Japchae

Angjapchae(잡채;雜菜) ay isang matamis at malinamnam na ulam ng sotanghon at gulay na sikat salutuing Koreano.Karaniwang inihahanda angjapchaena maydangmyeon(당면, 唐麵), isang uri ngsotanghonna gawa sa gawgaw nakamote; tinatabunan ng mga iba't ibang gulay, karne, at kabute, at tinitimplahan ngtoyoatlangis ng linga.
Isangmaharlikang ulamdati, ito ay isa sa mga pinakasikat na kinaugaliang ulam pandiriwang ngayon, kadalasang inihahain sa mga epesyal na okasyon, tulad ng mga kasal, kaarawan (lalo na sadol, ang unang kaarawan, athwangap, ang ikaanimnapung kaarawan), at pista.Sikat din ito na inihahain sa mga pulutong sa mga bankete, salu-salo, at kainan, dahil sa dali ng paghahanda ng marami at dali ng pakikibagay ng paghahain: maaaring ihain angjapchaenang maligamgam, katamtamang temperatura, o malamig mula sa palamigan, at maaaring kainin habang sariwa o sa susunod na araw.
Karaniwang inihahain angjapchaebilangbanchan(pamutat), ngunit maaari ring maging pangunahing ulam. Madalas ito inihahain sa ibabaw ng kanin: kasama ng bigas ito ay kilala bilangjapchae-bap(잡채밥).
Angsalitang Sino-Koreano,japchae(잡채;雜菜), ay binubuo ng dalawang pantig,jap(잡;雜), na ibig sabihin na "halung-halo" atchae(채;菜), na ibig sabihin na "gulay".
Ayon saJoseon Wangjo Sillok, dating tumutukoy ang pangalan sa ulam ng ginisang gulay at kabute, unang ginawa sa unang bahagi ng ika-17 siglo niYi Chung(1568‒1619) para bankete sa palasyo niHaring Gwanghaegun.Sobrang nagustuhan ng hari ang ulam na ginantimpalaan niya si Yi sa pagtataas sa kanya sa isang posisyong mataas na ranggo, katumbas ng posisyon ngkalihim ng Tesorerya, at naging karaniwang bahagi nglutuing Koreano sa maharlikang korte.Niluluto nang walang pansit o karne noong araw, itinuring angjapchaebilang marangya at eleganteng ulam na inihahain sa maharlikang pamilya at mga opisyal na may mataas na ranggo.Kabilang sa mga gulay na ginamit noong panahong iyon angpipino,labanos, atkabuteng shiitake.
Tulad ng mga ibang maharlikang ulam, kalaunang naging bahagi angjapchaesa lutuin ng karaniwang tao. Sumikat ito noong huling bahagi ng ika-20 siglo noong ipinakilala sa Korea ang sotanghon na gawa sa gawgaw na kamote mula sa Tsina.Mula noon, ang pansit ay naging mahalagang at pangunahing sangkap ngjapchae. Dinagdagan ang ulam na pansit ng mga baka at ibang karne, habang humantong ang mga eksperimento at pag-aangkop sa mga uring walang pansit na gawa sa pagkaing-dagat, halamang-gamot, sili, toge, at mga iba pang sangkap.
Ang mgadangmyeonay maputlang abuhing kulay, bahagyang naaaninag, mangunguyang at nababanat na pansit na gawa sa gawgaw nakamote.Kilala ang mga ito bilangpansit sotanghon.Maaaring ibabad ang mga pansit sa tubig bago lutuin.Maaaring iba-iba ang mga sari-saring gulay sajapchae. Kabilang sa mga karaniwang sangkap angasanorya,espinaka,sibuyas, atiskalyon.Kabilang sa mga karaniwang ginagamit na kabute angtaingan-daga,shiitake, atpleurotus ostreatus. Karaniwang ginagamit ang karneng baka at baboy para sajapchae.Ginigisa nang hiwalay ang bawat sangkap bago hinahalo sa pansit na pinasingaw at pinatulo, at tinitimplahan ng toyo, asukal, at langis ng linga.Kadalasang pinapalamutian ang ulam ng tostadonglingaatsil-gochu(hibla na sili), at inihahain nang mainit o malamig.