davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Aldo Moro

SiAldo Romeo Luigi Moro(Setyembre 23, 1916 - Mayo 9, 1978) ay isang Italyanong estadista at isang kilalang miyembro ngKristiyano Demokrasya. Naglingkod siya bilang38th Prime Minister ng Italya, mula 1963 hanggang 1968, at mula 1974 hanggang 1976. Isa siya sapinakamahabang-servingPrime Ministers post-digmaan, na may hawak na kapangyarihan para sa isang pinagsama kabuuang higit sa anim na taon; dahil sa kanyang tirahan sa pinuno ng KomunistaEnrico Berlinguer, na kilala bilangHistoric Compromise, malawak na itinuturing na Moro ang isa sa mga pinaka-kilalang ama ngCentre-left in Italyatisa sa mga pinakadakilang at pinaka-popular na lider sa kasaysayan ng Republika ng Italya.
Ang Moro ay itinuturing na isang intelektwal at isang tagapamagitan ng pasyente, lalo na sa panloob na buhay ng kanyang partido.Inagaw siyanoong ika-16 ng Marso 1978 ngRed Brigadesat pinatay pagkatapos ng 55 araw ng pagkabihag.
Si Aldo Moro ay ipinanganak noong 1916 saMaglie, malapit saLecce, sa rehiyon ngApulia, sa isang pamilya mula saUgento. Ang kanyang ama ay isang inspector sa paaralan, habang ang kanyang ina ay isangguro. Sa edad na 4, lumipat siya sa kanyang pamilya patungo saMilan, ngunit di nagtagal ay bumalik sila sa Apulia, kung saan nakuha niya ang isang klasikal na grado sa mataas na paaralan saArchitalyceumsaTaranto. Hanggang 1939, nag-aral siya ng Batas saUniversity of Bari, isang institusyon kung saan siya ay nagtataglay ng post na ordinaryong propesor (isang katumbas sa isang pinuno, buong propesor sa akademikong sistema ng US) ng Pilosopiya ng Batas at Kolonyal Patakaran (1941) at ngKriminal Batas(1942).
Noong 1935, sumali siya saItalian Federation of Students of University(Federazione Universitaria Cattolica Italiana, FUCI) ngBari. Noong 1939, sa ilalim ng pag-apruba ngGiovanni Battista Montinina kanyang kinakasalan, pinili si Moro bilang pangulo ng asosasyon; itinatago niya ang post hanggang 1942 nang siya ay pinilit na labanan saWorld War IIat pinalitan ngGiulio Andreotti, na sa panahong iyon ay isang mag-aaral ng batas mula saRoma. Sa panahon ng kanyang mga taon sa unibersidad, ang Italya ay pinasiyahan ngPasistapasista ngBenito Mussolini, at ang Moro ay nakibahagi sa mga kumpetisyon ng mga mag-aaral na kilala bilang Lictors of Culture and Art na inorganisa ng samahan ng mga lokal napasismong mag-aaral, ang Unibersidad Mga Pasistang Grupo.
Moro Resistance and Liberation Organization

AngMoro Resistance and Liberation Organisasyon(dinaglat bilangMRLO) ay isang aktibong armadong pangkat ng mga sosyalistang nakikilahok sa labanan ng mga Moro.Itinatag ito ngPambansang Demokratikong Prente(NDF) bilang isa sa mga subdibisyon ngMoro, at ito ang ika-16 na samahan na nilikha ng NDF upang lumaban sa ilalim ng pamumuno nito.Malinaw at patuloy na kinondena ng grupo ang operasyon ng militar ng Pilipinas saMindanao, at inaakusahan sila ng karahasan laban sa mga sibilyang Moro.
Severino Reyes

SiSeverino Reyesay isinilang sa Santa Cruz,Maynilanoong 11 Pebrero 1861. Ikalima siya sa mga anak ng mag-asawang Rufino Reyes at Andrea Rivero.
Nagtapos siya ngBachelor of Philosophy and LetterssaUnibersidad ng Santo Tomas. Kilala siya bilangAma ng Sarsuelang Tagalog. Sa kanyang pagsusulat ng mga kuwentong pambata, ginamit niya ang sagisag naLola Basyang.
Ang kanyang dula na pinamagatangWalang Sugatna nasulat sa unang bahagi ng panahon ng mgaAmerikanoang itinuturing na kanyang obra maestro. Ito ay pumapaksa sa kapangyarihan ng pag-ibig sa mga taong tunay na nagmamahalan.
Taong 1902 nang simulan niyang magsulat ng dula nang makita niyang ang Moro-moro at komedyang itinatanghal ay walang buti at kapakinabangang idinudulot sa mga manunuod. Sinikap ni Don Binoy (palayaw kay Severino Reyes) na mapaunlad ang dulang Tagalog. Naging inspirasyon niya ang kanyang pagsisikap na patayin ang Moro-moro ang nakitang pagtanggap ng mga manunuod ng sarsuela sa unang pagtatarighal ng sarsuelangSalamin ng Pag-ibigniRoman Reyes;Mga Karaniwang UgaliniAmbrosio de Guzman;Damit ni San DimasniRoman Dimayuga;Despues de Dios, El DineroniHermogenes Ilagan. Dahil sa nakita ni Don Binoy na reaksiyon ng mga manunuod sa pagtatanghal ng mga dulang nabanggit ay itinatag niya angGran Compana de Zarsuela Tagalana siyang inaasahang magtataguyod sa pagtatanghalang mga sarsuela. Pagkatapos nga ng pagtatanghal ngWalang Sugatay sunud-sunod nang itinanghal angBagong Fausto,Ang Kalupi,Ang Tatlong Bituinna sinundan pa ng iba. Naging dramaturgo ng dulang Tagalog si Severino Reyes dahil sa pagbabagong bihis na ginawa niya sa dulang Tagalog. Nakuha niyang palitan ng sarsuela ang Moro-moro na dating kinalokohan ng mga manunuod.
Ang ilan sa mga sarsuelang sinulat ni Severino Reyes ayWalang Sugat,Huling Pati,Minda Mora,Mga Bihag ni Cupido,Mga Pusong Dakila,RIP,Ang Kalupiat iba pa. Ang RIP ay isang sarsuelang sinulat ni Don Binoy upang tuyain ang Moro-moro sa pagkamatay nito.
Si Severino Reyes ay nagsimula ng modernong pagsulat ng dula. Pinaksa ng kanyang mga dula ang suliranin ng mga Pilipino
sa pagdating at pananakop ng mga Amerikano. Si Don Binoy ay naging patnugot ng lingguhang magasingLiwayway.
موروس و كريستيانوس

موروس و كريستيانوس(بالانجليزي: Moros y Cristianos) هو طبقكوبيتقليدي يُقدم في كلا المنازل والمطاعم. إنه النسخة الكوبية منالأرز والفاصوليا، وهو طبق موجود في جميع أنحاءأمريكا اللاتينيةومنطقة الكاريبيوجنوب الولايات المتحدة.
Moros y Cristianos تعني "المغاربةوالمسيحيين". يشير Moros إلى الفاصوليا السوداء، وCristianos  إلىالأرز الأبيض. يعود اسم الطبق إلىالحكم الإسلاميلشبه الجزيرة الأيبيريةمن (أوائلالقرن الثامن) وحتىسقوط الأندلس(القرن الخامس عشر).
يُستخدم البصل والثوم والفلفل الحلوكسوفريتو. يُضاف إلى هذا السوفريتو الأرز الأبيضوالفاصوليا السوداءالمسلوقة مسبقًا، والماء الذي كانت الفاصوليا تغلي فيه. وغالبًا ما يتم إضافة التوابل الأخرى مثل الأوريجانو وورق الغار إلى الطبق لإضفاء نكهة إضافية.
يختلف موروس و كريستيانو عن نبات arroz con Frijoles البسيط في أنه يُطهى الفول والأرز في نفس القدر بدلاً من طهيهما بشكل منفصل.Congrí هو مصطلح آخر للطبق، ولكن يُستخدم بشكل أكثر شيوعًا للإشارة إلى الطبق المشابهبالفاصوليا الحمراءالذي يُؤكل تقليديًا في الجزء الشرقي من الجزيرة.
Hoppin' John

Hoppin' Johnes la variante delsur de los Estados Unidosdel tradicional plato dearrozyjudías(frijoles) del África Occidental. Consiste encaupíes(oguisantes) y arroz, concebollapicada ypancetaen tiras, condimentado con un poco desal.​ Alguna gente empleaham hockofatbacken lugar de panceta normal, unos pocos añadenpimiento morrónovinagreyespecias. Lo habitual es emplear caupíes, usándose los más pequeños guisantes en el Low Country de Carolina del Sur y Georgia.
En toda la costa sur, se cree que comer Hoppin' John en Año Nuevo propicio un año próspero lleno de suerte.​
Se cree que los distintos platos de arroz y judías presentes en Sudamérica y el Caribe son comidas típicas de esclavos de la primera época colonial. Algunas variantes son elHoppin' Juan, que emplea judía negras cubanas en lugar de caupíes, y lafeijoadabrasileña, que emplea frijoles negros.
Los orígenes del nombre son inciertos. La primera referencia en elOxford English Dictionaryes de unlibro de viajesdel sigloXIXescrito porFrederick Law Olmsted,A Journey in the Seaboard Slave States: «El mayor lujo que conocen es un estofado de panceta y guisantes, con pimiento rojo, al que llaman ‘Hopping John’.» También hay una receta del plato enThe Carolina HousewifedeSarah Rutledge, que fue publicado en 1847.
Miramar (Valence)

Miramar(envalencienet encastillan) est unecommuned'Espagnede laprovince de Valencedans laCommunauté valencienne. Elle est située dans lacomarquede laSaforet dans la zone à prédominance linguistiquevalencienne.
Situé au bord de la merMéditerranée, le territoire communal de Miramar est plat, formé par des sédiments marins sablonneux du Quaternaire. La côte forme une plage de sable fin d'un kilomètre et demi de long et de 50 m de large. Aucun ruisseau ne la traverse, et aucune proéminence particulière ne se détache.
On accède au village par la route, depuisValence, en prenant la nationale N-332, puis la CV-673.
La commune de Miramar est entouré par les communes suivantes, toutes faisant partie de laprovince de Valence:Bellreguard,Gandia,Guardamar de la Safor,PalmeraetPiles
On sait que l'existence de la commune Miramar remonte à la période romaine, grâce à des fouilles qui ont permis de mettre au jour des céramiques et des monnaies romaines (mais aussi d'autres restes archéologiques) dans la partie de l'Alcudia.
Le village est d'origine arabe, et, après laReconquêtechrétienne, il fut donné à Sancho Ximenis. La population mauresque continua d'en être le noyau principal. En1527, on comptait à Miramar 40 maisons mauresques, alors qu'en1609leur nombre était passé à cinquante-six. En1646, après un demi-siècle d'inoccupation, à la suite de l'expulsion des Maures d'Espagne, le village ne comptait plus que vingt maisons (pour environ 100 habitants). La duchesse deGandia, María Enríquez, lorsqu'elle fut au pouvoir, à la mort de son mari, chargea son fils Juan Borja, d'agrandir le duché en acquérant des villages aux alentours, dont Miramar faisait partie.
En1794, le nombre de maisons avait atteint les 105 (pour 500 habitants), un siècle plus tard, en1897, on en comptait 801.
L'économie du village est basée sur l'agriculture et la vente des agrumes. Lesmilamarinsprofitent de la fertilité des sols pour mettre en place une culture par irrigation, principalement d'orangers.
Le secteur touristique a connu un décollage fulgurant, ces dernières années grâce notamment à une plage d'excellente qualité. Depuis2002, en effet, Miramar a reçu lepavillon bleupour la qualité de sa plage et la propreté des eaux de baignade.
Le repas le plus typique de la municipalité est labossa de polp, une recette de poulpe étuvé, farci de riz.
Miramar célèbre chaque année ses fêtes demoros y cristianosla semaine du premier dimanche du mois d'août. Durant cette fête, tout le monde se déguise enmoro(maure) ou encristiano(chrétien) et parade dans les rues du village. Le dernier jour, une bataille est simulée, et les maures sont rejetés à la mer. Cette fête donne lieu à de très jolis feux d'artifice, spécialité de la région.
Moros y cristianos

Moros y cristianosè una pietanza a base difagiolineri erisomolto diffusa nell'areacaraibicae inSudamerica, dove prende diversi nomi a seconda dei paesi:Gallo pintoinNicaraguaeCosta Rica,Hoppin' Johnnel sud degliStati UnitiePabellón criolloinVenezuela. È uno dei piatti principali della cucinacubana.
Il nome fa riferimento al colore delle pietanze e al periodo dellaReconquistaspagnola: i fagioli sonomoros, imori, mentre il riso rappresenta icristianos, icristianidellaSpagna.
La preparazione base, che può poi essere accompagnata ad altri ingredienti prevede l'utilizzo di riso bollito e fagioli. Può essere insaporita conaglio, cipolla, alloro e pepe ed è comune accompagnarla con pollo o carne di maiale e una salsa piccante dettamojo.
Lo stesso piatto, preparato con fagioli rossi (frijoles colorados) anziché neri (frijoles negros), prende il nome dicongrí.
Pabellón criollo

Ilpabellón criollo(traducibile comecarne alla creolaoppurebandiera creola) è un piatto tipico dellacucina venezuelana, di cui è considerato uno dei piatti più importanti e rappresentativi. Varianti di questa ricetta sono diffuse con nomi diversi anche in tutta l'America Latina.
Il pabellón criollo è composto da carne bollita sfilacciata e saltata con le verdure,risobollito,fagioli nerieplatanofritto. Esistono anche alcune varianti di questo piatto: ad esempio ilpabellón a caballoha anche unuovofritto, oltre agli ingredienti sopra elencati.
L'unione di riso e fagioli neri è molto diffuso in tutte lecucine caraibiche, come ilgallo pintocostaricanoe ilmoros y cristianoscubano.
L'origine di questo piatto risale a non prima delXVI secolo, quando veniva preparato daglischiavidi origineafricanausando la carne avanzata daisignori ispaniciil giorno prima.
Si dice che questo piatto rappresenti leetniedelVenezuela: glieuropei(il riso bianco), gliafricani(i fagioli neri) e gliindigeni(la carne, rossastra).
Gallo pinto

Ilgallo pintoogallopintoè un piatto nazionale tradizionale delNicaraguae dallaCosta Ricaa base dirisoefagioli. La storia del gallo pinto non è ben nota e ci sono controversie tra costaricani e nicaraguensi su dove il piatto abbia avuto origine. La maggior parte dei latino-americani concordano sul fatto che il piatto è diffuso in entrambi i paesi e che ora condividono più somiglianze che differenze. Variazioni di gallo pinto sono popolari in molti paesi vicini deiCaraibi.Secondo una teoria sulle origini, il piatto fu introdotto inAmerica Latinadagli immigranti afro-americani.
Gallo pinto significa in spagnolo "gallo maculato" e il nome si ritiene provenga dall'aspetto multicolore che si ottiene come conseguenza della cottura del riso insieme a fagioli neri o rossi. I fagioli sono cotti velocemente, fermando la cottura quando il liquido di cottura si consuma.
Red beans and rice

Ilred beans and rice(dall'inglese"fagioli rossi e riso") è unpiatto unicostatunitensefacente parte dellacucina creola della Louisiana.
Per tradizione, ilred beans and riceviene preparato il lunedì, che era un tempo il giorno del bucato per gli abitanti dellaLouisiana. Essendo un alimento che necessitava di tempi lunghi per cuocere, le donne potevano dedicarsi alle faccende domestiche mentre attendevano che il riso e i fagioli cuocessero a sufficienza. Ilred beans and riceveniva preparato usando le ossa del maiale che venivano avanzate dopo la cena domenicale precedente.I fagioli con il riso erano il piatto preferito del celebre jazzistaLouis Armstrong, che firmava le sue lettere con la scritta "Red Beans and Ricely Yours, Louis Armstrong".Nel 1965, il gruppo di R&B strumentaleBooker T. & the M.G.'sscrisse e registrò una canzone intitolataRed Beans and Rice, che fa parte di un lato B di un singolo.  Dal momento che il riso e i fagioli sono due fra i principali ingredienti della cucina diNew Orleans, il piatto è diventato una delle specialità del luogo e viene cucinato in molti punti di ristoro e nelle scuole oltre che nelle case. Inoltre, viene spesso preparato durante le occasioni speciali come ilmartedì grasso.
Oltre alrisoe ifagioli kidney rossi, ilred beans and ricecontiene verdure (peperoni, cipolla e sedano), e spezie (timo,pepe di Cayennae alloro). Il piatto viene cotto lentamente in pentola e spesso impiattato con un contorno di pane di mais e carne a piacere fra cui salsiccia affumicata (andouilleochaurice),tasso hamo unabraciola di maiale.Ilred beans and riceè un piatto è molto nutriente e ricco diamido,ferro,vitamina Beproteine.
Un piatto molto simile alred beans and riceè ilrajma chawal, un piatto vegetariano a base di riso e fagioli rossi tipico dell'India.In vari paesi dell'America centrale, dell'America Latinae deiCaraibisono invece popolari l'arroz con habichuelas, imoros y cristianose ilgallo pinto. InGiapponeè conosciuto ilsekihanconfagioli azukie riso.
Mori e Cristiani di Alcoy

Mori e Cristiani di Alcoy(invalencianoMoros i Cristians d'Alcoi, inspagnoloMoros y Cristianos de Alcoy) è una festa popolare che si svolge nella città diAlcoyinprovincia di Alicanteed è all'origine di tutte le feste dei Mori e Cristiani celebrate nellaComunità Valenciana.
La festa si celebra fin dalXVI secoloe rievoca la battaglia combattuta nel 1276 quando la città era sul confine con ilterritorio dominato dai musulmani nella penisola iberica. Il 23 aprile di quell'anno le truppe arabe di Al-Azraq assaltarono la cittàma, durante la battaglia, apparveSan Giorgioche scacciò definitivamente imusulmani. In segno di gratitudine, gli abitanti di Alcoy lo scelsero come patrono e promisero di celebrare una festa in suo onore.
Inizialmente i documenti ci parlano di una celebrazione prettamente religiosa, ma già nel 1412 si hanno notizie di alcuni pagamenti effettuati per la festa.Fu però all'inizio del XVI secolo che il comune di Alcoy decise di dare maggiore importanza alla celebrazione. Con la vittoria diFilippo Vnellaguerra di successione, la città di Alcoy fu trattata come nemica per essere stata sostenitrice dell'arciduca Carloe i festeggiamenti vennero interrotti fino al 1741.
A metà delXVIII secolosi stabilì l'attuale struttura della festa dei Mori e dei Cristiani di Alcoy, che dal 1980 è stata dichiarataFesta di Interesse Turistico Internazionale.
Elda

Eldaè uncomune spagnolosituato nellacomunità autonomaValenciana. Dista circa 25 km dal capoluogoAlicantee 400 km dalla capitaleMadrid.
NelXV secolo, dopo la cacciata dei mori, entra a far parte della provincia diMurciasotto la quale rimane fino alXVIII secoloquando si annette alla Provincia Amministrativa diAlicante.
Le principali feste e celebrazioni sono:"Fiesta de Moros y Cristianos"(primo fine settimana di giugno), la Festa Patronale (8 e 9 settembre) e "Las Fallas" di metà settembre.
L'economia eldense si basa su un'assai fiorente industria dellacalzatura.
La squadra di calcio della città, ilClub Deportivo Eldense, nella stagione 2023-24 milita nellaSegunda División, il secondo livello del calcio spagnolo. I suoi colori sociali sono il rosso ed il blu.
Moros y Cristianos

Moros y Cristianos(utawa mungmoros,moro,arroz moro, utawacongrí) minangka sajianKuba singdisajikake ing saben restoran Kuba. Iki minangka versinasi lan kacang-kacanganKuba, sajian sing ditemokake ing saindenging Karibia, Amerika Serikat Kidul, lan ing Brasil.
Bawang, papak, lan mrico umume digunakake minangkasofrito. Ing sofrito iki ditambahake sega putih lan kacang ireng sing wis direbus, uga banyu sing digodhog kacang-kacangan kasebut. Bumbu liyane kayata godhong oregano lan teluk asring ditambahake ing sajian kanggo menehi rasa tambahan.
Escuadra de moros y cristianos

Se denominaescuadraa los componentes de unacomparsa,filadaocábilaque participan en losdesfilesde las fiestas demoros y cristianos. Está formada por 10 o 15festerosque, bien aisladamente, o en bloques de varias escuadras se sitúan tras un cabo de escuadra y desfilan al ritmo de lasmarchasmoras, en el caso de pertenecer a unacomparsadel bandomoro, y de lasmarchas cristianasopasodobles, si pertenecen al bandocristianosiendo más popular en ambos bandos el desfilar con pasodobles.
La función del cabo es la de dirigir las escuadras. Ordena con ademanes al son de la música cuándo han de pararse los festeros y cuándo vuelven a marchar.
Tiene su origen en la división en escuadras militares, cada una con su cabo militar al frente, de las compañías de milicianos locales conocidas popularmente como Soldadesca.
Kacang hitam

Kacang hitamadalah jenis kacang biasa (Phaseolus vulgaris) yang kecil dan berkilau, yang sangat populer dalammasakan Amerika Latin, meskipun kacang ini juga dapat ditemukan dalam masakanCajundanCreoledi Louisiana selatan. Seperti semua varietas kacang-kacangan pada umumnya, kacang ini berasal dariAmerika,tetapi telah diperkenalkan ke seluruh dunia. Ini juga digunakan dalammasakan India,masakan Tamil, yang dikenal sebagaikaruppu kaaramanidan dalammasakan Maharashtrian, yang dikenal sebagaiKala Ghevada. Ini banyak digunakan di Uttrakhand India juga dikenal sebagai "Bhatt". Ini adalah sumber yang kaya zat besi dan protein.
Berbeda dengandouchi, masakan Cina yang dibuat dari kedelai hitam yang dikuliti.
Kacang hitam memiliki tekstur yang padat dan berdaging, yang membuatnya populer dalam hidanganvegetarian, sepertifrijoles negrosdanburritokacang hitam Meksiko-Amerika. Ini adalah kacang yang sangat populer di berbagai daerah diBrazil, dan digunakan dalam hidangan nasional,feijoada. Ini juga merupakan bahan utamaMoros y Cristianosdi Kuba, merupakan bahan wajib dalamgallo pintokhasKosta RikadanNikaragua, merupakan bagian mendasar dariPabellón criollodiVenezuela, dan disajikan di hampir seluruh Amerika Latin, juga sebanyak daerah kantong Hispanik diAmerika Serikat. Dalammasakan Republik Dominika, ini juga digunakan untuk variasiMoros y Cristianosyang disebutMoro de habichuelas negras. Kacang penyu hitam juga populer sebagai bahan sup. Di Kuba, sup kacang hitam merupakan hidangan tradisional yang biasanya disajikan dengan nasi putih.Nasi ketan kacang hitamadalah makanan penutupThailand.
Kacang ini pertama kali ditanam secara luas di Amerika Serikat setelahPerang Meksiko-Amerika(1846–1848). Namun, pada awalnya varietas ini terutama ditanam sebagaikacang polong(untuk biji polong yang dapat dimakan).
Hal ini juga umum untuk menyimpan air rebusan kacang ini (yang memperoleh warna hitam) dan mengkonsumsinya sebagai sup dengan bahan bumbu lainnya (dikenal sebagaisopa negra, sup hitam, atau sebagaisopa de frijoles, sup kacang), sebagai kaldu (caldo de frijol, kaldu kacang) atau untuk membumbui atau mewarnai hidangan lainnya (gallo pintoyang disebutkan di atas, misalnya).
Sampel kacang  hitam dilaporkan pada tahun 2006 mengandung totalantosianindalam kulit biji keringnya sebesar 0−2,78 mg/g.
Sangkakala di Langit Andalusia

Sangkakala di Langit Andalusiaadalah sebuah novel Indonesia tahun 2022 karyaHanum Salsabiela RaisdanRangga Almahendra. Novel tersebut merupakan kelanjutan dari TrilogiLangitsetelah99 Cahaya di Langit EropadanBulan Terbelah di Langit Amerika. Novel tersebut berisi fakta-fakta sejarahIslamdiAndalusia, khususnya menyangkut momentum pengusiran kaum Muslim keluar dariGranada, saat masyarakat Islam saat itu hidup dalam kondisi mencekam karena ketakutan.
Novel tersebut ditulis ketiga kedua penulis tersebut pergi keSpanyolsekitar tahun 2014-2016, khususnya ke wilayah Andalusia sepertiValencia,Cordoba,Sevilla, danGranada. Novel tersebut disusun sejak 2016, memakan waktu sekitar 6-7 tahun. Sebagai sebuah novel fiksi historis,Sangkakala di Langit Andalusiabanyak menguak fakta-fakta sejarah menarik seputar peristiwa tersebut. Seperti di antaranya kebiasaan setiap rumah di Spanyol Selatan yang menggantungbabidi halaman, hingga FestivalMoros Y Cristianosatau pertempuran antara orang Kristen dan Muslim yang masih berlangsung dan dilestarikan sampai sekarang.
Sangkakala di Langit Andalusiaberkisah tentang penghafalAl-quranterakhir Andalusia pada tahun 1492 yang bernama Rammar Ibnu Baqar. Kedua tokoh pemuda ini berlatarbelakang yatim piatu. Kisah perjalanan menceritakan jalan panjang untuk menemukan jawaban alasan dirinya selamat dalam pertempuran yang menewaskan ayah dan ibunya serta diuji antara memenangkan perang melawaninkuisitormonarkipimpinanXimenes de Cisneros, atau perang melawan dendam dan kemelut umat.
Luis García Berlanga

Luis García Berlanga Martí(12 Juni 1921 Valencia, Spanyol– 13 November 2010) adalah seorang sutradara dan penulis latar Spanyol.
Pada 1968, ia menjadi kepala juri diFestival Film Internasional Berlin ke-18.
Pada 1986, ia meraihPenghargaan Pangeran Asturias untuk Seni Rupadan pada 1993penghargaan Goyauntuk sutradara terbaik untukEveryone to Jail!FilmnyaPlácidodinominasikan pada 1961 untukAcademy AwardsuntukFilm Berbahasa Asing Terbaik,Medali Emas untuk Seni Rupa Murni (Medalla de Oro de las Bellas Artes) pada 1981, Penghargaan Sinematografi Nasional Spanyol (Premio Nacional de Cinematografía) pada 1980, dan dianugerahi dengan Italian Commendatore Order.
Berlanga memenangkan penghargaan internasional dalam festival-festival film paling berpengaruh:Festival Film Cannes, Festival Film Internasional Valencia,Festival Film Dunia Montreal,Festival Film Berlin. PadaFestival Film Internasional Karlovy Vary, ia memenangkan sebuah penghargaan sebagai salah satu dari sepuluh sutradara paling berpengaruh di dunia.
Komunitas Valensia

Komunitas Valensia(bahasa Valensia:Comunitat Valenciana;bahasa Spanyol:Comunidad Valenciana) adalah sebuah komunitas otonom diSpanyoltimur. Terletak di antara sungaiSeniadanSegura, daerah ini mempunyai garis pantai sepanjang 518 kilometer diLaut Tengahdan mencakup luas wilayah 23.255 km² dengan penduduk 4,5 juta orang (sekitar 2004). Valensia juga mengurus administrasiKepulauan ColumbretesdanNova Tabarca. Batas-batas ini mencerminkanKerajaan Valensiapada masa lampau.
Undang-Undang OtonomiValensia menyatakanbahasa resmidi daerah ini adalahbahasa Spanyoldanbahasa Valensia. MeskipunKonstitusi Spanyol 1978mewajibkan warga negaranya menguasaibahasa Spanyoldi seluruh Spanyol, undang-undang ini memberikanbahasa Valensiastatus perlindungan khusus, dan mengacu kepadanya sebagai "bahasa asli" (llengua pròpia) komunitas otonom ini.
Asal usul Valensia adalah bekasKerajaan Valensia, yang terbentuk pada abad ke-13.James I "Sang Penakluk"memimpin kolonisasiKataloniadanAragondari parataifaMuslim diValensiadanDénia. Upaya pertama untuk membentuk pemerintahan sendiri bagi Komunitas Valensia di Spanyol modern adalah pada masaRepublik Spanyol Kedua, pada tahun 1936, tetapiPerang Saudarapecah dan proyek otonomi Valensia pun tertunda. Baru-baru ini Valensia secara resmi diakui sebagaikebangsaantersendiri, setelah suatu pembaruan bipartisan (dua pihak) terhadap undang-undang otonomi Valensia.
Secara tradisional, negeri ini terbagi ke dalam berbagaicomarque, dan pada 1883, bersama-sama dengan bagian-bagian Spanyol lainnya, terbagi ke dalam berbagaiprovinsi. Ada 32comarca, dan tiga provinsi:Castelló,Valensia, danAlacant.
Sungai-sungai utama:
路易斯·加西亚·贝尔兰加

路易斯·加西亚-贝兰加·马蒂（西班牙語：Luis García-Berlanga Martí，1921年6月12日—2010年11月13日）是西班牙電影導演、編劇。
1921年生于巴伦西亚的一个资产阶级家庭，父亲是人民阵线统一共和派政治家。他曾在瑞士读中学，后回国学习法律、哲学和文学，但中途辍学，投身到巴伦西亚电影俱乐部的活动中，并为报刊撰写影评。二战期间,作为西班牙蓝色师志愿军参与"巴巴罗萨"计划的战斗,并于八个月后负伤回家,1947年成为西班牙电影研究实验学院的第一批学生。
1968年担任第18届柏林国际电影节评委会主席。1986年获阿斯图里亚斯亲王奖艺术奖。1988年当选皇家聖費爾南多美術學院院士。
2010年在马德里家中去世，享年89岁。
エルサルバドルのイスラム教

本項目ではエルサルバドルのイスラム教について記述する。
国内には小規模のムスリム共同体があるが、アラブ人の大部分はカトリック教徒である。
「ファーティマ・アッザーラ」と呼ばれるシーア派の共同体がイスラム文化協会を運営。同団体は中米初のイスラム系の雑誌『イスラム教説批評』を刊行している。加えてイスラム文化の普及を目的に、初にして唯一のイスラム系図書館をも開設した。
アフマディーヤも存在。
20世紀初頭にシリアやレバノン、パレスチナといったアラブ諸国からの移民が流入。しかしながら、これらの中東の移民の大部分はクリスチャンでありムスリムは少なく、ほとんどか全く文書化されていない。
「アラブ・エルサルバドル・イスラムセンター」と呼ばれるスンナ派初の施設が、現地民やパレスチナ系住民を中心として、1994年に発足。2004年には国内2番目のモスク「ファーティマ・アッザーラ」が完成した。同モスクは預言者ムハンマドの娘ファーティマに因んで名付けられている。
近年ではインターネットを通じてイスラム文学の普及を始めており、ウェブ上では季刊誌の刊行や、100点を超えるイスラム教関連のデジタル資料を公開。2007年には「メスキータ・ダル・イブラヒム」という3番目のモスクが、サンサルバドルに完成した。
イスラムセンターは通常、金曜礼拝や慈善活動、教宣などを行っている。例えば、「ファーティマ・アッザーラ」イスラムセンターはイスラム教の教義や歴史に関する講義を実施。これらの講義は一般人にも公開されており、宗教関連に留まらない。外国語の過程もあり、成人の識字率向上への取り組みもなされている。
ラファエル・アスコナ

ラファエル・アスコナ（Rafael Azcona,1926年10月24日-2008年3月23日）は、スペインの小説家、脚本家である。国際的に活動したことで知られる。日本ではスペイン以外を中心に製作された作品等で、ラファエル・アズコーナと紹介されることもあった。本名ラファエル・アスコナ・フェルナンデス（Rafael Azcona Fernández）。
1926年10月24日、ラ・リオハ県ログローニョに生まれる。
最初のキャリアは、スペインの雑誌『ラ・コドルニス（スペイン語版）』（1941年創刊 - 1978年廃刊）の書き手であった。
1959年、自作の小説がスペイン時代のマルコ・フェレーリに映画化され脚本を執筆、『小さなアパート（スペイン語版）』で脚本家としてデビューする。以降、マルコ・フェレーリ作品に脚本で参加し、イタリア式コメディの代表作とされるフェレーリの『女王蜂』や、レナート・カステラーニ監督の『反対の性（英語版）』等の脚本を執筆する。
1982年にはスペイン映画国民賞を受賞。1987年、ホセ・ルイス・クエルダ（英語版）監督の映画『にぎやかな森（英語版）』、ならびにルイス・ガルシア・ベルランガ監督の映画『イスラム教徒とキリスト教徒（スペイン語版）』の脚本を執筆し、翌1988年、第2回ゴヤ賞において、両作ともに脚本賞にノミネートされ、『にぎやかな森』で脚本賞を受賞する。同作は、同年度の同賞で、作品賞・主演男優賞も獲得している。
1990年、カルロス・サウラ監督の映画『歌姫カルメーラ（スペイン語版）』の脚本を執筆、翌1991年、第5回ゴヤ賞において、脚色賞を受賞する。1993年、第7回ゴヤ賞において、フェルナンド・トルエバ監督の『ベルエポック』で脚本賞を、1994年、第8回ゴヤ賞において、ホセ・ルイス・ガルシア・サンチェス（スペイン語版）監督の『暴君バンデラス（スペイン語版）』で脚色賞をそれぞれ受賞する。1998年、第12回ゴヤ賞において、名誉ゴヤ賞を受賞する。
2000年、第14回ゴヤ賞において、ホセ・ルイス・クエルダ監督の『蝶の舌』で脚色賞を受賞する。
2008年3月23日、マドリード州マドリードで肺がんにより死去した。火葬後の遺骨は、出身地のラ・リオハ州にあるカンタブリア山（スペイン語版）に散骨された。没後の2009年、第23回ゴヤ賞において、ホセ・ルイス・クエルダ監督の『盲目のひまわり（英語版）』で脚色賞を受賞した。
Elda

Eldaje město, ležící veValencijskémautonomním společenství, vprovinciiAlicanteveŠpanělsku. Žije zdepřibližně 54 tisícobyvatel, je sedmé nejlidnatější v provincii. Elda se spojila s městem Petrer a vytvořila městskou aglomeraci s počtem přesahujícím 85 000 obyvatel. Skrz městskou část Eldy protéká řekaVinalopó.
Elda je známá pro svůj obuvnický průmysl, zejména dámskou obuv. Turistické stránky zahrnují obuvnické muzeum, archeologické muzeum,Torre del Homenaje del castillo(věž pocházející z 12. století), náměstíCastelar, zámekColoma, radnici a kostelSanta Ana. Slaví se zde také nejdůležitější svátekMoros y Cristianos.
Nicolas Pascarel

Nicolas Pascarel(*13. července1966,Paříž,Francie)je francouzskýfotograf.
V roce1988se seznámil sitalskouherečkou Laurou Betti, která mu pomohla stát se fotografem s příběhem o sousedech města Říma. Po roce stráveném vŘíměse vrátil zpět do Francie. V letech1996-1997žil vHavaně, kde nafotil cyklu "Moros y Cristianos". Po návratu zKubynavštívil několikrát jihovýchodníAsii. Vedl workshopy v letech2000a2002vkambodžskémPhnom Penh, 2002 a2008vBangkokua Chiang Rai vThajskua2005a2006vHo Či Minově MěstěveVietnamu.
Vystavoval na více než 40 výstavách ve Francii, Kubě, Číně, Vietnamu, Itálii,Nizozemsku,Španělsku,Německu, Thajsku,Singapuru,Indonésii, Kambodži aUSA.Je autorem dokumentárního díla o Kambodži -Durant la Pluie(During the rain), z roku2004. V roce 2006 založil sdruženíFotoasiapro spolupráci evropských a asijských fotografů.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuNicolas Pascarelna slovenské Wikipedii.
Marcos Llorente

Marcos Llorente Moreno(španělská výslovnost:[ˈmaɾkoz ʎoˈɾente moˈɾeno]; *30. ledna1995Madrid) ješpanělskýprofesionálnífotbalista, který hraje na pozicizáložníkanebostaženého útočníkavešpanělskémklubuAtlético Madrida vešpanělském národním týmu.
Llorente se narodil vMadridua připojil se k akademiiRealuv roce 2008 ve věku 13 let.V červenci 2014, poté, co zapůsobil v mládežnických týmech, jej přesunul přímo dorezervymanažerZinédine Zidane.
Dne 24. srpna 2014 Llorente debutoval v Castille při prohře protiAtléticu Madrid Bv zápaseSegunda División B.
Llorente strávil předsezónu 2015 s prvním týmem a objevil se v přátelských utkáních protiManchesteru City,Interu MilánaVålerenze. Jeho ligový debut přišel 17. října téhož roku, když v druhé polovině domácího utkání protiLevante UDvystřídalMatea Kovačiće.
Dne 10. srpna 2016 odešel Llorente na roční hostování doDeportiva Alavés.10. září téhož roku odehrál celých 90 minut překvapivé výhry 2:1 nadBarcelonou.
Dne 23. září 2017 prodloužil Llorente smlouvu až do roku 2021.Jedenkrát se objevil v ročníkuLigy mistrů UEFA,který Real Madrid vyhrál, klub tak získal svůj třetí po sobě jdoucí a celkově 13. titul v soutěži.
Llorente vstřelil svůj první soutěžní gól v týmu 22. prosince 2018, při vítězství 4:1 nadAl Ajn FCve fináleMistrovství světa klubůa byl zvolen nejlepším hráčem finálového zápasu.
Dne 20. června 2019 přestoupil Llorente klubu místního rivala, doAtlética Madridza údajný poplatek ve výši 35 milionů£.V klubu podepsal pětiletou smlouvu. Debutoval 18. srpna, když odehrál 25 minut domácího vítězství protiGetafe CF.První gól vstřelil 14. února protiValencii CF.
Dne 11. března 2020, během prodloužení osmifináleLigy mistrůproti obhájci tituluLiverpoolu, Llorente skóroval dvakrát poté, co vystřídalDiega Costu. Zápas skončil vítězstvím Atlétika 3:2, což znamenalo postup do čtvrtfinále.17. června byl jmenován hráčem ligového utkání poté, co přišel do hry v 63. minutě, vstřelil gól a dvakrát asistoval při výhře 5:0 nadCA Osasuna.
Llorente odehrál svůj první zápas vešpanělské reprezentaci do 21 let10. října 2016, kdy vPontevedřeodehrál celé utkání protiEstonskuv rámci kvalifikacena Mistrovství Evropy do 21 let 2017.V listopadu 2020 byl poprvé povolán doseniorské reprezentacena přátelské utkání protiNizozemskua na zápasLigy národů UEFAprotiŠvýcarskuaNěmecku.Debutoval v utkání proti Holandsku, když vystřídalSergia Canalesena posledních 18 minut remízy 1:1 vAmsterdamu.
K 21. březnu 2021
K 25. březnu 2021
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuMarcos Llorentena anglické Wikipedii.
Australian Open 2025 – kvalifikace mužské dvouhry

Kvalifikace mužské dvouhry naAustralian Open 2025probíhala mezi 6. a 9. lednem 2025 vMelbourne Parkupřed rozehránímhlavní soutěže.Z tříkolové soutěže, čítající sto dvacet osm hráčů, postoupilo sedmnáct z nich.Šestnáct řádně a ItalFrancesco Passarojakošťastný poraženýpoodstoupeníkrajanaFogninihoz dvouhry.
26letýHady Habibsi jako první Libanonec votevřené éřezajistil účast vgrandslamovédvouhře. Libabon se tak stal 95. státem open éry, jehož reprezentant zasáhl do hlavní grandslamové soutěže.18letý BrazilecJoão Fonsecapřicestoval do Melbourne měsíc po vítězství na prosincovémTurnaji mistrů do 20 let. Výhrou v závěrečném kvalifikačním zápase nadTirantempostoupil poprvé do grandslamového singlu a sérii neporazitelnosti navýšil na třináct zápasů.
Do soutěže zasáhli i zkušení vítězové singlových titulů na okruhu ATPRichard Gasquet,Daniel Evans,Bernard Tomic,Márton Fucsovics, čiCristian Garín,z nichž postoupila jen bývalá chilská světová sedmnáctka Garín po závěrečné výhře nadHugem Dellienem.Sledovaným se stal duel prvního kola mezi vítěznýmNikolozem Basilašvilima 16letým AustralanemCruzem Hewittem,synem bývalé světové jedničkyLleytona Hewitta.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článku2025 Australian Open – Men's singles qualifyingna anglické Wikipedii.
İbi

İbi(isp.Ibi) —İspaniyadayerləşən şəhər və bələdiyyə. BələdiyyəOyya-de-Kastalyaərazisinin 62,52 km² hissəsini əhatə edir.
2010-cu ildə hesablamalara görə əhali 23861 nəfərə çatmışdır.
Əyalət paytaxt şəhərindən 30 km uzaqlıqda yerləşir.
Kastalya

Kastalya(isp.Castalla) —İspaniyadayerləşən bələdiyyə. BələdiyyəOyya-de-Kastalyaərazisinin 114,6 km² hissəsini əhatə edir.
2010-cu ildə hesablamalara görə əhali 10513 nəfərə çatmışdır.
Petrer

Petrer(isp.Petrer) —İspaniyadayerləşən bələdiyyə. BələdiyyəVinalopo-Micaərazisinin 104,26 km² hissəsini əhatə edir.
2010-cu ildə hesablamalara görə əhali 34634 nəfərə çatmışdır.
Əyalət paytaxt şəhərindən 39 km uzaqlıqda yerləşir.
Xixona

Xixona(isp.Jijona) —İspaniyadayerləşən bələdiyyə. BələdiyyəAlakantiərazisinin 163,76 km² hissəsini əhatə edir.
2010-cu ildə hesablamalara görə əhali 7407 nəfərə çatmışdır.
Əyalət paytaxt şəhərindən 25 km uzaqlıqda yerləşir.
Saks (Alikante)

Saks(isp.Sax) —İspaniyadayerləşən bələdiyyə. BələdiyyəAlto-Vinalopaərazisinin 63,5 km² hissəsini əhatə edir.
2010-cu ildə hesablamalara görə əhali 10099 nəfərə çatmışdır.
Əyalət paytaxt şəhərindən 44 km uzaqlıqda yerləşir.
Kampelo

Kampelo(isp.Campello) —İspaniyadayerləşən bələdiyyə və şəhər. BələdiyyəAlakantiərazisinin 55,27 km² hissəsini əhatə edir.
2010-cu ildə hesablamalara görə əhali 26941 nəfərə çatmışdır.
Əyalət paytaxt şəhərindən 18 km uzaqlıqda yerləşir.
Elda

Elda(isp.Elda) —İspaniyadayerləşən şəhər və bələdiyyə. BələdiyyəVinalopo-Micaərazisinin 45,79 km² hissəsini əhatə edir.
2010-cu ildə hesablamalara görə əhali 54815 nəfərə çatmışdır.
Əyalət paytaxt şəhərindən 39 km uzaqlıqda yerləşir. Şəhərdə Elda adlı qəsr yerləşməkdədir.
Kalosa-de-Ensarrya

Kalosa-de-Ensarrya(isp.Callosa de Ensarriá)  —İspaniyadayerləşən bələdiyyə və şəhər.
BəlidəyyəMarina-Baxaərazisinin  34. km² hissəsini əhatə edir.
2010-cu ildə şəhər əhalisinin siyahıya alınmasına görə 7888 nəfərə çatmışdır.
Dolores Bramon

Dolores Bramon(tam adı:Mariya Dolores Bramon Pleyns;31 dekabr1943,Banoles) — ispan filoloq, tarixçi və müsəlman dünyası üzrə ixtisaslaşmış universitet professoru.
Dolores Bramon 1966-cı ildə Ernest Lluç ilə ailə həyatı qurub. Bu nikahdan 3 qız övladı — Eulaliya, Roza və Mireyya dünyay gəlib.Dolores Bramon 1977-ci ilə qədər Valensiyada yaşayıb.1968–1983-cü illərdə Böyük Katalon Ensiklopediyasının redaktoru olub.1977-ci ilin dekabrında Barselona Universitetini bitirib, 1979–1984-cü illərdə dosent vəzifəsində çalışıb və semit filologiyası üzrə doktorluq dərəcəsi alıb.
1984-cü ildə Saraqosa Universitetində müvəqqəti dosent və 1986-cı ildə daimi dosent vəzifəsinə qəbul olunub. Bir il sonra, 1987-ci ilin dekabrında o, Ərəb və İslamşünaslıq üzrə tam professor kimi Barselona Universitetinə qayıdıb. 1998-ci ildə Orta əsrlər tarixi üzrə doktorluq dərəcəsi almışdır.
Araqon tacında və xüsusən də Kataloniyada İslam dövrü üzrə mütəxəssis olan Bramonun tədqiqatları bu ərazilərdə dini azlıqların (mudeharlar,yəhudilər) mövcudluğuna, islam ilahiyyatına, İslamda qadınlara, həmçininPireney yarımadasınındillərində ərəbizmlərin təsiri və mövcudluğuna dair filoloji araşdırmaları əhatə etmişdir.
2004-cü ildəBarselonaAli Dini Elmlər İnstitutunun İslam professoru olub.
O, hazırda Katalon Tədqiqatları İnstitutunun Tarix-Arxeologiya bölməsinin üzvüdür.
O, hazırda Katalon Tədqiqatları İnstitutunun,Katalon dilində yazıçılar Assosiasiyasının,Qadınlar və İslam üzrə Refleksiya və Beynəlxalq Araşdırmalar Qrupunun,Ərəb və Müsəlman Dünyası üzrə Araşdırma Forumunun Tarixi-Arxeoloji Bölməsinin üzvüdür.
2014-cü ildən Aralıq dənizi Ümumdünya Universitet Servisinin prezidentidir.
Форке, Вероника

Веро́ника Форке́ Ва́скес-Ви́го(исп.Verónica Forqué Vázquez-Vigo; 1 декабря 1955,Мадрид,Испания— 13 декабря 2021) — испанскаяактриса. Четырежды лауреат премии «Гойя»: залучшую женскую рольв фильме «Кика» (Kika,1993) и в фильме «Весёлая жизнь» (La vida alegre, 1987), а также залучшую женскую роль второго планав фильме «Мавры и христиане» (Moros y cristianos, 1987) и в фильме «Год пробуждения» (El año de las luces, 1986).
Дочь режиссёраХосе Марии Форкеи писательницыКармен Васкес Виго, сестра режиссёраАльваро Форке. Внучка композитораХосе Васкеса Виго.
Изучала драматическое искусство и психологию. Пришла в кинематограф в начале 1970-х годов и работала вместе с отцом, в 80-е годы получила признание как комедийная актриса. Крупный прорыв в карьере Форке обеспечили роли в фильмахПедро Альмодовара. Также работала с такими режиссёрами, какФернандо Труэба,Фернандо КоломоиЛуис Гарсия Берланга. В начале 90-х годов снялась в нескольких комедияхМануэля Гомеса Перейры.
С 1981 года до развода в 2014 была замужем за режиссёромМануэлем Иборрой, у них есть дочь.
Скончалась 13 декабря 2021 года в возрасте 66 лет в собственной квартире в Мадриде при невыясненных обстоятельствах, причиной смерти предположительно являетсясамоубийство.
Галло пинто

Галло пинто(исп.Gallo pinto) илиgallopinto— традиционное блюдо изЦентральной Америки, состоящее в основном из риса и бобов. Галло пинто имеет давнюю историю и важное значение дляникарагуанскойикоста-риканскойидентичности и культуры. Его подают на завтрак, обед и ужин.
Сладкий перец, чеснок, орегано, кинза и другие овощи нарезаются и обжариваются. К ним добавляется отварной рис и консервированная или отваренная фасоль. Блюдо недолго тушится до готовности.
Gallo pintoозначает «пятнистый петух» на испанском языке. Утверждается, что название происходит от разноцветного или пёстрого вида блюда, который получается в результате приготовления риса с чёрными или красными бобами. Термин также может быть сокращен в зависимости от региона.
Неясно и спорно, из какой именно страны происходит это блюдо. Никарагуа и Коста-Рика заявляют право первенства, и происхождение блюда является предметом спора между этими двумя странами.
Костариканцы утверждают, что блюдо придумали и впервые подали в 1930 году недалеко от Сан-Себастьяна, но никарагуанцы уверены, что задолго до этого блюдо уже готовили афро-латиноамериканцы на карибском побережье их страны.
Галло пинто — одно из многихблюд Латинской Америки, включающее приготовление неотъемлемых ингредиентов для многих культур: риса и бобов. Галло пинто считается продуктом метисов: сочетание бобов, выращиваемых коренными народами доколумбовых времён, и риса, зерна, завезённого испанцами. Рис, родом из Азии, былзавезён арабами в Испаниюи стал основным и универсальным ингредиентом в XV и XVI веках. Сиспанской колонизацией Америкииспанцы быстро завезли рис в Мексику и Южную Америку. Предполагается, что в XVIII веке выращивание риса стало актуальным для Центральной Америки. Это произошло также с бобами, которые выращивались столетиями ранее в Мезоамерике.
Блюдо имеет сходство скубинским блюдомMoros y cristianos(«Мавры и христиане», из чёрных бобов и белого риса).
В Коста-Рике его часто едят ссоусом лисано. Существуют также два основных варианта:
ВНикарагуагалло пинто является национальным блюдом и традиционно готовится с красной фасолью и луком, обычно приготовленным на растительном масле, хотя иногда используются животные жиры. Он является основным продуктом в никарагуанской кухне и употребляется в пищу в любое время дня. Его обычно продают во «фритангасах» (лавках с едой), где его подают в качестве дополнения к различным блюдам.
Иби

Иби(исп.Ibi) — населённый пункт имуниципалитетвИспании, входит в провинциюАликантев составе автономного сообществаВаленсия (автономное сообщество). Муниципалитет находится в составерайона (комарки)Ойя-де-Алькой. Занимает площадь 62,52 км². Население — 23861 человек (на2010 год). Расстояние до административного центра провинции — 30 км.
Сарда, Роса Мария

Ро́са Мари́я Сарда́ и Та́маро(исп.Rosa Maria Sardà i Tàmaro;30 июля1941(1941-07-30),Барселона—11 июня2020) — испанская актриса и театральный режиссёр, получившая известность комедийными ролями. Дважды лауреат премии «Гойя» залучшую женскую роль второго плана: в фильмах «Зачем говорят о любви, когда имеют в виду секс?» (1993) и «Без стыда»Хоакина Ористреля(2001). Трижды вела церемонии вручения премии «Гойя» — в 1993, 1998 и 2001 годах. Лауреат премииFotogramas de Plataв номинации «Лучшая театральная актриса» (2003).
Не имея театрального образования, начинала в любительском театре в Барселоне. В 1962 году перешла в труппу профессионального театра. Успех в кино пришёл в конце 1980-х годов. В 1990-е годы снималась у таких режиссёров, какФернандо Коломо,Вентура Понс,Фернандо Труэба,Жоакин ОристрельиМануэль Гомес Перейра.
Младший брат актрисыХавьер Сарда— журналист. Была замужем за актёромЖозепом Марией Майнатом. Актёрскую династию продолжил их сынПоль Майнат.
С 2014 года Роса Мария Сарда боролась слимфомой, от которой и умерла.
Торренте

Торренте(исп.Torrente,кат.Torrent) — город имуниципалитетвИспании, входит в провинциюВаленсияв составе автономного сообществаВаленсия (автономное сообщество). Муниципалитет находится в составерайона (комарки)Уэрта-Оэсте. Занимает площадь 69,3 км². Население — 80 551 человека (на 2014 год). Расстояние до административного центра провинции — 9 км.
Эльда

Эльда(исп.Elda) — город имуниципалитетвИспании, входит в провинциюАликантев составе автономного сообществаВаленсия (автономное сообщество). Муниципалитет находится в составерайона (комарки)Виналопо-Митха. Занимает площадь 45,79 км². Население — 55289 человек. Расстояние до административного центра провинции — 39 км. В городе находитсязамок Эльда.
Сакс (Аликанте)

Сакс(исп.Sax,кат.Saix) —муниципалитетвИспании, входит в провинциюАликантев составе автономного сообществаВаленсия (автономное сообщество). Муниципалитет находится в составерайона (комарки)Альто-Виналопо. Занимает площадь 63,5 км². Население — 10 099 человек (на2010 год). Расстояние до административного центра провинции — 44 км.
Motsunabe

Motsunabe(もつ鍋)is a type ofnabemonoinJapanese cuisine, which is made frombeeforporktripeor otheroffal.It is a popular stew made with guts portions of various types of meat, prepared in a conventional kitchen cooking pot or a special Japanese nabe pot (nabe).  When it is cooked, it is filled withsoup, prepared beef or pork offal and boiled for a while;cabbageandgarlic chivesare added. The base soup is usuallysoy saucewithgarlicandchili pepper, ormiso.Champonnoodlesare often put into the pot and boiled to complete the dish. The offal used in motsunabe is mostly beefintestines, but various kinds of offal can be used.
Originally, motsunabe was aFukuokadish, but some restaurants advanced intoTokyoin the 1990s, and it was made a boom by themass mediaand became known nationwide. Later, withBSEreaching Japan and the boom turning into a fad, motsunabe restaurants have not been very popular inKantōandTokyo. In theKansaiareahorumonyakiis very popular, which is similar to motsunabe in that it is a local cuisine made from beef or pork offal. In Fukuoka, motsunabe remains popular, as it is not so expensive. It is often enjoyed with alcohol.
Horumonyaki

Horumonyaki(Japanese:ホルモン焼き) is a kind ofJapanese cuisinemade from beef or porkoffal. Kitazato Shigeo, the chef of ayōshokurestaurant (one that specializes in Western-derived cuisine) inOsakadevised this dish and registered a trademark in 1940.It was originally derived fromYakiniku.The namehorumonis derived from the word "hormone", with the intended meaning of "stimulation", as in the original Greek. The namehorumonis also similar to theKansai dialecttermhōrumon(放る物), which means "discarded goods".  Horumonyaki has a reputation for being a "stamina building" food.
Althoughhorumonmay be beef or pork, beef is more commonly used. (Note: Names vary considerably depending on the source animal and also on regional dialect.) Commonhorumonitems include:
* although "hearts" would typically be pronounced and written in roman script (romaji) with an elongated "a" sound written as "aa" as inhaatsu, in this culinary sense, it is pronounced in Japanese unelongated, hence the one "a".
List of cabbage dishes

This is alist of cabbage dishes and foods.Cabbage(Brassica oleraceaor variants) is a leafy green or purplebiennial plant, grown as anannualvegetable crop for its dense-leaved heads. Cabbage heads generally range from  0.5 to 4 kilograms (1 to 9 lb), and can be green, purple and white. Smooth-leafed firm-headed green cabbages are the most common, with smooth-leafed red and crinkle-leafedsavoy cabbagesof both colors seen more rarely. Cabbages are prepared in many different ways for eating. They can bepickled, fermented for dishes such assauerkraut,steamed,stewed,sautéed,braised, or eaten raw. Cabbage is a good source ofvitamin K,vitamin Canddietary fiber. Contaminated cabbage has been linked to cases offood-borne illnessin humans.
モンテローザ (企業)

株式会社モンテローザは、日本の外食チェーンストアの1つ。「白木屋」、「魚民」、「目利きの銀次」、「千年の宴」などのブランドで居酒屋を全国に展開している。
1975年、つぼ八五反田東口駅前店店長だった大神輝博が独立し、新宿歌舞伎町にパブレストラン「モンテローザ」を開店したことに始まる。
1983年に株式会社化し現社名となり、同年6月1日に一号店となる白木屋中野南口駅前店が開店する。
1992年には50店舗、1993年100店舗、1996年には300店舗と店舗網を拡大した。同社はグループ8888店舗達成を目標に掲げており、2005年には25業態1300店舗を達成した。
「低コスト体質」と「多業態展開」で、10年あまりで売上高は10倍になり、居酒屋市場での順位も8位から業界首位に立った。
出店コストを抑えるために、敢えて二等立地に店舗を構える。その代わり客層や、価格帯、趣向が異なれば新業態を開発する。時代の流れをとらえ、ワタミ、コロワイドとともに居酒屋業界の「新御三家」とも呼ばれるようになる。
リーマンショック直後の2008年12月19日の日本経済新聞で、正社員500人を採用すると報じられた。2009年4月までに、大手メーカーなどの雇用調整で失業した派遣社員、正社員を対象に採用すると発表。結果2000人の応募があり、予定を超過し、600人を採用した（シルシルミシルより）。
主に展開している業態については一覧を参照。
2011年、農林水産省「第4回 国産野菜の生産・利用拡大優良事業者表彰」にて（独）農畜産業振興機構理事長賞「（株）モンテローザ・ヤマダイ食品（株）・茨城中央園芸農業協同組合」グループの表彰式典を受賞。創立30周年を迎えた2013年に全国店舗数2000店舗（海外店舗含む）を達成。
個室・大宴会場・キッズスペース・カラオケ付き個室など他社の居酒屋よりも設備を整えているのが特徴である。カラオケは創業よりBMBのB-kara→U-kara→UGA→uga plusとデイ市場の機器が導入されていたが、後期ではナイト市場モデルであるuga next Liteに切り替えられた。UGAシリーズを時代によって入れ替えていたが、BMBがエクシングに吸収合併されたため、現在はJOYSOUNDのナイト市場モデルであるJOYSOUNDfRが設置されている。
日本国内においては2000年に全国への出店を達成した。
農業事業を100%出資子会社である有限会社モンテローザファームが展開している。同社の農場では、モンテローザが展開する「白木屋」「魚民」「笑笑」などの店舗のサラダ等で使用する水菜、グリーンカール等を主に栽培している。
2010年12月に有機JAS認定を取得。2012年には山梨県南都留郡忍野村にて農業生産事業を、2013年には鹿児島県阿久根市で養鶏事業を開始し、山内農場や月の宴などモンテローザが展開する一部の高単価業態向け食材として利用されている。
モンテローザ陸上競技部は2003年に創部され、十種競技日本選手権で5連覇を達成した選手（後に同部監督に就任）をはじめ所属選手が数多くの実績を残してきた。選手は同時に社員としても勤務しており、店長職や本社での管理部門などで仕事をしながら陸上選手として活動してきた。しかし、売上減少により2016年に陸上競技部を廃部すると報道発表があり、2017年3月31日をもって14年間の活動に終止符を打った。一部選手は、ヤマダ電機（現・ヤマダホールディングス）に移籍した。
2003年12月26日、モンテローザは、居酒屋チェーン「和民」を経営するワタミフードサービスに対し、同社が「『和民』に似た名称の店名、似たデザインの看板をモンテローザの『魚民』がわざと使っている」との虚偽の事実を公表したとして、3000万円の賠償を求める訴えを東京地方裁判所に起こした。
それに対し、ワタミ側も名誉を傷つけられたとして逆提訴。互いに「店を混同させる手法があからさま」（ワタミ）、「赤地に白抜きの看板は外食産業の共通財産」（モンテローザ）と主張を対立させたものの、翌年12月17日、東京地裁で和解が成立。「魚民」が看板の使用を中止する義務はないことを「和民」側が認める、モンテローザ社が損害賠償請求を取り下げる、双方が今後、お互いを誹謗中傷しないことなどが条件。
これにより「魚民」と「和民」が共存することになった。
ところがワタミ社長・渡邉美樹はその後、2007年に著書『もう、国には頼らない。』中で“○民”と名を挙げ“和民というヒットした先行者がいれば真似て全部そっくりにする者が出て来る”と記す。モンテローザはこれを和解内容に反するとして、法人のワタミ及び渡邉に対し1億円の賠償を求め提訴。東京地裁は2009年11月16日、渡邉個人の責任のみを認め300万円の賠償を命じた。
2003年7月8日「月の雫」を運営する三光マーケティングフーズが、「月の宴」を運営するモンテローザに対して、6000万円の損害賠償を求める訴訟を横浜地方裁判所に起こした。
訴状によると、店名や月をモチーフにしたロゴタイプが似ているだけでなく、メニューの豆腐を「豆冨」と表示している点も同じ。料理によっては説明文までまったく同じだったという。
2006年9月に和解。これにより共存になった。
2021年11月16日、前日の15日夜に東京都北区の「魚民」赤羽東口駅前店を利用した客が「もつ鍋に虫のようなものが付着していた」としてTwitterに画像付きで投稿した。投稿は広く拡散され、店に対する批判が集中し炎上した。
本件を受け、保健所は同日中に店舗に対する立ち入り検査を実施した。モンテローザは、保健所から調理場内の衛生状態に対する指摘はなかったとした上で、洗浄不備が原因ではないかという見解があったとしている。また当社では、店舗で重大な苦情が発生した場合は速やかに本部に報告するという規定があったが、本件については当該店舗からの報告ではなく、利用客から「お客様相談窓口」に寄せられたメールによって本部が事態を把握したことを公表している。
翌17日、モンテローザは「白菜の洗浄不足でアブラムシのような虫が多数混入したようです。あってはならないことでお客様には深くおわび申し上げます」と事実関係を認め、謝罪した。この日以降、本件は毎日新聞やフジテレビ系列など複数の主要メディアによって報じられた。毎日新聞はまた、報道内容を翻訳した上で18日付の英文記事として公開した。
のみくい処 魚民（のみくいどころ うおたみ）は、株式会社モンテローザ（本社：東京都武蔵野市）が運営する居酒屋チェーン店。