โสโดมและโกโมราห์

โสโดมและโกโมราห์(/ˈsɒdəm...ɡəˈmɒrə/) เป็นเมืองในตำนานสถานที่ในพระคัมภีร์ไบเบิลที่ถูกทำลายโดย พระเจ้า เพราะความชั่วร้ายเรื่องราวของพวกเขาคล้ายคลึงกับเรื่องเล่าเกี่ยวกับน้ำท่วมของปฐมกาล ในธีมของความกริ้วของพระเจ้าที่กระตุ้นโดยความบาปของมนุษย์ (ดูปฐมกาล19:1–28)มีการกล่าวถึงบ่อยครั้งในผู้เผยพระวจนะ และพันธสัญญาใหม่ว่าเป็นสัญลักษณ์ของความชั่วร้ายของมนุษย์และการลงโทษจากเบื้องบน และอัลกุรอานยังมีเรื่องราวเกี่ยวกับเมืองทั้งสองในเวอร์ชันหนึ่งด้วยตำนานแห่งการทำลายล้างอาจมีจุดเริ่มต้นมาจากความพยายามที่จะอธิบายซากเมืองในยุคสำริดสามพันปีที่เหลืออยู่ในภูมิภาคนี้ และการล่มสลายของยุคสำริดตอนปลายที่ตามมา
เมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์เป็นสองในห้า "เมืองในที่ราบ" ที่อ้างถึงในปฐมกาล 13:12และปฐมกาล 19:29ภายใต้เชอร์โดร์ลาโอเมอร์แห่งเอลามซึ่งกบฏต่อเขา ในการต่อสู้ของซิดดิมเชอร์โดร์ลาโอเมอร์ เอาชนะพวกเขาและจับเชลยจำนวนมาก รวมทั้งโลทหลานชายของอับราฮัมปฐมบรรพบุรุษชาวฮีบรู อับราฮัมรวบรวมคนของเขา ช่วยโลท และปลดปล่อยเมืองต่างๆ
ต่อ​มา พระเจ้า​แจ้ง​แก่​อับราฮาม​ล่วงหน้า​ว่า​เมือง​โสโดม​มี​ชื่อเสียง​เรื่อง​ความ​ชั่ว. อับราฮัมถามพระเจ้าว่า "พระองค์จะกวาดล้างคนชอบธรรมไปพร้อมกับคนชั่วหรือไม่" (ปฐมกาล 18:23)เริ่มต้นที่ 50 คน อับราฮัมเจรจากับพระเจ้าเพื่อไว้ชีวิตเมืองโสโดมหากพบคนชอบธรรม 10 คน
พระเจ้าส่งทูตสวรรค์สององค์ไปทำลายเมืองโสโดม โลทต้อนรับพวกเขาเข้ามาในบ้านของเขา แต่ผู้ชายทุกคนในเมืองมาล้อมบ้านและเรียกร้องให้เขายอมจำนนต่อผู้มาเยือนเพื่อที่พวกเขาจะได้ "รู้จัก" พวกเขา โลทเสนอให้บุตรสาวพรหมจารีของเขา "ทำตามที่เจ้าต้องการ" แต่พวกเขาปฏิเสธและขู่ว่าจะทำให้โลทแย่ลงไปอีก ทูตสวรรค์ทำให้ฝูงชนตาบอด
เหล่าทูตสวรรค์บอกโลทว่า "...เสียงโห่ร้องต่อต้านผู้คนในนั้นดังมากต่อพระพักตร์พระเจ้า และองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงส่งเรามาทำลายเสีย" (ปฐมกาล 19:13)เช้าวันต่อมา เนื่องจากโลทยังคงอ้อยอิ่งอยู่ เหล่าทูตสวรรค์จึงจูงมือ โลท, ภรรยาของโลท และลูกสาวทั้งสองของเขาออกจากเมือง และบอกให้เขาหนีไปที่เนินเขาและอย่าหันกลับมามองอีก โลทบอกว่าเนินเขาอยู่ไกลเกินไปและขอไปหาโศอาร์แทน จากนั้นพระเจ้าจะทรงโปรยกำมะถันและไฟลงมายังเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์ และที่ราบทั้งหมด และชาวเมืองทั้งหมด และสิ่งที่งอกขึ้นบนพื้นดิน (ปฐมกาล 19:24–25)โลทและลูกสาวสองคนของเขาได้รับความรอด แต่ภรรยาของเขาไม่สนใจคำเตือนของทูตสวรรค์ เหลียวหลัง และกลายเป็นเสาเกลือ
ต่อมาผู้เผยพระวจนะชาวฮีบรูเรียกบาปของเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์ว่าเป็นการล่วงประเวณีความเย่อหยิ่งและการไม่เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่
ความขัดแย้งเกิดขึ้นสองประเด็นในวิชาการคริสเตียนสมัยใหม่เกี่ยวกับเรื่องราวของเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์:
ข้อโต้แย้งแรกมุ่งเน้นไปที่ความหมายของคำกริยาฮีบรู:ידע(ยาดา) แปลว่ารู้ในฉบับพระเจ้าเจมส์:
ยาดาใช้เพื่ออ้างถึงการมีเพศสัมพันธ์ในหลายกรณี เช่นในปฐมกาล 4:1 ระหว่างอาดัมกับเอวา:
นักวิชาการชาวฮีบรูบางคนเชื่อว่ายาดาซึ่งแตกต่างจากคำว่า "รู้" ในภาษาไทย จำเป็นต้องมี "ความสัมพันธ์ส่วนตัวและใกล้ชิด"
ผู้ที่สนับสนุนการตีความที่ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องเพศโต้แย้งกับการแสดงพฤติกรรมทางเพศในบริบทนี้ โดยสังเกตว่าแม้ว่าคำภาษาฮีบรูที่แปลว่า "รู้" จะปรากฏมากกว่า 900 ครั้งในพระคัมภีร์ภาษาฮีบรู แต่มีเพียง 1% (13–14 ครั้ง)การอ้างอิงเหล่านั้นถูกใช้เป็นคำสละสลวย อย่างชัดเจนเพื่อตระหนักถึงความใกล้ชิดทางเพศผู้ที่ยึดมั่นในการตีความนี้กลับมองว่าความต้องการรู้เป็นการเรียกร้องสิทธิ์ในการซักถามคนแปลกหน้า
การโต้แย้งนี้เป็นข้อสังเกตที่ว่าตัวอย่างหนึ่งของคำว่า "รู้" ความหมายที่จะรู้จักเรื่องเพศเกิดขึ้นเมื่อโลทตอบสนองต่อคำขอของปฐมกาล 19:5 โดยเสนอให้ลูกสาวของเขาข่มขืนเพียงสามข้อต่อมาในการเล่าเรื่องเดียวกัน:
สาส์นของยูดาห์เป็นเนื้อหาหลักเกี่ยวกับความคิดเห็นที่ขัดแย้งกันเหล่านี้:
หลายคนที่ตีความเรื่องราวในบริบทที่ไม่เกี่ยวกับเพศโต้แย้งว่าคำว่า "แปลก" นั้นคล้ายกับ "อีก" "อื่น" "เปลี่ยนแปลง" หรือแม้แต่ "ถัดไป" ความหมายก็ไม่ชัดเจน และหากจะประณามว่า เมืองโสโดมเป็นผลมาจากกิจกรรมทางเพศที่ถูกมองว่าวิปริต เป็นไปได้ว่าเป็นเพราะผู้หญิงพยายามร่วมประเวณีกับทูตสวรรค์ "ที่ไม่ใช่มนุษย์"อาจหมายถึงปฐมกาล 6:1–4  หรือ คัมภีร์นอกสารบบหนังสือเอโนค เพื่อตอบโต้สิ่งนี้ ชี้ให้เห็นว่าปฐมกาลบทที่ 6 หมายถึงทูตสวรรค์ที่แสวงหาผู้หญิง ไม่ใช่ผู้ชายที่แสวงหาทูตสวรรค์ และทั้งเมืองโสโดมและเมืองโกโมราห์มีส่วนร่วมในบาปที่ยูดาอธิบายไว้ก่อนหน้าการมาเยี่ยมของทูตสวรรค์ และไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ก็ยังสงสัยว่าชาวโซโดม รู้ว่าพวกเขาเป็นเทวดา นอกจากนี้ยังมีการโต้แย้งว่าคำที่ใช้ในพระคัมภีร์ไบเบิลฉบับคิงเจมส์สำหรับคำว่า "แปลก" อาจหมายถึงสิ่งผิดกฎหมายหรือเสียหาย (เช่น ในโรม 7:3, กาลาเทีย 1:6) และคัมภีร์นอกสารบบ หนังสือเอโนค 2 ประณามการมีเพศสัมพันธ์แบบ "รักร่วมเพศ" (2 เอโนค 10:3; 34:1),ซึ่งบ่งชี้ว่าความสัมพันธ์แบบรักร่วมเพศเป็นบาปทางร่างกายที่แพร่หลายของเมืองโสโดม
ทั้งมุมมองที่ไม่ใช่เรื่องเพศและเรื่องรักร่วมเพศทำให้เกิดงานเขียนคลาสสิกบางชิ้นรวมถึงส่วนอื่นๆ ของพระคัมภีร์
คัมภีร์อัลกุรอานประกอบด้วยสิบสองการอ้างอิงถึง "กลุ่มชนของลูฏ" คัมภีร์ไบเบิล โลท ผู้อยู่อาศัยในเมืองสะดูมและอะมูเราะฮ์ และการทำลายล้างโดยอัลลอฮ์ซึ่งเกี่ยวข้องกับพฤติกรรมรักร่วมเพศเป็นหลัก ซึ่งอัลกุรอานระบุว่าพวกเขาเป็นสิ่งมีชีวิตกลุ่มแรกที่กระทำ การกระทำดังกล่าวในทางกลับกัน นักวิชาการตะวันตกร่วมสมัยบางคนยืนยันว่าสาเหตุของการทำลายล้างเมืองสะดูมและอะมูเราะฮ์เกิดจากการผสมผสานกันระหว่างการล่วงละเมิดทางเพศ การละเมิดกฎหมายการต้อนรับ และการมีส่วนร่วมในการโจรกรรม
"กลุ่มชนของลูฏ" ได้ล่วงละเมิดต่อขอบเขตของอัลลอฮ์อย่างมีสติ นบีลูฏเพียงแต่ดุอาอ์ต่ออัลลอฮ์ให้รอดพ้นจากการกระทำเช่นนั้นญิบรีลจึงไปพบนบีลูฏและบอกว่าต้องรีบออกจากเมืองนี้ เพราะอัลลอฮ์ได้ทรงบัญชานบีลูฏให้ช่วยชีวิตตัวเองไว้ ในคัมภีร์อัลกุรอานเล่าไว้ว่าภรรยาของลูฏอยู่ข้างหลังขณะที่นางล่วงละเมิด นางพบกับชะตากรรมของนางในความหายนะ และมีเพียงนบีลูฏและครอบครัวของเขาเท่านั้นที่ได้รับความรอดในระหว่างการทำลายล้างเมืองของพวกเขาด้วยความเข้าใจว่าเมืองสะดูมและอะมูเราะฮ์ได้รับการระบุในปฐมกาล แต่ "สถานที่ดังกล่าวยังไม่มีชื่อในอัลกุรอาน"
ในอัลกุรอานบทที่ 26 อัชชุอะรออ์–