davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Gelatina (dolce)

Lagelatinaè un dolce morbido che utilizza come addensante principale lagelatina animaleo l'agar. Le gelatine, che vengono utilizzate per i dolci, sono spesso commercializzate sotto forma di polvere o concentrato aromatizzato solido gelatinoso. Le marche più popolari di gelatine sonoJell-Oe la Knox dellaKraft FoodsnelNord America, Royal inUruguay, Hartley's (ex Rowntree's) nelRegno Unitoe delAeroplane JellyinAustralia.
Nella preparazione di dolci di gelatina, la gelatina in polvere in genere viene mescolata con lozucchero, e additivi comeacido adipico,acido fumarico,citrato di sodioearomi artificialiconcoloranti alimentari. L'acqua molto calda si aggiunge per gonfiare e sciogliere la gelatina in polvere così il dolce in gelatina si raffredda.
Poiché il collagene viene ampiamente trattato, il prodotto finale non è classificato come a base di carne o prodotto animale da parte del governo federale degli Stati Uniti.
Ichupitodi gelatina, spesso conosciuta come chupito jello nel Nord America e gelatina di vodka nel Regno Unito e in Australia, è un cibo da party in cui alcuni tipi dialcolicicomerum,vodkaotequilacon po' d'acqua osucco di fruttavengono utilizzati per coagulare la gelatina.
Il satirico americano e matematicoTom Lehrerha dichiarato di essere stato il primo ad inventare il chupito di gelatina nel1950mentre lavorava per laNational Security Agency, dove ha sviluppato la gelatina vodka come modo per aggirare una limitazione di bevande alcoliche, ma la prima dichiarazione non è vera. La prima ricetta fu infatti pubblicata nel 1862 daJerry Thomas: la ricetta richiedeva cognac, rum e succo di limoneper creare la gelatina.
L'uso massimo di alcol è tra le 19 e 20oncedi vodka per ogni 3 once di gelatina in polvere, circa il 30% divolume alcolico.
Alcunidessertgelatinosi possono essere fatti conagar agaral posto della gelatina, consentendo loro di solidificarsi più rapidamente ad alte temperature (40 °C, rispetto a 15 °Cper la gelatina). L'agar è un prodotto gelatinoso a base di alghe. L'agar è particolarmente comune nei dolci asiatici, in più, iveganievegetariania volte usano l'agar per sostituire la gelatina di origine animale. Agar è più strettamente legato allapectinaecarboidrati.
Un'altra alternativa vegetariana alla gelatina è lacarragenina. Questa alternativa è spesso utilizzata nella cucinaCasheruteḤalāl. Non tende ad avere un odore sgradevole durante la cottura come talvolta l'agar.
La gelatina consiste dicollageneparzialmenteidrolizzato, unaproteinamolto abbondante in alcuni tessuti animali come le ossa e la pelle.
Benché molti dolci a base di gelatina contengano frutta, alcuni frutti freschi contengonoenzimiproteolitici; questi enzimi tagliano la molecola di gelatina inpeptidi(frammenti di proteine) troppo piccoli per formare ungelstabile.
Nello specifico, l'ananascontiene laproteasibromelina, ilkiwil'actinidina, ifichilaficainae lapapayalapapaina. La cottura o il processo di conservazionedenaturanoe inattivano queste proteasi: pertanto l'ananas conservato, per esempio, risulta idoneo per le relative gelatine.
Gelatina (mescolanza)

Lagelatina(anchegelatina di frutta) è lamescolanza,gelificataa sufficienza, di zuccheri, disucco di fruttaoppure diestrattoacquoso (ovvero i costituenti solubili in acqua della frutta usata, in aggiunta o in sostituzione al succo) di una o più specie difrutta.
La legge in vigore dal 2004 stabilisce due tipologie di gelatina di frutta: lagelatinae lagelatina extra. Nel primo caso la quantità di succo di frutta, estratto acquoso o entrambi usata per la produzione di 1000 g di prodotto finito non deve essere inferiore a quella usata per la produzione dellaconfettura(ovvero 350 g in generale; 250 g perribes rosso,sorbe,olivello spinoso,ribes nero,cinorrodiemele cotogne); 150 g per lozenzero; 160 g per ilpomo di acagiù; 60 g per lagranadiglia). Nel caso della gelatina extra la quantità sopracitata non deve essere inferiore a quella prevista per laconfettura extra(ovvero 450 g in generale; 350 g per ribes rosso, sorbe, olivello spinoso, ribes nero, cinorrodi e mele cotogne; 250 g per lo zenzero; 230 g per il pomo di acagiù; 80 g per la granadiglia). In più nella gelatina extra non possono essere usati alcuni frutti, se mescolati ad altri:mele,pere,prugne a nocciolo aderente,meloni,cocomeri,uva,zucche,cetrioliepomodori.
In sostituzione dello zucchero, si può usare ilmiele, il succo di agrumi nelle gelatine ottenute da altri frutti, succo dibarbabietole rosse(solo nella gelatina e nella gelatina extra prodotta confragole)lamponi,uva spina, ribes rossi e prugne, oli e grassi commestibili, pectina liquida, scorze di agrumi, foglie dimalvarosa; inoltresostanze alcoliche,vino,vino liquoroso,noci,nocciolemandorle,vaniglia,vanillina,erbe aromatiche,spezie.
Secondo le direttive del Decreto Legislativo numero 50 del 20 febbraio 2004, si definiscono i criteri per l'attribuzione della nomenclatura dei prodotti alimentari elaborati, che sono dal dispositivo di legge così indicati:
Fondo di cucina

Ifondi di cucinasonoriduzioniliquide ottenute dalla cottura per espansione di mirepoix (sedano,carota,cipolla) e di elementi nutritivi comeossa,carniepesci. I fondi sono preparazioni di base per molte ricette, in particolare della cucina classica, comesalse,vellutate,creme, cotture in umido di carni e pesci. I fondi vengono distinti in fondi bianchi e bruni.
I fondi bianchi sono preparati con le ossa dicarni bianche(pollame e vitello) e lische di pesce. I principali fondi bianchi sono:
I fondi bruni sono preparati con ossa ecarni rosseo scure, dimanzo, arrostite al forno.
I principali fondi bruni sono:
Le norme comuni a tutti i fondi
I fondi di cucina sono preparazioni che impiegano molto tempo, perciò l'industria ci viene in aiuto fornendo fondi granulari già pronti.
仙草ゼリー

仙草ゼリー（せんそうゼリー）は、中華圏および東南アジア諸国において広く食べられているゼリー状の菓子である。センソウ（シソ科）を主たる材料として作られ、口当たりが良くやや苦味がある。果物などの他の付け合わせと一緒に、あるいはタピオカティーをはじめとする他の飲み物に入れ、冷やして食べる。仙草ゼリーが一般的でない国々においては、アジア系食品店で購入が可能であり、日本では中国食品店や中華街などで販売されている。
330gあたり炭水化物を44g含む。これらの炭水化物のうち、2gが食物繊維由来である。また、タンパク質を2gも含む。脂肪、ビタミン、ミネラルは含まない。
仙草ゼリーはセンソウ（Mesona chinensis）の枯れかけた、わずかに酸化した茎と葉を、少量のデンプンを加えながら炭酸カリウムで数時間煮沸し、液体をゼリー状の粘稠度にまで冷却することによって作られる。仙草ゼリーは、立方体をはじめとしてさまざまな形に切られた後、シロップと混ぜられ、陰陽思想において「陰」の特性があると考えられる冷たい飲み物や菓子の材料となる。これらの飲み物や菓子は、通常、暑い季節に食される。仙草ゼリー自体は香りがよく、色は半透明の濃い茶色を呈し、黒く見えることもある。食品着色料を加えて暗い色にする場合もある。
緑仙草ゼリーとして知られる仙草ゼリーの変種は、作るのに調理や加熱過程を必要とせず、葉の抽出物と水の混合物のみを要する。この方法で製造されたゼリーには、葉のような癖のないあっさりとした風味があると表現される。
中国本土、香港、マカオでは、伝統的に仙草ゼリーには砂糖シロップが加えられてきた。現在では、マンゴーやサゴヤシ、スイカ、カンタロープ、その他新鮮な果物や缶詰の果物、練乳や無糖練乳などといった他の材料と混ぜて提供されることが多々ある。
仙草ゼリーは、しばしば中国語で凉粉と呼ばれるが、中国の澱粉ゼリーたる凉粉とは全くの別料理である。昔は、これを天秤棒で担いで売り歩く姿も見られたという。中国南部の福建省では露天商が販売するのを今も見ることができる。
仙草ゼリーはインドネシア語ではチンチャウと呼ばれる。（中国語で緑の草を意味する）。ジャワ島ではcamcao、juju、janggelan、kepleng、スンダ列島ではcamcauh、バリ島ではdalumanとしても知られている。ブラックゼリー（チンチャウヒタム）は、他の即席ゼリーや寒天と同様に、即席粉末として製造されている。
通常、インドネシアでは、仙草ゼリーを作る過程において調理や加熱過程が必要とされない。葉の抽出物と水を混合し、部屋を適当な室温にして凝固を待つだけで仙草ゼリーは出来上がる。
インドネシアの緑仙草ゼリーは、黒仙草ゼリーと比べて独特の風味がある。苦味がほとんどなく、まろやかさがあり、葉のような味わいである。あっさりとした癖のない味わいのため、普通は砂糖水やシロップ、ココナッツミルク、氷とともに食べられる。
味付けがなされていない仙草ゼリーはアイスカチャンやチェンドルなど様々な菓子に混ぜられるほか、冷たい豆乳と混ぜて、さわやかな飲み物や菓子として出されたり、仙草ゼリーがかき氷のトッピングにされたりする。また、牛乳に加えられた薔薇の風味のあるシロップ（バンドン）と仙草ゼリーのさまざまな組み合わせは、「バンドンチンチャウ」または略して「バンチャウ」と呼ばれる。これらの国々においては仙草ゼリーは緑または茶色にされる。
フィリピンにおいて仙草ゼリー（フィリピン語：gulaman）は、sago't gulamanやブコ-パンダン、寒天プリン、ハロハロ、フルーツサラダなど様々な軽食や菓子に使用されている。
台湾では、仙草ゼリーは「仙草」と呼ばれ、さまざまな菓子や飲み物に用いられており、タピオカティーやかき氷（刨冰）に加えることもある。湯円や芋圓、小豆、タピオカなどの様々な種類のトッピングを用いた伝統的な台湾の飲み物である仙草茶にも用いられるが、ここでは仙草ゼリーは熱せられ溶かされる。
タイでは、仙草ゼリーはチャオクアイ（タイ語:เฉาก๊วย、発音[t͡ɕʰǎw.kúa̯j]）として呼称される。これは仙草ゼリーを「草果」と呼称する泉漳語に類似した呼び方である。（Chinese: 草果;拼音: cǎoguǒ ）。タイでは、仙草ゼリーは一般的に氷と天然黒糖と一緒に、比較的味付けを加えないで提供される。さらに、パラミツやオウギヤシの実とともに提供されるほか他のタイの菓子と混ぜて提供されることもある。
ベトナム語においては、仙草ゼリーは sương sáo または thạch sương sáo と呼称される。仙草ゼリーは小さな立方体状に刻まれ、さまざまな種類の豆を材料とするベトナムの伝統的な甘味であるチェーのトッピングとして用いられる。夏には、豆花（tào phớ）や仙草ゼリー（sương sáoあるいはthạch đen）と一緒に緑仙草ゼリー（thạch lá găng）を食べるのが一般的である。
アイギョクシ

アイギョクシ（愛玉子、学名：Ficus pumilavar.awkeotsang）は、クワ科イチジク属のつる性植物。その果実から作られるゼリー状デザートをオーギョーチ（台湾語のò-giô-chíから）という。
愛玉子という名の由来は、『台湾通史』の「農業志」に記載があり、実を水の中で揉みだすと固まる性質を発見した人が愛娘の名「愛玉」にちなんでつけたものとされている。
台湾北部の山間地に自生する。その果実より寒天状のデザートが作られるところから、カンテンイタビの和名を持つ。台湾固有の植物であり、台湾にのみ自生し、栽培される。
愛玉子（カンテンイタビ）は日本を含む東アジアに自生するオオイタビ（学名：F. pumilaL.）の一変種で、他のイチジク属の植物と同様、花嚢と呼ばれる嚢状体の中に花をつける。イタビカズラ類は雌雄異株で、雌株の花嚢内の雌花が共生するイチジクコバチ類によって受粉すると、内部に多数の微細な果実を含んだ花嚢と呼ばれる嚢状体に成熟する。
イチジクの場合、熟した果嚢は全体がやわらかく熟し、食べられるようになるが、愛玉子やオオイタビは嚢状体の壁が堅くなり、熟すと裂け、ペクチンを多く含むジャムのような物質に埋まった、ゴマの種子に似た、微細な果実の塊を露出する。このジャムのような果実の塊は甘く、そのままでも食べられるが、この果嚢を裏返して取り出したゴマ粒ほどの大きさの種子（植物学上はこの個々の粒が果実そのもの）を乾燥して保存し、愛玉冰の材料に用いる。
愛玉子は植物の中でもとりわけペクチンの含有量が多いため、寒天などのように加熱することなく固まる珍しい特質がある。乾燥したひとつかみの種子を布袋に入れて水の中で5～6分から10分程度揉んでいると、果実をくるむペクチン質の部分が溶け出て水を吸ったゲル状に膨潤し、弾力性が出てくる。それを2時間ほど放置すれば常温で寒天状の愛玉子ゼリー（オーギョーチ）ができる。用いる水に適度のカルシウムが含まれていなければ凝固しないため、蒸留水や軟水では作れない。また油分によっても凝固が妨げられる。
通常は氷水や冷蔵庫で冷やして食べる。愛玉子ゼリーそのものはほぼ無味であり、レモン風味など各種シロップをかけて味付けする。台湾の夏の風物詩で、屋台やデザート店、レストランなど幅広い場所で食べることが出来る。台湾では亀ゼリー、仙草ゼリーとともに三大ゼリーの一つとして人気がある。
タピオカティーを販売するドリンクスタンドでは、愛玉子ゼリー入りの飲み物が定番商品として販売されている。
戦前の浅草で愛玉子が売られており、日本にもカフェやレストランなどで供されるほか、専門店もある。
寒天

寒天（かんてん）は、テングサ（天草）、オゴノリなどの紅藻類の粘液質を固めたもの（トコロテン）を凍結・乾燥させたものである。英語では、マレー語からの借用によりagar-agar、または短縮してagar（[ˈeɪɡɑːr]、[ˈɑːɡər]）と呼ぶ。
テングサ等の原材料を冷水に浸し沸騰させて炭水化物鎖を溶かし、他の物質を加えて漉し、38℃以下に冷ますことによって固める。寒天はゼラチンよりも低い、1%以下の濃度でもゲル化が起こる。一度固まった寒天ゲルは85℃以上にならないと溶けないため、温度変化に強く口の中でとろけることがない。
日本国内の流通量では2000年（平成12年）以降、工業的に製造された輸入品の数量が従来製法を含む国産品を上回っている。食用のゲル（ゼリー）の材料という点では、牛や豚から作られるゼラチンに似ているが、化学的には異なる物質である。
江戸時代前期、山城国紀伊郡伏見御駕籠町（現：京都府京都市伏見区御駕籠町）において旅館「美濃屋」の主人・美濃太郎左衛門が、島津大隅守が滞在した折に戸外へ捨てたトコロテンが凍結し、日中に融けたあと日を経て乾物状になったものを発見した。試しに溶解してみたところ、従来のトコロテンよりも美しく海藻臭さもなかった。これを黄檗山萬福寺を開創した隠元禅師に試食してもらったところ、精進料理の食材として活用できると奨励され、その際に隠元によって「寒晒し心太（ところてん）」と名付けられたが、それが時代の経過と共に短く略されていき、現代では寒天という略称の方が定着している。
以上を寒天の起源とする伝承は複数の書物に見られるが、具体的な時期は諸説ありはっきりとしない。尾崎直臣は、島津大隅守とは島津光久を指し、『島津国史』の記載から1657年（明暦3年）旧暦10月から12月にかけての江戸参勤を起源とするのが最も有力だと考察しているが、1645年-1656年に成立したと推定される金森宗和の『宗和献立』に「こごりところてん」、虎屋の1651年（慶安4年）の記録に「氷ところてん」という記述があることから、起源はさらに遡る可能性がある。
その後は100年余り伏見で独占的に生産されていた寒天だが、対明貿易の有力な輸出品となるなど商品価値が高まると、1781年（安永10年）に美濃屋で寒天製造法を学んだ摂津国島上郡原村字城山（現：大阪府高槻市原）の宮田半平が、1787年か1788年（天明7、8年）頃には製法を改良して摂津地方に寒天製造を広める。1798年（寛政10年）には寒暖差の大きい島上郡・島下郡・能勢郡の18ヶ村による北摂三郡寒天株仲間が結成されており、農閑期の余業として寒天製造が行われた。寒天製造は1830年（天保元年）頃に隣接する丹波国へも伝播し、丹波国へ行商に来ていた信濃国諏訪郡穴山村（現：長野県茅野市玉川）の行商人・小林粂左衛門が1841年～1842年（天保12～13年）頃に諏訪地方へ寒天製造を広め、角寒天として定着した。同地での角寒天づくりは21世紀も続いている。
当初は水で洗ってそのまま食することが多かったと考えられ、1671年（寛文11年）刊の『料理献立集』に寒天を使用した精進刺身が載っている。菓子材料としては、1707年（宝永4年）の『御菓子之畫図』に寒天を使用した棹菓子が見られる。寒天を用いた現在の煉羊羹の製法が確立したのは1658年（明暦4年）と伏見京町の駿河屋では伝えられているが、その製法が全国に普及するのは、上記のような摂津寒天の登場で、寒天の生産量が飛躍的に拡大し全国へと流通するようになる18世紀の後半のことであると考えられる。
1881年（明治14年）、ロベルト・コッホが寒天培地（かんてんばいち）による細菌培養法を開発したため、寒天の国際的需要が増えた。このため、第二次大戦前は寒天が日本の重要な輸出品であったが、第二次世界大戦中は戦略的意味合いから輸出を禁止した。
寒天の供給を絶たれた諸外国は自力による寒天製造を試み、自然に頼らない工業的な寒天製造法を開発した。こうして作られたのが粉末寒天である。第二次大戦後には日本でも工業的な製造法の研究が始まり、1970年（昭和45年）頃には製造会社が35社にまで達した。しかし、2004年（平成16年）には5社ほどにまで激減した。
日本では現在、上記の長野県茅野市のほか、岐阜県恵那市（旧山岡町）で細寒天が、大阪府高槻市で和菓子用の糸寒天がつくられている。屋外で寒天を干す場合、冬季に晴天が多く且つ1日の寒暖差が大きいことが、良質な寒天産地の条件である。
諸外国ではモロッコ、ポルトガル、スペイン、チリやアルゼンチンで寒天が製造されている。
寒天は12月から翌年2月の厳寒期に製造される。
工業的には均質な粉末寒天が製造される。
ほとんどは食物繊維（アガロースやアガロペクチンなどの多糖類）からできており、ヒトの消化酵素のみでは分解されない。ただし、いくらかは、胃酸により分解しアガロオリゴ糖となり吸収され、生理的な作用を持つことが近年研究されている。
寒天の凝固作用は多糖類に由来する。このため、パイナップルやキウイフルーツなどの果物に含まれるプロテアーゼ（タンパク質分解酵素）でも凝固が阻害されない、よってゼラチン(タンパク質)では凝固できないこれらの食材の擬似ゼリーとして利用されている。
菓子の材料に用いられる他、ほとんどカロリーがないこと、腸において油や糖分の吸収を妨げることから、ダイエット食品として、また、前述のアガロオリゴ糖に着目した健康食品としても注目されている。
立方体状に裁断してみつ豆の中に入れるほか、牛乳に粉末寒天を添加して固形にした加工食品は牛乳寒あるいは牛乳羹と呼ばれる。これは中華料理の杏仁豆腐に好んで利用される。石川県の加賀料理「べろべろ」（富山県では「鼈甲」）のように、ショウガの効いただし汁に溶き卵を加えて固めた料理がある。ゲル化剤にも使われ、卵を使わないプリン（cream caramel）にも使われる。
米飯に寒天を添加して摂取したところ米飯のみと比較して食後の最大血糖値が低下し、GI値も減少が認められた。
寒天は様々な水溶性の物質を閉じ込めることで固体のように扱える利点があり、多くの場面で利用される。
培養液に寒天を加えることで、液体培地を固形培地にすることが出来、植物の組織培養や微生物培養の際、培地の固形化に用いられている。寒天で固めた培地は寒天培地と呼ばれ、ほとんど培地の代名詞のような存在である。
他に、ヴァルター・フォークト（英語版）はイモリの卵の細部に染色するために、色素液を寒天で固め、それをごく小さく切って卵表面に貼り付ける局所生体染色法（英語版）という方法を開発した。植物ホルモンのオーキシンの研究でも、芽の部分を切り取って寒天にのせ、この寒天を使って成長を調べた例がある。
また特に純度の高いものは核酸の電気泳動（アガロースゲル電気泳動）にも使用される。
齲蝕などで損傷した歯の補綴物を制作する過程では、歯を型取りし、歯並びを精密に再現した石膏模型を作成する。型取りに用いる材料（印象材）は弾力があり細部が再現できるなどの要件を満たす必要があり、寒天印象材はそのひとつである。ただし寒天は寸法安定性が悪く、水分を吸収すれば膨張し、長時間空気中に放置すれば乾燥して収縮してしまう。よって、寒天印象材からは素早く石膏模型を製作しなければならない。
特撮の技法として、ミニチュア撮影での海面の表現に寒天を用いている。
茅野市の民謡、労働歌、無形民俗文化財『天屋節』が2011年2月12日放送の食彩の王国で紹介された。
チェンドル

チェンドル（マレー語:Cendol、[ˈtʃɛndɒl]）は東南アジア発祥の伝統的な菓子である。チェンドルはインドネシア、マレーシア、ミャンマー（ビルマ語ではモンレッサウンမုန့်လက်ဆောင်းビルマ語発音:[mo̰ʊn.lɛʔ.sʰáʊ̃]という名前で知られる）、タイ（タイ語ではロートチョーンシンガポールลอดช่องสิงคโปร์、直訳ならลอดช่องロートチョーンは「穴をくぐる」）、シンガポール、ベトナムなど東南アジア全域で人気のある菓子である。
インドネシアでは、「チェンドル」という名前はジャワ語やスンダ語、インドネシア語で「こぶ」や「突起」を意味する「ジェンドル」という単語に由来もしくは関連していると広く信じられている。これは緑の虫のようなゼリーをのむという感覚に由来していると考えられる。ベトナムでは、この菓子は"bánh lọt"と呼ばれる。Bánh lọtはベトナムのチェーと呼ばれる菓子では一般的な材料である。タイでは、この菓子はロートチョン（タイ語:ลอดช่องタイ語発音:[lɔ̂ːt t͡ɕʰɔ̂ːŋ]ロートチョーン）と呼ばれており、「穴の通過」を意味する。これは菓子を作る際に、冷水の入ったコンテナへ温かい生地を入れて濾す工程からつけられた名前である。
チェンドルの基本的な材料はココナッツミルク、緑の着色（通常タコノキの葉を用いる）を行った米粉から作るゼリー状の麺、かき氷、そしてヤシ糖である。小豆、もち米、仙草、クリームコーンといった他の材料を加える事もある。
インドネシアの西ジャワ州では、チェンドルは米（もしくはサゴヤシ）の粉にココナッツミルクとビンロウ糖を加えて作る暗緑色の粘り気のある菓子である。これは氷抜きで提供される事が多い。ジャワ語では、「チェンドル」は野菜の緑のゼリー状の部分を指す言葉であり、チェンドルにヤシ糖やココナッツミルクを組み合わせた菓子は「dawet」と呼ばれる。ジャワで最も有名な「dawet」は中部ジャワ州のバンジャルヌガラのものである。
シンガポールでは、西洋の影響を受けて、チェンドルにも様々なバリエーションが生まれており、バニラアイスクリームやドリアンをトッピングしたチェンドルが販売されている。
チェンドルは東南アジアでは料理の欠かせない一品になっている他、道端の屋台、ホーカーセンター、フードコートで販売されることも多い。チェンドルの屋台はインドネシアのほぼすべての都市で見ることができ、特に首都ジャカルタやバンドン、ジョグジャカルタに多い。
ジャワで見られるオリジナルの「チェンドル」や「dawet」は氷が加えられずに提供されるが、冷蔵技術が導入されて以降はかき氷を加えた冷たいチェンドルが作られるようになり、非常に人気がある。氷を製造できるようになった後は、それぞれの国において独自のレシピで料理を発展させている。これは、植民地時代、イギリスの冷蔵技術を持った船が氷の供給を可能にしていたムラカ、ペナン、クアラルンプールといった、マレーシアの港町において、チェンドルが最も人気がある理由を暗示している。
インドネシアとマレーシアでは、チェンドルは一般に道端の屋台で販売されている。シンガポールでは専用の屋台のほか、喫茶店やフードコートでも見られる。
亀苓膏

亀苓膏（きれいこう、中国語:グイリンガオ、guīlínggāo）とは、カメの腹甲、ドブクリョウなどの生薬で作る中国（広西、広東、香港）の薬膳、デザートである。
日本語では「亀ゼリー」の通称で呼ばれている。
中国南部の香港、広東省、広西チワン族自治区などで食べられている伝統中国医学に基づいた伝統的な食品である。ベトナムでも「カオ・クイリン」（cao quy linh）の名で提供する店がある。
カメの腹側にある腹甲（背側の甲羅をも使う場合もある）を干して粉砕した粉末と、ドブクリョウ（土茯苓）、甘草、仙草（せんそう）、火麻仁（かまにん、アサの実）、スイカズラ（忍冬、にんどう）などの生薬を煎じ、成分を抽出した液を陶器の器に入れて蒸すことで、ゼリー状に固まる。加える生薬の種類や比率は、店やメーカーにより異なる。ドブクリョウではなく、ブクリョウ（茯苓）を使う例もある。香港には美肌に効果があると言われている霊芝（れいし）を加えた霊芝亀苓膏もある。
伝統的にはミスジハコガメ（金銭亀）の腹甲を使用するが、現在ミスジハコガメは深刻な絶滅危惧種であるため、一般に流通している亀苓膏はスッポン系のツチガメを使用している。
亀苓膏はゼラチンを添加し、冷温で固めるゼリーではない。プリンのように加熱されたタンパク質が凝固しゼリー状になるよう、蒸気で蒸して調理される。そのため出来立ての亀苓膏は熱い。香港では、熱い出来立てか、蒸したのち冷蔵庫で冷やした亀苓膏かを選択し注文できる。亀苓膏には甘い味付けはされておらず、一般的には苦く、薬臭く、食べ辛い味と形容される。このため好みによりシロップ、麦芽糖、蜂蜜、エバミルクなどをかけ、口当たりをよくして食べることが多い。
亀苓膏の色が黒いのはカメの甲羅の色ではなく、仙草などの黒い生薬によるものである。カメの甲羅だけの亀苓膏本来の色はこげ茶色である。
香港と中国では亀苓膏の専門店や涼茶鋪と呼ばれる伝統茶の喫茶店、デザート店などで食べる事が出来る。缶詰の亀苓膏と、粉末を水で溶いて作るインスタントの亀苓膏も一般に流通している。
美肌と美顔効果、デトックス、便秘、解熱、夏ばて、喉の痛み、痔などさまざまな効能があるとされている。
伝説では同治帝が天然痘の治療に亀苓膏を食べたと言われている。同治帝の病気は亀苓膏の効果でほとんど治り掛けていたが、天然痘の魔除け崇拝で病気が治ると信じていた西太后に説得されて、同治帝は亀苓膏治療法を諦めてしまった。そのことで病が悪化した同治帝は死んでしまった、という逸話がある。
センソウ

仙草（センソウあるいはセンゾウ;中国語: 仙草 (xiāncǎoシエンツァオ); 学名:Platostoma palustre;シノニム:Mesona chinensis,M. procumbens）は、シソ科の植物。
中国原産の一年草で、中国南部の福建省、広東省、江西省、広西チワン族自治区などに分布する。台湾では、新竹県、苗栗県、桃園県などの北部の客家居住地を中心に栽培されているが、中でも新竹県関西鎮が産地として名高い。
中国では他に仙人草（xiānréncǎo）、涼粉草（liángfěncǎo）、薪草（xīncǎo）などの別名がある。
高さは100cm程度にまで育つ。葉は対生で、長さ2～10cm、幅1～3cm程度の比較的長い卵形、先がとがり、のこぎり状の縁があり、灰緑色の斜紋が入る。茎の断面は四角く、細長く、時に蔓状となる。全株に赤褐色の粗い毛が生えている。花は小さく、赤紫色。実は逆卵形で、斜紋が入る。
亜熱帯の、日当たり、水はけの良い、低い海抜地で、気温20-25℃以上の場所でよく生育する。
中国医学では涼粉草や仙草舅（xiāncǎojiù）の名で、乾燥した地上部の葉や茎を使用する。味は甘、性は涼であり、煎じて飲むと、暑気あたり、喉の渇き、熱毒に効用があるとされる。広東省広州市増城区では仙草と冬瓜を煎じて、暑気あたり防止、解熱の民間薬、飲料として利用してきた。糖尿病、高血圧、風邪、関節炎、筋肉痛に対する治療効果があるともいわれるが、薬効が証明されていないので、日本の薬事法上は効能を書かない限り、医薬品とされない。
乾燥させて黒くなった葉や茎に重曹を少し加えて煮つめて漉すと、デンプンとペクチンなどの多糖類が溶出しているので、冷やすと凝固して黒いゼリー状の食品ができる。干さないままの草から作ると緑色になる。これらを中国語で「仙草凍」(シエンツァオドン、xiāncǎodòng)、広東語で「涼粉」(リョンファン、leung4fan2)、客家語で「仙人粄」(シエンニンバン)、贛語で「仙草糕」(黎川方言 シエントウコウ)、閩北語で「仙人菜」(建甌方言 シンネインツェー)と称し、日本語では一般に仙草ゼリー、英語では"Grass jelly"と呼ばれている。苦みがあるので、シロップや蜂蜜をかけて食べる事が多い。暑気あたり防止効果のあるデザートとして、香港やシンガポールでも人気が高く、ハネムーンデザートのように、フルーツやアイスクリームと組み合わせて出す店もある。昔は、これを天秤棒で担いで売り歩く姿も見られたという。台湾や福建省では露天商が販売するのを今も見ることができる。現在はフルーツゼリーと同じように樹脂容器入りや缶詰の製品も作られており、日本でも都心や中華街などの中国食材を扱う店で売られている。自宅で作れる乾燥粉末もある。客家の「仙人粄」には固める前に小豆や落花生を混ぜ入れたものもある。
台湾などではところてんのように細長く切り、クラッシュアイスやシロップなどと合わせて、冷たい飲み物のようにされることもある。台湾では「仙草蜜」などと称して、缶入り清涼飲料水も製造販売されている。
台湾には仙草とニワトリを煮込んだ「仙草鶏」という料理がある。
客家には、夏の土用の入りの日（入伏）に仙草ゼリーを食べる習慣があり、この日に食べればひと夏の間汗疹（あせも）ができないと言い伝えられている。
広東省広州市増城市では、織姫が地上に降りてきた時に持参して、近くの鳳凰山に植えた草だとする伝説があり、感謝の意味を込めて旧暦7月7日の七夕(乞巧節)の日に、冬瓜と共に煎じて甕に保管し、暑気あたり防止に役立てている。
ハネムーンデザート

ハネムーンデザート（Honeymoon Dessert）あるいは満記甜品（まんきてんぴん、広東語滿記甜品(ムンゲイティムバン、Mun5gei3 Tim4ban2)、中国語满记甜品(マンジーティエンピン、Mănjì Tiánpĭn)）は、香港に本部を持つ甘味処チェーン店。香港以外では、中国の大都市やインドネシア、シンガポールに店舗がある。
1995年に香港新界の西貢で開業。新鮮な材料をふんだんに使ったマンゴープリンやマンゴーパンケーキが評判となり、香港で店舗を増やしていった。品目も従来の伝統的な小豆の汁粉、仙草ゼリー、白玉団子の他、ドリアンパンケーキ、タピオカパールを使った楊枝甘露や「白雪黒珍珠」などにも広がった。豆腐、パパイヤ、ニッパヤシ、エゾアカガエル等の輸卵管の周りの脂肪(雪蛤膏)を使った商品もあり、バニラアイスクリーム、緑茶アイスクリームなどを各種商品にトッピングすることもできる。
2012年3月現在、香港に16店舗、中国では上海市に21店舗、北京市に11店舗、広州市に9店舗、杭州市に8店舗の他、珠海市、中山市、仏山市、東莞市、肇慶市、瀋陽市、天津市、済南市、合肥市、南京市、蘇州市（常熟市、崑山市を含む）、無錫市、常州市、寧波市、紹興市、福州市、アモイ市、重慶市、成都市、南寧市、三亜市に店舗を持つ。
材料や商品の品質確保と効率化のために、セントラルキッチン方式を採用している。また、味の決め手となる原料のフルーツ加工工場をタイに有する。
中国における菓子の一覧

本項では、中国における菓子(中式甜點) について解説する。
これらの菓子はお茶請けとして楽しんだり、料理の途中や最後に食べることもある。
これらの菓子には、米粉やもち米、餡子、寒天など、他の東アジアと同様の料理法が使われている。
長い歴史に加え、中国においては多数の文化が花開いたため、デザートの幅も広い。
これらの菓子を大まかに分けると以下の通りとなる。
餅（ビン）とは、小麦粉を原料とする菓子を意味する。ヨーロッパの料理におけるショート・ペイストリーの皮に近い。また、似たものとして酥があり、こちらはフレーク状のパフ用ペイストリーに近い。
餅の原材料としてラードが使われる。
主なものとして、月餅などがある。
キャンディ等甘いものは糖（タン）と呼ばれ、砂糖や麦芽糖、蜂蜜などを主な原料とする。
主なものとして、龍のひげ飴や大白兔奶糖がある。
糕（英語版）や粿は、もち米やうるち米を蒸した菓子である。
主なものとして、年糕や、倫教糕（英語版）、湯円などがある。
バオビン () は日本のかき氷に相当する菓子である。また、アイスクリームも中国で親しまれている。
中国におけるゼリー類はまたは、と呼ばれている。
主なものとしては仙草ゼリーなどがある。
中国においてデザートとして出されるスープ類またはカスタードは、湯(タン、)や糊(フー、)と呼ばれている。よく知られているものとしては、糖水や豆花がある。
Cao

CaoutawaCincau(Hanzi: 仙草,pinyin: xiancao) yaikugèlkang mèmperager-ager.Cao digawé saka cem-cemangodhongtuwuhancao.Gèl dumadi awit godhong tuwuhan iku ngandhutkarbohidratkang bisa ngiket molekul-molekul banyu.
Tembung cao asalé saka dialék Hokkiansienchau(Hanzi: 仙草,pinyin: xiancao) kang lumrahé diunékaké wongTionghoaingAsia Tenggara.Cao dhéwé ing basa asalé sabenere yaiku jeneng tuwuhan (Mesonaspp.) kang dadi bahan kanggo nggawé gel iki.
Cao paling akèh digunakaké dadi bahan kanggo nggawé ombènan kaya taès caoutawaès campur.Cao uga nduwéni éfék penyejuk lanpeluruh.
Cara nggawé cao kang sepisanan yaiku kanthi ngrendhem godhong cao kang wis diremes-remes utawa diajurké.Ana uga kang nggunakaké kanthi cara nggodhog godhong cao dhisik.Sawisé iku banjur diwénéhisoda kué.Soda kué iki gunané kanggo ngawétaké.Werna cao akèh macemé, ana kang nduwéni warna ijo kenthel, ireng transparan.Konsistensiné uga warna-warna.Werna lan konsistensi iki béda-béda awit tuwuhan kang dianggo nggawé uga béda-béda.
Tuwuhan kang ngasilaké cao yaiku:
"Woh"botanidudu woh nangingsyconiaFicus pumila(fikus rambat) ing Tiongkok uga digunakaké dadi bahan jinis cao liyané kang diarani "pai-liang-fen"Woh iki didol dadigrass jellykaya cao utawaai-yu jelly.
Tuwuhancao ijo (C. barbataMyers.) mrambat,godhongé nduwéni warnaijopucet lan anarambuté ing dhuwurgodhong.Saliyané ngasilaké cao, ékstrak tuwuhan iki uga ngandhut zat anti-protozoa,tetrandine, yaikualkaloid, mligi marang jalaranmalariaPlasmodium falciparum.
Kabiskopan Lạng Sơn lan Cao Bằng

Kabiskopan Lạng Sơn lan Cao Bằng(Latin:Diœcesis Langsonensis et Caobangensis) yaiku kabiskopanKatulik Romaing provinsiLạng SơnlanCao Bằng, Vietnam lor. Pambentukan kabiskopan kasebut ing wujud saikine dideklarasikake ing 24 November 1960.
Koordhinat:21°50′N106°45′E﻿ / ﻿21.833°N 106.750°E﻿ /21.833; 106.750
Cao ireng

Cao ireng utawa janggelanya iku jinising tuwuhan sing bisa ngasilaké cao ireng. Tuwuhan iki asalé sakaAsia, banjur nyebar ingIndia,Birma,Indocina,Filipinanganti tekanIndonesia. Tuwuhan iki bisa tuwun apik ing laladan kang dhuwure 75 – 2300 m saka sagara.
Ciri-cirinya, berbatang kecil dan ramping, Pada ujung batang tumbuh batang-batang kecil, ada yang tumbuh menjalar ke tanah dan ada pula yang tegak. gadhah wujud daun yanglonjong, berujung runcing. Wujud bunga mirib dengan kembang kemangi berwarna merah mudha atau putih keunguan. Nah, dari daun dan batang inilah menghasilkan gelatin hijau kehitaman. Oleh karena itu dikenal dengan nama Cincau Hitam.
Pilihen godhong kang ora enom nanging ora ketuwan, banjur diremet-remet nganggo wedang adhem nganti ajur.
Cara membuatnya: Pilih daun yang tidak terlalu tuwa dan tidak terlalu mudha. Daun ini kemudian diremas-remas dalam air matang. Perbandingannya sakiwa-tengené 1 liter air untuk 2 genggam daun cincau. Air remasan kemudian disaring dan diendapkan selama satu malam. Paginya, air ini sudah akan mengental dan membentuk gel. Gel inilah yang kita kenal dengan Cincau.
Mesona

Mesonaiku sijigénussakafamilimint (Lamiaceae).
Conto spesiès saka génus iki ya ikuMesona procumbensHemsley lanMesona chinensis, sing uga dikenal minangkaxiancao(仙草) sajeroningbasa Mandarin,sian-chháusajeroningbasa Taiwansartaleung fan cao(涼粉草) sajeroningbasa Kanton. Tuwuhan iki duwé khasiat peluruh utawadiuretiklan dipigunakaké ing masakan Taiwan minangka ombènan sing panas lan kenthel. Bisa uga disajèkaké nganggo ès minangkacao(grass jelly).
IngIndonésia,godhongsakaMesona palustrisBl. kanggo bahan kanggo gawécao ireng. Siji indhustri ing Indonésia wis kasil ngembangaké pengemasan cao ireng sajeroning wangun bubuk siyap anggo kayaager-ager.
Kabiskopan Agung Hangzhou

Kabiskopan Agung Hangzhou/Hangchow(Latin:Hamceuven(sis)) yaikukabiskopan agungsing ana ing kuthaHangzhou, China. Kabiskopan Agung kasebut ora nduweni biskop tanpa mandat kepausan sawise 1956. Matthew Cao Xiangde diangkat dadi biskop déningAsosiasi Patriotikmung ora diakui déningVatikan.
Koordhinat:30°16′09″N120°10′01″E﻿ / ﻿30.2691°N 120.1670°E﻿ /30.2691; 120.1670
Zhang Fei

Zhang Fei(Hanzi:張飛), kang duwé jeneng dawa Zhang Yide (張益德 / 张翼德), ya iku sadulur angkat kang paling enom sakaLiu BeilanGuan Yu.Kateluné dikenal dadi panglima perang kang misuwur nalikaZaman Tiga Nagara.Zhang fei uga dikenal ingnovèlKisah Tiga Nagarakang dikarang karonovelisLuo Guan Zhong.Ing kalangan paraTionghoaIndonésia, Zhang Fei dikenal uga kanthi jenengTio Hoei.
Zhang Fei (Zhang Yide) asalé saka laladan Zhuo.Zhang Fei wis kekancan karo kancané kang jenengéLiu BeilanGuan Yu.Kateluné wiwit kekancan nalika isih enom.Guan Yu kang luwih tuwa dadi mas angkat saka Zhang Fei.Liu Bei nggabung ing sangisoré komandoCao Caonalika ngalahakéLu Bu.Nalika iku Zhang Fei wis mèlu Liu Bei ing Xu Du, lan diangkat dadiZhonglang Jiang.Sawisé iku, Liu Bei banjur ninggalCao Caolan nggabung karoYuan ShaolanLiu Biao.
Nalika Liu Biao mati, Cao Cao wiwit lumebu tlatahJingzhou, saéngga Liu Bei kudu lunga ingJiangnan.Cao Cao ngajak lan sawisé sadina sewengi para punggawané wis tekan ingChangban, Dangyang.Nalika ngerti kaanan iku, Liu bei banjur ninggal bojo lan anaké lan maréntah Zhang Fei supaya mimpin20punggawa kang numpakjarankanggo njaga barisan kang paling mburi.Sawisé iku Liu Bei bisa ngamanakéJiangnanlan milih Zhang Fei dadi gubernur Yidu lan mènèhi gelar Zhenglu Jiangjun lanMarquisXinting.Saliyané iku uga tinemu Candhi Zhang Fei kang manggon kurang luwih 55 km sakaWanxianlan 64 km sakaFengjie, Yunyang County.
Kabiskopan Vinh

Kabiskopan Vinh(Latin:Diœcesis Vinhensis) yaiku kabiskopan suffragan ingKabiskopan Agung Hanoi. Paul-Marie Cao Đình Thuyên dadi biskopne ing taun 2000.
Ing 2004, kabiskopan Vinh nduweni kira-kira 453,018 umat (7.9% saka populasi), 126imamlan 143paroki.
Cithakan:Kabiskopan-stubKoordhinat:18°40′N105°40′E﻿ / ﻿18.667°N 105.667°E﻿ /18.667; 105.667
Kabiskopan Agung Hanoi

Kabiskopan Agung (Metropolitan) Hanoi(Latin:Archidiœcesis Hanoiensis) yaiku Kabiskopan AgungKatulik RomaingVietnam. Kabiskopan Agung kasebut menika salah sijining kabiskopan agung terawal ing sajarahKatulik Roma ing Vietnam.
Pambentukan kabiskopan agung kasebut ing wujud saiki dideklarasikake ing 24 November 1960. Kabiskopan agung kasebut duwe amba 7,000 km² lan dikepalai deningJoseph Vu Văn Thiên(saka 2018).
Kabiskopan sufragan sing ana ing ngisor Provinsi Grejawi Hanoi yaiku:
Katedral Santo YusufingHanoididadikake minangka KatedralKabiskopan Agungkasebut.
Koordhinat:21°02′00″N105°51′00″E﻿ / ﻿21.0333°N 105.8500°E﻿ /21.0333; 105.8500
Kabiskopan Ðà Nẵng

Kabiskopan Đà Nẵng(Latin:Diœcesis Đànẵngensis) yaiku kabiskopanKatulik Romaing tengahVietnam. Biskope menika Joseph Đặng Đức Ngân sawise 2016.
Pambentukan kabiskopan kasebut ing wujud saiki dideklarasikake ing 18 Januari 1963.
Kabiskopan kasebut duwe amba 11.690 km², lan menikakabiskopan sufragansakaKabiskopan Agung Huế.
Ing 2004, kabiskopan Đà Nang duwe kira-kira 57,870 umat (2.7% saka populasi), 68imamlan 38paroki.
KatedralAti SuciingDa Nangdidadike minangkaKatedralkabiskopan.
Koordhinat:16°04′00″N108°13′24″E﻿ / ﻿16.0667°N 108.2233°E﻿ /16.0667; 108.2233
버블티

버블티(영어:Bubble tea)는중화민국에서 개발된차음료로홍차나우롱차,녹차등 차 종류와우유또는식물성 밀크, 그리고설탕등감미료를 섞어 만든밀크티나 다른차음료에타피오카 펄을 넣은 것이다. 펄 외에선초 젤리나 커피 젤리 같은젤리류나푸딩등을 함께 넣어 만들기도 한다.
타피오카 펄을 넣지 않고 젤리만 넣은 버전도 있다.패션프루트와 우롱차 등만 넣어 만든 버블티처럼 밀크티가 아닌 버전도 존재하며,토란과 우유만 넣어 만든 버블티처럼 차를 넣지 않고 만든 버전도 있다. 주로 차갑게 해서 마시지만, 따뜻하게 마시는 경우도 있다.
현재는초코맛,우유맛,사과맛,딸기맛,블루베리맛,코코넛맛,흑당맛등 여러 종류의 버블티가 출시되고 있다.
발상지인중화민국등중화권에서는 버블티를 "펄 밀크티"라고 부른다.중화인민공화국에서는 버블티를 "펄밀크티"라는 뜻의전주나이차(중국어:珍珠奶茶,병음:zhēnzhū nǎi chá)나, "보바밀크티"라는 뜻의보바나이차(중국어:波霸奶茶,병음:bōbà nǎi chá)라 발음하며, 중화민국에서는 버블티를 펄 밀크티라는 뜻의친추 구리응떼(대만어: Chin-chu gû-leng tê)라고 발음한다. 나이차(중국어:奶茶)가 밀크티를 뜻하기 때문에 우유가 들어가지 않은 것은 중화인민공화국에서 "전주나이차"로 부르지 않는다. 중화인민공화국에서는 차와 부재료 종류에 따라 "패션프루트 버블 홍차"라는 뜻의바이샹궈전주훙차(중국어:百香果珍珠紅茶), "버블 우롱 밀크티"라는 뜻의 "전주우룽나이차(중국어:珍珠烏龍奶茶)", "버블 레몬 녹차"라는 뜻의전주닝멍뤼차(중국어:珍珠檸檬綠茶) 등으로도 발음한다.
영어권에서는 "거품 차"라는 뜻의버블 티(영어:bubble tea)나보바(영어:boba),보바 티(영어:boba tea) 등으로 발음하며 "버블 티"의 "버블(영어:bubble)"은타피오카 펄이 아닌 버블티를 흔들었을 때 생기는 거품 층을 의미한다.영어권에서 펄을 부르는 보바는 중화권에서의 용어인 '보바(중국어:波霸)'를 따 왔다.
대한민국을 포함한 여러 국가들에서는 중국어 이름이나 영어 이름을번역또는음차한 이름을 사용하며일본에서는 버블티를 "타피오카티(일본어:タピオカティー)", 또는 "타피오카(일본어:タピオカ)"라고 부른다.
1980년대에중화민국에서 개발되었으며,1986년타이난의 한린차관(翰林茶館)에서 처음 만들어졌다는 주장과1987년타이중의 춘수이탕(春水堂)에서 처음 만들어졌다는 주장이 있다.
대한민국에서는2000년대 초반에공차,아마스빈을 비롯한 여러 버블티 전문점이 생기기 시작했다.
미국에서는캐나다를 거쳐 도입되어미국 서해안을 통해 유행하기 시작하였다.지금은 곳곳에서밀크티를 파는 것을 볼 수 있다.
바오빙

바오빙(중국어:刨冰,병음:bàobīng,한자음:포빙) 또는추아뼁(민난어:chhoah-peng정체자:礤冰,한자음:찰빙)은대만의빙수이다.중화권전역 및말레이시아등화교인구가 많은 지역에서도 즐겨 먹는다.
Травяное желе

Травяное желе(англ.Grass jelly) —десерт, употребляемый в пищу вКитае, наТайванеи в странахЮго-Восточной Азии. В азиатскихсупермаркетахоно продаётся расфасованным впакетахили вканистрах.
Травяноежелеизготавливается путём кипячения слегка перебродивших листьев и стеблейPlatostoma palustre (Mesona chinensis; трава из подсемействакотовниковые, в которое также входятмята,шалфей,базиликирозмарин)скарбонатом калияи небольшим количествомкрахмалав течение нескольких часов. Затем жидкость сливается, а полученная желеобразная масса нарезается кубиками или другими формами. После этого желе можно небольшими кусками добавлять всиропилисоевое молоко, использовать для изготовления десертов или прохладительных напитков, употребляемых в жаркую погоду.
Само по себе травяное желе имеет слегка горьковатый вкус,йодистыйаромати блестящийчёрный цвет. Похожим образом в тех же регионах используюттапиоку.
Желе

Желе́(отфр.gelée— «студень, гель, желе») — пищевойколлоидный раствор(обычно на основе фруктовыхсоков), в который добавляют желирующий агент — гелеобразователь (напримержелатин,пектин,агар), при этом, остывая, вся масса получаетстуденистыйвид. Желированныесладкие блюданазываются также «желе», в отличие от несладких блюд, которые называют «ланспик».
Сладкие блюда «желе» готовят изфруктовыхиягодныхсоков,пюре, отваров, варенья, ягодных экстрактов, фруктовых эссенций, ликёров, виноградных вин и молока с добавлением сахара, желатина или агара и последующим фильтрованием и при необходимостиосветлением. Молочные желе готовят из молока, приправленного ванилином, какао или кофейным отваром, с сахаро-желатиновым сиропом.
Фруктовые желе из фруктов и плодов, содержащих многопектина, можно получать и без добавки к ним желатина, так как пектин и сам придаёт сиропу студенистый вид. Чаще всего такое желе делают из кисловатых, преимущественноантоновскихяблок, и потом окрашивают егошпинатомв зелёный икарминомв красный цвет.
Также существуеткофейная разновидностьжеле. Один из наиболее декоративных вариантов десертного желе носит названиемозаичное желе.
Айс-качанг

Айс-качанг(Ais kacang) —замороженный десерт, распространённый вМалайзии,Сингапуре(где его называютicekachang) иБрунее.
Традиционно, шейвер используется для взбиваниястроганого льда, используемого в десерте. Многие кофейниЮго-Восточной Азии, лоточники ифудкортыпродают этот десерт.
Впервые стало известно, что ранние версии айс-качанга были приготовлены примерно до и послеПервой мировой войны, когда увеличивались затраты на производство льда. Более ранний вариант сингапурского блюда описывался как зелёный, готовился из стружки льда в сочетании с сиропами,замоченными семенамии желе из морских водорослей и продавался в основном уличными торговцами. Блюдо претерпело множество различных изменений и вариантов на протяжении всей истории Сингапура, где в 1920-х годах одна из его версий была описана как стружка льда с розовой водой, лаймом или лакрицей. Версия блюда, известная как Качанг-мера (Kachang mera), также продавалась в течение 1930-х годов. К 1940-м годам начала выпускаться версия блюда, описываемая как «стружка льда, сваленная в маленькую гору» (англ.«haved ice heaped into a little mountain»), покрытаякрасной фасолью, «китайским виноградным фруктом» (англ.«Chinese grape-like fruit»), сиропом исгущённымлибоконцентрированным молоком. Продажи некоторых ранних вариантов айс-качанга были прекращены.
Первоначально айс-качанг изготавливался только из ледяной стружки и красной фасоли. В настоящее время десерт выпускается с различными фруктовыми коктейлями и заправками.
В Малайзии варианты айс-качанга содержат большую порциюнипы, красную фасоль,сладкую кукурузу,травяное желе, жареныйарахиси кубикиагар-агарав качестве основных ингредиентов. Другие менее распространённые ингредиенты —алоэ вера,цендол,ната-де-кокоимороженое. Гору льда сбрызгивают сгущённым, концентрированным или кокосовым молоком вместе срозовой водойисарсапариллой. В некоторых киосках десерты продаются с новыми начинками, такими как дуриан ишоколадный сироп. Также существуют версии с сиропом изпальмового сахаравместо разноцветных сиропов.
В Сингапуре традиционный айс-качанг обычно готовится из ледяной стружки, красной фасоли, сливочной кукурузы, нипы, чендола, травяного желе, сиропами из гула мелака, сиропа красной розы, сиропа пандана, фруктов (таких как дуриан, манго) и начинок (таких какMilo, арахис исаго, среди прочих).
Бандунг (напиток)

Бандунг(индон.ималайск.Sirap bandung,англ.iced bandung) — сладкий напиток, популярный вМалайзии. Готовится из разведённогосгущённого молокаирозового сиропа. Подаётся холодным.
Слово «бандунг» означает намалайскоми индонезийском языках «смешанный» или «парный» (в данном случае имеется в виду смесь двух основных ингредиентов: молока и розового сиропа; тем же словом обозначаются, например, популярное блюдо изрисас гарниром идуплекс— двухквартирный дом), и не имеет прямого отношения киндонезийскомугородуБандунг.
Бандунг, по всей видимости, происходит от напиткафалуда, распространённого вИндиииЮжной Азии. Бандунг — популярный напиток вМалайзии, особенно среди собственномалайцев, которые, будучи мусульманами, не употребляюталкогольные напитки. Исторически бандунг часто подавали во времяифтарав месяцРамаданили на свадьбах, в сочетании с такими традиционными блюдами, какрендангибирьяни. Хотя эти традиции сохраняются и сегодня, в наше время употребление и сервировка бандунга, особенно вСингапуре, приблизились к европейскиммолочным коктейлямисмузи, а также кбаббл-чаю: его продают в кафе быстрого питания в стеклянных или пластиковых стаканах, снабдив трубочкой и добавивлёд. В местных кафе можно встретить газированный бандунг, бандунг стравяным желе, бандунг, украшенный шарикоммороженого. Готовый бандунг в«пивных» банкахили пластиковых бутылках продаётся в местных супермаркетах.
Напитки, до некоторой степени сходные с бандунгом, также можно встретить вИндонезии.
Бабл-чай

Баб(б)л-чай, такжебабл-ти—чайныйнапиток, состоящий из чая (зелёногоиличёрного),молокаилифруктового сока, иногдакофе, с добавлением шариков изтапиоки(кит.трад.粉圓,упр.粉圆,пиньиньfěnyuán, буквально: «съедобные шарики из крахмала»),кусочков желе, желейных шариков с начинкой из сока или цуй бо-бо из конжака. Подаётся холодным или комнатной температуры.
Бабл-чай впервые появился наТайванев начале 1980-х годов. Считается, что начало положила Линь Сюхуэ́й (кит.林秀慧,пиньиньLín Xiùhuì,англ.Lin Hsui Hui) в кафе «Чуньшуйта́н» (кит.春水堂,пиньиньChūnshuǐtáng,англ.Chun Shui Tang) городаТайчжун, когда она добавила местныйдесерт, фэньюа́нь (кит.трад.粉圓,упр.粉圆,пиньиньfěnyuán), в холодный чай, на котором до того кафе специализировалось.
По другим сведениямстарейший известный пенный чай состоял из смеси горячегочёрного чая, маленьких шариков тапиоки,сгущённого молокаисиропаилимёда. Появившиеся впоследствии варианты обычно используютхолодный чай, а такжезелёный чайиличай с жасминомвместо чёрного.
Большие шарики тапиоки быстро вытеснили маленькие. Появились добавки груши и сливы, затем других фруктов, пока в некоторых вариантах чай не был полностью заменён нафрукты.
В конце XX века появились кафе, целиком посвящённые жемчужному чаю, подобно фруктовым барам 1990-х годов.
Некоторые кафе закрываютстаканполусферическим куполом из пластика; другие запечатывают стакан целлофаном с помощью специальной машины. Для питья используются широкиесоломинки, через которые могут пройти шарики.
Ингредиенты чая с шариками варьируют в зависимости от чайной основы. Как правило, используются различные сорта чёрного и зелёного чая, чаяулун, а иногда ибелого чая. Вариация под названием «юанья́н» (кит.трад.鴛鴦,упр.鸳鸯,пиньиньyuān yāng), названная в честьутки-мандаринки) возникла вГонконгеи состоит из чёрного чая,кофеи молока. Встречаются также фруктовыекоктейли, которые содержат как чай, так и фрукты. Хотя чай с шариками появился на Тайване, некоторые кафе добавляютпряностии специи из других стран, а также сиропы. Например, популярность приобретают цветыгибискуса,шафран,кардамонирозовая вода.
Формы кусочковжелеразнообразны: маленькие кубики, звёздочки или прямоугольные полоски, различается и вкус: кокос,коньяк,личи,травы,манго, кофе и зелёный чай. Для придания дополнительных оттенков вкуса и текстуры используются пасты изадзукиилибобов мунг— типичные начинки для тайваньских десертов со льдом.Алоэ,заварной кремисаготакже применяются в большинстве чайных.
Наиболее популярная добавка к бабл-ти в азиатских странах — кристаллы цуй бо-бо. Цуй бо-бо делаются из корня растения конжак. В магазинах7-elevenцуй бо-бо используют со всеми бабл-ти коктейлями, так как эти кристаллы из конжака уже готовы и их не надо варить, в отличие от шариков тапиоки.
«Поппинг Боба» — это шарики с оболочкой, внутри которой находятся фруктовые соки или сиропы со множеством вкусов:манго,личи,клубники, зелёного яблока,маракуйи,граната,апельсина,канталупы,черники,кофе,шоколада,йогурта,киви,персика, банана,лайма, вишни, ананаса,красной гуавыи др.
Дневник Бриджит Джонс (фильм)

«Дневни́к Бри́джит Джонс»(англ.Bridget Jones’s Diary) — британский фильм 2001 года, экранизацияодноимённой книгиХелен Филдинг. В 2004 году вышел сиквел «Бриджит Джонс: Грани разумного», также снятый по книге Хелен Филдинг. В 2016 году вышла третья часть "Бриджит Джонс 3"
Бриджит Джонс— незамужняя 32-летняя женщина, комплексующая по поводу лишнего веса. На Рождество, которое она, как обычно, проводит в доме родителей, мать знакомит её с разведённым Марком Дарси. Однако Дарси не становится для Бриджит «мужчиной мечты» — напротив, между ними появляется антипатия. Кроме этого, Бриджит решает похудеть, бросить курить и начать встречаться со стоящим человеком. Чтобы фиксировать все свои решения, мысли, успехи и неудачи, Бриджит заводит дневник.
Среди прочих решений Бриджит — не обращать внимания на её босса, Дэниела Кливера. Однако именно с ним у Бриджит начинается роман. В одном из разговоров, когда речь заходит о Дарси, Кливер говорит, что тот увёл его подругу. Через некоторое время Бриджит расстаётся с Кливером из-за его измены. Не желая больше видеть Кливера, Бриджит увольняется с работы и устраивается ведущей небольшого телеканала. Дарси помогает ей, устраивая эксклюзивное интервью. Дарси и Бриджит сближаются.
На дне рождения Бриджит между Кливером и Дарси завязывается драка. Кливер побит, и Бриджит, не понимая действий Дарси, не желает встречаться с ним. На следующее Рождество она узнаёт, что на самом деле это Кливер увёл жену Дарси. Бриджит спешит встретиться с ним, однако узнаёт, что Дарси собирается уехатьв Америку.
Через некоторое время Дарси вновь приходит к Бриджит и сообщает, что решил остаться. Случайно Дарси видит записи в дневнике Бриджит периода её предубеждения к нему и уходит. Бриджит догоняет его на улице. Происходит романтическое объяснение ихэппи-энд.
Мировые кассовые сборы фильма превысили 280 миллионов долларов, из которых около 71 миллиона — американский прокат.
Особенно высокими сборы были вВеликобритании— 45 миллионов фунтов стерлингов. На момент выхода в прокат (2001 год) фильм стал вторым британским фильмом по сборам в Великобритании, уступив первое место комедии 1997 года «Мужской стриптиз».
És Cingcau

Cingcauatawa Hanzi: 仙草, pinyin: xiancao nyaéta jél sarupa ager.Cingcau mangrupa olahan tina daundaun camcauh.Gel nagbentuk lantaran daun tutuwuhan éta ngandung karbohidrat anu bisa niket molékul-molékul cai.
Siapkeun daun cingcau 40 lembar, kumbah nepi ka bersih.Tuluy sipakeun cai asak 300 ml.Cara nyieuna:
Cingcau

Cingcau(Cyclea barbata)  atawaCamcauhmangrupa tutuwuhan  nu mangrupa areuy anu daunna lamun dirames dibauran cai saeutik engkéna sok ngagibleg saperti ager éncér.Ilaharna sok diolah jadiinumannyaétaés cingcau, biasana dina waktu bukapuasalantaraan tiis.Camcauh aya anu dahanna paranjang sapertiareuydaunnakarandel jeung rada rubak.Camcauh téh aya dua rupa nyaétaCamcauh HideungjeungCamcauh Héjo.Produksi camcauh lolobana di Indonésia persisna di  Sumarorong, Sulawesi Barat.
Tutuwuhan ieu asalna tiAsia, tuluy sumebar kaIndia,Birma,Indocina,Philipina, nepi kaIndonésia.Tutuwuhan ieu alusna dipelak di daerah anu miboga kaluhuran taneuhna kira-kira 75 – 2300 m di luhureun permukaan laut.DaérahSumarorong,Sulawesi Baratmangrupa salah sahiji tempat anu alus pikeun tutuwuhan ieu  ku sabab miboga iklim cuaca  anu tiis jeung curah hujan anu cukup.Tutuwuhan ieu geus diproduksi jadi cingcau bubuk anu leuwih loba diekspor ka luar negeri.
Kecap "cingcau" aslna tina dialékHokkianSienchau(Hanzi: 仙草, pinyin: xiancao) anu dipaké di kalanganTionghoadiAsia Tenggara.
Nutrisi anu aya dina 100 g Cingcau nyaéta :
Ènérgi 		122 kkalProtéin  	6 gLemak 	        1 gKarbohidrat 	26 gKalsium 	100 mgFosfor 		100 mgZat besi 	3.3 mgVitamin A 	10.750 SIVitamin B1 	80 mhVitamin C 	17 mgSerat  		6.23 g
Cingcau Héjo

Cingcau héjomangrupa tutuwuwhan cingcauCyclea barbata Miers(Cingcau ngarambat).
Diaméter lingkarwatangnaleutik, kulit watangna keset jeungcucukan.Panjang watangna bisa welasan méter jeung daunna pinuh ku bulu.Kembangnawarnakonéngjeung buah batu warnanabeureumbentukna lonjong.Tutuwuhan ieu osok aya di daérah terbuka atawa dirungkun-rungkun pepelakan séjén.Aya ogé anu dipelak tapi ngarambat kanapager.Tutuwuhan ieu alus dipelak di daérah anu jangkunna kurang tina 1000 méter di luhhur permukaan laut.]
Pikeun ubar Alternatif Herbal nyaéta pikeun jadi ubar tekanandarah tinggi,demam, gangguan dina beuteung, nyeribeuteung, karacunan ngadaharudang,radang lambung,tipés, panyakitusus.
Inuman

Inumanilaharna nujul kana sagala rupa cairan nu diteleg. Kecap ieu kadang-kadang dipaké keur harti nu leuwih heureut, keurinuman nu ngandung alkohol.
Ilaharnamanusangonsumsicaiherang nu bérésih, herang jeung steril minangka inuman utama keur dikonsumsi, tur ieu téh kacida hadéna keur kasehatan. Cara-cara nyeterilkeun cai di antarana:
Lian ti cai herang, inuman ogé loba rupana, boh keur acara resmi, istirahat, atawa acara santey di imah. Unggal wewengkon mibanda inuman has sewang-sewangan. Inuman nu ilahar disuguhkeun di antarana:
เฉาก๊วย

เฉาก๊วย(จีน:草餜, 草粿) เป็นของหวานที่มีส่วนประกอบหลักมาจากพืชชนิดหนึ่งในตระกูลเดียวกับใบสะระแหน่ เป็นอาหารหวานชนิดหนึ่ง ซึ่งแพร่หลายในประเทศจีน จนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะที่เป็นทั้งในของหวานและเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพสำหรับในประเทศไทยนั้น ถือว่าเป็นอาหารหวานระดับพื้นบ้าน เนื่องจากมีการจำหน่ายทั่วไปในชุมชนเมืองทั่วประเทศ เฉาก๊วยมีฤทธิ์เย็น แก้ร้อนใน กระหายน้ำส่วนมากมักจะใส่ลงในเครื่องดื่ม ที่หวาน เช่น น้ำกระเจี๊ยบ น้ำแดง เป็นต้น
เฉาก๊วย เป็นผลผลิตต่อเนื่องจากการแปรรูปต้นเฉาก๊วยซึ่งเป็นพืชในวงศ์ Lamiaceae(วงศ์มิ้นท์) วงศ์เดียวกับสะระแหน่กะเพราโหระพาแมงลักและยี่หร่า
วิธีทำเฉาก๊วยอย่างง่าย ๆ คือ นำต้นเฉาก๊วยแห้งมาต้ม จนยางไม้และเพกทินละลายออกมาได้น้ำสีน้ำตาลดำ เรียกว่าชาเฉาก๊วยจากนั้นก็กรองเอาแต่น้ำ แล้วนำไปผสมกับแป้งพืช เพื่อให้เฉาก๊วยคงตัวเป็นเจลลี่ ซึ่งส่วนประกอบนั้น แต่ละเจ้าจะมีสูตรของตนเอง วิธีที่เป็นต้นตำรับโบราณนั้น นิยมผสมกับแป้งท้าวยายม่อมและแป้งมันสำปะหลังอัตราส่วนตามความเหมาะสม โดยแป้งมันจะทำให้เนื้อเฉาก๊วยนิ่ม (ใส่มากจะเหลว) ส่วนแป้งท้าวยายม่อมจะให้เนื้อเฉาก๊วยคงรูปได้นาน อาจปรับปรุงโดยใส่แป้งข้าวเจ้าเพื่อให้แข็งตัวขึ้น หรือเพิ่มแป้งข้าวเหนียวให้มีความหนุบหนับ หรือใส่ส่วนผสมอื่น ๆ ก็ได้ ปัจจุบัน มีผู้ค้าบางรายใส่สีผสมอาหารให้สีดำเข้มบ้าง ใส่วุ้น-เจลาติน เพื่อประหยัดต้นทุนก็มี
การรับประทานเฉาก๊วยแต่เดิมชาวจีนจะกินกับน้ำตาลทรายแดง โดยเอามาคลุกกับน้ำตาลให้เข้ากัน คนไทยนำมาดัดแปลงโดยหั่นเป็นชิ้น ๆ ใส่ในน้ำเชื่อมและน้ำแข็งกินกับข้าวโพดลูกชิดหรือลูกตาลเชื่อมก็ได้
มาจากคำว่า เฉาก๊วย ในภาษาแต้จิ๋ว (草餜) แต่มักนิยมเขียนคำว่า 粿 มากกว่า (草粿) หมายถึงขนมหญ้า เพราะทำมาจากหญ้าเฉาก๊วยระวังสับสนกับต้นเฉากว่อในจีนซึ่งใช้ตัวเขียนเดียวกัน
เช่นเดียวกับพืชอื่น ๆ ในวงศ์มิ้นท์ เฉาก๊วยมีสรรพคุณแก้ร้อนในกระหายน้ำ แต่เนื่องจากมีระดับของน้ำมันหอมระเหย และสารออกฤทธิ์ ในระดับที่ต่ำกว่าตระกูลกะเพราเป็นอย่างมาก จึงส่งผลให้เฉาก๊วยไม่มีฤทธิ์ขับลม หรือบรรเทาปวด เหมือนดังที่มีในพืชตระกูลกะเพรา-โหระพา
เฉาก๊วย (พืช)

เฉาก๊วย(ชื่อวิทยาศาสตร์:Mesona chinensis) (草粿,เพ็งอิม:cao2 guê2) ในภาษาแต้จิ๋ว,เซียนเฉ่า(จีน:仙草;พินอิน:xiāncǎo) ในภาษาจีนกลาง,เซียนเช่า(sian-chháu) ในภาษาฮกเกี้ยน,เหลิ่งฝันโฉว(涼粉草,loeng4 fan2 cou2) ในภาษาจีนกวางตุ้ง,เซืองซ้าว(sương sáo) ในภาษาเวียดนามเป็นพืชในสกุลMesonaในตระกูลเดียวกับมินต์ (พืชจำพวกสะระแหน่) มักพบในภูมิภาคเอเชียตะวันออก เช่น ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจีน ไต้หวัน ชอบขึ้นในหุบเขาที่ดินทรายแห้งมีหญ้าขึ้นมีความสูงราว 15–100 ซม. ลำต้นและใบมีขนปกคลุม ใบมีรูปหยาดน้ำตาและขอบหยักคล้ายใบเลื่อยนิยมปลูกเพื่อใช้ทำเฉาก๊วยรับประทานเป็นอาหารว่าง
ต้นเฉาก๊วยปลูกบนพื้นที่ราบหรือพื้นที่ลาดเอียงเล็กน้อย ในไต้หวัน พืชชนิดนี้มักปลูกใต้ต้นผลไม้ในสวนผลไม้เพื่อเป็นรายได้เสริม สำหรับขั้นตอนการทำเฉาก๊วยนั้น เริ่มต้นจากการเก็บเกี่ยวส่วนที่อยู่เหนือดินทั้งหมดของต้นเฉาก๊วย จากนั้นนำมาทำให้แห้งบางส่วนและสุมขึ้นเพื่อให้มันรวมตัวกับแก๊สออกซิเจนจนกระทั่งกลายเป็นสีดำ หลังจากรวมตัวกับแก๊สออกซิเจนแล้ว ผลที่ได้จะถูกนำมาทำให้แห้งโดยตลอดและพร้อมที่จะขาย
เฉาก๊วยชากังราว

บริษัท เฉาก๊วยชากังราว จำกัดเป็นบริษัทในประเทศไทย ประกอบธุรกิจการผลิตอาหารและผลิตภัณฑ์อาหารอื่น ๆ ผลิตภัณฑ์ที่มีชื่อเสียง คือเฉาก๊วยตรา "เฉาก๊วยชากังราว" จดทะเบียนตั้งเป็นบริษัทเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2552ชื่อของผลิตภัณฑ์มาจากชื่อเมืองโบราณชากังราว
เดิมเสริมวุฒิ สุวรรณโรจน์ ผู้ก่อตั้งบริษัท ทำงานที่ศูนย์การศึกษานอกโรงเรียน แต่เงินเดือนน้อย จึงคิดหารายได้เสริม วันหนึ่ง บุตรชายของเสริมวุฒิที่เพิ่งจบการศึกษามาบอกเสริมวุฒิว่า จะไปทำงานกับเพื่อนคนหนึ่งซึ่งทำธุรกิจเฉาก๊วย ผ่านไปสองเดือน เสริมวุฒิกับบุตรชายจึงซื้อเฉาก๊วยมาลองทำขาย ช่วงแรกไม่ได้รับความเชื่อถือจากผู้บริโภคมากนัก จึงนำต้นเฉาก๊วยจริงไปสาธิตวิธีทำเฉาก๊วยในเทศกาลต่าง ๆ ของจังหวัดกำแพงเพชร หลังจากนั้น เฉาก๊วยชากังราวก็เป็นที่รู้จักและเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว มียอดขายจากวันละไม่ถึง 50 บาท เป็น 5,000–6,000 บาท จนกระทั่งมียอดขายเพิ่มขึ้นจนถึงหลักล้าน จึงขยายธุรกิจมาจนทุกวันนี้
โอ้เอ๋ว

โอ้เอ๋วหรือโอ๊ะเอ๋ว(จีน:薁蕘) เป็นอาหารท้องถิ่นของจังหวัดภูเก็ตและจังหวัดอื่นๆใกล้เคียง เช่นจังหวัดตรังและจังหวัดพังงาได้จากวุ้นของเมล็ดโอ้เอ๋ว หรือเมล็ดอ้ายอวี้ (จีน:愛玉子) ซึ่งเป็นพืชจำพวกมะเดื่อชนิดหนึ่งที่มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่าFicus pumilavar.awkeotsangซึ่งเป็นสายพันธุ์หนึ่งหรือชนิดย่อยประเภทหนึ่งของต้นตีนตุ๊กแกเกาะผนังหรือ มะเดื่อเถา (F. pumila) ลักษณะคล้ายเมล็ดแมงลักที่แช่น้ำแล้วใช้เมือกโอ้เอ้วมาผสมกับเมือกของกล้วยน้ำว้าใส่เจี่ยกอ (จีน:石膏) เพื่อให้โอ้เอ๋ว เกาะตัวเป็นก้อน นำมาใส่น้ำเชื่อมและน้ำแข็งไส กินแก้ร้อนใน และลดการกระหายน้ำ
ชาวภูเก็ตจะรับประทานโอ้เอ๋ว สามแบบ คือ โอ้เอ๋วใส่ถั่วแดงและเฉาก๊วย (ขาว ดำ แดง) โอ้เอ๋วใส่ถั่วแดง (ขาว แดง) และ โอ้เอ๋วใส่เฉาก๊วย (ขาว ดำ) บางคนนิยมใส่กล้วยและน้ำหวานด้วย แหล่งขายโอ้เอ๋วในจังหวัดภูเก็ตที่สำคัญคือ โรงหนังสยามเก่า และซอยหล่อโรงหรือตลาดฉำฉา ส่วนชาวตรังจะรับประทานโอ้เอ๋วกับมะนาว และน้ำผึ้ง เช่นเดียวกันกับชาวไต้หวัน
โอ้เอ๋ว มีที่มาจากทางปีนัง ประเทศมาเลเซีย คนขายโอ้เอ๋วเจ้าแรกในภูเก็ตชื่อ แปะเอ๊ง เป็นคนจีน ขายอยู่ในตรอกสุ่นอุทิศ หรือตรอกแปะหล่าวหนั่ว(จีน:流瀾伯巷,แปะหล่าวหนั่ว) ปัจจุบันแปะเอ๊งเสียชีวิตแล้ว แต่ก็มีคนสืบทอด ต่อมาขายอยู่ที่เดิม
ในบางที่มีคนกล่าวว่า  ของหวานชนิดนี้ ที่ปีนังเรียกว่าบุนทาวบี้แต่มาขายที่ภูเก็ตไม่มีคนเรียกชื่อนี้ วันหนึ่งมีคนลิ้นไก่สั้นพูดไม่ชัดมากินโอ้เอ๋ว แปะเอ๊งถามว่า “โฮเหลี่ยวโบ๋” (好料無？) หมายความว่า 
"ดีไหม รสชาติดีไหม "คนลิ้นไก่สั้นตอบว่า “โอ๊เอี่ยว” คือ โฮเหลี่ยว ซึ่งหมายถึง ดี โอ๊เอี่ยวที่คนลิ้นไก่สั้นพูดก็เพี้ยนมาเป็น
“โอ้เอ๋ว” และเป็นชื่อเรียกของหวานชนิดนี้ที่ภูเก็ตตลอดมา
อันที่จริงโอ้เอ๋วเพี้ยนมาจากภาษาจีนฮกเกี้ยนโอ้-เกี้ยว(จีน:薁蕘;ò-giô) เป็นชื่อของหวานที่ทำจากเมือกผลไม้ชนิดหนึ่งเรียกว่าอ้ายอวี้(จีน:愛玉) ในมณฑลฮกเกี้ยนและไต้หวัน เป็นที่นิยมในรับประทานในช่วงฤดูร้อน และเผยแพร่เข้าสู่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้โดยชาวจีนอพยพที่มาทำงานในสมัย เป็นผู้นำพาเผยแพร่
โอ้เอ๋ว มีลักษณะเป็นวุ้นใส ไม่มีสี ทำมาจากกล้วยน้ำว้าสุก เมล็ดสมุนไพรจีน เรียกว่า อ้ายยวี่ มีฤทธิ์เย็น แก้ร้อนในได้และน้ำด่าง นำกล้วยมาต้มแล้วบดให้เนื้อละเอียด นำเมล็ดสมุนไพรมาต้มกับน้ำด่าง ตั้งทิ้งไว้สักพัก แล้วผสมกับกล้วยน้ำว้าบดตั้งไฟให้เดือดทิ้งไว้แล้วกรองเอากากออก น้ำที่ได้จะค่อย ๆ แข็งเป็นวุ้น
โอ้เอ๋ว คนโบราณกินโอ้เอ๋วเปล่า ๆ แก้ร้อนใน แต่ปัจจุบันกินกับน้ำแข็งใส ใส่ถั่วแดงต้ม หรือวุ้นดำราดน้ำเชื่อม หรือน้ำแดงและน้ำนมแมว ให้มีกลิ่นหอมหวาน เวลาสั่งเลือกได้ตามชอบ ถ้าสั่งขาวแดง แปลว่า โอวเอ๋วกับถั่วแดง, ขาวดำ แปลว่า โอ้เอ๋วกับวุ้นดำ ถ้าขาวแดงดำ ก็ใส่ทั้งหมดทุกอย่าง
โชเล่ย์ ดอกกระโดน

โชเล่ย์ ดอกกระโดนมีชื่อจริงว่านิรัญ ช้างกลางชื่อเล่นบ่าวเป็นนักแสดงตลกชาวไทย ยูทูบเบอร์ นักแสดงภาพยนตร์ พิธีกรรายการโทรทัศน์เคยมีผลงานการแสดงอย่างระเบิดเถิดเทิง, โคตรเพชรฆาต, เจ้าบ่าวโค้งสุดท้าย, ฟอร์มาลินแมน ฯลฯ  เคยทำร้านอาหารชื่อร้าน โชเล่ย์ครัวปักษ์ใต้ แต่เกิดปัญหาต่างๆ เยอะมากสุดท้ายต้องปิด ต่อมาทำแผงหนังสือกำไรวันละประมาณ 200 บาทจนต้นปี พ.ศ. 2552 ออกมาทางสื่อเพื่อขอความช่วยเหลือ เนื่องจากต้องการของานทำ โดยพร้อมกลับเข้าสู่วงการบันเทิงอีกครั้ง
โดยชื่อ "โชเล่ย์" นั้นเจ้าตัวตั้งมาจากภาพยนตร์อินเดียเรื่องโชเล่ย์ที่เคยโด่งดังมาก่อนในอดีต เนื่องจากเจ้าตัวในวัยเด็กชื่นชอบการดูภาพยนตร์อินเดียมาก
ตลบหลังตลาด

ตลบหลังตลาดเป็นรายการวาไรตี้เกมโชว์ที่นำผู้ประกอบอาชีพค้าขายมาแข่งขันกันและแข่งขันกับกับดารา ซึ่งดำเนินรายการโดยนำชัย จรรยาฐิติกุล,ตี๋ ดอกสะเดาและโป๊งเหน่ง เชิญยิ้มออกอากาศทุกวันจันทร์ถึงวันพฤหัสบดี เวลา 15.30-16.00 น.ออกอากาศครั้งแรกวันที่3 ตุลาคมพ.ศ. 2554และออกอากาศเทปสุดท้าย เมื่อวันที่30 กันยายนพ.ศ. 2557
รายการในแต่ละเทป จะมีทั้งหมด 3 ช่วง คือ
เป็นช่วงที่ ตี๋ ดอกสะเดา และโป๊งเหน่ง เชิญยิ้ม แสดงละครตลกสั้น 3-5 นาที ซึ่งจะเชื่อมโยงถึงสิ่งที่ใช้ในการแข่งขัน
ในช่วงนี้ จะเป็นช่วงที่โป๊งเหน่ง เชิญยิ้มและตี๋ ดอกสะเดานำพ่อค้า-แม่ค้าที่มีความเชี่ยวชาญเกี่ยวกับเกมที่จะทำการแข่งขันในเทปนั้นๆ จากตลาด 2 ตลาด มาแข่งขันในเกมที่กำหนดให้ ภายในเวลา 60 วินาที (หรือในบางเกม เช่น เกมกะน้ำหนัก จะไม่มีการกำหนดเวลา แต่จะวัดจากคนที่กะน้ำหนักได้ใกล้เคียงกว่า จะเป็นฝ่ายได้ 1 คะแนน) ใครทำได้มากกว่าภายในเวลา 60 วินาที หรือทำได้หมดจากที่ทีมงานเตรียมไว้ คนนั้นเป็นผู้ชนะ และรับเงินรางวัลไปก่อน 10,000 บาท
ในช่วงนี้ ดารารับเชิญจะมาแข่งขันกับพ่อค้า-แม่ค้า ที่ชนะมาจากเกมในช่วงที่ 2 (ช่วง เปิดตลาด) โดยลักษณะจะเหมือนกับเกมในช่วงที่ 2 แต่พ่อค้า-แม่ค้า จะมีการต่อให้กับดารารับเชิญ สามารถจำแนกประเภทการต่อได้ คือ
แต่ในบางครั้ง ดารารับเชิญ จะเป็นผู้ขอให้ไม่มีการต่อ
และภายในเวลา 60 วินาที ใครทำได้มากกว่า หรือทำได้หมดจากที่ทีมงานเตรียมไว้ คนนั้นเป็นผู้ชนะ ถ้าพ่อค้า-แม่ค้า ชนะ พ่อค้า-แม่ค้า ก็จะนำเงิน 10,000 บาท ไปทำทุน แต่ถ้าดาราชนะ ดาราก็จะตลบเงิน 10,000 บาท ของพ่อค้า-แม่ค้า นำไปทำบุญร่วมกับรายการ
ซึ่งเมื่อถึงสิ้นเดือนแล้ว ทางรายการก็จะนำเงินที่ดาราตลบมาจากพ่อค้า-แม่ค้า ทั้งหมดของเดือนนั้น นำไปมอบให้กับองค์กรการกุศลต่างๆ ในวันแรกของการออกอากาศในเดือนถัดไป
ในกรณีที่การแข่งขันนั้น มีผลเสมอกัน ในช่วงแรกของรายการ จะทำการต่อเวลาแข่งขันไปอีก 30 วินาที แล้วใครสามารถทำได้มากกว่าภายในช่วงเวลานี้ ก็จะเป็นฝ่ายชนะไป แต่ในการแข่งขันช่วงที่ 3 (ตลบหลังตลาด) ถ้าหากผู้เข้าแข่งขัน ทำคะแนนได้เสมอกับดารารับเชิญ ดารารับเชิญจะเป็นฝ่ายชนะทันที
และในปัจจุบัน ถ้าหากมีผลการแข่งขันเสมอกัน พิธีกรจะดูถึงกระบวนการสุดท้าย(คือ การทำขั้นตอนสุดท้ายก่อนที่จะหมดเวลา) ซึ่งถ้าหากฝ่ายไหนมีกระบวนการสุดท้ายที่ดีกว่า ทางรายการก็จะให้ฝ่ายนั้นเป็นฝ่ายชนะ เช่น ในการแข่งขันตักเฉาก๊วยใส่ถ้วย หากมีผลเสมอกันที่ 5:5 ถ้วย ฝ่าย A ได้ตักแค่เนื้อเฉาก๊วยใส่ในถ้วย ส่วนฝ่าย B ได้ตักเนื้อเฉาก๊วย และน้ำเชื่อมใส่ถ้วยแล้ว ฝ่าย B จะเป็นฝ่ายชนะ เนื่องจากมีขั้นตอนสุดท้ายที่มากกว่า แต่ถ้าหากดูกระบวนการสุดท้ายแล้วยังเสมอกันอีก ทางรายการจะให้ทำการแข่งขันใหม่ ภายในเวลา 60 วินาทีเหมือนเดิม และตัดการแข่งขันที่มีผลเสมอกันออก
ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2556ทางรายการได้เพิ่มการร่วมสนุกสำหรับผู้ชมทางบ้าน เพื่อชิงเสื้อรายการตลบหลังตลาดจำนวน 10 ตัว/เทป โดยผู้ชมทางบ้าน จะโทรศัพท์มาที่เบอร์โทรศัพท์ของรายการ หลังจบรายการ เพื่อตอบคำถามที่ประกาศตอนท้ายรายการ