davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
মীর্জা বাকী

মীর্জা বাকী(ফার্সি:میرزا باقی) যিনিমির্জা বাকী বেগনামেও পরিচিত, ছিলেন সপ্তদশ শতকেরমোগল সাম্রাজ্যেরসামরিক জেনারেল। তিনি ফুলডুবি (ফরিদপুরেরনিকটে) ওভুলুয়া(নোয়াখালী)থানাদারহিসেবে দায়িত্ব পালন করেন।
কাসিম খাঁন চিশতীরনির্দেশে,মীর্জা বাকী আবদুন নবীর নেতৃত্বে কাটঘর অভিযান ও বিজয়ে যোগ দেন।
মীর্জা বাকী ছিলেনইব্রাহিম খাঁন ফতেহ-জঙ্গেরবখশী।খাঁনযখন খবর পান যে বর্মীরাআরাকানআক্রমণ করেছে, তখন তিনি মীর্জা বাকীকে তাদের পাশে নদী পাহারা দেওয়ার নির্দেশ দেন।মীর্জা বাকীকে এটি করার জন্য ৬০০ সশস্ত্র সৈন্য এবং বেশ কয়েকটি নৌকার নেতৃত্ব দেওয়া হয়েছিল।সন্ধ্যার বাদে ৪৫ মিনিটের মধ্যে মীর্জা বাকী তার বহর নিয়েজাহাঙ্গীরনগরের(ঢাকা) উদ্দেশে রওনা দেন এবং মধ্যরাতের কিছু বাদে পৌঁছান। অন্য জেনারেলরা ভোরবেলা মীর্জা বাকীর সাথ পায়।
ইব্রাহিম খাঁনবাদে মীর্জা বাকী এবং রাজা রঘুনাথকে ১০০টি নৌকা নিয়ে খাঁনপুর নদীর কাছেগোয়ালপাড়ারকেল্লায় পাঠান যাতে সরহাদ খান এবং শেখ কামালের অবশিষ্ট সৈন্যদের নিরাপদে হেফাজৎ করা যায়। মীর্জা নাথানকে তাদের সাথে যোগ দিতে রাজী করার পর, মীর্জা বাকী এবং তার সঙ্গীরাহাজোঅভিযানে রওনা হন যেখানে তারা কুলিজ খাঁনের সাথে দীদার করেন। যাইহোক, নাথান পরে আবারও শেখ কামালের সাথে তর্কে জড়িয়ে পড়েন এবং তাই মীর্জা বাকী এবং রঘুনাথ ভবচনের পরিকল্পিত বন্দিত্বে অংশ না নিয়ে জাহাঙ্গীরনগর ফিরে আসেন।
যখনইব্রাহিম খাঁনেরআকবরনগর(রাজমহল) সফর শুরূ হ​য়, তিনি মীর্জা বাকীর নেতৃত্বে ১০০০ সশস্ত্র মোগল সৈন্যদের সঙ্গে ফুলডুবির থানাদার নিযুক্ত করেন। এ সময়ইব্রাহিম খাঁনমারা যান এবং তার কিছু সৈন্যকে ফুলডুবিতে মীর্জা বাকীর কাছে পাঠানো হয়।
১৬২৪ সালে শাহজাদাখুররম(আগামীর শাহ জাহান) জাহাঙ্গীরনগরে আগমন করলে তিনি মীর্জা বাকীকেভুলুয়ারথানাদার নিযুক্ত করেন এবং তাকে ৫০০ সৈন্য ও ৪০০ ঘোড়ার মনসবদার করেন।১৬২৫ সালে,মগরাজা সীরি সুধম্ম ভুলুয়ায় মীর্জা বাকীকে পরাজিত করেন এবং প্রচুর [[ নিয়ে আরাকানে ফিরে আসেন।
খাঁনপুর নদীর কাছে সদ্য বিজিতগোয়ালপাড়ারকেল্লায়, মীর্জা বাকী এবং রাজা রঘুনাথকেইব্রাহিমখাঁনফতেহ-জঙ্গনির্দেশ দিয়েছিলেন যে তারা মীর্জা নাথানকে জানাবেন যে সে শেখ কামাল এবং সরহাদ খাঁনের আদেশ অনুসরণ করবে। যখন তারা একটি মজলিসে একে অপরের সাথে মিলিত হয়েছিল, নাথান মীর্জা বাকীর খুব মেহমানপরায়ণ ছিলেন। তারা বাদে একটি ব্যক্তিগত কোঠায় যায় যেখানে মীর্জা বাকী নাথানকে তাকে কী করতে হবে তা জানিয়েছিল। নাথান যাকে অধীনতা হিসেবে দেখেছিলে তাতে প্রচণ্ডভাবে ক্ষুব্ধ হয়েছিলে এবং বাংলায় বেশুমারবারো-ভুঁইয়াদেরপরাজয়ের বিষয়ে তার প্রচেষ্টার জন্য গর্ব করেছিলে। জবাবে, মীর্জা বাকী তার প্রচেষ্টাকে উপহাস করেছেন এবংগোয়ালপাড়াবিদ্রোহীদের "জেলেদের দল" বলে উল্লেখ করেছেন।
মীর্জা নগর নবাব বাড়ি

মীর্জা নগর নবাব বাড়িবাংলাদেশএরযশোর জেলারকেশবপুর উপজেলায়অবস্থিত এক ঐতিহাসিকজমিদার বাড়ি।
কবে নাগাদ এবং কার হাত ধরে এই বাড়িটি প্রতিষ্ঠিত হয়েছে তার কোনো সঠিক তথ্য পাওয়া যায়নি। শুধুমাত্র মোঘল শাসনামলে কোনো এক মোঘল ফৌজদার এই বাড়িটি নির্মাণ করেছেন বলে জানা যায়। তবে এই বাড়িটি স্থানীয়দের কাছে গোসল করার কক্ষ যাকে আরবি ভাষায়হাম্মামখানাবলা হয় এর জন্য বিশেষভাবে পরিচিত। কারণ তখনকার সময়ে গোসল করার জন্য এইরকম আধুনিক পদ্ধতি কমই ছিল।
এখানে বসবাসের জন্য ভবন, গোসলের কক্ষ (হাম্মামখানা), ও তৎকালীন পানির কুয়াসহ আরো অনেক কিছু রয়েছে।
মির্জা সুলতান রাজা

মির্জা সুলতান রাজা(৪ সেপ্টেম্বর ১৯৩৭–১৭ নভেম্বর ২০১৩)বাংলাদেশেরচুয়াডাঙ্গা জেলাররাজনীতিবিদ, মুক্তিযুদ্ধের সংগঠক, সাংবাদিক ওচুয়াডাঙ্গা-২আসনের সাবেকসংসদ সদস্য।
মির্জা সুলতান রাজা ৪ সেপ্টেম্বর ১৯৩৭ সলে ঝিনাইদহের মহেশপুরের গোয়ালহুদা গ্রামে নানাবাড়িতে জন্মগ্রহণ করেন। তিনি চুয়াডাঙ্গার শেখপাড়ার মীর্জা মঞ্জিলের মরহুম মী  ময়েজ উদ্দীন আহম্মেদের বড় ছেলে।
মির্জা ১৯৫২ সালে চুয়াডাঙ্গা ভিজে উচ্চ বিদ্যালয়ের ছাত্র হিসেবে ভাষা আন্দোলনে অংশ নেন। তিনি ১৯৬৫ সালে পটুয়াখালীর আমতলীর ঘূর্ণিঝড়ের পর রিলিফ অফিসার হিসেবে দায়িত্ব পালন করেন। ১৯৬৫ সালের পাক-ভারত যুদ্ধ শেষে তিনি চাকরি ছেড়ে দিয়ে চুয়াডাঙ্গায় ফেরেন। ১৯৭১ সালে মুক্তিযুদ্ধের চুয়াডাঙ্গার অন্যতম সংগঠক হিসেবে ভুমিকা রাখেন।
১৯৭২ সালে জাসদে যোগ দিয়েজাতীয় সমাজতান্ত্রিক দলেরকেন্দ্রীয় কমিটির সহসভাপতি হন। ১৯৭৫ সালে জাসদের ভারপ্রাপ্ত সভাপতি হন। জাসদ ভেঙে গেলে তিনি ১৯৯০ সালে জনতা মুক্তিপার্টি সংগঠিত করে সভাপতি হন। ১৯৯২ সালে আওয়ামী লীগে যোগদিয়ে কেন্দ্রীয় কমিটির নির্বাহী সদস্য মনোনীত হন।
১৯৮০ সাল থেকে ৮২ সাল পর্যন্ত গণকণ্ঠের সম্পাপাদক হিসেবে দায়িত্ব পালন করেন।
১৯৮৬ সালের তৃতীয় জাতীয় সংসদ নির্বাচনে তিনি সাত দলীয় জোটের হয়েজাতীয় সমাজতান্ত্রিক দলেরপ্রার্থী হিসেবে চুয়াডাঙ্গা-২ আসন থেকেসংসদ সদস্যনির্বাচিত হন।১২ জুন ১৯৯৬ সালের সপ্তম জাতীয় নির্বাচনে তিনিবাংলাদেশ আওয়ামী লীগেরপ্রার্থী হিসেবে চুয়াডাঙ্গা-২ আসন থেকে পরাজিত হয়েছিলেন।
মির্জা সুলতান রাজা সালে ঢাকার খিলগাঁয়ের বাড়িতে ১৭ নভেম্বর ২০১৩ মৃত্যুবরণ করেন।
মীর্জা মহল, নাটোর

মির্জা মহল(Hindi: मृधमहल orMridha Mohol Jomidarbari) আক্ষরিক অর্থেরাজপুত্রের প্রাসাদ(ফার্সী "মীর্জা" (میرز) মানে রক্তের রাজপুত্র এবং "মহল" (محل) মানে প্রসাদ ) যা ,নাটোরের জমিদারদেরদ্বারা পরিচালিত ছিল ।
এটি ১৮৮৬ সালে জহির শাহ মির্জা দ্বারা নির্মিত হয়েছিল। এটি১৮৯৭ আসাম ভূমিকম্পএর ফলে ধ্বংসপ্রাপ্ত হয় এবং মির্জা জাফর এর পুনর্নির্মাণ করেন । এটির অবস্থানবাংলাদেশএর (নাটোর জেলা,রাজশাহী বিভাগ) এবং পূর্বে এটিবেঙ্গল প্রেসিডেন্সি,ব্রিটিশ সাম্রাজ্যএর অন্তর্ভুক্ত ছিল ।
বাহারিস্তান-ই-গায়বী

বাহারিস্তান-ই-গায়বীমির্জা নাথান রচিত একটি প্রধান ঐতিহাসিক নথি যা মুঘল সম্রাটজাহাঙ্গীরের(১৬০৫-১৬২৭) অধীনস্থবঙ্গ,কুচ বিহার,আসামএবংবিহারেরইতিহাস লেখার ক্ষেত্রে প্রাথমিক উৎস হিসেবে অত্যন্ত গুরুত্বপূর্ণ।এটি মুঘল সাম্রাজ্যের অন্যান্য ইতিহাসের মত নয় যা, সম্রাটের আদেশে রাজ সভার কোন ইতিহাস লেখক, সাম্রাজ্যের সকল বিষয় সম্পর্কে লিখেছেন। বাহারিস্তান-ই-গায়বী শুধু মাত্রবঙ্গএবং এর আশে পাশের অঞ্চল সম্পর্কিত ব্যাপার গুলো নিয়ে লেখা হয়েছে।
আলাউদ্দিন ইসফাহান, ওরফে মীর্জা নাথান, যাকে সম্রাট জাহাঙ্গীরসিতাব খানউপাধিতে ভূষিত করেছিলেন। তার পিতা মালিক আলি, পরবর্তীতে ইহতিমাম খান নামে পরিচিত, যিনি১৬০৮সালেইসলাম খান চিশতীরসাথেমোঘলনৌবহরের সেনাপতিমীর বাহরহিসেবে নিযুক্ত হয়ে বঙ্গে এসেছিলেন। মীর্জা নাথান বেশির ভাগ অঞ্চলেরই রাজনৈতিক ঘটনা এবং সাধারণ জীবনযাত্রা অবলকলন করেছেন এবং তা তিনি তার ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতা থেকে লিখে রেখেছিলেন। ইসলাম খানের রাজত্বে তিনি খাজা ওসমান ও প্রতাপাদিত্যের বিরুদ্ধে যুদ্ধে অংশ নেন, কিন্তু পরবর্তী সময়ে তিনিকামরূপেযুদ্ধে নিযুক্ত ছিলেন।
যখন যুবরাজশাহজাহানতার পিতা জাহাঙ্গীরের বিরুদ্ধে বিদ্রোহ করেন এবং বঙ্গে আসেন, মীর্জা নাথান তার সঙ্গে যোগ দেন এবং তাকে যুদ্ধ পরিচালনায় সহায়তা করেন, কিন্তু যখনযুবরাজডেক্কানের উদ্দেশ্যে বঙ্গ ত্যাগ করেন,মীর্জা নাথানআত্মগোপন করেন এবং এর পরে তার নাম আর শোনা যায়নি। বিশ্বাস করা হয় তিনি অবসর জীবন যাপন করতেন এবং গায়বী (অদৃশ্য) নাম ধারণ করেছিলেন। কামরূপ, কুচবিহার এবং আসামে মুঘল বিজয়ের ব্যপারে মীর্জা নাথান পুঙ্খানুপুঙ্খ এবং স্পষ্ট বর্ণনা দিয়েছেন। তার বাহারিস্তান বর্ণনাতে মুঘল অধ্যুষিত অঞ্চল ভুলুনাতে মগের বিভিন্ন হামলা এবং চট্টগ্রামে মুঘলদের বিভিন্ন হামলার কথা পাওয়া যায়; আরাকানী এবং পর্তুগিজ উৎসে এ বিষয়ে খুব সংক্ষিপ্ত বর্ণনা রয়েছে।
প্যারিসেঅবস্থিতফ্রান্সেরজাতীয় গ্রন্থাগারবিবলিওথেকো ন্যাশনালে দে ফ্রান্স-এযদুনাথ সরকারবাহারিস্তান-ই-গায়বী এর পান্ডুলিপি খুঁজে পাওয়ার আগ পর্যন্ত বহু সময় ধরে এটি অজানা ছিল। এ বিষয়ে বিশেষজ্ঞদের দৃষ্টি আকর্ষণ করার লক্ষ্যে স্যার জদুনাথ সরকার বেশ কয়েকটি প্রবন্ধ রচনা করে বিভিন্ন জার্নালে প্রকাশ করেন।ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়এর একটি অনুলিপি কিনে আনলে, ফার্সি অধ্যাপক এম.আই বোরাহ এটিইংরেজিতে অনুবাদ করেন।আসাম সরকার১৯৩৬ সালে এটি প্রকাশ করে। বইটি দুইটি বড় খণ্ডে বিভক্ত, যা আকারে প্রায় এক হাজার ছাপানো পাতার সমান। ইংরেজি অনুবাদে বোরাহ খুবই পান্ডিত্যের সাথে বিভিন্ন শব্দের এবং ভৌগোলিক স্থানের প্রাচুর্যপূর্ণ টীকা উল্লেখ করেছেন। বইটিদফতরনামে বিভিন্ন অংশে বিভক্ত।ইসলামনামানামক প্রথম দফতরে ইসলাম খানের সুবেদারি সম্পর্কিত বিভিন্ন তথ্য নিয়ে লেখা, দ্বিতীয় দফতরে কাসিম খান চিশতীর সুবেদারি সম্পর্কে লেখা।ইব্রাহিমনামানামক তৃতীয় দফতরে উল্লেখ আছে ফাতেহ-ই-জঙ্গ এর সুবেদারি সম্পর্কিত বিভিন্ন তথ্য, এবং শেষ দফতরে রয়েছে বিদ্রোহী যুবরাজ শাহজাহান কর্তৃক বঙ্গে রাজত্ব কায়েমের তথ্য, যার নাম হলওয়াকিয়াত-ই-জাহানশাহী।
মীর্জা নাথান পুরো বইতে মাত্র চারটি স্থানে সম্পূর্ণ তারিখ (যার দিন, মাস এবং বছর রয়েছে) ব্যবহার করেছেন, এর মধ্যে তিনটি তার নিজের বর্ণনাতেই বাতিল হয়েছে। বইতে ব্যবহৃত ইসলামিক মাস (রমজান, ইদ, মুহার্‌রম) এবং অন্যান্য উৎস এবং ঘটনা বইয়ে বর্ণিত ঘটনা সমূহের একটি ক্রম পাওয়া যায়। বিশেষজ্ঞগণের মতে১৬৩২সালের আগেই প্রথম দুইটি দফতর লেখা হয়েছিল এবং বাকী দুটো দফতর১৬৪২এর আগে রচিত হয়েছিল।
বাহারিস্তান-ই-গায়বী এর ডিজিটাল সংস্করণ
Murza

Murzabyl perský šlechtickýtitul v íránských a turkických státech, jako bylKazaňský chanát,Astracháňský chanát,Krymský chanát,Zlatá hordaa další. MeziTataryse jednalo o titul středního feudálního šlechtice.
Tatarští murzové sloužili i vMoskevském,TverskémneboRjazaňském knížectví, v dobách kdy byly vazaly Zlaté hordy.
Po dobytíKazaněruskou armádou v roce 1552 přešla část tatarských murzů do ruských služeb, zatímco jiní byli popraveni. VRuském impériuse murzové stali převážně tatarskými obchodníky, poříjnové revolucivětšina murzů emigrovala do zahraničí.
Známí murzové:
Mürz

Mürzje řeka veŠtýrskuvRakouskuo délce cca 98 km. Její povodí činí 1505 km². Mürz začíná na soutoku řekStille MürzaKalte MürzuFreinuv obciNeuberg an der Mürz, soutok leží na hranici Štýrska sDolními Rakousy. Řeka protékáMürzzuschlagem. Podél dolního toku vede trať rakouské Jižní dráhy arychlostní silnice S6(Semmering Schnellstraße). Mürz se vlévá doMuryuBrucku(Mostu nad Murou).
Urusovové

Urusovové, ve francouzské transkripci téžOuroussoff(ruskyУрусов / Уру́совы) jeruskáknížecírodinanogajskéhopůvodu. Jméno rodu pochází ztureckéhovýrazuurus, s významem „ruský“).
Urusovská knížata, stejně jakoJusupovové,Šeďakovové,KutumovovéaBajtěrekovové, mají původ ve vládnoucí vrstvěNogajské hordy. Zakladatelem rodu bylEdigej Mangit, potomek mocnýchšlechticůZlaté hordy, oblíbenec turskického vládce a dobyvateleTamerlána, vítěz nad litevským velkoknížetemVitoldemna břehu řekyVorsklyz roku 1399. Pozdějiobléhal Moskvu, v prosinci 1407 zpustošilTrojicko-sergijevskou lávrua nakonec se stal vládcemnogajskýchTatarů.
Jeho vnukMusa-Murzauzavřel roku 1489 spojenectví s caremIvanem III. Vasljevičem.
V polovině17. stoletírodinu Urusovů, která se později rozvětvila a rozdrobila, tvořili pouze čtyři bratři (podle některých zdrojůvzdálení bratranci caraAlexeje I.). HistorikGrigorij Kotošichinje řadil mezi nejvyšší aristokracii vRuském carství.Petr Arslanovič měl jediného syna,Vasilije Petroviče, jenž bylkomorníkemcaraFjodora III.Byl ženatý s kněžnou Stepanidou IvanovnouRepninovoua nezanechal potomky.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuUrusovna anglické Wikipedii.
Protiválečný výbor Ruska

Protiválečný výbor Ruska(ruskyАнтивоенный комитет России, anglickyAntiwar Committee) je organizace založená ruskými veřejnými osobnostmi, většinou exilovými, které se postavily protiruské agresi na Ukrajiněa režimu prezidentaPutina. Výbor organizuje dva projekty, a to projekt Archa, který pomáhá ruským občanům, kteří emigrovali kvůli válce do zahraničí, a projekt Úsvit, jenž organizuje humanitární pomoc pro Ukrajinu.
V lednu 2024 byl vybor označen jako „nežádoucí organizace“ v Rusku.
Protiválečný výbor vznikl 27. února 2022 jako reakce na vstup ruských vojsk na území Ukrajiny 24. února téhož roku.Téhož dne také výbor vydal první prohlášení, v němž vysvětluje svůj vznik:„Jako občané Ruské federace jsme byli proti své vůli zodpovědní za porušení mezinárodního práva, vojenskou invazi a masivní ztráty na životech. Obludnost spáchaného zločinu neponechává žádný prostor pro mlčení nebo pasivní nesouhlas.“Vyzval také ruské občany, aby se vzdali svých názorových i ideologických rozdílů a „konsolidovali se v boji proti agresivní diktatuře Vladimira Putina.“
První prohlášení podepsali podnikatelMichail Chodorkovskij, novinář a historikVladimir Kara-Murza, ekonomSergej Gurijev, několikanásobný mistr světa v šachuGarri Kasparov, historikJurij Pivovarov, ekonomSergej Aleksašenko, novinářJevgenij Kiselev, bývalý poslanec Státní DumyDmitrij Gudkov, podnikateléBoris ZiminaJevgenij Čičvarkina spisovatelViktor Šenderovič. Později se připojili například i aktivistkaLjubov Sobolová, bývalý premiérMichail Kasjanovnebo biologJevgenij Kunin.4. března vyzval výbor ruské občany k všeobecné sabotáži.24. března výbor apeloval na vlády západních zemí, aby vyhlásilybezletovou zónunad území Ukrajiny.
Projekt Archa se popisuje jako humanitární projekt pro emigranty, kteří opustili Rusko v důsledku války.Prostřednictvím tohoto projektu pomáhá výbor ruským emigrantům najít bydlení a zřídit bankovní účty mimo jiné formy pomoci. Je částečně koordinován s dobrovolníky vJerevanuaIstanbulu, ale je schopen nabídnout právní pomoc i v jiných lokalitách.
Projekt Úsvit spolupracuje s hlavními evropskými dodavateli velkoobchodních dodávek potravin, léků a dalšího zboží na Ukrajinu. Nakupuje humanitární pomoc a organizujeme její dodávku doLvova, kde ji převezmou místní nevládní organizace.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuAnti-War Committee of Russiana anglické Wikipedii.
Mirza (nombre)

Mirza(/ˈmɜːrzə/o/mɪərˈzɑː/; enpersa:میرزا‎) es un nombre de origen persa. Se utiliza además como apellido o prefijo del nombre para indicar un linaje patriarcal. Se deriva del términoMirzadeh(enpersa:میرزادہ‎,lit.'hijo del príncipe').​
Históricamente, «Mirza» era un título nobiliario y principesco,​ haciendo referencia a un príncipe de la Casa Real, un noble de alta cuna o un destacado líder militar o académico.​ Específicamente, fue utilizado en varios periodos imperiales persas, laHorda de Nogái,Shirvanshah, varios estados delCáucasoyCircasiacomo los reinos georgianos o los janatos cumucos y chechenos, losmogoles, yrajputsmusulmanes delsubcontinente indio.
También ha sido un título utilizado por aristócratas de los estados tátaros como los kanatoskazajoy deAstracán.
Iskander Mirza

Syed Iskander Ali Mirza(enurdu:اسکندر مرزا), también conocido comoIskander Mirza(Murshidabad,Raj británico, 13 de noviembre de 1899-Londres,Reino Unido, 13 de noviembre de 1969) fue el últimogobernador generaldelDominio de Pakistán(6 de octubre de 1955-23 de marzo de 1956) y el primerpresidente de la República Islámica de Pakistán(23 de marzo de 1956-27 de octubre de 1958).
Fue hijo de Sahibzada Sayyid Muhammad Fateh Ali Mirza y su primera esposa, Dilshad Begum, siendo descendiente de Mir Jafar,Nawabde Bengala, aunque creció enBombay. Su nombre de pila primero,Iskander, es el nombreurdudeAlejandro.
Tras completar su educación, pasó a la Academia Militar de Sandhurst, siendo el primer graduado de la academia procedente de laIndia. Entró en el Ejército Británico de la India en 1920, donde sirvió durante 6 años. Tras abandonar el ejército, pasó a trabajar en el Servicio Político de la India, donde llegó a ser Secretario en el Ministerio de Defensa de la India Británica. Desde esta posición, fue responsable de la división del Ejército Británico de la India en los futuros ejércitos de Pakistán y de la India.
Tras la creación dePakistán, Mirza fue nombrado secretario de Defensa de la nueva nación. En 1954, fue nombrado gobernador de Pakistán Oriental, con la intención de llevar el orden a la región. Tras ese nombramiento, Muhammad Ali Bogra le pidió que participará en su gobierno ocupando el cargo de ministro del Interior. En 1955, se convirtió en gobernador general de Pakistán, siendo un gran defensor de la política de separación entre Estado y religión.
En 1956, Pakistán aprobó su primeraconstitución, pasando a serpresidentede la República. Aunque los dos cargos venían a ser esencialmente el mismo, Mirza fue oficialmente elegido por el Parlamento. Durante su presidencia, el país fue prácticamente ingobernable; como muestra de ello basta decir que en dos años, hubo cuatro primer ministros.
En 1958, pensando que la Constitución de 1956 estaba contribuyendo a la inestabilidad política, Mirza declaró laley marcialel 7 de octubre, con vistas a redactar una nueva constitución "más acorde con el carácter del pueblo pakistaní". Sin embargo, tras tres semanas bajo la ley marcial, fue expulsado del poder por un golpe militar dirigido porAyub Khan, y que le obligó a exiliarse aLondres.
Mirza vivió en Londres hasta su muerte en 1969, el día de su 70.º cumpleaños. Debido al rechazo por parte del gobierno militar deYahya Khande que fuera enterrado en su propio país, su cuerpo fue llevado aTeherándonde elshahde Persia le rindió unos funerales de Estado.
Irach Mirzá

Irach Mirzá Yalal al-Mamalek(enpersa:ایرج میرزا جلال‌الممالک), más conocido comoIrach Mirzá(Tabriz,Azerbaiyán Oriental,Irán; octubre, 1874 –Teherán,Irán; 14 de marzo de 1925), fue un importante poeta iraní, el más popular durante el períodoqayarí. Es considerado junto conObeyd Zakanícomo uno de los mejores poetassatíricosde laliteratura persa.
Irach Mirzá nació en octubre de 1874 enTabriz, capital deAzerbaiyán Oriental, provincia al noroeste deIrán, hijo deQolam Hosein Mirzá, poeta de la corte deMozaffareddín Mirzá, príncipe heredero. Su familia desciende deFath Alí Shah Qayar, segundosahde ladinastía, que reinó de 1797 a 1834 y fue padre deMalek Irach Mirzá, éste a su vez padre de Qolam Hosein Mirzá.
Aunque algunas fuentes indican que Irach Mirzá tuvo educación privada, existen evidencias dignas de crédito que indican que estudió en una sucursal delDar al-Funun, la primera escuela politécnica moderna iraní, enTabriz. A la edad de 15 años, Irach hablaba con fluidezárabeyturco azerí, además de estar familiarizado con el arte de lacaligrafía. Fue y es aun considerado como uno de los grandes calígrafos de Irán.
A la edad de 16 años, Irach Mirzá contrae matrimonio, sin embargo, pierde a su esposa y a su padre a la edad de 19 años. Debido a esto toma la posición de su padre recién fallecido y se convierte en poeta de la corte de Mozaffareddín Mirzá. Al alcanzar los 22 años, Mozaffareddín sube al trono en 1896, tomando el nombre de Mozaffareddín Shah, quinto sah de los Qayar. Irach Mirzá fue nombrado Jefe de Poetas (en persa:Sadr osh-ShaerínoSadr osh-Shoará), tomando el nombre de Yalal Al-Mamalek («señorío de los reinos»).
Algunos años más tarde deja la corte real y se une a la administración deAlí Jan Aminoddoulé, gobernador deAzerbaiyán Oriental. Durante este tiempo, Irach Mirzá aprendefrancésy se familiariza con elruso. Para 1905, Aminoddoulé es trasladado aTeherán, acompañándolo Irach, quien pronto habría de involucrarse en laRevolución constitucional iraní.
En 1907, Irach Mirzá viaja a Europa como parte de la comitiva deQavam os-Saltané, autoridad gubernamental. Dos años más tarde, Irach Mirzá regresa aTeheránen donde empieza a trabajar como miembro de la Oficina de Composiciones Oficiales,Daarol-Enshá. En 1915, su primer hijo, Yaafar Qolí Mirzá se suicida debido a problemas psicológicos.
En 1917, Iraj se une al recién establecidoMinisterio de Cultura, y tres años más tarde es transferido al Ministerio de Finanzas e Ingresos. De 1920 a 1925 trabaja como Oficial de Ingresos enMashhad. A la edad de 52 años, Irach Mirzá se muda a Teherán donde muere el 14 de marzo de 1926. Sus restos reposan en elcementerio de Zahiroddoulé, al norte de Teherán.
Le sobrevivió su segundo hijo Josrow Irach.
Abbas Mirza

Abbás Mirzá(20 de agosto de 1789 - 25 de octubre de 1833) fue un príncipe herederopersade ladinastía Qajar. Se forjó una importante reputación como comandante militar en las guerras contraRusiay elImperio otomano, como modernizador de las fuerzas armadas y de las instituciones dePersia, y por su prematura muerte ante su padre,Fath Ali Shah. Abbás fue un príncipe inteligente, que poseía cierto gusto literario y es digno de mención por la relativa sencillez de su vida.
Era uno de los hijos pequeños deFath Ali Shah, pero su padre le asignó como su sucesor. Con la confianza de parte del gobierno de Persia, buscó una forma de gobernar a la europea y contrató oficiales para reorganizar las fuerzas armadas. No dudó en ir a laguerra contra Rusiay su ayuda fue solicitada con impaciencia tanto porInglaterracomo porNapoleón, ansiosos por rematarse mutuamente en la zona de Persia. Prefirió ayudar a losfranceses, por lo que Abbás Mirza continuó su guerra contra el general rusoKotlyarevski, aunque su nuevo aliado le proporcionó poca ayuda. Kotlyarevski derrotó al ejército persa en labatalla de Aslanduzen octubre de 1813, cuando las fuerzas persas eran 10 veces superiores en número. Esto obligó a los persas a una paz de la que salían derrotados, cediendo territorios en elCáucaso(actualmenteGeorgia,Daguestány la mayor parte de laRepública de Azerbaiyán).
Obtuvo algunas victorias durante la guerra de 1821 entra el Imperio otomano y Persia, que concluyó con la firma en 1823 del tratado de paz tras labatalla de Erzurum, en el que se plasmaba la victoria persa. Susegunda guerra contra los rusos, que empezó en 1826, acabó en una sangría de muertes y las tropas persas se vieron forzadas a ceder casi todos sus territorios deArmeniay deNajicheván. Tras firmar el tratado de paz en febrero de 1828, Abbás Mirzá intentó restaurar el orden en la provincia deJorasán, y mientras lo hacía murió enMashhaden 1833. En 1834, su hijo mayor,Mohammed Mirza, sucedió aFath Ali Shahcomo rey. R. G. Watson (History of Persia', 128-9) le describé como elmás noble de la raza de los Qajar.​
Sobre todo es recordado por su valor en elcampo de batallay por sus intentos fallidos de modernizar las fuerzas armadas de Persia. No logró su objetivo en parte debido a la falta decentralismodel gobierno iraní de la época. Además, Abbás Mirzá fue el primero en enviar a estudiantes iraníes a estudiar aEuropa.​
Ali Mirza

Sultan Ali Mirza(Ardebil, 1478 -Shamasbi, cerca de Ardebil, 1494). Séptimomurshidojequede latariqaSafaviyya, fue el hijo mayor y sucesor del jequeḤaydar Sultan Mirzay de la princesaAq QoyunluHalima Begum, hija delbeyUzun Hasan. Entre sus hermanos menores, estaba el futuroshahIsmail IdePersia.
A la muerte de su padre en combate contra losShirvanshahy los Aq Qoyunlu el 9 de julio de 1488 , Ali, de solo 10 años, le sucedió al frente de la congregaciónsufíy alcanzó el título depadishah(rey) dando a entender que aspiraba un poder temporal además del espiritual que ya lo poseía. Muchos sufíes, entre ellos losqizilbashde su padre, se unieron a él en Ardebil y le incitaron a vengar la muerte de su padre; esto alarmó al bey Aq QoyunluSultan Ya'qubque arrestó a Ali Mirza, a su madre y a sus dos hermanos y los encarceló en la fortaleza de Istakhr a Faros. La vida de Ali y de sus hermanos fue respetada por intercesión de su propia madre (que era hermana de Yakub).
Fue liberado al cabo de cuatro años y medio (1493) por orden del bey Aq QoyunluRustam(nieto de Uzun Hasan), uno de los pretendientes a la sucesión a la muerte de Ya'qub, que quería el apoyo de los safavidas y le ofreció a cambio el trono de Persia para cuando él fuera muerto. Ali Mirza le ayudó a derrotar al rivalBaysonqor Mirza(hijo y sucesor de Ya'qub) en agosto de 1493. En 1494 Rustam se dio cuenta del peligro que representaban safávidas y arrestó a Ali Mirza y sus hermanos; enterado de que se planeaba su muerte, Ali Mirza huyó con sus hermanos y algunos compañeros hacia Ardebil. Rustam lo hizo perseguir. En el camino, Ali designó a su hermano Ismail (de solo 7 años) como sucesor y lo envió a Ardebil y él se quedó atrás. Ali Mirza fue capturado en Shamasbi cerca de Ardebil y asesinado inmediatamente. Por intercesión de su madre, su cuerpo fue recuperado y enterrado en elSantuario y tumba de los jeques de la Safaviyyaen Ardebil. Su sucesor, Ismail, fue refugiado enGilanpor unos poco lealesqizilbash. Años después, joven aún, saldría de su refugio para vengar las muertes de su padre y su hermano mayor y, triunfante, fundaría el imperio Safávida.
Mirza Teletović

Mirza Teletović(Mostar,Bosnia y Herzegovina, 17 de septiembre de 1985) es un exjugadorbosniodebaloncestoque jugó seis temporadas en laliga ACBespañola, en elTAU Cerámica Baskonia, y otras seis en laNBA.
En febrero de 2009, conquista laCopa del Reycon el TAU y es nombradoMVP del torneo.​
Ha sido internacional con laSelección de baloncesto de Bosnia y Herzegovina.
Mirza

Mirzaes ungénerodelémuresde lafamiliaCheirogaleidae, conocidos comolémures ratón gigantes. Son originarios de los bosques dehoja caducadel oeste deMadagascar, por lo general localizados cerca de la costa u otras fuentes de agua. Su piel es un color marrón oliva en su parte dorsal, y ventralmente de color gris-amarillento.
El género fue descrito inicialmente con una especie única,Mirza coquereli, el lémur ratón gigante de Coquerel (que recibió su nombre en honor del entomólogo francésCharles Coquerel), cuando esta especie fue separada del géneroMicrocebusen 1985. En 2005 fue descrita una segunda especie, ellémur ratón gigante del norte(M. zaza).​ En 2010 se anunció que un nuevotaxón, con zonas de la piel de color rojizo en espalda y cola, había sido descubierto en la región de Berevo-Ranobe.​
Los lémures ratón gigantes pesan aproximadamente 300 g. Sonnocturnosy activos a lo largo del todo año; a diferencia de otros lémures ratón nohibernan, alimentándose de larvas dehemípterospara sustentarse. Son una especie arbórea, y se alimentan de fruta, flores y pequeñosartrópodoscomo insectos y arañas. También se sabe que se alimentan dellémur ratón enano(Microcebus myoxinus) en cautividad. Forman jerarquías múltiples tanto en la naturaleza como en cautividad; los machos duermen solos mientras que las hembras generalmente duermen en parejas. Su desplazamiento escuadrúpedo, y tienen una limitada capacidad de salto.
Estos lémures son presa de los búhos, así como delbuitre de Madagascar(Buteo brachypterus). Se alimentan por la noche para evitar ladepredación, y se comunican entre ellos tanto por señales acústicas como por señales olfativas, así como medianteultrasonidos.
Basándose en estudios sobre el uso de la morfología, la inmunología, el ADN repetitivo, análisis SINE, de  pruebas filogenéticas multilocus y en los genes mitocondriales (mtADN), los lémures ratón gigantes están más estrechamente relacionados con los lémures ratón dentro de la familia Cheirogaleidae, y juntos forman un clado con las peludas orejas de lémur enano (Allocebus). Ambos lémures enanos y lémures de orejas ahorquilladas están emparentados más distantemente, estando los lémures de orejas ahorquilladas más estrechamente emparentados con los lémures deportivos (Lepilemur).
Mirza, Microcebus y Allocebus forman un clado dentro de Cheirogaleidae, los tres linajes se cree que se han ido durante un breve lapso de tiempo, por lo que las relaciones dentro de este clado son difíciles de determinar y puede cambiar con más investigación.
Mirza Begić

Mirza Begić(Bijeljina,Bosnia-Herzegovina, 9 de julio de 1985) es un exjugador profesional de baloncestobosnionacionalizadoesloveno, que jugaba depívot. Mide 2,17m(7′1″) y pesa 120kg(264lb). Su último equipo fue elKK Mornar Bar. También fue internacional con laselección eslovena.
Begić nació en la ciudadbosniadeTuzla, pero se trasladó aEsloveniapara fichar por elKK Union Olimpija de Ljubljanaen 2002, demostrando su potencial con más de 10 puntos y casi 6 rebotes por partido. Desde allí pasaría por varios equipos y países comoBélgica(Huy Basket) eItalia(Virtus Bolonia), hasta que volvió al equipoeslovenola temporada 2007-2008, previo paso por su vecinos delSlovan.
El salto de calidad llegaría a partir de entonces. El pívot conquistó el doblete (LigayCopa) en las dos campañas siguientes (2008 y 2009) donde fue además, el mejor del equipo en laEuroliga 2008-09, acreditando 11,1 puntos, 6,1 rebotes y 1,7 tapones de media (2009). Su progresión le valió para que un histórico como elŽalgiris Kaunaslituanose interesara por él y le fichara. El jugador, que también tiene pasaporteesloveno, se convirtió en uno de los referentes del exequipo deArvydas Sabonis, donde ganó unaLiga Báltica(2010). En 2009 se dio a conocer a nivel internacional firmando unos números de promedios por partido de 9,7 puntos, 4,8 rebotes y 2,3 tapones -estadística que lidera- durante la primera fase de laEuroliga 2010. En enero de 2011 fichó por elReal Madrid.​ Estuvo un par de años con altibajos, en los que ganó 1 liga ACB y jugó dosFinal Four, llegando en una de ellas a la gran final frente al que a la postre sería su futuro equipo, elOlympiacos B.C..​
Para la temporada 2014/15, jugó en dos equipos diferentes. Primero fue en elKK Union Olimpija, donde aportó 9.8 puntos y 5.8 rebotes en laLiga Adriática, y 14.0 puntos y 4.0 rebotes en laEurocup. Después aterrizó en elLaboral Kutxa, con 6.2 puntos y 4.5 rebotes en laLiga ACBy 6.8 puntos y 4.3 rebotes en laEuroliga.
En octubre de 2015 firmó con losNew Orleans Pelicans, de laNBA, pero a los pocos días fue despedido sin debutar. Se encontraba sin equipo hasta que, dos meses después, fichó por elBilbao Basket, regresando así a laACBpara la temporada2015-16.​
En el verano de 2016 ficha por el equipocroatadelKK Cedevita, de laA1 Liga, la primera división croata. El verano siguiente fichó por elPetrochimi Iman Harbour BC, de laSuperliga iraní, y en 2018 firma una vez más por laKK Union Olimpija, de laLiga eslovena. En 2019 ficha por elKK Mornar Bar, de laLiga montenegrina, el cual fue su último equipo ya que en 2020 se retiró del baloncesto activo.
मिर्ज़ा

मिर्ज़ा एकफारसी(ईरानी) उपनाम है जो राजसी और सूबेदारों के खानदान के लोग लगाते हैं।अमीरोंके बेटों कोअमीरज़ादाकहा जाता है और उसी का संक्षेप है मिर्ज़ा।
दीया मिर्ज़ा

दीया मिर्ज़ाभारतीय सिनेमाकी एक प्रमुखअभिनेत्रीहैं।वहमिस एशिया पैसिफिकभी रह चुकी हैं। उनका जन्म ९ दिसम्बर १९८१ कोहैदराबाद,आंध्र प्रदेश,भारतमें हुआ। उन्होंने २दिसम्बरसन् २००० कोमनीला,फिलीपींसमें “मिस इंडिया एशिया पैसिफिक” जीता। इसी पुरस्कार समारोह में उन्होंने दो और पुरस्कार भी जीते, “मिस ब्यूटीफुल स्माइल” एवं “द सोनी विऊअरज़ चोइस अवार्ड”।
उनके पिता फ्रेंक हेंडरिक एक जर्मन इंटीरीयर डिज़ाइनर है। उनकी माँ दीपा मिर्ज़ा बंगाली हैं। जब दीया मिर्ज़ा 6 साल की थी तब उनके माता-पिता अलग हो गए। 9 साल की उम्र में उनके पिता का देहांत हो गया। उनकी माँ ने अहमद मिर्ज़ा से शादी कर ली। अहमद मिर्ज़ा का उपनाम दीया ने अपने नाम के साथ जोड़ लिया। अहमद मिर्ज़ा की सन् 2004 में मृत्यु हो गयी।
दीया मिर्ज़ा ने अक्टूबर 2014 में अपने प्रेमी साहिल संघा सेआर्य समाजतौर-तरीके से शादी की।अगस्त 2019 में, मिर्जा ने अलग होने की घोषणा की।
15 फरवरी 2021 को, मिर्जा ने मुंबई में व्यवसायी वैभव रेखी से शादी की।
उन्होनें अपने फ़िल्मी करियर की शुरुआतरहना है तेरे दिल मेंसे की थी। इसमें उन्होनेंमाधवनके साथ काम किया था। हालांकि ये फिल्म बॉक्स ऑफिस पर सफल नहीं हुई पर इस फिल्म का संगीत सफल रहा। इसके बाद उन्होनेदीवानापनऔरतुमको न भूल पाएँगेमें काम किया।
२००५ में दीया मिर्ज़ा नेविधु विनोद चोपड़ाकी फिल्मपरिणितामें काम किया। २००६ में उन्होनें एक बार फिर विधु विनोद चोपड़ा कीसंजय दत्तके साथलगे रहो मुन्ना भाईफिल्म में काम किया। उन्होनेंसोनू निगमकी म्यूजिक वीडियो "कज़रा मुहब्बत वाला" में भी काम किया। इसके बाद उनकीदस कहानियाँ,फाइट क्लब,अलग,हनीमून ट्रैवल्स प्राइवेट लिमिटेडऔरकैशजैसी असफल फिल्में आई।
मिर्ज़ा ग़ालिब

मिर्ज़ाअसदुल्लाहबेगख़ान, जो अपने तख़ल्लुसग़ालिबसे जाने जाते हैं,उर्दूएवंफ़ारसीभाषा के एक महान शायर थे। इनको उर्दू भाषा का सर्वकालिक महान शायर माना जाता है और फ़ारसी कविता के प्रवाह को हिन्दुस्तानी जबान में लोकप्रिय करवाने का श्रेय भी इनको दिया जाता है। यद्दपि इससे पहले के वर्षो मेंमीर तक़ी "मीर"भी इसी वजह से जाने जाता है। ग़ालिब के लिखे पत्र, जो उस समय प्रकाशित नहीं हुए थे, को भी उर्दू लेखन का महत्वपूर्ण दस्तावेज़ माना जाता है। ग़ालिब को भारत और पाकिस्तान में एक महत्वपूर्ण कवि के रूप में जाना जाता है। उन्हे दबीर-उल-मुल्क और नज़्म-उद-दौला का ख़िताब मिला।
ग़ालिब (और असद) तख़ल्लुस से लिखने वाले मिर्ज़ा मुग़ल काल के आख़िरी शासकबहादुर शाह ज़फ़रके दरबारी कवि भी रहे थे। आगरा, दिल्ली और कलकत्ता में अपनी ज़िन्दगी गुजारने वाले ग़ालिब को मुख्यतः उनकी उर्दू ग़ज़लों को लिए याद किया जाता है। उन्होने अपने बारे में स्वयं लिखा था कि दुनिया में यूं तो बहुत से अच्छे शायर हैं, लेकिन उनकी शैली सबसे निराली है:
ग़ालिब का जन्मआगरामें एक सैनिक पृष्ठभूमि वाले परिवार में हुआ था। उन्होने अपने पिता और चाचा को बचपन में ही खो दिया था, ग़ालिब का जीवनयापन मूलत: अपने चाचा के मरणोपरांत मिलने वाले पेंशन से होता था(वोब्रिटिश ईस्ट इंडिया कंपनीमें सैन्य अधिकारी थे)।ग़ालिब की पृष्ठभूमि एक तुर्क परिवार से थी और इनके दादा मध्य एशिया के समरक़न्द से सन् १७५० के आसपास भारत आए थे। उनके दादा मिर्ज़ा क़ोबान बेग ख़ान अहमद शाह के शासन काल में समरकंद से भारत आये। उन्होने दिल्ली, लाहौर व जयपुर में काम किया और अन्ततः आगरा में बस गये। उनके दो पुत्र व तीन पुत्रियां थी। मिर्ज़ा अब्दुल्ला बेग ख़ान व मिर्ज़ा नसरुल्ला बेग ख़ान उनके दो पुत्र थे।
मिर्ज़ा अब्दुल्ला बेग (ग़ालिब के पिता) ने इज़्ज़त-उत-निसा बेगम से निकाह किया और अपने ससुर के घर में रहने लगे। उन्होने पहले लखनऊ के नवाब और बाद में हैदराबाद के निज़ाम के यहाँ काम किया। 1802 में अलवर में एक युद्ध में उनकी मृत्यु के समय ग़ालिब मात्र 5 वर्ष के थे।
जब ग़ालिब छोटे थे तो एक नव-मुस्लिम-वर्तित ईरान से दिल्ली आए थे और उनके सान्निध्य में रहकर ग़ालिब ने फ़ारसी सीखी।
ग़ालिब की प्रारम्भिक शिक्षा के बारे में स्पष्टतः कुछ कहा नहीं जा सकता लेकिन ग़ालिब के अनुसार उन्होने ११ वर्ष की अवस्था से हीउर्दूएवंफ़ारसीमें गद्य तथा पद्य लिखना आरम्भ कर दिया था।उन्होने अधिकतर फारसी और उर्दू में पारम्परिक भक्ति और सौन्दर्य रस पर रचनाये लिखी जो गजल में लिखी हुई है। उन्होंने फारसी और उर्दू दोनो में पारंपरिक गीत काव्य की रहस्यमय-रोमांटिक शैली में सबसे व्यापक रूप से लिखा और यह गजल के रूप में जाना जाता है।
13 वर्ष की आयु में उनका विवाह नवाब ईलाही बख्श की बेटी उमराव बेगम से हो गया था। विवाह के बाद वह दिल्ली आ गये थे जहाँ उनकी तमाम उम्र बीती। अपने पेंशन के सिलसिले में उन्हेंकोलकाताकि लम्बी यात्रा भी करनी पड़ी थी, जिसका ज़िक्र उनकी ग़ज़लों में जगह–जगह पर मिलता है।
१८५० में शहंशाहबहादुर शाह ज़फ़रद्वितीय ने मिर्ज़ा ग़ालिब को दबीर-उल-मुल्क और नज़्म-उद-दौला के ख़िताब से नवाज़ा। बाद में उन्हे मिर्ज़ा नोशा का ख़िताब भी मिला। वे शहंशाह के दरबार में एक महत्वपूर्ण दरबारी थे। उन्हे बहादुर शाह द्वितीय के पुत्र मिर्ज़ा फ़ख़रु का शिक्षक भी नियुक्त किया गया। वे एक समय में मुग़ल दरबार के शाही इतिहासविद भी थे।
मिर्ज़ा गालिब (1954 फ़िल्म)

मिर्ज़ा गालिब1954 में बनीहिन्दी भाषाकी फिल्म है। हिन्दुस्तान के मशहूर शायरमिर्ज़ा ग़ालिबकी जीवनी पर बनी यह फ़िल्म काफ़ी सराही गयी।
इस फ़िल्म के संगीतकारगुलाम मोहम्मदहैं।
ख़ुसरो मिर्ज़ा

ख़ुसरो मिर्ज़ा(उर्दू:خسرو مِرزا‎) (16 अगस्त 1587 – 26 जनवरी 1622)मुग़लसम्राटजहाँगीरके सबसे बड़े पुत्र थे।
मिर्ज़ा बाबर

शहज़ादामिर्ज़ा मुहम्मद बाबर बहादुर(१७९६ - १३ फरवरी १८३५) जिन्हेंमिर्ज़ा बाबरके नाम से भी जाना जाता है,मुग़ल बादशाहअकबर द्वितीयके पुत्र थे।
सानिया मिर्ज़ा टेनिस अकादमी

सानिया मिर्ज़ा टेनिस अकादमीभारतीय टेनिस खिलाड़ियों के लिए विश्व स्तर की टेनिस प्रशिक्षण प्रदान करने के उद्देश्य से मार्च 2013 मेंहैदराबादमें शुरू किया गया था। इसकी स्थापना भारतीय टेनिस स्टारसानिया मिर्ज़ाके द्वारा भारत के भविष्य को रोशन करने वाली उपयोगी ग्रामीण प्रतिभाओं को पहचानकर चयनित करते हुये स्वयं के खर्च पर प्रशिक्षित करने हेतु की गयी थी।
मिर्झा

मिर्झा(पर्शियन:میرزا,तुर्की:मेर्झा,उझबेक:मिर्झो,रशियन:мурза) ही मध्यपूर्वेसह इतर देशांमध्ये वापरली जाणारी पदवी आहे. मूळपर्शियन भाषेतूनआलेला हा शब्द सहसा वतनदार, जमीनदार किंवा राजकुमार या अर्थाने वापरला जातो.
मिर्झा गालिब

मिर्झा असदुल्लाखान गालिब(२७ डिसेंबर१७९७,१५ फेब्रुवारी१८६९) एक प्रसिद्धफारसीआणिउर्दूकवी होते. ते सुधारक वृत्तीचे, सर्व धर्मांना समान मानणारे, कर्मठ नसलेले, नमाज न पढणारे, रोजा न ठेवणारे, कलेचे आसक्त, रसिक व्यक्ती होते. गालिब केवळ चार वर्षांचे असतांना त्यांचे वडील वारले म्हणून आजोबा आणि काकांनी पालनपोषण केले. लहानपणी त्यांनीइस्लामचेधडे घेतले, फारसी भाषा शिकले.
गालिब यांनी फारसी भाषेत लिखाण काम सुरू केले. त्यांच्या साहित्यात जीवनाचे गंभीर तत्त्वज्ञान त्यांनी मांडले. वयाच्या ११व्या वर्षापासून गालिब शेर लिहीत होते. जीवनाच्या झळा सोसून मिर्झा गालिबने त्या सुंदर करून काव्यातून मांडल्या. त्यांनी एकूण १८,००० च्या वर शेर फारसी भाषेत रचले. पुढे मित्रांच्या आग्रहाखातर त्यातीलच १०००-१२०० शेर त्यांनी उर्दू भाषेत लिहिले.
गालिब यांनी कधी कोणताही उद्योग-धंदा केला नाही. मित्रांच्या आणि नातेवाईकांच्या सहकार्याने ते राहत. त्यांना स्वतःला प्रसिद्धी मिळविण्याची गरज वाटली नाही. उत्तरमोगलकाळातील राजांच्या, उमरावांच्या दरबारी जाणेही त्यांना आवडत नसे. ते म्हणतमाझ्या कविता माझ्या मृत्यूनंतरही अजरामर राहणार असल्याने माझे नाव आपोआपच सर्वत्र पसरणार.
गालिबच्या काव्यावर मीर आणि आमीर खुसरो यांच्या रचनांचा प्रभाव होता. साहित्य निर्मिती करताना केवळ चौकट मोडून चालत नाही. त्यात तितकी ताकदही असावी लागते. गालिबने परंपरेला नावीन्याची झालर लावली. अभिजात सौंदर्याची बूज राखायला शिकवले. घराण्यातच सैनिकी पार्श्वभूमी असल्याने गालिबमध्ये बंडखोरीचे बीज होते.
गालिबच्या कवितांचा परिचयसेतू माधव पगडी,वसंत पोतदारआणिविद्याधर गोखलेआदी मराठी लेखकांनी करून दिला आहे. डॉ. अक्षयकुमार काळे यांनी तर ’गालिबचे उर्दू काव्यविश्व : अर्थ आणि भाष्य’ हा ग्रंथराज लिहिला असून रसिकांना शब्दागणिक तो समजावा म्हणून गालिबच्या कवितेतील प्रत्येक शब्दाचा अर्थ देऊन त्यांनी गालिब जाणत्या वाचकांपर्यंत पोचविण्याची अपूर्व धडपड केली आहे. पद्मगंधा प्रकाशनाच्या या ग्रंथात गालिबच्या गझलाच्या पहिल्या ओळीची सूची, पहिल्या शेरातील दुसऱ्या चरणाची अंत्ययमकानुसार (रदीफनुसार) सूची अशी परिशिष्ठे असल्याने ग्रंथाचे संदर्भमूल्य वाढले आहे. या पुस्तकालामहाराष्ट्र साहित्य परिषदेचाम.भि. चिटणीस वाङ्‌मय पुरस्कार मिळाला आहे. (२०१५)
मिर्झा गालिब यांच्यावर हिंदीत १९५४ साली एक चित्रपट निघाला असून दुसरा १९८८ साली दूरचित्रवाणीसाठी बनवला होता. पहिल्या चित्रपटाचे दिग्दर्शकसोहराब मोदीतर दुसऱ्या चित्रपटाचेगुलझारहोते.
दीवान-इ-गालिब(१८४१) उर्दू
कुल्लियत-इ-गालिब(१८४५) फारसी
कातिअ-ह-बुर्हान(१८६१) फारसी ग्रंथ
मिहर-ह-नीमरोज(१८५४) फारसी ग्रंथ
कल्लियत-ह-नस्र(१८६८) फारसी ग्रंथ
उद-द-हिंदी(१८६८) उर्दू ग्रंथ
उर्दू-द-मुंआल्ला(१८६९) उर्दू ग्रंथ
दिया मिर्झा

दिया मिर्झा-हेंड्रिच( ९ डिसेंबर १९८१) ही एकभारतीयमॉडेल व सिने-अभिनेत्री व निर्माती आहे.हैदराबादयेथे जन्मलेल्या दियाने कॉलेज शिक्षण चालू असतानाच मॉडेलिंगला सुरुवात केली. २००० सालच्या फेमिनामिस इंडियासौंदर्यस्पर्धेत दियाने तिसरे स्थान मिळवले. भारतातर्फे २००० मिसआशियापॅसिफिक स्पर्धेमध्ये भाग घेणाऱ्या दियाने ही स्पर्धा जिंकली. ह्याच वर्षीप्रियांका चोप्रानेमिस वर्ल्ड तरलारा दत्तानेमिस युनिव्हर्सस्पर्धा जिंकल्या होत्या.
२००१ साली दियानेरहना है तेरे दिल मेंह्या हिंदी चित्रपटाद्वारेबॉलिवूडमध्येपदार्पण केले. तेव्हापासून अनेक लहान-मोठ्या भूमिका तिने केल्या आहेत.
दिया मिर्झाचा पहिला विवाह तिचा व्यावसायिक भागीदार साहिल संघा सोबत ऑक्टोबर २०१४ मध्येआर्य समाजपद्धतीने झाला..
इ. स. २०१९ मध्ये त्यांचा घटस्फोट झाला.आणि १५ फेब्रुवारी २०२१ रोजी व्यावसायिक वैभव रेखी सोबत दिया मिर्झा दुसऱ्यांदा विवाह बंधनात अडकली
इंटरनेट मूव्ही डेटाबेसवरीलदिया मिर्झाचे पान (इंग्लिश मजकूर)
मिर्झा हमीदुल्ला बेग

न्या. मिर्झा हमीदुल्ला बेग(फेब्रुवारी २२,इ.स. १९१३- हयात) हे भारताच्या सर्वोच्च न्यायालयाचे पंधरावे सरन्यायाधीश होते. त्यांचीइ.स. १९७१मध्ये सर्वोच्च न्यायालयावर नियुक्ती झाली आणिजानेवारी २९,इ.स. १९७७तेफेब्रुवारी २१,इ.स. १९७८या काळात ते सर्वोच्च न्यायालयाचे सरन्यायाधीश होते.
फौआद मिर्झा

फौआद मिर्झा(६ मार्च,१९९२:बंगळूर,कर्नाटक,भारत- ) हा एक भारतीय घोडेस्वार आहे ज्याने२०१८ च्या आशियाई क्रीडा स्पर्धांमध्येवैयक्तिक स्पर्धा आणि सांघिक स्पर्धा दोन्हीमध्ये रौप्य पदके जिंकली. १९८२ नंतर आशियाई क्रीडा स्पर्धेत घोडेस्वारीतील वैयक्तिक स्पर्धेत पदक जिंकणारा तो पहिला भारतीय ठरला. मिर्झा२०२० च्या उन्हाळी ऑलिंपिकसाठीपात्र ठरला आणिइम्तियाज अनीस(२०००) नंतर ऑलिंपिकमध्ये भाग घेणारा पहिला भारतीय घोडेस्वार झाला.
मिर्झा यांचा जन्म बेंगळुरू येथे झाला होता.त्यांचे वडील डॉ हस्नीन मिर्झा हे भारतातील अव्वल पशुवैद्यकांपैकी एक आहेत
फौआद मिर्झाने जकार्ता येथे आशियाई क्रीडा 2018 मध्ये इक्वेस्ट्रियन जंपिंग फायनलमध्ये रौप्य पदक जिंकले.2019 मध्ये मिर्झाला अर्जुन पुरस्कार मिळाला.ऑक्टोबर 2019 मध्ये त्याने पोलंडमधील स्ट्रझेगोम येथे आयोजित कार्यक्रमात सुवर्ण जिंकले. 7 जानेवारी2020 रोजी मिर्झा दक्षिण पूर्व आशिया, ओशिनिया गटात प्रथम स्थान मिळवून 2020 तोक्यो ऑलिम्पिकसाठी पात्र ठरले. ऑलिम्पिकसाठी पात्र ठरणारा तो गेल्या 20 वर्षातील पहिला भारतीय अश्वारूढ बनला. तो अंतिम फेरीसाठी पात्र ठरला.
सानिया मिर्झा

सानिया मिर्झा(नोव्हेंबर १५,१९८६,मुंबई) ही एकभारतीयव्यावसायिकटेनिसपटूआहे. सानियाने आजवर ३ग्रँड स्लॅमस्पर्धांच्या मिश्र दुहेरीची तर एका ग्रँड स्लॅम स्पर्धेत महिला दुहेरी अशी एकूण ४ अजिंक्यपदे मिळवली आहेत तसेच एकेरीच्या चौथ्या फेरीमध्ये धडक मारली आहे. ती भारतामधील सर्वोत्तम महिला टेनिस खेळाडू समजली जाते. सध्या सानियाडब्ल्यू.टी.ए.च्यादुहेरी जागतिक क्रमवारीमध्ये पहिल्या क्रमांकावर आहे.
सानियालाभारत सरकारनेअर्जुन पुरस्कारतर २००६ सालीपद्मश्री पुरस्कारदेऊन गौरवले. सध्याच्या घडीला सानिया भारताच्यातेलंगणह्या नव्या राज्याची प्रवर्तक (ॲम्बॅसॅडर) आहे. २०१० साली तिनेपाकिस्तानीक्रिकेटखेळाडूशोएब मलिकशीविवाह केला.
सानियाने वयाच्या सहाव्या वर्षीपासून टेनिस खेळण्यास सुरुवात केली.२००३मध्ये व्यावसायिक टेनिसमध्ये प्रवेश केला.डब्ल्यू.टी.ए.च्याक्रमवारीत एकेरीमध्ये ३१ आणि दुहेरीमध्ये १०९ इतका वरचा क्रमांक मिळवणारी ती पहिली भारतीय महिला खेळाडू आहे.२००५मध्येहैदराबाद ओपनएकेरी स्पर्धा जिंकून ती डब्ल्यू. टी. ए. एकेरी स्पर्धा जिंकणारी पहिली भारतीय महिला बनली.
मिर्झा मोहम्मद हकीम

शहजादा मिर्झा मोहम्मद हकीम(२९ एप्रिल १५५३ - १० ऑक्टोबर १५८५), ज्याला काहीवेळा फक्तमिर्झा हकीमम्हणून ओळखले जाते, हामुघल सम्राटहुमायूनचातिसरा मुलगा होता. त्यानेअफगाणिस्तानातीलकाबूलवरराज्य केले आणि त्याचा मोठा भाऊअकबरयाच्याशी अनेकदा संघर्ष झाला. मिर्झा हकीमने नंतर सम्राट अकबराशी संबंध सुधारले. तो मह चुचक बेगम यांचा मुलगा आहे.
इस्कंदर मिर्झा

सैयद इस्कंदर अली मिर्झा(उर्दू:اسکندر مرزا) (नोव्हेंबर १३,इ.स. १८९९-नोव्हेंबर १२,इ.स. १९६९) हापाकिस्तानचाप्रथम राष्ट्राध्यक्ष होता.
मिर्झाराजा जयसिंह

मिर्झाराजे जयसिंग(१५जुलै, १६११ - २८ऑगस्ट, १६६७)औरंगजेबाचासेनापती होते
ई. स.१६६५ मध्ये औरंगजेबाने जयपूरच्या (त्या वेळचे आमेर) मिर्झा राजा जयसिंग यांना दख्खन वर जाण्यासाठी तयार केले व त्याच्या मदतीला १४०००० सैन्यासह दिलेर खान सारखा विश्वासू सरदार दिला.
दख्खनला पोहोचल्यावर प्रथम मुघल सैन्याने पुण्याच्या पूर्वेला तळ दिला आणि आजूबाजूच्या प्रदेशावर नाकेबंदी लावली आणि पुरंदर या महत्त्वाच्या किल्ल्याला जवळून वेढा घातला . पुरंदरच्या या लढाईत दीलेर खानसोबत लढताना मुरारबाजी देशपांडे धारातीर्थी पडले.त्यानंतर शिवाजी राजांनी मिर्झा राजांशी वाटाघाटी सुरू केल्या.
==पुरंदरचा तह=हा तह १६६५ रोजी झाला. त्या मध्ये २३ किल्ले देण्याचे ठरवले
{{मुख्य|पुरंदराचा तह}
अख्तर मिर्झा

अख्तर मिर्झाहेबॉलीवूडचित्रपटांचे पटकथा लेखक आणि दिग्दर्शक होते. १९६५ मध्ये आलेल्यावक्तचित्रपटासाठी त्यांना सर्वोत्कृष्ट कथेचा फिल्मफेअर पुरस्कार मिळाला.तेराष्ट्रीय पुरस्कारविजेते दिग्दर्शक सईद अख्तर मिर्झा आणि व्यावसायिकदृष्ट्या यशस्वी चित्रपट निर्माते अझीझ मिर्झा यांचे वडील आहेत.
Ослан-Мурза

Ослан-Мурза(Аслан-Мурза Челибей) —мурза, знатный татарин изЗолотой Орды,родоначальникмногихдворянских родов.
Выехал на службу в Москву к великому московскому князюДмитрию Ивановичу Донскому(1389), с 300 татарами своегознамени(тамги). В Москве принялсвятое крещениес именем Прокопия. Сам великий князь Дмитрий Иванович был емувосприемникоми пожаловал за выезд городКременеск, близМедыни. Женил его на дочери своего ближнего человека,стольникаЗотикаЖитова— Марии Зотовне Житовой. По одной из версий, Ослан-Мурза Челибей один изэмировСараевских, которые, вследствие завоевания и разграбления Сарая Огланом-Булатом, по показаниюИбы-Халдуна: "разбрелись в разные стороны .... и отправились в пограничные области и утвердились там" (1385/86). Павловы, идущие от Ослан-Мурзы, считали годом выезда родоначальника (1365), что отмечено в показанияхстатского советникаВасилия Андреевича Павлова (1792). Город Кременск не долго удержался в роду Ослан-Мурзы, же (1480) он более не принадлежал его потомкам, которые около этого времени были переселены в Козельск, Тулу и Коломну.
У Ослана-Мурзы Прокопьевича было пять сыновей:
По объяснению баронаВ.Р. Розена— Ослам (Аслам, Аслан, Руслан, Еруслан) — имя, часто встречающееся утюркских народови обозначает "Лев" или "Хищный зверь".
Мурза— аристократическийтитулв тюркских государствах и обозначает "Принц", "Князь", "Молодой князь" и когда поставлен позади имени, то указывает на происхождение от царствующих ханов.
Челебей — имя, в которое заложен аристократический титулБей(Бек), который шёл вторым после титулаХан.           Челе-бий — обозначает "очень знатный".
Полученное крестильное имя Прокопий часто давалось Дмитрием Донским знатным иноземным выходцам, Дмитрий Донской же основал придел в честь святого Прокопия в собореСпаса на Борув г. Москва.
Есиней-мурза

Есиней-мурза (Есиней мурза Дивеев, Исанай-бий, Есене мурза)(? —1584) —бийМансурульской орды (1572—1584), старший сын и преемникДивей-мурзы. Потомок знаменитого правителя Золотой ОрдыЕдигея, основателяНогайской орды.
В 1572 году после пленения своего отцаДивей-мурзыво времябитвы при МолодяхЕсиней-мурза стал главой рода Мансуров и возглавил ногайские племенные объединения на северных границах Крымского ханства.
Есиней-мурза руководил набегами на южнорусские земли. В 1577 году крымские татары и ногайцы под предводительством Есиней-мурзы разорили алаторские и темниковские места.
В 1578 году Есиней-мурза Дивеев возглавил новый набег на московские приграничные владение. Под его командованием находилось 6 тыс. казиевцев, 2 тыс. азовцев, 2 тыс. больших ногаев и 2 тыс. дивеевых ногаев.
В 1580 году «сего лета» ногаи вместе с крымцами и Дивеевыми детьми «неидинова» приходили на московские украйны и «многие убытки поделали».
В 1584 году Есиней-мурза участвовал в походе 50-тысячной крымскотатарской орды на южнорусские владения. Во время похода Есиней с отдельным отрядом осадил крепостьБелёв, но при приближении русских сил вынужден был снять осаду и отступил.
Во время междоусобицы вКрымском ханствев 1580-х годах Есиней-мурза и мансуры поддерживали крымского ханаМехмеда II Гераяв борьбе с братьями. В 1584 году хан Мехмед II Герай потерпел поражение от османов под командованиемОсман-паши Оздемироглуи бежал кПерекопу, но по пути был схвачен и убит калгойАлп-Гиреем. Борьбу продолжилнуреддинСаадет-Гирей, старший сын Мехмеда II Герая. Он вместе с братьями бежал в ногайскиеулусы. Вместе с ними находились мурзы Есиней и Арсланай Дивеевы.
В том же 1584 годуСаадет-Гирейс большим ногайским войском вторгся в Крым и занялБахчисарай, где вступил на ханский престол. Его дядя-соперникИслям-Гирейбежал из столицы вКафу, под защиту турецкого гарнизона. Получив подкрепление из Турции, Ислям-Гирей выступил из Кафы против своего племянника Саадет-Гирея. В битве на рекеИндолСаадет-Гирей потерпел поражение и бежал с братьями к ногайцам. В битве на рекеИндолпогиб мансурский мурза Есиней. После его смерти лидером Мансуров стал его младший братАрсланай-мурза.
Арсланай-мурза

Арсланай-мурза(Араслан Дивеев мурза, Арослан, Арсланай Дивеев, Арасланай) (? —1594/1595) —бийМансурульской орды имангытскийкарачи-бек(1584—1595), второй сынДивей-мурзы. Потомок знаменитого правителя Золотой ОрдыЕдигея, основателяНогайской орды.
Был женат на дочери крымского ханаДевлета I Герая.
В1572 годумангытский бейДивей-мурзапринял участие в крупном походе крымского хана Девлета I Герая на Русское государства, во время которого был взят в плен вбитве при Молодях. После пленения Дивея новым беем Мансуров стал его старший сынЕсиней-мурза(1572—1584). В 1584 году оба брата участвовали в набеге наВерховские земли. Тогда как Есиней-мурза неудачно осаждалБелёв, Арсланай-мурза разорил ряд верховских уездов, однако потерпел поражение вбитве на Выссе, утратив весь полон.
Во время междоусобицы в Крымском ханстве братья Есиней и Арсланай поддерживали законного ханаМехмеда II Гераяв его борьбе с братьями. В1584 годукрымский хан Мехмед II Герай потерпел поражение от турецкого ставленникаИсляма II Гераяи бежал заПерекоп, но по пути он был схвачен и убиткалгойАлпом Гераем. ЦаревичиСаадет Герай,Мурад ГерайиСафа Герай, сыновья Мехмеда II, продолжили борьбу и стали собирать войско в ногайских улусах. Братья Есиней и Арсланай Дивеевы отправились вместе с Саадетом Гераем и его братьями.
В том же1584 годуСаадет II Герай с братьями и большим ногайским войском вступил в Крым и занялБахчисарай, где был провозглашен новым крымским ханом. Его дядя-соперник Ислям II Герай бежал вКафу, обратившись за помощью к османским властям. Получив подкрепление из Турции, Ислям II разгромил в битве на рекеИндолтатарско-ногайское войско Саадета Герая. В этом бою погиб глава мансуров Есиней-мурза. Саадет Герай с братьями и соратниками бежал из Крыма в Большую Ногайскую Орду. Вместе с ними находился новый глава мансуров Арсланай-мурза.
Весной1588 годапосле смерти Исляма II Герая новым крымским ханом был провозглашен его братБора Газы Герай(1588—1607). Новый хан отправил гонцов к своим племянникамМураду ГераюиСафе Гераю, предложив им вернуться к Крым. В июне того же года царевич Сафа Герай прибыл в Крым, где был с почестями встречен самим ханом и другими родственниками. Вслед за ним прибыли его союзники,мангытские,ширинскиеияшлавскиемурзы со своими подданными. Арсланай-мурза вернулся во главе 10-тысячного ногайского войска. Вскоре калгаСелямет Герайи ширинский бей Али, опасаясь расправы со стороны Сафы Герая и Арсланая, бежали в Кафу.
В1591 годупод руководством Арсланай-мурзы находилось до 17 тысяч подданных.
Зимой1594/1595 годаАрсланай-мурза погиб во время венгерского похода. После гибели Арсланая крымский ханГазы II Герайназначил беем мангытов его сына Мехмеда.
Одним из сыновей Арсланай-мурзы был основательБуджацкой ордыКантемир-мурза.
米尔扎

米尔扎或米儿咱（波斯語：میرزا‎，羅馬化：Mirza）是古代伊斯兰世界中的高级头衔，最早在伊朗宫廷中使用。15世纪后在鄂图曼、蒙兀儿帝國与鞑靼社会使用。
米爾扎在波斯语中可解释为“埃米尔之子”。在鞑靼语中的变体“morza”（穆尔扎）也解贵族。在喀山汗国、阿斯特拉罕汗国、克里米亚汗国中与成吉思汗有关的人才用这名号。地位比贝伊高。在革命以前的鞑靼社会，米爾扎相当于大公，而在今天“米尔扎”在中亚与南亚的穆斯林之中是一敬称。
埃米爾

埃米尔（阿拉伯語：أمير‎，拉丁化：Amīr），又譯艾米爾或阿米爾，元明时也译为异密，是阿拉伯國家的貴族头衔，此封號用於大中東地區的穆斯林國家，北非和突厥人在歷史上亦曾使用過這個封號。
一般從音譯為埃米爾（又譯艾米爾或阿米爾），亦有從其意思“統帥”意譯為總督，或從其功能意譯為「國王」、「酋長」（實際上埃米爾並沒有部落首領的意思，一個埃米爾亦非只統領單個部落）、「首長」、「頭人」、「頭目」、「首領」等等，亦見有人以其作為貴族最高爵位之功能意譯為「親王」、「大公」等等，旧译作「异密」。
其名稱源自阿拉伯文的「amir」，意思是指「統率他人的人」，這頭銜遠早於蘇丹出現。其最初本意有軍事統帥的意思，最早用於哈里發派駐在外的軍事統帥及各地總督，亦有作為最高級貴族稱號。而最早源自波斯语的称谓“米尔扎”，则在部分地区指埃米尔之子。
而「信眾的長官」（埃米尔·穆民）这一伊斯兰宗教头衔中也包含埃米尔这一统帅的含义。
隨著阿拉伯帝國的內亂，各地總督與哈里發之關係越發疏離，最後不少地方的埃米爾與哈里發均成為一種象徵式之從屬關係，埃米爾遂在此權力交替中取得一地之軍政大權，並成為當地之君王，隨著阿拉伯世界政權分裂之延續，埃米爾廣泛地成為由北非到中東的君主稱號。
伊朗伊斯兰革命卫队仍然将“埃米尔”作为其指挥官军衔的一种，更接近其原意。
今日仍有4個國家在使用埃米爾稱號，如：