davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Masala dosa

Masala dosa(Kannada:ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆ,masāle dōsey) is a dish ofSouth Indiaoriginating in the town ofUdupi,Karnataka.While there is variation in the recipe from town to town,the basic recipe typically starts with a fermented batter of parboiledrice,poha, and various legumes (black gram,pigeon peas,chickpeas), and incorporates various spices for flavour, such asfenugreekand dry red chilli. Traditionally served with potato curry,chutneys, andsambar, it is a common breakfast item in South India,though it can also be found in many other parts of the countryand overseas.One common variant is the paper masala dosa, which is made with a thinner batter, resulting in a crisper, almost paper-thin final product.
The dosa is made by soaking rice and lentils overnight in water and then grinding them into a batter. The batter is fermented overnight. To make the dosa the batter is spread on a hot tava using a ladle or a bowl.  It is pan-roasted until crispy and served with potato curry, chutneys or sambar.
পখালা

পখালা(ওড়িয়া:ପଖାଳPakhāḷa,ওড়িয়া উচ্চারণ:[pɔkʰaɭɔ]) একটি ওড়িয়া রন্ধনপ্রণালী, যা জলে ধুয়ে বা হালকাভাবে গাঁজানো ভাত নিয়ে গঠিত। খাদ্যটির তরল অংশটি তোরাণীওড়িয়া:ତୋରାଣିনামে পরিচিত।এটি ওড়িশা রাজ্যে জনপ্রিয় এবং ঝাড়খণ্ড, ছত্তিশগড়, বাংলা এবং উত্তর-পূর্বাঞ্চলীয় রাজ্য আসাম ও ত্রিপুরার মতো পূর্বঅঞ্চলে এর অনুরূপ রূপগুলি জনপ্রিয়। 
এটি এমন একটি খাদ্য যা গ্রীষ্মের সময় খাওয়া হয়; যদিও অনেকে এটি সারা বছর ধরে খান, বিশেষত মধ্যাহ্নভোজের জন্য। এটি জনসাধারণের মধ্যে জনপ্রিয় কারণ এটি গরম আবহাওয়ার সময় একটি সতেজ খাদ্য উৎসের জোগান দেয় এবং শরীরের পুষ্টির চাহিদা পুনরায় পূরণ করে। একটি ঐতিহ্যবাহী ওড়িয়া খাবার হিসেবে এটি ভাত, দই, শসা, জিরা, ভাজা পেঁয়াজ এবং পুদিনা পাতা দিয়ে প্রস্তুত করা হয়। এটি জনপ্রিয়ভাবে শুকনো ভাজা শাকসব্জী যেমন আলু, বেগুন, বড়ি এবং শাক ভাজা বা ভাজা মাছের সাথে পরিবেশন করা হয়।
"পখালা" শব্দটি পালি শব্দ "পখালিতা" (ওড়িয়া:ପଖାଳିତାএবং সংস্কৃত শব্দ "প্রক্ষালন" (Sanskrit: प्रक्षाळन) থেকে উদ্ভূত হয়েছে যার অর্থ "ধোয়া হয়েছে / ধুয়ে ফেলা"।
পূর্ব ভারতের দৈনন্দিন খাদ্যতালিকায় পখালা প্রথম কবে অন্তর্ভুক্ত হয়েছিল তা অজানা, তবে এটি প্রায় ১০শ শতকে পুরীর ভগবান জগন্নাথ মন্দিরের রন্ধন তালিকায় অন্তর্ভুক্ত করা হয়েছিল। মনে করা হয় পখালা প্রথম ওড়িশায় চালু হয়েছিল। ওড়িশায় প্রতি বছর ২০ শে মার্চপখালা দিবসনামে একটি বিশেষ দিন পালিত হয়। সমস্ত ওড়িয়া লোকেরা এই দিনটি উদযাপন করে। পখালা ভারতীয় উপমহাদেশের পূর্ব অংশে (নেপাল এবং মায়ানমারের কিছু অংশ সহ) খাওয়া হয়। অর্জুন দাসের সাহিত্যকর্ম কাপ্পালতায় (১৫২০-১৫৩০ খ্রিষ্টাব্দ) ওড়িয়া কবিতায় পখালা শব্দটি ব্যবহৃত হয়েছিল।
রুপা হ্রদ

রুপা হ্রদবারুপা তাল(নেপালি:रुपा ताल)নেপালেরদক্ষিণ-পূর্বাঞ্চলে অবস্থিত পোখরা উপত্যকার অন্তর্ভুক্ত লেখনাথ পৌরসভা একটি স্বাদু পানির হ্রদ।নেপালের দক্ষিণ-পূর্বাঞ্চলে অবস্থিত পোখরা উপত্যকার তৃতীয় বৃহত্তম হ্রদ এবং এটি উচ্চতায় ৬০০ মিটার (১,৯৬৯ ফুট) যা ১.৩৫ বর্গকিলোমিটার (০.৫ বর্গমাইল)জায়গাজুড়ে অবস্থিত । এটির পানির কখনও ৩ মিটার আবার কখনও ৬ মিটার গভীর।
রুপা হ্রদবেগনাস হ্রদ-এর পরে পখারা শহরে দ্বিতীয় প্রধান পর্যটন আকর্ষণ বিন্দু। এটা জাতীয় ও আন্তর্জাতিক দর্শকদের  নৌকাচালনার জন্য পর্যাপ্ত উপযুক্ত স্থান হিসাবে বিবেচিত। খাঁচায় করে মাছ চাষের রুপা হ্রদের অন্যতম অর্থনৈতিক সংস্কৃতির চর্চা।নেপালের কাস্কি জেলার কৃষকরা রুপা হ্রদে মাছের পুনর্বাসন ও মৎস্য সমবায় জলবিভাজিকা রক্ষা করতে সংস্থা গঠন করেছে।
Pakhal

Pakhales un términooriyapara un platoindioconsistente enarrozcocidofermentadoen agua. La parte líquida se llamaturani. Es un plato tradicional, que lleva tambiéncuajada,pepino,cebollafrita y hojas de menta. Se sirve popularmente con verduras asadas (patata,berenjena, etcétera) o pescado frito.
Para prepararlo, se cocina el arroz y se deja enfriar. Se fríe semilla decominoy se muele. Se añade al arroz el comino, cuajada, hoja decilantroysalal gusto, y se sirve conpescado fritoy verdura frita.
Es un plato popular enOrissa,Bengala,Assam,JharkhandyChhattisgarh. Se ha recomendado el consumo depakhalpara prevenir losgolpes de calor. EnBangladésyBengala Occidentalse conoce comopanta bhatopani bhat, y enAssamcomopoita bhaat.
No se sabe cuándo elpakhalfue incluido por vez primera en la dieta diaria del este de la India, pero aparece en la receta delTemplo de JagannāthadePuri. Este templo fue construido en el sigloX, por lo que el plato ya existía en esa época.
Panta bhat

Elpanta bhat(bengalí: পান্তা ভাত;pantasignifica ‘remojado en agua’ ybhat‘arroz hervido’) es un plato a base dearrozligeramente fermentado consumido enBangladésyBengala Occidental. Se elabora con arroz desobrasremojado en agua para evitar que se eche a perder, y suele servirse con sal, cebolla y pimiento chile.
Es especialmente popular en las zonas rurales​​ servido como desayuno.​ Un plato parecido consumido en los estados indios deOrissayChattisgarhse llamapakhal,pokhaloopakhal bhat. EnAssam, donde a veces se llamapoitabhat, ofrecerdudh panta(leche con arroz pasado remojado) es parte del ritual del matrimonio.​
Entre los bengalíes, se consume durante elRanna-Puja. En Bangladés, es parte delPohela Boishakh(fiesta del año nuevo). En ese día se toma para desayunar en las ciudades.​​ Elpanta bhattambién se sirve en restaurantes de categoría, comoThe Stadel, en Bangladés y Bengala Occidental.​
Según un estudio (Henryet al.), elpanta bhatsuele estar contaminado, conteniendo casi el 90% de las muestras conteniendocoliformesfecales con un conteo medio de 3,9 logufc/ml. El contaminación era mayor en la temporada de lluvias. El número de coliformes fecales de decuplicaba cuando había un retraso de más de 4 horas entre la preparación y el consumo; el 90% de las muestras se comían más de 12 horas después de la preparación.​ Es casos dediarreaeste arroz pasado no debe servirse al enfermo.​ Según otro estudio (ILSI 1998), la fermentación aumenta la biodisponibilidad de minerales como el hierro y el zinc como resultado de lahidrólisisdeácido fítico, e incrementa el contenido deriboflavinayvitamina B.​ Elpanta bhatcontiene una pequeña cantidad de alcohol como resultado de la fermentación.​ Cuando las condiciones de preparación delpanta bhat(mantener el arroz en remojo toda la noche) se simulaban en el laboratorio, se hallaba que el arroz estabainoculadoconveratridine, unalcaloidederivado deesteroide.​
Hay muchas variantes del plato, pero una común se hace dejando en remojo arroz cocinado toda la noche. Debe tenerse cuidado de tapar el plato para evitar su contaminación.​ Por la mañana, el arroz suele comerse con sal,limaypimiento chile.​ Otros curris o platos de pescado también pueden comerse junto conpanta bhat. También se come a menudocuajadacon el plato. Elpokhalodifiere a menudo delpanta bhaten que los condimentos yyogurse añaden a veces antes de la fermentación. Este plato frío y húmedo resulta adecuado para la mañanas de verano, pero en invierno se prefieren comidas secas, comochira(arroz aplanado) ymuri(arroz inflado).​
पखाल

पखाल(ओड़िया:ପଖାଳ) एकभारतीयभोजन के लिएओड़ियाशब्द है, जिसमें पके हुएचावल(भात) के प्रक्षालन के पश्चात् पानी में किण्वित किया जाता है। तरल भाग कोतोराणिके नाम से जाना जाता है।यहओड़िशा,बंगाल,असम,झारखंड,छत्तीसगढ़औरतमिल नाडुमें लोकप्रिय है।
तमिलनाडु में इसे पझैया सदम कहा जाता है। इस व्यंजन के लिए बंगाली नाम है पान्ता भात, छत्तीसगढ़ में यह बोर भात कहा जाता है,में झारखण्ड भाषाई समुदायों जैसे नामों का उपयोग पानी भात, पखाल या पखाल, और असम में यह कहा जाता है पोइता भात ।
ग्रीष्मर्तुमें तापाघात से रक्षा हेतु पखाल खाने की परामर्श दी गई है। एक पारम्परिक ओड़या व्यंजन, यहचावल, दही,ककड़ी,जीरा,तले हुएप्याजऔर पुदीने की पत्तियों से तैयार की जाती है। यह लोकप्रिय रूप से भुनी हुई सब्जियों के साथ परोसा जाता है - जैसे आलू,बैंगन, बुराड़ी और साग भजा या तली हुई मछली ।
"पखाळ" शब्दपालीशब्द "पाखाळिता" (ओड़िया:ପଖାଳିତା) और साथ हीसंस्कृतशब्द "प्रक्षाळन" जिसका अर्थ है "धोना"। पखाल शब्द का प्रयोग अर्जुन दास की ओड़िया कविताओं में उनकी साहित्यिक कृति 'कल्पलता' (1520-1530 ई.) में किया गया था।
यह अज्ञात है जब पखाल को पहली बार पूर्वी भारत के दैनिक आहार में शामिल किया गया था, लेकिन इसेपुरीके भगवानजगन्नाथ मंदिरकी विधि में लगभग 10वीं शताब्दी में शामिल किया गया था। पखाल भारतीय उपमहाद्वीप के पूर्वी भाग (नेपालऔरम्यान्मारके कुछ हिस्सों सहित) में खाया जाता है।
पकवान आमतौर पर चावल के साथ तैयार किया जाता है जिसे पकाया जाता है और ठंडा होने दिया जाता है।  सामान्य चावल पकाएं, फिर ठंडा करें। एक कटोरे में पानी डालें और उसमें चावल डालें। एक पैन में, तेल की एक चुटकी गरम करें, सरसों के बीज, करी पत्ते, सूखी लाल मिर्च डालें और अच्छी तरह से भूनें। इसछौंकया तड़के को खट्टे दही के साथ पखाल के कटोरे में डालें। स्वाद बढ़ाने के लिए इसमें पुदीने की पत्तियां और नमक मिला सकते हैं। अधिक ज़िंग जोड़ने के लिए, मछली फ्राई या सुखुआ पोडा (सूखी मछली तली हुई), साग भजा, बड़ि चुरा (एक क्षेत्रीय खाद्य पदार्थ जो उड़द या काले चने के घोल से बना होता है) को धूप में सुखाकर छोटे नट्स के रूप में सुखाकर चुना जा सकता है सेवा) और भी बहुत कुछ।जीरातले हुए हैं, एक ठीक पाउडर में जमीन औरधनिया पत्तीऔरनमक केसाथ दही में जोड़ा जाता है।
इसे कभी-कभी फिश फ्राई औरपालक केसाथ परोसा जाता है।
पखाल थोड़ा किण्वित चावल है। चावल पकाया जाता है, पानी को थोड़ा पुराने पखाल के साथ जोड़ा जाता है (दूध और पुराने दही का उपयोग करके दही बनाने के समान)। तैयारी के 8 से 12 घंटे बाद परोसा जाने वाला पखाल सबसे अच्छा होता है; इस मामले में, किसी भी पुराने पखाल को चावल में जोड़ने की आवश्यकता नहीं है क्योंकि किण्वन आमतौर पर चावल को पानी में रखने के ६ घंटे बाद होता है।
आमतौर पर जले हुए आलू (उबला हुआ भी इस्तेमाल किया जाता है) और अन्य तली हुई सब्जियाँ या तली हुई मछली पखाल के साथ परोसी जाती है। आधुनिक समय की भिन्नता है कि इसे किण्वित करने के बजाय दही को जोड़ा जाए।
२० मार्च को दुनिया भर में ओड़िशा द्वारापखालदिवसघोषित किया जाता है।ओड़िया भोजन को बढ़ावा देने के लिएओडिशाके लोगों ने २० मार्च को पखाल दिवस के रूप में मनाने का फैसला किया। ओडिशा के पारंपरिक भोजन के साथ गर्मियों के मौसम का स्वागत करने के लिए लोग २० मार्च को पखाल खाते हैं।
बिश्व पखाल दिबस

बिश्व पखाल दिबस(ओडिया: ବିଶ୍ୱପଖାଳ ଦିବସ) एकभारतीय भोजन,पखालको बढ़ावा देने के लिए २० मार्च को दुनिया भर में अनौपचारिक रूप से मनाया जाता है।
पखाल(ओड़िया:ପଖାଳ) एकभारतीयभोजन के लिएओडियाशब्द है, जिसमें पके हुएचावल कोधोया जाता है या पानी में थोड़ा किण्वित किया जाता है। तरल भाग कोतोराणीके नाम से जाना जाता है ।यहओडिशा,बंगाल,असम,झारखंड,छत्तीसगढ़औरतमिलनाडु में लोकप्रिय है।तमिलनाडु मेंइसे पझैया सदम कहा जाता है।  इस व्यंजन के लिए बंगाली नाम है पांटा भट्ट , छत्तीसगढ़ में यह भट बोर कहा जाता है, मेंझारखंडभाषाई समुदायों जैसे नामों का उपयोग पानी भट्ट ,  पाखाल या पखाल,  और असम में यह कहा जाता है पोइटा भट्ट ।
गर्म मौसम में हीट स्ट्रोक से बचाव के लिए पखाल खाने की सलाह दी गई है।  एक पारंपरिक ओडिया डिश, यहचावल, दही ,ककड़ी,जीरा, तले हुएप्याजऔर पुदीने की पत्तियों से तैयार की जाती है।  यह लोकप्रिय रूप से भुनी हुई सब्जियों के साथ परोसा जाता है - जैसे आलू ,बैंगन, बुराड़ी और सागा भजा या तली हुई मछली ।
मार्चविषुवहर साल २० मार्च को होता है।  यह उत्तरी गोलार्ध में वसंत की शुरुआत का प्रतीक है और एक खगोल विज्ञान के दृष्टिकोण से दक्षिणी गोलार्ध में गिरता है (शरद ऋतु)।  साल में दो बार, २० मार्च या २१ और २२ सितंबर या २३ के आसपास, सूरज भूमध्य रेखा पर सीधे चमकता है और दिन और रात की लंबाई दुनिया के सभी हिस्सों में लगभग बराबर है।२१ मार्च से दिन की लंबाई बढ़ जाती है।  गर्मियों के मौसम का स्वागत करने के लिए, हर साल २० मार्च को बिश्व पखाल दिबस   मनाया जाता है।
इसे कुछ लोगों ने २०११ से शुरू किया है।
लोग पखाल खाते हैं और पकवानों की तस्वीरें सोशल मीडिया पर पोस्ट करते हैं।
सरकार (प्रशासनिक प्रभाग)

सरकार(हिन्दी:सरकार‎,उर्दू:سركار‎,पंजाबी:ਸਰਕਾਰ,बांग्ला:সরকার)  एक ऐतिहासिकप्रशासनिक प्रभागहै,जिसका उपयोग ज्यादातरमुग़ल साम्राज्यमें किया जाता था। यह एक सूबाया प्रांत का एक प्रभाग था। एक सरकार को आगे महल्लस यापरगनामें विभाजित किया गया था।
सरकार प्रणाली को १८वीं सदी की शुरुआत में चकला प्रणाली द्वारा प्रतिस्थापित किया गया था।
ओड़िया लोग

ओड़िशाराज्य और ओड़िआ लोगों का  सर्वप्रथम परिचय भगवानश्रीजगन्नाथसे ही आरंभ होता है। यहाँ के मुख्यजनों की मातृभाषाओड़िआ भाषाहै।
ओड़िशा के लोग 'अरीयन' समूह से आए थे।  यहाँ के 'पूर्वी तटीय' राज्य में बहुमत पाए जाते है। विशाल बहुमत लोग हिन्दु धर्म के है, जिसकी तुलना में ईसाइयों और मुसलमानों की जनसंख्या इधर बहुत कम है।। यहाँ पर अनेक लोग सूर्यदेव के उपासक हैं। यह ऐतिहासिक, आध्यात्मिक, सांस्कृतिक और भक्तिमय से भरा भूमिजगन्नाथ मन्दिर (पुरी),लिंगराज मंदिर, राजधानीभुवनेश्वरके निकट धौलिगिरि का बौद्ध स्तूप औरसूर्यमंदिर, कोणार्कके लिए जाना जाता है।
आरंभिक दिनों में ओड़िशा को कलिंग के नाम से जाना जाता था।महाभारतजैसे पवित्र ग्रंथ में भी यह बात दशाया गया है।पालीसाहित्यमें यहाँ के निवासियों को ओडाकास बुलाया जाता था।
ओड़िआसमाजमे औरतों को बहुत सम्मान  दिया जाता है। यहाँ राज्य के मुख्यतः पश्चिमी भाग मेंआदिवासीअधिकतर मात्रा में पाये जाते हैं।
यहराज्यअपने हेल-मेल और भाईचारे के लिए जाने जाते हैं। यहाँ पर लोगमकर संक्राति, धनु संक्राति,सरस्वती पूजा, माघ सप्तमी,महाशिवरात्रि,फाल्गुन पूर्णिमा,होली,राम नवमी, उत्कल दिवस, पणा संक्रान्ति (ओड़िआ नववर्ष), बौद्ध पूर्णिमा, रजपर्व, पुरी में श्रीजगन्नाथ मंदिर का प्रसिद्ध पर्व देवस्नान पूर्णिमा, विश्वप्रसिद्धरथ यात्रा,गुरु पूर्णिमा,रक्षा बंधन,जन्माष्टमी,गणेश चतुर्थी,नवरात्रि, दूर्गापूजा,दशहरा, गुरु नानक जयंती आदि मनाते हैं। पखाल यहाँ की प्रसिद्ध पकवान मे एक माना जाता है।।  यहपकवानचावल और पानी से बनाया जाता है।घीका भात भी यहाँ प्रसिद्ध हैं। यहाँ कनिकान्न नामक मीठा  भात बनाया जाता है।
Saag

Saagadalahhidangansayurandaun yang dimakan dianak benua Indiadengan roti seperti roti atau naanatau nasi (di Nepal, Odisha, Kashmir, dan Benggala Barat). Saag dapat dibuat darisawi hijau, basella,brokolicincang halus atau sayuran hijau lainnya, bersama dengan bumbu tambahan dan kadang-kadang bahan lainnya sepertipaneer.
Saag biasa ditemukan di negara bagian Odisha, tempat ia dimakan bersama pakhala. Di Kuil Shree Jagannath Puri, saag adalah salah satu hidangan yang ditawarkan ke Jagannath sebagai bagian dari Mahaprasad. Saag juga umum di Benggala Barat dan daerah lain di India Utara, di mana sediaan yang paling umum adalah sarson da saag (daun tanaman mustard), yang dapat dimakan denganmakki di roti, roti kuning yang dibuat dengantepung jagung. [2] Saag aloo (bayam dankentang) dan saag gosht (bayam dan kambing) adalah hidangan umum dalam masakan Punjabi, yang juga disajikan di restoran dan makan malam di dunia Barat (di mana kambing biasanya diganti dengan domba).
Pakhala

Pakhaḷa( Odia   ) yaiku istilah Odia kanggo pangananIndia sing kalebusegamateng dicuci utawa difermentasi sithik ing banyu. Bagian cairan kasebut dikenal kanthi jeneng toraṇi.Iki misuwur ingOdisha, Benggala Kulon, Jharkhand,Assam, Chhattisgarh, lan Tamil Nadu .
Sajian tradisional Odia, disiyapake nganggoberas,curd,timun, wijicumin,bawanggoreng lan godhong mint. Sayuran iki disajikake kanthi sayuran panggang garing - kayatakentang,brinjal, badi lansaga bhajautawaiwakgoreng.
Ing basa Tamil Nadu diarani Pazhaiya Sadam. Jeneng basa Bengali kanggo panganan iki yaikupanta bhat, ing Chhattisgarh diarani bore bhat,ing komunitas linguistik Jharkhand nggunakake jeneng kayapaani bhat, paakhaal utawa pakhala, lan ing Assam diaranipoita bhat.￼
Iki biasane disiapake karo nasi sing wis dimasak lan di adhem. Masak nasi biasa, banjur adhem. Tuang banyu ing mangkuk lan tambah pari. Ing wajan, panas jupuk minyak, wenehake wiji sawi, godhong kari, lombok abang garing lan goreng uga. Tambahakechhunkautawatadkaiki menyang mangkuk pakhala kanthi curd sour. Siji bisa nambah godhong mint lan uyah mentah kanggo nambah rasa. Kanggo nambah zing, bisa uga dipilih iwak goreng utawa sukhua poda (iwak garing sing digoreng), saga bhaja, badi chura (panganan regional sing digawe adonan urad utawa gram ireng kanthi garing ing sangisore sunar srengenge minangka kacang cilik banjur digoreng ngawula) lan liya-liyane.Cumin wijising goreng, lemah menyang wêdakakêna nggoleki lan ditambahake kanggocurdkarogodhong katumbahlanuyah.
Ambula

Ambula( Odia   ) yaiku sajian manggis roti asale sakaOdia.Rasane legi lan asem.Ambula digunakake kanggo kari asem kayakanji. Bisa disiapake nganggo cabai abang utawa ijo, bawang putih lan banyu lan bisa disajikake nganggo "pakhala".
Ambula digawe saka pelem asem.Kaping pisanan, kulit pelem dicopot. Mangga kasebut banjur dicampur uyah lan dikeringake srengenge nganti pirang-pirang dina.  Ambula bisa digunakake ing macem-macem kari, kayata iwak lan okra, kanggo nambah rasa.
Cucina indiana meridionale

Lacucina indiana meridionaleè lacucinadegli stati meridionali dell'India:Andhra Pradesh,Karnataka,KeralaeTamil Nadu.
In comune la cucina di questi quattro stati ha l'uso delrisoe degliingredientidi base, l'uso dellelenticchiee dellespezie, l'uso dipeperoncinorosso essiccato e peperoncini verdi freschi,noce di coccoe frutta e verdure locali come iltamarindo,piantaggine,zucca serpente,aglio,zenzero, etc.
In Kerala, Tamil Nadu, nel Karnataka meridionale e costiero e nella maggior parte dell'Andhra Pradesh usano più riso. Nel Karnataka settentrionale consumano piùragiejowar, mentre nella regione di Telangana usano di piùjowarebajra.
La cucina dell'Andhra Pradesh è fra le più piccanti di tutta l'India. Si fa largo uso di peperoncino e tamarindo.
La maggior parte dei piatti sono basati su verdure e lenticchie.
All'interno dello stato vi sono variazioni regionali.
La cucina del Karnataka è molto varia. Sicuramente la meno piccante dei 4 stati, c'è un largo uso disagùezucchero di palma. I piatti a base di verdure sono i più popolari.
La cucina udupi è parte integrante della cucina karnataka.
La cucina dello stato si può ulteriormente suddividere in cucina karnataka settentrionale, della costa, meridionale e cucina Coorgi.
La cucina del Kerala usa anch'essa molto le verdure ma a causa di una forte presenza di cristiani e musulmani anche i piatti a base di carne sono molto comuni.
Piatti a base di verdure: olan, paalpradaman, nendarangai chips, aviyal, pulissery, erucherri, sambar, rasam, kalan, upperis, pachady, kichadi.
I Tamil hanno sia piatti piccanti che non. A parte ibraminie un paio di caste non bramine i Tamil mangiano cibo non vegetariano. Molti di questi piatti sono mangiati con riso al vapore, che è il prodotto di base della regione.
La cucina Tamil raggruppa i piatti sotto cinque categorie leggermente sovrapponibili.
Per primo vi sono i piatti che vanno necessariamente mischiati col riso come Kuzhambu, Sambhar, Paruppu, Rasam, Thayir, Kadaiyals .
La seconda categoria è rappresentata dai contorni che accompagnano questa mistura come Kootu, Kari, Poriyal, Sottaceti, Papads
La terza categoria sono gli spuntini: vadai, bonda, bajji, zuppe, vari tipi dichutney, thayir pachadi.
La quarta categoria sono i dessert: come i Payasam, Kheer, Kesari
La quinta categoria comprende infine i pasti leggeri per la colazione e la cena: dosai, poori, tipi dipongal, tipi di uppma, idiyappam, aappam, adai, parotta, paniyaram etc
湯漬け

湯漬け（ゆづけ）とは、米飯に熱い湯をかけて食べる食事法、またはその食べ物自体を指す日本の呼称。湯漬け飯（ゆづけめし）の略。湯漬とも表記する。
これに対して、冷水をかけて食べる場合を水飯（すいはん）と呼ぶ。
インド・バングラデシュではパンタバート(ベンガル語: পান্তা ভাতpàntà bhàt;アッサム語: পঁইতা ভাতpoĩta bhat)もしくはパハラ(オリヤー語:ପଖାଳPakhāḷa)と呼ばれる同様の食事法が存在する。
茶漬けの原型とされる。茶漬けが一般化するのは、煎茶が日本全国で流通するようになった江戸時代中期以後とされる。
現代のように炊き上がった飯を保温する技術がなかった時代、炊き立ての飯は時間の経過ともに飯櫃の中で冷える一方だった。温度の下がった冷や飯は、水分も減少し、デンプンが老化するために、炊きたての食感が失われてしまう。この冷や飯を美味しく食べる手段として、簡便に飯の水分を補う（湯をかける場合はデンプンの再糊化をも助ける）湯漬け・水飯は有用であった。
『古事類苑』飲食部（五「飯」）には、「水飯は、夏季飯を冷水に漬け、或いは乾飯を湯又は水に浸し、和げて食するを云ふ、飯を湯漬にすることは古くより有り、湯漬は強飯を用ゐず、常の飯を用ゐしなるべし」（※原文は片仮名書き・文語体）と記され、『今昔物語集』（二八ノ二三）にも「冬は湯漬、夏は水飯にて御飯を食すべきなり」（※原文は片仮名書き・文語体）と記されている。
中世・近世において湯漬け・水飯は、公家・武家を問わずに公式の場で食されることが多かった。そのため、湯漬け・水飯を食べるための礼儀作法が存在した。平安時代に橘広相が撰したとされる『侍中群要』には、湯漬けの出し方について論じた箇所がある。江戸時代の文化9年に書かれた『小笠原流諸礼大全』には、「湯漬は洗ひ飯にして椀に盛て出すゆへ、箸にて少し中を崩して湯を七分に受くべし」とか、湯漬は最初は香の物から食し、中の湯は御飯を食べている際にはすすらずに食後にお茶ばかりを受けて飲むことなどが記されている。
懐石では、客が各自で使った飯茶碗を洗うために、お焦げに湯を注いで作った湯桶で湯漬けを作る作法がある。
乙巳の変の折、蘇我入鹿の暗殺を命じられた佐伯子麻呂と葛城稚犬養網田が、宮中におもむく前、水をかけた飯を食べて臨んだ、という逸話が『日本書紀』における記述にみられることから、少なくとも飛鳥時代までには、上流社会においてこの食べ方が一般的であったことをうかがい知ることができる。
平安時代には、文学作品中に湯漬けが登場する。『源氏物語』常夏の巻には、光源氏が水飯を食べるシーンが登場する。『今昔物語』や『宇治拾遺物語』には、肥満に悩む貴族・三条中納言と湯漬け・水飯の逸話が登場する。史実としては、『北山抄』（三「大饗事」）には、新任の大臣が行う大饗において、季節に合わせて水飯か湯漬を出すことが記され、『江家次第』（三、御斎会竟日）では、御斎会竟日（最終日、通常は旧暦1月14日がこれにあたった）に参列した僧侶に湯漬が出されたことが記されている。藤原道長が仏事・法要の際に僧侶に湯漬を振舞ったことが、『御堂関白記』や『大鏡』に記されている。
鎌倉時代から戦国時代末期まで、特に冬季において武士は湯漬けを常食としていたとされる。足利義政は、昆布や椎茸で出汁を取った湯を、水で洗った飯にかける湯漬け（現在で言う出汁茶漬け）を特に好んだとされる。伊勢貞丈の『貞丈雑記』には、室町時代の故実として酒に酔った足利義政のために湯漬けが出されたことが記されている。更に永禄4年（1561年）の足利義輝の三好義長邸訪問について記された『三好邸御成記』にも「湯漬の膳」が存在している。織田信長も手早く食べられる湯漬けを好み、出陣の前に食べたという言い伝えがある。
山形県の郷土料理に、洗った飯に冷水をかけて食べる「水まま」がある。
Koulango (peuple)

LesKoulangosconstituent un peuple du nord-est de laCôte d'Ivoire, autour des villes deBounaet deBondoukouet notamment dans leParc national de la Comoé.
Ils étaient appelés « Pakhallas » par lesDioulaset souvent désignés ainsi par les premiers colonisateurs.
Parsemés parmi les Sénoufo, proches des Lobi, On les retrouve aussi dans le Parc national de la Comoé. Le Royaume Koulango de Bouna a été fondé au début du 17ème siècle par un dénommé Bounkani. Ce dernier était le fils d’un princeDagomba(actuel Ghana) et d’une mère Lorhon.
La naissance de ceroyaumea eu de nombreuses conséquences socio-économiques et politiques pour le peuple Lorhon (proto-Koulango). Ils sont passés d’une petite et moyenne chefferie à un royaume guerrier de typeDagomba, par voie de conquête.
Le royaume Koulango est ainsi devenu le premier État avec un pouvoir centralisé à se former dans les frontières de l’actuelle Côte-d’Ivoire.
Ils parlent lekoulango, unelangue gur.
Paksiw

Paksiw(Tagalog:[pɐk.ˈsɪʊ̯]) is aFilipino style of cooking, whose name  means "to cook and simmer in vinegar". Common dishes bearing the term, however, can vary substantially depending on what is being cooked.
Pinangat na isdamay sometimes also be referred to aspaksiw, though it is a different but related dish that uses sour fruits likecalamansi,kamias(bilimbi) orsampalok(tamarind) to sour the broth rather than vinegar.
Paksiwrefers to a wide range of very different dishes that are cooked in a vinegar broth. They include the following:
A common variant ofginataang isda(fish in coconut milk) that addsvinegarto sour the broth. This variant combines theginataanandpaksiwmethods of cooking inFilipino cuisine.
Inun-unanorinun-onanis a notableVisayanversion of the fishpaksiwdish spiced primarily withginger, as well as onions, shallots, pepper, salt, and sometimessiling habachilis. Unlike northernpaksiw na isda, it does not include vegetables and very little or no water is added to the broth. It is sometimes anglicized as "boiled pickled fish".The name comes from theVisayanverbun-unorun-on, meaning to "stew with vinegar, salt, and spices."
Paksiw na baboy, which is pork, usuallyhockorshank(paksiw na pataforpig's trotters), cooked in ingredients similar to those inadobobut with the addition of sugar and banana blossoms (or pineapples) to make it sweeter and water to keep the meat moist and to yield a rich sauce.
A unique variant of fishpaksiwmade withanchovies(known asdilisinTagalogandbolinawinVisayan languages) that is then wrapped in abanana leaf. It is also known asinun-unan na bolinaworpinais na bolinawin Visayan-speaking regions.
Paksiw na isdais fish poached in a vinegar broth usually seasoned with fish sauce and spiced withsiling mahaba. It also usually includes vegetables, commonly eggplant andampalaya(bitter melon).
Paksiw na lechonis leftover spit-roasted pork (lechon) meat that is cooked with vinegar, garlic, onions, black pepper, and some water. TheLuzonversion adds ground liver orliver spread("lechon sauce"), while theVisayanversions do not.
Tokwa't baboy

Tokwa't baboy(Tagalogfor "tofu and pork") is a typicalPhilippineappetizer. It consists ofpork ears,pork bellyand deep-friedtofu, and is served in a mixture ofsoy sauce, porkbroth,vinegar, choppedwhite onions,scallionsandred chili peppers. It is usually served aspulutan("snack", lit. tran: "finger food"), as a meal served with rice or as a side dish torice porridge.Tokwais theLan-nangword for firm beancurd, whilebaboyis theTagalogword for pork; 'tis the contracted form ofat, which means "and".
The original dish (without the tofu) is known askulaoorkilawin na tainga ng baboyamong theCaviteñoTagalogs. It is a type ofkinilaw. For this reason,tokwa't baboyis sometimes referred to askilawing tokwa't baboy.
Food portal
باكسيو

الباكسيو هو أسلوب طهي فلبيني ، ويعني اسمه "طهي الطعام على نارٍ هادئة في الخل". ومع ذلك، يمكن أن تختلف الأطباق الشائعة التي تحمل المصطلح بشكل كبير اعتمادًا على ما يتم طهيه.
يشار أحياناً لطبقبينانغات نا إسدابـ "باكسيو"، رغم أنه طبق مختلف ولكنه مرتبط باستخدام فواكه حامضة مثلكالامانسي، "كامياس" (كالامانسيرشدية بليمبية) أو "سامبالوك" (تمر هندي) لتحمض المرق بدلاً من الخل.
معركة بانكوان

لا يعرف الكثير عن هذه المعركة لأن، الأحداث في هذه الحقبة، غائمة بالأساطير. وبالتالي، فإن الدقة التاريخية لحسابات هذه المعركة متنازع عليها. تاريخ المعركة تضعه التقاليد التاريخية الصينية في القرن السادس ق.م.
كانت قبائل شينونغ في الأصل فرعاً من السكان الزراعيين المتأخرين في العصر الحجري الحديث من سهل قوانتشونغ في الغرب، والذين توسّعوا عبر هضبة اللوس قبل أن يغامروا في نهاية المطاف شرقًا وراء جبال تايهانغ. كانت القبيلة في صراع مع القبائل المتوسعة الأخرى في ذلك الوقت، مثل قبائل جيولي التي يقودها شي يو، وقبائل يوشونغ بقيادة الإمبراطور الأصفر. كانت أول شعلة للإمبراطور في الحرب مع شي يو لكن هزم، وفي التراجع جاء إلى صراع إقليمي ضد الإمبراطور الأصفر، رفع الإمبراطور الأصفر الجيوش ضد شينونغ.
جيوش الإمبراطور الأصفر، كانت تحت قيادة طيور الدب الأسود (熊)، الدب البني (羆)، باكسيو (貔貅)، النمر (貙) والفهد (虎)، التقى جيوش شينونغ في بانكوان وكانت أول معركة واسعة النطاق في التاريخ الصيني. بعد ثلاثة ارتباطات رئيسية، خسر إمبراطور اللهب المعركة وسلّم القيادة إلى الإمبراطور الأصفر. بعد ذلك قامت قبائل يوشونغ وشينونغ بالتحالف، لتشكيل قبائليانهونج، وتضم القبائل الصغيرة المحيطة بهم.
وسرعان ما لفت انتباه قبيلةيانهونجتوسع حقد شي يو الذي هاجم أراضي شينونغ مرة أخرى. ثم ردت قبيلةيانهونجبمواجهة شي يو فيمعركة زولو، فانتصرت قبيلةيانهونج. ثم كان يمكن لقبيلةيانهونجأن تتوسع شرقا دون عائق، وسرعان ما تشكلت ما أصبح يعرف باسم حضارة هواشيا، التي كانت مقدمة لحضارة هان الصينية. وحتى يومنا هذا ما زال الشعب الصيني يطلق على نفسه اسم «أحفاد يان وهوانغ».
في 2500 قبل الميلاد، كانت الحرب الأولى في الصين هي معركة بانكوان. هذه الحرب في الصين خاضهاهوان جي دي، الإمبراطور الأصفر ويان، إمبراطور اللهب. كانت قبيلة شينونج عبارة عن مجموعة من البدو (الأشخاص الذين ينتقلون حسب الموسم للحصول على الطعام) من الغرب دخلوا سهل شمال الصين. بعد أجيال، كانت القبيلة في صراع مع القبائل الأخرى في ذلك الوقت. مثل قبائل جيولي التي يقودها شي يو، ويوشونغ بقيادة الإمبراطور الأصفر، الذي قام بتربية الجيوش ضد شينونج. اجتمعت جيوش يوشونغ وجيوش شينونج في بانكوان وكانت أول معركة واسعة النطاق في التاريخ الصيني. بعد ثلاثة ارتباطات رئيسية، خسرت قبائل شينونج المعركة ثم تحالفت قبائل شينونج مع الإمبراطور الأصفر. ثم شكلت القبائل قبيلة جديدة تسمى قبيلة هواشيا، وتوحدت القبائل الصغيرة من حولهم.
الموقع الفعلي لبانكان، حيث خاضت هذه المعركة من المحتمل ان يكون من الثلاثة:
ومن بين المناطق الثلاثة، يعتبر الموقع الثالث هو الأكثر احتمالا لأن الاثنين الآخرين سيعنيان أن على القوتين أن يسافرا شمالا للالتقاء ببعضهما البعض، وهو أمر غير عملي.
والاحتمال الآخر هو أن الثلاثة جميعهم على صواب، لأنسيما شيانيتفق على ما جرى في سلسلة من ثلاث معارك بينهوان جي دي(الإمبراطور الأصفر) وياندي (الإمبراطور يان، إمبراطور اللهب).
Paksiw

Paksiw(Tagalog:[ˈpak.sɪʊ]) minangka gaya masak Filipina, sing jenenge "masak lan rebus ing cuka." Masakan umum sing duwe istilah kasebut bisa beda-beda gumantung apa sing wis dimasak.
Pinangat na iwakkadhang kala uga diaranipaksiw, sanajan kalebu panganan sing beda nanging ana gandhengane sing nggunakake woh-wohan asem kayacalamansi,kamias(bilimbi) utawasampalok(asam) kanggo nguntungke duduh kaldu lan dudu cuka.
Ginataang isda

Ginataang Ikanpunika salah sawijining jinis olahan saka Filipino rebusan sup iwak digawe sakaiwaklansayuran roningsantenkaro papak, jahe, bawang,patis(kécap iwak) utawabagoong alamang(tempel urang), lan uyah lan mrico.Yaikujinising ginatan. Versi umum sajian, sing dikenal minangkaginataang paksiw na iwakutawapaksiw na iwak sa gata, ditambah karo cuka (cara masak sing dikenal minangkapaksiw).Ginataang iwakkalebu jinisingginatan.
Kejabaiwak, bahan sekunderginataang iwakyaikusayuran godhong. Iki umume umumepechay,nanging bisa uga digawe saka sayuran godhong liyane kayata sayuransawi,bayem,kubis,lan godhongmelon pait.Rempah-rempah sing digunakake kalebu bawang putih, jahe (utawa kunir), bawang, uyah, lan mrica ireng. Kanggo rasa sing luwih sugih,patis(saus iwak) utawa sadurungeongalamang(pasta udang) uga umume ditambahake. Versi sajian spicier uga bisa digawe kanthinambah siling habalan / utawalabuyocili.Santen singdigunakake kalebusanten lancip, ditambah dhisik, lansanten sing luwihkenthel, banjur ditambahake mengko
.
Pata tim

Pata tim,uga ditulispatatim,punika olahan saka Filipina saka daging babi hock sajian alon-masak nganti empuk banget ingkecap asin,ireng peppercorns,papak, teluk godhong, lanlintang aniselegi karomuscovadogula.Biasanekalebupéchaylanjamur. Piring iki umume disajikake ing wilayah ing Filipina kanthi populasi Filipina akeh, utamane ing distrik Binondo ingManila.
Sinigang

Sinigangminangkasup sakaFilipina utawasup singditondoi kanthi rasa asem lan gurih. Paling asring digandhengake karoasam jawa( Filipina :sampalok), sanajan bisa nggunakake woh-wohan lan godhong asem liyane minangka agen asem. Iki minangka salah sawijining sajian sing luwih kawentaring masakan Filipina .
Paksiw

Angpaksiwopinaksiway isangpagkaingPilipinona ma asim  may laman ngbaboy(tulad ngpataolitson),bakaoisdana niluto sasukaat tinimplahan ngluya,bawangatasin.
Ang lathalaing ito na tungkol saPaglulutoatPilipinasay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Siling haba

Angsiling habao siling mahaba (tinatawag ding siling pangsigang at siling Tagalog), ay isa sa 2 karaniwang uri ngsilina likas na matatagpuan sa Pilipinas, ang isa ay angsiling labuyo.
Ang bunga ng siling haba ay lumalaki ng 5 hanggang 7 sentimetro ang haba, at kulay matingkad na berde. Bagaman may taglay na anghang, ito ay katamtaman lang at mas kaunti ang pagka-anghang kumpara sa siling labuyo.
Ang siling haba ay karaniwang isinasangkap sa mgalutuing Pinoy, na pinapaanghang ang mga ulam gaya ngsinigang,dinuguan,pinangat,kilawin,paksiw, atsisig.
Ang lathalaing ito  ay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Bayani Agbayani

SiBayani Agbayaniay isangartistangFilipinona sumikat bilang komedyante at nakilala saMagandang Tanghali Bayan.  Labis na sumikatang kanyang awitin na "Otso-Otso" at "Pamela" noong 2003.  Bumalik siya sa kanyang orihinal na TV Station na GMA 7 matapos na mahigit 15 taon na mula lumipat sa ABS-CBN 2 noong 1996.
Pinangangak sa Old Samson Road, Balintawak,Lungsod Quezon, noong ika-tatlo ng Enero 1969.
Pag-iimbak ng pagkain

Angpagtitinggalat pag-iimbak ng mga pagkainopreserbasyon ng mga pagkainay isang proseso ng paghahanda at pangangalaga ng mga pagkain sa isang paraan na mapapanatili ang halaga ng mga ito bilang pagkain. Pangunahing dahilan nito ang layunin na mapigilan o lubos na mapigilan ang pagkasira o pagkapanis ng mga pagkain. Nakatutulong ito para maiwasan ang mga karamdamang makukuha mula sa mga sira nang pagkain. Ilan sa mga halimbawa ng prosesong ito ang paglalagay ng asin,pagpapalamig,pagluluto, opagdedelatasa mga pagkain. May ilang mga metodo na gumagamit din ng mga may-kainamang mgabakteryakatulad ngfungusatpampaalsaupang madagdagan ang katangian ng pagkain, at para rin mapanatili ang pagkain katulad ng ginagawa para sa mgaalakatkeso. Habang pinapanatili o nakalilikha ng halagangnutrisyonal, mahalaga rin ang tekstura atlasasa pagtitinggal ng pagkain. Alinsunod ang mga ito sa mga gawi at kalinangang nakagisnan ng mga tao, kaya't magkakaiba ang pagtanggap ng tao kung ano ang tama sa isang kultura. Naaayon sa isang kalinangan kung ano ba ang pagkaing makakain at ang hindi makakain.
Bago sumapit ang konsepto ngindustriyalisasyon,komersiyalisasyonatpabrikang mga pagkain, itinuturing na isang sining pantahan ang pagtitinggal ng mga pagkain na nakapagdaragdag ng kitang pananalapi sa tahanan. Isang sining ito na itinuturo sa mga batang kababaihan.
Kabilang sa mga paraan ng pagtitinggal ng pagkain angpagtutuyo,pagtatapa,paghihilab(opermentasyon),pag-aasin,pag-aatsara, atpagboboteng mga lutuin.
Maraming mga uri ng pagkain na maaaring gawing mgakusilbaopreserbado(mga pagkaing napapatagal ang "buhay" o halaga bilang pagkain).  Kabilang dito ang mgaprutasat mga maseselang (mgadelicacy, delikasi) na mga pagkaing tulad ngnatangbuko(nata de cocoococonut mold), nata ngpinya(nata de piñaopineapple mold),halayangbayabas(guava jelly),santol,kundol,atis,papaya,mabolo,kalamansi, at iba pang mganarangha(kahel,suha,dalandan, odalanghita).  Sa mgagulay, maaaring magpreserba sa pamamagitan ng pag-aatsara.  Maaatsara ang mgasibuyas,pipino,koliplor, hilaw namangga, at mgamunggo(mgabean).  Napapatagal din ang halagang pampagkain ng mga karne, katulad ng mula sababoyatmanok.
Bukod sa mga minatamis, natitinggal din ang mga lutuingdinuguan,adobo,paksiwat mgaitlog na pula.
Nagagamit na sisidlan ng mga preserbadong pagkain ang mgalataat naiboboterin ang mga ito.
Mahalaga sa pagtitinggal ang gawi sa pagiging malinis.  Sa tahanan, isang mainam na paraan ng paghahanda ng mga pagkaing preserbado sa gabi.  Nagkakaroon ng mas mataas na antas ng resulta sapagkat wala nang mga langaw sa mga oras na ito; namamahinga na sa kanilang mga dapuan ang mgalangawatbangaw.  Isa itong likas na kawalan ng mga nakaduruming mgakulisaptulad ng mga langaw at bangaw.
Laing

Anglaingay isang uri ngpagkaing Pilipinona kinasasangkapan ng pinatuyong mga dahon nggabiat karne opagkaing-dagatna niluto sagata.Tinitimplahan ito ng mga pampalasa katulad ngsiling labuyo,tanglad,bawang,bakalot,luya, atbagoong. Nagmumula ito saBicol, kung saan kilala ito bilangpinangat. Ang laing ay uri rin ngginataan(pagkaing Pilipino na niluluto sa gata), at kaya maaaring tukuyin ito bilangginataang laing.Kinakain ang laing kasama ang kanin o tinapay. Kinakain din ito bilangpamutatsa karne.
Laing ang pangalan ng putahe sa karamihang bahagi ng Pilipinas, ngunit mas kilala ito bilangpinangatsarehiyong Bicol, ang pinagmulan nito. Gayunpaman, maaaring ikalito ang pangalan sapinangat na isdana ibang putaheng gawa sa isda na naluto sa isang medyo maasim na sabaw katulad ngsinigang.Nanggagaling ang pagkalito mula sa orihinal na kahulugan ng pandiwang pangat sa mga wika ng Timugang Luzon, kung saan pagluluto ng isda o karne sa sabaw ng tubig at asin ang kahulugan nito.
Tipikal ang laing sa lutuing Bikolano, na kilala sa paggamit ng sili atgata.Kilala rin ang laing bilang ginataang laing, pinangat na laing, at pinangat na gabi, bukod sa iba pang mga pangalan.
Hindi ginagamit ng orihinal laing mula sa rehiyong Bicol anggabi, ngunit ang buong dahon ng gabi (natongsa Bikolano). Kilala ang bersyon na ito bilang pinangat. Ang timpla ay karaniwang binubuo ng nalutong baka, hipon, o balat ng isda (o lahat ng tatlo) kasama angbagoong alamang, dinurog nasiling labuyo,bawang,bakalot,luya, at kakang gata (krema ng niyog). Binabalot ito ng dahon at itinatali ng dahon ng niyog. Pagkatapos, pinapasingaw ito sa gata attangladhanggang malambot ang mga balot at naging malapot na sarsa ang gata.
Para sa laing na inihahain saMaynilaat sa ibang lugar, halos parehas ang pagluluto, ngunit ginugutay-gutay ang mga dahon. Isinasama rin ang mga nahiwang tangkay ng dahon.Kadalasang kinakain ang laing kasama sa kanin, ngunit maaaring kanin ito sa sandwich katulad ngpandesalo gamitin bilang laman para sa ibang putahe. Karaniwang kinakain din ito bilangpamtuatsa karne.
Dapat inihahanda nang tama ang dahon nggabi, dahil naglalaman ito ng kristal ng kalsyo oksalato (raphide) na maaaring magbunga ng pangangati at nasusunog na pakiramdam sa bibig. Karaniwang hinuhugasan at niluluto ang mga ito nang lubusan para maiwasan ito. Mababawasan din ng pagtutuyo ang dami ng kristal.
Kabilang sa mga kilalang baryante ng laing ang:
Ang inulukan or inulokan ay baryante ng laing na gawa sa karne ngtalangka(uluk or ulok) na binalot sa gabi at niluto sa gata na pinaanghang ng calamansi, paminta, attanglad. Espesyalidad ito ngCamalig,Albay.Kilala rin ito bilang pinangat na ugama or pinangat na talangka, mula sa sugama and talangka, mga iba pang lokal na termino para sa mgariver crabs.
Ang Tinumok, tinomok, o tinulmok ay isa pang tradisyonal na baryante mula sa Bicol na gumagamit ng buong gabi na ipinambalot sa timpla nghipon ng tubig-tabang, balat ng isda (minsan ang karne),bagoong, na may kasamang tinadtad o ginadgad na laman ng niyog, sibuyas, sili, tanglad, bawang, at iba pang pampalasa na niluto sa gata. Nag-iiba ito sa paggamit ng laman ng niyog.
Begonia noraaunorae

AngBegonia noraaunoraeay isangendemikongspecies ngBegoniana matatagpuan saSurigao del Sur,isla ng Mindanao, saPilipinas.Ang species na ito ay inihambing saB. negrosensisElmer, kung saan ito ay hawig sa mga tangkay nitong glabrous o walang buhok , mga dahon na hugis obovate o oblong at may kalat-kalat na mga buhok, anglaminana may makintab na ibabaw at mapusyaw na berde abaxially o ilalim, ang staminate na bulaklak na may 2 tepal, ang pistillate na bulaklak na mayroong 5 tepal, at ang mga berdeng obaryo.Gayunpaman, ang species na ito ay naiiba saB. negrosensissa pamamagitan ng mas malalaking dahon nito na may mga nakakalat na mapusyaw na berdeng patse, mas maiikling tangkay, mas malaki, may ngipin na lamina, hugis ng mga tepal ng staminate na bulaklak, at mas mahabang obaryo na walang mga napapailalim na mga bracteole.Ang species ay ipinangalan sa Filipinang aktres atPambansang Alagad ng Siningnasi Nora Aunor.Ang species ay inuri sa ilalim ng pamantayanng IUCNRed List bilang Vulnerable.
Ang  species na ito ay namumulaklak at namumunga sa mga buwan ng Abril hanggang Hunyo.
Ang species na ito ay pinangalanan upang parangalansi Nora Aunorpara sa kanyang mga tagumpay sa industriya ng entertainment. Ipinanganak bilang Nora Cabaltera Villamayor, siya ay isang film producer, TV host, aktor, mang-aawit, pilantropo, at may-gawad ngPambansang Alagad ng Sining para sa Pelikula at Arte sa Brodkast(ang pinakamataas na pambansang pagkilala na ibinibigay sa isang Pilipinong artista).
AngBegonia noraaunoraeay matatagpuan sa mga batong apog sa mga semi-shaded nabroadleaf na kagubatan.Ang species ay endemiko sa lalawigan ngSurigao del Sur,Caraga Region, sa Silangang bahagi ng Mindanao, sa Pilipinas. Ito ay tumutubo sa taas na 30 metro sa ibabaw ng antas ng dagat sa bayan ngCortes, Surigao del Sur.
Ang species ay kilala sa lokal na pangalan naamampango bilangamamampang, isangBisayaatSubanenna termino na nangangahulugang lumalaki sa isang bangin.Ayon sa lokal na kaalaman, ang mga dahon ng species ay ginagamit upang gamutin ang ubo. Bukod pa rito, ang mga batang dahon ay nakakain, at ginagamit bilang pampalasa sa pagluluto ngpaksiw.
Ang populasyon ng species na ito ay natagpuan malapit sa highway, at ang koleksyon nito para sa pagkonsumo ay naglalagay nito sa mga aktibidad na antropogeniko. Ito ay kilala lamang mula sa uring lokalidad, na may kabuuang maliliit at matatandang populasyon sa 4 na mga site na wala pang 1000 na indibidwal. Kaya ito ay tinasa bilang Vulnerable ayon sa pamantayan ng IUCN Red List.
دورين غامبوا فرنانديز (كاتبة)

دورين غامبوا فرنانديزهيمُدرّسَةفلبينيةبارزة،كاتبة،مؤرخة ثقافيةوباحثةحيث كتبت بشكل مستفيض عن المسرح الفلبيني والمطبخ الفلبيني.
ولدت فرنانديز في28 أكتوبر1934إلى الأب أجوينالدو سيفيرينو جامبوا من مدينةسياليبمقاطعةنيغروس أوتشينتالبالفلبين والأم أليسيا لوسيرو من مدينةكاباناتوانمن مقاطعةنويفا إيسيابالفلبين. توفيت دورين في24 يونيو2002بمدينةنيويوركبسبب مضاعفاتمرض السكري.
حصلت على درجة البكالوريوس في آداب اللغة الإنجليزية والتاريخ في عام 1954 من كلية سانت سكولاستيكا فيمانيلا. وأكملت درجة الماجستير في الأدب الإنجليزي (1965) بينما حصلت على الدكتوراه في الأدب (1976) من جامعة أتينيو دي مانيلا.
هالو-هالو

هالو هالو(أو هالو-هالو) وتعني "مخلوط معاً"، هو طبق حلوىفلبينيشعبي، يحتوي خليطاً من الثلج المسحوق والحليب المبخر ومكونا أخرى عديدة، بما في ذلك الفاصوليا الحلوة المسلوقة وجوز الهندوساغووهلامالأغاروالدرنات والفواكه. تقدم في أكواب أو أوعية طويلة.
تختلف المكونات اختلافاً كبيراً لكنها غالباً ما تحتويفاصولياءمحلّاة مسلوقةوحمصمحلّى وفاكهة النخيل السكري (كاوونغ) وجوز الهندوموز الجنةالمحلى بالسكروجاكيةوغولامانوتابيوكاوبطاطا حلوةوجبن وأرز مسحوق. توضع هذه المكونات في كأس زجاجية طويلة ويوضع فوقها الثلج المسحوق. ثم يُرش بالسكر ويوضع فوقهالكريم كراميلأوديسقوريا جناحيةأومثلجات، يصب فوق الخليط حليب عند التقديم.
Filippin mətbəxi

Filippin mətbəxi— çoxmillətli Cənubi Asiya dövləti olanFilippinmətbəxi.
Filippin mətbəxinin formalaşmasına ölkənin yerləşdiyi coğrafi mövqe də təsirini göstərib. Adanın sahillərini yuyan dənizlər Filippin süfrəsinə su aləminə məxsus nemətləri, xüsusən də tunes və skat balığını gətirir. Asiyanın bütün ölkələrində yetişdirilən düyü burada da önəmli yer tutur. Məşhur xörəklərindən buğda unu və yumurtadan hazırlanan «Pansit kanton»u xüsusi qeyd etmək lazımdır. Bu ölkədə əti müxtəlif üsullarla hazırlayırlar. Onlardan biri adobedir (əti soya sousu, sarımsaq və istiotla sirkədə saxlayır sonra da qızardırlar). Hər bir əyalətdə adobeyə yerli inqredient əlavə edilir. Məsələn, bu, kokoslu qaymaq və ya sarıkök ola bilər.
Filippinlilərin "Leçe flan" adlanan məşhur desertinin tərkibi yumurta sarısı və süddən ibarətdir. Ölkənin mətbəxinə daxil olan xörəklər sırasında "Leçon manok" (qril toyuq), "Kare-kare" (mal əti və yerfındıqlı qatı şorba), "Kinilaun"un (sirkə və ya soğan, tomat və ədviyyatlı kokos südündə ət) adını çəkmək olar.
İnihau

İnihau—Filippin mətbəxinəaid müxtəlif növ qril və ya şiş qovurma yeməkləri. Adətən donuz və toyuq əti istifadə olunur və yemək bambuk şişlərdə və ya kiçik kubiklər şəklində təqdim edilir. Bu yemək adətən soya sousu ilə müşayiət olunur. İnihau termini həmçinin bu şəkildə bişirilən hər hansı bir ət və ya dəniz məhsulları yeməyini də ifadə edə bilər.
Tez-tez küçə yeməyi olaraq satılan inihau, ağ düyü və ya hind qozu yarpaqlarında bişirilən düyü (puso) ilə yeyilir. Bəzən bu yemək Filippin barbekyusu və ya qeyri-rəsmi olaraq Pinoy BBQ adlandırılır.
Puçero

Puçero— əvvəlcəİspaniya, daha dəqiq Əndəlus, sonralarArgentina,Kolumbiya,Uruqvay,FilippinvəKanar adalarımətbəxlərinə aid şorbaya yaxın olan isti yemək. Puçeroya ən oxşar yeməkkosidohesab olunur.
Əvvəllər Əndəlusda puçero kəndli yeməyi hesab olunurdu. Onun tərkibinənoxud,düyüvə yamakaron, konservləşdirilmiş ət,kartof, müxtəlif tərəvəzlər:kələm, kabaçok,çuğundurdaxildir. Puçero bir neçə günə hazırlanır. Birinci gün onudüyüilə, sonrakı günlər ənənəvi olaraqmakaronlayeyilir. Puçerodan artıq qalan sous digər yeməklərin hazırlanmasında istifadə olunur. Artıqəttikələri isə prinqa adlanan yeməklə birlikdə verilir.
Kinilav

Kinilav—Filippinəməxsus çiy dəniz məhsulları yeməyi və hazırlama üsulu.Daha dəqiq, kinilav sirkə və ya turş meyvə şirələrinin (adətən sitrus meyvələri) istifadə edildiyi bir bişirmə prosesidir. Bu üsul yalnız dəniz məhsulları ilə məhdudlaşmır, həmçinin ət və tərəvəz hazırlamaq üçün də istifadə edilə bilər.
Kinilav yeməkləri adətən yeməkdən əvvəl iştahaaçan kimi və ya spirtli içkilərlə birlikdə qəlyanaltı olaraq yeyilir.
Ən çox rast gəlinən kinilav növü "kinilaw na isda" ("balıq kinilavı") adlanır. Bu, əsasən çiy balığın kub formasında doğranaraq sirkə (adətən kokos və ya şəkər qamışı sirkəsi) ilə qarışdırılması vasitəsilə hazırlanır. Sirkə burada əsas "denaturasiya" elementi kimi çıxış edir.
Turşuluğu artırmaq üçün calamansi (Filippin limonu), dayap (laym), kamias (bilimbi), tamarind, yaşıl manqo, balimbinq və yaşıl sinequelas kimi turşlaşdırıcı maddələr əlavə edilir. Dadını tamamlamaq üçün isə duz, istiot, zəncəfil, soğan və yaşıl bibər kimi ədviyyatlar əlavə olunur.
Balıq qoxusunu və turş dadı neytrallaşdırmaq üçün rəndələnmiş kokos şirəsi və ya tabon-tabon, dunqon kimi meyvələrin ekstraktları əlavə edilir.Regional fərqlərdən asılı olaraq, bəzən qata (kokos südü), şəkər və hətta qazlı içkilər də istifadə olunur.Balıq kimi tanigue (ispan skumbriya), malasugi (qılınc balığı), bangus, köpəkbalığı və ya hamsi istifadə olunur. Digər variantlarda isə karides, kalamar, istiridye, dəniz kirpisi, gəmiqurdu (tamilok) və böcək larvalarından da istifadə edilir.
Malaylar

Malaylar—Avstroneziya dillərinəaidMalay dilindədanışırlar. Qədim zamanlarda onlar Cənubi Hindistan əlifbasında yazırdılar. 14-15-ci əsrlərdə ərəb əlifbasından istifadə edirdilər. Malaylar əsasən Cənub-Şərqi Asiya bölgəsində yayılmışlar:Bruney,Timor,İndoneziya,Madaqaskar,Malayziya,FilippinvəSinqapurdakompakt şəkildə yaşayırlar. Onlar həmçininAvstraliya,Kanada,Komor adaları,Almaniya,Yaponiya,Myanma,Niderland,Səudiyyə Ərəbistanı,Cənubi Afrika,Xaynan,Honkonq,Yeni Kaledoniya,Şimali Marian adalarıkimi ərazilərdə yaşayırlar. Dil baxımında malay-polineziya dillərinə mnub olanMalay dilindədanışırlar. Bəzən Malaylar termini geniş mənada işlədilir.  Onlar arasında islam, xristianlıq, buddizm, induizm və qəbilə adət ənənələri geniş yayılmışdır. Dəri rəngləri baxımından açıq bürünc və tünd qəhvəyi olurlar.
Qidaların başında təbii ki, düyü durur, ustəlik ət, tərəvəz, balıq məsulları geniş istifadə edilir.  Bütün yeməklərin ən başlıca fərqlilikləri onlara kakos südünün qatılmasıdır. Onlar bu məhlulu Santan adlandırırlar. Yeməklərdə donuz, yırtıcı heyvanların, gəmiricilərin, həşaratların və Allahdan (c.c) başqasının adına kəsilən heyvanların ətinin istifadəsi qadağandır.
Malayların əsas dili malay dilidir. Üstəlik bu Malayziyanın rəsmi dilidir. Bu dil rəsmi olaraq1945-ci ildə bu statisa layiq görülmüş və İndoneziya dili adlandırılmışdır. Bu dilİndoneziyanınaz saylı xalqları ilə əlaqə qurulmasında istifadə edilir. Beynəlxalq statusa malikdir.
Ənənəvi geyimləri kişilərdə uzun köynək və şalvar geyinirlər. Qadınlar saronq adlı geyim geyirlər Qadınların bütün bədən üzvləri (təbii ki əl və üz istisnadır) örtülür.
Həytları boyunca onlar mütləlif etaplardan keçirlər. Qız uşaqlarının qulaqlarını 5-10 yaşlarında sırğa üçün deşirlər. Oğlan uşaqları isə islam şərtlərinə uyğun şəkildə sünnət edirlər. Yeni doğulan uşqların qulağına ərəbçə dua oxunur. Toyları islam qaydaları cərcivəsində təşkil edilir. İslamdan öncə ki, adətlərə toylarda rast gəlmək olar(İslama zıdd olmayanlar). Digər müsəlmanlar kimi həccə gedirlər.
Əsas bayramları dinlə bağlıdır:Ramazan bayramıvə ya Xari islamda yeni il,Qurban bayramı,Məhəmməd Peyğəmbərin(s.a.s) anadan olduğu gün.
Sisig

Sisigje specialitafilipínské kuchyně. Pochází z regionuPampangana ostrověLuzon, kde žijí převážněKapampanganové.
Základem sisigu jevepřové maso, z něhož se používají především podbradky, líčka, uši, mozeček a bůček.V první fázi přípravy se vepřová hlava uvaří, pak se z ní obere maso, které se upeče v troubě. Pečené maso se smíchá s kuřecími játry,cibulí, šťávoukalamondinu,zázvoremachilli papričkamia osmaží se zprudka na pánvi. Mohou se také přidatškvarky, vejce, houby, třtinový ocetsukang ilokonebomajonéza. Původní recept je znám jakosisig babi(vepřový sisig) a existují také jeho obměny připravené zkuřete, krokodýla, žáby, mořských plodů nebotofu.Sisig se podává na kovové míse, aby zůstal dlouho horký a sádlo neztuhlo. Obvyklou přílohou je vařená rýže. Zpravidla se zapíjí pivem a patří k pokrmům nazývaným na Filipínáchpulutan, doprovázejícím oslavy s hojnou konzumací alkoholu.
Název pochází z výrazusisigan, což znamená „okyselit“. Španělský mnich Diego Bergaño uvedl v roce 1732 výrazsisigjako označení salátu ze zelenépapájiv octové zálivce.Pro kyselou a pikantní chuť bylo toto jídlo doporučováno těhotným ženám nebo lidem trpícímkocovinou. K obohacení receptu došlo ve dvacátém století díky vojenské základněClark Air Base, kde američtí vojáci spotřebovali velké množství vepřového, přičemž tučné a tuhé části přenechávali domorodcům. Moderní podobu sisigu jako sytého hlavního jídla pak dotvořila Lucia Cunananová (1928–2008), majitelka restauraceAling Lucing’svAngeles City, která dostala přezdívku „královna sisigu“. Od roku 2003 se koná lokální kulinářská slavnostSadsaran Qng Angelesa v roce 2017 byl sisig vyhlášen kulturním dědictvím Angeles City.V regionuIlocosse připravuje podobný pokrm, nazvanýdinakdakan.
Ginataang labong

Ginataang labong(téžginataang tambo) je pokrm zfilipínské kuchyně, jehož základem jsoubambusové výhonkyakokosové mléko, který se často podává smasemnebo smořskými plody.
Základem ginataangu labongu jsou vařené nakrájenébambusové výhonky.Při přípravě jídla samotného se začíná restovánímcibule,česnekuazázvoru. Do této směsi se poté přidají povařené a pokrájené bambusové výhonky akokosové mléko, a někdy také maso (vepřovéneborybí),krevety,tofunebokrabi. Pokrm se dále obvykle ochucujechilli,rybí omáčkounebocitronovou trávou. Někdy se přidává také zelenina, rajčata nebo listy chilli papriček. Jako příloha se k pokrmu podávárýže.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuGinataang labongna anglické Wikipedii.
Pay de coco

Elpay de coco(eninglés:coconut pie) es unpay(pie) típico de lacocina filipinarelleno de coco joven (entagalo:malauhog). Es un plato muy popular como postre en Filipinas, siendo muy similar alpastel de crema. El principal ingrediente son la pulpa de loscocos(entagalo:buko) jóvenes.​  Esta variante no emplea crema y en lugar de ello se elabora con una especie deleche condensada. Existen variantes de este pastel como elpay de macapunóelaborado con un coco especial que resulta ser de pulpa más pegajosa.