Pembaptisan

Pembaptisan pada umumnya merujuk kepada upacara amal penyucian air yang diamalkan oleh banyak agama, termasuk agama Kristian, Mandaeanisme, dan Sikhisme. Pembaptisan Kristian berasal daripada mikvah, salah satu upacara amal agama Yahudi. Perkataan baptis berasal daripada perkataan bahasa Yunani, βάπτειν (infinitif; juga disenaraikan sebagai βαπτίζω), yang secara kurang tepat bermaksud "mencelupkan, mandi, atau mencuci".
Bagi sesetengah kumpulan dengan keyakinan agama, upacara pembaptisan adalah betul-betul sama dengan membenamkan sesuatu dengan sepenuhnya ke dalam air, supaya air melitupinya. Sebaliknya, untuk kumpulan-kumpulan yang lain, pembaptisan ialah istilah perlambangan yang bermaksud "mengaitkan diri dengan" (umpamanya, Yesus), dan tidak mempunyai sebarang kaitan dengan upacara amal duniawi.
Pada hari ini, pembaptisan air paling biasa dikaitkan dengan agama Kristian, dan melambangkan penyucian dosa (pengampunan) serta penyatuan penganut dengan Yesus dalam kematian, pengebumian, dan kebangkitan-Nya, supaya dia dapat menjadi salah seorang Kristian yang beriman. Kebanyakan kumpulan Kristian mengamalkan sesuatu bentuk pembaptisan berasaskan air atau yang lain, dan bersetuju bahawa upacara amal ini adalah mustahak. Bagaimanapun, mereka tidak dapat bersetuju dengan kumpulan-kumpulan yang lain tentang sebahagian atau seluruh aspek pembaptisan, seperti:
Terdapat juga beberapa kumpulan Kristian yang menegaskan bahawa pembaptisan berasaskan air telah diambil alih oleh pembaptisan Roh Kudus dan oleh itu, merupakan sesuatu perkara yang tidak perlu yang dibawa masuk daripada amalan Kristian Yahudi.
Antara orang Kristian yang mendukung amalan pembaptisan, upacara amal dilaksanakan melalui:
Bagi orang-orang Kristian yang membaptis melalui perenjisan dan penuangan, pencucian dengan air dari atas menggambarkan penyucian dosa seseorang melalui darah Yesus oleh Roh Kudus yang menyatukan orang yang dibaptiskan dengan Yesus dalam Kematian dan Kebangkitan-Nya. Air itu diberikan dari atas untuk menunjukkan rezeki daripada Roh Kudus yang memberikan hidup yang kekal abadi, serta untuk melambangkan bahawa pembaptisan ialah perbuatan Tuhan dan bukannya, manusia. Sebaliknya, seorang yang dibaptiskan melalui perendaman dilitupi dengan air dan kemudian dikeluarkan untuk menandakan penyucian melalui kematian dan pengebumian bersama-sama dengan Yesus, dan kebangkitan semula dalam hidup yang baru melalui Roh Kudus. Tidak mengira bentuknya, pembaptisan ialah suatu upacara awam untuk membuktikan kepada orang-orang lain, limpah kurnia yang dikurniakan kepada orang yang dibaptiskan itu, dan sebagai lambang terhadap janji-janji Tuhan dalam Yesus Kristus kepada mereka yang percaya.
Pilihan untuk dibaptiskan dibuat oleh 'penganut yang mengaku' (pembaptisan penganut), tanpa mengira usia, sebagai 'pengakuan' atau pernyataan awam tentang kepercayaannya kepada Yesus; atau bagi pihak anak oleh ibu bapanya (pembaptisan bayi), jika ibu bapanya telah dibaptiskan dan menyatakan agama mereka. Pada abad ke-4, Augustine dari Hippo mengatakan bahawa pembaptisan bayi perlu dilaksanakan. Beliau memperdebatkan bahawa pembaptisan mencuci dosa dan oleh itu, upacara ini harus diberikan kepada bayi-bayi yang baru dilahirkan disebabkan mereka telah dicemarkan Dosa Pertama dan mereka akan terlaknat jika mereka meninggal dengan tiba-tiba sebelum pembaptisan.
Bagaimanapun, sekurang-kurangnya satu abad lebih awal lagi, Tertullian memperdebatkan pembaptisan untuk penganut: "menurut keadaan dan pembawaan, serta juga umur setiap orang perseorangan, kelewatan pembaptisan adalah lebih baik; terutamanya, dalam kes kanak-kanak... biar mereka menjadi penganut Kristian apabila mereka berupaya mengetahui Christ." [1]. Banyak orang Kristian evangelis berpendapat bahawa pembaptisan ialah sesuatu yang berkaitan dengan "pernyataan luaran terhadap perubahan dalaman". Pembaptisan dilakukan berdasarkan ketaatan kepada Christ, dan menunjukkan secara luaran kepada orang-orang lain bahawa mereka telah berubah secara dalaman ketika mereka mengabdikan diri kepada Yesus dan menjadi ciptaan yang baharu (2. Cor. 5:17).
Terdapat perbezaan-perbezaan yang amat besar dari segi pandangan tentang kesan pembaptisan air terhadap seseorang Kristian. Sesetengah kumpulan Kristian menegaskan bahawa pembaptisan ialah satu keperluan untuk memperoleh takhlisan dan sakramen bagi orang Kristian, dan menggelarkannya "pemulihan pembaptisan". Pandangan ini ialah pandangan umum yang dikongsi oleh:
Umpamanya, Martin Luther menyatakan dalam Soal Jawab Besar pada tahun 1529:
Sebagai perbandingan, kumpulan-kumpulan Baptis mendukung pembaptisan sebagai satu amalan yang wajar, tetapi menafikan bahawa pembaptisan mempunyai sebarang kuasa sakramen. Bagi mereka, pembaptisan hanya memberikan keterangan secara luaran terhadap perjalanan kuasa Tuhan yang tidak kelihatan, dalaman, dan 'terasing' sama sekali daripada upacara pada dirinya. Kumpulan-kumpulan Baptis yang lain mengajar dan berkhutbah bahawa istiadat pembaptisan adalah 'bermakna dan diperlukan'.