davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
蔡報國

蔡報國 MP （Babar "Bob" Saroya，1953年2月3日—），加拿大政治人物和商人，2015年至2021年曾以加拿大保守黨黨員身份擔任加拿大國會下議院議員，代表安大略省約克區的萬錦－於人村選區。
他於1953年在印度旁遮普邦出生，1974年移居加拿大，1988年加入連鎖快餐集團比薩比薩，從入門級職位陸續晉升為分店經理、區域營業經理、和營業及市場推廣總監，此外還在大多倫多地區擁有五家比薩比薩特許加盟店、一家印度餐館以及其他餐飲業務。
他於2008年首次角逐公職，在同年聯邦大選代表加拿大保守黨競逐眾議院怡陶碧谷北選區（Etobicoke North）議席，但敗予聯邦自由黨候選人。2011年聯邦大選他轉戰萬錦－於人村選區，不敵角逐連任的聯邦自由黨候選人麥家廉。該屆大選後眾議院選區進行重組，麥家廉於2015年聯邦大選改往新成立的萬錦－湯山選區競選，而蔡報國則於界線重劃後的萬錦－於人村選區參選，最終擊敗自由黨的江邦固及其他候選人，首度晉身眾議院。他在該屆國會擔任眾議院公民及移民常務委員會成員，和保守黨的公民、移民及難民事務助理評議員。
沃尔玛

沃尔玛公司（英語：Walmart Inc）是美国的跨国零售企业，是世界上最大的零售商和世界上最大的企業公司，沃尔玛的总部设在阿肯色州本頓維，其雇佣员工数量超过两百万。沃尔玛是一个家族企业，其控股人为沃尔顿家族，拥有沃尔玛48％的股权。1962年，山姆·沃尔顿创立沃尔玛，1969年10月31日注册成立。1972年在纽约证券交易所公开交易。沃尔玛也是在美国最大的食品零售商。2009年净利润为258亿美元。
沃尔玛公司有8500家门店，分布于全球15个国家。沃尔玛在美国50个州和波多黎各运营。在墨西哥经营Walmex，在英国经营阿斯达，在日本经营西友百货(包括無印良品)，在非洲多个国家经营Massmart，并与印度巴提企业（Bharti）合资经营“最优惠价现代批发卖场”（Best Price Modern Wholesale）。全资拥有在阿根廷，巴西和加拿大的业务。沃爾瑪在美國以外的投資結果喜憂參半。其在加拿大、英國、中美洲、南美洲和中國的業務和子公司取得了成功，但在德國、日本和韓國的業務卻失敗了。
沃尔玛自2014起被美国《财富》杂志连续八年评选为世界500强排行榜的榜首，现今沃尔玛主要有沃尔玛购物广场、山姆会员商店、沃尔玛商店、沃尔玛社区店等四种营业态式。
目前沃尔玛在中国大陆经营多种业态和品牌，包括购物广场、山姆会员商店、社区店等，截至2017年12月31日，已经在全国21个省、4个直辖市的140个城市开设了441家商场。2017年收入802.7818億元人民幣。从2015年至2021年，沃尔玛在中国大陆的關店數量高達80多家。
沃尔玛已在美洲，欧洲，亚洲等大洲的27个国家共经营超过10700家购物广场或会员商店、社区店等。
对于沃尔玛的批评，主要集中在于其破坏传统社区生活方式，对于环境的破坏，反对工会、对于员工的剥削以及在诸如中国大陸和印尼等地开设“血汗工厂”等方面，这些在一部名为《沃尔玛：低价格的高代价》的纪录片中有较详尽的介绍。
沃尔玛是众多群众和团体批评的对象。其中工会、社区群体、草根组织、宗教团体、环保组织都明确主张反对沃尔玛集团的公司政策、运作手段，甚至是消费该集团商品或服务的消费者。而在国际采购、产品供应、环保措施、贸易补贴的使用以及劳工福利政策等也有批评的声音。沃尔玛否认了批评，认为自己毫无过错，超市商品与服务能以低价出售是因为公司运作效率高。
在2005年，为了能利用自身的影响力去影响大众抵制沃尔玛，工会新设立了一些组织、创办了一些网站用于加强宣传。这其中包括了覺悟吧沃尔玛（Wake Up Wal-Mart（英语：Wake Up Wal-Mart））、沃尔玛围观团（Wal-Mart Watch（英语：Wal-Mart Watch））。
西班牙裔

西班牙裔（西班牙語：Hispano）或西班牙語裔是美洲地区的一个特定语言族群，他们拥有来自于拉丁美洲或者伊比利亚半岛的血统。广义来说，西班牙裔包含所有在美洲居住并且自定义为西班牙裔或者拉丁裔的一类人。
西班牙裔人的祖先分布广泛，族群多样性非常强。因此西班牙裔并不是一个种族，而更像一类族群，以語言和文化维繫。
西班牙裔（Hispanic）和拉丁裔（Latino）经常会被人们混用。事实上，西班牙裔的定义相比而言较为狹义，指的是说西班牙语的人或者祖籍为西班牙的人(例如西班牙人和墨西哥人)；而拉丁裔的则较为廣义，定義為祖籍和本人為拉丁美洲和加勒比地區的居民（因此还包括巴西人、法屬圭亞那人和海地人），此定義是以拉丁语族语言为官方语言的美洲国家和地区，即西班牙语、葡萄牙語以及法语，注意英语和荷兰语不属于拉丁语族。另外不包括說法語的加拿大魁北克省，因為該省份並不在拉丁美洲的範疇中。
除了這兩者外，還有更狹義的西班牙人（Españoles，英語Spaniards），僅指代和現代西班牙有關的人。
用公式表达，
葡萄牙人和其他说葡萄牙语且非拉丁美洲人则既不是西班牙裔也不是拉丁裔，但包含葡語為主的巴西人，而以英語主的加勒比海國家人民則有時和講荷語的蘇利南人和以英語為主的蓋亞那人和貝里斯人被排除在外，因為英語和荷語並非屬於拉丁語族的語言，而蘇國與蓋國更以印度族裔為多數，其中蓋亞那的亞裔族群眾多(華人和印度裔眾多)，而拉丁民族中的歐洲白人後裔、印地安人後裔和印歐混血人種（梅斯蒂索人）皆屬少數，只有非裔黑人和歐非混血人佔多數，所以有時也會被排除在外，而以法語為主的海地人（雖然主要種族是非裔黑人）與法屬圭亞那人民廣義也算拉丁裔，因為法語也是拉丁語所延伸出的拉丁語族中的一種語言，但拉丁裔更常被用於講西班牙語為主的人身上。
在漢語圈，也會將西班牙裔和拉丁裔混淆，所以也有人出來解釋兩者的定義。
西班牙裔或者拉丁裔占据了美国16.9%的人口，即5300万人。由此而成为继墨西哥，超过阿根廷，哥伦比亚和西班牙的第二大西班牙社群。
多样性指数

多样性指数是用来描述一个群落的多样性的统计量。在生态学中，它被用来描述生態系統中的生物多樣性，在经济学中可以用来描述一个地区中经济活动的分布。多样性指数经常被用来估算任何一个群落，每个成员都属于一个独特的群体或物种。在很多情况下，多样性指数的估计量是有偏的，因此相似的值之间往往不能直接比较。
一些常用多样性指数将讨论如下：
物种丰富度（Species richness）S便是生态系统中物种的数目。这个指数无法表示相对丰度。实际上，除了一些非常贫瘠的系统之外，记录一个生态系统真实的种总丰富度是不可能的。系统中物种的观察值是其真实物种丰富度的有偏估计值，并且观察值会随着取样的增加非线性的增长。因此在表示从生态系统中观察到的物种丰富度时，S常被称作物种密度。
總豐富度指數(Margalef's richness) D = S − 1 ln ⁡ n {\displaystyle D={\frac {S-1}{\ln n}}} 其中，S 是系统中物种数目, n 是棲地內物種總個體數
香农多样性指数（Shannon's diversity index）用来估算群落多样性的高低，也叫香农-维纳（Shannon-Wiener）或香农-韦弗（Shannon-Weaver）指数。公式如下：
H ′ = − ∑ i = 1 S p i ln ⁡ p i {\displaystyle H'=-\sum _{i=1}^{S}p_{i}\ln p_{i}}
其中S表示总的物种数，pi表示第i个种占总数的比例(Pielou 1975)。当群落中只有一个族群存在时，香农指数达最小值0；当群落中有两个以上的族群存在，且每个族群的個體數量相等時，香农指数达到最大值lnS。
物种均一度（Species Evenness）用来描述物种中的个体的相对丰富度或所占比例。群落的均一度可以用Pielou均一度指数J表示（Pielou's evenness index，J）：
J = H ′ H m a x ′ {\displaystyle J={\frac {H'}{H'_{max}}}}
其中H'为香农指数，H'max是H'的最大值：
H m a x ′ = − ∑ i = 1 S 1 S ln ⁡ 1 S = ln ⁡ S {\displaystyle H'_{max}=-\sum _{i=1}^{S}{\frac {1}{S}}\ln {\frac {1}{S}}=\ln S}
集中度指数（Concentration ratio）是一项描述一些占主导地位的物种（或公司）所占比例的粗略的指标，通常用前几个物种或公司所占份额的总和来表示。
在经济学中，一个行业的集中度是用来作为的企业与行业的相对规模作为一个整体指标。它是通过对前n个公司的市场份额百分比求和来计算的。这也可能有助于确定该行业的市场结构。四企业集中度，或称C4，是个常用的集中度指数，它由行业内四个最大的公司的市场份额和表示。
吉尼系数（Gini coefficient），或譯基尼指數，是20世纪初意大利学者吉尼根据劳伦茨曲线所定義的判断收入分配公平程度的指标。是比例數值，在0和1之間。吉尼指数（Gini index）是指吉尼系數乘100倍作百分比表示。
遗传多样性

遺傳多樣性又稱為基因多樣性（英語：genetic diversity）。同種個體間因為其生活環境的不同，經歷長時間的天擇、突變所產生的結果。如果遺傳多樣性越高，則族群中可提供環境天擇的基因愈多，其族群對於環境適應能力就愈強，有利於族群的生存及演化。例如人類有不同的膚色，這就是同種個體間性狀的差異，而性狀所表現的差異就是由基因的差異所引起的。
梅花鹿

梅花鹿（學名：Cervus nippon；英語：Sika Deer, Japanese deer，台湾作梅花鹿）又名花鹿、日本鹿，是鹿科的动物。
分佈於東亞。範圍從西伯利亞到韓國、中國大陸東北部吉林、台灣、越南，在日本等西太平洋島嶼也有分佈。而日本的梅花鹿主要分佈於北海道，19世紀曾經被獵到幾乎絕種。20世紀中開始立法保護，族群在1950年代到1980年代快速恢復。由於缺乏天敵（日本狼已滅絕），狩獵被鼓勵來控制族群，限制鹿群對農業的傷害。梅花鹿也被引進到澳大利亞、歐洲和美國。原先的目的是作為動物公園觀賞用的動物，但現在許多變成野生。
成鹿体长约1.5米。體重70-100公斤。毛色夏季为栗红色，有许多白斑，状似梅花；冬季为烟褐色，白斑不显著。颈部有鬣毛。雄性第二年起生角，每年增加一叉，五岁后分四叉止。
聽覺及嗅覺發達，喜愛群居，擅長奔跑。歲半至兩歲半成熟。每年9-11月交配，5-7月產子，每胎有一隻或兩隻小鹿。
印度文化圈

印度文化圈（又稱南亚文化圈、梵文文化圈、文印），主要指自古以来在文化、语言、政治、宗教、建筑等方面受印度影响的国家和地区。印度文化圈主要位于南亚次大陆和东南亚的大部分地区，后者包括：缅甸、泰国、老挝、柬埔寨和越南南部。而東南亞的马来西亚和印度尼西亚在伊斯兰教传入以前同样深受印度文化影响。另外還包括了幾個印度洋岛屿国家、阿富汗和中国西南地區（即包括西藏自治區、雲南省南部、广西壮族自治区的部分地区和四川省西部）非汉民族聚居的地区。越南北部以及广西云南贵州的壮族布依族，由於自古受中國文化影響較大，因而並不屬於印度文化圈，而屬於東亞文化圈（儒教文化圈、漢字文化圈）。地区内总人口达17亿。这些地区具有相似的文化，包括文学、哲学、政治体系、建筑、音乐、宗教信仰（婆罗门教和上座部佛教等）等。
梵語是印欧语系印度-伊朗語族印度语支的一种语言，是印歐語系最古老的語言之一。和拉丁文一樣，梵語已成為了一種屬於學術和宗教性質的專門語言。印度教經典《吠陀經》即用梵言的文字寫成。其語法和發音均被當作一種宗教儀節而絲毫不差地保存下來。19世紀時梵語成為重構印歐諸語言的關鍵語種。它被认为是梵言的文字。早期的梵語並沒有一定的文字來表達，曾經用過的文字包括婆羅米文、佉盧文、笈多文、悉曇文等。到了十二世紀，天城文為梵文的位置才被確立。
除了基于婆罗米文字的藏文和八思巴文，在拉丁字母传入东南亚以前，绝大部分古东南亚诸国使用各种创制文字，大部分以帕拉瓦文字为基础，目前所能见到的缅文、泰文、寮文、高棉文皆基于帕拉瓦文。
在中國唐代時期，悉曇文傳至中國，後還傳至日本。一同將佛教的咒語（日本稱為真言）傳至中日兩國，而寫梵言的文字多為悉曇文，所以中日兩國還流通着已經不用的悉曇文，作為表達梵言的文字。在中國宋代時期，宋、遼、大理流行著天城文的梵言的文字，並且東傳至朝鲜半岛。蘭札文流行於西藏和尼泊爾，並且隨著中國清朝統治階層對藏传佛教的信仰，流行於中國漢地。中國藏族地區同時還使用著另外一種梵文字叫做瓦德文，是蘭札文的無頭化形式。
突厥文、回鹘文、蒙文、托忒蒙古文、滿文、錫伯文都有利用各自的文字體系對梵言轉寫法。这些文字都是基于东伊朗系粟特字母而创制。其中最具影响力的为回鹘文，其蒙古文和滿文也以这种字母为基础，不过清朝中后期由于大量在官方文献上使用汉字，如今滿文几乎绝迹。
婆罗门教和印度教为古东南亚最早的主要宗教和信仰，尤其是其统治上层。最早在公元1世纪前后便传入中南半岛，早期代表有占婆、扶南、刚迦、狼牙脩等，亦称印度化王国。而中晚期有真腊、高棉、古吉打、三佛齐、满者伯夷等国。所有的印度教派别都以撰于公元前1500年的《吠陀经》作为经典教义。在此之外，各派别还各自信奉其他不同的经文。
佛教传入中南半岛很早，几乎和印度教在该地出现的同一时期就出现了，但在公元12世纪以前，并没有主流教派，公元7世纪，中国僧人义净在广州登上波斯船出行至东南亚，也称该地区盛行诸多佛教教派。但早期佛教在大部分地区的影响力不及婆罗门教和印度教。佛教在这时期的教派有上座部、大乘、怛特羅密教、密宗和阿利僧派等，主要盛行于高棉、三佛齐等国。
上座部佛教为现存最古老的佛教宗派。
上座部佛教主要盛行于中南半岛的缅甸（佛教在缅甸的转播）、泰国（佛教在泰国的转播）、老挝（佛教在老挝的转播）、柬埔寨（佛教在柬埔寨的转播），至公元11世纪蒲甘王朝的一位国王阿奴律陀引进了上座部佛教，并在缅甸推广成为其国教，在随后的两个世纪里，上座部佛教也推广至其他地区，并发展成为泰国、老挝、柬埔寨的主流佛教教派，而该地区也出现了像兰甘亨大帝、阇耶跋摩七世、法昂等信仰上座部佛教的君主。
上座部佛教因其三藏及注释使用巴利语，故又称巴利佛教。也有人称为南傳佛教，因为这一系统的佛教，是由印度恒河流域向南方流传，传到斯里兰卡，再往东北传到中南半島，公元12世纪取代印度教，这些地区都在印度之东南。如就所属部派来講，凡是信仰上座部佛法及皈依教团的，都可称为上座部佛教或南传佛教，如盛行中国云南傣族已有1300多年的上座部佛教，流行越南南部的上座部佛教。
公元1136年和1267年，吉打苏丹王朝和苏木都剌国分别在马来群岛建立，伊斯兰宗教文化逐渐取代印度文化。今越南南側原有以印度文化為主的占婆，但在十五世紀後成為越南的藩屬最後覆滅，越南文化取代了印度文化。
不久之后，从葡萄牙灭马六甲苏丹王朝开始，欧洲人在东南亚建起了第一个殖民地（英语：Portuguese Malacca），该地也开始了拉丁化过程。自此之后，除了泰国的却克里王朝，大部分地区亦遂被欧洲殖民地所取代——新西班牙、荷兰东印度公司、英屬緬甸、英属马来亚、北婆羅洲特許公司、砂拉越王国、法屬印度支那。至今在东南亚所出土的文字、碑文（帕拉瓦文或其衍生版，见古东南亚文字（英语：Writing systems of Southeast Asia））、现存古建筑（达罗毗荼建筑风格（英语：Dravidian architecture））仍保留早期的印度文化。
中亚和南亚北部地区，在公元819年和963年所建立的薩曼王朝和加兹尼王朝逐渐脱离印度文化圈，進入伊斯蘭文化圈。
中國西南地區的印度文化圈主要指西藏和云南，但随着南诏的崛起，和唐文化的传入，和越南北部一同视为东亚文化圈的一部分。南诏官方文字为汉文，虽然也使用白文，但使用时间并不长，而白文为方块文字，大致基于汉文而创制，类似于越南的喃字。自公元9世纪起，至少云南已脱离印度文化圈。
印度性史

印度的性史是多元文化的印度根據其獨特的地區用自己獨特的文化不同地發展了對性的話語。印度文化是指在印度形成的关于性文化的事物。
印度次大陆是四大文明古国古印度的诞生地。自从古印度文明诞生起，性文化和宗教就形成了相互影响。印度性文化同印度宗教具有不可分割的内在联系，如同硬币两面的禁欲和纵欲。马克思在《不列颠在印度的统治》中说：印度的宗教“既是纵欲享乐的宗教，又是自我折磨的禁欲主义的宗教；既是林加崇拜的宗教，又是札格纳特的宗教；既是和尚的宗教，又是舞女的宗教”。
前2500年到前1500年，亚利安人征服了印度，印度古文明自此消亡。一个头部像植物，身子像动物，阴茎勃起的神的雕像却传承下来，就是印度教中的湿婆神。而其他生殖器官勃起的神像，印度称之为呤咖莫。还有一个种怀孕的雕像，印度称之为“瑜尼”，瑜尼就是湿婆神的妻子帕威蒂女神。
二世纪，印欧语系的民族侵入印度，彻底断送了古印度文明，并且建立了印度现在宗教吠陀经的圣歌集。吠陀教中一共有3个神控制自然和性。吠陀教属于禁欲主义宗教。同时代的佛教也是禁欲主义，由于佛教的诸多戒律脱离世俗，九世纪后，佛教在印度几乎荡然无存。吠陀教的演化宗教怛特罗却追求性，讲究性能量和性信仰，其密语说“噢母吗呢帕德米呋母”就是讲述男女性器官接触。怛特罗认为性交是一种宗教仪式，通过性交男女可以成为神。怛特罗举行宗教仪式的时候，常常互换妻子或者让男人与妓女群交欢。印度家喻户晓的神守护毗瑟摩的第八化身：讫里什那神，就是一个与许多女人发生性关系，取悦女人的性爱崇拜者。
中世纪的印度各大宗教神庙都布满了性文化的雕塑，各种各样性交姿势的男女，还有群交的人们，甚至还有口交和肛交。从16世纪开始，印度先后被穆斯林和英国殖民者统治，伊斯兰教穆斯林对性文化比较保守，而英国殖民者的维多利亚绅士文化也对性文化颇为保守。从而使得现代印度的性文化多姿多彩，没有统一模式。
印度《性典》和中国《玉房秘诀》以及欧洲古罗马的《爱的艺术》不同，它是谈论性与爱的关系的经典作品。
List of riots in Singapore

Riots in Singapore have been documented since the former British colony became part of the Straits Settlements in 1826. In the present day, under the penal code, rioting refers to the unlawful gathering of five or more people where force or violence is used by any member of the assembly; an affray is committed if two or more people fight in a public place. The below describes serious rioting cases.
Singapore in Straits Settlements (1826-1946)
Colony of Singapore (1946-1963)
Singapore in Malaysia (1963-1965)
Singapore (1965-present)
List of Indians in Singapore

This is a list of Prominent Indian pioneers in Singapore, who have made significant contributions nationally or internationally in various fields. The list consists primarily of ethnic South Asia Singapore does not have Indians ethnic South Asian Singapore permanent residents as well. (Prominent ethnic South Asian citizens of other countries who have lived in Singapore on a short-term basis may be found listed under the appropriate list of persons from their respective countries.)
Singapore's first ever Deepavavali Queen contest was organised in Oct 1967 at the Victoria Theatre by Indian Movie News magazine. Singapore's First Deepavavali queen elected was Miss Impaljit Kaur from Jesselton, Sabah.
Source: Indian Movie News Magazine - Dec 1967
Second Deepavavali Queen contest was organised in 1971 also by Indian Movie News mag at the Singapore Conference Hall and Miss Nirmala Rajoo was elected as the (2nd) Deepavavali Queen in Singapore.
Source: Indian Movie News Magazine - Dec 1971
National Heritage Board (Singapore)

The National Heritage Board (NHB) is a statutory board under the Ministry of Culture, Community and Youth (MCCY) of the Government of Singapore. It was formed on 1 August 1993.
The National Heritage Board operates the following national museums and heritage institutions.
The Museum Roundtable is an initiative led by NHB since 1996.
There are more than 50 members for this initiative, consisting of public and private museums, heritage galleries and attractions in Singapore such as the Singapore Art Museum, the National Museum of Singapore, the Asian Civilisations Museum, the Science Centre Singapore and the National Library of Singapore.
It regularly organises joint-events with the NHB and other private and public partners in an attempt to elevate Singapore's heritage and museological landscape. Examples of such key events are International Museum Day, which is held annually in May, and Children's Season, which aims to cultivate museum-going interests in children with exhibits and installations at various participating museums.
Musée des beaux-arts de Morlaix

The Musée des beaux-arts de Morlaix is a fine arts museum in Morlaix, Brittany, France. It is also known as the Musée des Jacobins, since it opened in a former Jacobin convent (confiscated after the French Revolution) in 1889.
Its main works include Venus and Adonis by Giovanni Francesco Romanelli, The Martyrdom of Saint Bartholomew by Sébastien Bourdon and The Death of Hector by Joseph-Marie Vien. 19th century art is represented by Portrait of madame Andler by Gustave Courbet, The Pardon of Méros by Théophile Deyrolle, The Chemin de Bas-fort-Blanc by Élodie La Villette, A grain by Eugène Boudin and Rain at Belle-île by Claude Monet.
On his death in 1920, the painter Louis-Marie Baader left over 70 works to the museum. In 1927 it acquired 19 paintings and 4 drawings by the Australian artist John Peter Russell who had lived in Belle-Île-en-Mer. In 1999 it acquired the decorative features designed by Maurice Denis for his house of Perros-Guirec and an oil on canvas of 1906 by Armand Berton : Toilette after bathing.
Dunleckney Manor

Dunleckney Manor is a manor house in Bagenalstown, County Carlow, Ireland.
Sir Nicholas Bagenal built the original manor between 1585 and 1610. The current building dates from the 17th century. Around 1850, the heir to the Bagenal estate, Walter Newton, renovated the house, incorporating parts of the original structure.
In 1989, the house was purchased by Helen and Derek Sheane. The estate was in bad repair, requiring a new roof and extensive work to the windows and floors.
The manor was redesigned around 1835 by British architect Daniel Robertson (d.1849) in the Tudor gothic style. It features ashlar masonry, oriel windows, and fan-vaulted ceilings. The ornate wooden staircase includes several medieval wooden carvings from St Canice's Cathedral in nearby Kilkenny.
52°42′49″N 6°56′21″W﻿ / ﻿52.713667°N 6.939131°W﻿ / 52.713667; -6.939131
Emlen Physick Estate

The Emlen Physick Estate is a Victorian house museum in Cape May, New Jersey. The estate is located at 1048 Washington Street.
The 18-room mansion, designed by American architect Frank Furness, was built in 1879 for Dr. Emlen Physick Jr. (1855–1916), descendant of a well-known Philadelphia family, his widowed mother, Mrs. Ralston, and maiden Aunt Emilie. The mansion is closely related to Furness's Knowlton Mansion (1880–81) in Northeast Philadelphia.
The Physick Mansion is an example of "Stick style" architecture. Its exterior is distinguished by Furness's trademark oversized features, including gigantic upside-down corbelled chimneys, hooded "jerkin-head" dormers, and the huge stick-like brackets on the porch. Many original furnishings are on display throughout the house.
The Mid-Atlantic Center for the Arts & Humanities (MAC) was formed in 1970 to save the Physick Estate from demolition. The city purchased the estate and MAC leases it from the city of Cape May. MAC has restored, maintains and operates the estate as a Victorian historic house museum and offers guided tours year-round. The four-acre estate also includes the Carriage House, which contains a ticket office, the Carroll Gallery and year-round exhibits, the Carriage House Museum Shop, the Carriage House Cafe & Tearoom, open for lunch from April through October, and administrative offices; as well as outbuildings such as Hill House, which contains a ticket office and administrative offices.
The Physick Estate was used as a location in the 1981 slasher film The Prowler, which was special effects wizard Tom Savini's second movie. The mansion was also featured on the season 1, episode 6 of Haunted Towns on Destination America and was investigated by series paranormal team, Tennessee Wraith Chasers (TWC). The home is believed to be haunted by Dr. Emlen Physick and his family; his aunts Emilie and Isabella, as well as his mother, Frances Ralston.
A Physick progeny was said to have gone to Korea to further study of parasitology and then branched out to Oriental medicine as part of study of plants.
38°56′25″N 74°54′51″W﻿ / ﻿38.94028°N 74.91409°W﻿ / 38.94028; -74.91409
மத்திய குஜராத்

மத்திய குஜராத் (Central Gujarat) இந்தியாவின் குஜராத் மாநிலத்தின் மையப் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. மத்திய குஜராத்தில் வதோதரா மாவட்டம், மகிசாகர் மாவட்டம், ஆனந்த் மாவட்டம் , கேதா மாவட்டம், பஞ்சமகால் மாவட்டம், தாகோத் மாவட்டம் மற்றும் சோட்ட உதய்பூர் மாவட்டங்களைக் கொண்டது.
ஆனந்த், குசராத்

ஆனந்த் (குசராத்தி: આણંદ, IPA: [äɽ̃ən̪d̪]) என்பது இந்திய மாநிலமான குசராத்தில் ஆனந்த் மாவட்டத்திலுள்ள நகராட்சி அமைப்பு ஆகும்.
ஆனந்த் நகரைத் தலைமை இடமாகக் கொண்டு இந்தியாவின் புகழ்பெற்ற அமுல் எனப்படும் ஆனந்த் கூட்டுறவு பால் உற்பத்தியாளர்கள் இணையம் இயங்கி வருகிறது., திரிபுவன்தாசு படேல், வர்கீசு குரியன், அரிசந்த் மேகா தலாயா ஆகிய மூவர் அணியால், இந்தியாவின் வெண்மைப் புரட்சிக்கு வித்திட்ட இடமாக இந்நகரம் திகழ்கிறது.
ஆனந்த் நகரம் 22.57°வடக்கு 72.93°கிழக்கு என்ற அடையாள ஆள்கூறுகளில் அமைந்துள்ளது. கடல் மட்டத்திலிருந்து சராசரியாக 39 மீ (128 அடி) உயரத்தில் அமைந்துள்ளது. நகரம் 47.89 சதுர கிலோமீட்டர் (18.49 சதுர மைல்) பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது.
குஜராத் மாவட்டப் பட்டியல்

இந்தியாவின் குஜராத் மாநிலத்தில் 33 மாவட்டங்கள் அமைந்துள்ளது.
1960இல் வடக்கு மற்றும் வடமேற்கு பம்பாய் மாகாணத்திலிருந்த 17 மாவட்டங்களுடன் குஜராத் மாநிலம் உருவானது.
அம்மாவட்டங்கள்: அகமதாபாத் மாவட்டம், அம்ரேலி மாவட்டம், பனஸ்கந்தா மாவட்டம், பரூச் மாவட்டம், பவநகர் மாவட்டம், டாங் மாவட்டம், ஜாம்நகர் மாவட்டம், ஜூனாகாத் மாவட்டம், கேதா மாவட்டம், கச்சு மாவட்டம், மெசனா மாவட்டம், பஞ்சமகால் மாவட்டம், ராஜ்கோட் மாவட்டம், சபர்கந்தா மாவட்டம், சூரத் மாவட்டம், சுரேந்திரநகர் மாவட்டம் மற்றும் வதோதரா மாவட்டம்.
1964ஆம் ஆண்டில் அகமதாபாத் மாவட்டம் மற்றும் மெசனா மாவட்டத்தின் சில பகுதிகளை பிரித்து காந்திநகர் மாவட்டம் அமைக்கப்பட்டது.
1966இல் சூரத் மாவட்டத்தை சில பகுதிகளை பிரித்து வல்சத் மாவட்டம் உருவானது.
2 அக்டோபர் 1997இல் ஐந்து புதிய மாவட்டங்கள் உருவானது.
2000இல் பனஸ்கந்தா மாவட்டம் மற்றும் மகிசனா மாவட்டங்களின் சில பகுதிகளை பிரித்து பதான் மாவட்டம் உருவானது.
2 அக்டோபர் 2007இல் சூரத் மாவட்டத்தின் சில பகுதிகளை பிரித்து தபி மாவட்டம் உருவானது.
15 ஆகஸ்டு 2013இல் சில மாவட்டப் பகுதிகளை பிரித்து ஏழு புதிய மாவட்டங்கள் உருவாயின.
காம்பே சமஸ்தானம்

காம்பே சமஸ்தானம் (Cambay State, Kambay or Khambhat), 1947 இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் கீழிருந்த 562 சுதேச சமஸ்தானங்களில் ஒன்றாகும். இதன் தலைநகரம் காம்பத் நகரம் ஆகும். இது தற்கால குஜராத் மாநிலத்தின் காம்பே வளைகுடாவில் அமைந்த ஆனந்த் மாவட்டப் பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தது. 1901-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, காம்பே இராச்சியம் 906 சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவும், 75,122 மக்கள் தொகையும் கொண்டிருந்தது. இதன் ஆட்சியாளர்களுக்கு பிரித்தானிய இந்தியாவின் அரசு, 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர் .
முகலாயப் பேரரசின் இறுதிக் காலத்தில் 1730-ஆம் ஆண்டில் முதலாம் மிர்சா ஜாபர் மூமின் கான் காம்பே இராச்சியத்தை நிறுவினார். பின்னர் மராத்தியப் பேரரசில் சிற்றரசாக இருந்தது காம்பே இராச்சியம். 1802 பசீன் உடன்படிக்கையின் படி மராத்தியப் பேரரசினர் காம்பே சமஸ்தானப் பகுதிகளை பிரித்தானிய இந்தியாவிற்கு விட்டு கொடுத்தனர். பின்னர் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டுவந்த துணைப்படைத் திட்டத்தை ஏற்ற காம்பே இராச்சியத்தினர், ஆண்டுதோறும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு திறை செலுத்தி சுதேச சமஸ்தானமாக ஆட்சி செய்தனர்.
காம்பே சமஸ்தானம் பிரித்தானிய இந்தியாவின் பம்பாய் மாகாணத்தில் இருந்த பரோடா மற்றும் குஜராத் முகமையின் கீழ் செயல்பட்டது. காம்பே இராச்சிய நவாப்புகளுக்கு பிரித்தானிய இந்தியா அரசு, 11 துப்பாக்கிக் குண்டுகள் முழுங்கி மரியாதை செய்தனர்.
1947-இல் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர், சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தப்படி 1948-ஆம் ஆண்டில் காம்பே சமஸ்தானம் பம்பாய் மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1 நவம்பர் 1956 அன்று மொழிவாரி மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் படி, காம்பே சமஸ்தானம் குஜராத் மாநிலத்தின் ஆனந்து மாவட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டது.
ஆனந்த் (நடிகர்)

ஆனந்த் என்பவர் ஒரு இந்திய திரைப்பட நடிகர் ஆவார். இவர் தமிழ், மலையாளம், தெலுங்கு படங்களில் முக்கியமாகவும் ஒரு சில கன்னட படங்களிலும் நடித்துள்ளார். பல மலையாள தொலைக்காட்சித் தொடர்களிலும் நடித்துள்ளார்.
இன்றுவரை இவரின் மிகப் பெரிய படமாக மணிரத்னத்தின் அவல நகைச்சுவைத் திரைப்படமான திருடா திருடா உள்ளது. ஆனால் அந்த படத்தில் அவருடன் நடித் நடிகர்களைப் போலல்லாமல், அது இவருக்கு திருப்புமுனையை வழங்கத் தவறிவிட்டது. கமல்ஹாசனின் சத்யா மற்றும் விஜயகாந்தின் பூந்தோட்ட காவல்காரன் உள்ளிட்ட பல படங்களில் இரண்டாவது முக்கிய கதாபாத்திரங்களிலும் துணை கதாபாத்திரங்களிலும் நடித்துள்ளார்.
1987 ஆம் ஆண்டில் இவர் வண்ணக் கனவுகள் மூலம் திரைப்படத்தில் அறிமுகமானார். இவர் சத்யா (1988), அன்பே என் அன்பே (1988), அபூர்வா சகோதரர்கள் (1989), ஊர் மரியாதை (1992), தலைவாசல் (1992), திருடா திருடா (1993), எனக்கு 20 உனக்கு 18 (2003) போன்ற படங்களில் பணியாற்றியதற்காக மிகவும் பிரபலமானவர்.
ஆனந்த் மலையாள குறும்படமான ‘காசு பணம் துட்டு மணி மணி’ என்பதை தயாரித்து இயக்கியுள்ளார். இவர் குணச்சித்திர நடிகராக அண்மையில் நடித்த படைப்புகளில் 1: நேனோகாடின் (2014), ரிங் மாஸ்டர் (2014), இவன் மரியாதராமன் (2015), ஸ்ரீமந்துடு (2015), ஜெண்டில்மேன் (2016) போன்ற வெற்றிப் படங்கள் அடங்கும்.
ஆனந்த் ஐதராபாத்தில் நான்கு மகன்களில் இளையவராக பிறந்தார். இவரது தந்தை வி. எஸ். பாரதி, புரூக் பாண்ட் இந்தியா லிமிடெட் நிறுவனத்தில் பணிபுரிந்தார், இவரது தாயார் ராஜலட்சுமி குடும்பத் தலைவி. தி டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியாவின் நிதி துணைத் தலைவரான பி. ரமேஷ், விவேகானந்தா கல்லூரியின் ஆங்கில ஆசிரியரான டாக்டர் பி. சுரேஷ், முன்னாள் இந்திய துடுப்பட்ட வீரரும் இப்போது இந்திய துடுப்பாட்ட அணியின் பந்துவீச்சு பயிற்சியாளருமான பாரத் அருண் ஆகியோர் இவரது சகோதரர்கள். திருவனந்தபுரத்தில் ஜென்செரோ என்ற உணவகத்தையும் ஆனந்த் வைத்திருக்கிறார்.
ஆனந்த் நடிகை பூர்ணிமாவை 2009இல் திருமணம் செய்து கொண்டார். இவர்களுக்கு பாரதி என்ற மகன் உண்டு.
தேசிய பால்பண்ணை மேம்பாட்டு வாரியம் (இந்தியா)

தேசிய பால்வள மேம்பாட்டு வாரியம் (National Dairy Developement Board-NDDB) இந்திய நாடாளுமன்றச் சட்டத்தின் கீழ் அமைக்கப்பட்ட தேசிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒரு நிறுவனம் ஆகும். இதன் தலைமை அலுவலகம் ஆனந்த், குஜராத்தின் ஆனந்த் நகரத்தில் உள்ளது. இத் தலைமை அலுவலகத்தின் தலைவர் பொறுப்பு வகிப்பவர் டாக்டர் அம்ரிதா படேல் ஆவார். இந்தியாவில் வெண்மைப் புரட்சி முலம் பால் மற்றும் பால் சார்ந்த துணைப் பொருட்கள் உற்பத்தியை அதிகப்படுத்தே இதன் நோக்கமாகும்.
தேசிய பால்பண்ணை மேம்பாட்டு வாரியம் டாக்டர் வர்கீஸ் குரியன் தலமையில் 1965-ஆம் ஆண்டில் குஜராத் மாநிலத்தின் ஆனந்த் நகரத்தில் நிறுவப்பட்டது. லால் பகதூர் சாஸ்திரியின் கனவான கைரா கூட்டுறவு பால் உற்பத்தியாளர்கள் சங்கம் (அமுல்) மூலம் இந்தியா முழுவதும் பால் வழங்கும் திட்டம் தேசிய பால்பண்ணை மேம்பாட்டு வாரியம் மூலம் நிறைவானது.
ஆனந்த் சங்கர் (இயக்குநர்)

ஆனந்த் சங்கர், ஓர் இந்திய திரைப்பட இயக்குநர் மற்றும் திரைக்கதை ஆசிரியராவார். இவர் இந்தி திரைப்பட இயக்குநர் சித்தார்த் ஆனந்தின் அஞ்சனா அஞ்சனி எனும் திரைப்படத்தில் உதவி இயக்குநராக பணியாற்றத் துவங்கி இயக்குநர் ஏ. ஆர். முருகதாஸ் இயக்கிய ஏழாம் அறிவு திரைப்படத்தில் உதவி இயக்குநராகவும், துப்பாக்கி திரைப்படத்தில் இணை இயக்குநராகவும் பணியாற்றினார். 2014ம் ஆண்டு அரிமா நம்பி எனும் திரைப்படம் மூலம் இயக்குநராக அறிமுகமாகி தற்பொழுது நடிகர் விக்ரம் நடிப்பில் உருவாகி வரும் இருமுகன் திரைப்படத்தை இயக்கி வருகிறார்.
தேசிய விருது பெற்ற நாடக ஆசிரியர் கோமல் சுவாமிநாதனின் பேரன் ஆனந்த் சங்கர் என்றும் அறியப்படுகிறார்.
தேசிய நெடுஞ்சாலை 48 (இந்தியா)

தேசிய நெடுஞ்சாலை 48 (National Highway 48 (NH 48) இந்தியாவின் தலைநகரமான புது தில்லியை அரியானா, இராஜஸ்தான், குஜராத், மகாராஷ்டிரா, கர்நாடகா மாநிலங்கள் வழியாக தமிழ்நாட்டின் சென்னை நகரத்துடன் இணைக்கும் 2,807 கிலோ மீட்டர் (1,744 மைல்) நீளம் கொண்ட தேசிய நெடுஞ்சாலையாகும்.
தேசிய நெடுஞ்சாலை 48 கீழ்கண்ட நகரங்கள் வழியாகச் செல்கிறது:
வார்ப்புரு:IND NH48 sr
கோத்ரா சந்திப்பு தொடருந்து நிலையம்

கோத்ரா சந்திப்பு தொடருந்து நிலையம் (Godhra Junction railway station (நிலையகக் குறியீடு: GDA), இந்தியாவின் குஜராத் மாநிலம், பஞ்சமகால் மாவட்டம், கோத்ரா நகரத்தில் உள்ளது. இது 3 நடைமேடைகள் கொண்டது.
27 பிப்ரவரி 2022 அன்று அதிகாலையில் கோத்ரா தொடருந்து நிலையத்தில் நின்றிருந்த சபர்மதி விரைவு வண்டியின் பயணிகள் பெட்டி ஒன்றில் சமூக விரோதிகள், தீவைத்து எரித்ததில் அயோத்தியிலிருந்து திரும்பி வந்து கொண்டிருந்த 59 இந்து சமய பக்தர்கள் கொல்லப்பட்டனர்.
கீழ்கண்ட மெமு ரயில்கள் கோத்ரா தொடருந்து நிலையத்திலிருந்து செல்கிறது.
ரிஷி (நடிகர்)

ரிஷி என்பவர் ஒரு இந்திய திரைப்பட, நாடக, தொலைக்காட்சி நடிகர் ஆவார். இவர் சன் தொலைக்காட்சியின் டீலா நோ டீலா நிகழ்ச்சியில் பணியாற்றியதற்காக சிறப்பாக அறியப்படுகிறார். எண்டெமால் இந்தியாவுடனான இவரது இரண்டாவது கதையல்லாத நிகழ்ச்சியாக சன் தொலைக்காட்சியில் கையில் ஒரு கோடி என்ற நிகழ்ச்சியிலும் தோன்றினார். ரிஷி தமிழ் படங்களில் துணை வேடங்களில் நடித்துள்ளார், குறிப்பாக ஆனந்த தாண்டவம், பயணம் ஆகியவை ஆகும்.
தற்போது தென்னிந்தியாவிற்கான விம் லிக்விடின் பிராண்ட் தூதராக உள்ளார்.
ரிஷி தமிழரான எஸ். சந்திரசேகரனுக்கும், குஜராத்தி தாயான காயத்ரி சந்திரசேகரனுக்கும் பிறந்த ஒரே பிள்ளையாவார். இவரது தந்தை ஒரு இசைக்கலைஞர், தாயார் தொழில்முறை அல்லாத கவிஞர் ஆவார். இவரது தந்தைவழி தாத்தா 60 களில் காமராசர் தலைமையிலான காங்கிரசின் உறுப்பினரும், அரசியல்வாதியுமான சி. ஆர். சுப்பிரமணியம் ஆவார். 17 வயதில், ரிஷி மேடை ஏற பொறியியல் துறையை விட்டுவிட்டார்.
எண்டெமோலின் டீலா நோ டீலா நிகழ்ச்சியில் சன் தொலைக்காட்சியில் தோன்றுவதற்கு முன்பு ரிஷி ஸ்டார் விஜயில் ஒரு சில புனைகதை மற்றும் புனைகதை அல்லாத நிகழ்ச்சிகளில் தோன்றினார். இவற்றில் தோன்றிய ரிஷியின் பாணியால் இவரின் பெயரானது உலகெங்கிலும் உள்ள தமிழ் மக்களிடையே ஒரு குடும்பப் பெயராக மாறியது, மலேசியா, கனடாவிலும் ரசிகர்களைப் பெற்றார். சன் தொலைக்காட்சி குறைந்த செலவினான விளையாட்டு நிகழ்ச்சிகளை நடத்தும் போக்கிலிருந்து மாறியது. இதற்கு முன் பார்த்திராத நிதியையும், வளங்களையும் செலவிடுவதன் மூலம் அதன் வெற்றியில் மட்டுமல்லாமல், தென்னிந்தியாவில் தொலைக்காட்சி வணிகம் மேற்கொள்ளப்பட்ட முறையையும் மாற்றியமைத்தது. 2012 ஆம் ஆண்டில், எண்டெமால் சவுத் சன் தொலைக்காட்சியில் கையில் ஓரு கோடி, ஆர்யூ ரெடி? (மில்லியன் டாலர் மனி டிராப்பின் தமிழ் பதிப்பு) நிகழ்ச்சியில் ரிஷி தொகுப்பாளராக பணிசெய்தார். இது அந்த ஆண்டின் மிக வெற்றிகரமான நிகழ்ச்சிகளில் ஒன்றாகும். எப்படியிருந்தாலும் தொலைக்காட்சியில் பார்வையாளர்களை கவர்கவதற்காக திரைப்பட நட்சத்திரங்களை நியமிக்காமல் தொகுப்பாளராக ரிஷியை நம்பிக்கையுடன் தேர்ந்தெடுத்ததற்காக சன் தொலைக்காட்சிக்கு சிறப்பு பாராட்டு கிடைத்தது. 2009-10 ஆம் ஆண்டில் ரிஷி மிகவும் பிரபலமான தெலுங்கு மொழி தொலைக்காட்சித் தொடரில் முன்னணி பாத்திரத்தில் நடித்தார். சுந்தரகாண்டா அமெரிக்காவில் படமாக்கப்பட்ட முதல் இந்திய தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியாகும்.
எம். ஆர். ராதா, ரகுவரன் ஆகியோரை தனது குழந்தை பருவத்தில் மனதில் பதித்த ரிஷி, எப்போதும் எதிர்மறை வேடங்களில் நடிக்க விரும்பினார். ஆனந்த தண்டவம் படத்தில் அறிமுகமானார். பின்னர் இவர் மந்திரப் புன்னகை, மிரட்டல், நான் சிகப்பு மனிதன் போன்ற சில படங்களில் துணை வேடங்களில் நடித்தார். பின்னர் பயணம் (தெலுங்கில் ககனம்) படத்தில் தோன்றினார்.
நடிகை கரீனாஷாவுடன் பரிதி படத்தில் முக்கிய கதாபாத்திரத்தில் நடித்தார். ஆனால் படம் திரையரங்குகளில் வெளிவரவில்லை.
ரிஷி 17 வயதில் நாடகங்களை இயக்கி நடிக்க ஆரம்பித்தார். இவர் 2006 இல் ஷேக்ஸ்பியரின் இலக்கியங்களை செய்தார். இவர் மெட்ராஸ் பிளேயர்களுடன் மெட்ரோப்ளஸ் நாடக விழாவில் இரண்டு முறை தோன்றியுள்ளார். சமீபத்தில், ஹானி நாடகத்தில் அவரது நடிப்புக்காக ரிஷி கடுமையான விமர்சிக்கப்பட்டார் .
தமன்னா பாட்டியா

தமன்னா பாட்டியா (உச்சரிப்பு; ஆங்கிலம்: Tamannaah Bhatia; பிறப்பு 21 திசம்பர் 1989) ஓர் இந்திய நடிகை ஆவார், இவர் பெரும்பான்மையாக தெலுங்கு, தமிழ் மற்றும் இந்தி ஆகிய மொழித் திரைப்படங்களில் நடிக்கிறார். எழுபத்தைந்து படங்களுக்கு மேல் நடித்துள்ள இவர், கலைமாமணி, சைமா உள்ளிட்ட பல விருதுகளை வென்றுள்ளார், மேலும் தென்னிந்திய பிலிம்பேர் விருதுக்கு எட்டு பரிந்துரைகளையும், சனி விருதுக்கு ஒரு பரிந்துரையையும் பெற்றுள்ளார்.
தமன்னா பாட்டியா 21 திசம்பர் 1989 அன்று மகாராட்டிர மாநிலம் பம்பாயில் பிறந்தார். இவரது பெற்றோர் சந்தோஷ் மற்றும் ரஜினி பாட்டியா. இவருக்கு ஆனந்த் பாட்டியா என்ற மூத்த சகோதரர் உள்ளார். இவர் சிந்தி இந்து வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர் மற்றும் மும்பை மேனகாஜி கூப்பர் எஜுகேஷன் டிரஸ்ட் பள்ளியில் பள்ளிப்படிப்பை முடித்தார். இவர் தனது பதின்மூன்றாவது வயதில் நடிப்பைப் படிக்கத் தொடங்கினார் மற்றும் ஒரு வருடம் பிருத்வி தியேட்டரில் சேர்ந்தார், அங்கு இவர் மேடை நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றார்.
தமன்னா இந்தித் திரைப்படமான சந்த் சா ரோஷன் செஹ்ரா (2005) மூலம் தனது நடிப்பைத் தொடங்கினார். இவர் தெலுங்கு சினிமாவில் ஸ்ரீ (2005) மற்றும் தமிழ் சினிமாவில் கேடி (2006) மூலம் அறிமுகமானார். 2007 இல் அவர் ஹேப்பி டேஸ் மற்றும் கல்லூரி படங்களில் நடித்ததன் மூலம் அவரது தொழில் வாழ்க்கை ஒரு பெரிய படியை எடுத்தது. இரண்டு படங்களிலும் அவரது கல்லூரி மாணவியாக நடித்தது விமர்சன ரீதியாக பாராட்டப்பட்டது. இரண்டு படங்களுமே பொருளாதார ரீதியாக நல்ல வசூலை ஈட்டித்தந்தது. இந்த வெற்றி அவருக்கு தமிழ் மற்றும் தெலுங்கு சினிமாவில் முன்னணி நடிகையாகத் திகழ்வதற்கு காரணமாக அமைந்தது.
கொஞ்சம் இஷ்டம் கொஞ்சம் கஷ்டம் (2009), 100% லவ் (2011), ஊசரவல்லி (2011), ராச்சா (2012) , தட்கா (2013), பாகுபலி: தி பிகினிங் (2015), பெங்கால் டைகர் (2015), ஊபிரி (2016), எஃப்2: ஃபன் அண்ட் ஃப்ரஸ்ட்ரேஷன் (2019), சைரா நரசிம்ம ரெட்டி (2019) மற்றும் எஃப்3: ஃபன் அண்ட் ஃப்ரஸ்ட்ரேஷன் (2022) ஆகியவை தமன்னாவின் குறிப்பிடத்தக்க தெலுங்குப் படங்கள். இவரது குறிப்பிடத்தக்க தமிழ் படங்கள் அயன் (2009), பையா (2010), சிறுத்தை (2011), வீரம் (2014), தர்மதுரை (2016), தேவி (2016), ஸ்கெட்ச் (2018), ஜெயிலர் (2023) மற்றும் அரண்மனை 4 (2024). கூடுதலாக, 11- டான் இவர்ஸ் (2021), நவம்பர் ஸ்டோரி (2021), ஜீ கர்தா (2023) மற்றும் ஆக்ரி சாச் (2023) போன்ற ஒலிக்காட்சித் தாரைத் திட்டங்களில் முன்னணி நடிகையாகப் பணியாற்றியுள்ளார்.
தனது நடிப்பு வாழ்க்கையைத் தவிர தமன்னா பல்வேறு முயற்சிகளில் ஈடுபட்டுள்ளார். "ஃபான்டா" மற்றும் "சந்திரிகா ஆயுர்வேத சோப்" போன்ற பிரபலமான பிராண்டுகளின் தொலைக்காட்சி விளம்பரங்களில் தோன்றியதன் மூலம் ஒரு மாடலாக வெற்றி கண்டார். மார்ச் 2015 இல், அவர் "ஜீ தெலுங்கு" க்கான பிராண்ட் தூதரானார். அவர் தனது சொந்த நகை பிராண்டான "வைட் & கோல்டு" ஐ அதே மாதத்தில் தொடங்கினார். சமூக காரணங்களை ஆதரிப்பதற்காக ஜனவரி 2016 இல் அவர் "பெண் குழந்தையைக் காப்போம், பெண் குழந்தைகளுக்கு கற்பிப்போம்" பிரச்சாரத்தில் சேர்ந்தார். "பாக் டூ தி ரோட்" என்ற அவரது முதல் புத்தகம் ஆகஸ்ட் 2021 இல் "பெங்குயின் ரேண்டம் ஹவுஸ் இந்தியா" ஆல் வெளியிடப்பட்டது. செப்டம்பர் 2022 இல் "ஷுகர் காஸ்மெட்டிக்ஸ்" பங்குதாரர் ஆனார். அவர் ஜனவரி 2023 இல் "IIFL ஃபைனான்ஸ்" மற்றும் ஜூலை 2023 இல் "VLCC" இன் பிராண்ட் தூதராக ஆனார். அக்டோபர் 2023 இல், ஜப்பானின் மிகப்பெரிய முன்னணி அழகு சாதன நிறுவனமான "ஷிசிடோ" வின் முதல் இந்திய தூதுவராக அவர் நியமனம் செய்யப்பட்டுள்ளார். ஜனவரி 2024 இல், அவர் "செல்கோர் கேஜெட்ஸ் லிமிடெட்" மற்றும் மார்ச் மாதத்தில் "ரஸ்னா" என்ற குளிர்பான நிறுவனத்தின் பிராண்ட் தூதரானார்.
ஆனந்த்

ஆனந்த் (பி. 1951) ஒரு தமிழ்க் கவிஞர் மற்றும் எழுத்தாளர். சென்னையை வசிப்பிடமாகக் கொண்டவர். கவிதை, நாவல், சிறுகதை, கவிதை குறித்த கட்டுரைகள் ஆகியவற்றில் குறிப்பிடத்தக்க பங்காற்றியுள்ளார். தொழிலாளர் வருங்கால வைப்பு நிதித் துறையில் பணி புரிந்தார். தற்போது மனநல ஆலோசகராகவும் மனிதவள மேம்பாட்டுப் பயிற்சியாளராகவும் உள்ளார். இவரது நூல்கள் வருமாறு:
நாவல்
சுற்றுவழிப்பாதை - ஜனவரி 2020-ல் வெளியிடப்பட்டது. காலச்சுவடு வெளியீடு
1. ‘க’ - ராபர்ட்டோ கலாஸ்ஸோ(இத்தாலிய மூலம்) 2. அறியப்பாடாத தீவின் கதை - ஜோஸே ஸாரமாகோ(போர்ச்சுகீஸிய மூலம்) 3. மிஸ்டர் ஜூல்ஸுடன் ஒரு நாள் - டயான் ப்ரோகோவன்(பெல்ஜிய மூலம்)
புஸ்சி ஆனந்த்

என். ஆனந்த் (Bussy N. Anand) என்பவர் புதுச்சேரி, தமிழ்நாட்டு அரசியல்வாதி ஆவார். இவர் தமிழக வெற்றிக் கழகத்தின் பொதுச்செயலாளராக உள்ளார்.
ஆனந்த் புதுச்சேரி காங்கிரசு அரசியல்வாதியும், முன்னாள் அமைச்சருமான அஷ்ரபின் உதவியாளராகவும் இருந்தவர். ஆனந்த் முதலில் புதுச்சேரி மாநில விஜய் இரசிகர் மன்ற கௌரவத் தலைவராக இருந்து, பிறகு தலைவராக மாறினார். 2006 புதுச்சேரி சட்டமன்றத் தேர்தலில் புஸ்சி சட்டமன்றத் தொகுதியில் புதுச்சேரி முன்னேற்றக் காங்கிரஸ் சார்பில் போட்டியிட்டு வெற்றிபெற்றார். இதன் பிறகு, ஆனந்த் அகில இந்திய விஜய் இரசிகர் மன்றப் பொறுப்பாளராக உயர்ந்தார்.
விஜய் துவக்கிய அரசியல் கட்சியான தமிழக வெற்றிக் கழகத்தின் பொதுச் செயலாளராகவும் ஆனந்த் உள்ளார்.
Jazz

Ar jazz zo un seurt sonerezh ganet er Stadoù-Unanet e deroù an XX kantved. Kejadenn sonerezh Afrika (dre ar blues hag ar ragtime) ha sonerezh Europa an hini eo. Kalz isrummadoù sonerezh a zo bet maget gant ar Jazz.
Ar jazz zo bet krouet er Stadoù-Unanet e deroù an XX kantved diwar ur meskad sonerezhioù ar re Afroamerikaned : ar "work songs", kanaouennoù labour ar sklaved afrikan, ha kanoù relijiel, negro spiritual ha gospel.
Adalek 1920 e teu ar blues da vezañ skignet e delta ar Mississippi gant enrolladenn gentañ Mamie Smith. Er memes amzer e erru ar ragtime, gant Scott Joplin da skouer. Ar boogie-woogie a ziorren ar memes mare e Chicago.
E Orleañs-Nevez an hini eo e vez gwelet peurvuiañ al lec'h m'eo bet ganet ar jazz. E touez unsonerien bennañ jazz mod New Orleans e kaver Kid Ory, Sydney Bechet ha dreist pep tra Louis Armstrong, hemañ o tigeriñ hent mare ar Swing.
Ar swing (pe middle jazz) en em zistag eus ar jazz New Orleans dre ul laz-seniñ brasoc'h ha dre ar bouez a vez roet d'an unsonerien. Mare ar big band eo, gant sonerien zibar evel Duke Ellington, Count Basie, Glenn Miller ha sonaozerien evel George Gershwin, Cole Porter, Richard Rodgers.
Genel a ra ar bloavezhioù 1940 ar bebop, gant un tempo buan tre. Anvioù bras zo re Charlie Parker, Dizzy Gillespie ha Thelonious Monk. Gallet a reer ivez meneget ar free jazz adalek fin ar bloavezhioù 1950, al latin jazz hag ar jazz-rock gant Miles Davis ha Weather Report da skouer er bloavezhoioù 1960 ha 1970. Dont a ra war wel ur jazz "europeatoc'h" ivez, awenet gant ar sonerezh klasel, ar sonerezh a-vremañ ha sonerezhioù ar bed.
Evit gwir en deus ar jazz ganet un taol bras a isrummadoù. Tostoc'h ouzhomp eo bet krouet ivez an acid jazz o veskañ jazz gant sonerezh elektronek.
Gwelit ivez Rummad:Sonerien Jazz
Klotañ a ra ar jazz gant meizad ar festival abalamour d'e bersonelezh, e eztaol hag e seniñ war a prim. Meur a c'houel Jazz zo deuet da vezañ brudet eta, en o zouez re San Francisco ha Montreal.
E Breizh e vez kavet Gouelioù Jazz ivez, da skouer e Gwened (Jazz à Vannes) pe e Naoned (Les Rendez-vous de l'Erdre).
Marne-la-Vallée

Marne-la-Vallée (French: [maʁn la va.le]) (English: Marne Valley) is a new town located near Paris, France.
Disneyland Paris, Walt Disney Studios Park, Val d'Europe, Université Paris-Est Marne-la-Vallée, ESIEE Paris, and École des Ponts ParisTech are located in Marne-la-Vallée.
Marne-la-Vallée has been gradually built up since the first plans in 1965 and now covers an area of over 15,000 hectares (37,000 acres) and includes 31 communes, in the départements of Seine-et-Marne, Seine-Saint-Denis and Val-de-Marne. Total population (2007) is 282,150.
For administrative purposes, the area has been divided into four sectors:
As of 1990 fewer than 10,000 persons of East/Southeast Asian origin resided in six communes of Marne-la-Vallée. 26% of the population of Lognes was Asian, and other percentages were 8% in Noisiel, 5-6% in Noisy-le-Grand, and 5-6% in Torcy. In 1982 there were 6,000 Asians in Marne-la-Vallée, making up 3-4% of the area's population. In 1987 the number increased to 9,000.
Louise, the main character in Éric Rohmer's 1984 film Full Moon in Paris, shares an apartment with her partner Rémi in Marne-la-Vallée.
Media related to Marne-la-Vallée at Wikimedia Commons
48°51′33″N 2°35′55″E﻿ / ﻿48.85917°N 2.59861°E﻿ / 48.85917; 2.59861
Marne-la-Vallée–Chessy station

Marne-la-Vallée – Chessy (French pronunciation: [maʁnə la vale ʃɛsi]) also appearing on platform displays as Marne-la-Vallée Chessy – Parcs Disneyland, is a large combined RER (commuter rail), and high-speed rail station in Chessy, Seine-et-Marne, France, about 30 km (19 mi) east of Paris, located on the LGV Interconnexion Est opened in 1994. The station is inside the Disneyland Paris resort, close to the entrances to the theme parks and at the entrance to Disney Village. The station opened as an extension of RER A in April 1992, in conjunction with the opening of the theme park, with The Walt Disney Company contributing €38.1 million of the €126.5 million cost. The high-speed rail part of the station opened in May 1994, two years after the RER portion of station.
There are direct TGV services to, among others, Bordeaux, Marseille, Nice, Lyon, Rennes, Lille, Nantes, Limoges, Toulouse, Montpellier, Orléans, Grenoble, Brussels, and Frankfurt. On 29 June 1996, Eurostar began direct services from London Waterloo. Marne-la-Vallée–Chessy is also the rail head used for Paris by Ouigo services. Passengers can travel by TGV from Charles de Gaulle Airport TGV station to this station in less than 10 minutes.
The station has a UK National Rail station code of MCK because it is part of the Eurostar network, although Eurostar is not part of National Rail. As Marne-la-Vallée – Chessy is a Eurostar station, it houses Eurostar check-in areas and border control booths operated by the French Border Police and Customs in a dedicated area on the 2nd floor of the station. Previously, the UK Border Agency operated juxtaposed controls and carried out pre-embarkation immigration checks at the station. However, the UK discontinued this arrangement. Accordingly, passengers went through UK immigration and customs checks at their arrival station in the UK.
Eurostar services from the UK to the station were suspended in June 2023, due to complications over new rules with post-Brexit border controls, and are expected not to operate for at least the rest of 2023. However, passengers can book tickets through Eurostar with a connection at Lille-Europe station.
From Marne-la-Vallée–Chessy, train services depart to major French cities such as Lyon, Marseille, Nice, Montpellier, Perpignan, Lille and Strasbourg. International services operate to Brussels in Belgium, Amsterdam in the Netherlands, London via Lille, and Frankfurt in Germany.
The following services currently start, end, or stop at Marne-la-Vallée–Chessy:
Domestic services:
International services:
Commuter services:
Media related to Gare de Marne-la-Vallée - Chessy at Wikimedia Commons
Vallée des merveilles

The Vallée des Merveilles, also known in Italian as the Valle delle Meraviglie (English: Valley of Marvels), is a part of the Mercantour National Park in southern France. It holds the largest quantity of open-air Bronze Age petroglyphs in Europe, after Val Camonica in Italy, and is given special note for the area's inclusion for the European Diploma of Protected Areas.
The valley is located near the Italian border, in the rugged mountains of the Argentera massif within the Maritime Alps, between Saint-Martin-Vésubie and Tende.
The petroglyphs (rock engravings), located on stone outcrops within the valley, were first identified by British amateur archaeologist Clarence Bicknell in 1881. Between 1897 and 1902, Bicknell copied and catalogued more than 10,000 drawings.
Beginning in 1967, an extensive study of the petroglyphs was begun by French archaeologist Henry de Lumley. De Lumley and a team of his postgraduate students classified the petroglyphs in the 40 km area, with the greatest concentration in a 14 km archaeological site on the slope of Mount Bégo. the engravings display objects like daggers, axes, and scythes. Suns, stars and spirals are represented. Ovals with criss-crossed lines may represent land or the earth. Some anthropomorphic figures have been found. The most common drawings are of horned animals.
Henry de Lumley has theorized the petroglyphs are the work of a Mediterranean Bronze Age people who worshipped the bull and for whom Mount Bégo was a sacred site.
The Musée des Merveilles at Tende houses numerous castings of the petroglyphs.
44°4′34″N 7°26′18″E﻿ / ﻿44.07611°N 7.43833°E﻿ / 44.07611; 7.43833
Grand Falls-Vallée-des-Rivières-Saint-Quentin

Grand Falls-Vallée-des-Rivières-Saint-Quentin is a provincial electoral district for the Legislative Assembly of New Brunswick, Canada.
It was created in 1973 as Grand Falls. Though its boundaries were unchanged in 1994, the name was changed to Grand Falls Region to reflect the fact that the district included not only the Town of Grand Falls but also the communities of Drummond and Saint-André. The district underwent only slight boundary changes in 2006 but the name was again changed to the less unusual and more easily bilingual Grand Falls-Drummond-Saint-André.
In the 2013 redistribution the riding expanded significantly as it was nearly 30% underpopulated, and was renamed Victoria-La Vallée. It moved south taking in parts of Victoria County north of the Aroostook River and north taking in the areas around and including the Town of St-Leonard.
Following the 2023 redistribution, the riding was renamed Grand Falls-Vallée-des-Rivières-Saint-Quentin.
Edmundston-Vallée-des-Rivières

Edmundston-Vallée-des-Rivières is a provincial electoral district for the Legislative Assembly of New Brunswick, Canada.
The riding was created in the 2006 redistribution with very similar boundaries to the previous Edmundston riding, and was given the name Edmundston-Saint Basile to reflect the fact that the district no longer included all of the City of Edmundston as the city had absorbed several outlying communities in an amalgamation in 1995. The name reflected the fact that the district included the old city of Edmundston as well as the old town of Saint Basile, New Brunswick.
In 2013, it ceded some more of Edmundston to the neighbouring Madawaska les Lacs-Edmundston, while adding rural territory to the north, east and south of Edmundston. It was accordingly renamed Edmundston-Madawaska Centre.
Following the 2023 redistribution, the riding was renamed Edmundston-Vallée-des-Rivières.
Valley of Saints

The Valley of Saints is located in Khuldabad, a town in the Aurangabad district of Maharashtra, India. Several Sufi saints of the Chishti Order chose to reside in Khuldabad in the fourteenth century. The dargah of Muntajib al-Din (Khuldabad), and the tomb of the last great Mughal emperor Aurangzeb are located here. Muntajib al-Din, known best by his epithet Zar Zari Zar Baksh, migrated to this area in the 14th century at the request of his teacher, Nizamuddin Auliya of Delhi.
Valley of Saints (film)

Valley of Saints is a 2012 Indian film in Kashmiri language directed by Musa Syeed. Syeed's directorial debut is a romantic film set in Dal lake, Srinagar, which also raises an environmental issue surrounding the lake. It won the Sundance Film Festival World Dramatic Audience Award in 2012. It tied for the Alfred P. Sloan Prize with the American film Robot & Frank.
In war-torn Kashmir, a lakeside city is plunged into a military curfew. Stranded together on breathtaking Dal Lake. War and poverty force Gulzar, a young tourist boatman (shikarawala) at Dal Lake, to run away from Kashmir with his best friend. But a military crackdown derails their escape, and they become trapped in Gulzar's lake village. Waiting for conditions to change, they discover a mysterious woman, Asifa, a scientist braving the curfew to research pollution levels in the lake. As Gulzar falls for her, rivalry and jealousy threaten his boyhood friendship and their plans of escape. Gulzar must choose between a new life and a new love. The first film set in the endangered lake communities of Kashmir, Valley of Saints blends fiction and documentary to bring audiences inside this unique world.
The director of the film, Musa Syeed, grew up in US, where his father had migrated in the 1970s, after being a political prisoner in Kashmir. Sayeed visited Kashmir in 2009 and stayed for a year, living at a houseboat on Dal lake, gathering information and developing film ideas, eventually he set the film around the Dal lake, as an allegory for Kashmir.
He first cast a local boatman, Gulzar Bhat, as the film's lead, followed by Mohammed Afzal and Neelofar Hamid, who play lead roles in the film. The film was shot during uprising of 2010, where much of the area was under curfew, and crew stayed on houseboats over the lake and script was changed to include scenes of curfew and violence, minimum crew was used to avoid attention.
The film is scored by NY based indie alternative/rock band Zerobridge's Mubashir Mohi-ud-din, J. P. Bowersock, and also features songs like 'Nightingale's Lament (Gulzar Bhat)' rendering poetry of Rasul Mir, and the song 'Boulevard' penned by Makhanlal Bekas.
The film opened at 2012 Sundance Film Festival, where it won the Sundance Film Festival World Dramatic Audience Award and also the Alfred P. Sloan Prize, tied with the American film Robot & Frank.
Saint-Vincent, Aosta Valley

Saint-Vincent (French: [sɛ̃ vɛ̃sɑ̃] ; Valdôtain: Sèn-Veuncein; Issime Walser: Finze) is a town and comune in the Aosta Valley region of north-western Italy. Saint-Vincent, elevation 575 metres (1,886 ft), is a popular summer holiday resort with mineral springs, and home to one of four casinos in Italy.
The town is bounded by Ayas, Brusson, Châtillon, Émarèse and Montjovet.
Hector Hyppolite

Hector Hyppolite (1894 – 1948) was a Haitian painter. Considered as the "Grand Maître of Haitian Art" Born in Saint-Marc, Hyppolite was a third generation Vodou priest, or oungan. He also made shoes and painted houses before taking up fine art painting, which he did untrained. Hyppolite spent five years outside of Haiti from 1915 to 1920. His travels abroad included trips to New York and Cuba. Although he later claimed those years had been spent in Africa, such as Dahomey and Ethiopia, scholars regard that as more likely an instance of promotional myth-making than factual.
Hyppolite's talent as an artist was noticed by Philippe Thoby-Marcelin, who brought him to Haiti's capital Port-au-Prince in 1946. There, Hyppolite worked in the studio run by Dewitt Peters, a water-colorist and schoolteacher from the United States who had come to Haiti to teach the English language as part of the Good Neighbor Policy. In 1944, Peters opened an art center in the capital that provided free materials. Before arriving at the Centre d'Art Hyppolite had painted upon cardboard using chicken feathers and sold to visiting United States Marines because he owned no brushes. Peters had first noticed Hyppolite's work in 1943 on the exterior doors of a bar in Montrouis, which Hyppolite had painted with flower and bird designs. Flowers could represent attributes of deities in Vodou symbolism, and although the doors had not been explicitly religious Hyppolite recognized interest in Vodou among art buyers and incorporated Vodou themes into his work during his time at Peters's studio.
André Breton, a leading surrealist, traveled to Haiti in 1945 with Cuban artist Wifredo Lam. Lam purchased two of Hyppolite's paintings; Breton purchased five paintings and wrote about Hyppolite's work in Surrealism and Painting. Although Breton included Hyppolite among surrealists, Hyppolite's work was more realistic and religious than an effort to reproduce dream imagery. Nonetheless, Breton's regard for Hyppolite's work brought Hyppolite and Haitian painting to a wider audience. In January 1947 Hyppolite exhibited at a UNESCO exhibition in Paris and received an enthusiastic reception. The United States writer Truman Capote praised Hyppolite's painting "because there's nothing in it that has been slyly transposed".
Hyppolite, a prolific painter, typically depicted Vodou scenes and created between 250 and 600 paintings during the last three years of his life. Much of his work was influenced by his devotion to his work as a priest. However, after retiring from his work as a houngan, his work reflected the darker aspects of Haitian vodoo. He died at about age 54 in Port-au-Prince.
Several examples of Hyppolite's work are part of the Milwaukee Art Museum Haitian Art Collection and can be seen on the Haitian Art Society's website.
Octave Penguilly L'Haridon

Octave Penguilly L'Haridon (French pronunciation: [ɔktav pɛ̃ɡili laʁidɔ̃]; 18 April 1811 – 3 November 1872) was a French painter known for his works depicting Breton landscape, myths and history. He was also curator of the military Musée de l'Artillerie (Museum of Armaments) in Paris.
Originally from Pleyben, in Brittany, Penguilly L'Haridon trained to become an artillery officer in the French military. However, by 1835, was also taking drawing lessons. By the 1840s he was designing illustrations for books, generally on Breton topics.
After retiring from active military service, in 1854 he was appointed as curator of the Musée de l'Artillerie in Paris, a position he retained for many years. In this capacity he helped to defend the authenticity of ancient flint tools discovered in Pressigny-le-Grand. In 1862 he wrote and published a comprehensive catalogue of the museum's collection, including an account of the origins and history of the museum itself.
He showed works in various exhibitions throughout his life. Though generally considered an exponent of academic art, he could also be experimental. In 1859 he showed at the Salon a landscape entitled Les Petites mouettes ("Little Gulls") (1858, Musée des Beaux-Arts de Rennes), depicting a bleak rocky inlet on Belle Île. The subject, composition and the colours of the work are in complete break with the established convention. The picture was praised by Maxime du Camp and Charles Baudelaire, who referred to the sense of the uncanny, as though the rocks make "a portal open to infinity...a wound of white birds, and the solitude!"
Many of his works were inspired by the Breton landscape and the region's history. Several were used as illustrations in books on the region. His most notable work is the historical painting Combat des Trente (1857, Musée des Beaux-Arts de Quimper). The elaborate frieze-like composition portrays the Combat of the Thirty a famous episode in medieval chivalry during the Breton War of Succession. It depicts a late stage in the battle, when the dazed and exhausted combatants continue to hack away at one another on the verge of total collapse. The Revue française saw it as an example of L'Haridon's genuine interest in medieval culture, but objected that,
Penguilly L'Haridon increasingly became interested in combining history with science. He painted a picture entitled Stone Age representing primeval culture. He chose to reform traditional religious iconography in his painting Les bergers, conduits par l'étoile, se rendent à Bethléem, depicting the shepherds led by the star to travel to Bethlehem (1863, Musée d'Orsay). Indeed, the shepherds are represented here as modern Bedouins with their dogs, and the "Bethlehem" to which they travel is a small settlement in the desert, indicated by the star. His version of the arrival of the Magi is equally unusual, portraying another desert-like foreground, with the Magi arriving in a procession in the middle distance, led by an Indian elephant.