davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Øllebrød

Eløllebrødes un plato tradicional deDinamarca, se trata de un tipo degachashecha de retazos derugbrød(pan de centeno) ycerveza, por lo generalhvidtøl. Un plato económico, que hace posible utilizar el resto de los trozos de pan para que nada se desperdicie. La idea tiene su origen en la vidamonástica, cuando losmonjesmojaban el pan en cerveza caliente.
Øllebrød, junto consalmón(y otrospescados),carne de cerdo,pan de centeno,cervezaypatatas, fue un importante elemento nutricional de la cocina tradicional danesa hasta el sigloXIX.
Una familia danesa normalmente tenía una granollaen laestufaen la que lanzaban las sobras de pan y cerveza. Se utilizaba como una comida diaria, mañana y tarde. La olla raramente se vaciaba, por lo que era una especie de comida continua.
Tomar cierta cantidad de pan de centeno, preferiblemente sin granos enteros y ponerlo a remojo en cerveza de 6 a 12 horas. Aunque se suele usar la marcahvidtøl, se puede utilizar cualquier otra cerveza, ya que el alcohol se va avaporizarde todos modos. También se puede sustituir la cerveza poragua, si se desea.
Dejar hervir lentamente durante 1 hora. Añadir más cerveza si está demasiado seco, la coherencia debe ser como la deavena. Si desea dulce se pueden mezclar conazúcaromiel. Para un sabor más fresco, añadir un toque de limón.
Es una receta fácil, que necesita poco tiempo de preparación. Por la noche, cortar en dados la corteza de pan de centeno. Poner el pan en una olla y cubrir con agua o cerveza. Calentar el agua a hervir y luego dejarlo reposar durante la noche, cubierto con una tapa. Por la mañana, calentar agitando hasta que evapore vigorosamente, agregando agua si no se vuelve demasiado seco. Se puede servir conlechey copos demaízpara tener un desayuno caliente, muy sólido.
Nouvelle cuisine danoise

Lanouvelle cuisine danoise(danois) est une composante de la « nouvelle cuisine nordique » qui a été développée depuis 2004 dans une tentative visant à promouvoir les produits naturels comme base pour de nouveaux plats à la fois dans les restaurants et à la maison. En conséquence, un certain nombre de restaurants danois ont introduit de nouveaux ingrédients combinés avec des aliments traditionnels préparés de nouvelles façons.
La nouvelle cuisine danoise a cherché à tirer parti des possibilités inhérentes aux recettes traditionnelles scandinaves de poisson et de viande, en s’appuyant sur l’utilisation de produits locaux, tout en redonnant et en adaptant certaines techniques plus anciennes, par exemple la marinade, le fumage et le salage. Les produits tels que le colza, l’avoine, le fromage et d’anciennes variétés de pommes et de poires sont actuellement préparés avec plus d’attention à la sauvegarde de leurs saveurs naturelles. Ces mesures ont été prises par les promoteurs de la nouvelle cuisine nordique en parallèle avec leur prise de conscience d’un intérêt croissant pour les aliments biologiques dans toute la région. En plus des préoccupations pour « la pureté et la fraicheur », ils ont également pour objectif d’utiliser au maximum des produits de saison tels que les pommes de terre nouvelles, les fraises et les asperges en été et les produits de boulangerie et les viandes assaisonnées au cours de la période de Noël.
Salade de chou

Lasalade de chou,salade de chou à l’américaineou encoresalade de chou cru(parfois appeléecoleslawparanglicisme) est unesaladepopulaire enAmérique du Nord, consistant principalement enchoucru râpé. Elle inclut communément aussi descarottesrâpées et des oignons, et peut être agrémentée d'unevinaigretteou encore d'une sauce grasse (à base demayonnaisepar exemple). Dans le premier cas la salade est dite « traditionnelle » et dans le second « crémeuse».
Il existe de nombreuses variantes pour cette recette, incluant d'autres ingrédients, comme duchou rouge, du fromage râpé, des morceaux d'ananasou depommes.
LesNéerlandaisqui fondèrent la colonie deLa Nouvelle-Amsterdamcultivaient des choux à proximité du fleuveHudsonet les préparaient sous forme de salade de chou râpé, appeléekoolsla(koolsignifie « chou » etslasignifie « salade »). Ce termekoolslaremonte en 1785, apparu dans une publication aux États-Unis. Puis, le mot s'est anglicisé encoleslaw. En fait, à partir duXIXsiècle, cecoleslawest souvent présenté commecold slaw, à savoirsalade froide(cold= froid). La recette typique de la salade de chou américaine de la fin duXIXsiècle était (pour 4 à 6 personnes):
Œufs au vinaigre

Lesœufs au vinaigre(auQuébec, lesœufs marinés) sont desœufsdurs conservés dans du vinaigre.
Une fois cuits, les œufs sont écalés et plongés dans une solution de vinaigre, de sel et decondiments, le choix de ces derniers ayant une influence décisive sur le goût final de la préparation. Les œufs sont prêts à être consommés après quelques jours et peuvent être conservés ainsi plusieurs semaines.
Les œufs préparés sous cette forme se trouvent dans un grand nombre depubsanglaiset allemands.
Hidangan Denmark

Makanan Denmarkmenggambarkan nuansa dingin dan iklim basah. Pada musim dingin, kale adalah satu satunyasayuransegar yang tersedia. Namun selanjutnya masyarakat mulai mengenaldutch cabbage,worteldanumbi umbian. Perdagangan mulai berkembang dan sayuran segar mulai bermuncuan (Boyhus 2005).Aneka jenis daging seperti daging angsa, babi atau bebek dipanggang dengan apel dan plum dengan kubis merah, dan kentang karamel. Ketersediaan susu di pasaran saat itu cukup melimpah. Oleh karena itu banyak hidangan dengan bahan dasar susu khususnya sayur sering disajikan dalam 'saus putih'.Produksi keju diDenmarkjuga sangat melimpah. Produk olahan keju yang diolah secara tradisional terdiri dari Rygeost (keju segar asap dengan biji jintan).
Pada pertengahan abad ke-19 dan awal abad ke-20, masakan daging panggang berkuah kuah dan kentang rebus, kaldu dan pangsit daging serta daging sapi rebus dalam sauslobakasam manis dengan taburankismismenjadi standar umum penyajianmakananDenmark. Rasa asam manis adalah karakteristik pada zaman tersebut. Sup manis, seperti sup apel atau sup buah, mungkin adalah makanan yang paling membedakan masakan Denmark dari masakan internasional lainnya (Boyhus 2005).
Selain susu, masyarakat pada zaman tersebut juga sering menggunakan daging cincang.Denmarkmenjadi salah satu pengekspor produk babi dan produk sampingan babi terbesar di dunia (misalnya ham dan bacon) yang turut ambil bagian dalam gerak roda perekonomian Negara Denmark. Leverpostej (pasta hati babi) dan Spegepølse (sosisbabi fermentasi) adalahmakanan pokokbagi sebagian besar orang Denmark.
Hingga pertengahan abad 19, sebagian besar masyarakatDenmarkmengawetkan makanan tanpa proses pembekuan. Metodepengawetan makananjangka lama untuk ikan, seperti curing atau cold-smoking, digantikan dengan pengasapan. Proses pengawetan makanan seperti halnyarye,barley, kacang polong, babi asin menggunakan metode penggaraman, perendaman dalam cuka anggur, dan pengeringan.
Denmark terkenal dengan kudapannya seperti Wienerbrød, Smørrebrød dan Frikadeller (bakso goreng). Meskipun masakan internasional dan Prancis mulai dikenal diDenmark, orang orang rumahan Denmark tetap menjadi tolak ukur kecintaan orang Denmark makanan tradisional.
Bøfsandwich

Bøfsandwich(secara harfiah berartisteak sandwichatau "roti lapis bistik"), adalah hidangan klasik dariDenmarkberupahamburger. Seperti hamburger pada umumnya, hidangan ini terdiri dari daging yang dibuat menjadipattyyang diletakkan diantara dua buah roti.
Bøfsandwich pada umumnya dijual di stanhot dogatau di kedai-kedai makanan cepat saji tradisional, yang dideskripsikan sebagai"Snackbar klasik ala Denmark".Beberapa restoran tradisional Denmark juga sudah mulai menyajikan versi gourmet, dengan tambahan seperti bawang panggang lembut.
Penggemar bøfsandwich membuat halaman diFacebookyang mengumumkan "bøfsandwich terbaik Denmark" setiap tahun.
Bumbu tradisional adalahsaus tomat,saus cokelat,remoulade,irisan acar dill,bawang mentah, dan bawang panggang renyah - yang terakhir adalah penggunaan bumbu lokal setempat, yang jarang ditemukan di luarSkandinavia.
Utamanya di wilayahJutlandDenmark, mereka sudah biasa untuk melayani bøfsandwich dengan irisanbitdi dalam dan saus cokelat yang dituangkan di atasnya. Versi ini terkadang dijulukiburger gravyoleh orang asing. Varian lokal lainnya mungkin termasuk gherkin atau acar kubis merah.
DiKanada, hidanganhamburger pedas, yang terdiri dari pattydaging sapi, roti, dan saus gravy yang dituangkan di atasnya, agak menyerupai bøfsandwich.
Rote Grütze

Rote Grützeadalah jenis masakan khasJerman.Rote Grütze diterjemahkan sebagai "bubur jagung merah" walau bisa juga diterjemahkan sebagai "bubur sereal", atau "bubur" saja.Masakan ini sangat populer di Jerman utara danDenmarkyang biasa disebutDessert Beri Merah. Di Denmark makanan ini dinamakanrødgrød. Jenisberi merahsepertikuran merahdanstroberidiberigulasedikit dan diberipatijagung kental.Sebenarnya tidak mengandungGrütze(jagung yang dihaluskan),palawijaatauserealdi dalamnya, namun tetap saja di sebutrote Grütze.Karena pada zaman lalu, resep pembuatannya benar-benar menyertakan sereal oat yang dihaluskan atau palawija lain yang dicampurkan dengan beri merah liar. Saat ini di Jerman,rote Grützedisajikan tanpa palawija dan resepnya ada bermacam-macam.Beri yang digunakan antara lainraspberi, kuran merah, stroberi,ceri,blueberi,rhubarb, atau kuran hitam untuk membuat penampilan menjadi lebih menarik. Adapula yang membuatnya dengan menambahkanjusanggur, jus kranberi,anggur merahbahkanbrandy.Variasi lainnya adalahRhabarbergrützeyang dibuat dari Rhubarb dangrüne Grützedarigusberi.Di zaman dahulu,rote Grützedijadikan sebagai sajian makan malam dimusim panasdengan campuran susu dingin ataukrim.Saat ini, biasanya disajikan sebagaidessertdengan sausvanila.
Cucina groenlandese

Lacucina groenlandeseè l'espressione dell'arte culinaria sviluppata inGroenlandia. È una cucina che risente notevolmente delle condizioni ambientali del territorio, pertanto gli elementi salienti che la caratterizzano sono: laselvaggina(in particolar modo larenna, iltricheco, lapernice), il pesce, la carne dibalenae lebaccheselvatiche.
Ilsuaasatè il piatto nazionale: è costituito da carne difocabollita accompagnata da un contorno dirisoecipolle.
Cucina svedese

Lacucina svedeseè l'espressione dell'arte culinaria sviluppata inSvezia.
Tra i primi piatti, la cucina svedese annovera le zuppe, come laärter med fläska base di carne di maiale episellie la zuppa a base diorzo(Tisdagssoppe).
Un piatto recente e piuttosto insolito della cucina svedese è ilflygande Jacob, uno sformato a base di pollo, banane e arachidi inventato durante gli anni 1970.
Protagonista della cucina svedese è il pesce, in particolar modo l'aringache viene preparata nei più diversi modi: affumicata, fritta, marinata, in umido o servita con salsa bianca. Piuttosto noto anche all'estero è losmörgåskaviar, una pasta spalmabile a base diuovadimerluzzousata per la preparazione disandwiche tartine.
La carne viene usata molto meno rispetto al pesce; si usa carne dialce,vitello,rennaemaiale.Viene spesso accompagnata da marmellate, fra le quali spicca di più la marmellata di mirtilli rossi. Nel nord della Svezia è popolare lapölsa, un pasticcio difrattagliedimaialearomatizzato.
Le polpette svedesi, in svedeseköttbullar, sono un piatto tipico spesso accompagnato con marmellata di mirtilli. Leköttbullarhanno origine turca, sembra infatti che re Carlo abbia portato a casa dai suoi cinque anni di permanenza in Turchia le polpette. Sono fatte di carne macinata, burro, panna e farina.
Durante il periodo natalizio è abitudine consumare il prosciutto natalizio: secondo la tradizione è un piatto di origine germanica, nato come tributo alla divinità paganaFreyr, come auspicio di fecondità.
Base di molti dolci della tradizione dolciaria svedese è lozenzero, con cui si preparano dei biscotti natalizi, iPepparkakor.
Vi sono, inoltre, ilussekattche sono dei dolci a base diuva passaezafferano,ikanelbulle, tipici rotolini allacannelladivenuti oggi simbolo della cucina svedese anche all'estero e ichokladboll, palline al cocco e cioccolato facili da preparare.Un dolce tradizionale del periodoquaresimaleè laSemla, un panino rotondo riempito dipasta di mandorleepanna montata. Altro dolce svedese è la zuppa di rosa canina, meglio conosciuta comenyponsoppa.
Torte tradizionali sono lakladdkaka, torta soffice al cioccolato comunemente consumata come dolce da caffè, latoscakaka, con glassa a base di mandorle e burro, e laprinsesstårta, torta farcita con crema, panna e marmellata e ricoperta di marzapane verde.
Tra i liquori degni di nota, vi è ilpunch, nato nella metà del XVIII secolo, epoca in cui il paese aveva un importante ruolo nel commercio mondiale e, attraverso lacompagnia svedese delle Indie orientali, riuscire ad avere le spezie necessarie per produrlo. Al momento della nascita, era utilizzato come medicamento e consumato caldo. Solo verso la fine del XIX secolo si iniziò a consumarlo come bevanda a temperatura ambiente o anche freddo. Un'altra bevanda è ilglöggsvedese, simile alvin brulè, a base di vino (generalmente rosso) espezia, servita calda e tipica del periodo natalizio in Svezia.
Tra le bevande analcoliche tipiche vi è loblåbärssoppa, a base dimirtillo nero.
Smørrebrød

Smørrebrød(pronunciadanese/smɶɐ̯ɐ ˌ b̥ʁœð ˀ/) , originariamente, "burro e pane"smør og brød) è una preparazione tipica dellacucina danesee più in generalescandinava.
Normalmente è composta da una fetta dipanedisegaledi color marrone scuro a pasta acida (rugbrød) imburrato. Il condimento è costituito da fette di carne, pesce, salumi o formaggio. Questa è la base che, opportunamente decorata con verdure affettate, uova sode,maioneseo altre salse, costituisce un sandwich aperto visivamente accattivante e costituisce il pranzo danese della tradizione.
Il pane è una parte molto importante dell'alimentazione scandinava, in particolare ilrugbrød, che è pane di segale a pasta acida. È un pane pesante scuro che viene spesso acquistato pre-affettato, in varietà molto scuro se puramente di segale o più chiaro se entra nell'impasto anche farina di grano. Costituisce la base delle smørrebrød, strettamente legato alle Smörgås svedesi.
Esistono più di 150 combinazioni codificate dalla tradizione. Tra gli ingredienti si segnalano lemarinerede sild(aringhe marinate) semplici o aromatizzate (tra le tante possibilità anche al curry), leggermente più delicate delle aringhe olandesi e tedesche; molte varietà di formaggio tagliato a fettine; pomodoro, uova sode e maionese; illeverpostejovvero paté di fegato di maiale; decine di tipi di salumi a dadi o in fette sottili; pesce affumicato come il salmone, l'anguilla o lo sgombro che si trova anche in conserva condito consalsa di pomodoro; ci sono anche delle insalate come laitaliensk salat(letteralmente insalata italiana) costituita da una base di maionese con piselli e carote a dadini, simile alla nostrainsalata russa; molti degli affettati, pesci e verdure possono essere conditi con la salsaremouladeo altre, come la maionese. È consuetudine di passarsi tra i commensali il cesto del pane a fette intorno al tavolo.
Alcuni esempi tradizionali includono:
Stegt flæsk

Stegt flæskè unpiatto nazionaledanesea base di carne dimaiale. Il piatto è stato votato dalla popolazionedanesenel 2014 come il piatto più rappresentativo dellacucina danese.
Lo staeg flaesk è un piatto danese fatto di lombo di maiale e cotenna fritta e accompagnato con patate lesse e salsa di prezzemolo
バスク料理

バスク料理（バスクりょうり、バスク語:Euskal sukaldaritza）とは、スペインとフランスの間に居住するバスク人の間で作られ発展してきた料理である。
バスク料理には、肉と魚の炭火焼き、マルミタコ、子羊の煮込み料理、タラ料理、トロサの豆料理、レケイティオ産のパプリカ、サン・セバスティアンのピンチョス、イディアサバル産の羊乳のチーズ、チャコリ・ワイン、およびギプスコア県のシードルが含まれる。
バスク料理は、海ともう一方の肥沃なエブロ谷からの豊富な産物の影響を受けている。バスク州の山がちな地形は、魚介類中心の沿岸料理と、肉や燻製肉、豊富な種類の野菜、豆、淡水魚、および塩タラが中心の内陸料理との違いを生み出している。フランスとスペインの影響も強く、国境の両側の料理の有名な違いには反対側ではめったに見られない南バスク産の発泡性ワインのチャコリや、北バスク産のガトー・バスク(Biskotx) やジャンボン・ド・バイヨンヌなど典型的なバスクの食料品も含まれる。
また、バスク人も新たな移民、貿易と探索から得た新しい食材や技術を素早く吸収した。スペインとポルトガルから追放されたユダヤ人はバスク地方に定住し、至るところにチョコレート産業、今日もバイヨンヌで名高い製菓産業、およびより幅広い菓子類とペストリーの伝統を興した。また、バスク人は新世界産のジャガイモとトウガラシを受け入れ、バスク料理に取り込んだ。後者はハム、ソーセージをはじめバスク料理で頻繁に使用される食材であり、バスク地方各地にはトウガラシ祭りが存在し、特にエスプレットとプエンテ・ラ・レイナのものが有名である。
食文化はバスク文化の中心であり、ジョディオにはガストロノミー博物館がある。
バスクの料理と食材に加え、この地域には食事の準備と食事を分かち合う方法に関してユニークな特徴がある。
シードル・ハウス (Sagardotegiak) は、ドノスティアの周囲の丘陵地帯、特にアスティガラガ付近の名物である。これはふつう巨大なシードル（りんご酒）の樽を置いた、田舎風の大きなレストランである。ほとんどいつも塩タラのオムレツ、直火で焼かれたティーボーンステーキ、およびクルミとマルメロペーストを添えた雌羊の乳のチーズのような田舎風メニューが置いてあり、りんご酒を高い場所からまっすぐグラスに注いで供する。シードル・ハウスは年内のうち数カ月のみ開かれている。
チキテオ (txikiteo) とはバルのタパス（前菜）のはしごをすることで、スペイン中でみられる習慣であるものの、何百人もの人々が古い町の通りをクロケット、トルティージャ、スライスしてあぶったパン、または魚介類を専門とするバルからバルへと渡り歩くドノスティアのチキテオはその最たるものであるが、パンプローナやビルバオでも盛んである。
人が集まって一緒に料理と食事をする共同のチョコ (Txoko、「隅」の意) は食道楽の会で、伝統的に男性だけの組織である。史上初のチョコは1870年にドノスティアで組織され、大都会のチョコは大規模で厳格に組織されることが多いが、小さい町や郊外では、しばしば会場、食料や経費を友人たちで共有する小さな集まりとなる。バスク地方のこのユニークな習慣のおかげで、男たちは伝統的に恐れられる女家長 (etxekoandreak) から離れて料理に参加し、ともに時間を過ごすことができるようになった。近年、いくつかのクラブでは女性も許容されるようになった。
1970年代から1980年代にバスク人シェフ達がフランス料理のヌーヴェル・キュイジーヌから影響を受けて創作したヌエバ・コシナ・バスカ（nueva cocina vasca）は、非常に斬新なかたちをとるものの内容的には確かにバスク料理であり、バスクの伝統料理や伝統の味わいに基づくもののより軽く、あか抜けている。ドノスティアのフアン・マリ・アルサック(Juan Mari Arzak) はヌエバ・コシナ・バスカを代表する最も有名な人物となり、スペイン初のギド・ミシュラン三つ星のうちの1つを得た。数年間のうちに、この潮流はスペインを席巻し同国の標準高級料理となった。バスク地方、とくにドノスティアのタパス・バルの多くは、新しい技術と食材を使った現代式「ピンチョス」を供している。さらに近年、ビルバオ・グッゲンハイム美術館内のものを含めていくつかのレストランをもつマルティン・ベラサテギ(Martín Berasategui) などの若いシェフによって、バスク料理に新しい勢いがもたらされている。
バスク料理は、国際的な料理に影響を与え続けており、特にスペインとフランスのバスク地方外で高く評価されている。カタルーニャ人シェフフェラン・アドリア(Ferran Adrià) はアルザックらバスク人シェフによってもたらされた技術に新たな高みをもたらした。カルロス・アルギニャーノ(Karlos Arguiñano) はテレビと本を通してスペインにバスク料理を流行させた。バスク人シェフのテレサ・バレネチェア（Teresa Barrenechea）はアメリカ合衆国でバスク料理レストラン「マリチュ」（"Marichu"）を開き、伝統的バスク料理を最初にアメリカにもたらしたうちの1人となった。レストラン経営のかたわら、バレネチェアは『バスクの食卓』（"The Basque Table"）および『スペインの郷土料理集』（"The Cuisines of Spain"）の2冊を書いた。また一方で、バスク風のタパス・バルはバルセロナとマドリードで一般化している。多くのバスク人が海外移住したブエノスアイレス、ボイシやベーカーズフィールドなどではいくつかのバスク料理レストランがあり、現地の料理へのバスク料理からの影響がみられる。
Olahan Danish

Masakan Dhènemarken( Danish   ) asale saka pametune lokal saka petani lan ditambah karo teknik masak sing dikembangake ing pungkasan abad kaping 19 lan kasedhiyan barang sing luwih akeh sajrone lan sawise Revolusi Industri . Sandwich sing mbukak, dikenal kanthi jenengsmørrebrød, sing ing bentuk dhasar yaiku ongkos makan awan sing biasa, bisa dianggep dadi spesialisasi nasional nalika disiapake lan dihiasi macem-macem bahan sing apik. Panganan panas biasane disiapake nganggo daging utawa iwak. Masakan daging lan iwak sing akeh banget kalebuflæskesteg(daging babi panggang kanthi kresek) lankogt torsk(cod poached) kanthi saus mustar lan hiasan.Daging lemah(daging babi, daging sapi utawa daging sapi) nyebar nalika revolusi industri lan panganan tradisional sing isih misuwur kalebufrikadeller(bal daging),karbonader(rotilapisroti) lanmedisterpølse(sosis goreng). Dhènemarken misuwur amarga bir Carlsberg lan Tuborg lan akvavit lan bitters, nanging ing antarane wong Dhènemarken, anggur impor wis saya misuwur wiwit taun 1960an.
Masak ing Dhènemarken mesthi diilhami dening praktik asing lan benua lan panggunaan rempah-rempah tropis sing diimpor kayata kayu manis, kapulaga, pala lan mrica ireng bisa ditemokake ing masakan Dhènemarken ing Abad Pertengahan lan uga ngantiViking.Wiwit wiwitan taun 2000an, sawetara koki Dhènemarken wis ngembangakemasakan Dhènemarken sing anyar, cara masak inovatif adhedhasar produk lokal sing berkualitas. Filsafat lan masakan anyar iki narik kawigaten lan dirayakake dening komunitas gourmet internasional. Wis nyumbang karo akeh restoran sing kondhang ing Kopenhagen lan provinsi kasebut, lan sawetara sing dianugerahibintang-bintang Michelin.
Havregrynskugle

Bal Oatmeal( Danish   ), utawaBola coklat( Swedish   ) Yaiku jinis jajanan tanpa dipanggang sing uga misuwur Danish lan Swèdhen ing kitha .
Olahan Bal Oatmeal biasane rada luwih cilik tinimbang bal golf lan kalebugandum,gula,coklat,  gula vanila,mentega, lan kadhang-kadhang ana kopi (sawetara pengin campuran krim kanggo nggawe krim luwih seger lan luwih alus), sing dicampur karo massa kompak. Bola dibentuk banjur digulung ingklapaabon,  utawataburan. Bal Oatmeal bisa dipangan langsung, nanging biasane digawe adhem ingkulkas.
Rødgrød

Rødgrød( Danish: [ˈʁœðˀˌkʁœðˀ] (pra=|Babagan swara iki),rote Grütze(cara Jerman:[ˈʁoːtə ˈɡʁʏtsə](rungokaké)pra=|Babagan swara ikiutawarode GrüttLow German:[ˈroʊdə ˈɡrʏt](rungokaké)pra=|Babagan swara iki), tegese " grumbulan abang", yaiku salah sawijining jinis olahan sajian buah legi sakaDhènemarkenlan Jerman Lor . Jeneng sajian ing basa Dhènemarken nduwe pirang-pirang elemen sing nggawe pengucapan Dhènemarken dadi angel kanggo penutur non-pribumi,mula rødgrød med fløde(pra=|Babagan swara ikilisten(pitulung·info)), secara harfiah "bubur abang karo krim", minangka shibboleth sing umume digunakake wiwit awal taun 1900an.
Selé lingonbéri

Sele lingonberry( Swedish   , Nurwègenn   , Danish   ,Basa Estonia:pohlamoos,Basa Finlan:puolukkahillo,Jerman:Preiselbeermarmelade, Latvian   , Lithuanian   ) minangka salah sawijining jinis olahan pendamping panganan pokok ing masakanEropaLor lan misuwur ingEropaTengahlanTimur. Lingonberry (Vaccinium vitis-idaea) tuwuh ing semak cemara sing cendhak ing tundra Arktik ing saindenging Hemisfer Lor sakaEurasianganti Amerika Utara.
Sele lingonberry sing apik disiapake nganggo woh wohan beri,gulalan, kanthi opsional, banyu sithik. Varietas sing luwih murah bisa diencerke karoapel.Lingonberry legi(rårörda lingon) utawa (rørte tyttebær) disiapake seger kanthi nyampur woh wohan beri lan gula, tanpa digodhog. Amarga asam benzoat, sing ditemokake ing lingonberry sing akeh, woh wohan beri tetep tanpa pengawet.
Grünkohlessen

Grünkohlessen( Danish   ,Walanda:Boerenkool) minangka adat istiadatmusim salju lawas ing Jerman Lor, lan bagean-bagean sakaSkandinavia(Dhènemarkenlan Scania ), kalebu ngombe, dolanan, lan pesta panganan daerah, biasane ngemotkale,kentang, lansosis. Ikiditindakake ing Kutha Bremen Hanseatic Gratislan distrik Osterholz, Diepholz, Verden lan Rotenburg, ing Oldenburg Land, County Bentheim, Emsland, Osnabrück Land lan Frisia Timur, ing Wilayah Weser Tengah, lan uga ingHamburg, Cuxhaven, ing Wilayah Hanover, Brunswick Land, ing wilayah Magdeburg, ing Westphalia lanSchleswig-Holstein.
Grünkohl(padha karoBraunkohllanboerenkoolWalanda nanging nganggo kriting kranjang tinimbang kubis, lan krim) ya ikukale godhong kriting, jinis kubis, kanthi cara tradisional dipanen sawise es musim gugur kaping pisanan. Panen kale pungkasan nggawe konstituen rasa pait ilang, sanajan varietas kale modern umume kurang komponen pahit lan dipaneni wiwit wulan September.
Peserta ingKohlfahrt("Gobis lumaku") lumaku-lumaku liwat deso menyang pub desa, biasane ing pertengahan musim salju. Asring lumaku-lumaku iki ana gandhengane karo game lintas negara kayataBoßelnlan liya-liyane. Minangka benteng tumrap cuaca sing adhem lan kanggo nyiapake panganan sing enak, suplai omben-omben sing akeh banget, kayatakorn, utawa kanggo pelaut,sherry, dijupuk ingtroliutawakreta, sing diwenehake minangka bagean saka game utawa ing titik ing sadawane dalan (kayata, ing prapatan utawapil). Ing pub desa, para walker singnyenengake disedhiyakakekaro Grünkohl lan, gumantung ing wilayah kasebut, nganggokentang panggangutawa kentang rebus lanKassler,Bregenwurst,PinkelutawaKohlwurst. Kajaba iku, ana uga sing ngombe (bir,Korn) sing ditrapake kanggo mbantu pencernaan. Ing pirang-pirang wilayah uga ana musik lan nari sawise mangan.
Kukis mertéga

Cookie butter(utawabiskuit butter), dikenal kanthi jenengBrysselkex,sablés, lanbiskuit Dhènemarken, yaiku salah sawijining olahan cookie tanpa ragi sing kalebubutter,tepung, langula.Dheweke asring dikategorikake minangka "cookie asri" amarga teksturine, amarga sebagian amarga jumlah butter lan gula. Umume kudu adhem adonan supaya bisa nggunakake manipulasi lan penanganan sing tepat. Kue mentega paling penting ora duwe rasa, nanging asring dirasakake nganggo vanila,coklat, lanklapa, lan / utawa diisi kristal-kristal gula. Dheweke uga duwe macem-macem bentuk kayata bunder, kothak, ovals, cincin, lan bentuk kaya pretzel, lan kanthi macem-macem tampilan, kalebu marmer, kotak utawa polos.Nggunakake tas pipa, bentuk corak bisa digawe. Ing sawetara wilayah, kayata Eropa lanAmerika Utara, cookie butter asring disedhiyakake udakaraNatal. Cookie butter uga minangka hadiah sing misuwur banget ing Tiongkok, apamaneh ing Taun Anyar Cina.
Endhog keluk

Endhog asapminangka salah sawijining jinis panganan sing kalebukelukendhoglanendhog iwak.Endhog asap bisa disiyapake nganggoendhog rebus kerasbanjur banjur asap,utawa  endhog sing durung dimasak ing cangkang.Kajaba iku, endhog asap wis ditemtokake minangka jinishors d'oeuvreendhog rebus sing dikepeng,diasinakebanjur dirokok.
Датская выпечка

Датская выпечка― собирательное название традиционныхдатскихизделий из многослойного теста.
Происхождение датской выпечки часто приписывают забастовке среди пекарей в Дании в1850 году. Эта забастовка заставила владельцев пекарен нанять рабочих из-за границы, в том числе несколькихавстрийскихпекарей, которые привнесли в национальную датскую кухню новые блюда и рецепты. По этой причине сами датчане называют эти блюда «wienerbrød» (венская сдоба).
С началаXX векадатская выпечка также стала популярна вСША.
Датская выпечка готовится издрожжевого теста,пшеничной муки,молока,яиц,сахараи большого количествамаслаилимаргарина. В качестве начинки часто используют размятое с сахаром сливочное масло —ремонсе.
Отличительной особенностью датской выпечки является воздушное и хрустящее тесто.
Роте грютце

Ро́те грю́тце(красный кисель,нем.rote Grütze— букв. «красная каша») —сладкое блюдонемецкой кухни, похожее на загущённыйсладкий супиликисель. Название сладкого блюда обусловлено его типично красным цветом и соответствующей консистенцией, которые обеспечивают соответственно ягоды икрахмалосодержащиеингредиенты. Если для блюда используются фрукты другого цвета, название блюда тоже меняется на «жёлтую кашу» или «зелёную кашу». Роте грютце подают обычно с молоком, жидкими иливзбитыми сливками,ванильным соусомимороженым. Роте грютце считается типичным блюдом наСевере Германии. Аналогичное сладкое блюдо имеется также вдатскойишведской кухнях. Датское кисельное блюдо изклубники(и иногда ревеня или чёрной смородины или других летних фруктов) со сливками (дат.rødgrød med fløde) имеет статуснационального.
Согласным старинным источникам «красную кашу» готовили из сока красной ягоды (смородиныилималины) в смеси с водой иликрасным виномиманкой. В классическом рецепте ягоды смородины или малины заваривают в воде и протирают через сито. В полученную массу добавляютсахар,лимон,ваниль, вино или более крепкий алкоголь. Для загущения используют пшеничный, кукурузный, картофельный, рисовый илисаговыйкрахмал, а такжеманную крупуилигречневую муку. Часть ягод иногда добавляют в конце в готовое блюдо свежими, обычно этоземляника,вишняиличерешняили смесь лесных ягод илиревень.
Смёрребрёд

Смёрребрёд(дат.smørrebrød— «хлеб с маслом») — традиционноедатское блюдов видебутербродов, обычно на ломтике чёрного хлеба, называемого «ругбрёд», намазанногосливочным маслом,маргариномили жиром, с салатом, курицей, тунцом,говядиной, помидорами и так далее. Существует целый ряд региональных вариантов этойзакуски, включающих огурцы, икру и прочие ингредиенты. Насчитывается около двухсот разновидностей смёрребрёда, которые выступают как лёгкой закуской, так и полноценным обедом.
Первоначально в качестве начинки для данного блюда использовались толькосыриколбаса, а само оно было популярной закуской у служащих во время обеденных перерывов. Популярность смёрребрёда возросла с начала 1880-х годов, когда блюдо стало появляться в небольших ресторанах Копенгагена. Согласно датскому ритуалу, смёрребрёды следует есть вилкой и ножом в определённой последовательности: сначала с рыбой, потом с мясом, затем с сыром. Смёрребрёд обычно едят ножом и вилкой.
Маринованная свёкла

Маринованная свёкла—консервированноезакусочное блюдоизстоловой свёклывуксусной кислоте, обладает приятным кисловатым вкусом и ароматом пряностей. Всоветской кухнемаринованная свёкла выступала как самостоятельным блюдом, так и ингредиентомвинегретовилигарниромк мясным и рыбным блюдам.
Очищенные от кожицы корнеплоды нарезают различными способами (кубиками, лапшой, соломкой, ломтиками), укладывают в герметически закрываемую стеклянную посуду и заливают маринадом из уксусной эссенции с сахаром ипряностямиипастеризуютпри 90 °C либостерилизуютв кипящей воде. В СССР выпускали также маринованную свёклу схреном, а в зависимости от способа приготовления и содержанияуксусавыделяли слабокислую и кислую пастеризованную маринованную свёклу. Вдатской кухнемаринованная свёкла также является популярным гарниром, её также добавляют врусский салат.
Мельбойтель

Ме́льбойтель(нем.Mehlbeutel— букв. «мучной мешок») — традиционное блюдошлезвиг-гольштейнской,гамбургскойидатской кухни, распространившееся на севере Германии в конце XVII века. Представляет собой солёную клёцку, приготовленную по образцуанглийского плам-пудингав салфеткеи сервируемую с сахаром, растопленнымсливочным масломи порезанной ломтиками свиной щекой. ВДитмаршенемельбойтель известен с 1755 года и имеет статус национального блюда. В тесто для праздничного мельбойтеля, так называемого «цветного мельбойтеля», добавляли больше яиц, а такжекоринкуилиизюм.
Первые упоминания мельбойтеля в прибрежных немецких городах наСеверном мореобнаруживаются в сочиненияхГеорга Андреаса БёклераиМарии Софии Шелльхаммер. С ростом популярности англичан в Гамбурге в XVIII веке получила известность и английская кухня, типичным блюдом которой считался пудинг. В домах гамбургской буржуазии мельбойтель заменилпаштетыи вышел из моды в конце XIX века. С севера мельбойтель распространился по всей Германии, и к концу XVIII века вошёл во все немецкие кулинарные книги. В кухне более широких слоёв населения мельбойтель закрепился только вТюрингиииФранкониикак клёцки в салфетке. ВБремене,ГамбургеиГольштейнемельбойтель стал также праздничным блюдом.
皇家丹麥曲奇

皇家丹麥曲奇（丹麥語：Royal Dansk）是凱爾森集團（Kelsen Group）的牛油曲奇品牌，該公司旗下還有對大中華地區銷售的藍罐曲奇品牌。2019年，该集团被费列罗收购。
皇家丹麦曲奇公司于1966年成立，该公司于1990年收购蓝罐曲奇公司合并后成立凯尔森公司。
丹麥原本沒有藍罐曲奇的品牌，品牌的歷史最早可追溯至1933年，奇新和安娜夫婦兩人在丹麥日德蘭半島的一個小村莊製作曲奇餅，並售賣到附近的村莊，因為生意不錯，於是開設了第一家曲奇店，後來還興建廠房量產，希望將曲奇餅賣到丹麥全國。
這家在丹麥家庭式經營的小店本來並沒有打算把曲奇餅賣到國外，更沒有想到會賣到亞洲，卻在偶然的機會引進到香港銷售。1960年代，有一位丹麥貿易專員打算將丹麥的產品在香港推廣銷售，他認識了在香港從政的羅保爵士，於是請爵士幫忙在香港開拓丹麥產品的市場，羅保爵士收到丹麥貿易專員送交的丹麥商品雜誌及產品資料，但這些資料大部分是科技及農業產品，爵士認為這些產品不太適合香港市場，直至翻到丹麥商品雜誌的最後一頁，羅保爵士對「就像祖母做的曲奇」的廣告感到興趣，於是要求生產商提供樣品試吃，奇新曲奇店不久便答應並且將曲奇的樣品寄送到香港。
羅保爵士收到第一批曲奇樣品後與親朋好友試吃，大家在品嚐後都受到曲奇餅的牛油香味吸引，但因為這份樣品是用紙袋包裝，曲奇很容易便在運送過程中被壓碎，而且香港天氣的濕度普遍較高，曲奇餅很快變軟，失去香脆口感，羅保爵士便提議店方改用鐵罐包裝，避免餅乾被壓碎及受潮的品質問題，店方在幾個月後向他寄送了80盒用鐵罐保存的曲奇，這個罐子很實用，很多香港人會用來放錢幣及針線等東西。曲奇於香港取得成功後，奇新就決定在香港開設分公司，1980年代打入中國大陸市場後，在丹麥的銷售隨即停止，不過至今所有出品，仍然在丹麥兩間廠房製造。曲奇鐵罐的主體色調是皇室藍，這是因為這種顏色在西方文化代表皇室及高貴，故此被稱為「藍罐曲奇」，但在東方文化卻普遍被認為不是吉利的色彩，羅保爵士於是提議丹麥廠方在鐵罐的塗裝加入金色，到1989年更交由香港設計師陳幼堅修改設計，將正面改成像是一塊大金幣的外觀，切合新年禮品的形象要求。
1990年，該公司被皇家丹麥公司收購並成立凱爾森集團。
2013年，凯尔森集团被金宝汤收购，随后，在2019年被转售给了费列罗。
韃靼牛肉

韃靼牛肉（法語：steak tartare或 tartar steak），是法國菜中的一道生肉料理，將新鮮及高品質的牛肉或馬肉用刀剁碎，拌入已切碎的酸黃瓜及洋蔥，再混和橄欖油，最後加上新鮮的生鷄蛋蛋黃而成，其特色是能夠品嚐到新鮮肉類的原汁原味，不過也因為未經任何加熱烹煮，容易有微生物污染產生的食品安全問題，有部分國家禁止餐廳向客人供應這種菜式。
在傳統吃法上會把蛋黃打散和牛肉混和，使牛肉更嫩滑，也可以加一點鹽、磨鮮的黑胡椒、塔巴斯科辣椒醬（Tabasco）、喼汁（Sauce Worcestershire）；而意大利式的吃法則會加上洋蔥末、續隨子（Câpre）、酸黃瓜（cornichons）、洋香菜末（persil）、蒜末、橄欖油；無論法式還是意式做法，都會在最後打上一顆生鮮蛋黃。此菜仍然流行於法蘭西、比利時王國、丹麥王國、瑞士聯邦等地，習慣上佐以一盤薯條。
韃靼牛肉在某些地方又稱為生牛肉塔、韃靼生牛肉塔、塔塔尔牛肉、野蠻人牛肉，中國大陸簡稱生牛塔，在比利时稱為美國牛柳並會佐以吐司。
鞑靼牛肉的名称来自“à la tartare”的缩写，一说为“佐塔塔醬食用”。
现代与生鸡蛋同食的鞑靼牛肉于20世纪初期在法国出现，而现时的鞑靼牛肉当时被称为“steack à l'Americaine（美式牛排），鞑靼牛肉则是“美式牛排”的变种。1921年奥古斯特·埃斯科菲耶所著的《烹饪指南（英语：Le guide culinaire）》指出“美式牛排”一侧配以塔塔醬，且不添加生鸡蛋。
后来，“美式牛排”及其变种的区别逐渐消失，1938年编订的《Larousse Gastronomique》已将鞑靼牛肉描述为配生鸡蛋黄的生牛肉末，且未提及塔塔酱。
鞑靼牛肉一名可能与中亚鞑靼人有关，但实际上与现时的鞑靼族饮食并无关系。
“À la tartare”或是“tartare”这一表述现时对一些菜肴的意义仍为“搭配塔塔酱食用”，主要针对炸鱼。
由于可能造成的细菌和寄生虫（如弓形虫和牛带绦虫（英语：Taenia saginata））污染，鞑靼牛肉在部分地区的盛行程度有所下降。然而，在符合卫生规范且使用鲜肉的条件下，鞑靼牛肉受细菌污染的可能性会降低。即便如此，鞑靼牛肉仍然不适合孕妇（因鞑靼牛肉可能造成胎儿的先天性弓形体病）、免疫系统较弱或患有慢性病的人食用，因这些人更容易感染大腸桿菌和沙門氏菌屬。
弓形虫可能会在生肉或欠熟的肉中寄生。在食用生肉上的文化差异亦可能是不同地区间弓形虫病流行程度不同的原因（法国55%，英国仅10%）。
2011年，日本富山縣、福井县的燒肉酒家惠比壽食物中毒事件，其中因0111型大肠杆菌等引起的溶血性尿毒症症候群(HUS)症状、或疑似此症的重症病患，共有23人。2名男童死亡。
2008年諾貝爾生理醫學獎得主、病毒學專家楚爾郝森（Harald zur Hausen）在台灣的高雄醫學大學「2014傳染病與癌症國際研討會」上演講時，提出認為吃未熟牛肉易導致腸癌，常喝未高溫消毒牛奶者也易得乳癌，建議民眾注意。
埃塞俄比亚有一种与鞑靼牛肉相似的生牛肉食品，称基特富（英语：Kitfo）（Kitfo，阿姆哈拉語：ክትፎ）。
韓國料理中的肉膾与鞑靼牛肉相似。
泰國北部地區及老撾的生肉沙拉由剁碎的生牛肉、生猪肉或是生野豬肉制成，而其名称larb源于泰国北部方言中的“剁碎”一词。
鞑靼牛肉在奥地利被称为Beef tartare（不同于“鞑靼牛排”）。
在瑞典，鞑靼牛肉被称为Råbiff，常与生蛋黄、生洋葱、腌甜菜和酸豆搭配食用。
德国有一种名为Mett或Hackepeter的生猪肉食品，一般覆盖在黑麦面包上食用。
鞑靼牛肉在比利时、荷兰被称为“filet américain”（美国牛柳），搭配馬鈴薯條或抹在面包上食用。
墨西哥式的鞑靼牛肉一般在青檸汁中腌漬。
加拿大亦有类似于鞑靼牛肉的生美洲野牛肉食品。
智利有一种称为Crudos的生牛肉食品。
英国电视喜剧《憨豆先生》的第二集《憨豆归来记》中，憨豆先生曾在餐厅被此菜弄得狼狈不堪。
维基共享资源上的相關多媒體資源：韃靼牛肉
苹果猪肉

苹果猪肉（丹麥語：Æbleflæsk）是一道传统丹麦美食，原料有培根、苹果和糖。
首先煎炸培根和苹果块，至软后從平底锅中取出（亦可以水煮熟），在苹果煎炸时混合适量糖。随后，将培根和苹果混合，配以黑麦面包食用。苹果猪肉的最佳佐餐是黑啤和丹麥燒酒（英语：snaps）。
肉卷

肉卷（英語：Meatloaf），又名烘肉卷，是用絞肉及其他香料所製成的美式家常菜，其起源可以追溯至歐洲，類似的菜式早於公元5世紀的古羅馬烹飪書《阿匹西尤（英语：Apicius）》（Apicius）中已有記載，傳統的肉卷在德國及比利時都頗受歡迎，製作方法亦與荷蘭的肉丸有點近似。現代美式烘肉卷的菜譜至19世紀才出現据传由賓夕凡尼亞州的德裔美國人手中改良得來。在經濟大蕭條期間，肉卷成為不少美國家庭的廉價蛋白質來源。
當地稱之為Faschierter Braten，烤製前捲上火腿，常以馬鈴薯泥作配菜。
佛萊明語稱之為vleesbrood，直譯為肉麵包，法語為pain de viande；熱食時佐以醬汁，冷食配麵包。
保加利亞語為Руло Стефани，肉卷內藏水煮蛋。
又名pulpeta，以牛肉碎及火腿碎製成，肉卷內藏水煮蛋，在爐面上煮熟。因美國情景喜劇《天才老爹》（The Cosby Show）第三季第二集《Food for Thought》而聞名。
丹麥語為forloren hare，肉卷鋪上一層鹹肉，伴以紅莓醬及馬鈴薯泥食用。
挪威飲食

挪威是一個可耕地較少，農業並不發達的國家。但多山的環境和綿長的海岸線使得挪威的飲食文化以野味和魚類為主，和以畜産為主的鄰國丹麥形成了鮮明的對比。現代挪威的飲食仍然料理方式較為單純，但也開始受到其他國家的影響。挪威飲食以水產品著稱，其中又尤以鱈魚、大麻哈魚、太平洋鯡等魚著稱。和其他北歐國家類似，馬鈴薯是挪威人的重要主食之一。
大多数挪威人每天吃三到四顿正餐，通常包括一顿带咖啡的冷早餐、一顿冷午餐（通常是自带的）以及一顿与家人一起在家吃的热晚餐。根据家庭晚餐的时间（和个人习惯），一些人可能会在晚上加一顿冷餐，通常是简单的三明治。
基本的挪威早餐包括面包、棕色奶酪和牛奶。传统上，这顿餐还包括一种粥，比如用牛奶煮的面粉、米或麦粒的粥，或者用酸奶油代替的酸奶粥。
对于大多数挪威人来说，工作日的午餐通常是非常简单的开放式三明治，被称为"matpakke"，每片面包之间都会用小型蜡纸片（称为"mellomleggspapir"）分隔开来。更丰盛的开放式三明治（带有多种配料）被称为"smørbrød"。自助餐厅通常提供沙拉吧、热食和像酸奶、斯基尔和克瓦尔格等乳制品。
挪威人通常从下午4点到7点左右开始用晚餐。这是一天中最重要的一餐，通常包括碳水化合物丰富的食物，如土豆，以及富含蛋白质的食物，如肉类或鱼类。
挪威人通常在晚上睡觉前吃一顿非常简单的宵夜。
热红酒

热红酒（芬蘭語：glögi，瑞典語：glögg，丹麥語：gløgg，挪威語：gløgg）是一种添加了香料并通常带有酒精的热饮。热红酒的最早形式是一种带有香料的蒸馏酒，在斯堪的纳维亚地区冬天时以骑马或滑雪代步的信使或邮差通常饮用此种饮料。
制作热红酒时通常是把水煮沸后加入香料。熬了几分钟后把香料过滤掉，并加入黑加仑果汁及葡萄酒或烈酒。在芬兰热红酒中最通常的香料是丁香、桂皮和薑，有时也添加橙皮和小豆蔻。在姜饼干中经常使用相同的香料。喝热红酒之前通常还添加葡萄干和扁桃果仁。
在商店里销售的成品热红酒通常是基于葡萄汁，有时也用黑加仑果汁、混合果汁、苹果汁或者葡萄酒。此外也有基于朗姆酒的烈性热红酒。成品热红酒在喝之前需要加热，但是如果是基于葡萄酒或含有高度酒精的成品热红酒，则不能加热至沸点。
在芬兰有不同类型的热红酒，包括无酒精的、低度和高度酒精类型。无酒精的热红酒最早是小孩的饮料，但现在成年人也经常饮用。高度热红酒的酒精度数可高达22%。
Noxud şorbası

Noxud şorbası— noxudla hazırlananşorbanövü. Bir çox dünya mətbəxində noxud şorbası hazırlanır. ƏsasənPisum sativumnövündən olan noxuddan hazırlanır.
Noxud şorbası qədim zamanlardan hazırlanan xörəklərdən biridir.Aristofan"Quşlar" əsərində noxud şorbasının adını çəkmişdir.
Kanadadasarı noxud şorbasıKvebek mətbəxininənənəvi xörəklərindən biridir.Kanadanın ingilisdilli bölgələrində noxud şorbasıConni çörəyiilə servis edilir. Almaniyadadonuz ətivə ya sosiska ilə bişirilməsi geniş yayılıb, eləcə də, hazır noxud şorbası konservləri satılır.Niderlanddanoxud şorbasınınsnertadlandırılan xüsusi çeşidi hazırlanır.İndoneziyavəSurinamkeçmiş Niderland müstəmləkələri olduğu üçün bu ölkələrdə də noxud şorbası geniş hazırlanan xörəklərdəndir.
Skandinaviyaölkələrində noxud şorbası donuz əti ilə hazırlanır. Finlandiyada yaşıl noxud,İsveçvə Danimarkada sarı noxuddan istifadə olunur. İsveç kralıXIV Eriknoxud şorbasına qatılmış zəhərə görə ölmüşdür.Norveçdə noxud şorbası Milad və bahar xörəyi hesab olunur.
Ucuz hazırlanan xörək olduğu üçünPolşadanoxud şorbası ordu yeməyi hesab olunur.
Toyuq şorbası

Toyuq şorbası-Azərbaycanınmilli yeməyi.
Toyuqdan bişirilmiş bulyon ələkdən süzülür.Düyü bulyonda bişirilir, üzərinə yağda qızardılmış soğan qatılıb hazır olmasına 15 dəqiqə qalmış ayrıca bişirilmiş noxud, alça və ya gavalı qurusu əlavə edilir. Sonra üzərinə dilim şəklində doğranmış bişirilmiş toyuq əti və doğranmış şüyüd əlavə edilib 1-2 dəqiqə qaynadılır.
Nar şorbası

Nar şorbası(fars.آش انار‎āš e anār;azərb.anar aşı‎) —Azərbaycanvəİranınmilli xörəklərindən biri.
Bu yeməyin vətəniİranvəİraqdır.Çorba, qədim Çin və Spartada miladdan əvvəl I əsrdə hazırlanmışdır. Daha sonra bu qidalandırıcı və faydalı yemək bütün dünyada yayılmış və onun müxtəlif reseptləri icad edilmişdir. Müasir növ şorba maddələr sayı, məhsullar dəsti və hətta tutarlılıq baxımından əhəmiyyətli dərəcədə fərqlənir. Bu mütləq maye şorba deyil — məsələn, Alman aintopf və ya Fin şorbası calakeutto kimi çox qalın və qidalı ola bilər. Bütün bunlar bu resepti icad edən insanların ənənələrindən asılıdır. Ən qeyri-adi, əlbəttə ki, əriştə və şokoladdan olan Yapon şorbası, Karib dənəsində hazırlanan — iguana şorbası və Afrikada bişirilən qəhvə, banan və kirdən olan şorbalardır.
Farslar hər nar mövsümündə ən azı bir dəfəİranvəİraqmətbəxinin ənənəvi şorbası olan "Nar şorbası"-nı hazırlayırlar.Rahat, yüngül və tez hazırlanır. Yaxın Şərqdə nardan pomidor yerinə istifadə olunurdu. O, pomidor kimi, dərhal yeməklərə maraqlı, dərin və zəngin bir dad verir. Şorbanın mənası, budda və ya bulyonda batırılmış dadlı bir çörək deməkdir. Şorbalar çox faydalıdır. Birincisi, onlar bədənin həzm sisteminə faydalı təsir göstərir, fermentlərin və mədə şirəsinin istehsalını stimullaşdırır. Daha sonra isə orqanizmin immun sistemini möhkəmləndirir, soyuqdəyməyə xeyirlidir.
Fars nar şorbasının diləkləri yerinə yetirdiyi deyilir. Demək olar ki, Santa Klaus kimi.
Ət suyunu qaynadın. Narlardan birini ikiyə bölüb dənələyin. Qalan narların suyunu sıxın. Sıxılmış nar suyunu ət suyuna əlavə edin. Unu kərə yağında qovurun. Ət və nar suyunu qaşıq-qaşıq azca götürün, qovurduğunuz una əlavə edib qarışdırın. Un qızarmış rəng alandan sonra qaynatdığınız nar və ət suyuna əlavə edin. Şorba qatı hala gələnə kimi qarışdırın. Üzərini cəfəri, nanə və ayırdığınız nar dənələri ilə bəzəyib, süfrəyə təqdim edə bilərsiniz.
ГРАНАТОВЫЙ СУП — МЕХРАН, МАРША EBOOK
Sulu xingal

Sulu xingal—Azərbaycanınmilli xörəklərindən biri. Digər adıxəngəldir. Azərbaycanın qərb hissəsində daha məşhurdur.
Qoyun əti — 163q, 1-ci nö buğda unu — 40q, yumurta — 1/5 əd., noxud — 25q, baş soğan — 25q, şərab sirkəsi — 10q, keşniş və şüyüd — 10q, quru nanə — 10q, duz, istiot.
Xıngalı əvvəldən hazırlamaq olar. Xəmir düşbərə kimi hazırlanır və eləcə də kəsilir. Kvadratlar taxtanın üstünə yığılır və qurudulur. Sonra onları ölastik və ya şüşəli qaba yığıb, ağzını bərk bağlamaq lazımdır. Noxud axşamdan soyuq suda isladılır və səhər yarımçıq bişirilir.
Ət balaca hissələrə kəsilir, yuyulur, qazana qoyulub üstünə su tökülür, bir baş soğan salınır. Köpik yığılır. Ət bişəndən sonra başqa bir təmiz qazan gətirilir, ətin suyu susgəcdən oraya süzülür. Ət də bu qazana qoyulur. Noxud əlavə olunur, sonra tomat pastası və 4 ovuc xingal. Xingəl bişənədək bir baş soğan təmizləyin, xırdalayın və qızılı qızardın. Şorbanı boşqaba töküb qızarılmış soğani əlavə edin və üstünə nanə tökün. Süfrəyə sirkənin içində xırdalanmış sarımsaqla verilir.
Ətin döş, kürək və ya bel hissəsi götürülüb bişirilir və sümükdən ayrılır. Ayrıca olaraq əvvəlcədən 3–4 saat isladılmış noxud bişirilib bulyona qatılır. Un, yumurta və sudan xəmir yoğrulur, 1 mm qalınlığında yayılır və 2x3 sm ölçüdə kəsilib qaynar bulyonda bişirilir. Hazır olana yaxın üzərinə yağda qızardılmış göyərti qatılır. Süfrəyə verilən zaman üstünə quru nanə səpilir, yanına ayrıca sirkə qoyulur.
Sopa instantánea

Lasopa instantáneaes un preparado industrial que ofrece lassopasy lo cocidos enenvasescuyo contenido estádeshidratado.​ Las sopas instantáneas se encuentran entre los platos preparados más antiguos.
Los desarrollos más tempranos de este tipo de sopa se remontan al sigloXVen el que se empezaron a experimentar losextractos de carnemediante las investigaciones deJustus von Liebig, de esta forma se empezó con el empresarioJulius Maggifundador de la empresa que lleva su nombreMaggi,​ al mismo tiempo que se desarrollaba laErbswurst(sopa de guisantes instantánea). Las investigaciones relativas a estas sopas se centraban en la posibilidad de conservar durante periodos largos de tiempo algunos alimentos para que fueran fácilmente preparados en tiempos de guerra.
Son de fácil preparación ya que su tiempo máximo de cocción es de apenas 5 minutos, si bien en algunas de ellas solo basta con agregar agua hirviendo a una masa defideosprecocidos a la cual se le incorpora el caldo deshidratado. Vienen en presentaciones de pollo con fideos, carne con fideos, pollo con arroz, camarones con fideos, etc.
Algo importante que se debe destacar en este apartado es que en la actualidad existen diversas marcas de sopas instantáneas (Maruchan, Knax,Nissin, Ajinomen, etc.) que en menor o mayor grado han ido sustituyendo a las sopas tradicionales, las que se elaboran con verduras y carnes naturales, pero sobre todo, que han ido transformando los cambios de hábitos en la cultura alimentaria mexicana, como parte del fenómeno globalizador que permea en todo el mundo.
Otro aspecto a considerar es la sustancia de la que están hechas dichas sopas instantáneas, que es elglutamato monosódico(E621),​ aminoácido presente en las proteínas y que a decir de la revista del consumidor “es considerado el quinto sabor de los alimentos, junto con lo dulce, salado, ácido y amargo”.​ Cabe señalar que hoy en día las instrucciones para preparar la sopa instantánea contienen una advertencia de que no se debe preparar directo en el microondas, sin hacer más aclaración del motivo, no obstante en la red existen diversos artículos que aseguran que al calentar el vaso de unicel se generandioxinasy representan algunos riesgos y efectos negativos en la salud​
Es importante comentar que aunque las sopas instantáneas pueden ser una opción en el rubro del alimento rápido los niveles nutrimentales no son los óptimos en una alimentación sana, esto se puede observar en los niveles de sodio que contiene ya que una porción (un vaso) contiene en promedio 1.2 g, siendo que la aportación diaria recomendada es de 2.4 g en la población adulta saludable. Por otra parte, se puede observar que este alimento no puede ser comparado en el factor nutritivo a una sopa natural como lo muestra la siguiente tabla.
Datos obtenidos por el Laboratorio Nacional de Protección al Consumidor (México)
Las sopas Maruchan, además, poseen alto contenido de sodio (1150 mg), 36 g de carbohidratos y 12 g de grasas, y aportan 278 kcal (porcentaje de IDR basado en la NOM-051-SCFI/SSA1-2010).
Erbswurst

Laerbswurstera uno de los más viejosplatos instantáneosque se pudo encontrar en lossupermercadosalemanesy se empleó en la elaboración de lasopa de guisantes(Erbsensuppe). Se comercializó en paquetes o tubos dosificadores. El producto tenía forma de pasta y sólo mezclando con agua hirviendo en unos minutos se obtenía una sopa de guisantes lista para comer.
La empresa Knorr que pertenece al grupo Unilever decidió de parar la producción a finales del año 2018, debido a baja demanda.
La composición tradicional de laerbswurstes principalmenteharina de guisantea la que se le añade unas pequeñas cantidades detocino,cebollas,sal,aromayextracto de levaduraysaborizantes. Todo ello, con una consistencia en forma de pasta, se embute en unpapel de pergaminocon el objeto de parecer al consumidor unasalchicha.
La pasta fue puesta en conocimiento de la sociedad en el año 1867 por el fabricante de conservasJohann Heinrich GrünebergdeBerlín. Pronto llegó a vender su invento al estadoprusianopor la cantidad de 100.000vereinsthalery en 1870 llegó a ser empleado en la ración delranchomilitar de los soldados de laguerra Franco-prusianacomo una ración de supervivencia (eiserne Ration). Antes de la guerra se hicieron investigaciones por parte delministerio de la guerraprusiano acerca de su valor nutritivo de cara a ser empleado como ración, se pudo ver que la supervivencia de los soldados era garantizada durante semanas con esta pasta y un poco depan. Al empezar laguerra Franco-prusianaestaba la industria de alimentación dando trabajo a 1700 trabajadores llegando a producir díariamente 7 toneladas (posteriormente 65) y en total entre 4000 hasta 5000 toneladas de pasta.
Hoy en día la pasta se comercializa bajo la marcaKnorrde la multinacionalUnilever.
Sopa económica

Lasopaeconómica(denominadasopa económica de Rumford) es unapreparación culinariaque se hizo popular en laEuropade finales del sigloXVIIIal implementar las ideas económicas delconde Rumforden el año 1797.​ Razón por la que se denominó tambiénpotaje a la Rumford. La introducción de la sopa económica tuvo ciertas características, que dependían del país. Por regla general era una mezcla depatatas,guisantesy diversoscereales. EnEspañason lassociedades económicas de amigos del paísde finales del sigloXVIIIlas responsables de la introducción en el país de estas preparaciones culinarias en el mundo rural, con el objeto de mitigar la dependencia con respecto a ciertos alimentos sometidos a periódicas carestías.​ Se solía servir en loscomedores públicosycentros de beneficencia.​
El objetivo de la sopa era socorrer a los necesitados, aunque sus primeras experiencias las hizo con los soldados del ejército bávaro deMaximiliano III. El logro de obtener el máximo de nutrientes al mínimo precio le hizo pensar que fuese útil a la sociedad. Una de las primeras características de la sopa era la preparación, concretamente la fuente de calor: se requería que consumiese la menor cantidad de energía posible. En 1802, se publica en elSemanario de Agriculturaespañol la «Instrucción breve para la sopa económica», donde se detalla la manera de prepararla al denominadoestilo de París. El ingrediente base de la sopa era lacebada, aunque es frecuente veralmortas(Lathyrus sativus), cebollas y otros ingredientes habituales en las huertas españolas. Cada sociedad económica local, o provincial, era responsable de diseñar el menú y los contenidos más favorables para su elaboración.  LaReal Sociedad Económica Matritense de Amigos del Paísempleando esta filosofía publica en un folleto cuatro recetas: uncocido, unamenestrade verduras, unas albondiguillas vegetarianas y unbudín.​  La de Oviedo contenía habas  blancas, verduras,ajos,cebollas,hierba buena,pimentón dulcey picante, aceite,vinagre, sal ypan.
Purée Mongole

ElPurée Mongolees una especie desopaque nada tiene que ver con lacocina de Mongolia, a pesar de su denominación. El plato es una invención delcocineroLouis Diat, chef en elHotel Ritz-CarltondeNueva York, donde supuestamente fue inventada la receta delvichyssoise.
El Purée Mongole se elabora con una mezcla de sopas de lata de la marca Campbell: se añade una desopa de guisantesy otra detomatey se rebaja con suficientelechey agua, se especia concurry en polvo. La compañíaCampbell Soup Companyincluyó esta sopa entre sus recetas en el año 1949 (Easy Ways to Good Meals) y otros autores comoDinah Shorehan incluido su elaboración en su libro de cocinaSomeone's in the Kitchen with Dinah. El purée Mongole fue el plato preferido deJ. Edgar Hoover.
Punsch

Elpunsches unlicordulce basado enarak.
El punsch es un licor sueco tradicional con orígenes en laIndia. Su nombre puede provenir de la palabra pantch o pantj en idioma hindú, que quiere decir cinco, y se refiere a los cinco ingredientes que originalmente tenía el licor:arak,azúcar, jugo delimón,aguayté.
Su origen enSueciase remonta al sigloXVIII, alrededor de 1730, cuando se comenzó a importar arac desde laisla de Java, iniciándose su consumo en los restaurantes mezclado con los otros ingredientes ya nombrados, los que el cliente podía elegir.
El punsch se sirve caliente (40 °C) junto con un plato también tradicional, lasopa de guisantessueca (ärtsoppa). También se bebe muy frío después de las comidas o acompañando un café.
Se sirve en una pequeña taza de vidrio con asa. Su contenido alcohólico es de 26 % y contiene un 30% de azúcar.
Puede tener el mismo origen que el llamado ponche (punch) enGran Bretaña.