Muziki wa Wanawake

Muziki wa wanawake ni muziki unaoimbwa na wasanii wanawake, kwa ajili ya wanawake, na kuhusu wanawake.
Aina hiyo iliibuka kama onyesho la muziki la harakati ya wimbi la pili la wanawake na vilevile kazi, haki za raia, na harakati za amani. Harakati (huko Marekani) zilianzishwa na wasanii wa wasagaji kama Cris Williamson, Meg Christian na Margie Adam, wanamuziki wa Kiafrika-Amerika pamoja na Linda Tillery, Mary Watkins, Gwen Avery na wanaharakati kama vile Bernice Johnson Reagon na kundi lake Sweet Honey in the Rock, na mwanaharakati wa amani Holly Near. Muziki wa wanawake pia huakisi tasnia pana ya muziki ya wanawake ambayo si wasanii pekee, lakini ni pamoja na wanamuziki wa studio, watayarishaji, wahandisi wa sauti, mafundi, wasanii wa bima, wasambazaji, watangazaji, na waandaaji wa sherehe ambao pia ni wanawake.
Muziki wa wanawake wa mapema ulikuja katika aina tofauti tofauti, lakini kila mmoja aliutazama muziki kama kitu kinachoonyesha maisha. Kulingana na Ruth Solie, asili ya muziki wa kike ilitokana na dini, ambapo mila ya mungu wa kike ilionyesha maisha ya ndani ya wale walioishi. Alisema pia kuwa aina hii ya muziki imekuwa changamoto kwa ubunifu na kwamba viwango vya kitamaduni vinavyobadilika kwa miaka yote vilifanya iwe ngumu kuunda viwango katika utengenezaji. Alisema pia kuwa aina hii ya muziki imekuwa changamoto kwa ubunifu na kwamba viwango vya kitamaduni vinavyobadilika kwa miaka yote vilifanya iwe ngumu kuunda viwango katika utengenezaji. Utafiti wa Solie uligundua kuwa aina hii ya muziki wa mapema haikuwa karibu na aina ya kisanii ya wanamuziki mashuhuri, haswa Beethoven na Bach, na kwamba aina hii ya muziki wa kike uliundwa kuwafurahisha wanaume na kuishi kwa kiwango tofauti kabisa ya uzuri.
Mnamo 1963 Lesley Gore alikuja na wimbo "You Don't Own Me (Haunimiliki)" akielezea ukombozi uliotishiwa, kwani mwimbaji anamwambia mpenzi kwamba yeye sio wake, kwamba hapaswi kumwambia afanye nini au aseme nini, na kwamba hatakiwi kumuonyesha. Maneno ya wimbo huo yakawa msukumo kwa wanawake wadogo na wakati mwingine hutajwa kama sababu ya harakati ya wimbi la pili la wanawake. Lesley Gore baadaye alikosolewa kwa nyimbo zake zingine ambazo hazilingani na matarajio ya kike.
Mwishoni mwa miaka ya 1960 na mwanzoni mwa miaka ya 1970 huko Merika, watu wengine waligundua kwamba kulikuwa na "picha nzuri za wanawake ndani ya muziki maarufu" na "ukosefu wa fursa kwa wasanii wa kike". Waliwaona wanawake kama wana shida katika uwanja kwa sababu ya tofauti zao za kijinsia. Wakati huo, lebo kuu za rekodi za Merika zilikuwa zimesaini tu bendi chache za wanawake, zikiwemo na Fanny, Birtha, The Deadly Nightshade, Goldie na Gingerbreads na bendi ambayo waliibuka, Isis. Kwa kukabiliana na ukosefu huu unaoonekana wa ujumuishaji wa wanawake katika hali ya kawaida, wanawake wengine waliamua kuwa ni lazima kwa wanawake kuunda nafasi tofauti kwa wanawake kuunda muziki. Utengano wa wasagaji na wanawake ulitumiwa kama "mbinu ambayo ililenga kuongeza nguvu za wanawake na ingeongeza sana ukuaji na maendeleo ya muziki wa wanawake."
Kutoka harakati ya kujitenga ilikuja mifano ya kwanza iliyosambazwa ya muziki iliyoundwa mahsusi kwa wasagaji au wanawake. Mnamo 1972, Maxine Feldman, ambaye alikuwa mwigizaji wa "nje" (shoga aliyetambulika) tangu 1964, alirekodi rekodi ya kwanza ya wasagaji, "Angry Atthis" (Atthis alikuwa mpenzi wa mshairi wa Kale wa Uigiriki Sappho). Feldman alikuwa akiimba wimbo huo tangu 1969, na mashairi yake yalikuwa maalum kwa hisia zake na uzoefu kama msagaji. Katika mwaka huo huo bendi za wanawake wote The Chicago Women's Liberation Rock Band na New Haven Women Liberation Rock Band zilitoa Mountain Moving Day. Mnamo mwaka wa 1973, Alix Dobkin, Kay Gardner Kay Gardner, na Patches Attom wa bassist waliunda kikundi cha Lavender Jane, na kurekodi albam iitwayo Lavender Jane Loves Women, albamu ya kwanza kamili na ya wasagaji. Rekodi hizi za mapema zilitegemea mauzo kupitia mpangilio wa barua na katika maduka ya vitabu kadhaa ya wasagaji-wanawake, kama vile Lambda Rising huko Washington, D.C., na pia kutangaza kwa mdomo. Mnamo Mei 1974, wanawake ambao wangeendelea kuunda bendi ya mwamba ya kwanza ya wanawake wa Uropa walicheza kwenye tamasha la muziki la wanawake huko Berlin. Waliunda bendi ya mwamba ya wanawake ya Ujerumani Flying Lesbians na kutolewa albamu moja yenye jina lao mnamo 1975.
Usambazaji wa Muziki wa Goldenrod, ulioanzishwa na Terry Grant mnamo 1975, umesifiwa na Lauron Kehrer kama ushawishi mkubwa katika uzinduzi wa vuguvugu la muziki wa wanawake. Kehrer alibainisha kuwa ingawa shirika lilianzishwa kwa msingi wa kuwasaidia wanawake na wasagaji, halikuweza kushughulikia utata uliozunguka maadili ya kampuni na mahali katika jamii ya kibepari.
Wasagaji pia walipata njia za kujielezea kupitia muundo wa muziki. Kuna kanuni za kawaida za semi za Ulaya ambazo zimetumika kwa karne zote kuelezea uanaume au uke. Ishara hizi za muziki zilibadilika baada ya muda kama maana ya uke ilibadilika, lakini kila wakati iliendelea na kusudi lao: usemi wa ukweli. Ethel Smyth, mtunzi, aliandika uzoefu wa maisha ya wasagaji katika muziki wake. Jinsia ya watunzi, waandishi, wasanii, na zaidi wana uhusiano mwingi na jinsi muziki unavyoonekana na kutafsirika. Maneno kama vile tempo, kutamka, na mienendo mingine inaashiria aina nyingi za maana - sio za kawaida. Kila mwanamuziki hutumia nambari hizi na vidokezo ili kutoshea muziki wao, na hivyo kujielezea kupitia wimbo.
Wanamuziki wa kike walilenga kuonyesha picha nzuri, yenye bidii, na yenye uthubutu ya wanawake ambayo sio tu ilikosoa mpasuko kuhusu jinsia, lakini pia ilionyesha malengo ya harakati za wanawake kama vile haki za kijamii kuhusu jinsia na haki ya faragha kuhusu utoaji mimba na uzazi wa mpango. Kwa lengo la kuvunja mgawanyiko wa kijinsia na kuondoa tofauti za kijinsia, wanawake wengine katika aina hii ya muziki walichukua kanuni za mavazi ya kiume na mitindo ya nywele". Wanawake pia walitoa maoni yao na malengo ya harakati ya kike kupitia michango ya sauti. Katika "I am woman (Mimi ni Mwanamke)," Helen Reddy anaimba, "mimi ni mwanamke / nisikie nikinguruma / Na nimekuwa chini pale sakafuni / Hakuna mtu atakayeniweka tena chini. Reddy anaunda hisia za" nguvu za msichana "ambayo ilidhihirisha matamanio ya harakati za wanawake.
Olivia Records, lebo ya kwanza ya rekodi ya muziki ya wanawake, iliundwa mnamo 1973 na kikundi pamoja na msanii Meg Christian. Kuanzia na wimbo mmoja na ulifanikiwa kwa kuuzwa kwa njia ya barua, Olivia aliweza kutoa I Know You Know ya Meg Christian na The Changer na the Changed ya Cris Williamson . The Changer and the Changed "ilikuwa moja wapo ya Albamu zinazouzwa wakati wote kwenye lebo yoyote huru na ilikuwa albamu iliyofanya vizuri zaidi katika mauzo" wakati huo, na pia alikuwa LP wa kwanza kuzalishwa na wanawake. "Changer" ni albamu inayouzwa kila wakati kutoka kwa aina ya muziki wa wanawake.
Lebo nyingine kadhaa za kujitegemea ziliundwa na wasanii kama Kay Gardner na lebo ya rekodi Wise Woman / Urana, Margie Adam na studio ya Pleiades, Ani DiFranco na lebo ya rekodi Righteous Babe Records, na Holly Karibu na lebo ya rekodi Redwood Records mnamo 1972. Rekodi za Redwood zilipanua wigo wa rekodi za muziki za wanawake kuwajumuisha wanawake wenye rangi kwa kurekodi Sweet Honey in the Rock, kikundi cha Cappella cha waimbaji wa Kiafrika-Amerika kilichoanzishwa na Bernice Reagon mnamo 1978. Lebo hizi za rekodi zilipokua ndivyo aina tofauti za muziki ziliwakilishwa, na utofauti wa kikabila na kijamii wa wasanii ulipanuka. Lebo zingine kadhaa pia ziliundwa na wasanii; Berkeley Women's Music Collective, Woody Simmons, na Teresa Trull waligawanywa na Olivia kupitia mtandao wao.
Pamoja na ukuaji wa lebo za rekodi huru na mahitaji yanayoongezeka ya muziki wa wanawake, mfumo uliopangwa wa usambazaji na uendelezaji ukawa muhimu. Muziki wa Goldenrod uliundwa mnamo 1975 kusambaza Olivia Record, na baadaye ikapanua usambazaji kujumuisha lebo zingine. Ladyslipper, shirika lisilo la faida iliyoundwa mnamo 1976 kukuza na kusambaza muziki wa wanawake. Mtandao usio rasmi wa Olivia uliunda WILD (Women's Independent Labels Distributors) mnamo 1977 ili kusambaza muziki katika mikoa tofauti ya Marekani. Shirika lilikuwa na malengo mawili - kuunga mtandao rasmi na kuwaelimisha wasambazaji juu ya maswala ya mauzo na biashara, na kujadiliana na Olivia wakati shinikizo za kifedha za Olivia nazo zilishinikiza wasambazaji. Mnamo 1978, kampuni ya kitaifa ya Roadwork Inc. iliundwa ili kukuza wasanii wa kike.
Wote katika miaka ya 1980 na 1990, maduka mengi ya vitabu ya wanawake yaliyouza rekodi za wanawake walihamia katika ofisi ndogo au kufungwa. Kama matokeo, Olivia Record ilienea kwa tasnia tofauti kusaidia miradi yake ya muziki kuwa faida zaidi. Pamoja na upanuzi huu Olivia Record iliingia katika tasnia ya safari, na Olivia Cruises and Resorts ilianzishwa mnamo 1990. Walakini, hata na upanuzi huu, mauzo katika muziki wa wanawake yaliendelea kupungua sana.
Kulikuwa na sehemu nyingi za kijamii na kiuchumi ambazo zilisababisha biashara ya muziki ya wanawake kuanza kufeli katika miaka ya 1980 na 1990. Ili kutatua maswala haya tofauti, MIC (Music Industry Conference) ulikusanyika ili kubaini nini kifanyike. Kwa wiki nzima karibu wanawake 80 katika biashara ya muziki walijadili maswali / wasiwasi ulioenea ambao ulikuwa ukiathiri muziki wa wanawake wakati huo. Mada kuu katika mkutano huo ilikuwa kushuka kwa saizi ya tamasha, madai ya malipo ya kweli na wasanii wa kike, ukosefu wa utofauti katika wasanii wanawake, na jinsi Olivia Records, ambayo hapo awali ilikusudiwa kuwa kampuni inayoongozwa na wanawake, ilikuwa ikitoa nafasi za juu kwa wanaume.
HOT WIRE: Ni jarida la Muziki wa wanawake na lilikuwa jarida lililochapishwa mara tatu kwa mwaka kutoka 1984-1994. Ilianzishwa huko Chicago na wajitolea Toni Armstrong Jr., Michele Gautreaux, Ann Morris na Yvonne Zipter; Armstrong Jr alikua mchapishaji pekee mnamo 1985. Tracy Baim wa Windy City Times aliita HOT WIRE "sauti ya kitaifa ya harakati inayozidi kuongezeka ya muziki wa wanawake na historia pana ya utamaduni wa wanawake wa wasagaji." Jarida hilo lilikuwa chapisho la kujitenga na lilipewa jina la shairi la mapenzi la Zipter "Finding the Hot Wire ". Uchapishaji ulilenga zaidi wanamuziki wa kike, sherehe, kumbi, na mada anuwai zinazohusu uandishi, michezo, densi, ucheshi, na sanaa. Kila toleo la ukurasa wa 64 lilijumuisha karatasi ya sauti na angalau nyimbo nne za wasanii wa wasagaji na / au wa kike.
Tamasha la kwanza la muziki la wanawake lilifanyika mnamo 1973 katika Chuo Kikuu cha Jimbo la Sacramento. Mnamo Mei, 1974 Sikukuu ya kwanza ya Muziki ya Wanawake ilifanyika Champaign-Urbana, Illinois, iliyoanzishwa na mwanafunzi wa Chuo Kikuu cha Illinois Kristin Lems. Iliadhimisha mwaka wake wa arobaini huko Middleton, Wisconsin, kuanzia Julai 2-5, 2015. Sikukuu ya Muziki ya Michigan Womyn iliundwa mnamo 1976, na ikawa sherehe kubwa zaidi nchini Marekani kabla ya kusitisha shughuli baada ya sikukuu ya arobaini mnamo Agosti 2015. Sherehe mpya ni pamoja na Lilith Fair ambayo ilizuru kutoka 1997-1999 na Tamasha la Wasagaji la Ohio, karibu na Columbus Ohio, iliundwa mnamo 1988 na inaendelea kuwa sherehe ya kuendeleza muziki na utamaduni wa wanawake. Sherehe zingine nyingi zimeundwa kote Merika na Canada tangu katikati ya miaka ya 1970 na zinatofautiana kwa saizi kutoka mamia hadi maelfu ya wahudhuriaji. Sherehe mpya kabisa ni Tamasha la Muziki la Wanawake la Los Angeles, ambalo lilianza mnamo 2007 na zaidi ya wahudhuriaji 2,500, na ambayo hapo awali ilipangwa kurudi mnamo 2009, lakini halijafanyika muda mrefu baada ya tukio la kwanza.
Ingawa sherehe hizo zinalenga muziki, zinaunga mkono mambo mengine mengi ya tamaduni ya wasagaji na wanawake. Iliyoundwa ili kutoa nafasi salama kwa muziki na utamaduni wa wanawake, sherehe nyingi hufanyika kwenye vyuo vikuu vya chuo kikuu au katika maeneo ya mbali ya vijijini. Sherehe nyingi hutoa semina juu ya mada zinazohusu jamii ya wasagaji na wanawake, hutoa shughuli kama sanaa, ufundi, madarasa ya mazoezi ya mwili, na hafla za riadha, na hutumikia kutoa fursa kwa wanawake kutumia rasilimali ambazo mara nyingi hawawezi kupata katika tamaduni kuu. Tamasha moja ambalo hutoa semina kama hizo ni Tamasha la Kitaifa la Muziki wa Wanawake. Mnamo 1992, tamasha hilo lilitoa warsha zinazoangazia mada kama "mchezo wa kuigiza", "filamu na video," "uwezo wa kufikia," "afya ya wanawake / michezo na usawa wa mwili," "wanawake wazee," kiroho, "" uwezeshaji wa wanawake, "" wanawake wa rangi, na mkutano wa mwandishi pamoja na mada zingine katika "safu ya semina ya jumla."
Bonnie Morris anaelezea katika kitabu chake Eden Built by Eves, jinsi sherehe zinavyowahudumia wanawake katika hatua zote za maisha yao. Sikukuu husaidia nafasi salama ya kuja kwa mila ya umri kwa wanawake wachanga, mapenzi ya watu wazima na sherehe za kujitolea, usemi wa mitazamo mbadala juu ya uzazi, na usemi wa huzuni na upotezaji. Tamasha la Muziki la Womyn la Michigan ni mfano wa mazingira ambayo huwasherehekea wanawake wote sio wale tu wanaofuatana na media kuu. Morris anafafanua waliohudhuria kwenye tamasha kama "wanawake ambao ni warembo kwenye viti vya magurudumu, wanawake ambao ni warembo wakiwa na pauni 260, wanawake ambao ni wazuri wakiwa na umri wa miaka 70, mapenzi ya muda mrefu ya watu wa kikabila - na wanawake wengine wote ambao televisheni haitaonyesha au tuambie haina hesabu." Sikukuu pia husaidia kujenga hali ya jamii kwa jamii ya wasagaji. Tamasha la Kitaifa la Muziki wa Wanawake lina nyongeza ya washiriki wengi wa wasagaji na waandaaji, muziki, ucheshi, na ufundi wa tamasha hilo huendeleza "kitambulisho chanya cha wasagaji." Tamasha hilo pia limekuwa mahali ambapo wanawake wanaweza kuonyesha waziwazi ujinsia wao ikiwa ni pamoja na mapenzi ya jinsia moja.
Hivi sasa, sherehe hizi zinaendelea kushamiri huko Marekani na nchi nyingine.