Brioche

Angbriocheay isangpasteleryamula saPransiyana may malasa at malambot na balat dahil gawa ito sa maramingitlogatmantikilya. Inilarawan ito ni kusinero Joël Robuchon bilang "magaan at medyo alsado, pino o hindi, depende sa proporsyon ng mantikilya at itlog".Matingkad, kulay ginto, at patumpik-tumpik ang balat nito, na kadalasang pinapahiran ng itlog pagkatapos ng huling pag-alsa.
Itinuturing naViennoiserieangbriochedahil magkapareho ang pagkagawa nito sa tinapay ngunit mas kalasa nito ang pastelerya dahil sa pagdagdag ng mga itlog, mantikilya, likido (gatas, tubig, krema, at, minsan, brandy) at paminsan-minsan asukal. Nagbubuo angbrioche, pati angpain au laitatpain aux raisins—na karaniwang inaalmusal o minemeryenda—ng alsadong subgrupo ngViennoiserie. Kadalasang inihuhurno angbriochena may dinagdag na prutas o pira-piraso ng tsokolate at inihahain nang walang kasama o bilang batayan ng isang panghimagas, na may maraming rehiyonal na baryasyon sa mga sangkap, palaman, o binudbod.
Sa lutuin, maaaring gamitin angbriochesa maraming paraan, at samu't sari ang mga anyo nito, inihahain na tinapay lang o pinalamanan, tulad ngcoulibiac, o ng maraming iba pang malinamnam na palaman, tulad ngfilet de boeuf en croute,foie gras,sausage,cervelat lyonnais.Maaari ring ihain ang bricohe na may palamang matamis, lalo na ang mga sariwang prutas, kremang baynilya, o halaya.Maaaring maglagay ngfrangipanesa ibabaw ng lumangbriochepara makagawa ngbostock.
Napetsahan ng 1404 ang unang naitalang paggamit ng salita sawikang Pranses.Atestado ito noong 1611, saA Dictionarie of the French and English Tonguesni Cotgrave, kung saan inilalarawan ito bilang "isang rolyo, o bonete, ng pinaanghang na tinapay" at Norman ang nakalagay na pinagmulan nito.
Sa Pransiya, nabuo ito bilang "isang uri ng tinapay na pinahusay mula sinaunang panahon ng mga henerasyon ng mga panadero, tapos ng mga pastelero ... na may mantikilya, ilang itlog, asukal sa kalaunan ... na nalinang ito mula sa pinabanal na tinapay [pain bénit] ng simbahan na unti-unting naging mas de-kalidad, mas mahal, mas kaunting tinapay; hanggang naging malinamnam nabrioche".Noong ika-17 siglo, ipinakilala ang "pâté à tarte briochée", "a pain à brioche pauvre[pangmahirap] ... [gamit lang ng] 3 itlog at 250 gramo [8 oz] ng mantikilya kada 1 kilogramo [2 lb] ng harina".Ang mga katawagangpain bénitatbriocheay minsang ginagamit nang magkasama o halos magkapalit; kaya, halimbawa, sa isa pang resipi noong ika-17 siglo na pinamagatang: "CHAPITRE II. Pain bénit, & brioches." Nag-uumpisa ito sa mas magaan, mas murang bersiyon ng pinabanal na tinapay, na nangangailangan ng "isang libra ng sariwang mantikilya at malambot na keso [ngunit walang itlog!] kada tabo ng harina"; at nagpapatuloy sa paglalarawan ng "mas pino na tinatawag nating Pinsan," na gumagamit ng 3 libra ng mantikilya, dalawang uri ng keso, at isang royal na kuwartilyo ng itlog para sa parehong dami ng harina, pati na rin ang "kaunting gatas na maganda" kung masyadong matigas ang masa."Subalit mas karaniwan pa rin noon ang pinaasim at paghahanda nglebadurang panserbesahanggang sa susunod na siglo. Ang "pinabanal na tinapay ... ay mas madalas na pinalitan ngbrioche" noong ika-18siglo, kung kailan "pinakamataas ang tingin sa mga mula Gisors at Gourmay, mga dakilang merkado ng mantikilya."
Isinalaysay niJean-Jacques Rousseau, sa kanyang sariling talambuhay naConfessions, na "isang dakilang prinsesa" ay sinasabing nagpayo sa mga magsasaka na walang tinapay, "Qu'ils mangent de la brioche", karaniwang isinasalin bilang "Hayaan silang kumain ng keyk." Karaniwan pero mali ang pag-uugnay ng kasabihan nito kay ReynaMarie-Antoinette, asawa niLouis XVI.