davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
นัมบันซูเกะ

นัมบันซูเกะ(ญี่ปุ่น:南蛮漬け;โรมาจิ:nanbanzuke) คืออาหารที่ใช้น้ำส้มสายชูหวานที่ใส่ต้นหอมและพริกเคล้ากับคาราอาเงะหรือปลา ส่วนใหญ่มักจะใช้เนื้อไก่ปลาอาจิปลาวากาซางิและปลาชิชาโมะเป็นหลัก เนื่องจากสามารถเก็บรักษาไว้ได้ค่อนข้างนาน จึงเหมาะสำหรับถนอมอาหาร และถ้าดองเป็นเวลานาน แม้แต่กระดูกก็สามารถรับประทานได้ด้วย
ชาวญี่ปุ่นเรียกประเทศตะวันตกต่าง ๆ เช่นสเปนและโปรตุเกสว่า "นัมบัง" ตั้งแต่ยุคมูโรมาจิจนถึงยุคเอโดะในประเทศที่เรียกว่านัมบังนั้นมีอาหารที่เรียกว่าเอสกาเบเช(สเปน:escabeche) ซึ่งเป็นตาปาที่ประกอบด้วยปลาเล็กที่ทอดแล้วดองในน้ำส้มสายชู เชื่อกันว่าอาหารชนิดนี้ได้รับการเผยแพร่ไปยังคีวชูผ่านการค้านัมบังแล้วแพร่กระจายไปทั่วประเทศ ที่เรียกว่านัมบันซูเกะก็เพราะเป็นอาหารที่มาจากนัมบัง
ซินดูอาลิตี

ซินดูอาลิตี(SYNDUALITY) เป็นโครงการสื่อผสมญี่ปุ่น สร้างสรรค์โดยบันไดนัมโคกรุปเกมแอ็กชันเล่นตามบทบาท-เกมยิงมุมมองบุคคลที่สามพัฒนาโดยเกมสตูดิโอ และจัดจำหน่ายโดยบันไดนัมโคเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ชื่อเกมว่าซินดูอาลิตี: เอคโคออฟเอดา(SYNDUALITY Echo of Ada) จะจำหน่ายสำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์,เพลย์สเตชัน 5เอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอสในปี พ.ศ. 2566ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์อำนวยการผลิตโดยบันไดนัมโคฟิล์มเวิกส์และผลิตแอนิเมชันโดยสตูดิโอเอตบิตชื่อเรื่องว่าซินดูอาลิตี: นัวร์(SYNDUALITY Noir) ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2566 พาร์ต 2 ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2567
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์อำนวยการผลิตโดยบันไดนัมโคฟิล์มเวิกส์และผลิตแอนิเมชันโดยสตูดิโอเอตบิตมีการประกาศสร้างในเดือนกันยายน พ.ศ. 2565 ซีรีส์อนิิเมะมีชื่อเรื่องว่าซินดูอาลิตี: นัวร์(SYNDUALITY Noir) กำกับโดยยูซูเกะ ยามาโมโตะ เขียนบทโดยทากาชิ อาโอชิมะ อิงจากเนื้อเรื่องที่ร่างโดยฮาจิเมะ คาโมชิดะออกแบบตัวละครสำหรับแอนิเมชันโดยเค็นอิจิโร คัตสึระ และแต่งดนตรีประกอบโดยมาซาโตะ นากายามะออกอากาศตั้งแต่วันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 ทางช่องทีวีโตเกียวและเครื่อข่ายอื่น ๆเพลงเปิดชื่อเพลงว่า "Raytracer" ร้องโดยวงสเตริโอไดฟ์ฟาวเดชัน ส่วนเพลงปิดชื่อเพลงว่า "ยูเรกา"(ユリイカ)ร้องโดยวงอาร์คานาโปรเจกต์ซีรีส์เผยแพร่ทั่งโลกทางดิสนีย์+เผยแพร่ในละตินอเมริกาทางสตาร์+และเผยแพร่ในสหรัฐอเมริกาทางฮูลู
มีการประกาศสร้างมังงะภาคแยกไลต์โนเวลและนวนิยายภาคแยก
ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส อัลติเมต

ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส อัลติเมต(อังกฤษ:Super Smash Bros. Ultimate) เป็นวิดีโอเกมแนวต่อสู้ข้ามฝั่งในปี 2018 พัฒนาโดยบันไดนัมโคสตูดิโอส์และโซระ ลิมิเต็ดและจัดจำหน่ายโดยนินเท็นโดตัวเกมเป็นเกมที่ห้าในชุดเกมซูเปอร์สแมชบราเธอร์สต่อจากเกมซูเปอร์สแมชบราเธอร์สฟอร์นินเท็นโด 3DS แอนด์วียูเกมยังคงรูปแบบการเล่นแบบดั้งเดิมของชุดเกม โดยผู้เล่นต้องบังคบหนึ่งในตัวละครต่าง ๆ ผู้เล่นจะต้องใช้การโจมตีที่แตกต่างกันเพื่อทำให้คู่ต่อสู้อ่อนแอลงและทำให้พวกเขาออกจากเวทีตัวเกมมีโหมดเกมที่หลากหลายซึ่งรวมถึงแคมเปญสำหรับโหมดผู้เล่นคนเดียวและโหมดผู้เล่นหลายคนซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส อัลติเมตมีนักสู้ที่เล่นได้มากกว่า 80 คนรวมถึงทุกคนจากเกมซูเปอร์สแมชบราเธอร์สภาคก่อนหน้านี้พร้อมกับผู้มาใหม่หลายคน โดยมีตั้งแต่มาสคอตของนินเท็นโดไปจนถึงตัวละครจากแฟรนไชส์ของบุคคลที่สามโดยเกมนี้ได้รับการสนับสนุนด้วยเนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้หลังวางจำหน่ายซึ่งจะเพิ่มมากขึ้น
การวางแผนสำหรับเกมได้เริ่มขึ้นในเดือนธันวาคม 2015 โดยการพัฒนาเต็มรูปแบบจะเริ่มขึ้นหลังจากเสร็จสิ้นการปล่อยเนื้อหาดาวน์โหลดของ3DS แอนด์วียูผู้สร้างชุดเกมและผู้กำกับมาซาฮิโระ ซากูไรกลับมาพร้อมกับทีมบันไดนัมโคสตูดิโอส์และโซระ ลิมิเต็ด ซึ่งเป็นสตูดิโอที่พัฒนา3DS แอนด์วียูโดยการกลับมาของสตูดิโอทำให้กระบวนการเตรียมการเร็วขึ้น เป้าหมายของซากูไรกับเกมซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส อัลติเมตคือการรวมตัวละครทุกตัวจากเกมก่อนหน้านี้แม้จะมีปัญหาในการพัฒนาและการขอลิขสิทธิ์ต่างๆ ก็ตามนักดนตรีวิดีโอเกมที่มีชื่อเสียงหลายคนมีส่วนร่วมในเพลงประกอบ โดยฮิเดกิ ซากาโมโตะเขียนธีมหลักว่า "ไลฟ์ไลท์"
นินเท็นโดเปิดตัวซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส อัลติเมตในช่วงนินเท็นโดไดเร็คในเดือนมีนาคม 2018 และเปิดเผยอย่างเต็มรูปแบบในงานอี3 2018ในเดือนมิถุนายน ต่อมาได้เปิดเผยเพิ่มเติมในนินเท็นโดไดเร็คอีกสองครั้งก่อนที่จะวางจำหน่ายในวันที่ 7 ธันวาคม 2018 ตัวเกมได้รับเสียงชื่นชมจากทั่วโลกโดยนักวิจารณ์บางคนได้กล่าวว่าเกมนี้เป็นเกมที่ดีที่สุดในชุดเกมพวกเขายกย่องเนื้อหาจำนวนมากและการปรับแต่งองค์ประกอบรูปแบบการเล่นของซูเปอร์สแมชบราเธอร์สที่มีอยู่แม้ว่าโหมดออนไลน์จะได้รับคำวิจารณ์ก็ตามซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส อัลติเมตกลายเป็นเกมต่อสู้ที่ขายดีที่สุดตลอดกาลโดยมียอดขายมากกว่า 21 ล้านชุดภายในเดือนกันยายน 2020
ไทเกอร์แอนด์บันนี่

ไทเกอร์แอนด์บันนี่(TIGER & BUNNY) เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ญี่ปุ่นแนวซูเปอร์ฮีโรในปี พ.ศ. 2554 ผลิตโดยสตูดิโอซันไรส์และกำกับโดยเคอิจิ ซาโตเขียนบทโดยมาซาฟูมิ นิชิดะ ออกแบบตัวละครต้นฉบับโดยมาซากาซุ คัตสึระซีรีส์อนิเมะเริ่มออกอากาศในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2554 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์ตามด้วยการออกอากาศซ้ำทางช่องBS11และMBSและจบในวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2554เรื่องราวในเมืองในอนาคตที่ฮีโรต่อสู้กับอาชญากรรมไปพร้อม ๆ กับส่งเสริมการขายให้สปอนเซอร์ผู้สนับสนุน เรื่องราวของซีรีส์เน้นไปที่ฮีโรรุ่นเก๋าโคเท็ตสึ ที คาบุรางิ"ไวลด์ไทเกอร์" และฮีโรหน้าใหม่บาร์นาบี้ บรูคส์ จูเนียร์"บันนี่" ผู้ถูกนายจ้างบังคับให้จำต้องทำงานร่วมกัน
มังงะเรื่องสั้นวาดโดยมาซากาซุ คัตสึระตีพิมพ์ในนิตยสารยังจัมป์รายสัปดาหืของสำนักพิมพ์ชูเอชะในวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2554ภาพยนตร์เรื่องแรกชื่อไทเกอร์แอนด์บันนี่: ปฐมบทออกฉายในวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2555 ภาพยนตร์เรื่องที่สองชื่อไทเกอร์แอนด์บันนี่: ผงาดออกฉายในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557
อนิเมะฤดูกาลที่สองสร้างโดยบันไดนัมโคพิกเชอส์ปล่อยฉายทางเน็ตฟลิกซ์เมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2565 ในฐานะออริจินอลเน็ตแอนิเมชัน
สการ์เล็ต เน็กซัส

สการ์เล็ต เน็กซัส(SCARLET NEXUS) เป็นเกมแอ็กชันเล่นตามบทบาทที่กำลังจะวางจำหน่าย พัฒนาโดยบันไดนัมโคสตูดิโอส์และโทเซะจัดจำหน่ายโดยบันไดนัมโคเอนเตอร์เทนเมนต์มีกำหนดจำหน่ายในวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2564 สำหรับวินโดวส์,เพลย์สเตชัน 4,เพลย์สเตชัน 5,เอกซ์บอกซ์วันและเอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส
เมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2564 ได้มีการประกาศดัดแปลงเกมเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ ผลิตโดยสตูดิโอซันไรส์Funimationถือครองลิขสิทธิ์เผยแพร่นอกทวีปเอเชียโดยเมเดียลิงก์ถือครองลิขสิทธิ์เผยแพร่ในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ฮิโรยูกิ นิชิมูระเป็นผู้กำกับของซีรีส์ โยอิจิ คาโต, โทชิโซ เนโมโตะ และอากิโกะ อิโนอูเอะเป็นผู้เขียนบท ตัวนิชิมูระและยูจิ อิโตะเป็นผู้ออกแบบตัวละคร ฮิโรโนริ อานาซาวะรับผิดชอบดนตรีประกอบซีรีส์ซีรีส์อนิเมะออกอากาศตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ถึงวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2564เพลงเปิดของซีรีส์อนิเมะคือเพลง "Red Criminal" โดยวงThe Oral Cigarettes
กินทามะ เดอะ เวรี่ ไฟนอล

กินทามะ เดอะ เวรี่ ไฟนอลหรือในประเทศญี่ปุ่นใช้ชื่อว่ากินทามะ เดอะ ไฟนอล(ญี่ปุ่น:銀魂 THE FINAL;โรมาจิ:Gintama Za Fainaru) เป็นภาพยนตร์อนิเมะญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2564 ผลิตโดยบันไดนัมโคพิคเจอร์สอิงจากซีรีส์มังงะเรื่องกินทามะภาพยนตร์เป็นเรื่องราวบทสรุปของเนื้อเรื่องซีรีส์อนิเมะ กำกับโดยจิซูรุ มิยาวากิ ผู้กำกับของซีรีส์อนิเมะ อิงจากเนื้อเรื่องของฮิเดอากิ โซราจินักเขียนเจ้าของผลงานต้นฉบับการ์ตูนกินทามะพากย์เสียงตัวละครนำโดยโทโมกาซุ ซูงิตะ,ไดซูเกะ ซากางูจิ,ริเอะ คูงิมิยะและคนอื่น ๆ ภาพยนตร์เข้าฉายเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2564
อนิเมะตอนพิเศษกินทามะ เดอะ เซมิไฟนอลซึ่งมีเนื้อเรื่องผูกกันกับเนื้อเรื่องภาพยนตร์ เผยแพร่ในวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2564 ทางบริการออนไลน์ dTV ตอนที่สองเผยแพร่ในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2564อนิเมะตอนพิเศษนี้ทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมระหว่างตอนจบของอนิเมะโทรทัศน์และภาพยนตร์
ในประเทศไทย ภาพยนตร์กินทามะ เดอะ เวรี่ ไฟนอลจัดจำหน่ายโดยบริษัท เอ็ม พิคเจอร์ส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด (มหาชน)และดูแลการตลาดโดยบริษัท ไฟว์สตาร์ เอเจนซี่ จำกัด มีกำหนดเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ในรูปแบบเสียงภาษาไทยพากย์เสียงตัวละครนำโดยสุภาพ ไชยวิสุทธิกุล,อภินันท์ ธีระนันทกุล,ศรีอาภา เรือนนาคและคนอื่น ๆ
มีการประกาศสร้างภาพยนตร์ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2561 ในหนังสือมังงะกินทามะเล่มที่ 77ภาพยนตร์ที่มีชื่อเรื่องว่ากินทามะ เดอะไฟนอลกำหนดเข้าฉายในวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2564เป็นภาพยนตร์ที่ดัดแปลงเนื้อเรื่องบทสุดท้ายของมังงะต้นฉบับ ประกอบกับเนื้อเรื่องที่เพิ่มเข้าไปใหม่วงSpyairร้องเพลงประกอบภาพยนตร์เพลงหลักชื่อเพลง "วาดาจิ" (ญี่ปุ่น:轍～Wadachi～; แปลว่า "รอยล้อรถ") ส่วนวงDoesร้องเพลงประกอบภาพยนตร์เพลงแทรกการ์ดภาพวาดของตัวละครจากเรื่องดาบพิฆาตอสูรวาดโดยโซราจิ ประกอบด้วยภาพของคามาโดะ ทันจิโร่และเสาหลัก เป็นของแจกให้ผู้เข้าชมในการฉายภาพยนตร์สัปดาห์แรก
อนิเมะตอนพิเศษกินทามะ เดอะ เซมิ-ไฟนอลซึ่งมีเนื้อเรื่องผูกกับภาพยนตร์ เริ่มฉายในวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2564 ทางบริการออนไลน์ dTV อนิเมะตอนพิเศษตอนที่สองฉายในวันที่ 20 มกราคม ต่อมาในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 ได้มีประกาศว่าจะมีการวางจำหน่ายบลูเรย์ของภาพยนตร์ในวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2564 โดยรวมตอนพิเศษกินทามะ เดอะ เซมิ-ไฟนอลไว้ในบลูเรย์ด้วย
บริษัทเอ็ม พิคเจอร์สเป็นผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์ในประเทศไทย ในชื่อเรื่องว่ากินทามะ เดอะ เวรี่ ไฟนอลทั้งในแบบเสียงพากย์ภาษาญี่ปุ่นพร้อมซับไตเติลภาษาไทย และแบบเสียงพากย์ภาษาไทย โดยบริษัท ไฟว์สตาร์ เอเจนซี่ จำกัดเป็นผู้ดูแลการตลาดและลิขสิทธิ์ให้กับภาพยนตร์ ภาพยนตร์ออกฉายในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 โดยมีการฉายรอบพิเศษในวันที่ 29-30 มกราคม พ.ศ. 2565 ที่โรงภาพยนตร์พารากอน ซีนีเพล็กซ์
เจสตาร์วิกตอรีวีเอส

เจสตาร์วิกตอรีวีเอส(ญี่ปุ่น:ジェイスターズ ビクトリーバーサスอังกฤษ:J-Stars Victory VS) เป็นวิดีโอเกมแนวต่อสู้ที่นำเอาตัวละครของมังงะในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์มาสู้กัน ตัวเกมวางจำหน่ายครั้งแรกที่ญี่ปุ่นโดยบันไดนัมโคเอนเตอร์เทนเมนต์ในวันที่ 19 มีนาคม 2014 สำหรับเพลย์สเตชัน 3และเพลย์สเตชันวิต้าและวางจำหน่ายอีกครั้งในฝั่งตะวันตกในชื่อเจสตาร์วิกตอรีวีเอสพลัส(อังกฤษ:J-Stars Victory VS+) สำหรับเพลย์สเตชัน 4, เพลย์สเตชัน 3 และ เพลย์สเตชันวิต้า ตัวเกมออกวางจำหน่ายที่ยุโรปในวันที่ 26 มิถุนายน 2015 และ อเมริกาเหนือในวันที่ 30 มิถุนายน 2015
แท็กต์ โอปัส.

แท็กต์ โอปัส.(takt op.) เป็นโปรเจกต์สื่อผสมเกี่ยวกับดนตรีคลาสสิกผลิตโดยบันไดนัมโคอาตส์และDeNAซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ผลิตโดยสตูดิโอMAPPAและMadhouseชื่อเรื่องว่าแท็กต์ โอปัส. เดสตินี ~ลิขิตเสียง บรรเลงชะตา~(Takt Op. Destiny) ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2564เกมสำหรับโทรศัพท์มือถือพัฒนาโดยเกมสตูดิโอชื่อเกมว่าแท็กต์ โอปัส. อุมเม วะ ชินกูกิ เซ็นริตสึ โนะ มาจิ โอะ(ญี่ปุ่น:takt op. 運命は真紅き旋律の街を;โรมาจิ:Takt Op. Unmei wa Shinkuki Senritsu no Machi o) วางจำหน่ายในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2566
ในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2564 	บันไดนัมโคอาตส์และ DeNA ได้ประกาศเปิดตัวแท็กต์ โอปัส.โปรเจ็กต์ซึ่งประกอบด้วยเกมมือถือและซีรีส์อนิเมะ ตัวเกมมีชื่อว่าแท็กต์ โอปัส. อุมเม วะ ชินกูกิ เซ็นริตสึ โนะ มาจิ โอะ(ญี่ปุ่น:takt op. 運命は真紅き旋律の街を;โรมาจิ:Takt Op. Unmei wa Akaki Senritsu no Machi o) พัฒนาโดยเกมสตูดิโอตอนแรกตัวเกมมีกำหนดวางจำหน่ายใน พ.ศ. 2564 แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็น พ.ศ. 2565 และวางจำหน่ายในวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2566
มีการประกาศซีรีส์อนิเมะเป็นส่วนหนึ่งของโปรเจ็กต์ ต่อมาได้รับการเปิดเผยว่าเป็นซีรีส์โทรทัศน์ที่ผลิตโดยแมปปาและแมดเฮาส์ในชื่อแท็กต์ โอปัส. เดสตินี ~ลิขิตเสียง บรรเลงชะตา~ซีรีส์นี้กำกับโดย Yūki Itō โดยมี Kiyoko Yoshimura รับหน้าที่เขียนบทซีรีส์ และ Yoshihiro Ike เป็นผู้แต่งเพลงประกอบ LAM เป็นผู้ออกแบบตัวละครต้นฉบับ และ Reiko Nagasawa ได้ดัดแปลงการออกแบบเหล่านั้นสำหรับซีรีส์อนิเมะ ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 6 ตุลาคมถึงวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2564 ทางทีวีโตเกียวและเครือข่ายในเครือครันชีโรลได้รับสิทธิ์ฉายซีรีส์อนิเมะนอกเอเชียเมเดียลิงก์สิทธิ์ฉายซีรีส์อนิเมะในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เอเชียใต้ และโอเชียเนีย ยกเว้นออสเตรเลียและนิวซีแลนด์บริษัทยังได้ให้ลิขสิทธิ์อนิเมะกับอนิพลัสเอเชียเพื่อออกอากาศทางโทรทัศน์.เพลงเปิดคือ "takt" โดย Ryo จากวง Supercell ที่มีเสียงร้องจาก Mafumafu และ gaku ในขณะที่เพลงปิดคือ "Symphonia" โดย Mika Nakashima
ในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2565 ครันชีโรลประกาศว่าซีรีส์จะได้รับการพากย์เสียงภาษาอังกฤษ ซึ่งจะฉายในวันรุ่งขึ้น
มังงะที่ดัดแปลงจากแท็กต์ โอปัส.วาดโดยคิโนะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะเซเน็งMonthly Comic Aliveของ Media Factory ในวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2565มังงะมีชื่อว่าTakt Op. Destiny: Haruka Tsuioku no Anna – Harmony of Hopeโดยเล่าเรื่องจากมุมมองของตัวละครแอนนา ชไนเดอร์
เกมอย่างเป็นทางการ
อะนิเมะอย่างเป็นทางการ
กินทามะ มารุ

ต่อไปนี้เป็นรายชื่อตอนจากซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์กินทามะ มารุ(ญี่ปุ่น:銀魂°;โรมาจิ:Gintama°) ซึ่งสร้างจากซีรีส์มังงะกินทามะโดยฮิเดอากิ โซราจิผลิตโดยบีเอ็นพิกเจอส์ของบันไดนัมโคโฮลดี้งส์ชึ่งเป็นสตูดีโอที่แยกตัวออกมาจากซันไรส์เรี่มออกกากาศทางทีวีโตเกียวเมื่อ 8 เมษายน พ.ศ. 2558 เป็นภาคต่อของกินทามะตั้งแต่เรื่องนี้หยุดฉายเมื่อปี 2556 เรื่องนี้กำกับโดยชิซูมุ มิยาวากิโดยมีโยอิจิ ฟูจิตะผู้กำกับของปีที่แล้วเป็นผู้ดูแลโดยเนี้อเรี่องยังกล่าวถึงอตีตชามูไรนามว่าซากาตะ กินโทกิและลูกจ้างของเขาสองคนคือชิมูระ ชินปาจิและคางุระทั้งสามทำงานเป็นนักรับจ้างสารพัดเพื่อหาเงินมาจ่ายค่าเช่าบ้าน
ในประเทศไทย อนิเมะกินทามะ มารุออกอากาศครั้งแรกทางช่องทรูสปาร์ก จัมป์ตั้งแต่วันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2560 ถึง 12 มีนาคม พ.ศ. 2561
บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก

บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก(ญี่ปุ่น:東日本旅客鉄道株式会社;โรมาจิ:Higashi-Nihon Ryokaku Tetsudō Kabushiki-gaisha;อังกฤษ:East Japan Railway Company) เป็นบริษัทที่ให้บริการการคมนาคมระบบรางรถไฟในบริเวณภูมิภาคคันโตและโทโฮกุของญี่ปุ่น เป็นเครือข่ายรถไฟที่มีจำนวนผู้โดยสารมากที่สุดในโลกและมากที่สุดในกลุ่มบริษัทรถไฟญี่ปุ่นเรียกโดยย่อว่า JR East สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในย่านโยโยงิเขตชิบูยะกรุงโตเกียว
บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2530 หลังจากการยุบการรถไฟญี่ปุ่นเป็นบริษัทย่อยหลายบริษัทเพื่อแก้ไขปัญหาหนี้สินที่มีอยู่มาก โดยรับผิดชอบในเส้นทางรถไฟเดิมของการรถไฟญี่ปุ่นในบริเวณพื้นที่กรุงโตเกียวและบริเวณภูมิภาคโทโฮกุ
เส้นทางบริการรถไฟของบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออกครอบคลุมพื้นอาณาเขตภูมิภาคคันโตและโตโฮกุจังหวัดนีงะตะจังหวัดนางาโนะจังหวัดยามานาชิและจังหวัดชิซูโอกะ
บริษัทให้บริการรถไฟความเร็วสูงชิงกันเซ็งในเส้นทางด้านทิศเหนือของโตเกียว มีเส้นทางดังนี้
แม้ว่าสายโทไกโดชิงกันเซ็ง(โตเกียว - โอซากะ) ให้บริการโดยบริษัทรถไฟโทไกแต่จอดรับส่งผู้โดยสารในสถานีของบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับJR East
سكباج أندلسي

السِّكْبَاج الأندلسيهو اسم لعدد من الأطباق في المأكولاتالإسبانيةوالبرتغاليةوالفلبينيةوأمريكة اللاتينية، والتي تتكون منالأسماكأواللحومأو الخضارالمتبلةالمطبوخة في صلصةحمضية(عادةً مع الخل) ، وملونةبالفلفل الحلووالحمضيات والتوابل الأخرى .
توجد العديد من الاختلافات في التحضير في كل من إسبانيا وأمريكا اللاتينية بما في ذلك قلي المكون الرئيسي قبل تتبيله.يعد تناولالمأكولات البحريةوالأسماكوالدجاجوالأرانبولحم الخنزيرأمرًا شائعًا فيإسبانياوالبرتغال.سكباجالباذنجانشائع فيالأرجنتين.
نشأت الكلمة الإسبانية والبرتغاليةescabecheمناللهجة الأندلسية(المحكية سابقًا فيالأندلس) والكلمة بدورها قدمت من الفارسية.مشتق منالسكباجوهو اسم طبق لحم مشهور مطبوخ في صلصة حلوة وحامضة وعادة ما يحتوي على الخل والعسل أو دبس التمر.انتشرت هذه التقنية في جميع أنحاءالإمبراطورية الإسبانيةالسابقة وهي شائعة بشكل خاص في أمريكا اللاتينية والفلبين.
سكباج

السِّكْباجُأوالصَّعْفَصةُهو وجبة تتكون مناللحموالخلالمُبهربالتوابل، وتُسمّى القطعة الواحدة منهبالسكباجة.وهو من أشهر المأكولات العربية القديمة، ووردت عدة وصفات مفصلة لها في كتب الطبخ العربية القديمة، مثل طريقة عمل السكباج بالباذنجان.وقد انتشر هذا الطبق في الأندلس وانتقل عبر الإسبان في العالم،سكباج أندلسي.
ذُكر السكباج في العديد من أشعار العرب، فمنه لعبد الملك بن محمد بن إسماعيل:
ومنه أيضاً:
وقد ذُكر أيضاً في كتاب الطبيخ عام 1225م لمحمد بن الحسن البغدادي كما يلي:
أما ابن سيّار فقد وصفها في كتابه كالآتي:
تُصنعُ الأكلة من لحم مطبوخ بمرق مثّخنٍ باللوز المطحون، ويسميه الأكديونلوزو، ومُطّيب بالخل والعسل والتوابل.
Escabeche oriental

Elescabeche oriental yucatecoes un plato de lagastronomía de Yucatán, México. Deriva su nombre de la técnica española dehacer conservas en escabechey específicamente se llama "oriental" porque es un platillo típico de la región oriental delestado de Yucatán, específicamente la ciudad deValladolid. Está preparado a base de pavo o de pollo, que ha sido marinado en una mezcla de vinagre, cilantro, sal, pimienta, comino, clavos, canela y ajo. La carne de pollo es luego cocida en agua con cebolla en julianas y jugo de naranja agria. Después, la carne cocida es frita en manteca o aceite con ajo, orégano y sal. El ave se sirve bien crujiente y se baña con cebolla en julianas ychiles xcat-iko güeros, fritos.
Perdiz escabechada

Laperdiz escabechadaes una de las especialidades culinarias de lacocina castellana, consistente en un plato decazaque contiene como ingrediente principal laperdiz. Es un plato que se sirve caliente o frío, siendo posible comprarlo en conserva y envasado en la mayoría de los grandes establecimientos.
El plato se conocía ya en lacocina españoladel sigloXVI, cuando el cocineroDomingo Hernández de Macerasdescribe en su libroLibro del arte de cozinala forma de elaborarlas.​ Esta preparación castellana ha sido muy documentada en lacocina española. Un viajante inglés llamadoLord Rossque visitó España en 1610 durante el reinado deFelipe IIdijo:
Es un plato muy citado en la literatura castellana.​
Las perdices en la elaboración de este plato sufren cuatro procesos, en el primero se 'atan' para que no pierdan su forma, luego se 'doran' enaceite, se cuecen con los diferentes jugos de lasverdurasyvinoy finalmente seescabechan.​ Suelen aromatizarse con algunas hierbas como eltomillo, ellaurel, elperejily algunos dientes deajo. Tras esta preparación se sumergen en una solución convinagre(escabeche), pudiéndose guardar así durante varios días en un lugar fresco.
Se suelen servir además con una guarnición deensalada, lo que hace que se denomine a vecesensalada de perdiz escabechada. No se aconseja tomarvinocon este plato, ya que la interacción con el vinagre rompe los aromas del mismo.
Trucha escabechada

Latrucha escabechadaes un plato depescadotípico de lacocina española, se suele emplear en su elaboración un pescado de río:trucha. En la cocina española suele ser un plato habitual del interior. Su preparación data de laépoca andalusí. El plato suele servirse, debido a sus características, en los meses calurosos de verano.​
Latruchasuele limpiarse de vísceras y escamas para posteriormentefreírseen aceite de oliva muy caliente, tras esta operación seescabechaentre sus propios jugos de la preparación.​ Esta operación hace que pueda mantenerse conservado durante varios meses, no empleando como recipiente metales ya que pueden ser atacados por ácidos. Otros pescados pueden emplearse en receta similar como lalubina.
Capsicum baccatum var. pendulum

Capsicum baccatum var. pendulum, elají amarillo, también llamadoají escabeche,​ají verde​​ oají cuzqueño,​​ es uncultivardeCapsicum baccatum(un tipo deají) que se cultiva en elPerú.​​​ Se considera el ají más consumido en el país andino y uno de los más utilizados en lacocina peruana.​​​ Según el chef peruanoGastón Acurio, es el más importante ají de la gastronomía local.​
Mide de 10 a 15 centímetros de largo,​ mientras que un subtipo, elajípacaeoají incacultivado en la costa sur peruana (Arequipa,MoqueguayTacna),​ puede llegar hasta los 22 o 25 centímetros y mayor grosor.​
Tiene carne gruesa y tonos afrutados, se vuelve de color verde aanaranjadointenso cuando está maduro,​​ pasando por una etapa intermedia amarillenta denominada pintón.​​​ Otros subtipos son elají norteño,cacho de cabraocacho de venado(deLambayeque)​ y elayucllo(cultivado principalmente enSan Martíny laSelva Central).​​ Su flor mide unos 22mm.​
Es muy aromático y su picor es moderado,​ entre 30,000 y 50,000 en laescala Scoville.​ Se considera que no es tan picante si se han quitado las venas y se despepita, pero en su lugar se usa por su sabor y color.​
Su cultivo se ha datado en 6500 a. C. en eldepartamento de Áncash(Perú).​
Como otros alimentos cultivados en Perú, ha sido representado enhuacosmochicas.​​
Se cultiva paraconsumo localyexportaciónen toda lacosta peruanae intensamente en elNorte ChicodeLima.​ Su comercialización se realiza fresco, congelado y en pasta.​​ Cuando se deseca para su conservación se denominaají mirasol​ (en referencia a la deshidratación solar);​ el resultado es un condimento de menor peso y volumen y sabor concentrado. Este proceso es común en los departamentos de Áncash, Arequipa, Moquegua y Tacna.​
El ají amarillo es el ají que más se exporta desde Perú representando un 78% del total (2001-2005). Sus principales mercados sonEstados Unidos,Italia,EspañayJapón. Esta exportación ha aumentado debido al boom de la gastronomía peruana y laemigración de peruanos.​
El ají amarillo es un elemento indispensable en muchos platos de la gastronomía peruana, como por ejemplo, en cremas (japchi,crema de huacatay,salsa huancaínaysalsa criolla),​​ la elaboración de comidas (picantes,ají de gallina,escabeche,causa a la limeña,arroz con pollo,aguadito de pollo,cau cau,tacu-tacu,tiradito,lomo saltado, frito piurano)​​​ o rellenos.
Mejillón en conserva

Elmejillón en conservaes unaconservademejillonesenescabecheque se comercializa en unalata.​ España es uno de los mayores productores, y consumidores, a nivel mundial de este tipo de conservas.​ Los mejillones debido a la preparación en escabeche suelen presentar unasalsade coloración anaranjada, debido al uso depimentón. Se suelen emplear habitualmente comotapa, servidos junto conencurtidosdiversos. Los mejillones de lata se emplean en platos depastayrisotto.
Los mejillones se suelen cocer al vapor, tras la operación se suelen poner en escabeche. La producción suele proceder de sitios abundanes de cultivo de mejillón.​ Se suele añadir algún elementopicante, como puede ser unaguindilla,​ o una hoja de laurel,ajo, etc. Este tipo de conserva suele comercializarse ensupermercados. Se suele emplear como ingrediente debocadillos,​ o en tapas como elpatallones.
Los ladrones van a la oficina

Los ladrones van a la oficinaes unaserie de televisióncómicaespañola, emitida entre 1993 y 1996 enAntena 3.​ Protagonizada por actores comoJosé Luis López Vázquez,Fernando Fernán Gómez,Manuel Alexandre,Agustín González,Anabel AlonsoyAntonio Resines, la serie ganó unOndas en 1993. Dirigida porTito Fernández, la serie estuvo producida porMiguel Ángel BernardeauyEduardo Campoy.
Todo se ambienta en un bar llamado "La Oficina" que está situado en una calle deMadridllamada "San Esteban de Pravia, número 12"  (curiosamente tiene el mismo nombre del pueblo donde nació el director de la serie). El bar está regentado por "la Pruden" (Anabel Alonso) y su marido "el Smith" (Antonio Resines), allí se suelen reunir un grupo de ladrones, todos capitaneados por "Don Anselmo" (Fernando Fernán Gómez), y los veteranos "el Escabeche" (José Luis López Vázquez) y "el Anticuario" (Manuel Alexandre). Estos tres amigos, que recuerdan timos y planean nuevos, son vigilados de cerca por el torpe pero bonachón "Comisario García" (Agustín González) y su ayudante, el "Inspector Gutiérrez" (Roberto Cairo).
Esta serie permitía ver trabajar juntos a cinco de los mejores actores españoles del sigloXX,Fernando Fernán Gómez,José Luis López Vázquez,Manuel AlexandreyAgustín González, que forman parte del reparto principal, a los que habría que añadir la colaboración esporádica dePaco Rabal.
Contiene dos canciones:
Lengua a la vinagreta

Lengua a la vinagretaes unaperitivofrío de la cocina rioplatense, que se consume como minuta y comofiambreenArgentina,ParaguayyUruguay. Se trata un corte de la lenguavacunapreparado con un aliño de vinagre, aceite, sal, pimienta. También admite otros agregados como, pimientos, huevo duro picado ajo y perejil Es un plato fresco, de consumo rápido y muy común durante el verano, pudiendo conservarse algún tiempo no muy prolongado en el frío. No confundir con elescabecheque es una cocción en vinagre.
La presentación del plato puede variar, normalmente se lo hace con la lengua de vaca previamente bien hervida y luego de hervida "pelada" de su corteza de dura piel y así rebanada en finas rodajas que son maceradas durante horas dentro de un refrigerador en la salsavinagretabasada principalmente en una emulsión de aceite comestible (preferentementeaceite de olivayvinagre, preferentemente vinagre de vino), a la que se agregan finamente picados:ajo,perejil, opcionalmente (aunque casi siempre)morrón, cebolla y huevo duro, lo que recuerda a un escabeche frío. En cuanto a su sabor, es delicioso, único, salado y picante según lavinagreta.
Usualmente las rodajas o fetas de lengua a la vinagreta se comen teniendo éstas una textura muy blanda y una temperatura fresca (ni heladas ni calientes).
Al ser un plato elaborado, es difícil encontrarlo de forma industrial. Aunque en Argentina y Uruguay es muy frecuente encontrarla como una de lasminutas(comidas rápidas típicamente rioplatenses) en los "bodegones", restoranes o restaurantes yrotiserías. En todos los casos la lengua a la vinagreta debe estar preparada en el mismo día de su consumo y en el lapso que va del cocinero al comensal debe estar guardada en un refrigerador. Aunque la lengua a la vinagreta puede comerse sola, generalmente va acompañada con "guarniciones" como lasensaladas(principalmenteensalada rusa), o laspapas fritas(especialmente si las papas fritas son al estilosoufflé).
Lecha

Lalechaes elfluido seminalde lospeces,​moluscosy otros animales acuáticos que se reproducen esparciendo este fluido, que contiene losespermatozoides, sobre lashuevas.
La lecha también hace referencia a losgenitales masculinosde los peces cuando estos contienen semen, usados como alimento.
En la gastronomía de muchos países la lecha se sirve frita.
En lagastronomía rusa, la lecha delarenque(enruso:молока,moloka) se sirve enescabeche, de la misma forma que otros peces, pero se come por separado, a veces combinada con huevas de arenque en escabeche.
En lagastronomía japonesa, la lecha (enjaponés:白子,shirako) debacalao(tara),rape(anko) ypez globo(fugu) son un manjar.
En lagastronomía siciliana, la lecha deatún, llamadalattume, se emplea como pasta de relleno.
Sándwich de chola

Elsándwich de cholaes un tipo desándwichtípico y originario deBolivia,​​ este consiste de un pan relleno de diferentes ingredientes como elqueso de cerdo, verduras enescabeche, tomate, yquirquiña.
La denominación del sándwich se debe posiblemente a las personas que tradicionalmente han comercializado este platillo en el país:cholas bolivianas.​ El nombre se ha hecho extensivo también a espacios de gran concentración dequioscosde expendio de este sándwich, como el espacio denominadoLas cholas​​ en la Zona de La Florida enLa Paz.
El historiadorParedes Candiamenciona que el emparedado, originalmente, consistía en chorrellana (tomate, cebolla y locoto) con una lonja o lonjas de carne de res (pulpa) asada enperoly colocada enmarraquetao sarna el cual era servido por las señoras que le dieron el denominativo. En una editorial del periódico Última Hora,Raúl Salmón de la Barrahace mención a un peculiar Sándwich que se ofrecían en las noche paceñas refiriendo:
también refiere que en una tertulia el periodista Paulovich (Alfonso Prudencio), decidió escribir una columna en defensa del verdadero sándwich de Chola, hablando de su "caserita" que se encontraba por laEstación Centraldonde tenía su puesto de venta, refiere que en las madrugadas con un perol caliente y humeante esperaba a los comensales, degustando la marraqueta ablandada con los jugos de la chorrellana, y describiendo la desaparición inminente de una de sus comidas callejeras favoritas y dando paso al nuevo manjar.
Por los años 70s y 80s el sándwich de cerdo y pollo con escabeche se hizo muy popular, sobre todo en zonas del casco viejo, calle Graneros, final Saveedra (Estado Mayor), y Estación Central, llegando a la zona sur de la ciudad de La Paz por invitación de la Alcaldía y vecinos de la zona, por la realización de la feria Internacional de Los Andes, asentado en el parque familiar llamado "Las Cholas", según el escritor Paredes Candia la llamativa vestimenta y los deliciosos sándwiches de cerdo y pollo, permitieron sentar cimientos en el lugar, logrando el denominativo final de los famosos sándwiches de chola, Personajes de la farándula, youtubers, influencers, músicos y artistas nacionales e internacionales en general, destacan y mencionan la obligación de probar este platillo al visitar la ciudad de La Paz.​
Los ingredientes de este emparedado son:​
El Cerdo (jamón o paletilla) es cocido lentamente en hornos a gas o leña, preparado en salmuera y cocido en agua hasta provocar el dorado de la capa externa, el cuero de cerdo se lo prepara aparte siendo un proceso peculiar dónde una vez cocido y dejándolo en reposo (debe estar totalmente seco) y se procede a freírlo en manteca de cerdo provocando la textura burbujeante y crocante  del cuero que acompañará al sándwich.
Escabèche

L’escabècheest unemarinadeà base d’huileet devinaigre. Elle est utilisée principalement enEspagne,Afrique du Nord, ainsi que dans les régions ayant eu un lien culturel durable avec l'Espagne:Amérique latine,Philippines,Naples:alla scapece.
Le mot « escabèche » proviendrait ducatalanescabetx, signifiant «ragoûtau vinaigre». L’escabèche était un ragoût à base deviande, de vinaigre et d'autres ingrédients. Traditionnellement utilisée avec despoissonstels que lasardineet lemaquereau, l'escabèche se prête également à d’autres produits.
— A. Escoffier, Philéas Gilbert, Émile Fétu,Le Guide culinaire, 1907,p.272.
EnBelgique francophone, escabèche se ditescavèche.
Escavèche

Le termeescavèchedésigne enWallonie(Thiérache) un mets depoissonconservé dans une sauce auvinaigre. En France, on ditescabèche. La recette d'origine est à base d'anguille mais peut aussi se concevoir avec d'autres poissons tels que la truite ou le brochet. Dans la région deMomigniesexiste une variante à base deroussette de mer(saumonette).
L’escavèche est un mets typique du Sud-Hainaut et du Namurois, plus particulièrement des régions deChimay,VirellesetOlloy-sur-Viroin. L'origine de ce plat est à trouver dans la région deChimay, à l'époque desPays-Bas espagnols. Cette préparation avait des propriétés de conservation intéressantes pour l'époque ; en particulier pour les grands navigateurs qu'étaient les Espagnols.
Le 4 mars 2021, l'escavèche de Chimay se voit décerner le label de qualité européenindication géographique protégée(IGP) par laCommission européenne. Cette distinction se justifierait notamment par le lien qu'il existe entre cette spécialité culinaire et la proximité avec les forges et fourneaux dans la région de Chimay. En effet, le déclin de cette industrie vers la fin duXVIIIsiècle a permis de développer la pisciculture dans la région en utilisant les nombreux lacs et étangs artificiels. L'escavèche de Chimay est aujourd'hui cuisinée avec ducongre(anguille de mer.)
En 2024, il n'y a que trois producteurs d'escavèche de Chimay IGP : Escavèche du Val d’Oise (faisant partie du groupeChimay) àMacquenoise, Escavir àOlloy-sur-Viroinet Fagnes & Saveurs àVirelles.
Escabeche

Escabecheadalah adalah nama untuk sejumlah hidangan padamasakan MediteraniadanAmerika Latinyang bisa merujuk ke sepiringikanataudaging(escabeche ayam, kelinci, atau babi biasa ditemukan diSpanyol) yang direndam dan dimasak dalam campuran asam (cuka) dan kadang-kadang disajikan berwarna denganpimenton(paprika Spanyol) ataukunyit. DiAmerika Tengahatau Selatan resepnya berbeda dari satu negara ke negara lain, terkadang termasuk cara penggorengan bahan awal untuk kemudian diasinkan. Ini adalah teknik konservasi yang umum, yang membutuhkan pH 4 atau lebih rendah untuk secara efektif menghentikan pembusukan produk.
Hidangan ini biasa ditemukan di Spanyol dan telah berevolusi dengan modifikasi lokal di dunia berbahasa Spanyol. Hal ini terwakili dengan baik diPortugal, danPrancis. Hidangan ini juga populer diFilipinadanGuam, karena keduanya merupakan bekas koloni Spanyol, yang paling dekat dengan versi bahasa Spanyol aslinya: cukup menyesuaikan jenis ikan yang digunakan dengan yang tersedia secara lokal, tetapi menghormati teknik aslinya.
Dalam versi internasional, escabeche biasanya direbus atau digoreng, lalu disajikan dingin setelah direndam dalam lemari es semalam atau lebih lama. Asam yang dipakai dalam rendaman biasanya cuka, tapi bisa juga termasuk jus jeruk. Escabeche adalah presentasi populer ikan terawet atau ikan yang diawetkan, sepertimakarel,tunatuna,bonito, atausarden. Di Dunia Baru, versi bumbu dasar sering digunakan dengan makanan selain ikan dan daging, misalnyaubi kayuataupisang hijaudengan roti panggang ayam yang disebutjibarito(Puerto Riko),jalapeño peppers(Meksiko), dan sebagainya. Asal kata escabeche adalah dariPersia, dan dibawa ke Spanyol oleh orang-orang Arab selama penaklukanMoor. Kata itu berasal dari kataal-sikbaj, nama hidangan daging populer yang dimasak dengan saus manis dan asam, biasanya dengan cuka dan tetesan atau tetes molase.
Hidangan ini juga dikenal sebagaiescoveitchatauikan escoveechdiJamaika, dan direndam dalam saus cuka,bawang,wortel, danseledri bumbungselama semalam, karena ini adalah hidangan sarapan tradisional. Hal ini juga dikenal sebagaiescabecio,scapeceatausavorodiItalia,savorodiYunani(terutamaKepulauan Ionian) danscabetchediAfrika Utara.
Hidangannya tidak berhubungan dengan sup yang terbuat dari ayam, bawang merah, rempah-rempah dan disajikan diAmerika TengahdanMeksiko— kadang-kadang disebut sebagaiescabeche Amerika Tengahatauescabeche Meksiko. Namun, seperti escabeche lainnya — escabeche Amerika Tengah atau escabeche Meksiko didasarkan pada bumbu asam — dalam hal ini, bawang direndam dalam cuka.
Arsik

Arsik(Surat Batak: ᯀᯒ᯲ᯘᯂᯪ᯲) adalah salah satuhidangankhas masyarakatBatakatau yang disebut juga dengke na niarsik yang memiliki arti ikan yang dimasak hingga kering.Kata "arsik" berasal dari cara memasak hidangan ini yaitu "mangarsik" yang berarti hidangan ikan disiram-siram atau diguyur selama proses memasak.Masakan ini adalah simbol karunia bagi masyarakat Batak dan akan dihidangkan saat acara adat seperti pernikahan dan kelahiran. Hidangan ini disajikan dengan harapan agar orang yang menerima hidangan ini dapat memiliki hati dan perilaku yang bersih.
Masakan ini dikenal pula sebagai ikan mas bumbu kuning.Ikan masadalah bahan utama, yang dalam penyiapannya tidak dibuang sisiknya. Bumbu arsik sangat khas, mengandung beberapa komponen yang khas dari wilayah pegununganSumatera Utara, sepertiandalimandanasam cikala(buahkecombrang),lengkuas, danserai. Bumbu-bumbu yang dihaluskan dilumuri pada tubuh ikan beberapa saat. Ikan kemudian dimasak dengan sedikit minyak dan api kecil hingga agak mengering. Selain ikan mas, terdapat jenis ikan lainnya yang dapat dimasak dengan cara diarsik yaitu ikan mujair dan ikan nila. Ketiga ikan ini biasa digunakan sebagai bahan utama hidangan arsik karena masyarakat Batak dengan mudah mendapatkan ikan ini di kawasanDanau Toba.Menurut masyarakat batak terdahulu dalam upacara tertentu, penyajian arsik tidak boleh sembarangan, kondisi ikan harus utuh dari kepala sampai ekor, sampai sisiknya pun tidak boleh di buang.
Selain ikan mas, ikan laut sepertikembungdankakap, juga dapat dijadikan bahan arsik. Secara umum bahan ikan yang banyak digunakan adalah ikannila.
Anisakis

Anisakisadalahgenusnematodaparasityang menyerang ikan danmamalia laut.Cacing ini juga dapat menyerang manusia yang memakan ikan mentah dan menyebabkan penyakitanisakiasis. Dalam beberapa kasus, tubuh dapat menghasilkanimunoglobulin Euntuk melawan parasit ini dan memicu reaksi alergi sepertianafilaksis.
CacingAnisakismenyerang beberapa inang sepanjang masa hidupnya. Telur cacing ini menetas di air laut danlarvanyadimakan olehkrustasea. Krustasea yang terinfeksi lalu dimakan oleh ikan atau cumi-cumi, dan cacing ini lalu masuk ke dalam dindingususinangnya. Kadang-kadang cacing ini juga masuk ke dalam otot atau di bawah kulit. Setelah ikan yang terinfeksi dimakan oleh mamalia laut (sepertipaus,anjing lautataulumba-lumba), cacing ini akan menyelesaikan siklus hidupnya di dalam tubuh inang tersebut. Cacing ini masuk ke dalam usus inang tersebut, bereproduksi, dan mengeluarkan telurnya ke air laut lewattinjainangnya. Usus mamalia laut mirip dengan manusia, sehingga spesiesAnisakisjuga dapat menyerang manusia yang memakan ikan mentah.
Anisakisdapat memicu penyakitanisakiasispada manusia. Penyakit ini sering terjadi di negara-negara yang sering memakan ikan mentah, seperti diSkandinavia,Jepang(setelah memakansushiatausashimi),Belanda(setelah memakan ikanheringmentah),Spanyol(dari memakan ikan teri atau ikan lainnya yang dimarinasi alaescabeche) serta wilayah pesisir Samudra Pasifik diAmerika Selatan(setelah memakanceviche). Di Jepang, lebih dari 1.000 kasus dilaporkan setiap tahunnya.
Dalam waktu beberapa jam setelah memakan ikan yang terinfeksi, cacing ini mencoba mengubur diri ke dalam dinding usus, tetapi cacing ini tidak dapat menembusnya dan lalu mati. Keberadaan cacing ini memicu tanggapan dari sistem kekebalan tubuh. Sel-sel imun mengepung cacing tersebut dan membentuk struktur yang seperti bola yang dapat memblokir sistem pencernaan, sehingga memicu sakit perut yang parah, malnutrisi dan muntah-muntah. Kadang-kadang larva cacing ini juga dimuntahkan. Jika larva ini masuk ke dalam usus besar, penyakit dengan gejala yang mirip denganpenyakit Crohnjuga dapat terjadi dalam waktu satu atau dua minggu.
Penyakit yang dipicu oleh cacing ini dapat dicegah dengan memasak pada suhu yang melebihi 60 °C atau dengan membekukannya.Food and Drug Administration(FDA) menyarankan agar semua ikan dan kerang yang dimakan mentah dibekukan pada suhu −35 °C atau lebih rendah selama 15 jam atau dibekukan pada suhu −20 °C atau lebih rendah selama tujuh hari.Marinasi dan penggaraman tidak cukup untuk membunuh parasit ini. DiUni Eropa, terdapat regulasi yang mewajibkan semua ikan yang akan dimakan mentah untuk dibekukan sebelum dijual. Regulasi ini berhasil memberantas penyakit anisakiasis diBelanda.
Sebagai catatan, parasitAnisakislebih sering ditemukan pada ikan di laut daripada ikan hasil budidaya.
Ceviche

Ceviche(pengucapan bahasa Spanyol:[seˈβitʃe])adalah hidangan laut populer di kawasan pesisirAmerika Latin.Hidangan ini biasanya terbuat dari ikan segar yang diawetkan dalam jus jeruk atau lemon, dan rempah-rempah denganCapsicum baccatumatau cabai. Rasa ekstra, seperti bawang merah, garam, dan ketumbar, bisa juga ditambahkan. Ceviche biasanya disertai dengan pelengkap hidangan, seperti ubi jalar, salad, jagung, alpukat atau pisang raja.Karena hidangan ini tidak dimasak dengan panas, harus segera disiapkan untuk meminimalkan risikokeracunan makanan.
Catatan arkeologi menunjukkan makanan yang serupa ceviche sudah dikonsumsi hampir 2.000 tahun yang lalu, tetapi secara historis diyakini bahwa pendahulu hidangan tersebut dibawa kePeruoleh wanita Moor dariGranada, yang menemanipenaklukdan penjajah Spanyol, dan hidangan ini akhirnya berevolusi menjadi apa yang sekarang dianggap sebagai ceviche.Koki Peru Gaston Acurio lebih jauh menjelaskan posisi dominanLimayang berlangsung selama empat abad sebagai ibu kotaPeruyang memungkinkan masakan populer seperti ceviche dibawa ke wilayah jajahan Spanyol lainnya, dan telah lama menjadi bagian dari masakan lokal dengan menggabungkan selera dan gaya regional.
Ceviche saat ini merupakan hidangan internasional yang populer yang disiapkan dengan berbagai cara di seluruh Amerika, menjangkau Amerika Serikat pada tahun 1980an.Varietas ceviche yang paling melimpah ditemukan di Peru, Kolombia dan Ekuador; tapi gaya unik lainnya juga tersedia di pesisir Honduras, El Salvador, Belize, Guatemala, Amerika Serikat, Meksiko, Panama,Karibia, dan beberapa negara lainnya.
Asal nama hidangan ini masih dipertikaikan. Satu hipotesis mengusulkan kata dalam bahasa Spanyol yang biasa digunakan untuk hidangan itu,cebiche, berasal dari Latincibus,yang dapat diterjemahkan menjadi "makanan untuk manusia dan hewan."Hipotesis lain yang didukung olehAkademi Kerajaan Spanyolmengusulkan bahwa nama ini mungkin berasal dari kata Spanyol-Arabassukkabáǧ, yang berasal dari kata Arabsakbāj(سكباج artinya: daging dimasak dalam cuka).Hipotesis selanjutnya mendasarkan asal-usul istilah pada kataescabeche, atau bahwa katacevichehanya merupakan variasi dari katasiwichi, namaQuechuatradisional untuk hidangan tersebut.
Nama hidangan ini bisa dicebut dengan berbagai cara, baik sebagaicebiche,ceviche, atauseviche, namun ejaan yang lebih umum di Peru adalah Ceviche dengan "v" berdasarkan lokasi;tiga ejaan ini diterima olehAkademi Kerajaan Spanyol,lembaga resmi yang bertanggung jawab atas peraturan bahasa Spanyol. Namun, istilah lokal lainnya, seperticerbichedanserviche, masih digunakan sebagai variasi untuk memberi nama hidangantersebut.
Zucchine alla scapece

Lezucchine alla scapecesono un piatto tipico dellacucina napoletana.
Sebbene una vecchia paraetimologia faccia risalire il terminescapeceallatinoexApicio, dal nome del presunto ideatore, in realtà esso proviene dallo spagnoloescabeche, con cui ormai in diverse parti del mondo ci si riferisce al processo dimarinaturanell'aceto.
Si preparano friggendozucchinepiuttosto grandi tagliate a fette tonde e condendole con aceto,aglioe foglie dimentafresca.
Il piatto è noto anche per essere citato in un film diTotò: inUn turco napoletano, infatti, ilguappoDon Carluccio "uomo di ferro" (interpretato daEnzo Turco), stilando il contratto di nozze, elenca ipiatti che non piacciono allo sposo, tra cui appunto questo, che chiama col suo nomenapoletano:cocozzielli alla scapece.
Scapece gallipolina

Lascapece gallipolina, che è una delle versioni delloscapece(chiamato regionalmente scabéggio), è unpiattotipico dellacucinadellacittàdiGallipoli(Puglia).
Questo piatto ebbe la sua origine nel periodo in cui Gallipoli, città marinara, era costretta a subire gli assedi da parte delle potenze mediterranee. Per scongiurare la fame era necessario rifornirsi di cibo da conservare per molto tempo e il pesce, abbondante neimariintorno alla città, si prestava a questo uso.
Infatti l'ingredienteprincipale della scapece è ilpesceche viene fritto e fatto marinare tra strati di mollica dipaneimbevuta conacetoezafferanoall'interno di tinozze chiamate, in dialetto gallipolino, "calette". Lo zafferano dona al piatto ilcoloregialloche lo rende caratteristico.
Oggi la scapece viene servita come specialità gastronomica neiristorantied è un prodotto tipico delle feste patronali nelSalento.
Nella scapece gallipolina il pesce non viene pulito prima di essere fritto a causa della quantità e della dimensione ridotta delle specie di pesci utilizzati. Mantenere la lisca del pesce potrebbe sembrare strano ma questa viene ammorbidita e resa commestibile con la marinatura in aceto.
Va precisato che ci sono più tipi di scapece gallipolina, differenti tra loro per il tipo di pesce utilizzato, per questo, prima della frittura, i vari tipi di pesci vengono "scucchiati", cioè separati, secondo la specie.
I pesci fritti vengono disposti, a partire dal fondo della tinozza, a strati alternati con la mollica di pane imbevuta con l'aceto in cui è stato sciolto lo zafferano. La mollica che si utilizza è quella della pagnotta. La forma dipaneviene privata della crosta e tagliata a metà, le varie metà vengono poi strofinate su uno strumento detto "crattacasa", una grande grattugia formata da un semicilindro di acciaio largo mezzometrosulla cui superficie sono stati praticati dei fori, simili a quelli di una grattugia da formaggio, larghi circa uncentimetro.
Una volta che la tinozza è stata riempita fino all'orlo viene sigillata con un foglio di plastica e messa a riposare in una cella frigorifera.
Scapece alla vastese

Lascapece alla vasteseè una delle versioni delloscapece, ed è unpiattotipico dellacucinadella città diVastoinAbruzzo. La particolarità della scapece alla vastese è l'utilizzo dellozafferanonella sua ricetta. Lo scapece fa parte deiprodotti agroalimentari tradizionali abruzzesi.
Nella sua preparazione vengono impiegate le ali dirazzae ilpalombo(o in alternativa delpesce azzurrodi piccola-media taglia, come losgombro), tagliati a pezzetti e lavati, se possibile, con acqua di mare; il pesce poi una volta infarinato e fritto con olio di semi, viene salato e immerso dentroacetoezafferano, che gli dona il colore giallo intenso che lo caratterizza, lasciandolomarinareper due giorni prima di consumarlo.
Teresa Del Vecchio

Teresa Del Vecchio(Napoli,27 febbraio1967) è un'attriceitaliana.
Dopo essersi diplomata al liceo classico, decide di frequentare diversi corsi di recitazione e dizione, oltre che una scuola di tango e canto come soprano leggero.
Debutta nel 1985 inCabareteL'uccellino azzurrodiMaurice Maeterlinck. Successivamente recita nell'adattamento teatrale del romanzo diEvgenij SchwarzIl drago, diretta da Francesco Bovicelli. Continua ininterrottamente la sua carriera teatrale; recita inSogno di una notte di mezza estate, diretta daMaria Luisa Santella, inFrancesco D'Assisi, diretta da Salvatore Condelli e poi è chiamata a declamare le poesie della rassegnaTheatron. Viene poi scelta daFrancesco Silvestriper le sue due commedie musicali:AlieLa guerra di Martin. Nel 1991 scrive la commediaChi ha ucciso Concettina Scapece?con la quale si classifica al 2º posto al festival diLariano. Dopo questa esperienza comincia a lavorare con i grandi nomi del teatro partenopeo. Dapprima entra a far parte della compagnia diCarlo Giuffré, con il quale recita inLe voci di dentroeNapoli milionaria, entrambe diEduardo De Filippo, eI casi sono duediArmando CurcioeLa fortuna con l'effe maiuscoladi Eduardo De Filippo e Armando Curcio. Dopo una breve esperienza conLuigi De Filippo, entra a far parte stabilmente della compagnia diVincenzo Salemme, con il quale recita inPasserotti o pipistrelli,Di Mamma ce n' è una sola,Sogni e bisogni,L'amico del cuore,Faccio a pezzi il teatro,Cose da pazzi,La gente vuole ridere,La gente vuole ridere ancora.
Dopo la felice esperienza con Salemme, entra a far parte della compagnia diBiagio Izzo. Con quest'ultimo recita inDue comici in Paradiso,Il re di New York,Una pillola per piacere,Un tè per tre,Guardami Guardami,Tutti con me. Con Salemme e Izzo recita anche al cinema. Li affianca in:L'amico del cuore,Amore a prima vista,Volesse il cielo,Cose da pazzi,No problem(di Salemme),Ci sta un francese, un inglese e un napoletano(diEduardo Tartaglia),Un'estate ai Caraibi.Al 62º Festival di Venezia riceve il premio della critica per il filmMater Naturadi Massimo Andrei, oltre ad essere premiata per l'interpretazione di Armandina al Festival del Cinema di Pantelleria.
Sarde in saor

Lesarde in saor(sardèe in saór) sono unantipastoa base disardefritte, condite concipolleinagrodolce, pinoli e uvetta (saorsignifica "sapore"), tipico dellacucina veneziana.
Vengono spesso servite comespuntinineibacariveneziani.
Particolare era il metodo di conservazione che usavano i pescatori veneziani, i quali avevano l'esigenza di tenere il cibo a bordo per molto tempo o comunque il più a lungo possibile.
Una volta cotte le cipolle con aceto e olio, si posavano a strati inframezzati da sarde fritte in contenitori di terracotta.
Col passare del tempo la ricetta ha acquisito tonalità gustative più "aristocratiche"; fu aggiunta infatti l'uva sultanina che serviva a favorire la digestione e ad addolcire bocca e alito dei suoi degustatori, con risvolti relazionali comprensibili.
La ricetta moderna prevede anche ipinoli.
Visto che i pescatori mangiavano le sarde in saor dopo che era passato molto tempo dal momento della loro preparazione, assaporavano le tonalità di gusto e aroma del prodotto non più fresco; quello rimase però il loro colore gustativo "vero".
Per questo motivo, ancora oggi, quando si preparano le sarde in saor, è buona norma consumarle almeno dopo un giorno di assestamento.
マリネ

マリネとは、肉・魚（スモークサーモン、ニシンなど）・野菜（タマネギなど）等を、酢やレモン汁などからなる浸し汁に浸す調理法、またその料理を言う。「マリナード（仏:marinade）」、「マリネード（英:marinade）」とも呼ばれる。
素材に風味をつけたり、柔らかくしたりする目的の下ごしらえであるが、浸し汁に浸した状態のままでも食される。一般に南欧の調理法として知られているが、実際には世界中で広く散見される。
浸し汁（これも「marinade」と呼ばれる）は、酢やレモン汁、ワイン、塩水などから作られる。風味を良くするために、油や香草・香辛料を加えることが多い。漬ける時間は比較的短く、多くは発酵を伴わない。
日本の南蛮漬けはマリネといえる。スペイン料理のエスカベシュなどもマリネに該当する。中南米ではセビチェというマリネ料理がよく食べられている。
日本語の「マリネ」はフランス語の「mariné」に由来するが、フランスではこの調理法・料理は、マリネではなく「マリナード」と呼ばれる。「mariné」は、動詞 「mariner（マリネにする）」の過去分詞、またはそこから派生した形容詞で、「マリネにされた」「マリネの」の意。したがって、現地でこの語を用いる場合は、「saumon mariné」といったように、必ず被修飾語を伴う。「mariner」の語源は、古フランス語の 「marin（「海の」の意）」と言われ、元々は海水に漬けていたことが示唆される。
日本語では、イタリア語由来の「マリナータ」も用いられる。イタリア語で「マリネする」を意味する動詞marinareの過去分詞から派生した形容詞がmarinatoで、女性名詞を修飾する場合は語尾変化でmarinataとなる。また、marinataはマリネ用の漬け汁を表す名詞としても用いられる。
漬け込むマリネ液をマリナードという。
ワインや酢、油、レモン汁などに香味野菜、香辛料、調味料を入れて作る。マリナードには非加熱、加熱、即席の種類がある。
ハッシュパピー (菓子)

ハッシュパピー（英語:Hushpuppy）は、コーンミールがベースになった生地を小さく丸めて、油で揚げた香ばしい料理である。しばしば魚介料理や他の揚げ物料理の付け合せとして提供される。別名はコーンブレッドボール（英語:Cornbread Ball）。
トウモロコシの粉を料理に用いることはネイティブ・アメリカンによって始められた。トウモロコシを最初に栽培したのもネイティブ・アメリカンであった。チェロキー族、チカソー族、クリーク族、セミノール族の料理から南部料理に導入されたトウモロコシの調理法は2つあり、1つは挽いてコーンミールにする方法、もう1つはアルカリ塩に石灰を加えたものにつけてホミニーと呼ばれるものに加工する方法であった。後者は「ニシュタマリゼーション」として知られる、穀物をアルカリ水で処理するネイティブ・アメリカン独特の技術の1つである。
コーンブレッドはとても安価なうえ様々な大きさや形で作ることができたため、南北戦争の時期に人気があった。コーンブレッドは大きく膨らんだ柔らかい塊にすることも、簡単な軽食向きの揚げ物にすることもできた。
ハッシュパピーはアメリカ合衆国南部で広く親しまれており、魚介の揚げ物を提供するレストランであればアメリカのどこでも入手できる。
最初に「ハッシュパピー」という単語が使われた記録は1899年まで遡る。その名前は狩人、釣り人などが野外調理やフィッシュフライをする間、簡単なコーンミールの生地（おそらく粉か液体の生地に食べ物を浸したもの）を揚げて、"hush the puppies"(ハッシュ・ザ・パピーズ)、つまり「子犬を静かにさせる」ために犬に与えて食べさせたことが由来であるという。
他の伝承では南北戦争に遡り、南部連合支持者の兵士たちが彼らの犬が吠えるのを止めさせるために揚げたコーンボールを放っていたという。
典型的なハッシュパピーの材料はコーンミール、小麦粉、卵、塩、重曹、牛乳またはバターミルク、そして水である。タマネギや分葱、ニンニク、カーネルコーン、トウガラシを加えてもよい。パンケーキ生地が使われることも使われる。生地をよく混ぜ、どろっとするまで調節し、スプーン1杯分を油に落とす。小さいかたまりがカリッときつね色になるまで揚げ、冷やす。ハッシュパピーは海鮮料理やバーベキュー料理と一緒に提供され、一般的には家庭で作られるか家庭料理を味わえるレストランで提供されている。
ジャマイカではこのようなパンが「フェスティバル」として知られる。それはコーンミール、塩、砂糖でできており、コッペパンの形で揚げられる。これは砂糖を使っている分、ハッシュパピーよりも甘い。ジャークスパイスにつけた鶏肉や豚肉と共に提供される他、大抵は魚のフライや唐辛子とタマネギの酢漬けで作ったソースをかけた魚のエスコビッチ（エスカベシュやセビチェともいう）と共に出される。
プエルトリコでは短いソーセージの形をしたハッシュパピーがあり、「ソルロス」や「ソルリトス」と呼ばれる。