davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Listă de mărci din România comunistă

Aceasta este o listă de mărci din România comunistă:
Prăjituri: Cartof, Savarina, Amandina, Petruța, Romanța, Carpați, Negoiu, Excelent.
Încălțăminte: Antilopa, Clujana, Guban, Dâmbovița, Pionierul (pantofi sport făcuți în colaborare cu Adidas) teniși Drăgășani, Carmen, Lidoro, Apaca, Adesgo, Tricodava, Apollo, Centrala Industriei de Confecții București, Someșana, Steaua Roșie Sibiu, Otter.
Confecții: Braiconf
Țigări: Carpați, Bucegi, Amiral, Snagov, Bega, Mărășești, Litoral, Select, Plugarul, Național, Tractor, Pescăruș, Dacia, Cișmigiu
Băuturi racoritoare: Brifcor, CI-CO (Citrice-Cola), Quick-Cola, Bem Bem, Borsec, Pepsi-Cola.
Vinuri: Murfatlar, Cotnari, Jidvei
Bere: Gambrinus (bere), Bucegi, Hațegana,, Rahova, Ateneu, Azuga, Ursus, Mamaia, Trei Stejari, Bâlea, Sadu
Ciocolată: ROM, Kandia, Măgura, Cibo Brasov, Vinga, Luminița, Laura, Carnaval.
Alte alimente: desert Eugenia, pufuleți (Scornicești era cea mai cunoscută marcă de pufuleți), pufarini, margarina Marga, lactate Napolact, grisine, sticksuri, Salam de Sibiu, Fosfarin (praf budincă din amidon cu zahăr și cacao, se prepara cu lapte), Salam cu Soia (de post)
Cosmetice: Gerovital, Farmec, săpunuri: Cheia, Oana, Pitic, Vis, Mona Lisa, Ka-O-La (unguresc), Doina (crema de corp si demachiant)
Pastă de dinți: Cristal (fabrica Nivea-Norvea din Brașov)
Automobile: Dacia, Oltcit, ARO, Lăstun, IMS, Trabant (RDG), Wartburg (RDG), Barkas (RDG), Skoda (Cehoslovacia), Lada (URSS), Moskvitch (URSS).
Motorete/Motociclete: Mobra, Carpați, Simson (RDG), JAWA (Cehoslovacia), CZ
Biciclete: Tohan, Ucraina, Pegas
Electrocasnice: mașina de spălat Alba-lux fabricată la Cugir, mașinile de spălat automate, Automatic și Automatic Super (Cugir), televizorul Diamant și Cromatic, Elcrom (URSS), frigidere Fram, Arctic, aspirator Record
Magazine: Romarta, Eva, Lâna de aur, Ruxandra, București, Cocor, Unirea, Ziridava
Servicii: curățătoria Nufărul
Alte mărci: detergent de rufe Dero, Relaxa, Perlan, Dava, Deval.
Produse importate din China: Glucose Multivita, Multiviamin 9 Vita, Cough Gum Drops, stilourile Rainbow Fountain Pen (replici Parker), Crane pencils - creioanele cu gumă, penare, lenjerie din bumbac, prosoape și cămăși, teniși și bascheți, țigările Double Horses, Jinlu, Zhonghua, băutura alcolică Cherry Wine
Resuscitare
Kompot

Kompot or compot, as prepared in Central and Eastern Europe and West Asia, refers to boiled fruits (typically fresh or dried) served either as a drink or a dessert depending on the region. When served as a dessert, it is essentially identical to the French compote, which is where the term "kompot" originates from. When served as a drink, it is also known as vzvar (взвар) or uzvar (узвар), from a Slavic root word meaning "to boil".
As a drink, kompot is a sweet, non-alcoholic beverage that may be served hot or cold, depending on tradition and season. It is created by cooking fruit such as strawberries, apricots, peaches, apples, raspberries, rhubarb, plums, or sour cherries in a large volume of water, often together with sugar, honey, or raisins as additional sweeteners. Sometimes different spices, such as vanilla or cinnamon, are added for additional flavour, especially in the winter, when kompot is usually served hot. Kompot is popular in Central and Eastern European countries, as well as in Southern Europe.
Kompot is part of the cuisine of many countries in Central, Eastern, and Southern Europe, as well as in the Middle East and West Asia. It is known by a variety of names in these countries, such as компот (kompot) in Russian, Ukrainian and Bulgarian, kompót in Slovak and Hungarian, kompotas in Lithuanian, κομπόστα (kompósta) in Greek, and komposto in Turkish. Making kompot was a common way of preserving fruit for the winter in Southern and Eastern European countries; in 1885, Lucyna Ćwierczakiewiczowa wrote in a recipe book that kompot "preserved fruit so well it seemed fresh". Kompot is also popular in many Central Asian countries, such as Uzbekistan and Kyrgyzstan.
In the colder parts of Europe, instead of stewing the fruits and then preserving the result, the fruits are dried and then rehydrated to make kompot. This method is notably used in the twelve-dish Christmas Eve supper prepared in the former Polish-Lithuanian Commonwealth.
The consumption of kompot has been declining since the 1980s. With the end of food preservation in many Southern and Eastern European countries, kompot has been supplanted by fruit juice, soft drinks and mineral water.
Fabri-Kal

Fabri-Kal is a United States company. It is a provider of plastic foodservice and custom thermoformed packaging. Products include consumer and foodservice products including plastic cups, containers and lids. It is privately owned. It is headquartered in Kalamazoo, Michigan. Fabri-Kal specializes in materials including PP, PET, PCR-PET, HDPE, PLA, renewable agricultural pulp and HIPS.
Fabri-Kal Corporation was founded in Kalamazoo, Michigan in 1950 when seven investors purchased the plastic segment of the Kalamazoo Paper Box Company. The owners decided to call the new business Fabri-Kal, a portmanteau of "fabricated in Kalamazoo".
Located in downtown Kalamazoo, their initial 5,000 square foot operation began in a former A&P grocery store. The company built a 25,000 square foot manufacturing facility on East Cork Street in Kalamazoo, which was followed in 1961 by a second manufacturing facility in Hazleton, Pennsylvania.
As the company continued to grow, the Fabri-Kal Foundation was established in 1969 to provide higher-education tuition assistance to young-adult children of all employees. In 1981 a new headquarters building was constructed in Kalamazoo and a third manufacturing facility opened in Piedmont, South Carolina.
In 1991 the Kalamazoo manufacturing facility closed its doors, leaving all manufacturing capacity outside of Michigan. The company was able to overcome its hardships and purchased a 400,000 square foot building in 2008 and after a two year renovation once again opened their doors. In 2010 the Kalamazoo manufacturing facility was awarded the LEED® Silver certification.
On October 15, 2015, Fabri-Kal held the grand opening for their new 100,000 square foot manufacturing facility in Burley, Idaho employing approximately 50 people with an additional 100 people planned in the next five years.
On October 1, 2021, it was announced that Pactiv acquired the company through its wholly-owned subsidiary Pactiv Evergreen Group Holdings, for $380 million.
Fabri-Kal produces sustainable Greenware cold drink cups, lids and portion cups made entirely from plants, not petroleum. All Greenware products are 100% made in the U.S.A.
Hunt's Snack Pack

Snack Pack is a brand of pudding and gelatin dessert snacks manufactured since 1968 by ConAgra Foods.
Snack Packs were introduced in 1968 in single-serve aluminum/metal cans, before switching to plastic cups in 1984 and clear plastic cups in 1990. They are marketed as healthy treats for children, with its calcium content often being emphasized. In the 1970s Snack Pack was sold in Australia via the Foster Clark company with the television slogan "if it wasn't for a Snack Pack, a kid'd starve".
Snack Pack appears in the movie Billy Madison as it is the title character's favorite dessert. He is disappointed that Juanita packed him a banana instead of a Snack Pack in his lunch, so he attempts to take one from a schoolboy in exchange for his banana during lunch time, but fails. Billy eventually gets a whole pack of Snack Packs as a present from Miss Vaughn when celebrating passing Third Grade.
In episode 16 of season 3 That '70s Show, Kitty Forman gives Fez and Hyde a pair of Snack Packs. However, instead of the period-accurate aluminum containers of the 1970s the Snack Packs are in the modern-day clear plastic current containers.
In Episode 14 of Season 2 of How I Met Your Mother, Marshal demands a Snack Pack from a child in Lily's kindergarten class after spraying his pants with juice for blackmailing him with the Super Bowl results.
In Episode 8 of Season 1 of the Netflix series Stranger Things (Chapter 8: The Upside Down), Dustin and Lucas raid the school cafeteria for a hidden stash of chocolate Snack Packs.
Many of the above flavors are available in *no sugar added* , *sugar free*, and *fat free* varieties. Also, Lemon and Lemon Meringue Pie contain no milk products.
Apostle spoon

An apostle spoon is a spoon (usually silver or silver-plated, but sometimes of other metals, such as pewter) with an image of an apostle or other saint as the terminal of the handle, each bearing his distinctive emblem. Apostle spoons were particularly popular prior to the Reformation. They symbolize the Last Supper of Christ in the company of the Apostles. Apostle spoons were especially popular in England, but were also found in large numbers in Germany.
Originating in early-fifteenth century in Europe as spoons used at table (often produced in sets of thirteen, the thirteenth, showing Jesus, usually being referred to as the 'Saviour' or 'Master' spoon). The British Museum in London has a set from England dating from 1536–7 which has a figure of the Virgin Mary on the thirteenth spoon. By the sixteenth century they had become popular as baptismal presents for godchildren, but were dying out by the 1660s. In some communities this tradition continued until at least the mid-twentieth century.
They first appeared as a bequest in the will of one Amy Brent who, in 1516, bequeathed "XIII sylver spones of J' hu and the XII Apostells." They are alluded to by the dramatists Ben Jonson, Thomas Middleton, Francis Beaumont, and John Fletcher. Shakespeare refers to it in Henry VIII, Act 5, Scene 3, where Cranmer declines to be sponsor for the infant Elizabeth because of his lack of money. King Henry banters him with "Come, come, my lord, you'ld spare your spoons."
Sets of the twelve apostles are not common, and complete sets of thirteen, with the figure of Jesus on a larger spoon, are still rarer.
The spoon shown opposite is typical of single spoons not part of a set. In this case the apostle is simply holding what appears to be a book. Such examples would typically be in electroplated nickel silver and marked on the rear face with "EPNS."
The identity of the Apostle can be known by the attribute mentioned in the following list:
Sources:
French sauce spoon

A French sauce spoon or saucier spoon is a spoon that is typically the size and shape of a dessert spoon, but with a flattened bowl that has a thinner edge and a small notch on one side. As the name suggests, a French sauce spoon is used to eat the sauce accompanying a dish. Such a spoon may be referred to simply as a sauce spoon, but this can also refer to a spoon used to serve sauce.
The spoon's flattened bowl and thin edge aids scooping a thin layer of sauce from a plate without resorting to tipping the plate; the notch in the bowl is variously claimed to allow oil or fat to drain away from the sauce, or to be a reference to the notch in a fish knife.
Originally invented in France at the restaurant Lasserre in 1950 (chef René Lasserre) as the cuillère à sauce individuelle (individual sauce spoon) and originally found mainly in France, French sauce spoons are increasingly popular in high-end restaurants elsewhere.
Yūrei

Yūrei (幽霊code: ja is deprecated ) adalah figur dalam cerita rakyat Jepang, yang sepadan dengan hantu. Istilah tersebut terdiri dari dua huruf kanji, 幽 (yū), berarti "redup" atau "samar", dan 霊 (rei), berarti "jiwa" atau "spirit." Nama alternatifnya antara lain Bōrei (亡霊code: ja is deprecated ) yang berarti arwah orang meninggal, Shiryō (死霊code: ja is deprecated ) berarti jiwa orang mati, atau dalam pengertian yang lebih luas meliputi Yōkai (妖怪code: ja is deprecated ) atau Obake (お化けcode: ja is deprecated ). Seperti padanan mereka dalam mitologi Tionghoa dan Barat, mereka diyakini sebagai jiwa setelah mati.
Menurut kepercayaan masyarakat Jepang, manusia memiliki spirit atau jiwa yang disebut reikon (霊魂code: ja is deprecated ). Saat seseorang meninggal, reikon meninggalkan jasad dan memasuki tempat penyucian, tempat mereka menunggu selama upacara pemakaman dan pasacapemakaman dilaksanakan dengan layak, agar mereka dapat berkumpul dengan para leluhur. Jika ritual dilaksanakan dengan benar, maka reikon dipercaya sebagai pelindung keluarganya yang masih hidup dan akan kembali tiap tahun di bulan Agustus saat hari raya Obon untuk menerima ungkapan terima kasih.
Bagi seseorang yang tewas dalam cara yang tak lazim atau secara sadis, misalnya dibunuh atau bunuh diri, dan bila ritual yang benar tidak dilaksanakan, atau bila almarhum masih dipengaruhi emosi yang kuat seperti balas dendam, asmara, kecemburuan, kebencian, atau kesedihan, maka reikon dipercaya akan berubah menjadi yūrei, yang dapat menyebrangi batas antara alam baka dengan alam fana (dunia manusia).
Yūrei berada di dunia manusia sampai ia menjadi tenang, baik dengan cara mendoakannya melalui upacara pemakaman yang layak dan benar, atau dengan memenuhi keinginan yang belum tercapai yang masih membelenggunya di dunia fana. Jika upacara tidak berlangsung dengan semestinya, atau bila keinginannya belum terpenuhi, maka yūrei akan tetap bergentayangan.
Pada akhir abad ke-17, permainan yang disebut Hyakumonogatari Kaidankai menjadi populer, dan kaidan (cerita hantu) semakin sering menjadi subjek pementasan teater, literatur, dan cabang seni lainnya. Pada masa tersebut, atribut-atribut tertentu disematkan untuk membedakan yūrei dengan manusia biasa, sehingga karakter yūrei lebih mudah dikenali.
Seniman ukiyo-e, Maruyama Ōkyo membuat contoh terkenal pertama yang kini dikenali sebagai sosok yūrei secara tradisional, dalam lukisan Hantu Oyuki.
Pada masa kini, penampakan yūrei agaknya seragam, yang secara sederhana mengindikasikan sifatnya yang gaib, dan keaslian ciri kultural sosok tersebut sangat terasa.
Meskipun makhluk kategori hantu Jepang disebut yūrei, dalam kategori tersebut ada beberapa tipe hantu berciri khusus, yang diklasifikasikan terutama menurt cara kematian atau alasan mereka kembali ke dunia manusia.
Daftar Menteri Koordinator Bidang Politik dan Keamanan Indonesia

Menteri Koordinator Bidang Politik dan Keamanan Republik Indonesia (Menkopolkam RI) adalah kepala yang memimpin Kementerian Koordinator Bidang Politik dan Keamanan Republik Indonesia dan membawahi menteri-menteri bidang politik dan keamanan. Jabatan ini dibentuk pada masa pemerintahan Presiden Soeharto tepatnya pada Kabinet Pembangunan III.
Jabatan ini mengalami penggabungan dengan Menteri Koordinator Bidang Kesejahteraan Rakyat dan Pengentasan Kemiskinan pada masa pemerintahan Abdurrahman Wahid tahun 2000, baik secara fungsi maupun Kementerian yang ada di bawahnya. Sehingga pada periode tersebut, jabatan ini berganti nama menjadi Menteri Koordinator Bidang Politik, Sosial, dan Keamanan.
Sejak berdirinya kementerian ini sampai 2019, jabatan ini selalu dipegang oleh seseorang dengan latar belakang militer. Jabatan menteri ini pertama kali dipegang oleh seseorang yang berasal dari kalangan sipil pada tahun 2019 oleh Mahfud MD.
Meghna Sharma

Meghna Sharma (lahir 6 November 1995) adalah seorang desainer pakaian, model, dan pemegang gelar kontes kecantikan Indonesia yang dinobatkan sebagai Puteri Indonesia Sumatera Utara 2020. Dia mewakili Sumatera Utara pada kontes Puteri Indonesia 2020, di mana meraih posisi sebagai 11 Besar.
Meghna lahir pada 6 November 1995 di Kota Medan di Sumatera Utara, Indonesia. Pada umur 9 tahun dia sudah diajarkan cara menjahit oleh ibunya dan mengikuti berbagai seminar. Meghna telah meraih gelar Fashion Design dari Management Development Institute of Singapore (MDIS School). Dia juga pernah mempresentasikan karya desainnya di Singapore Fashion Week 2017.
Meghna memulai karir kontes kecantikan dengan terjun dalam kontes kecantikan bertaraf provinsi Puteri Indonesia Sumatera Utara 2020 yang diselenggarakan pada 29 November 2019 di Medan International Convention Center. Di akhir acara, dia akhirnya sukses terpilih sebagai pemenang dengan dimahkotai oleh Puteri Indonesia 2018, Sonia Fergina Citra. Setelah sukses bergelar sebagai Puteri Indonesia Sumatera Utara 2020, Meghna berhak mewakili provinsi Sumatera Barat dalam kontes kecantikan tingkat nasional tahunan Puteri Indonesia 2020.
Usai berhasil sebagai pemenang kontes provinsi Puteri Indonesia Sumatera Utara 2020, Meghna mewakili provinsi Sumatera Barat dalam kontes kecantikan tingkat nasional Puteri Indonesia 2020 yang digelar di Jakarta Convention Center pada 6 Maret 2020. Di akhir acara, dia berhasil meraih posisi sebagai 11 Besar semifinalis.
Aturan berbusana

Aturan berbusana (bahasa Inggris: dress code) adalah peraturan tertulis ataupun tidak tertulis yang mengatur mengenai cara berpakaian. Pakaian, seperti halnya aspek penampilan fisik manusia lainnya, memiliki makna sosial, dengan aturan dan penerapan yang berbeda tergantung pada keadaan dan kesempatan. Bahkan dalam waktu sehari, seseorang mungkin perlu mengatur antara dua atau lebih aturan berbusana, setidaknya cara mereka berpakaian di tempat kerja, di sekolah, dan di rumah, biasanya hal ini terjadi karena hasil aklimatisasi budaya. Perbedaan budaya dalam masyarakat menyebabkan norma-norma yang mengatur cara berpakaian juga berbeda-beda.
Cara berpakaian telah menciptakan suatu aturan atau tanda yang menunjukkan pesan yang diberikan oleh pakaian seseorang dan bagaimana pakaian tersebut dikenakan. Pesan itu antara lain bagaimana berpakaian sesuai jenis kelamin, pekerjaan, kelas sosial, afiliasi politik, suku bangsa dan agama, sikap, mode, tradisi, status perkawinan, usia, dan orientasi seksual. Pakaian juga menyampaikan pesan sosial lainnya, misalnya menunjukkan identitas budaya atau pribadi yang bersangkutan; mendirikan, mempertahankan, atau menentang norma kelompok sosial, dan memberikan kenyamanan serta fungsionalitas.
Sebagai contoh, mengenakan pakaian mahal mungkin menunjukkan kekayaan seseorang atau kemudahan akses untuk mendapatkan pakaian berkualitas, begitu juga sebaliknya.
Pada Abad Pertengahan, kaum bangsawan Eropa menerapkan aturan berbusana untuk membedakan diri mereka dengan kelas lainnya.
Putih

Putih adalah representasi kehadiran seluruh warna dasar dalam keadaan maksimum dengan proporsi sama besar. Putih, seperti juga hitam dan abu-abu, tidak bisa dikatakan didefinisikan sebagai warna tertentu. Putih dalam pengertian ideal berarti kehadiran seluruh warna dengan cahaya maksimum sehingga tidak bisa lagi direpresentasikan oleh mata atau sensor kamera, berkebalikan dengan definisi ideal hitam.
Namun beberapa pendekatan warna putih telah dilakukan dengan pigmen, misalnya chinese white, pure white, atau turunan putih lainnya yang sering digunakan dalam peralatan seni rupa seperti pastel atau akrilik.
Dalam tinta proses untuk percetakan, putih berarti tidak ada penggunaan salah satu dari pigmen Sian, Magenta, Yellow, atau Key. Namun untuk keperluan tertentu, bidang berwarna putih dibentuk dengan tinta process white.
Dalam fotografi, putih berarti tanda bahwa film atau sensor telah melebihi kemampuannya untuk menangkap cahaya. Hal ini sering terjadi dalam teknik long eksposure atau muncul akibat kesalahan dalam mengukur cahaya sehingga menjadi over eksposure.
Putih telah diterima secara umum sebagai standar warna kertas dalam alat tulis. Karena itu putih dipakai oleh pencetak untuk menentukan bidang yang tidak dikenai tinta.
Dalam membuat karya seni rupa, seniman biasanya mencampur putih dengan warna lain untuk mendapat warna-warna yang disebut warna pastel, walaupun tidak begitu tepat sebab tidak seluruh batangan pastel menghasilkan warna-warna tersebut. Selain itu dalam penggunaan pastel atau akrilik, putih yang ditimpakan secara kuat di atas warna yang telah kering akan menghasilkan efek kilatan cahaya..
Secara psikologis, pengaruh putih bisa bermacam-macam. Hal ini dipengaruhi terutama oleh kebudayaan setempat. Misalnya di Eropa putih dianggap sebagai sesuatu yang menenangkan, dingin, dan abadi karena berasosiasi dengan salju. Sementara di Indonesia, Putih melambangkan kesucian.
Dora Marie Sigar

Dora Marie Sigar (21 September 1921 – 22 December 2008) was an Indonesian nurse, activist, and homemaker. She was best known for being the mother of Prabowo Subianto, the eighth president of Indonesia.
Sigar was born on 21 September 1921 in Lawongan, Minahasa Regency, as the daughter of Philip Frederik Laurens Sigar (1885–1946), a government official and member of Volksraad, and Cornelie Emilia Maengkom (1888–1946). They both came from bureaucratic family. Sigar was of Minahasan and German descent.
At the age of 12, Sigar moved to the Netherlands to continue her education at the Christelijk Hogere Burgerschool in Utrecht. She already showed her intelligence at a young age. There, she studied post-surgical nursing and became active in student activities advocating for Indonesian rights, shaping her outlook as an educated and dedicated woman.
Sigar met with Sumitro Djojohadikusumo, an economist, during a meeting organized by the Indonesia Christen Jongeren (lit. 'Indonesian Christian Students') in 1945. He then became her patient after undergoing colon surgery due to tumor. In 1946, Sumitro returned to Indonesia, and Sigar followed a year later. They married on 7 January 1945 and had four children. After she had returned to Indonesia, Sigar became a homemaker and focused on her family, supporting her husband's career as an economist and political figure. When Sumitro served in the cabinet, Sigar became the backbone of the family, especially when her husband became a fugitive due to alleged political and economic cases.
Sigar married Sumitro Djojohadikusumo on 7 January 1945 in Matraman, East Jakarta, and had two sons, Prabowo Subianto (born 1951), a politician who served as the eighth president of Indonesia, and Hashim Djojohadikusumo (born 1953), a businessman; and two daughters, Biantiningsih Miderawati Djiwandono (born 1946) and Maryani Ekowati Lemaistre (born 1948). They faced serious political challenges in the post-independence Indonesia, and their marriage lasted until Sumitro's death on 9 March 2001.
Sigar died at Mount Elizabeth Hospital in Singapore at the age of 87 on 22 December 2008 after being hospitalized for a year due to old age and lymphoma. She was buried at Tanah Kusir Cemetery on 23 December.
آندھرا پردیش

آندھرا پردیش (تیلُگو: ఆంధ్ర ప్రదేశ్) جنوب ہند (موجودہ بھارت) کی ایک ریاست۔ شہر حیدر آباد کو 2 جون 2014سے ریاست تلنگانہ اور آندھرا پردیش کا مشترکہ دار الحکومت قرار دیا گيا ہے۔ جو اگلے دس سال کے لیے اب عارضی دار الحکومت ہے۔ دس کے دوران میں ریاست آندھرا پردیش کو اپنا نیا دار الحکومت بنانا ہو گآ۔ بھارت کی آزادی کے بعد یہ ریاست “ریاست آندھرا“کے نام سے موسوم تھی۔ لیکن، لسانی بنیاد پر بھارت میں ریاستوں کی تقسیم عمل میں آئی، اس موقع پر، یکم نومبر 1956 کو لسانی بنیاد پر قائم کی گئی پہلی ریاست ہے۔ اس ریاست کی سرکاری زبان تیلگو ہے اور دوسری سرکاری زبان اردو ہے۔
آندھرا پردیش کو جغرافیائی اعتبار سے دوحصوں میں تقسیم کیا جاتا ہے۔
1.۔ ساحلی آندھرا
2.۔ رائل سیما
اور 13 اضلاع میں تقسیم کیا گیا ہے۔
1.۔ اننت پور
2.۔ کڈپہ
3.۔ جتور
4.۔ نیلور
5.۔ پرکاشم
6.۔ گنٹور
7.۔ کرشنا
8.۔ مشرقی گوداوری
9.۔ مغربی گوداوری
10.۔ وشاکھا پٹنم
11.۔ وجیہ نگرم
12.۔ شری کاکلم
13.۔ کرنول
ہر ضلع کو انتظامیہ کی بنیاد پر منڈل (تحصیل) میں تقسیم کیا گیا ہے۔ اور ہر منڈل چند گاؤں اور قصبوں پر مبنی ہے۔ آندھرا پردیش میں جملہ منڈل 766 ہیں۔
نگری، آندھرا پردیش

نگری، آندھرا پردیش (انگریزی: Nagari, Andhra Pradesh) بھارت کا ایک رہائشی علاقہ جو آندھرا پردیش میں واقع ہے۔
نگری، آندھرا پردیش کی مجموعی آبادی 62,253 افراد پر مشتمل ہے اور 115 میٹر سطح دریا سے بلندی پر واقع ہے۔
اردو اکیڈمی آندھرا پردیش

اردو اکیڈمی آندھرا پردیش : اس کا قیام 31 دسمبر 1975ء میں عمل میں آیا۔ اس کے پہلے صدر اُس دور کے وزیر برائے قانون حکومت آندھرا پردیش آصف پاشاہ صاحب رہے۔
اردو اکیڈمی، حکومت آندھرا پردیش کی جانب سے قائم شدہ ایک ادبی اور ثقافتی خود مختار ادارہ ہے۔ آندھرا پردیش کے G.O.Ms. نمبر 1466، تاریخ 31 دزمبر 1975، اے۔ پی۔ سرکاری سوسائٹی رجسٹریشن ایکٹ 1350 کے تحت رجسٹرڈ ہے۔ اردو زبان اور ادب کے فروغ، تحفظ اور ترقی کے لیے قائم کیا گیا ادارہ ہے۔
اس ادارے کے کئی منصوبے ہیں جن کو اس کے ویب سائٹ پر دیکھا جا سکتا ہے۔
اس ادارے کی مقبول اشاعت رسالہ قومی زبان ہے۔
آج یہ ادارہ موجودہ زیرِ حکومت، کئی منصوبوں کو عمل کر رہا ہے، جن میں ذیل کے پروگرام اہم ہیں۔
پتور، آندھرا پردیش

پتور، آندھرا پردیش (انگریزی: Puttur, Andhra Pradesh) بھارت کا ایک رہائشی علاقہ جو آندھرا پردیش میں واقع ہے۔
پتور، آندھرا پردیش کی مجموعی آبادی 54,092 افراد پر مشتمل ہے۔
نام دیو

نامدیو (ہندی: नामदेव‎; شاہ مکھی: ਨਾਮਦੇਵ‎) جسے سنت نامدیو اور بھگت نامدیو کے نام سے بھی جانا جاتا ہے موجودہ مہاراشٹر، ہندوستان سے ایک شاعر اور سنت تھا۔ نام دیو ہندوستان کے مشہور سنت تھے۔ ان کے زمانے میں مہاراشٹر میں ناتھ اور مہانوبھوا فرقے رائج تھے۔ بھکتا نام دیو مہاراج 26 اکتوبر 1270 (شیک 1192) کو مہاراشٹر کے ستارہ ضلع میں دریائے کرشنا کے کنارے واقع نرسی بامنی نامی گاؤں میں ایک شمپی، جسے سوچیکار (درزی) کے نام سے بھی جانا جاتا ہے، کے خاندان میں پیدا ہوا۔ ان کے والد کا نام دماشیٹ اور والدہ کا نام گونائی دیوی تھا۔ ان کا خاندان بھگوان وٹھل کا سخت عقیدت مند تھا۔ نام دیو کی شادی رادھا بائی سے ہوئی تھی اور ان کے بیٹے کا نام نارائن تھا۔ سنت نام دیو نے وسوبا کھیچرا کو اپنا گرو تسلیم کیا۔ وہ سنت دنیشور کے ہم عصر تھے اور ان سے 5 سال بڑے تھے۔ سنت نام دیو نے سنت دنیشور کے ساتھ پورے مہاراشٹر کا دورہ کیا، بھکت گیت گائے اور عوام کو برابری اور بھگوان کی عقیدت کا سبق سکھایا۔ سنت دنیشور کے انتقال کے بعد انھوں نے پورے ہندوستان کا دورہ کیا۔ انھوں نے مراٹھی کے ساتھ ساتھ ہندی میں بھی کام لکھا۔ انھوں نے اٹھارہ سال تک پنجاب میں خدا کے نام کی تبلیغ کی۔ اب بھی ان کے کچھ کام سکھوں کی مذہبی کتابوں میں موجود ہیں۔ ان کی تصانیف کو مخبانی نامی کتاب میں جمع کیا گیا ہے۔ آج بھی ان کے بنائے ہوئے گانے پورے مہاراشٹر میں عقیدت اور محبت سے گائے جاتے ہیں۔ وہ سموات 1407 میں سمادھی میں جذب ہو گئے۔ سنت نام دیو کے زمانے میں مہاراشٹر میں ناتھ اور مہانوبھوا فرقے رائج تھے۔ ناتھ فرقہ "الکھ نرنجن" کے یوگ پریکٹس کا حامی تھا اور بیرونی دکھاوے کا مخالف تھا اور مہانوبھوا فرقہ ویدک رسومات اور شرک کے مخالف ہونے کے باوجود بت پرستی کو مکمل طور پر ممنوع نہیں سمجھتا تھا۔ ان کے علاوہ مہاراشٹر میں پنڈھار پور کے ’’وتھوبا‘‘ کی پوجا بھی رائج تھی۔ ہر سال آشادھی اور کارتیکی اکادشی پر، عام لوگ ان کے درشن کے لیے پنڈھارپور کی "واری" (سفر) کرتے تھے (یہ رواج آج بھی رائج ہے)، جو لوگ ایسی واری (یاترا) کرتے ہیں انھیں "وارکاری" کہا جاتا ہے۔ وٹھلوپاسن کے اس "فرقہ" کو "وارکاری" فرقہ کہا جاتا ہے۔ نام دیو کو اس فرقے کا اہم سنت مانا جاتا ہے۔ نام دیو کی قسمت ورکاری سنت نام دیو کے زمانے کے بارے میں علما میں اختلاف ہے۔ اختلاف کی وجہ یہ ہے کہ مہاراشٹر میں نام دیو نامی پانچ سنت ہیں اور ان سب نے کچھ نہ کچھ ’’ابھنگ‘‘ اور پدرچن بھی کیا ہے۔ اوتے کی "سکل سنت گاتھا" میں نام دیو کے نام سے 2500 ابہنگ ملتے ہیں۔ تقریباً 600 ابہنگوں پر صرف نام دیو یا "نام" کا نشان ہے اور باقی پر "وشنو دشنام" کا نشان ہے۔ بعض علما کے نزدیک دونوں "نام" ایک ہیں۔ وشنو (وتھوبا) کا غلام ہونے کے ناطے، نام دیو نے شاید خود کو وشنوداس "نام" کہنا شروع کر دیا تھا۔ اس سلسلے میں مہاراشٹر کے مشہور مورخ وی کے۔ راجواڑا بتاتا ہے کہ "نبھ" شمپی (درزی) کا دور 1192 سے 1272 تک ہے۔ وشنوداسنامہ کی تاریخ شکا 1517 ہے۔ وہ ایکناتھ کے ہم عصر تھے۔ پروفیسر راناڈے نے بھی راجواڑا کی رائے کی تائید کی ہے۔ شری رجواڑے نے وشنوداس نامہ کی "باون اکشری" شائع کی ہے جس میں "نام دیورائی" کی پوجا کی گئی ہے۔ اس سے یہ بھی ثابت ہوتا ہے کہ یہ دونوں افراد مختلف ہیں اور مختلف زمانوں میں رہتے تھے۔ چندورکر نے عظیم "نام دیو" کو بھی وارکاری نام دیو کے ساتھ جوڑا ہے۔ لیکن ڈاکٹر تلپولے کا کہنا ہے کہ وہ ایک مختلف شخص ہیں اور کولی ذات سے تعلق رکھتے ہیں۔ اس کا ورکری نام دیو سے کوئی تعلق نہیں ہے۔ نام دیو کا ایک ہم عصر، وشنوداس نامہ شاعر دریافت ہوا ہے لیکن وہ مہانوبھوا فرقے سے تعلق رکھتا ہے۔ اس نے مہابھارت پر اوی بند کتاب لکھی ہے۔ اس کا ورکری نام دیو سے کوئی تعلق نہیں ہے۔
Улсын Их Хурлын гишүүдийн жагсаалт, 2024–2028

2024-2028 оны Улсын Их Хурал нь Улсын Их Хурлын одоогийн чуулган юм. 2024 оны 6 сарын 28-нд болсон 2024 оны ээлжит сонгуулиар гишүүдээ анх сонгосон. 2024 оны 7 сарын 2-нд анхдугаар чуулган нь эхэлсэн бөгөөд 2028 оны 7 сар хүртэл ажиллана.
2024 оны УИХ-ын сонгуулийн үр дүнд дөрвөн улс төрийн нам, нэг эвсэл УИХ-д суудалтай болсон.
2024 оны УИХ-ын сонгуульд 13 тойргоос 78 гишүүн сонгогдсон.
Намын хаалттай жагсаалтаар 48 гишүүн сонгогдсон.
2024 оны Зуны Паралимп

2024 оны Зуны Паралимп (Франц: Jeux paralympiques d'été de 2024), нь 17 дахь Зуны Паралимпын наадам бөгөөд Олон Улсын Паралимпын Хорооны удирдлага дор явагддаг олон төрлийн параспортын олон улсын тэмцээн юм. Наадам 2024 оны 8 сарын 28-наас 9 сарын 8-ны хооронд Францын Парист болсон бөгөөд спортын 22 төрөлд 549 медалийн тэмцээн болсон. Тинь, Альбервильд болсон 1992 оны Өвлийн Паралимпын дараа Франц хоёр дахь удаагаа Паралимпын наадмыг зохион байгуулсан бол Парис анх удаа Зуны Паралимпыг зохион байгуулсан явдал юм. Франц мөн 2024 оны Зуны Олимпыг зохион байгуулсан.
Zhou Yiran

Zhou Haoran (Chinese: 周浩然; pinyin: Zhōu Hàorán, born 22 November 2000), also known by his stage name Zhou Yiran (Chinese: 周翊然; pinyin: Zhōu Yìrán) or Fang Xiangrui (Chinese: 方翔銳; pinyin: Fāng Xiángruì), is a Chinese actor and singer. He is best known for his roles in the dramas The Bond (2021), A Little Mood for Love (2021-2022), Twenty Your Life On 2 (2022), You Are Desire (2023), and When I Fly Towards You (2023) which gave him recognition internationally.
In September 2023, Zhou was selected as brand ambassador for premium beauty brand The Whoo (The History of Whoo). In December 2023, Zhou appeared in Gucci's Lunar New Year Collection 2024 "The Year of the Dragon" campaign alongside Tian Xiwei. On February 1, 2024, Italian luxury fashion house Bulgari officially announced Zhou as the brand ambassador of Bulgari Fragrances and Perfumes. On April 22, 2024, French luxury beauty house Guerlain announced Zhou as the skincare ambassador.
Cristiana Proietti

Cristiana Proietti is a designer based in Los Angeles, creator of the cashmere clothing line "Cris".
Proietti was born and raised in Italy, and moved to North America in the late 80's.
After working as the head designer and design director for many public companies such as bebe, Guess, and Arden B. In 2003, Proietti founded the now defunct agency Cristiana Proietti Design Studio (CPDS), a Los Angeles creative service created to service the fashion industry needs in the fashion industry. She decided to develop and distribute her own line of colorful contemporary and sexy cashmere clothing. She debuted in New York City at the Fashion Coterie in 2004 and financed her own designs and distribution for "Cris" starting fall 2004. Cris was distributed at Barneys, Saks Fifth Avenue and Neiman Marcus in the USA, and at Harvey Nichold and Brown in the United Kingdom.
Лисичка (род грибов)

Лиси́чка (лат. Cantharéllus) — род грибов-базидиомицетов. Является типовым родом семейства Лисичковые (Cantharellaceae). Научное название рода происходит от лат. cantharus, восходящего к др.-греч. κάνθαρος — «канфар», гриб назван так из-за воронковидных плодовых тел некоторых видов.
Микоризообразователи с хвойными и лиственными деревьями. Большинство видов рода произрастают на почве, однако некоторые растут во мху. Лисичка серая (Cantharellus cinereus) занесена в Красную книгу Республики Беларусь.
Некоторые европейские и североамериканские виды:
Ложная лисичка

Ло́жная лиси́чка, также говору́шка ора́нжевая, гигрофоро́псис оранжевый (лат. Hygrophorópsis aurantíaca), — гриб семейства Hygrophoropsidaceae.
Шляпка 1,5—6 см в диаметре, сначала почти плоская, затем вдавленная и воронковидная, с опущенным краем, не гигрофанная. Окраска обычно ярко-оранжево-жёлтая или оранжево-охристая, иногда охристо-бежевая или даже желтовато-белая, или, напротив, красно-оранжевая. Поверхность бархатистая.
Гименофор пластинчатый, пластиночки отсутствуют, пластинки сильно нисходящие на ножку, тонкие, частые, без анастомозов, неоднократно разветвлённые, обычно окрашенные в более яркие оранжево-жёлтые до оранжево-красных тона, реже бледно-желтоватые до беловатых.
Ножка 1—5 см длиной и не более 1 см толщиной, ровная, нередко изогнутая и эксцентрическая, с ватообразной мякотью, волокнистая, одного цвета со шляпкой, в основании более тёмная до почти чёрной.
Мякоть шляпки беловатая или желтоватая, со слабым грибным или сладковатым запахом.
Споры 6—8×3,5—4,5 мкм, толстостенные, декстриноидные. Базидии обычно четырёхспоровые. Хейлоцистиды отсутствуют.
Сведения о токсичности противоречивы. В американской литературе последних лет вид, как правило, причисляется к съедобным грибам низкого качества, однако, обычно, с оговоркой, что у некоторых людей может возникнуть незначительное желудочно-кишечное отравление, или же к не рекомендуемым к употреблению в пищу, однако, вероятно, съедобным грибам. Также указывается, что незначительное отравление может произойти при употреблении в пищу большого количества гриба.
В Великобритании, где вид также обычно считается съедобным, сообщалось о единичных случаях галлюциногенного эффекта после употребления гриба, однако, вероятно, это относится к ошибочному определению неопытными сборщиками лисичек какого-то вида гимнопила.
Во Франции вид относится к съедобным грибам низкого качества с оговорками о случаях галлюциногенного эффекта.
В России считается малоизвестным съедобным грибом, условно-съедобным грибом, требующим длительной предварительной обработки, или же несъедобным из-за неприятного вкуса грибом.
Растёт на почве в хвойных и мелколиственных лесах, на лесной подстилке, на гниющей хвойной древесине.
Широко распространена по всему Северному полушарию.
Сбор грибов

Сбор грибов (грибная/тихая охота) — деятельность человека, направленная на поиск и сбор грибов. Является разновидностью собирательства.
Собирание грибов может являться коммерческой деятельностью — для продажи или сдачи на заготовительные пункты, а также это распространённый вид активного отдыха или увлечения.
Для обеспечения безопасности при употреблении найденных грибов требуется умение отличать съедобные грибы от ядовитых.
Яркие грибы, грибы на высокой ножке, грибные семейки хорошо бросаются в глаза. Но многие из них «маскируются» под цвет опавших листьев, «прячутся» в траве, под пеньками, хворостом или лесной подстилкой и становятся заметными только под определённым углом зрения и детальном обследовании конкретного места, в том числе и помощью палки. При обнаружении гриба имеет смысл обследовать местность по методу «раскручивающейся спирали». Если есть признаки дугообразного расположения грибов одного вида, нужно пройти вдоль дуги и обследовать всю окружность, так как есть шанс обнаружить богатый урожаем «ведьмин круг».
Наиболее часто случаются отравления грибами, которые имеют внешнее сходство со съедобными и случайно собираются вместе с ними. Следует помнить, что характерные признаки могут отсутствовать у некоторых экземпляров, например, белые хлопья на шляпке мухоморов могут смыться сильным дождём, шляпка бледной поганки, срезанная у самого верха, не позволяет заметить кольцо.
Грибы могут представлять опасность как аккумуляторы токсичных веществ (тяжёлых металлов, пестицидов, радионуклидов). В частности, не рекомендуется собирать их вблизи автомобильных дорог с интенсивным движением, поскольку из-за активного в прошлом применения этилированного бензина почва в таких местах содержит повышенное количество свинца. Также не рекомендуется собирать грибы возле промышленных предприятий, особенно горно-обогатительных, металлургических и химических, тепловых электростанций, атомных объектов.
Следует избегать сбора старых и подгнивших грибов, они содержат продукты разложения белка.
Съедобные грибы

Существует множество съедобных грибов, выращиваемых и собираемых во всём мире. Грибы обладают специфическими вкусом и запахом, некоторые из них являются деликатесами и имеют очень высокую цену.
Многие грибы являются полезными и питательными, иногда их называют «лесным» или «растительным мясом». Грибы богаты белком (также содержат около 1 % свободных аминокислот), углеводами — специфическим грибным сахаром микозой и гликогеном (т. н. «животным крахмалом»). Грибы содержат минеральные вещества: калий, фосфор, серу, магний, натрий, кальций, хлор, и витамины А (каротин), витамины группы В, витамин С, большие количества витамина D и витамина РР. При этом, вследствие связанности в грибах белков и ряда других веществ с хитином, усваиваемость организмом человека их ниже, к примеру, усвояемость белков составляет около 50 % от содержащегося в грибах количества.
В грибах также имеются ферменты (особенно в шампиньонах), которые ускоряют расщепление белков, жиров и углеводов, способствуют лучшему усвоению пищи.
К условно съедобным чаще всего относят грибы ядовитые или едкого вкуса в сыром виде, но вполне съедобные после кулинарной обработки. Иногда называются и другие причины условной съедобности: например, некоторые грибы съедобны только в молодом возрасте, иные же вызывают отравление лишь при совместном употреблении с определёнными продуктами (грибы-навозники с алкоголем).
В таблице представлен перечень съедобных грибов, разрешённых к заготовке, переработке и продаже на территории Российской Федерации.
Подосиновик

Подоси́новик (оси́новик, красноголо́вик) — общее название для нескольких видов грибов рода лекцинум (обабок) (лат. Leccinum). Отличаются оранжево-красной (иногда белой) шляпкой и посинением мякоти гриба на срезе. От подберёзовиков также отличаются обычно более толстой, «коренастой» ножкой и плотной мякотью шляпки.
Поскольку все подосиновики съедобны и практически одинаковы по пищевым качествам, грибники не всегда различают их виды. Однако для грибной охоты полезно знать экологические особенности разных видов. Некоторые виды распространены в основном в зоне лиственных и смешанных лесов Евразии, другие — Северной Америки.
Название «подосиновик» связывают не только с характерным местом произрастания этих грибов, но и с цветом шляпок, напоминающим осеннюю окраску осиновых листьев.
Известно более 130 видов рода Лекцинум (Обабок), в том числе:
Пицца капричоза

Пицца капричоза (итал. Pizza capricciosa) — итальянская пицца, приготовленная из запеченной ветчины, грибов, артишоков, помидоров и сыра моцарелла. Грибы, как правило, шампиньоны, но могут быть и другие. В некоторых версиях может также использоваться прошутто (вяленая ветчина), маринованные артишоки, оливковое масло, оливки, листья базилика и яйца. Капричоза может быть приготовлена на тонком тесте.
Разновидность капричозы — пицца Четыре сезона (итал. quattro stagioni): начинка в них распределяется по-разному.
Пицца капричоза была изобретена в одноимённом ресторане в Риме в 1937 году.
В гостях у лета

«В гостях у лета» — советский рисованный мультипликационный фильм режиссёра-мультипликатора Бориса Дёжкина, в котором режиссёр совмещает два жанра: спортивный фильм и фильм-концерт.
История о том, как спортсмены команды «Метеор» летом отправились в турпоход по берегу лесной речки.
Летом по лесной тропинке в поход отправляются три спортсмена с огромными рюкзаками. Им навстречу идут три обросших бородами туриста с почти пустыми рюкзаками. Спортсмены идут по берегу речки вверх по течению и наконец находят удобное место. Они ставят палатку и разжигают костёр. Вечером капитан троицы играет на гитаре.
Утром спортсмены купаются и играют в речке в мяч. Очередной бросок приходится в местного рыболова, который, разозлившись, бьёт по мячу и попадает прямо в костёр. Мяч разлетается в клочья, а котелок взлетает на ветку дерева. Испугавшись, рыболов с братишкой убегают, а двое спортсменов подкидывают третьего, чтобы достать котелок с ветки. Затем они снова разжигают костёр и вешают над ним котелок с водой. Сконфуженный рыболов приносит им рыбу в ведёрке, и ссора забыта.
Спортсмены жарят подаренный улов на сковородке. Тем временем их капитан, слушая музыку по радио, забредает в кусты, после чего, взволнованный, выбегает оттуда и хватается за нож. Оказалось, что рядом с их палаткой растут грибы. Тогда один из подопечных отправляется за грибами (в то время как его товарищ — ловить бабочек) и неожиданно встречается с местной девочкой. Она высыпает ему грибы из своей корзинки, а он, в свою очередь, дарит ей цветок.
Чуть позже троице удаётся поймать огромную рыбу, но та выскальзывает у них из рук обратно в реку. Рыболов, видя это, ныряет и ловит её, но его останавливает спортсмен, и между ними происходит небольшая перепалка, в ходе которой они окончательно упускают рыбу. Рыболов возвращается на берег, после чего к нему подходит та самая девочка с бидоном молока и машет рукой спортсменам. Вне себя от ревности, рыболов кидается на троицу с кулаками, но получив отпор, посылает братишку за подкреплением. Вскоре появляется широкоплечий парень в тельняшке. Он узнаёт спортсменов и снова отправляет мальчонку. Тот прибегает с фотографиями, и всем становится ясно, что перед ними — хоккеисты из команды «Метеор», недавно победившие в состязании по боксу! Конфликт забыт, и дальше начинается спортивное состязание, кто что умеет лучше всего.
Далее парень в тельняшке показывает метеоровцам окрестности, однако один из троицы забредает на пасеку, и на него налетает рой пчёл. Медицинскую помощь ему оказывает всё та же девочка с цветком. Позже спортсмены устраивают детям представление в театре и показывают им своё искусство в испанском стиле.
Загоревшие и отдохнувшие метеоровцы с похудевшими рюкзаками отправляются в обратный путь и встречают туристов с набитыми рюкзаками, только начинающих свой поход. На прощанье девочка дарит троице туесок с мёдом. На запах мёда летят пчёлы, и спортсменам приходится спасаться в речке, но они не унывают!
Ми-ми-мишки

«Ми-ми-ми́шки» — российский мультипликационный сериал, созданный анимационной студией «Паровоз». Транслируется с 21 марта 2015 года в рамках проекта «Мульт в кино», позже на телеканалах «Мульт», «Карусель», «Россия-Культура» (в рамках вечерней детской телепрограммы «Спокойной ночи, малыши!»), с декабря 2016 по июнь 2019 и с сентября по декабрь 2024 года на телеканале «Россия-1». С 2016 года по мотивам сериала было выпущено 6 мобильных игр и приложений. В 2018 году права на показ первого сезона мультсериала «Ми-ми-мишки» купил Netflix. В 2020 году все серии мультсериала были добавлены на медиаплатформу «Смотрим».
«Ми-ми-мишки» — мультсериал, который рассказывает о приключениях бурого медвежонка Кеши, белого медвежонка Тучки, цыплёнка Цыпы, их подружки Лисички, енотов Сани и Сони, и крота Вали. Из каждой серии можно узнать что-то новое: как заботиться об окружающей среде, и что делать, если техника сломалась.
В первом и втором сезоне Тучка и Кеша часто соревновались между собой, при решении проблем, они придумывали свои способы решения. Тучка опирался на силы природы, а Кеша полагался на свои изобретения.
В четвёртом сезоне в 99 серии «Контакт» Кеша, Тучка, Лисичка и Цыпа познакомились с енотами Саней и Соней. В 100 серии «Музей» они познакомились с кротом Валей.
«Мини-ми́шки».
В мультсериале используются те же самые герои из «Ми-ми-мишек», а также добавлены новые персонажи: зайчик Зойка и черепашка Клава.
Грибной суп

Грибной суп — суп, основным ингредиентом которого являются грибы. Грибы могут быть использованы свежие, солёные, сушёные и маринованные. Грибной суп является традиционным для европейской кухни.
Для приготовления грибного супа обычно используют овощной бульон, молоко или сливки. Встречаются также варианты с мясным бульоном или супы, приготовленные с добавлением мяса или мясных продуктов (например, бекона).
В грибной суп можно положить различные овощи (картофель, корнеплоды, лук, сельдерей), крупы (рис, перловку), мелкие макаронные изделия, зелень. В азиатские грибные супы добавляют типичные для региона специи — имбирь, соевый соус, рыбный соус.
Супы из сливок и грибов намного старше консервированных. Старинные итальянские (Salsa colla) и французские (Béchamel) сливочные соусы и супы на их основе готовятся многие сотни лет. Как правило, а Европе основой служат шампиньоны, лисички или белые грибы, в том числе смешанные, собранные по сезону, например зонтики, луговые грибы и др.
Существует множество рецептов приготовления такого супа. Обычно мелко нарезанные свежие (или вымоченные сушеные) грибы с нарезанным луком и, возможно, немного чеснока на сливочном масле протирают до тех пор, пока не выйдет жидкость, в которую вливают бульон (иногда с добавлением белого вина), все осторожно готовят и, наконец, добавив сливки, дают загустеть. Обычные специи — помимо соли и перца — петрушка, тимьян, лавровый лист и мускатный орех, а также немного лимонного сока.
В Баварии грибной суп обычно подают в виде супа из свежих лисичек со сливками, сухарями или кнедликами.
Грибной суп или грибной крем-суп (Velouté de champignons de Paris) — суп со сливками и яичным желтком, приготовленный из легкого бульона и грибного бульона с вставкой из кусочков грибов, приготовленных на пару.
Русская грибная солянка — это рагу из белокочанной капусты, грибов и других ингредиентов.
В Америке компания Campbell Soup Company начала выпуск своего известного «Грибного крем-супа» в 1934 году, в том же году, когда она представила «Цыпленок с лапшой». Консервированный крем-суп из грибов был описан как «американский бешамель». В Миннесоте этот ингредиент часто называют «лютеранским связующим», ссылаясь на его загустевающие свойства и его выдающееся место в горячих рецептах, особенно в поваренных книгах лютеранской церкви.
Список эпизодов мультсериала «Время приключений»

«Время приключений» — американский анимационный сериал, созданный Пендлтоном Уордом. «Время приключений» началось в 2007 году с пилотной серии для Random! Cartoons. В 2010—2018 годах на канале Cartoon Network транслировались десять сезонов сериала, в 2020—2021 годах на HBO Max вышли 4 выпуска «Далёких земель».
Переводы названий эпизодов здесь указаны из русского дубляжа Cartoon Network, но неточные вынесены в сноски и в списке заменены большей частью переводами Павла Самойлова.
Сморчок

Сморчо́к (лат. Morchella) — род грибов семейства сморчковых (или моршелловых). В ряде русскоязычных источников описывается как бабура.
Сморчки растут весной в лесах, парках, садах, степях. В больших количествах их можно встретить на третий, иногда на четвёртый год после лесных пожаров. На старых пожарищах могут регулярно расти каждый год, хотя и в меньших количествах. Иногда растут на месте вырубленных лесов. Считается, хотя это и не доказано, что сморчки могут образовывать микоризу с определёнными видами деревьев (особенно с ясенем). Сморчки являются сапрофитами, поэтому существует теоретическая возможность разведения сморчков как культуры.
Некоторые виды рода (например, сморчок съедобный) используются в пищу. Пригодны для сушки.
Вопреки распространённому ошибочному мнению, сморчки не требуют предварительного отваривания. Для безопасного употребления сморчков в пищу достаточно обычной термообработки.
Кроме своего особенного, ценящегося многими вкуса, сморчки популярны среди грибников ещё и тем, что растут весной, когда большинство других грибов ещё отсутствует.
Сморчки часто путают с другими весенними грибами семейства сморчковых, в первую очередь с представителями родов строчок (Gyromitra), лопастник (Helvella) и шапочка (Verpa). Сморчки, несмотря на название, имеют не сморщенную, а пористую поверхность, немного напоминающую пчелиные соты. Этим сморчки внешне отличимы от строчков, которые имеют именно сморщенную, а не пористую поверхность. В СССР отношение учёных к сморчкам было двойственным: их считали ядовитыми в сыром виде, но съедобными после специальной кулинарной обработки. Так, в научно-популярном издании Сибирского отделения Академии наук СССР 1980 года сообщалось: «Из сумчатых грибов к ядовитым грибам относят строчки и сморчки». При этом то же издание рекомендовало употреблять в пищу сморчки (строчки оно не рекомендовало употреблять): сморчки отварить, отвар слить, а затем поджарить.
Род сморчок пока неосновательно изучен и представляет собой сложный изменяющийся комплекс, без чётких границ между многими отдельными видами. В одном только начале XXI века было описано множество новых видов, после чего их общее количество возросло до 80. Предполагается, что с одной стороны, многие из отдельно описанных видов сморчков являются не самостоятельными биологическими видами, а подвидами или синонимами одного и того же вида, а с другой стороны, некоторые виды рода могут быть разделены на несколько самостоятельных видов.
Некоторые из описанных видов: