à poivresont ajoutés sur la préparation au moment de servir pour le goût et la décoration.
La facilité de conservation des ingrédients de cette recette simple la rend pratique à réaliser par lesbergersauxpâturagesou entranshumance.
Risotto à la milanaise

Lerisotto à la milanaise(risottoalla milaneseouriso giallo, enitalien;ris sgialdourisot a la milanesa, enlangue lombarde) est un riz de variétécarnaroliou arborio nacré dans du beurre, des oignons, de lamoelle de bœufet du vin blanc, et mouillé avec un bouillon aromatisé ausafran.
Selon certains chroniqueurs gastronomiques telsClaudia Rodenet Clifford Wright, lerisotto alla milanesedescendrait directement d'une recette médiévale du riz au safran, sorte deriz pilafdoré au safran, connue à l'époque aussi bien des Arabes que des Juifs vénitiens.
Une légende fait remonter sa création à 1574 : le maître verrier Valerio di Fiandra et son jeune assistant, grands amateurs de mets au safran, incorporaient cette épice dans leurs préparations de teinture de verre, permettant ainsi d'obtenir une couleur plus brillante aux vitraux dudôme de Milan. Le jour du mariage de la fille de son maître, le jeune assistant ajouta du safran au riz qui était servi au mariage de son patron, rappelant la couleur identique obtenue par la décoration des plats aux feuilles d'or et donnant une saveur si appréciée que l'idée se propagea dans la ville.
Dès leXVIsiècle, la recette du riz à la lombarde apparaît dans la littérature culinaire : dans son ouvrage l'Opera dell'Arte del Cucinare,Bartolomeo Scappidécrit le «vivanda di riso alla lombarda» (« mets de riz à la lombard ») qui est une recette composée de riz bouilli, fromage, œufs, sucre, cannelle,cervellata(saucisse milanaise ancienne et typique aromatisée de safran) et de morceaux de chapon.
En 1809, l'anonyme milanaisIl cuoco modernoprésente une préparation — proche de la recette actuelle — appelée «riso giallo in padella» (riz jaune en casserole) en décrivant un riz revenu dans du beurre et des oignons : au riz sont ajoutés lacervellata, la moelle puis le bouillon, dans lequel est dissous préalablement le safran.
Enfin en 1853, dans son livreIl nuovo cuoco milanese economico, Felice Luraschi, cuisinier milanais fameux, donne une recette intitulée «riso giallo alla milanese» composée d'ingrédients (beurre, moelle, safran et fromage râpé) similaires à ceux utilisés aujourd'hui.
À la fin duXIXsiècle,Artusidonne une versionpresque définitive en y ajoutant du vin blanc.
En 1984, l'éclectique chef de cuisineGualtiero Marchesiréinvente à sa façon le risotto milanais en le décorant d'un carré de feuille d'or,embosséau centre.
En 2007, la commune de Milan attribue ladenominazione comunale (De.Co.)au risotto comme produit typique milanais avec lepanettone, lamichetta, lacassoeulaet l'ossobuco. À noter que la recette durisotto alla milaneseDe.Co. proscrit l'usage de vin.
Kaiser (gastronomia)

Ilkaiser, anche noto comekaisersemmel, è un tipo di pane di piccola pezzatura, rotondo, pieno e croccante, originario dell'Austria. È composto da farina bianca, lievito, malto, strutto, acqua e sale, con il lato superiore solitamente diviso in uno schema simmetrico di cinque segmenti, separati da tagli superficiali curvi che irradiano dal centro verso l'esterno o piegati in una serie di lobi sovrapposti che ricordano una corona.
Un pane con le stesse caratteristiche è molto comune aTriestecon il nome di "rosetta triestina". Sempre a base di strutto, dalla mollica piena e morbida e con i caratteristici cinque tagli. Dal kaisersemmel deriva anche lamichettamilanese, la quale però è un pane soffiato, quindi vuota al suo interno,
Il pane kaiser è un alimento tradizionale austriaco approvato ufficialmente dal Ministero federale dell'agricoltura.
ロゼッタ (イタリアのパン)

ロゼッタ(Rosetta) は、イタリア・ローマの伝統的なパンである。
薔薇(Rosa)の形をしているため、ロゼッタ(Rosetta)と言われる。中が空洞で、外皮がカリカリして香ばしいパン。甲羅のような模様の専用の抜き型を使い、この模様が作られる。イタリア北部ではミケッタ(Michetta)と言われているが、本来は別のレシピで作られる。
ロゼッタと同様にタルタルーガという亀の甲羅の模様をしたパンもある。
オリーブオイルなどに浸して食べると小麦の味をしっかりと味わえる。
中心部分の空洞に他の食材を詰めオードブルとする食べ方もある。
ソプラノ

ソプラノ（イタリア語:soprano）は、西洋音楽における歌手の声域区分で、女声の高い音域を指す。また、器楽においては、同系の楽器中、最も高い音域のものをいう。例えばソプラノサックス（サクソフォーン）。
四声体和声、混声四部合唱では、ソプラノが最高部を受け持ち、通常は旋律を演奏する。
ソプラノは概ねC4〜E6の声域を持つ。合唱や4声体和声ではC4 - A5くらいの音域である。混声4部合唱ではテノールと合わせて高声、バスと合わせて外声とよばれる。
思春期前の一部の少年（トレブル）およびカウンターテナーも、この声域を持つことがあるが（変声期前の少年の場合ボーイソプラノと呼ぶ場合もある）、ほとんどの場合は女性歌手に対して用いられる。歴史的には、女性がキリスト教会で歌うことは認められていなかったので、ソプラノの役割は若い少年、後にカストラートに与えられた。なお、去勢せずともソプラノの音域を出せる成人男性歌手をソプラニスト又はソプラニスタと呼ぶ。この手の歌手は数少ないが、日本人では岡本知高がいる。
なお、「ソプラノ歌手」という言い方が普及しているが、そもそも歌手の声域を表す言葉なので、本来は「歌手」をつける必要はない。
オペラにおいては、声質の違いによりさらに詳細な区分が行われる。これらの区分は歌手の声域というよりむしろ声の特性、音色に関係する。詳細区分は次のようなものである。
平均的な音域は最初に書かれた通りであるが、独唱、特にオペラのアリアにおいてはそれ以上の音が求められることも多い。例えばモーツァルトの「魔笛」では、夜の女王役にF6が与えられている。ルクレツィア・アグヤーリ（英語版）やエルナ・ザック（英語版）はC7（フルートの最高音域に匹敵）まで出すことができたと伝えられている。マド・ロバン（英語版）も高い声の持ち主として知られ、残された録音ではB♭6を出しているところを確認できる。
著名なソプラノをめぐって、熱狂的なオペラファンはしばしば異なる歌手を支持して対立する複数の陣営をつくることがあった。
一例としてマリア・カラスとレナータ・テバルディのライバル関係は最も著名なものである（トスカの英語版にある小噺を参照のこと）。
姓の五十音順。括弧内は英語版へのリンク。
2014年

2014年（2014 ねん）は、西暦（グレゴリオ暦）による、水曜日から始まる平年。平成26年。
この項目では、国際的な視点に基づいた2014年について記載する。
※ ここでは、周年であること自体に意義のある事物のみ解説し、期間限定イベント（五輪、万博など）は開幕日起点で説明する。
一部の出典の記事タイトルに伏字としている部分がある
パニーノ

パニーノ（イタリア語:Panino）は、パンで具材を挟んだイタリア料理の軽食。パンを意味する単語パーネ (pane) に縮小辞「-ino」を付けた語である。正しくは「具を詰めたパニーノ」という意味のパニーノ・インボッティート（panino imbottito）という。パニーノは単数形で、複数形はパニーニ（panini）という。
イタリア語では、ハンバーガーやホットドッグをも含む、パンで具材を挟んだ軽食、つまり広義のサンドイッチの意味である。ただし、パンを薄く切り間に具材を挟んだ物はトラメッツィーノ（tramezzino）と区別する。狭義ではサンドイッチやハンバーガーを除き、チャバッタやロゼッタなど伝統的なイタリアのパンに具材を挟むものをさす。
バールなどではショーケースに陳列されているほか、各種食材店でもその場で作ってくれる店がある。具材は、トマト、モッツァレッラなどのチーズ、ハム、ローストビーフやポルケッタなどの肉製品の薄切り、レタスなどの野菜を組み合わせる。マヨネーズ、ケチャップ、マスタードは基本的に用いない。
ホットサンドメーカーを使って表面をグリルしたパニーノは、イタリアでは俗にトースト（toast）と呼ばれる。食パンの一種パーネ・イン・カッセッタ（pane in cassetta）の薄切りが用いられ、プロシュットとプロセスチーズをはさむことが多い。
日本では、イタリアで食べられているような印象の具材をそれらしく味付けをしてパンに挟んだサンドイッチが、パニーノ、もしくはパニーニと呼ばれる。由来は定かではないが、白っぽい薄目のパンを用いて注文後に焼き、パンにこげ目を付けた物を指すことが多い。セガフレード・ザネッティやドトールコーヒーショップなどのコーヒー店のメニューにある（イタリア語の意味では「ミラノサンド」もパニーノである）。また、店により単数形パニーノと複数形パニーニの表記が異なるが、1人前が複数個であることを意味していない。
アメリカ合衆国やカナダ、イギリスではパニーニは薄切りパンに具をはさんで焼き、パンにこげ目を付けた物として知られ、単数でもパニーニと呼ばれる場合がある。パニーニを作るためのパニーニプレス（またはトーストサンドイッチメーカー）が普及している。
イタリア風のものはパニーノとして区別する場合もある。
미케타

미케타(Michetta 또는 rosetta)는이탈리아의 흰색빵으로 봉긋하게 부풀어 오른 모양이다.
비슷한 빵으로는 마기올리노나 타르타루가가 있다.
북부 이탈리아의롬바르디아주에서 오스트리아 지배 당시 유래했다. 오스트리아 제국의 사람들이 작은 장미를 닮은 카이저 롤을 가져왔던 것이 변형된 것이다. 수도빈은 습도가 높아 빵이밀라노에서 제조되면서 향이 약한 대신 금방 딱딱해지게 됐다. 이를 풀기 위해 롬바르디아 제빵사들은 속의 부스러기를 제거하는 대신 더 부드럽게 빵을 만들어 오랫동안 보전할 수 있게 만들었다. 이렇게 새로 만들어진 빵이 미케타이다.
بانيني (شطيرة)

بانيني(بالإيطالية:panini)‏ وتعني ("لفافة الخبز")، هيشطيرةمصنوعة من الخبز الإيطالي، تقدم بالعادة ساخنة سواء كانت مشوية أو مخبوزة.
في الكثير من البلدان الناطقة بالإنجليزية، يطلقون اسم بانيني على الشطائر المشوية والمصنوعة من أي نوع من أنواع الخبز. ومن أمثلة أنواع الخبز المستخدمة في البانيني الحديثالخبز الفرنسي،والسياباتاوالفوكاتشياوالميكيتا. يتم تقطيع الخبز بشكل أفقي ويملأ بمكوناتالداليكتاسنكالجبنواللحم،والمرتديلا،والسلامي، أو غيرها من الأطعمة، وتقدم في أغلب الأحيان ساخنة بعد الضغط عليهابمحمصة الشطائر.
شطيرة الجبنة

شطيرة الجبنةهي ببساطةشطيرةتستخدم فيها أنواع مختلفة من الخبز والجبنة، كالخبز المسطح أو خبز القمح الكامل. كما تستخدم الزبدة أو المايونيز. يمكن تناول الشطيرة دون طبخ أو مشوية أو محمصة بحيث يتم إذابة الجبن.
يتطلب تحضير شطائر الجبن غير المطبوخ تجميع شرائح الجبن على الخبز مع الإضافات الأخرى والتوابل
بعد تجميع شطيرة الجبن المشوية، يتم تسخينها حتى يتقرمش الخبز ويذوب الجبن. أحياناً يتم إضافة مكونات أخرىكالفليفلةوالطماطموالبصل. تستخدم طرق عديدة لتسخين الشطيرة تختلف من منطقة إلى أخرى وحسب التفضيل الشخصي. ومن ذلك شيها بالصينية أو على المشواة أو تقلى بالمقلاة أو بالمحمصة والأخيرة هي الأكثر شيوعاً فيالمملكة المتحدة. ويشار إلى أنه قد استخدمت مكواة الملابس لتسخين الشطائر خاصة في غرف الفنادق. وقد اتبع هذه الطريقةجوني ديبفي فيلمبيني وجوونحيث صنع كومة من شطائر الجبن المشوي بهذه الطريقة. لكن يوصى بلف الشطائر برقائق الألمنيوم للحفاظ على نظافة المكواة.
عند تحضير الشطائر في مقلاة، تسوّى على أحد الأوجه أولاً، ومن ثم تقلب لتطهى على الجانب الآخر.
تكون الشطيرة جاهزة عندما يحمص كلا جانبيها، ويذوب الجبن. يمكن دهن أحد جانبي الخبز بالزبدة أو الزيت أو المايونيز أولاً. ومن الطرق الأخرى المستخدمة أن تشوى قطعتا الخبز أو يحمص على حدى. عند استخدام الزبدة، يفضل التسخين على درجة حرارة متوسطة. وهذا يمنع حبيبات الحليب في الزبدة من أن تحترق ويتيح الوقت الكافي لوصول الحرارة إلى أجزاء الشطيرة كلها وذوبان الجبن دون احتراق الخبز. يختلف زمن الطهي حسب الأدوات المستخدمة ونوع الخبر وسمكه.
برغر حمير

برغر حميرهو نوع منالشطائريتم تناوله بشكل شائع فيباودينغوهيجيان، مقاطعةخبيفيالصين.يعتبر تخصصًا محليًا، على الرغم من أنه يمكن العثور عليه أيضًا في أجزاء أخرى من الصين، لا سيما في شمال شرق الصين.
Panini (sendvič)

Panini(jednotné číslopanino) jeitalskývýraz prosendvičpřipravený z jiného než plátkovanéhochleba(takové sendviče se vItáliinazývajítramezzino).
Panini se typicky připravují zciabatty, michetty či zbagety. Chléb se podélně rozřízne a vyplnílahůdkovounáplní, jako jesalám,šunka,sýr, mortadela či jiné pochoutkové potraviny. Někdy se podávají teplé, ohřáté na grilu či vmikrovlnné troubě.
Sendvič připravený z plátkového chleba se v Itálii nenazývápanino, ale toust a obvykle se plní šunkou a několika plátky sýra, načež se rozpéká vtoustovači.
Oblíbená středoitalská verze panini se plní plátkyvepřovéporchetty pečené sesolí,rozmarýnemašalvějí.
První písemné záznamyo předchůdcích těchto sendvičů se sice objevily v italskýchkuchařských kniháchjiž v16. stoletía prvníamerickézmínky o nich se datují do roku1956, nicméně tento pokrm přišel vmilánskýchbarech zvanýchpaninotechedo kurzu až v70.a80. letech20. století.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuPanini (sandwich)na anglické Wikipedii.
Monacká kuchyně

Monacká kuchyněje ovlivněnáfrancouzskouaitalskoukuchyní, a řadí se mezistředomořské kuchyně. KuchyněMonakahojně používárybya mořské plody. Nejznámějším tradičním pokrmem v Monaku jsou taštičky barbajuan. Je to pečivo nejčastěji naplněné sýrem, rýží, pórkem nebo špenátem. Nejoblíbenějším nápojem je šampaňské nebo kvalitní víno pocházející z francouzských nebo italských vinic.
Monako převzalo mnoho z francouzské a italské kuchyně, přesto má svoji charakteristickou kuchyni. Využívá mnoho ryb (tresku,ančovičky), mořských plodů, ovoce a zeleninu (cibuli,česnek,olivy,olivový olej). Základním pokrmem jechléb, který se konzumuje k většině jídel a i samostatně s nejrůznějšími delikatesami. Mezi kořením převažujíbazalka,bobkový list,fenyklašafrán. Pokrmy se připravují výhradně z kvalitních surovin.
https://www.skoda-motorsport.com/cs/co-jist-na-monte-carlo/
https://www.monakodovolena.cz/jidlo-a-piti/
https://cs.aroundtravels.com/article-about-monaco/kitchen-monaco-photo-food-and-recipes-national.html