davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Mestre Canjiquinha

Washington Bruno da Silva (1925–1994), known as Mestre Canjiquinha, was a Brazilian capoeira Angola mestre and a prominent figure in contemporary capoeira.
He was one of the few mestres who didn't emphasize differences between Angola and Regional style, viewing them as primarily different rhythms.
Washington was born in 1925 in Salvador, Bahia, as a son of a washerwoman.
He started in Capoeira in 1935, in Baixa do Tubo, in Matatu Pequeno. "In the bathroom of the late Octavian" (a public bathroom). He learned Capoeira with the legendary Mestre Aberrê (Antônio Raimundo).
Mestre Canjiquinha was a shoemaker, lunch box delivery man, and a typist. Among other activities, he was also a football player (goalkeeper) for the Ypiranga Futebol Clube, as well as a bolero singer on Salvadoran nights.
Even though he was not a student of Mestre Pastinha, Canjiquinha was Contra Mestre in his academy. Upon leaving, he founded, already as a mestre, his own academy. He was a capoeira visionary, he always told his students "Capoeira has no creed, no color, no flag, it belongs to the people, it will travel the world". He had a unique characteristic of playing the berimbau, an instrument he held in his right hand and played with the vaqueta in his left hand, keeping the berimbau at chest height. During his presentations, Mestre Canjiquinha didn't limit himself to showcasing capoeira but also incorporated other Afro-Brazilian dances, including maculelê. He claimed to be the first to integrate maculélé into capoeira demonstrations.
Mestre Canjiquinha played a pivotal role in shaping the style of mainstream capoeira that began to emerge in São Paulo during the 1960s. This evolving style, which emerged in the 1960s and 1970s, drew from both Regional and Angola styles while maintaining its distinct characteristics.
He recorded a CD with old Mestre Waldemar in 1984.
Like many others, he faced poverty in his later years. Mestre Canjiquinha passed away in 1994.
He left behind a legacy continued by talented mestres such as Paulo dos Anjos, Mestre Brasilia, and Mestre Lua Rasta.
He appeared in several Brazilian films, promoting capoeira to a wider audience.
డిసెంబర్ 26

డిసెంబర్ 26, గ్రెగొరియన్‌ క్యాలెండర్‌ ప్రకారము సంవత్సరములో 360వ రోజు (లీపు సంవత్సరములో 361వ రోజు ). సంవత్సరాంతమునకు ఇంకా 5 రోజులు మిగిలినవి.
డిసెంబర్ 25 - డిసెంబర్ 27 - నవంబర్ 26 - జనవరి 26 -- అన్ని తేదీలు
మహారాష్ట్ర ఎక్స్‌ప్రెస్

11039 / 11040 మహారాష్ట్ర ఎక్స్‌ప్రెస్ గోందియా జంక్షన్, కొల్హాపూర్ ల మధ్య నడిచే ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలు. ఇది గోండియా జంక్షన్ నుండి కొల్హాపూర్ వరకు రైలు నంబర్ 11040గాను, ఎదురు దిశలో రైలు నంబర్ 11039గానూ నడుస్తుంది.
మొత్తం 1,348 కి.మీ. (838 మై.) దూరంతో ఒకే రాష్ట్రంలో (పూర్తిగా మహారాష్ట్రలో) అత్యధిక దూరం నడిచే రైలుగా రికార్డును కలిగి ఉంది.
ఈ రైలుకు మహారాష్ట్ర రాష్ట్రం పేరు పెట్టినప్పటికీ,. ఇతర రాష్ట్రాల పేర్లతో నడిచే కేరళ ఎక్స్‌ప్రెస్, తమిళనాడు ఎక్స్‌ప్రెస్, ఆంధ్రప్రదేశ్ ఎక్స్‌ప్రెస్ మొదలైన వాటి లాగా, ఇది రాష్ట్ర, జాతీయ రాజధానుల మధ్య నడిచే రైలు కాదు.
11039 గోండియా-కొల్హాపూర్ మహారాష్ట్ర ఎక్స్‌ప్రెస్ 1,348 కి.మీ. (838 మై.) దూరాన్ని 28 గంటల 45 నిమిషాలలోను (సగటు వేఘం 46.82 km/h (29 mph)) తిరుగు దిశలో 28 గంటల 25 నిమిషాల లోనూ (సగటు వేగం 47.37 km/h (29 mph)) కవర్ చేస్తుంది.
రెండు దిశలలో దాని సగటు వేగం 55 km/h (34 mph) కంటే తక్కువగా ఉంది భారతీయ రైల్వే నిబంధనల ప్రకారం, దీనికి ఎక్స్‌ప్రెస్ సర్‌ఛార్జి లేదు.
ఇది పూణే జంక్షను వద్ద దిశను మార్చుకుంటుంది.
మహారాష్ట్ర ముఖ్యమంత్రుల జాబితా

మహారాష్ట్ర ముఖ్యమంత్రి, మహారాష్ట్ర రాష్ట్ర ప్రభుత్వ కార్యనిర్వాహక శాఖకు అధిపతి. శాసనసభకు జరిగిన ఎన్నికల తరువాత, గవర్నరు అత్యధిక స్థానాలు పొందిన పార్టీని (లేదా సంకీర్ణాన్ని) ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేయడానికి ఆహ్వానిస్తాడు. నియమితుడు మహారాష్ట్ర శాసనసభ లేదా శాసనమండలిలో సభ్యుడు కానట్లయితే, వారు ప్రమాణస్వీకారం చేసిన ఆరు నెలల్లోపు ఆ రాష్ట్రంలోని ఏదో ఒక నియోజకవర్గం నుండి ఎన్నుకోబడాలని రాజ్యాంగం నిర్దేశిస్తుంది. సిఎం కార్యాలయం ఏకకాల శాసనసభతో సమానంగా ఉంటుంది. సిఎం పదవీ కాలం ఐదేళ్లకు మించదు. అయితే, ఇది ఎటువంటి కాల పరిమితులకు లోబడి ఉండదు. శివసేనకు చెందిన ఏక్‌నాథ్ షిండే 2022 జూన్ 30 నుండి ప్రస్తుత అధికారంలో ఉన్నారు.
1960 మే 1న బొంబాయి రాష్ట్రం, హైదరాబాద్ రాష్ట్రం రద్దు చేయడం ద్వారా మహారాష్ట్ర ఏర్పడింది. 1956 నుంచి బొంబాయి రాష్ట్రానికి మూడో సీఎంగా పనిచేస్తున్న యశ్వంతరావు చవాన్ మహారాష్ట్రకు తొలి సీఎం అయ్యారు. అతను భారత జాతీయ కాంగ్రెస్‌కు చెందినవాడు. 1962 శాసనసభ ఎన్నికల వరకు పదవిలో ఉన్నాడు. మరోత్రావ్ కన్నమ్వార్ అతని తర్వాత అధికారంలోకి వచ్చారు.అతను పదవిలో ఉండగానే మరణించిన ఏకైక ముఖ్యమంత్రి. 1963 డిసెంబరు నుండి 1975 ఫిబ్రవరి వరకు 11 సంవత్సరాలకు పైగా పదవిలో ఉన్న వసంతరావు నాయక్ ఇప్పటివరకు అత్యధిక కాలం ముఖ్యమంత్రిగా పనిచేశారు. దేవేంద్ర ఫడ్నవీస్ (2014-2019) తో సరిపెట్టేంత వరకు ఐదేళ్ల (1967-1972) పూర్తి పదవీకాలాన్ని పూర్తి చేసిన మొదటి, ఏకైక ముఖ్యమంత్రి. మనోహర్ జోషి (SS), నారాయణ్ రాణే (SS), దేవేంద్ర ఫడ్నవిస్ (బిజెపి), ఉద్ధవ్ ఠాక్రే (SS), ఏక్‌నాథ్ షిండే (SS) మినహా మిగిలిన సీఎంలందరూ కాంగ్రెస్ లేదా దాని నుండి విడిపోయిన పార్టీలకు చెందినవారే.
ఇప్పటివరకు (2024) నాటికి, రాష్ట్రంలో మూడుసార్లు రాష్ట్రపతి పాలన విధించబడింది: మొదట 1980 ఫిబ్రవరి నుండి జూన్ వరకు, మళ్లీ 2014 సెప్టెంబరు నుండి అక్టోబరు వరకు. ఇది మళ్లీ 2019 నవంబరు 12న విధించబడింది.
2022 జూన్ 30 నుండి శివసేనకు చెందిన ఏక్‌నాథ్ షిండే, 2024 మహారాష్ట్ర ఎన్నికల ముందు శాసనసభ రద్దు చేయబడినప్పటి నుండి తాత్కాలిక ముఖ్యమంత్రిగా పనిచేసారు.
భారతీయ జనతా పార్టీ (మహాయుతి కూటమి) కి చెందిన దేవేంద్ర ఫడ్నవీస్ ప్రస్తుత ముఖ్యమంత్రిగా 2024 డిసెంబరు 5 నుండి అధికారంలో ఉన్నాడు
రాజకీయ పార్టీల రంగు కీ
ఉల్లేఖన లోపం: "lower-alpha" అనే గ్రూపులో <ref> ట్యాగులు ఉన్నాయి గానీ, దానికి సంబంధించిన <references group="lower-alpha"/> ట్యాగు కనబడలేదు
నవంబరు

నవంబరు (November), జూలియన్, గ్రెగోరియన్ క్యాలెండర్ల ప్రకారం సంవత్సరంలోని ఆంగ్లనెలలులో పదకొండవ నెల.ఈ నెలలో 30 రోజులు ఉన్నాయి.సా.శ.ఫూ.750లో రోములస్ క్యాలెండర్ ప్రకారం సంవత్సరంలో ఇది తొమ్మిదివ నెలగా ఉంది. రోమన్ క్యాలెండర్‌లో జనవరి, ఫిబ్రవరి నెలలను చేర్చినప్పుడు, నవంబరు నెల తొమ్మిదివదిగా మారి, దాని పేరును నిలుపుకుంది. (లాటిన్లో దీనికి "తొమ్మిది" అని అర్ధం సూచిస్తుంది) నిలుపుకుంది. ప్రాచీన రోమ్‌లో లుడి ప్లెబీ నవంబరు 4 నుండి 17 వరకు, ఎపులం జోవిస్ నవంబరు 13 న, బ్రూమాలియా వేడుకలు నవంబరు 24న జరుగుతాయి.ఈ తేదీలు ఆధునిక గ్రెగోరియన్ క్యాలెండర్‌కు అనుగుణంగా లేవు.నవంబరు నెల దక్షిణార్ధగోళంలో వసంతఋతువు, ఉత్తరార్ధగోళంలో శరదృతువులోని చివరి పూర్తి నెల అయినప్పటికీ, దేశంలోని చాలా ప్రాంతాలు ఈ నెలలో చల్లటి ఉష్ణోగ్రతలు, మంచు కలిగి ఉంటాయి.రోజులో పగటికాలం తక్కువకు చేరుకుంటుంది.ప్రత్యేకించి యు.ఎస్.లో చాలావరకు ఒక గంట ముందు "ముందుకు వస్తుంది", నవంబరు రెండవ ఆదివారం పగటి ఆదా సమయం నుండి నిష్క్రమిస్తుంది. సాధారణ సంవత్సరాల్లో నవంబరు నెల ప్రతి సంవత్సరం ఫిబ్రవరి, మార్చి నెలలులాగా అదే రోజున ప్రారంభమవుతుంది. ప్రతి సంవత్సరం ఆగస్టునెల ముగింపు వారంలాగా అదే రోజు నవంబరు ముగుస్తుంది.
నవంబరులో ఇవి కొన్ని ముఖ్యమైన జాతీయ, అంతర్జాతీయ దినోత్సవాలుగా గుర్తించబడ్డాయి.
అన్ని ఆత్మల దినోత్సవం:చనిపోయిన ఆత్మలను గౌరవించటానికి అన్ని ఆత్మల దినోత్సవం ఏటా నవంబరు 2 న జరుపుకుంటారు.రోమన్ కాథలిక్కులలో, ఈ రోజు విశ్వాసపాత్రంగా ఉన్న ఆత్మల మీద తక్కువ పాపాల అపరాధభావంతో మరణించినందున వారు ప్రక్షాళనలో ఉన్నారని నమ్ముతారు.
ప్రపంచ సునామీ అవగాహన దినం: సునామీ ప్రమాదాలను ఎత్తిచూపడానికి, సహజ ప్రమాదం వల్ల కలిగే నష్టాన్ని తగ్గించడానికి ముందస్తు హెచ్చరిక వ్యవస్థల ప్రాముఖ్యతపై దృష్టి పెట్టడానికి జరుపుకుంటారు.ఈ రోజు సునామీల గురించి సాంప్రదాయ జ్ఞానాన్ని కూడా అందిస్తుంది.
ప్రపంచ న్యుమోనియా దినం:న్యుమోనియా నివారణ గురించి అవగాహన పెంచడానికి దీనిని జరుపుకుంటారు.ఇది ప్రపంచంలోనే ప్రముఖ అంటు వ్యాధి, దీనివల్ల 5 సంవత్సరాల కంటే తక్కువ వయస్సు ఉన్న పిల్లలు ఎక్కువగా ప్రభావితమవుతారు.
ఆళ్లగడ్డ

ఆళ్లగడ్డ, ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని నంద్యాల జిల్లా, ఆళ్లగడ్డ మండలం లోని పట్టణం, ఇది ఆళ్లగడ్డ మండలానికి కేంద్రం.ఇది జిల్లా కేంద్రమైన నంద్యాలకు ఉత్తరంగా 43 కి. మీ. దూరంలో ఉంది.
ఆళ్ళగడ్డ గ్రామానికి మొదట వాడుకలో వున్న పేరు "ఆవులగడ్డ". ఆళ్ళగడ్డ గ్రామం కళలకు,ప్రపంచ ప్రసిద్ధి చెందిన శిల్పాచార్యులకు పెట్టింది పేరు. ఆళ్ళగడ్డ గ్రామంలో విశ్వబ్రాహ్మణ కులానికి చెందిన పారంపర్య శిల్పాచార్యులు దురుగడ్డ వంశీకులు శిల్పకళలో రాష్ట్రవ్యాప్తంగా పేరుపొందారు. వీరి వంశంలోని దురుగడ్డ బాలవీరాచారి (1926–1986) మహాశిల్పి బిరుదాంకితులు దురుగడ్డ బాలవీరాచారిని 1975 లో జరిగిన ప్రపంచ మొట్ట మొదటి తెలుగు మహాసభల్లో ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం సత్కరించింది. అలాగే దురుగడ్డ రామాచారి (1935–2008) తెలుగు యూనివర్సిటీలో శిల్ప విభాగంలో ప్రొఫెసర్‌గా విధులు నిర్వహించాడు.
2011 భారత జనగణన గణాంకాల ప్రకారం ఈ గ్రామం 7256 ఇళ్లతో, 29789 జనాభాతో 1026 హెక్టార్లలో విస్తరించి ఉంది. గ్రామంలో మగవారి సంఖ్య 14830, ఆడవారి సంఖ్య 14959. షెడ్యూల్డ్ కులాల సంఖ్య 4739 కాగా షెడ్యూల్డ్ తెగల సంఖ్య 827. గ్రామ జనగణన లొకేషన్ కోడ్ 594542.పిన్ కోడ్: 518543.
ఆళ్లగడ్డ పురపాలకసంఘం పట్టణ పరిపాలన నిర్వహిస్తుంది.
గ్రామంలో ఆరుప్రైవేటు బాలబడులు ఉన్నాయి. ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలు 21, ప్రైవేటు ప్రాథమిక పాఠశాలలు 14, ప్రభుత్వ ప్రాథమికోన్నత పాఠశాలలు 9, ప్రైవేటు ప్రాథమికోన్నత పాఠశాలలు ఏడు, ప్రభుత్వ మాధ్యమిక పాఠశాలలు 9, ప్రైవేటు మాధ్యమిక పాఠశాలలు ఏడు ఉన్నాయి. 4 ప్రభుత్వ జూనియర్ కళాశాలలు, 3 ప్రైవేటు జూనియర్ కళాశాలలు ఒక ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల, ఒక ప్రైవేటు ఆర్ట్స్ / సైన్స్ డిగ్రీ కళాశాల ఉన్నాయి. ఒక ప్రభుత్వ వృత్తి విద్యా శిక్షణ పాఠశాలఉంది. సమీప ఇంజనీరింగ్ కళాశాల కె. కందుకూరులో ఉంది. సమీప వైద్య కళాశాల, మేనేజిమెంటు కళాశాల, పాలీటెక్నిక్, సమీప అనియత విద్యా కేంద్రం నంద్యాల లోను, దివ్యాంగుల ప్రత్యేక పాఠశాల కర్నూలు లోనూ ఉన్నాయి.
ఆళ్ళగడ్డలోని కరణమయ్య వీధిలో ఏర్పాటుచేసిన, తొలి పట్టణ ఆరోగ్యకేంద్రాన్ని,శాసనసభ్యులు గంగుల బ్రిజేంద్రరెడ్డి 2020,అక్టోబరు 3న ప్రారంభించాడు. ఈ కేంద్రంలో ఒక వైద్యుడు,ఆరోగ్య సిబ్బంది తమ సేవలు అందించెదరు.
సమీప రైల్వే స్టేషన్ 42 కిలోమీటర్లు దూరంలో ఉన్న నంద్యాల.
2011 జనగణన ప్రకారం, భూ వినియోగం కింది విధంగా ఉంది:
వరి, కందులు, ప్రత్తి,
ప్రాచీన కాలం నుండి శిల్పకళకు ప్రసిద్ధి.
వరి, అపరాలు, కాయగూరలు
బెల్లంపల్లి

బెల్లంపల్లి, తెలంగాణ రాష్ట్రంలోని మంచిర్యాల జిల్లా, బెల్లంపల్లి మండలానికి చెందిన గ్రామం, పట్టణం. 2016 అక్టోబరు 11 న చేసిన తెలంగాణ జిల్లాల పునర్వ్యవస్థీకరణకు ముందు ఈ గ్రామం పాత ఆదిలాబాద్ జిల్లా లోని ఇదే మండలంలో ఉండేది. ఈ ప్రాంతం బొగ్గు గనులకు ప్రసిద్ధి.
మండల జనాభా 2011 భారత జనాభా గణాంకాల ప్రకారం జనాభా - మొత్తం 80,897 - పురుషులు 41,233 - స్త్రీలు 39,664.పిన్ కోడ్ నం. 504251.
బెల్లంపల్లి మండలంలో వ్యవసాయ యోగ్యమైన భూమి ఖరీఫ్‌లో 1433 హెక్టార్లు, రబీలో 1933 హెక్టార్లు. ప్రధాన పంటలు వరి, జొన్నలు.
పెదపూడి నాగశ్రీ ప్రవల్లిక

పెదపూడి నాగశ్రీ ప్రవల్లిక, ఆంధ్రప్రదేశ్‌లోని గుంటూరు జిల్లా, కొల్లూరు మండలం, కొల్లూరు గ్రామంలో 2003, జూన్ 13న జన్మించింది. తల్లిదండ్రులు గోవిందమ్మ, శ్రీనివాసరావు. ప్రవల్లిక తండ్రి శ్రీనివాసరావు ప్రభుత్వ పాఠశాలలో ఉపాధ్యాయుడుగా, తల్లి గోవిందమ్మ ఆరోగ్యశాఖలో స్టాపునర్సుగా పనిచేస్తున్నారు. ప్రవల్లిక కూచిపూడి నర్తకి.ప్రస్తుతం చెరుకుపల్లిలోని ఆర్.కె. కళాశాలలో 12వ తరగతి (2019-20) చదువుతుంది.ఈమె హాబీలు శాస్త్రీయ నృత్యం, జానపద నృత్యం, పుస్తక పఠనం.ప్రవల్లిక ఏడవ సంవత్సరం వయస్సు నుండే కూచిపూడి నృత్య అభ్యాసం ప్రారంభించింది.ఈమె తొలిగురువు ఓంకారేశ్వరి నడుపుచున్న శ్రీ సోమేశ్వర విఘ్నేశ్వరాయ కూచిపూడి ఆర్ట్ అకాడెమీ, చెరుకుపల్లిలో నాలుగు సంవత్సరాలు అభ్యసించింది.ఆ తరువాత ఈమె నాట్య విజ్ఞాన్,నాట్య కళా మాణిక్యం బిరుదాంకితులు కాజ వేంకట సుబ్రమణ్యం నడుపుచున్నశ్రీ సాయి మంజీర కూచిపూడి ఆర్ట్ అకాడెమీ,గుంటూరులో నాలుగు సంవత్సరాలకు పైగా శిక్షణపొంది, కూచిపూడి నాట్యంలో మెళుకువలు తెలుసుకుని అభ్యసించింది.నాగశ్రీ ప్రవల్లిక చిన్నతనంలోనే ఇప్పటివరకు దేశ విదేశాలలో సుమారు 450 పైగా నృత్య ప్రదర్శనలు చేసింది. జాతీయస్థాయి అవార్డులు ఇప్పటివరకు 50 పైగా అందుకుంది.దేశంలోని 15 రాష్ట్రాలలోని నగరాలు, పట్టణాలలో కూచిపూడి నృత్య ప్రదర్శనలు చేసింది.ప్రవల్లిక కూచిపూడి శాస్త్రీయ నృత్యంతోపాటు,సెమీ క్లాసికల్, జానపద నృత్యాలలో కూడా నైపుణ్యాన్ని కలిగిఉంది.ప్రభుత్వ పాఠశాలల ప్రధానోపాధ్యాయుల ఆహ్వానం మేరకు ఆయా పాఠశాలల వార్సికోత్సవ వేడుకలలో ప్రత్యేక ప్రదర్శనలు ఇచ్చి విద్యార్థులను కూచిపూడి నృత్యానికి ఆకర్షితులయ్యేలా చేస్తోంది. నాటక కళాపరిషత్తుల ఆహ్వానం మేరకు, పరిషత్ నాటకోత్సవాలలో అనేక ప్రదర్శనలు ఇచ్చి పెద్దల ఆశీస్సులు పొందింది. అంతేగాదు అనేక గ్రామాలు, పట్టణాలలోని దేవతామూర్తుల బ్రహ్మోత్సవాలలో ప్రవల్లిక కూచిపూడి నృత్యప్రదర్శనల ద్వారా కూచిపూడి నాట్య వైభవం మరుగున పడకుండా తనవంతు చిరు సహాయం చేస్తోంది. 2014 నుండి ఇప్పటివరకు జరిగిన అన్ని జన్మభూమి/ మనఊరు, నవనిర్మాణ దీక్ష కృష్ణాపుస్కరాలు మొదలగు కార్యక్రమాలలో పాల్గొని ప్రదర్శనలు ఇచ్చింది.
విజయదశమి పండుగ సందర్భంగా చెరుకుపల్లి గ్రామంలో దేవీచౌక్ వద్ద దేవీ శరన్నవరాత్రి ఉత్సవాలలో 2012 అక్టోబరు 24న ప్రవల్లిక తొలి ప్రదర్శన ఇచ్చింది.
ఉత్రప్రదేశ్ రాజధాని లక్నోలో 2020 జనవరి 12 నుండి 16 వరకు జరిగిన 23వ జాతీయ యువజనోత్సవాలలో 14న కూచిపూడి శాస్త్రీయ నృత్య విభాగంలో ప్రవల్లిక చేసిన నాట్యప్రదర్శన ప్రథమ బహుమతి పొందింది.16న జరిగిన ముగింపు కార్యక్రమంలో ఉత్రరప్రదేశ్ రాష్ట్ర గవర్నరు ఆనందీ బెన్ పటేల్, ఆ రాష్ట్ర ఉప ముఖ్యమంత్రి కేశవ్ ప్రసాద్ మౌర్య చేతులుమీదుగా ఆమె ప్రధమ బహుమతి అందుకుంది.ప్రవల్లిక తన తొలి ప్రయత్నంలోనే జాతీయ యువజనోత్సవాలలో ప్రధమ బహుమతి సాధించటం విశేషం.
శ్రీరంగం కన్నన్

శ్రీరంగం కన్నన్ (1952 మే 5-2024 సెప్టెంబరు 2) భారతీయ సంగీతకారుడు కళాకారుడు, మార్సింగ్ వాయించడానికి ప్రసిద్ధి చెందాడు.
విద్వాన్ శ్రీరంగం కన్నన్ 1952 మే 5న శ్రీరంగంలో కె. సత్యమూర్తి, కమలం దంపతులకు జన్మించాడు. ఎదిగే క్రమంలో శ్రీరంగం కన్నన్ కు కర్ణాటక సంగీతం పై ఆసక్తి కలిగింది.
19 సంవత్సరాల వయస్సులో శ్రీరంగం కన్నన్ ప్రముఖ సంగీత విద్వాంసుడు పుదుక్కోటై ఎస్. మహాదేవన్ కచేరీకి వెళ్ళాడు. త్వరలోనే ఆయనకు సంగీతం పట్ల ఆసక్తి మరింతగా పెరిగింది. కొంతకాలం తర్వాత, శ్రీరంగం కన్నన్ పుదుక్కోటై ఎస్. మహాదేవన్ వద్ద శిష్యుడిగా చేరాడు. కంజీరా, మృదంగం కళాకారుడూ, మహాదేవన్ స్నేహితుడూ అయిన కనడుకథన్ రాజారామన్ వద్ద లయ (టెంపో) గురించి మరింత నేర్చుకున్నాడు. 23 సంవత్సరాల వయస్సులో అతను పూర్తి స్థాయి సంగీత వాయిద్య కళాకారుడిగా తన వృత్తిని ప్రారంభించాడు.
విశ్వవిద్యాలయం నుండి గణితంలో పట్టభద్రుడైన తరువాత, శ్రీరంగం కన్నన్ ఇండియన్ బ్యాంకులో చేరాడు, అక్కడ అతను 30 సంవత్సరాలు పనిచేశాడు. 2000 లో పదవీ విరమణ చేశాడు.
కన్నన్ భారతదేశమంతటా సంగీత కచేరీలు నిర్వహించాడు. చెన్నై ఆకాశవాణి కేంద్రంలో క్రమం తప్పకుండా సంగీత వాయిద్య ప్రదర్శన ఇచ్చేవాడు.
అతను 2024 సెప్టెంబరు 20 న 72 సంవత్సరాల వయసులో మరణించాడు.
మహారాష్ట్ర జిల్లాల జాబితా

మహారాష్ట్ర 1960 మే 1న ఏర్పడింది. ప్రారంభంలో 26 జిల్లాలుండేవి. 2014 ఆగస్టుకు ముందు 35 జిల్లాలు ఉండేవి. 2014 ఆగస్టు 1 న మహారాష్ట్ర ప్రభుత్వం, పాల్ఘర్‌ను 36వ జిల్లా ఏర్పాటును ప్రకటించింది, ఇది థానే జిల్లా నుండి విభజించబడింది. పాల్ఘర్ జిల్లా ఉత్తరాన దహను నుండి మొదలై నైగావ్ వద్ద ముగుస్తుంది. జిల్లాలో పాల్ఘర్, వడ, విక్రమ్‌గడ్, జవహర్, మొఖదా, దహను, తలసరి, వసై-విరార్ తాలూకాలు ఉన్నాయి. 2023 నాటికి రాష్ట్రంలో 36 జిల్లాలు ఉన్నాయి.
మహారాష్ట్రలో 36 జిల్లాలు, 6 డివిజన్లు ఉన్నాయి.
భౌగోళికంగానూ, చారిత్రకంగానూ, రాజకీయ సెంటిమెంట్ల పరంగానూ మహారాష్ట్ర ఆరు ప్రధాన విభాగాలుగా విభజింపబడి ఉంది.
క్రింది పట్టికలో 36 జిల్లాలు చూపబడ్డాయి. ఇందులో జనాభా సమాచారం 2001 జనగణన ప్రకారం ఇవ్వబడింది.
ఔరంగాబాద్ జిల్లా (మహారాష్ట్ర)

మహారాష్ట్ర లోని జిల్లాలలో ఔరంగాబాద్ జిల్లా ఒకటి. ఔరంగాబాద్ పట్టణం జిల్లా కేంద్రంగా ఉంది. ఈ జిల్లావైశాల్యం 10,100 చ.కి.మీ. ఇదులో 9,958.9 చ.కి.మీ గ్రామీణ ప్రాంతం. 141 చ.కి.మీ నగరప్రాంతంగా ఉంది.
ఔరంగాబాద్ జిల్లా గోదావరి నదీతీరంలో బేసిన్ లో ఉంది. జిల్లాలోని కొంత భూభాగం తపతి నదీ బేసిన్‌లో ఉంది. జిల్లా 19-20 డిగ్రీల ఉత్తర అక్షాంశం, 74-76 డిగ్రీల తూర్పు రేఖాంశంలో ఉంది. భౌగోళికంగా ఈ ప్రాంతం డేక్కన్ ట్రాప్ లావా ప్రవాహిత ప్రాంతంగా భావించబడుతుంది. ఈ రాళ్ళ మీద నదీప్రవాహాల కారణంగా ఏర్పడిన పలుచని సారవంతమైన మట్టి కప్పబడి ఉంది.
జిల్లాలో 3 పర్వతాలు ఉన్నాయి:
జిల్లాలో ప్రవహిస్తున్న ప్రధాన నదులు గోదావరి, పూర్ణా, షివ్నా, మనియద్, సుఖన, ఖాం. ఔరంగాబాదులో షబాజ్ నది కూడా ప్రవహిస్తుంది.
దక్షిణ భాగంలో ఆరభం అయ్యే నరంగి నది దక్షిణ భాగంలో మనియాద్ నదిగా విడువడి నరవల్ గ్రామం మీదుగా ప్రవహించి విజయపూర్‌లో ప్రవేశిస్తుంది. తరువాత ఇది దియో నల నదిలో సంగమిస్తింది. నలా పశ్చిమం నుండి చోర్ నలానదిగా తూర్పు నుండి కుర్లా నలాగా రెండు పాయలుగా విడిపోయి గోదావరి నదిలో సంగమిస్తుంది..
జిల్లాలో జూన్ నుండి సెప్టెంబరు వరకు వర్షాకాలం కొనసాగుతుంది. అక్టోబరు నుండి సెప్టెంబరు వరకు శీతాకాలం ఉంటుంది. వేసవి కాలం మార్చి నుండి మే వరకు ఉంటుంది. సరాసరి వర్షపాతం 734 మి.మీ. ఉంటుంది. ఉషోగ్రత హెచ్చితగ్గులు 5- 46 వరకు ఉంటాయి.
2006 గణాంకాలను అనుసరించి పచాయితీ రాజ్ మంత్రిత్వశాఖ భారతదేశ జిల్లాలు (640) లో వెనుకబడిన 250 జిల్లాలలో ఔరంగాబాదు జిల్లా ఒకటి అని గుర్తించింది. . బ్యాక్‌వర్డ్ రీజన్ గ్రాంటు ఫండు నుండి నిధులను అందుకుంటున్న మహారాష్ట్ర రాష్ట్ర 12జిల్లాలలో ఈ జిల్లా ఒకటి.
అదనంగా చికల్తానా ఎం.ఐ.డి.సి సాఫ్ట్వేర్ టెక్నాలజీ పార్కు ఉంది.
ఔరంగాబాద్ విమానాశ్రయం ఢిల్లీ, ఉదయపూర్, ముంబై, జైపూర్, పూనా, హైదరాబాద్, నాగ్పూర్ వంటి ప్రధాన నగరాలకు విమానసేవలు లభిస్తున్నాయి.
Flag Officer Commanding Maharashtra Naval Area

Flag Officer Commanding Maharashtra Naval Area (FOMA) is a senior appointment in the Indian Navy. One of the five Area Commanders of the Indian Navy, the FOMA is a two star admiral holding the rank of Rear Admiral. The FOMA has operational control of the flotilla and forces assigned for the local naval defence of all ports in Maharashtra and the 22nd Missile Vessel Squadron. Apart from this, the FOMA is responsible for the operations and administration of all units and establishments in Maharashtra. The current FOMA is Rear Admiral Anil Jaggi, who assumed office on 1 Sept 2024.
On 1 April 1985, the upgradation of the post of Naval Officer-in-Charge (NOIC) Bombay was approved. It was upgraded from the rank of Commodore to Rear Admiral and re-designated Flag Officer Bombay. The implementation of this happened in March 1987 and the appointment was designated Flag Officer Maharashtra (FOMA). The FOMA would have operational control of all forces assigned for the local naval defence of all ports in Maharashtra, and would be responsible for the administration of all establishments and units in Bombay.
In 1993, FOMA was operationalised and proceeded to sea in a flotilla of minor ships. The 22nd missile vessel squadron commanded by K22 was also brought under the FOMA. In 2008, the Maharashtra Naval Area was expanded to include Gujarat, Daman and Diu. The Flag Officer Commanding Maharashtra and Gujarat Naval Area (FOMAG) headed the combined Naval area.
After a brief period, in 2015, to enhance the operational and administrative efficiency, the Maharashtra and Gujarat Naval Area was divided to make two separate headquarters under (FOMA) and the Flag Officer Commanding Gujarat Naval Area (FOGNA). The last Flag Officer Commanding Maharashtra and Gujarat Naval Area, Rear Admiral Murlidhar Sadashiv Pawar handed over command of the Maharashtra Area to Rear Admiral S. N. Ghormade.
The FOMA is assisted by the NOIC (Maharashtra) and the Chief Staff Officer at Headquarters Gujarat Naval Area (HQMNA), both one-star appointments. The FOMA reports to the Flag Officer Commanding-in-Chief Western Naval Command. The establishments under the FOMA include:
Hinduism in Maharashtra

Hindus form 79.83% of the state's total population as per 2011 census. Hindus form the majority in all the districts of the state.The religion plays an important role in the lives of the Maharashtrian people in their day-to-day life. Vitthoba, along with other incarnations of Vishnu such as Rama and Krishna, Hanuman, Dattatreya, and Shaiva deities such as Shiva, Parvati, and Ganesha, are popular with Hindus of Maharashtra. The Varkari tradition holds a strong grip on the local Hindus of Maharashtra. The public Ganesha festival started by Bal Gangadhar Tilak in the late 19th century is very popular. Marathi Hindus also revere Bhakti saints associated with varkari sects such as Dnyaneshwar, Savata Mali, Tukaram, Namdev, Janabai, and Chokhamela. Many religious figures from 19th and 20th century are revered. They include Swami Samarth, Gajanan Maharaj, Sai baba of Shirdi, Tukdoji Maharaj, Gondavalekar Maharaj, and Gadge Maharaj.
In every village of Maharashtra, at least one Hindu temple can be found. Maharashtra also has significant Hindu populations with origins in other states and regions of India, which adds to the diversity of temples and traditions in the state. The state has numerous recently built temples by groups such as the Swaminarayan sect, ISKCON, and South Indian communities.
Varakari is a major tradition followed by Marathi Hindus. Varakaris are Vaishnav devotees. Vththal is a deity worshipped mostly in Varakari tradition. The main Deity worshipped in Maharashtra is Krishna in the form of Viththal.
Maharashtrian Hindus worship many deities that belong to the traditions of Shaktiism, Vaishnavism and Shaivism, most prominently the following:
The following data is taken from 2001 Census of India.
Hindus are in majority in all districts and subdistricts of Maharashtra. The data taken from 2001 census of India. Almost all districts in Maharashtra are Hindu majority.
Pola (festival)

Pola is a thanksgiving festival celebrated by farmers in Maharashtra and Chhattisgarh, to acknowledge the importance of bulls and oxen, who are a crucial part of agriculture and farming activities. It falls on the day of the Pithori Amavasya (the new moon day) in the month of Shraavana (usually in August). During Pola, farmers don't work their bulls in the farmland and the day is a school holiday in the rural parts of Maharashtra.
The festival is found among Marathas in central and eastern Maharashtra. A similar festival is observed by Farmers in other parts of India, and is called Mattu Pongal in south and Godhan in north and west India.
In Telangana, a similar festival is celebrated on full moon day and is called Eruvaka Purnima
In preparation for the festival, bulls are washed and massaged with oils. They are decorated with shawls, bells, and flowers, their horns are coloured, and they get new reins and ropes. The decorated bulls and oxen are walked in procession to the village field accompanied by music and dancing. The first bullock to go out is an old bullock with a wooden frame (called makhar) tied on its horns. This bullock is made to break a toran, a rope of mango leaves stretched between two posts, and is followed by all the other cattle in the village.
Homes in the village are decorated with rangolis and toran on top of doors. Puja thalis with kumkum, water, and sweets are prepared, and when the cattle is returned from the procession they are formally greeted by family members, with an earthen lamp with ghee for puja and aarti.
On the following day, children decorate wooden bulls with beads and flowers.
On this day in Chhattisgarh, Lodhi Rajputs bring home-made sweets and dishes like thethri, khurmi, chakli to the homes of their sisters and daughters.
Shiv Jayanti

Shiv Jayanti, also known as Chhatrapati Shivaji Maharaj festival, is a festival and public holiday of the Indian state of Maharashtra. This festival is celebrated on February 19, celebrating the birth anniversary of Shivaji Maharaj, the first Chhatrapati of the Marathas. He established Hindavi Swarajya (Hindavī Svarājya; "Self-Rule of the hindavi people"). Some people celebrate this day as per Hindu Calendar in Maharashtra.
The celebration was first held in Pune and started by Mahatma Jyotirao Phule.
In 1870, social reformer Mahatma Jyotirao Phule initiated the celebration Shiv Jayanti in Pune which is now known as Chhatrapati Shivaji Maharaj Jayanti.
In 1869, Mahatma Jyotiba Phule, with great effort, discovered the lost samadhi of Shivaji hidden amidst the trees and bushes in Palapacholy. He cleaned the samadhi and adorned it with flowers. He had discovered the tomb of Shivaji Maharaj on Raigad, from around 100 km from Pune.
At the Shiv Samadhi gathering held in Hirabag at Pune, Jyotirao shared details about the samadhi. In that event, speeches were delivered by esteemed figures such as Chaphalkar Swami and Gangaram Bhau Mhaskhe, among others.
In this meeting Jyotirao Phule proposed the idea of starting the Shiv Jayanti celebration. A total of Rs. 27 was collected from the public for Shiv Jayanti.
The main aim of the day is to honour the great warrior's role in restoring the Maratha Empire and to celebrate his vast legacy.
The celebration of Shiv Jayanti was set by Jyotirao Govindrao Phule, also known as Mahatma Jyotiba Phule, in 1870, and since then, people have been celebrating the day with great zeal.
The tradition was later followed by noted freedom fighter Bal Gangadhar Tilak who popularised the image of Shivaji Maharaj by highlighting his contributions. Tilak helped bring together people during the Independence movement through Shiv Jayanti and stood up against British rule.
Chhatrapati Shivaji I was born at the Shivneri fort on the third day of the Krishna Paksha of the Phalgun month in the year 1551 of the Shalivahan Shaka. In the Gregorian calendar, the date generally occurs between February and March.
As per the Julian calendar, the date is accepted to be February 19, 1630. However, many Hindus celebrate Shiv Jayanti as per the Hindu calendar.
The Marathi Shalivahana Hindu calendar birthdate of Shivaji is Falgun Krishna paksha 3, 1551 Julian February 19, 1630, in Shivneri Fort. The error of not converting the Julian date to the corresponding Gregorian one is still not corrected.
Inuman

Inuman ilaharna nujul kana sagala rupa cairan nu diteleg. Kecap ieu kadang-kadang dipaké keur harti nu leuwih heureut, keur inuman nu ngandung alkohol.
Ilaharna manusa ngonsumsi cai herang nu bérésih, herang jeung steril minangka inuman utama keur dikonsumsi, tur ieu téh kacida hadéna keur kasehatan. Cara-cara nyeterilkeun cai di antarana:
Lian ti cai herang, inuman ogé loba rupana, boh keur acara resmi, istirahat, atawa acara santey di imah. Unggal wewengkon mibanda inuman has sewang-sewangan. Inuman nu ilahar disuguhkeun di antarana:
Gula kalapa

Gula kelapa nyaéta gula nu dijieun tina bahan lahang kalapa. Pikeun nyieun gula kalapa, lahang kalapa saring heula, tuluy digodog. Gula kalapa teu bisa digantikeun ku gula séjén dina resép, lantaran éta gula téh mibanda ciri mandiri dina seungit, mineral, jeung rasana.
Nata de Coco

Nata de coco mangrupa jenis kadaharan hasil ferméntasi cai kalapa ku baktéri Acetobacter xylinum. Nata de coco wangunna geunyal parat, ieu téh mangrupa kadaharan panutup nu awalna dijieun di Filipina. Susuguh panutup ieu diwanohkeun ka Jepang ngaliwatan pamakéanana dina kadaharan diét nu dikonsumsi ku gadis-gadis ngora. Sajaba ti éta, masarakat Jepang percaya nata de coco téh boga mangpaat pikeun nangtayungan awak tina kanker peujit badag, sajaba ti éta ogé nata de coco ngandung serat nu luhur, alus pikeun sistem pencernaan. Di Jepang nata de coco mimiti sohorna dina taun 1993. Nata de coco bisa kapanggih di mana-mana dina waktu éta. Loba pausahaan manufaktur nata de coco silih saingan pikeun nata de coco produk anyar. Kadaharan kasebut mimiti diwanohkeun di Indonésia kira-kira taun 1987. Téknologi nyieun sari buah kalapa pohara cocog sarta perlu dimekarkeun di Indonésia, alatan bisa méré loba mangpaat pikeun masarakat. Sedengkeun mangpaat pengolahan cai kalapa kasebut, antara séjén nyaéta:
Cai kalapa mangrupa bahan baku nyieun nata de coco. Leuwih hadé, cai kalapa anu dipaké asalna ti buah kalapa héjo anu asak. Cai kalapa anu dipaké kudu murni sarta henteu kacampur jeung cai atawa kokotor. Tapi, teu kudu dina kaayaan seger (cai kalapa anyar). Bahan séjén anu bisa dipaké dina nyieun nata de coco nyaéta gula pasir, amonium sulfat, sarta asam asetat glasial. Gula pasir boga fungsi minangka sumber karbon (énérgi) waktu nyieun nata. Amonium sulfat boga fungsi minangka sumber nitrogén anu ngarangsang tumuwuhna sarta kagiatan bakteri A. xylinum. Asam asétat glasial atawa biasa ogé disebut cuka biang kapaké pikeun ngatur derajat kahaseman média fermentasi sarta média bibit nata nu luyu jeung pasaratan kamekaran bakteri.
Sangrayan

Sangrayan nyaéta pakakas pikeun nyangray: ngagoréng atawa ngasakan olahan dina tempatna bari henteu maké minyak sangrayan kudu dijieun tina bahan anu kuat jeung kandel bisa waé maké bahan tina beusi, almaniem atawa taneuh tela sababaraha rupa kadaharan anu ilahar disangray saperti; siki muncang, kopi, suuk, siki wijén,kacang, parudan kalapa, sakapeung ogé nyangray sangu, jeung sajabana.
Manaskeun bahan olahan atawa kadaharan atah hususna disangray mibanda sababaraha tujuan di antarana: ngaaronjatkeun rasa, leuwih gampang didahar, henteu gancang buruk, aya patalina jeung urusan kaséhatan, jeung leuwih steril atawa maéhan kuman jeung bakteri. Nyangray bisa langsung ngagunakeun sangrayan bisa ogé maké cukang lantaran keusik beunang meresihan anu milu disangray dina sangrayan cara saperti kieu utamana dipaké dina nyangray kurupuk, kauntungan maké keusik nyaéta panas leuwih rata jeung manteng.
قبطی مسیحی

قِبطی مسیحی کی کلیسیا کی بنیادی جڑیں مصر میں مقیم ہیں، لیکن دنیا بھر میں قبطی مسیحی پائے جاتے ہیں۔ روایت کے مطابق، انجیل کے مُبلغ، مرقس نے پہلی صدی عیسوی میں اس کی بنیاد رکھی۔ اس وقت تقریباً 10 فی صد مصری قبطی مسیحی ہیں۔ کچھ مسیحی اندازوں کے مطابق یہ تخمینہ تقریباً 23 فی صد ہے۔ سوڈان میں بھی تقریباً 1 فی صد سوڈانی قبطی مسیحی ہیں۔ مصر اور سوڈان کے علاوہ ان کی ایک بڑی تعداد ریاست ہائے متحدہ امریکا، کینڈا اور انگلستان میں پائی جاتی ہے۔ ایک مذہبی اقلیت کے طور پر، قبطی اکثر جدید مصر میں امتیازی سلوک سے مشروط ہیں اور اسلامی عسکریت پسند و انتہا پسند گروہوں کی طرف سے حملوں کا نشانہ بنتے رہتے ہیں۔
یہ مصر کی کل آبادی کی تقریباً دس سے پندرہ فی صدی ہیں۔ ساتویں صدی عیسوی میں عمر بن خطاب کے زمانہ خلافت میں مصر پر مسلمانوں کا قبضہ ہوا تھا اور اس وقت آبادی کا بڑا حصہ مسلمان ہو گیا۔ کچھ لوگ مسیحیت پر قائم رہے۔ قبطی انھی کی نسل سے ہیں۔ نسلی طور پر مصر کے مسیحیوں اور مسلمانوں میں کوئی فرق نہیں ہے۔ اسلام سے پہلے ان کی زبان قبطی تھی جو اب ختم ہو چکی ہے۔ اب یہ لوگ بھی عربی بولتے اور اس میں لکھتے پڑھتے ہیں۔ یہ زیادہ تر قبطی کلیسیا کے پیرو ہیں۔
عربوں کے مصر پر قبضہ سے پہلے پانچویں اور چھٹی صدی میں قبطی فنون لطیفہ نے کافی ترقی کی تھی۔ چونکہ مصر کے شمالی حصہ پر ایک زمانہ میں یونانیوں کا قبضہ تھا اور پھر یہ رومی تسلط میں آگیا اس لیے اس پر یونانی اور رومی آرٹ کا کافی اثر تھا۔ اب بھی قاہرہ، سقارہ، سوہاج وغیرہ میں قدیم گرجا گھروں کی عمارتیں باقی رہ گئی ہیں اور ان میں قدیم زمانہ کی مصوری کے نمونے اور سنگ مرمر، دھات وغیرہ کی بنی چیزیں موجود ہیں۔
مسیحی صلیب

مسیحی صلیب (christian cross) صلیب کا ایک علامتی نشان ہوتا ہے۔ مسیحی عقیدہ کے مطابق یسوع مسیح کو ایسی صلیب پر قتل کیا گیا تھا۔ یہی وجہ ہے کہ یہ نشان مسیحیت کی علامت بن چکی ہے۔
عام طور سے صلیب مسیحیت کے ساتھ وابستہ ہے لیکن صلیب کی علامت کو بہت ساری قدیم تہذیبوں میں بھی استعمال کیا گیا ہے۔ قدیم مصر، ہندوستان اور امریکا کے انڈین باشندوں میں یہ مختلف مذہبی علامتوں کے طور پر استعمال ہوتی رہی ہے لیکن اس کی سب سے بڑی اور دیرپا اہمیت مسیحیت ہی میں ہے۔ یہ یسوع کے سولی پر چڑھنے اور ساری انسانیت کی نجات کی علامت سمجھی جاتی ہے۔ ہر گرجا گھر میں اس کا ہونا ضروری ہے۔ کسی کو خیر و برکت کی دعا دینے کے لیے اس کے سینہ پر اشارہ کے ذریعے صلیب بنائی جاتی ہے۔ اس کے علاوہ ایسی صلیبیں بھی ہوتی ہیں جن پر یسوع کی مصلوب تصویریں یا مجسمے بنے ہوتے ہیں۔
صلیب کا استعمال مسیحیت کے ابتدائی زمانہ سے ہے۔ مسیحی مذہب کے جتنے بھی آثار ملے ہیں ان میں صلیب ضرور موجود ہے۔ مغربی ملکوں کی قدیم صلیبوں پر یسوع کو ایک حکمران کی طرح تاج اور شاہی جامہ پہنے دکھلایا جاتا تھا۔ عہد نشاۃ ثانیہ میں یسوع کی تصویریں صلیب پر وفات پاتے ہوئے بنائی گئیں اور رومی کاتھولک مسلک نے انھی کو اپنا لیا اور اس کے بعد سے صلیب رومی کاتھولک پیروؤں کی عوامی اور نجی زندگی کا ایک اہم جز بن گئی ہے۔
پروٹسٹنٹ مسلک میں عام طور پر صلیب کو مذہبی اغراض کے لیے استعمال نہیں کیا جاتا۔ صلیبیوں (Crusaders) نے جب یروشلم اور مسلمانوں پر چڑھائی کی تو ان کے عَلم کا نشان صلیب ہی تھا۔ مشرق اور بعض دوسرے ملکوں میں صلیب کی مختلف شکلیں استعمال کی جاتی ہیں۔ صلیب پر سولی چڑھانے کا طریقہ مشرق قریب میں بہت قدیم زمانہ سے رائج تھا۔ رومی حکمرانوں نے اسے وہیں سے لیا۔ وہ یہودیوں اور دوسرے باغیوں کو سزا دینے کے لیے سولی کا طریقہ استعمال کرتے تھے۔ اس میں ملزم کو خود صلیب اٹھا کر لے جانا ہوتا تھا اور بعض وقت لٹکانے کے بعد اس کے ہاتھ پیر بھی توڑ دیے جاتے تھے۔
بازنطینی اور مسیحی عجائب گھر

بازنطینی اور مسیحی عجائب گھر (لاطینی: Byzantine and Christian Museum) (یونانی: Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο) یونان کا ایک عجائب گھر جو ایتھنز میں واقع ہے۔
یہودی مسیحی

یہودی مسیحی یا عبرانی مسیحی ایک حقیقی معتقد یسوع کی یہودی جماعت تھی جو بعد میں مسیحیت بن گئی۔ ابتدائی ترین مرحلہ میں اس برادری میں وہ یہود شریک تھے جو یسوع کو مسیح سمجھتے تھے۔
مسیحی فرقہ

مسیحیت کے اندر مسیحی فرقہ (انگریزی: Christian denomination) ایک جدا مذہبی طائفہ ہے، جسے مختلف خصوصیات جیسے کہ نام، جمعیت، قیادت اور نظریات و اصول و عقائد سے شناخت کیا جا سکتا ہے۔ تاہم انفرادی طوائف خود کی وضاحت کرنے کے لیے متبادل اصطلاحات استعمال کرتے ہیں، جیسے کہ کلیسیا یا برادری۔ دو گروہان کے درمیان تقسیم کی تعریف اقتدار اور نظریہ سے کی جا سکتی ہے؛ تنازعات جیسے کہ مسیح کی کیفیت و خاصیت، رسولی جانشینی کا اقتدار، علم الآخرت، پاپائی برتری ایک فرقہ کو دوسرے سے جدا کرتے ہیں۔
مسیحی فرقوں کے عقائد، معمولات، رواج و عادات وغیرہ اکثر مشابہ ہوتے ہیں۔
کلیسیا

کلیسیا کی اصطلاح عموماً پروٹسٹنٹ اور کچھ دوسرے مسیحی فرقوں میں رائج ہے، اس کے معنی ”مسیحی اُمّت“ کے ہیں، جس میں تمام مسیحی خواہ وہ کسی بھی قوم و ملک کے ہوں برابر کے شریک ہیں، اس لحاظ سے اصطلاح کلیسیا ایک فرقہ نہیں ہے بائبل کے مطابق کلیسیا مسیح کا بدن ہے یعنی وہ لوگ جو نجات کے لیے یسوع مسیح پر ایمان لائے ہوئے ہیں۔ اس کے دوسرے معنی میں کلیسیا مسیحیت کے مذہبی رہنماؤں کی وہ جماعت ہے جو مذہبی امور میں تمام مسیحیوں کی سربراہ اور ذمہ دار ہے۔ (مثلاً کاتھولک کلیسیا، راسخ الاعتقاد كليسیا، اورینٹل راسخ الاعتقادی کی غیر خلقیدونی کلیسیا اور مشرقی آشوری کلیسیا وغیرہ)
کلیسیا کا لفظ یونانی لفظ εκκλησία (اکلیسیا) لفظ سے لیا گیا ہے جس کا مطلب ہے "ایک مجلس یا سبھا" یا پھر "بلائے گئے لوگ"۔ "کلیسیا" سے مراد کسی خاص عمارت سے نہیں بلکہ لوگوں کی ایک خاص جماعت سے ہے۔ انگریزی میں اس کو Ecclesia اور Christian Church کہا جاتا ہے۔
Harkishan Garh Fort

Harkishan Garh Fort is a fort in Haripur, Khyber Pakhtunkhwa, Pakistan.
Harkishan Garh Fort was erected under the supervision of Governor Sardar Hari Singh Nalwa in 1822–23, subsequent to the Sikh annexation of Kashmir and Hazara. The fort features a 20-feet deep moat, designed for the defense of the Sikh garrison.
Initially, the fort was built to consolidate the Sikh control over the region and to serve as a launchpad for further expansion. From 1849 to 1853, the fort also functioned as the district headquarters for the British administration, until Major James Abbott moved it to Abbottabad.
Following Pakistan's inception, the police department claimed the western portion of the fort, while the revenue department took control of the eastern part. Both entities have reportedly maintained their presence in the fort, with modifications allegedly made in contravention of the Antiquities Act.
The municipal administration, tasked with conserving historical sites, is also reported to have built an overhead water tank on the fort's western section.
In 2019, the Government of Khyber Pakhtunkhwa decided to convert it into a museum.
광저우 바이윈 국제공항

광저우 바이윈 국제공항(중국어 간체자: 广州白云国际机场, 정체자: 廣州白雲國際機場, 병음: Guǎngzhōu Báiyún Guójì Jīchǎng, IATA: CAN, ICAO: ZGGG)은 중화인민공화국 광둥성의 성도(省都) 광저우의 주요 공항이다. IATA와 ICAO의 항공기 코드는 예전의 "광저우 공항"에서 유래했으며, IATA의 코드는 광둥성의 옛 로마자 표기인 "Canton"을 반영한 것이다. 이 공항은 중국남방항공의 허브 공항이다.
중화인민공화국 내에서 베이징 수도 국제공항, 상하이 푸둥 국제공항과 함께 3대 공항 중의 하나이다. 2004년 8월 5일 개항했다. 민항총국(CAAC)의 중남부 관리국이 있고, 중국남방항공과 선전 항공이 이 공항을 허브 공항으로 이용하고 있다. 또한 2009년 2월부터 항공화물 업체인 페덱스 익스프레스가 아시아 지역의 허브 기능을 필리핀의 수빅베이 국제공항에서 이전하였다. 총 면적은 현재 1500만 미터로 운영은 광저우 바이윈 국제공항 지역 근무복무 유한공사(GAHCO)가 하고 있다.
제1터미널은 메인 터미널, A구역, B구역으로 구성되어 있다. 모든 체크인 카운터와 대부분의 소매점은 메인 터미널에 위치하며, A구역과 B구역은 개별 보안 검색대를 통해 관리된다. 두 구역에는 탑승 게이트, 보안 검색대, 출입국 심사, 세관 및 검역, 수하물 수취 및 관련 시설이 마련되어 있다.
2016년 1월 24일부터, 동쪽 피어 1과 2는 국제선 전용으로 사용되고 있으며, 나머지 구역은 국내선 운항에 활용되고 있다.
제 2 터미널은 광동성 건축 디자인 학회에 의해 설계되었으며, 동일한 터미널 빌딩은 본관, 연결 건물, 손톱 갤러리 및 높은 복도로 구성되어 있지만 건물 면적은 658,700평방미터이다. 43,000 평방 미터의 면적. 제 2 터미널에는 58 개의 탑승구가 있으며 13 개의 체크인 섬과 11 만명의 승객석이 있다. 또한 제 2 터미널의 출발 및 도착 국제 검문소에는 모두 약 20 개의 셀프출구통로와 약 30 개의 자체 통로가 포함된 셀프 서비스 통관 장비가 갖추어져 있다. 셀프환승통과승객은 전자여권으로 통과 할 수 있다. 얼굴 인식 후 진입 및 퇴장,까지 10 초 빠른 정리를 달성.
다음의 항공사는 제 2 터미널에서 운항하지만 하문항공, 사우디아 항공, 케냐항공, 가루다 인도네시아만이 제2터미널에 먼저 이전한다.；其他航司则继续在一号航站楼运营。
광저우시 화두 구 신화진(新华街道)과 바이윈 구 렌화 진(人和镇)의 경계에 위치하여 도심에서 28km 거리에 있다. 고속도로(광저우 지창 고속공로)를 통해 있어 교통은 비교적 편리하다. 그러나 중국의 대도시 여느 대도시와 마찬가지로 폭발적인 교통량 증가로 교통 체증이 점점 심해져서 공항으로 갈 때는 시간에 유의해야 한다.
공항쾌선(空港快线)과 지창쾌선(机场快线)이 2개사가 운영하고 있다.
뮤직뱅크

《뮤직뱅크》는 KBS 2TV에서 매주 금요일 오후 5시 5분에 방송 중인 대중 음악 프로그램이다.
다양한 장르가 대중 가요와 최신 음악 정보를 전달하는 K팝 프로그램
※ 참고 사항 (MC 멘트)
뮤직뱅크 K-Chart(케이 차트)는 2007년 9월 7일부터 시행되고 있는 주 단위 순위제다. 순위를 결정하는 방법은 몇 차례 변경되었으며, 현재는 디지털 음원(60%) + 방송 횟수(20%) + K-POP 팬 투표(10%) + 음반 판매(5%) + 소셜 미디어(5%)의 점수를 합산하여 1위~50위까지의 순위를 결정하고 있다.
홍예교

홍예교(虹蜺橋), 아치교(arch bridge) 또는 무지개다리는 교량 밑이 무지개같은 반원형의 형상을 하고 있는 교량을 말한다. 한국에 남아 있는 홍예교로 가장 규모가 큰 다리는 보성 벌교에 있는 홍교로 보물 304호로 지정되어 있으며, 현재에도 주민들이 사용을 하고 있다. 경주 불국사의 청운교와 백운교도 홍예교이다.
아치(Arch)는 인류가 존재하기 훨씬 전부터 자연의 일부로 존재해 왔다. 자연스러운 힘의 흐름을 극명하게 보여주는 자연 아치는 사막, 바다, 계곡 등에서 지금도 많이 볼 수 있다. 이러한 자연의 아치들은 무구한 시간동안 우리들에게 아치 구조의 효율성을 보여줘 왔다.
아치구조의 탁월성과 아름다움은 자연속에서, 역사속에서 쉽게 찾을 수 있지만, 그밖에도 우리 의 생활 속에서 조금만 눈을 돌려도 보이는 오히려 너무 가까이 있어서 잘 보이지 않는 바로 옆에아치구조는 흔하게 존재한다.
아치 교량이 보여주는 사실적인 아름다움은 궁극의 미를 추구하는 예술가들에 좋은 작품의 대상이되었다. 특히 빛과 자연의 모습을 주로 그린 사실주의나 인상파에 속하는 화가들에게는 더없이 좋은소재가 되었다.
2024년 북한 대남 오물 풍선 살포 사건

2024년 대남 오물 풍선 살포 사건은 2024년 5월 28일 오후 11시 40분 이후부터 2024년 11월 28일까지 북한이 대남전단(일명 삐라)을 풍선을 매개체로 하여 대한민국에 살포한 사건이다.
오물 풍선은 하얀 풍선 모양을 하고 있으며, 그 안에 쓰레기, 배설물, 생활 폐기물 등 오물 등이 들어있는 형식이다.
6.25 전쟁 당시 삐라가 대한민국 국군과 조선인민군 간 활발하게 사용되었으며, 주로 항복과 투항에 관한 내용을 실어서 보냈다. 때로는 미군에 의한 삐라가 조선인민군 군인들을 대상으로 투하되었으며, 중국 인민해방군에 의해서 투하되는 등 심리전에 자주 활용되었다. 휴전협정 체결 이후에도 남한과 북한은 심리전을 지속하였으며, 서로에 대한 전단 살포는 비일비재하게 발생하였다. 또한 대북확성기를 활용한 대북 심리전 또한 지속되었다.
공식적으로 남한과 북한 상호 간 전단 발송을 공식적으로 금지한 것은 판문점 선언이었다. 이후 문재인 정부는 대북전단 금지법을 별도로 제정하여 접경지역에서 대북 전단 살포가 위법적인 행위라고 명시하였다. 그러나 이는 표현의 자유 침해로 인해 위헌이라고 결정을 받게 된다.
북한이탈주민로 구성된 민간사회 단체, 대북인권 단체가 한반도 군사 분계선 이남 지역에서 지속적으로 대북전단을 북한 쪽으로 보내고 있었다. 이는 김정은 체제 하 공산주의 및 사회주의에 대한 비판과 북한 지도부의 잘못된 통치 행위 및 반인도적 범죄, 강제노동, 인권에 대한 탄압과 경시를 비판하기 위한 것이었다. 대북전단 풍선에는 쌀, 미국 달러, 남한의 노래와 영화가 담겨있는 USB가 포장되어 보내진다. 외부 세계와 단절되어 있는 북한의 주민들에게 이러한 외부 정보의 유입은 영향력과 파급력이 있다고 여겨진다. 북한 정부는 내부로부터의 동요를 매우 불안하게 여기고 있기에, 이러한 대북전단의 유입을 전면적으로 차단하려고 하며, 대북전단에 대해 매우 신경질적으로 반응한다.
북한의 무차별적인 오물 풍선 살포는 안보에 대한 직간접적인 위협과 함께 환경오염과 부수적인 재산 피해를 초래하였다. 광주광역시, 부산광역시, 울산광역시, 전라남도와 제주특별자치도를 제외한 한반도 이남 전 지역에 오물 풍선이 살포되었다. 이 사건 때문에 경기도는 대략 7656만원 정도 재산 피해가 발생했다.
1차 살포 당시 쓰레기, 흙, 비닐, 담배꽁초, 오물을 담은 오물 풍선들이 휴전선 접경지역, 서울특별시, 인천광역시, 전라북도, 경상북도, 충청북도 지역에 투하되었다. 2차 살포 때 인천국제공항에서도 세 차례 풍선이 확인되면서 항공기 60여 대가 정각에 이착륙을 못 하거나 회항하는 등 운항 차질을 빚었다. 인천국제공항공사는 6월 1일, 오후 10시 48분 ~ 11시 42분까지 활주로 사이 낙하한 오물 풍선을 수거하느라 항공기가 이착륙하지 못했으며 6월 2일에도 활주로 상공에서 오물 풍선이 두 차례 확인돼 오전 6시 6분 ~ 6시 26분, 오전 7시 ~ 7시 17분에 출발과 도착편 운항이 일시적으로 중단되었다.
2024년 6월 4일, 윤석열 대통령은 국무회의에서 9·19 군사분야 남북합의서의 효력을 정지시키기로 결정한다. 2024년 6월 9일 대한민국 합동참모본부는 대북 확성기를 한반도 군사 분계선 전역에서 송출하기로 결정하였다. 동년 11월 18일 합동참모본부는 대변인을 통해서 경고성 성명을 발표하였다.
북한은 오물 풍선을 보내는 중에 경의선과 동해선에 연결된 도로와 철로를 일방적으로 폭파하였다. 그리고 휴전선 인근에 지뢰를 매설하고 바리케이드를 설치하는 등 본격적인 단절 작업을 시작하였다.
2차 살포에서는 물적 피해가 발생했다. 경기도 안산시·부천시·서울 양천구에 오물 풍선으로 인해 차량 일부가 파손되거나 불에 그을리는 등의 피해를 입었으나, 인명 피해는 없었다.
4차 살포에서도 물적 피해가 발생했다.
6월 10일 기준, 행정안전부는 4차례 대남 오물풍선으로 인해 12건의 피해가 발생한 것으로 집계되었다. 인명 피해는 없으며 지역별로 서울, 경기에서 각 6건이며 지붕 등 주택 파손 4건, 차량 파손 5건, 비닐하우스 파손 3건이다.
6차 살포 때 인천국제공항에서 또 오물풍선이 육안으로 확인되어 인천공항에서 출발 및 도착하는 항공기들이 줄지어 회항 및 지연되었으며, 청주공항 및 제주공항으로 회항했다.
9차 살포 때 오물풍선으로 도라산 셔틀 열차의 운행이 잠정 연기됐다. 이후 8월 5일에 운행을 다시 재개했다.
10차 살포 때 또 오물풍선이 육안으로 확인됨에 따라 한국공항공사가 서울항공지방청이 김포국제공항을 이용하는 항공기들에 대해 이날 오후 5시 22분께 이착륙 금지 지시를 내린 것으로 전했고, 이후 6시 11분에 해제했다고 밝혔다.
10차 살포에서는 물적 피해와 첫 인명 피해가 발생했다.
12차 살포에서도 물적 피해가 발생했다.
13차 살포에서도 물적 피해가 발생했다.
15차 살포 때 오물풍선이 서울종합운동장 야구장에 낙하할 가능성으로 인해 이날 진행된 LG 트윈스 - SSG 랜더스 간 15차전 경기가 일시적으로 중단될 뻔 하나 다행히 오물풍선은 낙하하지 않아 경기는 그대로 진행됐다. 당시 군중 안전을 위해 군 부대, 경찰, 소방당국이 대기하던 상태였다.
18차 살포에서도 물적 피해가 발생했다.
9월 8일 기준, 대남 오물풍선으로 인해 서울특별시와 경기도에서 발생한 재산 피해액이 1억52만8천원[6]으로 집계되었다. 신고 건수는 지역별로 서울특별시 13건, 경기도 38건, 인천광역시 0건이다.
21차 살포에서도 물적 피해가 발생했다.
32차 살포는 김여정 조선로동당 부부장이 예고한 후 발생하였으며, 대한민국 대통령실 인근까지 도달하였다.
33차 살포에는 경기도를 비롯한 수도권 지역에 40개 정도의 오물 풍선들이 낙하되었다. 이후 현재까지 오물 풍선은 더 이상 부양되고 있지 않다.
제주국제공항

제주국제공항(濟州國際空港)은 대한민국 제주특별자치도 제주시 공항로 2 (용담동)에 위치한 국제공항이다.
1940년대에 일본이 태평양 전쟁을 일으키면서 만들었던 활주로를 공항으로 활용하여 1948년 5월에 민간항공기가 취항하기 시작하였으며, 1958년 1월에 정부의 공식 인가를 받아 제주비행장으로 정식 설립되었다. 한·일 항공 협정이 체결된 후 제주 ~ 오사카 간 항로가 신설에 따라 1968년 4월 26일에 국제공항으로 승격되었다.
1979년부터 1983년까지 공항을 확장하였으며, 1983년에는 현재의 청사가 완공되었다. 늘어나는 여객을 처리하기 위하여 1991년부터 1992년까지 여객터미널을 확장하였다. 2000년 8월에 화물터미널이 신축되어 연간 32만 톤 처리가 가능하게 되었으며, 2002년 12월에 국내 최초로 내국인이 이용할 수 있는 면세점이 개장되었다. 적정처리 능력을 초과한 이용객을 수용하기 위하여 2006년 10월 17일에 단기 공항확장 정책의 일환으로 기존 여객터미널 우측에 신 탑승동을 건설하여 개관하였으며, 2007년 5월부터 5년 동안 확장공사와 기존 청사의 리모델링으로 2012년 7월에 여객처리능력이 2,547만명으로 늘어났고, 추가 증축 및 리모델링으로 2019년에는 3,170만명으로 늘었다.
제주국제공항은 2003년에 연간 이용객이 1천만 명을 넘어섰으며, 2009년에는 김포국제공항을 제치고 대한민국에서 국내선 이용객 수 1위 공항이 되었으며, 2011년에 이용객 수 기준으로 전 세계 85위를 기록하였다. 2013년에는 연간 이용객이 2천만 명을 돌파하여 총 이용객 수에서도 김포국제공항을 앞질렀다.
제주국제공항은 인천국제공항을 빼면 여객 수와 운항 편수 모두 대한민국에서 가장 많은 공항이지만 사실상 1개의 활주로(07/25)로 운영되고 있어서 시설 운영에 제약이 많으며, 폭설 등 비상 상황에 대처하는데 구조적인 한계가 있다. 이 때문에 2010년대에 들어서 공항의 확장(07L/25R 활주로 증설)과 신공항 건설 여부를 두고 논의가 본격화되었다.
2015년 11월 10일에 박근혜 정부와 당시 원희룡 제주특별자치도지사는 제주도의 동부에 위치한 성산읍 온평리와 신산리 일대에 제2공항을 짓겠다고 발표하였다.
신공항 계획의 전격적인 공표 방식은 공항 예정 부지의 땅값 상승과 부동산 투기를 막아 토지 보상 비용을 줄이기 위한 것이었으나 주민들의 이해를 구하려는 노력과 이를 뒷받침할 대체지 마련의 준비 없이 이루어져 해당 지역 주민들의 강한 반발을 불렀다. 제주도에서는 2010년에 외국인 투자이민제가 시행된 후 부동산 가격이 폭등했기 때문에 공항 예정지 주민들에 대한 집단 이주 대책과 대체지 제공은 주민 설득을 위한 상식적 선결 조건인데도 제시되지 않았다.
무엇보다 신공항 건설 · 입지 결정의 근거인 연구 용역이 공정성과 객관적 타당성에 적지 않은 문제와 허점을 드러내 신뢰에 금이 갔다. 연구 용역 책임자가 제2공항 건설 부지 중 하나로 검토된 정석비행장을 소유한 한진그룹이 지배하는 한국항공대학교 교수라는 점에서 공정성을 의심받았으며, 신공항보다 먼저 자세히 검토되었어야 할 제주공항 확장 검토는 용역보고서(총 321 페이지)에서 고작 2 페이지에 불과하였으며, 정석비행장의 안개일수와 오름 절취 여부에 관해서도 논리적인 설득을 하지 못하였으며, 군사기지(군-민 공용) 전용이 검토된 것까지 확인돼 갈등이 격화되었다.
제주국제공항은 정기 국제선 확충을 위해 2011년 11월 10일 7개 항공사와 함께 '제주 국제 항공노선 활성화 추진협의회'를 개최하였다. 이 회의에서 신규 정기 국제선을 운영하는 항공사에 대해 기준 탑승률(잠정 62%)을 미달하는 경우 손실 보전금 지원하는 방안을 논의하였다. 이에 앞서 6월에는 '제주특별자치도 국제항공노선과 국제해상여객 운송 확충 지원 조례'가 공표되었다.
2012년 12월 20일 통과한 '제주특별자치도 국제항공노선과 국제 해상여객운송 노선 확충 지원 조례 개정안'에 따르면 국제선의 신규 취항 뿐 아니라 6개월 이상 증편하는 경우에도 지원 대상에 포함하도록 하였다. 아울러 지원 기준도 기존의 '평균 탑승률'에서 증편되는 항공기에 한해 '편당 탑승률'로 개정하기로 하였다.
제주국제공항은 1998년 9월부터 3·4단계 항공자유권을 보장하는 일방 항공자유화를 선언한 자유공항(free airport)이다. 이에 외국국적의 항공사의 취항이 자유로워 국제선 직항노선의 확대를 유도해왔다. 그러나 외국항공사의 취항은 자유로운 반면 국내 국적의 항공사는 취항에 제약이 있는 것을 이용한 중화인민공화국의 자국 기업 보호 정책으로 불이익을 받는 사례가 있다는 우려가 제기되고 있다.
속초시외버스터미널

속초시외버스터미널은 강원특별자치도 속초시 장안로 16 (동명동 261-16)에 있는 시외버스터미널이다.
1967년에 건립되었으며, 터미널 매표는 금강고속이 관리하고 있지만 전체 지분은 개인을 포함해 5개 업체가 가지고 있다. 건립 이후 몇차례에 걸쳐 보수가 이루어졌지만 건물 자체가 노후화되었다. 하차장 시설이 없어 차량 계류장에서 승객을 내려줘야 하고 주차장이 없어 승용차를 이용하려는 시민들의 터미널 접근을 저해하고 있다. 이 때문에 속초시를 방문하는 관광객이나 속초시민은 속초고속버스터미널과 통합해 시 외곽으로 이전할 것을 요구하고 있지만, 시외버스터미널 운영 업체가 하나가 아니고 속초고속버스터미널은 2012년에 새로 건립한 상태라 속초시에서는 통합에 난색을 표하고 있다.
마곡나루역

마곡나루역(麻谷나루驛, Magongnaru station) 또는 서울식물원역은 서울특별시 강서구 마곡동에 있는 서울 지하철 9호선과 인천국제공항철도의 환승역이다. 인천국제공항철도는 이 역부터 김포공항역까지 지하 구간이다. 인천국제공항철도는 이 역과 디지털미디어시티역 사이엔 일부 지상 구간이 존재한다. 유상병기역명은 서울식물원이며,인근에 서울식물원이 있다.
이 역은 마곡지구의 기반 시설로 건설되었다. 따라서 2009년 7월 24일 9호선 1단계 개통 직후에는 아직 마곡지구가 개발되지 않아 열차가 무정차 통과하다가 2014년 5월 24일에 개통되었다. 9호선 급행열차는 마곡지구 개발 진행 중 및 이용 승객 부족으로 무정차 통과했으나 2018년 12월 1일부터 9호선 3단계 구간 개통과 함께 정차하게 되었다. 2018년 9월 29일 인천국제공항철도가 개통하여 환승역이 되었다.
인천국제공항철도의 역은 3,4,5번 출구이며 9호선의 역은 1,2번 출구이다.
개찰구는 두 역 모두 각각 지하 1층에 위치하며, 지하 2층에는 환승통로와 환승개찰구가 설치되어 있다. 승강장은 9호선이 지하 2층과 인천국제공항철도는 지하 3층에 각각 위치한다.
2면 4선의 쌍섬식 승강장을 갖춘 지하역으로 스크린도어가 설치되어 있다.
2면 2선의 상대식 승강장이 있는 지하역으로 스크린도어가 설치되어 있다.
2014년 자료는 실제 영업일수인 2014년 5월 24일부터 12월 31일까지 222일치만이 반영된 것이다.
부산북부경찰서

부산북부경찰서(釜山北部警察署, Busan Bukbu Police Station)는 부산광역시경찰청이 관할하는 경찰서 중 하나이다. 부산광역시 북구 일대를 관할한다. 부산광역시 북구 화명신도시로 63 (화명동)에 위치하고 있다.
서장은 총경으로 보한다.
고베시

고베시(일본어: 神戸市)는 일본에서 6번째로 큰 도시로 효고현의 현청 소재지이자 일본을 대표하는 항만 도시로 인구는 약 150만 명이다. 도시는 긴키 지방에 위치하고 게이한신 도시권의 일부이다.
오사카시 중심부에서도 전철로 30분 거리에 있기 때문에 위성 도시로서의 성격도 갖고 있으며 1956년에 일본에서 처음으로 정령지정도시로 지정되었다. 1938년에는 수해, 1945년에는 미군에 의한 공습, 그리고 1995년 1월 17일에는 한신·아와지 대지진으로 괴멸적인 피해를 입었으나 그 때마다 훌륭하게 복구되었다.
항만 도시로서의 역사를 상징하는 구두나 양과자의 제조가 활발한 반면에 일본의 전통 산업인 일본주(청주, 정종) 제조도 활발하다. 구두 제조업은 한국계 주민들이 많이 종사하고 있다.
고베 시 서쪽에서 발견되는 도구들은 이 지역에 최소한 조몬 시대부터 사람이 살았음을 입증해준다. 초기에 쓰여진 몇몇 기록들에서 이 지역을 언급하고 있으며 일본서기에서는 201년에 진구 황후가 이쿠타 신사를 설립했다고 쓰여있다.
나라 시대와 헤이안 시대에 항구는 오와다 정박지(大輪田泊)라는 이름으로 알려졌다. 1180년에 다이라노 기요모리(平清盛)가 그의 손자 안토쿠 천황과 함께 수도를 교토에서 현재의 고베 시 효고구인 후쿠하라(福原)로 옮겼다. 다섯 달 후에 천황은 교토로 돌아왔다. 그 후 1184년에 효고 구의 헤이케의 요새와 이쿠타 신사 주변이 헤이케와 가와치 겐지 사이에 벌어진 겐페이 전쟁의 이치노타니 전투의 장소가 되었다. 가와치 겐지는 승리했으며 헤이케의 세력은 더욱 위축되었다.
가마쿠라 시대에 항구로써 성장하였고 외국과의 중요한 교역항이 되었다. 13세기에 도시는 효고 진(兵庫津)이라는 이름으로 불렸다. 이 시기에 효고 진은 오사카 북쪽과 함께 셋쓰국을 이루었다. 이후 에도 시대에 현재 고베 시의 동쪽 부분은 아마가사키번, 서쪽 부분은 아카시번의 관할이 되었으며 중앙은 도쿠가와 막부의 직할령이었다. 1871년에 폐번치현이 이루어지고 도도부현 체계가 성립하면서 현재의 행정 단위가 되었다.
효고 진은 보신 전쟁이 일어나고 메이지 유신이 이루어지기 바로 직전인 1868년 1월에 막부에 의해 요코하마항, 니가타항, 하코다테항, 나가사키항과 동시에 무역 항구로서 개설되었다. 이 지역은 서구에 동화되었고 이 기간에 세워진 외국인 거주지들이 고베의 기타노정에 남아있다.
오늘날의 고베 시는 1889년 4월 1일에 성립되었고 1956년 9월 1일에 정령 지정 도시가 되었다. 고베라는 이름은 도시에 있는 이쿠타 신사의 신봉호(神封戸, 신사에 기부된 봉호로 이곳의 주민들은 신사에 조세과 과역을 바친다) 취락이 있던 데에서 유래한다.
2차 대전 때 고베는 미군 폭격기에 의해 1945년 3월 17일에 폭격을 받았고 8,841명이 사망했으며 고베 도시 지역의 21%가 파괴되었다.
1995년 1월 17일에 리히터 규모 7.3의 지진이 오전 5시 46분에 도시 주변에서 발생했다. 약 4,600명이 사망했고 212,443명이 집을 잃었으며 도시의 많은 부분과 항구 시설이 파괴되었다. 지진은 한신 고속도로의 일부를 파괴했고 고가도로는 크게 부서졌다. 일본인들은 이 지진을 한신·아와지 대지진으로 부른다.
고베 항은 한신 대지진 전까지 일본 최대의 항구이자 아시아 최고의 항구 중 하나였다. 2005년까지 고베는 화물처리량 기준으로 일본에서 4위이자 세계에서 38위로 떨어졌다.
해안과 산에 끼어있는 고베 시는 길고 좁다. 동쪽에는 아시야시, 서쪽에는 아카시시가 놓여있다. 다른 인접한 시로는 동쪽의 다카라즈카시, 니시노미야시와 북쪽의 산다시, 미키시가 있다.
고베항의 랜드마크는 고베 포트 타워이다. 유명한 관광 산책로인 고베 하버랜드 주변에는 거대한 회전 관람차가 놓여있다. 고베의 심장부인 해안가로부터 좀 떨어진 곳에 모토마치, 산노미야 지구와 고베 차이나타운이 놓여있고 모두 잘 알려진 상업 지구이다. 철도 노선의 다수는 도시를 동서로 가로지른다. 중심역으로는 고베산노미야역과 서쪽의 하버랜드역, 북쪽의 신칸센 신코베역이다.
높이 931m의 롯코 산에서는 고베 시내가 내려다보인다. 가을에는 숲의 풍부한 색감으로 유명하다.
고베시에는 9개의 구가 있다.
2007년 9월에 고베 시의 인구는 1,530,295명, 658,876세대였다. 예년에 비해 1,347명, 약 0.1%가 증가하였다. 인구 밀도는 km 당 2768명이었고 성비는 여자 100명당 남자가 약 90.2명이었다. 인구의 13%가 0~14세였고 67%가 15~64세, 20%가 65세 이상이었다.
고베 시의 외국인 등록 인구는 약 44,000명이다. 가장 많은 국적으로는 한국인(22,237), 중국인(12,516), 베트남인(1,301), 미국인(1,280) 순이었다.
고베 시는 한신 공업지대의 중요한 항구이자 제조업 중심지이다. 고베는 오사카를 제치고 지역에서 제일 분주한 컨테이너 항구이자 일본에서 네 번째로 분주한 항구이다.
2004년에 도시의 총 실질 GDP는 6조 3000억엔으로 효고 현의 34%, 긴키 지방 전체의 8%를 차지했다. 1인당 연수입은 약 270만엔이었다. 부문별로는 1차 산업(농업, 어업, 광업)이 1%, 2차 산업(제조업, 공업)이 21%, 3차 산업(서비스업)이 78%를 차지했다.
2004년에 고베 시에서 생산, 수출된 소비재의 가치는 2조 5천억엔이었다. 4대 생산품으로는 소형 가전제품, 식료품, 운송 장비, 통신 장비로 고베 시 제조품의 50%이상을 차지했다. 고용면에서는 식료품, 소형 가전, 수송 장비가 3대 부문을 차지했다.
고베 시는 169개의 초등학교, 83개의 중학교를 관할하고 각각 80,200명, 36,000명의 학생이 등록되어있다. 여기에 4개의 사립 초등학교와 14개의 사립 중학교를 포함하면 2006년 등록된 초등학생 수는 82,000명, 중학생 수는 42,000명이 된다.
고베 시는 또한 28개의 공립 고등학교 중 7개를 직접 관할하고 나머지는 효고 부립 교육청이 관할한다. 또한 도시에는 25개의 사립 고등학교가 있다. 2006년에 총 등록된 고등학생 수는 43,400명이었다.
고베에는 고베 대학, 고난 대학을 포함한 18개의 공립 대학, 사립 대학과 8개의 전문 대학이 있다. 2006년에 등록된 학생 수는 각각 67,000명, 4,100명이었다.
박찬대

박찬대(朴贊大, 1967년 5월 10일~)는 대한민국의 공인회계사 출신 정치인이다. 제20·21·22대 국회의원이다. 지역구는 인천 연수구 갑으로, 2024년 제22대 총선에서 당선, 3선을 하였다.
Air Incheon

Air Incheon is a South Korean cargo airline with its base at Incheon International Airport near Seoul. It serves five scheduled cargo destinations from its base in Seoul.
On February 24, 2012, Air Incheon was founded and started its operations in March 2013.
In August 2016, Air Incheon signed a letter of intent for three Boeing 737-800 to be converted to freighters and leased from Spectre Air Capital. In May 2019, due to financial reasons, Air Incheon cancelled the order for the Boeing 737-800NG Freighters as well as retiring its Boeing 767-300ERF and one Boeing 737-400F.
Following Korean Air and Asiana Airlines’ merger in 2024, it is reported that the cargo division of Asiana Airlines (marketed as Asiana Cargo), will be sold to Air Incheon as part of the deal, which includes several Boeing 747-400BDSF, Boeing 747-400F and Boeing 767-300F cargo aircraft.
As of May 2024, Air Incheon serves the following scheduled destinations:
As of February 2025, Air Incheon operates the following aircraft:
In August 2016, Air Incheon signed a letter of intent for three Boeing 737-800 to be converted to freighters and leased from Spectre Air Capital. In May 2019, due to financial reasons, Air Incheon cancelled the order for the Boeing 737-800NG Freighters as well as retiring its Boeing 767-300ERF and one Boeing 737-400F.
Following Korean Air and Asiana Airlines’ merger in 2024, it is reported that the cargo division of Asiana Airlines (marketed as Asiana Cargo), will be sold to Air Incheon as part of the deal, which includes several Boeing 747-400BDSF, Boeing 747-400F and Boeing 767-300F cargo aircraft.
Air Incheon has also operated the following aircraft (as of July 2021):
Media related to Air Incheon at Wikimedia Commons
Incheon Munhak Stadium

The Incheon Munhak Stadium (a.k.a. Incheon World Cup Stadium or Munhak Stadium) is a sports complex in Incheon, South Korea and includes a multi-purpose stadium, a baseball park, and other sports facilities.
Incheon Munhak Stadium, initially named Incheon World Cup Stadium, was Incheon United's home stadium from 2004 to 2011. It hosted three group stage matches at the 2002 FIFA World Cup. It also hosted the 2005 Asian Athletics Championships and the football matches during the 2014 Asian Games, as well as the opening and closing ceremonies of the 2014 Asian Para Games. In November 2018, the stadium hosted the 2018 League of Legends World Championship final.
The Munhak Baseball Stadium is the home baseball stadium of the SSG Landers and lies adjacent to the Incheon Munhak Stadium.
37°26′06.5″N 126°41′26.9″E﻿ / ﻿37.435139°N 126.690806°E﻿ / 37.435139; 126.690806