davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
ร้านกาแฟ

ร้านกาแฟหรือคาเฟ่(ฝรั่งเศส:café) เป็นร้านประกอบกิจการเกี่ยวกับกาแฟลักษณะร้านแบบคาเฟ่นั้นเป็นการผสมรูปแบบระหว่าง "ภัตตาคาร" และ "บาร์" เข้าด้วยกัน โดยทั่วไปร้านกาแฟจะไม่จำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์จะเน้นไปที่เครื่องดื่มประเภท กาแฟชาหรือช็อกโกแลตและอาจมีอาหารว่าง อย่างซุปแซนด์วิชขนมอบและของหวานที่เสิร์ฟเคียงกับเครื่องดื่ม เช่นเค้กหรือคุกกี้ไว้บริการด้วย
ชื่อว่าคาเฟ่(café) มาจากภาษาฝรั่งเศสภาษาโปรตุเกสและภาษาสเปนมีการออกเสียงว่า "kaff" (เสียงอ่านภาษาอังกฤษ:/ˈkæff/)ในสหรัฐอเมริกาอาจหมายถึงภัตตาคารที่เสริฟเครื่องดื่มร้อน ๆ และแซนด์วิชซึ่งอาจเรียกว่า "coffee shop"
ร้านกาแฟเริ่มปรากฏในบันทึกของประวัติศาสตร์ตั้งแต่ศริสต์ศตวรรษที่ 16 ในแคว้นเปอร์เซียร้านกาแฟในสมัยนั้น คือสถานที่ซึ่งชาวบ้านมารวมตัวกันเพื่อดื่มกาแฟหรือชา ฟังเพลงและเล่นหมากรุก จากนั้นราวศริสต์ศตวรรษที่ 17 ร้านกาแฟจึงเริ่มเป็นที่นิยมในทวีปยุโรป หลังจากชาวยุโรปเริ่มรู้จักดื่มกาแฟ โดยร้านกาแฟแรกของลอนดอนเปิดขึ้นในปี ค.ศ. 1652 เป็นสถานที่แลกเปลี่ยนข่าวสารและเป็นที่พบปะของหมู่พ่อค้านักธุรกิจ อีกแปดสิบกว่าปีต่อมา คือปี ค.ศ. 1739 การสำรวจพบว่ามีร้านกาแฟในลอนดอนถึง 551 ร้านและกลายเป็นแหล่งนัดพบของคนในวงกว้างขึ้น ตั้งแต่พ่อค้า นักปราชญ์ ทนายความและนักประพันธ์ ซึ่งบันทึกของผู้มาเยือนชาวฝรั่งเศสอ้างถึงร้านกาแฟในลอนดอนว่า "เป็นสถานที่คุณมีสิทธิ์จะอ่านหนังสือพิมพ์ได้ทุกฉบับ และสามารถวิพากษวิจารณ์รัฐบาลได้"แต่สำหรับร้านกาแฟเก่าแก่ที่ยังคงเปิดมาถึงปัจจุบัน ร้าน Caffè Florian ที่เมืองเวนิส อิตาลี ถือเป็นร้านกาแฟที่เก่าที่สุดในโลก ซึ่งก็เปิดมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1720 หรือยุคที่กาแฟเฟื่องฟูในยุโรปนั่นเอง
เนื่องด้วยร้านกาแฟเป็นสถานที่สาธารณะซึ่งไม่จำกัดประเภทของลูกค้า แตกต่างจากร้านเดิม ๆ ที่ลูกค้าส่วนมากจะเป็นผู้ชาย ความนิยมของร้านกาแฟจึงได้แพร่กระจายไปในทุก ๆ มุมของโลกและคาเฟ่ในแต่ละประเทศก็พัฒนาลักษณะและรูปแบบที่แตกต่างกันไป เช่น ในประเทศสหรัฐอเมริกา ร้านกาแฟคือภัตตาคารขนาดเล็ก จำหน่ายเครื่องดื่มหลายประเภท ทั้งกาแฟ ชา ช็อกโกแล็ต พร้อมทั้งจำหน่ายอาหารและขนมอบ ซึ่งต่างจากคาเฟ่ในประเทศฝรั่งเศสที่จำหน่ายเครื่องดื่มแอลกฮอล์ด้วย
ในประเทศไทย ร้านกาแฟแห่งแรกมีชื่อว่า "Red Cross Tea Room" ดำเนินกิจการโดย แหม่มโคล ผู้ก่อตั้งโรงเรียนวังหลัง (โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย) โดยเปิดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1917 ที่สี่กั๊กพระยาศรีระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1เพื่อหาเงินให้สภากาชาดช่วยฝ่ายสัมพันธมิตรส่วนร้านของชาวไทยร้านแรกเจ้าพระยารามราฆพได้เปิดร้าน "กาแฟนรสิงห์" ขึ้นที่สนามเสือป่า เฉพาะในเวลา 15.00–18.00 น. เพื่อบริการผู้ที่มาฝึกซ้อมเสือป่า
Oreo

Oreo係美國卡夫喺1912年開始出嘅夾心朱古力曲奇，有兩塊圓形嘅黑色朱古力餅，中間夾住白色忌廉。
喺粵語地區，Oreo嘅宣傳口號為「擰一擰，舔一舔，浸一浸」，翻譯自英文嘅「Twist, Lick, Dunk」。
Unicode6.0の携帯電話の絵文字の一覧

Unicode6.0の携帯電話の絵文字の一覧（ユニコード6.0のけいたいでんわのえもじのいちらん）では、2010年制定のUnicode6.0 で採用された携帯電話の絵文字（Emoji）の一覧と、携帯キャリアごとの対応状況について示す。
Unicode 6.1 では、文字コードを絵文字スタイルとして扱うか、テキストスタイルとして扱うかの異体字セレクタが用意された。絵文字スタイルの場合は、U+FE0Fを、テキストスタイルの場合は、U+FE0Eを文字コードの後に記述する。このため、理論上は多くの文字コードに絵文字スタイルを適用することが出来るが、Unicodeでは、これらを絵文字の歴史的コードとしている。
各キャリア別の表はiモード絵文字、EZweb絵文字、SoftBank絵文字を参照のこと。
最新のUnicodeのEmojiの一覧は、UnicodeのEmojiの一覧を参照のこと。
Miscellaneous Symbols and Pictographs

Miscellaneous Symbols and Pictographsè unblocco Unicode. È costituito dai 768 caratteri compresi nell'intervallo U+1F300-U+1F5FF.
Contiene glifi che rappresentano simbolimeteorologici,astronomici,musicaliereligiosi. Tra i caratteri compaionopiante,animali(alcuni tratti dallozodiaco cinese),cibiebevande, oltre che le facce dell'orologio.
Dalla versione 8.0 diUnicodesono stati introdotti i modificatoriemojiper indicare i diversifototipidella pelle.
Mala (seasoning)

Malais a spicy and numbingseasoningmade fromSichuan peppercornandchilli.Most commonly,malais made into a sauce (麻辣醬málàjiàng) by simmering it in oil and other spices.  Characteristic ofSichuan cuisine, particularlyChongqing cuisine, it has become one of the most popular ingredients inChinese cuisine, spawning many regional variants.
The termmálàis a combination of twoChinese characters: "numbing" (麻) and "spicy (piquant)" (辣), referring to the feeling in the mouth after eating the sauce.
The numbness is caused bySichuan pepper, which contains 3%hydroxy-alpha-sanshool.
The precise origins of the dish are unclear, but many sources attribute its development to night markets inChongqingthat targeted pier workers in the 19th to 20th century.The strong flavour and thick layer of oil helps preserve foods and removes the unpopular smells of the cheap foods, such as solidified blood, beef stomach and kidney, which were usually served to pier workers.
Despite the strong flavour by itself, various dipping sauces are often served to make the texture of cooked meat smooth and oily, and the tastes more complex. Common sauces includesesame oilwith garlic, oyster oil, or fermented soybean curd (doufu ru).
The sauce is used in a variety of ways, from stir-fry, stews, and soup, to being used inhot potor as a dipping sauce.  In theSichuanandYunnanprovincesmalapowder (麻辣粉; pinyin: málàfĕn) is used on snacks and street foods, such asstinky tofu,fried potatoes, andbarbecuedmeat and vegetables.
The sauce is made primarily of driedchili peppers,chili powder,douban paste,Sichuan peppercorns,clove,garlic,star anise,black cardamom,fennel,ginger,cinnamon,saltandsugar. These ingredients are simmered with beeftallowandvegetable oilfor many hours, and packed into a jar. Other herbs and spices, such assand ginger,Angelica dahuricaandpoppy seeds, can be added to create a unique flavour.
Traditionally, a restaurant hired a chef specializing in making this sauce; the recipes were kept secret to the chef himself. Today, preparedmalasauce can easily be found in supermarkets, and chain restaurants often produce their own sauce on a large scale, while many others still blend their own. Like curry, there is a constant debate about the 'best' recipe and numerous variations are available on the market.
Malasauce is used in many dishes.
Douchi

Douchiis a type offermentedand salted blacksoybeanmost popular in thecuisineofChina, where they are most widely used for makingblack bean saucedishes.
Douchiis made byfermentingand salting black soybeans using same ferments used for Miso which is Koji called Qu which is the Chinese equivalent(Chinese:麹;pinyin:Qū) making but may involve different strains. Douchi can be classifified asAspergillus-type Douchi,Mucor-type Douchi,Bacterial-type Douchi, orRhizopus-type Douchi, It involves two stages mainly, Koji-making , a preferment stage and a maturation stage, also called post fermentation stage were its mixed with other ingredients like brine and allowed to age .The black type soybean is most commonly used and the process turns the beans soft, and mostly semi-dry (if the beans are allowed to dry).  Regular soybeans (white soybeans) are also used, but this does not produce "salted black beans"; instead, these beans become brown. The smell is sharp, pungent, and spicy; the taste  is salty, somewhat bitter and sweet.The product made with white soybeans is calledmianchi.
Douchi, "Chinese salted black beans", and "black soybeans" are not the same as theblack turtle bean, a variety ofcommon beanthat is commonly used in the cuisines ofCentral America,South America, and theCaribbean.
Fermented black soybeans are the oldest-known food made from soybeans. In 165 BCE, they were placed, clearly marked, in Han Tomb No. 1 atMawangdui Tomb SiteinSouth Central China. The tomb was sealed  about 165 BCE and was first opened in 1972.The high-ranking woman to whom the undisturbed tomb belonged was probably the wife of the first Marquis of Tai.
In 90 BCE, in theRecords of the Grand HistorianbySima Qian, Chapter 69, refers to 1,000 earthenware vessels of mold-fermented cereal grains and salty fermented soybeans(shi). They were now an important commodity inChina. When the prince ofHuainan(legendary inventor of tofu) was exiled for inciting rebellion (in 173 BCE) against his brother, the Han Emperor Wendi,  his retinue and he were, nevertheless, provided with such necessities of life as firewood, rice, salt,shi(fermented black soybeans), and cooking utensils. This date, 173 BCE, is before Han Tomb No. 1 at Mawangdui was sealed.
It is used as an ingredient formapo tofu.Douchiis also used to flavorfishorstir-friedvegetables (particularlybitter melonandleaf vegetables). Unlike some other fermented soybean-based foods such asnattoortempeh,douchiis used only as a seasoning, and is not meant to be consumed in large quantities, being typically much saltier.
Small packets ofdouchiare available wherever Chinese foods are sold.
Some common dishes made withdouchiare steamedspare ribswith fermented black beans and chili pepper (豉椒排骨), andfried dace with salted black beans(豆豉鯪魚).
Fermented black soybeans are an ancient traditional food, used as condiments and seasonings in manyFar Eastern countriesand Chinese diaspora communities, where they are known by a variety of names.
A condiment calledblack bean paste,black bean sauce(豆豉醬),orblack bean garlic sauce(蒜蓉豆豉酱),Tochidjan(豆豉醬), prepared fromdouchi, garlic, andsoy sauce, is popular in Chinese cuisine.
Mapo doufu

Elmapo doufuomapo tofues unplato chinopopular originario de la provincia deSichuan. Es una combinación detofuensalsapicante de guindilla y judía, normalmente clara, aceitosa y roja brillante, a menudo cubierto con carne picada, usualmentecerdooternera. Existen variantes con otros ingredientes comocastaña de agua,cebolla, otra verdura u hongooreja de madera, que no suelen considerarse auténticas de Sichuan.
Pollo con anacardo

Elpollo con anacardo(enchino,腰果鸡丁) es una receta simplechino-estadounidenseochinaque combinapollo(fritoosalteado, según la variante),anacardoy unasalsa de ostraespesa.
Una versión importante del plato, que emplea polloempanadoy frito en lugar de salteado, está relacionada con la ciudad deSpringfield(Misuri).​ El pollo con anacardo estilo Springfield fue servido por primera vez en 1963 en el Grove Supper Club de esa ciudad. David Leong, elcocinero, que se había trasladado aEstados Unidosdesde China en 1940, luchaba por lograr la aceptación de las recetas de su tierra natal, por lo que empezó a buscar un plato del gusto local. Su famosa receta de pollo con anacardo se hizo tan popular que pronto abrió el Leong's Tea House en Springfield.​ Tan popular llegó a ser, que se cita menudo como plato oficioso de la ciudad.
Aprovechando el gusto local por elpollo frito, Leong probó una combinación de trozos de pollo fritos con salsa de ostra china, un poco de anacardo y cebolleta picada. El Leong's Tea House cerró en 1997, pero su receta sigue sirviéndose en unos 70 restaurantes chinos, así como otros muchos locales de otro tipo de cocina, en el área metropolitana de Springfield y alrededores, así como en otros lugares de Misuri y otros estados.​​
Gastronomía de Sichuan

Lagastronomía de Sichuan(enchino tradicionalysimplificado,四川菜o川菜) es uno de los estilos regionales de lacocina chinaoriginaria deprovincia de Sichuanubicada alsuroeste de Chinaque ha logrado reputación internacional debido a su característica picante (麻辣), quizás debido a su ingrediente más famoso: lapimienta de Sichuan(花椒).
El nombre de la región es una romanización que se ha denominadoSichuan, a pesar de ello la cocina se pronuncia comoSzechuanen el oeste. Los cuatro estilos en los que se divide se separan por su localización:Chengdu,Chongqing, theGran Río (Yangtze), y elrío Jialing.​
LaUNESCOdeclaró a Chengdu, la capital de la provincia de Sichuan, como una ciudad de la gastronomía en 2011 para reconocer la sofisticación de su cocina.​
El ingrediente común en la cocina de Sichuan es la pimienta de Sichuan, denominada tambiénfagara. Se trata de una planta indígena cuyos frutos despiden una fragancia, aroma, que recuerda a las frutas cítricas. Es muy común también elchilli, eljengibrey algunas hierbas locales. El énfasis en estas especias se debe al carácter caliente y húmedo de la zona que necesita de formas sofisticadas de preservación de los alimentos que incluyen losencurtidos,salazón, elsecado de alimentosy elahumado. Es muy conocida la pasta de chili (豆瓣酱) o dòubànjiàng.
Algunos de los platos conocidos de la cocina de Szechuan incluyen elpollo Kung Paoy elcerdo dos veces cocinado. No obstante, a pesar de ello otros platos no tienen la reputación de ser muy especiados, o casi no tienen especia alguna como elpato al té ahumado.
Salsa mala

Lasalsa malaes una popularsalsachinaaceitosa y picante que se originó en la actualChongqing, al suroeste deChina. Se ha convertido en uno de los condimentos más comunes de la cocina china, ganando popularidad allí donde hay una población china significativa. El términomálàes una combinación de doscaracteres chinos: ‘entumecedor’ (麻) y ‘picante’ (辣), en alusión a la sensación que queda en la boca tras comer la salsa.
La salsa se usa de diversas formas, desderevueltos,estofadosysopashastahot potsopara mojar. En las provincias deSichuanyYunnanse usamala en polvo(enchino,麻辣粉;pinyin,málàfĕn) en aperitivos y platos callejeros, como eltofu apestoso, laspatatas fritasy carnes y verduras a labarbacoa.
La salsa se hace principalmente con:
También existen variantes que incluyensalsashacha,glutamato monosódicoyjengibre. Los ingredientes se mezclan con una gran cantidad de aceite y se cuecen a fuego lento durante unos 10 minutos. El resultado se machaca y se usa.
Debido al esfuerzo necesario para elaborarla, muchossupermercados asiáticosvenden salsamalapreparada, tanto en tarro de cristal como en envase de plástico.
Se desconoce la historia exacta de la salsamala, o cuándo fue inventada. La salsa se convirtió rápidamente en el rasgo principal de lagastronomía de Sichuany juega un papel importante en la cocina china.
TaiwányMongolia Interiortienen también sus propias versiones de la salsa.
En 1998, tras el lanzamiento de la película Mulán, McDonald's lanzó la salsa mala o Szechuan como parte de una promoción de la película. En 2017, tras la temporada 3 deRick y Mortyen "La redención de Rick" hicieron popularidad a este producto que McDonald's lanzó ese año y esto ha generado popularidad entre los fanes.
Hidenori Tokuyama

Hidenori Koyanagi(小柳 秀典,Koyanagi Hidenori,Suginami,Tokio, 30 de enero de 1982), mejor conocido bajo su nombre artístico deHidenori Tokuyama(徳山 秀典,Tokuyama Hidenori), es unactorycantantejaponés, afiliado a Heart Moving Production. Es principalmente conocido por sus roles de Sou Yaguruma/Kamen Rider TheBee/Kamen Rider KickHopper enKamen Rider Kabutoy Hiroto Sutō/Go-on Gold enEngine Sentai Go-onger.
Mapo doufu

Lemàpó dòufǔ(chinois:麻婆豆腐;pinyin:mápó dòufu;litt.« tofu épicé de grand-mère »,) est un plat de lacuisine du Sichuandont la popularité s'est étendue à l'ensemble de laChine,Taïwan, ainsi qu'auJapon(où il est prononcé «mābō dōfu») et enCorée(coréen:마파두부,mapa dubu). Il est devenu un classique de la cuisine familiale et peut se trouver dans la majorité des restaurants chinois, y compris ceux qui sont spécialisés dans d'autres cuisines régionales, ainsi que dans des restaurants coréens ou japonais.
La base de la recette est constituée detofufrais cuit dans une sauce épicée contenant typiquement dupimentet dupoivre du Sichuan, souvent aussi de la viande hachée,bœufouporc.
Cuisine sichuanaise

Lacuisine du Sichuan(四川菜,Sìchuān cài) ou plus formellement,Chuan cai(川菜,chuān cài), réputée pour son goût relevé et épicé, est une deshuit grandes cuisines régionales de Chine, groupées parfois en quatre grandes familles. Elle est souvent comparée à lacuisine du Hunanou lacuisine du Hubei, en raison des proximités culinaires, linguistiques et culturelles de ces trois provinces.
La province deSichuanest située dans le sud-ouest de laChine, loin de la mer. Bien que le nom de la région soit maintenantromaniséenSichuan, le nom de cette cuisine est parfois écritSzechuanouSzechwan. Traduit, Sichuan signifie les « Quatre Rivières ». Quatre styles de cuisine se distinguent par leur localisation :Chengdu,Chongqing, la grande rivièreYangtséet la rivièreJialing.
Lepoivre du Sichuan(花椒,huājiāo) est uneplanteindigène dont le péricarpe des fruits est à l'origine d'une saveur épicée, engourdissante et presque citronnée. Il est omniprésent dans la cuisine, mais ce sont despimentsrouges importés d'Amérique, après la colonisation européenne, qui ont donné à cette cuisine son emphase épicée actuelle, parfois insupportable pour lesChinoisd'autres provinces ; des plats non épicés existent aussi.
Cette consommation importante de piments est due au fait qu'ils permettent de supporter le climat chaud et humide de la région.
La cuisine sichuanaise privilégie les fritures,la cuisson à la vapeuret à l’étouffée (une liste complète aurait plus de 20 techniques distinctes), ainsi que les légumes conservés par lesaumurage, lasalaison, ladessiccation, ou lefumage. Lespiments, legingembreet des herbes parfumées sont utilisés. La pâte aux haricots de soja fermentés et aux piments rouges écrasés (豆瓣酱,dòu bàn jiàng) est également unaliment de basedans la cuisine du Sichuan.
Laviande de bœufest plus répandue que partout ailleurs, et souvent cuite jusqu'à ce qu'elle devienne d'une grande tendreté. Parfois, le bœuf est saupoudré de farine de riz avant la cuisson à la vapeur pour produire une sauce très riche.
Parmi les plats reconnus de la cuisine du Sichuan se trouve le poulet Kung Pao et le porc cuit en deux temps. Bien que beaucoup des plats fassent honneur à leur réputation épicée, on ignore souvent un nombre important de recettes contenant peu ou pas d’épicesfortes, parmi lesquelles le canard fumé au thé. Voici une liste de plats représentatifs de cette région :
Queen of Tears

Queen of Tears(Hangul:눈물의 여왕) adalahseri televisi Korea Selatanyang ditulisPark Ji-Eunserta dibintangi olehKim Soo-HyundanKim Ji-Won. Seri ini menggambarkan kisah pasangan suami istri yang berada dalam krisis. Drama ini dijadwalkan rilis ditvNpada tanggal 9 Maret 2024, dan akan tayang setiap hari Sabtu dan Minggu pukul 21:10 (WSK).
Mengisahkan kehidupan Baek Hyun-Woo (Kim Soo Hyun) dan Hong Hae-in (Kim Ji Won) dalam menghadapi krisis yang memusingkan dalam pernikahan mereka. Keajaiban untuk memulai kembali kisah cinta sepasang suami-istri ini terjadi di tahun ketiga pernikahan mereka.
PenulisPark Ji-eunsedang mempersiapkan proyek barunya yang berjudul Queen of Tears, sekitar dua tahun setelahCrash Landing on You(2019–2020) yang dibintangi olehHyun BindanSon Ye-Jin. Sutradara Lee Eung-Bok, yang menyutradarai beberapa drama sepertiGuardian: The Lonely and Great God(2016–2017),Descendants of the Sun(2016),Mr. Sunshine(2018), danSweet Home(2020–sekarang), dikabarkan sedang dalam pembicaraan untuk menjadi sutradara. Serial ini diharapkan menjadi karya yang berhubungan dengan kisah keluargachaebol.Ini adalah ketiga kalinya penulis Park danKim Soo-Hyunbekerja sama setelah berkolaborasi dalam beberapa karya sepertiMy Love from the Star(2013–2014) danThe Producers(2015).
Studio Dragonmengkonfirmasi produksi karya baru penulis Park dengan judul Queen of Tears, yang akan dimulai pada paruh pertama tahun 2023 dan direncanakan dirilis pada paruh kedua tahun 2023. Serial drama ini disutradarai bersama oleh Jang Young-Woo, yang bekerja pada serial dramaCrash Landing on You(2019–2020) andBulgasal: Immortal Souls(2021–2022), dan Kim Hee-Won, yang bekerja pada serial dramaVincenzo(2021) andLittle Women(2022).Selain Studio Dragon, serial ini juga diproduksi bersama olehCulture Depotdan Showrunners.
Pada tanggal 7 Desember 2023, diumumkan bahwa anggaran serial ini menelan biaya total hingga ₩40 miliar (₩2,5 miliar per episode).
Pada tanggal 11 November 2022, Gold Medalist sebagai agensiKim Soo Hyunmengkonfirmasi bahwa aktor tersebut menerima tawaran resmi untuk membintangi "Queen of Tears" dan akan mengoordinasikan jadwal syutingnya.Peran Hong Hae-In pertama kali ditawarkan kepada aktrisLee Ji-Eun (IU), namun ia menolaknya.Pada tanggal 22 November 2022, peran Hong Hae-In kembali ditawarkan kepada aktrisKim Ji-won.Kemudian pada tanggal 5 Desember 2022,Kim Soo-HyundanKim Ji-Wonsecara resmi diumumkan sebagai pemeran utama serial drama ini.
Syuting dimulai pada paruh pertama tahun 2023, yaitu pada bulan April. Pembacaan naskah secara lengkap dilakukan pada tanggal 30 Maret 2023, dekat Sangam-dong,Distrik Mapo,Seoul.Seluruh rangkaian proses syuting serial drama ini selesai pada tanggal 27 Februari 2024.
Awalnya serial ini dijadwalkan tayang pada Desember 2023, tetapi dipindahkan ke paruh pertama tahun 2024 karena perubahan daftar program yang disiarkan olehtvN.
Hidangan Sichuan

Masakan Sichuan(川菜;pinyin:Chuān cài) banyak ditulis juga dengan istilahMasakan Szechuan) adalah jenis masakan yang berasal dariProvinsi Sichuan,Republik Rakyat Tiongkok.Masakan Sichuan dikenal dalamkuliner Tiongkoksebagai masakan yang banyak memiliki kombinasi rasa pedas, asam, asin, dan manis. Bumbu yang penting dalam masakan ini, yaitucabai merah, baru diperkenalkan ke Tiongkok sekitar 200 tahun yang lalu. Masakan Sichuan umumnya berasal dari kedua kota terbesar di daerah itu, yakni kotaChengdudanChongqing.
Masakan Sichuan telah terkenal semenjak zamanDinasti Han.Pada zamanTiga Kerajaan, masakan dari daerah ini dikenal dengan rasa manisnya.Pada zaman Dinasti Jin, tercatat bahwa rakyat daerah ini memasak makanan dengan bahan-bahanjahe,mustar,kucaidanbawang, sehingga kemungkinan masakan mereka memiliki bau dan rasa bumbu yang kuat.
Sebenarnya masakan Sichuan belum mengenal rasa pedas. Semenjak akhir abad ke-17, pada zamanDinasti Qing, ketika cabai merah dan bumbu rempah dariAmerika Selatandiperkenalkan ke Tiongkok, barulah bahan-bahan asing itu menambah rasa baru bagi masakan orang Sichuan.Sejak zaman Qing, sudah tercatat sebanyak 38 jenis metode memasak dalam kuliner Sichuan.Metode memasak populer antara laintumis,rebus kering, pao (rebus dalam air) dan hui (goreng dan rebus dengan saus pati jagung). Kondisi geografi juga memungkinkan metode mengawetkan makanan dengan cara fermentasi, mengasinkan, mengeringkan danmengasap.
Daerah Sichuan terkurung daratan sehingga mereka tidak menggunakan bahan-bahan dari laut. Bahan-bahan yang dimanfaatkan adalah daginghewan ternak,unggas,udangdanikan air tawar.Bahan-bahan untuk menciptakan rasa yang beraneka ragam berasal dari saus, antara lainkecap asin,cuka, saustaoco, mustar pedas dangaram. Mereka jarang menggunakan satu rasa, kebanyakan adalah menggabungkan 2 jenis bumbu.Bumbu dibuat dari "lima wewangian", yaituadas,lada,jintan,kulit manisdancengkih.Cabai merah dipergunakan sebagai bumbu sejak akhir abad ke-17. Daerah Sichuan mempunyai kelembaban tinggi dan sering hujan. Cabai merah sebagai bahan masakan digunakan dalam banyak masakan panas untuk menghangatkan tubuh.
Donburi

Donburi(丼code: ja is deprecated,donburi, don, nasi lauk)adalahmakanan Jepangberupa nasi putih dengan berbagai macam lauk di atasnya seperti ikan, daging dan sayur-sayuran berkuah yang dihidangkan di dalammangkukbesar yang juga disebutdonburi.Kuah untuk donburi bergantung pada jenis makanan, tetapi pada umumnya berupadashidicampur kecap asin danmirin.
Cara makan nasi di dalam mangkuk donburi tidak mempunyai catatan sejarah yang panjang.Unadonbaru dikenal pada awal abad-19, sedangkanFukagawadonbaru dikenal padazaman Edoperiode akhir. Gyudon mulai dikenal di periode awalzaman Meiji, sedangkanUyakodonbaru dikenal pada tahun1891. Pada tahun1913mulai dikenal Sōsu Katsudon, sedangkanKatsudonseperti yang dikenal sekarang ini baru ada sejak tahun1921.
Menurut budaya makan yang dikenal sejak zaman dulu di Jepang, nasi putih harus dihidangkan di dalam mangkuk kecil dengan lauk yang diletakkan di piring terpisah. Makan nasi dengan lauk yang ditaruh di atasnya dianggap tidak sopan, sehingga cara makan dengan meletakkan nasi dalam porsi besar beserta di dalam mangkuk donburi dianggap melanggar aturan. Donburi dianggap cara makan yang praktis karena nasi sudah dihidangkan bersama lauk, sedangkan kuah yang meresap ke dalam nasi dianggap sebagai kelezatan tersendiri. Di Jepang, Donburi dianggap makanan rakyat karena tidak mungkin menikmati nasi dalam mangkuk donburi sambil mematuhi segala macam etiket makan.
Daftar episode Running Man (2012)

Running Man(bahasa Korea:런닝맨) adalah sebuahacara varietasdariKorea Selatanyang merupakan bagian dari program line-upSBS,Good Sunday. Pertama kali ditayangkan tanggal11 Juli2010diSBS.Acara ini diklasifikasikan sebagaiacara permainan-varietas, di mana MC dan bintang tamu menyelesaikan misi dalam sebuah tengara untuk memenangkan perlombaan.
Jika lebih dari satu set tim digunakan selain timRace Mission, mereka dibagi dan dibedakan dengan misi yang sesuai di bawahTeams. Anggota tim terdaftar dalam urutanalphabetisdari Team Leader, lalu Anggota, dan bintang tamu. Namun adakalanya beberapa episode terdiri darimisi di/sepanjang perjalanandan tidak terbatas pada satu bangunan tunggal atau merupakan tengara (landmark) resmi yang diakui secara on-air, tengara yang ditunjukkan bagi mereka adalah episodevenue/tempat misi final. Untuk rincian lain, silakan lihat artikelRunning Man.
Perbedaan tim bisa diidentifikasi dengan warna tim. Anggota yang tereliminasi saat perlombaan, namanyadicoret.
Rating yang BerwarnaMerahadalah yang tertinggi, dan yang terendah adalah berwarnabiru.
Mapo tofu

Ilmapo tofu(麻婆豆腐, mápó dòufu, ma-pʻotou-fu,lett."formaggio di soia di donna anziana butterata") è un piatto dellacucina cineseoriginario delSichuan.Esso consiste intofuimmerso in una salsa piccante, tipicamente una sospensione rossa oleosa e brillante, a base didouban(fave fermentate e pasta di peperoncino) edouchi(fagioli neri fermentati), insieme a carne macinata, tradizionalmente dimanzo.Esistono varianti con altri ingredienti comecastagne d'acqua, cipolle, altre verdure ofunghi orecchio di Giuda. Un resoconto afferma che il piatto esisteva già nel 1254 in un sobborgo diChengdu, il capoluogo della provincia del Sichuan.
La parola "ma" sta permázi(麻子) che significa "butteri", mentre "po" è la prima sillaba della parolapópo(婆婆) che sta per "donna anziana" o "nonna". Ne consegue chemápóindica una donna anziana dalla faccia butterata.
InGiapponeil piatto fu introdotto dallo chef sino-giapponeseChen Kenmin. Suo figlioChen Kenichine incrementò ulteriormente la popolarità grazie al suo programma televisivoRyōri no Tetsujin(料理の鉄人).
Come gran parte dei piatti sichuanesi, il mapo tofu è piccante. Il suo gusto è spesso descritto dai cuochi per mezzo di sette aggettivi cinesi specifici: má 麻 (intorpidito), là 辣 (piccante), tàng 烫 (bollente), xiān 鲜 (fresco), nèn 嫩 (tenero e morbido) , xiāng 香 (aromatico) e sū 酥 (a fiocchi). Gli ingredienti fondamentali nella sua preparazione sono la pasta di fave al peperoncino dellacontea di Pixiandel Sichuan (郫县豆瓣酱), fagioli neri fermentati, olio piccante, peperoncino (朝天辣椒),pepe del Sichuan, aglio, cipolle verdi evino di riso.Altri ingredienti includono acqua o brodo, zucchero o amido.
麻婆豆腐

麻婆豆腐（マーボーどうふ）は、中華料理（四川料理）の1つである。
挽肉と赤唐辛子・花椒（ホアジャオ、山椒の同属異種)・豆板醤（トウバンジャン、豆瓣醤）、豆豉（豆豉）などを炒め、鶏がらスープを入れ豆腐を煮た料理。
「麻婆」（マーポー）とは顔にあばた（天然痘による瘢痕）のあるおかみさんの意で、後述する劉氏があばた面だったことに由来する。唐辛子の辛さである「辣味」（ラーウェイ）と花椒の痺れるような辛さである「麻味」（マーウェイ）を特徴とする。四川省では、花椒は粒で入れるほか、仕上げにも粉にひいたものを、表面が黒くなるほど大量に振りかける。
本品の特徴は、麻（マー）、辣（ラー）、燙（タン）、酥（スー）、嫩（ネン）、鮮（シェン）、香（シアン）に注意を払うことであるとされる。また焼（シャオ、油とスープの煮込み）に似た、少ないスープで材料の水分を引き出す、四川の方言で「火毒」（火ヘンに毒、ドン）という調理法である。
「麻」「辣」は前述通りで四川料理に特徴的なスパイスの使い方。最初にひき肉を炒め周囲が焦げるくらい火を通す工程で肉の生臭みが消え、カリカリと香ばしくなる。これを「酥」という。豆腐はエッジが立つ硬さではなく、しかし崩れぬよう湯通しした柔らかな食感を「嫩」という。「燙」は強い加熱。出汁の旨味を「鮮」といい、香り高いことを「香」という。
日本では、従来は辛みを抑えるためや、材料が入手困難であるといった理由から、花椒を抜いたり、舌が痺れるほどの花椒を振り入れる店はほとんど存在しなかったが、近年の激辛ブームやグルメブームにより、本場四川省とほぼ同じレシピで作る店も登場している。また、本場風の味付けと日本で一般的な味付けの両方から選択できる店もある。なお、辛みを和らげて普及した麻婆豆腐は日本の大衆的店舗でも人気を呼び、米飯にかけた麻婆丼としても知名度を上げた。レトルト食品としてのニーズも大きい。
「麻婆」の中国語の発音は濁らないマーポー（mapo）だが、日本ではこれをマーボー（mabo）と濁らせて呼んでいる。日本では、麻婆豆腐と同様の味付けを施した麻婆茄子や麻婆春雨が派生料理のように扱われて、日本式中華料理として普及している。しかし、由来となった料理はそれぞれ「魚香茄子」（ユーシアンチエズ）と「螞蟻上樹」（マーイーシャンシュ）という別の風味・調理法の四川料理である。魚香茄子や螞蟻上樹に麻婆豆腐とは関係性なく、また「麻婆」の言葉自体にも、中国語で特定の味付けや調理方法を指す意味は無い。
1862年、四川省成都の北郊外の北門にある万福橋のそばで陳興盛飯舗という食堂を営む陳富春の妻の陳劉氏が材料の乏しい中、有り合わせの材料で来客（労働者）向けに「红烧豆腐（ホンシャオドウフ）」を作ったのが最初とされる。陳劉氏の顔にはあばた（麻点）があったため、「陳麻婆」と呼ばれていたので、彼女が作る名物の豆腐料理も「陳麻婆豆腐」と呼ばれた。
当初の麻婆豆腐は、先に中華鍋で菜種油を熱してから、唐辛子の粉を入れて辛みと香りを出してからオプションの牛肉と豆豉を入れ、豆腐と水少量を入れて混ぜ、蒸らして味を吸わせてから、最後に花椒の粉を加えたという。
清の周詢は『芙蓉話旧録』に「北門の外に陳麻婆という者がおり、豆腐をうまく料理する。豆腐代に調味料と調理代を含めて、ひと碗の値段は八文。酒や飯も合わせて売っており、もし豚肉や牛肉を入れたければ、客が持参するか、代金を払って用意して貰うことも可。店の屋号は知る人が多くないが、陳麻婆と言えば知らない者はいない。そこまで町から4、5里（2キロメートル余り）あるが、食べに行く者は遠くても気にしない」という内容を記している。
後に店の名前も「陳麻婆豆腐店」と呼ばれるようになり、この陳麻婆豆腐店は中華人民共和国成立後の1956年に成都市飲食公司所有の国営企業となり、商標となってからは国の許可を得た民間の店舗も成都に存在する。また、成都市飲食公司の認可により近年日本にも店舗を出した。中国大陸では文化大革命以降に「古い因習を打破するため」（破四旧（中国語版））と味の成り立ち（上記の通り唐辛子系の「辣」と花椒系の「麻」の2種類の辛味を用いる為）とから「麻辣豆腐」と改称するように提唱されたこともあるが、現在は「麻婆豆腐」と称する方が一般的である。
麻婆豆腐の女房

『麻婆豆腐の女房』（マーボーどうふのにょうぼう）は、陳建民一家を題材とした吉永みち子のノンフィクション作品。2000年に光文社より刊行され、陳洋子夫人に詳細な取材をし2003年にテレビドラマ化された。
テレビなどで著名な、料理の鉄人・陳建一の母・洋子は苦境を心のバネに人生を切り開き、「四川料理の神様」と言われた夫の陳建民を支え、「鉄人」と呼ばれる息子・陳建一を育てあげた。その母親・妻としての人生を迫うドキュメンタリー作品。
NHK総合の月曜ドラマシリーズで、2003年5月12日～6月9日に放送された。個人名等は仮名に改変されている。
丸美屋食品工業

丸美屋食品工業株式会社（まるみやしょくひんこうぎょう）は、東京都杉並区に本社を置く食品加工メーカー。略称丸美屋、丸美屋食品。
ふりかけの最大手企業で、「のりたま」や「味道楽」、「すきやき」などのロングセラーのふりかけ製品を製造・販売していることで知られる。また総合食品メーカーとして麻婆豆腐の素を他社に先がけ製品化し、現在では数多くのレトルトの中華料理用具材入り合わせ調味料やレンジ調理食品、釜めしの素、プリキュア、仮面ライダー、ポケモン、ちいかわ等のキャラクター商品、お茶漬けの素などを発売している。
企業キャッチコピーは「今日もおいしく 丸美屋」。
ミュージカルのアニーは、丸美屋食品工業が協賛をしている。
会社名の「丸美屋食品工業」「丸美屋」は登録商標となっている（前者は登録番号第1838160号、後者は登録番号第1838160号および同第1869032号）。
他
など
ほか
ほか
※2025年2月時点
JBイレブン

株式会社JBイレブン（ジェービーイレブン、英:JB ELEVEN CO., LTD.） は、名古屋市緑区に本社を置くラーメンチェーンで、東海地方を中心にラーメン専門店のほか、麻婆豆腐と炒飯の専門店も運営する。名古屋証券取引所メイン市場単独上場銘柄である。
なお、JBイレブンは2014年（平成26年）10月に持株会社に移行し、店舗の運営は子会社のJBレストラン株式会社が行っている。
豆板醤

豆板醤（豆瓣醬、まれに豆弁醤、トウバンジャン、ドウバンジャン等）は、ソラマメ、唐辛子を主原料に作る中国発祥の発酵調味料である。
豆板醤は脱皮そらまめを吸水させて蒸さずに麹とし、塩漬けにして発酵させた上で、原料として胡麻油、唐辛子味噌、胡麻味噌、小麦味噌、香辛料、砂糖等を添加して熟成させた調味料である。
本来は唐辛子を入れずにソラマメだけで作ったものを豆板醤と呼び、辛い豆板醤を特に豆板辣醤（トウバンラージャン、繁体字:豆瓣辣醬、簡体字:豆瓣辣酱）と呼んでいたが、現在では唐辛子を使った辛い物の方が多く見られる。豆板醤は二百数十年前に中国四川省で最初に作られ、現在も一大産地となっている。
特に省都成都市内の「郫県（現在の郫都区）」の「郫県豆板醤（中国語版）」（ピーシェントウバンジャン、ひけんトウバンジャン、繁体字:郫縣豆瓣醬、簡体字:郫县豆瓣酱）は高級品として知られている。
唐辛子が多く含まれているためとても辛いが、加熱すると香りが加わる。四川料理等の中国内陸部での料理ではふんだんに使われ、食卓に上るメニューの多くが辛い品目で占められる。これは東南アジアや南インド同様、現地の高温多湿な環境の中で食欲を増しかつ発汗作用を引き起こす料理で汗を流し、健康を保つためである。また本格的な四川料理には欠かすことの出来ない調味料のひとつである。
原料のソラマメは皮が硬いので、発芽させ皮を剥く（この発芽した状態を豆板（繁体字:豆瓣、簡体字:豆瓣）という）。日本の味噌のように蒸さずにそのまま麹に漬け、食塩を添加し半年ほど発酵させた後、これに唐辛子など香辛料を加え1カ月から数年熟成させるというのが、伝統的な豆板醤の製法である。ただし伝統的製法は工業生産に向かないため、一般的には蒸した豆で麹を作り高温短期間発酵させることで、発酵期間を短縮させ製造される。
熟成が進むことにより、唐辛子の赤い色がこげ茶色になり、辛さがマイルドになってまろやかな味になる。長く熟成されたものほど色が濃いが、製造者は資本を寝かせることになるので価格も相応して高価になり、高級品とされる。3年ものでおおむね高級品とされ多く流通する。5年ものになると流通量は限られるが最高級品として珍重される。中国国内では1年ものから売られるが、日本に輸入されるものの多くは2年もの以上である。麻婆豆腐や回鍋肉などはより熟成された豆板醤を使うと良いとされるが、乾焼蝦仁などは赤がきれいな熟成期間の短い豆板醤を使うことが多い。
Mapo tahu

Tahu Mapo(Basa Tionghwa:麻婆豆腐;Pek We Ji:bâ-pô-tāu-hū) iku sawijiningsajian mligi Tiongkoksaka propinsi Sichuan kang adhedhasarTahu.Rasaning Tahu Mapo iku pedhes saka campuranDoubanjianglan lelombok, sarta nggringging ilat arep kaya mintsakamrica sichuan. Anadene campuran liya kang kerep ana ing tahu mapo yaiku;Tausi,Tianmianjiang,Iwak Sapi Giling. Tarkadhang Tahu Mapo uga nganggo iwak liya kaya ta Ayam atawa Babi, ana meneh kang vegetarian nganggo jamur shiitake.
Asal-usuling tahu mapo bisa ditlusuri saka taun 1862 nalika Dinasti Qing (1644-1911) saka laki-bini sing jenenge Chen kang nduweni Restoran Chen Xingsheng, sawijining restoran cilik ing cerak Jembatan Wanfu ing Chengdu lor.
Tahu Mapo utawaPock-Marked Ma's Bean Curdsaka麻婆. "Ma" cekakaningmazi 麻子kang tegese tilas kukul lan "Po" cekakaningpopo 婆婆tegese wong wadon rada sepuh atawa simbah wedok, karan mangkono amarga Ibu-Ibu kang adol Tahu Mapo biyen iku gadhah pasuryan kang mbrontok kebak urek-urek tilas kukulan.
MiturutMrs. Chiang's Szechwan Cookbook: biyen kalane isih bocah sekolah neng Chengdu,Eugene Wuasring tetuku Tahu Mapo ing warunge Ibu Tilas Kukul sing asli. Neng warunge ika tukune ditimbang, dadi kowe bakal bisa njaluk pirang gram banjur ditimbang nuli diolah bar kuwi langsung kasaji seger, wangi, lan pedhes njalari kumringet.
Er jing tiao

Er jing tiao( Chinese ) minangka jinis cabai sing paling umum ing masakan Sichuaning Tiongkok. Cabe biasane bentuke kaya huruf J lan dawane antara 5 lan 6 inci. Cabe iki misuwur amarga wernane jero lan wangi sing kuat, lan asring digunakake ing minyak cabai amarga saka iku. Iki uga minangka bahan utama kanggo akeh produk saus cabai sing misuwur, kayata saus kacang godhong wiji sing wiyar . Iki nduweni rasa pedhes lan asin sing digunakake bebarengan karo mi utawa sega. Iki nduweni sejarah sing dawa ing masakan Tionghoa lan wis misuwur kanthi suwé. Pancen gampang ditemokake ing masakan asli Sichuan asli, yaiku ing restoran utawa pawon ing omah. Rasane er jing tiao beda karo jinis cabai sing umum; rasane lan ambune rada pedhes. Iki minangka jinis cabai sing spesial banget, warnane ganti dadi ijo dadi abang nalika suwe. Uga dipangan minangka sayuran seger, dibumbuhake uyah lan kecap. Wektu panen biasane saka wiwitan Mei nganti Oktober.
Ana macem-macem cara kanggo masak cabai, gumantung karo kebiasaan mangan pribadi. Paling asring, Er jing tiao dianggep dadi bahan panganan sing enak lan enak kanggo diolah lan digawe sajian utawa minyak pedhes. Uga digodhog dadi saus cabai garing sing umume ditemokake ing toko.Kajaba iku, Er jing tiao uga digawe dadi pasta kacang amba sing pedhes lan bahan utama kanggo masak masakan Sichuan kayatatahu mapo.Conto liyane, bubuk lombok, minangka produk bumbu olahan umum sing digawe saka cabai garing sing dicincang kayata er jing tiao kanthi cara digoreng nganggo minyak sayur sing cilik lan kari adhem. Sawise adhem, lebokake wadhah lan rebus nalika lombok garing. Bubuk cabai sing apik umume digunakake kanggo panganan sing cukup sederhana; sajumlah sethithik bisa menehi sajian rasa sing kuwat, bisa nambah warna, utawa digawe saos dicelup garing.
마파두부

마파두부(중국어간체자:麻婆豆腐,병음:mápó dòufu)는쓰촨성에서 유래한 대표적인중국 요리이다.마파두부는두반장을 베이스로 한 밝고 기름진 매운 소스를 곁들인 두부와더우츠, 그리고 잘게 다진 고기가 주요 재료이며, 전통적으로 고기는소고기를 쓴다.남방개,양파, 그리고 다른 채소나목이가 들어가는 변형도 존재한다. 한 기록에 따르면 쓰촨성의 성도인청두에서 1254년부터 존재한 것으로 알려져 있다.
"마"는mázi, 麻子에서 따온 것으로, 이것은 마마자국을 의미하며, "파"는 늙은 여성이나 할머니를 의미하는 婆에서 유래했다. 이에 따라 "마파"는 마마자국이 있는 나이든 여성을 의미하며, 때때로 마파두부를 "마마 자국이 있는 할머니의 두부"로 번역하는 경우도 있다.
쓰촨 요리

쓰촨 요리(Sichuan料理,중국어:四川菜,병음:Sìchuān cài쓰촨차이) 또는천요리(川料理,중국어:川菜,병음:chuāncài촨차이)는중국 요리중쓰촨지방의 요리이다.사천 요리(四川料理)라고도 부른다. 좁은 뜻으로는 쓰촨 지방의 향토 요리이고, 광의로는 원래쓰촨성의 일부였던,충칭의 요리는 물론이고, 공통된 특징을 갖는윈난성,구이저우성등의 요리도 포함한 향토 요리의 계통을 말한다.
쓰촨 요리는 일반적으로 향이 강한화자오나 매운 고추 등의향신료를 많이 넣어, 향이 강하고, 매운 중국 요리로 알려져 있다. 사천 성청두를 본고장으로 하며, 중국에서의 일반적인 호칭은 촨차이(川菜)라고 한다. 사천 요리는 중국 내에서도 유명하며 정통 사천요리를 의미하는 정종천미(正宗川味)라고 붙여둔 간판도 눈에 자주 뛴다.
톡 쏘는 얼얼한 매운 맛을 의미하는마라(麻辣)을 맛의 중심으로 하고 있고, 중국의 다른 지방 요리와 비교해도 향신료를 많이 쓰는 편이다. 이것은쓰촨성이나충칭의 여름에 습도가 높고, 겨울과 기온 차가 큰 기후와 밀접하게 관계되어 있다. 내륙지방이라는 지역성을 반영해 해산물 재료는 적게 들어가고, 야채나 닭,오리고기, 곡류를 주 재료로 하고 있지만 최근에는 유통망이 발달해서 음식 재료로 해산물도 서서히 받아들이고 있다.
현지 사람들은 “쓰촨은 분지 지형에 습기가 많아 매운 것을 먹고 땀을 흘려 건강을 유지한다.”라고 말한다. 매운 것을 많이 사용하는인도 요리나태국 요리는 모두 고온다습한 지형과 관련이 있다.
부녀자 (동인)

부녀자(일본어:腐女子후조시)는 남성의 동성애를 그린 소설이나 만화를 좋아하는여성을 가리키는 단어이다. 같은 발음의 단어인 부녀자(婦女子)의 부(婦)를 썩었다는 의미의 부(腐)로 바꾼 단어다. 다른 말로는야오녀라고도 불린다.
부녀자는만화,애니메이션등의2차원작품, 경우에 따라 연예인 등의 3차원의 남성 사이에 '사랑을 한다면'하고 가정하는 것을 즐기는동인녀이다. 만화와 애니메이션 시장의 유력한 구매층 가운데 하나이다.BL이라 불리는 장르가 파급되면서, 원작 만화, 애니메이션, 게임이 BL인 작품을 애호하는 여성을 포함하는 단어가 되었다.
일본에서는 나이가 있는 부녀자(腐女子)를귀부인(貴腐人), 나비부인(汚超腐人:お蝶婦人과 발음이 같다),마파두부(麻婆豆腐) 등으로 불리는 경우도 있다. 이 명칭은 일본의 2ch 라는 사이트에서 깎아 내리기 위해 사용된 단어였으나 부녀자들도 본인들도 그 의견에 동조하고 자조의 의미를 담게 되었다. 그 명칭이 넓게 퍼진 지금에는,오타쿠여성 전부를 일컫는 단어로 사용되는 경우가 많다. 특히 TV 등 미디어의 소위 오타쿠라 불리지 않는 사람에게, 이런 의미로 알려지고 있다.
특히, 남성 동성애물만을 좋아하는 경향을 보이는 경우가 있는데, 부녀자향(腐女子向け)집사 카페(執事喫茶)의 점원은 대부분 남장을 한 여성이다.
야오녀는동성애를 다루는 소설, 만화를 좋아하는 여성을 가리키는 단어였지만, 부녀자를 넓은 의미로 사용하는 경우도 늘어나고 있다.
หมาผัวโต้วฟู

หมาผัวโต้วฟู(จีน:麻婆豆腐;พินอิน:mápó dòufu) เป็นอาหารจีนยอดนิยมชนิดหนึ่งจากมณฑลเสฉวนประกอบด้วยเต้าหู้ปรุงในน้ำซอสพริกหมาล่ามีความมันและสีแดงเข้มจากส่วนผสมของโต้วป้าน(เครื่องปรุงที่ทำจากถั่วปากอ้าหมักดองกับพริก) เต้าซี่ (ถั่วดำหมักดอง) รสเผ็ดชาของพริกและพริกไทยเสฉวนพร้อมกับเนื้อสับซึ่งตามธรรมเนียมเดิมจะใช้เนื้อวัวอาจเปลี่ยนแปลงหรือเพิ่มเติมส่วนผสมโดยใช้แห้วจีนหัวหอมผักอื่น ๆ และเห็ดหูหนูเป็นต้น บันทึกฉบับหนึ่งแสดงให้เห็นว่าอาหารชนิดนี้มีมานานอย่างน้อยตั้งแต่ ค.ศ. 1254 ในย่านชานเมืองของเฉิงตูซึ่งเป็นเมืองหลวงของมณฑลเสฉวน
"หมา" ย่อมาจาก หมาจึ (麻子;mázi) ซึ่งแปลว่าหลุมสิวและ "ผัว" เป็นพยางค์แรกของ (婆婆;pópo) แปลว่า หญิงชราหรือยาย ดังนั้น หมาผัว (麻婆) คือ หญิงชราที่มีใบหน้าเป็นสิว (หน้าปรุ) ซึ่งแปลได้ว่า "เต้าหู้ยี้ของยาย"
ตามตำราอาหารเสฉวนของนางเจียง"ยูจีน อู๋ บรรณารักษ์แห่งห้องสมุดฮาร์วาร์ด-ย่านจิง ผู้เติบโตขึ้นมาในเฉิงตู อ้างว่าเมื่อเป็นเด็กนักเรียน เขาเคยกิน "เต้าหู้ยายหน้าปรุ" หรือ หมาผัวโต้วฟู ที่ร้านอาหารที่ดำเนินการโดย หญิงชราที่มีใบหน้าเป็นสิวต้นตำรับเอง เป็นอาหารตามสั่งและระบุขนาดของจานได้ ซึ่งปรุงในห้องครัวที่เปิดโล่งในห้องอาหาร มีความสด หอม เผ็ดร้อน และเผ็ดชา"
หมาผัวโต้วฟูได้รับนำเข้าไปในประเทศญี่ปุ่น และเป็นที่นิยมโดยเชฟเฉิน เจี้ยนหมิน (陈建民; Chen Kenmin) ลูกครึ่งชาวจีน-ญี่ปุ่น และโดยเฉิน เจี้ยนอี้ (陳建一; Chen Kenichi) ลูกชายของเขา ผู้ทำให้อาหารจานนี้เป็นที่นิยมมากขึ้นเนื่องจากเป็นหนึ่งในเมนูที่เขาทำประจำในรายการโทรทัศน์ยุทธการกระทะเหล็ก
ในประเทศไทยบางครั้งอาจเรียกเต้าหู้ผัดพริกเสฉวน
หมาผัวโต้วฟูแท้ ๆ มีรสเผ็ดมากด้วยการผสมทั้งความเผ็ดแบบ "รสเผ็ดร้อน" จากพริก และ"รสหมาล่า"(ความเผ็ดชาที่ลิ้นและปาก) จากพริกไทยเสฉวน(ฮวาเจียว) ที่เป็นลักษณะเฉพาะของอาหารจีนเสฉวนซึ่งให้ความรู้สึกของอาหารแต่ละจานด้วยความคิดหลักอธิบายโดยพ่อครัวด้วยการใช้คำคุณศัพท์ภาษาจีน 7 คำ คือหมา(麻; má) (ชา),ล่า(辣; là) (เผ็ด),ทั่ง(烫: tàng) (ร้อน),เซียน(鲜; xiān) (สด),เนิ่น(嫩; nèn) (นุ่ม) ,เซียง(香; xiang) (หอม) และชู่(酥: sū) (ขุย) ในปัจจุบันนอกประเทศจีนสามารถหาหมาผัวโต้วฟูได้ไม่ยาก แต่ในรูปแบบและรสชาติที่แท้มักหาได้เฉพาะในร้านอาหารจีนเสฉวนที่ไม่ดัดแปลงอาหารเท่านั้น
หมาผัวโต้วฟูยังสามารถพบได้ในร้านอาหารในมณฑลอื่น ๆ ของจีน เช่นเดียวกับในญี่ปุ่นและเกาหลีที่มีการปรับรสชาติให้เข้ากับรสนิยมท้องถิ่น หรือรสทางตะวันตก ซึ่งมักจะมีการเปลี่ยนแปลงอย่างมาก โดยลดความเผ็ดลง เกิดขึ้นโดยเฉพาะในร้านอาหารจีนที่ไม่เชี่ยวชาญในอาหารเสฉวนในอาหารจีนแบบอเมริกันบางครั้งทำโดยไม่มีเนื้อสัตว์เพื่อดึงดูดผู้ทานมังสวิรัติโดยใช้เห็ดหอมเห็ดที่กินได้ชนิดอื่น หรือโปรตีนทดแทนเนื้อสัตว์จากพืช
มณฑลเสฉวน

เสฉวนหรือซื่อชวน(จีน:四川;พินอิน:Sìchuān) เป็นมณฑลหนึ่งทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสาธารณรัฐประชาชนจีนกินพื้นที่ส่วนใหญ่ของแอ่งเสฉวนและพื้นที่ทางตะวันออกสุดของที่ราบสูงทิเบตตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำจินชาทางตะวันตกภูเขาต้าปาทางเหนือ และที่ราบสูงยูนนาน–กุ้ยโจวทางทิศใต้ เมืองหลวงของเสฉวนคือเฉิงตูมีประชากรในเสฉวนอยู่ที่ 81 ล้านคน
ในสมัยโบราณ เสฉวนเป็นที่ตั้งของรัฐปาและรัฐสู่ต่อมาได้ถูกพิชิตโดยรัฐฉินซึ่งทำให้รัฐฉินแข็งแกร่งขึ้นและปูทางไปสู่การรวมจีนของจิ๋นซีฮ่องเต้กลายเป็นราชวงศ์ฉินในยุคสามก๊กก๊กสู่ฮั่นของเล่าปี่มีที่ตั้งอยู่ในเสฉวน ในศตวรรษที่ 17 พื้นที่แห่งนี้ได้รับความเสียหายจากการก่อกบฏของจางเซี่ยนจงและถูกปราบโดยแมนจูในเวลาต่อมา แต่ก็ได้รับการฟื้นฟูจนกลายเป็นพื้นที่ที่มีประสิทธิผลมากที่สุดแห่งหนึ่งของจีนในศตวรรษที่ 19 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2ฉงชิ่งเคยเป็นเมืองหลวงชั่วคราวของสาธารณรัฐจีนทำให้ที่นี่เป็นจุดสนใจในการทิ้งระเบิดของญี่ปุ่นเป็นหนึ่งในพื้นที่สุดท้ายในจีนแผ่นดินใหญ่ที่กองทัพปลดปล่อยประชาชนยึดได้ในช่วงสงครามกลางเมืองจีนและถูกแบ่งออกเป็นสี่ส่วนตั้งแต่ปี 1949 ถึง 1952 โดยฉงชิ่งได้รับการบูรณะในอีกสองปีต่อมา เสฉวนได้ประสบกับทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ในจีนในปี 1959 ถึง 1961 แต่ก็ยังคงเป็นมณฑลที่มีประชากรมากที่สุดของจีนจนกระทั่งมีการแยกฉงชิ่งเพื่อตั้งขึ้นเป็นนครปกครองโดยตรงในปี 1997
ชาวจีนฮั่นในเสฉวนพูดภาษาจีนกลางด้วยสำเนียงท้องถิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ ซึ่งเป็นรูปเป็นร่างขึ้นในช่วงที่มีการขยายตัวของประชากรในพื้นที่ในสมัยราชวงศ์หมิงปัจจุบันกลุ่มภาษาถิ่นนี้มีผู้พูดประมาณ 120 ล้านคน ซึ่งทำให้ภาษานี้เป็นภาษาที่มีคนพูดมากที่สุดเป็นอันดับ 10 ของโลกหากนับแยกกัน ด้วยสภาพอากาศที่ชื้นและอบอุ่นในพื้นที่ทำให้อาหารเสฉวนเป็นอาหารที่มีรสชาติเผ็ดมาช้านาน โดยเฉพาะรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ของพริกไทยเสฉวนที่กลายเป็นวัตถุดิบหลักของอาหารจีนทั่วโลก เช่นไก่กังเปาหมาผัวโต้วฟู
ในปี 1950มณฑลซีคังถูกยุบและต่อมาถูกแยกไปรวมกับเขตปกครองตนเองทิเบตที่ก่อตั้งขึ้นใหม่และมณฑลเสฉวน ทำให้พื้นที่ทางตะวันตกและตะวันเฉียงเหนือของเสฉวนประกอบด้วยเขตปกครองตนเองของชนชาติทิเบตและชนชาติเชียง
ชื่อ "เสฉวน" มีความหมายว่า "แม่น้ำสี่สาย" เพราะมณฑลเสฉวนตั้งอยู่บนพื้นที่ของแม่น้ำ 3 สายมาบรรจบกัน คือ แม่น้ำแยงซีเกียง แม่น้ำหลินเจียง และแม่น้ำจินซางเจียง มีชื่อย่อคือชวน(川）หรือสู่（蜀, จ๊ก)
ในทางประวัติศาสตร์เคยเป็นราชธานีก๊กสู่ฮั่นของเล่าปี่และขงเบ้งในสมัยสามก๊กปลายราชวงศ์ฮั่นขงเบ้งได้เลือกเอาเสฉวนเป็นราชธานีของก๊กสู่ เพื่อหมายฟื้นฟูราชวงศ์ฮั่น
มณฑลเสฉวนมีพื้นที่ติดต่อดังนี้
มณฑลเสฉวนมีภูมิประเทศสวยงามหลายรูปแบบทั้งภูเขาหิมะที่ราบสูงแม่น้ำ และมีมรดกโลกได้แก่
สภาพอากาศเป็นแบบกึ่งร้อนชื้น สภาพโดยทั่วไปจะมีความชื้นในอากาศสูง สภาพอากาศจึงค่อนข้างครึ้มไม่ค่อยมีแสงแดด โดยในรอบสัปดาห์จะมีแสงแดดหรือเห็นพระอาทิตย์เพียงไม่กี่วัน แต่จะมีหมอกปกคลุมเป็นปกติ จนได้รับฉายาว่า "เมืองในหมอก" หรือ "หมาเห่าพระอาทิตย์"
ในมลฑลเสฉวนมีการลงทุนภาคอุตสาหกรรมหนัก โดยเฉพาะอุตสาหกรรมรถยนต์โดย First Automotive Works (FAW) ผู้ผลิตรถยนต์รายใหญ่ของจีน ลงทุนร่วมกับโตโยต้าและมีศูนย์กลางการผลิตแม่พิมพ์เหล็กสำหรับรถยนต์ที่เมืองฉางเฟย
โต้วป้านเจี้ยง

โต้วป้านเจี้ยง(จีน:豆瓣醬;พินอิน:dòubànjiàng;แปลว่าซอสพริกเต้าเจี้ยวเสฉวน, พริกเผาจีน) เป็นเครื่องปรุงรสชนิดหนึ่งของประเทศจีนมีลักษณะเหนียวคล้ายกะปิ ทำจากถั่วปากอ้าหมักรวมกับเกลือและเครื่องเทศชนิดอื่น ๆ โต้วป้านเจี้ยงมีสองแบบได้แก่แบบเผ็ดและแบบไม่เผ็ด โต้วป้านเจี้ยงแบบเผ็ดนั้นจะผสมพริกลงไปด้วย และมีชื่อเรียกว่าล่าโต้วป้านเจี้ยง(จีน:辣豆瓣醬;พินอิน:làdòubànjiàng) หรือโต้วป้านเจี้ยงเผ็ด โต้วป้านเจี้ยงนิยมใช้ในอาหารเสฉวนโดยชาวมณฑลเสฉวนให้ฉายาว่าเป็น "จิตวิญญาณแห่งอาหารเสฉวน"
โต้วป้านเจี้ยงที่ได้รับความนิยมมากที่สุดคือผีเซี่ยนโต้วป้านเจี้ยง(จีน:郫縣豆瓣醬;พินอิน:Píxiàn dòubànjiàng) ผีเซี่ยน (จีน:郫縣;พินอิน:Píxiàn) หรืออำเภอผี เป็นอำเภอหนึ่งในนครเฉิงตูซึ่งเป็นแหล่งผลิตโต้วป้านเจี้ยงชนิดนี้(อำเภอผีได้ยกฐานะขึ้นเป็นเขตผีตู (จีน:郫都区;พินอิน:Pídūqū) เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2559) โต้วป้านเจี้ยงทำจากถั่วที่หมักกับหัวเชื้อจนเกิดราลักษณะของโต้วป้านเจี้ยงจะเปลี่ยนแปลงไปตามเวลาที่ใช้หมัก โดยโต้วป้านเจี้ยงที่เริ่มหมักไม่นานจะมีสีสดและยังคงปรากฏให้เห็นเป็นเม็ด จากนั้นสีจะค่อย ๆ เข้มขึ้นจนเป็นสีน้ำตาลอมม่วง เนื้อเริ่มเนียนขึ้นเนื่องจากเมล็ดถั่วถูกย่อยสลายจากกระบวนการหมัก และทำให้เกิดรสอูมามิเข้มข้นขึ้นโต้วป้านเจี้ยงที่หมักเป็นเวลานานกว่าจะมีราคาแพงกว่า อย่างไรก็ตาม โต้วป้านเจี้ยงสามารถหมักเองได้ที่บ้านเช่นกันโดยใช้เวลาหมักอย่างน้อย 3 เดือนโต้วป้านเจี้ยงที่หมักในเชิงพาณิชย์อาจใช้เวลาหมักนานถึง 8 ปีเพื่อให้ได้รสชาติเข้มข้น
มีตำนานเล่าสืบต่อกันมาว่าโต้วป้านเจี้ยงเกิดขึ้นโดยบังเอิญขณะที่ชายคนหนึ่งขนถั่วปากอ้าเดินทางจากมณฑลฝูเจี้ยนมายังมณฑลเสฉวน ระหว่างทางถั่วปากอ้าเกิดเน่าเสีย เจ้าของถั่วจึงพยายามใช้พริกกลบกลิ่นแต่กลับกลายเป็นอาหารรสชาติดีขึ้นมา
เต้าซี่

เต้าซี่(จีน:豆豉;พินอิน:dòuchǐ) หรือเต่าสี่(เพ็งอิม: daosi) เป็นเครื่องปรุงชนิดหนึ่งที่ทำจากการหมักถั่วเหลืองชนิดผิวดำ โดยพบได้มากในอาหารจีน เต้าซี่เกิดจากการหมักถั่วเหลืองผิวดำกับราโคจิ(Aspergillus oryzae)และดองเกลือ โดยกระบวนการจะทำให้เปลือกนิ่มและแห้งลง โดยการหมักดองเกิดจาก
เต้าซี่เป็นอาหารที่ทำจากถั่วเหลืองที่เก่าแก่ที่สุด โดยในปีพ.ศ. 379 (165 ปีก่อนคริสตกาล) เต้าซี่ถูกจัดเก็บในสุสานหม่าหวังตุยในมณฑลหูหนานในตอนกลาง-ใต้ของประเทศจีน สุสานดังกล่าวถูกปิดมาตั้งแต่ พ.ศ. 379 และถูกเปิดออกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2515
เต้าซี่ถูกใช้เป็นเครื่องปรุงเพื่อปรุงรสในจานอาหารประเภทปลาหรือผัดผัก และใช้เป็นส่วนประกอบสำคัญในหมาผัวโต้วฟูเต้าซี่ไม่เหมือนกับนัตโตหรือเต็มเปที่สามารถกินในปริมาณมากได้เนื่องจากเต้าซี่มีความเค็มกว่ามาก
เนื่องจากเต้าซี่เป็นเครื่องปรุงเก่าแก่ จึงพบการใช้ได้ในหลายประเทศในตะวันออกไกลและในกลุ่มสังคมชาวจีนโพ้นทะเล โดยเป็นที่รู้จักในชื่อต่างๆ กัน
ถั่วเน่า

ถั่วเน่าเป็นเครื่องปรุงสำคัญในอาหารไทยภาคเหนือทำจากถั่วเหลืองใช้แทนกะปิได้ ใกล้เคียงกับนัตโต(natto) ซึ่งเป็นอาหารพื้นเมืองของประเทศญี่ปุ่นส่วนอาหารพื้นเมืองของประเทศอื่นที่มีลักษณะคล้ายถั่วเน่า คือ คีเนมา (kenema) ซึ่งเป็นอาหารพื้นเมืองของชาวเนปาล และอินเดีย และ ชังกุกจัง (chungkookjang) เครื่องปรุงรสของประเทศเกาหลี
ถั่วเน่าในภาคเหนือมักนิยมรับประทานกันโดยทั่วไปในคนทุกกลุ่ม โดยเฉพาะชาวไทยวนหรือคนเมืองไทลื้อไทเขินและไทใหญ่โดยเฉพาะชาวไทใหญ่ ที่มีถั่วเน่าหลากหลายรูปแบบมาก ทั้งแบบเปียก แบบแห้ง และแบบเมล็ดที่เรียกว่าถั่วเน่าซา ส่วนชาวไทยวน หรือคนเมือง ในอำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ นิยมถั่วเน่าแบบเปียกที่เรียกว่าถั่วเน่าเมอะมากกว่าถั่วเน่าแบบแห้งที่เรียกว่าถั่วเน่าแข๊บ
จุลินทรีย์ที่เกี่ยวข้องและมีบทบาทสำคัญในการหมักถั่วเน่าคือแบคทีเรียในกลุ่มบาซิลลัส (Bacillussp.)ที่มากับวัตถุดิบหรือจากสิ่งแวดล้อม แบคทีเรียนี้มีรูปร่างเป็นท่อนเห็นต่อกันเป็นสายเป็นอาหารหมักที่ไม่เติมเกลือระหว่างหมัก เป็นแหล่งของอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการสูงแต่ราคาถูก แต่ถั่วยังมีปัญหาขาดวิตามินบี 12 ซึ่งจะทำให้เกิดปัญหาโรคโลหิตจางและโรคเกี่ยวกับระบบประสาท
ถั่วเน่าที่นิยมบริโภคกันมี 2 แบบคือ
言峰綺禮

言峰綺禮（日语：言峰 綺礼（ことみね きれい），英语：Kotomine Kirei）是Fate系列中的角色，曾先后在《Fate/Stay Night》、《Fate/Zero》、《Fate/Grand Order》等作品中登场。角色配音由中田讓治担任并由武内崇角色设计。在《Fate/Grand Order》中被妖僧格里戈里·拉斯普京凭依，除此之外还有阿茲達哈卡和巴卢，因此以Alterego的职介现界。
2011年，在《Fate/zero》的公开情报中由中田讓治配音。
言峰綺礼是位神父，其父亲言峰璃正同样是圣职人员。在《Fate/Zero》中，言峰綺礼与远坂时臣是师徒关系并秘密勾结，积极地为他谋求胜利。然而，实际上，言峰綺礼内心深处存在着巨大的空虚，他将切嗣视为能填补这种空虚的人，并不断地追求他。在吉爾伽美什的煽動下以Azoth劍從後殺害自己的恩師遠坂時臣。喜好吃辣的食物（尤其是麻婆豆腐），冬木市唯一的中华餐厅「红洲宴岁馆·泰山」的常客。曾在士郎面前食用麻婆豆腐并震慑对方，因此有“麻婆神父”或“麻婆”之称。
曾與一位身患絕症的女性克勞蒂亞·奧爾黛西亞結婚，二人之間有一個女兒卡蓮·奧爾黛西亞，而卡蓮則繼承了言峰綺禮相貌以外的一切特點。
言峰綺礼另一个著名的外号“愉悅”，是出自言峰綺礼在《Fate/Stay Night》中的名言“愉悦吧，少年。你的愿望终于实现了。（喜べ少年。君の願いはようやく叶う）”
在《Fate/Grand Order》中可能没参加冬木市的圣杯战争，并自称言峰綺礼神父以教會代表的身份来到迦勒底（实际上是异星神三使徒）。剧情初登场时被格里戈里·拉斯普京附身，但在离开俄罗斯异闻带时恢复为言峰綺禮。在第二部序章中背刺达文西，并让阿纳塔西娅冻结整个迦勒底。在二部七章的南美异闻带中因上司U-奥尔加玛丽失忆的因素，而倒戈迦勒底，并在剧情中与迦勒底和南美的居民（恐龙）踢足球。
在《Fate/kaleid liner 魔法少女☆伊莉雅》美遊原本所在的平行世界中，表面身份是拉麵店「拉麵麻」的店長，喜歡在各式食物中加入麻婆豆腐。在OVA《魔法少女☆伊莉雅 Prisma☆Phantasm》曾以麻婆豆腐拉麵辣倒五人，並用麻婆水辣倒藤村大河。其後在公園企圖煽動艾莉卡開啟潘朵拉之盒毀滅世界，最終被伊莉雅以「萬戒必破之符」從背後捅了一刀，重現了在《Fate/Zero》中從後殺死恩師遠坂時臣的一幕。
2015年，言峰綺禮的武器黑键在《幻想戰記》中作为装备使用。2016年12月22日，曾出现在《神聖之門》的联动活动《Fate/stay night Unlimited Blade Works》中。除此之外，在《Fate/unlimited codes》中也作为可玩角色.
2024年《Fate/Zero》的音乐剧中由北园凉饰演。
在Dengeki Online的采访中，中田让治对于在《Fate/stay night Heaven's Feel》中言峰綺禮的评价是“与平常不同，好久没见过言峰綺礼这样的表情了”，并表示言峰綺禮不是邪恶或邪道，而是坚守自己的方式去认真追求结果的角色。负责配音吉尔伽美什的关智一对其的评价是“唯一能与吉尔加美修正常交流的对象”。
麻婆豆腐

麻婆豆腐係中國一味小菜，源自四川，主要材料有豆腐、豬肉碎、辣椒碎同豆瓣醬，亦有啲食肆會用牛肉碎取代豬肉。
麻婆豆腐唔同地方有唔同做法，但係用料大同小異。以兩人食用量為例，主要原料如下：
豆瓣醬

豆瓣醬係一隻四川式辣醬，用辣椒、蠶豆、黃豆去發酵整成，好多四川嘢食都用佢調味，好似回鍋肉、麻婆豆腐咁。
傳說范蠡喺17歲嘅時候，喺一個有錢佬屋企打理廚房，成日都會剩低好多嘢食，擺耐咗就熬臭。財主發現咗之後鬧咗佢一餐，限佢十日內將呢啲發臭嘅食物變成有用嘅嘢。醒目嘅范蠡首先將啲發咗霉嘅食物處理好，跟住曬乾再用鑊炒熟，去味殺菌，再加溫水攪拌成糊狀，攞嚟餵豬。後嚟，有條友整蠱范蠡，將呢啲食物放喺范蠡兜麵入面俾佢食，點知，啲麵特別好味。范蠡得到啟發之後，就用呢種發臭嘅食物創製咗好食嘅豆瓣醬。
中華一番

《中華一番》，係日本漫畫作品，由漫畫家小川悅司創作。目前已經改做咗動畫。
故事背景係清朝，講廚師劉昴星學習廚藝同抗黑暗料理界。
清朝末年，四川國營餐館菊下樓舉行新大廚繼位之爭，劉昴星係大廚阿貝嘅仔，對手係阿貝嘅徒弟紹安，喺麻婆豆腐對決中，劉昴星贏大廚之位，但佢按比賽評審李提督嘅建言前往廣州南鮮酒家。佢認識廣州嘅周瑜、佢個女梅麗、上海嘅唐三傑、山西嘅解師傅與雷恩，而後踏上旅程揾傳說廚具。
Culinary Class Wars

Culinary Class Wars(Hangul:흑백요리사: 요리 계급 전쟁) adalah serial kompetisi realitas memasak Korea Selatan dalam gaya dramatisPhysical: 100, acara ini menampilkan seratus koki elit yang dibagi menjadi dua kelas: sendok putih (koki selebriti) dan sendok hitam (koki non-selebriti), semuanya bersaing untuk mendapatkan hadiah sebesar₩300juta (US$230,000).Musim pertama dirilis diNetflixmulai 17 September hingga 8 Oktober 2024. Musim kedua telah dikonfirmasi.
Kedua juri acara ini adalah pemilik restoran veteran dan koki selebriti,Paik Jong-won, dan satu-satunya kokibintang tiga Michelindi Korea, Anh Sung-jae.Pemenang musim pertama acara ini adalah Napoli Matfia dari chef sendok hitam, yang memiliki nama asli Kwon Seong-joon.
Para kontestan dibagi di awal menjadi 20 koki berpengalaman yang digolongkan sebagai Sendok Putih dan berkompetisi menggunakan nama asli mereka, sementara 80 kontestan lainnya adalah pendatang baru yang digolongkan sebagai Sendok Hitam dan berkompetisi dengan nama samaran.
Sendok Putih tersebut adalah: Ahn You-seong, Bang Ki-su, Cho Eun-ju,Choi Hyun-seok, Choi Ji-hyung, Choi Kang-rok,Edward Lee, Fabrizio Ferrari, Hwang Jin-seon, Jang Ho-joon, Jung Ji-sun, Joseph Lidgerwood, Kim Do-yun, Kim Seung-min, Lee Young-suk, Lu Chinglai, Nam Jeong-seok, Oh Se-deuk, Park Joon-woo dan Seonkyoung Longest.
Acara ini dinilai cocok untuk usia 12 tahun ke atas olehBadan Sensor Film Inggris.
Acara ini menjadi serial berbahasa asing paling populer diNetflixpada minggu pertama penayangannya, memperoleh sekitar empat juta penayangan.
Lee Yoon-seo mengulas acara ini untukThe Korea Herald. Ia melaporkan bahwa acara ini populer dan alasannya termasuk keahlian dan kreativitas tingkat tinggi yang ditunjukkan oleh para kontestan dan rasa hormat mereka terhadap keterampilan masing-masing. Kedua juri dan perbedaan pendapat mereka juga dianggap sebagai tontonan yang bagus. Ia melaporkan bahwa restoran para peserta telah berkembang pesat sejak mereka tampil di acara ini. Misalnya, lebih dari 20.000 orang mencoba memesan meja di restoran Neo milik Choi Gang-rok dan pemesanan daring bulan barunya terjual habis dalam satu menit.