Kota Sukabumi

Kota Sukabuminyaéta hijikotadiPropinsiJawa Kulon,Indonésia. Kota Sukabumi ayana 115 km kiduleunJakarta, tur wilayahna aya di tengah-tengah wilayahKabupatén Sukabumi. Kota Sukabumi kawengku ku 7kacamatannu kabagi deui kana 33kalurahan. Wates wilayah belahkalérjeungKacamatan Sukabumi, Kabupatén Sukabumi. Wates wilayah belahkiduljeungKacamatan NyalindungKabupatén Sukabumi. Wates wilayah belahkulonjeungKacamatan Cisaat, Kabupaten Sukabumi. Wates wilayah belahwétanjeung KacamatanSukaraja, Kabupatén Sukabumi.
Kota Sukabumi kawéntar ku jujuluk "Kota Moci". Jujuluk éta medal lantaran aya pangaruhna jeung kamekaran tempat wisata di Kota Sukabumi, anu ngajadikeunmocioléh-oléh utama Kota Sukabumi. Toko moci ngajajar di Kampung Kaswari, anu ngalantarankeun masarakat anu datang ka Kota Sukabumi kataji pikeun meuli, tug dugi ka ayeuna kawéntar yén Kota Sukabumi téh "Kota Moci".Di taun2022,Moci Sukabumiditetepkeun jadiWarisan Budaya Tak Benda, katégorina kaasup dina cara ngolahkadaharantradisional anu miboga ajénsajarahanu mekar sarta bisa ngawangunékosistembudaya.
Salian ti "Kota Mochi", Kota Sukabumi ogé miboga jujuluk "Kota Polisi". Éta jujuluk ditetepkeun dinaSurat Keputusan Wali Kota Nomor 88.45/115-Huk/2022 Taun 2022. Ieu hal lantaran di Kota Sukabumi aya lembagaatikanpolisi nasional anu buhun sa-Nusantara. Ngaran étasakolatéh nyaétaSekolah Pembentukan Perwira (Setukpa) Lembaga Pendidikan dan Pelatihan (Lemdiklat) Polri. Dina mangsa panjajahanWalanda(Taun 1927-1942), éta sakola téh dingarananPolitie School (Opleiding School voor het personeel der politie). Lantaran miboga ajénhistoris, ku kituna Sukabumi ogé dilélér jujuluk "Kota Polisi" jeung Kota Toleransi.
NgaranSukabumi (baheula: Soekaboemi) mimiti digunakeun taun1815ku Andries Christoffel Johannes de Wilde (Nénéhna: De Wilde).Éta hal dibuktikeun dumasar catetan arsipHindia-Walanda. De Wilde miboga kalungguhan salaku administraturkebonkopijeungentéh, sarta salakuinohonganu muka lahan di daérahCikolé(baheula: Kepatihan Tjikole). Dina catetanana, De Wilde nulis ngaran Sukabumi ngagunakeun dua kecap, nyaétaSoekajeungBoemikeur nuduhkeun tempat nalika manéhna ngéndong di Kepatihan Cikolé (baheula: Tji Colle). Lian ti éta, De Wilde ngirim surat ka Nicolaus Engelhard (Administrator Hindia-Walanda) pikeun ngarobah ngaran Kepatihan Cikole jadi Kepatihan Sukabumi ka Thomas Stamford Raffles (GubernurHindia-Walanda). Aya dua pamadegan ngeunaan asal-usul ngaran Sukabumi dumasar catetan anu ditulis ku De Wilde. Pamadegan kahiji, ngaran Kota Sukabumi asalna tinabasa Sunda, nyaétaSuka(seneng) jeungBumen(nganjrek). KondisigéografisKota Sukabumi anu hawana tiis tur merenah, ngalantarankeun saha waé anu datang ka ieu tempat teu hayang pindah deui sabab maranéhna suka/seneng,bumen-bumen,atawa dumuk/nganjrek di ieu daérah. Pamadegan kadua nyebutkeun yén kecap Sukabumi téh asalna tinabasa Sansekerta. KecapSukamiboga harti kabagjaan, sedengkeunBumi(Bhumi) minoga hartitaneuh. Cindekna, Sukabumi téh tempat anu dipikameumeut, tempat anu dipikaresep keur nganjrek.
Kota Sukabumi awalna mangrupakeunDistrik Goenoeng Parang,bagian ti kacamatan Ciheulang, anu ngahiji kénéh jeung Cianjur. Dumasar catetan pamaréntah Hindia-Walanda, di taun 1913 Kota Sukabumi masih kénéh disebut "hoofdplaats van het district Goenoeng Parang” atawa puseur dayeuh Gunung Parang. Kota Sukabumi ti taun 1815 nepi ka taun 1921 mangrupakeun daérah bagian anu kaasup kana wilayah administratif (afdeling) Kabupatén Cianjur, kalayan status Kabupatén Sukabumi anu diwangun taun 1 Juni 1921, sedengkeun Kotamadya Sukabumi (gemeente) diwangun 1 April 1914. Di taun 1914 Kota Sukabumi dijadikeun pamaréntah daérah (burgelijk bastuur) anu dipingpin ku Kapala Daérah (Burgemeester).
Dumasar sajarahna, Kota Sukabumi geus sababaraha kali robah ngaran jeung jenis pamaréntahanana, anu kacatet ku sajarah nyaéta:
Dumasar sajarah, tokoh Mohammad Hatta jeung Sutan Syahrir pernah nganjrek di Sukabumi, salila 3,5 bulan. Nalika Hatta jeung Syahrir ka Sukabumi statusna mangrupakeun tahanan anu dipindahkeun. Lalampahanana panjang, dimimitian ti Banda Neira ngagunakeun pesawat Catalina di taun 1 Februari 1942 nepi ka Tunjungan Surabaya. Ti Surabaya dituluykeun naék karéta api ti stasion Gambir Gambir ka Sukabumi. Nalika datang ka Sukabumi, Moh. Hatta jeung Syahrir dijaga ku pihak polisi Hindia-Walanda. Kiwari, ieu imah jadi wanguanan cagar budaya anu dipiara ku Balai Pelestarian Peninggalan Purbakala, Wilayah Kerja Provinsi Banten, Jawa Barat, DKI Jakarta, dan Lampung.
Masjid Agung Kota Sukabumi diadegkeun abad ka-19. Ieu masjid ngadeg di taneuh anu statusna wakaf ti salasaurang masarakat anu ngaranna Ahmad Juwaeni. Nalika mimiti diwangun, ieu masjid basajan ngan saukur miboga hiji menara. Baheula ieu masjid jadi saksi sajarah pikeun masarakat Sukabumi nalika dijajah. Lantaran saméméh jadi masjid, ieu wangunan digunakeun jadi markas sanjata, sarta jadi tempat lawungan pikeun nyieun stratégi perang.
Gereja Sidang Kristus ngaran asalna Gereja Protestan, diadegkeun taun 1911. Salian digunakeun pikeun tempat ibadah, ieu gereja sok dipaké pikeun lawungan sarta jatukrami pikeun anggotana. Nalika Jepang ngajajah Indonésia, ieu geréja digunakeun pikeun gudang senjata, lantaran lokasina deukeut jeung markas Kempetai. Sanggeus Indonésia mérdéka, ieu geréja balik deui fungsina jadi tempat ibadah.
Gedung Juang ’45 baheulana mangrupakeun hotel, kalayan ngaran Hotél Victoria. AA Lenne, atawa nénéhna Tuan Leni mengrupakeun pangusaha anu boga éta hotel. Sanajan anu bogana bangsa deungeun, tapi Gedung Juang sok digunakeun pikeun tempat panglawungan masarakat. Ieu tempat diadegkeun dina abad ka-19. Salian ti hotel, Gedung Juang ’45 kawentar ku sebutan “Roemah Bola”, lantaran aya tempat paranti maén biliar, jeung kaulinan séjénna. Di taun 1942, Gedung Juang dikawasa ku pamaréntah Jepang, di taun 1945, pernahana kapin 21 Agustus 1945 éta Gedung balik deui dikawasa ku masakarat Sukabumi, tuluy dijadikeun markas Barisan Keamanan Rakyat (BKR).
Aya sababaraha wisata kuliner anu has ti Sukabumi Kota, di antarana nyaéta: