davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
箱根溫泉

箱根溫泉（日语：箱根温泉／はこねおんせん），是日本神奈川縣足柄下郡箱根町的溫泉之總稱。從箱根火山麓到山腹，散佈著溫泉街。附近為富士箱根伊豆國立公園。
奈良時代的天平10年（738年），由釋淨定坊發現開湯。豐臣秀吉發動小田原之戰，全國的武士長期在小田原城滯陣而成為全國知名的溫泉。
江戶時代，溫泉沿東海道逐漸繁榮，「箱根七湯」廣為人知。此時的箱根七湯是湯本、塔之澤、堂島、宮之下、底倉、木賀、蘆之湯。若加上遠離街道的姥子之湯，稱作「箱根八湯」。明治以後，箱根作為保養地、觀光地開發急速發展。戰後，西武鐵道和小田急電鐵致力於觀光開發，吸引更多觀光客，也開發許多新的溫泉。
箱根湯本溫泉是箱根的玄關口溫泉，十七湯之中歷史最悠久的溫泉。箱根登山鐵道箱根湯本車站下車即到。泉質是單純泉・塩性單純泉、30～80℃，對神經痛・關節痛・冷性體質有療效。箱根最大的溫泉街，共同浴場也相當多。
35°13′50″N139°6′0″E﻿ / ﻿35.23056°N 139.10000°E﻿ /35.23056; 139.10000﻿ (箱根湯本溫泉)
塔之澤溫泉是箱根湯本溫泉後方的溫泉。箱根登山鐵道塔之澤車站下車。泉質是單純泉・塩性單純泉，對神經痛・關節痛・冷性體質有療效。伊藤博文、天璋院有淵源的溫泉。
35°13′58″N139°5′36″E﻿ / ﻿35.23278°N 139.09333°E﻿ /35.23278; 139.09333﻿ (塔之澤溫泉)
宮之下溫泉在箱根登山鐵道宮之下車站下車。以許多名人住宿過的富士屋旅館有名。鈉・塩化物泉，對神經痛・關節痛・冷性體質有療效。
35°14′39″N139°3′32″E﻿ / ﻿35.24417°N 139.05889°E﻿ /35.24417; 139.05889﻿ (宮之下溫泉)
堂島溫泉在宮之下付近的國道1號往下到早川溪谷的谷底，傳說是夢窗疎石開湯的溫泉。
35°14′41″N139°3′45″E﻿ / ﻿35.24472°N 139.06250°E﻿ /35.24472; 139.06250﻿ (堂島溫泉)
底倉溫泉在宮之下溫泉付近。有傳說是豐臣秀吉發掘的太閤石風呂。鈉・塩化物泉，對神經痛・關節痛・冷性體質有療效。
35°14′38.5″N139°3′24.5″E﻿ / ﻿35.244028°N 139.056806°E﻿ /35.244028; 139.056806﻿ (底倉溫泉)
木賀溫泉在宮之下溫泉付近，平安時代末期～鎌倉時代初期開湯，箱根七湯之中歷史僅次於湯本溫泉。泉質是單純泉・塩性單純泉，對刀傷・神經痛・關節痛・冷性體質有療效。
35°14′41″N139°3′17″E﻿ / ﻿35.24472°N 139.05472°E﻿ /35.24472; 139.05472﻿ (木賀溫泉)
蘆之湯溫泉在國道1號最高處付近，箱根七湯之中標高最高。鎌倉時代開湯。單純硫磺泉，對神經痛・關節痛・動脈硬化有療效。
35°13′17″N139°2′31″E﻿ / ﻿35.22139°N 139.04194°E﻿ /35.22139; 139.04194﻿ (蘆之湯溫泉)
箱根七湯加上以下的溫泉，稱作箱根八湯。
姥子溫泉在神山的西北。泉質是單純溫泉、鈣-硫酸塩泉、鈉-硫酸塩泉。對眼病、神經痛・關節痛・冷性體有療效。約800年前開湯。溫泉名來自金太郎（坂田金時）被母親山姥帶到此地治療眼傷的傳說。
35°14′35″N139°0′34″E﻿ / ﻿35.24306°N 139.00944°E﻿ /35.24306; 139.00944﻿ (姥子溫泉)
箱根八湯加上以下的9處溫泉，稱作箱根十七湯。
小涌谷溫泉在箱根登山鐵道小涌谷車站下車。古稱「小地獄」，明治天皇行幸之際改名。泉質是單純泉・塩性單純泉，對神經痛・關節痛・冷性體質有療效。
35°14′13″N139°2′48″E﻿ / ﻿35.23694°N 139.04667°E﻿ /35.23694; 139.04667﻿ (小涌谷溫泉)
強羅溫泉在箱根登山鐵道強羅車站下車。1894年（明治27年），從早雲山引湯後開始開發。強羅公園開闢、登山鐵道開通後的大正年間，政財界人士、文人在此地建設別莊。泉質多様。別莊轉型的保養所、高級旅館林立，周邊一帶美術館也相當多。
35°14′58″N139°2′53″E﻿ / ﻿35.24944°N 139.04806°E﻿ /35.24944; 139.04806﻿ (強羅溫泉)
大平台溫泉在箱根登山鐵道大平台車站下車。1951年（昭和26年）開湯。泉質是食塩泉。有共同浴場「姫之湯」。
35°14′15″N139°4′23″E﻿ / ﻿35.23750°N 139.07306°E﻿ /35.23750; 139.07306﻿ (大平台溫泉)
宮城野溫泉在宮之下經木賀的早川對岸。1960年（昭和35年）開湯。
35°15′17.5″N139°2′55″E﻿ / ﻿35.254861°N 139.04861°E﻿ /35.254861; 139.04861﻿ (宮城野溫泉)
二之平溫泉在箱根登山鐵道雕刻之森車站下車。1963年（昭和38年）開湯。有共同浴場「龜之湯」。
35°14′33.5″N139°2′58.3″E﻿ / ﻿35.242639°N 139.049528°E﻿ /35.242639; 139.049528﻿ (二之平溫泉)
仙石原溫泉在標高700m左右的大草原，旅館、保養所散佈其中。
35°15′49″N139°0′54″E﻿ / ﻿35.26361°N 139.01500°E﻿ /35.26361; 139.01500﻿ (仙石原溫泉)
湯之花澤溫泉在駒岳中腹，標高950m，箱根十七湯之中標高最高。
35°13′32″N139°2′17″E﻿ / ﻿35.22556°N 139.03806°E﻿ /35.22556; 139.03806﻿ (湯之花澤溫泉)
蘆之湖溫泉在蘆之湖畔的元箱根。1966年（昭和41年）開湯。單純溫泉、單純硫磺溫泉。靠近關所、遊覧船場。
35°12′9″N139°1′52″E﻿ / ﻿35.20250°N 139.03111°E﻿ /35.20250; 139.03111﻿ (蘆之湖溫泉)
蛸川溫泉是箱根十七湯最新的溫泉，1987年（昭和62年）開湯。單純溫泉、鈣-硫酸塩泉。
35°12′38″N139°0′40″E﻿ / ﻿35.21056°N 139.01111°E﻿ /35.21056; 139.01111﻿ (蛸川溫泉)
箱根十七湯加上以下的3處溫泉，稱作箱根二十湯。
大涌谷溫泉在箱根空中纜車大涌谷車站下車。泉質是酸性的硫酸塩・塩化物泉，對神經痛・筋肉痛・關節痛有療效。
35°14′33″N139°1′10″E﻿ / ﻿35.24250°N 139.01944°E﻿ /35.24250; 139.01944﻿ (大涌谷溫泉)
湖尻溫泉在箱根纜車的終點桃源台車站周邊的蘆之湖北岸，1960年代以降新開發的溫泉。
35°14′28″N138°59′31″E﻿ / ﻿35.24111°N 138.99194°E﻿ /35.24111; 138.99194﻿ (湖尻溫泉)
早雲山溫泉在早雲山車站下車。溫泉在大雄山最乘寺箱根別院內。泉質是鈣・鎂・鈉-硫酸塩泉。
35°14′41″N139°2′7″E﻿ / ﻿35.24472°N 139.03528°E﻿ /35.24472; 139.03528﻿ (早雲山溫泉)
牛丼

牛丼，或稱為日式牛肉飯，是一種日式速食食品，是一種丼物。主要做法是在碗內盛上米飯後，上鋪一層由日式高湯、醬油與味醂組成的醬汁燉煮後的碎牛肉片和洋蔥絲。食用時可配以醃製的紅薑絲、七味唐辛子或溫泉蛋。由於食用方便，故廣受上班族的歡迎。
食用牛肉在六世紀，佛教傳入日本後成為禁忌，且日本主食依賴海鮮與米飯，而非需要密集資源養殖的牛肉。直到明治維新時期，日本人大舉學習歐美世界之科技與習俗，歐美食用牛肉的風氣亦因此傳入日本。最初的牛丼則是在關東地區誕生的。
1970年代，日本的牛肉進口有限，然而和牛飼養成本甚高，價格高昂，所以當時的一般日本人是很少機會有牛肉供食用的。後來有人在屠宰牛隻後在牛骨上削出連在牛骨上的少許牛肉，以製作價格低廉的牛丼，結果大受歡迎。
現代日式牛肉飯一般不以和牛製作，但仍根據傳統以薄以長身的牛肉片製作。有更講究的牛肉飯是以頂級牛肉片所製作的。2004年因美國爆發牛海綿狀腦病，日本禁止進口美國牛肉，使得日本國內日式牛肉飯市場大受影響。日本國會直至2005年5月初才批准恢復對美國牛肉的進口。
在食用牛丼的時候，除了米飯本身外，很多時都會加上半熟或生雞蛋作佐料，牛肉汁或醬油作調味，以及配菜紅椒片或酸薑。配以味噌湯也是常見的選擇。
牛肉飯和豬肉飯一樣，都有一些相似的餐點：牛排飯、豬排飯，但是跟豬排飯不同的是，牛排飯上的牛肉是用煎烤的肉塊，很少會用油炸。
水煮蛋

水煮蛋是一種蛋类食物，將蛋（通常煮鸡蛋）在沸水中浸泡煮熟，或用水蒸氣煮熟。
水煮蛋的蛋黃有時凝固，有時甚至是白色的，可能仍然有部分液體存在。
水煮蛋在世界各地的許多國家是很受歡迎的早餐食品。
太新鮮的蛋不好剝殼，放一兩天再煮較好剝。
日式溫泉

日式溫泉是指日本風格的溫泉。因為日本是一個擁有許多火山的國家，所以境內有至少上千個天然溫泉。日式溫泉可以分成室內溫泉和室外溫泉。根據日本溫泉法，只要天然湧出的水含有和普通水不同的成分，即使溫度不高，也能夠被定義為溫泉。在日本，當去判斷一個水源是溫泉與否，一般都以溫泉法所下的定義為依歸。
溫泉泛指熱水從地下湧出的現象，或熱水湧出的地方。溫泉入浴設施一般亦被稱為溫泉。溫泉按熱源可分為兩類：一類是火山的地下岩漿加熱而形成的火山性溫泉；另一類是與火山無關的非火山性溫泉。因應各個溫泉所含的成分，溫泉的顏色、氣味和功效都各不相同。這篇文章主要以日式溫泉作說明。
在日本溫泉法之下，不管是地下水經過地熱加熱並自然湧出的溫泉，又或是以人工方法取得的溫泉（即使是人工溫泉），都被視為是正式溫泉。溫泉按熱源可分為兩類：一類是火山的地下岩漿加熱而形成的火山性溫泉；另一類是與火山無關的非火山性溫泉。非火山性溫泉可再細分成因地溫梯度（地底深度越深溫度就越高）變得高溫的深層熱水，和熱源不明的溫泉兩類。另外亦有一些特殊例子，例如北海道十勝川溫泉的濕原溫泉（Moor溫泉），是由古代植物經過多年積壓，形成褐煤時放出的熱能加熱而成。火山性溫泉位於火山附近，含有源自[火山氣體]的成分。深層熱水位於平原或盆地的地底深處，多利用鑽探方式來取得，含有源自海水的鹽分和有機物。非火山性溫泉中有一些溫泉（例如有馬溫泉、湯之峰溫泉、松之山溫泉等），其高溫並不能單靠地溫梯度來說明。對於這些溫泉的熱能和成分的起源眾說紛紜，未有一個說法得以証實。
日本因為火山眾多，有豐富火山性溫泉資源，關於溫泉的神話和溫泉起源的傳說亦多不勝數。大部分溫泉神話都和兩位溫泉神，大國主神和少彥名有關。例如關於日本三大古溫泉之一的道後溫泉，在「伊予國風土記」就有以下記載：大國主神做了海底管道，把大分縣鶴見岳山腳湧出的「速見之湯」（即現在的別府溫泉）引到道後溫泉並治好了少彥名的病。此外，很多古代文獻都有關於日本人使用溫泉的歷史記載，例如在「日本書紀」、「續日本紀」、「萬葉集」和「拾遺集」等之中，記載了進行過祓禊儀式的溫泉和天皇巡幸時到過的溫泉的名字，如玉造溫泉、有馬溫泉、道後溫泉、白濱溫泉和秋保溫泉。平安時代的「延喜式神名帳」裏亦記載了幾所供奉溫泉神的溫泉神社的名字。
日本人自古以來一直視溫泉為一個與宗教和信仰有關的場所，而功效方面日本部分傳統藥用方式和發現其療效可能是從中國唐朝由遣唐使帶來日本的，不過在鎌倉時代之後，經一遍上人等僧侶開放浴室讓貧苦和患病的人入浴，入浴開始變得一般化，而溫泉在醫學上的實用性亦開始被重視。在鎌倉中期，大友賴康在別府溫泉設置了溫泉奉行一職，有文獻記載元寇之役的戰傷者曾來到別府溫泉治傷。此外，有說戰國時代的武田信玄和上杉謙信也特別注意到溫泉的功效。
在江戶時代，貝原益軒、後藤艮山、宇田川榕庵等出版了關於溫泉療法的書籍和稱為溫泉圖鑑的溫泉指南，溫泉入浴從始滲透到一般平民之中。那時候，一般平民使用的溫泉（稱為「町人湯」）（湯在日語有溫泉的意思）和幕府官吏、代官、藩主等使用的溫泉（稱為「武士湯」）被明確區分起來。各個藩的政府都設有負責溫泉的部門，專責徵收溫泉稅。
一般平民的溫泉入浴習慣，主要以「正月湯」、「寒湯治」、「花湯治」、「秋湯治」等季節性溫泉療養為主，每年都會去固定的溫泉鄉入浴，以消解疲勞和促進健康。再者，現代以浸溫泉作療養的習慣源於江戶時代，沙浴、落差按摩浴、蒸浴、混合浴（連續浸泡於不同性質的溫泉）等溫泉療法相繼出現，更有效發揮各個溫泉的特性和功效。
在十九世紀末期，一種稱為上総挖掘方式（KAZUSA SYSTEM）的鑽探方法（利用槓桿原理以人力能挖掘150至500米深）在日本大大得以普及，明治時期之後更多溫泉資源因此而被開發出來。佔了日本溫泉泉源總數約十分之一的大分縣別府市，在約1879年（明治12年）引進了上総挖掘方式積極進行溫泉挖掘並得以發展起來。
踏入明治時期，日本開始盛行對溫泉的科學研究，而從昭和時期開始，憑著日本在溫泉醫學和分析化學方面的進步，溫泉在醫療上的功效得以證實，別府溫泉的豐富溫泉資源，以及三朝溫泉蘊含的鐳成分在溫泉療法上的功效亦正被研究。
近年，基於預防勝於治療的觀念，日本各地的溫泉鄉都在嘗試利用溫泉以提高人們的健康水準。岡山縣的湯原溫泉就正在研究溫泉和健康兩者之間的關係。在湯原溫泉，有溫泉旅館和醫院合作，推出了住宿兼身體檢查（日語稱為湯煙ドッグ）等計劃，樍極利用溫泉以提高居民健康水準和達到療養目的。另外，當地亦正在培育居民成為「溫泉大使」，教導居民正確的入浴方法，進而藉溫泉大使去宣揚並讓更多人了解各種性質的溫泉的正確入浴方法。
在從前醫療水準不高，人們對衛生的認知不足，熱水澡還沒有普及的時候，溫泉在人們心目中是一個能有效治療受傷和疾病的神聖場所。有關各個溫泉的起源，有很多關於鹿、鶴和鷺等動物到溫泉治傷，又或是在佛教提倡開放浴室讓平民入浴的背景下弘法大師等高僧偶然發現溫泉的傳說。這些溫泉在以前都屬於寺廟和神社，又或是溫泉附近居民的公共財產。在江戶時代，開始有溫泉客在農閑季節來到溫泉鄉調養身體，他們寄宿的地方就成為了溫泉旅館。及後溫泉療養的期間逐漸由長期變成短期約一日兩夜，與現時日本的入浴習慣很接近。
相對於歐洲的溫泉被用作醫療用途，日本的溫泉有一半被視為觀光兼娛樂的場所。學校舉行的集體寄宿活動、畢業旅行都多以溫泉鄉作目的地。當然，在日本也利用溫泉作療養的溫泉客。
溫泉有兩種方式去處理溫泉水，一種是把用過的溫泉水過濾並加熱再重新使用，稱為循環式；另一種是一方面不斷注入新的溫泉水，一方面把不斷棄掉用過的溫泉水，稱為放流式（日語稱為掛け流し）。近年放流式溫泉大受歡迎，有很多溫泉都以從溫泉泉源百分百放流等口號作賣點來吸引溫泉客。
湯之花是溫泉中的不溶性沉澱物。其中別府市的[明礬溫泉]的湯之花製造技術被列入日本的國家重要無形民俗文化遺產。
別府多種性質的溫泉裏有各色各樣的溫泉泥。大分大學醫學部、廣島大學、日本文理大學、意大利的帕多瓦大學和大分縣產業科學技術中心等共同研究利用溫泉泥進行的溫泉泥美容。
دوغو أونسن

دوغو أونسن(باليابانية: 道後温泉) هوينبوع ساخنفي مدينةماتسوياما،محافظة إهيميفي جزيرةشيكوكو،اليابان.
يعد دوغو أونسن أحد أقدمالينابيع الساخنةفي اليابان، حيث تأسس عام 1894.وأُدرج ضمن قائمة الممتلكات الثقافية المهمة، وفقاً للأسطورة المتداولة، يُعتقد أن دوغو أونسن هو أقدم ينبوع ساخن في اليابان، وتعود قصة اكتشافه إلى طائر مالك الحزين الأبيض الذي شوهد وهو يتعافى من إصابة بعد استحمامه في مياه الينبوع. أصبح هذا الطائر رمزًا للشفاء والتجدد، ليُكسب دوغو أونسن مكانة خاصة في الموروث الثقافي الياباني. على مر العصور، حظي الينبوع بزيارات شخصيات مهمة، بدءًا من الآلهة أوكُنينوشي وسوكُناهِكونا في الأساطير القديمة، إلى الأميرشوتوكو(574-622)والإمبراطورة سايمي(594-661). كما ورد ذكره مرارًا في الأدب الياباني الكلاسيكي مثل مجموعة الشعرمان يوشو، وسجل اليابان "نيهون شوكي"، وأعمال أدبية بارزة مثل "قصة جينجي".
في العصر الحديث، أصبح دوغو أونسن مرتبطًا ارتباطًا وثيقًا بروايةبوتشانللكاتب اليابانيناتسومي سوسيكي. الرواية، التي استلهمها الكاتب من تجربته كمعلم في مدينةماتسوياماعام 1895، تتميز الرواية بمواقفها الفكاهية التي يرويها بطل القصة، ومن أبرز هذه المواقف تعرض البطل للتوبيخ بسبب السباحة في الحمام، ووقوعه ضحية لسخرية طلابه.
من الناحية المعمارية، يتألف مبنى هونكان من أربعة مبانٍ مترابطة شُيّدت بين عامي 1894 و1935، ويتميز بتصميم خارجي يُحاكي الطراز الياباني التقليدي، حيث يأخذ شكلًا يُشبه القلاع أو المعابد. هذا التصميم يُمثل أسلوبًا حديثًا في بناء ينابيع المياه الساخنة خلال تلك الفترة. في عام 1994، تم تصنيف هونكان كموقع ثقافي مهم، ليكون بذلك أول حمام عام في اليابان يحظى بهذا التكريم.
ريوكان (نزل)

من الصعب العثور على ريوكان فيطوكيووالمدن الكبيرة الأخرى لأن الكثير منها عادة ما يكون أغلى بكثير مقارنة بالفنادق الحديثة وبيوت الشباب. كما هو الحال في أي مكان آخر في العالم، أصبحت الفنادق معيارًا للسياحة الحضرية اليابانية. ومع ذلك، تُقدم بعض المدن الكبرى نُزُل الريوكان بأسعار تنافسية. وتوجد الريوكان التقليدية بشكل أكثر شيوعًا في المناطق الريفية ذات المناظر الخلابة.و قد تمت في السنوات الأخيرة إعادة تطوير العديد منها وفقًا لأسلوبها الأصلي خاصةً من خلال سلسلة منتجعات هوشينو، التي افتتحت الريوكان الأولى فيكارويزاوافي عام 1914.
يحتوي فندق الريوكان التقليدي على مدخل كبير نسبيًا، مع أرائك وكراسي حيث يمكن للضيوف الجلوس والتحدث؛ وفي الريوكان الحديثة غالبا ما يكون هناك جهازتلفزيونفي القاعة. وتم بناء غرف الضيوف باستخدامالأساليب اليابانية التقليدية: الأرضيات من التاتامي، و أبوابمنزلقة. حتى إذا كان النزل يستخدم أبواب مفصلية للأمن، فإنه عادة ما يفتح كمدخل صغير حيث يمكن للضيوف خلع أحذيتهم قبل أن يتوجهوا إلى أرضية التاتامي، والتي سيفصل بينهما باب منزلج. تتميز العديد من غرف الريوكان أيضًا برواق أوشرفة.
تتميز جميع الريوكان تقريبًا بمناطق استحمام مشتركة أو أوفورو، وعادة ما يتم فصلها حسب الجنس، وذلك باستخدام المياه من الينابيع الساخنة (أونسن) إن وجدت. (المناطق ذاتالينابيع الساخنةالطبيعية تميل إلى جذب مجمعات عالية من نُزُل الريوكان). الريوكان الراقية قد توفر مرافق خاصة للإستحمام كذلك. عادة ما تُوفر للضيوف ملابساليوكاتالارتدائها. وقد يكون لديهم أيضًا ألعاب مثلتنس الطاولة، وقد يحصل الزوار على صنادلالغيتاللتنزه في الخارج.
فراش النوم في الريوكان هوالفوتونعلى أرضية التاتامي. عندما يدخل الضيوف غرفتهم لأول مرة، عادة ما يجدون طاولة وبعض اللوازم لصنع الشاي. كما تستخدم الطاولة أيضًا لتناول الوجبات عندما يأخذها الضيوف إلى غرفهم. وعندما يكون الضيوف في الخارج، ينقل الموظفون (يطلق عليهم عادةًناكاي) الطاولة جانبًا ويضعون الفوتون.
تقدم معظم نزل الريوكان العشاء ووجبة الإفطار، والتي غالبا ما يتم ضمها إلى سعر الغرفة. يتناول معظم الزوار وجباتهم في النزل، والذي عادة ما يروج على جودة طعامه. وتتكون الوجبات عادة منالمأكولات اليابانيةالتقليدية المعروفة باسمكايسيكي، والتي تتميز بالمأكولات الموسمية والإقليمية. (تشيرالكايسيكي فيالأصل إلى الوجبات الخفيفة التي يتم تقديمها خلال حفل الشاي، واليوم يشير إلى وجبة تتكون من عدد من الأطباق الصغيرة والمتنوعة.) تقدم بعض الريوكان بدلاً من ذلك التخصصات المحلية مثلالباشاشيأو الطعام المطبوخ في موقدإروري. ومن أجل الاستمتاع بكل طبق في درجة الحرارة المناسبة ، يأكد النزل على الضيوف أن يكونوا دقيقين لتناول وجباتهم. لهذا السبب، فإن معظم الريوكان يطلبون من الضيوف تأكيد الوقت الذي يريدون تناول وجباتهم فيه.
المينشوكو(民宿)هي نسخة منخفضة الميزانية من الريوكان، أي ما يعادل تقريبا المنزل البريطاني أوالمثوى. تشبه المرافق كالتي في الفندق أو قد تتكون ببساطة من غرف احتياطية في منزل عائلي. غالبًا ما تكون المينشوكو بمثابة النوع الوحيد من أماكن الإقامة في البلدات أو القرى الصغيرة جدًا بحيث لا تضمن وجود فندق مخصص أو ريوكان. التجربة العامة متشابهة إلى حد كبير، لكن الطعام يكون أبسط، وقد يكون تناول الطعام اختياريًا وغالبًا ما يكون مشتركًا، ولا تحتوي الغرف عادة على مرحاض خاص، وقد يضطر الضيوف إلى وضع أسرّة خاصة بهم.
سكان اليابان

بلغ تعدادسكان اليابانبحلول يونيو 2008 حوالي 127.7 مليون نسمة، وهذا يجعلاليابانعاشر دولة من حيث عدد السكان، جاء هذا العدد الكبير من السكان بسبب الولادات الكثيرة في القرنين التاسع عشر والعشرون. إلا أنه في الآونة الأخيرة قد تراجع عدد الولادات في اليابان ليبدأ تناقص عدد السكان على الرغم من أن مأمول الحياة في اليابان يعتبر من الأعلى في العالم بمعدل 81.25 عام في عام 2006.
يتركز معظم النشاط السكاني في اليابان في المدن، بوجود 5% فقط من القوة العاملة تعمل فيالزراعة. حيث أن معظم المزارعين يعملون عمل إضافيا في المدن أو البلدات المجاورة. يتركز أكثر م 80% من سكان اليابان على الشاطئ الشرقي لجزيرةهونشو، حيث يبلغ عدد سكان مركزطوكيو-يوكوهاما35 مليون نسمة وتعد أكثر مدن العالم سكاناً.
تعتبر اليابان دولة متجانسة لغويا، تستخدم اللغة اليابانية بشكل رئيسي فياليابان، حيث يبلغ متحدثي اللغة اليابانية في اليابان حوالي 99% من عدد السكان.
في فبراير 2007 أعلنت الحكومة عن أكبر عدد للولادات خلال أربعين عام حدثت في عام2006حيث بلغ عدد المواليد 33500 مولود في ذلك العام.
ايو جيما، ناغاساكي

ايو جيما (باليابانية:伊王島町, Iōjima-chō) وهي بلدة تقع في منطقةنيشيسونوغي، في محافظةناغاساكي،اليابان.كانت ايو جيما هي المدينة الوحيدة فيجزيرة ايو جيمابالقرب من مدينةناغاساكي. تضم الجزيرة شواطئ ونهرأونسن.
اعتبارًا من عام 2003 ، كان عدد سكان البلدة 883 نسمة وبكثافة بلغت 390.71 نسمة لكل كيلومتر مربع. وبلغت المساحة الإجمالية 2.26 كيلومتر مربع.
في 4 يناير 2005 ، تم دمج ايو جيما، جنبًا إلى جنب مع مدن كوياغي و نوموزاكي و سانوا و سوتومي و تاكاشيما (جميعها من منطقة نيشيسونوغي) ، في مدينة ناغاساكي الموسعة ولم تعد موجودة كبلدية مستقلة بعد ذلك التاريخ.
يُطلق على أونسن الموجود في الجزيرة اسم (ناغاساكي أونسن ياسوراغي ايو جيما) وتتوفر فيها الينابيع الطبيعية وحمام نخالة الأرز المخمر، ومن من الناحية الفنية فإن جزيرة ايو جيما مرتبطة بالبر الرئيسي لكيوشو بواسطة جسر.
إيتشي

إيتشي(باليابانية: エッチ،بالروماجي: Etchi) كلمة يابانية تعني «مثير» و«بذيء»، أو «مشاغب» عندما تستخدم كصفة. عادة كلمة إيتشي تصفالأنميوالمانغاالتي تحتوي على لقطات أو مشاهد تظهر الشخصيات الانثوية بملابس ضيقة أو قصيرة أو شبه عارية أو عارية تماماً، لكن بدون ممارسة جنسية.
الترجمة الصحيحة لكلمة (ッ チ チ) في تدوين هيبورن هو «إتشي»ومع ذلك، فإنه مكتوب عادة باسم «إشي» في كلمة «هنتاي» (態 態) كانجي الأول «الدجاجة» يشير إلى الغرابة، والثاني كانجي «تاي» يشير إلى حالة أو حالة «هنتاي»، أدخلت في فترة ميجي كمصطلح لتغيير الشكل أو التحول في العلوموعلم النفس.
في هذا السياق، كان يستخدم للإشارة إلى اضطرابات مثل الهستيريا أو لوصف خوارق الظواهر مثلالتنويم المغناطيسيأو التخاطر،ببطء توسع المعنى حتى كان له معنى غير قياسي.
في 1910s، كان يستخدم في علم الجنس في التعبير مركب «هنتاي سيوكو» (態 性欲 性欲 ، رغبة جنسية غير طبيعية)وأصبحت شعبية في نظريةالانحراف الجنسي(هنتاي سيوكو رون)، التي نشرتها إيجي هابوتو وجون سوادا في عام 1915
في عشرينيات القرن العشرين، تناول العديد من المنشورات الرغبات الجنسية المنحرفة وحركة إيرو غورو نانسينسو، ماتسوزاوا يطلق عليه فترة تتميز ب «طفرة هنتاي.»في الثلاثينات، أصبحت الرقابة أكثر شيوعا مما أدى إلى نشر عدد أقل من الكتب حول هذا الموضوع.
بعد الحرب العالمية الثانية، في 1950s، تم تجديد الاهتمام لهنتاي، والناس في بعض الأحيان تشير إلى ذلك فقط من قبل أول حرف الإنجليزية (H).
«إتشي» هو مرادف ل إياراشي (ら し い い ، قذر أو مثير للاشمئزاز) أو سوكيبي (け べ べ)، بدأت كلمة «إتشي» للتفرع وتفترض دلالات جديدة، في الستينات، بدأ إتشي يستخدمه الشباب للإشارة إلى الجنس بشكل عام، وبحلول الثمانينيات من القرن العشرين، كان يستخدم في تعريف الجنس كما هو الحال في العبارة «إيتشي سورو» (لممارسة الجنس).وغالبا ما تستخدم مصطلحات جديدة مثل سيكوسو للإشارة إلى الجنس، بالإضافة إلى مصطلح «إشي» يستخدم إشي الآن كمؤهل لأي شيء يتعلق المحتوى المثيرة أو الإباحية.
معناها الدقيق يختلف مع السياق، ولكن بشكل عام، هو الأكثر مماثلة لكلمة «مطيع» (عندما تستخدم كصفة)، تميل وسائل الإعلام اليابانية إلى استخدام كلمات أخرى، مثل أو مانغا (ロ ロ)، المانجا الكبار (ダ ル ト ト)، أو أنيمي / المانجا للأشخاص أكثر من 18 عاما (18 ア ニ メ メ ، 18 禁). كما تستخدم البادئة "-H" أحيانا للإشارة إلى الأنواع الإباحية، على سبيل المثال. -H أنيم، -H مانغا، إلخ.
يوجد العديد من العناصر التي تجعل العمل يُصنف على أنه إيتشي، ولكن ينبغي تكرر هذه العناصر المتواجدة في العمل عدداً غالباً من المرات (مثلما أن تتكر في جميع حلقات السلسلة). وتُستخدم تقنيات مختلفة بالنسبة للمشاهد المرئية بغية إظهار مشاهد جنسية ويتم ذلك عادةً من خلال إظهار أجزاء من أجسام الشخصيات الإناث مثل المؤخرة أو الثديين. وتكون بعض هذه الأنماط متكررة مثل مشاهد الاستحمام أوالأونسنأو الاقتتال والتي تتمزق فيها ثياب الشخصيات. ويعد تخيل الشخصيات من السبل الشائعة لإظهار النزوات الجنسية بالإضافة إلى مشاهد التحول إلىفتيات ساحرات. وفي نهاية المطاف يستطيع المبتكرون والمنتجون اتباع أي وسيلة لإظهار الشخصيات بمشاهد عارية بصورة جزئية أو على نحوٍ كامل.
أوموري

آوموري(بالـيابانية: 青森市 = Aomori-shi) هي مدينة فياليابان، وعاصمة المحافظة التي تحمل نفس الاسم (محافظة آوموري)، تقع شمالي جزيرةهونشو، وعلى ضفافبحر اليابان. يبلغ عدد سكانها حوالي 296,139 نسمة (2003).
تقع المدينة في داخلخليج موتسو، تحيط بها شبه جزر شيموكيتا من الشرق وتسوغارو من الغرب. تواجه جزيرةهوكايدومن الجنوب. تعتبر آوموري المدينة الكبيرة الوحيدة في شمال جزيرةهونشو. تعزلها جبال هاكودا عن باقي الأراضي، تقابلها على الضفة الأخرى في جزيرة فيهوكايدومدينةهاكوداتي، ويفصل بينهما مضيق تسوغارو. عام1988م تم إنجاز نفق لخط السك الحديدية تحت البحر طوله 54 كلم، وهو ثاني أطول نفق من نوعه في العالم، ليربط بين المدينتين. المناخ في آوموري قاس، تتهاطل فيها الثلوج بكثرة.
كانت المدينة قرية صيد صغيرة، محاطة بغابات كثيفة، ثم أصبحت أوتومورا (الاسم القديم لها) ميناء حقيقيا عام1624م، وصارت تسمى آوموري والذي يعني الغابة الخضراء. أتى عليها حريق كبير عام1910م ثم دمّرت حملات القصف الجوي فيالحرب العالمية الثانيةحوالي 90% من المباني، تعتبر آوموري اليوم مدينة حديثة.
تقوم الأبحاث الجارية في المناطق المحيطة بالكشف عن بقايا وآثار تعودفترة جومون(8000 ق.م-300 ق.م)، يمكن التعرف عليها في متحف آوموري للآثار والذي يُعد من أغنى متاحف اليابان لهذه الفترة، تم افتتاحه سنة1973م.
تعتبر المدينة همزة وصل بين جزيرتيهوكايدووهونشو، ويعتمد اقتصادها على التبادلات التي تتم بين سكانهما. تستمد مواردها الأساسية من البحر (الأسماك، الطحالب) واستغلال الغابات المحيطة وزراعة الأشجار المثمرة (التفاح). منذ حوالي نصف قرن بدأ السياح يفدون إليها، نظر لوجود العديد من الحمامات المعدنية الحارة.
مهرجان آوموري نيبوتاهو مهرجان شهير يُقام في الفترة من 2 إلى 7أغسطسسنويًا، وقد تم إدراجه كواحد من 100 مشهد صوتي في اليابان من قبل وزارة البيئة اليابانية.إلى جانب ذلك ، تشمل مناطق الجذب الرئيسية في أوموري الآثار والمتاحف والجبال. تتمتع جبال هاكيدا بمواقع جيدة للرحلات مع المنتجعات الساخنة (أونسن) ، مثل سوكايو أونسن.
لآوموري (آوموري) اتفاقياتتوأمةمع:
Onsen

Onsen(yap.温泉), Yapon dilində isti bulaq deməkdir. Ancaq bu terminə ümumiyyətlə isti bulaq və ətrafındakı müəssisələri də aid etmək olar. Onsen Yapon ənənələrinə görə formalaşmış bir növ kurortdur. Vulkanik ölkə olduğundan onsenlər ölkənin bir çox yerində var. Onsenlər qədim vaxtlardanictimai hamamkimi istifadə olunur. Hal-hazırda isə Yaponiya daxili (yerli) turizminin vacib bir hissəsidir. Buralarda yapongeyşalarıçalışır.
Onsenlerin bir çox növü var. Açıq və ya bağlı,bələdiyyətərəfindən ya da xüsusi olaraq bir hotelin hissəsi və ya pansion olaraq idarə edilən və sair. Sıxlıqla çöl sahələrdə etmələrinə baxmayaraq, böyük şəhərlərdə olanları da vardır. Yapon ailələrin və ya iş qruplarının şəhər həyatından uzaqlaşmaq və istirahət məqsədilə getdiyi yerlərdəndir. Yapon telekanalları tez-tez yerli onsenlər haqqda xüsusi proqramlar yayımlayırlar.
Xəritələrdə onsenlər ♨, 湯 ya da ゆ simvolları ilə göstərilr.
http://www.japan-guide.com/e/e2292.html
Doqo onseni

Doqo Onsenı(道後温泉)—Ehime prefekturasınınMatsuyamaşəhərində yerləşən istibulaqlar.
DoqoonseniYaponiyadakitarixi 1000 ildən çox olan ən qədim onsenlarından biridir. Bulaqlar "Manyoşu" (759-cu ildə yazılıb) və "Şahzadə Şötoku" əfsanəsində (574–622) qeyd olunmuşdu.
Doqo Onseni yazıçı Natsume Sosekinin (1867–1916) onun Matsuyamada müəllim işlədiyi vaxtlarda ən sevimli yerlərindən biri idi. Sosekinin avtobioqrafik novelasıBotçanınbaş qəhrəmanı bu onsenə tez-tez ziyarət edir.
Müasirhaykuşairi Masaoka Şiki (1867–1902),Matsuo Basyonun(1644–1694) tənqidçisi Doqo onsenının rezidenti olub. Onun was a resident of Dōgo Onsen. onun poemaları şəhərin çoxlu yerlərində yaxşı görmək olar.
Onsenın hal-hazırkı binası Doqo Yunomaçi şəhərinin meri İsaniva Yukiyanın təşəbbüsü ilə 1894-cü ildə tikilib. Maksimal tutmluğu üçün üçmərtəbəli tikilən bina bu günə kimi populyarlığını itirmir və axşam vaxtları pik saatlarında boş olmur.
Doqo böyüyən Matsuyamaya daxil olsa da, onsenin ətrafında dünyanın bütün ölkələrindən olan yukatalı turistlər onu kurort şəhərinə oxşadır. Doqoya mərkəzi Matsuyamadan tramvayla, avtobusla, hava və dəniz limanları ilə çatmaq olar.
"Yuşinden" əsas binanın şərqi tərəfində yerləşən və xüsusən İmperator ailəsi üçün saxlanılan olunan hamam otağıdır. Adı Çin ədəbiyyatınını incisindən götürülüb. Yuşinden 1899-cu ildə Momoyama dövrünün ənənəvi üslubunda tikilib. "Gyokuza no Ma" isə yalnız İmperatorun istifadə etdiyi otaqdır.
Doqoda iki əfsanə nəsildən nəsilə söylənilir.
Əvvəllər Doqoda çoxlu ağ vağlar yaşayırdı. Günlərin bir günü bir baldırını zədələyən ağ vağ bulağa gəlir. O, öz baldırını hər gün bu bulaqda isladırdı. Nəticədə ağ vağ sağalıb uçub getdi. Bunu görən insanlar da onsendə islanmağa başladılar və sağlam oldular. Bu xəbərlər ətrafa yayıldı və bulaq məşhurlaşdı.
Qədim zamanlarda Okuninuşi no Mikoto və Sukunahikona no Mikoto adlı tanrılar var idi. Onlar İzumodan Doqoya gəldilər. Sukunahikona no Mikoto ağır xəstə idi və ömrünə bir neçə gün qalmışdı. Okuninuşi no Mikoto Sukunahikona no Mikotonu isti bulağın sularında islatdı. Sağlamlıq Sukunahikona no Mikotoya qayıtdı və o, sağlam olduğunu göstərmək üçün daşın üstündə rəqs etdi. Onun ayaq izi daşın üstündə qaldı və Tama no işi adlı daş hal-hazırda Doqo onsenində eksponat kimi durur.
Ruhlarla sovrulanlaranimesindəki əsas bina Doqo onseninin əsasında çəkilmişdir.
Qero

Qero(下呂市,Gero-shi)— YaponiyanınGifu prefekturasındanyerləşən şəhər. Şəhəristi bulaqlarıilə məşhurdur. Şəhərin içindən Hida çayı axır.
2015-ci ilin məlumatına görə şəhərin əhalisi 33.719 nəfərdir,hər km² ərazidə 40 nəfər yaşayır. Şəhərin sahəsi 851,06 km²-dir.
Şəhərin simvolik ağacıağcaqayın, simvolik gülü Satsuki azaliyasıdır.
Müasir Qero şəhəri2004-cü ilin1 martındakeçmiş Qero şəhərinin, Haqivara, Kanayama və Osaka şəhərlərinin və Maze qəsəbəsinin (hamısı keçmiş Masita qəzasının tərkib hissəsi idilər) birləşdirilməsi nəticəsində yaradılıb.
Qero sənayesinin əsasınıturizmtəşkil edir. Şəhərin yaxınlığında yerləşən məşhuronsenlərhər il turist axınına məruz qalır. Meşəçilik və kənd təsərrüfatı da yerli sənayedə əhəmiyyətli yer tutur. Onsenlərin yaxınlığında çoxotelvar, turistlər bu otellərdə dincələ bilərlər. Otellərdə böyük hamamlar fəaliyyət göstərir. Bəzi otellərdə ziyarətçilərə yerli geyim növü olanyukatalarverilir. Buna görə də Qero küçələrində və mağazalarında yukata geyinmiş insanları tez-tez görmək olar. Bu otellərdən başqa, qatar stansiyalarının, yaşayış bölgələrinin yaxınlığında yerləşən ucuz və rahat onsen kurortları da mövcuddur.
Şəhərin meri Makoto Namuradır. O, şəhərin ikinci meridir və xidməti dördillikdir. Əvvəl fəaliyyət göstərmiş mer isə Ryodzi Yamada idi.
Şəhər şurası müxtəlif qəzalardan seçilmiş 21 nəfərdən ibarətdir. Hər il dörd dəfə şəhər şurasının sessiyası keçirilir: martda, iyunda, sentyabrda və dekabrda.
Əvvəlki şəhərlərlə birləşdiyinə görə Qero şəhərində Central Japan Railway Company-ə məxsus Takayama xəttinə aid 8 stansiya yerləşir. Xətt:
Şəhərdən 3 milli avtomaqistral (41, 256 və 257) və 14 prefektural avtomaqistral keçir.
Asahi Production

Asahi Production(旭プロダクション)—Yaponiya animasiya studiyası. Studiya1 iyun2013-cü ildə qurulmuşdur. StudiyaNerimada,Tokiodayerləşir.
Asahi Production 1973-cü ildə qurulmuşdur, əvvəlcə ixtisaslaşmış çəkilişlərini PR kino şirkəti adı altında çəkmişdir. Lap əvvəllər Tokyo Movie Co., Ltd və Tokyo Movie Shinshanın (hal-hazırdaTMS Entertainment) ilk filialı kimi yaradılmışdır. Yaponiya Sığorta Assosiasiyası və Asahi Chemical üçün reklam çarxlarının istehsalı studiyanın əsas işlərindən biridir.
Lüksemburq himni

"Ons Hémécht"(azərb.Bizim Vətənimiz‎) —Lüksemburqdövlət himni(1895-ci ildən rəsmi). Himnin sözləri 1859-cu ildəMişel Lentztərəfindənlüksemburqcayazılıb. Musiqisi isə 1864-cü ildəJan-Antuan Zinnentərəfindən bəstələnib. Birinci dəfə himn 5 iyun 1964-cü ildə oxunub.
Tərcüməni Jan-Clod Mülle edib
Tərcüməni Josef Qroben edib
İrezumi

İrezumi(入れ墨,azərb.mürəkkəb əlavə etmək‎)– ənənəviYaponiyadöymələri.
Yaponiyada irezuminin tarixi paleolit dövrünə qədər uzanır. Eramızın 600-cü ilindən müasir dövrə qədər irezumi mənfi şəkildə şərh edilmişdir. Bu zaman kəsiyində döymə cinayətkarlar üçün cəza idi, çox vaxt alınlarınakanciilə "it" yazılırdı.
İrezumiYaponiyadaöz intibah dövrünü Edo dövründə yaşamışdır.
Meyci dövründəYaponiya hökuməti Qərb dünyasında müsbət imic buraxmaq üçün irezumini qadağan etmişdir. Lakin bir çox insan döymələrə maraq göstərməyə davam etmiş və döymə sənətkarları öz işlərini gizlincə davam etdirmişdirlər. Yakuzanın döymə ilə olan əlaqəsi cəmiyyətdə döyməyə olan münasibəti daha da sərtləşdirdi.
Müasir Yaponiyada döymə vurdurmaq mənfi qarşılanır. Döymə vuran şəxsləronsenvə setolara lüt halda girə bilməzlər. Lakin bu qadağanın 2020-ci ildə keçiriləcək Tokio Yay Olimpiya Oyunlarında qaldırılması planlaşdırılır.
Yaponiyada irezumiyə mənfi yanaşılmasının səbəbi çirklilik, aşağı səviyyəlilik, günahkarlılıq simvolizə etməsidir. 2012-ci ildəOsakabələdiyyəsi meri Toru Haşimoto şirkətdən döyməli şəxslərin çıxarılmasını istəmiş, istəyi böyük dəstək görmüşdür.
Müasir dövrdə Yaponiyada döymə vurdurmaq asan deyil, döymə vurdurmaq üçün çox az yer var və bahalıdır. Müasir dövmələr iynə tabancası ilə vurulsa da, antik irezumi sənətini davam etdirən çox az sənətkar var. Qərb tərzindəki dövmə sənətçiləri müştəri nə istəyirsə onu edir, amma antik irezumi sənətçiləri onunla razılaşmayan müştərini qova da bilər. Ənənəvi döyməni vurmaq üçün edilən həftəlik ziyarətlər bəzən illərlə çəkə bilir.
İrezumidə ən çox müraciət olunan motivlər bunlardır:
Niicima

Niicima(yap.新島) —İzu adalarıdaxil olanvulkanik adasıdır.Tokiodan163 km cənubda yerləşir. İnzibati cəhətdən Tokio prefekturasına daxildir. Adanın mərkəzi Niicima kəndidir. Adanın yaponca adı «yeni ada» mənasını bildirir.
Adanın sahəsi 23,87 km², əhalisi 2700 nəfər təşkil edir. Ada Fuci Hakone İcu milli parkının tərkib hissəsini təşkil edir. Adada iki icma yerləşir: Honson (mərkəzdə), Hakaqo (şimal qutaracağında).
Niicimanın ən böyük zirvəsi Miyasuka dağıdır (432 m).
Seysmik cəhətdən aktiv bölgədə yerləşir. ABŞ geologiya xidmətinin məlumatına görə il ərzində ada ətrafında gücü 5 bal və yuxarı olan 10-dan çox zəlzələ olur.
Adanın əsas gəlir mənbəyi balıqçılıq, liparit hasilatı və turizmdir. Burada bir necə kiçik təsərrüfatı vardır. Adada 1 orta, 1 ibtidai və 1 məktəbə hazırlıq təhsil oçağı vardır. Limarit dünyada yalnız iki yerdə rast gəlinir. Bu daşın aşkarlandığı ikinci məkanİtaliyanınLipari adasıdır.
Qayıqla Tokiodan Niicima adasına 2 saat 20 dəqiqəyə çatmaq olar. Üstəlik adaya bərə fəaliyyət göstərir. Əlverişli havalarda Tefu aeroportundan Tokioya təyyarə fəaliyyət göstərir. Uçuş cəmi 45 dəqiqə davam edir.
Adanın əsas görməli yerlərindən biri onun qərbində yerləşən Maexama çimərliyidir. Habusi çilırliyi isə milli qoruma altındadır. Buranın əsrarəngiz ağ qumlardan ibarətdir. Bu çimərliyin uzunluğu 6,5 km təşkil edir.
Yunoxama-Onsen böyük hovuz olub yunan memarlığı əsasında inşa edilmişdir. Bu vanna ümumilikdə 100 nəfəri qəbul edə bilir. Suyu bir başa okeandan götürülür.
Tyey-ci məbədində buddizm məktəbi fəaliyyət göstərir. Məbəd yaxınlığında qəbiristanlıq yerləşir.
Niijima Glass Art Center— hər il payızda keçirilən festivalın əsas mərkəzidir.Adanın ərazisində yerləşən Ebine parkındaorxideya bitkisiilə geniş ərazidə əkilmişdir. Burada boulinq zalları və teniz kortları vardır. Adada ictimai hamam fəaliyyət göstərir.
Kokeşi

Kokeşi(yap.小芥子) — taxtadan hazırlanan Yaponiya gəlincikləri. Silindrik bədəndən və ona bərkidilmiş başcıqdan ibarətdir. Əvvəllər kokeşini bütöv bir ağac parçasından hazırlayırdılar. Kokeşinin xarakterik xüsusiyyəti bu gəlinciklərin əl və ayaqlarının olmamasıdır.
Material kimi müxtəlif ağac gövdələrindən — albalı, zoğal, ağcaqayın və ya tozağacından istifadə olunur. Bəzədilməsi zamanı isə, müxtəlif gül, bitki və digər ənənəvi motivlərə müraciət olunur. Kokeşilərin rənglənməsində daha çox qırmızı, qara, sarı və tünd qırmızı rənglər üstünlük təşkil edir.
Belə hesab olunur ki, Kokeşilər ilk dəfə Edo dövrünün ortasında (1603–1867) Yaponiyanın şimal-şərqində yerləşən Tohokuda yaradılıb. Ev üçün taxta əşyalar hazırlayan xarratlar kokeşiləri bu əraziyə Onzen`ə (Onsen — müalicəvi isti su mənbələri) gələn qonaqlara suvenir kimi satırdılar. Bu suvenirləri yaxınlarına hədiyyə edən qonaqlar kokeşi möcüzələri haqqında əfsanə və nağılları bütün ölkəyə yaymaqda vasitəçi olurdular. Bu, gəlinciklərin hər bir nümünəsi unikal, ancaq özünəməxsus xüsusiyyətlərə malik idi.
Kokeşilər nəsildən-nəsilə ötürülürdü. Əgər, uşaqlar kokeşilərlə oynayardılarsa, belə hesab olunurdu ki, bu mütləq tanrılara xoş təsir edəcək. İnsanlar kokeşiləri canlandırardılar və inanırdılar ki, onlar bol məhsul toplanmasına kömək edir, evə bərəkət və uğur gətirirlər.
Başqa bir fərziyyəyə görə, kokeşilər anadan olmadan ölən uşaqların şərəfinə hazırlanırdı və onların ruhunu daşıyırdı.
Kokeşi dizaynında əsas 2 məktəb ayırd edilir: ənənəvi (伝統 — dento) və yeni (新型 — şinqata).
Ənənəvi gəlinciklər Tohukunun müxtəlif vilayətlərində hazırlanırdı. Hər vilayətin üslubu unikal və misilsiz idi. Kokeşi ustalarının sirləri ustadan şagirdə, atadan oğula ötürülürdü.
Ənənvi Kokeşilərin formaları daha sadədir. Onların nazik bədəni və kürəşəkilli başları olur. Ənənəvi Kokeşilərin hal-hazırda 11 növü qeyd olunur:
Ən məşhur növlərdən biri Naruko kokeşi`dir. Naruko`nun başı fırlana bilir. Başı hər dəfə çevirəndə o xüsusi səs verir ki, bu da ağlayan uşağın səsinə oxşayır. Buna görə ona "ağlayan gəlincik" də deyirlər.
Ənənəvi kokeşilərdə ancaq qızlar təsvir edirlir. İlk yaradılan kokeşilər rənglənməsə də, günümüzdə onların əksəriyyətinin parlaq rəngli kimonosu, gül və digər şəkilli ornamentləri vardır. Hər bir gəlincik əldə rənglənir və altında müəllifin imzası qoyulur. Gəlinciklərin hər biri fərqli üzə malikdir: biri təəccüblənir, digəri gülür, biri ciddi, digəri isə sakit.
Yeni kokeşi növləri isə müxtəlif formalarda, ölçülərdə və rənglərdə olurlar.
1945-ci ildən bəri kokeşi istehsalı kütləvi xarakter alıb və ənənəvi xalq yaradacılığına aiddir. Hazırda Yaponiyada kokeşi ən məşhur suvenir hesab olunur.
Kokeşinin məşhur Rusiya matryoşkalarının prototipi olması haqqında fikirlər də vardır.
Noren

Noren(暖簾)– otaqda və ya girişdə asılan ənənəviyaponpərdəsi. Müxtəlif ölçüləri və formaları mövcuddur.
Norenlər ilk dəfəHeyan dövründəistifadə olunmağa başlanmışdır. Belə ki, noren qışda istiliyi saxlamaq, yayda isə evi sərinləşdirmək üçün istifadə olunan alət idi.Muromaçi dövründənetibarən iş yerlərinin giriş hissəsini toz, topraq, pis qoxu və tüstüdən qorumaq üçün noren asılmağa başlanmışdır.
Edo dövründəmüştərilər restorandan çıxarkən əllərini norenə sürtüb təmizləyirdilər. Noren nə qədər çirkli idisə, restoran bir o qədər yaxşı və bol müştərisi olan restoran hesab olunurdu.Noren üzərindəki simvollarla birlikdə dükkan sahibi üçün reputasiya simvoluna çevrilmişdir. Dükkan işçisi öz dükkanını açarkən çalışırdı ki, keşmiş iş yerinin mötəbərə norenindən istifadə etsin. Dükkan sahibinin bu icazəni verməsi həm işçi üçün fəxr hesab olunurdu, həm də işçi ilə dükkan sahibi arasındakı əlaqəni təmsil edirdi.
NorenlərTayşo dövrünəqədər geniş şəkildə istifadə olunsa da, iş yerlərinin qərbləşməsi nəticəsində öz əhəmiyyətini itirmişdir. Hazırda norenlər yapon üslubunda olan dükkan və restoranlarda istifadə olunur.
Norenizakaya,suşi dükkanı,ramen restoranı, mağaza və yaonsenkimi ictimai yerlərdə istifadə olunur. Norenin üzərində iş yerinin adı yazılır, buna görə də biznes brendinin bir hissəsinə çevrilib. Evlərdə isə noren otaqları ayırmaq üçün arakəsmə kimi istifadə olunur. Standart pərdələrdən fərqli olaraq noren heç vaxt yuxarı qaldırılmır, həmişə aşağı salınmış vəziyyətdə saxlanılır. Buna görə də noren daha qısa olur ki, həm girişdən keçərkən rahat olsun, həm də bütün gün işığının qarşısını almasın.
Norenin üzərindəki simvollar iş yeri haqqında informasiya verir. Simvol iş yerinin sahibini və ya iş yerinin növünü bildirə bilər. Məsələn,düyüsatan mağazanın girişində asılmış norenin üzərində düyü heroqlifi (米) olur. Yaponiya hamamlarında asılmış norenlərin üzərində "男"kancisikişi hamamını, "女" kancisi isə qadın hamamını bildirir. Standart norenin uzunluğu 83–86 sm, eni isə 130–145 sm olur.
Ənənəvi noren əsasən kətan və pambıq parçadan hazırlanır və təbii boyaqlarla rənglənir, lakin müasir dövrdəpoliefirdənhazırlanmış norenlər populyardır, çünki daha uzunömürlü və gün işığına qarşı dözümlüdür.Ağ kalliqrafiyaya malik indiqo rəngli noren ən populyar noren çeşididir.
Macujama

Macujama(松山市;Macujama-ši) je hlavní městoprefektury Ehimena ostrověŠikokuvJaponsku. Moderní město bylo založeno15. prosince1889.
Macujama je známá pro své horké prameny (onsen) – místní lázněDógo-onsenjsou nejstarší svého druhu v Japonsku. Druhým magnetem pro turisty jehrad Macujama(Macujama-džó).
K1. lednu2005mělo město 512 982 obyvatel a hustotu osídlení 1 196 ob./km². Celková rozloha města je 428,86 km².
Zhruba šest kilometrů západně od centra na břehuVnitřního mořeležíletiště Macujama.
Nikkó

Nikkó(japonsky: 日光市;Nikkó-ši) je město v horáchprefektury TočigivJaponsku. Město Nikkó leží asi 140 km na sever odTokiaa patří mezi oblíbené cíle japonských turistů. Nejdůležitější místní atrakcí je svatyně a mausoleumNikkó Tóšógúa svatyněFutarasan. Oblíbené jsou i místní horké pramenyonsen. Horská oblast na západ od města je součástíNárodního parku Nikkó, který se může pochlubit jedněmi z nejkrásnějších japonských vodopádů a mnoha naučnými stezkami.
Město Nikkó se20. března2006spojilo s několika sousedními městy a zmnohonásobilo tak nejen počet svých obyvatel, ale i rozlohu. Nové (spojené) město se nadále jmenuje Nikkó.
K1. květnu2006byl odhadovaný počet obyvatel města 93 568. Celková rozloha města činí 1 449,87 km².
Moderní město Nikkó bylo založeno1. února1954.
V roce1999byly naSeznam světového dědictvíUNESCOzapsány svatyněTóšógú, svatyněFutarasana chrámRinnódži.
Prefektura Nagano

Prefektura Nagano(japonsky: 長野県,Nagano-ken) je jednou ze 47prefekturJaponska. Nachází se v regionuČúbunaostrověHonšú.Hlavním městemjeNagano.
Prefektura má rozlohu 13 585,22 kma k 1. dubnu 2006 měla 2 188 387 obyvatel.
Prefektura Nagano byla dříve známá jakoprovincie Šinanoa běhemobdobí Sengokubyla rozdělena mezi mnoho místníchdaimjóů.
Hlavní město prefektury Nagano hostiloZimní olympijské hry 1998, což zajistilo prefektuře velkou mezinárodní publicitu. Rovněž to přispělo k vybudování spojení sTokiemvlakyŠinkansen.
Devět z dvanácti nejvyšších hor Japonska se nachází v této vnitrozemské prefektuře. Nagano je prefektura s největším počtem sousedních prefektur. Rovněž v ní leží místo s největší vzdáleností od oceánu v Japonsku.
Nachází se zde jezeroKizaki, letovisko populární pro své mnohé vodní atrakce.
V prefektuře Nagano je 19 velkých měst (市, ši):
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuNagano Prefecturena anglické Wikipedii.
Sacuma (poloostrov)

Poloostrov Sacuma(薩摩半島;Sacuma-hantó) je poloostrov, který vybíhá na jih z jihozápadní částiostrovaKjúšúvJaponsku. Směrem na západ se rozkládáVýchodočínské mořea na východě leží zaKagošimským zálivempoloostrov Ósumi. Administrativně je poloostrov součástíprefektury Kagošimaa na jeho východní straně leží hlavní město prefekturyKagošima.
Blízko jižního cípu poloostrova leží 924 metrů vysoká hora Kaimon (開聞岳,Kaimon-dake) a horké pramenyIbusuki Onsen.
Kusacu (Gunma)

Kusacu(japonsky草津町,Kusacu-mači) jelázeňské městovjaponskémdistriktu Agacumavprefektuře Gunmanacházející se na ostrověHonšú. Město se nachází zhruba ve výšce 1200 metrů nad mořem. Na západ od města se nachází aktivní vulkánKusacu-Širane.
V roce 2008 mělo Kusacu 7 419 obyvatel a zaznamenávalo mírný pokles počtu obyvatel. Hlavní zdrojem příjmů města jeturismus(kolem 90 % pracujících je zaměstnáno vterciárním sektoru), s malým podílemprůmyslua téměř žádným podílemzemědělství.
Ve městě se nachází okolo stovkytermálních pramenů, tzv.onsen. Voda z onsenů není využívána jen pro léčivé koupele, ale i pro vytápění řady budov a během zimy k zajištění silnic beze sněhu.
Průměrná teplota činí 7 °C s maximální teplotou kolem 30 °C v létě a minimální teplotou -14 °C v zimě. Hlavní dešťová sezóna je od června do září.
japonská:
zahraniční:
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuKusatsu, Gunmana anglické Wikipedii.
Beppu

Beppu(japonsky: 別府,Beppu) jelázeňské městonacházející se vprefektuře Óitana ostrověKjúšúvJaponsku. Dle oficiálních údajů ze dne 30. 11.2016má 119 927 obyvatel.Rozloha města je 125,13 km² a hustota zalidnění je 973 obyvatel na km².
Díky velkému množství horkých pramenů je Beppu považováno za hlavní lázeňské centrum Japonska.
Město je rozděleno do osmi lázeňských středisek: Beppu, Kitahama, Kamegawa, Šibaseki, Kannawa, Mjóban, Horita a Hamawaki.
Prefektura Ehime

Prefektura Ehime(japonsky: 愛媛県,Ehime-ken) je jednou ze 47prefekturJaponska. Nachází se na severozápadě ostrovaŠikoku.Hlavním městemjeMacujama. Funkci guvernéra zastává od roku 2010Tokihiro Nakamura. Zvířecími symboly prefektury jsouvydra říční,červenka japonskáapražman japonský.
K prefektuře patří také ostrovy veVnitřním moři, z nichž největší jeÓmišima.Išizučije s 1982 metry nejvyšší horou západního Japonska. Sedm procent území prefektury zaujímají národní parky.
V prefektuře Ehime je 11 velkých měst (市, ši):
Původně se na území prefektury nacházela provincieIjo. V roce 1888 se od ní oddělilaprefektura Kagawa. Název Ehime pochází z kronikyKodžikia znamená „krásná princezna“.
Typickými produkty Ehime jsou ryby a citrusové plody.Od sedmnáctého do dvacátého století se zde těžilyměděné rudy. VImabarisídlí největší japonská loděnice. Na území prefektury se také nacházejí nejstarší japonské lázněDógo Onsen.
Rodákem z Ehime je nositel Nobelovy ceny za literaturuKenzaburó Óe. V roce 1949 byla v Macujamě založena univerzita. Ve městěUwadžimase koná každoročně v červenci festival s býčími zápasy a maskovaným průvodem.
Ibusuki (Kagošima)

Ibusuki(japonsky: 指宿市;Ibusuki-ši) je město ležící vjaponsképrefektuře Kagošima.
Moderní město bylo založeno1. dubna1954.
V roce2008mělo město 45 117 obyvatel. Jeho celková rozloha je 148,88 km².
Ibusuki je známé svými lázněmi s černým pískem –sunamušionsen.
Jacuširo

Jacuširo(japonsky八代市,Jacuširo-ši) je město vprefektuře Kumamotona západním pobřežíjaponskéhoostrovaKjúšú, na stejnojmenné planině při severovýchodním pobřežíJacuširského moře. Jeho rozloha je 680,59 km. Je to druhé největší město prefektury po jejím hlavním městěKumamotu.
Pochází odtud tradiční typ japonskýchhrnčířských výrobkůKóda (Kōda-jaki, 高田焼) známý též jakoJacuširo-jaki(八代焼).
Jacuširo původně vzniklo jako hradní město nebolijókamači(城下町). Hrad Jacuširo sloužil běhemobdobí Edojako vedlejší sídlo samurajskéhoklanu Hosokawů.
Samostatnéměstobylo založeno 1. září1940. Dne 1. srpna2005se Jacuširo spojilo s menšími městy Kagami a Senčó a pohltilo i vesnice Izumi, Sakamoto a Tójó, čímž se zásadně změnila jeho podoba.
K 31. březnu2017činilpočet obyvatelměsta odhadem 129 358 lidí,z čehož při rozloze 680.59 kmvycházíhustota zalidnění190 obyvatel na km.
Jacuširo je v oblasti známé několika výrobky a pokrmy. Zdejšíkultivarvelkého citrusovéhopomelazvanýbanpeiju(Citrus maxima‘Banpeiyu’) připomíná velmi přerostlýgrapefruit. Specialitakaraši renkonje oddeneklotosu(Nelumbo nucifera) naplněný hořčičnou omáčkoukarašia obalený vejcem.Basašije syrovékoňské masoa považuje se v Japonsku za pochoutku. Obvykle se podává s cibulí a zázvorem. V restauracích, kde se podávajíhamburgery, mívají mimo jiné i hamburgery basaši.
K významným pamětihodnostem města patřízříceninyhradu Jacuširo, jež jsou dnes součástíšintoistické svatyně, a mnohdy opomíjená oblast zdejšího přístavu, odkud se návštěvníkovi nabízejí pozoruhodné výhledy na nedalekésouostroví Amakusa, naJacuširské mořea na zdejšípapírnu.
Další populární atrakcí je schodiště se 777 schody, které stoupá z jednoho konce města do blízkých hor. Vyhlídka z jeho vrcholu nabízí panoramatický výhled na město a přilehlou pobřežní oblast.
Mezi zdejší pamětihodnosti patří rovněž šintoistické svatyně Jacuširo-gú, Jacuširo-no-mija a Mizušima, dálevisutý mostGokanošó aonsenneboli horký pramen Hinagu.
Městem prochází několik železničních tratí včetně tratišinkansenu. Navíc se tu sbíhají dálnice Kjúšú (Kjúšú Džidóša-dó, 九州自動車道) a Minamikjúšú (Minami-Kjúšú džidóšadó, 南九州自動車道). Okres Jacuširo propojuje východní část prefektury Kumamoto s její západní částí, která prefekturu spojuje sprefekturou Mijazaki.
Onsen de Dōgo

Elonsen de Dogo(道後温泉,Dōgo-onsen)es unonsen(aguas termales de origen volcánico que se encuentran en Japón) que se encuentra en laciudad de Matsuyamade laprefectura de Ehime. Es considerado uno de los tres onsen más antiguos deJapón.
Existen registros que se refieren al onsen de Dogo como nikitatsu(にきたつ,nikitatsu), que significa fuente de agua hirviente, más específicamente en la obraManyoshu.
Incluso la región que la circunda era conocida como distrito del Agua Caliente(湯郡,Yu-no-gun), y más recientemente comodistrito de Onsen, ambas en referencia a este onsen. Se cree que la antigua denominación de la prefectura, país de Iyo(伊予国,Iyo-no-kuni), deriva del término país del Agua Caliente(湯国,Yu-no-kuni).
En la obraBotchan(1905) deSoseki Natsume, se hace mención al onsen, y constituye en la actualidad, uno de los principales atractivos turísticos de la prefectura de Ehime.
Alrededor del Onsen de Dogo se extiende una amplia zona comercial. Incluye una cervecería artesanal que se encuentra al lado del propio onsen. El paseo de compras principal corre en forma de "L" y finaliza su recorrido en la Estación Dogo Onsen(道後温泉駅,Dōgo Onsen-eki), y se pueden encontrar locales gastronómicos y de recuerdos. Justo en la esquina que forma el recorrido en forma de "L" se encuentra el Agua Caliente del Tsubaki(椿の湯,Tsubaki-no-yu), integrante del complejo de Onsen de Dogo, pero con precios más accesibles y más frecuentado por la gente del lugar.
Enfrente de la Estación Dogo Onsen está la Plaza Hojo(放生園,Hōjō-en), en donde se puede encontrar unreloj cucú, una fuente para calentar los pies y bebederos con agua deonsen. Allí también se pueden encontrar a los guías voluntarios que brindan información turística disfrazados de los personajes que aparecen en la obraBotchan,rickshaws, e incluso una réplica de la locomotora del Tren de Botchan(坊っちゃん列車,Botchan-ressha).
Hacia el norte y este, se concentran los hoteles y hospedajes.
Onsen de Hondani

Elonsen de Hondani(本谷温泉,Hondani-onsen)es unonsenque se encuentra en laciudad de Saijode laprefectura de Ehime.
Se encuentra en un valle conformado por el río Daimyojin(大明神川,Daimyōjin-gawa), al que se accede por un camino a la vera del río.
A la vera del río Daimyojin se encuentran las facilidades del onsen de Hondani(本谷温泉館,Hondani Onsen-kan)que pertenecieron a lo que fue laciudad de Toyo(en la actualidad están a cargo de una empresa privada). También cuenta con el parque onsen de Hondani(本谷温泉公園,Hondani Onsen-kōen), que se extiende a ambas márgenes del río. Las instalaciones se encuentran un tanto alejadas de la fuente de aguas termales, y el agua es traída desde la fuente situada a unos 4 kilómetros de distancia.
Onsen de Nibukawa

Elonsen de Nibukawa(鈍川温泉,Nibukawa-onsen)es unonsenque se encuentra ubicado en el distrito Tamagawacho(玉川町,Tamagawachō)de laciudad de Imabari, en laprefectura de Ehime.
Cuenta con seis instalaciones para el hospedaje. También cuenta con una instalación exclusiva para quienes no desean hospedarse.
El onsen ofrece la posibilidad de llevarse el agua termal, que se expende a través de los Onsen-sutando(温泉スタンド,Onsen-sutando).
Onsen de Kawauchi

Elonsen de Kawauchi(川内温泉,Kawa'uchi-onsen)es unonsenque se encuentra en lo que fue elpueblo de Kawauchideldistrito de Onsen(en la actualidad es parte de laciudad de Toon) de laprefectura de Ehime.
Desde elintercambiador Kawauchide laautovía de Matsuyama, alrededor de 1 km hacia el noreste.
Contienesodioybicarbonato sódico. El agua tiene una temperatura de 42,3 °C, pero hay una pileta con agua a menor temperatura.
Es recomendado para dolores de nervios, músculos, hombro, golpes, problemas digestivos, entre otros.
Hay una instalación construida por el Ayuntamiento de lo que fue el pueblo de Kawauchi, denominada Kawauchi Furusato Kōryūkan(川内ふるさと交流館,Kawauchi Furusato Kōryūkan). Cuenta con diferentes tipos de baños termales, sauna, restaurante, sala de descanso y gimnasio.
Onsen de Minara

Elonsen de Minara(見奈良温泉,Minara-onsen)es unonsenque se encuentra en lo que fue elpueblo de Shigenobudeldistrito de Onsen(en la actualidad es parte de laciudad de Toon) de laprefectura de Ehime.
Contienesodioybicarbonato sódico. El agua tiene una temperatura de 49 °C, pero para permitir la inmersión se reduce la temperatura hasta los 45 °C.
Es recomendado para dolores de nervios, músculos, articulaciones, hombro, golpes, problemas digestivos, entre otros.
Hay un hospedaje denominado Riraku(利楽,Riraku)
Al lado, hacia el este, se encuentra el centro comercialPalty FujiSucursal Minara.
Noboribetsu Onsen

Noboribetsu Onsen(enjaponés:登別温泉) son unasaguas termalesde origen volcánico, sus aguas son de nueve tipos diferentes pero destacan las sulfúricas y las ácidas. Los visitantes pueden pasearse por este lugar, donde además se encuentran tiendas de recuerdos, es costumbre verles ataviados con unayukata. Lo más característico de este lugar es el olor aazufre.​
Lleva actuando desde 1850 como fuente termal.
Esta ciudad Onsen está situada al sur deSapporo, la ciudad principal de la isla deHokkaido, enJapón.​
Con muchos tipos de agua las que más destacan son la sulfúrica y la ácida. Se cree que tienen el poder de curar enfermedades y dolencias.
Cabe decir que son muchas las creencias que se tienen alrededor de las propiedades de curación de este tipo de aguas termales en todo Japón, esta técnica curativa recibe el nombre de Sayu Japonés, donde se considera que el agua forma parte del ser humano y que como tal está capacitada para curarnos de nuestros problemas de salud.​
Jigokudani o Valle del Infierno es una de las partes más importantes de esta ciudad onsen, expulsa gases volcánicos que dan origen a las aguas termales llenas de minerales. La razón por la cual este valle es llamado así es porque se cree que está habitado poroni, demonios del folclore japonés. El olor que desprenden los gases volcánicos ha dado lugar a que se crea que solo los demonios están capacitados para soportarlos.
Se encuentra dentro delparque nacional Shikotsu-ToyadeHokkaido. Es un lugar muy visitado por los turistas y fue formado por la erupción del Monte Kuttara hace más de 2 milenios.​
​ Takayu Onsen, Kusatsu Onsen, Okushiobara Onsenkyo,Nozawa Onsen, Okuhida Onsenkyo, Totsukawa Onsenkyo, Tawarayama Onsen y Beppu Onsen. Estas ciudades termales son de las más visitadas de Japón, son un reclamo turístico y además un lugar de exposición de su cultura y de su relación con el agua.
Onsen de Asamushi

Onsen de Asamushi(浅虫温泉,Onsen de Asamushi), es unonsen(aguas termales de origen volcánico,termas) ycomplejo turísticoen la ciudad deAomori,Prefectura de Aomori.
Sus atracciones incluyen el Acuario de Asamushi y el parque temático Asamushi. Los onsenMatsu no YuyMichi no Eki Asamushiestán entre las instalaciones termales. La localidad tiene el apodo de "elAtamide Tohoku".
Se dice que el onsen de Asamushi fue descubierto porEnninen 876, durante elperíodo Heian.El onsen fue usado para el ahumado (mushi) of lino (asa), siendo éste el origen del nombre Asa-mushi.CuandoHōnenvisitó el onsen en 1190, se popularizó su uso como balneario, y el onsen tomó ese uso. Durante elperíodo Edo, había allí unhonjin.​
Koibana Onsen

Koibana Onsen(恋花温泉,''Koibana Onsen''), es una serie demangaescrita e ilustrada porKenjiro Kawatsu​ que fue publicada por la revistaYoung Animal Arashientre los años 2005 y 2010.
A pesar de haber sido abandonado por su novia, Akiyama no quiere cancelar su estancia en un famoso complejoonsenpara parejas. Decide ir solo, pero tres hermanas, las cuales son las encargadas de la posada, llaman a la exnovia de Akiyama para que arreglen las cosas.​
Mientras él se hospeda en el lugar, conoce a una de las hermanas llamada Nonoka de la cual con el tiempo se enamora y por ese motivo decide trabajar en la posada por un tiempo, durante el cual tendrá una relación más que laboral con Nonoka.
Nishiyama Onsen Keiunkan

LeNishiyama Onsen Keiunkan(西山温泉慶雲館)est unonsensitué àHayakawa, dans lapréfecture de Yamanashi, auJapon. Il fut fondé en705parFujiwara Mahito, ce qui en fait le plus vieil hôtel et l'une des plus anciennes sociétés en activité au monde. En 2011, leGuinness World Recordsa officiellement reconnu l'hôtel comme étant le plus vieil hôtel du monde. Il est exploité de manière continue depuis plus de 1300 ans par 52 générations de la même famille (y compris les héritiers adoptés).
Le Nishiyama Onsen Keiunkan se trouve au pied desmontagnes Akaishi. Depuis sa fondation, toutes lessources d'eau chaudede l'hôtel proviennent directement des sources locales de Hakuho. L'hôtel a été rénové en 1997 et compte trente-sept chambres.
Onsen geisha

Uneonsen geisha(温泉芸者)est unegeishaou une artiste qui travaille dans lesonsenet/ou les stations balnéaires de sources chaudes. Ce terme a une connotation négative du fait que le mot désigne maintenant uneprostituéealors que les faveurs sexuellespar la geisha à son client n'ont jamais été entendues comme systématiques ou allant de soi.
Cette évolution est liée à plusieurs raisons :
Quoi qu'il en soit, lesonsen geishasont, de nos jours, des musiciennes et des danseuses accomplies.
Les geishas des stations balnéaires sont essentiellement différentes des geishas pratiquant dans leshanamachideKyotoet deTokyo. Ces dernières travaillent habituellement en nombre restreint (5 ou 6) au sein de salons de thé tandis que lesonsen geisha, par escadrons de 60 à 70 distribués dans les halls des grands hôtels, recrutent parmi les touristes. L'expansion actuelle du tourisme allié à l'appât du gain ont conduit lesonsen geisha— qui travaillaient historiquement dans de petites structures — à se lancer dans des affaires plus importantes.