davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
பீமாவரம் சிவன் கோயில்

பீமாவரம் சிவன் கோயில் (Somarama) ஆந்திரப் பிரதேச மாநிலத்திலுள்ள கோதாவரி மாவட்டத்திலுள்ள தேவார வைப்புத்தலமாகும்.
ராஜமுந்திரியிலிருந்து 50 கிமீ தொலைவில் உள்ள பீமாவரத்தில் இக்கோயில் உள்ளது.
இவ்வூர் பிமீச்சுரம் என்றும் விவீச்சுரம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.
பஞ்சஹாரம் (ஐந்து தோட்டங்கள்) என்று அழைக்கப்படுகின்ற ஐந்து சிவன் கோயில்களில் பீராமவரம் சிவன் கோயிலும் ஒன்றாகும். பிற கோயில்கள் அமராவதி, திராட்சராமம், சாமல் கோட்டை, பீதாபுரம் ஆகிய இடங்களில் உள்ளன. இவ்வூர் தட்சிண கயா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.
சிவன் கோயில்கள்

சிவாலயங்கள் என்பவை சைவ சமயத்தவர்களின் முழுமுதற் கடவுளான சிவபெருமானை மூலமுதல்வராக கொண்டு அமைந்துள்ள கோயில்களாகும். இந்தியாவில் மிக அதிக அளவில் சிவாலயங்கள் அமைந்திருந்தாலும், இலங்கை, நேபாளம், கம்போடியா என பல உலக நாடுகளிலும் சிவாலயங்கள் அமைந்துள்ளன. பெரும் பாலானான சிவாலயங்களில் மூலவராக சிவலிங்கமும், பிரகாரங்களில் பிற தெய்வ சன்னதிகளும் உள்ளன.
தேவகிருதம், தேவாகாரம், தேவாயதனம், தேவாலயம், தேவகுலம், தேவமந்திரம், தேவபவனம், தேவஸ்தானம், தேவவேஸ்மம், சைத்தியம், சேத்திரம் என இறைவனின் இடம் என்று பொருள் தரும் பலவகைப் பெயர்களும் சிவாலயங்களுக்கு வழங்கப்படுகின்றன.
சிவாலயங்களை எண்ணிக்கை, வழிபட்டவர்கள், மூலவரின் சிறப்பு, தலவரலாறு, தலத்தின் மீது பாடப்பட்ட பாடல்கள் என பலவற்றினை அடிப்படையாகக் கொண்டு வகைப்படுத்துகின்றனர்.
விநாயகப் பெருமானை வணங்கிய பின்பு நந்தி தேவரிடம் சென்று மூலவரை தரிசிக்க அனுமதி தர வேண்ட வேண்டும். அதன் பிறகு மூலவரையும், அம்பாளையும் வணங்க வேண்டும். பின்பு கோஷ்டத்தில் உள்ள நடராஜர், திருமால், பிரம்மா போன்றோரை வணங்க வேண்டும். கோஷ்டத்தில் உள்ள விஷ்ணு துர்க்கையை வணங்கும் போது சண்டிகேசுவரை சிவாலயத்தில் எவ்வித பொருட்களையும் எடுத்து செல்லவில்லையென கூறி வணங்க வேண்டும்.
பின்பு பரிவார தேவதைகளான வள்ளி தெய்வானை முருகன், நடராஜர் மற்றும் இதர தெய்வங்களை வணங்கி, நவகிரத்தையும் வணங்கலாம். சிவாலயங்களில் அனைத்து தெய்வங்களையும் வணங்கியபின்பு சிறிது நேரம் அமர்ந்து செல்வதை பக்தர்கள் வழக்கமாகக் கொண்டுள்ளார்கள்.
சிவாலயத்தில் சிவபெருமானை வழிபட்ட பின்பு அவர் பக்தர்களின் துணைக்காக சிவகணங்களை உடன் அனுப்பவதாகும். இவ்வாறு அமர்ந்து செல்லும் போது சிவகணங்கள் மீண்டும் சிவாலயத்திற்கு சென்று விடுகின்றன என்பதும் நம்பிக்கையாகும். ஏதேனும் வேலையாக அமராமல் சென்றால் சிவகணங்கள் பக்தர்களின் பாதுகாப்பிற்காக வரும் என்றும் நம்புகின்றனர்.
சிவாலயங்களின் கோபுரத்தினை கடந்து சென்றதும், அங்கிருக்கும் கொடி மரத்தினை வணங்க வேண்டும். அதன் அருகே இருக்கும் பலிபீடத்தினை வணங்கி, அதில் தீய எண்ணங்களை பலியிடுவதாக நினைத்துக் கொள்ள வேண்டும். பின்பு கன்னி விநாயகரை வணங்க வேண்டும். தோப்புக்கரணமும், தலையில் குட்டியும் வணக்கம் செய்யலாம்.
விநாயகப் பெருமானை வணங்கிய பின்பு நந்தி தேவரிடம் சென்று மூலவரை தரிசிக்க அனுமதி தர வேண்ட வேண்டும். அதன் பிறகு மூலவரையும், அம்பாளையும் வணங்க வேண்டும். பின்பு கோஷ்டத்தில் உள்ள நடராஜர், திருமால்,பிரம்மா போன்றோரை வணங்க வேண்டும். கோஷ்டத்தில் உள்ள விஷ்ணு துர்க்கையை வணங்கும் போது சண்டிகேசுவரை சிவாலயத்தில் எவ்வித பொருட்களையும் எடுத்து செல்லவில்லையென கூறி வணங்க வேண்டும்.
பின்பு பரிவார தேவதைகளான வள்ளி தெய்வானைமுருகன், நடராஜர் மற்றும் இதர தெய்வங்களை வணங்கி, நவகிரத்தையும் வணங்கலாம். சிவாலயங்களில் அனைத்து தெய்வங்களையும் வணங்கியபின்பு சிறிது நேரம் அமர்ந்து செல்வதை பக்தர்கள் வழக்கமாகக் கொண்டுள்ளார்கள்.
சிவாலயத்தில் சிவபெருமானை வழிபட்ட பின்பு அவர் பக்தர்களின் துணைக்காக சிவகணங்களை உடன் அனுப்பவதாகும். இவ்வாறு அமர்ந்து செல்லும் போது சிவகணங்கள் மீண்டும் சிவாலயத்திற்கு சென்று விடுகின்றன என்பதும் நம்பிக்கையாகும். ஏதேனும் வேலையாக அமராமல் சென்றால் சிவகணங்கள் பக்தர்களின் பாதுகாப்பிற்காக வரும் என்றும் நம்புகின்றனர்.
சிவன் கோவில்கள் 270 என்று தொகுத்துக் கூறி அவை எந்த எந்த நாடுகளில் உள்ளன என்று விளக்கும் பழம் பாடல் ஒன்று உள்ளது.
என்று குறிப்பிடும் வகையில் அவை இருந்தன. தென்கயிலாயம் என்பது குற்றாலம்
ساندرا فلوك

ساندرا فلوك محاميه من امريكا.
ساندرا فلوك من مواليد يوم 17 ابريل سنة 1981 فى ساكستين.
درست فى جامعة كورنيل و جامعة جورجتاون و مركز الحقوق فى جامعة جورجتاون و Cornell University College of Human Ecology.
بوب فلوك

بوب فلوك كان سواق عربيات سباق من امريكا.
بوب فلوك من مواليد يوم 16 ابريل سنة 1918 فى فورت باين, مات فى 16 مايو سنة 1964.
لم يتم العثور على روابط لمواقع التواصل الاجتماعي.
هانس فلوك

هانس فلوك محامى من النرويج.
هانس فلوك من مواليد يوم 18 ابريل 1940 فى هولوندا.
درس فى جامعة اوسلو.
الصفحه دى فيها تقاوى مقاله, و انت ممكن تساعد ويكيپيديا مصرى علشان تكبرها.
عاد السلام يا نيل

عاد السلام يا نيل اغنيه مصريه غنتها فايده كامل سنة 1956
عاد السلام يا نيل تأليف حيرم الغمراوى. تلحين محمود الشريف. غنا فايده كامل
https://m.youtube.com/watch?v=tHMwyWWfy6g
نيل دركمان

نيل دركمان (انجليزى:Neil Druckmann), اتولد 5 ديسمبر 1978, ده منتج و مخرج وكاتب ڤيديو لعب امريكانى, اشتهر دركمان انه مساهم بتطوير العاب كبيره زى انشارتد 4 : اثيفذس ايند, و ذا لاست اوف آس 2.
الصفحه دى فيها تقاوى مقاله عن امريكا. و انت ممكن تساعد ويكيپيديا مصرى علشان تكبرها.
الصفحه دى فيها تقاوى مقاله عن اسرائيل. و انت ممكن تساعد ويكيپيديا مصرى علشان تكبرها.
1900

السنه دى بتوافق فى التقويمين القبطى و المصرى 1617(قبطى), 6142(مصرى)
سنة 1900 (MCM) كانت سنه استثنائيه ابتدت يوم الاثنين من التقويم الجريجورى، وسنة كبيسة تبتدى يوم السبت من التقويم اليولياني، و هو السنة 1900 من العصر الميلادى (CE) وعام دومينى (AD)، و هو العام 900 من الميلاد. الألفية الثانية، والعام المائة والأخير من القرن التسعتاشر، والعام 1 عقد القرن العشرين. من بداية سنة 1900، كان التقويم الجريجورى متقدم بـ 12 يوم عن التقويم اليولياني، اللى ظل قيد الاستخدام المحلى لحد سنة 1923. من 1 مارس ( نظام التشغيل 17 فبراير )، لما اعترف التقويم اليوليانى بيوم كبيس ولم يعترف التقويم الجريجورى بذلك، تراجع التقويم اليوليانى يوم واحد آخر، ليصل الفارق ل13 يوم لحد 28 فبراير ( نظام التشغيل 15 فبراير )، 2100. . كما شاف سنة 1900 عام الفأر فى التقويم الصيني.
سفينه

السفينه هى عباره عن وسيلة نقل بتعوم على وش المايه و الفرق بينها و بين المركب هوه الحجم السفن غالبا بتبقا اكبر فى الحجم و الحموله م المراكب. السفن بتعوم فى ماية المحيطات ، البحور ، الانهار و البحيرات و لاغراض كتيره زى نقل الناس و البضايع ، صيد السمك ، الترفيه و لاغراض عسكريه فى الحروب كمان.
ابتدا المصريين القدام يصنعو سفن م الخشب من اكتر من 5000 سنه و مش بس كانو بيستعملوها فى النيل دا كمان قدرو يوصلو و يتاجرو مع شعوب البحر المتوسط و خصوصا على سواحل لبنان و فى الناحية التانيه لحد سواحل بلاد بونت (بيعتقد انها الصومال دلوقتى). على سنة 1200 (ق ع ح) كان اليونانيين و الفينيقيين ابتدو يصنعو سفن اقوى و اكبر م السفن المصريه (بيوصل طول الواحده ل30 متر)و سيطرو على طرق التجاره فى البحر المتوسط.
السفينه الفرنسيه اورينت (1791)

كانت السفينة أورينت سفينة قوية عابره للمحيطات تحمل 118 مدفع تابعة للبحرية الفرنسية ، اشتهرت بدورها كسفينة رائدة للأسطول الفرنسي في معركة النيل في أغسطس 1798، وتدميرها المذهل في ذلك اليوم لما انفجرت . خلدت هذه المناسبة من خلال العديد من القصائد واللوحات الفنية. قبل تدميرها، كانت السفينة "أورينت" أكبر سفينة حربية فى العالم.
سبب انفجار الاورينت صدمة لجمهور ذلك العصر بسبب أهميتها التاريخيه وجماليتها المذهلة. وقد تضاعفت الشعور الرومانسى بسبب وجود ابن الكابتن لوك جوليان جوزيف كاسابيانكا الصغير على السفينة، واللى توفي في حطام السفينه، وقد ألهمت هذه التفصيلة بالذات قصيدة فيليسيا هيمانز كاسابيانكا .
وبعد وقت قصير من المعركة، اتقدم لنيلسون نعش مصنوع من قطعة من الصارى الرئيسي لسفينة أورينت ، واللى اعيدت إلى إنجلترا لهذا الغرض، وتم وضعه داخل التابوت بعد وفاته في معركة ترافالجار .
بين سنوات 1998 و1999، قاد عالم الآثار الفرنسي فرانك جوديو رحلة استكشافية أجرت دراسة أثريه تحت الماء لموقع حطام السفينة أورينت. وشملت القطع الأثرية اللى امكن استردادها أشياء زى العملات المعدنية والأسلحة الصغيرة والحروف المطبوعة من المطبعة والممتلكات الشخصية لأفراد الطاقم اللى كانوا على متن السفينة. أدى توزيع الحطام والقطع الأثرية على قاع البحر إلى اقتراح جوديو أن أورينت لم تدمر بانفجار واحد، بل بانفجارين متزامنين تقريبًا.
ملك محمد

زينب محمد احمد الجندى وشهرتها ملك محمد (مطربة العواطف) مغنية وملحنة وعازفة عود مصريه اتولدت فى 28 اغسطس 1902 بحى الجماليه بالقاهره وتوفت فى 28 اغسطس 1983
ابتدت المطربة ملك — واسمها الحقيقى زينب محمد الجندى — كمغنية، ثمَّ تألَّقتْ فى الغناء مع تختها المزيكا فى سنة 1925 لما كانت تغنى الطقاطيق والأدوار بين فصول مسرحيات فرقة عكاشة، وبالأخص مسرحية «الميت الحي» وفى ديسمبر 1925، اشتركت بالغناء فى مسرحيات فرقة الجزايرلى وفوزى منيب بمسرح البسفور. وفى سبتمبر 1926 انضمَّت كمطربة وممثِّلة فى فرقة أمين صدقي، حيث قامت ببطولة شوية مسرحيات عَلَى مسرح سميراميس بشارع عماد الدين، ومنها: «الكونت زقزوق»، «مملكة العجائب»، «عصافير الجنة». بعد كده انفصلت عن الفرقة بسبب تأخُّر أمين صدقى فى دفع راتبها، ومن ثمَّ رجعت لتختها لتغنى الطقاطيق بكازينو البوسفور، وتُحيِى حفلات الجمعيات الخيرية، ومنها جمعية المواساة الاسلامية، و كان يُطلَق عليها ساعتها «مطربة العواطف».
اتجهت المطربة ملكبعد كده لتكوين فرقة خاصة بيها للغناء والتمثيل المسرحي، و كانت تقدِّم أعمالها عَلَى مسرح البوسفور سنة ١٩٣٠، وظلَّت فيه مدة طويلة، لحد تركتْه وابتدتْ تَعرِض عَلَى مسرح برنتانيا سنة ١٩٤٠، حيث قدَّمت مسرحيات: «الطابور الأول»، «طرزان يجد أم أحمد»، «مايسة»، «مدام بترفلاي»، والعملان الأخيران لبيرم التونسي، ومن اخراج فؤاد الجزايلي، ومن تمثيل حسين صدقي. كما قامت ملك فى الفتره دى ببطولة فيلم «الرجوع لالريف» من اخراج أحمد كامل مرسي.
بعد كده استأجرت ملك لفرقتها قطعة أرض كانت مملوكة للأميرة شويكار، و أقامت عليها مسرح أطلقت عليه «مسرح أوبرا ملك»، و هو فى شارع خليج الخور المتفرع من شارع عماد الدين، وافتتحتْه يوم 10 يناير 1941 بأوبريت «عروس النيل»، تأليف محمود تيمور، ومن اخراج زكى طليمات، ومن تمثيل: صلاح نظمي، عبد البديع العربي، كامل أنور. وعلى ده المسرح قدَّمت فرقتها الكتير من المسرحيات، ومن أشهرها مسرحية «بنت بغداد»، تأليف بيرم التونسي، ده و مسرحيات: «أميرة ومملوك»، «سعدى»، «سفينة الغجر»، «طباخة بريمو»، «درية»، «روميو وجوليت»، «حاوى افرنجي»، «جواهر»، «الحب الأول»، «عشاق بالجملة»، «ليالى شهرزاد»، «حلويات»، «زينة»، «بلبل»، «بنت السلطان».
وهذه الأعمال كانت من تأليف: محمود تيمور، صالح جودت، بيرم التونسي، عبد الحميد كامل، السيد زيادة، عبد العليم خطاب. و كانت من تلحين ملك نفسها، ومن اخراج فؤاد الجزايرلي، زكى طليمات، حسن حلمي، ومن تمثيل: محسن سرحان، السيد بدير، عبد المنعم اسماعيل. وظلَّت ملك تعمل فى المجال الفنى لحد توقفت نهائيًّا سنة 1952، بعد حريق القاهرة اللى دمَّر مسرحها تدمير كامل، و كان مفروض تمثِّل عليه مسرحيتها الجديدة «أفديه ».
الرجوع الى الريف (1939)
Nile: Passage to Egypt

Nile: Passage to Egypt is a 1995 educational video game by the Discovery Channel.
Players undertake an interactive journey down the Nile River through modern and ancient Egypt on an Egyptian sailing boat called a felucca. Players explore local culture and interact with customers via virtual tours. The player navigates through a series of 360 degree screens, or can also choose new locations via a map. Hotspots on the screen trigger 40 films, 300 pictures, 3.5 hours of audio narration, and text.
The game was part of a "co-promotional strategy" which involved a CD-ROM and television program of the same name being released concurrently. The game's released was tentatively scheduled for release in Spring of 1995.
Jaime de Yraolagoitia of PC World stated that the game was a pleasant way to learn more about Egyptian culture, and was suitable for all ages. Lance Elko of Computer Shopper described the experience as rich and engrossing. Daily News thought the multimedia elements were excellent and complemented each other.
The game won the Software Consumer Award for Best Home Learning Program for Adults at the 1996 Codie awards.
Felucca Plutón

The Felucca Plutón was a very notable boat for its performance. Built in Arenys de Mar, she was of the type "elastic felucca".
She used to navigate as a coast guard ("maritime guard") based in Benidorm.
The performances of the Plutón, from a nautical point of view, were highlighted by Lieutenant Pedro Riudavets. This expert Menorcan navigator translated a treatise on sail construction (Sails and Sailmaking by Robert Kipping), adding many aspects about lateen sails that were not included in the original: Elements of sail construction.
Regarding the Plutón, Riudavets stated that it was one of the best feluccas built on the Catalan coast; He even indicated the proportions of the hull and rig that allowed such outstanding results. Basically good speed and great upwind ability (close-hauled angle: 4.5 quarters). Riudavets' dedication and interest in "maritime safety" vessels seems demonstrated by his donation of three models to the Naval Museum.
The dimensions indicated in the table are based on the dimensions that appear in the reference work, originally published in Burgos feet (1 Burgos foot = 0.278635 m). The importance of this unit of measurement in shipbuilding lies in the big amount of official documents about ships using the unit.
The handling of the Plutón as a customs ship was carried out by a company from Benidorm, Ors y García, founded in 1835 under the orders of Gaspar Ortuño. In 1844 the Plutón belonged to the Spanish Navy.
In the 19th and 20th centuries there were two types of feluccas: utilitarian feluccas (intended for ordinary transport) and fast feluccas called elastics (intended for coast guard functions, privateering, smuggling and important transport). The elastic feluccas had finer lines, greater sail area and more slender sail shapes. The following images show two felucca-rigged boats still underway. Regarding the shapes and rigging, they could be considered utilitarian feluccas. Plutón was 21 meters long.
Balap bakiak

Balap bakiak adalah permainan bakiak yang dulu populer di Indonesia terutama pada 17 Agustus yang bertepatan dengan Hari Kemerdekaan Indonesia. Permainan ini juga dijadikan olahraga nasional di Tiongkok. Lomba bakiak biasanya dilakukan oleh tiga orang atau lebih dengan berjalan di atas papan kayu yang diberikan pengait untuk kaki. Para pemain harus kompak dalam melangkah supaya tidak terjatuh.
Olahraga yang terlihat cukup aneh ini melibatkan tiga orang dalam satu tim yang berlari dengan papan kayu yang sama. Papan kayu tersebut memiliki panjang satu meter dengan lebar 9 cm dan tebal 3 cm.
Permainan ini memiliki koordinasi dan kekompakan tim yang sangat solid. Jika salah satu dari tiga orang mendorong terlalu keras maka akan jatuh ke belakang yang menyebabkan efek domino dalam tim.
Bakiak

Bakiak adalah sejenis sandal yang telapaknya terbuat dari kayu yang ringan dengan pengikat kaki terbuat dari ban bekas yang dipaku di kedua sisinya. Benda ini sangat populer karena murah terutama pada masa ekonomi sulit sedangkan dengan bahan kayu dan ban bekas membuat bakiak tahan air serta suhu panas dan dingin.
Diperkirakan bakiak terinspirasi dari Jepang yang sudah menggunakan sandal kayu (Geta).
Tendangan Garuda

Tendangan Garuda adalah serial televisi Indonesia produksi MNC Pictures yang ditayangkan perdana 23 April 2018 pukul 20.00 WIB di MNCTV. Serial ini disutradarai oleh Riko Dewantoro dan Gufran Han serta dibintangi oleh Kiesha Alvaro, Yusuf Mahardika, Baron Yusuf, dan Jefan Nathanio.
Sinetron Tendangan Garuda berkisah tentang Iqbal (Kiesha Alvaro) yang punya cita-cita menjadi pemain sepakbola. Keinginannya ini didukung oleh neneknya (Mak Tati Cuek) tapi kakeknya (Eman 4 Sekawan) tidak setuju. Kakek Iqbal trauma karena Ayah Iqbal, pemain bola dan meninggalkan ibu Iqbal yang pada akhirnya meninggal saat melahirkan Iqbal.
Iqbal bermain sepakbola bersama dengan teman-teman yang tinggal dikampungnya di lapangan ala kadarnya, gawangnya hanya terbuat dari bambu. Mereka bermain dengan bola plastik dan tanpa sepatu. Sementara itu, ada team anak-anak komplek yang dimotori oleh Rio (Jefan Nathanio). Saat itu, Team Iqbal selalu kalah melawan team Rio. Team Rio ini memang lebih punya fasilitas lengkap termasuk pelatih yang bagus. Karena selalu dibantai, anggota tim Iqbal cs banyak yang mengundurkan diri.
Untuk melengkapi team-nya, Iqbal berusaha menemukan pemain-pemain sepakbola yang bagus untuk team-nya. Iqbal memutuskan untuk mengajak bergabung orang-orang baru yang punya kelebihan khusus. Mereka adalah Titus (Cheikna Yaffa), seorang pengamen jalanan asal Papua yang punya kecepatan dalam berlari. Titus sangat gesit saat berlari dan cocok untuk posisi penyerang. Iqbal juga mencari kiper. Akhirnya mereka berhasil menemukan calon kiper bernama Melanie (Nabila Bintang), anak tukang bakpao yang memiliki tangan yang sangat cepat dan kokoh karena tangannya terlatih akibat sering membuat adonan bakpao yang tebal dan berat.
Setelah merekrut anggota baru yang lebih baik dari sebelumnya, Team Iqbal masih saja kalah dari Team Rio cs. Team Iqbal cs masih membutuhkan seorang pelatih yang bagus. Di saat bingung mencari pelatih, Iqbal tanpa sengaja menemukan bahwa Wak Jum (Amank Lingos), warga kampung yang terkenal kurang waras dan menakutkan ternyata memiliki kemampuan sepak bola yang sangat hebat. Wak Jum akhirnya melatih team Iqbal cs. Namun, cara melatihnya sangat aneh. Wak Jum malah menyuruh Iqbal cs melakukan hal-hal yang aneh, seperti memanjat pohon, main bakiak beregu, dan sebagainya.
Latihan mereka selalu aneh pada setiap harinya. Walaupun aneh ternyata latihan itu menunjukkan hasil yang baik bagi team Iqbal cs. Ini membuat mereka percaya diri dan semakin bersemangat untuk mengikuti turnamen tahunan yang ada di kampungnya, yaitu Domba Cup. Tentu tantangan Team Iqbal cs akan selalu ada tapi mereka selalu berusaha untuk terus berjuang memenangkan setiap pertandingan untuk menjadi yang terbaik.
Indonesia pada Pesta Olahraga Asia

Indonesia adalah anggota Dewan Olimpiade Asia (OCA) Zona Asia Tenggara, dan telah berkompetisi di semua edisi Pesta Olahraga Asia sejak pertama kali diadakan pada tahun 1951, salah satu dari hanya tujuh negara yang melakukannya. Pada ajang Pesta Olahraga Musim Dingin Asia, Indonesia baru berpartisipasi pada tahun 2017.
Jakarta pernah menjadi tuan rumah Pesta Olahraga Asia pada tahun 1962 dan 2018. Pada tahun 2018 Jakarta menjadi tuan rumah bersama dengan Palembang. Pada tahun 2018, untuk pertama kalinya, Pesta Olahraga Asia Musim Panas diselenggarakan bersama oleh dua wilayah.
Dengan 492 medali, Indonesia saat ini berada di peringkat 11 tabel perolehan medali Pesta Olahraga Asia sepanjang masa.
Prestasi tertinggi Indonesia diraih pada Pesta Olahraga Asia 2018 di Jakarta dan Palembang dengan 31 emas dan total 98 medali.
Semua tabel medali ini mengacu pada situs resmi Dewan Olimpiade Asia.
Peraih medali resmi
Sapu bersih podium
Peraih medali pada olahraga demonstrasi dan eksibisi
Indonesia pertama kali berkompetisi di Pesta Olahraga Musim Dingin Asia pada tahun 2017 di Sapporo, Jepang. Indonesia belum pernah meraih medali di ajang ini.
Museum Shitamachi

Museum Shitamachi (下町風俗資料館code: ja is deprecated , Shitamachi Fūzoku Shiryōkan) adalah sebuah museum yang terletak di tepi Kolam Shinobazu, Taman Ueno. Lokasinya ada di Ueno, Taito, Tokyo, Jepang. Museum ini didirikan untuk menampilkan budaya tradisional Shitamachi Tokyo.
Sebagai bagian dari tren nasional untuk membangun museum sejarah lokal, Total Media menjadi penanggung jawab untuk merancang pameran di museum ini. Museum ini mulai dibuka pada tahun 1980, enam tahun lebih dulu jika dibandingkan dengan Museum Fukagawa Edo dan tiga belas tahun sebelum Museum Edo-Tokyo.
Jika diartikan secara harfiah, Shitamachi dapat diartikan sebagai 'Kota Rendah'. Nama ini merupakan nama tidak resmi wilayah yang membentang dari Taitō hingga Chiyoda dan Chuō yang secara fisik merupakan dataran rendah di sebelah timur Sungai Sumida.
Pada zaman Edo, kota ini dihuni oleh kelas bawah seperti pengrajin, nelayan, pelaut dan pedagang. Penghasilan daerah didapatkan terutama dari pusat hiburan dan perbelanjaan di wilayah ibu kota. Sisa dari Shitamachi pada masa lalu dapat ditemukan di sekitar Taito, misalnya di Asakusa. Untuk mengenang masa-masa tersebut, Museum Shitamachi menampilkan artefak asli agar pengunjung dapat merasakan suasananya.
Pada sayap kanan museum, tersimpan replika rumah pedagang seukuran aslinya serta tempat membuat dan menjual geta (bakiak kayu bergaya Jepang). Selain itu, di depan toko juga terparkir becak tradisional dan kereta tarik tangan dari zaman Edo kuno.
Di sayap kiri museum, berdiri replika toko dan rumah petak kecil yang dihuni oleh dua keluarga. Toko yang pertama menjual permen murah sedangkan yang satunya lagi adalah tukang tembaga yang bekerja dan menjual barang dagangannya di sini. Beberapa properti seperti sumur dan papan cuci di samping rumah merupakan barang asli yang digunakan pada zaman Edo di Shitamachi. Semua benda yang dipamerkan merupakan sumbangan warga dan digunakan selama periode Taishō (1912–1926).
Pameran yang lebih bervariasi ada di lantai dua museum. Di lantai dua dipamerkan berbagai jenis mainan, boneka, foto, peralatan dapur, permainan papan serta permainan kartu. Selain itu juga ada pameran yang berkaitan dengan festival dan acara lainnya. Salah satu pameran yang bisa dilihat di sini adalah pintu masuk pemandian umum (sentō) yang disumbangkan oleh pemilik aslinya.
Rina Hassim

Rineke Antoinette Hassim (lahir 22 April 1947), dikenal sebagai Rina Hassim adalah pemeran Indonesia. Ia merupakan satu dari empat personel Golden Girls bersama Connie Sutedja, Ida Kusumah, dan Nani Widjaja.
Rina yang menikah dengan Chris Pattikawa memiliki seorang anak yang pernah menjadi penyanyi tenar pada tahun 1980-an, Jean Pattikawa.
J. W. Hinton

J. W. "Grassy" Hinton (June 30, 1907 – December 10, 1944) was a professional American football player who played quarterback for one season for the Staten Island Stapletons. Prior to his professional career, Hinton played college football at Texas Christian University. In 1930, he scored a touchdown inside Amon G. Carter Stadium against Arkansas. A member of the school's baseball team, Hinton was selected as the Horned Frogs' top outfielder for the 1932 season.
After the 1932 season, Hinton joined the United States Army Air Corps and became a pilot in 1934. When World War II began, he was a lieutenant colonel and training director at Fort Worth Army Air Field. In the Pacific theater, he flew a B-24 Liberator with the 372nd Bombardment Squadron at the time of his death in a crash on Halmahera Island on December 10, 1944. He is honored in the Football's Wartime Heroes display at the Pro Football Hall of Fame.
Holy Spirit Cathedral, Denpasar

The Holy Spirit Cathedral (Indonesian: Katedral Roh Kudus) also called Denpasar Cathedral (Katedral Denpasar) is a religious building affiliated with the Catholic Church located in the city of Denpasar on the island of Bali in the south of the Asian country of Indonesia.
The Parish and Cathedral of Denpasar are served by the priests of the Congregation of the Divine Word. The present structure was built between 1993 and 1998. Pastoral work in the Denpasar area mainly focuses on the field of education as the church manages educational centres, but also with groups such as the Charismatic, the Legion of Mary, the Community of The Holy Trinity among others. The Parish Cathedral is divided into 14 ecclesial communities.
The temple follows the Roman or Latin rite and is the mother church of the Diocese of Denpasar (Dioecesis Denpasarensis or Keuskupan Denpasar) which began as an apostolic prefecture in 1950 and was elevated to its present status in 1961 by the bull "Quod Christus" of pope John XXIII.
It is under the pastoral responsibility of Bishop Vincentius Sylvester Tung Kiem San.
Majira ya kupukutika majani

Majira ya kupukutika majani (kwa Kiingereza Fall au Autumn) ni mojawapo kati ya majira manne ya kanda za wastani, na halijoto yake ni ya baridi kiasi. Kadiri ya umbali na ikweta, mchana unazidi kuwa mfupi na usiku kuwa mrefu.
Pamoja na hayo, miti mingi, isipokuwa misonobari na misanduku, inaweza ikapotewa na majani yote: ndiyo asili ya jina la majira.
Kwa Kiswahili majira ya namna hiyo pia huitwa masika.
Yanafuata majira ya joto (kwa Kiingereza "Summer") na kutangulia majira ya baridi (kwa Kiingereza "Winter").
Majira hayo yanatokea duniani kwa nyakati tofauti kadiri eneo husika lilivyo kaskazini au kusini kwa ikweta. Hata katika nchi ileile, kwa mfano Kenya, majira ni tofauti upande huu na upande huu wa ikweta.
Mwaloni

Mialoni (kwa Kiingereza: oak) ni miti ya jenasi Quercus katika familia Fagaceae. Kuna spishi takriban 500 za miti hiyo, nyingi katika Amerika Kaskazini na saba katika Afrika ya Kaskazini.
Majani yake yana rangi ya kijani iliyokolea na hayapuputiki wakati wa kiangazi.
Tamale, Ghana

Tamale ni mji mkuu wa Mkoa wa Kaskazini wa Ghana, ulio na wakazi 562,919 (2013). Wengi wao ni Wadagomba ambao wanazungumza Kidagbani na ni wafuasi wa Uislamu.
Uko katika sehemu ya kaskazini ya nchi, ambapo nchi ni savanna, nyasi na miti isiyoathiriwa na ukame. Mji huu ni kama mseto wa vijiji, na watu wengi wanaishi katika nyumba za jadi za matofali na matope. Wakati wengi nyumba huwa na paa ya mabati, idadi nzuri huwa na paa ya nyasi. Wengi wao wana waya za umeme na televisheni. Chuo Kikuu cha Masomo ya Maendeleo ina kampasi Tamale.
Tamale ina umeme ambayo husafirishwa kutoka Bwawa la Akosombo katika sehemu kuu ya Ghana. Huduma ya umeme imekuwa ya kuaminika na inaweza kutegemewa. Katika kipindi cha ukame, Tamale huwa katika giza kwa sababu ya mgawo wa umeme (na maji kupitia bwawa).
Huduma ya simu inapatikana. Simu za mkono zinapatikana pia.
Kuna huduma za tovuti kadhaa kwenye barabara kuu Tamale. Huduma hii hushikamana kupitia mtandao wa Africa Online, ambayo pia inatoa huduma ya simu kwa watumiaji wa nyumbani. Ofisi ya Africa Online Tamale ina 256 Kbit / kiunga cha satellite kilichounganishwa ambayo na mbadala wa kuzuru tovuti mbalimbali. Trafiki yote ya TCP / IP trafiki hupitia 64 Kbit / mstari wa Accra, mji mkuu. Hivyo, mtandao wa dunia hutumika kikamilifu katika Tamale, lakini viungo vingine vya tovuti huwa na hasara ya data na matatizo. Tamale huwa na mtandao wa barabara bora nchini Ghana. Imeteuliwa mara tatu mfululizo kama mji safi zaidi nchini Ghana.
Tamale ina maendeleo na kubadilishwa haraka sana katika miaka michache iliyopita na mara nyingi hutajwa ya kama mji unaokua kwa kasi zaidi katika Afrika Magharibi. Sasa inavyotumika kama lango la Sahel kwa kuzingatia nafasi yake ya kimkakati kama kituo kati ya Ghana na majirani zake kama vile Burkina Faso, Niger, Mali, Benin, Cote D'voire na Togo. Iko na Uwanja wa Ndege wa Kimataifa ambao unaweza kufanya Tamale uwe kitovu cha kanda za anga. Mamlaka ya mji pia inatengeneza bahari kuendeleza biashara ndogo katika maeneo ya karibu. Pia ni lango la maeneo yote muhimu ya utalii kaskazini mwa Ghana.
Mwelekeo mpya wa maendeleo katika Tamale ni kukimbilia kwa makampuni mbalimbali, kufungua matawi katika mji. Katika miaka miwili, shirika sita za kifedha (Benki) imefungua matawi katika mji. Sekta ya ukarimu pia imekuwa vikubwa kuna hoteli na nyumba za wageni zilizojengwa kuzunguka jiji hasa wakati wa mashindano ya soka ya Kombe la Mataifa ya Afrika ya 2008.
Kuna mashirika mengi ya maendeleo yenye maafisi Tamale:
Hakika Tamale ni mara nyingi hufafanuliwa kama mjii mkuu wa mashirika ya maendeleo katika Ghana kwa sababu kuna mashirika mengi ya nchi na ya mataifa yanayoendeleza kazi yao huko.
Tamale, mbali na kuwa mji mkuu wa kiutawala kanda ya Kaskazini ya Ghana, pia ni mji mkuu wa kitengo cha serikali za mitaa ya Manispaa ya Tamale.
Pamaypay

Pamaypay (Tagalog pronunciation: [pɐmaɪˈpaɪ], puh-my-PY), also known as paypay, payupas, buri fan, or anahaw fan, is a type of traditional hand-held fan from the Philippines. It is typically made of woven buri palm or anahaw palm leaves. It is usually heart-shaped, and woven in a technique known as sawali (twilled). The edges are braided and merges into a looped handle. It is also typically made into wall decorations and other handicrafts.
The term is also sometimes used for the abaniko, a folding hand fan used by the upper classes in the Spanish colonial period of the Philippines.
양서류

양서류(兩棲類, 영어: Amphibians, 문화어: 량서류) 또는 물뭍동물(--動物)은 척삭동물의 한 강으로 개구리, 두꺼비, 도롱뇽 등을 포함한다. 양서류는 어류와 파충류의 중간적 위치에 해당한다고 볼 수 있는데, 실제로는 어류에 더 가까우며, 특히 고생대 후기 시기에는 형태적으로나 생리적으로 어류와 유사한 점이 많다. 양서류의 육상 진출은 척추동물의 진화 역사에서 매우 중요한 전환기가 되었다. 그러나 성체는 허파를 가지기는 하였지만 허파 호흡과 거의 같은 양의 산소를 피부 호흡에 의존하기 때문에 언제나 물 가까이에서 생활해야만 하며, 현재에도 거의 대부분의 번식이 물 속에서 이루어진다. 또한 일반적으로 유생 때는 모두 물 속에서 생활하므로 아가미로 호흡하다가, 변태 후에는 허파가 생겨 물과 육지의 양 지역에서 생활한다. 그러나 북아메리카 남부에 사는 사이렌 등과 같이 겉아가미를 잃지 않고 일생을 물 속에서 지내는 것도 있다. 양서류는 거의 대부분 매우 온순하지만, 두꺼비·독화살개구리류 등에서는 독샘(귀샘)이 발달되어 있다. 보통 난생을 하며 번식 습성이 변화된 것도 있다.
현생 양서류는 세 목으로 나눈다.
다음은 척삭동물의 계통 분류이다.
2012년 기준으로, 양서류의 계통 분류는 다음과 같다.
사지동물 중에서 가장 원시적인 것은 양서류이다. 사지동물은 태내(胎內) 수정을 하게 되면서 지구 표면의 변화와 함께 차츰 육상으로 올라왔고, 육상생활에 적응하여 공기 호흡을 하게 되었다. 어류에서 양서류로의 진화는 고등 양서류인 무미류(無尾類) 등의 개체 발생을 보면 어느 정도 상상할 수 있다.
데본기에 생존하고 있던 어류 중의 어떤 것은 아가미로 호흡하는 것과 동시에 허파로도 호흡을 할 수 있게 된다. 이들 어류는 모두 육수(陸水)에서 생활했고 물이 마를 때는 현재의 폐어처럼 허파로 숨을 쉬었을 것이다. 어류 중에서 아가미만을 가지고 있던 종류는 육수(陸水)에서의 생활이 어려웠을 것이다. 현재도 조기류 중에 부레를 가지고 있는 것이 있는데 이것은 허파의 흔적이라고 본다. 선기류는 데본기의 어류지만 그 골격은 대체로 양서류와 비슷하다. 두골의 뼈 배열, 내비강(內鼻腔)이 있다는 것, 그리고 상완골, 요골, 척골을 가지고 있다는 점 등으로 보아 이들 어류는 헤엄치는 것 외에 지상을 어느 정도 길 수 있었던 것 같다. 그리고 육지의 늪 같은 데서 살다가 물이 마를 경우에는 폐어처럼 흙속으로 파고들어가거나 기어서 가까이에 있는 다른 늪까지 이동했을 것으로 생각되며, 공기 호흡을 할 수 있으므로 그 일부가 차츰 육상으로 올라왔을 것이라 생각된다.
데본기 후기의 화석으로 발견되는 양서류는 원시적인 양서류로 꼬리지느러미와 옆줄이 있었다. 원시적인 양서류는 처음에는 물 속에 알을 낳고 거기에서 올챙이로 부화되었으나 점차적으로 물 가까이의 흙 위나 나무 위에 산란하게 되었다. 현존하는 양서류는 무족목(無足目)·유미목(有尾目)·무미목(無尾目)으로 분류된다. 최초로 생긴 것은 유미류이고 무미목은 여기서 생겨난 것으로 생각되는데, 무미류는 유미류에서 분화한 것이 아닌 것으로 밝혀졌다. 유미류와 무족류는 석탄기의 화석으로 출토되는 레포스폰데리아조부터 진화된 것으로 보고 있다. 이들 동물은 석탄기에서 트라이아스기(삼첩기)에 이르는 시기에 민물에 주로 서식했던 것으로 추골(척추뼈)에는 갈비뼈(늑골)가 있다. 영원과 도롱뇽과 같은 네 발을 가지고 있는 것 외에 발이 없는 양서류도 생겼을 것이다. 이들의 화석을 보면 척색 둘레에 직접적으로 경골이 침전하여 척색은 계속 남아 있었던 것으로 추측되고 옆쪽 돌기 등은 간단하게 되어 있는 것을 알 수 있다.
현재의 유미류가 생긴 것은 백악기이고 이 시기의 지층에서 화석이 나오고 있다. 현존하는 유미류는 북반부에 널리 분포되고 있다. 무족류의 화석으로는 리소로프스가 그 대표일 것이라 생각된다. 현재는 남아메리카, 오스트레일리아 등의 열대지방에 서식하는데 주로 흙속에 파고들어가 있으며 이들의 피부 속에는 매몰된 비늘이 있는 것도 있다.
유미류나 무족류는 진정한 사지동물의 조상이라고는 생각되지 않는다. 유미류나 무족류와는 다른 계통이 있고, 거기서 진정한 사지동물이 분화된 것으로 보고 있다. 그리고 이 계통의 가지에서는 양서류의 무족류를 비롯하여 파충류가 분화되고 다시 조류·포유류가 탄생한 것으로 보고 있다. 무미류의 조상격인 화석은 마다가스카르 섬의 프로토블랑크스와 북아메리카의 안피밤스 등이다. 이들 화석을 보면 아직 꼬리가 있으며 두골이 유미류와 비슷하고 큰 안와(眼窩：눈구멍)와 장골(腸骨)을 가지고 있으며, 척추뼈도 무미류에 가깝다. 물론 유생(幼生)은 겉아가미가 있으나 척추뼈의 측돌기가 복잡하게 되어 있다.
견두류에 이르면 두부가 골판으로 보호되고 정수리에 배안(背眼)을 가지고 있었던 것으로 생각되며, 데본기에 출현하여 석탄기 말부터 페름기에 걸쳐 번성하고 트라이아스기(삼첩기) 말에 멸종한 것으로 보인다. 석탄기에서 트라이아스기 말에 출현한 파충류의 조상으로 되어 있는 고두류(固頭類)는 이빨의 구조와 수골의 일부만으로 양서류와 구별되므로 양서류와 파충류는 유연 관계가 매우 가까운 종류임을 증명하고 있다. 양서류는 그 후 쇠퇴하여 현재와 같은 형태의 것으로만 잔존하게 되었는데, 그 주된 원인은 첫째로 지구 표면이 건조되면서 생활이 불리해진 것과 산란 장소가 민물 속이거나 그 부근에 한정되므로 생활에 일부 제한이 생겨 더 이상 번성할 수 없었기 때문이다.
양서류 개체감소

양서류 개체감소(the decline in amphibian populations)는 현재 전세계적으로 진행 중인 양서류의 대량절멸이다. 이 개체감소는 현재 전 지구적인 생물다양성에 가장 심대한 위협 중 하나다. 그 원인은 질병, 서식지 파괴, 공해, 살충제, 도입종, B자외선 등이 거론된다. 하지만 이 원인들 대부분은 여전히 제대로 이해가 이루어지고 있지 않으며, 아직도 연구가 진행 중이다. 현재 양서류들의 절멸률은 배경절멸률보다 211배 크며, 절멸위기종까지 계산에 넣으면 수치가 25,000배에서 45,000배까지 치솟는다.
과학자들은 1950년대부터 유럽의 양서류 종 개체수가 감소하기 시작한 것을 확인했지만, 이것이 전지구적 문제라는 것이 밝혀지고 현대의 대량절멸로 분류되기 시작한 것은 1980년대 이후다. 1993년이 되면 5개 대륙의 500 종 이상의 양서류들이 개체감소를 겪게 되었고, 21세기 현재 개체감소를 겪는 양서류는 수천 종에 이르러, 홀로세 절멸의 가장 극심한 사례로 인지되고 있다.
척삭동물

척삭동물(脊索動物, chordate) 또는 척색동물은 발생 시에 척삭이 만들어지는 동물로 후구동물 상문의 척삭동물문(학명: Chordata)에 속한다. 척삭은 대부분 연골이나 경골로 이루어진 척추로 바뀌지만 평생 척삭이 남는 동물도 있다.
분류학에서는 척추동물 아문에 속하는 모든 동물, 예를 들어 사람을 포함한 포유류, 양서류, 파충류, 조류, 어류와 피낭동물 아문에 속하는 해초강, 탈리아강과 같은 동물들을 모두 척삭동물문으로 분류하고 있다. 한때는 장새류와 같은 반삭동물문도 척삭동물문에 속한 것으로 파악하기도 하였으나 오늘날에는 서로 다른 문으로 본다. 후구동물 상문에 속하는 또 다른 문으로는 불가사리류 같은 것이 속해 있는 극피동물문이 있다.
캄브리아기의 대폭발 시기에 출현한 척삭동물문에는 최소한 6만여 종 이상의 동물이 속해있다.
피낭동물아문은 유충일 때 척색과 신경관을 가지고 있다가 성충이 되면 없어진다. 두삭동물아문은 일생 동안 척색과 신경관이 있지만 뇌와 같은 특별한 신경절은 없으며 순환계통 역시 매우 단순하다. 두삭동물아문 가운데 유두동물만이 두개골을 갖고 있다. 먹장어를 제외한 모든 유두동물의 척수는 연골 조직이나 뼈로 된 척추로 둘러싸여 있고 척색은 퇴화되어 있다.
척삭동물문과 함께 후구동물상문을 이루는 분류군으로는 반삭동물문과 극피동물문, 그리고 진와충동물문이 있다. 후구동물상문은 전체 동물계의 종 수 가운데 3분의 2를 차지한다.
척삭동물의 진화에는 몇 가지 가설이 있다. 현재 널리 인정되는 이론에 따르면 척삭동물은 모두가 하나의 공통 조상에서 진화한 단계통군으로서 어느 시점에 유두동물과 두삭동물로 나뉘었다고 본다. 척삭동물의 화석은 초기 캄브리아기 층에서부터 발견되며, 마오티엔산(毛天山) 혈암층에서 어류 두 종이 발견되었다. 캄브리아기 화석은 그 수가 적은 편으로 대부분은 분자 고생물학 수준에서 생물의 존재 여부를 확인할 수 있을 뿐이다.
분류학에서는 다음과 같은 기준을 만족하는 좌우 대칭형 동물을 척삭동물문에 속한 것으로 분류한다.
먹장어강을 독립된 아문으로 보는 견해도 있지만 최근 연구는 척추동물의 하위분류임을 지지한다.
다음은 동물의 계통 분류이다.
다음은 척삭동물의 계통 분류이다.
도롱뇽목

도롱뇽목 또는 유미목(有尾目, Urodela)은 양서류의 한 목이며, 이 목에 속하는 동물들을 도롱뇽(salamander)이라고 한다.
도롱뇽은 대부분 겁이 많고 순해 사람에게 거의 해를 끼치지 않는다. 그러나 일부 사람들은 징그럽다는 이유로 싫어한다. 반면에 도롱뇽을 귀여워하며 애완용으로 기르는 사람도 있다. 대표적인 애완용이 엑솔로틀(우파르파라고도 함)이다. 도롱뇽에는 물에서만 사는 것과 거의 땅에서만 사는 것, 물과 땅에서 모두 사는 것이 있다. 땅에서만 사는 것 중에 가장 큰 종은 범무늬도롱뇽이고, 물에서만 사는 것 중 가장 큰 것은 장수도롱뇽이다.
도롱뇽의 일생은 개구리와 같은 타 양서류와 비슷하다. 어미가 초겨울에 연못 바닥에 알을 낳고 이 알이 성장을 시작한다. 어린 새끼 상태에서 도롱뇽은 물 속에서만 살 수 있는 몸 구조를 지닌다. 종에 따라서 새끼 상태에 따라 다리가 있을 수도 있고 없을 수도 있다. 이 중 어린 도롱뇽은 아가미가 있다. 특수한 종(Plethodon dunni)의 경우 새끼 단계가 없다. 모든 도롱뇽에게서 유형 성숙을 관찰할 수 있다. 보통 도롱뇽들은 변태를 하면서 아가미가 없어지며, 다리가 자라나고(또는 크기가 커지고), 육상에서도 살 수 있는 몸의 구조를 갖게 된다.
2012년 현재, 도룡뇽목의 계통 분류는 다음과 같다.
습지

습지(濕地, wetland)는 물에 따라 동식물의 생활과 주변 환경이 결정되는 곳이며, 일년의 일정기간 이상 물에 잠겨 있거나 젖어 있는 지역으로, 담수, 기수 또는 염수가 영구적 또는 일시적으로 그 표면을 덮고 있다. 건조시에 수심의 6미터를 넘지 않는 해역을 포함한다. 크게 내륙습지와 연안습지로 나뉜다.
습지는 지구 전체 지표면적의 약 6%에 해당하는 지역이다. 이 습지에 지구상의 생물 중 약 2%가 생존해 있고 해양생물의 약 60%가 산란하거나 서식한다. 또한 어업활동의 90%가 직·간접적으로 이 습지에 의존하고 있다. 육지와 물을 이어주는 중간단계의 생태적 환경특성은 높은 ‘종 다양성’을 보인다. 습지는 오랜 세월동안 많은 양의 퇴적물이 쌓이고 쌓여 대규모 수생식물들이 자랄 수 있는 여건을 만들며, 이들 식물을 시작으로, 절지동물, 양서류, 파충류 등 먹이사슬이 잘 형성되어 있다.
또, 습지에 사는 많은 식물들은 물에 포함된 질소, 인 등 여러 가지의 영양물질을 흡수해 물을 깨끗하게 만드는 작용을 한다. 일부 국가에서는 습지의 시스템을 응용해 실제 생활에 소규모 정화시설을 만들고 있다.
비가 온 뒤 습지는 늘어난 유량의 여유 분을 저장하는 저수지 역할을 하며 늪지의 식물들은 물의 흐름을 지연시켜서 유량의 극심한 변화를 막아 홍수발생을 완화시키기는 역할도 한다. 자연습지는 댐이나 저수지, 관개시설을 줄이는 경제적인 효과가 있으며 습지의 물은 곧 생활용수나 농업용수 등으로 이용되고 있다. 이밖에도 습지는 어패류 양식장, 수상놀이, 심미적인 기능, 국지적인 기후조절 기능 등도 갖고 있다. 최근에는 개발로 인해 습지가 사라지고 있다.
내륙 습지는 육지 안의 습지를 말하는 것으로, 강의 언저리나 냇가 등 담수가 흐르는 곳에 위치하고 지형적인 원인에 의해 우기에 침수되어 형성되거나 강 유역의 범람하는 토양이 침적되어 만들어진다. 강바닥이 주위보다 높아 강우량이 적을 때 바깥으로 드러나고, 화산 폭발, 빙산의 이동 등 조산운동의 결과로 고지대에 형성되기도 한다. 대한민국의 경우 화산이나 습곡, 단층의 활동이 적고 빙하가 덮였던 지역이 적으므로 내륙 습지의 발달이 적다.
가끔 너덜겅 지대에 식생이 발달하여 형성되는 경우가 있는데, 제주의 곶자왈 지역이 대표적이다.
연안 습지는 만조시와 간조시 수위와 지면이 접하는 경계사이의 지역을 말한다. 연안 습지는 세계 대부분의 대규모 습지를 차지하며 강에 의해 실려온 토양 침전물이 유속이 느려짐에 따라 강 하류나 큰 강의 어귀 또는 하구역에 넓게 침적되어 이루어지거나 해수에 의해 육지가 침식되어 이루어진 것들로 삼각주 지역이나 해안 갯벌이 대표적인 연안 습지이다. 연안 습지를 서식지로 이용하는 조류로는 민물도요, 마도요, 흰물떼새, 습새 등 170여종이 있으며 관찰할 수 있는 식물은 염분에 내성을 가진 염생 식물이 분포하고 있다.
우포늪과 주남 저수지가 유명하다. 예부터 쌀을 주식으로 하여 곳곳에 논습지가 조성되어 있으며, 점차 줄어드는 추세이다.
한국의 습지는 다음과 같다.
기타 담양하천습지, 신들늪 고산습지, 신불산고산습지, 한강 하구, 화엄늪 등이 있다.
기타 고창 갯벌, 인천시 웅진 장봉도 갯벌, 줄포만 갯벌, 진도 갯벌, 낙동강 하구 등이 있다.
대한민국 정부는 인천시 옹진군 장봉도 갯벌, 충남 서천 갯벌 습지 보호 지역과, 고창 갯벌 · 줄포만 갯벌 습지 보호 지역이 포함된 전북 곰소만 습지 보호 지역을 2009년 초까지 람사르 습지로 등록할 예정이다. 또한, 2016년까지 추가로 2곳이 더 지정될 계획이다.
두꺼비

두꺼비(학명: Bufo gargarizans)는 개구리목 두꺼비과에 속하는 양서류로 아시아두꺼비라고도 일컫는다. 한반도에서 분포하는 개구리목 생물 가운데 최대종이며, 한반도 외에도 중국·몽골·사할린·일본의 미야코 제도 등지에 분포한다. 본래는 동아시아의 유럽두꺼비 아종으로 분류하고 있었으나, 연구 이후 다른 종이란 것이 밝혀졌다.
개구리 보다는 몸집이 크다. 몸 길이는 약 80∼110 mm로 개구리 가운데에서 가장 크다. 머리는 폭이 길고 주둥이는 둥글다. 등에는 오밀조밀하고 불규칙한 돌기가 많이 나 있으며 돌기의 끝은 흑색이다. 몸통과 네 다리의 등면에는 불규칙한 흑갈색 또는 적갈색 무늬가 있다. 배면은 암갈색의 작은 무늬들이 있다. 발가락은 앞발가락 4개, 뒷발가락은 5개이다. 다른 개구리와 달리 잘 뛰지 못하며 보통 엉금엉금 기어다닌다.
피부에 부포톡신이라는 독이 있는 물질을 내뿜는데 이 때문에 다른 양서류에 비해 천적이 적으며 특히 뱀 종류한테 이 독성이 매우 효과적이다.
그러나 천적이 아주 없는 것은 아닌데 성체의 경우, 유혈목이, 능구렁이 등의 두꺼비 독에 면역이 있는 뱀이 특히 무서운 천적이며 몸집이 큰 쥐 같은 설치류, 때까치, 들고양이, 들개 등도 천적이다. 어린 올챙이나 올챙이에서 갓 자란 새끼의 경우에는 물방개, 물장군, 사마귀 등도 천적이 될 수 있다. 두꺼비의 알은 둥글둥글한 알을 낳는 다른 개구리 종류와 달리 긴 끈 모양으로 되어 있다.
한국의 민담과 전설에서는 두꺼비가 자주 등장하며, 콩쥐팥쥐전 등 설화 속에서 인간을 돕는 존재로 묘사될 정도로 친근한 동물로 여기기도 한다. 한국에서는 '지네장터설화' 또는 '콩쥐팥쥐설화' 등에 등장한다. 지네장터 설화에 의하면 다 죽어가는 두꺼비를 구한 소녀가 마을의 지네의 제물로 바쳐지게 되자 두꺼비가 어느날 저녁에 지네굴로 가서 지네를 죽이고 희생하여 은혜를 갚는다는 것이다. 콩쥐팥쥐전의 두꺼비는 자신을 구한 콩쥐를 위해 계모가 깨어진 항아리에 물담기를 시킬 때 대신 항아리를 메꾸어 주었다는 것이다. 이러한 맥락의 설화는 '은혜 갚은 두꺼비' 플롯의 설화로 다루어 진다. 또, 두꺼비는 복을 준다고 옛날 사람들은 믿었다. 그림으로는 유현영(劉玄英, 해섬자海蟾子)이 등장하는 심사정의 <하마선인도>(蝦蟆仙人圖), <선인도해도>(仙人渡海圖) 그리고 이정의 <두꺼비를 탄 신선>(기섬도騎蟾圖)이라는 작품도 유명하다.
한때 두꺼비가 황소개구리의 천적인 것으로 알려졌으나, 이는 짝짓기 철에 짝을 찾지 못한 수컷 두꺼비가 황소개구리를 암컷으로 오해하여 껴안아 질식사시키는 것으로 확인되었다. 황소개구리가 소형 두꺼비를 먹이로 알고 먹었다가 그 독성 때문에 죽는 경우도 있다.
1st Marine Division (South Korea)

The 1st Marine Infantry Division (Korean: 제1해병사단; Hanja: 第1海兵師團), also known as Sea Dragon Division (Korean: 해룡부대; Hanja: 海龍部隊), is an infantry division of the Republic of Korea Marine Corps.
In September, before the Inchon Landing, ROKMC regiment size unit was formed and attached to USMC 1st Marine Division. At that time, 1st Marine Division called this unit as the ROKMC 1st Marine Regiment for convenience' sake.
On 20 December 1950, ROKMC 1st Marine Regiment was founded and this regiment is one of the parent organization of 1st Marine Division
On 1 February 1954, reorganized into as the ROKMC 1st Marine Brigade.
On 15 January 1955, reorganized into as the ROKMC 1st Marine Division.
Eurycea longicauda

Eurycea longicauda, commonly known as the long-tailed salamander or longtail salamander, is a species of lungless salamander native to the Appalachian Region of the eastern United States. It is a "cave salamander" that frequents twilight zones of caves and also inhabits springs and surrounding forest.
There are two or three subspecies:
Eurycea guttolineata has earlier been treated as a subspecies of Eurycea longicauda (that is, as E. l. guttolineata), but is now considered a full species.
Body color varies from yellow to orange-red to red with random black spots. E. l. longicauda measure on average 50 mm (2.0 in) snout–vent length (SVL) and have 72 mm (2.8 in) long tail.
E. l. melanopleura reproduces in November to February. The eggs measure 7 mm (0.28 in) in diameter. The larvae hatch in January–March at about 10 mm (0.39 in) snout–vent length (SVL). They metamorphose seven months later at 23–28 mm (0.91–1.10 in) SVL. Males become sexually mature between 31–43 mm (1.2–1.7 in) SVL and females 33–43 mm (1.3–1.7 in) SVL. The largest males and females are 55 mm (2.2 in) SVL.
Eurycea longicauda inhabit streamsides, spring runs, ponds, cave mouths, and abandoned mines. With wet weather, they may venture into wooded terrestrial habitats. They hide in rock crevices or under rocks, logs, etc. Eggs are laid in underground crevices associated with aquatic environments, but in caves they may also be attached to objects in or above water.
The overall population size of this species is large (probably more than 100,000). Some local populations may have been impacted by strip mining and acid drainage from coal mining, but there are no major threats overall. Its range overlaps with several protected areas.
Data related to Eurycea longicauda at Wikispecies Media related to Eurycea longicauda at Wikimedia Commons
Imitator salamander

The imitator salamander (Desmognathus imitator) is a species of salamander in the family Plethodontidae. It is endemic to the Appalachian Mountains in the southeastern United States.
The imitator salamander is dark brown or blackish, sometimes with a pale intermittent stripe down its back and a pale line joining eye to jaw. It often has red or orange cheek patches and its hind legs are more stocky than its forelegs.
The imitator salamander is found in the Appalachian Mountains in Tennessee and North Carolina at elevations more than 900 m (3,000 ft) above sea level. Its range extends from the Great Smoky Mountains in the north to the Plott Balsams and the Great Balsam Mountains in the south. Its habitat is the banks of streams, wet rocks, and the forest floor at higher altitudes. It shares its range with the Ocoee salamander (Desmognathus ocoee) but is usually found closer to water.
The imitator salamander is not toxic but is thought to be a Batesian mimic of the red-cheeked salamander (Plethodon jordani), a noxious species. Adult imitator salamanders hide during the day and emerge at night to forage for small invertebrates. They are probably preyed on by birds, mammals, snakes and the spring salamander (Gyrinophilus porphyriticus).
The imitator salamander breeds in summer, and a clutch of about 20 eggs is laid and attached to the underside of a rock in a seepage or other wet location. The female broods the eggs, and when they hatch the larvae may live among wet moss, under rocks and among leaf litter. Little is known of their development, but they are assumed to eat small invertebrates and undergo metamorphosis into juveniles around 10 months old.
The imitator salamander is listed as "near threatened" by the IUCN Red List of Threatened Species, because although the total size of the population is unknown, the number of salamanders seems to be stable. The species is offered some protection because most of its range is inside the boundaries of national parks, but a small separate population on Waterrock Knob is threatened by local extinction. The Great Smoky Mountains have a high deposition of acid rain, but no evidence shows this is affecting the salamander population.
Small-mouth salamander

The small-mouth salamander (Ambystoma texanum) is a species of mole salamander found in the central United States, from the Great Lakes region in Michigan to Nebraska, south to Texas, and east to Tennessee, with a population in Canada, in Pelee, Ontario. It is sometimes referred to as the Texas salamander, porphyry salamander, or the narrow-mouthed salamander. The Kelley's Island salamander (Ambystoma nothagenes) was synonymized with A. texanum in 1995.
The small-mouth salamander grows from 4.5 to 7.0 in. It is typically black or dark brown in color with light-grey or silvery-colored flecking, or grey blotching. It has a fairly small head, relative to its body, and a long tail. Males are typically smaller than females. Their bellies are black, often with tiny flecks, and have 14 to 15 costal grooves.
Small-mouth salamanders are nocturnal, often subterranean, preferring moist habitats near permanent bodies of water. Breeding occurs in the spring, with groups of salamanders congregating near the water. Females can lay up to 700 eggs, which they attach in small clumps of up to 30 eggs at a time, to rocks or vegetation under the water. Their diets include insects, slugs, and earthworms. Larvae hatch at 0.5 in (13 mm); they metamorphose in May to June at about 1.6 in (40 mm). When disturbed, the small-mouth salamander raises its tail and waves it back and forth. Being shy and sensitive, it shares breeding pools with larger spotted salamanders and marbled salamanders.
Small-mouth salamanders live in moist pine woodlands and deciduous forest bottomlands, tallgrass prairies, farming areas, near temporary ponds, and along streams. Their range is from western West Virginia south to the Gulf of Mexico, west to Kansas, Oklahoma, and Texas.
The only known Canadian population is on Pelee Island in Lake Erie. It is listed as endangered by the Committee on the Status of Endangered Wildlife in Canada.
Mountain stream salamander

The mountain stream salamander or mountain stream siredon (Ambystoma altamirani) is a species of mole salamander that only lives in central México.
The mountain stream salamander grows to be about 115 mm long. Its tail is slender, with a low fin along the top and an even smaller fin on the bottom of the tail. The tail is about 50mm. The limbs are also slender. The dorsal surface and the sides are a purplish-black color, while the belly is a purplish-lavender. The chin and lower surfaces of the limbs are clouded with a light lavender hue. The edges of the lips, tips of the digits, and the fin on the bottom of the tail are a cream color.
The mountain stream salamander lives to the west and south of the Valley of Mexico. It lives in an altitude range of 2,700 to 3,200 m above sea level. This species lives and breeds in small streams that flow through high-elevation pine or pine-oak woodland forests. They can also be found in the streams of cleared pastures. Adult mountain stream salamanders live both on land and in streams.
The mountain stream salamander goes through a metamorphic change to become an adult. The salamander starts out as larvae and can only survive in streams. As they mature they gain limbs and the ability to live on land, as well as lose their gills and fins. Some adults, and larvae, stay in the streams year-long, but other adults go off and live on land. The adults will come back to the stream to breed and lay eggs. After laying the eggs, the adult leave their babies, showing no signs of parental care.
The species is currently considered an endangered species because of the huge decreases in population over the past three generations. This decrease has been caused by changes in its habitat. Illegal logging in national parks, very heavy recreational tourism, stream pollution and sedimentation, stream diversion, and the introduced predatory fishes, like trout, have all had negative impacts of the mountain stream salamander. These negative impacts have all led to the death of the mountain stream species, which then leads to a decrease in the population. Because of this, the species is now protected by the Mexican law under "Special Protection"(Pr).
Gorce National Park

Gorce National Park (Polish: Gorczański Park Narodowy) is a national park in Lesser Poland Voivodeship, southern Poland. It covers central and northeastern parts of the Gorce Mountains, which are part of the Western Beskids (at the western end of the Carpathian range).
The first steps to protect this land go back to 1927, when a forest reserve was set up on land owned by Count Ludwik Wodzicki of Poręba Wielka. The National Park was created in 1981, then covering 23.9 square kilometres. Today, the area of the park has grown to 70.3 km (27.1 sq mi), of which 65.91 km is forested. The area of the protective zone around the park is 166.47 km. The park lies within Limanowa County and Nowy Targ County, and has its headquarters in Poręba Wielka.
The Gorce range is dominated by arched peaks, with river valleys cutting into the range. There are a few small caves and obviously - several peaks such as Turbacz (the highest - 1310 meters above sea level), Jaworzyna Kamienicka, Kiczora, Kudłoń, Czoło Turbacza and Gorc Kamienicki. Waters cover only 0.18 km of park's area - there are no lakes or big rivers, only streams.
In the whole Gorce range there are hundreds of species of plants, including Alpine and Subalpine plants which grow on meadows. Forests cover about 95% of park's area and most common species are spruce, beech and fir. There are some openings which are mostly the result of prior human activity. First settlers appeared in the Gorce area in the 14th century but Gorce's forests suffered most in the 19th century. Back then, trees were cut down on a large scale, especially in easily accessible areas.
Animal life is abundant and it includes over 90 species of breeding birds and almost fifty (50) mammal species including lynx, wolf and bear. Also there are frogs, snakes and salamanders (the latter, a rare fire salamander, is the symbol of the park).
The Jaworzyna Kamienicka glade, one of the most beautiful in this range and located on Jaworzyna Kamienicka, itself the second-highest peak of Gorce, houses the historical Bulanda Chapel, funded at the beginning of the 20th century by Gorce's most famous shepherd, Tomasz Chlipała. Gorce's most well-known cave is also nearby – Zbójnicka Jama.
The park's overall landscape is of an undisturbed character which means that the areas of human activities are on the outside. There are not a lot of tourists that visit, but for those that do the park can be a haven for nature lovers. Climbing soft peaks of the Gorce Mountains makes it possible to check out surrounding national treasures, including Tatra and the Pieniny Mountains.
Hwanseon Cave

Hwanseon Cave (환선굴) is a cave located in Gangwon province, South Korea.
Hwanseon Cave is the longest known limestone cave in Korea, with 6.2 kilometres (3.9 mi) of known passages and a total suspected length of 8 kilometres (5.0 mi), 1.6 kilometres (0.99 mi) of which are visited by over 1 million people per year. In 1966 the South Korea government designated this cave and a neighboring cave not open to the public, Gwaneum cave (관음굴), National Monument 178. Hwanseongul was opened to the public in 1997.
Situated in a rugged karst range near the city of Samcheok, the cave's 10-metre (33 ft) tall entrance is a grueling 30 to 45 minute uphill hike from the ticket office, although it is also serviced by a monorail which takes 6 minutes. Once inside, the temperature varies between 10–14 °C (50–57 °F). The walls spout water from innumerable cracks and seeps, which join to make good-sized streams, waterfalls and ten large pools. Some rooms in the cave are vast, 100-metre (330 ft) tall, and bridges have been built across chasms in them. There are speleothems of various shapes, but the high rate of water flow has prevented the building up of many stalagmites or stalactites; flowstones, rimstones, popcorn, pipes and curtains are more abundant. 47 species of wildlife have been recorded in the cave, including the lungless Korean clawed salamander Onychodactylus fischeri, the spider Allomengea coreana, the cave cricket Diestrammena asynamora, the millipedes Epanerchodus kimi and Antrokoreana gracilipes, the moth Apopestes indica, and a species of amphipod in the genus Pseudocrangonyx. Four species are unique to Hwanseon Cave, including the beetle Kurasawatrechus latior.
The cave is open year-round. The self-guided tour costs ₩4000, about $4, and takes about an hour to travel the 1.6 km-long section open to visitors on steel catwalks, not including the 1.3-kilometre (1,400 yd) long, 200-metre (660 ft) climb to and from the entrance.