ฮิโรชิมะ

นครฮิโรชิมะ(ญี่ปุ่น:広島市;โรมาจิ:Hiroshima-shi;[çiɾoɕima]) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดฮิโรชิมะประเทศญี่ปุ่นมีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2024 ประมาณ 1,181,049 คน เป็นเมืองใหญ่ที่สุดในชูโงกุซึ่งเป็นภูมิภาคทางตะวันตกของเกาะฮนชูชื่อของเมือง "ฮิโรชิมะ" มีความหมายว่า "เกาะที่กว้างใหญ่ไพศาล"
ฮิโรชิมะก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1589 ในฐานะเมืองปราสาทบนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโอตะหลังจากการปฏิรูปเมจิใน ค.ศ. 1868 ฮิโรชิมะมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นศูนย์กลางเมืองและศูนย์กลางอุตสาหกรรมที่สำคัญ ฮิโรชิมะได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลนครอย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1889 เมืองนี้เป็นศูนย์กลางทางการทหารของญี่ปุ่นในยุคจักรวรรดิโดยมีบทบาทสำคัญในสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่งสงครามรัสเซีย–ญี่ปุ่นและสงครามโลกทั้งสองครั้ง
ฮิโรชิมะเป็นเมืองแรกของโลกที่ถูกโจมตีด้วยอาวุธนิวเคลียร์เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ในพื้นที่แปซิฟิกของสงครามโลกครั้งที่สองเวลา 8:15 น. เมื่อกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ(USAAF)ทิ้งระเบิดปรมาณู"ลิตเติลบอย" ใส่เมืองฮิโรชิมะส่วนใหญ่ของเมืองถูกทำลาย และเมื่อสิ้นปีมีผู้เสียชีวิตจากการระเบิดและผลกระทบหลังจากการระเบิดดังกล่าวราว 90,000 ถึง 166,000 คน จึงมีการตั้งอนุสรณ์สันติภาพฮิโรชิมะ(แหล่งมรดกโลกยูเนสโก) เพื่อเป็นอนุสรณ์ถึงการทิ้งระเบิดดังกล่าว และอนุสาวรีย์ของเด็กหญิงซาดาโกะผู้ทำให้เกิดประเพณีการพับนกกระเรียนกระดาษพันตัว เพื่อภาวนาให้หายป่วยจากโรคภัยไข้เจ็บ
ค.ศ. 1589 ก่อนการจัดตั้งรัฐบาลเอโดะเพียงไม่นาน ฮิโรชิมะจัดตั้งขึ้นบนชายฝั่งสามเหลี่ยมปากแม่น้ำของทะเลในเซโตะด้วยบัญชาของขุนพลโมริ เทรูโมโตะเขาสร้างนครฮิโรชิมะ เพื่อเป็นเมืองหลวงของดินแดนในอิทธิพลของเขา ภายหลังจากที่เขาย้ายออกมาจากปราสาทโคริยามะในเขตอากิ ในการขึ้นเมืองใหม่นี้ ปราสาทฮิโรชิมะถูกบัญชาให้สร้างขึ้นจนแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1592 และในอีก 8 ปีต่อมาในยุทธการที่เซกิงาฮาระขุนพลเทรูโมโตะได้พ่ายแพ้ต่อกองทัพของโทกูงาวะ อิเอยาซุทำให้เขา ต้องสูญเสียหัวเมืองต่าง ๆ จำนวนมากตลอดจนนครฮิโรชิมะ
ภายหลัง ระบอบเจ้าขุนมูลนายที่เรียกว่าฮัง(藩) ได้ถูกล้มเลิกลงในยุคเมจิในปี ค.ศ. 1871 นครฮิโรชิมะได้กลายเป็นเมืองเอกของจังหวัดฮิโรชิมะตลอดจนกลายเป็นเมืองศูนย์กลางที่สำคัญในช่วงเวลาที่เศรษฐกิจญี่ปุ่นเปลี่ยนจากวิถีชนบทเป็นวิถีอุตสาหกรรมในตัวเมือง ระหว่างทศวรรษที่ 1870 หนึ่งในเจ็ดของโรงเรียนรัฐบาลภาคภาษาอังกฤษได้ถูกจัดตั้งขึ้นในนครฮิโรชิมะในทศวรรษที่ 1880 มีการก่อสร้างท่าเรืออูจินะขึ้นจากความพยายามของผู้ว่าราชการซากาอากิ เซ็นดะซึ่งได้ทำให้ฮิโรชิมะกลายเป็นเมืองท่าที่สำคัญ
ทางรถไฟได้ขยายมาถึงฮิโรชิมะ ในปี ค.ศ. 1894 นอกจากนี้ทางรถไฟจากสถานีฮิโรชิมะไปยังท่าเรืออูจินะ ก็ถูกสร้างขึ้นเพื่อการทหารในช่วงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่งในช่วงสงคราม รัฐบาลญี่ปุ่น ต้องย้ายที่ทำการเป็นการชั่วคราวมายังฮิโรชิมะ และจักรพรรดิเมจิก็ทรงย้ายมาประทับที่ปราสาทฮิโรชิมะ ตั้งแต่กันยายน ค.ศ. 1894 ถึง เมษายน ค.ศ. 1895ความสำคัญของนครฮิโรชิมะที่มีต่อรัฐบาลญี่ปุ่นนั้น เราสามารถเห็นได้จากข้อเท็จจริงที่ว่า การเจรจาสงบศึกระหว่างผู้แทนของจีนและญี่ปุ่นครั้งแรก ก็ถูกจัดขึ้นที่ฮิโรชิมะ ในต้นเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1895
โรงงานอุตสาหกรรมยุคใหม่ อาทิโรงงานฝ้ายถูกจัดตั้งขึ้นในฮิโรชิมะในปลายศตวรรษที่ 19และยังมีการกำเนิดขึ้นของอุตสาหกรรมมากมายอีกในฮิโรชิมะ ในระหว่างสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1904 ซึ่งญี่ปุ่นจำเป็นต้องพัฒนาและเพิ่มการผลิตยุทธภัณฑ์ นอกจากนี้ศูนย์แสดงสินค้าการพาณิชย์ประจำจังหวัดฮิโรชิมะก็ถูกก้อสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1915 เพื่อเป็นศูนย์กลางการค้าขายตลอดจนการจัดแสดงสินค้าใหม่ ๆ ซึ่งปัจจุบันได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นศูนย์ส่งเสริมอุตสาหกรรมประจำจังหวัดฮิโรชิมะ (Hiroshima Prefectural Industrial Promotion Hall)
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองกองพลทหารราบที่ 2 และ กองทัพภาคชูโงกุ ได้ตั้งฐานทัพในฮิโรชิมะ ในขณะที่กองทัพเรือก็ตั้งฐานทัพที่ท่าเรืออูจินะเช่นเดียวกัน ในตัวเมืองยังมีแหล่งยุทธปัจจัยมากมาย ถือได้ว่า เป็นศูนย์กลางทางการลำเลียงที่สำคัญ
การทิ้งระเบิดโตเกียวและเมืองอื่น ๆ ของญี่ปุ่นระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ได้ทำลายล้างพื้นที่ไปอย่างกว้างขวางและมีผู้เสียชีวิตหลายหมื่นคน เช่นที่เมืองโทยามะบ้านเรือนกว่า 128,000 หลังคาเรือนได้ถูกทำลายจนสิ้น และการทิ้งระเบิดที่โตเกียวได้คร่าชีวิตผู้คนไปมากกว่าหนึ่งแสนคน อย่างไรก็ตาม ไม่ได้มีการทิ้งระเบิดเพลิงในฮิโรชิมะ ถึงกระนั้น ฮิโรชิมะก็มีการป้องกันภัยจากระเบิดเพลิงเป็นอย่างดี มีการระดมนักเรียนอายุระหว่าง 11–14 ปีมาช่วยรื้อถอนบ้านและสร้างแนวกันไฟขึ้น
ในเช้าวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1945ระเบิดนิวเคลียร์"ลิตเติลบอย" ได้ถูกทิ้งสู่ฮิโรชิมะ โดยเครื่องบินทิ้งระเบิดบี-29ซึ่งขับโดย พันเอกพอล ทิบเบ็ตส์การระเบิดได้คร่าชีวิตชาวเมืองไปในทันทีกว่า 80,000 คน และสถิติในสิ้นปีเดียวกันได้บันทึกไว้ว่า มีผู้ได้รับบาดเจ็บและผู้ได้รับผลข้างเคียงจากกัมมันตรังสีกว่า 90,000–140,000 คน จากประชากรของเมืองก่อนการระเบิด อยู่ที่ราว 340,000 คน อาคารบ้านเรือนราว 69% ของเมือง ถูกทำลายลงอย่างราบคาบ ในขณะที่ 7% ได้รับความเสียหายอย่างหนัก
ฮิโรชิมะตั้งอยู่ระหว่างสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโอตะโดยมีอ่าวฮิโรชิมะหันหน้าออกสู่ทะเลในเซโตะทางด้านทิศใต้
นครฮิโรชิมะ แบ่งออกเป็น 8 เขต (ญี่ปุ่น:区;โรมาจิ:ku;ทับศัพท์: กุ) ด้วยกัน คือ