davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Erbis

Erbisataumarkisa jumbo(bahasa Latin:Passiflora guadrangularis) adalahspesiestanamandari keluargaPassifloraceae. Tanaman ini menghasilkan buah berukuran terbesar dibandingkan tanaman dari genusPassifloralainnya.Tumbuhan merambatyang termasuk tanaman semak ini berasal dariwilayah neotropis.
Pohonerbis termasuk tanamansemakyang hidupnya merambat dengan ukuran batang yang kecil, panjang, dan tidak kaku. Berbeda dari bentuk batang tanaman pada umumnya, pohon erbis batangnyasegi empat. Pada bagian batang erbis terdapat daun dan bunga, selain itu tumbuh sulur berbentuk spiral. Buah erbis berbentuk lonjong dengan panjang sekitar 20 cm berdiameter sekitar 15 cm dengan berat 3–5 kg, sehingga erbis disebutmarkisa raksasa. Buah erbis memiliki rongga yang terdapat banyak biji di dalamnya, sama seperti buahmarkisapada umumnya.
Buaherbis yang sudah matang memiliki aroma yang harum baunya dan enak rasanya. Buah erbis jarang dimakan langsung.Biasanya daging buah erbis yang sudah dipotong-potong dicampur dengansirupdan es untuk dijadikan es buah atau jus.Tehdari daun erbis dimanfaatkan sebagai obattekanan darah tinggidankencing manis.
NutriSari

NutriSarimerupakan salah satu merek minuman sari buah di Indonesia yang dimiliki oleh PTNutrifooddan diluncurkan pada tahun 1979. Produk-produk NutriSari memiliki kandungan nutrisi vitamin C, serta 6 vitamin dan 2 mineral lainnya. NutriSari dapat dinikmati dingin maupun hangat.
NutriSari memiliki beragam iklan TV dari zaman dulu hingga sekarang. Ikonnya yang terkenal adalah “Si Jeruk”.
Beragam varian NutriSari:
Nutrisari Premium
Nutrisari Tea
Rasa yang sudah tidak ada:
Selain dibawah nama "Nutrisari", Nutrisari juga pernah memproduksi merek dibawah induknya dengan nama yang berbeda, seperti:
Passiflora caerulea

Ilfiore della passione(Passiflora caeruleaL.) è unapiantaappartenente allafamigliadellePassifloraceae, diffusa inSud America.
Il fiore della passione è unapianta rampicantele cuifogliesono verdi, ifiorisono composti dallacorollabianca e unaparacorollablu o bianca, ilfruttoè arancione, isemisono neri.
La specie è diffusa inBrasile,Bolivia,ParaguayeArgentinama si può trovare anche in molte pianure costiere della Sicilia e della Calabria e altre regioni dell'Italia centro-meridionale. Viene talvolta usata come pianta ornamentale anche in zone dell'Italia settentrionale.
Viene usata comepianta ornamentale. I frutti che produce sono edibili, ma poco apprezzabili. Chi punta ai frutti commestibili della passiflora non dovrebbe coltivare la specie passiflora caerulea, ma laPassiflora edulis, in particolare la varietà flavicarpa, oppure la Passiflora quadrangularis.
Passifloraceae

PassifloraceaeJuss.exRoussel, 1806è unafamigliadi piante dell'ordineMalpighiales.
Si tratta talvolta dialberioarbusti, ma anche e soprattutto di liane e piante rampicanti ambientate prevalentemente nelle regioni tropicali. Prende il nome dal genere più famoso (Passiflora), il quale comprende diverse specie conosciute in Italia come piante ornamentali e nel mondo come piante da frutto (Passiflora edulis).
Le passifloracee sono piante provviste dinettàriextrafloreali (ghiandole destinate alla produzione dinettare, ma situate presso lestipole).
Il frutto è di solito unabaccaoppure unacapsula.
La famiglia comprende i seguentigeneri:
パッションフルーツ

パッションフルーツ（英: Passion fruit、学名:Passiflora edulis）、和名クダモノトケイソウ（果物時計草）は、アメリカ大陸の亜熱帯地域を原産とするトケイソウ科の植物、またはその果実である。
和名は時計のように見える特徴のある花のトケイソウの仲間で、果実を実らせる種であることに由来する。英語では、トケイソウを passion flower と呼ぶことからpassion fruitの名がある。なお、この passion は「情熱」の意味ではなく、花の中心が十字架のように見えることから「キリストの受難」を意味する。（詳しくは「トケイソウ#名称」を参照）
本場ブラジルではmaracujá（マラクジャ）と呼ぶほか、ペルーではmaracuya（マラクヤ）、中南米各地でgranadilla（グラナディリャ）、ハワイではlilikoʻi（リリコイ）などと呼ばれ、土地それぞれの栽培品種が流通している。中国語名は西番蓮であるが、近年英語名の「パッション」の当て字＋「果」で百香果（バイシャングオ、拼音:bǎixiāngguǒ）が使われる状況が多いが、前述の「情熱」の意味と誤解されて情熱果(熱情果)と誤訳されることがしばしばある。
日本では沖縄や、鹿児島で栽培されることが多い。
500種類以上もあるトケイソウ科の仲間で、蔓性の常緑多年草。南米を中心に分布している。熟したパッションフルーツの果実は直径5センチメートル(cm) ほどの球状又は卵形で、堅い表皮は滑らかで黄色か濃紫色、赤色など、内部に小さくて堅い種を多く含み、黄色いゼリー状の果肉と果汁がある。果汁及び果肉は強い香気をもつものが多い。果皮が濃い赤紫色をしたもののほか、黄色い果皮のイエローパッションフルーツもある。
2010年現在では、実を食用とする数十種の中から選抜され品種改良された種が、世界の熱帯から亜熱帯地域の広範囲で栽培されている。ブラジルが最大の生産国で、その周囲の中南米での栽培が主流になっている。近年、ミャンマー北部のゴールデントライアングルでケシ（アヘン）の代替作物として栽培が増えており、ヨーロッパ市場へ進出している。また、台湾、インドネシアなど東南アジア圏でも栽培されている。
日本では、別名時計草(トケイソウ)とも呼ばれており、古くは奄美諸島を中心とした南西諸島や東京都の島嶼部、鹿児島県、沖縄県を中心に栽培されている。栽培面積・生産高ともに鹿児島県が日本一だが、熊本県、岐阜県、東京都、長野県、栃木県、福島県など各地で栽培が盛んになっている。これら栽培はほとんどがハウスを利用したものだが、露地栽培も可能であり、昔から各地で栽培されていた。近年は、千葉県や岐阜県でも露地栽培されている。
日本国内の栽培はおおむね紫玉、黄玉、中間交配種の3つに分かれ、生食用では甘みの強い紫玉の需要が多い。黄玉は性質強健で果汁の多いものが多く、世界的に加工用原料としての栽培が多い。
生育には一定の温度が必要で、越冬には最低でも4℃以上の温度が必要である。亜熱帯植物のわりに高温を嫌い、30 ℃以上の気温が続くと、高温障害を起こし、花芽や未熟果を落下させることがある。
開花・受粉から14日で玉伸びを終え、その後45日で完熟、自然落下する。収穫は自然落下したものを回収する（もしくは軽く触れると落下する程度）。蔓ごとに一番花は人工授粉で確実に受粉を行うのが栽培の要諦であり、開花を誘導する技術、多収量の元苗の作り方などにノウハウが形成されている。自然界では、トケイソウ科の花の花粉媒介者はクマバチ類が有力であるケースが多いことが知られ、パッションフルーツの花にもよく訪花し、受粉を手伝っている。
甘酸っぱいゼリー状の果肉と、やや固めの小さな種子の部分を食用にする。可食部は果実の大きさからするとさほど多くはないが、芳醇な香りと鮮烈な酸味がある。甘味に比べて酸味が勝る酸っぱい果物であるが、追熟（皮の表面が皺になる程度）すると甘味が増す。食材としての旬は6 - 8月ごろとされ、果皮に傷がなく香りが良いものが良品であるが、果皮にしわが出ているものは熟している証拠なので、すぐに食べる分には問題ない。果皮がツルツルしているものは、常温（25℃程度）で3日〜7日ほど、直射日光の当たらない風通しの良い場所において、追熟させると甘味が引き立ち、香りも出てよい。
世界の生産量の9割ほどが加工品として利用されており、菓子、ジュースの材料として流通している。ケーキやペイストリーの具材、ゼリー、カクテル用のリキュールやシロップなどが作られる。煮詰めて加糖した「希釈用ジュースの素」は東南アジアほか、日本では南西諸島での人気が高い。加工に当たっては、過度に加糖したり、フィリピン産の原産地表示を故意に怠るなどの問題も見られる。
生食の場合は、レモンスカッシュと同じく、果汁を水で割り砂糖を加えて飲んだり、ヨーグルトやアイスクリームに入れたり、カクテル材料にしたりする。このほか、果実を半分にカットしゼリー状の果肉をスプーンですくって種ごと食べるが、この場合、種を分離するのは難しいため、通常は種を噛まずに喉ごしを楽しむことになる。酸味が強く、甘味が不足気味なので砂糖をまぶすこともある。
栄養素は、β-カロテンが豊富に含まれていて、体内でビタミンAに変わり老化防止や免疫力の強化に役立つといわれる。高血圧予防の働きがあるカリウム、血流をよくするナイアシン、妊婦によいとされる葉酸なども含まれている。
好きというのはロックだぜ!

「好きというのはロックだぜ!」（すきというのはロックだぜ）は、日本の女性アイドルグループ乃木坂46の楽曲。2022年8月31日に乃木坂46の30作目のシングルとしてN46Div.から発売された。秋元康が作詞、野村陽一郎が作曲した。楽曲のセンターポジションは賀喜遥香が務めた。
CDシングルの発売は前作「Actually...」以来、約5か月ぶり。Blu-ray付属のType-A・B・C・D、CDのみの通常盤の5形態で発売。通常盤以外の全形態には「全国イベント参加券orスペシャルプレゼント応募券」および生写真1枚が封入されている。
2022年7月19日に大阪城ホールで開催された『真夏の全国ツアー2022』大阪公演DAY1にて表題曲タイトルの発表と初披露が行われた。7月28日放送の『SCHOOL OF LOCK!』内「乃木坂LOCKS!」で表題曲が初オンエアされた。TV初披露は8月29日放送のTBS系『CDTVライブ!ライブ!夏の4時間スペシャル』。
2022年8月1日から30日までの30日間、本作に関する情報を毎日正午12時に解禁するキャンペーン「30日連続30解禁祭りだぜ！」がスタートし、それにあわせて本作の特設サイトがオープンした。
2022年8月4日に表題曲のミュージック・ビデオが、乃木坂46の公式YouTubeチャンネル「乃木坂46 OFFICIAL YouTube CHANNEL」で公開された。なお本作以降、シングル収録曲の各ミュージック・ビデオは、特典映像としての収録はされていないため、上記のYouTubeチャンネルでしか試聴できない。
フォトグラファーは磯部昭子が担当した。
発売初日（店着日）に43.5万枚を売り上げ、2022年8月30日付の「オリコンデイリーシングルランキング」で初登場1位を獲得した。
発売初週に57.7万枚を売り上げ、2022年9月12日付の「オリコン週間シングルランキング」で初登場1位を獲得した。初週売上57.7万枚は前作『Actually...』から10万枚以上アップし、女性アーティストでは2022年度初の初週売上50万枚超えとなった。また、1位獲得は29作連続・通算29作目となった。
フラゲ日に54万2558枚を売り上げ、フラゲ日でのハーフミリオン突破を『君に叱られた』以来2作ぶりに達成した。
発売初週に72万302枚を売り上げ、2022年9月12日付の「Billboard Japan Top Singles Sales」で1位を獲得し、前作の初週売上56万1071枚を大きく上回った。
日本レコード協会から発表された2022年9月度のゴールドディスク認定作品で、トリプル・プラチナ認定（最低累計正味出荷枚数：75.0万枚以上）を獲得。また、同協会が発表している『第37回日本ゴールドディスク大賞』の「ベスト5シングル」も受賞した。
（センター：賀喜遥香）
賀喜遥香が28thシングル「君に叱られた」以来、2作ぶり2度目のセンターを務める。選抜メンバーは前作より1人多い19人で、福神は前作より1人多い11人（十一福神）。前作の選抜メンバーからは、活動休止中の早川聖来と前作のセンターを務めた5期生の中西アルノを除く全メンバーが今作でも選抜入りしている。4期生の金川紗耶と弓木奈於が初の選抜入りとなったほか、佐藤楓が23rdシングル「Sing Out!」以来7作ぶりの選抜復帰となった。弓木は坂道研修生を経て2020年2月に加入した新4期生から初の選抜入りとなった。田村真佑は初福神、岩本蓮加は21stシングル「ジコチューで行こう!」以来9作ぶりの福神復帰となった。樋口日奈、清宮レイ、掛橋沙耶香は最後のCDシングルの選抜となった。
（センター：和田まあや）
アンダーメンバーによる楽曲。今作の活動をもってグループを卒業する和田まあやがセンターを務める。
（センター：菅原咲月）
5期生による楽曲。
（センター：久保史緒里）
3期生による楽曲。
（センター：筒井あやめ）
活動休止中の早川聖来を除く4期生による楽曲。
（ユニット名：乃木坂軽音部）
トケイソウ

トケイソウ（時計草、パッションフラワー、英:Passion flower）はトケイソウ科トケイソウ属Passifloraに分類される植物の総称であり、狭義には学名:Passiflora caeruleaという種の和名である。
和名トケイソウは、3つに分裂した雌しべが時計の長針、短針、秒針のように見え、花びらが円形に並んで放射状に配置されて文字盤に見立てられる、特徴のある花を咲かせることに由来する。
英名passion flowerは「キリストの受難の花」の意味で、イエズス会の宣教師らによってラテン語でflos passionisと呼ばれていたのを訳したものである。16世紀、原産地である中南米に派遣された彼らは、この花をかつてアッシジの聖フランチェスコが夢に見たという「十字架上の花」と信じ、キリスト教の布教に利用した。彼らによればこの植物はキリストの受難を象徴する形をしており、花の子房柱は十字架、3つに分裂した雌蕊が釘、副冠は茨の冠、5枚の花弁と萼は合わせて10人の使徒、巻きひげはムチ、葉は槍であるなどと言われた。
属名は造語だが、やはり上記比喩に倣ったもの。なお、英単語passionには「情熱」の意味もあるが、この植物の名称でのpassionは「受難」の意味であって、「情熱」の意味ではない。
トケイソウの花言葉は、「信心」「信仰」「聖なる愛」などとされる。
つる性常緑多年草の性質を持つ種が通常であり、和名に「草」という名前がついているが、木本のつる性植物である。茎は幹では巻き付かず、葉腋から伸びるつるで他物に巻き付いてよじ登る。幹は木質化して、年々肥大成長して太くなる。葉は互生する。花期は4 - 5月。花は花弁が5枚、萼片が5枚つき、花弁と萼片が同形で計10枚の弁が放射状に配置されている。花色は濃い紫色などさまざまある。花の中心の雌蕊は、先端が3つに分かれている特徴的な形をしている。果期は10 - 11月で、オレンジがかった黄色の楕円形だが日本では結実することは珍しい。中の種子を包む赤色の果肉は他の食用種に比べて風味に乏しい。
種の数は約500、栽培品種はそれらが掛け合わされてできるためさらに数が多い。栽培品種には驚くべき数のさまざまな色、形のトケイソウが存在する。萼がそれぞれピンクと白である品種（雑種）Passiflora×belotiiも存在する。一見花弁と萼の区別はつかないので、白とピンクが互い違いになった花弁のように見える。それとは対照的に、副冠も花弁も萼も全部白色のPassiflora caerulea'Constance Elliot'のようなものも存在する。
中央アメリカや南アメリカの熱帯・亜熱帯域が原産地だが、世界中で観賞用に広く栽培される。つる植物で、庭先などに植えられる。挿し芽することで増やすことができる。
500種以上が存在し、以下は代表的なもの。
一般にパッションフルーツと呼ばれる物はクダモノトケイソウ（Passiflora edulis）の実で、これ以外にもP. ligularis、P. mollissima、P. quadrangularis等が食用（果汁の採取）目的で栽培されることがある。またパッションフラワーはハーブとして、鎮痛・精神安定・抗痙攣・不眠の緩和・血圧の降下・ヒステリーやノイローゼの緩和・更年期障害など「精神や痛みを静める」働きがあるといわれている。欧州では伝統生薬製剤の欧州指令に従い医薬品ともなっている。
Markisa

Markisaéwoning tuwuhan génusPassiflora, asalè saka laladan tropis lan sub tropis ingAmèrikalan akèh ditandur ing nagaraBrazillia,Australia,Fiji,KènyalanAfrika.Ana ing laladan asalè markisa akèh urip ana ing alas-alas lan jinisè uga warna-warna.IngIndonèsiauga akèh ditandur ing laladanSumatera Lor,Sumatera Kulon,Sumatera Kidul,Jawa Kulon,Sulawesi Kidul, lan ing laladan-laladan liyanè.Ing Indonèsia ana rong jinis markisa ya ikumarkisa ungupassiflora eduliskang urip ana ing dataran dhuwur lanmarkisa kuningpassiflora flavicarvakang urip ana ing dataran cendhèk.Saliyané iku uga ana jinis markisa markisa konyal (Passiflora lingularis) lan markisa erbis (Passiflora quadrangularis).Laladan kang dadi sèntra produksi markisa iki kaya taSumatera Lor, lanSulawesi Kidul.Markisa kang diasilakèè ana ing Indonésia racaké kanggo digawè sirup markisa.Sirup markisa iki duwè manfaat kanggo awak.
Markisa duwè khasiat kanggo tamba
Kandungan kang ana ing markisa uga bisa kanggoantioksidan kanker. Markisa iki uga apik kanggo tamba
Kejaba saka iku markisa uga bisa kanggo penenangsaraflan penyèhat piranti rèproduksi uga kanggo penambah stamina.
Malpighiales

Malpighialesikubangsatetuwuhan ngembangsing kalebu sajeroning kladeurosids I,rosidae,core eudicots, laneudicots(Sistem klasifikasi APG II).
Anggota bangsa iki nyakup manéka jinis tuwuhan sing saka penampilan njaba ora nuduhaké kamèmperan babar pisan, kaya taViola,bakau,ketéla pohung,padma raseksa(Rafflesia arnoldi), sartamarkisa. Sajeroningsistem Cronquist, akèh anggota bangsa iki sing dilebokaké ing bangsa liya (amarga ndhasaraké marang penampilan njaba lan kandhutan kimia).
Ing ngisor iki suku-suku anggota miturut sistem APG II:
Xylocopa latipes

Tawon kayu,Xylocopa latipes, iku spésies sakatawon kayukang sumebar ingAsia Kidul-wétan. Asring diarani minangkakumbang, nanging kéwan ini luwih trep kalebu jinis tawon. Tawon iki mapan ing alas tropis  lan gawé susuh kanthi mbolongi kayu. tawon iki gawé bolongan jero in kayu balungan omah, kayu mati lan ora tinemu gawé bolongan ing wit-witan kang isih urip
Tawon iki sepisanan diterangaké déning ahliéntomologi, Dru Drury ing 1773, lan kalebu tawon kang urip dhèwèkan tanpa koloni (Kulawarga Apidae).
Tawon kayu iki kalebu gedhé banget, giras, lan urip dhéwékan. Awaké ireng gilap, kanthi suwiwi bening semu metalik biru-ijo nalika kesorot srengéngé. Tawon iki  bokmanawa anggotaXylocopapaling gedhé kang wus ditemoni, sanajan isih ana tawon kang luwih gedhé, aranMegachile plutokang uga saka Indonésia.
IngMalaysia, tawon asring milih gawé susuh ing kayu ragangan wewangunan. Tawon iki bisa mbolong kayu kang atos, gawé lèng ing kayu cacah 3-5, kang jeroné udakara 11 cm lan gedhéné 2,1-2,3 cm.
Tawon kayu iki milih gawé susuh ana ing kayu mati lan pring. Kayu kang disenengi kaya taSyzygium cumini,Cassia siamea,Dyera costulata(jelutong),Agathis alba,Alstoniaspp.(pulé), lanShoreaspp.(meranti).
Tawon kayu digunakaké ingPilipinakanggo ngawinaké kembangmarkisa. Uga ing Indonésia lan Malaysia lan nagara Asia Kidul-wétan liyané. Megaré kembang markisa salaras karo uripé tawon kayu, nuduhaké raketé sesambungan antarané loro spésiès iku.
Dhaptar sekolah menengah atas negeri ing Jawa Kulon

Pratélan sekolah menengah atas ing Jawa Kuloninggih punika salah satunggaling pratélan ingkang ngewrat nama-nama sekolah tingkat menengah atas saé punika ingkang nagari punapa déné ingkang swasta ingkang wonten ingprovinsiJawa Kulon.
Pratélan sekolah menengah atas nagari ing Laladan Istimewa Jawa Kuloning ngandhap punika inggih pratélan sekolah ingkang dipunkelola déning Dinas Pendidikan provinsi Jawa Kulon lan dipunklompokaken dhedhasar wewengkon administrasikutha utawi kabupatèningkang wonten ingProvinsi Jawa Tengah. Sekolah menengah atas inggih punika urut-urutaning sekolah ingkang wonten ing sak nginggiling tingkat sekolah menengah pertama (SMP). Sejatosipun, ing tingkta sekolah menengah atas punika saged dipunpereng dados sekolah menengah atas nagari, sekolah menengah atas swasta ugi wonten sekolah menengah kejuruan (SMK) ingkang kedhudhukanipun sejajar kaliyan sekolah menengah atas, ingkang kapérang dados kalih ugi, inggih punika sekolah menengah kejuruan nagari lan sekolah menengah kejuruan swasta.Ing ngandhap punika wonten kirang langkung sedasa kabupatèn lan kutha ing provinsi Jawa Tengah, ingkang kapérang saking kalih kutha, inggih punika kutha Bekasi lan Kota Cirebon saha woluj kabupatèn inggih punika kabupatèn Bandung, kabupatèn Subang, Kabupatèn Bandung Barat, Kabupatèn Bogor, Kabupatèn Cirebon, kabupatèn Kuningan, kabupatèn Bekasi, lan ugi Kabupatèn Cirebon.
Ing Kabupatèn Bandung wonten kirang langkung tiga likur sma nagari lan sma swasta, ing Kabupatèn Subang wonten kiran lankung gangsal sma nagari, ing kabupatèn Bandung Barat wonten kirang langkung gangsal welas sma nagari, ing kutha Bogor wonten kirang langkung gangsa sma tinkat swasta, ing kutha Cirebon wonten kirang langkung sangalas sma swasta, ing kabupatèn Kuningan wonten kirang langkung enem sma swasta, ing kutha bekasi wonten kirang langkung sangalas sma lan madrasasah aliyah nagari, ing kabupatèn Bekasi wonten tigang dasa enem sma nagari ingkang kapérang saking tigang dasa tiga sma nagari lan tigang madrasah aliyah. Ing Kabupatn Cirebon kirang langkung wonten sedasa sma nagari lan ing kutha Cirebon wonten kirang langkung sangang sma nagari, lan sanès-sanèsipun.
Ing ngandhap punika inggih pratélan sekolah menengah atas lan sak derajat ingkang wonten ing Jawa Kulon:
IngCirebonwonten 19Sekolah Menengah AtasSwasta ingkang dipunkelola déningDinas PendidikanCirebon wiwit dipuntindakakenotonomi laladanwonten ing taun2001.
Wonten ingBekasikasebar wonten 55Sekolah Menengah AtasNegeri ingkang kapérang saking 19SMAing Kota Bekasi lan 36SMAing Kabupatèn Bekasi.
Déne ingKota Bekasipiyambak, wonten 19SMAingkang kapérang saking 12SMANegeri, 2Madrasah AliyahNegeri lan 2 SMALB Negeri ingkang dipunkelola déningDinas PendidikanKota Bekasi.
IngKabupatèn Bekasi, wonten 36SMANegeri ingkang kapérang saking 33SMANegeri lan 3Madrasah AliyahNegeri.
{{{1}}}
패션프루트

패션프루트(passion fruit,학명:Passiflora edulis파시플로라 에둘리스)는시계꽃과의덩굴식물이다.원산지는남아메리카남부의브라질,아르헨티나,파라과이이다.열매를과일로 먹는다.
모양은 둥글거나 타원형이고 검붉은색으로 익는 것과 노랗게 익는 것이 있다. 반쪽을 나누어 보면 씨가 많이 들어 있고 그것을 둘러싸고 있는 젤리 상태의 것이 과육이다. 과육은 달기도 하지만 신맛이 강해 주스나 잼으로 가공하기에 알맞다. 이 과실로 만든 주스나 시럽을 사용해 젤리, 무스, 셔벗, 아이스크림등을 만든다.
말리부 럼

말리부 럼(Malibu Rum)은바베이도스에서 생산되는 천연코코넛추출물로 만드는럼이다.알코올 함량은 21.0%이며, 브랜드는페르노리카가 소유하고 있다.
말리부는 원래퀴라소에서 럼과 코코넛의 풍미가 더해진 과일 증류주로 만들었다. 처음에 말리부 럼은 바텐더들이 칵테일 피냐콜라다를 쉽게 만들기 위해서 사용되었다.자메이카로 상품의 산지가 옮겨지면서, 재료들의 품질이 개선되었다. 이 브랜드는 2002년 Allied Domecq에게 560만 파운드에 팔렸고, 후에 페르노리카가 인수하였다.
말리부 럼의 첫 번째 변형은, 말리부 라임으로 자메이카와 프랑스의 나이트 클럽에서만 한정되어서 판매되었다. 자메이카에서 일부 성공을 거두었음에도 불구하고, 프랑스에서는 성공하지 못했고, 2003년 7월 생산이 중단되었다. 현재 시장에서는 말리부 원형제품에 기초한 제품들이 팔리고 있는데, 말리부 망고 럼, 말리부 패션프루트 럼, 말리부 파인애플럼, 말리부 트로피컬 바나나 럼과, 최근에 출시된 말리부 아일랜드 멜론 럼 등이 있다. 말리부와 관련 제품들은 스트레이트로 마시거나, 우유, 그리고 보다 대중적으로 과일음료나 코카 콜라와 같은 탄산음료 섞어서 마시는데, 이 중 펍 스쿼시와 섞어서 마시는 것은 자메이칸 레모네이드라고 불리기도 한다. 말리부 코코넛은 파인애플 쥬스와바카디 151과 섞어 카리부 루(Caribou Lou)를 만든다.
말리부 럼의 병은 불투명한 하얀색이지만, 실제 술은 무색이며 일반 럼 보다 약간 더 점성이 있다.
게뷔르츠트라미너

게뷔르츠트라미너(독일어: [ɡəˈvʏʁtstʁaˈmiːnɐ])는 향이 좋은포도주용포도품종으로,백포도주에 사용되며 서늘한 기후에서 가장 좋은 성능을 발휘한다. 영어와 프랑스어에서는 일반적으로 Gewurztraminer(움라우트 없이)로 표기된다. 게뷔르츠트라미너는 일반적으로 "레드 와인 포도"라고 불리는 파란색에서 검은색 피부를 가진 품종과 달리 분홍색에서 붉은색 피부색을 가진 품종으로 "화이트 와인 포도"이다. 품종은 천연 설탕 함량이 높으며 와인은 흰색이고 일반적으로 드라이치이며 화려한 리치 꽃다발이 있다. 실제로 게뷔르츠트라미너와 리치는 동일한 향 성분을 공유한다. 드라이 게뷔르츠트라미너에는 장미 향, 패션프루트 향, 꽃 향이 있을 수도 있다. 약간의 분출(유리 내부에 있는 미세한 거품)이 눈에 띄는 것은 드문 일이 아니다.
게뷔르츠트라미너의 단맛은 동남아시아 요리의 향신료를 상쇄할 수 있다.
바나나포카

바나나포카(하와이어:banana pōka,학명:Passiflora tarminiana파시플로라 타르미니아나)는시계꽃과의덩굴식물이다.원산지는북아메리카남부와중앙아메리카및남아메리카북부이다.패션프루트와 비슷한열매를과일로 먹는다.
Страстоцвет съедобный

Страстоцвет съедобный, илипассифлора съедобная, илигранадилла, илимараку́йя(лат.Passiflora edulis) — вечнозелёная тропическаялиана,видрастений из родаСтрастоцвет(Passiflora) семействаСтрастоцветные(Passifloraceae).
Родовые названия растения «passiflora, страстоцвет»связанысоСтрастями Христовыми, а название «гранадилла» – со схожестью плодов с плодамигранатов.
На других языках страстоцвет съедобный называется, в частности, на английском —passion fruitилиpassionfruit, на французском —grenadille, на испанском —maracuyá, на португальском —maracujá, на гавайском —lilikoʻi.
Иногда плоды ошибочно называютплодами страстии приписывают им свойства увеличения потенции, что, видимо, связано с незнанием истории возникновения названия растения, которое произошло от словастрастьне в понимании полового возбуждения, а в его историческом религиозном значении (страдание).
Растение родом изЮжной Америки(Бразилии,Аргентины,Парагвая).
Культивируется вНовой Зеландии, наГавайях,Галапагосских островах, вМакаронезии,Израиле, наШри-Ланке, по всей Юго-Восточной Азии.
Надземная часть —вечнозелёнаялианадлиной до 10 м. Листья очерёдные, глубокотрёхлопастные, тёмно-зелёные, длиной до 20 см, край листовой пластинки — мелкозубчатый.
Цветкиодиночные, до 3 см в диаметре. Чашелистиков пять, лепестков пять, тычинок пять.
Плодыимеют шаровидную или продолговато-яйцевидную форму, их окраска жёлтая или фиолетовая.Созреваниепроисходит через 70—80 дней после опыления.
Плодысъедобны. Кисло-сладкийсокплодов имеет высокие тонизирующие свойства (обычно смешивается сапельсиновымсоком, добавляется вйогуртыи т. п.), а также используется в фармацевтике и косметологии.
236 граммов сока свежих плодов страстоцвета съедобного содержит (% от суточной нормы для взрослого человека):витамин С(36 %),пищевые волокна(42 %),витамины группы В,рибофлавин(11 %) и ниацин (никотиновая кислота) (10 %),железо(12 %) ифосфор(10 %).
Маракуйя (фрукт)

Маракуйя(порт.maracujáоттупиmara kuya) —фрукт, плод ряда тропических лиан из родаСтрастоцвет— обычно видаСтрастоцвет съедобный, иногда — видаСтрастоцвет четырёхгранный(маракуйя гигантская), которые выращиваются в промышленных масштабах.
Родиной фрукта традиционно считаетсяБразилия. Сегодня он выращивается также вЮго-Восточной Азии(особенноТаиланде),Южной Африке,Австралии, наГавайских островах,Краснодарском крае, вКрыму.
Форма плода круглая или овальная. Существуют разновидности жёлтого, красного, пурпурногои зелёного цветов. Плод имеет очень сочную мякоть с большим количеством семян.
Съедобные разновидности могут быть поделены на три основных типа: пурпурные (плоды видаPassiflora edulisSims, известного как пассифлора съедобная, страстоцвет съедобный, или пурпурная гранадилла), жёлтые (Passiflora edulis f. flavicarpaDeg.)и плоды гигантской гранадиллы(или пассифлоры четырёхгранной,лат.Passiflora quadrangularisL.; её плоды также называют маракуйей гигантской).
Для человека маракуйя является источником углеводов, каротина, витамина C, железа. В плодах используется мякоть, также выжимается сок. Калорийность цельного плода — 68 ккал на 100 грамм. Содержание сока в плодах — 25—40 %.
Плоды маракуйи употребляют в свежем виде, обычно разрезают пополам и едят мякоть ложечкой. Делают из плодов маракуйи соки, ликёры, джемы, применяют в кондитерских изделиях, добавляют в йогурты и мороженое.
Сырые плоды маракуйи состоят из 73 %воды, 22 %углеводов, 2 % белка и 0,7 %жира. В 100 граммах маракуйи содержится 97 ккал и 36 % суточной ценности витамина С, 42 % пищевых волокон, В-витаминов рибофлавина 11 % иниацина10 %, 12 % железа и 10 % фосфора.
Страстоцвет мясо-красный

Страстоцве́т мясо-кра́сный, илиПассифло́ра инкарна́тная, илиПассифлора мясо-красная, илиПассифлора красно-бе́лая, илиПассифлора теле́сная, илиАбрико́совая лиа́на(лат.Passiflóra incarnáta) —растение,видродаСтрастоцветсемействаСтрастоцветные.
Культивируется в странах Юго-Восточной Азии и наФилиппинах.
Родина —Северная Америка. Ареал вида охватывает восток и юго-востокСШАот штатовТехасиФлоридана юге и до штатовКанзас,ИллинойсиМэрилендна севере. ВЮжной Америкепроизрастает близкий вид —Страстоцвет съедобный.
Это — травянистаялианас лазящим стеблем длиной до 9 м. Под землёй развиваются длинные горизонтальные корневища, из спящих почек которых возникают новые надземные олиственные или подземные побеги.
Листьяочерёдные глубокотрёхраздельные с мелкопильчатым краем, до 20 см в диаметре, сидят на длинных черешках. В пазухах листьев развиваются усики.
Цветкикрупные одиночные, до 7—9 см диаметром, сидят на длинных цветоносах, с пятью чашелистиками. Чашелистики ланцетовидные, кожистые, с шиповатыми выростами на верхушке. Венчик состоит из пяти свободных лепестков и «короны», состоящей из двух колец нитевидных бахромок, как и лепестки, имеющих ярко-фиолетовую окраску. Такое своеобразное строение венчика обусловили ещё одно название растения: «кавалерская звезда». Пестик один, с тремя отходящими от завязи столбиков с рыльцами.
Плод—ягодазеленовато-жёлтого цвета, опадающая при созревании.
Травянистые части растения содержат 0,5 %гармана,гарминаигармола, представляющие собойиндольныеалкалоиды. Там также содержатсяфлавоноиды(витексин, кверцетин, апигенин, лютеолин),кумариныихиноны.
Лекарственное значение имеют травянистые стебли растения (лат.Herba Passiflorae) длиной 50—60 см, обрываемые в период цветения и образования незрелых плодов. Они имеют слабый запах и горьковатый вкус. Сырьё измельчают и сушат при температуре 50—60 °C.
Травянистые части растения используются в современной медицине для приготовления лекарственных средств (чаще всего жидкогоэкстракта), оказывающих седативное и лёгкое снотворное действие нацентральную нервную системуприневрастении,бессоннице,хроническом алкоголизме,климактерическихрасстройствах. Экстракт пассифлоры входит в состав препарата «Пассит».
Желеобразная мякотьплодовсъедобна и используется для приготовленияжелеиджемов. Однако её довольно мало, поэтому, в отличие от некоторых центральноамериканских и южноамериканских родственников (Маракуйя,Сладкая гранадилла,Гигантская гранадилла,Банановая гранадилла,Жёлтая гранадиллаиЧулюпа), Страстоцвет мясо-красный ради плодов не культивируется.
Из растения выделяют флавонкризин(5,7-дигидроксифлавон), природный антиоксидант, который имеет ряд полезных свойств для здоровья.
Страстоцвет язычковый

Страстоцве́т язычко́вый, илиПассифло́ра лентови́дная, илиПассифлора язычко́вая, илиСла́дкая гранади́лла(лат.Passiflóra liguláris) — быстрорастущая древовиднаялиана, дающая съедобныеплоды;видродаПассифлорасемействаСтрастоцветные.
В1553 годувпервые упоминается в книге «Хроника Перу»Педро Сьесы де Леона:
Побегицилиндрические, гладкие, до 0,5 см в диаметре, вырастают до 3-4 метров за сезон.Листьяширокоовальные, слабо сердцевидные, цельные, 7-15 см длиной. Черешок с двумя железами (у верхушки и в середине).Прицветникидольчатые, спайные у основания.Цветки5-10 см в диаметре.Лепесткибелые или розовые.Плодыяйцевидные,диаметром6-7 см, с твёрдой скользкойкожурой. Жёлтый, оранжевый, красный.Маленькие чёрныесеменаокруженыжелатинообразнойпрозрачноймякотью.
Сладкая гранадилла встречается, как в диком виде, так и в культуре, от ЦентральнойМексикидоБоливии. В настоящее время культивируется также наГавайских островах,Гуаме,Новой Гвинее,ЯмайкеиГаити.
Широко культивируется как ценное плодовое растение, также используется для вертикального озеленения. Мякоть Сладкой гранадиллы употребляется в свежем виде. Выжатыйсокиспользуется для изготовления прохладительных напитков.
Страстоцвет четырёхгранный

Страстоцве́т четырёхгра́нный, илипассифло́ра четырёхгранная, илигига́нтская гранади́лла, илимаракуйя гигантская(лат.Passiflóra quadranguláris) — древовиднаялиана, дающая съедобные плоды;видродастрастоцветсемействастрастоцветные.
Гигантская гранадилла —лианадлиной 10—15 м (иногда может достигать 45 м), вьющаяся вокруг опоры.
Плодыовальные, 10—30 см длиной и 8—12 см шириной, с тонкой жёлтой или зелёной кожурой. Внутри содержитсяароматнаямучнистая, белая или розовая, кисло-сладкая мякоть с относительно крупнымисеменами.
Листья крупные, гладкие, сердцевидные, яйцевидные или заостренные. На черешках от 4 до 6 желез.
Родина Гигантской гранадиллы —тропическаяАмерика.
Начиная с 1750 года гранадиллу культивируют наБарбадосеи некоторых других островахАнтильскогоиБагамскогоархипелагов, в Латинской Америке отМексикидоБразилиииПеру. В XVIII веке она была завезена вМалайзиюиИндонезию, затем распространилась вИндии, южномВьетнаме, наШри-Ланке, наФилиппинах, в тропическойАфрикеиАвстралии.
Мякоть гигантской гранадиллы употребляется в свежем виде, а также используется для получениясока, изготовленияжеле,фруктовых салатови т. д.
Страстоцвет вонючий

Страстоцве́т воню́чий, илиСтрастоцве́т изме́нчивый, илиПассифло́ра воню́чая, илиПассифло́ра изме́нчивая(лат.Passiflora foetida), —виддвудольныхцветковых растенийродаСтрастоцвет(Passiflora) семействаСтрастоцветные(Passifloraceae). Таксономическое название впервые было опубликовано шведским систематикомКарлом Линнеемв 1753 году.
Происходящее из северной части Южной Америки и Вест-Индии растение активно распространилось в Юго-Восточной Азии и Центральной Америке. Выращивается как декоративное; плоды и молодые листья употребляются в пищу и используются для ароматизации напитков; неспелые плоды, однако, токсичны. Используется также в народной медицине.
Родина — северная частьЮжной АмерикииВест-Индия. Растение также активно распространилось вЮго-Восточной АзиииЦентральной Америке.
Многолетнее ползучее растение с тонким, жилистым стеблем (лозой), покрытым липкими жёлтыми волосками.
Листья со слабовыраженным неприятным ароматом (особенно ощутим при растирании листа).
Цветки белого или бледно-кремового цвета, диаметром около 5—6 см.
Плоды шаровидные, диаметром 2—3 см; зрелые плоды от желтовато-оранжевого до красного цвета, съедобны. Семена чёрные.
В основном размножается семенами, которые охотно поедаются и распространяются птицами.
Некоторые исследователи считают растениехищным, поскольку известно, что насекомые попадают вприцветникиэтого вида и застревают в них. Данная классификация, однако, остаётся предметом дискуссий.
Число хромосом — 2n=20 (n=10). Наиболее близок страстоцвету съедобному, более известному какмаракуйя(Passiflora edulis). От маракуйи страстоцвет вонючий отличается главным образом опушёнными листьями, особенностями строения плода и наличием прицветников.
В различных регионах растение поражают около 200 видов насекомых. На нём также паразитируют некоторые виды грибов.
Страстоцвет вонючий содержиталкалоидыи не менее десяткафлавоноидов. Один из имеющихся в листьях флавоноидов,эрманин, может быть губителен для гусениц некоторых видов бабочек. К примеру, гусеницыDione junoиз Колумбии не поедают листья этого растения, хотя могут поражать большинство других местных видов страстоцветов.
Неспелые плоды токсичны. Стебли и листья, как сообщается, могут быть причиной отравления скота.
Активно выращивается какдекоративное растение, особенно в странахЕвропы. Плоды употребляются в пищу и используются для ароматизации напитков и соков. Помимо плодов, вСуринамеи наЯвев пищу употребляются также молодые листья. В народной медицине используется при лечении проблем с пищеварением (в том числедиспепсии) идиарее, как вяжущее и отхаркивающее средство. НаФилиппинахи вПапуа — Новой Гвинееиспользуется кактехническое растениев сельском хозяйстве.
Растение имеет и негативное влияние на окружающую среду. Страстоцвет вонючий считаетсяинвазивным видом, трудно контролируемым и активно распространяющимся в странах, куда он был завезён. Может расти каксорнякна плантацияхрисаи других культур.
Страстоцвет лавролистный

Страстоцве́т лавроли́стный, илиЖёлтая гранадилла(лат.Passiflora laurifolia) — листопадная многолетняя древовиднаялианасемействаСтрастоцветные, дающая съедобные плоды.
Лианас древовиднымстеблеми жёсткими усиками, цепляющимися за опору.
Листьяовальные, с заострением на конце, глянцевые кожистые, 15-20 см длиной и 3,4-8 см шириной.
Плодэллипсоидальный или овальный, 5-8 см длиной и 4-6 см шириной, оранжево-жёлтого цвета, когда спелый. Внутри содержится сочная ароматная слизистая, почти белая, просвечивающиеся мякоть сладкого вкуса с многочисленными плоскимисеменами.
Родина жёлтой гранадиллы — тропическая Америка. Она культивируется вКолумбии,Венесуэле,Гайане,Суринаме,Французской Гвиане,Бразилии,Перу, на некоторых Антильских островах (Тринидад,Барбадос,Куба,Ямайка,Гаити,Пуэрто-Рико). В восемнадцатом веке она была интродуцирована вМалайзию, затем распространилась вТаиланде, ЮжномВьетнаме,Индии, наШри-ЛанкеиГавайских островах.
Мякоть спелых плодов Жёлтой гранадиллы съедобна. Отвары листьев и корней используются какглистогонные средства,отварсемян — как успокоительное средство, а в больших дозах — как снотворное.
Coenobita cavipes

Coenobita cavipes— виддесятиногих раковиз семействаCoenobitidaeнадсемействараков-отшельников(Paguroidea). Обитает на восточном побережье Африки, в Индонезии, на Филиппинах, в Китае, Японии, Малайзии, на Тайване, Полинезии и Микронезии.
Обычно селится в завитых раковинах брюхоногих моллюсков, но может использовать как жилище и скорлупу плодастрастоцвета съедобного.
Страстоцвет крылатый

Страстоцвет крылатый, илипассифлора крылатая, илибразильская маракуйя(лат.Passiflora alata) — растение, вид родаСтрастоцвет(Passiflora). Этовечнозелёнаялиана, вырастающая до 6 м в длину или более и несущая съедобные плоды, аналогичные плодаммаракуйи. Видпроизрастаетв бассейнеАмазонки, отПерудо восточнойБразилии.
Листьяовальные или продолговатые, 10–15 см длиной и 1–10 см шириной.
Цветокароматный, шириной 7–10 см, с красными изогнутыми листочкамиоколоцветникаи заметной бахромчатой короной с сегментами фиолетового и белого цвета, создающими вид полос. Цветение обычно в конце лета или начале осени, требует полного пребывания растения на солнце. Цветки уникальны тем, что имеют восемь концентрическихкоронок, разделённых на пять типов(radii, pali, operculum, limen, trochlea)— больше всего из всех известных растений.P. alataпривлекаетпчёл,бабочекиптиц.
Одиночныйплодвысоко ценится местным населением. Он яйцевидной формы, от жёлтого до ярко-оранжевого цвета, длиной 8–15 см и диаметром 5–10 см. Весит 90-300 г.
ВидPassiflora alataбыл описанУильямом Кёртисоми опубликован вжурналеBotanical Magazine2:t. 66. 1788.
Passiflora: родовое название, принятое Линнеем в 1753 году и означающее «цветок страсти» (от латинскогоpassio= «страсть» иflos= «цветок»), было дарованомиссионерами-иезуитамив 1610 году из-за сходства некоторых частей растения с религиозные символыСтрастей Христовых: кнут, которым его били = щупальца, три гвоздя = стили пестика; тычинки и радиальная коронка = терновый венец.
alata: латинскийвидовой эпитет, означающий «крылатый».
ВумеренныхзонахP. alataобычно выращивают в закрытых помещениях, хотя её можно выращивать и на открытом воздухе в районах, где температура не опускается ниже +5 °C. Растение получило наградуКоролевского садоводческого общества«За выдающиеся садовые качества».
В БразилииP. alataофициально признан фитопрепаратом и был включён в первое издание Бразильской фармакопеи в 1929 году. Растение хорошо известно в народной медицине по всей Южной Америке, хотя точный фармакологический состав мало изучен и требует дополнительного изучения.
Markisa

Markisaatawapasi(Passiflora edulis) mangrupa buah anu boga sagudang mangpaat.Lantaran loba nutrisina, buah markisa ieu bisa jadi antioksidankanker.Buah ieu ogé alus pikeun ngalawan panyakit inféksikandung kemih,anémia,alzheimer,jantung,lever, sartaginjal.Pepelakan markisa asalna tiBrazil, anu sumebar nepi ka kaIndonésia.Di nagara asalna markisa tumuwuh liar di leuweung-leuweung baseuh anu miboga ratusan Species Passiflora.Di Indonésia, markisa kapanggih diSumatera Kalér,Sumatera Kulon,LampungsartaSulawesi Kidul.Anyar-anyar ieu BPTP Sumbar geus manggihan 2 jenis varietas markisa anyar, nyaéta “Markisa Gumanti” sarta “Markisa Super Solinda”.Opat jenis markisa anu dibudidayakeun di Indonésia nyaéta markisa wungu (Passiflora edulis var. edulis), markisa konyal (Passiflora lingularis), markisa konéng (Passiflora edulis var. flavicarpa) sarta markisa erbis (Passiflora quadrangularis). Markisa wungu loba dimekarkeun di Sumatera Kalér sarta Sulawesi Kidul.
Perlu dipikanyaho, pepelakan markisa loba méré mangpaat pikeunmanusa.Kembang markisa bisa dimangpaatkeun jadiminyak atsiripikeun bahan dasar kosmétika anu miboga peunteun ekonomis anu luhur.Eusi buah markisa bisa dimangpaatkeun pikeun sari buah atawa ékstrak buah atawa puree (bahan dasar pikeun nyieun sirop markisa), siki markisa anu geus digaringkeun bisa dimangpaatkeun pikeun minyak atsiri ogé.Kulit markisa anu dipiceun sanggeus eusina dipaké pikeun puree bisa dipaké pikeun kadaharan ingon-ingon sanggeus difermentasi leuwih heula.
Markisa nyieun leuwih gampang saré
Markisa beunghar vitamin-vitamin B anu nyieun rasa tenang sarta potassium anu nyieun tenang system syaraf.Jalma-jalmaAmérika Kidulsacara tradisional ngadahar markisa pikeun mantuan saré.Komo nurutkeun maranéhanana, dahar 1 buah markisa saméméh saré bisa nyieun ngimpi éndah.Markisa miboga khasiat pikeun nyageurkeun gejala alergi kronis.Ogé mulangkeun deui kaayaan pasien liver sarta ginjal, sarta micu kanaékan kakebalan awak sarta kakuatan antibodi dinagetih.Komo, markisa ogé sanggup ngayak, misahkeun, sarta miceun racun ti dina awak. Sajaba ti éta, bisa ngaronjatkeun kesegeran kulit awak sarta ngarangsang tumuwuhna sél ngora dina kulit beungeut.Ti hasil panalungtikan laboratorium, markisa ngandungvitamin Canu dosisna luhur sarta antioksidan.
Sari bungbuahan

Sari buahatawajus(basa Inggrisjuice, tapi leuwih pasna mahfruit juice) nyaéta cairan nu aya sacara alami dinabungbuahan. Sari buah kasohor pikeun dikonsumsi kumanusaminangkainuman. Sababaraha jenis sari buah nu kasohor nyaéta:
Sari buah-sari buah nu salana ti Indonésia di antarana nyaéta:
Bunigeulis, Hantara, Kuningan

Bunigeulisnyaéta salah sahiji désa dikacamatanHantara,Kabupatén Kuningan,PropinsiJawa Barat,Indonésia.
désa Bunigeulis dibagi jadi lima golongan atawa blok, nyaétaKaliwon,Wage,Manis,Puhun,Pahing.
désa Bunigeulis terletak pada titik koordinat 108° 23' - 108° 47' Bujur Timur dan 6° 47' - 7° 12' Lintang Selatan. Sedangkan ibu kotanya terletak pada titik koordinat 6° 45' - 7° 50' Lintang Selatan dan 105° 20' - 108° 40' Bujur Timur.
Menurut hasil II Suseda taun 2006 Tingkat Partisipasi Angkatan Kerja (TPAK)
penduduk ds bunigeulis adalah sebesar 54,09 persen, dengan komposisi TPAK
lakl-lakl sebesar 75~27 persen dan 33,10 persen untuk perempuan. Tampak bahwa
peran perempuan di ds bunigeulis masih kurang dalam angkatan kerja dibandingkan
dengan peran lakt-lakl. TPAK rnerupakan perbandingan angkatan kerja dengan penduduk
usia kerja (10 taun ke atas). Jika klta perhatlkan TPAK keéamatan maka teriihat
bahwa di keéamatan di wilayah Timur dan Selatan Kuningan memberikan kontribusi
yang eukup terhadap TPAK ds bunigeulis. Hal ini disebabkan karena banyak penduduk
di dusun tersebut yang bekerja di kota-kota besar (Jakarta, Bandung
dan lain-lain).
Tingkat Pengangguran Terbuka (TPT) menunjukkan proporsi penduduk yang sedang
mencari pekerjaan seéara aktif maupun mereka yang sedang mempersiapkan suatu
usaha terhadap seluruh angkatan kerja. Tinggi rendahnya angka ini memiliki kepekaan
terhadap dinamika pasar kerja dan tingkat kesejahteraan masyarakat. Tingginya
angka pengangguran akan memlliki implikasl kéamanan dan stabilitas regional.
TPT merupakan salah satu indikator ketenagakerjaan yang secara tidak langsung
menggambarkan kondisl ekonomi suatu daerah.
Hasil Pertanian
Komoditas Luas/Jumlah Panen Produksi (Ton) Produktivitas (Kw/Ha) 
Padi
Palawija
Sayuran
เสาวรส

เสาวรส,กะทกรกฝรั่ง,กะทกรกสีดาหรือกะทกรกยักษ์(ชื่อวิทยาศาสตร์:Passiflora edulis,อังกฤษ:Passionfruit,สเปน:Maracujá) เป็นไม้เถาเลื้อยถิ่นกำเนิดอยู่ในทวีปอเมริกาใต้บริเวณประเทศบราซิลปารากวัยอาร์เจนตินาผลเป็นรูปกลม ผลอ่อนสีเขียว เมื่อสุกมีหลายสีแล้วแต่พันธุ์ ทั้งสีม่วง เหลือง ส้ม ชั้นในสุดของเปลือกเป็นเยื่อสีขาวที่เรียกรก ภายในมีเมล็ดสีดำจำนวนมาก อยู่ในเยื่อหุ้มเมล็ดเป็นถุงกลิ่นคล้ายฝรั่งสุก รสเปรี้ยวจัด บางพันธุ์มีรสอมหวาน
การผสมเกสรนั้นจะใช้แมลงภู่เพื่อการผสมเกสรในเชิงการค้าในฟิลิปปินส์อินโดนีเซียและมาเลเซียและส่วนอื่น ๆ ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้นอกจากนี้ยังค้นพบว่าดอกเสาวรสบานสัมพันธ์กันกับช่วงที่แมลงภู่กำลังแพร่กระจายจำนวนประชากร แสดงให้เห็นว่าสิ่งมีชีวิตทั้งสองชนิดนี้วิวัฒนาการมาอย่างสัมพันธ์กัน
มีการปลูกเสาวรสทางการค้าในหลายประเทศ เช่นอินเดียศรีลังกานิวซีแลนด์ประเทศแถบทะเลแคริบเบียนบราซิลโคลอมเบียโบลิเวียเอกวาดอร์อินโดนีเซียเปรูเปอร์โตริโกสาธารณรัฐโดมินิกันสหรัฐอเมริกาอาร์เจนตินาออสเตรเลียแอฟริกาตะวันออกเม็กซิโกอิสราเอลคอสตาริกาแอฟริกาใต้และโปรตุเกส
ในประเทศไทยมีเสาวรสที่ปลูกทั่วไป 3 พันธุ์คือ พันธุ์สีม่วง เมื่อสุกเปลือกสีม่วง เนื้อในสีเหลือง รสอมหวานมากกว่าพันธุ์อื่น ๆ แต่ไม่ค่อยต้านทานโรคในเขตร้อน พันธุ์สีเหลืองหรือเสาวรสสีทอง ผลแก่สีเหลือง รสเปรี้ยวมาก นิยมปลูกในเขตร้อน พันธุ์ผสม เมื่อสุกเป็นสีม่วงอมแดง รสเปรี้ยวจัด กลิ่นแรง สามารถปักชำและเสียบยอดได้
ผลสุกของเสาวรสนำมาทำน้ำผลไม้และไวน์หรือเติมลงในน้ำผลไม้ชนิดอื่นเพื่อเพิ่มกลิ่น
ในทวีปอเมริกาใต้รับประทานเปลือกของเสาวรสสุก หรือนำไปปั่นรวมกับน้ำตาลและน้ำเสาวรสเป็นเครื่องดื่มที่เรียก Refresco นำเนื้อเสาวรสไปทำขนมได้หลายชนิดทั้งเค้กไอศกรีมแยมเยลลียอดเสาวรสนำไปแกงหรือกินกับน้ำพริกเมล็ดนำไปสกัดน้ำมันพืช ทำเนยเทียมเปลือกนำไปสกัดสารเพกทินหรือนำมาตากแห้งเป็นอาหารสัตว์ เปลือกเสาวรสที่อ่อนบางพันธุ์มีสารประกอบไซยาไนต์เล็กน้อยโดยเฉพาะผลสีม่วง แต่เมื่อนำเปลือกมาทำแยมด้วยความร้อนสูง สารประกอบไซยาไนต์จะหายไป
การใช้ประโยชน์ในประเทศต่าง ๆ มีดังนี้
ผลเสาวรสสุกมีบีตา-แคโรทีนโพแทสเซียมและใยอาหารสูง น้ำเสาวรสมีวิตามินซีมากและเหมาะสำหรับผู้ที่มีความดันโลหิตสูงผลสีเหลืองใช้ในอุตสาหกรรมน้ำผลไม้ ส่วนผลสีม่วงนิยมบริโภคสด เสาวรสมีไลโคพีนในชั้นเพอริคาร์บ
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามาลิศเสาวรส

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามาลิศเสาวรส(18 ธันวาคม พ.ศ. 2426 — 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ประสูติแต่หม่อมพลัด จักรพันธุ์ ณ อยุธยา
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามาลิศเสาวรส เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ประสูติแต่หม่อมพลัด จักรพันธุ์ ณ อยุธยา มีพระยศเมื่อประสูติเป็นหม่อมเจ้าภายหลังได้รับการสถาปนาเป็นพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าด้วยเหตุนี้ชาววังจึงเรียกท่านว่า "ท่านพระองค์หญิง"ส่วนผู้ที่อยู่ในสายราชสกุลศิริวงศ์ โปรดให้เรียกพระองค์ว่า "พี่ท่าน"
หลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามาลิศเสาวรสเสด็จไปปฏิบัติธรรมที่วัดเขาบางทรายจังหวัดชลบุรีพร้อมด้วยหม่อมราชวงศ์จินต์ ลดาวัลย์ โดยได้ปลูกพระตำหนักมนารมย์ขึ้นเพื่ออาศัยปฏิบัติธรรม ซึ่งก่อนหน้านี้มีเจ้านายและนางในหลายท่านเข้าไปพำนักปฏิบัติธรรม ได้แก่เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ ในรัชกาลที่ 5หม่อมช้อย ลดาวัลย์ ณ อยุธยาเจ้าจอมหม่อมราชวงศ์เฉียด ในรัชกาลที่ 5เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์หญิง ในรัชกาลที่ 5หลังจากนั้นก็มีหม่อมราชวงศ์ลดา ยุคล ไปสร้างเรือนสมสุขวัลย์ และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวาปีบุษบากรเข้าไปสร้างพระตำหนักชั่วคราวเพื่อปฏิบัติธรรมภายในวัดเช่นกัน
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ามาลิศเสาวรส สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 สิริพระชันษา 87 ปี นับเป็นพระบุตรในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ที่ดำรงพระชนม์เป็นพระองค์สุดท้าย
เสาวรสเม็กซิโก

เสาวรสเม็กซิโกชื่อวิทยาศาสตร์:Passiflora jorullensisเป็นไม้เลื้อยในวงศ์ Passifloraceae ใบแตกเป็นแฉกสองหรือสามพู ดอกเกิดเป็นคู่ตามซอกใบ สีแดงอมส้มขนาดเล็ก ผลกลม ผิวสีดำเป็นมัน มีสารออกฤทธิ์กระตุ้นประสาทโดยมีฤทธิ์ใกล้เคียงกับกัญชา
เสาวรสลิ้นงู

เสาวรสลิ้นงูชื่อวิทยาศาสตร์:Passiflora incarnataเป็นไม้เลื้อยในวงศ์ Passifloraceae ใบแตกเป็นแฉกสามพู ดอกเดี่ยวเกิดตามซอกใบ สีขาวอมน้ำเงิน มีกระบังรอบสีขาวอมม่วงผลสีเขียวหรือสีเหลือง มีสารออกฤทธิ์ที่ทำให้มีอาการเพ้อฝันคล้ายถูกสะกดจิต
ในตำรับแพทย์พื้นบ้าน พืชทั้งต้นทั้งสดและแห้งใช้เป็นยารักษาอาการทางประสาทการศึกษาทางคลินิกได้แนะนำว่าการได้รับในรูปน้ำชาช่วยให้นอนหลับได้ดีขึ้นต้นแห้งบดเป็นผงนิยมใช้ชงชาในยุโรป ในอเมริกาใต้นำผลไปทำแยมและเยลลีเช่นเดียวกับPassiflora edulis
สารสกัดด้วยเมทานอลของเสาวรสลิ้นงูเพิ่มระดับความวิตกกังวลในหนู  ปริมาณสารสกัดที่10 mg/kg ให้ผลเทียบได้กับไดอะซีแพม 2 mg/kg สารออกฤทธิ์เป็นสารพวกเบนโซฟลาโวน
เสาวรสสิบสองปันนา

เสาวรสสิบสองปันนา(ชื่อวิทยาศาสตร์:Passiflora xishuangbannaensis) เป็นพืชในวงศ์Passifloraceaeเป็นพืชพื้นเมืองในมณฑลยูนนาน ประเทศจีน เถายาว 1–3 เมตร ดอกสีเขียวและเหลือง เส้นผ่านศูนย์กลาง 3.2–3.8 เซนติเมตรเมื่อบานเต็มที่ มี 1-2 ดอกต่อข้อ เจริญในที่ชื้นและมีแสงแดดส่องถึง ในพื้นที่สูงได้ถึง 1,200 เมตร
เคหาสน์สีแดง

เคหาสน์สีแดงเป็นนิยายชื่อดังของดวงดาวซึ่งเป็นนามปากกาของหม่อมเจ้าสวาสดิ์วัฒโนดม ประวิตรที่มีผลงานนิยายชื่อดังมากมาย เป็นเรื่องราวที่มีตัวละครเอกคือหมอรุจ  อารยา ภาคินี ภาคิไนย เสาวรส ชาลีซึ่งเกี่ยวข้องกันด้วยความรักที่มีทั้งความเสียสละ ซาบซึ้ง สะเทือนใจ
สร้างเป็นภาพยนตร์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2493 แสดงนำโดยรัตนาภรณ์ อินทรกำแหงและ ชลิต สุเสวี, พ.ศ. 2499 นำแสดงโดย รัชนี กฤษณะรมย์, ชาญชัย ศิวเสน,ประภาพรรณ นาคทอง,ปยุต เงากระจ่างสร้างโดย โยคีสถานสี่พระยาภาพยนตร์ ฉายวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2499 ที่โรงหนังแกรนด์เธียเตอร์ ต่อมาได้นำกลับมาสร้างภาพยนตร์อีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2523 และสร้างเป็นละครอีกหลายครั้ง ล่าสุดเมื่อ พ.ศ. 2554
คนเล่าผี

คนเล่าผี(อังกฤษ:Shock: The Series) เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทละครชุดเค้าโครงเรื่อง บทประพันธ์ อ บทโทรทัศน์ ส้มตำ เสาวรส, นำแสดงโดย ออกอากาศทางช่องโทรทัศน์ผ่านระบบทีวีแอนะล็อกทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์และออกอากาศคู่ขนานผ่านระบบทีวีดิจิตอลทางช่อง 9 เอ็มคอตเอชดีออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 22.45 - 23.30 น. เริ่มออกฉายครั้งแรก ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ จนถึงวันที่ พ.ศ.  2560
แมลงภู่

แมลงภู่(ชื่อวิทยาศาสตร์:Xylocopa latipes) เป็นสายพันธ์ุผึ้งไม้ซึ่งแพร่หลายในเขตเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ผึ้งชนิดนี้อาศัยอยู่ในป่าเขตร้อนอบอุ่น และสร้างรังโดยการเจาะเข้าไปในเนื้อไม้ แมลงภู่มักจะสร้างโพรงยาวลึกในไม้ผุ ต้นไม้ที่โค่นล้ม โทรศัพท์ หรือสิ่งอื่น ๆ ที่คล้าย ๆ กัน แต่ไม่พบว่าสร้างรังอยู่ในต้นไม้ที่ยังมีชีวิตอยู่
แมลงภู่ถูกบรรยายในทางวิทยาศาสตร์เป็นครั้งแรกโดยนักกีฏวิทยาชาวอังกฤษDru Druryใน พ.ศ. 2316 โดยถูกจัดให้เป็นสมาชิกของกลุ่มผึ้งโดดเดี่ยว (วงศ์Apidae)
แมลงภู่เป็นผึ้งที่มีขนาดใหญ่ แข็งแรง และมักอยู่โดดเดี่ยว ที่ไม่ได้อยู่เป็นอาณาจักร มีสีดำ สว่างสดใส มีปีกสะท้อนแสงสีเขียวน้ำเงินโลหะ และจะสะท้อนแสงสีม่วงในแสงแดด แมลงภู่อาจจะเป็นแมลงที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่ม''Xylocopa''เท่าที่เคยรู้จัก และเกือบจะเป็นผึ้งที่ใหญ่ที่สุดในโลก
แมลงภู่สามารถส่งเสียงดังต่ำเป็นเสียงหึ่ง ซึ่งสามารถได้ยินเป็นระยะทางไกล ในขณะที่มันบินระหว่างดอกไม้หรือกิ่งไม้ ในเขตเมือง ผึ้งเหล่านี้มักจะถูกดึงดูดด้วยดอกไม้บางประเภท และสามารถย้อนกลับมาหลาย ๆ วัน หรือหลาย ๆ รุ่นอีกด้วย
ในเรื่องรามเกียรติ์ มีการกล่าวถึงยักษ์ไมยราพผู้สะกดทัพของพระรามและนำพระรามไปไว้ที่เมืองบาดาล แต่หนุมานก็ปลอมเป็นใยบัวติดสไบนางพิรากวนเข้าไปในเมือง และหลังจากทราบว่าพระยาไมยราพได้นำดวงใจไปฝากไว้ที่แมลงภู่บนเขาตรีกูฏก็จำแลงตนให้ใหญ่และไปขยี้แมลงภู่ตัวนั้นได้ จนทั้งแมลงภู่ และพระยาไมยราพก็ได้สิ้นใจลงในที่สุด
แมลงภู่ใช้ในเชิงการค้าในประเทศฟิลิปปินส์เพื่อการผสมเกสรดอกเสาวรสเช่นเดียวกับในประเทศอินโดนีเซียและประเทศมาเลเซียตลอดจนส่วนอื่น ๆ ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้นอกจากนี้ ยังมีการค้นพบว่า ดอกเสาวรสบานสัมพันธ์กับช่วงที่แมลงภู่กำลังแพร่หลาย แสดงให้เห็นว่าสิ่งมีชีวิตทั้งสองชนิดนี้วิวัฒนาการมาอย่างสัมพันธ์กัน
วงศ์กะทกรก

วงศ์กะทกรกหรือPassifloraceaeเป็นวงศ์ของพืชมีดอก มีสมาชิกประมาณ 530 สปีชีส์ อยู่ใน 27 สกุลมีทั้งไม้ยืนต้น ไม้เลื้อย ไม้พุ่ม ส่วนใหญ่พบในเขตร้อน ชื่อของวงศ์มาจากสกุล (Passiflora) ซึงเป็นสกุลของกะทกรกและเสาวรสระบบการจัดจำแนกแบบ Cronquist จัดให้วงศ์นี้อยู่ในอันดับViolalesแต่การจัดจำแนกแบบใหม่ๆของAngiosperm Phylogeny Groupจัดให้อยู่ในอันดับMalpighiales
Simbuyo ng damdamin

Angsimbuyo ng damdamin(Passiflora edulis) ay isangpunong ubas na uri ng simbuyo ng damdamin na katutubong sa timogBrazilsa pamamagitan ngParaguaypatungo sa hilagangArgentina. Ito ay nilinang nang komersyo sa mga lugar na tropikal at subtropiko para sa matamis, mabunga na prutas nito.
Ang lathalaing ito  ay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Henry Fonda

SiHenry Fonda(Grand Island, 16 Mayo 1905 -Los Angeles, 12 Agosto 1982) ay isang kilalang artista sa sining ng Pelikula at Telebisyon.
Ipinanganak saGrand Island, anak ni Elma Herberta Jaynes at William Brace Fonda, na ang ninuno ay olandes at ang apelyido Fonda nagmula mula sa Friesland. Fonda aral journalism sa University of Minnesota, ngunit iniwan ang kurso sa ikalawang taon. Noong 1925, nagtrabaho siya sa isang kompanya sa Omaha kapag siya ay inanyayahan upang i-play ang isang mahalagang papel sa isang amateur produksiyon ng Omaha Community Playhouse. Nahulog sa pag-ibig sa mga yugto at ang kanyang unang propesyonal na papel sa pag-play Ikaw at Ako,Philip Barry. Noong 1929, sa Manhattan at University Player Guild, star sa Diyablo at ang Keso, sa tabi ng Margaret Sullavan, na naging, dalawang taon mamaya, ang kanyang unang asawa. Aasawa Ang tanging tumagal ng kaunti sa loob ng isang taon at nagpunta siya sa Hollywood upang gumawa ng mga pelikula. Ang kanyang Amerikanong pelikula pasinaya noong 1935, uulit ng papel na kanyang ginawa sa teatro ng paglalapat ng Ang Farmer Dadalhin Asawa, kung saan Brazil nakatanggap simple ang pamagat ng Pag-ibig. Sa na parehong oras befriends isa pang debutante aktor, James Stewart, pagkakaibigan na tumagal hanggang sa kanyang kamatayan. Noong 1936, Henry kasal FrancesSeymour Brokwaw, ng masaganang American divorcee at kung kanino siya ay may dalawang bata, ring aktor Jane Fonda at Peter Fonda. Kasal ang natapos noong 1950 na may Frances pagkatapos ng pagpapakamatay ng isang nerbiyos breakdown. Bago umalis para saWorld War IIbilang isang klase ng tagatustos ikatlong, siya ay ginawa ng higit sa dalawampung mga pelikula, ang ilang mga pangunahing opisina ng kahon at mga kritikal na tagumpay bilang Jezebel, Jesse James, ang matalo ng mga drums at ang mga ubas ng galit, na competed may Oscar pinakamahusay na aktor. Ang pagbalik sa sinehan at ang yugto sa estilo sa late 40s, ang simbuyo ng damdamin ng pelikula ng malakas, nakadirekta sa pamamagitan ngJohn Ford, at ang show mama Roberts, kung kanino siya nagtutulog para sa tatlong tuwid taon sa yugto sa Philadelphia at New York, kung saan ay dahil sa mahusay na tagumpay na transpose sa sinehan, pagkakaroon ng simula bilang director John Ford, gayunpaman, may disagreements sa pagitan ng Ford at Fonda, umalis ito produksiyon; contracenaram Fonda sa film saJack Lemmon,James CagneyatWilliam Powell. Sa 50, 60 at 70 na split sa pagitan ng mga antas at ang pilak screen, hanggang sa simula ng 70s, paglalagay ng star sa isang-tao-showClarence Darrow, saNew York, gumuho sa backstage at nagkaroon sa hospitalized at ilagay isang peysmeyker sa kanyang dibdib. Siya kasal ng tatlong beses: noong Disyembre 1950, may Susan Levine Blanchard, na pinagtibay ng babae, noong 1957, may ItalianAdera Franchetti, at noong 1965, may serbidoraShirlee Mae Adams, ang kanyang asawa sa pagkamatay ng aktor sa Agosto 1982, ang biktima ng isang talamak na puso saLos Angeles.
Libido

Anglibido, sa pangkaraniwang paggamit ng salita, ay nangangahulugangsimbuyo,udyok,ganaopagnanasang seksuwalngtao; subalit may masteknikalna mga kahulugang katulad ng mga matatagpuan sa mga gawain niCarl Jungna mas pangkalahatan o malawak, na tumutukoy sa libido bilang isang malayang malikhain olakas,enerhiya, ogana ng isipanna kailangang ilagay ng isang indibiduwal patungo sa kaunlaran ng sarili oindibiduwasyon.  Sa pangkaraniwang pakahulugan, nagiging katumbas ito nglibog,kamunduhan,pangungutog, o "kati ngari" (kagustuhangmakipagtalik).
Ang lathalaing ito na tungkol saTaoatSeksuwalidaday isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Demon Kogure

SiDemon Kogure, ipinanganak noong 10 Nobyembre 1962, ay isang mang-aawit, artista, mamamahayag and komentaryo sa Sumo Wrestling mula sa bansang Hapon. Siya ang lider ng bandangSeikima-II.
Si Kogure ay nag-aral ng sekundarya saToin Gakuen High Schoolat nagtapos na may honors mula saWaseda Universityna may kursong Social Science.  Ang kanyang nakakatandang kapatid na si Yumiko Kogure ay dating mamamahayag ngTokyo Broadcasting System.
Ang persona ni Kogure ay isang Akuma (isang uri ofKami) na nagma-masquerade sa human realm. Ang kanyang persona ay dating pangalawang hari ng Impyerno at tagapagtatag ngAkumakyō(isang mala-demonyong relihiyon).
Ang persona ni Kogure ay ipinangaral ang kanyang "relihiyon" bilang pinuno ngSeikima-II(聖飢魔II,seikimatsu)("katapusan ng siglo"), isang religious group na ang layunin ay upang lupigin ang lupa sa pamamagitan ngheavy metal music.
Noong 2007, siya ay nagbago ng kanyang record label at siya ay inilipat sa Avex Group at sa kalagitnaan ng 2009, siya ay nagbago ng kanyang katauhan bilang Demon Kakka ("Kanyang Kamahalang Demon" / "His Excellency Demon).