Lalawigan ng Ubon Ratchathani

AngUbon Ratchathani(Thai:อุบลราชธานี,binibigkas[ʔù.bōn râːt.t͡ɕʰā.tʰāː.nīː]), kadalasang pinaikli saUbon(อุบลฯ), ay isa sa pitumpu't anim nalalawiganng Taylandiya na nasaibabang hilagang-silangan ng Taylandiyana tinatawag dingIsan. Ang Ubon ay mga 630 kilometro (390 mi) mula sa Bangkok.Ang mga karatig na lalawigan ay (mula sa kanluran paikot pakanan)Sisaket,Yasothon, atAmnat Charoen. Sa hilaga at silangan ito ay hangganan ngSalavanatChampasakngLaos, sa timog ay angPreah VihearngCamboya.
SaKhong Chiam, angMun River, ang pinakamalaking ilog ngKhorat Plateau, ay sumasali saMekong, na bumubuo sa hilagang-silangan na hangganan ng Taylandiya kasama ang Laos. Tinatawag itong "Maenam Song Si" o ang alubyon ng "Ilog Mun" dahil ang kayumangging tubig mula sa Ilog Mekong ay humahalo sa asul na tubig ng Mun. Ito ay mga 84 kilometro (52 mi) mula sa sentrong lungsod naUbon Ratchathani.
Ang pook ngKabundukang Dângrêkkung saan nagtatagpo ang mga hangganan ng tatlong bansa, Taylandiya, Laos, at Comboya ay itinataguyod bilang "Esmeraldang Triangulo", sa kaibahan ng "Ginintuang Triangulo" sa hilaga ng Thailand. Ang "Esmeraldang" ay tumutukoy sa halos buo na mga gubat na monsoon doon. Ang kabuuang lugar ng kagubatan ay 2,808 square kilometre (1,084 mi kuw) o 18 porsiyento ng sakop ng lalawigan.
Ang lungsod ay itinatag noong huling bahagi ng ika-18 siglo ni Thao Kham Phong, inapo nina Phra Wo at Phra Ta, na tumakas mula kay Haring Siribunsan ng Vientiane patungo sa Kaharian ng Siam noong panahon ng paghahari niHaring Taksin ang Dakila. Nang maglaon ay hinirang si Thao Kham Phong na maging "Phra Pathum Wongsa" Ang unang pinuno ngUbon Ratchathani. Noong 1792, angUbon Ratchathaniay naging isang lalawigan, at naging sentro rin ng administratibo ng buwang Isan.
Hanggang 1972, angUbon Ratchathaniay ang pinakamalaking lalawigan ngTaylandiyaayon sa sakop na lugar. Nahiwalay angYasothonsa Ubon Ratchathani noong 1972, na sinundan ngAmnat Charoennoong 1993.
Bago ito naging lalawigan, ang Ubon Ratchathani ay ang administratibong sentro ng buwan sa Isan, kung saan ang monthon sa Ubon ay nahati. Noong 1925 ito ay naging bahagi ng monthon ng Nakhon Ratchasima, sa pagtanggal ng monthon noong 1933 ang lalawigan ay naging isang unang antas na subdibisyon ng bansa.
Angpanlalawigang selyoay nagpapakita ng bulaklak nglotussa isang lawa. Ito ay tumutukoy sa kahulugan ng pangalan ng lalawigan, na isinasalin sa 'maharlikang lungsod ng bulaklak ng lotus'. Ang bulaklak ng lalawigan ay ang lotus (Nymphaea lotus). Angpuno ng lalawiganay ang Yang-na (Dipterocarpus alatus). Angblack-eared catfish(Pangasius larnaudii) ay ang panlalawigang hayop na nabubuhay sa tubig.
Ang Ubon Ratchathani ay ang nangungunang lalawigan sa pagtatanim ng bigas sa bansa. Ito ay kumikita ng higit sa 10 bilyong baht kada taon mula sa pagbebenta ng bigas.
Ang Ubonratchathani ay may maraming kapecafesa paligid ng lungsod sa parehong sentro at sa rural na lugar. Ang negosyong ito ay nagpapatakbo ng lungsod nang masigla. Ang mga tao ay madalas na tumambay sa katapusan ng linggo.
Ang lalawigan ay nahahati sa 25 distrito (amphoe). Ang mga distrito ay nahahati pa sa 219 na mga subdistrito (tambon) at 2,469 na mga nayon (muban).
Gabay panlakbay saLalawigan ng Ubon Ratchathanimula sa Wikivoyage
15°13′46″N104°51′04″E﻿ / ﻿15.22944°N 104.85111°E﻿ /15.22944; 104.85111