davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Măr și Ceapă

Măr și Ceapă (în engleză Apple and Onion) este un serial de animație creat de George Gendi pentru Cartoon Network. Serialul urmărește personajele sale titulare, un măr și o ceapă antropomorfice, și aventurile lor într-o lume populată predominant de fructe.
Gendi a prezentat pentru prima oară ideea seriei la Cartoon Network Development Studio Europe, în timp ce lucra la Uimitoarea lume a lui Gumball în Londra. La sosirea în Burbank, Gendi a abordat Cartoon Network Studios cu conceptul care a pus bazele producției unui pilot. Rezultatul scurtmetrajului a fost selectat pentru a fi difuzat alături de un alt pilot de la Cartoon Network, "Welcome to My Life", la Festivalul Internațional de Filme de Animație Annecy în 2015 și online în mai 2016. Scurtmetrajul a fost preluat ca să devină un miniserial în martie 2017, iar premiera a fost pe 23 februarie 2018 (în timp ce pe platformele online a început cu o săptămână mai devreme).
În România, serialul a avut premiera pe 27 august 2018 sub forma mini-episoadelor, iar premiera oficială a avut loc pe 10 septembrie 2018 pe Cartoon Network.
Într-o lume populată de alimente antropomorfe, Măr și Ceapă, o pereche de copii nou-veniți în orașul mare, încearcă să se încadreze în noul lor mediu în timp ce se confruntă cu provocări alături de prietenii și alte scenarii.
Lista țărilor producătoare de ceapă

Lista țărilor producătoare de ceapă clasifică țările lumii în funcție de producția de ceapă (în mii de tone), de productivitate (în kg/ha) și de suprafața cultivată (în mii de hectare) în anul 2022 și oferă date comparative pentru perioada 2013-2022. Datele provin din baza de date FAOSTAT a Organizației pentru Alimentație și Agricultură a Națiunilor Unite (Food and Agriculture Organization of the United Nations - FAO).
Producția anuală de ceapă la nivel global în anul 2022 a fost de 110.616.270 tone, cu 3,62% mai mult decât în anul 2021, când s-a înregistrat o cantitate totală de 106.748.886 tone. India a fost cel mai mare producător la nivel mondial, producția sa reprezentând 28,65% din totalul producției globale, depășind pentru prima oară China, fostul lider mondial. Producția celor două țări a reprezentat în 2022 peste jumătate (50,89%) din totalul producției globale.
În anul 2022, România era al 9-lea producător de ceapă din Uniunea Europeană și al 62-lea la nivel global, având alocată pentru această cultură o suprafață de 1.5670 hectare, a 6-a din Uniunea Europeană, după Țările de Jos, Spania, Polonia, Franța și Germania și a 42-a din lume. Productivitatea a fost în România de 9.283,3 kg/ha, a 24-a în Uniunea Europeană și a 119-a la nivel mondial, jumătate față de media globală de 18.536,5 kg/ha.
Cacho Labandera

Oscar Cacho Labandera (9 de julio de 1948, San Gregorio de Polanco, Tacuarembó), es un cantante y guitarrista de música popular uruguayo.
En su niñez participó como actor en el cortometraje "Una mañana en un campito" de 1958. En esta época sufre un accidente que le provoca la fractura en su mano derecha. Debido a esto se ve obligado a someterse a varias operaciones por el transcurso de dos años, tiempo en el que participa del coro del centro médico donde lo atienden.​
A los 19 años de edad, comienza a combinar el canto con la guitarra, principalmente en reuniones de amigos o familiares.
Su primer Long Play es editado hacia 1978, auspiciado por la Intendencia Departamental de Tacuarembó en el marco del homenaje al 125 aniversario de la fundación de la Villa de San Gregorio. El mismo tuvo por título "Niña del pericón".
En 1981 en el Festival de San Ramón, obtiene el Primer Premio al cantante profesional más popular. Ese mismo año edita su segundo LP, llamado "Un canto que canta el viento". En este disco predominan los ritmos de chamarrita y milonga, y está confeccionado sobre la base de textos de distintos poetas uruguayos como Enrique Amado Melo, José Pedro Calain y José Enrique Rimbaud.
A partir de ese momento y hasta la actualidad ha grabado para los sellos discográficos, La Batuta, Sondor, Orfeo, Remix y Amanecer. Asimismo ha actuado en numerosos escenarios tanto dentro como fuera de Uruguay y algunas de sus canciones han tenido reconocimiento internacional. Entre estos temas se encuentran "Mandela" en homenaje a Nelson Mandela, grabado en 1986 y entregado por Amnesty International a este mientras aun se encontraba detenido y "Rigoberta de los indios" el cual estuvo dedicado a Rigoberta Menchú y fue grabado en 1993.​ Ha realizado giras por Estados Unidos, Canadá, Argentina, País Vasco, España y Brasil.
Es de destacar su inclinación hacia la temática eto-ecológica, habiendo grabado una decena de canciones que giran en torno a este tópico.
En el año 2000 edita su disco "Desde San Gregorio" grabado para el sello "Amanecer".
Firmeza

La firmeza es una danza nativa de Argentina y Uruguay.
La firmeza se bailó en todas las provincias argentinas, hoy, ya desaparecida, su música se recoge aún en algunas de ellas.​ En Buenos Aires y Montevideo se practicó desde mediados del siglo XIX.​ En 1900 el circo Podestá, que la incluyó en su repertorio (como al Pericón, la Huella (danza) y otras criollas), la difundió por muchas provincias.​
Su nombre fue extraído del texto donde se alude a la firmeza: Que me mandaste a decir que te amará con firmeza...​
En algunas provincias andinas y centrales se conoció una variante de la firmeza, con el nombre de zapatero, al que seguramente dio origen a la siguiente copla:​
El origen debe buscarse entre los bailes europeos que se introdujeron en América y sufrieron transformaciones y adaptaciones.​ En España existieron varias danzas con mímica indicada por el texto (según La Ñusta, algunas danzas de Burgos, la Gerigonza y las Agachadillas o Enganchadillas) las cuales pueden haber contribuido a dar origen a la firmeza.​
Se cree que se originó en Buenos Aires, por la referencia de sus primeros versos:​
Se la conoció también con el nombre de "El zapatero" (desde Catamarca a San Juan/Tucumán) o "El tras tras" (centro y oeste del país).​
La primera versión musical fue de Ventura Linch en 1883, quien la tomó en Buenos Aires.​ La segunda corresponde a A. Chazarreta en 1916, quien lo tomó en el departamento de Figueroa en Santiago del Estero por el año 1905 a un señor de nombre Pancho (un arpista ciego).​
Danza de galanteo de pareja suelta e independiente, de movimientos vivos, se baila con castañetas y paso básico, en la 1º colocación. Es una danza picaresca de mímica, es de carácter descriptivo en donde los bailarines van realizando lo que indica la copla. Representa los galanteos y atrevimientos del varón y las reticencias de la dama y en ella los bailarines desarrollan un vistoso juego coreográfico de significado fácilmente asequible.
Paso básico ( inicia con pie izquierdo).
Posición de brazos y manos para castañetas.
Posición de brazos y manos para mímica.
Posición inicial: ubicación en los extremos de la diagonal paralela al espectador.
Introducción: 8 compases de música
Es similar a la primera, los bailarines comienzan en los lugares opuestos.
Que me mandaste a decir a
que te amara con firmeza,
pero nadie está obligado
a guardar correspondencia.
II
Anteanoche me confesé
con el cura de Santaclara
y me dio por penitencia
que la firmeza bailara.
Estribillo
Darás una vuelta
con tu compañera
con la tras trasera
con la delantera
por ese costado
por el otro lado
con ese modito
pónele el codito
pónele el oído
también los sentidos
como corresponde
una mano al hombro
retirate un paso
dámele un abrazo
otro poquitito
tírale un besito.
iAy!, no no!, ino no!
que me da vergüenza,
tápate la cara
que te doy licencia
comiendo un pan con queso
le dio un beso.
Luis Cluzeau Mortet

Luis Cluzeau Mortet (Montevideo, 16 de noviembre de 1888 - 28 de septiembre de 1957) fue un compositor y músico uruguayo.
Sus padres fueron Modesto Cluzeau Mortet y Luisa Faget. Sus primeros estudios fueron realizados bajo la tutela de su abuelo el maestro Pablo Faget.​
En 1914 integró el cuarteto de la Asociación de Música de Cámara como violinista.​ Fue además Primera Viola, desde 1931 hasta 1946, año en que se retiró por su afección auditiva de la OSSODRE.​
Es considerado junto a Alfonso Broqua y Eduardo Fabini, pertenecientes al nacionalismo musical uruguayo.
Entre su producción como compositor, se destaca la música para piano, canto y piano y sinfónico.
Su gran obra fue Carreta quemada del año 1916.
Para orquesta sinfónica escribió Rancherío, Poema Nativo, Llanuras, Soledad campestre, La siesta, Preludio y Danza y sinfonía Artigas.
También escribió música para tango; se destacan El quinielero y Gimiendo, que fueran grabados por Carlos Gardel.
En 1930 ganó el concurso organizado por el Ministerio de Instrucción Pública con su poema sinfónico "La siesta" que fue ejecutado bajo la dirección de Virgilio Scarabelli en el Palacio Legislativo con motivo del centenario de Uruguay.​
En 1939 musicalizó los poemas de Cruz y Éxtasis de Pasión de Esther de Cáceres.
Fue profesor en liceos de enseñanza secundaria y en institutos normales y director honorario del Coro del Instituto Nacional de Ciegos.​
Danza de la muerte (Hrastovlje)

' La Danza de la muerte es un importante fresco gótico de la Iglesia de la Santa Trinidad (Hrastovlje, Eslovenia). Uno de los monumentos más destacados de la pintura mural medieval en Eslovenia. Pintado en 1490 por el pintor esloveno Janez iz Kastva y algunos de sus ayudantes. El fresco fue descubierto en 1951 por Jože Pohlen.
El fresco muestra una serie de esqueletos que caminan en procesión, acompañando a representantes de las distintas clases sociales hacia la tumba, donde una figura de la Muerte aguarda, representada también como esqueleto en un trono. Los personajes son: un papa, un rey, una reina, un cardenal, un obispo, un monje, un comerciante, un caballero, un mendigo y un bebé.
El tema del fresco es la muerte, que ninguno puede evitar ni por su posición social ni por su edad, no se la puede corromper, es inexorable e implacable. La danza macabra es un género literario y figurativo muy popular al final de la Baja Edad Media que se proyectó a lo largo de las Edades Moderna y Contemporánea coincidiendo con periodos de graves crisis demográficas. Examinada en su conjunto, es una gran sátira social que contempla la Muerte como elemento unificador de toda la humanidad, con independencia de cualquier tipo de escala económica, estamento o grupo social.
El motivo iconográfico de la danza de la muerte es poco frecuente en la pintura mural medieval. Surge a principios del siglo XV y en el siglo siguiente desaparece. Según R. Hammerstein habría dos tipos fundamentales en la representación del mismo motivo, el antiguo francés en forma de baile en rueda y otro llamado de Basilea caracterizado por figuras agrupadas a pares.¹ El fresco de Hrastovlje formaría parte del último, pero con algunas características especiales dado el infujo de la pintura italiana.
1. Höfler, Janez (1997), Srednjeveške freske v Sloveniji - Primorska (Frescos medievales en la Eslovenia litoral), Družina, Ljubljana, p. 96.
Cabezos del Pericón y Sierra de los Victorias

Los Cabezos del Pericón y la Sierra de las Victorias son dos espacios protegidos con la categoría de Lugar de Importancia Comunitaria (Red Natura 2000) del Campo de Cartagena en la Región de Murcia.​​
El espacio protegido de los Cabezos del Pericón ocupa 499 hectáreas y se trata de una serie de elevaciones prelitorales constituidas por materiales metamórficos con algunos afloramientos volcánicos que se sitúan íntegramente en el municipio de Cartagena (España).
Por su parte, la Sierra de las Victorias, con 204 hectáreas, muy cercana a los cabezos anteriores, se encuentra dividida entre los municipios de Cartagena y Fuente Álamo de Murcia. Se trata también una serie de suaves elevaciones de material metamórfico.
La vegetación de los dos espacios está compuesta fundamentalmente por matorrales propios de climas áridos con presencia de esparto, algarrobo, acebuche, palmito, espino negro, quercus coccifera ( coscoja ) y algunos pies relictos de encina o carrasca quercus ilex.
Sin embargo, lo que determinó principalmente su inclusión en la Red Natura 2000 fue la presencia de azufaifos. El azufaifo es una especie iberoafricana que estructura un hábitat de espinares que es exclusivo, dentro de la Unión Europea, de las costas de la Región de Murcia y de la Provincia de Almería. Los azufaifares están en grave regresión debido a la ocupación de sus espacios por la agricultura intensiva y por tal motivo su conservación ha sido considerada como prioritaria dentro de la directiva de hábitats de la Unión Europea.
Asimismo, entre las especies de flora más importantes presentes en los Cabezos del Pericón se encuentra el garbancillo de Tallante (Astragalus nitidiflorus), una leguminosa endémica del municipio de Cartagena descubierta en 1904 y dada por extinguida, hasta que fue redescubierta una población de 46 individuos en las cercanías del pueblo de Tallante en 2004.​ En 2011 esta especie fue declarada en peligro de extinción por la legislación de la Región de Murcia.​
Destaca también la presencia de ejemplares de la especie narcissus tortifolius o varica de San José, un endemismo de la Región de Murcia y Almería en peligro de extinción​ y​ ​
Parte de las laderas orientadas al sur de los Cabezos del Pericón ha sido propuesto como microrreserva botánica, con el nombre de 'Matorrales de los Pérez Bajos', por la presencia de especies protegidas como Centaurea maroccana, Chaenorrhinum grandiflorum subsp. carthaginense o el mencionado garbancillo de Tallante (Astragalus nitidiflorus)​
Cercano a los Cabezos del Pericón se encuentran el Cabezo Negro de Tallante, el Pico Cebolla y el Volcán Aljorra, tres volcanes cuaternarios extinguidos declarados Lugares de Importancia Geológica, pero no incluidos dentro del espacio natural protegido.
Bubo bubo ( Búho real ) , Vulpes vulpes ( zorro ), alectoris rufa ( perdiz roja ), falco peregrinus ( halcón peregrino ).
List of South American folk music traditions

This is a list of folk music traditions, with styles, dances, instruments and other related topics. The term folk music can not be easily defined in a precise manner; it is used with widely varying definitions depending on the author, intended audience and context within a work. Similarly, the term traditions in this context does not connote any strictly-defined criteria. Music scholars, journalists, audiences, record industry individuals, politicians, nationalists and demagogues may often have occasion to address which fields of folk music are distinct traditions based along racial, geographic, linguistic, religious, tribal or ethnic lines, and all such peoples will likely use different criteria to decide what constitutes a "folk music tradition". This list uses the same general categories used by mainstream, primarily English-language, scholarly sources, as determined by relevant statements of fact and the internal structure of works.
These traditions may coincide entirely, partially or not at all with geographic, political, linguistic or cultural boundaries. Very few, if any, music scholars would claim that there are any folk music traditions that can be considered specific to a distinct group of people and with characteristics undiluted by contact with the music of other peoples; thus, the folk music traditions described herein overlap in varying degrees with each other.
Salome Dancing before Herod

Salome Dancing before Herod (French: Salomé dansant devant Hérode) is an oil painting produced in 1876 by the French Symbolist artist Gustave Moreau. The subject matter is taken from the New Testament, depicting Salome—the daughter of Herod II and Herodias—dancing before Herod Antipas.
The work took Moreau seven years to paint. It created a sensation when it was exhibited for the first time in Paris at the Salon of 1876 and is arguably Moreau's most important work. The painting is kept today in the Hammer Museum in Los Angeles, United States, where an exhibition—A Strange Magic: Gustave Moreau's Salome—devoted to this painting took place in 2012.
The work depicts a magnificent and extraordinarily ornate palace, where Salome, standing on the tips of her toes, is performing a dance for Herod. She is wearing a sumptuously bejewelled costume, holding a lotus flower in her right hand, and extending her left arm in a rigid gesture. She appears frozen, or at most moving in a dead march. In the middle, King Herod is depicted sitting on the throne and facing the forwards, with an executioner standing on the right and a musician and Herodias on the left.
The most astounding element of this work is the fusion of different cultural elements. These have been associated with the Hagia Sophia in Istanbul, the Alhambra in Granada, the Mosque–Cathedral of Córdoba, and several mediaeval cathedrals. Motifs have been identified from Etruscan, Roman, Egyptian, Indian, and Chinese art and culture.
Salome was the daughter of Herod II and Herodias. According to the Gospel of Mark, King Herod hosted a feast on his birthday for his nobles, the high officers and the chief men of Galilee. The daughter of Herodias came in and danced, pleasing Herod and those who sat with him. The king said to the girl: "Ask me whatever you want, and I will give it to you." So she went out and said to her mother: "What shall I ask?" She said: "The head of John the Baptist!" Immediately she came in with haste to the king and asked: "I want you to give me at once the head of John the Baptist on a platter." The king sent an executioner and commanded John's head to be brought. The executioner went and beheaded John in prison, brought his head on a platter, and gave it to the girl; and the girl gave it to her mother.
The name of King Herod's daughter is not stated in the New Testament, but it is Salome according to Flavius Josephus' Antiquities of the Jews. Salome became widely known as a femme fatale through the centuries, and has inspired numerous artists. The subject had become fashionable in the late 19th century; this work of art, along with Moreau's L'Apparition series, sparked a Salome craze lasting into the 20th century, permeating all forms of art. The Irish poet and playwright Oscar Wilde wrote a play titled Salome in 1891.
Dance in the City

Dance in the City is a painting created by the French artist Pierre-Auguste Renoir. Completed in 1883, the artwork is currently housed in the collection of the Musée d'Orsay. The dancers depicted in the painting are Suzanne Valadon, a model and artist, and Paul Auguste Lhôte, a friend of Renoir.
This particular artwork, along with its companion pieces Dance in the Country and Dance at Bougival, was commissioned by the art dealer Paul Durand-Ruel. All three paintings were executed in 1883 and feature two individuals dancing in different settings. While Aline Charigot, who later became Renoir's wife, modeled for the woman in Dance in the Country, Suzanne Valadon is the model for Dance in the City.
Copypasta

Em internetês, o termo copypasta (às vezes aportuguesado como copicola) refere-se a um bloco de texto que é copiado e colado na internet por indivíduos por meio de fóruns online e redes sociais. Copypastas podem conter caracteres especiais como emojis, símbolos unicode ou ASCII e são ditos semelhantes ao spam.
A palavra "copypasta" foi usada pela primeira vez em grupos Usenet em 2006, sendo adicionada ao Urban Dictionary em 20 de abril de 2006 e na Encyclopedia Dramatica, uma wiki satírica sobre cultura da internet, em setembro de 2006. De acordo com o Google Trends, a palavra "copypasta" foi usada pela primeira vez em abril de 2006.
O termo "copypasta" é derivado do termo de computador "copy/paste" (copiar/colar). A origem do termo leva até um grupo anônimo do 4chan de 2006 que cunhou o termo.
O copypasta do Navy Seal é um famoso copypasta, principalmente na anglofonia. Um longo e comicamente escrito parágrafo de um ataque agressivo contra um "garoto", escrito na voz do "cara durão" estereotipado, listando realizações absurdas, como ter "mais de 300 mortes confirmadas" e ser "treinado em táticas de gorila". Esta copypasta é frequentemente repostada como uma reação exagerada humorística a um insulto e acredita-se que tenha originado uma postagem em uma board de mensagens do 4chan em 11 de novembro de 2010. Existe uma versão abrasileirada deste copypasta, listando as mesma realizações, mas no Exército Brasileiro e outras organizações brasileiras.
O copypasta do Bee Movie data 2013, onde os usuários postam todo o roteiro do filme Bee Movie em sites como Reddit e Tumblr. Isso se popularizou na época em que as edições do filme foram postadas pela primeira vez e popularizadas no YouTube no final de 2016.
Filipe Bragança

Filipe Bragança Fonseca (Goiânia, 18 de janeiro de 2001) é um ator brasileiro que ficou conhecido por atuar como o personagem Duda, no remake da telenovela Chiquititas.
Estreou em 2013 no remake de Chiquititas como Duda, papel que lhe deu destaque. Em 2015 gravou o piloto da série Z4. Em 2017 viveu Christian Figueiredo no filme Eu Fico Loko e ganhou o Prêmio Bibi Ferreira de Melhor Ator Revelação no teatro por sua atuação em Les Misérables. Em 2019 interpretou Freddy Prince no filme Cinderela Pop, e foi escalado para Órfãos da Terra, da TV Globo.
Nicola Siri

Nicola Vittorio Siri (Gênova, 20 de setembro de 1968) é um ator e comentarista italiano. É filho de pai italiano e mãe brasileira.
Siri participou, na Itália, de produções para a TV e para o cinema, como “Ormai é fatta!” (1999), “Una vita non violenta” (1999) e ”Emma sono Io” (2002) - até 2003, quando participou, no Brasil, da novela Mulheres Apaixonadas. Desembarcou no país para um único trabalho e não parou mais. Participou de novelas como Os Ricos Também Choram, no SBT, Belíssima, na Globo, e Vidas Opostas, Amor e Intrigas, Poder Paralelo, Máscaras e Jesus, dentre outras, na Record TV.
No cinema brasileiro, Nicola Siri estreou em “Subterrâneos” (2003). Em seguida, fez “Diário de um Novo Mundo” . Também faz parte do elenco do curta metragem "14 Bis", sobre a história de Santos Dumont. Nicola Siri também está no elenco do filme, "Verdades & Mentiras Sobre o Sexo", de Euclydes Marinho. Atuou também, em 2006, na peça de teatro "Uma última cena para Llorca". Em 2007, participou do filme "Valsa para Bruno Stein" e da novela "Amor e Intrigas", da Rede Record.
Nicola Siri, em 2010, filmou o longa metragem "A Casa Elétrica", dirigido por Gustavo Fogaça e produzido pela Panda Filmes, de Porto Alegre. Em 2017, participou da série Sem Volta como o vilão assassino Veredas, também fez participações na Globo, em Império e Totalmente Demais, dentre outros personagens e produções que o artista interpretou e participou durante toda sua carreira na Europa e no Sul do continente Americano, mais especificamente no Brasil.
Viverá um padre novamente na série "Colônia", de André Ristum, que irá ao ar no Canal Brasil.
Desmond Chiam

Desmond Chiam é um ator australiano mais conhecido por seu papel como Wyatt Cole em Reef Break, General Riga em The Shannara Chronicles e Dovich em The Falcon and the Winter Soldier.
Chiam nasceu de pais de ascendência chinesa cingapuriana. Quando criança, ele passava um terço do ano em Singapura, pois seu pai costumava trabalhar lá. Ele é formado em direito pela Universidade de Melbourne e também possui mestrado em roteiro pela Universidade do Sul da Califórnia.
Chiam começou a carreira como advogado depois de se formar na Universidade de Melbourne. Insatisfeito com a carreira de advogado depois de três meses, ele decidiu buscar campos mais criativos em breakdance e atuação.
Ele começou em curtas-metragens na Austrália antes de aparecer na televisão australiana em séries como Neighbours e Better Man. Ele acabou se mudando para Los Angeles para seguir a carreira de ator. Chiam teve papéis em várias séries de televisão americanas, incluindo NCIS: Los Angeles e Bones, e também esteve em Con Man, uma websérie de Alan Tudyk.
Em fevereiro de 2017, ele se juntou ao elenco principal de The Shannara Chronicles da Spike TV (a série estava anteriormente na MTV) na segunda temporada do programa, onde interpretou o vilão, General Riga. Após Shannara Chronicles, ele foi escalado como Jethro, namorado de Carly interpretado por Kelli Berglund, na série da Starz, Now Apocalypse estrelado por Avan Jogia por Gregg Araki. Após a série, ele se juntou ao elenco do filme Empty by Design, ambientado em Manila, trabalhando ao lado dos amigos Chris Pang, Osric Chau, Yoshi Sudarso e Andrea Walter.
Em dezembro de 2018, ele foi escalado como o protagonista masculino Wyatt Cole na série criminal de verão de 2019 da ABC e M6, Reef Break, ao lado de Poppy Montgomery. Após o cancelamento de Reef Break, Chiam se juntou ao elenco da série da Marvel, The Falcon and the Winter Soldier como Dovich.
Após The Falcon and the Winter Soldier, Chiam foi escalado como Nick Zhao em With Love, a série de comédia romântica de uma hora da Amazon de Gloria Calderón Kellett e seus GloNation Studios e Amazon Studios. Chiam também fez uma incursão no mundo da dublagem e pode ser ouvido como a voz inglesa de Werewolf Cookie no popular jogo Cookie Run Kingdom.
Desmond será visto ao lado de Chris Pang, Alexander Hodge, Sherry Austria, Stephanie Hsu, Ashley Park e Sabrina Wu na próxima estreia na direção de Adele Lim. Ele também está programado para ser visto na adaptação da Netflix de Partner Track com Arden Cho.
Chiam foi o Solteiro do Ano da CLEO Cingapura em 2011.
Ele reside em Los Angeles com sua esposa.
Hairspray (filme de 2007)

Hairspray é um filme norte-americano de 2007, dirigido por Adam Shankman baseado no musical da Broadway de mesmo nome de 2002, que por sua vez foi baseado no filme de 1988 do cineasta independente John Waters e de uma peça teatral de sucesso na Broadway, ambos com o mesmo nome.
Em Baltimore, Maryland no início da década de 1960, o The Corny Collins Show é um famoso programa de talentos que atrai todos os adolescentes da época, entre eles Tracy Turnblad, uma jovem que adora cantar e dançar, porém sofre por não se encaixar nos padrões de beleza da época por ser gorda. Entretanto, a jovem consegue impressionar os jurados e passar nas audições do programa, mas com a sua adição ao elenco, ela acaba ameaçando a popularidade da arrogante e esnobe Amber Von Tussle, e a disputa entre elas torna-se mais acirrada quando as duas jovens se interessam pelo mesmo rapaz, Link Larkin. Ao mesmo tempo que Tracy e Amber disputam o título de Miss Hairspray, o contexto histórico-espacial toma parte do protagonismo no filme, na medida em que é promovida a integração racial por oposição à separação que se verificava até à época.
O Metacritic, que usa uma média ponderada, atribuiu ao filme uma pontuação de 81 em 100, baseado em 37 críticos, indicando "aclamação universal".
S-300

O S-300 é um sistema de mísseis terra-ar com alcance de 100 km projetado em 1979 pela Rússia O míssil S-300 é uma série de mísseis terra-ar com alcance de >300 km projetado em 2012 pela Rússia.
O projeto tornou-se prioritário após o míssil de cruzeiro lançado do ar ALKM ser introduzido na URSS, paralelamente ao desenvolvimento do míssel ocidental SAM Patriot. Posteriormente chamado de S-300, o sistema de defesa anti-aérea é o principal da Rússia desde 1975.
Diferentes versões do S-300 estão em serviço em muitos países da CEI, Eslováquia, Bulgária, Croácia, Grécia, Turquia, China, Vietnã, Venezuela e Argélia.
Nos anos 1990, os EUA compraram componentes do S-300 para estudo. Foi construído o sistema de mísseis antiaéreos sul-coreano Cheolmae-2 usando a base tecnologica dos mísseis.
Às vésperas do colapso da União Soviética, o país possuía cerca de 3.000 unidades do S-300 em diferentes versões. Mesmo sem nunca ter participado de combates reais, os resultados dos exercícios de tiro com o S-300 realizados por países detentores mostram que o sistema é muito eficaz e supera seu par americano, o Patriot, em muitas caraterísticas.
John Harmon (actor)

John Harmon (June 30, 1905 – August 6, 1985) was an American character actor.
Harmon was a very prolific bit actor. His career spanned over six decades and almost 300 movie and television roles in a wide variety of genres. Many of his earlier appearances are uncredited. His first major screen credit was in I Was Framed (1942). His movie career highlights were roles in Gallant Bess, The Monster of Piedras Blancas, Live Fast, Die Young and The Street is my Beat. The movie in which he made his last screen appearance, The Naked Monster, was released in 2005, twenty years after his death. Harmon's most notable TV roles were in Bonanza, The Twilight Zone, Perry Mason (as a police fingerprint/ballistics expert), Star Trek (in the episodes "The City on the Edge of Forever" and "A Piece of The Action"), The Rifleman (as the hotel clerk Eddie Halstead) and Gunsmoke (again as a hotel clerk in S1E15's “Gold Mine” & as town judge in S7E24’s “Coventry”). He also made several appearances as various criminals in Adventures of Superman.
In his later years, Harmon became a used books dealer in Los Angeles. He collected first editions of Mark Twain. He suffered a stroke about a year before he died from heart failure.
Hollywood Hills

The Hollywood Hills is a residential neighborhood in the central region of Los Angeles, California. It borders Studio City, Universal City and Burbank on the north, Griffith Park on the north and east, Los Feliz on the southeast, Hollywood on the south and Hollywood Hills West on the west. It includes Forest Lawn Memorial Park, Mount Sinai Memorial Park Cemetery, the Hollywood Reservoir, the Hollywood Sign, the Hollywood Bowl and the John Anson Ford Theater.
The Hollywood Hills straddle the Cahuenga Pass within the Santa Monica Mountains. It is bisected southeast–northwest by US 101. The neighborhood is bounded on the northwest and north by the Los Angeles city line, on the east by a fireroad through Griffith Park, continuing on Western Avenue, on the south by Franklin Avenue and on the west by an irregular line that includes Outpost Drive.
Bedrock of the Hills is a complex association of granitic and metamorphic rock plus interbedded sandstone and shale on which brown loamy soil, often shallow and with abundant stones, has developed.
Hollywood Hills comprises several neighborhoods:
According to the 2000 U.S. census, 21,588 people lived in the neighborhood's 7.05 square miles, averaging 3,063 people per square mile. It is among the lowest population densities in the city and county. The population was estimated at 22,988 in 2008. The median age for residents was 37, considered old for the city and the county. The percentages of residents aged 19 to 64 were among the county's highest.
The neighborhood has a diversity index of 0.433, and the percentage of Non-Hispanic Whites is 74.1%. Latinos make up 9.4%, Asians are at 6.7%, African American at 4.6% and others at 5.3%. In 2000, Mexico (7.9%) and the United Kingdom (7.8%) were the most common places of birth for the 22.8% of the residents who were born abroad, which was considered a low percentage of foreign-born when compared with the city or county as a whole.
The median household income in 2008 dollars was $69,277, considered high for the city but about average for the county. The percentage of households earning $125,000 or more was high, compared to the county at large. The average household size of 1.8 people was relatively low. Renters occupied 56.5% of the housing units, and homeowners the rest.
In 2000, there were 270 families headed by single parents, or 6.9%, a rate that was low in both the county and the city.
The neighborhood of Hollywood Hills includes the Hollywood Bowl and Forest Lawn Memorial Park (Hollywood Hills) as well as three private and two public schools. The neighborhood includes:
In 2000, 54.8% of residents aged 25 and older held a four-year degree, considered high when compared with the city and the county as a whole.
There are five secondary or elementary schools within the neighborhood's boundaries:
The American Film Institute is at 2021 North Western Avenue.
Outline of entertainment

The following outline provides an overview of and topical guide to entertainment and the entertainment industry:
Entertainment is any activity which provides a diversion or permits people to amuse themselves in their leisure time, and may also provide fun, enjoyment, and laughter. People may create their own entertainment, such as when they spontaneously invent a game; participate actively in an activity they find entertaining, such as when they play sport as a hobby; or consume an entertainment product passively, such as when they attend a performance.
The entertainment industry (informally known as show business or show biz) is part of the tertiary sector of the economy and includes many sub-industries devoted to entertainment. However, the term is often used in the mass media to describe the mass media companies that control the distribution and manufacture of mass media entertainment. In the popular parlance, the term show biz in particular connotes the commercially popular performing arts, especially musical theatre, vaudeville, comedy, film, fun, and music. It applies to every aspect of entertainment including cinema, television, radio, theatre, and music.
Entertainment Industries Council

The Entertainment Industries Council is a United States non-profit organization founded in 1983 that promotes the depiction of accurate health and social issues in film, television, music, and comic books. The Council provides guidelines on the depictions of these issues to the entertainment industry, generally promoting content that includes negative consequences of addiction, dependency and violence.
The Entertainment Industries Council honors films and television programs that make a positive difference in the world honoring film and TV programs which portray realistic depictions of dependence, in an annual, star-studded, televised awards show.
The Annual Prism Awards honors the creative community for accurate portrayals of substance abuse, addiction and mental health in entertainment programming. Past winners and nominees have included the films Walk the Line, Thirteen, Ray, City of God, Skins, Blow, Traffic, The Insider and Purgatory House. TV shows, episodes and movies of the week honored have included programs such as: Augusta, Gone, Monk, Private Practice (for Caterina Scorsone's portrayal of Amelia Shepherd's Oxycodone addiction and her recovery), The Office, Desperate Housewives, Pinky and the Brain (for an episode about the dangers of cigarette smoking), ER, Boston Legal, American Dad! (for the episode "Spring Break-Up"), The Simpsons (for the season 11 episode, "Days of Wine and D'oh'ses," which featured Barney Gumble trying to quit drinking alcohol after realizing how much his alcoholism was limiting his quality of life), Castle in its fourth season for its story arc focusing on Kate Beckett's post traumatic stress disorder and General Hospital.
1997 Trainspotting1998 Gridlock'd1999 Down in the Delta2000 The Insider2001 Traffic2002 Blow2003 Skins2004 City of God (original title Cidade de Deus)2006 Self Medicated2007 Thank You for Smoking (wide release) and Sherrybaby (limited release)2008 Georgia Rule2009 Rachel Getting Married tied with Rolling2010 Crazy Heart (for substance abuse) and The Soloist (for mental health)2011 Black Swan (for mental health) and The Fighter (for substance abuse)2012 Shame tied with Take Shelter (for mental health) and Warrior (for substance abuse)2013 Silver Linings Playbook (for mental health) and Flight (for substance abuse)2014 Home (for mental health) and The Spectacular Now (for substance abuse)2015 Still Alice
The EIC received an 18 month, $125,000 grant in 2004 from the Joyce Foundation, a major financial sponsor of gun control organizations.
300

Year 300 (CCC) was a leap year starting on Monday of the Julian calendar. At the time, it was known as the Year of the Consulship of Constantius and Valerius (or, less frequently, year 1053 Ab urbe condita). The denomination 300 for this year has been used since the early Middle Ages / Medieval period, when the Latin language term / abbreviation "Anno Domini" ("In the year of Our Lord") for the calendar era became the prevalent universal / worldwide method for naming and numbering years. First beginning in Europe at the end of the Roman Empire (after the split of the Western Roman Empire and Eastern Roman Empire (later Byzantine Empire) in the early Middle Ages / Medieval period.
Then the Christian-oriented dating system then spreading west across the Atlantic Ocean with the Western European explorers and religious faith to the continents of the Americas of the Western Hemisphere, then through the simultaneous movement of the various Christian churches, and Europeans along sea trading routes with the military / political / economic / social influences of Colonialism / Imperialism spread worldwide to Africa, Asia and Australia / Oceania.
ஆரஞ்சு மின்சிட்டு

ஆரஞ்சு மினிசிட்டு (பெரிக்ரோகோடசு பிளேமியசு) என்பது கேம்பேபாகிடே குடும்பத்தில் உள்ள பறவை சிற்றினமாகும். இது இந்தியாவில் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளிலும் மேற்கு கடற்கரையிலும் மற்றும் இலங்கையிலும் காணப்படுகிறது. முன்னர் இது குங்குமப் பூச்சிட்டின் துணையினமாகக் கருதப்பட்டது. இது கிழக்கு மற்றும் வட இந்தியா மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியாவில் பரவலான காணப்படுகிறது. இவை மிதவெப்ப காடுகள், மிதவெப்ப மண்டல அல்லது வெப்பமண்டல ஈரமான தாழ் நிலக் காடுகள் மற்றும் மிதவெப்பமண்டல அல்லது வெப்பமண்டல ஈரமான மலைக் காடு ஆகியவை இதன் இயற்கை வாழ்விடங்களாகும். பூச்சிகளை உண்ணும் இந்த சிற்றினப் பறவைகள் பிற சிற்றினங்களுடன் இரை தேடும்.
பேரினப் பெயரானது பண்டைய கிரேக்கச் சொல்லானது பெரியிலிருந்து வந்தது. பெரி என்பதன் பொருள் 'மிகவும்' என்பதாகும்; குரோகோடசு என்பதற்கு குங்குமப்ப நிறம் என்று பொருள். பிளமேமசு என்ற சிற்றினத்தின் பெயர் இலத்தீன் மொழியில் தன் வேர்களைக் கொண்டுள்ளது. அதாவது 'உமிழும்' அல்லது 'சுடர்-நிறம்' (பிளாமா - 'சுடர்') என்று பொருள். இந்த சிற்றினத்தின் ஆங்கிலப் பெயர் குங்குமப்பூ மின்சிட்டிலிருந்து ஆரஞ்சு மினிசிட்டாக மாற்றப்பட்டது. இந்த இரண்டு சிற்றினங்கள் பிளவுபட்டதைத் தொடர்ந்து பெரிக்ரோகோடசு இசுபேசியோசசுக்கு முந்தியது ஒதுக்கப்பட்டது. இது தெற்கு மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியாவைச் சேர்ந்த உயிரினங்களின் கூட்டமைப்பிலானது.
ஆரஞ்சு மின்சிட்டு சுமார் 17 முதல் 22 செ.மீ. நீளமுடையது. இதன் எடை சுமார் 19 முதல் 24.5 கிராம் ஆகும். ஆண்கள் பிரகாசமான ஆரஞ்சு மற்றும் கருப்பு நிறத்திலும், பெண் பறவைகள் பெரும்பாலும் மஞ்சள் நிறத்தில் சாம்பல் நிறத்துடன் இருக்கும். ஆண் பறவைகள் பளபளப்பான கருப்பு தலை, கன்னம், தொண்டை மற்றும் மேலங்கி மற்றும் மேல் முதுகுடன் காணப்படும். கீழ் முதுகு, முதுகு மற்றும் மேல் வால்-சிறகு ஆரஞ்சு-சிவப்புடன் அடிப்பகுதிகள் பெரும்பாலும் பிரகாசமான ஆரஞ்சு-சிவப்பு நிறத்தில் உள்ளன. இது இதனைச் சுற்றுப்புறத்திலிருந்து தனித்துக் காட்டுகிறது. பெண் பறவைகள் மஞ்சள் நிற நெற்றி மற்றும் சாம்பல்-சாம்பல், கீழ் முதுகு இருக்கும். ஆண் பறவையில் சிவப்பு நிறத்தில் காணப்படும் பகுதிகள் பெண் பறவையில் மஞ்சள் நிறத்தில் காணப்படும்.
ஆரஞ்சு மின்சிட்டு சிற்றினங்கள் கூட்டமாக வாழுகின்றன. பொதுவாகச் சிறிய குழுக்களாக (2க்கும் மேற்பட்ட பறவைகள்) காடுகளில் உள்ள மரங்களின் உச்சியில் உணவு தேடும். மினிசிட்டுகள் பெரும்பாலும் காடுகளின் விதானத்தின் மீது பறப்பதைக் காணலாம். இவை முதன்மையாகப் பூச்சிகளை உண்ணக்கூடியவை. இவை சுற்றுப்புறங்களைச் சுற்றிலும் நோட்டமிடுவதற்காக அறியப்படுகின்றன. இவை பறந்து பறந்து, தாவரப் பரப்புகளில் சுற்றித் திரிந்து பூச்சிகளைப் பிடிக்கின்றன. இந்த நடத்தை பெரும்பாலும் சாலி-கிலீனிங் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இவை மற்ற விதான வகை பறவைகளுடன் வேட்டையாடி உணவு உண்கின்றன.
மெதில் ஆரஞ்சு

மெதில் ஆரஞ்சு (Methyl orange), இதன் தெளிவான மற்றும் தனித்த நிற மாற்றத்தின் காரணமாக தரம் பார்த்தலில் அடிக்கடி பயன்படுத்தப்படும் ஒரு pH நிறங்காட்டி ஆகும். இந்த நிறங்காட்டியின் நிறமானது ஒரு சராசரியான திறனுடைய அமிலத்தின் pH மதிப்பில் நிறமாற்றம் அடைவதால் அமில கார தரம் பார்த்தலில் இது வழக்கமாக பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஒரு பொதுவான நிறங்காட்டியைப் போலல்லாமல், மெதில் ஆரஞ்சானது நிறமாற்றத்திற்காான முழுமையான நிறப்பட்டையைக் கொண்டிருக்கவில்லை. ஆனால் இது மிக நுணுக்கமான இறுதி நிலையைக் கொண்டுள்ளது. மெதில் ஆரஞ்சு அமில ஊடகத்தில் சிவப்பு நிறத்தையும், கார ஊடகத்தில் மஞ்சள் நிறத்தையும் காட்டுகிறது.
திரவத்தின் அமிலத்தன்மை குறையக் குறைய மெதில் ஆரஞ்சு தனது நிறத்தை சிவப்பிலிருந்து ஆரஞ்சு நிறத்திற்கும் இறுதியாக, மஞ்சள் நிறமாகவும் மாறுகிறது. அமிலத்தன்மை கூடும் நேர்வில் மேலே சொன்ன நிற மாற்றம் தலைகீழாகவும் மாறுகிறது. முழுமையான நிற மாற்றமும் அமில நிலையிலேயே நிகழ்கின்றன. அமிலத்தில் இது சிவப்பாகவும், காரத்தில் இது மஞ்சளாகவும் காணப்படும். நீரில் 25 °C (77 °F) வெப்பநிலையில் மெதில் ஆரஞ்சின் pKa மதிப்பானது 3.47 ஆக உள்ளது.
மாற்றம் செய்யப்பட்ட மெதில் ஆரஞ்சு எனப்படுவது மெதில் ஆரஞ்சு மற்றும் சைலீன் சையனால் ஆகியவற்றின் கரைசலைக் கொண்டுள்ள ஒரு நிறங்காட்டி ஆகும். அமிலத் தன்மை குறையக் குறைய இதன் நிறம் சாம்பல் கலந்த கரு ஊதாவிலிருந்து பச்சையை நோக்கி மாறுகிறது.
மெதில் ஆரஞ்சு மரபணு மாற்றப் பண்புகளைக் கொண்டுள்ளது. நேரடியாகத் தொடுவது தவிர்க்கப்பட வேண்டும்.
எத்தில் அயோடோ அசிட்டேட்டு

எத்தில் அயோடோ அசிட்டேட்டு (Ethyl iodoacetate) என்பது C4H7IO2 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாடு கொண்ட ஒரு கரிம வேதியியல் சேர்மமாகும். எத்தில் அசிட்டேட்டு சேர்மத்திலிருந்து வழிப்பொருளாக இவ்வேதிச்சேர்மம் தருவிக்கப்படுகிறது. சாதாரண நிபந்தனை சூழல்களில் இது தெளிவான இளமஞ்சள் முதல் ஆரஞ்சு நிறம் கொண்ட நீர்மமாகக் காணப்படுகிறது.
பல ஆல்க்கைல் அயோடைடுகள் போல எத்தில் அயோடோ அசிட்டேட்டும் ஓரு நஞ்சாக இருந்தாலும் ஆல்க்கைலேற்றும் முகவராக பல கரிமத்தொகுப்பு வினைகளில் பயன்படுகிறது. மேலும் இது கண்ணீர்புகை குண்டு முகவராகவும் இது பயன்படுத்தப்படுகிறது.
பன்றி மீன்

பன்றி மீன் (boar fish) என்பது கேப்ரோசு ஆபெர் எனப்படும் கேப்ரோயிடே (Caproidae) குடும்பத்தைச் சார்ந்த ஓர் சிற்றினமாகும். கேப்ரோயிடே குடும்பத்தைச் சார்ந்த இரண்டு பேரினங்களுள் ஒன்றான கேப்ரோசு பேரினத்தின் ஒற்றைச் சிற்றினம் இதுவாகும்.
பன்றி மீனின் ஆண் வகையானது 13 செ.மீ முதல் 30 செ.மீ வரை வளரக்கூடியது. 85 கிலோ வரை எடை கொண்டது. பெண் மீன் ஆண் மீனை விட பெரியது. இந்த மீன்கள் பெரிய கண்கள், நீண்ட மூக்கு, நீண்ட வாய் மற்றும் விரிவடையும் போது பலமான குழாய் போன்ற வடிவம் கொண்டது.
இம்மீனின் உடலமைப்பானது மிகவும் ஆழமான நெருக்கமான சாய்சதுர வடிவமுடையது. முதுகுத் துடுப்பானது தனித்தும், வால் துடுப்பு நீளமாகவும் மற்றும் குவிந்த இலை வடிவத்திலும், கீழ்புறத் துடுப்புகள் மிகவும் நீளமாகவும் முதுகெலும்புகள் கொண்டதாகும் மற்றும் மார்பு துடுப்பு சற்றே சிறியதாகவும் இருக்கும்.
இதன் உடல் சிவப்பு ஆரஞ்சு வண்ணம் கொண்டது. சில நேரங்களில் மூன்று அழுத்தமான பட்டைகளைக் கொண்டது. ஒன்று கண்களுக்கு பின்புறமாகவும், மற்றொன்று உடம்பிற்கு மத்தியிலும் மற்றொன்று வால் மஞ்சரிகாபிலும் காணப்படுகிறது. இனப்பெருக்க காலத்தின் போது, பாலின இருநிலை வளர்ச்சி காணப்படுகிறது. அப்போது ஆணினத்தின் உடம்பானது வளைவான ஆரஞ்சு கோடுகளால் மூடப்பட்டும் முதுகு மற்றும் கீழ்புற துடுப்பு சிவப்பு நிறமாக மாறியும் காணப்படும். பெண் இன மீனின் உடம்பின் நடுப்பகுதியில் ஆரஞ்சு நிற அழுத்தமான பட்டைகள் காணப்படுகிறது மற்றும் வயிற்றுப் பகுதி மற்றும் கீழ்ப்புற துடுப்பின் அடிப்பகுதி வெள்ளை நிறம் கொண்டும் கீழ்ப்புற தடுப்பின் கடைசி பகுதி அடர்த்தியான ஆரஞ்சு நிறம் உடையதாகவும் காணப்படும். இவை ஓட்டு மீன்கள், இறால் மீன்கள், கடல் மீன்கள், கடல் முகட்டுப் புச்சிகள், மெல்லுடலிகள் ஆகியவைகளை உணவாக உட்கொள்கிறது.
இந்தச் சிற்றினம் கிழக்கு அட்லாண்டிக் மத்திய தரைக்கடல், மேற்கு நார்வே, மேற்கு ஸ்காட்லாந்து ஆகிய இடங்களில் காணப்படுகிறது. குறிப்பாக மத்திய தரைக்கடலின் மேற்கு பகுதியில் அதிகமாக காணப்படுகிறது.
இந்த இனம் கடலின் அடிப்பகுதியில் குறிப்பாக சேற்றின் அடிப்பகுதியிலும் பாறைகளின் அடிப்பகுதியிலும், பவளப்பாறைகளிலும் வசிக்கும். இரவு நேரங்களில் 700 மீட்டர் ஆழம் வரை நீந்திச் செல்லும் திறனுடையது.
கொடி நாள் (இந்தியா)

கொடி நாள் என்பது இந்தியாவின் முப்படை வீரர்களின் அரும்பணிகளையும், தியாகத்தையும் போற்றும் நாளாகும். ஒவ்வொரு ஆண்டும் டிசம்பர் மாதத்தின் ஏழாம் நாளை படை வீரர் கொடி நாளாக இந்திய அரசும் இந்திய மாநில அரசுகளும் கடைப்பிடிக்கின்றன. இக்கொடி நாள் 1949ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் ஏழாம் நாள் முதல் இந்தியா முழுமைக்கும் கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது. , .
தியாக உணர்வுடன் பணியில் ஈடுபடும் முப்படை வீரர்களின் குடும்ப நலன்களையும், முன்னாள் படைவீரர்களின் நலன்களையும் காக்கும் சமுதாயக் கடமையை நிறைவேற்றும் வகையில், கொடி விற்பனையின் மூலமும் நன்கொடைகள் மூலமூம் திரட்டப்படும் நிதியை படைவீரரின் குடும்பத்தினரின் நல்வாழ்வுக்காகவும், உடல் உறுப்புகளை இழந்த வீரர்களின் மறுவாழ்வுப் பணிகளுக்காகவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
கருநாடகக் கொடி

2024 அக்டோபர் 30 நிலவரப்படி, இந்தியாவில் கருநாடக மாநிலத்திற்கு ஒரு அதிகாரப்பூர்வ கொடி உள்ளது. பல தசாப்தங்களாக, கன்னட ஆர்வலர்கள் பாரம்பரியமாக சிவப்பு மற்றும் மஞ்சள் கொடியைப் பயன்படுத்தி வருகின்றனர். இருப்பினும், 2017 ஆம் ஆண்டில், சித்தராமையா அரசாங்கம் புதிய கொடியை வடிவமைத்து பரிந்துரைக்க ஒரு குழுவை அமைத்தது. 2018 ஆம் ஆண்டில் மாநிலத்திற்கு ஒரு கொடி முன்மொழியப்பட்டது, ஆனால் அது முறையாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படவில்லை.
கருநாடக அரசை, வெள்ளைப் பின்னணியில் மாநில சின்னத்தை சித்தரிக்கும் பதாகையால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பபடுகிறது.
கருநாடக அரசு 2018 ஆம் ஆண்டில் கருநாடகக் கொடிக்கான பாரம்பரிய மஞ்சள்-சிவப்பு கன்னட இரு நிறக் கொடியை அடிப்படையாகக் கொண்டு வடிவமைக்கபட்ட புதியக் கொடியை முன்மொழிந்தது. நடுவில் வெள்ளை பட்டை மற்றும் சின்னத்துடன் கூடிய புதிய மூவர்ணக் கொடியாக, பிராந்திய அரசியல் கட்சிகளிடமிருந்து மாறுபட்டதாக, இந்திய மூவர்ணக் கொடியின் அமைப்பைப் பின்பற்றுவதற்காக அது வடிவமைக்கப்பட்டது. 2019 ஆகத்தில், கருநாடக அரசு தனி மாநிலக் கொடிக்கான திட்டத்தை இனி அதிகாரப்பூர்வமாகப் பின்பற்றப் போவதில்லை என்று அறிவித்தது.
முடத்திருமாறன்

முடத்திருமாறன் என்னும் முற்காலப் பாண்டியன் இரண்டாம் கடற்கோளுக்கு முன் வாழ்ந்தவன். இவன் கபாடபுரத்தைத் தலைநகராகக் கொண்டு ஆண்டவன். கடற்கோளுக்குப் பின் தமிழகத்தின் வடக்கே சென்று மணலூர் என்னும் இடத்தில் தங்கி பின்னர் மதுரையைத் தலைநகராகக் கொண்டு ஆண்டவன். இம்மன்னனனின் தமிழ்ப்பாடல்கள் இரண்டு சங்க இலக்கியமாகிய நற்றிணையில் உள்ளன. ஆட்சியாண்டுகள் துல்லியமாய்த் தெரியவில்லை, வேறு உறுதிக்கோள்களும் செய்திகளும் கிடைக்கவில்லை.
இவனது பாடல்கள் சொல்லும் செய்தி
இவன் இந்தப் பாடலில் குட்டுவன் என்னும் சேர மன்னனின் குடவரையைக் குறிப்பிடுகிறான்.
குட்டுவன் குடவரைச் சுனையில் பூத்த குவளைப் பூவைச் சூடித் தலைவியின் கூந்தல் மணக்குமாம். குடமலை என்றால் மேலைமலைத்தொடர். குடவரை என்றால் கொல்லிமலை.
பொருள் தேடப் பிரிந்து சென்ற தலைவன் பாலைநிலத்து இடைவழியில் தன் காதலி தன் பிரிவால் படும் முன்பத்தை எண்ணுகிறான். கலங்குகிறான்.
இலவமரத்து முள்ளைப் பற்றி ஏறிய கொடி, உலர்ந்து போனதை, கொடிய காற்று வீசி அதிரச் செய்யுமாம். அந்த வழி மூங்கில் காடுகள் நிறைந்ததாம். விரைந்து நடக்கும் யானைக் கூட்டமே இந்த வழியில் நடக்கும்போது துன்புறுமாம். நீரோ, நிழலோ இல்லையாம். (இப்படிப்பட்ட வழியில் இன்னலுறும்போது தலைவன் தன் தலைவியை நினைக்கிறான்)
தலைவிக்காகக் காத்திருக்கும் தலைவன் காதில் விழுமாறு தோழி தலைவியிடம் சொல்கிறாள்.
அவன் தன் இன்பத்தை மட்டுமே நினைக்கிறான். நம்மீது அவனுக்கு அருள் இல்லை. இருந்தால் அவன் நம்மைத் துன்புறச் செய்வானா?
அவன் வரும் வழியில் உள்ள இடையூறுகளை நினைக்கும்போது நமக்குத் துன்பம். மழை கொட்டித் தீர்த்த நள்ளிரவில் வருகிறான். கண்ணே தூர்ந்துபோகும் நள்ளிருளில் வருகிறான்.
கானவன் எய்த அம்பு பட்டு வெறிகோண்ட யானை எழுப்பும் ஒலி காதில் விழாதபடி அருவி ஒலிக்கும் நாட்டை உடையவன் அவன். (நம் சொல் அவன் காதில் விழுமா? என்பது தோழி சொல்லும் உள்ளுறை|உட்கருத்து).
தோடம்பழம்

தோடம்பழம், நரங்கி அல்லது ஆரஞ்சுப்பழம் என்பது சிட்ரஸ் x சினேசிஸ் (Citrus × sinensis) பேரினத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பழம் ஆகும். செம்மஞ்சள் நிறக் கோள வடிவ, சாறுள்ள பழம் இது. இதன் மரங்கள் 10 மீ உயரம் வரை வளரக்கூடியன.
இது வெப்ப, மிதவெப்பப் பகுதிகளில் அதிகமாக விளைகிறது, ஆரஞ்சு மரம் குட்டையாக புதர்போன்று அடர்த்தியாக இருக்கும். மென்மையான இலைகளையும் சிறிய வெண்மை நிறப் பூக்களையும் உடையது. இப்பூக்கள் ஒருவகை மணமுள்ளவை, ஆரஞ்சு என்பது ஒரு நிறத்தைக் குறிக்கும் பெயராக அமைந்திருப்பினும் ஆரஞ்சுப் பழங்கள் சிறு சிறு நிற வேறுபாடுகளுடன் காணப்படுகின்றன. இதன் மேல் தோல் உள்ளே இருக்கும் பழச்சுளைகளுடன் ஒட்டியும் ஒட்டாமலும் இருக்கும். இதனால் பழத்தை எளிதாக உரிக்க இயலும். சுளையாகவும் சாப்பிடலாம். சாறாகப் பிழித்தும் அருந்தலாம்.
ஆரஞ்சுப் பழம் ஆண்டு முழுமையும் விளையக்கூடியது. ஒரு மரம் ஆண்டுக்குச் சராசரியாக ஆயிரம் பழங்கள் தரும். அறிவியல் ஆய்வின் விளைவாக ஒட்டு முறையில் புதிய கலப்பின வகைகள் உருவாக்கப்பட்டு வருகின்றன. இதன் மூலம் மிக அதிகமான விளைச்சலும் நிறைய சாறும் பெறமுடிகின்றது; சுவையும் கூடுதலாக உள்ளது. இக்கலப்பினங்கள் அளவிலும் வடிவிலும் நிறத்திலும் மணத்திலும்கூட வேறுபடுகின்றன.
ஆரஞ்சுப் பழத்தின் அனைத்துப் பகுதிகளுமே பயன்படுகின்றன, இதன் மணமுள்ள பூக்களிலிருந்து வாசனைத் திரவியங்கள் தயாரிக்கப்படுகின்றன. பழத்தோலிலிருந்து எண்ணெயும் பழத்திலிருந்து ஒருவகை மதுவும் தயாரிக்கிறார்கள்.
எலுமிச்சை, நாரத்தை (கடாரங் காய்), சாத்துக்குடி, கமலா ஆரஞ்சு, பப்ளி மாஸ் ஆகிய பழங்கள் ஆரஞ்சு இன வகையைச் சேர்ந்தவைகளாகும். இவற்றில் சில புளிக்கும்.
இப்பழங்களில் வைட்டமின் சி ஊட்டச்சத்து செறிவுடன் கிடைக்கும். தோடம்பழங்களில் B ஊட்டச்சத்தும், சாம்பரம் (potassium) உள்ளன. தோடம்பழம் வகைகளில் கமலாப்பழம் (Citrus reticulata/loose jacket orange), சாத்துக்குடி, பம்பளிமாசு (Citrus maxima/pomelo/grapefruit), கிச்சிலிப்பழம் (Citrus aurantium/bitter orange) ஆகியவை பிரபலமானவை.
தோடம்பழங்களில் பல மருத்துவ ரீதியான நன்மைகள் உள்ளன. புண்களை விரைவாக ஆற்றுதல், இதய நலம், புற்றுநோய்த் தடுப்பு, முதுமை மந்தல் (de-aging) ஆகிய பண்புகளை இப்பழங்கள் கொண்டுள்ளன. இப்பழங்களில் "பி" ஊட்டச்சத்து உடையதால் பிறவிக்குறைபாடுகள், இதயநோய்களை எதிர்க்கும் குணங்கள் கொண்டுள்ளன. தோடம்பழத்தில் உள்ள வைட்டமின் "சி" தடுமனை தடுக்கவல்லது. தோடம்பழத்தில் வைட்டமின் "சி" மட்டும் இல்லாமல், வைட்டமின் "ஏ" மற்றும் "பி" ஆகிய வைட்டமின்களும் கால்சியம் உள்ளிட்ட தாது உப்புக்களும் செறிந்து காணப்படுகின்றன.