davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Оякодон

Оякодон(яп.親子丼)— блюдояпонской кухни,домбурис омлетом, в которое добавлено куриное мясо без кожи и костей и лук (может включать грибышиитаке). Название блюда буквально означает «родитель и ребёнок»: под родителем подразумеваетсякурица, а под ребёнком —яйцо; «дон» — сокращение от «домбури».
Оякодон изобретён в периодМэйдзи. Оякодон подают как суличных лотков, так и видзакаяхи ресторанах сякитори.
Токийский ресторан «Тама Хидэ», основанный в 1760 году, известен как место появления блюда «оякодон». Ресторан «Таматэцу», специализировавшийся по блюдам из бойцового петуха, из поколения в поколение управлялсясокольничимипри сёгунском дворе. Разделывание курицы ножом высочайшего качества, восходящее к церемонии разрезания мяса журавля перед лицомсёгуна, считалось работой сокольничего. Говорят, хозяин ресторана демонстрировалмастерское умение отделить мясо от костейтак быстро, что наблюдавшие не могли бы увидеть крови птицы, а также тонко нарезать мясо, не прикасаясь к нему руками. В 1887 году один гость, доедая куриное «набэ», добавил в курицу и приправленный бульон ещё яйцо и съел всё это с рисом. Идея понравилась и здесь впервые в Японии начали подавать «оякодон» на заказ. Блюдо приобрело популярность. При пятом владельце заведения Хидэкити из-за полюбившегося всеми названия «Хидэ-сан из Таматэцу» ресторан стали называть «Тама Хидэ».
Смешать соус для тушения издаси,соевого соуса,миринаи сахара. Филе курицы порезать на небольшие кусочки, репчатый лук порезать полукольцами, стебли зелёного лука — колечками. Разбитькуриные яйцав миску и слегка взболтать их, но не до пены.
В небольшуюсковородуперелить соус для тушения и на среднем огне довести его до закипания. Добавить в сковороду кусочки курицы, репчатый лук и половину зелёного лука. Готовить куриное мясо до полной готовности, примерно 5 минут.
Вылить яйца поверх содержимого сковороды. Посыпать оставшимся зелёным луком и готовить под крышкой ещё 1—2 минуты (до готовности яиц).
В порционнуюпиалу(или тарелку) положить порцию горячего отварного белогорисавместе с содержимым сковороды вместе с соусом. Чаще всего омлет выкладывают поверх риса.
Существуют другие вариантыдомбури, продолжающие тему игры слов «мать и дитя».Таниндон(яп.他人丼, «миска чужака»)— готовится аналогично оякодону, но вместо куриного мяса используется тонко нарезанная (как длягюдона/бутадона) говядина или свинина.Сакэ оякодон(яп.鮭親子丼, лососёвый оякодон)состоит из ломтиков лосося, обычно подсоленного и запечённого или горячего копчения, и пары ложек красной икры поверх миски варёного риса.
Домбури

Домбури(яп.丼物домбуримоно)—японскоеблюдо, получившее своё название по посуде, в которой подаётся (домбури с японского переводится какчаша). Чаша домбури вмещает около двух стандартных порцийриса, поверх которого кладутся различные добавки:мясо,рыба,яйца,овощиили какой-либо другойгарнир. По сути является разновидностью японскогофастфуда.
Разные виды домбури имеют свои собственные названия, однако все они заканчиваются на слог «дон»: например, популярный вариант домбури с курицей и яйцом «мать и дитя» называетсяоякодон, а домбури с отбивной —кацудон.
Обычно домбури — это закрывающаяся крышкой глубокая чаша около 15 сантиметров диаметром по верхнему краю. Объём домбури рассчитан на примерно две стандартные порции риса.
Идея домбури появилась вэпоху Мэйдзи, когда веяния времени создали запрос на появление «удобной еды». Смешанная в одной чаше еда стала революционной переменой в японской традиционной трапезе, поэтому была принята обществом не сразу. Однако на сегодня насчитывается уже свыше 50 вариантов приготовления домбури.
โอยาโกดง

โอยาโกดง(ญี่ปุ่น:親子丼;โรมาจิ:Oyakodon) แปลตรงตัวว่า "ดมบูริพ่อแม่ลูก" คือดมบูริหรือชามข้าวหน้าของญี่ปุ่นที่ประกอบด้วยไข่, ไก่,ต้นหอมซอย (บางครั้งใช้หอมใหญ่) และส่วนประกอบอื่น ๆ นำมาเคี่ยวรวมกันในน้ำซุปและโซยุ ก่อนจะนำมาโปะบนข้าวในชามขนาดใหญ่ ชื่อของโอยาโกดงเป็นอุปไมยของคำว่า "พ่อแม่ลูก" กับ "ไก่ไข่" ซึ่งถูกนำมารวมในอาหารจานเดียวกัน
อาหารจานนี้ได้รับการคิดค้นขึ้นในร้านอาหารทามาฮิเดะในโตเกียวเมื่อปี ค.ศ. 1891
มีอาหารญี่ปุ่นอื่น ๆ ที่มีการเล่นคำ "พ่อแม่ลูก" เหมือนโอยาโกดงอีก เช่นทานินดง(ญี่ปุ่น:他人丼;โรมาจิ: 'Tanindon') ซึ่งแปลตรงตัวว่า "ดมบูริคนแปลกหน้า"นั้นเหมือนกับโอยาโกดง แต่ต่างตรงที่มีการแทนที่เนื้อไก่ด้วยเนื้อวัวหรือเนื้อหมูส่วนดมบูริลักษณะที่เสิร์ฟแซลมอนและไข่ปลาแซลมอนแบบดิบบนข้าวนั้นเรียกว่าซาเกะโอยาโกดง(ญี่ปุ่น:鮭親子丼;โรมาจิ: 'sake oyakodon'; "ดมบูริพ่อแม่ลูกแซลมอน")
ทานินดง

ทานินดง(他人丼) หรือ เป็นดมบุริที่ทำโดยใส่เนื้อสัตว์อื่น ๆ ที่ไม่ใช่เนื้อไก่(เช่นเนื้อวัวหรือเนื้อหมู) เคี่ยวกับไข่ไก่ โดยอาจใส่ต้นหอมและส่วนผสมอื่น ๆ กินกับข้าวสวยนอกจากนี้ยังมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่ามามาโกด้ง(継子丼)
คำว่า "ทานิง" แปลว่า "คนอื่น" โดยที่มาของชื่อนี้มาจากการเปรียบเทียบกับโอยาโกดงซึ่ง "โอยาโกะ" หมายถึง "พ่อแม่และลูก" โดยในขณะที่โอยาโกดงใช้ไก่ทั้งในส่วนของไข่และเนื้อ ซึ่งมีลักษณะคล้ายพ่อแม่และลูก ทานินดงจะใช้ไข่ไก่กับเนื้อของสัตว์ชนิดอื่น จึงถือเป็นคนอื่นคนไกล
ชื่อทานินดงเป็นชื่อที่ใช้ในญี่ปุ่นภาคตะวันตกเป็นหลัก โดยทั่วไปจะใช้เนื้อวัวส่วนในภูมิภาคคันโตมีการใช้ชื่อเรียกว่า "ไคกาดง" (開化丼) อาจใช้เนื้อหมูหรือเนื้อวัว
โอเล่ห์ดง ศักดิ์เสมอชัย

โอเล่ห์ดง ศิษย์เสมอชัยมีชื่อจริงว่ากิตติพงษ์ ใจกระจ่างชื่อเล่นโอเกิดเมื่อวันที่17 กรกฎาคมพ.ศ. 2528ที่ตำบลหนองปรืออำเภอรัษฎา(ปัจจุบัน คือ อำเภอรัษฎา)จังหวัดตรังนับว่าเป็นแชมป์โลกคนแรกด้วยที่เป็นชาวใต้หลังจากมีนักมวยจากภาคใต้หลายคนได้ชิงแชมป์โลกแล้ว แต่ยังไม่เคยมีใครประสบความสำเร็จเลย
โอเล่ห์ดงเป็นบุตรของนายเสมอ และนางสมจิตร ใจกระจ่าง นายเสมอ พ่อของโอเล่ห์ดงเป็นนักมวยเก่าในชื่อ สิงห์เสมอ ลูกเจ้าแม่ไทรน้อย โอเล่ห์ดงหัดมวยกับพ่อตั้งแต่อายุ 4 ขวบ และเริ่มขึ้นชกตั้งแต่อายุ 7 ขวบ ต่อมาได้เข้ามาชกในกรุงเทพฯ ภายใต้การดูแลของจ่าแกะ ควนกรด และเข้าเรียนที่โรงเรียนผะดุงศิษย์พิทยาจนกระทั่งจบมัธยมศึกษาปีที่ 3
ในปีพ.ศ. 2545วิรัตน์ วชิรรัตนวงศ์นำโอเล่ห์ดงมาสร้างสรรค์ในแบบมวยสากลขณะที่มีอายุเพียง 17 ปี และได้ครองแชมป์โลกเยาวชนของสภามวยโลกในการชกมวยสากลครั้งที่ 3 เท่านั้น และป้องกันแชมป์ได้มาตลอด จนได้ชกตัดเชือก ชนะคะแนน โอมาร์ โซโต ได้เป็นรองแชมป์โลกอันดับหนึ่งและได้ชิงแชมป์โลกไฟต์บังคับกับเด่น จุลพันธ์นักมวยชาวไทยที่ไปชกอยู่ที่ญี่ปุ่น และโอเล่ห์ดงเป็นฝ่ายชนะคะแนนได้ครองแชมป์โลก ในปลายปีพ.ศ. 2550ซึ่งถือว่าเป็นแชมป์โลกมวยสากลคนแรกของไทยที่เป็นชาวใต้
หลังจากเสียแชมป์โลกในรุ่น 105ปอนด์(สตอร์วเวท) ไปแล้วเพราะต้องลดน้ำหนักเยอะ ได้เลื่อนรุ่นขึ้นไปชกในรุ่น 115 ปอนด์ (ซูเปอร์ฟลายเวท) ซึ่งก็สามารถคว้าแชมป์อินเตอร์เนชั่นแนลของสภามวยโลก(WBC) ไปได้
ชีวิตส่วนตัว โอเล่ห์ดงสมรสกับ สมหญิง ฉายแสง ชื่อเล่นไอติมชาวชุมพร ทั้งคู่คบหากันนานกว่า 10 ปี จึงสมรสกันเมื่อปี พ.ศ. 2553 ปัจจุบันทั้งคู่มีบุตรชายด้วยกันทั้งหมดหนึ่งคน ที่เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2554
เท็นตามาดง

เท็นตามาดง(ญี่ปุ่น:天玉丼;โรมาจิ:tentamadon) หรือเท็นโตจิดง(ญี่ปุ่น:天とじ丼;โรมาจิ:tentojidon) เป็นดมบุริประเภทหนึ่งที่มีเท็มปุระราดด้วยไข่ไก่บนข้าวสวย
เป็นเท็มปุระราดไข่ที่ตีแล้ว เช่นเดียวกับในคัตสึดงหรือโอยาโกดงเท็มปุระที่ใช้อาจมีหลายประเภท เช่นกุ้งและคาคิอาเงะเมื่อใช้คาคิอาเกะ บางครั้งอาจเรียกว่า "คากิอาเงตามาโงโตจิดง" (かき揚げ玉子とじ丼) หรือแค่ "คากิตามาดง" (かき玉丼)
ถ้าใช้เท็งกาซุอาจอีกอย่างว่า "ทานุกิดง" (たぬき丼) และถ้าใช้อาบุราอาเงะอาจเรียกว่า "คินุงาสะดง" (衣笠丼)
ที่ร้านยามาดะอุดง เท็นตามาดงที่ใช้คากิอาเงะใช้ชื่อว่า "คากิอาเงดง" (かき揚げ丼)
親子丼

親子丼（日语：親子丼／おやこどん），又稱滑蛋雞肉飯，是日本的一種米食類料理。主要食材是雞肉和雞蛋，故稱為親子丼。若同時包含魚肉與魚卵的丼物也稱為「海鮮親子丼」，如「鮭魚親子丼」。
以雞肉、雞蛋、洋蔥等覆蓋在飯上，再以碗盛裝而成的丼物，「親子」的名稱是因為丼物裡面同時包含雞肉與雞蛋而來。親子丼由一間叫「玉ひで」的餐廳開始，本是販售「軍雞鍋」（鬥雞鍋），也就是將雞肉煮熟後，再淋上蛋汁一起食用的料理。當時日本的雞蛋價格非常昂貴，客人認為若因軍雞鍋吃不完而丟棄是很浪費的事，所以就把剩下的料理和白飯拌在一起食用，沒想到味道相當可口，來店的客人與日遽增，一直到第五代老闆上任後，才正式將雞肉覆蓋蛋汁，再淋在飯上來銷售，並命名為親子丼。
團鬼六

團鬼六（日语：だん おにろく、1931年4月16日（戶籍上是9月1日）- 2011年5月6日），本名為黑岩幸彦，是日本的小說家、編劇、電影製片、演員。
從關西學院大學法學部畢業後曾做過劇作家、酒吧店長、英文教師等職業。
1957年，憑藉著《親子丼》入選了文藝春秋的「全新人盃」。之後，透過雜誌投稿了《花與蛇》系列的小說，開始邁向官能小说發展。
團鬼六是一位極受爭議的作家，因為其作品中充滿了虐戀、畸戀、捆綁、性虐待之類的元素，也因此被稱為「SM巨匠」、「捆绑帝王」。然而，他的作品更經常被搬上銀幕，早在1970年代由日活出品的「粉紅電影系列」都將他的作品改編成電影。
其中，《花與蛇》系列更是最常被搬上大銀幕的作品。從1967年起，田中登，西村昭五郎、小沼勝、石井隆等許多導演都曾執導過這系列的電影。
2006年，被醫生診斷患有慢性腎不全，但當時團鬼六斷然拒絕了醫生的建議治療。
團鬼六曾表示：最理想的死亡方式是「腹上死」。
2010年4月，透過媒體對外公佈了患上癌症的訊息。
2011年5月6日，因食道癌病逝在東京都的一間醫院，享年80歲。
2011年5月15日，其葬禮在東京芝公園的增上寺的光攝殿内舉行。
富貴晴美

富貴晴美（1985年6月4日—）是一位日本作曲家和鋼琴家。隸屬于株式会社インスパイア・ホールディングス.出生於大阪，現居東京。以第一名的成績畢業於國立音樂大學作曲系。後完成該系研究所的學業。
藉由《母親編年史》成为第36屆日本電影學院獎音樂優秀獎，是最年輕的受獎者。曾三次獲得日本電影學院獎優秀音樂獎，第39屆（《日本最长的一天》）和第41届（《關原之戰》）。
全年播出的大河劇史上最年輕的《西鄉殿》的音樂擔當。
四季劇團歷史上規模最大的原創音樂劇《化物之子》和《Ghost & Lady》的音樂擔當。
為電影配樂、戲劇、電視廣告、動畫等提供音樂，也為其他樂手提供音樂、作曲和编曲。
真矢美季

真矢美季（日语：真矢 ミキ／まや みき，1964年1月31日—），舊藝名為真矢 みき，婚前本名佐藤美季，婚後為西島美季，日本女演員，為寶塚歌劇團花組元男役主演者。生於廣島縣廣島市，成長於大阪府豐中市。現為奧斯卡傳播旗下藝人，
由于父亲工作调动，中学毕业前曾八次搬家。
因為想学习日本舞，從豊中市立第二中学校时開始参加寶塚音樂學校附設的兒童藝能教室課程。
中学毕业后，因为崇拜當時的寶塚明星大地真央而有了加入寶塚歌劇團的念頭。於1979年參加並通過寶塚音樂學校的入學考試，1981年音樂學校畢業後進入寶塚歌劇團。同期的还有涼風真世、黒木瞳、毬藻えり和北原遥子（已故）。
1995年就任花組頭號演員，首部主演作品為以同名小說改編的伊甸之東。1998年退團。
2003年演出電影版大捜査線后，在电视剧，娱乐节目中频频出现。
2008年7月1日，在部落格公布結婚消息，對象是芭蕾舞蹈家西島数博（日语：西島數博），12月22日登記結婚，2009年4月4日，在明治神宮舉行婚禮。
2009年獲得第20屆日本珠寶最佳衣著獎。
2021年7月23日，在東京奧運開幕式上，以日本廟會為概念，由百名男女扛木頭做出木造奧運五環的表演橋段中，擔任領隊。
新人公演初主演
寶塚歌劇團史上第一位在日本武道館開演唱會的演員。
滑蛋雞肉飯

滑蛋雞肉飯，日文叫親子丼（Oyakodon），係日式嘅雞肉飯，主要用雞肉、滑蛋同白飯。日文個名叫「親子」，係因為餸入面有阿媽（雞）又有阿仔（蛋）。
日式大碗飯

日式大碗飯，日文叫丼物，係日本一種飯餐，裝滿大大碗嘅飯，飯面舖咗餸菜。常見嘅類型包括日式牛肉飯（牛丼）、天麩羅飯（天丼）、滑蛋雞肉飯（親子丼）、鰻魚飯（鰻丼）、日式豬肉飯（豚丼）等等。
白切雞

白切雞（粵拼：baak6cit3gai1），又叫做白斬雞，係雞嘅一種烹調方法，將雞殺之後以蒸熟或以熱水浸熟而成，過程中唔加入香料，或淨係用好少嘅調味；目的係等雞嘅自然鮮味盡量顯露。白切雞係粵菜嘅傳統菜色之一，響廣東、廣西、海南等各地好常見；亦係廣東燒味嘅其中一種。
傳統嘅白切雞煮法以浸為主。將水煲滾之後，就閂咗爐火，再將雞放入熱水，閂蓋，等熱水將雞浸熟，然後浸凍水等雞皮更味美。哩種煮法嘅白切雞優點係唔會過熟，肉質鮮嫩；缺點係雞可能未完全熟透，喺衛生上未必能完全附合要求。另一種煮法係將雞放在鍋內以熱水蒸熟。
最正嘅白切雞採用品種好、新鮮肥美嘅嫩雞（雞項或未生過蛋嘅雞乸）來製作，傳統嘅標準係煮到啱啱好熟。以皮滑，肉嫩，味鮮為佳。食白切雞嘅時候通常會點啲以薑末、蔥粒同熱油整嘅薑蓉，增加風味。
健康食平D

《健康食平D》（英文：Good Cheap Eats 9）係香港電視廣播有限公司拍攝製作嘅飲食節目食平D系列之一，由肥媽、陸浩明擔任主持，喺香港時間2020年4月13號起，逢禮拜一到五22:30－23:00喺翡翠台、myTV SUPER播出，並喺myTV SUPER提供節目重溫。
Unadon

Elunadon(鰻丼,,''unadon''literalmente ‘bol de anguila’, escrito menos frecuentementeunagidon)es un populardonburi(cuenco de arroz) elaborado conunagikabayaki,anguilaa la parrilla con salsa dulce.
Las variantes incluyenunajū(鰻重,'unajū'), un plato muy parecido servido en una caja negra en lugar de un cuencodonburi;nagayaki(長焼き,'nagayaki'), sirviendo la anguila y el arroz separados; yhitsumabushi(櫃まぶし,'hitsumabushi').
Hay dos estilos de anguila asada. El primero es de laregión de Kantō(関東式), en el que primero se asa la anguila, se cubre con salsa y se pasa por la parrilla. El otro es el de laregión de Kansai(関西式), en el que solo se hace a la parrilla con salsa. Es tradicional añadirsanshō(山椒,'sanshō'pimienta de Sichuan)comocondimento.
Elunadontoma su nombre de las palabrasjaponesasUnagi no Kabayaki(鰻の蒲焼,,'Unagi no Kabayaki'literalmente ‘anguila a la parrilla’)ydonburi(‘bol de arroz’).
Butadon

Elbutadon(豚丼,''butadon''), traducido a menudo literalmente como ‘cuenco de cerdo’ (butasignifica ‘cerdo’ ydones la abreviatura dedonburi, ‘cuenco’), es un platojaponésconsistente en un cuenco dearrozcubierto concerdococido a fuego lentoen una salsa suave dulce. También se añaden a menudo algunos guisantes. Es un plato popular enJapón, sirviéndose habitualmente contakuan.
Es una receta originaria de la ciudad deObihiro.​
Tentsuyu

Tentsuyu(てんつゆ/天汁,''Tentsuyu'')es unasalsa para mojartempurajaponesa.​
Su receta depende de la estación del año y los ingredientes para los que se prepare. Una salsatentsuyugeneral y multipropósito puede consistir en tres partes dedashi, una parte demiriny otra desalsa de soja. Sin embargo, para ingredientes con olores o sabores fuertes pueden usarsesakeyazúcaren lugar demirin, o también usarse más o menos salsa de soja. Cuando se usa para latempura, la salsatentsuyusuele servirse condaikonrallado.
Ingredientes parecidos se emplean para la salsa para mojardonburiy para el caldo de platos como elagedashi tofu(tofu frito en caldo) y lossoba(fideos de alforfón).
La salsatentsuyuse vende habitualmente concentrada en botellitas en supermercados y tiendas de alimentación de todo Japón, así como en locales de productos asiáticos de otros países.
Katsudon

Lekatsudon(カツ丼)est un mets de lacuisine japonaisequi consiste en un bol derizchaud surmonté detonkatsu: une tranche deporcd'abord panée, puis cuite avec unœufbattu.
Le motkatsudonest un mélange des mots japonaistonkatsuetdonburi(丼ぶり,bol de riz).
Chez les étudiants japonais, la tradition est de manger unkatsudonle soir avant un examen. La cause en est que le verbe japonais «katsu»(勝つ)que l'on entend danskatsudonsignifie « gagner » ou bien « réussir ».
Tempura

Le ou latempura(天ぷら,tenpura)est un plat defriturejaponais, originaire duPortugal.
Les tempuras sont une adaptation japonaise despeixinhos da horta, introduits par des missionnairesjésuitesportugais auXVIIsiècle, et qui existent toujours dans la cuisine portugaise. Par rapport à la recette portugaise, les Japonais ont allégé la pâte et changé les garnitures.
À l'époque d'Edo, duXVIIauXIXsiècle, les gens mangent de la tempura comme une collation, enbrochettedebout dans des stands. C'est à l'ère Meiji(seconde moitié duXIXsiècle) que sont apparus les premiers restaurants spécialisés en tempura.
Ces beignets consistent en une pâte à frire, à base defarine, d'œufet d'eau, dans laquelle on trempe toutes sortes de produits, le plus souvent:
La pâte à frire est un peu plus fluide qu'une pâte à crêpes, et maintenue froide sur un lit de glace. Le bain de friture doit être à180°C. L'huile utilisée traditionnellement au Japon est l'huile de sésame. C'est le contraste detempératurequi permet unecuissonrapide, la carapace très vite formée rendant le beignet croquant sous la dent en surface, empêchant l'huile de trop pénétrer à l'intérieur, ce qui permet de conserver la saveur et la couleur des légumes.
La tempura est généralement servie telle quelle, dans une corbeille debamboutressé ou uneassiette, posée sur dupapier absorbant. On saisit un morceau avec sesbaguetteset on le plonge dans unramequinindividuel, contenant une sauce faite dedashi, demirinet desauce de sojarelevée avec des condiments comme duradis noirou dugingembrerâpé(on peut aussi simplement tremper la tempura dans du sel).
On l'accompagne deriz, en bol séparé ou endonburi(grand bol de riz garni, on parle alors detendon) dans larestauration rapide, ou encore en garniture pour certainespâtes(udonetsoba).
Œufs de saumon

Lesœufs de saumonouœufs de truiteoucaviar rouge(dans certains pays) sont unalimentgastronomiqueà base d'œufs de poissonSalmonidéstels quesaumonsduPacifique, d'Atlantique, de rivière, outruite, variantes àmoindre coutducaviard'esturgeon.
Les œufs du saumon (ou de truite) sont préparés à partir derogueensaumurefaiblement salée. Decouleur saumontranslucide, ils éclatent délicatement sous le palais pour procurer une sensation de fraîcheur et des saveursiodéesintenses.
Bien que plus abordable que lecaviard'esturgeon, le prix de certaines variétés d'œufs de saumon peut être élevé, en particulier au moment desfêtes de fin d'année.
Ils sont avec lecaviarun des emblèmes de lacuisine russe, et sont un des éléments d'art culinairepossibles entre autres dessushi,donburi, ouchirashi, de lacuisine japonaise. À l'image ducaviard'esturgeonet desœufs de lump, detruiteou dehareng, ils sont généralement servis sur desblinisou dupain grillé, enverrine, surcanapé, parfois accompagnés decrème fraîche, ou comme décoration de plats divers de repas gastronomiques de fête, apportant à la fois une touche culinaire de couleur et de saveur.
Les plus gros grains sont produits par lesaumon royal, et les plus fins par lessaumons atlantiques. Il peut être confondu avec desœufs de lumprouges, outobikorouge.
Chūkadon

Chūkadon(中華丼)est un plat populaire de lacuisine japonaisede type fast food. Elle consiste en un bol de riz accompagné de légumes sautés dans l'huile, des oignons, des champignons et de fines tranches de viande. Le nom signifie littéralement « bol de riz chinois », et est inspiré par lacuisine chinoise. C'est un type dedonburi.
Gyudon

Gyūdon(牛丼code: ja is deprecated, mangkuk daging sapi)ataubeef bowladalahmakanan Jepangjenisdonburiberupa semangkuk nasi putih yang di atasnya diletakkan irisan dagingsapibagian perut danbawang bombayyang sudah dimasak dengankecap asindangula.Sebagai penyedap, di atasnya sering ditambahkan asinan jahe (benishōga), campuran rempah dan cabai yang disebutshichimi, atautelur ayammentah sesuai selera.
Gyūdon berasal dari makanan yang disebutsukiyakidon(sukiyaki donburi), sehingga sering dijumpaigyudonyang memakaishiratakiseperti halnyasukiyaki.
Dizaman Meijisudah dikenal cikal bakal gyūdon yang disebut Gyumeshi berupa semangkok nasi yang diatasnya diletakkan irisan daging sisa Gyūnabe (daging sapi yang dimasak dengan kecap asin dan gula). Pada waktu itu, orang Jepang sering mendengar orang asing memanggil anjingnya, "Come (here)", tetapi menurut pendengaran orang Jepang, "come" terdengar seperti "kame" dan orang asing tersebut disangka sedang memanggil anjing yang bernama Kame. Dari nama anjing bernama Kame konon lahir sebutan Kamechabu,chabu(makanan) untuk si Kame berupa nasi dicampur sisa-sisa Gyūnabe yang tidak habis dimakan.
Restoran siap sajiYoshinoyayang membuka cabang dengan sistemwaralabamemopulerkan gyūdon sebagai makanan rakyat pada paruh kedua tahun 1970-an. Makanan serupa juga dihidangkan dengan nama Gyūmeshi oleh restoran waralaba lain seperti Yōrōnotaki, Matsuya, Sukiya dan Kōbe Ranputei.
Pada tanggal11 Februari2004, Yoshinoya dan restoran gyūdon lain terpaksa menghentikan penjualan gyūdon akibat kekuatiran daging sapi dari Amerika Serikat tercemarpenyakit sapi gila. Parlemen Jepang berusaha mendatangkan kembali daging sapi dari Amerika sejak Mei 2005, tetapi baru berhasil mengimpor di bulan Januari 2006.
Pada tanggal18 September2006, Yoshinoya kembali menjual Gyūdon tetapi hanya selama satu hari penuh saja, itu pun dengan jumlah porsi yang terbatas (1 juta porsi dengan jatah 1.000 porsi per restoran).
Di Jepang, penyajian gyūdon di restoran Yoshinoya mengenal dua istilah:TsuyudakudanNegidaku. Tsuyudaku berarti nasi diberi kuah daging yang banyak, sedangkan Negidaku berarti nasi diberi bawang bombay yang banyak.
Katsudon

Ilkatsudon(カツ丼)è un piatto tipico dellacucina giapponese, è una delle forme più famose didonburicostituito da unacotoletta di maialeimpanata e fritta (ovvero iltonkatsu),uovache generalmente vengono versate sul piatto da sbattute e crude (tuorlo e albume mescolati si cuociono grazie al calore del piatto) e condimenti vari da versare sulrisocaldo. Si tratta di un piatto molto sostanzioso. Come per la maggior parte dei piatti giapponesi i colori sono fondamentali e spesso decorati con erba cipollina per aggiungere una gradazione di verde. Si dice sia stato inventato daKatsu Kaishupoco prima della sua morte.
Le varianti includono:
Per via del nome (katsu ricorda 勝つ katsu ovvero vincere), la consumazione di tale piatto la sera prima di un importante esame è diventato unritualenella cultura giapponese.
Il katsudon è inoltre coinvolto molto comunemente in delle gag di film polizieschi giapponesi: molte persone credono che i sospetti diranno la verità, in lacrime, dopo aver mangiato un piatto di katsudon, alla domanda, "Ti sei mai chiesto come si senta tua madre per questo?". Anche ai giorni nostri la gag "dobbiamo mangiare katsudon durante l'interrogatorio" è molto popolare nei film giapponesi.
Gyūdon

Ilgyūdon(牛丼)è un piatto tipico dellacucina giapponese, è una delle forme più famose didonburi.
Il piatto è composto da carne dimanzoecipolla, lasciati bollire in unasalsaleggermente dolce aromatizzata condashi,salsa di soiaemirin, poi versato il tutto in una ciotola contenente riso caldo. Inoltre può contenereshiratakie uovo. Si tratta di un alimento molto popolare in Giappone, viene comunemente servito conBeni shoga,shichimiezuppa di miso.
Per il problema relativo allamucca pazzavenne imposto il divieto alle importazioni di carne bovina proveniente dagliStati Uniti d'America, provocando un'interruzione delle vendite del gyūdon in Giappone a partire dall'11 febbraio2004. In sostituzione veniva preparato un piatto con carne di maiale chiamato butadon (豚 丼). In alternativa si utilizzavano carni bovine provenienti dall'Australia, continuando la vendita del piatto.
Da maggio2005vennero ripresi i contatti commerciali con gli Stati Uniti, accordo poi interrotto nuovamente dal gennaio2006sino a settembre dello stesso anno.
Kabayaki

Ilkabayaki(蒲焼)è un piatto tipico dellacucina giapponesepreparato con l'unagi(Anguilla japonica), ed è parte dell'unadon(piatti donburi a base di anguilla), una delle forme più famose didonburi(piatti preparati nelle ciotole). InGiappone, per tradizione viene consumato in particolare in un preciso giorno di fine estate chiamatoDoyo-no-Ushi-no-Hi(Giorno del bue).
Si prepara mettendo allo spiedo e alla griglia su fuoco a legna l'unagi, insaporendo con una salsa a base di brodo d'anguilla, con l'aggiunta disakèesalsa di soia. La pietanza è ricca di proteine e molto nutriente.
Nella regione delKantōviene passato al vapore prima di cuocere, mentre nelKansaiva direttamente alla griglia senza essere cotto a vapore.
Unadon

L'unadon(鰻丼)è un piatto tipico dellacucina giapponese. Una delle forme più famose didonburi, il nome significa letteralmente "ciotola anguilla".
Il piatto è a base diunagikabayaki, ovveroanguillaalla griglia ricoperto con unasalsadolce da versare sulrisocaldo contenuto in unaciotola. Si tratta di un piatto molto sostanzioso.
Alcune varianti includono:
Esistono alcuni tipi di stile di preparazione di questo piatto a seconda del luogo in cui viene servito, quella della regione delKantō(関東式) e quella della regione delKansai(関西式), si differenziano per il trattamento all'anguilla.
Il nome deriva dalle parole giapponesi Unagi no Kabayaki (Anguilla alla griglia, letteralmente "l'anguilla alla griglia") edonburi(ciotola di riso piatto).
Tekkadon

Iltekkadon(鉄火丼)è un piatto tipico dellacucina giapponese, una delle forme più famose didonburi.
Inizialmente si preparano delle sottili fettine ditonnocrudo osalmone(sashimi), a cui si aggiungono altri ingredienti che rendono il tuttopiccante. Una volta pronto, viene versato il tutto sulrisocaldo.
豚丼

豚丼（ぶたどん、とんどん）は、調理した豚肉を米飯の上に載せた日本発祥の丼物料理。
本項では区別しながら双方を詳述する。
北海道十勝地方の豚丼（ぶたどん）は甘辛いタレを付けて焼いた豚焼肉を丼飯の上に載せた丼物である。十勝地方に特有のこの種の豚丼は、1933年（昭和8年）に帯広市の大衆食堂「ぱんちょう」創業者である阿部秀司が考案したとされる。
豚肉を砂糖醤油などで味付けした甘辛いタレで焼いたものを載せた丼飯で、十勝地方の名物として道東の飲食店で広く供されている。店舗によって肉の調理法（網焼きまたは鉄板焼き）や、トッピング（白髪ネギ、グリーンピース）などに違いがある。
十勝地方では明治時代末に養豚が始まり、大正時代末期には豚肉食が一般的になりつつあったが、食材や調理器具の制限で料理法が限定されており、特に豚カツのような手の込んだ料理の提供は困難であった。阿部は調理が容易で庶民でも食べやすい料理ということで、鰻丼をヒントにした醤油味の豚丼を開発したという。
2003年以降は、牛丼チェーン店系との区別のため帯広系豚丼、十勝豚丼、帯広豚丼と呼称する場合もある。
牛丼チェーン店系豚丼は、薄切りの豚肉とタマネギやゴボウなどを調味した割下で煮たものを載せた料理である。
各社での呼び方は少しずつ異なっている。「豚」の読みは概ね訓読みだが、すき家では音読みとなっている。
2003年（平成15年）12月のBSE問題による牛肉の調達困難に伴い、牛丼の代替品として開発された。
牛丼にできるだけ近い味を目指した商品であったが、当初は豚肉の特性に合わせた調理法や味付けが不完全だったため、低評価を下した客も少なくなかった。その後地道な改良を重ねて豚肉により合った調理法とオペレーションを築き上げ、独自の味付けに変化することで牛丼とは別の顧客が開拓された。
その後、オーストラリア産牛肉の輸入やアメリカ産牛肉の輸入再開によって牛丼の販売が再開されたため、なか卯は2005年10月で豚どんぶりの販売を終了した。吉野家・松屋・すき家では牛丼の販売再開後も豚丼の販売を続けてきたが、まずすき家が「牛丼の代替品の役目を終えた」、「主力の牛丼とカレーを値下げするため」として、2009年4月23日に豚丼の販売を休止した。
吉野家は2011年12月8日に「焼味豚丼 十勝仕立て」という名称で帯広系豚丼である焼味豚丼の販売を開始し、従来タイプの豚丼の販売を終了した。松屋も2012年1月9日に店頭メニューとしては販売を終了し、店頭およびインターネットでの冷凍個食パックの販売のみ継続とした。
牛丼に似せた代用品として販売開始された商品であったが、牛丼の再開後も豚丼を好む客層があった。牛丼より価格が安いことのほか、「味があっさりしていて食べやすい」「豚丼が好き」「牛肉があまり好きではない」などの声もあったという。
2009年にすき家が豚丼の販売を休止したときもすき家では「一定比率の売上はあった」としていたほか、吉野家・松屋でも牛丼に次ぐ売り上げがあった。上記3社とも牛丼の代用品としての豚丼の販売は休止したが、期間限定での復活販売を行ったり、吉野家の焼味豚丼や塩豚丼、松屋の塩キャベツ豚丼や生姜焼き丼、すき家の豚生姜焼き丼や豚カルビ丼など豚肉を使用した丼物の開発と販売は断続的に行われていた。
そして、すき家は2015年から、吉野家は2016年から、松屋は2022年2月1日から、豚丼のレギュラー販売を再開した（一時終売していた時期を含む）。2022年7月現在では吉野家以外は販売終了している。
ニンニクを効かせた醤油だれや塩だれで味付けし炒めた豚肉を丼物にして、生の鶏卵を上に落とした丼物を「スタミナ丼」として提供する店も存在する。東京都国立市の「サッポロラーメン 国立店」が発祥とされる。スタミナ丼を主に取り扱っているチェーン店として、「すた丼」と呼称して販売する「伝説のすた丼屋」がある。2017年より吉野家でも「豚スタミナ丼」が販売され（終売）、2020年からは豚肉に加え牛肉と鶏肉ものせた「スタミナ超特盛丼」が販売されている。
豚の生姜焼きを丼物とした料理を提供している店も、関東地方を中心に散見される。全国チェーンの吉野家で提供されるほか、松屋でも一時期販売されていた。
山間部にある埼玉県の秩父地方では冷蔵・冷凍技術の発展前伝統的に食肉を味噌漬けで保管していた。これと帯広の豚丼を参考に考案されたものとされる。
かつて大阪府で数店舗展開していた「とん丼亭」では、豚肉とキムチとニラを独自のたれで炒めたものを載せた丼物を「豚丼（とんどん）」として供していたが、現在は1店舗のみ営業しており、メニュー名は「とん丼」と表記変更している。
「大学丼」として、近隣の大学に由来する地域密着型メニューになっている。大学丼祭というキャンペーンを度々行っており、近隣に知られている。上記の「とん丼亭」も、大阪学院大学のそばにある。
家庭に常備された基本的な調味料のみで作ることができる。また帯広系、牛丼屋系ともに市販の調味料が販売されている。
あらかじめ調合された「豚丼のタレ」が各食品メーカーより発売されている。
レトルトや冷凍の「豚丼の素」がグリコ、S&B、マルハ、ソラチ等の食品メーカーや牛丼チェーンの松屋や吉野家からも発売されている。
家庭用豚丼の素を発売している食品メーカーソラチが、2010年2月に2月10日を「豚丼の日」として日本記念日協会に登録し、PRや消費拡大活動を行っている。
天丼

天丼（てんどん）は、丼鉢に盛った飯の上に天ぷらを載せた日本の丼物。天ぷら丼（てんぷらどんぶり）の略称であるが、今日ではもっぱら「天丼」と呼ばれている。食器を重箱としたものは天重（てんじゅう）と呼ぶ。
天ぷら専門店や蕎麦屋、また割烹料理店や大衆食堂、弁当屋など和食を扱う飲食店全般で提供される。天丼を専門に扱う「天丼専門店」も存在する。
天丼の誕生については、江戸時代の末期とする説があり、新橋にあった「橋善」の前身である蕎麦屋の屋台（1831年創業）を嚆矢とする説や、現存する店の中では最古の天ぷら屋とされる浅草雷門の「三定」（1837年創業）を先駆けとする説が唱えられている。また明治時代に開発されたという説では、天丼は1875年（明治8年）ごろに神田鍛冶町の「仲野」という店舗で発明されたものとしている。
天丼の価格は明治20年には3銭、大正8年は25銭、昭和12年は40銭程度であり、東京の庶民に古くから親しまれてきた日本流のファストフードである。
揚げたての天ぷらを煮立てた甘辛い丼つゆにどっぷりと浸して（「くぐらせる」と表現する）丼飯に載せるのが伝統的な江戸前天丼の作法であるが、全国的には天ぷらを載せてから丼つゆを回しかけるスタイルのほうが多くみられる。一部地域の大衆食堂や立ち食いそば店などでは、揚げ置きの天ぷらをつゆで軽く煮て載せる。あまり一般的ではないが、味付けが塩だれであったり、ごま塩や別添のつゆを各自の好みでかけさせたりする店もある。丼つゆは通常、醤油・みりん・砂糖などを合わせて煮切った濃い目のものが使われる。店によっては天ぷらが真っ黒となるほど濃いものもあり、黒天丼と呼ばれ名物となっている例もある。天ぷらの衣も揚げたての食感を尊ぶ店もあれば、素早く蓋をしてしんなりさせ「出前の味」として供する店もあり様々である。
白飯に天ぷらを載せた丼物は基本的にすべて天丼と呼ばれるが、東京近郊で単に「天丼」としてメニューに載る場合は海老・いか・キスなど魚介類の天ぷらをメインに、小海老・小柱・いか・ミツバなどを用いた小ぶりのかき揚げと、彩りとしていんげん・ししとう・ナス・かぼちゃ・レンコンなど季節に応じた野菜天を1 - 2種添えるというパターンが多い。ただし蕎麦屋の天丼については、天ぷらそばと同じように「大きめの海老が2本だけ」という昔からの定型的な様式が存在する。
多くの店には「上天丼」というメニューがあり、大ぶりの海老や穴子が載るなど種の数や質が向上する。また天ぷら専門店においては、主となる天ぷらの種類によって「海老天丼」「穴子天丼」「いか天丼」などのバリエーションも用意されており、好みの種を指定して作る「お好み天丼」のオーダーも可能である。
これらとは別に、独自に地元の食材を種や丼つゆ、薬味などに使用し、町おこしの為のご当地グルメとする例も散見される。
漫才やコントなどにおいて、同じことを2度またはそれ以上繰り返すことで滑稽な効果をもたらすことを芸人の符牒で「天丼」と呼ぶ。これは「同じネタを並べる」という意味の掛詞で、天丼（特に蕎麦屋の天丼）には必ず海老が2本載っているのがお約束である（あった）ことが語源とされるが、ダウンタウンの松本人志は、かつてフランス座で演じられた「天丼の出前が来ない」という台詞を忘れた頃に繰り返すネタが元祖であるとの説を主張している。
かつて死刑執行前日の夕食を死刑囚が希望できたとき(告別晩餐の夕)、日本人の好きな寿司と並んで、天国を行けるように縁起を担いで天丼を注文するものが多かった。例えば、1973年10月12日に処刑された強盗放火殺人の犯人は、天丼を頼み残さず食べた。他に、1972年7月に処刑された少年ライフル魔は、珍しく天丼以外にも色々と注文していたが、喉が通らずスイカとバナナを一口齧ったのみで、天丼などは一口も食べなかった。
ボウル

ボウル(bowl) は、鉢（はち）や椀（わん）のこと。
調理に使う深さのある容器や、同様の形態の食器を指す。底に緩やかに湾曲し、持ち運びを容易にして縁の強度を向上させるため、縁が飛び出て曲がっている。
調理器具としてのボウルは、粉を練ることや食材を混ぜることに利用される。素材は琺瑯、ステンレス、鉄、銅、プラスチック、耐熱ガラスなど。片手ハンドルや注ぎ口が付随したものもある。
食器としてのボウルには、サラダボウル、シチューボウル、カフェオレボウルなどがあり、茶碗や丼状のものである。アメリカでは、牛丼(beef bowl) など丼物のことをbowlと呼ぶことがある。また、球技場がすり鉢状になっていることをなぞらえ、スタジアムそのものをボウルと呼ぶ場合や、そこで開かれる競技をボウルと称する場合がある。
また、飲食物の容器としての用途のほか、水を入れて指先を洗うために用いるフィンガーボウルや水切り用のコランダーといったものもある。
海鮮丼

海鮮丼（かいせんどん）とは、白飯の上に魚介類の刺身などを盛りつけた丼物料理。
冷凍技術が発展した戦後に誕生し、北海道、東北など北日本から全国に広まったと推測されている。江戸前のちらし寿司から派生したものという説もある。
江戸前寿司におけるちらし寿司は、酢飯に握り寿司用の種を飾り乗せした料理であるが、海鮮丼は一般に酢を加えない温かい白飯を台とする。ただし酢飯を用いたものを海鮮丼と呼ぶこともあり、両者の区別は曖昧である。
また寿司屋ではなく海産物中心の食堂や海鮮料理店で出される料理であるため、ちらし寿司とは異なり寿司屋独特の仕事を施した種は用いられない。よく使用されるのはマグロ、ホタテ、サーモン、イカ、エビ、タコ、カニ、イクラ、ウニなどの北日本で水揚げされる魚介類の刺身である。
丼飯なので特に作法はない。味付けされていない生魚が用いられている場合は、わさび醤油を全体にふりかけたり、手塩皿に取った醤油に種をその都度つけながら食べたりする。
2024年2月にオープンした商業施設「豊洲 千客万来」では、高額な海鮮丼が提供され、SNS上で「インバウンド」にかけて「インバウン丼」と揶揄された。
Gyūdon

Gyūdon(牛丼,sapi,mangkuk) utawabeef bowliku salah siji masakan sakaJepanglan isih kalebu jiniséDonburi. Gyūdon iku wujud sega putih kang diwadhahi mangkuk, dhuwure diwènèhi irisan dagingsapipéranganwetengsapi,bawang bombaykang wis dimasak karo kecap asin langula. Supaya ben sedhep, ing dhuwure ditawuri asinan jahe (benishōga), campuran rempah lan lombok kang diaranishichimi, utawa diwènèhiendhogpitikmentah miturut selera.
Gyūdon asalé sakapanganankang diarani Sukiyakidon (sukiyaki donburi), mula asring tinemu gyudon kang diwènèhi shirataki kaya déné sukiyaki. Masakan Gyudon wis wiwit ana wiwit jaman Meiji.
Ing jamanMeijiwis wiwit ana cikal bakale gyūdon kang diarani Gyumeshi, iku wujud sega putih samangkuk ing dhuwure diwènèhi irisan daging turahanGyūnabe(daging sapi yang dimasak dengan kecap asin dan gula). Nalika iku, wong Jepang asring krungu wong asing ngundangasune,"Come (here)", nanging miturut keprungune wong Jepang,"come"keprungu kaya "kame" lan wong asing iku kanyana lagi ngundang asu kang jenenge Kame. Saka asu kang jenenge Kame jaréné lair sesebutan Kamechabu, chabu (panganan) kanggo si Kame wujudsegakang dicampur turahan Gyūnabe kang ora entek didhahar.
Restoran siyap sajiYoshinoyakang mbuka cabang kanthi sistemwaralabamisuwurake gyūdon minangkapangananrakyat ing tengahan taun1970-an. Panganan kang arep padha uga disajekake kanthi jenengGyūmeshidéning restoran waralaba liyané, kayat Yōrōnotaki, Matsuya, Sukiya lan Kōbe Ranputei.
Ing tanggal11 Fèbruari2004, Yoshinoya lan restoran gyūdon liyané kapeksa ora ngadol gyūdon manèh amarga kuwatir daging sapi sakaAmérikah Sarékatkacemar lelarasapi gila. Parlemèn Jepang ngupaya nekakake manèh daging sapi sakaAmérikawiwit sasiMèi2005, nanging nembé bisa ngimpor ing wulanJanuari2006.
Ing tanggal18 September2006, Yoshinoya ngadol Gyūdon manèh mung sadina thok, iku waé kanthi porsi kang diwatesi (1 yuta porsi kanthi jatah 1.000 porsi per restoran).
Ing Jepang, ana rong istilah penyajian gyūdon ing restoran Yoshinoya:TsuyudakulanNegidaku. Tsuyudaku tegesé sega kang diwènèhi duduh daging kang akèh, déné Negidaku tegesé sega kang diwènèhi bawang bombay kang akèh.
Ezaki Glico

Ezaki Glico Co., Ltd.(江崎グリコ株式会社,Ezaki Guriko Kabushiki-gaisha), umum dikenal minangka mungGlico, yaiku perusahaan pangolahan pangananmultinasionalJepang sing duwe kantor pusat ingNishiyodogawa-ku,Osaka.Iku nindakake bisnis ing 30 negara, ingAmérika Lor,Asia-PasifiklanÉropa.
Bisnis utama Ezaki Glico yaiku nggawe produkkembang gulakayatasoklat, kripik,permen karetlanès krim, ugaproduk susu.Kajaba iku, Glico mprodhuksi dening panganan olahan kayata kaldu kari lankanthong retorttakikomi gohan, lan produksuplemen panganan. Saingan utama Glico yaikuMeiji Seika,Lotte,Morinaga,FujiyalanBourbon Company[ja]ing bisnis kembang gula, lanHouse Foods,MeijilanS&B Foodsing bisnis panganan olahan.
Pemodal utama Ezaki Glico yaikuSanwa Bank, sing digabung dadi Bank of Tokyo-Mitsubishi UFJ. Ezaki Glico minangka anggotaMidori Kai, grup perusahaan sing pemodal utama yaiku Bank Sanwa.
Ezaki Glico mrodhuksi dening macem-macem produk. Produk utama didaftar ing kene.
Unadon

Unadonatauunagidonburi(鰻丼,Unadonatauunagidonburi)ya ikumasakan Jepangawujudsegakang diwènèhiunagi(sidat Jepang) kang dimasak kanthi carakabayaki.  Ing ndhuwure sega digebyur saus (tare) kang rasané legi supaya sedhep. Sadurungé dipangan, ing ndhuwure unadon diwènèhi bubukandalimansithik.
Saos digawé saka campurangula pasirlankecap asin, sanajan padatan uga ditambah campuran liya. Andaliman (jeneng Jepang:sanshō) diwurake ing sandhuwure unadon kanggo ngilangi ambuamoniakang kadhang-kadhang metu sakadagingsidat Jepang kang akèhgajihe. Bubuk andaliman uga bisa ngelongi ambu gajih. Ing set menu ing restoran, unagi kabayaki utawa unadon padatan disuguhake bebarengan karo sup bening (kimosui) kang isinéatisidat Jepang.
Ana uga cara nyuguhake unagi kang dijenengi dhedhasar karo wadhahe. Sega lan unagi kang disuguhake ing sajeroning kothakjibakodiaraniunajū.Dibandingakeunadon,unajūnduwé citra minangka panganan larang. IngNagoyalan sakupenge ana masakan jenengehitsumabushi.
Unagi kabayaki diprecaya minangka panganan kang nduwé gizi kanggo nambah stamina sadawaningmangsa panasing Jepang. Unagi kabayaki akèh dipangan ing dinaDoyō no Ushimangsa panas (watara minggu kaping telu sasiJuli).
Unagi

Unagi disedhiyakake minangka bagéyan sakaunadon(kadhangkala diejaunagidon, utamané ing menu ing restoran Jepang ing negara Kulon), sajiandonburikaro irisan welut sing disuguhake ing amben beras. Ana jinis biskuit manis sing diaranipai unagi singdigawe karo unagi bubuk uga ana.Unagi sugihprotein,vitamin A, lankalsium.
Restoran unagi spesialis umum ing Jepang, lan umume duwe tandha sing nuduhake tembungunaginganggohiraganaう(transliterasiu), yaiku huruf pisanan saka tembungunagi. Tlaga Hamana ing kutha Hamamatsu,prefektur Shizuokadianggep minangka omah unagi kanthi kualitas paling dhuwur; Akibaté, tlaga iki diubengi dening akeh restoran cilik sing spesialisasine ing macem-macem pasugatan unagi. Unagi asring dipangan nalika musim panas ing Jepang. Malah ana dina khusus kanggo mangan unagi, yaiku dina tengah musimLembu(doyo no ushi no hi).
Unakyuminangka ekspresi umum sing digunakake kanggosushising ngemot belut lan timun. Kaya welut iku beracun yen ora dimasak , welut tansah dimasak, lan ing panganan Jepang, asring disuguhake karosaus tare. Unagi sing dipanggang tanpa tare lan mung dibumboni uyah diarani "Shirayaki."
가츠동

가츠동또는카츠동(일본어:カツ丼가쓰돈)은그릇에 담은 밥 위에돈가스를 얹은일본의덮밥 요리이다. 이름은돈가스를 사용한덮밥 요리라는 것에서 유래했다.
1921년 2월 와세다 고등학교에 다니던 나카니시 케이지로(中西敬二郎)가 단골 식당에서 사발에 밥을 담고 돈가스를 얹은 뒤 그 위에 소스를 부어서 ‘돈가스덮밥’을 만들고, 이를 가게의 메뉴로 판매할 것을 권하였다고 한다.이것이 카츠동의 시초가 되었다는 것이 현재까지의 정설이다.
한편, 1913년 와세다 고등학교에 다니던 다카하타 마스타로(高畑增太郎)가 ‘소스돈가스덮밥’을 고안한 것이 처음이었다는 설도 존재한다. 이 음식은 지금도후쿠이현에서 ‘하이칼라덮밥’이라는 이름으로 정착되어 있다. 그 밖에나가노현고마가네시의 등산가가 같은 음식을 최초로 개발하였다는 설도 있다.
밥 위에돈가스를 얹은 뒤, 양파가 들어간 덮밥 소스에 달걀물을 풀어 끓인 것을 돈가스 위에 덮는다. 덮밥 소스에는우스터 소스,드미글라스,간장등 다양한 것을 사용할 수 있다.
소보로

소보로(일본어:そぼろ/素朧)는 잘게 다진쇠고기나돼지고기,닭고기등고기나생선,새우,달걀등을 양념해 국물이 없어질 때까지 볶은일본음식이다.쌀밥에 올려돈부리(일본식 덮밥)로 먹는다.
한텐

한텐(袢纏)은일본의 전통적인 겨울 코트이다.18세기에도 시대에 처음 나왔다. '힛파리'라고도 한다. 한텐의 앞 주머니는돈부리(丼)라고 하며, "가진 돈을 장부에도 적지 않고 계획없이 막 쓴다"는 의미의 돈부리칸조(丼勘定)는 장인들이 돈부리에 돈을 넣어뒀다가 꺼내쓴 데에서 기원하는 말이다.
규동

규동(일본어:牛丼) 또는규메시(일본어:牛飯)는쇠고기에양파와 함께 달게 끓인 재료를 그릇에 담은 밥위에 올려 먹는 일본의덮밥 요리이다. 곁들이는 야채로는 붉은색 생강, 7가지맛의 고추가루, 날달걀 등을 기호에 따라서 넣는 경우도 많다.
메이지시대서구문명의 도래로 쇠고기를 먹는 습관이 퍼진 뒤 대중에게 적합하게 고안되어 나온 규메시(牛めし, 쇠고기밥)가 규동의 원형이다. 1973년부터요시노야(吉野家)가 패스트푸드의 하나로프랜차이즈사업을 시작하였고, 이어마쓰야나스키야등 프랜차이즈들이 일본 내에 자리잡으며 일반화되었다.
Кацудон

Кацудон(яп.カツ丼)— мясное блюдо европейско-японской кухни, самая популярная разновидностьдомбури.
Название блюда является производным от двух слов:тонкацу(свиная котлета) идомбури(блюдо, состоящее из большой миски риса с гарниром сверху).
Одна порция включает в себя миску риса и хорошо прожареннуюсвиную котлету-отбивную. Котлета может быть предварительно окунута в яйцо, либо политасоусомпосле приготовления. Также в блюдо могут добавляться овощи и различные специи.
Существуют региональные разновидности кацудона:нагойскиймисо-кацу(дон)(яп.味噌カツ丼)с «красным мисо»(яп.赤味噌ака мисо),окаямскийдэми-кацу(дон)(яп.デミカツ丼)с французским соусомдемигласи другие.
Кацудон популярен среди школьников и студентов: слово «победить»(яп.勝つкацу)созвучно с названием блюда, ввиду чего кацудон употребляют передэкзаменами.
В Японии распространенагородская легендао том, что преступник непременно раскается, если съест миску кацудона вполицейском участкеили комнате длядопросов.
Тэккадон

Тэккадон(яп.鉄火丼)— это традиционное блюдояпонской кухни, представляющее собой разновидностьдомбури—  риса ссашимииз сырого тунца, нарезанного тонкими ломтиками. Острый тэккадон готовится из смеси пряных ингредиентов, острого апельсинового соуса или того и другого вместе, обычно с добавлениемзелёного лука, изредкавасабиилияпонской горчицы.
Термин «тэкка» в названии происходит от названия игровых залов (теккаба), где это блюдо обычно подавалось с концапериода Эдодо началапериода Мэйдзивистории Японии.
Похожее блюдо, приготовленное с сашими из лосося, называетсясакедон.
Поке

По́ке(гав.poke[ˈpoke] — нарезать, резать на куски) — одно из основных блюдгавайской кухни, салат из сырой рыбы, нарезанной кубиками, которую подают или какзакуску, или как основное блюдо. Как правило, для приготовления поке используют или осьминога, или тунца. Блюдо с осьминогом обычно называютТако Поке(за исключениемострова Ниихау,на котором говорят на гавайском языке). Тунец, используемый в блюде, как правило,желтопёрый. В другие варианты поке добавляют сырого лосося или моллюсков. Блюдо подают с сыром и тыквенными приправами (рыба подаётся в сыром виде).
Традиционный гавайский вариант поке состоит из потрошённой, очищенной от кожи, обвалянной рыбы. Его подают с приправами, например, сморской солью,тунгом, морскими водорослями.
По словам одного из историков, поке в том виде, в котором это блюдо можно встретить сейчас, готовилось в 1970-х годах. Использовалась очищенная и обваленная рыба, которую подавали с солью,водорослямии жаренымтунгом. Этот вариант поке можно попробовать и на Гавайских островах.
В 2012 году блюдо стало популярным вконтинентальной части Соединённых Штатов. Появились рестораны, в которых готовили поке (в основном — рестораныфастфуда). В период с 2014 года по середину 2016 года «количество гавайских ресторанов наFoursquare, в том числе тех, в которых готовят поке», удвоилось (увеличилось с 342 до 700). Эти рестораны готовят как традиционные варианты поке, так и изменённые. Иногда в блюдо добавляют авокадо,соус понзу,соус терияки, грибы, хрустящий лук, маринованныйхалапеньо,соус сирача, кинзу, ананасы или огурцы. Рестораны, где можно заказать поке — это, как правило, заведения, продающие фастфуд (но есть и обычные рестораны). Компоненты блюда можно заменить по желанию клиента. Чаще всего поке готовят с использованием тунца. На фестивале «I Love Poke» можно увидеть различные варианты блюда. Однако, на материке поке отличается от гавайского. На континенте рыбу не маринуют, вместо этого в поке добавляют соусы. Блюдо часто называютpokéвместо обычногоpoke: используют буквуeс акутом.
По одной из версий, история поке началась тогда, когда рыбаки добавляли приправы в свой улов и тут же съедали блюдо как закуску. Приправы для поке схожи с приправамияпонскойи других азиатских кухонь. Это —соевый соус, зелёный лук икунжутное масло. Также используютфурикакэ(смесь сушёной рыбы, семян кунжута и сушёных морских водорослей), сушёный или свежийперец чили, морские водоросли, морскую соль,тунг, икру, васаби и лук. Добавляют осьминога, различные виды сырого тунца и сырого лосося, моллюсков.
Традиционный гавайский поке может состоять из сырой рыбы, лука, приправы из тунга, водорослей, соевого соуса, зелёного лука или кунжутного масла.
Блюда из сырой рыбы, похожие на поке — этокарпаччоиз рыбы и рыбныйтатарский бифштекс. Также на поке похоже корейскоехвеи перуанскоесевиче.Сашимитоже состоит из сырых морепродуктов; также поке можно сравнить сдомбури. Сибирские аналоги —сугудай,тала, салатИндигирка.Будда-боул— азиатское вегетарианское блюдо, набор из небольших порций зерновых и овощей в одной миске.
Унадон

Унадон(яп.鰻丼аббревиатура от «унаги домбури», «миска с угрём») — блюдояпонской кухни.Унадонсостоит из большой миски пропаренного белого риса (домбури), наверху которого находятся кусочки филе угря (унаги), пожаренные на гриле в стиле, называемомкабаяки. Рыба покрывается сладким соусомтарэна основесоевогои затемкарамелизуетсяна углях. Филе не отделяют от рыбы и потому часть с серой шкуркой кладут вниз. Затем блюдо поливается достаточным количеством тарэ, таким образом, чтобы соус начал просачиваться сквозь рис, находящийся под рыбой. В качестве украшения,унадонсверху посыпается измельчёнными ягодами сансё (также называемымияпонским перцем).
Варианты сервировки унадона включают в себя унадзю (яп.鰻重), когда блюдо подаётся в лакированных коробочкахдзюбако(яп.重箱); нагаяки (яп.長焼き), когда угорь и рис подаются раздельно ихицумабуси(яп.櫃まぶし), когда угорь рубится и перемешивается с рисом.
Кроме того, есть два способа жарки угря на гриле (кабаяки): врегионе Кантоугорь отпаривается перед тем как его жарят на гриле в соусе, благодаря чему рыба становится более нежной. А врегионе Кансайугорь жарится без отпаривания.
Унадонбыл первым блюдом типа домбури, изобретённым в позднийпериод Эдо, во время эпохиБунка(1804—1818). Авторомунадонаявляется мужчина по имени Имасукэ Окубо из Сакаи-мати (в настоящее время этому месту соответствуетНихомбаси нингётёв районеТюовТокио) и блюдо стало известным в окрестностях театровкабукиНакамура-дзаиИтимура-дза, которые находились неподалёку.
Первым стационарным заведением, продающимунадон, считается Оноя (яп.大野屋), поблизости к Сакаи-тё в Фукиятё (яп.葺屋町), открывшееся в неопределённый промежуток времени, однако предполагается, что это было до того, как театры сгорели в 1841 году и переехали. Послеголода годов Тэмпо, в 1844 годаунадонначали продавать за одну продолговатую монетутэмпо-сэни он завоевал широкую популярность.
О происхождении унадзю есть версия, что впервые подавать рис в коробочках дзюбако начал человек по имени Оя Гихэй (яп.大谷儀兵衛), который держал ресторан «Фунаги» (яп.鮒儀), готовивший пресноводную рыбу в месте Саня кварталаАсакусав Токио. Позже ресторан стал называться «Дзюбако», а сейчас он находится в кварталеАкасака. Согласно этой теории, унадзю уже существовали в поздний период Эдо, однако эта точка зрения оспаривается. Другим мнением является что унадзю появились в периодТайсё(1912—1926), а использование лакированных коробочек стало подчёркивать роскошь.
คัตสึดง

คัตสึดง(ญี่ปุ่น:カツ丼) เป็นอาหารญี่ปุ่นยอดนิยมชนิดหนึ่ง ประกอบด้วยข้าวหนึ่งชาม ราดหน้าด้วยเนื้อหมูทอดที่หั่นเป็นชิ้น ๆไข่ผักและเครื่องปรุงรส
อาหารจานนี้ได้ชื่อมาจากคำในภาษาญี่ปุ่นว่าทงกัตสึ("เนื้อหมูหั่นเป็นชิ้น ๆ") และดมบูริ("ชามข้าวราดหน้า")
มันกลายเป็นประเพณีสมัยใหม่สำหรับนักเรียนญี่ปุ่นทึ่จะกินคัตสึดงในคืนก่อนสอบครั้งสำคัญหรือคืนก่อนสอบเข้าโรงเรียน เนื่องจากคัตสึเป็นคำพ้องเสียงกับคำกริยาในภาษาญี่ปุ่นว่าคัตสึ(勝つ) แปลว่า "ชนะ" นอกจากนี้ยังเป็นมุกตลกที่มีชื่อเสียงในภาพยนตร์ตำรวจญี่ปุ่น กล่าวคือ หลายคนคิดว่าผู้ต้องสงสัยจะพูดความจริงทั้งน้ำตาเมื่อพวกเขาได้กินคัตสึดงและถูกถามว่า "คุณเคยคิดบ้างไหมว่าแม่ของคุณจะรู้สึกอย่างไรกับเรื่องนี้?" แม้กระทั่งทุกวันนี้ มุกตลกที่ว่า "เราต้องกินคัตสึดงขณะสอบปากคำ" ยังคงเป็นที่นิยมในภาพยนตร์ญี่ปุ่น
อูนาดง

อูนาดง(ญี่ปุ่น:鰻丼ย่อมาจากunagi donburi, "ชามปลาไหล") เป็นอาหารที่มีต้นกำเนิดในประเทศญี่ปุ่นประกอบด้วยชามขนาดใหญ่แบบดมบูริใส่ข้าวสวยและราดด้วยปลาไหล (อุนางิ) ย่างในรูปแบบคาบายากิคล้ายกับเทริยากิเนื้อปลาเคลือบด้วยซอสถั่วเหลืองรสหวานที่เรียกว่าทาเระมักใช้ไฟถ่าน ไม่ลอกเนื้อปลาและคว่ำด้านที่มีผิวสีเทาลงราดซอสทาเระลงไปให้พอซึมผ่านข้าวข้างล่างตามธรรมเนียมแล้ว จะโรยผลซันโชแห้งบด (เรียกว่าพริกไทยญี่ปุ่น แม้ว่าจะไม่เกี่ยวข้องกันทางพฤกษศาสตร์) ด้านบนเป็นเครื่องปรุงรส
รูปแบบอื่น ๆ ได้แก่ อูนาจู (鰻重, อาหารจานเดียวกันแต่เสิร์ฟในกล่องอาหารจูบาโกะ(重箱)) นางายากิ (長焼き, ปลาไหลและข้าวจะเสิร์ฟแยกกัน) และฮิสึมาบูชิ (櫃まぶし)
อูนาดงเป็นข้าวดมบูริประเภทแรกที่คิดค้นขึ้นในยุคเอโดะตอนปลายในสมัยบุงงะ(1804–1818)โดยชายชื่ออิมาสึเกะ โอคุโบะที่อาศัยอยู่ในซาไก-มาชิ (ในปัจจุบันคือย่านนิฮมบาชิในเขตชูโอโตเกียว) และกลายเป็นที่นิยมในละแวกนั้น
ร้านอาหารแห่งแรกที่ขายอูนาดงเอ่ยอ้างว่าเป็นร้านโอโนยะ (大野屋)ในฟุงิยาโช (葺屋町) (ติดกับซาไกโช) ในช่วงเวลาหนึ่ง แต่สันนิษฐานไว้ก่อนที่โรงละครละแวกนั้นย้ายออกไปเพราะถูกไฟไหม้ในปี 1841 หลังจากทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ในปี 1844 ร้านเริ่มขายอูนาดงด้วยเหรียญเทนโปเซ็นหนึ่งเหรียญ และได้รับความนิยม
สำหรับอูนาจูที่บรรจุปลาไหลและข้าวในกล่องจูบาโกะทฤษฎีหนึ่งกล่าวถึงผู้ริเริ่มของปลาไหลกับโอทานิ กิเฮ (大谷儀兵衛) ซึ่งเริ่มธุรกิจร้านอาหารปลาน้ำจืดในซันยะ ในย่านอาซากูซะโตเกียวเรียกว่าฟุนากิ (鮒儀)(ภายหลังรู้จักกันในชื่อ จูบาโกะ ร้านอาหารรุ่นปัจจุบันอยู่ที่อากาซากะ) ตามทฤษฎีนี้อูนาจูมีอยู่แล้วในช่วงปลายสมัยเอโดะ แต่มีผู้คัดค้านมุมมองนี้นักวิจารณ์คนอื่น ๆ บอกว่าอูนาจูเริ่มปรากฏในยุคไทโชและใช้กล่องเคลือบเพื่อความหรูหรา อูนาจูมักจะมีราคาแพงกว่าอูนาดง
เท็กกาดง

เท็กกาดง(ญี่ปุ่น:鉄火丼;โรมาจิ:tekkadon) หรือข้าวหน้าปลาทูน่าคือดมบูริที่ทำโดยใช้ข้าวซูชิวางทับด้วยปลามางุโระที่หั่นเป็นแผ่น โรยหน้าด้วยวาซาบิและโนริ
เท็กกาดงมีความคล้ายมางุโระดง (マグロ丼) แต่มีความแตกต่างในส่วนของข้าวและปลามางุโระที่ใช้
เท็กกาดงจะใช้ข้าวซูชิ(ข้าวใส่น้ำส้มสายชู) และใช้ปลามางุโระส่วนเนื้อแดงเท่านั้น
มางุโระดงจะใช้ข้าวขาว และยังใช้ส่วนอื่นของปลามางุโระนอกจากเนื้อแดงด้วย
อูนางิ

อูนางิ(ญี่ปุ่น:ウナギ;โรมาจิ:Unagi) เป็นคำในภาษาญี่ปุ่นที่ใช้เรียกเนื้อปลาไหลน้ำจืด โดยเฉพาะปลาไหลญี่ปุ่น(Anguilla japonica;ญี่ปุ่น:日本鰻;โรมาจิ:nihon unagi)อูนางิเป็นส่วนผสมทั่วไปในการประกอบญี่ปุ่นโดยเฉพาะคาบายากิระวังสับสนกับปลาไหลน้ำเค็มซึ่งภาษาญี่ปุ่นเรียกว่าอานาโงะ
อูนางิเป็นส่วนประกอบหนึ่งของอูนาดง(บางครั้งเรียกว่าอูนางิดงโดยเฉพาะในรายการในร้านอาหารญี่ปุ่นในประเทศตะวันตก) อาหารจานดมบูริที่มีปลาไหลหั่นบางวางบนข้าว ขนมบิสกิตหวานชนิดหนึ่งเรียกว่าอูนางิพายที่ทำจากอูนางิป่นอูนางิมีโปรตีนวิตามินเอและแคลเซียมสูง
ร้านอาหารที่เชี่ยวชาญเรื่องอาหารทำจากอูซางิโดยเฉพาะมีอยู่ทั่วไปในประเทศญี่ปุ่น และมักมีป้ายแสดงคำว่าอูนางิพร้อมกับอักษรฮิรางานะう(อ่านว่าอุ) ซึ่งเป็นอักษรตัวแรกของคำว่าอูนางิทะเลสาบฮามานะในเมืองฮามามัตสึจังหวัดชิซูโอกะถือเป็นแหล่งของอูนางิคุณภาพสูงสุด ส่งผลให้ทะเลสาบรายล้อมไปด้วยร้านอาหารเล็ก ๆ จำนวนมากที่เชี่ยวชาญด้านอาหารที่ทำจากอูนางิที่หลากหลาย อูนางินิยมรับประทานในช่วงฤดูร้อนในญี่ปุ่น ถึงขนาดมีวันพิเศษสำหรับการรับประทานอูนางิโดยเฉพาะ ซึ่งเป็นวันกลางฤดูร้อนของปีฉลู(โดโยะ โนะ อูชิ โนะ ฮิ)
อูนากิวเป็นคำทั่วไปที่ใช้เรียกซูชิที่มีปลาไหลและแตงกวา ปลาไหลมีพิษเว้นแต่จะปรุงให้สุกปลาไหลจึงถูกทำให้สุกเสมอ และในอาหารญี่ปุ่นมักเสิร์ฟพร้อมกับซอสทาเระ อูนางิที่ย่างโดยไม่มีซอสทาเระและปรุงรสด้วยเกลือเท่านั้นเรียกว่า "ชิรายากิ"
เท็นดง

เท็นดง(ญี่ปุ่น:天丼;โรมาจิ:tendon) เป็นดมบุริที่มีเท็มปุระวางอยู่บนข้าวสวยเป็นคำย่อมาจากเท็มปุระดง(天ぷら丼) แต่ปัจจุบันส่วนใหญ่เรียกเป็นเท็นดงกันหมด ถ้าทำเป็นจูบาโกะใส่อุปกรณ์บนโต๊ะอาหารเรียกว่าเท็นจู(ญี่ปุ่น:天重;โรมาจิ:tenjū)
เท็นดงพบได้ทั่วไปในร้านอาหารที่ให้บริการอาหารญี่ปุ่นรวมถึงร้านเท็มปุระโดยเฉพาะ ร้านโซบะ ร้านอาหารญี่ปุ่น และ ร้านเบ็นโตนอกจากนี้ยังมีร้านขายเท็นดงโดยเฉพาะด้วย
ต้นกำเนิดของเท็นดงนั้นยังไม่เป็นที่แน่ชัด มีทฤษฎีหนึ่งบอกว่าเท็นดงถือกำเนิดในปลายยุคเอโดะและอีกทฤษฎีหนึ่งบอกว่ามีต้นกำเนิดมาจากแผงขายโซบะซึ่งเป็นจุดกำเนิดของร้านฮาชิเซ็ง ในชิมบาชิของโตเกียว(ก่อตั้งในปี 1831)
เท็นดงถือเป็นอาหารจานด่วนแบบญี่ปุ่นที่ได้รับความนิยมในหมู่คนทั่วไปในโตเกียวมาเป็นเวลานาน
เกโซดง

เกโซดง(ญี่ปุ่น:ゲソ丼;โรมาจิ:gesodon) เป็นดมบุริหน้าหนวดหมึกทอดที่รับประทานกันอย่างแพร่หลายในเมืองอาซาฮิกาวะฮกไกโด
มักจะพบเกโซดงได้ในร้านโซบะแบบยืนแถวเมืองอาซาฮิกาวะทุกร้าน และมักขายตามซูเปอร์มาร์เก็ตได้รับการแนะนำในคู่มือการท่องเที่ยวและรายการโทรทัศน์ของเมืองเป็นที่นิยมอย่างมากสำหรับนักท่องเที่ยว
鐵火丼

鐵火丼，又稱鮪魚蓋飯，是日本丼物的一種。
鮪魚的刺身（生魚片）用山葵醬油稍微醃製，然後把薑泥、海苔絲、蛋絲，放在飯（或醋飯）上，並淋上山葵醬油。
在日本，「鉄火場」是賭場的俗稱，鉄火意會賭博，昔日日本的賭場會提供鉄火卷，讓人可一手玩牌，一手拿住以紫菜包住醋飯的鉄火卷進食。鉄火丼由鉄火卷變化出來，鉄火二字變成以鮪魚生魚片製作的食物代名詞。
鳗鱼饭

鳗鱼饭（日语：鰻丼），是一種日本丼物、典型的日本料理，主要是将蒲烧鳗鱼置于盛裝米饭的日本餐具內食用。這被認為是來自於江戶的鄉土料理，屬於日本料理的一種。在日本，可以分为鳗鱼盒饭（鰻重）与鳗鱼碗饭（鰻丼），区别仅为一种用木盒盛放而另一种用瓷碗。食用前可以撒上七味粉提香。
在日本，最出名的鰻魚飯專賣店是由有鰻魚之神美譽的金本兼次郎經營的野田岩 麻布飯倉本店。
在日本料理界流傳一句俗諺：「串鰻三年、剖鰻五年、烤鰻一輩子」
首先用錐子將鰻魚的頭部固定在砧板上，接下來關東與關西殺鰻魚的方式有所不同，關東地區是從鰻魚的背部切開鰻魚，據說是因為關東深受武士文化影響，忌諱切腹；而關西地區則是從腹部切開鰻魚，依序取出骨頭、內臟、切除鰭邊。關東地區的鰻魚是切成數塊進行燒烤，而關西地區則是整尾鰻魚切開直接燒烤。
在關東地區，店家在第一次烤鰻魚後(不沾醬料)會將鰻魚拿去蒸煮，讓鰻魚的肉質更軟，去除多餘的脂肪、腥味，然後再次放到鐵架上燒烤並重複數次沾上店家特製使用多年，吸收鰻魚油脂精華的醬料(關東地區最簡單方式是醬油、味醂跟一點鰻魚骨汁，關西地區會再加上一些砂糖)，但在關西地區則是不經過蒸煮鰻魚的手續，直接沾醬燒烤，關西風味的烤鰻魚相較關東風味的烤鰻魚會更有咬勁(少了蒸煮的步驟)。燒烤鰻魚時建議適用備長炭，火力較一般黑炭充足，不易起煙，鰻魚油脂滴落到炭上也不容易起油煙，也不建議使用瓦斯，火力傳導較備長炭弱而且會讓鰻魚沾染瓦斯臭味。
較講究的鰻魚飯店家，會利用鰻魚骨來熬煮高湯，再加入鰻魚肝、鴨兒芹一起煮成鰻魚肝湯，搭配鰻魚飯食用。
在家裡可以簡單製作烤鰻魚時沾的醬汁，將清酒、味醂、水先煮滾至酒精揮發，再加入醬油、鹽、糖調味，最後熄火將蜂蜜拌入（不建議在開火時加入蜂蜜，容易變苦跟黏鍋），然後放涼備用。如果有能力自己處理鰻魚，也可以使用鰻魚骨頭加水熬煮高湯，撈除雜質，會讓沾醬跟鰻魚味道更契合。
在日本比較知名的鰻魚飯店家因為長久使用烤鰻魚重複沾醬汁，使得鰻魚的油脂滲入醬汁使得烤出來的鰻魚味道更有深度。例如在日本有知名鰻魚飯店家「川千家」主打其鰻魚飯醬汁自創業以來已使用超過250年。
食其家

食其家（日语：すき家／すきや）是源自日本的跨國日式快餐連鎖店品牌，隸屬於日本連鎖餐廳企業善商控股（日语：ゼンショー）旗下，主力產品為丼物及日式咖哩飯。其與吉野家、松屋食品並稱為「牛丼御三家」，於日本國內的分店數量為御三家之首。
Sukiya目前在日本拥有约2千家店铺，在中國大陸拥有296家店铺，在台灣有71家店舖，另外也在巴西、墨西哥、泰國、馬來西亞、越南、印尼、新加坡、菲律賓及香港都設有分店。
到2020年10月為止，食其家在上海、江苏、浙江、北京、天津、河北、遼寧、广东、山東、四川及重慶等有共296家分店。
吉野家

吉野家（日语：𠮷野家／よしのや）是源自日本的跨國日式快餐連鎖店，因創始人松田栄吉喜愛奈良吉野山的染井吉野櫻，故而得名。主要製售丼物，現今與食其家、松屋食品並稱為「牛丼御三家」。其名稱中的日本漢字「吉」字，正式寫法為上「土」下「口」的「𠮷」。其分店遍及日本、中國大陸、香港、台灣、新加坡、馬來西亞及美國加州等地。目前日本國內店鋪總數在同型餐廳中居於第二，僅次於食其家。
吉野家成立於1899年，目前全球分店超過1,700間。吉野家早年在日本成功連鎖化，當時在日本的電視廣告中強調「快速！便宜！好吃！」的牛肉飯，成功抓住以男性為主的消費者。2001年年底，由於日本出現狂牛症個案，牛丼的銷量開始遭到打擊。2003年，美國華盛頓發現狂牛症，而美國也是牛丼的牛肉主要來源，吉野家遂停止入口美國牛肉，同時於2004年2月11日停止在日本售賣牛丼，直至2006年12月1日始重新販售。吉野家馬上舉行為期一天的「牛肉飯復活大節」，日本全國各地分店門口出現人龍。
截至2021年，吉野家在中国大陆的北京、上海、广州、天津等13个省市自治区有近545家店铺，1万多名员工。
2009年4月，一位女店員店內遭同事強姦，過程遭另一同事拍攝並在網上流傳而遭揭發事件。
自2019年6月開始，香港《逃犯條例》修訂草案引發多次大規模抗爭。2019年7月，一些反對人士於港鐵大埔墟站附近一條行人隧道上貼上大量寫有標語和訴求的便利貼，形成「連儂牆」，其後愈來愈多人在「連儂牆」（或稱連儂隧道）上貼上字句，同時期香港各區都出現「連儂牆」，但以大埔的為最大規模。在10日凌晨零時許，警察機動部隊D連（即東九龍總區）出動超過100名警務人員，封鎖該行人隧道，撕去貼有警察個人資料的標貼。反對人士譏諷警務人員為「撕紙王」和「撕紙狗」。
於2019年7月10日14:42，香港吉野家Facebook專頁發帖，指「想食獅子狗，唔只大埔有。嘢可以亂食，名唔可以亂叫」（想吃獅子狗，不僅大埔有。食物可以亂吃，名稱不可亂叫），指「獅子狗」正確名稱為「竹輪」，而「獅子狗」是香港人對這種食物的稱呼。
被认为是語帶雙關地譏諷香港警務人員於大埔墟站清除連儂牆上便利貼的行為。發帖後一日，香港吉野家Facebook專頁刪除該帖文。身兼全國政協委員、擁有吉野家香港經營權的香港合興集團有限公司行政總裁洪明基接受《大公報》及《文匯報》訪問時，表示對於香港吉野家Facebook專頁發表「獅子狗」的事情是事前不知情，而且對於此事極為憤怒。
2019年6月30日洪明基出席「撐警隊，護法治，保安寧」集會，支持警方並全力支持香港特區政府依法施政。提到已與涉事的外判社交媒體廣告公司（Social Strategy Hong Kong，簡稱SSHK）解約，負責廣告事務的公司員工已被解僱。事件引起部分網民不滿，有職工盟成員到吉野家的油麻地分店門外抗議主张“員工只是利用熱門話題，吸引消費者，批評吉野家無理解僱員工，屬政治迫害，同時呼籲市民罷吃吉野家。”
香港吉野家Facebook專頁再次於7月12日下午發帖，表示「所有小編由始至終都係齊齊整整」，而SSHK的Facebook專頁發帖於同日17:09發帖表示SSHK及吉野家「由始至終亦沒有解僱任何同事」。SSHK亦補充說「獅子狗」取自近日衝突中一個網民常用詞的諧音，除了希望宣傳產品外，也希望可紓緩目前香港鬱結情緒，但公司無意侮辱任何人，聲明亦稱該公司亦與吉野家團隊合作無間，並重視創意與幽默感。
2019年7月14日，沙田區反修例遊行舉行。吉野家好運中心分店在遊行開始前以木板圍封商店外牆玻璃，以免受到破壞。有示威者在木板上張貼標語，自製「連儂牆」，繪上獅子狗圖案，又寫上「自己牛肉飯自己煮」、「賣港」、「追究警暴」、「罷食」等字句。
受事件影響，部份網民響應罷食的呼籲。而香港吉野家Facebook專頁自7月12日發出澄清通告後，便一直未有再發表過任何文章，直至2020年3月才低調恢復運作。
多家吉野家分店被示威者在其後的示威中被破壞，包括被人打破玻璃、塗鴉等。
洪明基已於5月13日辭任香港吉野家母公司吉野家快餐（香港）董事，改由吉野家內地業務管理層郭培廉出任董事。
丼

丼，讀dam，係個象聲詞，係拋嚿石頭入去個井度，發出來嘅聲。例如：「嗰個女仔靚到丼一聲！」
丼字喺日文都幾常見，其發音略音係どん（羅馬字：don），源於其全音どんぶり（羅馬字：domburi），本來係指用來裝飯嘅大碗；而家多數係講大大碗嘅飯，飯面舖咗餸菜，可以叫做日式大碗飯。
因為香港某日式快餐店以牛丼做招牌貨，做得幾出名下，所以「丼」字近年多咗人識，不過啲人多數當佢係和製漢字，而唔知道呢個字喺中文來，更加唔知佢原來就係粵語口語一直保留落來嘅古漢語字。