davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
காவிரிப்பூம்பட்டினம்

காவிரிப்பூம்பட்டினம் (பூம்புகார்), பண்டைய தமிழ் நாட்டிலிருந்த சோழர்களின் முக்கியமான துறைமுக நகரங்களில் ஒன்று. இது சோழ நாட்டைச் சேர்ந்தது. இந்நகரம் முற்காலச் சோழர்களின் தலைநகராக விளங்கியது. காவிரி ஆற்றின் கழிமுகத்தை அண்டி அமைந்திருந்த இந்நகரம், காவேரிப்பட்டினம், புகார், பூம்புகார் எனப் பல்வேறு பெயர்களில் அழைக்கப்பட்டு வந்தது. காவிரிப்பட்டினம் குறித்த அகழாய்வு அறிக்கையை கே. வி. சௌந்தரராஜன் மற்றும் கே. வி. இராமன் ஆகியோர் இணைந்து வெளியிட்டனர்.
கடற்கரை துறைமுகமாக விளங்கிய இதன் வணிக முக்கியத்துவம் காரணமாக, பல நாடுகளிலிருந்தும் மக்கள் இங்கே வந்தார்கள். அவர்களுக்கான குடியேற்றங்களும் இப்பட்டினத்தில் காணப்பட்டதாகச் சங்க காலம் மற்றும் சங்கம் மருவிய காலத்தைச் சேர்ந்த இலக்கியங்கள் கூறுகின்றன.
கம்மாளர்

கம்மாளர் (Kammalar) எனப்படுவோர் இந்திய மாநிலமான தமிழ்நாட்டிலும், இலங்கையின் வடகிழக்கு பகுதியிலும் வாழும் ஒரு தமிழ் சாதியினர் ஆவார். இவர்கள் தச்சர், கொல்லர், கற்தச்சர், தட்டார், கன்னார் என ஐந்து தொழிலை அடிப்படையாக கொண்டு வாழ்கின்றனர். இவர்கள் பூணூல் அணிகின்றனர். இந்த தொழிலை செய்யக்கூடிய தமிழைத்தவிர பிறமொழி பேசக்கூடியவர்களும் தமிழ்நாட்டில் உள்ளனர். அவர்கள் தங்களை விஸ்வகர்மாலா விஷ்வபிராமின் என்றும் அழைத்துக்கொள்கின்றனர். தமிழ் பேசுபவரும், தெலுங்கை பேசுபவரும் உள்ளனர். சைவம் மற்றும் அசைவ உணவு உண்பவர்களாக உள்ளனர். மேலும் வட தமிழ்நாட்டில் ஆச்சாரி, தென் தமிழ்நாட்டில் ஆசாரி, விசுவகர்மா என்ற பொதுப்பெயரில் அழைக்கப்படுகிறார்கள். தமிழ்நாடு சாதிகள் பட்டியலில் பிற்படுத்தப்பட்டோரில் பிரிவு எண் 65, வரிசை எண் 42 ஆகியவற்றில் உள்ளனர். தமிழ்நாட்டில் இவர்கள் தமிழ், தெலுங்கு ஆகிய மொழிகளில் பேசக்கூடிய இருபிரிவினர்களாக உள்ளனர். இவர்கள் மன்னர்களுக்கு தலைமை ஸ்தபதி மட்டுமல்ல ராஜகுரு, சேனாதிபதியாகவும் இருந்து உள்ளனர். இவர்களில் சோழ சேனாதிபதி குஞ்சரமல்லர் பெருந்தச்சர் ராஜராஜ சோழன் காலத்தில் கோயில் கட்டிய தலைமை ஸ்தபதி ஆவார். மற்றும் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள் கருவூரார் சித்தர் போகர் சித்தர், கமலக்ஷ முனி போன்ற பல சித்தர்கள் உள்ளனர் அதற்கான வரலாற்றுச் சான்றுகளும் கிடைக்கப் பெற்றுள்ளது.
இந்திய அலங்கு

இந்திய அலங்கு அல்லது இந்திய எறும்புண்ணி (Manis crassicaudata) என்பது ஒரு எறும்புண்ணி ஆகும். இது இந்தியா, இலங்கை, நேபாளம், பூடான் ஆகிய நாடுகளின் சமவெளிகள், மலைகள் போன்ற இடங்களில் காணப்படுகிறது. இது பூனை அளவு கொண்டதாகவும், ஆனால் சற்றே நீளமான உடலும், நீண்ட வாலும், கூர்மையான முகம் கொண்ட, கூரிய நுண்ணறிவுள்ள விலங்கு ஆகும். மற்ற பாலூட்டிகள் போலல்லாமல் இதன் உடல் முழுக்க உள்ள செதில்கள் இதற்கு பாதுகாப்பு கவசமாகப் பயன்படுகிறது. உடலில் உள்ள முடிகளே காலப்போக்கில் செதில்களாக மாறிவிட்டன. பிற விலங்குகளிடமிருந்து தன்னை தற்பாதுகாக்க ஒரு இரும்பு குண்டு போல தன்னை சுருட்டிக்கொள்ள இதனால் முடியும். இதற்கு நல்ல உடல் வலு இருப்பதால் சுருட்டிக்கொண்ட உடலை இயல்பான நிலைக்கு விரிப்பது நம்மால் இயலாத செயல்.இதன் செதில்கள் நிறம் இதன் வாழும் சூழலில் பூமியின் நிறம் பொறுத்து மாறுபடுகிறது. இது பகலில் நிலத்தடி வங்குகளிலும் பாறை இடுக்குகளிலும், மரபொந்துகளிலும் சுருண்டு உறங்கும். இருட்டியபின் இரை தேடக் கிளம்பும். எறும்பு, கரையான், ஈசல் போன்றவற்றை மட்டுமே உணவாகக் கொண்டு உயிர் வாழக்கூடியது. இதன் முன்னங்கால்களில் உள்ள நீளமான மழுங்கிய நகங்களால் எறும்புகளையும், செதில்களையும் தோண்டி எடுத்தும், மரங்களில் ஏறி மர எறும்புகளை பிடித்து உண்ணவல்லது. இவற்றுக்குப் பற்கள் கிடையாது. பசை கொண்ட நீண்ட, உருண்டையான நாக்கைப் புற்றின் உள்ளே விட்டு எறும்பு, கரையான் இவற்றைப் பிடிக்கும். அலங்கு ஒரே ஒரு குட்டியை ஈனும். அதன் குட்டி, கரடிக்குட்டி போலவே தாயின் முதுகில் சவாரி செய்யும். இதன் இறைச்சிக்காகவும், இதன் உடல் பாகங்கள் மருத்துவகுணமுடையவை என்ற நம்பிக்கை காரணமாகவும், இவை வேட்டையாடப்படுவதால் இவற்றின் எண்ணிக்கை குறைந்துவிட்டது.
இந்திய எறும்புத்திண்ணி இலங்கையில் மழைக்காடுகள் மற்றும் சமவெளி முதல் நடுத்தர மலைகள் உட்பட பல்வேறு காடுகளில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. இது புல்வெளிகள் மற்றும் இரண்டாம் நிலை காடுகளில் வாழ்கிறது. மேலும் வறண்ட பகுதிகள் மற்றும் பாலைவனப் பகுதிகளிலும் வாழும்வகையில் தகவமைப்புகளைக் கொண்டுள்ளது. ஆனால் அதிக தரிசு, மலைப்பாங்கான பகுதிகளை விரும்புகிறது. இலங்கையில், இது 1,100 மீ (3,600 அடி) உயரத்திலும், நீலகிரி மலைகளில் 2,300 மீ (7,500 அடி) உயரத்திலும் காணப்பட்டது. இது வளைகளை தோண்டுவதற்கு ஏற்ற மென்மையான மற்றும் மணல் நிறைந்த மண் பகுதிகளை விரும்புகிறது.
இந்திய எறும்புத்திண்ணி, இறைச்சி மற்றும் செதில்களுக்காக வேட்டையாடப்படுவதால் அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகியுள்ளன. இவை உள்ளூர் மக்களால் பயன்படுத்தப்பட்டு நுகரப்படுகின்றன. ஆனால் பன்னாட்டு அளவில் அதிகளவில் வர்த்தகம் செய்யப்படுகிறது. எறும்புத்திண்ணி பல்வேறு பகுதிகள் உணவு மற்றும் மருந்தின் ஆதாரங்களாக மதிப்பிடப்படுகின்றன. செதில்கள் பாலுணர்வு தூண்டலாகவோ அல்லது மோதிரங்கள் அல்லது அழகு பொருட்களாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. தோல்கள், மற்றும் காலணிகள் உட்பட தோல் பொருட்களை உற்பத்தி செய்ய இதன் தோல் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. பெரும்பாலான நாடோடிகள் மற்றும் பயிற்சி பெற்ற உள்ளூர் வேட்டைக்காரர்களால் வேட்டை நடவடிக்கை மேற்கொள்ளப்படுகிறது. இந்திய எறும்புத்திண்ணியின் உடல் பாகங்கள் குறைந்தபட்சம் 2000களின் முற்பகுதியில் இருந்து சீனாவில் நுகர்வுக்காக கடத்தப்பட்டன. பாதுகாக்கப்பட்ட பாலூட்டிகளில் அதிகமாக கடத்தபப்டுவது எறும்புத்திண்ணி ஆகும். பிற அச்சுறுத்தல்களில் வாழ்விட இழப்பும் அடங்கும்; எ.கா. காடழிப்பு.
கீரி

கீரி என்பது பாலூட்டி வகையைச் சேர்ந்த ஒரு ஊனுண்ணி. கீரிகள் தெற்கு ஆசியா, ஆப்பிரிக்கா முதலிய பகுதிகளில் காணப்படுகின்றன.
34 சிற்றினங்களை உள்ளட்டக்கிய கீரிகளின் நீளம் 24 முதல் 58 செ.மீ வரை (வால் தவிர்த்து) இருக்கிறது. 320 கிராம் முதல் 5 கிலோ எடை வரை கொண்ட கீரி இனங்கள் உள்ளன. சில இனங்களைச் சேர்ந்த கீரிகள் பெரும்பாலும் தனித்தே உணவு தேடி வாழ்கின்றன. வேறு சில இனங்கள் குழுவாக வாழந்து இரையைப் பகிர்ந்துண்டு வாழ்கின்றன.
பூச்சிகள், பல்லிகள், பாம்புகள், பறவைகள், கொறிணிகள் ஆகியன இவற்றின் முதன்மையான உணவு. இவை முட்டைகளையும் இறந்த விலங்குகளின் இறைச்சியையும் கூட உண்கின்றன. இந்திய சாம்பல் நிறக் கீரியும் வேறு சில கீரிகளும் நச்சுத்தன்மையுள்ள நாகப்பாம்பு உள்ளிட்ட பாம்புகளுடன் சண்டையிட்டுக் கொல்லும் திறன் பெற்றவை. கீரிகளின் தடித்த தோலும் சடுதியாக இயங்கும் ஆற்றலும் பாம்புகளை எதிர்க்க உதவுகின்றன. மேலும் இவற்றில் உள்ள அசிட்டைல்கோலின் என்னும் வேதிப்பொருள் பாம்பின் நச்சினை எதிர்க்கும் திறனைக் கொடுக்கிறது.
இந்தியாவில் பாம்பாட்டிகள் கீரியையும் பாம்பையும் மோத விட்டு வேடிக்கை காட்டுவது உண்டு.
அகலை

அகலை அல்லது அயலை (Rastrelliger kanagurta) என்பது கானாங்கெளுத்தி வகையைச் சேர்ந்த மீன் இனம் ஆகும். இவை பொதுவாக இந்திய, மேற்கு பசிபிக் பெருங்கடல்கள் மற்றும் அவற்றைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் காணப்படுகின்றன. இது ஒரு முக்கியமான உணவு மீன் ஆகும்.
蝦醬雞

虾酱鸡（Har Cheong Gai/Prawn Paste Chicken）是一道新加坡与马来西亚的经典菜肴。
虾酱鸡是采用油炸的一道料理，虽然使用的虾酱源自大陆广东海南，但却是一道地地道道的新加坡本地菜肴。
虾酱鸡一般选用鸡翅中段，选用的腌制酱料 -- 虾酱必须要足够浓厚，否则味道无法渗入鸡肉，就和普通炸鸡毫无区别。除虾酱外，还包括香油，糖，绍兴酒，蚝油等，同时还要加入用面粉或薯粉，鸡蛋，水，自发粉调成的面糊，这也是虾酱鸡不同于普通炸鸡最大的区别之处。经过一整夜的腌制入味以后，直接可以下油锅炸。
据传是著名老字号黎三元酒家发明。黎家夫妇经朋友启发，将原本用作蘸料的虾酱改作腌制鸡肉的酱料，并加以改进腌制的技术，最终成为一道招牌虾酱鸡。由于名声在外，渐渐成为流行于新加坡马来西亚的一道家常料理。
肉鬆

肉鬆或称肉酥、肉绒，通常是用猪的瘦肉或鱼肉、鸡肉持續乾炒除去水分后而製成的。肉松起源于中国，且在亞洲范围内也是一种特别常見的小吃，特別是在大中華地區如中國大陸及香港、澳門，以及台灣、日本、泰國、馬來西亞、新加坡、緬甸、越南等一些國家也能经常看到。
一般的肉松都是磨成了末状物，适合儿童食用，更講究一點的商家會加入芝蔴、海苔。将肉松拌进粥裡或蘸饅頭食用。素食者也經常使用大豆蛋白製成的素香鬆來拌粥。
在中國江南地區、香港、台灣也會當材料加入粢飯。
台灣常見的台式麵包裡面，也有抹上沙拉再沾肉鬆的肉鬆麵包。
在日本稱作でんぶ（日语：田麩）(漢字:田麩)，多用魚肉製成，最具代表性的就是「桜でんぶ」，是用鯛魚、鱈魚等白肉魚，與酒、糖等調味品，並加入粉紅色食用色素，所做成的粉紅色魚鬆，象徵著櫻花。
在緬甸，有用蝦肉弄的蝦鬆。
在越南，除了用豬、牛、雞、魚以外，還用青蛙肉作肉鬆的。
鳳梨酥

鳳梨酥（臺灣話：王梨酥，臺羅：ông-lâi-soo）是臺灣漢族的傳統糕點，源自龍鳳大餅之甜味鳳餅，以及雙餡料（鳳梨、冬瓜）大餅鴛鴦餅的習俗，以西式曲奇餅酥鬆餅皮發展而成的台式點心。 其主要原料為麵粉、奶油、糖、蛋、冬瓜醬（也可用純鳳梨或冬瓜混合鳳梨製作）。外皮酥、內餡軟。以冬瓜餡製作的鳳梨酥有蔬菜冬瓜清爽口感，也稱為冬瓜酥；以冬瓜餡混合鳳梨餡製作的鳳梨酥帶有鳳梨甜香，或稱為冬瓜鳳梨酥；以純土鳳梨製成的鳳梨酥，其酸度較高，又稱土鳳梨酥，酸酸甜甜，受大眾喜愛。
鳳梨的台語（臺灣話：王梨，臺羅：ông-lâi）諧音為「旺來」，帶有吉利興旺之意，而冬瓜有「好年冬」與甜甜蜜蜜的含意，帶有喜氣之意。早年鳳梨酥大多為冬瓜酥，其綿密彈牙的內餡為冬瓜醬製成，命名取其臺語諧音「旺來」，但如果要正名回冬瓜酥，不僅沒有旺來酥好聽，對長久以來接受旺來酥的民眾亦難以接受。
雖然「鳳梨」在中國大陸以及港澳地區被稱為「菠蘿」，但鳳梨酥從不寫成「菠蘿酥」，新加坡和马来西亚地區亦然。
傳統鳳梨酥的外皮是採用豬油製成，早期鳳梨酥的內餡大多採用冬瓜或者冬瓜混合鳳梨製成。
台灣冬瓜是早期與現代台灣農民稻田休耕期間的輪作農產品，所以全台各地有種稻米的地方，就幾乎有冬瓜的種植，產量豐富，為台灣大宗蔬菜之一，原料取得容易與經濟實惠，讓稻米農友創造額外收入，所以使用冬瓜當作食品原料也可以反映當時台灣農業土地的歷史與食品加工的背景。
早年台灣鳳梨成本過高，土鳳梨（夏威夷開英種）及俗稱波蘿的本島仔鳳梨纖維粗，會咬舌頭，不適合用在糕餅上，但台灣冬瓜從百年前早期到現代都會輪作種植在全台的稻田上，為台灣稻農創造另一筆收入，所以產量豐富與經濟實惠，這也是冬瓜成為食品原料的由來，而冬瓜製作的內餡口感不僅綿密且Q彈。由於台灣早期食品加工將農產品當作製作成食品的原料，讓冬瓜茶與冬瓜鳳梨酥擁有百年製造歷史，將田裡的新鮮食材加工後能存放食用，是台灣百年前開墾時期的傳承。
近年有不少商家採用純鳳梨製作內餡，因為鳳梨的纖維較冬瓜粗，純鳳梨餡的口感不及冬瓜餡綿密與Q彈，但純鳳梨餡有天然的濃郁果香及酸甜滋味，都是冬瓜餡無法比擬的，因此冬瓜餡與純鳳梨餡製成的鳳梨酥，都各有其擁護者。
以下為台灣地區鳳梨酥原料冬瓜產地，全年各地有生產：
各縣市依季節不同生產之產季亦不同。
新加坡農業

新加坡的農業，是該國的經濟組成部分。它主要發生在新加坡的鄉村，那裡仍可以找到農場。
早在1987年，新加坡的農業就大幅度減少。在那一年，該國正式有2,075個農場，面積為2,037公頃（5,030英畝），平均每個農場不到1公頃（2.5英畝）。
在現代化發展之前，烏節路是一片農業果園。與許多其他地區一樣，那裡的農場很快就開始消失，新加坡變成更加依賴海外進口食物。1984年的一個主要問題是新加坡的養豬場對健康與環境污染問題有關。
新加坡生產的水果包括榴蓮，紅毛丹和山竹果，而該國生產的食用菌包括蘑菇。該國還有農場負責生產雞蛋，蔬菜，家禽和豬肉。
在新加坡種植的花卉出口到世界其他地區，即日本，美國，澳大利亞和西歐的地區。這種花包括蘭花。新加坡有153個蘭花農場。花卉植物大多在新加坡種植用於裝飾目的。
在新加坡養殖的魚類主要是作為觀賞魚飼養，雖然有些養魚場將魚作為食物。仟湖集團是新加坡的主要漁業公司，養殖出口和進口數千種魚類。
新加坡的蔬菜產量約為22,458噸，而2016年其人口消費量為524,462噸。農業主要在新加坡農村地區。截至2014年，約有113.9公頃土地用於蔬菜種植。截至2010年，該國農業的只佔不到該國國內生產總值（GDP）的0.5％。
新加坡的農業生產不足以滿足該國人民的需求，因此，該國約90％的糧食來自海外進口，使食品安全成為一個值得關注的問題。
農業食品和獸醫局（AVA）是負責新加坡農業監督的權威機構。為了安全和健康，人們習慣性地審查農產品進口，特別是在世界其他地區爆發禽流感等危機期間。
七菜

七菜是指7種蔬菜，日本稱七草（日语：七草／ななくさ）。這七種蔬菜於東亞新年期間用來煮羹或粥，流行於中國東南和日本。傳統上家庭會於人日當天煮七菜羹、七寶羹或七菜粥，以借為一家帶來好兆頭。由於在人日食用，又有人七菜之稱。吃七菜時必須吃清，不可有剩餘或倒掉，以免「福氣」被倒掉。
七菜的歷史可追溯至兩漢魏晉時代，起源於中國南方，據南朝学者宗懔的《荊楚歲時記》記載，當時人日是一個重要的日子，把七菜切碎混在一起煮成羹 ，據說可清除邪氣、百病，亦是祈望来年大豐收。
七菜在平安時代由中國傳到日本，日本七草是水芹（芹）、薺、鼠麴草（御形）、繁縷、稻槎菜（仏の座）、蕪菁（菘）、蘿蔔，傳統上會加入白粥煮成七草粥。於正月初七的前夜晚間七時與初七當日早晨六時，將菜放置於砧板上，邊口念「不渡七種唐土鳥與日本鳥之前」，一邊剁碎七菜，稱為「七草之囃」。
七菜所用的蔬菜並並無一定限制，用料視乎煮法而定。
七菜羹主有兩種吃法，鹹的吃法採用蔬菜分別有白蘿蔔、芥蘭、菜心、大芥菜、春菜、大蒜及芹菜，煮製時把各種蔬菜放進高湯煮成，亦有加入豬肉及蝦米調味。甜的吃法則採用大菜、香菜、菜心、芹菜、芥蘭等素食蔬菜，先爆香蔬菜，再加入醬油及糖調味。
把七菜加入白粥裡煮成。
不同蔬菜於不同地方有不同的含義，生菜代表生財；芹菜代表勤勞；大蒜代表會算錢；蔥代表聰明；韭菜代表天長地久；芫荽代表緣份、大芥菜代表新春發財等。故此七菜粥或七菜羹是集各種兆頭於一身的新春菜。
馬來西亞和新加坡的華人會以七彩魚生代替七菜。
番茄

番茄（学名：Solanum lycopersicum）是茄科茄屬的一種植物。番茄原产于中美洲和南美洲，现作为食用蔬果已被全球广泛种植，同時具醫療效用，是茄科开花植物的模型生物之一。
在漢語中，“番茄”为書面語，“蕃茄”为异体字写法。中国大陆統一使用“番茄”的寫法；在其他地區，“蕃茄”與“番茄”皆被日常使用。
在中國大陸，由於北方漢語的影響，番茄常被稱為“西紅柿”，意即“西方來的紅色柿子”，但僅是因为其外形像柿子，而非現代科學的分類。而部分地区在口語上將番茄稱為「洋柿子」，或進一步简称“柿子”。
番茄一詞字面上可解釋為「外來的茄子」，“番”這個字源自其「外来」之义，同番石榴、番麥等，但亦作草字头的“蕃”。
在澳門，以前澳門人會將番茄稱作“大孖地”。台灣習慣以日本外來語發音直稱為トマト（tomato，但與英語發音略不同）。少數北部人將番茄稱作“臭柿仔”（tshàu-khī-á）。
在閩南（福建泉州、廈門等地，包括金門）一帶，將番茄稱作“柑仔得”。與南臺灣稱作的“柑仔蜜”（kam-á-bi̍t）同樣源自菲律賓語言中的Kamatis。
番茄的英语单词“tomato”源自西班牙语“tomate”，西班牙语词源于納瓦特爾語词“tomatl”[ˈtomat͡ɬ]。该词最早出现于1595年。
墨西哥原生的酸漿果（“tomatillo”）在納瓦特爾語语中叫作“tomātl”，意思是“肥胖的水”或“肥胖的东西”。 当阿兹特克人开始种植这种大一些的红色的安第斯山脉果实时，他们叫这些新的品种为“xitomatl”（或“jitomates”）（發音：[ʃiːˈtomatɬ]），（“有肚脐的丰满的东西”或“有肚脐的肥胖的水”）。当西班牙人征服特諾奇提特蘭后，他们使用名字“tomate”将其（“jitomates”）输送到世界其它地方，所以许多语言使用与“tomato”（“tomate”）类似形式的词汇来指代红色的番茄，而不是绿色的“tomatillo”。 该词最早出现于1595年。
生物学二名法中， 在1753年林奈氏 的書「植物種志」（Species Plantarum）中，番茄拉丁語被解釋為「wolfpeach」，其中狼來自lyco，而桃子來自persicum。現今仍把野生未馴化的番茄稱為狼桃，如日本高知縣四萬十川的農特產即為狼桃。 其种的名称“lycopersicum”意思是“狼桃”，源自日耳曼狼人传说。传说中，巫师和巫婆在药水中使用颠茄把他们自己变成狼人，番茄是一种近似的但是大一些的果实，所以当番茄来到欧洲的时侯被叫作“狼桃”。
然而，番茄的学名在历史上曾经多次更动。现在的学名Solanum lycopersicum是林奈所起，但1768年，菲利普·米勒认为番茄应当自成一属，定名Lycopersicon esculentum。虽然这个名称侵犯了林奈的命名权，但其使用颇为广泛，更于1983年成为保留名称，而且在部分分类法中，若马铃薯和番茄不在同一属，则番茄用此学名。近年来的分子生物学证据表明，正如林奈当年的做法，番茄和马铃薯分为同一属是正确的。
番茄原产于中美洲，最早的栽培记录至少可以追溯到公元前500年。西班牙传教士德萨阿贡详细记载了阿兹特克帝国首都特诺奇蒂特兰（今墨西哥城）市场上售卖各种番茄及制品的盛况。埃尔南·科尔特斯则是第一个将番茄带回欧洲大陆的人。最早关于食用番茄的记载则来自意大利医师马蒂奥利（Pietro Andrea Mattioli），他在1544年称番茄可以像茄子一样切开后用油炒制，佐以盐和胡椒食用。当时正值西班牙殖民高峰期，故番茄亦随着西班牙人的脚步传到了加勒比海和菲律宾，并在16世纪中后期进入中国。
在英國，最早由醫生約翰·傑勒德在16世紀90年代種植番茄。由于番茄属于茄科，他便认为番茄有毒，这一看法在英国和北美殖民地广为传播，一直到18世纪中叶才得以澄清。到19世纪，番茄已经成为英国街头随处可见的蔬菜。
在北美殖民地，番茄最早种植于1710年，但并不广泛。
值得一提的是，虽然番茄在植物学上是果实，但美國最高法院在尼克斯訴赫登案中將番茄歸類為蔬菜而並非水果（水果和果實的英文都是fruit），因番茄大多用于主菜而非甜点故。
一年生草本，通常分为：普通、樱桃、大叶、梨形、直立番茄五变种。按植株分有限生长和无限生长两类型。
半蔓形或半直立的茎，密被腺毛，散发特殊气味，叶片为羽状复叶深裂；总状或聚伞花序，黄色花；扁圆、圆或樱桃形浆果，红、黄或粉红色；灰黄色肾形种子，有毛茸。
番茄肉质多汁液。
番茄的品种众多。多数品种的果实是红色的，也有一些是橙、黄、绿、紫、粉红、白色，甚至还有带彩色条纹的番茄。小到樱桃小番茄，大到直径有十几公分的牛排番茄。
一般種植番茄可分為三種用途：煮食用、鮮食用和加工用。
英國《每日邮报》在2015年1月24日報導稱，美國與英國的科學家經過20年的研究，成功培育出了名為「Gigantomo」的巨無霸蕃茄，單個果實平均為1.5至2公斤左右。
现代农业种植的番茄品种经过筛选，其未熟果及叶中毒素少，主要作为蔬菜食用。由于内含酸性物质，番茄容易罐装保存，番茄酱、番茄汁、番茄沙司也是常见的加工製品。
番茄种子内含脂肪，可以提炼食用油，还含有糖份、有机酸和维生素等营养成分。番茄的主要甜味成份是葡萄糖和果糖，而酸味主要成分是柠檬酸和苹果酸。
红色番茄富含番茄红素與胡萝卜素；橙色番茄的番茄红素含量偏少，但胡萝卜素含量更高，口感偏甜，更适宜作为水果食用。
番茄更可烹饪出许多美味佳肴，最常见的有番茄炒蛋、番茄汤、番茄沙律、醋漬蕃茄等。
現代的大番茄（例如牛番茄）在定義上為蔬菜，而小番茄（例如玉女番茄和聖女番茄等品種）則為水果。
2019年全世界生产番茄1.81亿吨，其中中国为6280万吨，印度1900万吨，土耳其1280万吨，分列前三位。
博物館驚魂夜

《博物館奇妙夜》（英語：Night at the Museum，香港译《翻生侏羅館》，新加坡、台湾译《博物館驚魂夜》）是一部2006年美國的冒險喜劇電影，改編自米蘭·崔克（英语：Milan Trenc）於1993年撰寫的童書《博物館驚魂夜（英语：The Night at the Museum）》。本片為《博物館驚魂夜（英语：Night at the Museum (franchise)）》系列電影的首部作品，劇情內容敘述一位剛離婚的父親找到一個警衛的工作，負責在夜間看守紐約市美國自然歷史博物館，結果發現博物館裡的一件古埃及文物能夠神奇地讓展覽品在夜晚都活了起來。
其续集电影《博物館驚魂夜2》於2009年上映。
在布鲁克林区，賴瑞·達理是個剛離婚、想要發明新玩意但總是換工作和住處的人。他的前妻艾莉卡對他的情況感到有點同情，但她認為他不是他們10歲的兒子尼克的好榜樣。尼克正在考慮要不要放棄打冰球，打算長大後要當一名像他媽媽的未婚夫唐那樣的股票經紀人；而賴瑞擔心尼克更欣賞唐而不是他，尤其是在尼克選擇邀請唐到學校的職業日介紹工作後。後來，賴瑞在自然歷史博物館找到了一份夜間保全的工作，取代了要退休的保全賽西·佛萊德里克以及他的同事葛斯和雷金納德。賽西在交接時給了賴瑞一本特殊的手冊，提醒他千萬不要「讓什麼東西進來…或者走出去」。
上班的第一晚，賴瑞發現博物館的展品夜晚會動起來，包括：超愛玩的暴龍骨頭「Rexy」；超皮的白面狨猴Dexter，它不只搞砸了賴瑞的手冊，還偷了他的鑰匙；還有模仿古西部、古羅馬和古瑪雅的小人國；嚼口香糖的復活節島石頭大佬；以及像匈奴王阿提拉、南北戰爭的士兵、喜歡放火的原始人，還有被關在玻璃櫃裡、啥都聽不到的薩卡加維亞的蠟像。賴瑞差點跟兩個小頭目杰迪迪亞和奧克塔維斯起衝突，還好被騎馬的泰迪·羅斯福救了一命。泰迪說，自從1952年那塊古埃及的金色石板 - 法老阿克梅拉的神祕石板來到博物館，展品每晚都會活蹦亂跳，但如果日出前還不回到館內，它們會變成灰。在泰迪幫忙搞定一切後，賴瑞發現他其實有點喜歡薩卡加維亞，但就是不敢開口跟她說。
賽西、雷金納德和葛斯來找賴瑞，他本來想辭職，但尼克和唐來恭賀他新工作，讓他決定為了兒子再努力。賽西建議他多讀歷史知識。賴瑞漸漸能夠控制這些展品，但那群原始人在自己的區域搞出火災，他只好趕緊撲滅；同時，Dexter又偷了他的鑰匙，打开開窗放了一個原始人逃出去，那原始人看到街上一群流浪漢生火就跳窗出去了。賴瑞沒救得回那逃出去的原始人，被日出的太陽照到變成灰，最后被街道清潔車給掃走。博物館館長麥菲博士看到被破壞的原始人展品，就要炒賴瑞魷魚，而且还被儿子尼克和同学看到。但賴瑞說服麥菲再給他一次機會。蕾貝卡·哈特曼是博物館的導遊也是研究薩卡加維亞的歷史學者，當賴瑞告訴她博物館的夜間秘密時，她以為賴瑞在取笑她。
夜晚，賴瑞帶尼克到博物館想见识一下，但這晚却沒有任何東西活過來。他們發現賽西、葛斯和雷金納德正在盗窃金石板。就像博物館的展品一樣，這三位老警衛因為石板的能力而變得精力充沛。他們一直策劃要偷這石板還有其他值錢的展品，然後把罪名賴到賴瑞頭上。尼克转动开关，讓石板恢復活力，博物館的展品又再次活過來，於是在館內開始了一場追逐戰。但最后賽西把石板搶走，並把尼克和賴瑞鎖在埃及展室。賴瑞從棺材裡釋放出法老阿克梅拉的木乃伊，幫助他們逃脫，却發現其他的展品人物分成了不同的历史和政治阵营正在互相打鬥，賴瑞說服他們團結起來，并指挥各人抓住那三位警衛並找回那片石板。
葛斯和雷金納德被抓住，但賽西駕駛著郵政馬車逃跑了。泰迪為了保護薩卡加維亞把她推了出去，自己被車撞成兩半，但還活著。賴瑞追著賽西跑到中央公園，這時，Jedediah和Octavius駕駛著玩具車，加上Rexy從前面衝向賽西，打算攔截他。賽西看到前面的情形，在快對撞時立刻緊急轉彎，Jedediah和Octavius兩人失控翻車。賴瑞在這次混亂中終於追上了賽西。賽西嘲笑賴瑞，以为他不知道如何操作馬車的煞車暗語，但賴瑞经过学习是懂得暗语的，并成功地命令馬車急刹，賽西被彈飛出去，成功阻止他並取回石板。當薩卡加維亞幫忙修復泰迪時，他們兩人終於拉近了關係。蕾貝卡看到展品回到博物館，終於明白了事情的真相，賴瑞也把她介紹給薩卡加維亞。隔天，前一晚的種種怪事，例如原始人在博物館地鐵站留下的洞穴畫，還有中央公園的暴龍腳印等事件登上了电视新闻，麥菲博士原本打算炒賴瑞魷魚，但看到新聞帶動了博物館的入館人數后，决意留用賴瑞，且那晚和尼克、蕾貝卡還有所有展品一起開了個派對慶祝。
在片尾彩蛋，作為對賽西、葛斯和雷金納德在罪行的懲罰，他們被迫當上博物館的清潔工，畫面中顯示他們一邊拖地一邊跳舞，正在清理派對後的殘局。
演員陣容
博物館
中国大陆的湖南卫视于2011年3月9日推出了电视版本，每周三凌晨00:05首播。
美拉德反应

美拉德反应（英語：Maillard reaction，英語發音：/maɪˈjɑr/ （） my-YAR；法语发音：[majaʁ]），又称梅纳反应、梅拉德反应、羰胺反应，是广泛分布于食品工业的非酶褐变反应，指的是食物中的还原糖（碳水化合物）与氨基酸／蛋白质在常温或加热时发生的一系列复杂反应，其结果是生成了棕黑色的大分子物质类黑精或称拟黑素。除产生类黑精外，反应过程中还会产生成百上千个有不同气味的中间体分子，包括还原酮、醛和杂环化合物，这些物质为食品提供了宜人可口的风味和诱人的色泽。它以法国化学家路易·卡米耶·马亚尔命名，他在1912年首次描述它，同时试图重现生物蛋白质合成。 “美拉德反应”的產物中，包含顏色的變黃變深變黑、香氣的產生、以及味道上的轉變，例如甜味的產生。
该反应是一种非酶促褐变的形式，其通常快速从约140℃至170℃（280°F至340°F）中进行。在较高的温度下，焦糖化（英语：Caramelization）和随后的裂解变得更加明显。在此过程中，产生了数百种不同的风味化合物。这些化合物又分解成形成更多新的风味化合物等等。每种类型的食物都具有在美拉德反应期间形成的非常独特的风味化合物。 风味科学家多年来一直使用这些相同的化合物来制造人造风味。然而，在另一方面，高温亦有利于一种称为丙烯酰胺的化學物質形成，影响健康，但是仍未有充分證據顯示丙烯醯胺對人類為致癌物。
1912年时，路易·卡米耶·马亚尔将氨基酸和糖类水溶液混合加热后，溶液产生黄棕色的发现讲给法国科学院的其他科学家听，但当时在座者中几乎没有人能意识到这个反应背后的潜在意义。在1913年，美拉德发表了一篇论文，以解释当氨基酸在高温下与糖反应时会发生什么。1953年，化学家约翰·霍奇（John E. Hodge）在美国农业部位于伊利诺伊州皮奥里亚市的实验室工作，出版了一篇论文，将这个反应正式命名为美拉德反应，为美拉德反应建立了一个反应机制 。时至今日，美拉德反应已经成为与现代食品工业密不可分的一项技术，在肉类加工、食品储藏、香精生产、中药研究等领域处处可见。目前的研究也显示出其与机体的生理和病理过程密切相关。
美拉德反应负责食品中的许多颜色和口味：
6-乙酰基-2,3,4,5-四氢吡啶负责烘焙食品如面包，爆米花和玉米饼制品中存在的饼干或饼干样味道。 结构相关的化合物2-乙酰基-1-吡咯啉具有相似的气味，并且在不加热的情况下也天然存在，并且提供了各种各样的熟米饭和草本植物（七葉蘭）的典型气味。 两种化合物的气味检测阈值（英语：Odor detection threshold）均低于0.06 ng / l。
以下是Hodge提出的反应历程，也是目前使用最广的版本。
第一步A是氨基化合物中的氨基的亲核性氮原子对糖羰基碳的进攻，加成为一个羟基胺（N-糖基胺）。这一步是可逆的，生成的羟基胺也可以作为胺进攻另一分子糖，生成二糖基胺。研究显示N-糖基胺在温热时可生成荧光的含氮化合物，该荧光含氮化合物又可很快与甘氨酸反应为类黑素，表明在N-糖基胺和类黑素很可能还有另一条捷径。这便是上图中路线H的来历。
第二步B是N-糖基胺在酸催化下异构为相应的1-氨基-1-脱氧-2-酮糖的Amadori重排反应，它是不可逆的，25 °C时便自发进行。机理中，糖基胺首先失水生成席夫碱（Schiff碱），即亚胺，然后氮被质子化，相邻的碳被去质子化，经烯醇-酮互变异构得到Amadori重排产物。
Amadori重排产物可经如下几条主要的路线进行反应：
最终阶段：此阶段相当复杂，其历程尚未完全清楚。大致是醛酮在胺催化下发生羟醛缩合反应生成不含氮的聚合物，以及醛类（尤其是α,β-不饱和醛）-胺类在低温下很快聚合或共聚为高分子的含氮类黑素（英语：Melanoidin）。脱氮聚合物也可以与胺类发生缩合、脱氢、重排、异构化等一系列反应生成类黑素。类黑素是棕黑色的固体，一般含氮3－4％，结构不明，且组成与原料和生成方式有很大关系。目前已知类黑素分子结构中含有不饱和的咪唑、吡咯、吡啶、吡嗪之类的杂环，以及一些完整的氨基酸残基等。
天冬酰胺（一种氨基酸）含量较高的馬鈴薯和谷类在与还原性糖（如馬鈴薯自身含有的大量淀粉）共同加热的情况下，会发生美拉德反应生成潜在的致癌物质丙烯酰胺，因此以馬鈴薯作原料经煎炸加热制得的薯条、馬鈴薯片等食物都含有较高含量的丙烯酰胺。由天冬酰胺生成丙烯酰胺的过程如下：
因此，生产含淀粉食品的时候常会加入天冬酰胺酶水解天冬酰胺，以减少丙烯酰胺的产生。
蛋炒飯也是一種美拉德反應，蛋液與米飯表面在加熱時產生焦糖化反應，米粒會因結晶化而變得較硬且易粒粒分離。粒粒分明的炒飯就是經過上述原理製作而来，這個作用效果與使用隔夜飯與冰箱冷藏、冷凍無關。但因為美拉德反應要發生需要達到攝氏118度，所以在水份不吸乾的情況下，無法達到指定溫度，故使用剛煮好的飯去炒，無法達成粒粒分明的效果。加上冰藏處理的白飯會產生抗性澱粉，減少米粒的黏度提升硬度，因此使用冰箱冷藏過隔夜飯可以去除水份又能增加抗性澱粉，對炒出粒粒分明的炒飯很有幫助。
傳統中菜上，用糖醃肉類或先撒澱粉質在肉類才炒，也會把食材味道的精華鎖住，炒出來的料理帶焦香卻不見燒焦的痕跡，看起來漂漂亮亮，且集色、香、味於一盤。
屠場 (小說)

《屠场》（英語：The Jungle，字义为“丛林”）是美国记者、作家厄普顿·辛克莱（1878–1968）于1906年出版的小说辛克莱在书中描述了美国移民的生活。许多读者则对书中揭露的以芝加哥为背景的肉类加工业中的问题更为感兴趣。小说描绘了贫困、社会服务缺失、恶劣的生存与工作环境，以及工人阶级中的绝望、官僚阶级的腐败等问题。作家杰克·伦敦称小说描绘了“类似《汤姆叔叔的小屋》工资奴隶制。”
辛克莱被认为是一名耙粪人，即揭露政府、商业中腐败的记者。他的第一部小说以连载的形式出现在1905年的社会主义新闻报刊《诉诸理性》（英语：Appeal to Reason (newspaper)）。1904年，辛克莱以匿名的方式在芝加哥的肉类加工厂工作了7周，并将结果诉诸报社。这些故事后以小说的形式于1906年2月26日由双日出版社出版。
小说的主角是尤吉斯·路德库斯，一位立陶宛移民试图在芝加哥寻找工作机会。小说的开始是他与15岁的奥娜·路考在特举行婚礼，后者也是立陶宛人。第二章则描述了他们在立陶宛的大家庭生活。
尤吉斯以为移民到新大陆会带来财富和自由，他和他的妻子移居到芝加哥的“屠场区”，当时许多来到美国的新移民都不会说英文，这使得他们处于的弱势地位并遭受了严重的剥削。他在布朗的屠宰场找了份工作，但是却发现工作环境十分恶劣，食品安全完全不受重视，甚至还发现有死老鼠和不幸跌入肉类搅拌桶的工人被做成肉制品。与此同时，他与新婚妻子努力劳动，但依然陷入了债务陷阱，并且被骗子盯上。他们将所有存款都花在了劣质破屋子的首付上，却依然无法付清款项。结果，钱被骗走且人被驱逐无家可归。
尤吉斯原本希望能通过劳动来支撑家庭，但到头来所有人，妻子、孩子、生病的父亲，都必须工作来糊口。随着故事的发展，工作和生活一点一点摧残着他们的身心健康。工作中的事故和其它意外预示着大难临头。尤吉斯的意外受伤导致了他被解雇；后来他在达拉谟的肥料厂上班。奥娜被老板康纳强奸，使得她必须靠讨好上司得以维持生计。激愤中，尤吉斯攻击了康纳，导致他被捕入狱。
释放后，尤吉斯发现他的家庭被驱逐了，他不得不和亲戚同住，而奥娜准备生第二胎。在临产时，奥娜因出血过多去世，时年仅18岁，而原因则是尤吉斯没钱请好的医生。不久，他的第一个孩子也在泥泞的街道上被淹死。尤吉斯离开了城市，终日酗酒自暴自弃。他在美国乡村流浪，感觉生活没有了希望，为了维持生计，他去农场做季节工，而农场主们往往在农作物收获之后就解雇这些工人，所以尤吉斯的生活非常艰辛。
尤吉斯回到了芝加哥，做各种短工，成为了一名骗子。他漫无目的地四处游荡。一天晚上，他跑去听一名社会主义者进行的演讲，并发现了社会和生活的意义。一位社会主义分子雇佣了他，他继续支持着女方家庭，虽然后者已变得落魄不堪。小说以另一个社会主义集会为结尾，并且伴随着一些政治上的胜利。
辛克莱在1905年以连载的方式将小说刊登在社会主义报纸《诉诸理性（英语：Appeal to Reason (newspaper)）》上，来支持自己去年的暗访。他的出版遇到了阻力，麦克米伦的一位顾问写道：
在被五家出版社拒绝后，辛克莱将小说自费出版。1906年2月28日，小说的缩减版由双日公司出版，并从此在没有停止印刷。辛克莱自称小说是致“美国工人”的作品。
辛克莱试图揭露“二十世纪初典型的美国工人被残酷剥削”的事实，但公众却将关注点放在了食品安全的问题上。辛克莱承认自己出名了，“不是因为公众关心工人，而是大家不想吃带有结核病的牛肉。”一些评论家将这种反应归结于小说人物，他们中的许多，包括尤吉斯在内都有恶习。最有一章中，关于尤吉斯参加的社会主义集会，在日后被辛克莱否认。但是，他对肉类加工中的污染得到读者的关注。
辛克莱就工人跌入染缸，与肉块一道当成“达拉谟牌纯板油”加工的场景令公众不寒而栗。书中对恶劣的工作环境、对儿童与妇女的剥削的描述，揭露了当时工厂主的贪婪和政府的腐败。
据说当时的美国总统西奥多·罗斯福在吃早餐时阅读了《屠场》，他对书中对屠宰场的描述感到震惊并将餐盘里的肉丢出了白宫的窗户。虽然这个说法并没有被证实，但反映出恶劣的食品安全状况让所有人都感到震惊的厌恶。
英国政治家温斯顿·丘吉尔也在评论中对小说进行了褒奖。
西奥多·罗斯福总统因辛克莱的社会主义立场而称其为“狂想家”。在给威廉·怀特的私信当中，罗斯福称：“我对他深表轻蔑。他是个伪善的、失衡的、说谎的人。他说的四分之三的都是假话。剩下的只有些许的根据。”在读完《屠场》后，罗斯福对辛克莱的结论表示认同。罗斯福写到“必须立即行动，打击这些资本家的嚣张与贪婪。”他任命劳工委员查理斯·尼尔（英语：Charles P. Neill）和社会工作者詹姆斯·布朗森·雷诺兹（James Reynolds）到芝加哥去调查这些肉类加工厂。
在得知官方消息后，厂主提前清理的工作环境，但尼尔和雷诺兹仍然为环境的肮脏而感到恶心。他们向罗斯福进行了口头报告，支持了辛克莱的描述，只是工人掉进染缸的问题除外。尼尔在国会上作证，称“有必要对此进行立法。”当年，动物工业局（英语：Bureau of Animal Industry）发布报告，否定了辛克莱的主张，称其“故意误导...歪曲事实...十分荒谬。”
罗斯福没有发布尼尔-雷诺兹报告，而是在1906年5月4日直接将其递交国会。公众压力导致肉类检验检疫法案（英语：Meat Inspection Act）和1906食品药品管理法案（英语：Pure Food and Drug Act of 1906）的通过；后者成立了化学局（1930更名为食品和药物管理局）。
辛克莱否定了立法，认为不应该为大型肉类加工业什么怜悯恩惠。政府（和纳税人）要为检验检疫买单，约为每年3千万美元。1906年10月，他在《柯夢波丹》杂志上抱怨公众误解了小说的初衷，称“我想打动公众的心，却不料击中了他们的胃”。
自1906年小说出版后，就被认为是美国经典抗议文学作品。虽然辛克莱称自己期望描述工人阶级中移民的悲惨生活状况，小说却常常被解释为新闻记者对肉类加工业中恶劣工作环境的揭露。辛克莱揭露了极度痛苦的赤贫、社会事业的缺失、恶劣的工作环境、人民的绝望情绪、以及根深蒂固的权势腐败。辛克莱将工作环境放在了小说的首位，他试图用另一种方式描绘美国工资奴隶制。就是杰克·伦敦对小说的评论——“《汤姆叔叔的小屋》式的工资奴隶制。”
Ayam masak merah

Ayam masak merah (Jawi: ‏ايم ماسق ميره‎; lit. 'red-cooked chicken' in Malay) is a Malaysian and Singaporean chicken dish. Popular in both countries, it is a casserole of chicken pieces in dried chillies sambal. It tends to be a home-cooked dish, so many variations on the recipe exist. Pieces of chicken are first marinated in turmeric before being fried to a golden brown then slowly braised in a spicy dried chillies, onion and tomato sauce. Peas are sometimes added to the dish, as are aromatic spices such as cloves, star anise and cinnamon bark, and it is garnished with shredded kaffir lime leaves as well as coriander. It is often paired with tomato rice – cooked with tomato sauce or paste, milk, dried spices, and garlic, onions and ginger.
Clarissa Wei

Clarissa Wei is an American journalist and writer. Her focus is on Taiwan and in particular Taiwanese food and food culture. Her book Made in Taiwan: Recipes and Stories of the Island Nation was released in 2023 and was nominated for a James Beard Media Award. The book won the IACP Julia Child First Book Award.
Wei was born in Los Angeles, California to immigrant parents from Tainan. As of 2023 she resided in New Taipei City.
Wei moved to Asia in her 20s and traveled extensively. In 2018 she moved to Hong Kong and began writing for the South China Morning Post (SCMP). Her journalism initially focused on politics but she shifted to food after finding politics "too heavy and dark." However her food writing often inherently touches on politics. Many of her stories in Hong Kong focused on aging restaurateurs or chefs who maintained important culinary traditions. During this time she traveled around China producing food and culture videos for SCMP.
She moved to Taiwan following the crackdown on the 2019–2020 Hong Kong protests. She is one of the main authors writing about Taiwanese cuisine in English.
In February 2022, Wei was criticized for making a Singaporean chicken curry recipe in a New York Times social media video, which was later removed following backlash over its appearance.
She was the co-host of the cooking show Kitchen Remix on TaiwanPlus.
Made in Taiwan: Recipes and Stories of the Island Nation was released in 2023. Made in Taiwan is an exploration of Taiwan's food culture. In it she emphasizes using Taiwanese ingredients and not substitutes more widely available internationally. The book has proved controversial due to Wei's focus on Taiwanese identity and politics as embodied in food.
Wei collaborated with recipe developer Ivy Chen on Made in Taiwan. James Lin, a historian, was hired to make sure that the historical aspects of the book were accurate. Xin Yun worked as Clarissa Wei's research assistant. Yen Wei was the food stylist and Ryan Chen handled photography.
Her show, Climate Cuisine, is part of the Whetstone Radio Collective. It was launched in 2021 and examines how different national cuisines and agricultural practices have developed in similar climactic zones across the planet.
Chicken Rice War

Chicken Rice War is a Singaporean romantic comedy film released in 2000 by Raintree Pictures. It is an adaptation of Romeo and Juliet in a Singaporean setting, where fierce competition between rival chicken rice hawkers resulted in bitter enmity. The old feud between chicken rice hawker families' stand in the way of their young offspring who fell for one another.
Chicken Rice War is loosely based on William Shakespeare's Romeo and Juliet. In this movie the Montagues and Capulets are represented by the families Wong and Chan. Both families run Chicken Rice stalls side by side in the same market, something that the authorities say is impossible, since it is not allowed. The underlying conflict is about the secret family recipes that has been kept secret for generations, but apart from that nobody really knows what the fight is about.
Audrey Chan is a beautiful, vain and spoilt girl who is the most popular girl in school. Fenson Wong is an insecure young man with a stutter who, of course, is madly in love with Audrey. Their only common interest is Shakespeare and the version of Romeo and Juliet that they are setting up at school. When Fenson gets the chance to replace Audrey's beautiful but dim boyfriend as Romeo he starts seriously dreaming about capturing Audrey's heart.
Pierre Png as Fenson Wong May Yee Lum as Audrey Chan Catherine Sng as Wong Ku Gary Yuen as Vincent Chan Kevin Murphy as Leon Deli Kelvin Ng as Sydney Wong Su Ching Teh as Penelope Chan Wui Seng Cheong as Wong Terr Irene Ong as Wendy Chan Weng Kee Lee as Chan Tick Gary Loh as Muscle Mike Jo Jo Struys as Cheryl Randall Tan as Nick Carter Zalina Abdul Hamid as Fat Lady Mohan Sachden as Muthiah Alias Kadir as Ahmad Edmund L. Smith as Mr. Pillay Paul Tan as TV presenter Tanya Chua as Herself Jonathan Lim as Hugo A Go Goh Uttsada Panichkul as Himself Kevin Poh as Capulet Jamie Yeo as Herself
Meat Loaf discography

American singer and actor Meat Loaf (1947–2022) released twelve studio albums, five live albums, seven compilation albums, one extended play and thirty-nine singles. In a career that spanned six decades, he sold over 100 million records worldwide. According to Recording Industry Association of America, he sold 25 million certified records in the US alone.
Bat Out of Hell (1977) has sold 44 million copies worldwide, becoming the fourth best-selling album in history and is certified 14× platinum in the US. Bat Out of Hell has also sold 3.4 million copies in the UK, making it the UK's 14th best-selling album of all time. His biggest success after that came with Bat Out of Hell II: Back into Hell (1993), which has sold over 15 million copies worldwide. The album's lead single "I'd Do Anything for Love (But I Won't Do That)" was his biggest hit, reaching number one in 28 countries.
Note
Blangkon

Blangkon (bahasa Jawa: ꦧ꧀ꦭꦁꦏꦺꦴꦤ꧀) adalah penutup atau ikat kepala lelaki dalam tradisi busana adat Jawa. Sebutan blangkon berasal dari kata Blanco dari bahasa Belanda, istilah yang dipakai masyarakat etnis Jawa untuk mengatakan sesuatu yang siap pakai. Hal itu atas perintah pemerintah Kolonial Belanda karena bangsawan Jawa bila dikumpulkan dalam pertemuan rutin selalu terlambat dengan alasan lamanya mengikat kain yang diletakan di kepala atau udeng.
Di balik blangkon, ada makna filosofis yang mendalam, berupa pengharapan dalam nilai-nilai hidup. Masyarakat Jawa kuno meyakini bahwa kepala seorang lelaki memiliki arti serius dan khusus sehingga penggunaan blangkon sudah menjadi pakaian keseharian atau pakaian wajib bangsawan Jawa.
Dahulu, pembuatan blangkon tidak bisa dilakukan oleh sembarang orang. Hal ini karena terdapat penetapan pakem atau aturan tersendiri. Jadi, hanya seniman yang memahami dan memiliki keahlian terkait pakem tersebut yang boleh membuat blangkon.
Blangkon sebenarnya bentuk praktis dari iket yang merupakan tutup kepala yang dibuat dari batik dan digunakan oleh kaum pria sebagai bagian dari pakaian tradisional Jawa. Untuk beberapa tipe blangkon ada yang menggunakan tonjolan pada bagian belakang blangkon yang disebut mondholan. Mondholan ini menandakan model rambut pria masa itu yang sering mengikat rambut panjang mereka di bagian belakang kepala, sehingga bagian tersebut tersembul di bagian belakang blangkon. Lilitan rambut itu harus kencang supaya tidak mudah lepas.
Sekarang, lilitan rambut panjang yang menjadi mondholan sudah dimodifikasi karena orang sekarang kebanyakan berambut pendek dengan membuat mondholan yang dijahit langsung pada bagian belakang blangkon. Blangkon Surakarta memiliki mondholan trèpès atau gepeng, sedangkan mondholan gaya Yogyakarta berbentuk bulat seperti onde-onde, sedangkan Mondholan gaya Ponorogo berbentuk ulekan yang lebih besar dari mondholan gaya Yogyakarta.
Selain itu terdapat hiasan blangkon yang berasal dari gaya Ponorogo, Seperti kain segita menjulur pada depan Blangkon yang disebut ilatan sedangkan pada bagian blangkon terdapat tali kain yang panjang sepunggung yang sebagai simbol Pendekar Warok Ponorogo yang kemudian diterapkan pada Blangkon kerakyatan Yogyakarta dan Surakarta, karena pada lingkungan Kraton tidak menggunakan tali kain pada belakang Blangkon dan kain segitiga pada depan Blangkon. Meski demikian, terdapat tali kain yang berdiri tegap pada Blangkon Jathil, Blangkon Gemblak, Blangkon Warok Sepuh di Ponorogo.
Adapun Blangkon memiliki berbagai jenis bentuk berdasarkan daerahnya sebagai berikut,
Untung Blangkon

Sugiman, lebih dikenal sebagai Untung Blangkon adalah pelawak, pemeran, dan penyanyi berkebangsaan Indonesia.
Pada era 1990-an, Untung penah mengikuti audisi melawak Humor Ala Mahasiswa yang ditayangkan di RCTI.
Pada tahun 1996, nama Untung mulai dikenal setelah ia berakting dalam serial Tuyul & Mbak Yul.
Selain aktif menapaki dunia peran, Untung juga pernah menggeluti dunia musik campursari. Bahkan, Untung diketahui sudah menciptakan beberapa lagu, seperti "Samijem" dan "Angge Angge Orong Orong".
Untung aktif mengelola akun sosial media pribadinya, seperti YouTube dan Instagram.
Untung diketahui menjalin hubungan persahabatan dengan penyanyi Didi Kempot.
Pada Sabtu, 4 Maret 2023, Untung dikabarkan meninggal dunia di usianya yang ke-63 tahun karena kanker paru-paru. Kabar tersebut dibenarkan oleh putranya yang bernama Daniel Haryanto. Ia mengungkapkan bahwa Untung meninggal dunia sekitar pukul 23.45 WIB. Untung sempat dirawat di satu rumah sakit di Ciledug, Jakarta Selatan, lalu dibawa pulang ke rumah kakaknya sekaligus tempat kelahiran Untung. Daniel mengungkapkan bahwa sang ayah sempat dirawat di rumah sakit sekitar Andong.
Untung dimakamkan pada Minggu, 5 Maret 2023 di rumahnya.
Badil & Blangkon Ajaib

Badil & Blangkon Ajaib adalah serial televisi Indonesia produksi Screenplay Productions yang ditayangkan perdana 21 April 2012 pukul 20.30 WIB di SCTV. Serial ini disutradarai oleh Erlanda Gunawan dan dibintangi oleh Dimas Gabra, Chandra Utha, dan Alif Amalfie.
Badil anak yang baik hati, polos dan berasal dari keluarga sederhana. Gito ayahnya, seorang petani penggarap di sawah milik Eeng lurah desa. Neneng, ibu Badil, membantu suaminya dengan berdagang peyek.
Suatu hari, dalam perjalanan menuju ke sekolah, Badil melihat seekor kucing yang terperosok ke dalam lubang.
Tak tega melihat kucing kesakitan, Badil menolongnya. Kucing itu ternyata jelmaan Peri Sakura peri yang sedang mencari pemilik baru untuk sebuah blangkon ajaib.
Peri Sakura senang karena merasa sudah menemukan pemilik yang tepat untuk blangkon ajaibnya. Sepulang sekolah, Peri Sakura muncul dan meletakkan blangkon di sisi Badil. Badil bingung melihat blangkon itu, karena tidak tahu siapa pemiliknya.
Badil meninggalkan blangkon di kamar, tetapi blangkon itu malah masuk ke dalam tas Badil dan mengikutinya sampai ke sekolah. Saat Badil memakai blangkon itu, tanpa disadarinya, blangkon itu membuat Badil menghilang dari penglihatan manusia.
Sejak itu, Badil dan Blangkon mengalami banyak kejadian menarik. Gara-gara blangkon itu, teman Badil yang bernama Derby dan Jon Kribo tertukar badan. Selain itu juga, banyak petualangan yang Badil dapatkan setelah ia menemukan blangkon tersebut. Salah satu contohnya adalah bertemu langsung dengan Pitung.
Warkop DKI (seri televisi)

Warkop DKI adalah serial televisi Indonesia produksi Soraya Intercine Films yang ditayangkan perdana 1 Maret 1996 di Indosiar dan ditayangkan ulang oleh sejumlah stasiun televisi di antaranya MNCTV, ANTV dan GTV. Serial ini dibintangi oleh Warkop DKI, Karina Suwandi dan Rowiena Umboh.
Kemudian dilanjutkan Warkop Millenium pasca Kasino wafat pada Desember 1997 yang mulai tayang di Indosiar pada 1999.
Musim Pertama
WXIII: Patlabor the Movie 3

WXIII: Patlabor the Movie 3 (WXIII 機動警察パトレイバーcode: ja is deprecated , Weisuteddo Sātīn Kidō Keisatsu Patoreibā) adalah film anime fiksi ilmiah Jepang tahun 2002. Film ini terutama disutradarai dan dipapanceritakan oleh Fumihiko Takayama, disutradarai oleh Takuji Endō, ditulis oleh Miki Tori berdasarkan konsep dari Headgear, dianimasikan oleh Madhouse, dan diproduksi oleh Bandai Visual dan Tohokushinsha.
Film ini merupakan film ketiga dan terakhir dalam trilogi film Patlabor dan berlatar antara Patlabor: The Movie dan Patlabor 2: The Movie dan merupakan cerita sampingan.
Pada tahun 2000, sebuah pesawat jatuh di Teluk Tokyo, dan seorang saksi melihat ikan gobi raksasa berkeliaran di antara puing-puing pesawat. tak lama, serangkaian penyerangan terhadap labor membuat dua detektif polisi, Shinichiro Hata dan Takeshi Kusumi, ditugaskan untuk menyelidiki kejadian tersebut, dibantu oleh anggota SV2 dari Kepolisian Metropolitan Tokyo.
Selagi mereka menguak misteri di balik penyerangan tersebut, keduanya menemukan alasan untuk mencurigai bahwa serangan tersebut mungkin ada hubungannya dengan pasukan militer Amerika Serikat yang ditempatkan di Jepang, beberapa anggota JGSDF, Labor Schaft yang terlibat dalam semua penyerangan dan seorang ilmuwan wanita terlibat dalam sebuah program senjata kimia yang disebut Wasted XIII.
Film ini dibuat berdasarkan salah satu bab dalam manga dan memiliki cerita yang mirip dengan salah satu episode OVA Early Days.
WXIII ditayangkan di luar persaingan selama Festival Film Fantastis Internasional Tokyo, yang memiliki penayangan khusus pada 10 Desember 2001. Perilisan WXIII di Jepang berlangsung pada 30 Maret 2002 bertepatan dengan perilisan Minipato. Geneon Entertainment melisensi WXIII untuk perilisan di Amerika Utara pada 10 Januari 2003 dan perilisan DVD pada Mei 2003, yang akhirnya diikuti oleh perilisan DVD di Eropa dan Oceania. WXIII dilisensi di Australia oleh Madman Entertainment. Section23 Films telah melisensi ketiga film Patlabor di Amerika Utara. Section23 Films merilis WXIII dalam Blu-ray dan DVD pada 8 September 2015.
Berdasarkan penilaian dari 11 kritikus, film WXIII mendapat nilai 47 di Metacritic.
Animerica memberikan penilaian yang lebih baik dengan mengatakan "karya ambisius yang memiliki cirinya sendiri dengan Film Patlabor Oshii dan dengan karya terbaik dari live-action horor Jepang."
Ayam (topi)

Ayam (아얌) adalah topi musim dingin tradisional Korea yang banyak dipakai oleh wanita pada periode Joseon (1392 – 1910) untuk melindungi diri dari hawa dingin. Topi ini juga disebut aegeom, yang secara harfiah berarti "menutup dahi" dalam bahasa Korea. Ada catatan sejarah yang menyebutkan bahwa pejabat bawahan yang disebut iseo (이서, 吏胥) mengenakan ayam pada periode awal Joseon, jadi topi ini adalah topi uniseks. Namun, tidak jelas apakah bentuknya pada waktu itu identik dengan periode selanjutnya. Selama periode Joseon akhir, ayam biasanya dikenakan oleh perempuan jelata. Khususnya di bagian barat Korea, kisaeng (wanita penghibur Korea) biasanya mengenakan ayam, dan mereka juga dikenakan sebagai penutup kepala formal yang sederhana.
Daftar naskah Septuaginta (5001-7000)

Naskah Septuaginta (LXX), merupakan kelompok salinan tulisan tangan dari versi terjemahan Alkitab Ibrani ke dalam bahasa Yunani Koine yang dikerjakan di Aleksandria dan tersedia dalam berbagai versi naskah.
Daftar naskah Septuaginta disusun menurut klasifikasi Alfred Rahlfs - daftar semua naskah Septuaginta yang pernah dikenal, sesuai proposal Alfred Rahlfs berdasarkan sensus Holmes dan Parsons.
Saat ini ada lebih dari 2000 naskah Septuaginta yang sudah diklasifikasikan.
Tabel naskah Septuaginta ini dibagi menjadi sepuluh bagian:
Keadaan per Desember 2012
Belum diberikan (disediakan untuk fragmen kecil Perjanjian Lama, kecuali Mazmur)
Kim Yeong-cheol

Kim Yeong-cheol (lahir 25 Februari 1953) adalah aktor asal Korea Selatan. Salah satu dari penampilan awalnya adalah di White Smile (1981). Peran lainnya yang terkenal antara lain sebagai Gung Ye dalam Taejo Wang Geon (2000-2002), bos gangster dalam A Bittersweet Life (2005), dan deputi direktur NSS dalam IRIS (2009).
Lipatan tisu toilet hotel

Lipatan tisu toilet hotel adalah praktik umum yang dilakukan oleh hotel di seluruh dunia sebagai cara untuk meyakinkan tamu bahwa kamar mandi telah dibersihkan.
Lipatan ini biasanya melibatkan pembuatan bentuk segitiga atau "V" dari lembaran atau persegi pertama yang tersedia pada gulungan tisu toilet. Biasanya, kedua sudut lembaran itu diselipkan ke belakang kertas secara simetris, membentuk titik di ujung gulungan. Lipatan yang lebih rumit menghasilkan bentuk seperti kipas, perahu layar, dan bahkan bunga.
Lipatan ini juga dikenal sebagai "tisu toilet origami" atau "toilegami". Praktik tersebut telah dianggap sebagai contoh meme yang ditiru di seluruh dunia dari satu hotel ke hotel lain, sehingga menjadi umum.
Tashi delek

Tashi delek (Tibet: བཀྲ་ཤིས་བདེ་ལེགས།།) adalah kata sapaan atau salam tradisional Tibet kepada teman dan juga orang asing, untuk menyampaikan harapan penuh berkah, kesehatan yang baik, dan keberuntungan. Dianggap sebagai sapaan umum saat ini, "Tashi delek" terutama umum dan cocok digunakan pada saat Tahun Baru Tibet, yang disebut Losar. "Tashi delek" juga digunakan di Bhutan dengan makna yang lebih kurang sama, dengan arti "Semoga sukses" atau "Semoga beruntung".
Tashi berarti penuh harapan dan delek (juga ditransliterasi menjadi deleg atau deleh) berarti bagus atau baik. Frasa ini sepatutnya digunakan di akhir suatu pesan atau pertemuan. Ungkapan itu memiliki arti seperti, "Semoga semuanya baik-baik saja" atau "salam penuh harapan." Beberapa penulis yang berbeda menerjemahkannya menjadi "Berkah dan semoga sukses" atau "Semoga semua tanda keberuntungan menghampiri lingkungan ini".
Taqiyyah

Taqiyyah (bahasa Arab: تقیة, har. 'takut') adalah sebuah istilah agama Islam yang merujuk kepada seseorang memperlihatkan berbeda dengan apa yang ada dalam hatinya dalam beragama. Tuntunan dari Taqqiyah adalah Al Quran Surat Ali Imran ayat 28.
Praktek tersebut dilakukan dalam Syiah saat para penganutnya diijinkan untuk menyembunyikan agama mereka saat berada di bawah penganiayaan atau tekanan. Di atas taqiyah inilah agama Syi'ah tegak berdiri, yaitu ditegakkan atas dasar kebohongan di atas kebohongan. Taqiyah adalah sifat dan syiar agama Syi'ah. Mereka mengatakan, "Taqiyah adalah agama kita." Namun, praktik tersebut juga diperbolehkan dalam Islam Sunni dalam ketentuan tertentu.
Taqiyyah awalnya dipraktikkan oleh beberapa Sahabat Nabi. Kemudian, praktik tersebut menjadi penting bagi Syiah karena pengalaman mereka sebagai minoritas keagamaan yang dianiaya. Menurut doktrin Syiah, taqiyyah diperbolehkan baik dalam keadaan berbahaya yang mengancam nyawa atau harta benda maupun tidak dalam keadaan bahaya. Taqiyyah juga disahkan secara politik, terutama Syiah Dua Belas Imam, dalam rangka mengutamakan persatuan kaum Muslim dan keselamatan para ulama Syiah.
Yarden Mariuma menyatakan: "Taqiyyah adalah sebuah istilah yudisial Islam yang mengalihkan pengartian terkait dimana seorang Muslim diperbolehkan, di bawah hukum Syariah, untuk berbohong. Sebuah konsep yang pengartiannya beragam di antara sekte-sekte, cendekiawan-cendekiawan, negara-negara, dan rezim-rezim politik Islam, selain menjadi salah satu istilah penting yang digunakan oleh para pakar polemik anti-Muslim saat ini."
Arti teknis dari kata taqiyya berdasar pada Al Quran Surat Ali Imran ayat 28:
Kata kata tattaqū ("kamu takut") dan tuqāt ("dalam ketakutan") berdasar dari kata taqiya.
Ian Paisley

Ian Richard Kyle Paisley, Baron Bannside PC (6 April 1926 – 12 September 2014), adalah seorang politikus loyalis dan pemimpin agama Protestan dari Irlandia Utara. Ia menjadi pendeta Protestan injili pada 1946 dan masih menjabat selama masa sisa hidupnya. Pada 1951, ia menjadi salah satu pendiri Gereja Presbiterian Bebas Ulster fundamentalis dan menjadi pemimpinnya sampai 2008. Paisley dikenal karena kotbahnya yang membara dan giat berceramah dan menentang Katolik Roma, ekumenisme dan homoseksualitas. Ia meraih pengikut yang banyak yang disebut sebagai Paisleyites.
Dimas Tedjo

Dhimas Ratin Sutedjo, atau yang lebih dikenal dengan nama panggung Dimas Tedjo atau Dimas Tedjo Blangkon (lahir 5 Oktober 1980) adalah seorang pelawak, pemusik, seniman dan penyanyi campursari berkebangsaan Indonesia yang berasal dari Gunungkidul, Yogyakarta.
Bier

A bier is a stand on which a corpse, coffin, or casket containing a corpse is placed to lie in state or to be carried to its final disposition.
In Christian burial, the bier is often placed in the centre of the nave with candles surrounding it, and remains in place during the funeral.
The bier is a flat frame, traditionally wooden but sometimes of other materials. In antiquity it was often a wooden board on which the dead were placed, covered with a shroud. In modern times, the corpse is rarely carried on the bier without being first placed in a coffin or casket, though the coffin or casket is sometimes kept open.
A bier is often draped with cloth to lend dignity to the funeral service. The modern funeral industry uses a collapsible aluminium bier on wheels, known as a "church truck" to move the coffin to and from the church or funeral home for services.
Biers are generally smaller than the coffin or casket they support for reasons of appearance. As a result, they are not particularly stable, and can tip over unless well-centered and undisturbed.
The Carmelite Priory at Mdina, Malta, has a colorful bier on display that was used to carry the monks or friars before they were buried without a coffin.
Ancient Egyptians depicted biers used in their embalming practices and to bear royal coffins in the tomb. They were fashioned to resemble the goddess Sekhmet, the fierce lioness who was the protector of the kings, displaying her head, feet, and often, her distinctive tail that in graphics is shown arching over the bier.
List of last stands

A last stand is a military situation on which a normally-small defensive force holds a position against a more powerful opposing military force.
The defending force usually takes heavy casualties. That can take the form of a rearguard action, holding a defensible location, or simply refusing to give up a position. A last stand is a last-resort tactic that is used if retreat or surrender is impossible or fighting is essential to the success of the cause. The defending force is most likely defeated, but it sometimes survives long enough for reinforcements to arrive that force the retreat of the attackers; it can even occasionally force the enemy away by itself.
At various times in history, last stands have ended with a defeat in the strict immediate military sense, but they have become moral victories by creating a heroic myth, which can be a great political asset to the cause for which the last stand had been fought.
Het Nieuwe Instituut

Nieuwe Instituut (NI, English: New Institute) is a cultural centre in Rotterdam, the Netherlands. It focuses on architecture, design, and digital culture. NI is in a building designed by Jo Coenen at Museumpark 25 in the centre of Rotterdam, adjacent to the Museum Boijmans Van Beuningen. The building contains a shop, exhibition space, study centre, and archive, as well as the Sonneveld House (a prime example of Nieuwe Zakelijkheid architecture), a pond, and a small park.
Nieuwe Instituut (NI) formerly known as Het Nieuwe Instituut was formed in 2013, when then-secretary of state for Education, Culture, and Science Halbe Zijlstra ordered the merger of the Dutch institutes for architecture, design, and digital-culture. Thus the Netherlands Architecture Institute, Premsela Dutch Platform for Design and Fashion, and the Virtueel Platform were put together in the building at Museum Park 25, which was designed by Jo Coenen, and opened by Queen Beatrix in 1993.
At NI, exhibitions are presented in the Museum of Architecture, Design and Digital Culture. The building also contains the national collection for Dutch architecture and urban planning, an agency, a study centre, a bookshop and a cafe. The archive contains over 18 kilometres of architectural resources. This includes the personal collections of many Dutch architects.
The Sonneveld House, across the street from the NI main building, was opened to the public in 2001. The house was designed by Johannes Brinkman and Leendert van der Vlugt (who also constructed the Van Nelle Factory), and it is an example of Nieuwe Zakelijkheid architecture. It was owned by Albertus Sonneveld, who lived there from 1933 to 1955.
Nexus Seawoods

Nexus Seawoods, formerly known as Seawoods Grand Central Mall, is a shopping mall which is part of Nexus Group of malls constructed by Larsen & Toubro and is located in Seawoods, Navi Mumbai. Launched in 2017, the mall has an area of 40 acres and has sectors such as entertainment with a multiplex (Cinépolis IMAX & 4DX); Game Gardens arcade, shop for fashion, accessories, apparel, bags, footwear and cafes and restaurants. It has centralized air conditioning and a security and building management system.
Nexus Seawoods is also home to a large exhibition space with a wide selection of home-grown and local brands that exhibit their wares.
In grand central snow world is also there
German Space Travel Exhibition

The German Space Travel Exhibition (German: Deutsche Raumfahrtausstellung) is a permanent exhibition in Morgenröthe-Rautenkranz, Germany. The exhibition is dedicated to spaceflight and space exploration.
Sigmund Jähn, born in Morgenröthe-Rautenkranz, was the first German astronaut, completing a space mission as part of the Interkosmos program in 1978. To commemorate the joint USSR – GDR space flight, a permanent exhibition was opened in his hometown in 1979 under the name Permanent exhibition of the first joint cosmos flight USSR – GDR (German: Ständige Ausstellung des ersten gemeinsamen Kosmosfluges UdSSR–DDR). Today, Jähn's hometown is part of the municipality of Muldenhammer in the rural district of Vogtlandkreis.
Following German reunification in 1990, this exhibition was broadened to feature a pan-German perspective on space. In 2006/2007, the exhibition was given a new building with significantly more space and an outdoor area including a "planetary park" and a space travel-themed playground. The exhibition, which is operated by a non-profit registered association, is visited by 60,000 to 70,000 guests every year.
The former railway building in which the exhibition was previously housed still exists. Today it serves as a guesthouse and bistro, with decor inspired by space travel and steampunk. In 2020 the street in which the exhibition is located was renamed from "Bahnhofstraße" to "Dr.-Sigmund-Jähn-Straße".
A further expansion with a second building is planned for the future. The prospective build is anticipated to require an estimated investment of 8.7 million euros and feature a cinematic experience, space bistro, conference centre, and museum shop for visitors. Costs will be split between the Saxon state parliament and tax payer money. Construction is not expected to start before spring 2023 and the opening is planned for 2025.
The exhibition concept, which was developed in close cooperation with representatives of the German Aerospace Center and the German Museum Munich, includes four main themes:
The registered association Space Travel Exhibition Association (German: Deutschen Raumfahrtausstellung e.V.) has over 250 national and international members. Almost all German astronauts and cosmonauts are association members. The association designs and operates the exhibition and also organizes various symposia and events. A highlight event is the space travel days with astronauts and cosmonauts, technicians and scientists as well as space travel fans and technically interested people.
50°27′46″N 12°29′33″E﻿ / ﻿50.46289°N 12.492598°E﻿ / 50.46289; 12.492598
Afshar rugs

Afshar is a handwoven rug style produced by the Turkic Afshar tribe, a semi-nomadic group principally located in the mountainous areas surrounding the modern region of Iranian Azerbaijan. An additional population of Afshar tribes-people is located in the Kuchan area in Razavi Khorasan Province of Iran and city of Kerman. Carpets in the Afshar style are known for their stylized floral geometric designs, tribal artistry, and a characteristic palette of rust and blue color tones.
Since the Safavid period, the Turkic tribal group Afshar migrated from their origins in Central Asia to settle in Iranian Azerbaijan, Azerbaijan republic, and Eastern Turkey. This background has led to the inclusion of regional influences on Afshar weaving, resulting in a distinctive aesthetic that incorporates elements of several village and nomadic Persian rug styles, as well as Southern Persian design influences. Caucasian rug influences are also strongly felt.
Antique Afshar rugs from the 19th century are characterized by their quality of craftsmanship and wool. Colors are saturated: deep indigo, carnelian, saffron and ochre tones predominate. While complex repeating all-over designs are prevalent, Afshar weavers also drew upon Southern Persian carpet imagery, with boteh motifs, shrub and occasionally "Tree of Life" compositions also encountered. Kurdish influences are evident in angular medallion format rugs, as well as in the general spontaneity encountered in several original flower and bird designs.
Afshar rugs are usually found in the area size format, ranging in size from 3 ft x 4 ft to 4-5 ft x 7 ft. Larger room size pieces are seldom encountered. Longer corridor carpets (5 ft x 10 ft) are occasionally found, as are the small mats and bag faces consistent with their nomadic tribal heritage.