davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
พุงออปัง

พุงออปัง (เกาหลี: 붕어빵; อาร์อาร์: bungeoppang; เอ็มอาร์: pungŏppang) เป็นขนมเกาหลีชนิดหนึ่ง เป็นเค้กรูปปลาสอดไส้ถั่วแดงกวน มักพบตามร้านข้างถนนหรือแผงลอยในประเทศเกาหลี ประกอบอาหารในเตาลักษณะคล้ายเตาวาฟเฟิลที่มีเบ้ารูปปลา โดยมากจะสอดไส้ถั่วแดงกวน แต่ปัจจุบันหลาย ๆ ร้านได้ดัดแปลงสอดไส้ต่าง ๆ เช่น คัสตาร์ด (เกาหลีเรียกชูแครม), เครื่องโรยหน้าพิซซา, ช็อกโกแลต และอื่น ๆ
ชื่อของพุงออปัง ประกอบด้วยคำว่า "พุงออ" (붕어) แปลว่าปลาทอง กับคำว่า "ปัง" (빵) คือขนมปัง รวมกันมีความหมายว่า "ขนมปัง (รูป) ปลาทอง" ตามลักษณะของขนม
พุงออปังเป็นขนมที่มีลักษณะคล้ายกับขนม ไทยากิ ของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเข้าสู่ประเทศเกาหลีช่วงปี ค.ศ. 1930 อันเป็นช่วงที่เกาหลีตกเป็นอาณานิคมของญี่ปุ่น ใน ลำดับสาแหรกของพุงออปัง เมื่อปี ค.ศ. 2011 ระบุว่านี่คือจุดเริ่มต้นของการนำวาฟเฟิลของตะวันตกกับเกี๊ยวของตะวันออกมาผสมผสานกัน โดยไทยากิเป็นขนมญี่ปุ่นที่ดัดแปลงมาจากวาฟเฟิลตั้งแต่ศตวรรษที่ 18. เดิมไทยากิมีลักษณะเป็นรูปปลาจาน แล้วกลายเป็นปลาทองในประเทศเกาหลี
ก่อนหน้านี้ความนิยมในพุงออปังจะมิได้อยู่ยั่งยืนยงนัก จนถึงช่วงปี ค.ศ. 1990 ขนมนี้มีแนวโน้มที่จะกลับมานิยมอีกครั้งอันเกิดจากการนิยมย้อนยุคในประเทศเกาหลีใต้ และจะขายดีเป็นพิเศษในช่วงฤดูหนาว
แป้งของพุงออปังทำจากแป้งสาลี, ผงฟู, น้ำหรือนม, และไข่ เทลงในพิมพ์ลักษณะเดียวกับเตาวาฟเฟิลแต่ต่างตรงที่เบ้าจะเป็นรูปปลาทอง แล้วจึงใส่ไส้ถั่วแดงกวนหรืออื่น ๆ ลงไป จากนั้นเทแป้งให้เคลือบถั่วแดงกวนแล้วปิดพิมพ์ลง รอจนกว่าแป้งจะสุกกรอบมีสีเหลืองทอง
โดรายากิ

โดรายากิ (ญี่ปุ่น: どら焼き, どらやき, 銅鑼焼き, ドラ焼き) เป็นขนมหวานของญี่ปุ่น โดยลักษณะเป็นแพนเค้กสองชิ้นประกบกันและสอดไส้ถั่วแดงกวน โดรายากิส่วนใหญ่ทำมาจากแป้งสาลีผสมกับเนย ไข่ และนมสด และนำส่วนผสมมาทอดเป็นแผ่นคล้ายแพนเค้ก เมื่อทอดจนสุกเหลืองจะนำมาประกบกัน 2 แผ่น โดยสอดไส้ถั่วแดงกวนน้ำตาลไว้ตรงกลาง ซึ่งลักษณะคล้ายกับอิมางาวายากิ เพียงแต่ว่าไส้ของโดรายากิจะถูกประกบด้วยขนม 2 แผ่น แต่ไส้อิมางาวายากิจะสอดไส้ข้างในตัวขนม
แต่เดิมตัวขนมจะมีเพียงชั้นเดียว ส่วนแบบที่เห็นในปัจจุบันถูกทำขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1914
คำว่า โดระ ในภาษาญี่ปุ่นจะแปลว่า ฆ้อง ซึ่งมาจากลักษณะของตัวขนมที่คล้ายกับฆ้อง
ในเขตคันไซเช่นโอซากะหรือนาระจะเรียกว่า มิกาซะ (三笠) ซึ่งเดิมแปลได้ว่าหมวกฟางสามใบ
ตัวละครในมังงะและอนิเมะชื่อโดราเอมอนชอบรับประทานโดรายากิมากและมักจะมีฉากที่โดราเอมอนกำลังรับประทานโดรายากิอยู่บ่อย ๆ ซึ่งทำให้ขนมโดรายากิเป็นที่รู้จักกันมากขึ้น
โมจิซากูระ

โมจิซากูระ (ญี่ปุ่น: 桜餅; โรมาจิ: sakuramochi) เป็นชื่อของวางาชิ ชนิดหนึ่ง โดยโมจิซากูระทำมาจากถั่วแดงกวน (อังโกะ) ห่อด้วยแป้งสีดอกซากูระ (สีชมพู) และห่อด้วยใบซากูระดองแช่เกลือไว้ชั้นนอกสุด โมจิซากูระมักจะรับประทานในเทศกาลฮินะมัตสึริ (เทศกาลวันเด็กผู้หญิง) และเทศกาลชมดอกซากูระ (ฮานามิ) โมจิซากูระจัดอยู่ในขนมประเภทโมจิ ขนมชนิดนี้มีอีกชื่อหนึ่งคือ ซากูราโมจิ
โมจิซากูระตำรับคันไซมีรูปร่างลักษณะเป็นขนมโมจิรูปทรงกลมห่อด้วยแป้งโดเมียวจิ สอดไส้ถั่วแดงกวน (อังโกะ) โดยโมจิซากูระตำรับคันไซมีเอกลักษณ์อยู่ที่แป้งโมจิจะมีลักษณะเป็นเม็ด ๆ กรุบ ๆ ขณะรับประทาน โดยแป้งโดเมียวจิก็คือ แป้งที่ทำจากการนำข้าวเหนียวไปนึ่งและทำให้แห้งก่อนที่จะนำไปบดให้ละเอียด ซึ่งเป็นกรรมวิธีการถนอมอาหารของวัดโดเมียวจิในโอซาก้า ทำให้ถูกเรียกต่อ ๆ กันมาว่า "แป้งโดเมียวจิ"
เป็นโมจิรูปร่างคล้ายกับเครป นำแป้งโมจิมาปิ้งแล้วมาม้วนห่อด้วยถั่วแดงกวน (อังโกะ) ถือกำเนิดขึ้นใน ค.ศ.1717 ที่วัดโชเมียวจิซึ่งอยู่ติดกับแม่น้ำสุมิดะจากการเห็นใบซากูระที่ร่วงหล่นมากมาย จึงเกิดความคิดลองนำใบซากูระไปใช้ประโยชน์ โดยปรุงรสด้วยเกลือ แล้วนำไปห่อขนมโมจิวางขาย ปรากฏว่ากลายเป็นสินค้ายอดนิยมในเอโดะ (ปัจจุบันคือ โตเกียว) ขึ้นมาทันที จึงเรียกกันว่า"โชเมียวจิ" หรือ"โชเมจิโมจิ" ซึ่งเป็นโมจิซากูระประเภทที่ผู้คนนิยมกันมากในภูมิภาคคันโต
ชาวญี่ปุ่นนิยมรับประทานโมจิซากูระกันในเทศกาลฮินะมัตสึริ (เทศกาลวันเด็กผู้หญิง) และเทศกาลชมดอกซากูระ (ฮานามิ)
ขนมปังปิ้งโองูระ

ขนมปังปิ้งโองูระ หรือ โองูระโทสต์ (ญี่ปุ่น: 小倉トースト; โรมาจิ: Ogura tōsuto) เป็นอาหารว่าง ประเภทหนึ่งที่พบได้ในร้านกาแฟ ในจังหวัดไอจิเป็นหลัก เป็นหนึ่งในอาหารนาโงยะ
หลังจากปิ้งขนมปังที่หั่นเป็นชิ้นหนาแล้ว ก็ทาด้วยเนยเทียม หรือ เนย แล้วราดด้วยถั่วแดงกวน มักจะเสิร์ฟพร้อมกับถั่วแดงกวนบนขนมปังขาว แต่ก็สามารถเสิร์ฟพร้อมกับถั่วบดที่ประกบระหว่างขนมปัง หรือจะแยกขนมปังกับถั่วแดงก็ได้ โดยลูกค้าสามารถใส่ถั่วบดได้มากเท่าที่ต้องการ ตามความชอบ นอกจากนี้ยังมีบางร้านที่นำถั่วบดมาประกบระหว่างขนมปังชิ้นแรกแล้วทอดในน้ำมัน บางครั้งเรียกง่าย ๆ ว่าเป็น อันโทสต์ (あんトースト)
กล่าวกันว่ามีต้นกำเนิดในร้านกาแฟชื่อ "มิตสึบะ" (満つ葉) ซึ่งอยู่ในย่านซากาเอะ เมืองนาโงยะ ประมาณปี 1921 มีการเพิ่มขนมปังปิ้งทาเนยลงในเมนูตามกระแสไฮการะในสมัยนั้น และลูกค้าที่เป็นนักเรียนก็ชอบจุ่มขนมปังปิ้งในเซ็นไซแล้วรับประทาน พอเจ้าของร้านเห็นแล้วก็เลยเกิดความคิดที่จะสร้างขนมปังปิ้งโองูระโดยให้ถั่วแดงกวนวางอยู่บนขนมปังปิ้งตั้งแต่แรก จากนั้นจึงได้แพร่หลายไปทั่วจังหวัดไอจิ
พิงซู

พิงซู (เกาหลี: 빙수; อาร์อาร์: bingsu; เอ็มอาร์: pingsu) คือน้ำแข็งไสแบบเกาหลี กินกับเครื่องโรยหน้าที่มีรสหวาน เช่น ผลไม้หั่น นมข้นหวาน น้ำเชื่อมรสผลไม้ รูปแบบยอดนิยมอย่างหนึ่งคือ พัดบิงซู (팥빙수) ซึ่งโรยหน้าด้วยถั่วแดงเมล็ดเล็ก (adzuki bean)
พิงซูเป็นของหวานที่ได้รับความนิยมอย่างสูงในเกาหลี ปัจจุบันได้รับการดัดแปลงให้มีรสชาติที่หลากหลาย และมีขายแบบสำเร็จรูปในซูเปอร์มาร์เก็ตหรือมินิมาร์ต บางชนิดไม่ใส่ถั่วแดงกวนตามสูตรดั้งเดิม รสชาติใหม่ ๆ ของพิงซูที่เป็นที่นิยม เช่น ชาเขียว กาแฟ โยเกิร์ต เป็นต้น
日式豆沙包

日式豆沙包（粵拼：jat6 sik1 dau6 saa1 baau1），日本叫銅鑼燒（tung4 lo4 siu1；どら焼き；dorayaki），係日本一隻和菓子，由兩塊似班戟嘅圓餅皮，夾住紅豆豆沙餡。
日本動漫角色多啦A夢至鍾意食日式豆沙包。
Àtòjọ àwọn oúnjẹ Ilẹ̀ Adúláwọ̀

Àwọn wọ̀nyí ni àtòjọ àwọn oúnjẹ Ilẹ̀ Adúláwọ̀, Áfíríkà. Ilẹ̀ Áfíríkà jẹ́ ilẹ̀ kejì tó tóbi jù ní àgbáyé, pẹ̀lú oríṣiríṣi àṣà, ẹyà àti ènìyàn pẹ̀lú oríṣiríṣi oúnjẹ. Àwọn ẹ̀yà kọ̀ọ̀kan ló sìn ní oúnjẹ kọ̀ọ̀kan wọn, àwọn nǹkan tí wọ́n fi ń sè é àti bí wọ́n ṣe ń sè é.
Pico de gallo

Pico de gallo (Spanish pronunciation: [ˈpiko ðe ˈɣaʝo], lit. 'rooster's beak'), also called salsa fresca ('fresh sauce'), salsa bandera ('flag sauce'), and salsa cruda ('raw sauce'), is a type of salsa commonly used in Mexican cuisine. It is traditionally made from chopped tomato, onion, and serrano peppers (jalapeños or habaneros may be used as alternatives), with salt, lime juice, and cilantro.
Pico de gallo can be used in much the same way as Mexican liquid salsas. Because it contains less liquid, it also can be used as a main ingredient in dishes such as tacos and fajitas.
The tomato-based variety is widely known as salsa picada ('minced/chopped sauce'). In Mexico it is normally called salsa mexicana ('Mexican sauce'). Because the colors of the red tomato, white onion, and green chili and cilantro are reminiscent of the colors of the Mexican flag, it is also called salsa bandera ('flag sauce').
In many regions of Mexico the term pico de gallo describes any of a variety of salads (including fruit salads), salsa, or fillings made with tomato, tomatillo, avocado, orange, jícama, cucumber, papaya, or mild chilis. The ingredients are tossed in lime juice and optionally with either hot sauce or chamoy, then sprinkled with a salty chili powder.
Many native residents of the Sonoran Mexico region explain that the salsa is thus named because the serrano pepper resembles a rooster's beak in shape.
According to food writer Sharon Tyler Herbst, pico de gallo ("rooster's beak") is named thus because originally people ate it by pinching pieces between the thumb and forefinger.
In their book Authentic Mexican: Regional Cooking from the Heart of Mexico, Rick Bayless and Deann Groen speculate that the name might allude to the bird-feed–like texture and appearance of the mince.
Salsa verde

Salsa verde (lit. 'green sauce') is a type of spicy, green sauce in Mexican cuisine based on tomatillo and green chili peppers.
The tomatillo-based Mexican salsa verde dates to the Aztec Empire, as documented by the Spanish physician Francisco Hernández, and is distinct from the various medieval European parsley-based green sauces.
In the cuisines of Mexico and the Southwestern United States, it is often served with Mexican or Tex-Mex style dishes like enchiladas and chicharrón (pork rinds). The version typical of New Mexico consists mostly of green chile rather than tomatillos.
This green sauce comes in subtypes: cooked sauce, in which the ingredients are cooked and then ground; roasted salsa, in which the elements are roasted on a comal and then ground; raw sauce, in which ingredients are ground and eaten without cooking; and a combination in which some of the elements are cooked. A molcajete or a blender can be used for the grinding process. Cooking or roasting the tomatillo will enhance the flavor, providing a sweeter salsa. After the sauce is prepared, it can be cooked again in a pan with a little oil.
Salsa (tanec)

Salsa je latinskoamerický tanec populární i v USA a Evropě. Španělské slovo salsa se používá pro označení omáčky, avšak hudebníci se domnívají, že v tomto případě se má na mysli spíše koření.
Salsa je pravděpodobně nejoblíbenějším kubánským tancem. Z hudebního hlediska je salsa složitou směsí historických kubánských tanečních forem, jako jsou son, danzon, guajira, guarachá, mambo, ča-ča, dohromady s kolumbijskou cumbiou a portorickou bombou. Do tohoto bohatého koktejlu rytmů byla přimíchána energie a vitalita americké hudební scény s její jazzovou a rockovou tradicí.
Poprvé se tento tanec objevil na Kubě v 30. letech minulého století, do popředí zájmů širší veřejnosti ale až v 60. letech. Do USA se salsa dostala s přistěhovalci z Latinské Ameriky. Potvrzením jejího uchycení bylo uvedení filmu Salsa v roce 1988.
Salsa je párový tanec. Tančí se na čtyřčtvrťový rytmus. Vychází z mamba, kterému je velmi podobné, ale důraz je na jiné doby. Používá řadu figur a pozic.
Rytmizace je quick-quick-slow, tančí se tedy na 1-2-3, 5-6-7. Existují však i formy salsy s odlišnou rytmizací 2-3-4, 6-7-8 (Eddie Torres NewYork style, Palladium mambo, OnClave atd.). Abyste tančili salsu, poslouchejte čtyři doby hudby, ale tančete jen první tři kroky. Poslední doba z taktu je „pohyb na okrasu“.
V salse je základním časovým vzorcem 8 úderů. Většina ustálených podob – frází (v hudbě i v tanci) v salse, zahrnuje bloky o délce 2 takty (takt je časová jednotka v hudbě). Při 4 úderech na každý takt to znamená 8 úderů.
Počet úderů za minutu pak určuje rychlost hudby (tempo).
Je možné tančit v kterémkoli směru a nebo úplně na místě. Muž vede partnerku, žena se řídí podle něj. Není nutné, aby v páru tancovali pouze muž a žena. Každý může tančit sám, případně spolu mohou tančit dvě ženy. Ostatní kombinace nejsou příliš obvyklé.
Při tančení salsy je pohyb těla stejně důležitý, ne-li důležitější než samotné taneční kroky. Tance pocházejí z Latinské Ameriky a zejména ty, které pocházejí z Karibiku, jsou výsledkem smíšeného historického vlivu původních obyvatel, španělských kolonizátorů a afrických otroků, kteří sem byli po staletí násilně dováženi. Právě od afrických otroků pocházejí charakteristické bubny a rytmické nástroje ale i vzpřímené držení těla při tanci, které je zcela běžné pro Afričany zvyklé nosit veškerý náklad na hlavě. Proto při tancích s karibskou minulostí, jako je salsa, zůstávají hlava a ramena ve vzpřímené pozici tak dlouho jak je to možné. Boky i ramena by se měly vlnit do rytmu hudby
Zvláštní formou salsy je takzvaná Salsa Rueda (Rueda de Casino), která se tančí v kruhu, přičemž jedna osoba vyvolává v průběhu tance názvy figur, které tanečníci budou tančit (podobně jako Round Dance). V této variantě tance jsou běžné figury při kterých se rychle střídají taneční partneři.
Dalším typem salsy je Kubánská salsa. Pro Kubánskou salsu jsou charakteristické složité pohyby rukou a neobvyklá přirozenost a spontánnost. Kubánci jsou skvělými tanečníky salsy.
Salsa (omáčka)

Salsa je španělský a italský výraz označující obecně omáčku. V mexické kuchyni označuje specifickou pikantní omáčku vyrobenou z různých druhů zeleniny a ovoce (nejčastěji z rajčat či kukuřice), která je určena k namáčení tortilly nebo různých chipsů, případně k dochucení rozličných pokrmů.
Recept na salsu je znám už ze spisů z období aztécké říše a v nespočetných obměnách se používá dodnes. Pokud jde o pikantnost, mexická salsa se připravuje a prodává v provedení od mild přes medium až po hot, tedy od jemné přes střední až po pálivou.
V tomto článku byl použit překlad textu z článku Salsa (omáčka) na slovenské Wikipedii.
Salsa verde

Salsa verde (doslova „zelená omáčka“) je běžný název pro mnoho druhů omáček, složených převážně z bylinek.
Tyto omáčky jsou známy v různých zemích pod různými názvy, například jako „salsa verde“ v Itálii, Španělsku a Mexiku, „sauce verte“ ve Francii, „Grüne Soße“ v Německu (či Frankfurter „Grie Soß“ ve frankfurtském dialektu) nebo argentinská chimichurri.
Tento typ omáčky pochází pravděpodobně z Blízkého východu a do Itálie se dostal s římskými legiemi. Odtud se salsa verde rozšířila do dalších zemí.
Italská salsa verde je studená omáčka složená převážně z nati petrželky, octa, kapar, česneku, cibule, ančoviček a olivového oleje. Přísady se nasekají a pak se smísí s olejem. Dalšími, často používanými složkami jsou: bazalka, máta nebo pažitka.
Mexickou salsu verde tvoří tomatillo, cibule kuchyňská, koriandr, limetová šťáva a chilli papričky.
Jméno Salsa Verde (zřejmě pro posílení komičnosti filmu) použili tvůrci filmu Tajemství hradu v Karpatech pro jednu z hlavních postav.
V tomto článku byl použit překlad textu z článku Salsa verde na polské Wikipedii.
Salso

Salso (sicilsky Salsu) je nejdelší řeka Sicílie, měřící 144 km. Pramení u městečka Petralia Soprana v pohoří Madonie na severu ostrova a teče jižním směrem, nedaleko Licaty se vlévá do Středozemního moře. V letních měsících řeka místy úplně vysychá, v zimě se často rozvodňuje (22. listopadu 1915 došlo ke stržení mostu, které si vyžádalo 115 lidských životů). V deltě řeky se nacházejí rozsáhlé porosty kamyšníku přímořského a rákosu obecného, hnízdí zde volavka popelavá, čáp černý, koliha velká, pisila čáponohá a husice liščí.
Ve starověku byla řeka známá pod názvem Himera, roku 311 př. n. l. zde proběhla bitva na Himeře, v níž Kartaginci porazili Agathokla Syrakuského. Salso bývá proto zmiňováno také jako Imera Meridionale (Jižní Himera) pro rozlišení od řeky Imera Settentrionale, zvané rovněž Fiume Grande. Název Salso (slaná) dostala řeka podle toho, že voda na jejím dolním toku má vysoký obsah minerálních solí.
Latinskoamerická hudba

Latinskoamerická hudba je takový typ hudby, která pochází z Latinské Ameriky (včetně Karibiku a její karibskolatinské hudby).
Existuje mnoho různých latinskoamerických stylů, některé z nich mají afroamerické kořeny a tradice. Afroamerické kořeny jsou směsí kořenů evropských, afrických a domorodých hudebních tradic. Španělské a africké hudební tradice s evropskými, afroamerickými harmoniemi jsou součástí tropické latinskoamerické hudby.
Většina následujících žánrů se vyvinula v 20. století, některé z nich v Jižní Americe.
Mezi některé latinskoamerické umělce patří například RBD, Ricky Martin, Enrique Iglesias, Shakira, Daniela Mercury, Gloria Estefan, Gilda, Natalia Oreiro, Thalía, Selena, Santana, nebo Julieta Venegas. V České republice se v tomto žánru pohybovala třeba Zuzana Navarová.
Mezi typické latinskoamerické nástroje patří různé perkusivní nástroje typu cowbell, conga, bongo bubínků, aj.
Pico de gallo

Pico de gallo (španělsky doslovně kohoutí zobák), nebo také salsa fresca či salsa cruda, je druh salsy, který se tradičně vyrábí z nakrájených rajčat, cibule a natě koriandru, do které se přidává limetková šťáva.
Pico de gallo lze použít téměř stejným způsobem jako jiné mexické tekuté salsy, ale protože obsahuje méně tekutiny, lze ji také použít jako hlavní složku v pokrmech, jako jsou taca a fajity.
V salse picadě (doslovně mletá / nasekaná omáčka) jsou základní složkou rajčata. V Mexiku se běžně nazývá salsa mexicana (mexická omáčka). Protože barvy rajčete, bílé cibule, zelené chilli papričky a koriandru připomínají barvy mexické vlajky, tak se jí někdy říká salsa bandera (vlajková omáčka).
V mnoha oblastech Mexika se termín Pico de gallo vztahuje na různé saláty (včetně ovocných), salsy, nebo náplně vyrobené z rajčat, tomatilla, avokáda, pomeranče, jicamy, okurky, papáji, nebo z málo pálivých druhů chili papriček. Ingredience se smíchají s limetovou šťávou, případně se ochutí buď pálivou omáčkou, nebo omáčkou čamoj (chamoy) a posypou se slaným kořením chilli.
Podle Sharona Tylera Herbsta má pico de gallo („zobák kohouta“) svůj název podle toho, že lidé si původně nabírali kousky salsy tak, že je sevřeli mezi palec a ukazováček.
Autoři Rick Bayless a Deann Groen se ve své knize Authentic Mexican: Regional Cooking from the Heart of Mexico domnivají, že by název mohl vyvolávat představu rozsekané hmoty připomínající krmení pro ptáky.
Podle původních obyvatel regionu Sonoran v Mexiku je salsa pojmenovaná tak proto, že serrano papričky připomínají zobák kohouta.
V tomto článku byl použit překlad textu z článku Pico de gallo na anglické Wikipedii.
Omáčka

Omáčka (lidově vomáčka či máčka) je hustá kapalina podávaná k jídlu nebo používaná při jeho přípravě.
Omáčky se nekonzumují samostatně, dodávají totiž pokrmu aroma, vlhkost a vzhled. Latinsky se řekne omáčka salsus (znamená osolený), z čehož je odvozeno toto slovo v mnoha jazycích, např. ve francouzštině a v angličtině. Jedna ze základních omáček je bešamel. Omáčka pro salát se nazývá v hustější formě dresink nebo spíše v řidší formě zálivka. Omáčce určené k namáčení se říká dip, z angličtiny. K dochucování omáček se používají dochucovadla, tekutá i další koření (Maggi, Worcestrová omáčka, sojová omáčka, sladkokyselá omáčka).
V Česku jsou velmi rozšířené omáčky, které jsou hutné, obsahují maso a dávají se jako doplněk ke knedlíkům či jiné příloze:
Felices los 4

"Felices los 4" je píseň kolumbijského zpěváka Malumy z jeho třetího studiového alba, F.A.M.E. (2018). Bylo vydáno labelem Sony Music Latin dne 21. dubna 2017 jako hlavní singl alba. Skladbu napsaly Maluma, Servando Primera, Mario Cáceres a Miky La Sensa, a produkoval Rude Boyz. Salsa verze písně s Marcem Anthonym a produkovaná Sergiem Georgem byla vydána 7. července 2017. Do hitparády Billboard Hot 100 vstoupil na 48. pozici, píseň se v hitparádě udržela dvacet týdnů.
Režisér videoklipu byl Jessy Terrero, režíroval původní i salsa verzi.
Video zachycující milostný trojúhelník mezi Malumou, vdanou ženou, kterou hraje herečka a modelka Natalia Barulichová a jejího manžela, ztvárnil Wilmer Valderrama. Dne 5. května 2017 obdržel zpěvák certifikaci Vevo, protože video se během prvních 24 hodin stalo nejsledovanějším videem na světě.
Ke květnu 2020 bylo video zhlédnuto více než 1,6 miliardkrát.
Hudební video k salsové verzi písně s americkým zpěvákem Marcem Anthonym bylo vydáno 11. srpna 2017 a natáčeno bylo v Miami.
V tomto článku byl použit překlad textu z článku Felices los 4 na anglické Wikipedii.
Daddy Yankee

Ramón (Raymond) Ayala (* 3. února 1976) alias Daddy Yankee je portorický raper, zpěvák, textař a herec. Reprezentuje reggaeton, je známý hlavně hitem Gasolina, který se jako první reggaeton dostal do Evropy. 12. ledna 2017 nazpíval společně s Luisem Fonsi píseň Despacito, jež se dostala na vrchol světových hitparád.
La Salsa du démon

La Salsa du démon est une chanson française du Grand Orchestre du Splendid, single extrait de son premier album en public intitulé Théâtre de la Porte-Saint-Martin, précisément tourné au théâtre de la Porte-Saint-Martin, sorti en 1980. Cette chanson est l’un des plus importants succès de son répertoire.
À la suite de la fondation en 1974, de la célèbre troupe théâtrale Le Splendid, et de son café-théâtre Le Splendid de la rue des Lombards de Paris, les frères musiciens de la troupe Frédéric et Xavier Thibault (fils de l’acteur Jean-Marc Thibault) fondent avec succès Le Grand Orchestre du Splendid, en 1977.
Les deux membres de la troupe Jacques Delaporte et Xavier Thibault composent et écrivent alors cette chanson parodique, pimentée et insolente, sur des airs de swing, de big band jazz, de ska et de section cuivres de salsa, sur le thème festif théâtral carnavalesque d'une « salsa du démon endiablée » avec trois meneurs de revue diaboliques, Belzébuth (satyre poilu et grossier), Vampirella (nymphomane sadique) et la sorcière, avec leur section cuivre de démons, dans une ambiance festive ,infernale, orgiaque, délirante de luxure démentielle...
Sur scène, les interprètes sont déguisés avec les attributs de leurs personnages :
Enregistré sur scène par la troupe en 1980 au théâtre de la Porte-Saint-Martin de Paris, le single est vendu avec succès à près de 800 000 exemplaires en 1981, avec la chanson Tapin, métro, boulot, dodo sur la face B, écrite et composée par Xavier Thibault. Un clip a été réalisé, façon « train fantôme » (avec fumigènes et couleurs infernales). L'album se vend à près de 400 000 exemplaires.
Salsa (style portoricain)

En danse, la salsa de style portoricain (l'appellation « salsa portoricaine » ou « porto » étant plus fréquente) est un type de salsa. Ce style ne vient absolument pas de Porto Rico mais dérive du Mambo (d'où son appellation de « salsa-mambo » aux États-Unis), type de salsa inventé par la communauté latino-américaine des États-Unis. Les Français appellent les différents styles de salsa en ligne salsa portoricaine car ils la découvrent lors d'un congrès mondial de salsa qui avait lieu en 1996 à Porto Rico.
Techniquement, les danseurs se déplacent sur une ligne imaginaire appelée couloir, alors que dans la salsa cubaine, les déplacements se font sur des cercles ou des arcs de cercle.
Plusieurs types de danse salsa portoricaine existent, parmi lesquels le style de Los Angeles, le style new-yorkais ou encore le style palladium. Souvent « danser la salsa portoricaine » signifie, en France, danser le style Los Angeles.
Le style de Los Angeles (L.A. style, ou on1) se danse sur le temps fort, le break (changement de direction) se fait sur les temps 1 et 5. Il peut être acrobatique.
Le style new-yorkais (NY style, ou on2) se danse sur le temps faible, ce qui signifie que le changement de direction (le break) s'effectue sur le 2 temps de la demi-phrase musicale (temps 2 et 6 de la phrase musicale). Il dérive du mambo et du cha-cha-cha. Il s'agit du style où la danseuse tourne le plus sur elle-même. On peut le qualifier de plus musical : il inclut en particulier de nombreux jeux de jambes (shines, de l'anglais shoe shine signifiant « cirage de chaussure », comme le Suzie Q).
Le palladium est une variante du style New York (chronologiquement il l’a en fait précédé). Le changement de direction s'effectue également sur le deuxième temps (on 2), mais le premier pas s'effectue un temps avant. Son nom vient d'un club de New York, le Palladium, qui fut le temple du mambo.
Le tempo impose une codification précise des passes, synchronisées par une minutage précis sur le rythme de base de la clave, avec les pas 1-2-3 sur les trois notes (aussi appelée tresillo en espagnol) de la mesure « forte », et les pas 5-6-7 sur les deux notes de la mesure « faible ».
La salsa portoricaine reprend le grip et les figures du style de Los Angeles et new-yorkais. Ces figures n'ont pas reçu de noms standardisés et ne sont parfois pas traduites en français. les principales sont les suivantes :
Salsa (film, 2000)

Salsa est un film franco-espagnol co-écrit et réalisé par Joyce Buñuel, sorti en 2000.
Le film a pour principaux interprètes Vincent Lecœur, Catherine Samie, Michel Aumont et Roland Blanche, ce dernier, décédé avant sa sortie, dont c'est le dernier rôle et auquel il est dédié.
Remi Bonnet, virtuose de piano, décide d'abandonner le conservatoire où il étudie la musique classique pour se consacrer à une musique plus inspirante, la salsa. Le pianiste tente de rejoindre un groupe de musique cubain, mais réalise qu'il n'est pas crédible à leurs yeux. Grâce à du maquillage et des séances de bronzage intensives, il arrive à se faire passer pour Mongo, un Cubain fraîchement arrivé à Paris. Mais la supercherie tourne court lorsqu'il rencontre Nathalie, une future mariée à qui il donne des cours de danse.
Sauf indication contraire, les informations mentionnées dans cette section peuvent être confirmées par les bases de données cinématographiques IMDb et Unifrance, présentes dans la section « Liens externes ».
Le tournage a lieu à Paris, entre le 22 mars et le 14 mai 1999.
Sauf indication contraire ou complémentaire, les informations mentionnées dans cette section proviennent du générique de fin de l'œuvre audiovisuelle présentée ici.
Samuel Blumenfeld du Monde avoue que ce film contient « un scénario sommaire, entièrement prévisible, et une interprétation plutôt faible ne réussissent pourtant pas à gâter entièrement un film qui sait laisser une place importante à la musique cubaine ».
Salsa (genre)

Salsa est un genre d'araignées aranéomorphes de la famille des Araneidae.
Les espèces de ce genre se rencontrent en Océanie.
Selon World Spider Catalog (version 23.0, 03/06/2022) :
Ce genre a été décrit par Framenau et Castanheira en 2022 dans les Araneidae.
Jacques Delaporte (musicien)

Jacques Delaporte, né à une date inconnue et mort le 13 mars 2025, est un musicien, auteur-compositeur-interprète et acteur français, principalement connu pour son rôle au sein du Grand Orchestre du Splendid, formation musicale fondée en 1977.
En 1977, Jacques Delaporte cofonde le Grand Orchestre du Splendid avec, entre autres, les frères Xavier et Frédéric Thibault, fils du comédien Jean-Marc Thibault. Le groupe se fait initialement remarquer en revisitant avec humour et dérision des standards du jazz et du swing, notamment ceux de Duke Ellington et de Ray Ventura. Leur style mêle jazz, reggae, swing, salsa, mambo et ska, le tout agrémenté de textes parodiques et insolents.
Parmi les succès du groupe, auxquels Jacques Delaporte a contribué en tant qu'auteur-compositeur, on peut citer :
En 1982, un documentaire télévisé leur est consacré. Le Grand Orchestre du Splendid crée également deux comédies musicales : Tam Tam au pays des noirs-blancs en 1986 et Couac en 1992, qui assoient leur succès et leur popularité.
Il meurt le 13 mars 2025 à Colombes, à l'âge de 78 ans, des suites d'une maladie.
Salsa bernese

La salsa bernese o salsa bearnaise o semplicemente la bernese (in francese sauce béarnaise), è una salsa di condimento di origine francese.
Strettamente imparentata con la salsa olandese (sauce hollandaise) da cui deriva, la salsa bernese è preparata con burro chiarificato, tuorlo d'uovo, scalogno, dragoncello e cerfoglio. Di colore giallo paglierino o opaco, prende una consistenza densa e cremosa. Si accompagna tradizionalmente con piatti sia di carne che di pesce ai ferri o grigliati. La salsa bernese è usata nella cucina francese come base per altre salse. Ad esempio, aggiungendo purea di pomodori si ottiene la salsa Choron; se invece si aggiunge il fondo bruno si ottiene la salsa Foyot. Anche la salsa Rachel deriva dalla bernese aggiungendo purea di pomodori e estratto di carne. Alcune varianti di salsa prevedono l'uso di vino bianco, aceto o altre erbe come il timo.
Contrariamente a quanto possa sembrare in italiano, l'aggettivo bernese non si riferisce alla città svizzera di Berna, ma all'antica e storica regione francese del Béarn. A sua volta, la salsa non ha neppure tale origine. La storia infatti racconta che, il 24 agosto 1837, il cuoco Collinet, del ristorante Pavillon Henri IV presso Saint-Germain-en-Laye nella regione dell'Île-de-France, commise un errore nella preparazione di una riduzione di scalogno, che venne invece emulsionata con l'uovo. Alle domande dei clienti riguardo al nome dello sconosciuto condimento, Collinet rispose, ispirandosi al busto di Enrico IV presente in sala, che si trattava della salsa bernese (sauce béarnaise), riferendosi alla zona d'origine del sovrano che dava anche il nome al ristorante (Pavillon Henri IV).
Salsa Worcestershire

La salsa Worcestershire, o anche salsa Worcester (in inglese Worcestershire sauce o Worcester sauce; AFI: [ˈwʊstəʳʃəʳ sɔːs] o [ˈwʊstɚ sɔːs], pronuncia), è una salsa inglese, agrodolce e leggermente piccante, che prende il nome dalla contea inglese omonima. Di colore bruno scuro, è adatta per le carni, i sughi, le minestre ed è uno degli ingredienti fondamentali per alcuni cocktail quali per esempio il Bloody Mary e il Bull Shot.
Nacque nel 1835 su richiesta di un ex governatore inglese che aveva vissuto nel Bengala; commissionò a due farmacisti (John Wheeley Lea e William Perrins) di riprodurre una salsa indiana: i due fecero "l'intruglio" e lo misero in una botticella ma il risultato fu disastroso e la botticella dimenticata in cantina. Dopo 3 anni, i due ripresero dalla cantina il barile con quella salsa e si accorsero che era deliziosa, così fondarono un'azienda, la Lea & Perrins, dedita alla produzione di tale prodotto, ancora attiva, divenuta di proprietà del gruppo Heinz dal 2005.
Dalla sua creazione, la ricetta non è mai cambiata: la salsa viene fatta invecchiare per tre anni in botti di legno, e, tra gli ingredienti, si annoverano cipolle britanniche, aglio francese, acciughe sotto sale (scolatura) spagnole, scalogno olandese ed erbe aromatiche. Dopo l'invecchiamento, viene aggiunto aceto di malto, tamarindo di Calcutta, chiodi di garofano del Madagascar, peperoncino rosso della Cina e melassa di canna da zucchero dei Caraibi.
Salsa tartara

La salsa tartara è una salsa bianca e densa a base di maionese con l'aggiunta di cetrioli tritati, capperi e cipolla (o erba cipollina). Talvolta alla salsa sono aggiunte uova sode tritate, olive, rafano, aceto e spesso la senape è usata come emulsionante.
La salsa è solitamente usata per i piatti a base di pesce.
Salsa sriracha

La salsa sriracha (in thailandese ศรีราชา; sᵻˈrɑːtʃə o sǐː rāː.t͡ɕʰāː pronuncia; ) è una salsa chili a base di peperoncini, aceto bianco distillato, aglio, zucchero e sale. Il suo nome deriva dalla città di Si Racha, nella provincia di Chonburi (Thailandia dell'Est), dove potrebbe essere stata inizialmente prodotta per essere servita nei ristoranti di pesce locali.
La piccantezza della salsa, misurata sulla scala di Scoville, varia fra i 1 000 e i 2 500 SU.
In Thailandia, la sriracha è usata principalmente come salsa d'accompagnamento, in particolare per i piatti a base di pesce. Nella cucina vietnamita, la sriracha viene usata per condire phở o noodles fritti, o per guarnire gli involtini primavera (chả giò).
La sriracha accompagna anche zuppe, uova e panini. A base di questa salsa sono stati creati anche marmellate, lecca-lecca e cocktail, nonché patatine in busta.
L'origine e la storia della salsa sriracha è dibattuta. Alcuni raccontano che sia stata inventata da una donna thailandese di nome Thanom Chakkapak, nel paese di Si Racha (pronunciato anche Sri Racha).
Secondo l'associazione thailandese Chomrom Rak Si Racha, invece, la salsa venne inventata da alcuni lavoratori di una segheria birmana a Si Racha.
In Thailandia, la salsa è chiamata spesso sot Siracha (ซอสศรีราชา) e alcune volte nam phrik Siracha (น้ำพริกศรีราชา). La salsa tradizionale tende ad essere di sapore più piccante e di consistenza più liquida rispetto a quelle non thailandesi.
Negli Stati Uniti, la versione più conosciuta della salsa è quella prodotta dalla Huy Fong Foods e a volte viene chiamata "rooster sauce" o "cock sauce" per via dell'immagine di un pollo sulla bottiglia. Altre varianti della salsa sriracha sono apparse sul mercato statunitense, inclusa una salsa invecchiata in barili di whisky.
Molti ristoranti e fast food statunitensi, fra cui Wendy's, Applebee's, P.F. Chang's, Pizza Hut, Jack in the Box, McDonald's, Subway, Taco Bell, White Castle, Gordon Biersch, Chick-fil-a e Burger King hanno incluso la salsa sriracha fra le loro portate, talvolta mischiandola con la maionese o altre salse d'accompagnamento.
Salsa gravy

La salsa gravy è una condimento che si ottiene dal fondo di cottura della carne. Questa salsa può essere resa di una consistenza più densa e viscosa con l'aggiunta di farina o altri agenti addensanti, mentre il suo sapore può essere arricchito e personalizzato con l'aggiunta di aromi, dado da cucina e altri ingredienti.
È spesso usata come intingolo per condire o guarnire preparazioni come l'arrosto, il polpettone, il riso e il purè di patate. Nella tradizione familiare e culinaria statunitense, è consumata, di solito, in occasione del pranzo del giorno del ringraziamento. La salsa gravy è acquistabile nei negozi e nei supermercati, dove è offerta in molte varianti diverse, comprese alcune prive di carne destinate ai vegetariani.
Pico de gallo

La pico de gallo (dallo spagnolo "becco del gallo"), o salsa bandiera (con riferimento alla bandiera del Messico), è un contorno tradizionale della cucina messicana.
La pico de gallo è una delle preparazioni più classiche di questo Paese e si trova in quasi tutte le regioni in una moltitudine di varianti. Si compone di pomodori, cipolle e peperoncini tritati. Spesso prevede anche ingredienti come coriandolo, origano, avocado, cumino e limetta. Il peperoncino, di solito, è jalapeño o serrano.
Il pico de gallo, di norma, non è un piatto a sé stante, ma un condimento che si usa per accompagnare altri piatti come taco, mollete, insalate, quesadilla, uova strapazzate, torte. Può essere mangiato anche da solo con i totopos, oppure può fare parte di piatti misti come contorno; il suo impiego più comune è quello in cui viene usato come salsa. Poiché i suoi colori corrispondono a quelli della bandiera del Messico, è anche conosciuta come salsa o bandiera messicana.
L'origine del nome "pico de gallo" non è chiara e ne esistono diverse versioni. Stando a quanto riporta il Dizionario enciclopedico della gastronomia messicana, di Éditions Larousse, questa insalata è associata "al cibo con cui viene nutrito il pollame".
Secondo lo scrittore Sharon Tyler Herbst, è così chiamato perché originariamente le persone lo mangiavano pizzicando porzioni tra il pollice e l'indice.
Nel loro libro Authentic Mexican: Regional Cooking from the Heart of Mexico, Rick Bayless e Deann Groen ipotizzano che il nome possa alludere all'aspetto simile al cibo degli uccelli.
Un'altra spiegazione, derivante dallo stato settentrionale di Sonora, dice che la salsa è così chiamata perché il peperone serrano ricorda la forma di un becco di un gallo.
Il termine pico de gallo identifica anche molteplici condimenti a base di verdure tritate finemente, fra cui il pico de gallo de Yucatán, con peperoncino habanero e arancia amara. Inoltre, esistono delle macedonie di frutta che prendono il nome di pico de gallo (pico de gallo dulce e pico de gallo de Uruapan) che possono anche contenere verdure.
サルサ (料理)

サルサ（スペイン語: salsa）とはスペイン語で「ソース」一般を意味する語（例えば醤油はスペイン語でサルサ・デ・ソヤ（salsa de soya）つまり「大豆のソース」という）で、スペイン語圏以外における外来語としては、特にスペインおよびラテンアメリカで料理に使われる液状調味料の総称として用いられる。語源は英語およびフランス語の「ソース」（sauce）同様、ラテン語で「塩味の」を意味するサルスス (salsus) の女性形サルサ (salsa)。
サルサガムテープ

サルサガムテープは、かしわ哲率いる知的障害者達の日本の音楽バンド。
1994年、かしわ哲が知的障害者達を集め結成。1996年にはスウェーデンでの海外ライブを行った。結成5年目に、まひるのほしでメジャーデビュー。1999年4月、NHKの音楽番組「みんなのうた」で、「まひるのほし」が放送となった。その後もCDを幾枚も発売した。2003年11月には、忌野清志郎との共作「ONABE」を発表。後に、日本テレビの番組「どっちの料理ショー」エンディングテーマに採用された。(2005年1〜3月)そして、忌野清志郎に「ロックンロールの原型」と賞賛された。2005年にTHE BLUE HEARTSのドラムをしていた梶原徹也が参加。また、「リラックスNO.1」が2005スペシャルオリンピックス長野の公式サポートソングに選ばれた。2016年にはAI presents「みんながみんな主役 Night」で日本武道館のステージに出演。2017年にSOIL&"PIMP"SESSIONSのサックスをしていた元晴が参加。2021年には「アイタイ!」が世界11ヵ国でカバーされた。
サルサパリラ

サルサパリラ (Sarsaparilla) とはサルトリイバラ科シオデ属（サルトリイバラ属）の植物である。熱帯アメリカ原産のSmilax regelii、またはその近縁種を指す。中国名は土茯苓（どぶくりょう）とされるが、こちらは別種Smilax glabraである。
強壮、駆風、発汗作用、利尿、解毒、血液浄化、抗炎症、肝臓保護、鎮咳消炎など。
サルトリイバラ属はつる植物で全世界に約350種が分布し、古くからハーブ・山菜や生薬・漢方薬に用いられ、リューマチや痛風、風邪、解熱剤として使用され、ヨーロッパでは16世紀から淋病や梅毒などの性病の治療薬としても用いられていた。サポニン配糖体が多く含まれ、一時は運動能力を高めるとして、ステロイド剤としても使われたことがあった。その他皮膚疾患（おでき、ただれ、ニキビ、湿疹、乾癬）、水銀中毒の薬の材料としても使われていたのである。利用部位は主に乾燥した根及び根茎である。
サルサ (ダンス)

サルサ (Salsa) は1960年代後半にニューヨークのプエルトリコ移民が中心になり作られた比較的新しいペアダンス。サルサ音楽に合わせ、通常二人で踊る。サルサは男性が全ての動きを決める腰を使ったラテンダンスで、男女がペアで踊るダンスの中ではスピードも速いのが特徴である。
ベーシックステップは一般的に1小節で3歩である。（4/8拍子で第4拍と第8拍はステップを踏まない）
ライトターン レフトターン
キューバンスタイル、プエルトリカンスタイル、 N.Y.(ON2)スタイル、カジノスタイル、L.A.(ON1)スタイル、コロンビアンスタイルなどの独自のスタイルが作り出されている。
カムバック
サルサダンスのイベントやレッスン情報、初心者の基礎知識がわかるサイト [SalsaFavor](https://www.salsafavor.com)
駐日エルサルバドル大使館

駐日エルサルバドル大使館（ちゅうにちエルサルバドルたいしかん、スペイン語: Embajada de El Salvador en Japón、英語: Embassy of El Salvador in Japan）は、エルサルバドルが日本の首都東京に設置している大使館である。
2022年8月15日より、下記の住所で運営されている。旧住所は「東京都港区西麻布4-12-24 興和西麻布ビル8階803号」であった。
2021年3月10日より、ディエゴ・アレハンドロ・ダルトン・ロサレスが特命全権大使を務めている。
日本とエルサルバドルの関係

本稿では、日本とエルサルバドルの関係（にほんとエルサルバドルのかんけい、スペイン語: Relaciones entre Japón y El Salvador、英語: Japan–El Salvador relations）について述べる。両国は共にアジア中南米協力フォーラム（英語版）(FEALAC)に加盟している。
エルサルバドルは狭隘な地形と資源の乏しさ、勤勉な国民性から、「中米の日本」という呼び名がついている。
日本は革命を起こしたマクシミリアーノ・エルナンデス・マルティネスが率いる政権を支持した関係から、1934年エルサルバドルは満州国を日本に次いで2番目（国際連盟加盟国では初）に承認。1935年、堀義貴初代駐エルサルバドル日本公使が着任し、正式に日本との間で外交関係が成立した。
戦後1952年5月6日に国交を回復すると、1956年には日本の大手紡績会社だった呉羽紡績（現東洋紡）の平生三郎がエルサルバドルの実業家と組み、第二次世界大戦後における日本企業初の海外進出工場を実現させた。また1966年には親会社の合併に伴いユサ社が誕生する。エルサルバドルに尽力した平生に対し死後、エルサルバドル政府によってサンサルバドルに日本庭園や植物園を持つ約5万mのサブロー・ヒラオ公園が建設された。また海外初のトヨタ自動車販売店が開設されたのもエルサルバドルである。
1970年10月3日、3度目の訪日中であったフィデル・サンチェス・エルナンデス（スペイン語版、英語版）大統領は、佐藤栄作首相との会談後に帝国ホテルで単独記者会見を開き、冒頭発言で次のように述べて日本とエルサルバドルの類似点を指摘した。
しかし、1978年に日本企業とエルサルバドル政府が合同出資した企業であるINSINCA社の社長が武装ゲリラに誘拐・殺害され、同年の暮れには同社の別の役員が誘拐される事件が発生するなどし、1980年から1992年までの12年間大使館が閉鎖される。
日本は2015～16年平均で1238万ドルを援助している。これは同国への援助額としては5番目である。
日本からエルサルバドルへの輸出は約146億円、エルサルバドルから日本への輸出は約21.6億円である。日本からエルサルバドルへは自動車、鉄鋼製品などを、エルサルバドルから日本へはコーヒー、衣類などを輸出している。
2019年現在、在エルサルバドル日本人は142人、2021年現在、在日エルサルバドル人は150人である。
日本の皇族、および首相によるエルサルバドル訪問
エルサルバドルの大統領による日本訪問
살사 (소스)

살사(스페인어: salsa)는 라틴 아메리카에서 요리에 사용되는 소스이며, 특히 멕시코 요리에 많이 사용된다. 딥과 유사한 형태를 하고 있으며, 주재료로는 토마토가 사용된다. 일반적으로 매운 맛이 나며, 종류에 따라 순한 맛이 나는 살사도 있다.
살사를 테이블 딥으로 사용하는 것은 미국의 멕시코 식당에서 대중화되었다. 1980년대에 토마토 기반 멕시코 스타일 살사가 인기를 얻었다. 1992년에 미국에서 살사 판매의 달러 가치는 토마토 케첩을 넘어섰다.
토마토 기반 살사는 나중에 과일, 옥수수 또는 검정콩으로 만든 살사와 경쟁하게 되었다. 2000년대 이후 하바네로, 스코치보닛고추, 다틸(datil)과 같은 고추와 과일을 결합한 달콤한 살사가 인기를 얻었으며 냉동 디저트, 치즈 케이크 및 파운드 케이크와 함께 제공된다. 미국에서 살사는 매리네이드, 샐러드 드레싱, 스튜 및 조리된 소스에 사용된다. 다양한 생선, 가금류 및 육류 요리에 곁들이는 것 외에도 구운 감자, 파스타 요리 및 피자의 양념으로도 사용된다.
살사는 멕시코 요리에서 흔히 쓰이는 재료로, 타코의 양념으로 제공되거나, 수프와 스튜에 넣거나, 타말레 속재료에 넣는다. 살사 프레스카는 토마토와 고추로 만든 신선한 살사이다. 살사 베르데는 익힌 토마틸로로 만들어지며 칠라킬레스, 엔칠라다 및 기타 요리의 딥이나 소스로 제공된다. 칠토마테는 토마토와 고추로 만든 널리 사용되는 기본 소스이다. 칠토마테에 사용되는 고추의 종류는 지역에 따라 다르며, 치아파스에서는 신선한 녹색 고추가 하바네로보다 더 흔히다. 타말레는 속에 들어있는 살사의 종류에 따라 구분되는데, 살사 베르데, 살사 로하, 살사 데 라하스, 살사 데 몰레 등이 있다.
멕시코의 살사는 전통적으로 막자사발과 막자와 같은 몰카헤테(molcajete)를 사용하여 만들어졌지만, 현재는 블렌더를 사용한다. 멕시코의 살사에는 다음이 포함된다.:
WHO는 살사 소스 및 기타 소스를 준비하고 보관할 때는 주의를 기울여야 한다고 말한다. 생으로 제공하는 여러 종류가 특히 냉장 보관하지 않을 경우 잠재적으로 위험한 박테리아의 증식 매개체가 될 수 있기 때문이다.
2002년 텍사스 휴스턴 대학교의 한 연구에 따르면 대장균에 오염된 소스는 다음과 같다.:
CDC는 2010년에 1998년부터 2008년까지 발생한 식품 매개 질병 25건 중 1건이 레스토랑 소스(부주의하게 제조 또는 보관)에서 비롯되었다고 보고했다.
2010년 살사 식품 위생에 대한 논문은 냉장을 안전한 소스의 "열쇠"로 설명했다. 이 연구에서는 또한 생라임 주스와 생마늘(마늘가루 아님)이 살모넬라균의 성장을 막는다는 것을 발견했다.
파히타

파히타(스페인어: fajita)는 토르티야에 다양한 야채와 고기 등을 싸먹는 텍스멕스 요리의 하나이다. 원래는 쇠고기만을 이용했지만, 지금은 닭고기, 돼지고기, 새우, 채소 등을 따로 또는 섞어서 싸먹는다. 양파와 파프리카를 같이 넣어 볶는 게 일반적이며, 사워 크림, 살사, 치즈, 토마토 소스 등을 곁들여 먹는다.
살사 베르데

살사 베르데(스페인어: salsa verde)는 멕시코의 살사이다. "초록색 소스"라는 뜻으로, 토마티요와 풋고추를 넣어 만든다.
붉은색 소스인 살사 로하와 마찬가지로, 익힌 재료를 갈아 만드는 "살사 코시다(salsa cocida)", 구운 재료를 갈아 만드는 "살사 아사다(salsa asada)", 재료를 익히지 않고 갈아 만드는 "살사 크루다(salsa cruda)"가 있다.
페스토

페스토(이탈리아어: pesto) 또는 페스토 알라 제노베세(pesto alla genovese)는 이탈리아 제노바의 소스이다. 빻은 마늘, 잣, 굵은 소금, 바질 잎, 파르미자노 레자노, 페코리노 사르도를 올리브유와 갈아서 만든다.
Физалис овощной

Физа́лис овощно́й, мексиканский томат, томатильо (лат. Physális philadélphica) — растение; овощная культура, родственная томатам; вид рода Физалис семейства Паслёновые.
Физалис овощной — теплолюбивое растение, практически не переносит заморозков, но к почвам не требователен.
Плоды 3—5 см (5—7 см у современных промышленных сортов) диаметром, желтоватые, со множеством мелких семян. Вкус кисло-сладкий.
В плодах содержится сбалансированное для человеческого организма количество органических кислот, пектинов, сахара, витамина С и дубильных веществ. Содержание фитонцидов делают их хорошим антисептиком, в них присутствуют также винная, лимонная, янтарная и яблочная кислоты, белок, минеральные вещества и каротин.
Является основой одной из разновидностей традиционного мексиканского соуса сальсы (salsa verde или «зелёная сальса»).
Применяется для приготовления пищевого красителя.
Сушёные плоды напоминают изюм. Является диетическим продуктом.
В Коста-Рике из физалиса делают ликер.
Physalis philadelphica Lam., 1786, Encycl. (Lamarck) 2: 101
Вид Физалис овощной относится к роду Физалис семейства Паслёновые (Solanaceae) порядка Паслёноцветные (Solanales). Кладограмма в соответствии с Системой APG IV:
Клаве (ритм)

Клаве (исп. clave) — остинатный ритмический рисунок, используемый в афро-кубинской музыке, в таких её жанрах как румба, конга, сон, сон монтуно, мамбо, сальса, латинский джаз, сонго, тимба и др.. Известен в нескольких разновидностях. Ритмические циклы клаве образуются пятью основными акцентами, разделенными временными интервалами неравной длительности. Ритмы клаве происходят из музыкальных традиций Черной Африки. Используются также в ритуальных барабанных ритмах гаитянского вуду, афро-бразильской и афро-уругвайской музыке (сandombe) и в популярной музыке Северной Америки.
Основные значения испанского слова clave — ключ, код, клавиша, замко́вый камень и т. д. Происходит от латинского clavis — ключ, от которого происходит и русское «клавиша». На Кубе это слово стало означать также ударный инструмент, состоящий из двух палочек, обычно из твердого дерева. Это название распространилось и на исполняемые на этом инструменте ритмические рисунки.
ซัลซา (ซอส)

ซัลซา เป็นอาหารประเภทซอสชนิดหนึ่งในอาหารยุโรปและลาตินอเมริกา คำว่าซัลซาเองนั้นหมายถึงซอสในภาษาสเปน ภาษาอิตาลี ภาษากรีก และภาษาตุรกี (salça) ส่วนในภาษาอังกฤษ ซัลซาหมายถึงซอสชนิดหนึ่งในอาหารเม็กซิโก (salsas picantes) ซึ่งใช้เป็นเครื่องจิ้ม ลักษณะของซัลซาเป็นซอสที่ทำจากผักและผลไม้หั่นเป็นชิ้น เช่น มะเขือเทศ แตงกวา มะม่วง ใส่พริก หอมแดง ถั่ว ข้าวโพด และเครื่องเทศอื่น ๆ คลุกกับน้ำมันมะกอกและน้ำส้มสายชู กินกับอาหารทะเล รสชาติมีตั้งแต่ปานกลางจนถึงเผ็ด
คำว่าซัลซาในภาษาอังกฤษนั้นเป็นคำยืมมาจากภาษาสเปน หมายถึงซอส รากศัพท์ดั้งเดิมมาจากภาษาละติน salsvs ("เค็ม") ผู้พูดภาษาสเปนเป็นภาษาแม่ออกเสียงว่า [ˈsalsa] ภาษาอังกฤษแบบอเมริกันออกเสียงว่า /ˈsɑːlsə/ ส่วนภาษาอังกฤษแบบบริติชออกเสียงว่า /ˈsælsə/
องค์การอนามัยโลกกล่าวว่าจำเป็นต้องระมัดระวังในการเตรียมและการเก็บรักษาซัลซาเช่นเดียวกับซอสอื่น ๆ เพราะส่วนผสมที่เป็นของดิบสามารถเป็นแหล่งอาหารของแบคทีเรียที่เป็นอันตรายได้ โดยเฉพาะเมื่อไม่แช่เย็น ดังที่มีรายงานการพบการปนเปื้อน E. coli ในซอสของภัตตาคาร และโรคที่เกิดจากอาหาร 1 ใน 25 ระหว่าง พ.ศ. 2541 - 2551 สามารถติดตามได้ว่ามีที่มาจากซอสในภัตตาคาร ทั้งการเตรียมและการเก็บรักษา
ซัลซา (แนวดนตรี)

ซัลซา (อังกฤษ: Salsa) เป็นแนวดนตรีของคิวบาที่มาบรรจบระหว่างสเปนและวัฒนธรรมแอฟริกา ในช่วงทศวรรษ 1960-1970 ปัจจุบันเป็นที่แพร่หลายไปทั่วโลก
ซัลตะฮ์

ซัลตะฮ์ (อังกฤษ: Saltah; อาหรับ: سلتة) เป็นหนึ่งในอาหารจานหลักที่รับประทานกันอย่างแพร่หลายในเยเมน ส่วนใหญ่นิยมรับประทานในมื้อกลางวัน ส่วนประกอบหลักเป็นเนื้อแกะ เนื้อไก่ หรือเนื้อวัว ส่วนผสมอื่น ๆ เพิ่มได้ตามสิ่งที่มีในครัวเรือน เช่น ข้าวสุก, ไข่กวน, มันฝรั่ง, ฮุลบะฮ์ (hulbah) (ซอสที่ทำจากเมล็ดฟีนูกรีก) ถั่ว เนื้อสัตว์สับและซอสซัลซาที่เรียกว่า sahawqa นิยมกินกับขนมปังแบนชนิดมาลูกา (malooga)
เชื้อกันว่าจุดเริ่มต้นของซัลตะฮ์มาจากกรุงซานา (Sana'a) โดยได้รับจากอิทธิพลจากอาหารของชาวตุรกีที่นำเข้ามาเมื่อราว 100 ปีที่แล้ว เมื่อถูกยึดครองด้วยจักรวรรดิออตโตมัน และชาวเยเมนนำมาปรับปรุงจนเป็นซัลตะฮ์ในทุกวันนี้
เชคอีซา บิน ซัลมาน อัลเคาะลีฟะฮ์

เชคอีซา บิน ซัลมาน อัลเคาะลีฟะฮ์ (อาหรับ: عيسى بن سلمان آل خليفة; 3 มิถุนายน พ.ศ. 2474 – 6 มีนาคม พ.ศ. 2542) ทรงเป็นเจ้าผู้ครองรัฐ(เอมีร์)พระองค์แรกของบาห์เรนตั้งแต่ พ.ศ. 2504 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2542 ประสูติที่จัสรา, บาห์เรน พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์เป็นเจ้าผู้ครองรัฐ(ฮาคิม)หลังการสิ้นพระชนม์ของพระราชบิดาพระองค์ เชคซัลมาน บิน ฮะมัด อัลเคาะลีฟะฮ์
เชคอีซา บิน ซัลมาน อัลเคาะลีฟฮ์ ประสูติเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2476 เป็นพระราชโอรสของเชคซัลมาน บิน ฮะมัด อัลเคาะลีฟะฮ์ ประสูติที่ประเทศบาห์เรน
เชคอีซา บิน ซัลมาน อัลเคาะลีฟะฮ์ ขึ้นครองราชย์ เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2504 ต่อจากเชคซัลมาน บิน ฮะมัด อัลเคาะลีฟะฮ์ พระราชบิดาพระองค์
เชคอีซา บิน ซัลมานด อัลเคาะลีฟะฮ์ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2542 ครองราชย์ได้ 38 ปี เชคฮะมัด บิน อีซา อัลเคาะลีฟะฮ์ ทรงจึงขึ้นครองราชย์ต่อไป
ซามูแวล รอซา กงซัลวิส

ซามูแวล รอซา กงซัลวิส (โปรตุเกส: Samuel Rosa Gonçalves; เกิดวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิลที่เล่นในตำแหน่งกองหน้าให้แก่พีที ประจวบ ในไทยลีก
ซามูแวลเริ่มต้นในระดับเยาวชนกับเซาโฌแซ ก่อนที่จะย้ายไปอิงเตร์นาซีโยนัลใน ค.ศ. 2010 ต่อมาในเดือนเมษายน ค.ศ. 2011 เขาย้ายไปฟลูมีเน็งซี โดยลงเล่นให้กับสโมสรในแซรีอีอาฤดูกาล 2012 เขาทำ 5 ประตูจากการลงเล่นในลีก 23 นัด และมีส่วนช่วยให้ทีมชนะเลิศลีกสมัยที่ 4 นอกจากนี้ในปีเดียวกัน เขาได้ลงเล่น 5 นัดในกังเปโอนาตูการียอกา ช่วยให้ทีมชนะเลิศการแข่งขันระดับรัฐเป็นสมัยที่ 31 ฤดูกาลถัดมา เขาลงเล่น 45 นัดและทำได้ 9 ประตูจากทุกรายการ โดยรวมถึงการลงเล่น 8 นัดในโกปาลิเบร์ตาโดเรส เขามีข่าวเชื่อมโยงกับอัสปัญญ็อลในลาลิกาในช่วงตลาดซื้อ-ขายฤดูร้อน 2013 อย่างไรก็ตาม ฟลูมีเน็งซีไม่สามารถบรรลุข้อตกลงกับอัสปัญญ็อลได้ ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2014 เขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับแอลเอ แกลักซีในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ ต่อมาในวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 2014 ซามูแวลทำประตูแรกในนามแกลักซี ช่วยให้ทีมเอาชนะสโมสรติฆัวนาจากเม็กซิโกไปได้ 1-0 ในรายการคอนคาแคฟแชมเปียนส์ลีก ต่อมาในวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 2014 สัญญายืมตัวของเขากับแกลักซีสิ้นสุดลง
ในวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 2020 ซามูแวลลงเล่นนัดแรกให้แก่บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด โดยทำหนึ่งประตูและหนึ่งแอสซิสต์ ช่วยให้บุรีรัมย์บุกเอาชนะชลบุรีที่ชลบุรีสเตเดียม 2–0 ต่อมาในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 เขาทำประตูที่ 2 ในลีก ช่วยให้บุรีรัมย์เปิดบ้านเอาชนะราชบุรี มิตรผลไปได้ 3–0 ต่อมาในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ เขากลับมาลงเล่นหลังหายจากอาการบาดเจ็บ และได้ทำประตูที่ 3 ในลีก ช่วยให้บุรีรัมย์บุกเอาชนะนครราชสีมา มาสด้า ที่สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 3–0 ต่อมาในวันที่ 21 มีนาคม เขาทำสองประตูในลีกในนัดที่บุรีรัมย์เปิดบ้านเอาชนะพีที ประจวบ 4–0 ช่วยให้ทีมการันตีจบอันดับที่ 2 ของตารางได้สำเร็จ
ในวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2021 การแข่งขันช้าง เอฟเอคัพ รอบ 8 ทีมสุดท้าย เขาทำประตูขึ้นนำจากการยิงลูกโทษ ช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ดไปได้ 2–0 ผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศได้สำเร็จ
ในวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2021 ซามูแวลทำประตูแรกในไทยลีก ฤดูกาล 2021–22 ช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะทีมน้องใหม่อย่างเชียงใหม่ ยูไนเต็ด 4–0 ต่อมาในวันที่ 2 ตุลาคม เขาทำประตูที่สองในลีก ช่วยให้ทีมบุกไปเอาชนะพีที ประจวบที่สามอ่าวสเตเดียม 2–0 สัปดาห์ถัดมา เขาทำประตูที่สามในลีกด้วยการยิงลูกโทษ ช่วยให้ทีมเอาชนะสมุทรปราการ ซิตี้ 2–1 ที่เขากระโดง สเตเดียม และในวันที่ 17 ตุลาคม เขาทำประตูที่ 4 ในลีก ช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะนครราชสีมา มาสด้า 2–0 วันที่ 24 ตุลาคม เขาทำประตูที่ 5 ในลีก ช่วยให้ทีมบุกไปแซงเอาชนะราชบุรี มิตรผลที่มิตรผลสเตเดียม 2–1 ต่อมาในวันที่ 27 ตุลาคม การแข่งขันช้าง เอฟเอคัพ 2564–65 รอบ 64 ทีมสุดท้าย ซามูแวลทำประตูช่วยให้ทีมบุกไปเอาชนะสโมสรแพร่ ยูไนเต็ดจากไทยลีก 2 ด้วยผล 3–0 ทำให้ทีมผ่านเข้าสู่รอบ 32 ทีมสุดท้ายได้สำเร็จ และในวันที่ 31 ตุลาคม เขาทำประตูที่ 6 ในลีก ช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะเมืองทอง ยูไนเต็ดไปได้ 2–0
วันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 การแข่งขันช้าง เอฟเอคัพ 2021–22 รอบ 32 ทีมสุดท้าย เขาทำประตูช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะพราม แบงค็อกไปได้ 5–0 ผ่านเข้าสู่รอบ 16 ทีมสุดท้ายได้สำเร็จ