davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
鲍旭

鲍旭是中国古典小说《水浒传》中人物，上应七十二地煞中的地暴星。因其凶残嗜杀、面貌丑恶、肤色漆黑，人送外号“丧门神”，惯使一柄阔剑。
鲍旭原为枯树山贼王，手下有数百名喽啰。因和“黑旋风”李逵、“没面目”焦挺义气相投，在共同攻打凌州后归依梁山，被封为步军头领的一员，位列第六十位好汉。出战时常同“八臂哪吒”项充和“飞天大圣”李衮担任李逵的副手，为人勇猛非常。在梁山军与童贯率领的朝廷官军交战时，四人前后左右相互配合冲入万军丛中，如虎入羊群，杀得横尸遍野；征辽迎战贺重宝时，与樊瑞、项充、李衮配合李逵率领精锐蛮牌步兵杀得辽军阵脚大乱；在破兀颜光所布置的“太乙混天象阵”时，五人再次协力将雷车推入辽军阵内，立下关键战功；讨江南方腊，与李逵、项充、李衮仅以四人之力陷坚突众，猛冲千人敌阵，合力劈杀其统帅江南十二神之“太岁神”高可立以及“霹雳神”张近仁，并于乱军中跳荡纵横，斩杀颇多，竟将数百名南军残兵逼退回常州城内；苏州之战，与李俊、李逵、项充、李衮等诸头领奋力攻下城池；杭州之战，劈杀敌将苏泾、廉明，后与李逵、项充、李衮直扑南军四大元帅之一的石宝，反遭其砍作两段，李逵为之痛哭流涕。因战功卓著由朝廷追封为义节郎。
追光动画

追光动画（英語：Light Chaser Animation Studios）由土豆网创始人、前CEO王微于2013年3月在北京创立。
在2013年3月12日，王微宣布成立一个动画电影制片厂名叫追光动画，因他看中了迅速增长的中国电影市场。
2014年3月12日，追光动画发布首部动画短片《小夜游》，逐步走向大众视野。其首部动画电影《小门神》于2016年1月1日正式上映，随后推出了《阿唐奇遇》（2017年）、《猫与桃花源》（2018年）。
追光第四部动画电影《白蛇：缘起》于2019年1月11日上映，因口碑极佳取得了4.49亿人民币，票房较之前三部有了显著进步，成为追光第一部盈利的作品。
追光动画经历约十年在题材、受众定位等方面的调整和探索，建立起“新传说”、“新神话”及“新文化”三大系列：以《白蛇》系列为代表的“新传说”系列是基于中国民间传说的故事新编；“新神话”系列，也称作新神榜系列，由《新神榜：哪吒重生》（2021年）、《新神榜：杨戬》（2022年）等作品建构，是对中国神话故事进行的全新演绎；“新文化”系列聚焦中国历史人物和经典作品，传承和弘扬中华传统文化，新文化系列开篇之作《长安三万里》于2023年7月8日上映。
凤凰

鳳凰，亦稱鶠、丹鳳、火鳥、鶤雞、威鳳、鳳皇，是中國古代傳說中的百鳥之王，在中華文化中的地位和龍相同。其羽毛一般被描述為五彩，“凤”為雄性，“凰”為雌性，與不死鳥或朱雀是不同的。其圖徽常用來象徵興國祥瑞、殷人與孔子。《淮南子》：“羽嘉生飞龙，飞龙生凤皇，凤皇生鸾鸟，鸾鸟生庶鸟，凡羽者生于庶鸟。”认为凤凰是飞龙之子。
受中國文化的影響，鳳凰的形象在漢字文化圈各區域中普遍出現。鳳凰作為神話生物，在現實中的原型動物可能是孔雀、紅腹錦雞、甚至是鴕鳥，在眾多中國及東亞的文學作品中，經常把這三種鳥類指代為鳳凰。
因鳳凰與歐洲傳說中的「不死鳥（Phoenix）」有一定共性，加之郭沫若作品「鳳凰涅槃」的傳播，許多人將二者的特性混淆，而實際上鳳凰並不會浴火重生，也沒有噴射火焰的特點。在英文中鳳凰稱為「Chinese Phoenix」或簡稱「Phoenix」（後者實為不死鳥，而非鳳凰，所以近年來亦有正名用拼音標記為「Fenghuang」）。
據《爾雅·釋鳥》郭璞注，鳳凰特徵是：「雞頭、燕頷、蛇頸、龜背、魚尾、五彩色，高六尺許」。
《山海經·圖贊》說有五種像字紋：「首文曰德，翼文曰順，背文曰義，腹文曰信，膺文曰仁。」
《廣雅》：「鳳凰，雞頭燕頷，蛇頸鴻身，魚尾骿翼。五色：首文曰德，翼文曰順，背文義，腹文信，膺文仁。雄鳴曰卽卽，雌鳴曰足足，昬鳴曰固常，晨鳴曰發明，晝鳴曰保長，舉鳴曰上翔，集鳴曰歸昌。」
《說文》云：「鳳之象也，鴻前麟後，鸛顙鴛腮，龍文龜背，燕頷雞啄，五色備舉。」
據現存文獻推斷：鳳鳴如簫笙，音如鐘鼓。鳳凰雄鳴曰即即，雌鳴曰足足，雌雄和鳴曰鏘鏘。
楚人尊鳳是由其遠祖拜日、尊鳳的原始信仰衍化而來的，迄今已逾七千多年有文物可考的歷史。楚人的祖先祝融是火神兼雷神。漢代《白虎通》說，祝融「其精為鳥，離為鸞。」《卞鴉·絳鳥》注曰：「鳳凰屬也」。可見，祝融也是鳳的化身。《山海經·大荒北經》中說：「大荒之中，有山名曰北極天櫃。海水北注焉。有神九首，人面鳥身，句曰九鳳」。楚文化遺跡中除了龍以外還存在大量人首蛇身、人首鳥身和九頭神鳥的圖騰，開啟了中國傳說文化中「龍鳳呈祥」的文化淵源。從圖騰崇拜在氏族制時期所反映出的突出特點來看，鳳為楚人的祖先，故被楚人作為本氏族的圖騰加以崇拜、尊愛便是必然的事了。
鳳不僅是神鳥，也是楚人、楚國尊嚴的象徵。楚人尊鳳的影響便透到各個領域。如在楚國的文物中，鳳的圖像、繡像和雕像不勝枚舉，楚人衣服上的刺繡圖案也是以鳳為主要內容。此外，還有「鳳鳥雙連環」、「虎座鳳架鼓」、「鳳龍虎繡羅禪衣」等，楚國的鳳紋彩繪可謂千姿百態，無奇不有。
中国以外的神話傳說中亦有關於神鳥的敘述。这些鸟类有时在中文中翻译为凤凰。
希腊神话中的菲尼克斯常被译为“凤凰”；此神話生物源自古埃及神話中的「貝努鳥」；「貝努」即是「菲尼克斯」的詞源（古埃及語：bnw、古希臘語：φοῖνιξ）。古埃及人認為，貝努和鷹一般大小，全身長有金色的羽毛，閃閃發光的翅膀、斑斕的外表、鳴聲悅耳，能給人降福添壽；同時認為世界上只有一隻貝努，而壽命為五百年。在臨死之時，貝努會採集芳香植物的樹枝、香草築成一個巢，然後點火自焚，在熊熊火燄中，一隻幼貝努誕生了。新生的幼貝努就將老貝努的骨灰裝進藥蛋中，在蛋上塗上防腐的香料油，帶著它飛到太陽神那裡，由太陽神將它放在太陽廟的神壇上。
鳳凰與Phoenix(菲尼克斯)在神話傳說中並不相同：西方傳說中的Phoenix(菲尼克斯)形象上比較像老鷹，東方傳說中的鳳凰在形象上則是較像雞、雉，並且在中國傳統文化、傳統神話裡，鳳凰是完全沒有浴火重生的說法。然而同為神鳥的身分，導致Phoenix(菲尼克斯)被參照性的翻譯成鳳凰，使得近代有許多人以為Phoenix(菲尼克斯)與鳳凰是相同的神話生物，甚至把浴火重生給附會到佛教涅槃(意譯為寂滅、滅度、寂、無生、不生不滅)的概念，創造了名為“涅槃重生”的新概念詞彙，衍生了許多創作，例如郭沫若所作詩歌《鳳凰涅槃》。
类似凤凰和不死鸟的生物还有佛教傳說中會因吞食那伽而自燃而死的迦樓羅（金翅鳥）。不過中國不會把鳳凰與迦樓羅混淆在一起，而且迦樓羅也不會重生。
鳳凰的動物學原型，眾說紛紜，一般認為是個混合體，至于西方传说中的不死鳥，是一种巨型的凶恶大鸟，能吃人，和中国传说中的凤凰完全不同，并无传承关系。
在現代所有鳥類當中外表和鳳凰最相似的就是孔雀，而在現今中國只可以在雲南省的森林找到綠孔雀，但在幾千年前卻可以在長江流域的楚國找到，古代楚人把綠孔雀神格化為鳳凰，孔雀有明顯的雌雄兩性的不同性徵，雄鳥有會開屏的長尾羽而雌鳥沒有，因此成為雄鳥是鳳而雌鳥是凰。
凤凰的原型是生活在陕西秦岭一带的红腹锦鸡，西周人生活在陕西，对红腹锦鸡很熟悉，东周时，周人迁到河南，凤凰就逐渐变成传说。红腹锦鸡雌雄差异很大，雄鸡色彩斑斓，雌鸡灰褐色，传说中凤凰：雄鸟为凤、雌鸟为凰，凤凰不食虫蚁、专食洁净果实，而红腹锦鸡只吃草籽、果实，是很少见的素食鸟类，完全吻合。
上古三代以前，中國古陸氣候暖濕，此兩類動物在中國多所存在，舊石器新石器遺址都有鱷魚及鴕鳥化石、鴕鳥蛋殼化石的發現。
[在维基数据编辑]
孙梅竞

孙梅竞（藏文名：班乾桑卓，1986年3月6日—），出生于甘孜藏族自治州丹巴县，擅长舞蹈。北京电影学院表演系2002级本科毕业，与刘亦菲、王嘉、罗晋等是同班同学，曾参加《加油！东方天使》，为网络赛区5强。
济公

济公（1148年—1209年），南宋時期佛教楊岐宗禪師，台州（今浙江省台州市天台县赤城街道永宁村）人，法號道濟，又稱濟癫和尚、濟癫祖師、濟公活佛、濟公禪師，俗名李修緣（一名李仁遠），以不死守佛教戒律及神通廣大的顛僧形象聞名，尊其者稱濟公活佛、濟公禪師。
濟公父親李茂春，母親王氏。先祖李崇矩乃天台臨海都尉李文和的遠孫，歷仕後漢、後周、北宋三朝，后周禁軍統帥赵匡胤发动陈桥兵变建立宋朝，李崇矩随之仕宋。
1149年（民間記其農曆生於十二月初八日）濟公出生於台州，後逃婚在杭州灵隐寺出家，拜佛海慧遠为师，法号「道济」。好誦经打坐，不戒酒肉，语言诙谐，着破衣破帽、手持破扇，因行不检点，被众僧告到其师慧远面前，慧远庇护他说：“佛门之大，岂不容一癫僧！”故又被称做「济癫」，慧远圆寂后，濟公被迫转到净慈寺，因医术精湛，常助百姓，被称为「济公活佛」，传说是降龙罗汉转世。宋嘉定二年（1209年）五月十六日於净慈寺圆寂，享壽61歲，临终前曾作一偈：“六十年来狼籍，东壁打到西壁。如今收拾归来，依旧水连天碧。”葬于虎跑（今杭州动物园南边），后人建有济公塔院。《净慈寺志》卷十九中收载其《入龛文》、《起龛文》、《挂真文》、《秉火文》、《起骨文》和《入塔文》。
不僅僅在藏傳佛教有許多示現神通教化眾生的活佛，在漢傳佛教中同樣有甚多的高僧傳記。漢傳佛教受儒家禮教影響，弘法風格較為嚴肅，難令庶民攝受。道濟和尚的故事帶有庶民作風，使得識字不多，文化不深的庶民對於原本生硬的佛法教義，更易有所親近與了解。
印光大師也論過道濟和尚的不守清規，顯大神通。假如濟癫謹守清規而顯神通，按照佛教規矩則不能住世，只能藉著瘋瘋癫癫，令人疑信相參，以這種密行教化，令一般人了解佛法的不可思議而生正信之心。
雖然釋迦牟尼佛傳法時期，因出家眾乞食托缽制度並未強制僧侶茹素，而有三淨肉。佛教對於一般信徒的戒律，有不殺戒，但無素食戒這一條。直至梁武帝始倡僧侶素食，且漢傳佛教《楞嚴經》記載「奈何如來滅度之後，食眾生肉，名為釋子。汝等當知是食肉人，縱得心開，似三摩地，皆大羅剎，報終必沈生死苦海，非佛弟子。」《梵網經菩薩戒本》記載「若佛子，故食肉，一切肉不得食。食肉者，斷大慈悲性種子...」因此漢傳佛教絕大部分宗派受菩薩戒的僧侶以及佛教徒，若是沒有環境上的限制，還是必須茹素，為修習慈悲心之法。
藏傳佛教由於藏區氣候風土，蔬果供應不足，因此在藏區不論僧俗都無法茹素，都食用三淨肉。但近年大量的藏傳佛教僧侶遍行全球弘法，漸漸擺脫地域限制。目前也有許多藏傳佛教代表人物開始提倡茹素。
《高僧傳》中有許多打破清規的故事，這是由於得道高僧已證生死自在。例如書中記載有位禪師，他教徒弟很嚴，嚴持戒律；但他自己卻不持戒，每天跟信徒們廝混，酒肉無忌。但是要求徒弟們一定要吃素，徒弟不服氣。禪師知道了笑說：「好吧！既然你們要想學我，明天我請你們去吃。」翌日，令徒弟們拿著畚箕、鋤頭，帶他們到墳墓掘挖死屍；挖出來之後叫他徒弟吃，徒弟們一個個都不敢，禪師在那裏吃得有滋有味。告訴他們，你們真有我這個修持境界，就可以學我；假如沒有我這個本事，那就乖乖持戒。徒弟沒有話說了，師父真的證得不分別、不執著的境界了。
南宋時，濟公的故事就在浙江台州當地口耳相傳。明清之際，民間的說書人開始以為主題，逐漸發展出情節生動的故事，後清代文人郭小亭集成章回體小說《濟公全傳》一書。
然其神通傳奇，除圓照井運木是道濟自身的故事之外，其他的顯聖故事，多來自高僧傳諸多高僧的事蹟，例如唐代被視為地藏化身的金喬覺以一襲袈裟示現神通覆蓋九華山，又例如南北朝的寶誌禪師食鴿吐出活鴿等等事蹟，小說家就把這些高僧故事全都搬到濟公身上，而成為後來流傳民間的濟公故事。
濟公形象親民深入人心，是位源自佛教的高僧，濟公有令人深刻的吃肉喝酒形象，不符合佛教清規，通常佛教會以「神異僧」尊重之，但不會以此教導佛門弟子，所以反而佛教團體較少供奉 ，反而民間信仰、一貫道等其他宗教廟宇中常見供奉。又民間常見濟公乩童，一手搖扇，一手持酒瓶，頭戴僧帽、身著補丁僧袍，表現出酒醉瘋癲的形象為信徒開示。
一貫道認為其東方第十八代祖師天然古佛為濟公活佛倒裝降世。
台灣的濟公信仰，可追溯源自清朝光緒七年（1881年），在中法戰爭（1883-1885年）時，淮軍士卒帶著濟公的金身來台奉祀。實際流行則是在西元1950至60年代，以降乩、扶鸞主要信仰方式，更成為臺灣一貫道重視的仙佛之一。
1980年代在台灣大家樂與六合彩興起時，許多彩迷認為济公的形象較為活潑，應該願意接濟賭徒，一時許多济公廟宇相繼出現。
攔車馬

拦车马、又稱回车马，是中式婚禮中的一個習俗，源于民间习俗“一山容不下二虎，一家供不起二祖”：。
嫁女时须祭祖祈求先人在天之灵保佑，以保护新娘一路平安抵达夫家，所以本家之家神如历代祖先和管香火延续的车马神等都会跟随迎娶队伍前往新郎家。但女方家神只负责保佑新娘，会对男方因相冲而不利夫家。男方因此须行拦車馬礼，把女方家神拦在夫家门外并请回去，好让男方家神接管。这是双方家神的交接仪式。
行拦门礼时与祭祀仪式相似，须包括以下列步骤：
夫家大门紧闭，预先于大门外已摆好香案，赞礼(即婚礼司仪)或傧相带领男方亲属代表们于香案后列队恭候迎娶队伍。等花轿行至香案前，赞礼高呼：“住轿！”或“停轿!”迎娶队伍停止后，迎娶队伍中除新娘外所有乘车、乘轿、骑马之人都须于此时下车、下轿、下马，轿夫将花轿转向，面对新娘家方向，所有人也都随之面向新娘家方向。
男方迎轿的新郎亲属代表们放鞭炮庆贺、驱晦气。鞭炮开始响起时鼓乐手开始奏乐。此为助鞭。很多地区行助鞭礼时需围绕花轿转圈。
鞭炮和鼓乐声响过，一人用铁丝拴着一个烧红的犁铧，并向犁铧上浇醋，称为“激犁”，谐音“吉利”。根据不同地区的不同婚俗，也有不用醋，而用水或酒浇的。很多地区行此礼时需激犁时必须同时围绕花轿三圈。在方言发音不与吉利谐音之地区，此俗仍广泛流传，肇因其劝人勤奋劳动，努力向上的说教意义：农耕社会中犁铧为重要的农业生产工具，烧红的犁铧象征以后日子红火，此婚俗礼仪寓意新人必须勤奋工作，努力生产，方可家中五谷丰登，日子才能过得红红火火。在用醋浇烧红的犁铧之地区，此俗也称打醋坛，醋浇到烧红的犁铧上霎间被气化，还被用来赶走晦气，迎来吉祥幸福。很多地区打醋坛时赞礼须同时吟吉语，例如：“轿(车)到门前打醋坛，逢凶化吉保平安；一打醋坛告天地，大吉大利人心喜；二打醋坛驱邪气，吉星高照凶煞避；三打醋坛太公到，百无禁忌事事好；四打醋坛成双对，才子佳人鸾凤配；五打醋坛结良缘，福寿双全度百年；六打醋坛清雾扬，全家老小保安康；七打醋坛喜心怀，五福临门自天来；八打醋坛合家欢，光明九洲日月圆；打醋坛，打醋坛，打罢醋坛人心欢。新媳妇，赛天仙，快快下轿(车)踏红毡”。简单的吉语则只有：“犁铧本是金，称它为老君，烧红谁也不敢侵”。
鞭炮和鼓乐响过之后，赞礼高声吟吉语：“喜轿高升到大门，五色彩棚迎新人。艳阳照耀兴隆地，代代儿孙跳龙门。”
新郎上前对花轿轿门焚香行礼。民国前，新郎行跪拜礼；民国后，新郎行鞠躬礼。此俗意为感谢轿神一路保佑新娘未受魔怪侵害，平安到达婆家。由于轿神专管花轿，既不属于男方家神，也不属于女方家神，所以不能和女方家神一同受拜，须分开来受拜。部分地区也有于花轿进院后行此礼的。在有贴封轿门之婚俗礼仪的地区，谢轿神时新郎行礼后亲手揭开轿门的封条。
赞礼高呼：“新娘回首三揖！”或“新娘向娘家三揖!”新娘便在轿内向娘家方向作三个揖。
赞礼领众人分三次上香，每次上香各有不同称谓，分别为初上香、亚上香和三元香。每次上香时众人跪拜一次，新娘则只须在轿内作一个揖。这个仪式表示感谢随轿来送新娘的女方家神。同新娘上轿前女方祭祖时一样，上香时不能将香插歪，如果歪了，也不能将香拔出重新插，因为民间认为每次上香时若不能一次插好，拔出重插有再婚之意，对初婚之新人不吉利。
除了香炉外，香案上还有祭奠用的爵，爵中盛满谷、豆、喜糖。傧相领众人分三次奠爵，每次奠爵各有不同称谓，分别为初奠爵、亞奠爵和三元爵。每次奠爵时众人跪拜一次，新娘则也只须在轿内作一个揖。这个仪式表示请随轿来护送新娘的女方家神享用爵里所盛的食品，送到此为止，请转身回去。奠爵时赞礼须同时吟些诸如“天地开张，日吉乘凉，男家先祖进院，女家先祖回乡。”之词，以明示请新娘家的家神回去。
感谢随轿护送新娘之女方家神的方式除了请其享用所供食品外，还须以烧纸钱的方式给予女方家神报酬。在有「贴封轿门」之婚俗礼仪的地区，烧纸钱时也一并将贴封轿门所用的符咒封条揭下焚化。
由于古时生产力低下，科技落后，面临恶劣生活环境和灾祸时古人多无正确的科学解释及应对，所以旧时民间认为霉头晦气、厄运凶煞、妖魔鬼怪等孽障无处不在，无孔不入，随时随刻都可乘人们一不留神之际乘隙害人，所以人们须借诸神之力以保平安，为新人祈福。撒谷豆也为其中之一，其来由和撒帐一样：烧纸钱后女方家神已回，男方家神尚未接手，给予孽障可乘之机，所以要将爵中所盛谷豆撒出引开青羊、乌鸡、青牛三煞，三煞忙于吃谷豆时就无暇伤害新娘了。撒谷豆同时也撒喜糖，此俗於宋朝已有，当时在新郎家门口讨要利市成俗，流传至今。在部分地区撒谷豆也有于新娘下轿时举行，但不管何时撒，各地相同之处是撒谷豆时一般都须送亲婆或接亲婆同时吟吉语，例如：“一撒东方甲乙木，夫妻双双永和睦。二撒南方丙丁火，夫妻同食长生果。三撒西方庚辛金，夫妻亲爱结同心。四撒北方壬癸水，幸福姻缘最和美。五撒中央戊己土，夫妻长寿赛彭祖”。
旧时民间每逢新年除夕、红白喜事常要祭门神。很多地方如龙口等地于行攔車馬礼时祭拜门神，即“祭门”婚俗。祭过门神之后才可开门，让迎娶队伍进院。
打煞又称打煞神，即祭祀完毕后，抓把米撒在花轿顶上，寓意打掉依附在花轿上伺机作恶的煞神。部分地区不于祭门后行此礼，而在谢轿神后行此礼。
闷轿又称捺性子、憋性子、压性、闭性、进门闭性。在有攔車馬習俗的地區，祭门之后还是不能马上开门，必须先停下一段时间，意在压一压新娘的性子，日后好服服帖帖做媳妇。此俗目的是让新娘在婆家没有脾气。有些地方还要让花轿从婆婆预先悬挂的裤裆下穿过，其中也含有媳妇在婆婆之下，不得违命的寓意。
闷轿同时男方也并不闲着，而须进行一系列婚俗礼仪，燎轿为其中之一。根据不同地区之不同婚俗，男方由一名男孩或新郎本人拿柴点燃围绕花轿一圈，意为祛除晦气，是要把新娘哭嫁带来的哭神，及在途中遇到的阴晦邪气驱赶出去，让新娘平安幸福地过日子。
花轿过火堆乃满族遗风，融入中原汉文化后成为中式婚礼的一部分。由于各地婚俗礼仪不一，花轿何时过火堆也因此不一样：有的地区于新郎家大门外，有的地区是等花轿进了新郎家的大门之后，部分地区则是在新娘家，于新娘上轿后，迎娶队伍向新郎家出发前。花轿需从两堆燃起的旺火中间通过。不管何时，都为寓意兴旺发达 。
退煞又称回神，送喜神，即男方宰杀雄鸡，洒鸡血驱魔，因中国民间信仰公鸡属阳，鸡血能辟邪。无长命鸡婚俗的地方会直接宰杀压轿用的公鸡，有长命鸡婚俗的地方则不能宰杀压轿用的公鸡，须另外选一只公鸡宰杀。由于各地婚俗不同，洒鸡血的方式也不同：有的地方洒在院外院门前，有的地方洒在院内屋前，有的地方洒在轿前，有的地方沿着花轿四周洒，有「头水轿」之婚俗的地方由于轿帷只能使用一次，则直接将鸡血淋向花轿。
Doctor-X～外科醫·大門未知子～

《派遣女醫》（日語：ドクターX〜外科医・大門未知子〜，英語：Doctor-X），為日本朝日電視台自2012年10月18日起播出的週四晚間九點檔。由米倉涼子主演。劇情講述直言敢諫的派遣醫師大門未知子，討厭結群、討厭權力、討厭束縛，以其專業執照以及高超的技術作為武器，勇於挑戰白色巨塔封建體系的故事。
台灣由HamiVideo、FriDay影音、KKTV、MyVideo播出。
本劇主要描寫一位外型和一般醫生形象截然不同的神秘女子「大門未知子」（米倉涼子飾）。因為日本特殊的醫院文化，衍生出派遣醫生這樣的工作形式，她從醫大畢業後就到惡劣環境行醫練出一身精湛的開刀技術，但她的表現近乎不通人情，時間一到就立刻下班，她在醫院從不參與派系鬥爭，與大學醫院醫局人員間的糾葛，僅以她最擅長的開刀技術在這樣的體系下生存，成為醫院裡醫生的眼中釘。
廣告標語第一季為「超級醫生是『派遣女』。」（スーパードクターは“ハケン”の女。），第二到六季為「我，絕不失敗。」（私、失敗しないので。）。
前五季主題曲皆為Superfly擔任，分別演唱主題曲〈Force〉、〈Bi-Li-Li Emotion〉、〈讓愛遍布全身〉（愛をからだに吹き込んで）、〈99〉，其中〈Bi-Li-Li Emotion〉是以大門未知子「堅強女性」的形象所作。
大門未知子著名的名言為：「我不做」（いたしません）、「我，絕不失敗。」（私、失敗しないので。）。
基於系列收視率理想，電視台於2012年起十年前後製作合共七季劇集。第三季及第四季中間亦有推出探尋製作電影版可行性的單集特別篇，但結果直至第七季以後，才拍板製作電影，並會定性為整個系列的完結篇。
位於美國马里兰州巴尔的摩的頂尖大學。（以[约翰斯霍普金斯大学医学院]為範本）
《Doctor-Y～外科醫·加地秀樹～》（日語：ドクターY〜外科醫・加地秀樹〜）是一部日本醫療劇，為《Doctor-X～外科醫·大門未知子～》的衍生劇，並由勝村政信主演。
《劇場版 Doctor-X FINAL》（劇場版ドクターX FINAL）日本於2024年12月6日上映。
Randeng Daoren

Randeng Daoren (Chinese: 燃灯道人; pinyin: Rándēng Dàorén; lit. 'Burning Lamp Taoist') is a character in the famed classic Chinese novel Fengshen Yanyi. He was renowned as the Superiorman of Mount Condor, Intuition Cave. His role originated from Dipankara Buddha of Buddhist lore, who was a past enlightened being before the time of Gautama Buddha. The Burning-Lamp Taoist sometimes appears as a door god in Chinese and Taoist temples, usually in partnership with Zhao Gongming.
Following the incident with Wenshu Guangfa Tianzun and Taiyi Zhenren, Nezha once again saw an opportunity to strike down his father, Li Jing, and end his great hatred. Before their battle, Randeng Daoren saw Li Jing and immediately told him to hide behind him lest he be killed. Once Nezha appeared directly before Randeng Daoren, Randeng Daoren said, "I thought this problem had been resolved in the Cloud Top Cave. It is not good for you to rekindle your revenge again."
Randeng Daoren thrust Li Jing forward to fight. Because Randeng Daoren had already spat on Li Jing's back - which gave him magical powers - Li Jing was a match for Nezha at last. Nezha, who easily saw the trickery, stabbed his spear at Randeng Daoren; Randeng Daoren easily negated his spear by forming a large white lotus from his own mouth. Once Nezha attempted to attack Randeng Daoren once again, Randeng Daoren had no choice but to unleash a purple cloud from his sleeve—a purple cloud that would trap Nezha within a large burning golden tower. Following this, Randeng Daoren could effectively control Nezha. However, he decided it best to teach the technique to Li Jing lest Nezha rebel again. Thus, Randeng Daoren took his leave after entrusting the Zhou dynasty to Li Jing, who was now Li the Pagoda Bearer.
Rosman Razak

Rosman Razak (born 9 February 1976) is a former badminton player from Malaysia and coach. Currently he is an independent coach for Malaysian men's doubles Ong Yew Sin-Teo Ee Yi and mixed doubles Tan Kian Meng-Lai Pei Jing and Goh Soon Huat-Shevon Jemie Lai.
He is an international doubles player during the late 1990s to early 2000s. He used to partner with Chew Choon Eng and Tan Kim Her.
Rosman served as a national doubles coach for almost two decades. Rosman left BAM after the association did not renew his contract at the end of 2020. Then, he joined the Philippines national team. In 2022, he left and returned to coach in his homeland Malaysia.
Mixed doubles
Men's doubles
Mixed doubles
Southern Peninsular Malaysian Hokkien

Southern Malaysian Hokkien (simplified Chinese: 南马福建话; traditional Chinese: 南馬福建話; pinyin: Nán Mǎ Fújiànhuà; Pe̍h-ōe-jī: Lâm-Má Hok-kiàn-oē) is a local variant of the Min Nan Chinese variety spoken in Central and Southern Peninsular Malaysia (Klang, Melaka, Muar, Tangkak, Segamat, Batu Pahat, Pontian and Johor Bahru). Due to geographical proximity, it is heavily influenced by Singaporean Hokkien.
This dialect is based on Quanzhou-accented varieties of Min Nan, including the Eng Choon (Yongchun) dialect. It is markedly distinct from Penang Hokkien and Medan Hokkien, which are based on the Zhangzhou dialects.
Similar to the situation in Singapore, the term Hokkien is generally used by the Chinese in South-east Asia to refer to Min Nan Chinese (闽南语). Southern Malaysian Hokkien is based on the Quanzhou dialects with some influence from the Amoy dialect. The dialect also contains loan words from Malay.
This section is based on Eng Choon (Yongchun) Hokkien spoken in Melaka.
There are eight phonemic vowels:
There are seven tones, five of which are long tones and two are checked tones. Like other varieties of Hokkien, these tones also undergo tone sandhi in non-final positions. The tone values (both base tones and sandhi tones) of the long tones are shown below:
Southern Malaysian Hokkien is also subjected to influence from various languages or dialects spoken in Malaysia. This is influenced to a certain degree by the Teochew dialect and is sometimes being regarded to be a combined Hokkien–Teochew speech (especially in Muar, Batu Pahat, Pontian and Johor Bahru).
There are some loanwords from Malay, but they are fewer in number than in Penang Hokkien and do not completely replace the original words in Hokkien. It also has loanwords from English.
Light Chaser Animation Studios

Light Chaser Animation Studios (Chinese: 追光动画; pinyin: Zhuī Guāng Dònghuà) is a Chinese CG animation film studio based in Beijing, China. The studio was founded in early 2013 by Gary Wang, the founder and ex-CEO of the popular Chinese video sharing website Tudou.com.
In an interview with the Wall Street Journal on March 12, 2013, Gary Wang announced Light Chaser Animation, a movie studio to produce animated feature films targeting the rapidly growing Chinese movie market, which grew by 30% in 2012 and was widely expected to overtake the U.S. market in size by 2020. He cited the lack of quality domestically produced animation content, a rapidly growing domestic market, and improving environment for movie distribution, promotion and copyrights in China as the main reasons behind his decision.
Light Chaser's website states that its main goal is to "create world-class animated films".
Their first animated feature, Little Door Gods, directed by Wang, opened in China on January 1, 2016. It premiered in the United States on May 20, 2017, at the Seattle International Film Festival.
Light Chaser's second feature film, Tea Pets, was released in China on July 21, 2017. In the United States, Vision Films distributed the film as Toys & Pets. An airline safety video was made for Hainan Airlines starring this film's characters.
Their third feature film, Cats and Peachtopia, was released in China on April 5, 2018. In the United States, Viva Pictures released the movie as "Cats" on DirecTV Pay-per-view in late 2019, and distributed the movie theatrically on January 24, 2020.
Their fourth feature film, White Snake, directed by Amp Wong and Zhao Ji, was released on January 11, 2019, in China. The film received a limited release in the United States and Canada on November 15, 2019, with GKIDS acting as the distributor. It also debuted in France at the Annecy International Animated Film Festival. The film is a co-production with American studio Warner Bros. Warner Bros. has rights in China and is credited as a co-producer due to its significant involvement in the creation of the film. The film won the Golden Angel for "Best Chinese & American Co-Production Animation Film" at the Chinese American Film Festival.
Their fifth film, New Gods: Nezha Reborn, was released in February 2021. A works-in-process feature about the film was to premiere at the Annecy International Animated Film Festival.
The company has been focusing on animation production technology since its establishment, and is building its own render farm and developing technology. In addition, the software has introduced Maya, Houdini, ZBrush, and Arnold.
Slot Seram

Seram adalah sebuah slot di TV3 yang menyiarkan drama-drama bersiri tempatan yang memaparkan kisah-kisah seram atau ghaib, juga mempunyai nilai-nilai misteri dan mistik.
Slot Seram disiarkan setiap Rabu jam 5:00 petang dan Khamis jam 5:00 petang dan 9:00 malam manakala setiap Jumaat jam 1:30 tengah hari dan Sabtu jam 1:00 tengah hari. Sepanjang Ramadan, slot ini bersiaran pada jam 7:00 malam setiap Sabtu dan Ahad.
Mulai 26 Januari 2013, Slot Seram telah dihentikan sepenuhnya.
Hidayah (filem 2023)

Hidayah merupakan sebuah filem seram keagamaan Indonesia yang diarahkan oleh Monty Tiwa. Filem ini diadaptasi daripada sinetron bertajuk sama ini dibintangi oleh Ajil Ditto, Givina, Alif Joerg, dan Unique Priscilla. Filem ini ditangguhkan buat kali pertama pada 20 Oktober 2022 lalu, dan akhirnya ditayangkan di pawagam Indonesia pada 12 Januari 2023.
Mengisahkan tentang perjalanan hidup beragama Bahri, bekas banduan yang ingin menguburkan masa silamnya. Demi melupakan masa lalunya yang kelam, dia memutuskan untuk berpindah dari kediamannya di kota ke sebuah kampung bernama Mekarwangi. Perpindahan Bahri ke Kampung Mekarwangi adalah atas permintaan rakannya, Hasan yang ingin meminta pertolongannya. Kampung Mekarwangi dilaporkan mengalami gangguan ghaib yang dipercayai berpunca daripada Ratna, kawan lama Bahri. Setibanya di kampung, Bahri menemui Ratna, rakan lamanya yang sedang dalam kesakitan akibat penyakit yang teruk, namun dia tidak pernah meninggal dunia.
Maka, Ratna sentiasa merasai kesakitan dan jeritan kesakitan Ratna sentiasa menghantui kesunyian kampung setiap malam. Bukan sahaja jeritan Ratna terganggu, kampung itu turut diganggu oleh makhluk ghaib yang menghantui penduduk. Sehinggalah akhirnya Ratna ditemui mati kerana keadaan kesihatannya yang semakin teruk. Bagaimanapun, Bahri dituntut untuk bertanggungjawab terhadap segala masalah yang berlaku. Bagaimanapun, daripada berasa marah kerana dibuang kampung, Bahri meminta hidayah dan menguatkan imannya.
Penculikan Proserpina

Penculikan Proserpina (Itali: Ratto di Proserpina) ialah sebuah arca Baroquebesar daripada marmar oleh artis Itali Gian Lorenzo Bernini, yang dihasilkan antara tahun 1621 dan 1622, pada awal kerjaya Bernini. Arca ini disiapkan ketika Bernini baru berusia 23 tahun, menggambarkan penculikan Proserpina, yang ditangkap dan dibawa ke alam ghaib oleh dewa Pluto. Ia menampilkan Pluto menjulang Proserpina, dan Cerberus untuk melambangkan sempadan ke alam ghaib tempat Pluto membawa Proserpina.
Kardinal Scipione Borghese menempah arca ini dan memberikannya kepada Kardinal-anak saudara yang baru dilantik, Ludovico Ludovisi, mungkin untuk mengambil hatinya. Arca itu menunjukkan kisah Proserpina, yang mungkin berkaitan dengan kematian Paus Paulus V baru-baru itu atau kuasa baharu Ludovico. Bernini mendapat inspirasi daripada dua artis, Giambologna dan Annibale Carracci untuk arca itu, satu-satunya karya yang pelan dan lakaran awalnya masih wujud. Penculikan Proserpina diperbuat daripada marmar Carrara yang nadir, dan pada asalnya diletakkan di atas ketapak, kini sudah musnah, dengan puisi oleh Maffeo Barberini. Kerealistikannya dipuji kerana marmarnya nampak betul-betul seperti kulit manusia dan kain. Terdapat banyak perincian, seperti titisan air mata yang menonjolkan ekspresi wajah Proserpina.
Penculikan Proserpina menceritakan mitos Rom tentang Proserpina, yang terdapat dalam kedua-dua kisah Metamorphoses oleh Ovidius dan De Raptu Proserpinae karya Claudianus. Proserpina, anak perempuan Jupiter dan Ceres, dewi pertanian Rom, sedang mengumpulkan bunga apabila dia diculik oleh dewa alam ghaib, Pluto. Pluto keluar dari tanah dalam kereta kuda yang ditarik oleh empat ekor kuda hitam, dan membawa Proserpina lari ke alam ghaib. Namun, Ceres terdengar anaknya menjerit. Ceres mengeringkan bumi dan menyebabkan hasil tuaian tidak menjadi, memaksa Jupiter untuk berunding: Pluto dan Ceres masing-masing akan dapat Proserpina selama setengah tahun. Mitos ini ialah kisah bagaimana musim wujud: apabila Proserpina bersama Pluto, alam semula jadi mati dan musim sejuk bermula; apabila dia tinggal dengan Ceres, bumi mengalami musim bunga.
Patung Bernini menggambarkan detik kemuncak cerita rakyat itu, apabila Pluto menangkap Proserpina, yang bergelut melawannya ketika Hades membawanya melintasi sempadan alam ghaib, dilambangkan dengan marmar Cerberus. Kedua-dua figura hampir berbogel, namun kain masih menutupi paha Pluto dan bahu Proserpina. Cerberus marmar bersambung dengan Pluto dengan kain ini.
Banyak arca pada masa itu tidak dapat dilihat hanya dari satu sudut, sebaliknya pemerhati perlu melihatnya dari banyak perspektif sebelum mereka dapat memahaminya seluruhnya. Akan tetapi, Penculikan Proserpina boleh dilihat sepenuhnya dari satu sudut, betul-betul dari hadapan tapaknya. Semua sudut pandangan lain kurang penting.
Kaabah

Binaan Kaabah (الكعبة), yang merupakan kiblat bagi orang Islam terletak di Masjidil Haram di Mekah. Ia merupakan bangunan yang harus dikunjungi jemaah haji.
Menurut tradisi Islam, Kaabah dibina semula 12 kali. Para akademik dan sejarahwan berkata Kaabah dibina semula antara lima hingga 12 kali. Pembinaan pertama Kaabah dilakukan oleh Nabi Adam (as). Selepas itu, Nabi Ibrahim (as) dan Nabi Ismail (as) membina semula Kaabah.
Lebar ukuran Kaabah diasaskan oleh Ibrahim adalah seperti berikut: " Dinding Timur adalah 48 kaki dan 6 inci " Dinding Hatim adalah 33 kaki " Dinding antara Hajar Aswad dan sudut Yamani adalah 30 kaki " Dinding Barat adalah 46.5 kaki Selepas ini berlaku beberapa pembinaan semula sebelum masa Rasulullah (SAW). Pembinaan semula Kaabah oleh kaum Quraish Rasulullah mengambil bahagian dalam salah satu daripada pembinaan semula ini sebelum baginda menjadi Rasul.
Selepas satu banjir kilat, Kaabah mengalami kerosakan dan dindingnya retak. Ia perlu dibina semula. Tugas ini dibahagikan antara empat puak Quraish. Rasulullah turut membantu dalam usaha pembinaan semula ini. Setelah dinding-dindingnya dibina semula, tiba masanya batu Hajarulaswad diletak semula di tempatnya di dinding Timur Kaabah.
Pertelingkahan berlaku apabila tiba masa untuk menentukan siapa mendapat penghormatan meletakkan batu Hajar Aswad itu. Apabila pertelingkahan hampir bertukar menjadi pergaduhan, Abu Umayyah bin Mughirah al-Makhzumi, ketua suku tertua Makkah, mencadangkan agar lelaki pertama yang memasuki pagar masjid pagi keesokkannya akan menentukan perkara berkenaan.
Lelaki itu ialah Rasulullah. Penduduk Makkah bergembira. "Ia adalah al-Amin. Ia adalah Muhammad," jerit mereka. Baginda menghampiri mereka lalu mereka memintanya supaya memutuskan perkara itu. Baginda bersetuju.
Rasulullah mencadangkan agar batu hitam itu diletak di atas sehelai kain, setiap bucu kain dipegang oleh seorang pemimpin puak. Kain itu diangkat ke tempat batu itu hendak diletak. Rasulullah kemudian mengambil batu itu dan meletakkannya di tempatnya di dinding Kaabah.
Orang Quraish hanya menggunakan duit bersumber baik dalam membina semula Kaabah. Disebabkan duit yang dikumpul tidak cukup, mereka memendekkan kira-kira enam ela di sebelah utara Kaabah yang dipanggil Al-Hijr Al-Hateem. Mereka juga menaikkan pintu Kaabah.
Bangunan yang berbentuk kubus berukuran 12 x 10 x 15 meter ini juga disebut dengan nama Baitullah dan Baitul Ateeq iaitu bermakna paling awal dan lama. Ia juga bermakna bebas dan merdeka.
Tenun Pahang Diraja

Tenun Pahang Diraja (Jawi: ‏تنون ڤهڠ دراج‎‎) merupakan sejenis tenunan yang dipakai oleh Kerabat Diraja Pahang serta memberi kebenaran untuk rakyat memakai variasi tenunan tersebut . Tenun Pahang Diraja juga telah berkembang di beberapa buah negeri.
Seni tenun kain sarung sutera telah berkembang luas di Pahang, Terengganu, dan Kelantan sejak tahun 1838. Hal ini tercatat dalam catatan pengembaraan Abdullah Munshi yang turut menggambarkan eksport kain sarung sutera dan import benang sutera di negeri-negeri tersebut. Hal ini berterusan sehingga pada bancian pada 1901 menunjukkan terdapat tujuh puluh tujuh penenun di Pahang .
Sutera tenunan Pahang berasal dari orang-orang Melayu berketurunan Makassar. Apabila Belanda menawan Pulau Makassar, mereka mencari perlindungan di Kepulauan Riau Indonesia dan kemudian mereka berhijrah ke Pahang untuk mengelakkan pergaduhan dan peperangan di Riau. Seorang pegawai tinggi Makassar, yang dikenali sebagai Tuk Tuan Keraing Aji, adalah salah satu dari orang-orang pelarian yang datang di Pahang pada 1722 dan beliau menetap di Kampung Mengkasar, Pekan. Bukan sahaja dia pesa tuan dan sepenuhnya fasih dan benar-benar berpengetahuan dalam tenunan sutera, beliau juga mengkaji karya seni fabrik halus dan pakaian, setelah dikumpul kain halus dan pakaian dari pelbagai pulau. Sebagai seorang penenun yang mahir dalam tenunan, beliau telah dianggap sebagai perintis reka bentuk dan corak baru untuk bersampin kain dan kain sarung. Beliau memberi tunjuk ajar kepada penduduk wanita yang berada di Kampung serta kawasan sekitarnya untuk mengetahui proses tenunan sutera dalam pelbagai cara dan langkah ,satu demi satu. Tetapi yang lebih penting, beliau menyumbang ke arah ciptaan corak dan reka bentuk yang baru untuk kain tersebut. Dalam masa yang sama industri tenunan sutera yang unik ini berkembang di Pekan juga berkualiti tinggi dan terutama reka bentuknya diketahui oleh orang ramai dan terkenal di serata tempat serta "berjenama" kerana ia adalah sebagai Perhiasan Pahang . Tuk Tuan Keraing Aji telah dikebumikan di Perkuburan Islam di Kampung Mengkasar, (kubur boleh dilihat di sana). Pelajar yang diajar di Pekan meneruskan kerjanya mengajar teknik-teknik tenunan dan proses kepada generasi mereka dengan membekalkan ilmu berterusan sehingga sekarang yang digalakkan oleh kerajaan negeri Pahang oleh pertubuhan Kompleks Budaya Pulau Keladi .
Sebagai sutera yang paling terkenal yang ditenun di Pahang, Perhiasan Pahang telah dianugerahkan Diraja status "Diraja" oleh HH Tengku Abdullah Sultan Ahmad Shah, putera mahkota Pahang pada 8 Mei 2006 . Malah sehingga ke hari ini, kek mesin, mesin khas menenun Tenun Pahang Diraja masih boleh dijumpai dalam kebanyakan rumah di kampung itu . Masyarakat di kampung itu tidak kira lelaki atau wanita , muda atau tua turut menjalankan aktiviti tenunan semasa mereka masih hidup dan di teruskan pada generasi selanjutnya.
Wau Bulan

Wau Bulan ialah salah satu wau tradisional yang terkenal di Malaysia, khususnya di negeri Kelantan. Nama "Wau Bulan" diberikan kerana bentuk bahagian bawahnya yang melengkung menyerupai bulan sabit. Wau ini dihiasi dengan motif flora yang rumit dan berwarna-warni, mencerminkan kehalusan seni dan budaya Melayu.
Asal usul Wau Bulan dipercayai bermula sejak zaman Empayar Sriwijaya. Menurut legenda, seorang putera bernama Dewa Muda menggunakan wau sebagai peta untuk menandakan kawasan yang telah ditaklukinya. Setiap corak bunga dan daun pada wau melambangkan daerah yang berjaya ditawan, menjadikan wau tersebut simbol kekuatan dan kejayaan empayarnya.
Wau Bulan biasanya mempunyai lebar sekitar 2.5 meter dan panjang 3.5 meter. Bahagian bawahnya yang melengkung menyerupai bulan sabit memberikan namanya. Kerangka wau diperbuat daripada buluh yang diraut halus, manakala permukaannya dihiasi dengan kertas berwarna atau kain yang menampilkan motif flora tradisional.
Pembuatan Wau Bulan memerlukan kemahiran dan ketelitian tinggi. Prosesnya bermula dengan membentuk kerangka menggunakan buluh yang telah direndam untuk meningkatkan fleksibiliti. Seterusnya, kertas atau kain berwarna dilekatkan pada kerangka dan dihiasi dengan corak flora yang rumit. Setiap corak mempunyai makna simbolik tersendiri, mencerminkan kepercayaan dan budaya masyarakat setempat.
Wau Bulan bukan sahaja berfungsi sebagai permainan tradisional, tetapi juga sebagai simbol warisan budaya Malaysia. Ia sering dimainkan selepas musim menuai sebagai hiburan dan tanda kesyukuran. Selain itu, Wau Bulan telah diabadikan pada duit syiling 50 sen Malaysia (siri 1989) dan menjadi inspirasi logo syarikat penerbangan Malaysia Airlines.
Selain Wau Bulan, terdapat beberapa jenis wau tradisional lain di Malaysia, antaranya:
Setiap jenis wau mempunyai keunikan dan keistimewaan tersendiri, mencerminkan kekayaan budaya dan kreativiti masyarakat Melayu.
Alam ghaib

Alam ghaib merujuk kepada alam halus, dimensi ghaib atau alam yang mempunyai sifat berbeza dengan alam fizikal ini. Ini termasuk alam akhirat, alam makhluk halus, dan pada masa sekarang ia seumpama alam dimensi ke 4,5, 6, dan seumpamanya.
Pada zaman dahulu, alam ghaib ini merangkumi makhluk halus seperti jin, orang bunian, belaan atau (saka), dan seumpamanya.
Pada masa kini, alam ghaib turut merangkumi dimensi berbeza contohnya dimensi ke 4.
Alam ghaib tidak dapat dilihat dengan deria manusia, walaupun terdapat segelintir manusia yang mengaku memiliki deria yang cukup kuat (ampuh) sehinggakan dapat melihat dan berhubung dengan alam ghaib.
Disebabkan perubahan zaman, istilah yang berlainan digunakan. Sebagai contoh, pada masa dahulu orang percayakan tentang orang bunian yang menetap di alam ghaib. Pada masa sekarang pula orang bunian dipanggil pula makhluk asing yang tinggal di dimensi yang berlainan.
ada juga yang mengatakan bahawa manusia biasa boleh bertemu dengan penguni dari alam ghaib tetapi mestilah mempunyani hati yang suci dan tiada sebarang niat jahat kerana boleh dikata kan seluruh penghuni alam ghaib mempunayi hati yang bersih oleh itu hendask la mensuci kan hati agar boleh bertemu dengan alam gahib
terdapat banyak fakta yang menarik tentang alam gahib jika ianya nyata maka dalam duniA terdapat perlbagai lagi hal yang mistri yang kita boleh ungkai kan bersama jumpa lagi assalamuailaikum
Jika anda melihat rencana yang menggunakan templat {{tunas}} ini, gantikanlah dengan templat tunas yang lebih spesifik.
Ghaib (drama)

Ghaib adalah merupakan sebuah drama bersiri adaptasi daripada novel bertajuk ‘Projek Seram Terowong’ nukilan tiga penulis genre seram Buku Prima - A. Darwisy, Zaifuzaman Ahmad, dan Syasya Bellyna. Ghaib juga adalah merupakan salah satu judul dalam novel ini. Siri original Tonton (Tonton Original Series) ini ditayangkan di laman penstriman popular itu bermula 15 Disember 2018. Bakal ke udara buat pertama kalinya di kaca televisyen, TV3 mulai 10 Ogos 2021 bagi menggantikan siri Mata Ketiga.
Membawa elemen kisah permainan 'spirit of coins' yang cukup terkenal di kalangan penghuni asrama dan peserta perkhemahan.
Permainan ini dianggap mempunyai misterinya yang tersendiri kerana roh individu yang sudah mati akan menghantui para pemainnya.
Drama ini berlatarkan sebuah kolej yang mana belakang bangunan kolej itu terdapat sebuah gua terbiar.
Suatu malam, empat orang pelajar, Mimie (Scha Elinnea), Jessica (Eyka Farhana), Nina (Erynne Erynna) dan Suzi (Qara Lyana) memasuki gua berkenaan untuk bermain 'spirit of coins'.
Mereka menyeru roh penunggu di dalam gua, sebelum satu lembaga yang dikenali sebagai hantu Mona (Chandni Kaur DFKL) memunculkan diri.
Mereka yang berada dalam ketakutan, lantas melarikan diri ke pondok pengawal keselamatan kolej untuk membuat aduan. Namun mereka menyedari Mimie sudah tiada lagi bersama mereka.
Kehilangan pelajar perempuan itu kemudiannya telah menjadi kes polis.
Detektif Riza (Shukri Yahaya) dan Inspektor Anita (Siti Elizad Sharifuddin) yang ditugaskan untuk menjalankan siasatan, bagaimanapun enggan mempercayai kisah kewujudan hantu Mona yang diperkatakan ramai.
Malah mereka menolak cakap-cakap yang mengatakan kolej itu berpuaka.
Puan Maurice (Joanna Bessey) selaku pengetua tidak menyenangi kehadiran detektif di kolejnya lantas meminta mereka supaya mengunci mulut tentang kejadian yang berlaku kerana ingin menjaga nama baik premisnya.
Detektif Riza dibelenggu rasa aneh kerana misteri kehilangan pelajar itu langsung tidak meninggalkan sebarang jejak.
List of Icelandic visual artists

Art has existed in Iceland since the first settlements, but it was only at the beginning of the 20th century that Icelandic artists came to an international reputation. Mostly, they had studied in other countries, e.g. in Denmark.
The most important motifs for Icelandic painters were the nature of their home country and the human being, but they also used mythical and supernatural themes as well as socio-realistic motives.
Around 1960 the Swiss-German artist Dieter Roth moved to Iceland. His engagement with the Icelandic art scene was of great importance in introducing movements such as conceptual art, Fluxus, happenings, body art, life art and social sculpture, which since have formed a basis for Icelandic Contemporary Art.
Sitatapatra

Sitātapatrā (Sanskrit: "White Parasol") is a bodhisattva and protector against supernatural danger in Buddhism. She is venerated in both the Mahayana and Vajrayana traditions. She is also known as Usnisasitatapatra or Uṣṇīṣa Sitātapatrā. It is believed that Sitātapatrā is a powerful independent deity emanated by Gautama Buddha from his Uṣṇīṣa. Whoever practices her mantra will be reborn in Amitābha's pure land of Sukhāvatī as well as gaining protection against supernatural danger and witchcraft.
Her name is composed of sita ("white") and ātapatrā ("parasol" or "umbrella").
There are several different forms of Sitatapatra including: with one face and two arms; with three faces and six arms; with three faces and eight arms; with three faces and ten arms; with five faces and ten arms; and, with 1000 faces, 1000 arms and 1000 legs.
ཧཱུཾ་མ་མ་ཧཱུཾ་ནི་སྭཱཧཱ། Hum ma ma hum ni svaha
The Śūraṅgama Mantra of the Śūraṅgama Sūtra is the most commonly practiced mantra invoking her. According to Thubten Zopa Rinpoche, the "Great White Umbrella" is a sādhanā for healing illness, dispelling interferences and spirit possession, quelling disasters, and bringing auspiciousness. To do practice in full requires a kriyātantra abhiṣeka of Sitātapatrā for the Vajrayana practitioners. The dhāraṇī "ārya-tathāgatoṣṇīṣa-sitātapatrāparājita-mahāpratyaṅgirāparama-siddhā-nāma-dhāraṇī" (English: "The Noble Dhāraṇī of Sitātapatrā Born from the Tathāgata’s Uṣṇīṣa, Great Dispeller of Invincible Might and Supreme Accomplishment") is a common action tantra practice of Sitātapatrā.
Sitātapatrā is one of the most complex Vajrayana goddesses. According to Miranda Shaw in the Buddhist Goddesses of India, Sitātapatrā emerged from Buddha's uṣṇīṣa when he was in the Trāyastriṃśa heaven. The Buddha announced her role to "cut asunder completely all malignant demons, to cut asunder all the spells of others...to turn aside all enemies and dangers and hatred." Sitātapatrā's benign and beautiful form belies her ferocity as she is a "fierce, terrifying goddess, garlanded by flames, a pulverizer of enemies and demons."
In the Mahayana Sitatapatra Sutra, she is called Aparājita "Undefeatable, Unconquerable" and is also identified as a form of goddess Tārā.
In other sutras, she is regarded as a female counterpart to Avalokiteśvara, the bodhisattva of compassion. Like him, Sitātapatrā manifests in many elaborate forms: having a thousand faces, arms and legs, or simply as a feminine deity of great beauty. Known foremost for her "white parasol" she is most frequently attributed with the "golden wheel". The auspiciousness of the turning of the dharma wheel is symbolic of Buddhism, both in its teachings and realizations.
Chinese and Vietnamese Buddhist often recite her a Sino rendering of her Sanskrit title (Maha, meaning "great") Sitātapatrā (Ma Ha Tất Đát Đa Bát Đát Ra 摩訶悉怛多缽怛囉) as a protection mantra, often alongside a starting Om and then svaha but sometimes just the name by itself.
Chettiar

Chettiar (also spelt as Chetti and Chetty) is a title used by many traders, weaving, agricultural and land-owning castes in South India, especially in the Indian states of Tamil Nadu, Kerala and Karnataka.
Chettiar/Chetty is derived from the Sanskrit word Śreṣṭha (Devanagari: श्रेष्ठ) or Śreṣṭhin (Devanagari: श्रेष्ठीन्), meaning superior. This term was later Prakritised as Seṭhī (Devanagari: सेठी), and eventually became Śeṭ (Devanagari: शेट) or Śeṭī (Devanagari: शेटी) in modern Indo-Aryan dialects.
In early Indian literature, the term referred to a wealthy class of merchants associated with the Vysya varna.
The Chettiar title has been associated with a diverse range of communities, including merchant groups, agriculturalists, and artisans. Chettiar's are identified with the Vysya (merchant) varna due to their economic prominence and community efforts to elevate social status. The title is also used by certain subgroups of the Vellalar caste, highlighting its adaptability across regions and professions.
During the colonial era, Chettiars, particularly the Nagarathar (Nattukottai Chettiars), gained recognition as prominent bankers and financiers in South India and Southeast Asia.
The Nattukottai Chettiars established a sophisticated banking system, introducing financial instruments like the hundi (promissory note) and developing credit networks that extended from colonial India to Burma (Myanmar), Malaysia, and Singapore. Their financial expertise earned them a reputation as the "bankers of the East" during the British Raj.
In addition to their achievements in commerce, several Chettiar subgroups were engaged in agriculture and textile production. The Vellalar Chettiars (vellan Chettis) were historically known as agrarian landlords and also involved in trading and merchanting, while others, like the Devanga Chettiars, excelled in weaving fine textiles. The Kandangi sari, a traditional handloom product, is an enduring symbol of their craftsmanship.
The Chettiars are celebrated for their philanthropic endeavors. They funded schools, hospitals, and temples, many of which remain significant cultural landmarks. Prominent temples such as the Pillaiyarpatti Temple and the Kundrakudi Temple in Tamil Nadu are linked to Chettiar patronage. Their generosity extended beyond India, contributing to infrastructure and religious institutions in Southeast Asia.
Prasantt Ghosh

Prasantt Ghosh (Assamese: প্রশান্ত ঘোষ born September 21, 1975) is an Indian fashion designer who works in various fashion shows and Assamese cinema. He is known for designing costumes in films like Suren Suror Putek, Bukur Majot Jawle, Khel, and has also designed dresses for opening and closing ceremonies of National Games of India held in Assam. Ghosh also runs a fashion designing and modeling institute named Assam Art and Designing Institute (AADI) in Guwahati, Assam, and works as a fashion choreographer.
Prasantt Ghosh was born on 21 September 1975 and grew up in Guwahati, Assam. He studied fashion designing from the National Institute of Fashion Technology (NIFT). Ghosh started his career by opening a fashion designing institute in Assam called Assam Art and Designing Institute (AADI) and launched his fashion label named Prasantt Ghosh in 1996. By the year 1999, Prasantt started doing fashion week and many other government fashion events. In 2011, he won the 'Best Fashion Choreographer Award in Northeast'.
In 2016, Ghosh was invited as brand ambassador to the Asian Designer Week held at Talkatora Stadium in New Delhi.
Prasantt has worked in shows all over India and countries including Bangladesh, Bhutan, Sri Lanka, Malaysia, Nepal and shot to fame after he choreographed Rubaru Mr. India pageant 2017.
Lake Shala

Lake Shala (also spelled Shalla) is an alkaline lake located in the Ethiopian Rift Valley, in the Abijatta-Shalla National Park.
The lake is 28 kilometers long and 12 wide, with a surface area of 329 square kilometers. It has a maximum depth of 266 meters and is at an elevation of 1,558 meters. As such, it is the deepest of Ethiopia's Rift Valley lakes.
Known for the sulphur springs on the lake bed, its islands are inhabited by great white pelicans, one being known as Pelican Island.
Lake Shala is surrounded by hot springs filled with boiling water, and the earth surrounding the lake is filled with cracks due to erosion and earthquakes. Due to steam rising from the boiling water in the springs, the atmosphere around the lake is relatively foggy. Various species of flamingoes and birds that frequent the lake are found at its southern end.
Battle of Gogetti

The Battle of Gogetti was the final battle between Ethiopia and the Italy preluding the Second World War. This battle was fought against the surviving troops of the armies of Sidamo and Bale. The Ethiopian armies were encircled and destroyed by the Italian forces near Lake Shala. Ethiopian leaders Beiene Merid and Dejazmach Gabre Mariam were killed in battle. Ras Desta Damtew, although wounded, escaped the brutal fight, only to be hunted down and killed five days later.
As retaliation for the attempted assassination of Rodolfo Graziani, Italian soldiers killed thousands of Ethiopian civilians.
Afrocarpus gracilior

Afrocarpus gracilior (syn. Podocarpus gracilior) is a species of coniferous tree in the family Podocarpaceae known as benet in Marakwet and East African yellowwood, African fern tree, or bastard yellowwood in English
It is native to eastern Africa, in Ethiopia, Kenya, Tanzania, and Uganda, in Afromontane habitats.
This is a common species found in many types of tropical mountain forest habitat. It is a dominant species in some areas. Nevertheless, it may be in slow decline due to deforestation and logging.
Afrocarpus gracilior is a medium-sized tree, growing 20–40 m tall, rarely to 50 m, with a trunk diameter of 50–80 cm. The leaves are spirally arranged, lanceolate, 2–6 cm long and 3–5 mm broad on mature trees, larger, to 10 cm (4 in) long and 6 mm broad on vigorous young trees.
The seed cones are highly modified, with a single 2 cm (1 in) diameter seed with a thin fleshy coating borne on a short peduncle. The mature seed is purple, and is dispersed by birds and monkeys which eat the fleshy coating. The pollen cones are solitary or in clusters of two or three on a short stem.
Studies in 2000 and 2002 provided enough evidence to support splitting the genus Podocarpus into Podocarpus and Afrocarpus. Thus, P. falcatus and P. gracilior were renamed to A. falcatus and A. gracilior. Later DNA, biogeographical, morphological, and anatomical evidence suggested the following relationships between the species of Afrocarpus:
It is an important timber tree in its native range, where it is harvested for local use and export. It is used for construction of buildings and furniture. It is grown in plantations elsewhere in the world.
It is cultivated as an ornamental tree, and planted as a shade tree.
Dracaena ellenbeckiana

Dracaena ellenbeckiana is a species of plant belonging to the Asparagaceae family, subfamily Nolinoideae. Dracaena ellenbeckiana is native to Ethiopia, Kenya, Somalia, Sudan, and Uganda, and primarily grows in the seasonally dry tropical biome.
Dracaena ellenbeckiana was first described by Engl. in 1902. The species is a shrub or tree, growing 2-8 meters high, with erect stems that are often several from a common base, less often solitary, and little-branched. The stems can be up to 8 cm (3.1 in) in diameter and are longitudinally fissured. The leaves of Dracaena species are isobilateral and amphistomatic, with anomocytic and tetracytic stomata. The plants are either xeromorphic or mesomorphic and their leaves can grow up to 22–65cm long, 1–9cm wide.
Dracaena ellenbeckiana is adapted to the seasonally dry tropical biome, which is characterized by alternating wet and dry seasons. This habitat has shaped the species' ability to tolerate drought, making it an excellent candidate for cultivation in subtropical climates and as a houseplant. The species is found in countries such as Ethiopia, Kenya, Somalia, Sudan, and Uganda.
Parkinsonia

Parkinsonia /ˌpɑːrkɪnˈsoʊniə/, also Cercidium /sərˈsɪdiəm/, is a genus of flowering plants in the pea family, Fabaceae. It contains about 12 species that are native to semi-desert regions of Africa and the Americas. The name of the genus honors English apothecary and botanist John Parkinson (1567–1650).
They are large shrubs or small trees growing to 5–12 m (16–39 ft) tall, dry season deciduous, with sparse, open, thorny crowns and green bark. The leaves are pinnate, usually bipinnate, with numerous small leaflets; they are only borne for a relatively short time after rains, with much of the photosynthesis carried out by the green twigs and branches. The flowers are symmetrical or nearly so, with five yellow or white petals. The fruit is a pod containing several seeds.
Most American species are known by the common name of palo verde or paloverde, derived from the Spanish words meaning "green tree". This name is given due to its characteristic green trunk. The palo verde (not species-specific) is the state tree of Arizona.
A major pollinator for Parkinsonia species in the southwestern United States and western Mexico is Centris pallida, a solitary bee known as the digger or pallid bee. C. pallida obtains nectar and pollen from this plant to fill a brood pot so that their larvae will have food when they hatch. The nectar and pollen give its bee bread a strong orange color.
Lake Abijatta

Lake Abijatta is an alkaline lake in Ethiopia. It lies in the Main Ethiopian Rift valley south of Addis Ababa, in the Abijatta-Shalla National Park.
According to the Statistical Abstract of Ethiopia for 1967/68, the lake is 17 kilometers long and 15 km wide, with a surface area of 205 square kilometers. It has a maximum depth of 14 meters and is at an elevation of 1,573 meters.
Along the northeastern corner of this lake are a number of hot springs, which are important both as a tourist attraction and to the local inhabitants.
Additionally, there is a soda ash operation on the shores of this lake, which produces 20,000 tons of sodium carbonate. Proven reserves at Lake Abijata, as well as the neighboring Shala and Chitu lakes, exceed 460 million tons. Flamingoes are also found at the lake.
Multidisciplinary studies, including the examination of sedimentology, palynology, diatoms and organic matter have been undertaken on a 6 m core from Lake Abijata, Ethiopia. The bottom of this core has been dated at 1720 ± BP. Analyses have shown four distinct stages in lake evolution. Two transgressive phases that have been recognized can be correlated with other lake level evidence. The transgressions result from changing inputs from lowland and highland regions within the catchment. They are most probably related to changes in seasonal rainfall patterns.
Shala (Aanaa)

Shala is one of the Aanaas in the Oromia of Ethiopia. It was separated from Seraro woreda. Part of the West Arsi Zone located in the Great Rift Valley, Shala is bordered on the south by Seraro, on the west by the Southern Nations, Nationalities and Peoples' Region, on the north by Shala Lake which separates it from Arsi Negele, and on the east by Naannawa Shashamane; its western boundary is defined by the course of the Bilate River. The administrative center of this woreda is Aje.
The 2007 national census reported a total population for this woreda of 149,804, of whom 74,930 were men and 74,874 were women; 7,680 or 5.13% of its population were urban dwellers. The majority of the inhabitants were Muslim, with 94.81% of the population reporting they observed this belief, while 2.5% of the population said they were Protestant, and 2.12% of the population practiced Ethiopian Orthodox Christianity.