davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Lake Atanasovsko

Lake Atanasovsko or Lake Atanasovo (Bulgarian: Атанасовско езеро, Atanasovsko ezero [atɐˈnasofsko ˈɛzɛro]) is a salt coastal lake north of Burgas, Bulgaria, located in direct proximity to the Black Sea. The lake is about 5 km long and divided in two by a strip of sand in the middle. The lake is particularly known for the diversity of its flora and fauna and is surrounded by swamps and canals that drain the whole local basin into the sea.
Due to Lake Atanasovsko's high salt content that increases every year because of its link with the sea, salt has been produced in it since 1906, with 40,000 tons of sea salt produced a year. The lake's north part, a nature reserve since 1980, is connected by a canal to the Black Sea, while the smaller south part, which is mostly used for salt production, serves as a buffer zone for the reserve. A road connecting Varna with Burgas passes through the sand strip in the middle of the lake.
The lake is home to over 230 species of vascular plants, of which 7 are endangered in Bulgaria. It is also inhabited by the Etruscan pygmy shrew, the smallest mammal by mass. Lake Atanasovsko is one of the key ornithological locations in the country, with 314 species of birds being present, 70% of all bird species in Bulgaria. Twelve of them are globally endangered, including the pygmy cormorant, the red-breasted goose, the ferruginous duck, the Dalmatian pelican and the corn crake. Seventeen local species of birds in danger of extinction in Bulgaria also live in the lake, including the common tern and Audouin's gull. The high number of birds is due to the lake's location on the important Via Pontica bird migration route. The bird population is highest during the autumn migration.
As of August, 2019, Lake Atanasovsko is home to the largest colony of flamingos in Bulgaria, numbering 159 individuals, having grown from 126 in autumn, 2018. So far, the birds are not nesting or breeding at the site, but this is expected to occur.
Lake Pomorie

Lake Pomorie (Bulgarian: Поморийско езеро, Pomoriysko ezero) is the northernmost of the coastal Burgas Lakes, located in the immediate proximity of the Black Sea and the Bulgarian town of Pomorie. It has an area of 8.5 km (reaching 10 km together with the adjacent damp zones) and has an elongated shape with a length of 6.7 km and width of 1.8–2 km. Divided from the sea by a narrow strip of sand (spit) and an artificial dike, the lake is an ultrasaline natural lagoon.
Lake Pomorie is a protected area since January 2001. Sea salt is obtained in the north part and curative mud in the south. Located on the Via Pontica bird migration route, the lake is inhabited by 215 species of birds, 4 of which globally endangered, and is thus of ornithological importance. Since the 2010s, the lake has become a wintering site for thousands of greater flamingoes.
Lake Burgas

Lake Burgas (Bulgarian: Бургаско езеро, Burgasko ezero) or Lake Vaya (езеро Вая, ezero Vaya), located near the Black Sea west of the city of Burgas, is the largest natural lake in Bulgaria, with an area of 27.60 km, a length of 9.6 km and a width of 2.5 to 5 km. It is up to 34 m deep.
The lake's waters contain relatively little salt (about 4-11‰). Lake Burgas is inhabited by a wide variety of species, including 23 fish, 60 invertebrates and 254 bird species (of which 61 are endangered in Bulgaria and 9 in the world).
An important fish-producing reservoir in the past, Lake Burgas lost much of its economic importance after the construction of the petrochemical plant near the city, but has witnessed an increasing number of species and decreasing pollution in recent years.
Mud wrap

Mud wraps are spa treatments where the skin is covered in mud for a shorter or longer period. The mud causes sweating, and proponents claim that mud baths can slim and tone the body, hydrate or firm the skin, or relax and soothe the muscles. It is alleged that some mud baths are able to relieve tired and aching joints, ease inflammation, or help to "flush out toxins" through sweating.
A layer of mud is applied to the skin, and bandages are wrapped over the mud that has been applied. Sometimes a pvc sauna suit is additionally used to contain the mud.
The U.S. Food and Drug Administration has warned against body wraps as a method of weight reduction, noting that "such treatment will cause a loss of inches and perhaps pounds due to profuse perspiration. But the reductions are temporary. The fluid is soon replaced by drinking or eating. But rapid and excessive fluid loss is potentially dangerous because it can bring on severe dehydration and can upset the balance of important electrolytes in the body. ... Wraps have no effect on fat deposits and will not dissolve fat, even temporarily. Fat is not broken down by perspiration, only when fewer calories are consumed than are needed to meet the body's energy requirements."
परदा (वाद्य)

परदा (fret) तंतुवाद्यों (तार वाले संगीत वाद्यों) के तनों या अन्य ढांचों पर बनी उन धातु, लकड़ी या प्लास्टिक की उन उभरी लकीरों को कहते हैं जिनपर दबाने से किसी बजाये जाने वाले तार का सुर बदल जाता है। आमतौर से सितार में १३, १६ या १९ परदे रहते हैं और अन्य वाद्यों में भी इनकी अलग-अलग संख्याएँ निर्धारित रहती हैं।
हिन्दुस्तानी शास्त्रीय संगीत

हिन्दुस्तानी शास्त्रीय संगीत भारतीय शास्त्रीय संगीत के दो प्रमुख शैली में से एक है। दूसरी प्रमुख शैली है - कर्नाटक संगीत।
यह एक परम्प्रिक उद्विकासी है जिसने 11वीं और 12वीं शताब्दी में भारतीय संगीत की दिशा को नया आयाम दिया। यह दिशा प्रोफेसर ललित किशोर सिंह के अनुसार यूनानी पायथागॉरस के ग्राम व अरबी फ़ारसी ग्राम के अनुरूप आधुनिक बिलावल ठाठ की स्थापना मानी जा सकती है। इससे पूर्व काफी ठाठ शुद्ध मेल था। किंतु शुद्ध मेल के अतिरिक्त उत्तर भारतीय संगीत में अरबी-फ़ारसी अथवा अन्य विदेशी संगीत का कोई दूसरा प्रभाव नहीं पड़ा। "मध्यकालीन मुसलमान गायकों और नायकों ने भारतीय संस्कारों को बनाए रखा।" (ध्वनि और संगीत. भारतीय ज्ञानपीठ: 1999. पृ. 161)
राजदरबार संगीत के प्रमुख संरक्षक बने और जहां अनेक शासकों ने प्राचीन भारतीय संगीत की समृद्ध परंपरा को प्रोत्साहन दिया वहीं अपनी आवश्यकता और रुचि के अनुसार उन्होंने इसमें अनेक परिवर्तन भी किए। हिंदुस्तानी संगीत केवल उत्तर भारत का ही नहीं। बांगलादेश और पाकिस्तान का भी शास्त्रीय संगीत है। जब हमारे देश मैं पाषाण युग का दौर था तब भी संगीत का असर मालूम पड़ता है जो उनका मनोरंजन का माध्यम था।
यह परम्परा है कि जो उत्कृष्ट कलाकार एक दर्जे की उपलब्धि हासिल की हो उन्हे मूल रूप से हिन्दू विद्वान कलाकारो को (पंडित) एवं मुस्लिम विद्वान कलाकारों को (उस्ताद) के खिताब से नवाजा जाता है।
हिन्दुस्तानी संगीत का एक और पहलू भी है जिसमें सूफी जमाने कि धार्मिक अलहदगी थी, जिसमें उस्ताद कलाकार गीत की रचनाओं को ईश्वर को याद करने के लिये किया करते थे।१२ वी सदी के दौर के अन्त मे हिन्दुस्तानी शास्रीय संगीत से ही दक्षिणी कर्नाटक संगीत विभाजित हुआ।
कर्नाटक संगीत

कर्नाटक संगीत या संस्कृत में कर्णाटक संगीतं भारत के शास्त्रीय संगीत की दक्षिण भारतीय शैली का नाम है, जो उत्तरी भारत की शैली हिन्दुस्तानी संगीत से काफी अलग है।
कर्नाटक संगीत ज्यादातर भक्ति संगीत के रूप में होता है और ज्यादातर रचनाएँ हिन्दू देवी देवताओं को संबोधित होता है। इसके अलावा कुछ हिस्सा प्रेम और अन्य सामाजिक मुद्दों को भी समर्पित होता है।
जैसा कि आमतौर पर भारतीय संगीत मे होता है, कर्नाटक संगीत के भी दो मुख्य तत्व राग और ताल होता है।
कर्नाटक शास्त्रीय शैली में रागों का गायन अधिक तेज और हिंदुस्तानी शैली की तुलना में कम समय का होता है। त्यागराज, मुथुस्वामी दीक्षितार और श्यामा शास्त्री को कर्नाटक संगीत शैली की 'त्रिमूर्ति' कहा जाता है, जबकि पुरंदर दास को अक्सर कर्नाटक शैली का पिता कहा जाता है। कर्नाटक शैली के विषयों में पूजा-अर्चना, मंदिरों का वर्णन, दार्शनिक चिंतन, नायक-नायिका वर्णन और देशभक्ति शामिल हैं।
वर्णम: इसके तीन मुख्य भाग पल्लवी, अनुपल्लवी तथा मुक्तयीश्वर होते हैं। वास्तव में इसकी तुलना हिंदुस्तानी शैली के ठुमरी के साथ की जा सकती है।
जावाली: यह प्रेम प्रधान गीतों की शैली है। भरतनाट्यम के साथ इसे विशेष रूप से गाया जाता है। इसकी गति काफी तेज होती है।
तिल्लाना: उत्तरी भारत में प्रचलित तराना के समान ही कर्नाटक संगीत में तिल्लाना शैली होती है। यह भक्ति प्रधान गीतों की गायन शैली है।
जयराम आचार्य

जयराम आचार्य (4 जुलाई 1928 - 5 अप्रैल 2017) भारत के प्रसिद्ध सितार वदक थे। वे हिन्दी फिल्म संगीत के एक ऐसे चमकते सितारे थे जिनको हर संगीतकार अपने गानों की सुन्दरता बढ़ाने के लिए इस्तेमाल करना चाहता था। उन्होंने हज़ारों गीतों और फिल्मों की पृष्ठभूमि में सितार का कमाल सुनाया था। जयराम आचार्य वह व्यक्ति थे जिन्होंने सलिल चौधरी की ऑल टाइम क्लासिक “परख” के “ओ सजना, बरखा बहार आई” में अद्भुत परिचयात्मक सितार की भूमिका निभाई थी।
जयराम आचार्य का जन्म तमिलनाडु के एक ऐसे परिवार में हुआ था जिसमें सितार और वायलिन का बोलबाला था। लेकिन उनका 1939 में मुंबई आने का कारण हिंदी फिल्मों में गायक बनना था। इसी के चलते उन्होंने “नया ज़माना आया लोगों” (मेरा संसार, 1941) गीत के लिए कोरस में भी कोशिश की थी।
वर्ष 1946 में जयराम को म्यूज़िक कंपनी एचएमवी में शामिल होने का मौका मिला जहाँ उन्होंने पंडित रविशंकर जैसे सितार वादकों को देखकर सीखा और अपनी वादन शैली में काफी परिवर्तन किया। कुछ समय बाद वह प्रसिद्ध राजकमल कला मंदिर में शामिल हो गए जहाँ उन्हें “तीन बत्ती चार रास्ता” के गीत “अपनी अदा पर हूँ फ़िदा” में परदे पर आने का मौका मिला।
आचार्य, जो बाद में पंचम दा की टीम के स्थाई सदस्यों में से एक थे, ने “छोटे नवाब” (1961) में आरडी बर्मन के पहले गीत “घर आजा घिर आए” में भी सितार वादन किया था।
जयराम आचार्य के सैकड़ों यादगार गीतों में “अजी बस शुक्रिया” (1958), फिल्म शारदा (1957) से “ओ चाँद जहाँ वो जाए”, फिल्म गुड्डी (1971) से बोले रे पपिहरा और आंधी (1975) से “तेरे बिना ज़िन्दगी से” आपको अब सितार का संगीत अपने याद आने लगेगा।
उनको अपने प्रसिद्ध निजी एल्बमों जैसे सितार गोज़ लैटिन (एनोक डेनियल के साथ), जिंगल बेल्स आदि के लिए काफी सराहना मिली थी। 1968 में उन्होंने बोसा नोवा संगीत का एक एल्बम जारी किया था जिससे प्रेरणा लेकर एंटोनियो जोबिम क्लासिक को निकाला गया था।
मुंबई का यशवंतराव नाट्य मंदिर, माटुंगा में 15 फरवरी 2009 को एक विशेष संगीत कार्यक्रम में जिन दो महान वाद्ययंत्र वादकों का उत्सव मनाया गया उनमें से एक थे सितार वादक जयराम आचार्य और बहुमुखी प्रतिभावान बुर्जोर लॉर्ड। फिल्म संगीतकारों के लिए स्वर आलाप के प्रोत्साहन और समर्थन का दावा करने के लिए यह एक और शाम थी। आचार्य सिने संगीतकारों की एसोसिएशन, मुंबई के संस्थापक सदस्यों में से एक थे।
जयराम आचार्य का 5 अप्रैल 2017 को निधन हो गया।
रावण हत्था

रावण हत्था एक भारतीय वाद्य यंत्र है। इसकी उत्पत्ति श्रीलंका की हेला सभ्यता से हुई है। यह एक प्राचीन मुड़ा हुआ वायलिन है, जो भारत और श्रीलंका के साथ-साथ आसपास के क्षेत्रों में लोकप्रिय है। यह एक प्राचीन भारतीय तानेवाला संगीत वाद्ययंत्र है जिस पर पश्चिमी वाद्य संगीत वाद्य जैसे वायलिन और वायला बाद में आधारित थे। रावण हत्था पश्चिम राजस्थान मे बजाया जाता है इसमे 9 तार होते हैं व इसकी गज मे 4-6 तार होते है। रामदेव जी व पाबूजी की फ़ड़ वादन मे इस वाध्य यंत्र का उपयोग किया जाता हैं।यह वाद्य यंत्र नारियल का बना होता है।>सिंह, झुझार. "Interview: Kala Ramnath (इंटरव्यू: कला रामनाथ)". न्यूज़ एक्स. यूट्यूब. मूल से 24 अप्रैल 2016 को पुरालेखित. अभिगमन तिथि २२ जून २०१७.</ref>
मध्यकालीन भारत के इतिहास के दौरान, राजा संगीत के संरक्षक थे; इससे शाही परिवारों में रावण हत्था की बढ़ती लोकप्रियता में मदद मिली। राजस्थान और गुजरात में, राजकुमारों द्वारा सीखा जाने वाला यह पहला संगीत वाद्ययंत्र होता था। राजस्थान की संगीत परंपरा ने महिलाओं के बीच भी रावणहत्था को लोकप्रिय बनाने में सहायता की।
पौराणिक कथाओं के अनुसार, रावण हिंदू भगवान शिव के प्रतापी भक्त थे, और उन्होंने रावणहत्था का उपयोग करके उनकी सेवा की। हिंदू महाकाव्य रामायण में, राम और रावण के बीच युद्ध के बाद, हनुमान एक रावणहथा उठाकर उत्तर भारत लौट आये। भारत में, रावणहत्था अभी भी राजस्थान में बजाया जाता है। भारत से, रावणहत्था पश्चिम की ओर मध्य-पूर्व और यूरोप तक पहुंचा, जहां 9वीं शताब्दी में, इसे रावणस्त्रोंग कहा जाने लगा। कुछ लोगों का मानना ​​था कि रावणहत्था भगवान हनुमान द्वारा लंका से भारत लाया गया था।
हमामात्सु वाद्ययंत्र संग्रहालय

हमामात्सु वाद्ययंत्र संग्रहालय (जापानी: 浜松市楽器博物館 ) हमामात्सु, जापान में एक संग्रहालय है। यह जापान में संगीत वाद्ययंत्रों के बारे में पहला सार्वजनिक संग्रहालय है। संग्रहालय में दुनिया के विभिन्न हिस्सों से विभिन्न प्रकार के उपकरणों का संग्रह है।
संग्रहालय का उद्घाटन अप्रैल 1995 में हुआ था। 2014 में, संग्रहालय को फुमियो कोइज़ुमी संगीत पुरस्कार प्राप्त हुआ। संग्रहालय में संगीत कार्यक्रम ऐतिहासिक मूल्य के उपकरणों के साथ किए जाते हैं, इन संगीत कार्यक्रमों को सीडी पर रिकॉर्ड किया जाता है और "हमामत्सु सिटी म्यूजिकल इंस्ट्रूमेंट म्यूजियम कलेक्शन सीरीज़" के नाम से एल्बमों पर बेचा जाता है। इन एल्बमों का उपयोग संगीत शिक्षा स्थलों में भी किया जाता है। 2014 से संग्रहालय गूगल कला और संस्कृति मंच का हिस्सा रहा है। 2020 में, संग्रहालय ने बीथोवेन की उत्कृष्ट कृति की 250 वीं वर्षगांठ की विशेष प्रदर्शनी का आयोजन किया। अक्टूबर 2021 में, यामाहा के सहयोग से, संग्रहालय ने "रियल साउंड व्यूइंग चिकुज़ेन बीवा परफॉर्मेंस रिप्रोडक्शन" प्रदर्शनी का शुभारंभ किया।
संग्रहालय में लगभग 1500 संगीत वाद्ययंत्र हैं, उनमें से 19 वीं शताब्दी में बने पियानो भी हैं। संग्रहालय में दुनिया के विभिन्न हिस्सों के उपकरण शामिल हैं, जिसमें म्यांमार के आघात-वाद्ययंत्रों का एक संग्रह शामिल है, जिसे हसिंग वेइंग कहा जाता है, साथ ही बाली और जावा के गमेलन भी शामिल हैं। संग्रहालय में जापानी संगीत वाद्ययंत्रों पर 200 प्रदर्शनियाँ शामिल हैं, इसके अलावा संग्रहालय में सिंथेसाइज़र, ऑर्गन और इलेक्ट्रॉनिक गिटार के साथ इलेक्ट्रॉनिक संगीत, यामाहा, कैसियो और कॉर्ग जैसे संगीत वाद्ययंत्र निर्माताओं की ताल मशीन, इस खंड में मोग सिंथेसाइज़र और रोलैंड सिस्टम 700 भी शामिल हैं। इसके अलावा, संग्रहालय में शोहे तनाका द्वारा बनाया गया एक ऑर्गन है, साथ ही मेजी और ताइशो युग से संबंधित एक यमातो ऑर्गन भी है। संग्रहालय में रखे गए जापानी उपकरणों में ताइशोगोटो भी हैं । संग्रहालय में प्रदर्शन पर कोर्ग एम01 भी है। 2015 में, संग्रहालय की 20 वीं वर्षगांठ के बाद, "दी हैपीनिस फर्म रीड ऑर्गन: वेस्टर्न म्यूजिक, स्कूल एण्ड हमामात्सु इन मॉडर्न जापान" नामक रीड ऑर्गन के बारे में एक प्रदर्शनी का आयोजन किया गया था, इस प्रदर्शनी में "त्सुरु शो" ऑर्गन, एक 1881 में यामाहा द्वारा निर्मित सबसे पुराने पुष्ट ऑर्गनो में से एक, संयुक्त राज्य अमेरिका से 1891 में बनाया गया एक ऑर्गन, मीजी काल के दौरान स्कूलों में इस्तेमाल किया जाने वाला एक ऑर्गन और एक यमातो ऑर्गन प्रदर्शित किया गया था। अगस्त 2021 में, संग्रहालय ने बीवा के इतिहास के बारे में एक प्रदर्शनी प्रस्तुत की, यह प्रदर्शनी 7वीं और 8वीं शताब्दी में बीवा प्रकारों के निर्माण की व्याख्या करती है, जैसे कि हेइक-बिवा और सत्सुमा-बीवा, जब उन्हें जापान में पेश किया गया था। एक यूरोपीय और अरब के ल्यूट के साथ-साथ एक चीनी पाइप भी प्रदर्शित किया गया था।
पखावज

पखावज एक वाद्ययंत्र है। यह उत्तर-भारतीय शैली का ढ़ोलक (ड्रम) है। यह मृदंग के आकार प्रकार का परन्तु उससे कुछ छोटा एक प्रकार का बाजा है।
तबले की उत्पत्ति इसी यंत्र से हुई है। कहा जाता है कि अमीर खुसरो पखावज बजारहे थे। उसी समय यह दो टुकड़ों में टूट गया। तब उन्होने इन टुकड़ों को बजाने की कोशिश की जो कि काम कर गया। इस प्रकार तबले का जन्म हुआ।
Surbahar

Surbahar (Hindi pronunciation: [s̪urbəhɑːr]; transl. Springtime of Notes) sometimes known as bass sitar, is a plucked string instrument used in the Hindustani classical music of the Indian subcontinent. It is closely related to the sitar, but has a lower pitch. Depending on the instrument's size, it is usually pitched two to five whole steps below the standard sitar.
The surbahar is over 130 cm (51 inches). It uses a dried gourd as a resonator, and has a neck with very wide frets, which allow a glissando or "meend" of as much as an octave on the same fret through the method of pulling. The neck is made out of toona, or mahogany wood. It has 3-4 rhythm strings (chikari), four playing strings (the broadest 1 mm), and 10 to 11 sympathetic strings. There are two bridges; the playable strings pass over the greater bridge, which is connected to the tabli with small legs, which are glued in place. The sympathetic strings pass over the smaller bridge which is directly glued on the tabli. The bridges have a slightly curved upper surface parallel to the string that the strings touch when vibrating, which results in a buzzing sound known as jawari. The body of the instrument is similar to that of a sitar, in that it is made of a large dried gourd with a carved wood face on one side and joined to the neck by a carved wooden yoke or "gulu". It differs in that most surbahars have a gourd that is larger and tilted 90º so that the bottom of the gourd is to the back of the instrument, creating a shallower and rounder body for an enhanced bass response.
The instrumentalist plays the strings using a plectrum of bent steel wire, the mizrab, which is fixed on the index finger of the player's right hand. Three plectrums are used on the first three fingers to play the dhrupad style of alap, jor, and jhala on surbahar. In the dhrupad style, instead of performing the sitarkhani and masitkhani gats, the instrumentalist plays the slow dhrupad composition in accompaniment with pakhawaj.
Some researchers believe that surbahar was invented around 1825. At the time, the veena, which is considered a holy instrument associated with the goddess Saraswati, was only taught to descendants of veena players. The development of the surbahar was due in part to the desire to play in a lower range similar to that of the veena.
Surbahar was invented by Omrao Khan Beenkar and Ghulam Mohammad was his disciple. Omrao Khan Beenkar was the grandfather of Wazir Khan of Rampur. The invention is also attributed to Ustad Sahebdad Khan. Recent research shows that Lucknow-based sitarist Ustad Ghulam Mohammed may also have been the inventor. A similar kind of instrument , known as the Mahakachhapi Vina, is also known to exist during that period.
Chitrali sitar

The chitrali sitar (Urdu: چترالی ستھار) is a long-necked lute played in northern area, Chitral of Pakistan. It is not related to the Indian sitar and its name is related to setar, the Central Asian and Iranian long-necked lute.
The instrument has five strings in three courses, the middle course being of one string. Melody is played on the top two strings which are fretted together.
The tuning of the instrument is unusual, as the single middle string does not go down the whole length of the neck of the instrument, instead it passes under the first four frets, where it then emerges and takes its place with the other strings. At this fret all the strings have the same note (g) - the actual tuning of the instrument is cc g cc. All the strings are of the same thickness, and are made of very thin metal wire, far thinner than the thinnest guitar string.
The two bottom c notes and the g note act as a drone and the melody is strummed on the top two strings. The scale is a special scale of only seven notes to an octave and the player moves their hand up and down the neck, often quite rapidly to play the instrument. The thinness of the neck makes it very easy to move the hand quickly up and down the neck to reach different notes.
The whole instrument is made of mulberry wood, the body being carved from a single block with a thin wooden table and a very low bridge about the height of a matchstick. The strings pass over this bridge and are often fixed to a metal eye at the bottom of the body. The mulberry wood neck of the instrument is fixed to the body and there is a mulberry nut at the top leading to five carved wooden winders for the strings.
The instrument is not very loud, and is played by strumming the top course of strings with the forefinger while allowing the finger to also play the drone strings. It is related very much to instruments from Central Asia and similar long necked lutes (although not with the strange middle string arrangement which seems to be a regional invention) can be found over the border in the neighbouring countries to the West and North.
It is often played in tea rooms in Chitral district. It can be played to accompany singing, sometimes along with drums, or beating on the jeer can (empty petrol jerry can).
Aayush Mohan

Aayush Mohan is an Indian Classical Musician who plays the Sarod. He performs in the style of Maihar Gharana of Hindustani Classical Music. He is a four-time TEDx speaker and has worked towards creating cultural awareness in India. He frequently performs Jugalbandi(duet) with his brother Lakshay Mohan who is a Sitar player and the two are known as Mohan Brothers. Aayush Mohan and Lakshay Mohan are the first Indians to be invited to perform at the Grammy Museum, Los Angeles for the opening of the exhibition 'Ravi Shankar : A Life in Music'.
Aayush began performing in 2009 as a soloist and in duets with his brother sitarist Lakshay Mohan. After listening to the Jugalbandi of Aayush Mohan & Lakshay Mohan in 2012, Pandit Ravi Shankar decided to launch them in the USA under his foundation.
Notable performances :
Reviewing his performance with his brother in July 2012 at the Kamani Auditorium Delhi, The Hindu wrote: "They chose Miyan Ki Malhar to present alap, jod and jhala and impressed with their serious musical attitude and no-nonsense approach. Their treatment of the raga showed maturity and the kanhda component was accorded due importance with its trade mark avrohatmak andolit Komal Gandhar."
In October 2013, Aayush collaborated with Grammy Award Winner Pt Vishwa Mohan Bhatt for "The String Trinity " concert at Kamani Auditorium, New Delhi in a trio which also had his brother Lakshay Mohan on the Sitar.
By 2015, Aayush had performed in many prominent classical music festivals across India including All Bengal Music Conference 2011 Kolkata, Gunidas Sangeet Sammelan Mumbai, Saptak Music Festival Ahmedabad, Ganga Mahotsav Varanasi, Taj Mahotsav Agra
He won significant critical acclaim for his performance at the Sawai Gandharv Festival in Pune
In 2016 Aayush collaborated with Grammy Winning cellist Barry Phillips and sitarist Lakshay Mohan for The Golden Symphony Project that toured India.
Aayush Mohan performed at the Royal Festival Hall, Southbank Centre London for "The Ravi Shankar centenary" concert with Anoushka shankar and other musicians on 5 March 2022.
Aayush has appeared on prominent television shows including the Good Day New York Show on FOX5, New York; The Nine Show on FOX2, Detroit and Insync Television.
Echoes from the Yellow Land (2013) by Times Music Aayush Mohan & Lakshay Mohan | Sitar and Sarod Duet | Ragas Mand, Charukeshi, Manj Khamaj, Patdeep, Zila Kafi, Bageshree, Marwa, Kirwani
The Majestic Court (2014) by Times Music Aayush Mohan - Sarod & Lakshay Mohan - Sitar | Raga Shree - Alaap, Jor and Jhala | Raga Shree - Composition in Dhamaar | Raga Bhairavi - Gat in Sooltaal
The Hidden Harmony (2016) The album "The Hidden Harmony" was nominated for the Best Classical Instrumental album at Global Indian Music Academy Awards 2016
Think Pink

Think Pink is the debut album by English psychedelic musician Twink. Recorded in 1969, the album was released on Sire Records in the US in 1970 and Polydor Records in the UK in early 1971 (as a warm-up for the release of the Pink Fairies' debut effort Never Never Land). It was produced by Mick Farren and featured members of The Pretty Things, The Deviants, plus Steve Peregrin Took of Tyrannosaurus Rex. The final two tracks were the only commercial release of any songs written by Took until 1990, ten years after his death.
The track "Fluid" was sampled by Gnarls Barkley on their track "Would Be Killer" from the hit album The Odd Couple and Tyler, the Creator on the track “Boyfriend” from the physical release of his album Igor.
All songs written by Twink, except where noted.
Shahid Parvez

Ustad Shahid Parvez Khan (commonly known as Shahid Parvez; born 14 October 1954) is an Indian classical sitar maestro from the Imdadkhani gharana. He represents the seventh generation of the Etawah Gharana as its primary exponent. He is praised especially for the vocalistic phrasing and quality of his raga improvisations, known as "Gayaki Ang." This translates to "Singing branch/limb" ("branch" and "limb" referring here to musical style). The sitar legend, Ustad Vilayat Khan resurrected and re-introduced Gayaki Ang as a widely accepted sitar genre in India and abroad, and his nephew, Ustad Shahid Parvez Khan has carried this torch into the present day.
Born in Mumbai, India, Ustad Shahid Parvez Khan was trained by his father Ustad Aziz Khan, who was the son of the sitar and surbahar player Wahid Khan. As is the custom among musical families with a storied lineage, Aziz Khan first initiated his son into vocal music and tabla before training him on the Sitar over many years. Shahid's uncle, Hafeez Khan (a prominent singer and surbahar/sitar player), also trained him. He also trained extensively in the art of tabla for over 10 years under Munnu Khan of the Delhi Gharana.
His family has produced many instrumentalists in Hindustani classical music including Imdad Khan (his great grandfather), Enayat Khan, Wahid Khan (his grandfather) and Vilayat Khan.
Ustad Shahid Parvez Khan has performed in all major musical festivals in India and abroad including the Festival of India held in the US, Europe, USSR, Canada, Africa, Middle-East and Australia. He has a distinguished performance career in India and around the world.
A major Indian English-language newspaper says about him, "We are talking about Ustad Shahid Parvez Khan, considered Indian classical music personified and a synonym for the sitar. A leading exponent of the Etawah gharana, which produced legends like Imdad Khan, Enayat Khan and Vilayat Khan, Shahid Parvez is known for his rendition".
The French-language Publication “Le Devoir”, based in Montréal, Canada, has this to say about the Ustad’s talent and presentation:
“The maestro embodies the Etawah Gharana style, which was developed by one of the oldest music schools in India. Here, the particularity is to give an echo to the human voice at the end of the strings, or rather from the resonance chamber of the sitar. Having heard it in 2010, we can say that the effect is striking. The technique makes it possible to tame genres, such as the dhrupad, which is said to be the oldest song in North India, and the khayal, which is that of the great virtuosos. It's all built into the music.
Shahid Parvez Khan marries this with the techniques of tantrakari, which allows him to explore all kinds of rhythmic patterns with the right hand.”
Ustad Shahid Parvez's notable students include Shakir Khan and Sameep Kulkarni.
புத்தாண்டு

புத்தாண்டு அல்லது புது வருடம் (New Year) என்பது புதிய நாட்காட்டி வருடம் தொடங்குவதைக் குறிக்கிறது. பெரும்பான்மையான கலாச்சாரங்களில் புதுவருடத் தொடக்கம் கொண்டாடப்படுகிறது . உலகம் முழுவதும் தற்காலத்தில் உபயோகித்து வரும் கிரெகொரியின் நாட்காட்டியின்படி புது வருடமானது ஜனவரி மாதம் முதல் தேதி தொடங்குகிறது.
இந்தியாவில் கீழ்க்கண்ட மக்களால் புதுவருடம் ஏப்ரல் மாத மத்தியில் கொண்டாடப்படுகிறது.
மேலும் கீழ்க்கண்ட மக்கள் தங்கள் புது வருடத்தை ஜூன் மாதம் கொண்டாடுகின்றனர்.
தாய்லாந்தின் புத்தாண்டு

சோங்க்ரான் விழாவானது (தாய்: สงกรานต์, உச்சரிப்பு [sǒŋ.krāːn], listen) தாய்லாந்தில் ஏப்ரல் 13 - 15 தேதிகளுக்கு இடையில் கொண்டாடப்படும் பாரம்பரிய புத்தாண்டு தினமாகும்.
"சோங்க்ரான்" வார்த்தை சமசுகிருத சொல் saṃkrānti (தேவநாகரி:संक्रांति), ல் இருந்து வருகிறது. இவ்வார்த்தை "மாற்றம்" என பொருள்கொள்ளப்படுகிறது. இது பௌத்த/ இந்து சூரிய நாட்காட்டிகளின் புத்தாண்டு தினமான சூரியன் மேஷ ராசியில் சஞ்சரிக்கும் தினத்திலேயே வருகிறது .
வடபள்ளி சிறீனிவாசு

வடபள்ளி சிறீனிவாசு (Vaddepalli Srinivas)(4 சூலை 1960-29 பிப்ரவரி 2024) தெலுங்கு திரைப்படத்துறையில் பணியாற்றிய ஓர் இந்தியப் பாடகரும் நாட்டுப்புறக் கலைஞரும் ஆவார். கப்பார் சிங் (2012) படத்தில் "கண்ணுலந்தி கண்ணுலுன்னா பில்லா" பாடலுக்காகச் சிறந்த ஆண் பின்னணிப் பாடகருக்கான பிலிம்பேர் விருதைத் தெலுங்கு மொழியில் வென்றார்.
வடபள்ளி சிறீனிவாசு இந்தியாவின் ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் (தற்போது தெலங்காணா) வாரங்கல் மாவட்டத்தில் பிறந்தார். இவரது குழந்தைப் பருவத்திலேயே இவரது குடும்பம் ஐதராபாத்திற்குக் குடிபெயர்ந்தது. இவர் தனது 3 வயதிலே பாடத் தொடங்கினார். ஆரம்பத்தில் விளையாட்டில் ஆர்வம் கொண்ட இவர் கிருஷ்ணா மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு பள்ளியில் உடற்கல்வி ஆசிரியராகப் பணியாற்றினார். பின்னர், 1994ஆம் ஆண்டில் மேகனா ஆடியோ மூலம் கலிகி சிலுகலு என்ற சுயாதீன தொகுப்பினை வெளியிட்டார். இதே வருடம் இவர் "கரம் கரம் ப்யாய் கஜ்ஜாலா சனாரி" என்ற பாடலைப் பாடியதன் மூலம் பின்னணிப் பாடகராக அறிமுகமானார். இந்தப் பாடலை இராஜ்-கோட்டி இசையமைத்த "நம்ஸ்தே அண்ணா" திரைப்படத்தில் இடம்பெற்றது. பின்னர் இவர் பல தனியாக நாட்டுப்புறப் பாடல்களைப் பாடியுள்ளார்.
சிறீனிவாசு உடல்நலக் குறைபாடுகள் காரணமாக ஐதராபாத்தில் உள்ள தனது இல்லத்தில் பிப்ரவரி 29, 2024 அன்று தனது 64 வயதில் காலமானார்.
பெஞ்சல் தாசு

பெஞ்சல் தாசு (Penchal Das) என்பவர் ஓர் இந்தியப் பாடகரும், பாடலாசிரியரும் கவிஞரும் ஆவார். இவர் தெலுங்கு திரைத்துறையில் பணிபுரிகிறார். இவரது பிரபலமான பாடல்களில் கிருஷ்ணார்ஜுன யுத்தத்தின் (2018) "தாரி சூடு" மற்றும் சிறீகரம் (2021) படத்தில் "பலேகுண்டி பாலா" ஆகியவை அடங்கும், மேலும் பிந்தைய பாடலுக்கான தென்னிந்திய சர்வதேசத் திரைப்பட விருதிற்கான பரிந்துரையைப் பெற்றது.
புட்டா பென்சல் தாசு, இந்தியாவின் ஆந்திரப் பிரதேசம், கடப்பா மாவட்டத்தின் (தற்போது அன்னமய்யா மாவட்டத்தில் ) உள்ள சிட்வேல் மண்டலத்தில் தேவமச்சுபள்ளியில் பிறந்தார். இவர் தனது தந்தை மற்றும் மாமாவிடமிருந்து பாடுவதைக் கற்றுக்கொண்டார். இவர்களும் பாடகர்கள். தனது எழுத்து குறித்து தி இந்துவிடம் பேசிய தாசு, "தான் ஓர் எழுத்தாளர் என்றும், கவிதைகள் எழுதுவதாகவும்” தெரிவித்தார். மேலும் தான் நாட்டுப்புறப் பாடல்களைத் தீவிரமாகச் சேகரித்து ஆராய்ச்சி செய்து வருவதாகவும், யார் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம், ஆனால் நாட்டுப்புறக் கதைகள் போன்ற ஒன்றை எழுதுவதற்கு உள்ளடக்கமும் பொருளும் இருக்க வேண்டும் எனத் தெரிவிப்பதோடு, ஒருவர் எந்த வார்த்தையைச் சொன்னாலும், ஜனபதத்திலிருந்து ஒரு கதையை உருவாக்க முடியும்" என்றும் கூறினார். இவர் ஒரு பத்திக் ஓவியக் கலைஞர். இதற்காக இவருக்கு ஆந்திரப் பிரதேச அரசு விருது வழங்கியது. இவர் மாவட்டத்தில் உள்ள ஓர் அரசுப் பள்ளியில் ஓவியம் மற்றும் கலை ஆசிரியராகவும் பணியாற்றி வருகிறார்.
சிறீ வெங்கடேசுவரா பல்கலைக்கழகத்தில் எழுத்தாளர்கள் நிகழ்வுகளில் தாசு பாடுகிறார். இந்த நிகழ்வில்தான் திரைப்படத் தயாரிப்பாளர் மெர்லபகா காந்தியின் தந்தை முரளி இவரை முதன்முதலில் கவனித்தார். இதன் மூலம் மெர்லபகா காந்தியின் எக்சுபிரசு ராஜா (2016) படத்தில் வாய்ப்புக் கிடைத்தது. ஆனால் தனிப்பட்ட உடல்நிலை காரணமாக பாட முடியவில்லை. இவர் கிருஷ்ணார்ஜுன யுத்தம் (2018) திரைப்படத்தில் "தாரி சூடு" மூலம் அறிமுகமானார். இது பின்னர் இவரது இசைவாழ்க்கையின் திருப்புமுனையாக அமைந்தது.
மகாலட்சுமி ஐயர்

மகாலட்சுமி ஐயர் (Mahalakshmi Iyer) இந்தி மற்றும் தமிழ் பாடல்கள் பாடும் ஓர் இந்திய பின்னணிப் பாடகர் ஆவார். தெலுங்கு, மராத்தி, பெங்காலி, ஒடியா, குஜராத்தி, அசாமி மற்றும் கன்னடம் போன்ற பல இந்திய மொழிகளிலும் இவர் பாடியுள்ளார்.
இவர், 1996 இல் சங்கர்-எசான்-லாய் இசை இயக்குநராக அறிமுகமான "தஸ்" (1997) என்ற படத்தில் அறிமுகமானார். இந்தப் படத்தின் இயக்குநர் திடீரென காலமானதால் படம் முடிவடையவில்லை. இருப்பினும் படத்தின் பாடல்களின் ஆல்பம் 1999 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்டது. அதே வாரம் இவர் உதித் நாராயணுடன் "தஸ்"யும் பாடினார். இது பின்னணிப் பாடகியாக இவரது முதல் வெளியீடாக இருந்தது. மகாலட்சுமி, சங்கர்-எசான்-லோய் மற்றும் ஏ. ஆர். ரகுமான் ஆகியோரது தொடர்ந்து வந்த பல படங்களில் பல பாடல்களை பாடியுள்ளார்.
பின்னர் இவர் பல ஜிங்கில்கள் மற்றும் அசல் ஆல்பங்களை பாடியுள்ளார். "மிஷன் காஷ்மீர்" , "யாதீன்"(2001) மற்றும் "சாத்தியா" போன்ற பல வெற்றிகரமான பாடல்களில் பாடினார். ஏ. ஆர். ரகுமான், சங்கர்-எசான்-லோய், விசால்-சேகர், தின்-லலித் போன்ற பல மிகப்பெரிய இசையமைப்பாளர்களின் இசையில் பாடியுள்ளார். "யாஷ் ராஜ் பிலிம்ஸ்" தயாரிப்பில், தூம் 2, "பன்டி அவுர் பாபி", "சலாம் நமஸ்தே", "ஃபனா", "த ரா ரம் பம்" மற்றும் "ஜூம் பராபர் ஜூம்" போன்ற பல படங்களில் பாடல்களை பாடியுள்ளார்.
"சூர் - தி மெலடி ஆஃப் லைஃப்" (2002), "கபி சாம் தாலே" "ஹார் தராப்" (ரிஸ்தே) (2002) , "சுப் சுப் கே" (பன்டி அவு பாப்லி) (2005), ஆஜ் கி ராத்" (டான்: த சேஸ் பிகன்ஸ் அகெய்ன்)(2006) மற்றும் " போல் நா ஹல்கே ஹல்கே" ( ஜூம் பார்பர் ஜூம்) போன்ற படங்களில் இவரது பாடல்கள் குறிப்பிடத்தக்கதாக இருந்தது. ஏ. ஆர். ரகுமான் இசையில் வெளியான சிலம்டாக் மில்லியனயர் படத்தில் இடம் பெற்று சிறந்த பாடலுக்கான அகாடமி விருது பெற்ற "ஜெய் ஹோ" என்ற பாடலை பாடினார். குறிப்பாக, பாட்டு மற்றும் வசனங்களைக் கொண்ட உருதுப் பகுதியைப் பாடினார். (அவற்றில் பெரும்பாலானவை சுக்விந்தர் சிங் பாடியது).
மகாலட்சுமி ஒரு தமிழ் இசைக் குடும்பத்திச் சேர்ந்தவர். இவரது தாயார் பாரம்பரிய கர்னாடக இசைப் பாடகர் ஆவார். கல்பனா, பத்மினி மற்றும் சோபா என்ற மூன்று சகோதரிகளும் இவரைப் போலவே இந்துஸ்தானி இசையைக் கற்றுக் கொண்டனர். இவர் மும்பையின் செம்பூர் பகுதியில் வளர்ந்தார். மும்பை ஆர். ஏ. போடர் கல்லூரியில் பொருளாதாரம் பட்டம் பெற்றார்.
தெலுங்கு மொழி நாள்

தெலுங்கு மொழி நாள் (Telugu Language Day) தெலுங்கு மொழியின் வளர்ச்சிக்காகவும், பயன்பாட்டை ஊக்குவிக்கவும் கொண்டாடப்படுகிறது. கிடுகு வெங்கட ராமமூர்த்தி என்ற தெலுங்கு மொழிக் கவிஞரின் பிறந்த நாளான ஆகத்து 29ஆம் நாளை, தெலுங்கு மொழி நாளாகக் கடைபிடிக்கின்றனர். சமசுகிருதச் சொற்களை மிகுந்தியாகக் கொண்ட எழுத்து நடையை மாற்றி, தெலுங்கு மொழியை எளிய நடையில் எழுத வலியுறுத்தினார். ஆந்திர மாவட்டங்களில் தெலுங்கு மொழி நாளைக் கொண்டாட மாநில அரசு நிதி வழங்கியுள்ளது. இந்த நாளின் நிகழ்வுகளை ஆந்திர அரசின் பண்பாட்டு அமைச்சகம் முன்னின்று நடத்தும். சிறந்த கவிஞர்களுக்கு பரிசுகளும் பணமுடிப்பும் வழங்கப்படும்.
உலகத் தெலுங்கு மாநாடு

உலகத் தெலுங்கு மாநாடு (ప్రపంచ తెలుగు మహాసభలు, பிரபஞ்ச தெலுங்கு மகாசபை, World Telugu Conference) தெலுங்கு மொழியின் பயன்பாட்டையும் வளர்ச்சியையும் கருத்தில் கொண்டு நடத்தப்படுகிறது. உலகம் முழுதும் வாழும் தெலுங்கு மொழி ஆர்வலர்கள் இம்மொழியின் வளர்ச்சி தொடர்பான கருத்துகளை இம்மாநாட்டில் பகிர்ந்து கொள்வர். முதல் மாநாடு 1975 இல் ஐதராபாத்திலும், இரண்டாவது மாநாடு 1981 ஆம் ஆண்டில் மலேசியத் தலைநகர் கோலாலம்பூரிலும், 1990 ஆம் ஆண்டில் மொரீசியசிலும், நான்காவது மாநாடு 2012 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் திருப்பதியிலும் நடைபெற்றன.
முதலாம் உலகத் தெலுங்கு மாநாடு ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் தலைநகரான ஐதராபாத்தில் ஏப்பிரல் 12-18 நாட்களில் நடத்தப்பட்டது. கிட்டத்தட்ட 1500 ஆர்வலர்கள் பங்கேற்றனர் 28 துறைகளில் ஏறத்தாழ 100 கட்டுரைகள் படிக்கப்பட்டன.
1981 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 14 முதல் 18 வரை மலேசியத் தலைநகர் கோலாலம்பூரில் நடத்தப்பட்டது. மலேசியாவில் உள்ள மலேசிய ஆந்திர சங்கம் இதற்கான ஏற்பாடுகளை செய்து உதவியது.
மூன்றாம் மாநாடு மொரீசியசில் 1990 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 8,9,10 ஆகிய நாட்களில் நடத்தப்பட்டது. தெலுங்கு பல்கலைக்கழகம், தெலுங்கு பண்பாட்டு அறக்கட்டளை, மொரீசியசு இந்திரா காந்தி பண்பாட்டு மையம், ஆந்திரப் பிரதேச அரசு ஆகியவற்றின் துணையுடன் மாநாட்டு நிகழ்வுகள் நடத்தப்பட்டன.
2012 ஆம் ஆண்டில் டிசம்பர் 28, 29, தேதிகளில் திருப்பதியில் நான்காவது மாநாடு நடத்தப்பட்டது. இந்நிகழ்வு திருப்பதியில் உள்ள ஸ்ரீவெங்கடேஸ்வர கால்நடைப் பல்கலைக்கழகத்தில் நடைபெற்றது. இவ்விழாவில் ஆந்திர முதல்வர் கிரண்குமார் ரெட்டி, நடிகர் சிரஞ்சீவி, தமிழக ஆளுனர் கோனியேட்டி ரோசைய்யா ஆகியோர் சிறப்பு விருந்தினர்களாக கலந்து கொண்டனர்.
ஐந்தாவது மாநாடு தமிழகத் தலைநகர் சென்னையில் காமராஜர் அரங்கில், ஜூன் 1 தொடங்கி மூன்று நாட்கள் நடத்தப்படும் என்று அறிவிப்பு வெளியாகி உள்ளது. இம்மாநாட்டில் தெலுங்கு மொழிக்கும், மராத்தி, தமிழ், ஒரிய மொழி ஆகியனவற்றிற்கும் உள்ள தொடர்பு ஆய்வு செய்யப்படும் என மாநாட்டு அமைப்பாளர் கூறியுள்ளார். கர்நாடகா, தமிழ்நாடு, மகாராஷ்டிரா ஆகிய மாநிலங்களில் தெலுங்கு மொழியின் நிலை குறித்தும் பிரதிநிதிகள் பேசுவார்கள் என்றும் தெரிவித்துள்ளார். சென்னையில் தெலுங்கு பண்பாட்டு மையம் திறக்கப்படும் என்றும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
தமிழும் தெலுங்கும் திராவிட மொழிகள். இவை இந்திய அரசால் செம்மொழிகளாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளன. தமிழ், தெலுங்கு ஆகிய இரண்டு மொழிகளையும் திராவிடப் பல்கலைக்கழகத்தில் கற்கலாம். இவ்விரண்டு மொழிகளுக்கும் உலகளாவிய மொழி மாநாடுகள் நடைபெற்றுள்ளன. தமிழ்த் தாய் வாழ்த்தைப் போன்றே "மா தெலுகு தல்லிக்கி" என்ற தெலுங்குத் தாய் வாழ்த்தும் உள்ளது. தமிழுக்கு பல மாநாடுகள் நடைபெற்றதை சுட்டிக் காட்டிப் பேசிய மூத்த அறிஞர் தெலுங்கு மொழியின் வளர்ச்சிக்கு இது முக்கியம் எனக் கூறியிருக்கிறார்.
குடீ பாடவா

குடீ பாடவா என்பது மராத்தியரின் பண்டிகைகளில் ஒன்று. பத்வா என்ற சொல் சமசுகிருதத்தின் பிரதிபாத் என்ற சொல்லில் இருந்து தோன்றியது. பிரதிபாத் என்றால், நிலவு ஆண்டின் முதல் நாள். கயானா, திரினிடாட் போன்ற நாடுகளில் ஹோலி பண்டிகையை பக்வா என்று அழைக்கின்றனர். குதி என்றால் வெற்றிக் கம்பம் என்று பொருள். இந்து நாட்காட்டியின் சித்திரை மாதத்தின் முதல் நாள் (பெரும்பாலும் இந்நாள் மார்ச்சு மாதத்தில் வருகிறது) மராத்தியர்களின் புத்தாண்டின் முதல் நாளாக கொண்டாடப்படுகிறது. (இந்த நாள் தான் கன்னட, தெலுங்கு வருடப் புத்தாண்டு நாள் யுகாதியும் ஆகும்.) மராத்தியர்களின் வழக்கப்படி இந்த நாளில் இராமர் இராவணனைக் கொன்று சீதையுடன் அயோத்தி திரும்பினார். அயோத்தி மக்கள் இராமனின் வரவை குதி (வெற்றி கம்பம்) நட்டுக் கொண்டாடியதாகவும் கருதகின்றனர்.. ஆனால் வட இந்தியாவில் இந்நிகழ்ச்சி, தீபாவளி அன்று நடைபெற்றதாகக் கூறுவர். இந்த நாளில் மக்கள் புதுத் துணிகள், நகைகள் வாங்குவர். புதிய செயல்களைத் தொடங்க நன்னாளாக இந்நாள் உள்ளது. இந்நாளில் குழந்தைகள் சரசுவதிக்குப் பூசை செய்வர். இந்த நாளில் பிரம்மன் உலகைப் படைத்ததாகவும் நம்புகின்றனர். இந்நாளில் புரான் போலி, புந்து பாக் போன்ற சிறப்பு இனிப்புகளும் செய்யப்படுகின்றன.
விடுமுறை நாள்

விடுமுறை நாட்கள் என்பன தனிப்பட்ட மனிதர், அரசுகள் அல்லது சமய அமைப்புகள் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகக் கருதும் சிறப்பு நாட்கள் ஆகும். ”விடுமுறை நாள்” என்னும் தொடருக்கு உலகின் பல நாடுகளில் பல பொருள் கொள்ளப்படுகிறது. ஐக்கிய இராச்சியம், ஆஸ்திரேலியா, கனடா போன்ற நாடுகளில் விடுமுறை என்றால் வழக்கமான பணி அல்லது கல்வி கற்கையில் ஈடுபடாமல் ஓய்வு எடுக்கும் நாளாகும். ஐக்கிய அமெரிக்காவில் “விடுமுறை” என்பது ஏதேனும் பண்டிகை அல்லது விழாவைக் கொண்டாடக் குறிக்கும் நாள் எனக் கொள்ளப்படுகிறது. இந்தியாவில் விடுமுறை என்பது நிறுவனங்கள் பண்பாடு, அரசியல், சமூக, சமய காரணங்களால் மூடப்பட்டிருக்கும் நாட்களைக் குறிக்கிறது.
சிறப்பு நாட்களில் பணியிலிருந்து விடுப்பு தரப்படுவது மட்டுமன்றி பணி/கல்வி அட்டவணையின் ஒரு இயல்பு அங்கமாகவும் விடுப்பு அளிக்கப்படலாம். வாரத்தின் ஆறு நாட்கள் பணிபுரிந்தவர்களுக்கு, ஒரு நாள் ஓய்வெடுப்பதற்காகவும் விடுமுறை அளிக்கப்படுகிறது.
பல சமயங்களில் வாரத்தில் உள்ள ஏழு நாட்களில் ஒரு நாள் கட்டாய ஓய்வு நாளாகக் கடைபிடிக்கப்படுகிறது. எடுத்துக்காட்டாக யூதத்தில் வெள்ளிக்கிழமை சூரிய மறைவிலிருந்து சனிக்கிழமை இரவு வரையிலான காலம் ஷபாத் என்னும் கட்டாய ஒய்வு நாளாக கடைபிடிக்கப்படுகிறது. கிறித்தவத்தில் ஞாயிற்றுக்கிழமையும் பல இசுலாமிய நாடுகள் வெள்ளிக்கிழமையும் இவ்வாறு வார விடுமுறையாகக் கொண்டாடப்படுகின்றன. உலகின் பெரும்பாலான நாடுகளில் (கிறித்தவ நாடுகள் இல்லையெனினும்) ஞாயிற்றுக்கிழமை வார விடுமுறை நாளாகக் கடைபிடிக்கப்படுகிறது.
இந்தியாவில் தொழிலாளர்களுக்கு வார விடுமுறை, ஆண்டு விடுமுறை, தேசிய விடுமுறை, மாநில விடுமுறை, தற்செயல் விடுமுறை, மருத்துவ விடுமுறை போன்றவைகளை அளிக்க வேண்டும் என இந்தியத் தொழிற்சாலைகள் சட்டம் 1948 இல் கூறப்பட்டுள்ளது. இதுபோல் பெண்களுக்கு பேறுகால விடுமுறை அளிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் இந்திய பேறு கால நலச் சட்டம் 1961இல் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்தியத் தொழிற்சாலைகள் சட்டம் 1948 பிரிவு 52இன் கீழ் வார விடுமுறை குறித்த விதிமுறைகள் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளன. அவை,
தேசிய விடுமுறை நாட்களாக மூன்று நாட்கள் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன:
இந்நாட்களில் அனைத்து அமைப்புககளும் கட்டாயமாக விடுமுறை வழங்குமாறு சட்டபூர்வமாக்கப்பட்டுள்ளன. நடுவண் அரசின் பல்வேறு அமைச்சகங்களும், அரசுடைமை நிறுவனங்களும் அவை அமைந்துள்ள மாநில அரசு விடுமுறைகளைத் தழுவியும் அம்மாநில ஊழியர் சம்மேளனங்களின் பரிந்துரையின்படியும் ஒவ்வொரு ஆண்டும் அந்த ஆண்டுக்குரிய விடுமுறைகளை அறிவிக்கின்றன.
தமிழ்நாட்டில் உள்ள விடுமுறை நாட்கள்
இந்த விடுமுறை நாட்களைத் தவிர பணியாளர்களின் தனிப்பட்டத் தேவைகளுக்காக "பணி விடுப்புக்கள்" கொடுக்கப்படுகின்றன. இவை தற்செயல் நிகழ்வுகள், பேறு காலத் தேவைகள், உடல்நலக்குறைவுகள் போன்றவற்றிற்காக ஆண்டுக்கு இவ்வளவு நாட்கள் என ஒவ்வொரு அமைப்பாலும் வரையறுக்கப்பட்டு ஊழியர் நியமன உத்தரவில் குறிப்பிடப்படுகின்றன. தவிர நடுவண் மற்றும் அரசு மற்றும் அரசு நிறுவனங்களில் பதினோரு வேலை நாட்களுக்கு ஒருநாள் என ஈட்டிய விடுப்பு வழங்கப்படுகிறது.
Daftar stasiun radio di DKI Jakarta

Berikut ini adalah daftar stasiun radio di Jakarta. Walaupun kebanyakan stasiun radio berasal dari DKI Jakarta, daftar ini juga termasuk stasiun radio wilayah penyangga seperti Kabupaten–Kota Bekasi, Kabupaten–Kota Bogor, Kota Depok (Jawa Barat), Kabupaten–Kota Tangerang dan Kota Tangerang Selatan (Banten).
Saat ini, stasiun radio yang melayani wilayah Jabodetabek (tidak termasuk sekitar lereng Puncak Pass) meliputi:
Meutia Hatta

Prof. Dr. Meutia Farida Swasono (lahir 21 Maret 1947) adalah seorang Akademisi, ahli Antropologi dan Politisi Indonesia yang menjabat sebagai anggota Dewan Pertimbangan Presiden sejak 2010 hingga 2014. Sebelumnya ia menjabat sebagai Menteri Negara Pemberdayaan Perempuan dalam Kabinet Indonesia Bersatu (2004 hingga 2009).
Meutia adalah putri mantan wakil presiden dan proklamator Indonesia, Mohammad Hatta. Ia mendapatkan gelar doktor dalam bidang antropologi dari Universitas Indonesia pada tahun 1991. Pada tahun 2002–2005 ia adalah Ketua Umum Yayasan Hatta.
Monumen Pahlawan Rakyat

Monumen Pahlawan Rakyat (Hanzi: 人民英雄纪念碑; Pinyin: Rénmín Yīngxióng Jìniànbēi) adalah obelisk bertingkat sepuluh yang didirikan sebagai monumen nasional Tiongkok untuk para martir perjuangan revolusioner selama abad ke-19 dan ke-20. Terletak di bagian selatan Lapangan Tiananmen, Beijing, di depan Mausoleum Mao Zedong. Obelisk ini dibangun sesuai dengan resolusi Sidang Paripurna Pertama Konferensi Konsultatif Politik Rakyat Tiongkok yang diadopsi pada 30 November 1949, konstruksi berlangsung dari Agustus 1952 hingga Mei 1958. Arsitek monumen itu adalah Liang Sicheng, dengan beberapa elemen yang dirancang oleh istrinya, Lin Huiyin. Insinyur sipil, Chen Zhide (陈志德) berperan dalam tahap akhir.
Monumen ini juga berfungsi sebagai pusat kegiatan berkabung nasional skala besar yang beberapa kali berkembang menjadi unjuk rasa, demonstrasi dan kerusuhan, seperti ketika kematian Perdana Menteri Zhou Enlai (kemudian berkembang menjadi demosntrasi Lapangan Tiananmen 1976) dan Hu Yaobang (disusul menjadi unjuk rasa Tiananmen 1989 yang pada waktu itu diklaim sebagai gerakan anti-pemerintah oleh Partai Komunis Tiongkok).
Monumen ini memiliki ketinggian sekitar 37,94 meter dan mencakup area 3.000 m². Beratnya lebih dari 10.000 ton, terbuat dari 17.000 potongan marmer dan granit yang dibawa dari Qingdao, Provinsi Shandong dan Distrik Fangshan, Beijing.
Di bagian tengahnya terdapat relief aksara Han besar yang menggambarkan urutan kronologis delapan episode revolusioner utama, dibaca dari timur (mulai dari kanan ke bawah dan seterusnya):
Di bagian depan monumen terdapat tulisan tangan Mao Zedong yang berbunyi, "Kemuliaan abadi bagi para pahlawan rakyat!" (Hanzi: 人民英雄永垂不朽; Pinyin: Rénmín yīngxióng yǒngchuí bùxiǔ).
Di bagian belakang monumen terdapat tulisan di batu nisan yang disusun oleh Mao Zedong dan ditulis oleh Zhou Enlai:
Pelaksanaan kegiatan peringatan di Monumen Pahlawan Rakyat diatur oleh Kantor Administrasi Acara Besar Komite Administrasi Area Tiananmen. Aturan ketat diberlakukan di sekitar area monumen. Sejak unjuk rasa Tiananmen 1989 (saat itu, monumen ini dijadikan sebagai titik pertemuan bagi para pemrotes), pemerintah telah melarang untuk memanjat monumen ini dan menaiki penghalang pelindung tanpa izin sebelumnya, serta fotografi dan pembuatan film. Bagi mereka yang ingin meletakkan karangan bunga di monumen ini harus mendaftar lima hari sebelumnya.
Sejak 1980, sudah menjadi tradisi pejabat asing terutama dari sekutu historis Republik Rakyat Tiongkok seperti negara-negara bekas Uni Soviet, untuk meletakkan karangan bunga di Monumen Pahlawan Rakyat ketika mengunjungi Beijing. Kelompok domestik tertentu, seperti unit polisi dan militer, terkadang juga meletakkan karangan bunga di monumen ini.
Daftar hal-hal yang dinamai dari Soekarno

Berikut ini adalah hal-hal yang dinamai dari Soekarno, presiden pertama Indonesia pada tahun 1945–1967 dan pahlawan nasional Indonesia.
Berikut seri uang kertas Rupiah yang menampilkan gambar Soekarno, yang seluruhnya dikeluarkan pada masa Orde Lama:
Monumen berisikan patung Soekarno kini didirikan di berbagai tempat di Indonesia, terutama pada masa pemerintahan Presiden Joko Widodo dari partai berhaluan Soekarnoisme PDI Perjuangan. The Soekarno Center mencatat, sejak sekitar 2017–2021 terjadi peningkatan pembuatan patung Soekarno sebanyak 120%.
Patung-patung Soekarno di Jakarta Pusat:
Sebagian hal yang dinamai dari Soekarno juga menyertakan nama Mohammad Hatta, wakil presiden pertama Indonesia, oleh karena keduanya merupakan penandatangan Proklamasi Kemerdekaan Indonesia dan proklamatornya pada tanggal 17 Agustus 1945.
Berikut ini hal-hal yang sebelumnya dinamai dari Soekarno, namun sekarang dinamai dengan nama yang berbeda. Kebanyakan pergantian nama dilakukan pada akhir 1960-an saat kebijakan de-Soekarnoisasi dijalankan pada awal Orde Baru.
Veronica Tan

Veronica Tan (born 4 December 1977) is an Indonesian politician and entrepreneur who is currently serving as the Deputy Ministry of Women Empowerment and Child Protection of Indonesia.
She previously served as the chairperson of the Indonesian Cancer Foundation (YKI) DKI Jakarta branch and head of the Family Empowerment and Welfare Movement Team (TP-PKK) of DKI Jakarta.
As an entrepreneur, she founded a beef importing company and also one of the founders of a home care service provider.
After graduating from high school, she moved to Jakarta and majored in architecture at Pelita Harapan University. She met Basuki Tjahaja Purnama at a church and married him on 6 September 1997, at the age of 19. The couple had three children, Nicolas Sean, Nathania and Daud Albeneer.
She accompanied Basuki when he was inaugurated as Governor of Jakarta.
When Basuki was detained for blasphemy, she read a letter written by Basuki to his supporters.
On 5 January 2018, Basuki reportedly filed for divorce from Veronica.
A court granted Basuki's petition for divorce in early April 2018, and gave him custody of the couple's two younger children. Their first child, Nicholas Sean Purnama, was entitled to determine his own custody status due to being of age.
Province-building

Province-building is a term in Canadian political science which refers to the efforts of provincial governments to become prominent actors in lives of, and focus of loyalty for, people living within those provinces. It is related both to nation-building, process of constructing or structuring a national identity using the power of the state, and state-building, enhancing the capacity of state institutions and building state-society relations.
The Constitution of Canada, beginning with the British North America Act, 1867, delegates powers between the federal government and the provinces. These powers have been expanded over time by judicial rulings and successful provincial lobbying. Surveys of public opinion in Canada show that healthcare and education rank as the "most important issues" in the minds of Canadians, and both those spheres are delegated to the provinces.
Canadian provinces are also endowed with many symbols and myths that attract loyalty in much the same way as do nation states. Many of them had long histories as separate British colonies before joining Canada. They have distinct flags and coats of arms, official provincial institutions such as museums, and separate media markets that cater to provincial affairs. Furthermore, their provincial heads of government, the premiers, are often considered the provinces' representatives in national affairs, called "executive federalism". This contrasts with other federations such as the United States and Australia where the upper house of the legislature is considered to be responsible for defending the rights of the states against the federal government.
Provincial loyalties also intersect with ethnic and linguistic ones. This is most true of Quebec, where the provincial government views itself as the guarantor of the "national" culture of Quebec. Quebec nationalists often view the provincial government as the basis on which to build the État québécois, the Quebec State. Political movements in other provinces have also tried to use the provincial government as a force to build provincial autonomy and safeguard local identity. For example, in the 1930s the province of Alberta sought to print its own currency and impose regulations on the major banks which were all based outside of the province. From the 1940s to the 1970s the government of Saskatchewan attempted to build a social democratic society in that province, and "provincialized" many industries including automobile insurance, medical insurance, electricity generation, telecommunications, and potash mining.
In the 2020s, province-building returned in the form of the Saskatchewan First Act, the Alberta Sovereignty Within a United Canada Act, and Bills 96 (amendments to the Charter of the French Language) and 21 (the Act respecting the laicity of the State).
SMK Al-Asy'ariah

SMK Al-Asy'ariah nyaéta Sakola Menengah Kajuruan Swasta anu aya di Kabupatén Ciamis. Alamat lengkepna di Jl. Rancawiru, Désa Utama, Kacamatan Cijeungjing, Kabupatén Ciamis, Jawa Kulon kalawan nomor NPSN 69949542.
Di handap ieu aya daptar ékstrakurikulér di SMK Al-Asy'ariah:
بھارت کرکٹ ٹیم کا دورہ زمبابوے 2015ء

بھارت قومی کرکٹ ٹیم نے 10 سے 19 جولائی 2015ء تک زمبابوے کا دورہ کیا۔ یہ دورہ تین ایک روزہ بین الاقوامی میچوں اور دو ٹوئنٹی 20 بین الاقوامی میچوں پر مشتمل تھا۔ تمام میچ ہرارے میں کھیلے گئے۔ ہندوستان نے ون ڈے سیریز 3-0 سے جیتی اور ٹوئنٹی20 بین الاقوامی سیریز 1-1 سے ڈرا ہو گئی۔ دوسرے ٹوئنٹی20 بین الاقوامی میچ میں زمبابوے کی جیت بھارت کے خلاف پہلی ٹوئنٹی20 بین الاقوامی جیت تھی۔
جون میں زمبابوے کرکٹ نے کہا تھا کہ اگر براڈکاسٹنگ کے مسائل حل نہ ہوئے تو دورہ اگلے سال تک ملتوی کیا جا سکتا ہے۔ بورڈ آف کنٹرول فار کرکٹ اِن انڈیا (بی سی سی آئی) کے قریبی ذرائع نے مشورہ دیا کہ یہ دورہ ہندوستان کی جانب سے دوسری طاقت والی ٹیم کے میدان میں اترے گا، اسکواڈز کے انتخاب کے لیے 29 جون کو دہلی میں سلیکشن کمیٹی کی میٹنگ ہوگی۔ ہندوستانی ٹیم کے ڈائریکٹر روی شاستری پیشہ ورانہ وابستگیوں کی وجہ سے ٹور سے باہر ہو گئے جن پر بی سی سی آئی کے معاہدے میں توسیع سے قبل اتفاق کیا گیا تھا۔ ہندوستانی ٹیم کا اعلان 29 جون کو منصوبہ بندی کے مطابق کیا گیا۔
6 جولائی کو ہندوستانی گیند باز کرن شرما بائیں ہاتھ کی انگلی میں فریکچر کے باعث دورے سے باہر ہو گئے۔ اس کا کوئی نعم البدل نہیں تھا۔ اس سے ہندوستانی ٹیم کے پاس ہربھجن سنگھ اور اکسر پٹیل کے صرف دو اسپن آپشن رہ گئے۔ ہندوستانی بلے باز امباتی رائیڈو کواڈریسیپس انجری کے باعث دوسرے ون ڈے کے بعد ٹور سے باہر ہو گئے۔ ان کی جگہ سنجو سیمسن نے لی۔