davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
タマリンド

タマリンド（答満林度、羅望子、英:tamarind、学名:Tamarindus indica）は、マメ科タマリンド属の常緑高木。タマリンド属で唯一の種である。果実が食用になる。別名チョウセンモダマ（朝鮮藻玉）。
リンネの『植物の種』(1753年) で記載された植物種の一つである。
アフリカの熱帯が原産で、インド、東南アジア、アメリカ州などの亜熱帯および熱帯各地で栽培される。
樹高は20m以上になる常緑高木で、葉は長さ15-20cmの羽状複葉、小葉は10-20片で長楕円形。花は総状花序をなし、5弁で径3cm。黄色に橙色または赤色のすじが入る。
果実は長さ7-15cm、幅2cmほどのやや湾曲した肉厚な円筒形のさやで、黄褐色の最外皮は薄くもろい。1個ないし10個の黒褐色で扁平な卵円形の種子との間隙はペースト状の黒褐色の果肉で満たされる。この果肉は柔らかく酸味があり、食用とされる。
半乾燥地に適応しているが、雨の多いところでも生育する。
酸味が弱く甘味が強い生食に適した品種もある。
料理の酸味料や食品添加物の増粘安定剤として用いられる他、ピクルス、シロップ、清涼飲料水に加工されるなど、利用範囲の非常に広い果実である。その他に甘みと酸味を楽しむために生食、ドライフルーツ、砂糖漬け、塩漬けなどに加工される。香りの主成分はフルフラール、2-アセチルフランなど。
種子の胚乳部分から抽出して得られたものから、食品添加物としての多糖類を主成分とする増粘安定剤のタマリンドガム（タマリンドシードガム）を製造する。
酒石酸とクエン酸による強い酸味をもつ黒褐色の果肉が使われる。果肉だけを集めて固めた数百gのブロックか、浸出したエキスの形で売られるのが一般的である。ブロックのものは水に浸して、ペーストのようになったものを調理に用いる。
インド料理では果肉を熱湯に溶かしてチャツネを作る他、サーンバールやラッサムの酸味づけに用いる。インドのマクドナルドでは、マクイムリー（McImli：「イムリー」（इमली）とはヒンディー語でタマリンドの意）というタマリンドソースをつけてもらうことができる。
タイ料理のトムソムやパッタイやフィリピン料理のシニガンの酸味づけにもタマリンドが欠かせない。イラク中部と南部ではドルマの酸味づけにタマリンドを用いることがある。
ベトナム料理の甘酸っぱいスープであるカインチュアの酸味づけにもタマリンドを用いる。
ラテンアメリカや東南アジアでは、タマリンドの果肉から清涼飲料水を作る。タマリンドの缶ジュースも市販されている。
東南アジアではジャムやソフトキャンディーに加工したり、砂糖漬け、塩漬けのおやつとしても売られる。ベトナムではクラッシュアイスと煎りピーナツを加えたダー・メ（Đá me：「氷タマリンド」の意）や、さらに練乳を加えたスア・ダー・メ（Sữa đá me：「ミルク氷タマリンド」の意）として飲む。
生食にはスイートタマリンドと呼ばれる種類の果実を樹上で成熟させ水分が20％以下にしたものを収穫して用いる。
フィリピンでは、マラリアに効能があるとして葉をタマリンド茶として用いる。
エスビー食品

エスビー食品株式会社（エスビーしょくひん、英:S&B FOODS INC.）は、カレー・香辛料などを製造・販売する日本の大手加工食品メーカーである。登記上の商号はヱスビー食品株式会社。
登記上の本店は東京都中央区日本橋兜町だが、「スパイスセンター｣という本社事務所が東京都板橋区宮本町にある。スパイスセンターはかつて板橋工場があった所で、敷地内に国会議事堂を模した建物があった。エスビーカレーの缶には国会議事堂の絵がデザインされている。
コーポレート・メッセージは「そこに、スパイス&ハーブ」。
エスビー食品創業者の山崎峯次郎（1903年-1974年）は、出身地の埼玉県北葛飾郡金杉村（現：松伏町）で日本初の国産カレー粉を製造販売した。このことから、松伏町では「カレーの町」としてまちおこしを行っている。
ただし「日本初の国産カレー製造販売」が、現在のエスビー食品であるかについては異説もある。
尤も、主力商品のひとつである即席カレールウの販売実績に関しては2024年（令和6年）現在、シェアは第2位である（1位はハウス食品、3位は江崎グリコ）。
上述のとおり、登記上の商号は「ヱスビー食品」であるが、1992年（平成4年）7月から、対外的には「エスビー食品」の表記を使用している。「ヱ」としているのは、商標の漢字表記が「恵寿美」であったため。
1930年（昭和5年）に太陽と鳥を図案にした「ヒドリ印」を商標にし、翌1931年（昭和6年）に「太陽=Sun」と「鳥=Bird」の頭文字の「S&B」をヒドリ印に併記した。この商標を由来として、1949年に商号をヱスビー食品株式会社に変更した。
2000年（平成12年）にブランド戦略として、S&Bの文字を含む「SPICE&HERB」（スパイスとハーブ）を掲げ、それを新たな企業ロゴにも反映したが、2022年（令和4年）12月31日をもって廃止された。
なお「S&B」の表記は、イギリスのカレー粉の老舗メーカーであり、世界で初めてカレー粉を商品化したとされる「クロス・アンド・ブラックウェル社」（C&B社）の名を意識したものであるとも言われている。
レトルトカレー市場への参入は1970年（昭和45年）に「サンバード チキンカレー」で参入するものの、販売が振るわなかったことに加え、「カレーというのは元来調理した肉・野菜を入れてじっくり煮込むもの。3分間で出来るカレーなんてものは邪道だ」という創業者・山崎峯次郎の意向もあり一旦撤退。山崎没後の1982年（昭和57年）に「フォン・ド・ボーディナーカレーレトルト」で再参入を果たし、現在に至る。
1977年（昭和52年）に「S&B スナックチップ」でスナック菓子事業に参入するが、採算に合わないなどの理由で2003年（平成15年）に菓子事業から一旦撤退した。スナック菓子のラインアップには「S&B 5/8チップ」のほか、「S&B スナックトースト」「S&B アメリカせんべ」「S&B あ・られチップ」「S&Bスナック 鈴木くん しお味」「S&Bスナック 佐藤くん チーズ味」「田中くん」「山本さん」「S&Bキャプテン翼スナック」「S&B機動戦士Ζガンダムスナック」などが存在していた。その後、輸入販売するフランスのジャムブランド「ボンヌママン」の焼菓子「ボンヌママンタルトシリーズ」で、2016年（平成28年）に13年ぶりに菓子事業に一旦復帰するが、販売不振のため2018年（平成30年）12月までに販売終了となり、菓子事業から再び撤退した。
このほか、飲料事業にも参入したものの短命に終わっている。飲料のラインアップには「たっぷり具入りのミネストローネスープ」「たっぷり具入りのコンソメスープ」などのスープ飲料から、「スゥイングバー ジントニックソーダ」「スゥイングバー ジンライムソーダ」「スゥイングバー ワインスカッシュ」「バナナパーラー」「印度風ミルクティー」「茶」「紅茶」「お茶」「超微炭酸 オレンジ100％」「超微炭酸 アップル100％」「超微炭酸 グレープ&アップル100％「超微炭酸 ピーチ&アップル100％」といったソフトドリンクも販売していた。
など
他多数
社会人陸上部の活動でも知られており、瀬古利彦（エスビー食品スポーツ推進局長）などが所属していたが、2013年3月末で廃部となった。
エスビー食品陸上部は、1954年に創部以来、2012年までオリンピックをはじめとする国際大会の代表選手を輩出。マラソンでは瀬古利彦が国際大会において優れた成績を収め、実業団初の外国人ランナーとなるダグラス・ワキウリが1988年ソウルオリンピック男子マラソンにて銀メダルを獲得した。
駅伝では全日本実業団対抗駅伝競走大会において1984年（昭和59年）第29回大会から4連覇を達成した他、準優勝3度を飾る等強豪として知られる。
しかし、1990年代以降は瀬古の現役時代のライバルであった宗茂・宗猛兄弟率いる旭化成陸上部の前に1度も優勝することができず、2000年の第44回全日本実業団対抗駅伝競走大会では9位と入賞すら逃したのを最後に、駅伝中心の練習からマラソンや長距離種目で世界大会を目指す方針に変え、翌2001年以降は駅伝から撤退していた。
2012年8月31日、エスビー本社が記者会見を開いて「2013年3月末日を以て陸上競技部を廃部し、59年間の歴史に終止符を打つ」ことを発表したが、翌2013年1月6日、ソーシャルゲーム大手のDeNAがエスビー食品陸上部を受け入れることを表明。スポーツ推進局長を務める瀬古と竹澤健介を除く所属する選手ら全員が同社へ移籍した。これにより2013年4月1日より、瀬古もDeNA陸上競技部の総監督に転身している。
以下、主な選手等の略歴である。
東洋食品工業短期大学

東洋食品工業短期大学（とうようしょくひんこうぎょうたんきだいがく、英語:Toyo College of Food Technology）は、兵庫県川西市南花屋敷4-23-2に本部を置く日本の私立大学。1938年創立、1961年大学設置。大学の略称は東食短大。
マルフジ

株式会社マルフジ（英文社名：Marufuji Co,.Ltd. ）は、東京都福生市に本社を置き、西多摩地域を中心にスーパーマーケット「マルフジ」を運営する企業である。
1907年（明治40年）9月、東京府西多摩郡福生村（現：福生市）にて合資会社桝屋商会を創業。問屋業を営み、米・雑穀などの食品をはじめ、飼料や肥料、石油製品やセメントなどを取り扱っていた。合資会社桝屋商会は戦後の1947年（昭和22年）に株式会社桝屋へ社名変更した。この桝屋がマルフジの母体となる。
1958年（昭和33年）10月、福生駅前に「マルフジフードセンター」1号店を開店。これは西多摩地区では初のスーパーマーケットとなった。
1964年（昭和39年）には、2号店となるマルフジ青梅店を青梅市勝沼に開店、1972年（昭和47年）11月10日の長崎屋青梅店（青梅共栄ビル「青梅共栄ショッピングプラザ」）開業に合わせ、長崎屋の食品売場として青梅店を同ビル1階・地下1階へ移転した。
2001年（平成13年）1月31日、株式会社桝屋よりスーパーマーケット部門を分社化し、株式会社マルフジを設立。2007年（平成19年）には桝屋創業100周年、翌2008年にはスーパー「マルフジ」開店50周年を迎えた。
古くから地域密着型経営を理念としており、マルフジの発行するポイントカードなどは関連企業の一部でも使用できた。西多摩で数多くの関連企業を所有しており、それを総括して「マルフジグループ」とも呼ばれた。2022年に青梅市に本社を置くオザムの子会社となる。これに伴いマルフジはオザムのグループ会社となり、かつてのマルフジグループは「桝屋グループ」へ改称した。
現行店舗の詳細は、公式サイト「店舗情報」を参照。
店名はすべて「マルフジ○○店」。
Tamalé

Tamaléminangka olah-olahan tradisionalMesoamerican, digawé saka masa utawa adonan (pati, lan biasané disiramjagung), sing didang ing kulit jagung utawa godhong gedhang.Wungkus kasebut bisa dibuang sadurungé mangan utawa digunakaké minangka ajangan. Tamales bisa diisi daging, keju, woh-wohan, jejanganan ,lombokutawapangananapa wae miturut rasa, lan loro ngisi lan duduh masak uga bisa diisi.
Tamaléminangka versianglicizedsaka  Spanyoltamal(jamak: tamales, saka basa Nahuatl ).Tamalasalé saka tembung Nahuatltamalliliwat basa Spanyol ing enditamalyaikutamallantamalesjamak. Tembungtamaleminangka pambentukan bali sakatamales, karo pamicara basa Inggris sing nganggep sing tunggal yaikutamalelan plural tamales .
Tamalé asalé ing Mesoamerica wiwit 8000 nganti 5000 SM.Nyuguhaké panganan iki bisa kawentar saka budaya pribumi ing Meksiko lan Guatemala menyang Amerika Latin. Miturut ahli arkeologi Karl Taube, William Saturn lan David Stuart, tamalé saka tanggal wiwit taun 100 Masehi. Dhèwèké nemu referensi agambar ing Mural San Bartolo, ing Petén, Guatemala.
PeradabanAzteclan Maya, uga Olmec lan Toltec sadurunge dhèwèké, nggunakake kayu minangka panganan gampang digawa, kanggo lelungan mburu, lan lelungan jarak adoh, uga nyengkuyung tentara.Tamalé uga dianggep suci amarga minangka panganan kanggo para dewa. Aztec, Maya, Olmeca, lan Tolteca kabèh nganggep awake dhewe dadi wong-wong sing dadi jagung lan dadi tamalé dadi akeh ing upacara lan festival.
Pasteles

Pasteles(pangucap cara Spanyol:[pasˈteles];pasteltunggal), uga dikenal minangkapastellesing Karibia sing nganggo basa Inggris, minangka panganan tradisional ing sawetara negara Amerika Latin lan Karibia. IngPuerto Rico,Republik Dominika,Trinidad lan Tobago, pesisirKaribiaKolombia, lanPanama. Kayané katon kayatamalé. Ing masakan Amérika Tengah, meh padha karopastyInggris utawacalzoneItalia. Ing negara liya sing nganggo Spanyol,pastelminangka istilah umum kanggo jajanan. Ing Hawaii, padha diaranipatelesingpethikanfonetik pocapan sakapastelesPuerto Rican, kaya sing dibahas ing ngisor iki.
Resep abad kaping 19 saka California kanggo pastelesa la argentinadiwenehaké kanggo jajanan sing diisi kanthi lapisanpicadillodagingpicadillosapilan iwak pitik sing dimasak ing sambel ijo lan bawang bawang karo lenga jeitun lan kismis.Pastales de pollos y pichones(iwak pitik lan squab) digawé minangka pai sing enak kanthi rajangan iwak lan manuk gantian kanthipicadillosaka sapi,daging babi,hamdigoreng ing wajan karo bawang, jamur, apel,artichokes. lapisan tomat lan bumbu.
Pai tamalé

Pai tamaleminangka olahan pie lan sajian kaserol ing masakan Amerika Serikat Kulon Kidul .   Disiapake kanthi kerakjagunglan bahan-bahan sing biasane digunakake ingtamale. Wis diterangake minangkapanganan sing nyenengake. Panganan kasebut, ditemokake ing wiwitan taun 1900an ing Amerika Serikat, bisa uga asale saka Texas, lan resep resep sing diterbitake kaping pisanan yaiku taun 1911.
타말

타말(스페인어:tamal)은멕시코, 과테말라 등 중앙아메리카 많은 나라의 전통 음식이다.옥수수로 만든마사반죽을 옥수수껍질이나바나나잎에 싸서쪄낸다.고기,치즈, 토마토 등으로 만든 속이나 소스를 넣기도 한다.
어원은나우아틀어"타말리(tamalli)"이다.
카르페 디엠

카르페 디엠(Carpe diem)은호라티우스의라틴어시한 구절로부터 유래한 말이다. 이 명언은 번역된 구절인현재를 잡아라(Seize the day)로도 알려져 있다. 본래, 단어 그대로 '카르페'(Carpe)는 '뽑다'를 의미하는 '카르포'(Carpo)의 명령형이었으나,오비디우스는 "즐기다, 잡다, 사용하다, 이용하다"라는 뜻의 단어의 의미로 사용하였다.디엠(Diem)은 '날'을 의미하는 '디에스'(dies)의 목적격이다.
호라티우스의 "현재를 잡아라, 가급적 내일이란 말은 최소한만 믿어라"(Carpe diem, quam minimum credula postero)의 부분 구절이다. 이 노래는 '미래는 알 수 없는 것'이라고 말한다. 호라티우스가에피쿠로스 학파에 속하였으므로, 보통 이 구절은 그와 연계하여 이해되고 있다.
원래송가(오드)(en) 1:11에서 사용되었다. (원문 - 한국어)
영화죽은 시인의 사회(1989)에서의로빈 윌리엄스의 캐릭터(John Keating)는 "카르페 디엠, 오늘을 즐겨라, 소년들이여, 삶을 비상하게 만들어라."라고 말하였다.미국 영화 연구소(AFI)가 2005년 선정한미국 영화 역사에서의 100대 명대사(en) 기록에서 이 분야의 95번째 항목에 올랐다.
대한민국의 인터넷 신조어 목록

대한민국의 인터넷 신조어는대한민국의인터넷사용자인네티즌사이 및 사회에서 주로 쓰는 말이다. 즉,인터넷 밈의 일종이지만, 빠르게 생성되고 소멸되기 때문에 공식적인한국어에는 등재되지 않은 말들이다.
파라오

파라오(영어:Pharaoh)는고대 이집트의 정치적·종교적 최고 통치자를 나타내는 표현으로 이집트의왕또는 왕위를 나타내는 말이다. 원래 파라오는 “큰 집”이라는 뜻으로 이집트 왕의 궁정, 왕궁을 나타내는 말이었으나, 시간이 흐르면서 왕과 동격의 의미를 갖게 되었다. 하지만 “성스러운 권좌”를 의미하는 “페르-오”에서 유래했다는 주장도 있다.이집트의 파라오는호루스의 현신으로 받아들여진다.
또한 파라오는 인간이 아닌 신으로 숭배되기도 하며, 파라오가 죽으면 육체를 모두 소진하고 영혼으로서 다스린다고 생각했기 때문에 파라오가 영원히 사는 궁궐의 의미로서피라미드가 건설되었다.
투트모세 3세가 파라오로 즉위하여 이집트를 통치한 이후의 모든 이집트 군주들은 파라오라고 불리었다.
말할 수 없는 비밀

《말할 수 없는 비밀》(중국어간체자:不能说的秘密,정체자:不能說的秘密,병음:Bùnéng shuō de mìmì,영어:Secret)은 대만에서2007년에 개봉한 로맨스 영화이다. 이 영화는 감독주걸륜자신의 경험을 토대로 한 "간단하지만 매우 아름다운" 사랑 이야기이다.2007년 1월에 촬영을 시작하여 같은 해 3월에 완성되었다. 저우 감독의 처녀작으로서, 약 6,500만신 대만 달러의 예산으로 주걸륜 자신이 직접 시나리오, 감독하였다. 주 촬영지는 주걸륜의 모교로 알려진타이베이 현신베이시단수이 구의신베이 시 사립 단수이 고등학교이다. 영화 주제곡 《不能說的秘密》는 팡원산(方文山)이 작사하였고 주걸륜이 작곡하고 노래하였다.
피아노를 전공하는 고등학생 샹룬은 한 예술고등학교(단강예술고등학교)로 전학을 오게 된다. 전학 첫날 학교를 둘러보던 샹룬은 어디선가 나는 피아노 소리를 따라 갔다가 그곳에서 역시 피아노를 전공하는 샤오위(小雨)를 만나게 된다. 샹룬이 방금 연주한 곡에 대해서 묻자 샤오위는 "비밀"(Secret) 이라고 답한다. 이후 두 사람은 서서히 사랑에 빠지게 된다. 그리고 어느날 샹룬이 음악실이 졸업식날 철거될 예정이라고 말해주자 샤오위는 두 사람이 처음 만난 날 연주했던 그 곡을 가르쳐주면서 자신은 다시 돌아갈 땐 이 곡을 빠르게 연주한다는 알 수 없는 말을 한다.
집에 돌아온 샹룬은 아버지와 대화하던 중 아버지에게서 과거 샤오위의 이야기를 모두 듣게 된다. 마침내 시간 여행의 모든 비밀을 알게 된 샹룬은 결국 음악실이 완전히 사라지기 전 본인이 음악을 연주해 과거로 돌아가기로 결심하고 자전거를 타고 급히 음악실로 향한다. 한편 아버지는 샤오위가 과거에 본인에게 남긴 "비밀" 의 악보를 보던 중 그곳에 샤오위가 남긴 글을 보게 되고 그 상대가 본인의 아들이란 것을 알게 된다. 아버지는 갑자기 사라진 아들이 철거중인 음악실로 갔다는 것을 알고 달려간다. 샹룬은 무너지는 음악실에서 샤오위가 가르쳐준 노래를 기억을 되새겨 가며 빠르게 연주하기 시작하고, 상처를 입지만 극적으로 음악실이 무너지기 직전 연주를 마친다. 너무 급히 연주한 나머지 샤오위가 본인을 알기 이전의 과거인 1979년으로 돌아간 샹룬은 다행히 샤오위를 처음으로 보게 되고 샤오위는 상처입고 지저분한 샹룬을 보지만 누군지는 알지 못한 채 미소만 지어 보인다. 샹룬은 과거에 머물게 되고 영화는 과거의, 즉 1979년의 졸업사진에 나란히 서 있는 샹룬과 샤오위의 모습을 보여주면서 끝난다.
Тамале (блюдо)

Тама́ле(англ.tamale[tə'mɑːlɪ],исп.tamal) —мезоамериканскоеблюдо;тестоизникстамализированнойкукурузной муки, обёрнутое кукурузными (или банановыми) листьями, приготовленноена пару. Перед употреблением листья снимаются. Тамале может содержать начинку из мясного фарша, сыров, фруктов или овощей, нередко с перцем чили.
Тамале — блюдо, пришедшее из глубины веков. Считается, что именно тамале гостеприимныеиндейцыпредлагали попробовать прибывшим на западконкистадорам.
Символ тамале вЮникоде— 🫔.
Тамале (пирог)

Пирог тамале(англ.Tamale pie) — блюдо в виде пирога или мясной запеканки в кухне юго-запада США. Готовится с мясной начинкой и корочкой из кукурузного теста сверху. Его описывают каккомфортную еду. Блюдо, изобретенное примерно в начале 1900-х годов в США, возможно, возникло в Техасе, а его первый известный опубликованный рецепт датируется 1911 годом.
Пирог тамале готовится с корочкой из кукурузной муки и начинкой, расположенной в несколько слоев. Традиционно используется говядина, но блюдо также можно приготовить с использованием других видов мяса, таких как курица и мясо индейки, или как постное блюдо. Хотя иногда его характеризуют как мексиканскую еду, этот тип еды не популярен в мексикано-американской культуре. Пирог тамале был описан как "классика комфортной еды " в книге The Ultimate Casseroles Book, опубликованной Better Homes and Gardens.
В состав входят говядина и говяжий фарш, также может использоваться свинина, колбасачоризо, курица, фасоль, сыр, кукурузная мука, кукуруза, кукуруза в сливках, черные оливки, лук, чеснок, помидоры, болгарский перец, перец чили, сальса, масло, приправы, такие как порошок чили, соль и перец. Можно использовать стандартную мелкую кукурузную муку, а также маса харина — кукурузную муку для тортильи. Сыр можно использовать для украшения блюдаили внутри пирога. Фарш и другие ингредиенты обжаривают, тушат, выкладывают в форму для запекания, сверху заливают кукурузным тестом. Блюдо обычно запекают в духовке. В качестве гарнира используют сыр, нарезанные помидоры, ломтики авокадо, кинзу и оливковое масло.
Пирог тамале был придуман примерно в начале 1900-х годов в Соединенных Штатах, а примерно в середине 1910-х годов блюдо было включено в программу некоторых курсов по домоводству в средних школах США. Блюдо, возможно, возникло в американском штате Техас. В книге Джона Ф. Мариани 1983 года «Энциклопедия американской еды и напитков» утверждается, что первый опубликованный рецепт пирога тамале датируется 1911 годом. Рецепты этого блюда публиковались и до этого. В книге 1899 года «Кулинарная книга Капитолия», изданной в Остине, штат Техас, был приведен рецепт похожего пирога в горшочке, приготовленного с корочкой из пшеничной муки сверху блюда, а в книге 1905 года «Кулинарная книга Таймс № 2», изданной Los Angeles Times, был приведен рецепт запеканки с «корочкой из кукурузной муки сверху и снизу». В другой кулинарной книге, изданной во время Первой мировой войны, есть рецепт пирога тамале, в котором говорится, что это блюдо можно использовать для экономии пшеницы.
ตามัล

ตามัล(สเปน:tamal) เป็นอาหารมีโซอเมริกาดั้งเดิมชนิดหนึ่ง ทำจากมาซา(แป้งโดที่ทำจากเมล็ดข้าวโพดแช่น้ำปูนใส) นึ่งในใบข้าวโพดหรือตองกล้วยโดยสามารถแกะเอาใบห่อทิ้งก่อนกินหรือใช้เป็นที่รองขณะกินก็ได้ อาจสอดไส้เนื้อสัตว์เนยแข็งผลไม้ ผัก พริกที่ปรุงรสแล้ว หรืออื่น ๆ ตามต้องการ
ตามัลมีต้นกำเนิดในมีโซอเมริกาตั้งแต่ 8,000 ถึง 5,000 ปีก่อนคริสต์ศักราชการทำตามัลน่าจะแพร่กระจายจากวัฒนธรรมพื้นเพดั้งเดิมในเม็กซิโกและกัวเตมาลาไปยังส่วนอื่นของลาตินอเมริกานักโบราณคดีคาร์ล เทาเบอ, วิลเลียม แซเทิร์น และเดวิด สจวร์ต เห็นว่าตามัลอาจมีอายุย้อนไปถึง ค.ศ. 100 พวกเขาพบภาพอาหารชนิดนี้ในจิตรกรรมฝาผนังที่แหล่งโบราณคดีซานบาร์โตโลในจังหวัดเปเตนของกัวเตมาลา
เช่นเดียวกับในอารยธรรมโอลเมกและทอลเทกที่เจริญรุ่งเรืองมาก่อนหน้า ตามัลในอารยธรรมแอซเทกและมายาถือเป็นอาหารที่พกพาได้สะดวกทั้งในการออกล่าสัตว์ การเดินทางไกล หรือการส่งเสบียงเลี้ยงกองทัพของตนในสมัยนั้นตามัลยังถือเป็นอาหารศักดิ์สิทธิ์ในฐานะอาหารของเหล่าเทพ ชาวแอซเทก, มายา, โอลเมก และทอลเทกต่างถือว่าตนเองเป็น "คนของข้าวโพด" ดังนั้นตามัลจึงมีบทบาทสำคัญในพิธีกรรมและเทศกาลต่าง ๆ ของพวกเขา
มารีโอ ตามัญโญ

มารีโอ ตามัญโญ(อิตาลี:Mario Tamagno, เกิด 19 มิถุนายน พ.ศ. 2420 – พ.ศ. 2484) เป็นสถาปนิกชาวอิตาลีเกิดที่เมืองตูรินประเทศอิตาลีเข้ารับราชการในกระทรวงโยธาธิการแห่งประเทศสยามเมื่อปีพ.ศ. 2443โดยมีสัญญาว่าจ้างเป็นเวลา 25 ปี
นายมารีโอ ตามัญโญ มีผลงานออกแบบสถาปัตยกรรมในประเทศไทยที่สำคัญหลายแห่งในสมัยรัชกาลที่ 5 เช่นสะพานมัฆวานรังสรรค์,พระที่นั่งอนันตสมาคม,วังปารุสกวัน, ท้องพระโรงวังสวนกุหลาบ,สถานีกรุงเทพ (หัวลำโพง), ออเธอร์ส วิงโรงแรมแมนดาริน โอเรียนเต็ล กรุงเทพ,บ้านพิษณุโลก(ชื่อเดิมคือ บ้านบรรทมสินธุ์), พระตำหนักเมขลารุจี ภายในพระราชวังพญาไท, ตึกไทยคู่ฟ้าทำเนียบรัฐบาลไทย(ชื่อเดิมคือ ตึกไกรสร),ห้องสมุดเนียลสัน เฮส์เป็นต้น
คะน้าเม็กซิโก

คะน้าเม็กซิโก,ผักโขมต้น,ชายา(สเปน:chaya) หรือที่ในคอสตาริกาเรียกว่าชิสกัสกิล(chiscasquil)เป็นไม้พุ่มหลายปีชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์เดียวกับยางพาราและสบู่ดำเชื่อว่ามีถิ่นกำเนิดในคาบสมุทรยูกาตันของเม็กซิโกมีลำต้นอวบน้ำซึ่งจะคายน้ำยางขาวออกมาเมื่อถูกตัด ทรงพุ่มมีขนาดใหญ่ โตเร็ว สามารถสูงได้ถึง 6 เมตร แต่มักถูกลิดกิ่งก้านออกให้สูงประมาณ 2 เมตรเพื่อให้เด็ดใบมาใช้ประโยชน์ง่ายขึ้น ใบกว้าง มีแฉกตั้งแต่ 3 แฉกขึ้นไป คะน้าเม็กซิโกเป็นผักกินใบยอดนิยมชนิดหนึ่งในตำรับอาหารเม็กซิโกกัวเตมาลาและอเมริกากลาง(บริเวณที่ได้รับอิทธิพลจากตำรับอาหารมายา)
คะน้าเม็กซิโกเป็นแหล่งที่ดีของโปรตีน,วิตามิน,แคลเซียม,โพแทสเซียมและเหล็กและยังเป็นแหล่งที่อุดมสมบูรณ์ของสารต้านอนุมูลอิสระที่จริงแล้ว ใบคะน้าเม็กซิโกยังมีระดับสารอาหารสูงกว่าผักใบเขียวชนิดใด ๆ ที่ปลูกบนดินถึง 2–3 เท่าอีกด้วยอย่างไรก็ตาม ใบคะน้าเม็กซิโกดิบนั้นมีพิษเนื่องจากมีสารกลูโคไซด์ซึ่งจะปลดปล่อยสารพิษจำพวกไซยาไนด์ออกมา จึงจำเป็นต้องทำให้สุกก่อนรับประทาน โดยใช้เวลาประมาณ 15 นาทีในการทำให้สุกเพื่อลดฤทธิ์ของสารที่เป็นพิษให้อยู่ในระดับปลอดภัยการต้มในภาชนะอะลูมิเนียมอาจทำให้น้ำต้มเป็นพิษและก่อให้เกิดอาการท้องร่วงได้
คะน้าเม็กซิโกสามารถนำไปปรุงอาหารได้หลายอย่าง วิธีปรุงดั้งเดิมอย่างหนึ่งในเม็กซิโกและอเมริกากลางจะนำใบไปแช่น้ำแล้วต้มไฟอ่อนประมาณ 20 นาที จากนั้นเสิร์ฟกับน้ำมันหรือเนย นอกจากนี้ยังมีการนำใบที่หั่นและทำให้สุกแล้วไปคลุกข้าวรับประทานกับอาหารรสจัด, นวดผสมกับมันฝรั่งบดแล้วทอด, นวดผสมกับแป้งข้าวโพดแล้วจี่เป็นตอร์ตียาหรือนึ่งเป็นตามัล, ผสมกับมะเขือเทศหัวหอม ผักชี และพริกหั่นลูกเต๋าทำเป็นเครื่องจิ้ม หรือนำใบอ่อนและยอดอ่อนที่หนานุ่มไปต้มแล้วปรุงรับประทานอย่างผักโขมเป็นต้น
ห้องสมุดเนียลสัน เฮส์

ห้องสมุดเนียลสัน เฮส์(อังกฤษ:Neilson Hays Library) จดทะเบียนขึ้นเป็นสมาคมห้องสมุด เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2412 โดยสมาชิกสมาคมสตรี (The Ladies’ Bazaar Association) ซึ่งสมาชิกเป็นสุภาพสตรีชาวต่างชาติที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพ โดยนำรายได้จากการขายของของสมาคมสตรีนำมาจัดตั้งสมาคมห้องสมุดสตรีกรุงเทพ (The Bangkok Ladies' Library Association) ขึ้นเพื่อให้บริการแก่ชาวต่างชาติที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพโดยมีข้อบังคับของสมาคมที่ให้การบริหารงานนั้นต้องประกอบไปด้วยกรรมการสมาคมที่เป็นสตรีจำนวนไม่เกิน 12 คน
นายกสมาคมคนแรกซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งก็คือซาราห์ บรัคลีย์ แบรดลีย์ (Sarah Blachley Bradley) ซึ่งเป็นภรรยาของหมอบรัดเลย์(Dr.Dan Beech Bradley)
ในปี พ.ศ. 2454 ได้เปลี่ยนชื่อจากสมาคมห้องสมุดสตรีกรุงเทพเป็นสมาคมห้องสมุดกรุงเทพ
ส่วนชื่อปัจจุบันของห้องสมุด คือ ห้องสมุดเนียลสัน เฮส์ นั้นมาจากชื่อของนางเจนนี เนียลสัน  เฮส์ (Jennie Neilson Hays) ซึ่งชื่อเดิมของนางคือ เจนนีย์ เนียลสัน  เป็นชาวเดนมาร์ก  ครอบครัวได้อพยพไปอยู่อเมริกาต่อมาได้เดินทางเข้ามาเป็นมิชชั่นนารีในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2427  และได้พบกับหมอโธมัส เฮย์เวิร์ด เฮส์(Thomas Heyward Hays) ซึ่งเดินทางเข้ามาในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2429 และทั้งคู่ได้แต่งงานกันในปี พ.ศ. 2430
ต่อมานางเนียลสัน เฮส์ ได้เข้ามาทำงานให้กับสมาคมห้องสมุดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2438 ตลอดเวลาเธออุทิศตัวและเวลาเพื่อทำกิจกรรมมากมายเพื่อให้ห้องสมุดสามารถดำเนินกิจการต่อไปได้ เธอทำงานให้กับห้องสมุดเป็นเวลาถึง 25 ปี และเธอได้เสียชีวิตด้วยโรคอหิวาตกโรคในเดือนเมษายน พ.ศ. 2463
ตั้งแต่จัดตั้งขึ้นเป็นสมาคมห้องสมุดในปี พ.ศ. 2414 เป็นต้นมาห้องสมุดไม่มีสถานที่ทำการถาวรย้ายไปตามที่ที่จะได้รับอนุเคราะห์จากสมาชิกและผู้ให้การสนับสนุนอยู่ตลอดเวลา หลังจากนางเฮส์ได้เสียชีวิตลงในปี พ.ศ. 2463 ด้วยความรักที่เธอมีต่อห้องสมุด คุณหมอเฮส์ ผู้เป็นสามีจึงได้สร้างอาคารถาวรและซื้อที่ดินริมถนนสุรวงศ์เพื่อยกให้เป็นของห้องสมุดและเป็นที่ระลึกถึงภรรยาของท่าน ดังนั้นสมาคมห้องสมุดกรุงเทพ (The Bangkok Library Association) จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น "ห้องสมุดเนียลสัน เฮส์" พร้อมกับอาคารใหม่ที่สร้างเสร็จเริ่มเปิดทำการในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2465 โดยสถานที่ตั้งนั้นอยู่ที่ เลขที่ 195ถนนสุรวงศ์แขวงสุริยวงศ์เขตบางรักกรุงเทพมหานครและปัจจุบันห้องสมุดก็ยังเปิดให้บริการอยู่
อาคารแห่งนี้ออกแบบโดยสถาปนิกชาวอิตาเลียนชื่อมารีโอ ตามัญโญ(Mario Tamagno) และสถาปนิกผู้ช่วยโจวันนี แกร์เรโอ (Giovanni Gerreo) ลักษณะอาคารเป็นรูปแบบนีโอคลาสสิคโดยผังอาคารเป็นรูปตัว H ทางเข้าเป็นห้องทรงกลมหลังคาทางเข้าเป็นโดม ซึ่งปัจจุบันทางเข้าเดิมได้ปิดและปรับปรุงให้ใช้เป็นห้องแสดงนิทรรศการแสดงผลงานศิลปะโดยใช้ห้องนี้ชื่อว่า Rotunda Gallery ส่วนทางเข้าย้ายไปอยู่ด้านข้างแทน
อาคารห้องสมุดเนียลสัน เฮส์ได้รับรางวัลอนุรักษ์ดีเด่นปี 2525 ของสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์
13°43′37″N100°31′23″E﻿ / ﻿13.727049°N 100.522950°E﻿ /13.727049; 100.522950
แนลียู นาฌา

แนลียู บอร์ฌิส จี โซซา(โปรตุเกส:Nélio Borges de Souza; 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1952,รีโอเดจาเนโร– 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2018,อัลมีรังชีตามังดาแร) หรือที่รู้จักในชื่อแนลียู นาฌา(Nélio Naja) เป็นนักมวยไทยชาวบราซิลเขาเป็นปรมาจารย์มวยไทยและเป็นผู้แนะนำกีฬาดังกล่าวในประเทศบราซิลเดิมที เขารู้จักรูปแบบการต่อสู้นี้ในช่วงที่เป็นทหารพลร่มในวิชาการบินโดยได้พัฒนากระบวนยุทธหลังจากใช้เวลาสองปีในประเทศไทย
เขาเป็นหนึ่งในนักเทควันโดสายดำรายแรกของบราซิล และเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งสมาคมมวยไทยรายแรกของบราซิลรวมทั้งรับผิดชอบการแข่งขันครั้งแรกในประเทศ ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980
ในคริสต์ทศวรรษ 1970เขาย้ายไปที่กูรีชีบาและปรับเทคนิคมวยไทยแบบตะวันออกเพื่อก่อตั้งบราซิลเลียนมวยไทยอีกทั้งปรับระบบการตั้งชื่อการชก ที่อยู่ในภาษาดั้งเดิมสำหรับคำศัพท์ภาษาเกาหลีรวมถึงเครื่องแต่งกาย โดยเริ่มสวมกิโมโนแทนกางเกงขาสั้น เนื่องด้วยกูรีชีบามีช่วงที่อากาศหนาวมากทั้งหมดนี้ ทำให้เขาได้รับการกล่าวว่าเป็น "บิดาแห่งมวยไทยของบราซิล"
หลังจากพัฒนาศิลปะการต่อสู้ในกูรีชีบา ลูกศิษย์ลูกหาของเขายังคงมีการพัฒนา เปลี่ยนเมืองให้มีการเอ่ยถึงรวมถึงโรงกีฬา เช่นเดียวกับการเอ่ยถึงวาลีตูดูที่เกิดขึ้นช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990, ชัยชนะสูงสุดของอังเดร์ซง ซิลวาผู้เรียนรู้และเชี่ยวชาญการต่อสู้ในเมืองหลวงของรัฐปารานาตลอดจนความสำเร็จของเมารีซียู โชกุน,มูรีลู นินจาและโฌแซ "เปแล" ลังดี
ในปีสุดท้ายของชีวิต เขาอาศัยอยู่อย่างสันโดษและปิดบังชื่อ โดยประสบปัญหาทางการเงิน ครั้นเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 เขาถูกพบว่าเสียชีวิตในห้องหอพักที่เมืองอัลมีรังชีตามังดาแร ในปริมณฑลของกูรีชีบา
มาริโอ (แก้ความกำกวม)

มาริโอ(Mario) เป็นชื่อผู้ชายในภาษาอิตาลี ฝรั่งเศส โครเอเชีย เช็ก นอร์เวย์ สโลวัก เซอร์เบีย ฮังการี สโลวีเนีย โปแลนด์ สเปน เดนมาร์ก โปรตุเกส โรมาเนีย สวีเดน บัลแกเรีย กรีก เยอรมัน ดัตช์ และอังกฤษของชื่อมาเรียสในภาษาละตินในวัฒนธรรมโรมัน
ในประเทศโครเอเชียชื่อ "มาริโอ" เป็นชื่อที่ได้รับความนิยมอย่างมากในช่วงทศวรรษ 1970 ถึง 1990 และเป็นชื่อที่พบมากที่สุดในทศวรรษ 1970
บุคคลที่มีชื่อเสียงที่มีชื่อ "มาริโอ" ได้แก่
ตัวละครในเรื่องสมมติ
19 มิถุนายน

วันที่19 มิถุนายนเป็นวันที่ 170 ของปี (วันที่ 171 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียนเมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 195 วันในปีนั้น
อัลมัฆริบ

30°N5°E﻿ / ﻿30°N 5°E﻿ /30; 5
อัลมัฆริบ(อาหรับ:المغرب; "ตะวันตก") ซึ่งยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อแอฟริกาตะวันตกเฉียงเหนือ,อัลมัฆริบุลกะบีร(المغرب الكبير) และในอดีตว่า "ชายฝั่งบาร์บารี"คือส่วนตะวันตกของแอฟริกาเหนือภูมิภาคนี้ประกอบด้วยประเทศแอลจีเรียลิเบียมอริเตเนีย(ซึ่งยังถือเป็นส่วนหนึ่งของแอฟริกาตะวันตกด้วย)โมร็อกโกและตูนิเซียนอกจากนี้ ภูมิภาคอัลมัฆริบยังครอบคลุมถึงดินแดนเวสเทิร์นสะฮาราซึ่งเป็นกรณีพิพาท (โมร็อกโกควบคุมส่วนใหญ่และสาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวีควบคุมบางส่วน) และเมืองเซวตาและเมลียา(สเปนควบคุมทั้งสองเมือง) ณ ค.ศ. 2018 ภูมิภาคนี้มีประชากรมากกว่า 100 ล้านคน
ตลอดคริสต์ศตวรรษที่ 18 ถึง 19 แหล่งข้อมูลที่เป็นภาษาอังกฤษมักเรียกภูมิภาคนี้ว่าชายฝั่งบาร์บารีหรือรัฐบาร์บารีซึ่งเป็นศัพท์ที่แผลงมาจากคำว่าชนเบอร์เบอร์บางครั้งก็เรียกว่าดินแดนแอตลาสซึ่งสื่อถึงเทือกเขาแอตลาสที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคในภาษากลุ่มเบอร์เบอร์ศัพท์ "ตามัซฆา" ใช้สื่อถึงภูมิภาคอัลมัฆริบร่วมกับส่วนน้อยของประเทศมาลีไนเจอร์อียิปต์และกานาเรียสของสเปนซึ่งแต่เดิมเป็นถิ่นที่อยู่ของชนเบอร์เบอร์
โดยทั่วไปอัลมัฆริบได้รับการนิยามว่ามีพื้นที่ครอบคลุมส่วนใหญ่ของแอฟริกาเหนือ ซึ่งรวมพื้นที่ส่วนใหญ่ของทะเลทรายสะฮาราแต่ไม่รวมอียิปต์และซูดานซึ่งได้รับการจัดให้อยู่ในภูมิภาคอัลมัชริก(ส่วนตะวันออกของโลกอาหรับ) การนิยามพื้นที่อัลมัฆริบแบบดั้งเดิม (ซึ่งจำกัดขอบเขตอยู่เฉพาะเทือกเขาแอตลาสและที่ราบชายฝั่งของโมร็อกโก แอลจีเรีย ตูนิเซีย และลิเบีย) ได้ขยายขอบเขตรวมถึงมอริเตเนียและดินแดนพิพาทเวสเทิร์นสะฮาราในสมัยใหม่ ในสมัยอัลอันดะลุสในคาบสมุทรไอบีเรีย(ค.ศ. 711–1492)ชาวอัลมัฆริบ(ชาวเบอร์เบอร์มุสลิมหรือชาวอาหรับอัลมัฆริบ) เป็นที่รู้จักในหมู่ชาวยุโรปในชื่อว่า "ชาวมัวร์"
ก่อนการก่อตั้งรัฐชาติสมัยใหม่ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 ศัพท์ "อัลมัฆริบ" มักใช้เรียกพื้นที่ขนาดเล็กระหว่างทะเลเมดิเตอร์เรเนียนกับเทือกเขาแอตลาสทางทิศใต้ นอกจากนี้ยังรวมถึงดินแดนภาคตะวันออกของลิเบีย แต่ไม่รวมมอริเตเนียสมัยใหม่ ส่วนศัพท์ "อัลมัฆริบ" ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 จะใช้กับภูมิภาคชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตะวันตกของแอฟริกาเหนือโดยทั่วไป และกับแอลจีเรีย โมร็อกโก และตูนิเซียโดยเฉพาะ
แอลจีเรีย ลิเบีย มอริเตเนีย และตูนิเซียได้ก่อตั้งสหภาพอาหรับอัลมัฆริบใน ค.ศ. 1989 เพื่อสนับสนุนความร่วมมือและบูรณาการทางเศรษฐกิจในรูปแบบตลาดร่วมสหภาพได้รวมเวสเทิร์นสะฮาราอยู่ภายใต้สมาชิกภาพของโมร็อกโกไปโดยปริยายอย่างไรก็ตาม สหภาพนี้ไม่มีความเคลื่อนไหวในปัจจุบัน
ความตึงเครียดระหว่างแอลจีเรียกับโมร็อกโกเหนือเวสเทิร์นสะฮาราตะวันตกได้เกิดขึ้นใหม่ โดยหนุนด้วยข้อพิพาทเรื่องพรมแดนระหว่างทั้งสองประเทศซึ่งยังไม่ได้รับการแก้ไข ความขัดแย้งหลักทั้งสองกรณีเป็นอุปสรรคต่อความร่วมมือของสหภาพและทำให้ทั้งสหภาพล้มเหลวไปทั้งหมดความไร้เสถียรภาพในภูมิภาคกับการคุกคามความมั่นคงบริเวณชายแดนทำให้มีการเรียกร้องความร่วมมือระดับภูมิภาคอีกครั้ง ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2015 บรรดารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศแห่งสหภาพอาหรับอัลมัฆริบได้ประกาศความจำเป็นในการประสานนโยบายความมั่นคงในการประชุมคณะกรรมการติดตามครั้งที่ 33 ทำให้เกิดความหวังในการร่วมมือกันอีกครั้ง
สมเด็จพระราชินีโกมลแห่งเนปาล

สมเด็จพระราชินีโกมลราชยลักษมีเทวีศาหแห่งเนปาล(कोमल राज्य लक्ष्मी देवी -Komala Rājya Lakṣmī Devī, ประสูติ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1951 ณเมืองพาคมตีประเทศเนปาล—) พระอัครมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีชญาเนนทรวีรวิกรมศาหเทวะพระองค์เป็นสมเด็จพระราชินีองค์สุดท้ายแห่งราชอาณาจักรเนปาล ภายหลังจากการเปลี่ยนแปลงการปกครองเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2008
สมเด็จพระราชินีโกมลราชยลักษมีเทวีศาหแห่งเนปาลประสูติเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1951 ณเมืองพาคมตีประเทศเนปาลเป็นพระธิดาในศรีเกนทรศุมเศร์ จังพหาทุระราณา  (1927-1982) กับศรีราชยลักษมีเทวี (1928-2005) สมเด็จพระราชินีโกมลมีพระพี่น้องทั้งหมด 3  พระองค์ กับอีก 1 คน ได้แก่
เจ้าชายชญาเนนทรวีรวิกรมศาหเทวะ(พระอิสริยยศในขณะนั้น) ได้อภิเษกสมรสกับพระองค์ เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1970 ทำให้พระองค์มีพระอิสริยยศขั้นต้นที่ เจ้าหญิงแห่งเนปาล ทั้งสองพระองค์ได้มีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกัน 2 พระองค์ ได้แก่
โดยมกุฎราชกุมารทิเปนทรวีรพิกรมศาหเทวะได้ก่อเหตุการณ์สังหารหมู่พระราชวงศ์ภายในพระราชวังนารายันหิติ เมื่อวันศุกร์ที่1 มิถุนายนพ.ศ. 2544เป็นเหตุให้สมเด็จพระราชาธิบดีพีเรนทรวีรพิกรมศาหเทวะและสมเด็จพระราชินีไอศวรรยาราชยลักษมีเทวีศาหะพระอัครมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีพีเรนทรวีรพิกรมศาหเทวะ และเป็นพระพี่นางของสมเด็จพระราชินีโกมล ซึ่งในเหตุการณ์ดังกล่าวทำให้บุคคลในพระราชวงศ์เนปาลสิ้นพระชนม์ไปถึง 10 พระองค์มกุฎราชกุมารได้พยายามกระทำอัตวินิบาตกรรมและถูกส่งตัวไปยังโรงพยาบาลส่วนเจ้าหญิงโกมล (พระอิสริยยศในขณะนั้น) ก็ได้ถูกพระแสงปืนเข้าที่พระองค์ด้วย ทำให้ต้องนอนพักรักษาพระวรกายอยู่ในโรงพยาบาลอยู่ถึง 4 สัปดาห์
ภายหลังการจากการสวรรคตของสมเด็จพระราชาธิบดีพีเรนทรวีรพิกรมศาหเทวะจึงได้มีการยกมกุฎราชกุมารทิเปนทรวีรพิกรมศาหเทวะขึ้นครองราชย์สมบัติขณะที่มีพระอาการวิกฤตซึ่งประทับรักษาพระองค์ในโรงพยาบาลและเสด็จสวรรคตหลังจากการครองราชย์ 3 วัน ดังนั้นสมเด็จพระราชาธิบดีชญาเนนทรวีรวิกรมศาหเทวะจึงขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเนปาล เจ้าหญิงโกมล จึงได้ดำรงตำแหน่งสมเด็จพระราชินีแห่งเนปาล แต่หลังจากเหตุการณ์ครั้งนี้มีบุคคลบางส่วนเชื่อว่ามกุฎราชกุมารไม่ได้เป็นผู้กระทำการสังหารหมู่ดังกล่าวแต่เหตุการณ์ดังกล่าวนี้เองก็ได้สร้างตื่นตระหนก และความโศกเศร้าเสียใจแก่ประชาชนชาวเนปาลเป็นอย่างมาก
หลังจากการเปลี่ยนแปลงการปกครองในประเทศเนปาล พระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ถูกลดพระยศเป็นสามัญชน พระองค์ถูกลดพระอิสริยยศเป็น นางโกมล ศาหะ พระบรมวงศานุวงศ์ต้องเสด็จออกจากจากที่ประทับในพระราชวังนารายันหิติซึ่งจะมีการดัดแปลงเป็นพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติสมเด็จพระราชาธิบดีชญาเนทรและพระองค์ ได้เสด็จออกจากพระราชวังนารายันหิติก่อนหน้าเส้นตาย 1 วัน โดยได้อาศัยอยู่ในพระราชวังฤดูร้อนนาคารชุนะ (Nagarjuna) ซึ่งอยู่ชานเมือง ส่วนมกุฎราชกุมารแห่งเนปาลได้อาศัยอยู่ในบ้านส่วนพระองค์กลางกรุงของสมเด็จพระราชาธิบดีชญาเนนทร แต่รัฐบาลเนปาลก็อนุญาตให้ราชินีรัตนาในสมเด็จพระราชาธิบดีมเหนทรให้พำนักในพระตำหนักมเหนทรมันซิล ที่มีพื้นที่เพียง 30 เฮกตาร์และนางสาราลา โกร์คาลีหรือ นางสาราลา ตามัง (Sarala Tamang) วัยกว่า 94 ปี อดีตนางสนมในสมเด็จพระราชาธิบดีตริภุวนให้พำนักภายในเรือนหลังเล็กภายในพระราชวังนารายันหิติได้ เนื่องจากรัฐบาลเห็นว่าทรงชราภาพแล้ว
Tamales

Angtamalesay isangpagkaingPilipinona halaw sa impluwensiya ng mgaMehikano.  Karaniwang kinasasangkapan angpaglulutonito ang pulbos ogalapong, itlog, at kulay-tsokolatengasukal.Madikit ang kaning-bigas na ito na hinaluan ng maraming panimpla at sinahugan din ng karne ng baboy, manok at nilagang itlog.  Karaniwan itong pinauusukan para maluto habang nakabalot sa mgadahon ng saging.
Ang lathalaing ito  ay isangusbong. Makatutulong ka saWikipediasapagpapalawignito.
Tsamporado (inumin)

Angtsamporadootsamporadong Mehikanoay isangatole, isang karaniwang inumin saMehiko, na gawa sa isang base ngtapayo masa ngmaisna dinurog, tsokolateng itim at tubig na may kaunting baynilya, na pagkatapos hinalo upang maging malapot. Karaniwang pinapares ito satamales, isang karaniwang pagkain sa Mehiko.
Ito rin ang pinagmulan ngtsamporadong kinasanayan ng mga Pilipino, kung saan pinalitan ng nilugawangbigasang tapay ng mais sa orihinal.
Nagmula ang tsamporado bilang isang baryante ngatole, isang inuming may sari-saring lasa na nagmula sa mgaAstekana karaniwang iniinom sa Mehiko at ibang mga bansa sa Gitnang Amerika bago dumating ang mga Espanyol. Inani ng kabihasnang ito ang mais para sa iba't-ibang uri ng inumin at pagkain. Kung tutuusin, angatoleay isang halo ng tubig at masa ng mais na karaniwang hinahanda nang mainit at ginagamit bilang banal na inumin sa ilang mga ritwal at seremonya.
Antojito

Angpagkaing kalye ng Mehiko, na tinatawag naantojitos(literal na "munting pagnanasa"), ay inihahanda ng mga magtitinda sa kalye at sa maliliit na tiyangge saMehiko. Kabilang samga pagkaing kalyeang mga tako,tamales,gordita,quesadilla,empalme,tostada,chalupa,elote,tlayuda,cemita,pambazo,empanada,nacho,chilaquile,fajita torta, kahithamburgerathotdog, pati na rin mga sariwang prutas, gulay, inumin at mga sabaw tulad ngmenudo,pozoleatpancita. Makakabili ng karamihan ng ganitong pagkain sa umaga at gabi, dahil tuwing kalagitnaan ng hapon ang pangunahing pormal na kainan ng araw. May isa sa pinakamalawak na kultura ng pagkaing kalye saLatin Americaang Mehiko, at pinangalanan ngForbesangLungsod ng Mehikobilang isa sa mga pangunahing lungsod sa mundo kung saan dapat kumain sa may kalye.
Sa Espanyol ng Mehiko, tinatawag naantojitos(literal na "munting pagnanasa") ang mga pangmadaliang pagkain na inihanda sa mga lansangan at sa mga bentahan sa palengke dahil hindi kinakain ang mga ito sa mga pormal na kainan, lalo nang hindi sa pangunahing kainan ng araw,la comida, na inihahain sa kalagitnaan ng hapon. Gayunpaman, may mga eksepsiyon.Pinakamadaling hanapin ang mga pagkaing kalye tuwing umaga at pagkatapos, tuwing gabi pahatinggabi. Mas mahirap hanapin ang mga ito, sa labas ng Lungsod ng Mehiko, sa kalagitnaan ng hapon.Yaring mais ang karamihan sa pagkain.Matatagpuan din ito sa mga pamilihan sa kalye na tinatawag na "mercado sobre ruedas" attianguis. Kabilang sa mga iba pang lugar sa Lungsod ng Mehiko na kilala para sa pagkaing kalye ang merkado ng San Pedro de los Pinos, Mercado San Juan Arcos de Belen, Calle López sa sentro ng kasaysayan at ang Mercado de Antojitos ("pamilihan ng pagkaing kalye") sa Coyoacán.
Ang Mehiko ay may isa sa mga pinakamalawak na kultura sa pagkaing kalye sa Amerikanong Latino. Pinaniniwalaan ng halos 43% ng populasyon na hindi ito nakakasama at kumakain ang halos 58% sa may kalye nang isang beses o higit pa kada linggo.Pinangalanan ang pagkaing Mehikano ngUNESCObilang di-nahahawakang pamanang kultural ng sangkatauhan,at pinangalanan naman ngForbesang Lungsod ng Mehiko bilang isa sa sampung primerong lungsod para sa pagkaing kalye sa mundo.Malaki ang naging epekto ng pagkaing kalye at tiyangge sahaute cuisinesa Mehiko. Inihahain ng maraming sosyal na restoran ang parehong pagkain na matatagpuan sa kalye, minsan minodipika at minsan hindi.Naimpluwensiyahan nito ang Estados Unidos, kung saan naglathala sina Hugo Ortega, isang kusinerong taga-Houston, at Rick Bayless, isang kusinerong taga-Chicago, ng mga aklat na nakatuon sa pagkaing kalye ng Mehiko.Pumupunta ang mga kusinero sa Mehiko upang suriin ang mga lutuing lokal dahil mas pinahahalagahan na ngayon ang pagkaing Mehikano. Kabilang dito ang mga pagkaing kalye.
Lutuing Mehikano

Anglutuing Mehikanoay binubuo ng mga pagluluto at tradisyon ng modernong bansa naMehiko. Lutuing Mesoamerikano ang pinakaugat nito. Nag-uumpisa ang mga sangkap at pamamaraan ng lutuing Mehikano sa mga unang pamayanang agrikultural tulad ng mgaOlmekaatMayana nagdomestika ngmais, nagbuo ng karaniwang proseso ng nistamalisasyon, at nagtatag ng kanilang mga daanan ng pagkain.Nagdala ang sunud-sunod na pagdagsa ng mga iba pangMesoamerikanongpangkat ng kanilang mga pamamaraan sa pagluluto. Kabilang dito ang: ang mga Teotihuwakano, Tolteka, Huwasteka, Sapoteka, Miksteko, Otomi, Purepetsa, Totonaka, Masateka, Masahuwa, at Nahuwa.
Ngayon, kabilang sa mga pangunahing pagkain na katutubo sa lupain angmais,pabo, bins,kalabasa,amaranto,chia,abokado,kamatis,tomatillo, kakaw,baynilya,agave,spirulina, kamote,kakto, at sili. Sa paglipas ng mga siglo, nagsanga-sanga ito ng mga rehiyonal na lutuin batay sa mga lokal na kondisyon, kabilang ang Baja Med, Chiapas, Veracruz, Oaxaca, at ang mgalutuing Amerikanona Nuweba Mehikano at Tex-Mex.
Pagkatapos sakupin ng mga Kastila ang imperyong Asteka at sa iba pang bahagi ng Mesoamerika, nagpasok ang mga Kastila ngmga iba pang pagkain, kabilang sa mga pinakamahalaga ang mga karne mula sa alagang hayop (baka, baboy, manok, kambing, at tupa), produktong deyri (lalo na ang keso at gatas), bigas, asukal, langis ng oliba at samu't saring mga prutas at gulay. Ipinasok din ang mga iba't ibang pamamaraan sa pagluto at mga resipi mula saEspanyasa buong panahon ng pananakop at ng mga imigranteng Kastila na patuloy na dumating pagkatapos ng kalayaan. Mahahalata rin ang impluwensiyang Kastila sa lutuing Mehikano sa mga kumpites nito tulad ng mga:alfajores,alfeniques,borrachitosatchurros.
Naipasok din ang impluwensiyang Aprikano noong panahong ito bilang resulta ng pagkaalipin ng mga Aprikano sa Bagong Espanya sa pamamagitan ng kalakalang alipin sa Atlantiko at ngGaleon ng Maynila-Acapulco.
Mahalagang bahagi ng kultura, istrakturang panlipunan at mga sikat na tradisyon ng Mehiko ang lutuing Mehikano. Ang pinakaimportanteng halimbawa nitong koneksiyon ang paggamit ng mole para sa mga espesyal na okasyon at mga pagdiriwang, lalo na sa mga timugan at gitnang bahagi ng bansa. Para sa dahilang ito at sa iba pa, naisama ang tradisyonal na lutuing Mehikano noong 2010 sa Talaang Kumakatawan sa Di-materyal na Pamanang Kultural ng Sangkatauhan ngUNESCO.
塔馬利 (食品)

塔馬利（西班牙語：tamal；英語：tamale；納瓦特爾語：tamalli），又譯作玉米粽、墨西哥粽，是中部美洲的传统食品。由马萨或面团（通常以玉米的澱粉製成）包裹在玉米壳或香蕉叶的外皮中蒸熟，外皮在吃之前丢弃。塔馬利可以填以肉、奶酪、水果、蔬菜、辣椒或任何根据口味提前作好的食物。
塔馬利起源于公元前8000到5000年的中部美洲。
塔馬利的制作可能在早期时代已经从危地马拉和墨西哥的土著文化传播到拉丁美洲其他地区。根据考古学家卡尔·陶伯（英语：Karl Taube）、威廉·萨图诺（英语：William Saturno）和大卫·斯图亚特（英语：David Stuart）的说法，他们在危地马拉佩滕的圣巴托洛壁画中找到了图片参考，该壁画可追溯至公元100年左右。
阿兹特克和玛雅文明，以及在他们之前的奥尔梅克和托尔特克文明，使用奥尔梅克作为方便携带的食物，用于狩猎旅行、长途旅行以及支持他们的军队。阿兹特克人、玛雅人、奥尔梅克人和托尔特克人都认为自己是玉米人，所以以玉米为主要材料的奥尔梅克在他们的仪式和节日中发挥了重要作用。
其音译「塔马利」源自英语Tamale，是西班牙语Tamal（复数形Tamales）的英语化版本。Tamal来自纳瓦特尔语词“Tamalli”意思是“包裹”。
英语中的“Tamale”是“Tamales”的反构式，说英语的人将 -e 視为词干的一部分，而不是复数后缀 -es 的一部分。
在中部美洲，因其历史上的语言多样性导致塔馬利出现了很多不同的词，其中许多词仍然在使用。
因塔馬利与中国的粽子非常相似，所以在汉字文化圈常將其译作玉米「粽」。相反，在一些較熟悉玉米粽的地區，有時則會把粽子翻譯成「Chinese tamale」、「Tamales chinos」，即「中式塔馬利」之意。
可能由於塔馬利的口感類似於中国饮食中的粉蒸肉，其在华语地区中也稱做玉米粉蒸肉。
马里

17°N4°W﻿ / ﻿17°N 4°W﻿ /17; -4
馬里，全名马里共和国（法語：République du Mali），是位於西非萨赫勒地区的内陆国家，北部地區北接阿尔及利亚、东接尼日尔、西面毛里塔尼亚，南部西接塞内加尔、西南接几内亚、南鄰布基纳法索和科特迪瓦，是西非面积第二大的国家。其北面國界深入撒哈拉沙漠腹地，人口主要集中在南部，尼日尔河和塞内加尔河皆源于此。马里過去被称作法属苏丹，其今日名稱源自马里帝国。
馬利的國名取自馬利帝國，在曼丁哥語Mali的意思是「河馬」，後來又指「國王所居住的地方」。有一個民族傳說講述馬利帝國的開創者松迪亞塔，在桑卡拉尼河把自己變成一頭河馬。
另外一種說法認為馬利是富拉語對曼得民族（英语：Mandé peoples）（Mande）族名發音的音轉。
历史上在萨赫勒地带（包括今天的马里）有过一系列帝国，其中包括加纳帝国、马里帝国和桑海帝国等。廷巴克图是这些帝国在跨撒哈拉贸易中的一个关键城市和学术中心。1591年桑海帝国受摩洛哥入侵不断虚弱下来。
从1880年开始法国入侵马里。法国殖民地法属苏丹还包括马里周边的国家。1959年初，马里与塞内加尔组成马里联邦。1960年6月20日马里联邦从法国独立，数月后塞内加尔退出联邦。同年9月22日在莫迪博·凯塔领导下马里共和国退出法兰西共同体。
从其独立到1991年一系列独裁者统治马里。1991年的反政府抗议导致政变、一个过渡政府和一部新宪法。1992年阿尔法·乌马尔·科纳雷在马里第一次多党派、民主选举中当选为总统，1997年他再次当选。他加强政治和经济的改革和打击贪污。
2002年，阿马杜·图马尼·杜尔当任马里总统，杜尔在1991年的民主运动中是一个关键人物。2007年4月29日，举行总统选举。杜尔连任。
2012年1月，圖瓦雷克人在北方發動武裝叛亂，马里北部冲突開始。2012年3月21日，一批士兵在首都巴馬科发动政变，推翻杜尔，宣布中止宪法、解散国家机构。在国际社会压力下，政变军人4月6日与西非国家经济共同体签署协议，同意交权，由国民议会议长出任临时总统。4月8日杜尔辞职。在南方局勢不明的時候，圖阿雷格分離主義者在伊斯蘭激進分子幫助下趁機控制了馬里北部地區。稍後強硬派伊斯蘭激進分子撃敗圖阿雷格分離主義者，控制了馬里北部。2013年1月，伊斯蘭反政府武裝向南方進軍，法國發動藪貓行動，出兵協助馬里政府作戰，迅速收復北方所有主要城市。
2020年8月18日，马里發生軍事政變，總統易卜拉欣·布巴卡尔·凯塔與總理布布·西塞遭叛軍扣留。總統宣佈辭職並解散議會。9月由前國防部長恩多（Bah N'Daw）接任臨時總統
2021年5月24日二度政變，臨時總統恩多（Bah N'Daw）遭軍政府領導人戈伊塔逮捕，戈伊塔宣布就任臨時總統。2022年1月9日，西非國家經濟共同體會員國同意關閉與馬利接壤邊界，並實行一系列的經濟制裁。
《马里共和国宪法》规定马里为一个多党制民主共和国，唯独基于民族、宗教信仰、地区或性别而成立的党派被禁止。国家立法机关是国民议会，2020年马里政变前国会有147名成员。国会议员按各地区人口数目制定。政府执政期为5年。
馬利行政區劃一級為地區（Region），二級為省或環（Cercle），三級為市鎮（Commune），至2016年止，共有1首都區，10個地區，58個省，市鎮703個。马里地區：
马里大部分为海拔约300米的台地，最东部和西部有一些砂岩低山和陡崖，最高点海拔833米；北部属于撒哈拉沙漠，中、南部为热带半沙漠和草原。
马里约一半的面积是沙漠或半沙漠。北部从阿尔及利亚伸入的阿哈加尔山脉形成一个高地。南部和中部是尼日尔河宽广的低地。
马里的气候从热带温暖的气候一直到撒哈拉沙漠的沙漠气候。南部年降雨量可达1000毫米，北部有些地方终年不雨。南部是潮湿的草原，向北演变成灌木草原、半沙漠和沙漠。
马里有约20个不同的民族，其中人数最多的是班巴拉人。这些不同的民族的语言和文化各不相同，但是和平共处。东北部苏丹地区的居民很早就与北非的穆斯林交往，大多数信仰伊斯兰教。同时国内也有许多非洲传统的信仰。马里非常重视它多种的文化历史。
马里人约只有三分之二的人口有干净的水源。平均期望寿命为58歲。人均国民收入有192欧元。
过去，法语是该国的官方语言，但许多马里人将法语看作外语，马里有许多民族语言，大多数马里人懂多种民族语言。在教育能力上，根據2010年時的統計超過15歲的人口中僅有31.1%可以讀寫，受過教育的馬利人還是以男性居多，佔了男性人口比例的43.4%，相比之下女性僅有20.3%。
在马里北部过去经常发生圖瓦雷克人的独立运动。2012年4月6日，阿扎瓦德民族解放运动声称完全控制了其主张的国土，并宣布阿扎瓦德独立。
人口分布要受到自然环境的影响，对于马里来讲，亦是如此。
从地形来看，马里北部为广大沙漠，中部和南部为平原和台地。
从气候来看，马里由北向南分为热带沙漠、热带草原和热带雨林3种气候区域。
也就是说马里人口多分布在南部，从自然环境来讲，这里相对降水丰富一些。
90%的人信仰伊斯兰教，5%的人信仰拜物教，5%的人信仰基督教。其他伊斯兰教国家对马里的经济有一定的支持。
縱使馬里在近十多年間，每一年都擁有著5%以上的GDP增幅，不過馬里目前仍然屬於最不發達國家之一，2018年馬里的人均收入(國際匯率)只有約900美元。該國經濟支柱為農業，較少工業。在農業上，农用地佔了全國面積的2%，同时80%的劳动力在农业工作。在尼日尔河和塞内加尔河流域以及在南方多雨地区农业用地非常密集。种植物有花生、玉米、高粱和棉花等。其中棉花是马里的支柱产业，第二大出口产品，2017年马里棉花产量居撒哈拉以南非洲国家之首，占马里国内生产总值的8%，棉花产业从业人口约450万。
马里还是非洲第四大黄金出口国，黄金探明储量达900吨，黄金还是马里第一大出口产品，2018年黄金产量约61吨，金矿出口额占2018年马里出口总额的44%。
马里的工业较为薄弱。2020年，马里工业年产值占国内生产总值的19.5%。主要产业有食品加工、出版印刷、纺织、建筑材料等。
北方由于干旱收获不能获得保证，但由于人口增加所造成的压力到年降雨量200毫米的地方也有很多农田，主要作物是小麦和绿色饲料。
近年，馬里開始出口水果到西歐製作果汁，諸如：芒果、薑、洛神花等。
马里與布吉納法索、尼日尔的軍政府代表，在2023年9月16日簽署名為《薩赫勒國家聯盟》協議，宣布三國只要其中一國遭受襲擊，其他兩國就會提供包括軍事援助在內等各項援助。
拉克塔利斯集团

兰特黎斯集团（法語：Lactalis）是法国乳品业大型公司，主营婴儿食品和起司，2010年收购西班牙农食加工集团Ebro Puleva的乳制品业务成為法國和西班牙兩國最大乳品公司。也是是全球第一大乳业集团。
法國的安德烈·貝尼爾於1933年創立了一家小型奶酪製造公司，並於1968年推出了卡門貝乾酪（Président）品牌，為本公司前身。
马克·拉瓦卢马纳纳

马克·拉瓦卢马纳纳（馬達加斯加語：Marc Ravalomanana，1949年12月12日—），马达加斯加政治家，1999年当选为首都塔那那利佛市市长，2002年5月6日起任马达加斯加共和国总统至2009年3月17日。
马克·拉瓦卢马纳纳曾留学德国和瑞典学习食品工程，1982年在马达加斯加创立蒂科公司（蒂科集团），现在的蒂科集团为马国最大的食品加工企业，马克·拉瓦卢马纳纳任总裁。
2009年3月，馬達加斯加發生政變，拉瓦盧馬納納提出辭職，军方随即拥立反对派领导人拉乔利纳成为新总统。
粉紅肉渣

粉紅肉渣（英語：Pink Slime）为细质地瘦牛肉（lean finely textured beef, LFTB）的口頭詞語名，是一种动物副产品，通过加热、离心对废肉渣（英语：Advanced meat recovery）进行脱脂处理，然后用氨（BPI工艺）或者柠檬酸（嘉吉工艺）消毒得到。粉红肉渣为95%瘦肉，一般用于调整碎牛肉及其他肉制品的脂肪含量。
2001年，美国农业部（USDA）批准“细质地瘦牛肉”用于有限人类食用，即作为食品添加剂混入碎牛肉制品，占肉制品比例最高限制为15%。粉红肉渣在美国使用相当普及。加入氨可以杀死大腸桿菌和沙門氏菌等病原體。。
加拿大目前禁止用氨消毒的肉渣给人食用，但是允许使用柠檬酸。欧盟禁止任何形式的粉红肉渣。
這些牛肉加工食品是典型生產過程的結果。在製作過程中，有很多牛肉部位因食用價值不高、充滿細菌、無利可圖而不受市場歡迎。這些部位通常不作獨立銷售之用，多被賣去製造狗糧和貓糧。目前可利用特殊離心機篩得不受市場歡迎的牛頭、牛尾、牛蹄等牛肉部位。這些肉渣在加工消毒後以低廉價格出售。
在1990年代，致病性大腸桿菌和沙門氏菌等病原體引起公共健康問題之後，牛肉製品公司創立人埃爾登·羅斯開發出使用氨氣提高pH值以殺死肉類產品中發現的病原體的加工方法。
非營利組織食品安全優先協會總裁南希·唐利、美國消費者聯盟的食品安全研究所領導卡羅爾·塔克及其他食物安全專家均支持以此方法為基礎食品安全技術。
2011年，食品安全專家承認，在歐洲爆發的2011年O104:H4型大腸桿菌疫情中，美國的食品供應過程起保障作用。
2011年12月24日，連鎖快餐集團麥當勞，漢堡王和塔可鐘悄然宣布，他們將停止在產品中使用粉紅肉渣。牛肉製品公司的員工說，他們仍然出售粉紅肉渣給其他連鎖快餐集團，並認為客戶不會識別它們。
根據《華盛頓郵報》報導，這過程涉及到美國農業部批准的離心機，它將牛肉脂肪和肉分離，然後擠壓成鉛筆大小的管狀牛肉，在此期間，牛肉暴露在「小量氨」少於一秒。然後，氣體和水發生化學反應，提高pH值，降低酸度和殺死任何病原體，如大腸桿菌。牛肉製品公司宣稱氨自然存在於肉類之中，被廣泛使用在食品工業中。據牛肉製品公司表示，加工用的氨氣體來自家用清潔劑。
加工過程結束後，粉紅肉渣混和牛肉，原牛肉至少90％是瘦肉，並在全國各地的肉類市場供應。在肉類產品市場中，超過25％消費者購買和食用混和粉紅肉渣的食品。
粉紅肉渣生產過程得到衛生安全專家的好評，認為生產過程中消費者已得到乾淨的食品和保障。前知名品牌的採購員約翰·海耶斯向《華盛頓郵報》表示：「沒有銷售量比牛肉製品公司更好。」全因為它不銹鋼廠房的消毒質素。美國食品安全律師比爾·馬爾勒表示了類似的言論，參觀牛肉製品公司的工廠後，他形容它是：「威利·旺卡的肉類工廠——很多刻度盤和婆娑旋轉的東西，全不銹鋼，一塵不染。」
2011年7月，牛肉製品公司宣布，該公司將成為第一個自願為牛肉處理器作額外的六度大腸桿菌測試。據《紐約時報》報導，這次測試是因應2011年O104:H4型大腸桿菌疫情中歐洲監管機構發現的新類型大腸桿菌。
2009年12月，《紐約時報》的一篇文章中呼籲關注肉類處理過程的安全問題，指出粉紅肉渣的生產過程並沒有太大消毒效用。一週以後（2010年1月10日），《紐約時報》刊登了另一篇社論（“More Perils of Ground Meat”，譯：「絞肉的更多禍害」），延續了關於這項議題的討論。兩日後，因應文中指責的廠商作出了回應，《紐約時報》網上版刊登了更正，以作補充。。
英國知名廚師傑米·奧利弗亦曾在其個人節目《奧利弗食物革命》對粉紅肉渣的生產過程大加鞭撻，表示牛肉加工企業為賺取盈利，竟然人當狗養：「基本上，我們將最廉價的肉食給狗吃，但經過這種加工製作方法，竟供給人類食用。」美國傳媒指氨有腐蝕作用，有可能對人體有害，與牛肉製品公司所宣稱的截然不同。傑米·奧利弗質疑美國有關當局怎會容許滲有化學物的粉紅肉渣在市面出售，無需加入識別標籤供消費者識別。他表示，美國高達70%的漢堡牛肉中滲有粉紅肉渣，連鎖快餐集團麥當勞，漢堡王和塔可鐘皆大量使用此等漢堡牛肉，批評他們妄顧消費者健康。
傑米·奧利弗發表的言論引起熱議，連鎖快餐集團麥當勞，漢堡王和塔可鐘宣佈不再使用滲有粉紅肉渣的漢堡牛肉，麥當勞否認受壓讓步，而傑米·奧利弗則表示歡迎，說：「任何有理智的人，怎會將氨製的肉食送進子女口中。美國廣大民眾需盡快了解他們的食品工業如何運作。」
法芙娜

45°04′07″N4°50′37″E﻿ / ﻿45.0687°N 4.84352°E﻿ /45.0687; 4.84352
法芙娜（Valrhona）是一家從事生產可可和其加工品，專業的法國食品工業公司和商業品牌。
該公司由阿尔代什省的糕點師父阿尔贝里克·吉罗内（Albéric Guironnet），於1922年創立。最初名為 Chocolaterie du Vivarais，1938年更名為“Chocolaterie Gonnet”。該公司位於德龙省的坦莱尔米塔日，現在法芙娜是薩旺西亞集團（Groupe Savencia）旗下子公司之一。
法芙娜品牌創建於1947年。
法芙娜有專門契作的可可豆莊園，主要是來自於南美洲、大洋洲和加勒比海的特級莊園，從這些莊園收取的可可豆，調和成獨家風味的巧克力原物料。
法芙娜的主力市場，是專攻專業糕點師父營業用巧克力原物料，或者是個人品嘗的高級巧克力。該公司的產品線，包括：巧克力糖果、原味和調味巧克力棒，以及塊狀或顆粒狀散裝巧克力。
2012年9月，法芙娜和義大利餃品牌商莫里媽媽（Mère Maury），共同開發第一款甜巧克力餃。
品牌下設置巧克力訓練機構：法芙娜專業學校（Presentation of l'École Valrhona），在坦莱尔米塔日、巴黎、東京和紐約設有分校，歡迎對於巧克立有興趣的實習生。
法芙娜專業學校在弗拉馬利翁出版社（Flammarion）出版《Encyclopédie du chocolat》，這本書贏得美食世界食譜獎（Gourmand World Cookbook Awards）的肯定。
2013年12月，法芙娜在坦莱尔米塔日開設了法芙娜巧克力城觀光工廠（Cité du Chocolat），當中介紹巧克力的製作過程，也有製作巧克力的體驗活動，並銷售旗下的巧克力產品 。
古斯塔夫·鲍尔

古斯塔夫·阿道夫·鲍尔（德語：Gustav Adolf Bauer） (1870年1月6日—1944年9月16日)德国社会民主党领袖和魏玛共和国总理，政府维持了219天。
古斯塔夫·鲍尔出生于东普鲁士哥尼斯堡附近的达尔克门(现属于俄罗斯的奥焦尔斯克)。原为哥尼斯堡工会的低级职员。1895年创立职员协会后，他逐步上升到自由工会领导职务，并领导柏林的自由工会中央工人书记处，1908年到1918年担任全德工会总委员会副主席。1912年代表社会民主党当选国会议员，1915年任議会財務委員会委员，1918年10月进入巴登亲王的政府任劳工大臣。1918年德国革命爆发后担任制憲会議議員，并继续担任菲利普·谢德曼政府的劳工部长。1919年谢德曼总理辞职，以抗议《凡尔赛条约》，鲍尔成为总理，就任当天对同盟国方面增加条件表示抗议，但最终接受了《凡尔赛条约》。任内进行铁道国有化和财政改革，因卡普政變的对应方式失去了党内和劳动组织的支持，1920年3月26日辞去总理一职。后担任财政部长、交通部长和副总理。1925年2月，鲍尔因腐败丑闻辞去社会民主党职务，翌年审查后回归社会民主党。1928年辞去国会议员，退出政坛。1933年纳粹党执政后，曾因逃税嫌疑被拘留了1周。1944年在柏林去世。
更换
本条目包含来自公有领域出版物的文本:Chisholm, Hugh (编).Encyclopædia Britannica(第11版). London:Cambridge University Press. 1911.
Lincoln biscuit

ALincoln biscuitis a circularshortcakebiscuit, most commonly decorated on one side with a pattern of raised dots. It is commonly purchased in Ireland. Lincoln biscuits can be found inIrishsupermarkets and are manufactured byJacob's. The basic recipe has come under academic scrutinyand commercial analysis.
TheMcVitie'sversion had the word 'Lincoln' embossed on the center of the biscuit.
InArgentina,Kraft Foodsproduces Galletitas Lincoln, rectangular Lincoln biscuits that have the dot pattern, under theTerrabusibrand name.
List of foods named after places

Lists of foods named after placeshave been compiled by writers, sometimes on travel websites or food-oriented websites, as well as in books.
Since all of these names are words derived from place names, they are alltoponyms. This article covers English language food toponyms which may have originated in English or other languages.
According to Delish.com, "[T]here's a rich history of naming foods after cities, towns, countries, and even the moon."
The following foods and drinks were named after places. Each non-obvious etymology is supported by a reference on the linked Wikipedia page. Food names are listed by country of the origin of the word, not necessarily where the food originated or was thought to have originated. Some foods are certified to originate in that region with a protected designation of origin (PDO).
Amritsari Kulcha - the city Amritsar of Punjab
Rubber Biscuit

"Rubber Biscuit" is anoveltydoo-wopsong performed by the vocals-only teamthe Chips, who recorded it in 1956. It was covered bythe Blues Brotherson their 1978 debut album,Briefcase Full of Blues, among many other artists,as well as being featured in the 1973 filmMean Streets.
"Rubber Biscuit" started life as Charles Johnson's answer to the marching rhythms of the Warwick School for Delinquent Teenagers while he was an intern there. Label credit for writing and composing the song was given to Chips lead singer Charles Johnson.  The songwriting credit was expanded in the 1970s to include all of the Chips.
Few of the lyrics can actually be understood, as they are sung in thescatmanner. The scat is interrupted every few bars for short one-liners, most of which are implicit references to the singer'spovertyand meager diet resulting from such items as a "wish sandwich" (where one has two slices of bread and wishes for meat in between them), a "ricochet biscuit" (which is supposed to bounce off the wall and into one's mouth, and when it does not, "you go hungry"), a "cool-water sandwich," and a "Sunday go-to-meeting bun." In a live performance of the song by the Blues Brothers, Elwood Blues (Dan Aykroyd) explains that these last two items refer, respectively, to eating watermelon and taking an old lady to church. The song closes with the question "What do you want for nothing — a rubber biscuit?"
The Chips were teenage friends in New York: Charles Johnson (lead vocal), Nathaniel Epps (baritone), Paul Fulton (bass),Sammy Strainand Shedrick Lincoln (tenors).
Recorded August 3, 1956, at Belltone Studios, New York City.
WhenJosie Recordsheard the tune they signed the group and the record was issued in September 1956. Although it did not chart, "Rubber Biscuit" became popular on the East Coast, allowing the Chips to tour alongsidethe Dells,the Cadillacs, andBo Diddley, but the momentum gained by their debut single was waning and the group broke up at the end of 1957. Sammy Strain went on to success in the music industry, as a member ofLittle Anthony & the Imperialsfrom about 1961 to 1972, when he left to jointhe O'Jays. Strain left the O'Jays in 1992 to return to the Imperials, where he remained until his retirement in 2004.
In 1978,The Blues Brothersrecorded a cover of "Rubber Biscuit" on the albumBriefcase Full of Blues; this version (with lead vocal by actor-singerDan Aykroyd) was also released as a single.The single peaked at #37 on theBillboardHot 100and #44 in Canada.  This led to royalties for the original Chips, and they briefly re-united to record another single and play a few shows.
Fannie Merritt Farmer

Fannie Merritt Farmer(23 de marzo de 1857 - 15 de enero de 1915) fue una norteamericana experta engastronomíaque escribió unlibro de cocinatitulado:Boston Cooking-School Cook Book, que fue durante muchos años referencia de laculinaria estadounidensey todavía impreso un siglo más tarde.​
Farmer nació enMedford,Massachusetts,EE. UU.de Mary Watson Merritt y John Franklin Farmer. Fue la mayor de cuatro hermanos y nació en una familia con un alto nivel de educación, en este entorno se esperaba que Fannie fuese a la universidad pero un ictus sufrido mientras asistía a clase en Medford High School hizo que quedara paralítica a la edad de dieciséis años. Fannie no pudo completar su formación académica y durante muchos años no pudo caminar, permaneciendo en casa al cuidado de sus padres. Para distraerse, Fanny comenzó a cocinar y finalmente convirtió el hogar en una pensión reputada por la calidad de las comidas que servía.
A la edad de treinta años recobró parcialmente la capacidad de caminar, pero con una cojera que la acompañó el resto de su vida. Tras ello se apuntó a laBoston Cooking Schoola sugerencia de la señora de Charles Shaw. Farmer se entrenó en la escuela hasta 1889, en esta época se puso de moda el concepto deeconomía domésticaen la que se incluía el conocimiento denutrición, dietas,higiene, etc. Debido a sus estudios fue considerada una de las mejores alumnas del Boston College y en el año 1891 fue nombrada directora de la institución. Tuvo muchos éxitos en el terreno de la publicación y enseñanza de las artes culinarias, creando medidas estándar fácilmente entendibles en las recetas y enseñando dietética para convalecientes a médicos y enfermeras. Durante los últimos siete años de vida usó una silla de ruedas pero continuó escribiendo y dando conferencias, la última diez días antes de su muerte. Fannie Farmer falleció en 1915, a la edad de cincuenta y siete años, y fue enterrada enMount Auburn Cemetery,Cambridge, Massachusetts.
Fannie publicó su libro más conocido:The Boston Cooking-School Cook Booken 1896. Tras él, siguieron otros libros comoMrs. Lincoln's Boston Cook Book, publicado porMary J. Lincolnen 1904, el libro de Farmer contiene cerca de 1.849recetas, desdetostada de lechehastaZigaras à la Russe. Farmer incluyó igualmente ensayos sobre cómo realizar la limpieza, envasado, secado y cocinado de los productos así como información nutricional. Lo extraordinario y novedoso de su obra es la precisión científica de las descripciones, apuntando la necesidad de obrar siempre con un punto de vista científico en platos sencillos y elegantes, lejos de una cocina de lujo o complicada. Hoy en día se considera su obra como una referencia de estudio en la historia de la alimentación. Asimismo, en este libro fue publicada por primera vez la receta de lasgalletas de avenaconpasas.​
روبرت تود لينكولن

روبرت تود لينكون(بالإنجليزية:Robert Todd Lincoln)‏ (1 أغسطس 1843 - 26 يوليو 1926) هو سياسي ومحامي ورجل أعمال أمريكي. وهو الابن البكر للرئيسأبراهام لينكونوماري تود لينكون. ولد في سبرينغفيلد بولاية إلينوي، وكان الوحيد من أبناء لينكون الأربعة الذي عاش طويلا (توفي شقيقه تود لينكون بعد فترة قصيرة من عيد ميلاده الثامن عشر)، وكان العضو الوحيد في العائلة الذي عاش حتى القرن العشرين.
التحق لينكونبجامعة هارفاردثم خدم في فريقيوليسيس غرانتكقائد في جيش الاتحاد في آخر أيامالحرب الأهلية الأمريكية. أكمل دراسته في كلية الحقوق في شيكاغو وأسس عملا قانونيا ناجحا، وأصبح ثريا يمثل الشركات. تزوج بعد الحرب من نيكول ماري يونيس هارلان، وهي ابنة سيناتور أمريكي. ظل الزوجان متزوجين حتى وفاته وأنجبا ثلاثة أطفال.
كان لينكون نشطا في سياسة الحزب الجمهوري، وكان رمزًا ملموسًا لإرث والده، وكان موضح الكثير من الأحاديث عن احتمال ترشيحه لعدد من المناصب، بما في ذلك منصب الرئيس، لكنه لم يترشح لأي منصب. كان المنصب الوحيد الذي تم انتخابه له هو مشرف بلدة جنوب شيكاغو، والذي شغله من عام 1876 إلى 1877؛ أصبحت البلدة لاحقا جزءا من مدينة شيكاغو. قبل لينكون تعيينه كوزير للحرب في إدارةجيمس غارفيلد، واستمر فيه في عهدتشستر آرثر، وكان سفيرا في المملكة المتحدة في إدارةبنجامين هاريسون.
سكن لينكون لاحقا فيواشنطن العاصمةومانشستر، فيرمونت. تمت إضافة منزله في مانشستر، ويدعى هيلدين، إلىالسجل الوطني للأماكن التاريخيةفي عام 1977. وظل لينكون نشطا في السياسة حتى قرب وفاته وتولى مناصب قيادية في شركة بولمان بالاس كار من عام 1897. وفي عام 1922، شارك في احتفالات تدشيننصب لنكولن التذكاري. توفي لينكون في منزل هيلدين في 26 يوليو 1926، قبل ستة أيام من عيد ميلاده الثالث والثمانين، ودفن فيمقبرة أرلينغتون الوطنية.