davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
WWE 페이퍼뷰

WWE 페이퍼뷰는WWE에서 진행하는페이퍼뷰를 말한다. 거의 한 달에 1회씩 진행되며, 레슬매니아를 제외한 나머지 페이퍼뷰는 모두 2시간 이상 진행이 된다.
과거 WWWF시절에는 페이퍼뷰가 없었다면 70~80년부터 페이퍼뷰가 시작되었다.또WWE역사상 최초로 알려진 페이 퍼 뷰는 WWF 시절 1985년 11월에시카고에서 열린 더 레슬링 클래식으로 알려져 있지만 실제로는 같은 해 3월에 펼치진 첫 번째레슬마니아가 첫 페이 퍼 뷰이다. 처음 두 해의 레슬매니아가 성공가도를 달리게 되면서 레슬매니아 3가 프로레슬링 역사상 가장 유명해지게 되었고 페이 퍼 뷰 시스템의 확장으로 이어진다.
1987년 11월 29일 첫 번째서바이벌 시리즈는 NWA의 최대 페이 퍼 뷰인 스타케이드와 대결을 하게 된다. WWE는 케이블 채널들이 스타케이드를 방영할 경우 앞으로 있을 WWE 페이 퍼 뷰 방영을 금지하도록 하였다. 그리하여 대부분의 메이저급 채널들은 서바이벌 시리즈를 방영하게 되었고 그 결과 스타케이드가 시청률이 저조해지면서 짐 크로켓 프로모션을 파산하게 된다. 1988년 1월 USA 네트워크를 통해 첫 번째로얄 럼블이 방영되었는데 USA 네트워크 역사상 최고의 시청률을 자랑하면서 로얄 럼블은 1989년부터 페이 퍼 뷰가 된다.
1988년 8월 메디슨 스퀘어 가든에서 첫 번째서머슬램이 개최된다. 1993년에 로얄럼블은 1월, 레슬매니아는 3월 또는 4월, 썸머슬램은 8월, 서바이벌 시리즈는 11월에 열리면서 한 해를 대표하는 페이 퍼 뷰가 된다. (그 해 6월에킹 오브 더 링이 첫 선을 보인다.) 1995년 5월에 WWE는 월마다 페이 퍼 뷰를 개최하기로 하지만 준비가 되지 않은 상태였다. 우선, WWE는 인 유어 하우스라는 브랜드를 도입하였는데 이는 1996년에 서로 인 유어 하우스라는 이름하에 서로 다른 부재를 가지고 시작하게 되었다. (예를 들어배드 블러드,노 웨이 아웃) 최근에 WWE가 완벽한 월간 페이 퍼 뷰 시스템을 도입하기까지는 90년대 후반부터 2003년까지 1년에 12번의 페이 퍼 뷰가 개최되었다. 2004년에는 13번의 페이 퍼 뷰를, 2005년에는 14번의 페이 퍼뷰, 2006년에는 16번의 페이 퍼 뷰, 2007년에 14번의 페이 퍼 뷰를 개최하였다. 2008년에는뉴 이어즈 레볼루션이 폐지되고 페이 퍼 뷰는 총 14번 개최하게 되었다. 미국에서는 인 디멘드, 디시 네트워크,DirecTV를 통해 방송하고 있다.
WWE는 2003년까지 12번의 정식 페이 퍼 뷰 외에도 영국에서의 페이 퍼뷰를 개최하였으나, 브랜드 분리가 되면서 영국의 페이 퍼 뷰는 폐지가 되고 영국에서도 TV 쇼 녹화, 인터내셔널 투어 (하우스 쇼)가 펼쳐지게 된다. 현재 WWE는 레슬매니아 직후에 레슬매니아 리벤지 투어, 서바이벌 시리즈 투어를 연말에 영국에서 개최한다. 또한러와스맥다운녹화도 이루어지고 있다. 호주에서는 메인에벤트 채널을 통해서 방영된다. 영국과 아일랜드에서는 스카이 스포츠1 채널과 스카이 박스오피스를 통해 방영된다. 2008년 로얄럼블을 시작으로 WWE 페이 퍼 뷰는 북미지역에서 HD 방송이 시작되고 영국과 아일랜드에서는레슬매니아 26부터 HD 방식으로 방송되고 있다.
2003년 6월 WWE는 브랜드 분리의 일한으로 브랜드별 페이 퍼 뷰를 진행한다. (러,스맥다운, 2006년부터는ECW포함) 그러나 4대 페이 퍼 뷰라고 하는로얄 럼블,레슬매니아,섬머슬램,서바이벌 시리즈는 브랜드 분리와는 별개로 진행되었다. 2005년 후반부터 페이 퍼 뷰에서 브랜드간 교류전이 진행된다. 2007년 3월에 WWE는 예전 방식으로 3대 브랜드 통합으로 페이 퍼 뷰를 개최한다고 발표하고 2007년백래쉬(레슬매니아 XXIII다음 페이 퍼 뷰)부터 시행된다. 2016년 7월RAW,스맥다운을 다시 분리하기로 결정하면서 2016년 9월을 기점으로 다시 브랜드별 페이 퍼 뷰를 진행하였으나, 2018년 5월부터 다시 PPV만 통합으로 진행될 예정이다.
미터 매 초

미터 퍼 세크,초속 미터,미터 매 초(meter per second)는거리를시간으로 나눈 값으로 정의되는속력(스칼라)과속도(벡터)에 대한SI 유도 단위이다.기호는m·s또는m/s다.
초속 1미터는 다음과 같다.
미터 매 초 기호는유니코드에서U+33A7㎧square m over s❰㎧❱에 대응한다.
만분율

만분율(萬分率) 또는베이시스 포인트(영어:basis point,bp, 드물게퍼 밀리아드로 사용되며유니코드에는퍼 텐 싸우전드)는 수를10000과의 비로 나타내는 방법으로 기호는‱(U+2031)이다. 주로금리를 나타낼 때 쓰인다.
베르사유궁

베르사유궁(프랑스어:Château de Versailles,프랑스어발음: ​[ʃɑto d(ə) vɛʁsɑj](듣기),영어:Palace of Versailles)은프랑스의베르사유에 있는 왕궁이다.
베르사유는 원래파리의 시골 마을 중 하나였으나 이 궁전이 세워진 이후부터는자치권을 가지는 파리 외곽의 도시가 되었다. 베르사유궁은 단순 사치를 위한 궁전이 아니라 태양왕 루이 14세의 정치적 목적이 있다. 지역 귀족을 이 궁으로 모이게하면 그 귀족들을 감시하기 쉽기 때문이였다. 또한 베르사유 궁전은 원래 왕이 사냥할 때 머무는 여름 별장이었으나1682년루이 14세가 파리루브르궁에서 이 궁전으로 거처를 옮겨, 1789년 왕가가 수도로 돌아갈 것을 강제될 때까지 프랑스앙시앵 레짐시기, 권력의 중심지였다.
바로크 건축의 대표 건축물으로, 호화로운 건물과 광대하고 아름다운 프랑스식 정원에 1,400개의 분수들 그리고오페라와 거울의 방으로 유명하다. 거울의 방은 벽과 천장이베네치아산 거울로 된 길이 73m의 방인데1차 세계대전을 형식적으로 마무리 지었던베르사유 조약이 1919년 6월 28일에 이 방에서 이루어졌다. 베르사유 궁전은 한번에 2만 명이나 수용할 수 있는 커다란 안뜰을 둘러싸고 있는데 안뜰에는대트리아농과소트리아농을 포함하여 작은 궁전들이 있다. 또한 1783년 이 안뜰에서 세계 최초의 열기구가 떠올랐다.
베르사유궁을 본격적으로 궁전으로 만든 절대왕정의 태양왕루이14세는 자신을 상징하는 태양,태양신인아폴론을 베르샤유궁에 배치했다. 대표적으로 거울의 방 천장화에 아폴론을 그려놓았고 아폴론이 끄는 마차를 동상으로 장식된 분수 또한 만들었다. 이러한 분수를 만들기 위해서는 상당히 많은 양의 물이 필요하지만 베르샤유궁의 위치는 고지대에 있기 때문에센강의 물을 펌프로 퍼 와야 했다. 또한 아폴론의 동상을 궁정에 놓았고 이뿐만이 아니라 그리스 로마 신화를 상징하는 것을 궁전에 디자인 장식으로 사용했다.
베르사유 궁전이 실제로 궁전으로서 사용된 기간은 매우 짧고, 1715년 루이 14세 사후, 뒤를 이은 루이 15세는 곧바로 파리로 다시 궁전을 옮겼다.
나중에는프로이센(프러시아)가 파리를 점령하고 베르사유궁에서빌헬름 1세의 즉위식이 열리기도했다.
Вьетнамская кухня

Вьетна́мская ку́хня(вьет.Ẩm thực Việt Nam) отличается использованиемрыбного соуса,соевого соуса,риса, свежей зелени, фруктов и овощей.
Вьетнамские рецепты включают широкий набор зелени, в том числелимонное сорго,мяту, вьетнамскуюмяту, листьякориандраибазилика. Во всех регионахВьетнамаблюда традиционно сервируют со свежими овощами и соусами для макания. Наиболее распространенными видами мяса являютсясвинина,курятина,креветкии другиеморепродукты.Говядинаиспользуется реже — в основном, для суповфои знаменитогоBò 7 món(«семь смен блюд из говядины»). Экзотическое мясо змей, черепах, оленей употребляется в основном в качестве закусок к алкогольным напиткам и не рассматриваются как каждодневная пища.
Вьетнамская кухня разделяется на три категории, каждая из которых представляет отдельный регион. Север страны, будучи колыбелью вьетнамской цивилизации, представлен наиболее известными блюдами, такими какфои банькуон (bánh cuốn), берущим своё начало в этом регионе. Кухня северного Вьетнама более традиционная и строга в выборе специй и ингредиентов.
Кухня южного Вьетнама исторически развивалась под влиянием традиций иммигрантов из южногоКитаяи французских колонистов. Южане предпочитают сладкий вкус во многих блюдах. Южные районы отличаются более разнообразной растительностью, поэтому в кухне этого региона используется более широкий набор трав.
Кухня центрального Вьетнама отличается от кухонь Севера и Юга использованием многочисленных небольших закусок, подаваемых к основному блюду. Блюда центрального Вьетнама более острые, чем на Севере и Юге.
Основой вьетнамской кухни является рис.
Очертания территории Вьетнама часто сравнивают с изогнутым коромыслом с двумя корзинами риса: одно на севере в дельте рекиКрасной, второе — на юге в дельте рекиМеконг. Это рисовые житницы не только вьетнамского, но и мирового значения. Рис во Вьетнаме — и главная пища на столе, и основа для приготовления множества традиционных блюд; кроме того, это одна из главных составляющих экспорта страны.
Лакса

Ла́кса(малайск.,индон.иангл.laksa;кит.трад.喇沙,упр.叻沙,пиньиньlǎshā,палл.лаша) — блюдоперанаканскойкухни, распространённое вМалайзии,СингапуреиИндонезии, представляющее собой острыйсуп с лапшой.
Этимология названия «лакса» неизвестна. По одной из версий, оно происходит от персидского «lakhshah», означающего тип лапши, используемой для приготовления, согласно другой— от китайского слова «辣 沙», означающего «острый песок» из-за использования при приготовлении приправы к супу пресноводных креветок.
Основными ингредиентами супа, помимо лапши, являются различные морепродукты — рыба, креветки, моллюски, хотя лакса может готовиться и с курицей. Существует большое количество региональных вариантов блюда, рецепты которых могут сильно отличаться. Один из них, «асам лакса», рыбный суп с лапшой с характерной кислинкой, в 2011 году был поставлен на 7-е место в списке 50 самых вкусных блюд, составленномCNN Go.
เฝอ

เฝอ(เวียดนาม:phở,ออกเสียง:[fə̰ː˧˩˧]) เป็นอาหารเวียดนามชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายก๋วยเตี๋ยวของไทย แต่ต่างกันที่เส้น น้ำซุป และเครื่องเคียง เฝอ มีชื่ออื่นคือก๋วยเตี๋ยวเวียดนาม, กวยจั๊บเวียดนาม, ก๋วยเตี๋ยวญวนและกวยจั๊บญวน
เฝอเป็นอาหารที่ประกอบด้วยเส้นก๋วยเตี๋ยวที่เรียกว่าบั๊ญเฝอ(bánh phở) คล้ายเส้นเล็กแต่กว้างกว่า หรือเป็นเส้นกลมสีขาวขนาดใหญ่กว่าขนมจีนเล็กน้อย ในน้ำซุปที่เคี่ยวจากเนื้อวัว(หรือเนื้อไก่) กระดูก หางวัว และเครื่องเทศบางชนิด เช่นอบเชยไซ่ง่อนเมล็ดดอกจันขิงกานพลูกระวานดำเป็นต้น และตกแต่งด้วยหัวหอมต้นหอมผักชีผักชีฝรั่งสะระแหน่โหระพามะนาวหรือเลมอนถั่วงอกและพริกหยวกซึ่งสี่อย่างหลังมักจะแยกไว้เป็นอีกจานต่างหาก เพื่อให้ผู้รับประทานเติมได้ตามชอบ สำหรับซอสบางอย่างที่เป็นที่นิยมได้แก่ซอสฮอยซินน้ำปลาและซอสพริกศรีราชา
เฝอเป็นอาหารจานหลักที่เป็นที่นิยมในประเทศเวียดนามสามารถรับประทานได้ทุกมื้อ และส่วนใหญ่นิยมเฝอเนื้อวัว (phở bòเฝอบ่อ) และมีแยกเป็นประเภท คือ เฝอเนื้อสดและเฝอเนื้อตุ๋น
ร้านเฝอที่ขึ้นชื่อร้านหนึ่งของประเทศเวียดนามคือ เฝอ 24 (Pho 24) ซึ่งมี 60 สาขาในประเทศเวียดนาม และมี 20 สาขาในต่างประเทศ
ห้วยทราย

20°17′6″N100°25′0″E﻿ / ﻿20.28500°N 100.41667°E﻿ /20.28500; 100.41667ห้วยทราย(ลาว:ຫ້ວຍຊາຍ) เป็นเมืองเอกของแขวงบ่อแก้วประเทศลาวประกอบด้วย 88 หมู่บ้าน 14 หมู่บ้านพัฒนา และ 1 บ้านใหญ่ มี 13,086 ครอบครัว ประชากรทั้งหมด 62,223 คน เป็นหญิง 31,500 คน ประชากรในช่วงอายุ 15-40 ปี มี 26,998 คน เป็นหญิง 13,314 คน ตัวเมืองห้วยทรายตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโขง โดยอีกฝั่งที่อยู่ตรงข้ามกันคือตัวอำเภอเชียงของจังหวัดเชียงราย
ห้วยทรายเป็นเมืองท่องเที่ยวของแขวงบ่อแก้ว ซึ่งสถานที่ท่องเที่ยวจริง ๆ ของแขวงบ่อแก้วที่นักท่องเที่ยวต่างชาตินิยม คือ กิจกรรมการโหนสลิงผ่านป่า ซึ่งต้องเดินทางไปจากห้วยทรายไปทางหลวงน้ำทาอีก 70 กิโลเมตร
สำหรับตัวเมืองห้วยทรายนั้นไม่ค่อยใหญ่นัก ชาวลาวนิยมมาซื้อหาของฝั่งไทย คนไทยมาลงทุนทำร้านอินเทอร์เน็ต ร้านขายเบียร์ลาว และโรงแรมที่ห้วยทรายหลายที่ ห้วยทรายมีร้านอาหารส่วนใหญ่จะเป็นร้านสำหรับนักท่องเที่ยวต่างชาติ ส่วนร้านที่ชาวห้วยทราย ชาวลาว นิยมกินกันประจำเป็นร้านเฝอ ชาวลาวที่เป็นข้าราชการ ทำงานรัฐวิสาหกิจ จะกินเฝอเป็นอาหารหลักมื้อเช้าและมื้อกลางวันส่วนมื้อเย็นส่วนใหญ่จะทำกินกันที่บ้าน
การเดินทางไปเมืองห้วยทรายจากประเทศไทย สามารถทำได้โดยผ่านด่านพรมแดนที่สะพานมิตรภาพ 4อำเภอเชียงของจังหวัดเชียงรายเป็นจุดกึ่งกลางในการเดินทางระหว่างเวียงจันทน์กับหลวงพระบาง
กวยจั๊บ

กวยจั๊บเป็นก๋วยเตี๋ยวชนิดหนึ่งที่ค่อนข้างแตกต่างจากก๋วยเตี๋ยวชนิดอื่นมากพอสมควร เพราะต้องใช้เส้นก๋วยเตี๋ยวชนิดหนึ่งที่เรียกว่าเส้นกวยจั๊บสดปรุง แบ่งออกได้เป็น 2 ประเภทใหญ่ ๆ คือ กวยจั๊บน้ำข้น และ กวยจั๊บน้ำใส นอกจากนี้แล้ว ยังมีเส้นกวยจั๊บประเภทหนึ่ง เรียกว่า กวยจั๊บเซี่ยงไฮ้ มีลักษณะเส้นใส ทำมาจากถั่วเหลืองนิยมใช้ทำกวยจั๊บน้ำใส หรือนำไปปรุงเป็นอาหารอย่างอื่นได้ เช่นยำหรือผัดขี้เมาเป็นต้น
กวยจั๊บ ในภาษาจีนแต้จิ๋วอ่านว่าก๋วยจั๊บ/ก้วยจับ เป็นอาหารดั้งเดิมของชาวแต้จิ๋วในภาษาจีนกลางมีสองคำที่ออกเสียงเหมือนกันและใช้แทนกันได้คือจีน:粿汁;พินอิน:guǒ zhīแปลว่าซุปเส้นข้าวหรืออีกนัยหนึ่งว่าจีนตัวย่อ:粿杂;จีนตัวเต็ม:粿雜;พินอิน:guǒ záแปลว่าเส้นข้าวผสม[เครื่องอื่น ๆ]
ซอสศรีราชา

ศรีราชาเป็นซอสพริกแบบหนึ่งของไทยตั้งชื่อตามอำเภอศรีราชาจังหวัดชลบุรีโดยผลิตขึ้นครั้งแรกเพื่อรับประทานกับอาหารที่ร้านอาหารทะเลท้องถิ่น ทำจากพริกหวานน้ำส้มสายชูกลั่นกระเทียมน้ำตาลและเกลือศรีราชาเป็นเครื่องปรุงรสที่พบได้ทั่วไปในร้านอาหารเอเชียหลายแห่ง และพบว่ามีในบ้านของชาวอเมริกันและชาวยุโรปเพิ่มขึ้น
ซอสศรีราชาเดิมของไทยดูจะมีรสเปรี้ยวกว่า หวานกว่า และหนืดกว่าซอสที่ไม่ใช่ของไทย ซอสที่จำหน่ายในสหรัฐอเมริกาส่วนใหญ่ผลิตโดยโฮ้ยฟ็องฟูดส์(เวียดนาม:公司食品匯豐; กงตีถึกเฟิ่มโฮ้ยฟ็อง) แตกต่างจากซอสแบบไทยทั้งรสชาติ สีสันและเนื้อซอส
ในประเทศไทย ศรีราชามักรับประทานเป็นน้ำจิ้ม โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับอาหารทะเล ส่วนนอกประเทศ ศรีราชาเป็นซอสพริกที่รับประทานได้กับอาหารหลากหลายประเภท โดยพบใช้เป็นเครื่องปรุงรสของอาหารเวียดนามเฝอท็อปปิงของม้วนซูชิและใช้เคลือบปีกไก่บัฟฟาโล
ซอสศรีราชาที่ไทยผลิตเจ้าแรกที่มีการตลาดรวม เป็นของศรีราชาพานิชศรีราชาพานิชถูกควบกิจการโดย บริษัท ไทยเทพรส จำกัด (มหาชน) ซึ่งขายสินค้าต่อไปโดยเปลี่ยนไปใช้ชื่อ "ภูเขาทองศรีราชาพานิช" มีชื่อภาษาอังกฤษว่า "Sriraja Panich Chilli Sauce"
ศรีราชาได้รับความนิยมในสหรัฐอเมริกาโดยหูยฟงฟูดส์ ซอสนี้เดิมมีกลุ่มเป้าหมายคือ ชาวเอเชีย-อเมริกันซอสนี้ยังรู้จักกันในชื่อ ซอสไก่ตัวผู้ เพราะบนฉลากของซอสเป็นรูปไก่ตัวผู้ซอสนี้ได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นอย่างมากจนกระทั่งมีตำราอาหารบางเล่มนำเสนอวิธีทำอาหารที่ต้องใช้ศรีราชาเป็นเครื่องปรุงรสหลักบองอะเปะดีสต์ระบุว่า มันเป็นหนึ่งในเครื่องปรุงหลักของพวกเขาใน พ.ศ. 2553
ปาท่องโก๋

ปาท่องโก๋หรือโหยวเถียว(จีนตัวย่อ:油条;จีนตัวเต็ม:油條;พินอิน:Yóutiáo) เป็นชื่อของกินชนิดหนึ่งของจีน ทำด้วยแป้งสาลีตัดเป็นท่อน ๆ แล้วจับเป็นคู่ติดกัน ทอดนํ้ามันให้พอง เพื่อความสะดวก จะมีการใส่เกลือในปาท่องโก๋เล็กน้อย และทำให้หักเป็นสองชิ้นได้นิยมกินเป็นอาหารเช้าพร้อมกับโจ๊กหรือเครื่องดื่มร้อน เช่นน้ำเต้าหู้กาแฟ โกโก้ หรือช็อกโกแลต
ชื่อจีนโดยทั่วไปของอาหารชนิดนี้ คือ "โหยวเถียว" (油條yóutiáo) ในสำเนียงกลาง ซึ่งแปลว่า ท่อนแป้งทอดน้ำมัน (oil strip)
ชาวจีนภาคเหนือเรียกโหยวเถียวว่า "กั่วจึ" (餜子guǒzi) ในสำเนียงกลาง แปลว่า ขนมทอด (pastry)
ชาวหมิ่นหนานเรียกว่า "โหยวจ๋ากั่ว" (油炸粿yóuzháguǒ) ในสำเนียงกลาง, "อิ่วจาก้วย" ในสำเนียงแต้จิ๋ว, "เหยาจากวั๋ย" (yàuhjagwái) ในสำเนียงกวางตุ้ง, และ "อิ่วเจี่ยโก้ย" (iû-chiā-kóe) ในสำเนียงฮกเกี้ยน แปลว่า ขนมทอดน้ำมัน (oil-fried pastry)
ชาวกวางตุ้งนิยมเรียก "โหยวจ๋ากุ่ย" (油炸鬼yóuzháguǐ) ในสำเนียงกลาง ชื่อนี้แปลว่า "ผีทอดน้ำมัน" โดยสำหรับที่มาของชื่อนี้นั้น ว่ากันว่าในรัชสมัยพระเจ้าเกาจง(高宗) แห่งราชวงศ์ซ่งฉินฮุ่ย(秦檜) อัครมหาเสนาบดี ได้วางแผนฆ่าเยฺว่ เฟย์(岳飛) หรือที่รู้จักกันในชื่องักฮุยข้าราชการทหารที่มีชื่อเสียง ราษฎรโกรธแค้น แต่ทำอะไรไม่ได้ จึงทำปั้นแป้งเป็นรูปคนสองคนทอดจนพองแล้วเคี้ยวกินให้หายแค้น สองคนที่ทำเป็นแป้งนั้น คือ ฉิน ฮุ่ย และภริยา ภายหลังนิยมทำแป้งทั้งสองชิ้นติดกันตรงกลางสืบมาจนปัจจุบัน
ชื่อไทยว่า "ปาท่องโก๋" นั้นแผลงมาจากคำจีนว่า "白糖粿" ซึ่งสำเนียงหมิ่นหนานว่า "beh teung guai" และสำเนียงกลางว่า "ไป๋ถังกั่ว" (báitángguǒ) หรือจากคำจีนว่า "白糖糕" ซึ่งเรียกในสำเนียงกวางตุ้งว่า "ปากถ่องโก๊ว" (baak6 tong4 gou1) และสำเนียงกลางว่า "ไป๋ถังเกา" (báitánggāo) อย่างไรก็ดี ทั้ง "ไป๋ถังกั่ว" และ "ไป๋ถังเกา" ที่จริงแล้วเป็นชื่อของกินอีกชนิดทำด้วยแป้งข้าวเจ้ากับนํ้าตาลทราย รูปสี่เหลี่ยม เนื้อคล้ายขนมถ้วยฟู ภาษาไทยเรียก "ปาท่องโก๋" เช่นกัน ส่วนภาษาอังกฤษเรียก "white sugar sponge cake"
เล่ากันว่า ในประเทศไทยแต่ก่อนพ่อค้าขายโหยวเถียวและไป๋ถังกั่วในรถเข็นเดียวกัน แต่คนไทยนิยมโหยวเถียวมากกว่า และสำคัญว่า โหยวเถียวเรียกไป๋ถังกั่ว ต่อมาเมื่อไป๋ถังกั่วขายไม่ออกจึงเลิกขาย ส่วนคนไทยก็เรียกโหยวเถียวผิดว่าไป๋ถังกั่วต่อไป จนในที่สุดเป็นที่รับรู้กันทั่วไปว่า ไป๋ถังกั่วคือโหยวเถียว
ซอสฮอยซิน

ซอสฮอยซิน(อังกฤษ:hoisin sauce) เป็นซอสข้นสีดำ รสหวานเค็ม มีกลิ่นหอม ใช้สำหรับผัดหรือจิ้มในอาหารจีนสูตรของซอสฮอยซินมีหลากหลาย โดยทั่วไปจะมีส่วนประกอบได้แก่ถั่วเหลืองเมล็ดยี่หร่าฝรั่งพริกกระเทียมผสมน้ำส้มสายชูผงห้าเครื่องเทศและน้ำตาลสูตรของปักกิ่งอาจมีส่วนผสมอื่น ๆ เช่นมันเทศข้าวสาลีข้าวและงา
ถึงแม้คำว่า "ฮอยซิน" (海鮮) ในภาษาจีนจะหมายถึงอาหารทะเลแต่ซอสดังกล่าวไม่มีส่วนผสมของอาหารทะเลหรือใช้กับอาหารทะเลซอยฮอยซินนิยมใช้ในเมนูเนื้อสัตว์ เช่นหมูแดงและเป็ดปักกิ่งในเวียดนามนิยมรับประทานคู่กับเฝอและเปาะเปี๊ยะ
Talaan ng mga lungsod sa Vietnam

Ang mga lungsod saVietnamay kinikilala ngpamahalaanbilang mga pamayanang may kalakihang lawak at populasyon na may ginagampanang mahalagang tungkulin ukol sa politika, ekonomiya at kultura. Nakabukod sa apat na mga kaurian ang estado ng mga lungsod:special,first class(I),second class(II), atthird class(III).
Ang mga lungsod na kontrolado ng pamahalaang sentral (centrally controlled cities,Biyetnames:thành phố trực thuộc trung ương) o munisipalidad ay mga lungsod na may malaking kahalagahan sa politika, ekonomiya at kultura ng Vietnam. Ang mga ito'y nasa tahasang pamumuno ng pamahalaang pambansa ng Vietnam at hindi pinamumunuan ng anumang lalawigan. Kasalukuyang may limang (5) munisipalidad ang Vietnam.
Ang mga panlalawigang lungsod (provincial cities) sa Vietnam ay inilagay sa nasasakupan ng pamahalaan ng lalawigan.
Monarkiya ng Taylandiya

AngMonarkiya ng Taylandiya(na tinutukoy ang monarkiya bilang angHari ng Taylandiyao sa kasaysayan,Hari ng Siam;Thai:พระมหากษัตริย์ไทย)ay tumutukoy sa konstitusyunal na monarkiya ngKaharian ng Taylandiya(datingSiam). Ang Hari ng Taylandiya ay angpuno ng estadoat puno ng namumunong Makaharing Bahay ng Chakri.
Bagaman, nabuo ang kasalukuyangDinastiyang Chakrinoong 1782, tradisyunal na tinuturing ang pagkakaroon ng institusyon ng monarkiya sa Thailand na nagmula sa pagkakatatag ngKaharian ng Sukhothainoong 1238, na may maikling paghinto mula sa pagkamatay niEkkathathanggang sa pag-upo niTaksinnoongika-18 dantaon. Nabago ang institusyon sa isangmonarkiyang konstitusyunalnoong 1932 pagkatapos ang walang dugong dumanak naRebolusyong Siyames ng 1932. AngGrandeng PalasyosaBangkokang opisyal na tirahang pang-sermonya ngmonarkiya, habang saPalasyong Dusitang pribadong tirahan nito. Kasalukuyang nakakuwarantenas anghariat naninirahan sa Grandeng Otel ng Sonnenbichl saAlemanya.
Kabilang sa titulo ng Hari ng Taylandiya angpuno ng Estado, puno ng Makaharing Sandatahang Lakas ng Taylandiya, lingkod ngBudismoat tagapagtaguyod ng mgarelihiyon.
Umunlad ang kasalukuyang konsepto ng pagkahari ng Thai sa loob ng 800 taon ng ganap na paghahari. Ang unang hari ng pinagkaisang Taylandiya ay ang tagapagtatag ngKaharian ng Sukhothai, si HaringSri Indraditya, noong 1238.Sinasabing binatay ang diwa ng sinaunang pagkahari na ito sa dalawang konsepto na hinango mula sa mga paniniwalangHinduismoatBudistang Theravada. Batay ang unang konsepto sa kastang Bediko-Hindu ng "Kshatriya" (Thai:กษัตริย์), o mandirigmang-pinuno, kung saan hinango ng hari ang kapangyarihan niya mula sa lakas ng militar. Binatay naman ang pangalawa sa konsepto ng Budistang Theravada na "Dhammaraja" (Thai:ธรรมราชา), kung saan naipakilala ang Budismo sa Taylandiyanoongika-6 na siglo CE. Ang diwa ng Dhammaraja (o pagkahari sa ilalim ng Dharma) ay dapat mamuno ang hari sa kanyang bayan ayon sa Dharma at sa katuruan niBuddha.
Bahagyang pinalitan ang kaisipang ito noong 1279, nang naluklok sa trono si HaringRamkhamhaeng. Iniwan ni Ramkhamhaeng ang tradisyon at nilikha sa halip ang isang konsepto ng "pamumunong paternal" (Thai:พ่อปกครองลูก), kung saan namumuno ang hari sa kanyang bayan bilang isang ama na pinamamahalaanan ang kanyang mga anak.Pinalakas ang ideya na ito sa titulo at pangalan ng hari, tulad ng kung papaano sa ngayon, angPho KhunRamkhamhaeng(Thai:พ่อขุนรามคำแหง)na nangangahulugang 'Namumunong Amang Ramkhamhaeng'. Tumagal ito sa maikling panahon. Sa katapusan ng kaharian, bumalik muli ang dalawang naunang mga konsepto na sinisimbolo sa pamamagitan ng pagbabago sa istilo ng mga hari: napalitan ang "Pho" sa "Phaya" o Panginoon.
Lungsod Ho Chi Minh

AngLungsod ng Ho Chi Minh(Biyetnames:Thành phố Hồ Chí Minh;pakinggan), na dating tinatawag naSaigon(Sài Gòn;pakinggan), ay ang pinakamalaking lungsod saBiyetnam.  Sa ilalim ng pangalang "Saigon", nagsilbi ito bilang kabisera ng kolonyang Pranses ngCochinchina, at pagkatapos ngTimog Biyetnammula 1955 hanggang 1975.  Noong 30 Abril 1975,bumagsak ang Saigonsa huling bahagi ngDigmaang Biyetnamlaban saHilagang Biyetnam, kung saan nagwagi ang mga Komunistang taga-hilagang nasa ilalim niHo Chi Minh, at ang kanilang puwersang pang-militar, angViet Cong.  Noong 2 Hulyo 1976, ipinagsama ang Saigon sa karatig-lalawigan ngGia Định, at pinangalanani ito kay Ho.  Gayunpaman, karaniwan pa ring ginagamit ang lumang pangalan.
May halos 9,000,000 katao ang kalakhan ng Lungsod ng Ho Chi Minh, na binubuo ng lungsod mismo at ang mga karatig-pook ngThủ Dầu Một,Dĩ An,Biên Hòaat mga bayang nakapaligid.Ito ang kalakhang may pinakamalaking populasyon sa buong bansa.Inaasahang lalaki ang populasyon ng lungsod sa 13.9 million pagsapit ng 2025.Kung kasama ang mga lalawigan ngTiền GiangatLong An, na inihayag sa ilalim ng bagong planong panrehiyon ng kalakhan, sakop ng kalakhan ang lupaing may lawak na halos 30,000 square kilometre (12,000 mi kuw), at may populasyon na halos 20 milyong katao pagsapit ng 2020.
Ayon saMercer Human Resource Consulting,Economist Intelligence UnitatECA International, pang-132 sa pinakamamahaling lungsod para sa mga manggagawang dayuhan ang Lungsod ng Ho Chi Minh.
Sriracha

Angsriracha(/sɪˈrætʃə/sih-RATCH-əo/sɪˈrɑːtʃə/sih-RAH-chə;Thai:ศรีราชา,binibigkas[sǐː.rāː.tɕʰāː](pakinggan)) ay isang uri nghot sauceochili saucena gawa sa masa ngsili,dalisay na suka,bawang, asukal, at asin.
SaThailand, kadalasang ginagamit ang sriracha bilang sawsawan, lalo na para sa mga pagkaing-dagat at torta. Salutuing Biyetnames, makikita ang sriracha bilang pampalasa para saphởatpritong pansit, bilang sahog para salumpiya(chả giò), at sa mga sarsa.
Kinakain din ang sriracha sa sabaw, sa mga itlog at burger. May mga nagawang halaya, lollipop, at cocktail gamit ang sarsa,at nai-marketang mga potato chips na may lasang sriracha.
Unang nilikha ang sarsa ng isang babaeng Thai na pinangalanang Thanom Chakkapak sa bayan ngSi Racha(o Sriracha).
Sa Thailand, ang sarsa ay madalas na tinatawag nasot Siracha(Thai:ซอสศรีราชา) at minsannam phrikSiracha(Thai:น้ำพริกศรีราชา). Ang Tradisyonal na srirachang Thai ay waring mas masingid at mas malabnaw kaysa sa mga di-Thai na uri.
Sa isang panayam saBon Appétitmagazine, iginiit ng Eastland Food Corporation, isang tagapamahagi ng pagkaing Asyano sa US, na angSriraja Panich, isanghot saucena tatak-Thai, ay ang orihinal na "sarsang sriracha" at nagawa ito sa Si Racha, Thailand, sa dekada 1930 mula sa resipe ng maybahay na si Thanom Chakkapak.
Sa Estados Unidos, ang sriracha ay nauugnay sa isangsarsang gawa ng Huy Fong Foodsat minsan tinutukoy bilangrooster sauceocock sauce(sarsa ng tandang)dahil sa larawan ngtandangsa bote.
May mga ibang uri ng sriracha na lumitaw sa merkado sa US, kabilang dito ang isang sriracha na pinagulang sa bariles ng whisky.Ang Sriracha ng Huy Fong Foods ay inilikha noong unang bahagi ng dekada 1980 para sa mga pagkaing inihan sa mga restawrang pang-phởsa Amerika.
Maraming restawran sa Amerika, kagaya ngWendy's,Applebee's,P.F. Chang's,Jack in the Box,McDonald's,Subway,Taco Bell,White Castle,Gordon Biersch,Chick-fil-A,Firehouse Subs,Noodles & Company,Starbucks, atBurger King, ay naglagay ng sriracha sa kani-kanilang mga putahe. Minsan hinahalo nila samayonesao sa mga sawsawan.Ang Blue Diamond, isang lider sa paggawa ng produktong almendras, ay nagma-marketng lasang sriracha kasama ng mga ibang lasa nila.
Mga distrito ng Biyetnam

Ang mgalalawiganngBiyetnamay nahahati sa mgadistrito(huyện),Lungsod panglalawigan(thành phố trực thuộc tỉnh), at mgabayan(thị xã).
Ang mga sentralisadong nakokontrol na mga bayan ay nahahati sa mgadistritongrural (huy?n) at distritong urban (quận), at nahahati pa ito sa mgawards(phường).
Ang mga paghahati (mga lungsod, bayan, at distrito) ay nakatala sa ibaba ayon sa lalawigan:
Padron:BiyetnamPadron:Articles on second-level administrative divisions of Asian countries
Phan Rang–Thap Cham

Phan Rang–Thap Cham, karaniwang kilala bilangPhan Rang, ay isang lungsod saVietnamat ang kabisera ng Lalawigan ngNinh Thuận. Ang komunidad ay may populasyon na 167,394 (2019), kung saan 95,000 (2019) ang nakatira sa pangunahing lungsod.
Ang ngayon ay Phan Rang ay dating kilala bilangPanduranga, isang punong-guro ng kaharian ngChampa.
Pagkatapos Ang bayan ng Phan Rang ay itinatag noong 1917 sa panahon ngdinastiyang Nguyễn, sa pamamagitan ng utos ni EmperorKhải Định.
Ang lungsod ng Phan Rang - Thap Chàm ay matatagpuan sa sentro ng lalawigan ngNinh Thuan, 1,380 km sa timog ngHanoi, 330 km sa hilagang-silangan ngLungsod ng Ho Chi Minh, 95 km sa timog ngNha Trang.
金邊粉

金邊粉是一種通過蒸煮米漿而成的粉條食品，是東南亞常見的粉麵食品，尤以泰國最為著名。謠傳是由柬埔寨的金邊傳入，但實為大城王朝時期由中國商人引入泰國。
金邊粉與河粉相比較幼身，粉质类似河粉，但口感比沙河粉坚韧，通常乾燥後販賣，食用前需先泡水讓它柔軟。
金邊粉的煮法有多种，常见的有炒和水煮，例如著名的泰式炒金邊粉、越南粉、船麵等。
是拉差辣椒醬

是拉差辣椒醬（越南語：Tương Ớt Sriracha）是一種香甜口味的辣椒醬。
是拉差（Si Racha 或 Sriracha，泰語：ศรีราชา，发音：[sǐːrāːtɕʰāː]（））指的是泰國春武里府的一個小城，而是拉差辣醬最於是拉差當地屬於餐館用於海鮮菜餚的辣椒醬。目前美國市場上最常看到的是拉差辣椒醬，是滙豐食品公司（英语：Huy Fong Foods）生產的是拉差香甜辣椒醬，其最初的市場目標是賣給販售越南河粉的餐廳，用作河粉中牛肉的沾醬；目前是拉差香甜辣椒醬已經被美國市場廣泛接受，有許多用途，甚至有雞尾酒用它進行調味。
這種辣椒醬約在1940年代起源於泰國東南部的是拉差，但一直只流行於泰國和越南，至1980年代才在美國、加拿大等西方國家普及應用。
自媒體記者的調查認為，是拉差辣椒醬的起源可以再上溯到中國廣東順德的一種加了醋漬大蒜的辣椒醬，這種辣椒醬傳到香港，並在1891年由冠益華記做出了加了蕃薯粉的濃稠版本出口，最遲在1920年代已傳至世界各地的華僑社群，包括泰國是拉差的華僑社群也已流行這種辣椒醬。
越南華僑陳德（David Tran）在1945年出生於西貢（胡志明市）北部小城隆平，祖籍廣東潮州。他哥哥於1970年代在越南買了20畝地耕種，種植辣椒。陳德曾幫哥哥看管辣椒園。有天陳德當護士的太太拿回一瓶同事先生炒制的辣椒醬，尝过之後后陈德表示他能做得更好，一試之下，大家都表示好吃。1970年代中期，陳德開始以陳氏沙茶醬、辣椒醬打進了當地餐廳和小吃店。
南越被北越擊敗後，北越共產政權在南越實施高壓統治及大清洗，南越人特別是華人的私有財產紛紛遭到政府充公，陳德全家於1970年代末期逃難，為分散風險，家人分別到印尼、香港、馬來西亞及菲律賓。陳德本人於1978年12月乘台灣貨輪匯豐號嘗試偷渡到香港，但難民船在香港近海被駐港英軍的巡邏艇及香港水警輪截停，港府與停在海中的難民船僵持至1979年1月，港府基於人道立場容許難民登岸及入住越南難民營，陳德後來獲美國提供庇護，他前往美國波士頓居住。數個月之後，有一天，陳德打電話給在洛杉磯居住的親戚，問他們那裡有沒有產紅辣椒。一聽說有，陳德馬上打包移居洛杉磯。陳德很快和兩個妻舅在1980年初開始在洛杉磯唐人街的公寓重操舊業，生產沙茶醬與辣椒醬，在唐人街春街上的愛華超市銷售，剛開始產量很小，收入僅夠餬口。
陳德在於1980年代中期在南加州柔似蜜市創辦滙豐食品公司（Huy Fong Foods Inc.），公司以載他到香港尋求庇護的台灣貨輪命名，以作紀念。其生產的產品中，最知名與最大宗的就是是拉差香甜辣椒醬。在2009年，他們生產的是拉差香甜辣椒醬將近3萬噸，產值超過5000萬美元。他們用的紅辣椒產於墨西哥和加州文圖拉縣，主要種植適應當地氣候的墨西哥辣椒。陳德說：「除了新鮮，我們沒有秘訣，」「從辣椒摘採到開始加工，我要求員工不得超過兩小時。」是拉差香甜辣椒醬是「用新鮮的紅辣椒直接加工，不加任何水和色素，出來的全是辣椒的自然水分和顏色」。由於陳德生肖屬雞，是拉差香甜辣椒醬瓶上商標是一隻公雞，因此是拉差香甜辣椒醬常被稱為公雞醬。
辣椒、糖、鹽、大蒜、蒸餾醋，另外市面的成品或會加入穩定劑黃原膠，防腐劑山梨酸鉀、亞硫酸氫鈉。
在美國生產的是拉差辣椒醬最初主要由越南粉餐廳使用，用來作沾醬。目前是拉差香甜辣椒醬已經被美國市場廣泛接受，有許多用途。許多廚師使用它，美國Applebee's 聯鎖餐廳開始用是拉差香甜辣椒醬與美乃滋混合作炸蝦的沾醬，美國P. F. Chang's中餐聯鎖店也開始用是拉差香甜辣椒醬為炸四季豆的沾醬調味料。甚至有夏威夷的雞尾酒用它調味。香港麥當勞採用是拉差辣味醬，配搭法式蜜糖芥末醬，配上炸雞塊、芝士和煎蛋，加上蕃茄及生菜，於2017年5月推出「是拉差辣脆雞包」。
順化牛肉粉

順化檬（越南文：𥻸𤙭化），係越南河粉嘅一種，起源自順化，湯底會落蝦醬、香茅同辣椒。講係牛肉粉，其實係會攞牛肉佮豬腳一齊上，所以其實喺順化喊做「豬腳牛肉粉」（越南文：𥻸𤙭𨃝㺧）。
米粉

米粉係用米做主要材料整成嘅細長條狀嘢食，喺中國大陸南方、台灣、東南亞由於盛產稻米，所以比較流行。米粉質地柔韌，富有彈性，水煮唔糊湯，乾炒唔易斷。
唔同地區嘅米粉由於製法唔同，會有唔同嘅長短、粗細、質地同口味。米粉嘅日文「ビーフン」係沿用台語嘅「bi-hun」。
據講係古代中國五胡亂華時期民眾避居南方而產生嘅嘢食。一個講法係為咗方便帶住走難同食用，因為米粉預先煮熟，令烹煮容易，出外帶走亦方便。
另一講法係當時漢人南遷華南地區，卻但就好懷念北方嘅麵，因此以稻米取代麥榨條嚟食，根據《新竹市志》上嘅記載：「五胡亂華，華人南遷閩浙時，仍以稻米榨條而食，即當今之米粉也」、「米粉之製法由福建惠安傳入台灣」。
米粉喺以前算得上係「高級食品」，只有喜慶宴客、特殊節日先會以「炒米粉」招待人客。
火車頭

火車頭，學術上又叫鐵路機車，係拉郁成架火車嘅火車卡，初頭用蒸汽推，跟住發展到用油渣（柴油）。家陣唔少火車已經唔再靠火車頭拉郁，而係將推動力分散到唔同車卡。
金不換

金不換（又叫做泰國羅勒；泰文：โหระพา、hōraphā；越南文：húng quế；英文：Thai basil）係一種原產於東南亞嘅羅勒，佢啲葉比歐洲甜羅勒（Italian Basil 或者叫 Sweet Basil）嘅葉細而窄，莖係紫色嘅，啲花係粉紫色嘅。因為佢嘅莖部係深紫紅色嘅，所以又叫做紅骨九層塔。台菜料理常用，同埋台灣人講嘅九層塔（Taiwan Basil 或者 Taiwanese Basil），就係指外觀同味道都類似金不換嘅羅勒品種。金不換嘅香氣比甜羅勒強烈，有啲茴香同埋甘草味，微辣，係煮青咖喱同埋冬蔭功湯嘅重要材料，亦都係泰菜同埋越南菜好常用嘅調味香草。喺高溫同埋長時間嘅煮食之下，佢比歐洲嘅甜羅勒更加穩定。
金不換堅固而緊湊，可以生到45厘米（一呎半）高，有閃亮嘅綠色，啲葉比較窄同埋略帶鋸齒，有啲甜甜地嘅茴香香味，仲有淡淡嘅甘草味，同埋一般甜羅勒無嘅微微辣味。金不換有紫色嘅莖，同薄荷家族嘅其他植物一樣，啲莖係方形嘅。佢嘅葉係對生同雙葉。  就好似佢嘅學名所暗示，金不換嘅花序係Thyrse。佢嘅花序係紫色，而開花嗰陣嘅花係粉紅色。
甜羅勒（英文：Sweet Basil；學名：Ocimum basilicum）有多個品種 —— 金不換（O. basilicum var. thyrsiflora）係其中一種變種。因為佢有茴香同甘草嘅香味同味道，所以金不換有時俾人叫做茴香羅勒或者甘草羅勒。雖然個名一樣，不過佢同西方叫嘅茴香羅勒（anise basil）、甘草羅勒（licorice basil）係唔同嘅嘢。
有時，金不換又會俾人叫做肉桂羅勒（cinnamon basil），呢個係金不換喺越南文嘅字面名，但係肉桂羅勒通常係指另一個獨立嘅羅勒品種。
屬名 Ocimum 係源自希臘文，佢嘅意思係「去聞」（英文：to smell），呢個詞適合大部分 Lamiaceae 科嘅植物，亦叫做薄荷科。羅勒有超過 40 個唔同嘅品種，佢哋豐富嘅味道、香氣同顏色會方便我哋識別佢哋，不過亦都會喺識別特定品種嗰陣令人覺得混淆。
泰國菜常用嘅三種羅勒：
金不換廣泛用喺東南亞菜，包括泰國菜、越南菜、老撾菜同柬埔寨菜。金不換嘅葉係泰國綠咖喱同紅咖喱嘅常見食材，雖然喺泰國，用喺醉貓炒河（drunken noodles）同好多雞肉、豬肉、海鮮菜式嘅羅勒係聖羅勒。 不過喺西方，呢類菜式通常都係用金不換代替，原因係喺西方，金不換比起聖羅勒容易買到好多。金不換亦都係好受歡迎嘅台菜三杯雞嘅重要食材，不過喺歐洲唔容易揾到金不換，所以啲廚師會用味道無咁強烈嘅歐洲甜羅勒代替。金不換用嚟做越南菜嘅調味料，好多越南菜式，例如越南河粉（越南文：phở）、順化牛肉粉（越南文：bún bò Huế）、越南煎餅（越南文：bánh xèo）等，通常會配埋一碟生嘅金不換葉，等每個人都可以用有茴香味嘅金不換葉嚟調味。
金不換係一種嫩滑嘅多年生植物，但係喺泰國通常都會當佢哋係一年生植物咁樣種。作為一種熱帶植物，金不換只係喺好暖、唔會落雪嘅氣候之下生長。 金不換嘅最低生長溫度係美國農業部植物耐寒區10（USDA plant hardiness zone 10；即係30°F到40°F；-1.1°C到4.4°C）。金不換可以由種子或者插枝種植，需要肥沃、排水良好嘅泥土， pH 值介乎6.5至7.5，同埋每日有6至8個鐘嘅全日照。 如果金不換開咗花，要將啲花搣走，如果唔係嘅話，啲葉會變苦。如果一次只係攞幾片葉，金不換可以重複收割，而且應該要定期收割，咁佢先至會生得快同埋好。
Kyay oh

Kyay oh(Burmese:ကြေးအိုး;pronounced[t͡ɕéʔó]) is a popularnoodle soupmade with pork and egg inBurmese cuisine. Fish and chicken versions are also made as well as a "dry" version without broth.Kyay ohis traditionally served in a copper pot.Kyay ohis made withrice noodles(rice vermicelliorflat rice noodles) and marinated meatballs. The broth is made with pork, chicken, or fish. The pork version, the most popular, uses pork bones and intestine.Kyay ohis typically served with a tomato and green pepper sauce.
Drykyay ohsalad, calledkyay oh sigyet(ကြေးအိုးဆီချက်), is made without broth and uses sesame oil. It is topped with fried garlic sprinkles. The salad, like the soup, includes meatball, egg, pork brain, green choy and triangular-shaped crispy waffles stuff with meat. Other ingredients include salt, garlic powder, ginger and pepper.
The firstkyay ohrestaurant, Kyay Oh Bayin, was founded in 1968 in Rangoon (nowYangon).YKKO, founded in 1988, with 38 restaurants, is the most numerous of thekyay ohchains.
YKKO

YKKO(an abbreviation ofYan Kin Kyay Oh, fromBurmese:ရန်ကင်းကြေးအိုး) is arestaurant chaininMyanmarspecializing inkyay oh.The moniker comes fromYankin TownshipinYangon, where the chain's first restaurant is located. Several YKKO restaurants exist in Yangon.The chain also offers Chinese food at its restaurants.
It was founded in 1988 in Yangon. As of 2018, YKKO has 35 shops across five cities in Myanmar.
Rice noodles

Rice noodlesarenoodlesmade withrice flourand water as the principal ingredients. Sometimes ingredients such astapiocaorcorn starchare added in order to improve the transparency or increase the gelatinous and chewy texture of the noodles. Rice noodles are most common in the cuisines ofChina,IndiaandSoutheast Asia. They are available fresh, frozen, or dried, in various shapes, thicknesses and textures. Fresh noodles are also highly perishable; theirshelf lifemay be just several days.
The origin of rice noodles dates back toChinaduring theQin dynastywhen people from northern China invaded the south. Due to climatic conditions, the northern Chinese have traditionally preferred wheat and millet which grew in cold weather while the southern Chinese preferred rice which grew in hot weather. Noodles are traditionally made out of wheat and eaten throughout northern China so to adapt, northern cooks tried to prepare "noodles" using rice, thus inventing rice noodles. Over time rice noodles and their processing methods have been introduced around the world, becoming especially popular inSoutheast Asia.In India,idi-appam, strings of cooked rice, was known inancient Tamil countryaround 1st century AD, as per references in theSangam literature, according to food historianK. T. Achaya.
The shelf life may be extended by drying and removing its moisture content. Studies of drying rice noodles were conducted by the International Food Research Journal.
Pastamade frombrown riceflour is also available (inhealth food storesin Western nations) as an alternative to wheat flour-based noodles for individuals whoreact poorly to gluten.
Broth

Broth, also known asbouillon(French pronunciation:[bujɔ̃]),is asavoryliquidmade ofwaterin whichmeat,fish, orvegetableshave beensimmeredfor a short period of time.It can be eaten alone, but it is most commonly used to prepare otherdishes, such assoups,gravies, andsauces.
Commercially prepared liquid broths are available, typically chicken, beef, fish, and vegetable varieties. Dehydrated broth in the form ofbouillon cubeswas commercialized beginning in the early 20th century.
Many cooks and food writers use the termsbrothandstockinterchangeably.In 1974,James Beard(an American cook) wrote that stock, broth, and bouillon "are all the same thing".
While many draw a distinction between stock and broth, the details of the distinction often differ. One possibility is that stocks are made primarily from animal bones, as opposed to meat, and therefore contain moregelatin, giving them a thicker texture.Another distinction that is sometimes made is that stock is cooked longer than broth and therefore has a more intense flavor.A third possible distinction is that stock is left unseasoned for use in other recipes, while broth is salted and otherwise seasoned and can be eaten alone.
Not every dish with the wordbrothin its name is, strictly speaking, a broth.  For example,Aberaeron Brothis a Welshsoup.Scotch brothis a soup which includes solid pieces of meat and vegetables. Its name reflects an older usage of the term "broth" that did not distinguish between the complete soup and its liquid component.Similarly,Awara brothis aGuianan Creolestew fromFrench Guiana.
Court-bouillon(French for "short broth") is a broth cooked for a short time, mostly used for poaching fish.Rosółis a category of clear Polish soups, primarily made of broth, with a popular version being similar tochicken noodle soup.Canja de galinhais a similar soup from Portuguese-speaking countries.
Khao soi

Khao soiorkhao soy(Thai:ข้าวซอย,pronounced[kʰâ(ː)wsɔ̄ːj];Lao:ເຂົ້າຊອຍ,pronounced[kʰȁ(ː)wsɔ́ːj];Northern Thai:ข้าวซอย,pronounced[kʰa᷇wsɔ̄ːj];Shan:ၶဝ်ႈသွႆး,pronounced[kʰaw˧˧˨.sʰɔj˥];Burmese:အုန်းနို့ခေါက်ဆွဲ,pronounced[ʔóʊɴno̰kʰaʊʔsʰwɛ́]) is aChin Hawdishserved inLaosand northernThailand.A comparable dish,ohn no khao swè, is widely served inMyanmar. In Myanmar, it is known as "khao swè", an adaptation of the original name. Traditionally, the dough for the wheat noodles is spread out on a cloth stretched over boiling water. After steaming, the sheet noodles are rolled and cut with scissors.
The dish is believed to have evolved from Chinese Muslim traders who plied thespice routewhen what is now modern-day northern Thailand was controlled by the Burmese.
Lao khao soi is traditionally made with hand-sliced rice noodles in clear broth and topped with minced pork.In some markets inLuang NamthaandMuang Sing, vendors still hand-cut the noodles. These traditionally cut noodles can also be found in several places in northern Thailand.
There are several common versions of khao soi:
Kyay oh

Lakyay ohest unesoupe de nouillesbirmanequi fut créée par un expatrié chinois.
Elle contient du porc et des œufs même s'il existe une version avec du poisson ou du poulet.
Elle peut aussi être servie sans bouillon.
Lesnouillessont desnouilles de rizenvermicelle.
Elle est généralement servie avec une tomate et une sauce aupoivron vertdans un pot en cuivre ou en bronze.
Kyay oh

Kyay oh(Burma:ကြေးအိုး;diucapaké[t͡ɕéʔó]) minangka sup mi sing kawentar sing digawé saka daging babi lan endhog ing masakan Burma . Ana versi iwak lan pitik uga digawé versi "garing" tanpa kaldu. Kyay oh biasane disajekake ing rengkot tembaga.Kyay oh digawé saka miit (vermicelli utawa mie beras rata) lan daging bakar sing diasinake. Duduh kaldu digawé karo daging babi, pitik, utawa iwak. Versi daging babi, sing paling populer, nggunakake balung lan usus daging babi. Kyay oh biasane disuguhake karo saos tomat lan ijo.
Kuy teav

Kuy teavutawakway teow(Khmer:គុយទាវ) minangka sup sakaKamboja singngemot mie sing nganggokaldhudaging babi lan topping. Menu sarapan sing kawentar ingKamboja,kuy teavbisa ditemokake ing pasar-pasar (phsar), bakul pinggir dalan, restoran lan toko-toko ing saindenging negara, lan dibedakake karo kaldu sing cetha lan macem-macem janganan, aromatik lan hiasan lan condiment liyane.
Tembungkway teowasale saka tembung Teochew Cina粿條( peng'im :guêdiao) lan nuduhake mie sing digawé saka glepung beras sing dawa ( tinimbang glepung ketan).Istilah iki uga ngrujuk sajian : sup mi karo daging cincang lan macem-macem topping lan bumbon.  Ing Khmer,kuy teavkanthi bener diucapake IPA:   nanging asring diutus menyang IPA:   (dirumuskeun minangkak'tieu,katieu,kateav, lan liya-liyane) amarga sesekultur basa khmer. Tembung kasebut ana ingAsia Tenggarakanthihủ tiếuing Vietnam,kway teowing Malaysia lan Singapura, lantuku tiao(ก๋วยเตี๋ยว) ing basa Thai dadi analog.
Kuy teav wisdisiapake kanthi glepung beras diuleni kalis sing dimasak kanthi cepet ngempelke mie ing banyu sing umub. Mie nuli disaring, dilebokake ing mangkok, lan dibungkus ing  lenga bawang putih . Sawise nganggo cuweran coklat pliket digawé sakasaos tiram,kecaplangula, mangkuk banjur diisi kaldu sing cetha digawé saka balung daging babi, sotong garing    , lan gula, lan akeh bumbu karo saus iwak. Banjur topping daging ditambah, sing bisa uga nglumpukake macem-macem jinis daging, kaya ta roti daging babi, daging babi cincang, weteng daging babi, bèbèk, panganan laut utawa offal. Kasedhiyan minangka faktor utama ing toppings sing digunakake ingkuy teav; sawetara versi bisa uga asor lan dhasar, mung nggunakake sawetara daging babi giling lan bisa uga sawetara urang garing kanggo protein, déné sing liya bisa luwih akeh wektu lan luwih akeh. Pungkasane, nalika sajian kasebut disuguhake ing meja, panganan makan bisa nambah sawetara garnis lan aromatik kanggo ngatur sajian kasebut miturut kasenengan.
Minestrone

Minestrone(zitalskéhominestra– polévka, s augmentativní příponou -one, tedy ve významu „velká polévka“) jeitalskáhustázeleninovápolévka. Mezi obvyklé ingredience patří předevšímrajčata, dálefazole,cibule,celer,mrkeva případně další zelenina.
Neexistuje žádný pevně daný recept, většinou se prostě uvaří zelenina, jaká je v daném ročním období k dispozici, někdy navíctěstovinyčirýže. Detaily receptu se liší i krajově. Většinou jevegetariánská, někdy se přidávámasonebo se jako základ použije masovývývar. Minestrone je jedno z nejoblíbenějších jídelitalské kuchyně. Původně to byla součást tzv.cucina povera, tedy chudé kuchyně. Šlo o velice skromný pokrm, většinou podávaný jako hlavní jídlo.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuMinestronena anglické Wikipedii.
Středomořská kuchyně

Středomořská kuchyněje kuchyně oblastí okoloStředozemního moře. Mezi tyto státy patří napříkladItálie,Francie,Španělskoa další.V roce 2014 se Středomořská kuchyně zapsala na nehmotný seznam dědictví UNESCO.
Středomořská kuchyně se mimo jiné vyznačuje těmito znaky:
Slovinská kuchyně

Slovinská kuchyněbyla ovlivněna kuchyněmi ostatních států, především italskou kuchyní a kuchyněmi bývaléhoRakouska-Uherska. Populární jsou italská jídla (pizza,těstoviny,rizoto,pršut, žlikrofi podobnéraviolám), maďarská jídla (guláš,paprikáš,segedínský guláš, palačinky) a rakouská jídla (smažený řízek, klobásy, štrúdl). Přesto mají Slovinci svá nezaměnitelná národní jídla. Jsou to především různépolévkyadezerty. Slovinsko je také známé svou výroboumedu.
Mezi typické suroviny slovinské kuchyně patřímaso(vepřové- svinjina,telecí- teletina ahovězí- govedina). Z drůbežího masa mají v obliběkrocananebohusu, méněkuře. Na jejich jídelníčku se často objevuje zvěřina a speciality jako koňské nebo dokonce medvědí maso. V pobřežních oblastech se hodně využívajírybyamořské plody. V řece Soči se loví vynikajícípstruzi.Slovincimají rádi polévky, často konzumují kuřecí nebo hovězí vývar. Mezi další základní suroviny patříbrambory,hlávkové zelí,klobásynebosýry.
Přílohou k jídlům a polévkám bývá kulatý plochýchléb- belokranjska pogača (foccacia). Kulatý chléb je před pečením na povrchu pokrájen nožem do čtverců. Jednotlivé čtverce se po upečení ručně oddělují a pojídají. Často se podává nekvašený chléb - mlinci. Další oblíbenou přílohou jepolenta, kaše vyrobená z uvařené kukuřice.
VeSlovinskuse vyrábějí vynikající sýry, jemně nasládlý tolminc, tvrdý ovčí sýr - bovški sir, poloměkký sýr štiplavé chuti mohant nebo tvrdý sýr z kravského mléka - nanoški sir.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článkuGastronomía de Esloveniana španělské Wikipedii.
Černá kapusta

Černá kapusta(Brassica oleracea Lacinato) jekošťálová zeleninaz čeledibrukvovitých(Brassicaceae). Pěstováním, nároky a použitím se podobákapustě kadeřavé. Černá kapusta je tradiční především vitalské kuchyni, zejménatoskánské. V Toskánsku se pěstuje již mnoho století,a je jednou z tradičních složek prominestrone.
V severní a střední Itálii je známá pod názvemCavolo nero, někdy také toskánská kapusta, kde bývá zdrojem čerstvé zeleniny po celý rok. Pro svůj vysoký obsah vitámínů a minerálních látek se řadí mezi tzv.superpotraviny. Z vitamínů obsahuje vysoký podíl téměř všechvitamínů B, dálevitamín Cavitamín E. Z minerálních látek jsou hojně zastoupenyvápník,hořčíka železo. Při tradičním italském způsobu konzumace spolu solivovým olejemse všechny zdraví prospěšné látky lépe vstřebávají do organismu. Dieteticky je považována za potravinu hrající důležitou roli v prevenci civilizačních chorob.
Jako většina košťálovin se černá kapusta pěstuje z předpěstovaných sazenic, které se na záhon vysazují na jaře v dostatečné vzdálenosti. Zelenině vyhovuje humózní, živinami dobře zásobená kyprá půda s pravidelnou zálivkou. Dospělá rostlina se sklízí celá, anebo postupným sběrem tmavých listů odspodu rostliny směrem k růstovému vrcholu. Díky své odolnosti vůči chladu je v jižní Evropě ideální zimní zeleninou určenou k přezimování na záhonu a postupné sklizni v zimních měsících, podobně jakorůžičková kapustači kapusta kadeřavá ve středoevropském regionu.
V italské kuchyni je celá škála rozmanitých úprav a využití této kapusty. Lze z ní připravit velmi jednoduchou a přesto chutnou omáčku k těstovinám, často se upravuje v kombinaci s luštěninami. Je ingrediencí tradiční toskánské polévkyribollita toscana, křehké mladé listy se přidávají čerstvé do sálátů apod. Tepelně se upravuje vařením, dušením, v páře nebo na oleji.
10cc

10ccjeanglickárockováskupinazaložená veStockportuv roce1972. Původně skupinu tvořili čtyři hudebníci,Graham Gouldman,Eric Stewart,Kevin GodleyaLol Creme, kteří spolu skládali a nahrávali od roku 1968 než v roce1972přijali jméno 10cc. Všichni čtyři členové se podíleli na psaní písní a spolupracovali v různých obměnách.Psaní písní Godley a Creme popisovali jako inspirované uměním a kinem.Každý člen 10cc byl multiinstrumentalista, zpěvák, spisovatel a producent. Většina nahrávek kapely byla nahrána v jejich vlastních Strawberry Studios (sever) ve Stockportu a Strawberry Studios (jih) v Dorkingu, přičemž většinu z nich vytvořil Stewart. Největších úspěchů skupina dosáhla v 70. letech 20. století.
Od roku 1972 do roku 1978 měli 10cc pět po sobě jdoucích britských alb v první desítce:Sheet Music(1974),The Original Soundtrack(1975),How Dare You!(1976),Deceptive Bends(1977) aBloody Tourists(1978). 10cc také měli dvanáct singlů, které se dostaly do britského žebříčku Top 40, z nichž tři byly hitparádové „Rubber Bullets“ (1973), „I'm Not in Love“ (1975) a „Dreadlock Holiday“ (1978). "I'm Not in Love" byl jejich průlomový celosvětový hit a je známý pro svou inovativní doprovodnou skladbu.
V roce1976Godley a Creme kapelu opustili, aby se soustředili na vývoj elektronického hudebního zařízení „The Gizmo“ a dostali se do video produkce a hudby jako Godley & Creme.Stewart kapelu opustil v roce 1995. Od roku 1999 vedl Gouldman turné verzi 10cc.
V tomto článku byl použitpřekladtextu z článku10ccna anglické Wikipedii.
Minestrone

Minestrone,minestrón​ omenestrón​​​ (enlatín, ‘plato’, del verbominestrare, ‘servir un plato’) es una especialidad de lacocina italianasimilar a unasopaelaborada converdurasde la época del año, como la tradicional sopa de verduras española. A menudo se le añade algo depastaoarroz. Los ingredientes más comunes sonjudías,cebollas,apio,zanahoriasytomates(todos ellos finamente picados). No existe una receta fija para la elaboración de laminestrone, ya que se suelen emplear las verduras típicas de la estación del año y depende del lugar en que se prepara. Puede ser un plato puramentevegetarianoo, por el contrario, puede contenercarneo ingredientes basados en carne, comocaldo de pollo,tocinoyjamón, entre otros.
Se suele servir espolvoreada conqueso parmesanorallado.
Está hecha con fideos gruesos, carne, col, zanahoria, cebolla, ajos,albahacayqueso parmesanorallado.​​ Al sujetarse a un proceso de mestizaje, se le agregó ingredientes peruanos como queso fresco,choclo,zapallo, frejol canario, papa blanca o amarilla, entre otros.​​​​​
Es una sopa hecha con fréjol canario o lenteja, acompañado de papas, fideo macarrón, refrito de cebolla, tomate y pimiento, aderezado con albahaca y orégano. Se suele consumir en el almuerzo.​
Se elabora a base dearvejas (guisantes)secas cocidas en caldo. Suele ser una sopa espesa que contiene verduras (zanahoria,papa,ejote), farináceos (pasta menuda o arroz) o productos cárnicos (jamón yorken cubos —preferiblemente ahumado—,chuleta de cerdoahumada deshuesada y cortada en trocitos,chorizoen rodajas,tocinetao salchichas tipo Wieners en rodajas). Ocasionalmente, se le colocan otros granos como guisantes tiernos,garbanzos, maíz en granos, etc. En algunos hogares venezolanos se elabora concaraotas rojas.
Debido a la gran afluencia de inmigrantes italianos durante el sigloXX, el menetrón es uno de los muchos platos de origen italiano que forman parte de la gastronomía típica de Argentina. En Argentina este plato suele elaborarse durante los meses más fríos del invierno, utilizando ingredientes como las papas, la calabazas, la zanahoria y el choclo (elote), a los que se suele acompañar con otros vegetales como el puerro, el apio y la cebolla. Es común consumirlo con queso tipo Sardo o Reggianito espolvoreado por encima y poner en la mesa pan fresco como acompañamiento.
Menestra

LaMenestraes unguisotípico español hecho converdurasvariadas,​ generalmente aquellas disponibles en lahuertadurante la temporada. Es especialmente popular lamenestra palentina, elaborada con carne de cordero y verduras rebozadas. También es famosa en el norte deEspaña, más concretamente enNavarrayLa Rioja. La denominación genérica de este plato esmenestra de verdurasy se suele elaborar con un fondo procedente de uncaldo de verdurasa la que se le suele añadir un conjunto de verduras cortadas enbrunoise:cebolla,apio. El nombre proviene del italianominestra, que significa sopa, y está emparentado con un plato de este país, elminestrone.
A pesar de ser un guiso típico de lacocina española,​ enEcuador,Panamáy elPerúse conoce como menestra a un guiso servido como guarnición elaborado a partir de ciertaslegumbres:lentejas,frijol,arvejas(guisantes) ogarbanzos, siendo utilizada en todo el territorio nacional. Es uno de los acompañamientos más populares y apetecidos en diferentes clases de platos.
Leipziger Allerlei

ElLeipziger Allerleies un plato procedente de lacocina sajona(Alemania) preparardo de forma similar alminestronedeverduras. La palabraAllerleisignifica enalemándiverso,mezclado, indicando de esta forma el carácter variado de los ingredientes vegetales que se vierten en él. Se sirve caliente. Es tan popular en la comarca que se puede encontrar envasado en los supermercados.
Las verduras más habituales son:guisantes,zanahoria,espárragos, una seta abundante en la comarca deLeipzigdenominadamorchela. Se añadenjudías,repolloyColirrábano. ElLeipziger Allerleielaborado de forma tradicional llevacangrejo de ríoymantequilla de cangrejoacompañado deSemmelklößchen, aunque hay recetas que pueden llevarcigala.
Cuenta la tradición que el plato se inventó en la ciudad deLeipzigdurante lasGuerras Napoleónicas((1803-1815), en el que se elaboraba este plato con verduras y poder engañar así a los recaudadores de impuestos que se acercaban a solicitar los impuestos, indicándoles el origen humilde de las gentes.
Daria Nicolodi

Daria Nicolodi(Florencia, 19 de junio de 1950 -Roma, 26 de noviembre de 2020)​ fue unaactrizyguionistaitaliana, conocida por su trabajo enProfondo Rosso,Tenebrae,SuspiriayOpera.
Daria Nicolodi nació en Florencia el 19 de junio de 1950.
Fue pareja del director de cine italianoDario Argentoy madre de la actriz y directoraAsia Argento. Nicolodi actuó en varios filmes de Argento, incluyendoProfondo Rosso,TenebraeyOpera, y fue la coescritora deSuspiria.​
También trabajó con los directoresMario Bava,Lamberto Bava,Luigi Cozzi,Michele Soaviy con su hija Asia.​
Nicolodi falleció en Roma el 26 de noviembre de 2020 a los setenta años.​
Preboggion

Elpreboggionoprebugiúnes una mezcla dehierbas, generalmente no cultivadas, que constituyen un ingrediente típico de la cocina de la región deLiguria,Italia.
Se necesitan hojas y tallos tiernos de las plantas siguientes:
Las proporciones y el número de plantas que se utiliza como ingrediente varían según el gusto y el lugar, pero las dos primeras, laborrajay lacerraja de huerto, son esenciales.
Las plantas que sirven como ingrediente delpreboggiónse cosechan enprimaveray principios deverano. Es una buena ocasión o excusa para una salida al campo con familia o amigos, del mismo modo que se va albosquea recolectarsetas. La mezcla se corta en trozos y se hace hervir muy poco tiempo, hasta que las hojas se arrugan. Se puede conservar en el congelador una vez hervida.
Sirve para rellenarravioli​ ypansoti, así como para añadirla a la sopaminestroney a lafrittata.​ También se puede comer tal cual con patatas hervidas y un poco deaceite de oliva.
La tradición de rellenar preparaciones con hierbas en lugar de carne en ciertas zonas deItaliase consideraba muy adecuada en el periodo de laCuaresma. Los rellenos vegetales no contenían carne y estaban compuestos principalmente deacelgas,borrajasy otras hierbas que, a pesar de su débil amargor, se asociaban a las "hierbas amargas" bíblicas (Éxodo 12:8).
Mise en place

El términomise en place(pronunciación francesa:[mi zɑ̃ ˈplas], traducción literal que significa 'preparado al uso', ó literalmente;  'preparación - organización previa'),​se emplea engastronomíapara definir el conjunto de tareas de organizar y ordenar los ingredientes (ej. cortes de carne, condimentos, salsas, artículos pre-cocinados, especias, verduras recién cortadas y otros componentes), que un cocinero requiera para los elementos del menú que se va a preparar durante un turno o servicio de comidas.
Se traduce, en el recopilar y poner a punto, los ingredientes de los diversos cajones o recipientes, medir su cantidad y picarlos convenientemente, adquirir losutensilios de cocina(cuchillo,tenedores,cubertería). En el comedor se traduce en la disposición de mesas,cubertería,mantelería, etc.  Elmise en placees una de las descripciones que aparece en loslibrosacerca de lasrecetas de cocina.
El cocinero que prepara una adecuadamise en placepuede realizar las labores de cocinado y ensamblaje de platos sin estrés. Entiéndase que son  todos los preparativos previos, que se realizan antes de comenzar el servicio o producción del día. Es casi obligado en cocinas profesionales donde los platos necesitan de elaboración en tiempos determinados. El concepto nace de la época deAuguste Escoffiery algunoscocinerosmodernos dicen delmise en placeser su religión:Anthony Bourdain.​ La práctica también es eficaz en la cocina de casa.