ශිරාණි බණ්ඩාරනායකට එරෙහි දෝෂාභියෝගය

ශ්‍රී ලංකාවේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරු පිරිසක් විසින් එවකට එරට අග්‍රවිනිශ්චයකාරව සිටි ශිරාණි බණ්ඩාරනායක මහත්මිය දෝෂාභියෝගයකට ලක්කරනලදී. කථානායක විසින් පත්කල තේරීම් කාරක සභාවකින් මෙම චෝදනා විභාගකොට පාර්ලිමේන්තුවට වාර්තාවක් ඉදිරිපත්කරන ලදී. ඉන් පසුව 2013 ජනවාරි මසදී එම දෝෂාභියෝග යෝජනාව පාර්ලිමේන්තුවේ සම්මතවූ අතර දින කීහිපයකට පසු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ විසින් ඇය නිලයෙන් පහ කරන ලදි. මූල්‍ය අක්‍රමිකතා සහ අධිකරණ නඩු කිහිපයකට ඇඟිලි ගැසීම, අභිලාශ අතර ගැටුම ඇතුළු චෝදනා රැසක් සඳහා, බණ්ඩාරනායක මහත්මිය චූදිතයා ලෙස නම් කොට තිබුණද, මෙම සියළු චෝදනා ඇය ප්‍රතික්ෂේප කලාය. ජනාධිපති රාජපක්ෂගේ සොහොයුරෙකු වන බැසිල් රාජපක්ෂ විසින් යෝජනා කරන ලද පනත් කෙටුම්පතකට විරුද්ධ තීන්දුවක්ද ඇතුළු, ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් රජයට එරෙහිව නියම කරනු ලැබූ විධිතීරණ මාලාවකින් අනතුරුව මෙම දෝෂාභියෝගය ඉදිරිපත් කෙරිණි. දෝෂාභියෝගය පිළිගැනීම බණ්ඩාරනායක මහත්මිය විසින් ප්‍රතික්ෂේප කල අතර කිසිම නව අග්‍රවිනිශ්චයකාරවරයෙකු හා සමග කටයුතු කිරීමට නීතිඥ කණ්ඩායම් විසින් ප්‍රතික්ෂේප කිරීම හා සමගම, සිදුවිය හැකි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාමය අර්බුදයක් පිළිබඳ ලකුණු පහල වී ඇත. බණ්ඩාරනායක මහත්මියගේ මතභේදකාරී දෝෂාභියෝගය පිළිබඳ විවේචනාත්මක සහ සංවේගාත්මක ප්‍රකාශ ශ්‍රී ලංකාව තුලින් හා විදේශයන් වෙතින් නිකුත්වුණි.
ජනාධිපති චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග විසින්, බණ්ඩාරනායක මහත්මිය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට පත් කරන ලද්දේ 1996 ඔක්තොම්බර් 30 දිනදීය. 2011දී ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ විසින්, අග්‍රවිනිශ්චයකාර ලෙසින් බණ්ඩාරනායක මහත්මිය පත් කලේ, 2011 මැයි 17 දිනදී විශ්‍රාම ගිය අසෝක ද සිල්වාගේ අනුප්‍රාප්තිකයා ලෙසිනි. ජනාධිපති රාජපක්ෂ ඉදිරියේ ඇය දිවුරුම් දුන්නේ 2011 මැයි 18 දිනදීය.
දිවි නැගුම පනත් කෙටුම්පත ශ්‍රී ලංකා ගැසට් පත්‍රයෙහි පල කරන ලද්දේ 2012 ජූලි 27 දිනදීය. මෙම පනත් කෙටුම් පත විසින් ශ්‍රී ලංකාවේ සමෘද්ධි අධිකාරිය, ශ්‍රී ලංකාවේ දක්ෂිණ සංවර්ධන අධිකාරිය සහ උඩරට සංවර්ධන අධිකාරිය ඒකාබද්ධ කොට දිවි නැගුම සංවර්ධන දෙපාර්තමේන්තුව පිහිටුවන ලද අතර බොහෝ ප්‍රජා සංවිධාන, බැංකු සහ බැංකු සමාජ තනන ලදි. ජනාධිපති රාජපක්ෂගේ සොහොයුරු බැසිල් රාජපක්ෂ යටතේ පවතින ආර්ථික සංවර්ධන අමාත්‍යාංශය විසින් දිවි නැගුම සංවර්ධන දෙපාර්තමේන්තුව පාලනය කෙරෙමින් සංවර්ධන කටයුතු සිදු කිරීමට නියමිතව තිබුණි. ශ්‍රී ලංකාවේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව ප්‍රකාර, බොහෝ සංවර්ධන කටයුතු සිදු කිරීම, පළාත් සභා වෙත විමධ්‍යගත කොට තිබුණි. 2012 අගෝස්තු මසදී ශ්‍රී ලාංකික රජය විසින් පාර්ලිමේන්තුව අබියස මෙම පනත් කෙටුම් පත සභා ගත කෙරිණි. කෙටුම් පත ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට අනුකූල බව අභියෝගයට ලක් කරමින් පෙත්සම්කරුවන් සතර දෙනෙක් විසින් පෙත්සම් තුනක් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය වෙත ඉදිරිපත් වුණි. අධිකරණය (බණ්ඩාරනායක, ප්‍රියසත් ඩෙප් සහ ඊවා වනසුන්දර) 2012 අගෝස්තු 27 සහ 28 දිනවලදී රැස්වූයේ පෙත්සම් විභාගකිරීමටය. ජනාධිපති රාජපක්ෂගේ තවත් සොහොයුරෙකු වන කථානායක චමල් රාජපක්ෂ, විසින් 2012 සැප්තැම්බර් 18 දිනදී ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයෙහි නිර්ණයනයන් පාර්ලිමේන්තුව වෙත දැනුම් දුන්නේය: පනත් කෙටුම් පත පළාත් සභා ලැයිස්තුවෙහි දක්වා ඇති කරුණු වලට අදාළ වන බැවින් නිතීගත වීමට නම් සෑම පළාත් සභාවක් වෙතම එය යොමු කොට අනුමැතිය ලබා ගත යුතු බවය. පළාත් සභා නවයෙන් අටකම පාලන බලය සතු වූයේ ජනාධිපති රාජපක්ෂගේ පක්ෂය වන එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය (එජනිස) වෙත වන අතර, 2012 සැප්තැම්බර් 25 දින සහ 2012 ඔක්තොම්බර් 3 දින අතර කාලය තුලදී මෙම පළාත් සභා අට විසින් දිවි නැගුම පනත් කෙටුම් පත අනුමත කරන ලදි. ජනාධිපති රාජපක්ෂ විසින් පත් කොට තිබූ උතුරු පළාතේ ආණ්ඩුකාර ජී. ඒ. චන්ද්‍රසිරි විසින් පනත් කෙටුම් පත අනුමත කරන ලදි.
පනත් කෙටුම්පත පාර්ලිමේන්තුවට යලි යොමු කෙරුනු අතර පනත් කෙටුම්පතෙහි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට අනුකූලත්වය අභියෝගයට ලක්කරමින් තවත් පෙත්සම් එකොළහක් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය වෙත ඉදිරිපත් වුණි. චන්ද්‍රසිරි මහතා විසින් පනත් කෙටුම්පත අනුමත කිරීමේ නීතිකත්වය අභියෝගයට ලක් කරමින් 2012 ඔක්තොම්බර් 4 දිනදී විපක්ෂ මන්ත්‍රී මාවෙයි සේනාධිරාජා යොමු කල පෙත්සමද මේ අතර විය. 2012 ඔක්තොම්බර් 18, 22 සහ 23 දිනවලදී අධිකරණය (බණ්ඩාරනායක, එන්. ජී. අමරතුංග සහ කේ. ශ්‍රීපවන්) රැස්වූයේ පෙත්සම් විභාග කිරීම සඳහාය. ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ නිර්ණයක 2012 ඔක්තොම්බර් 31 දිනදී ජනාධිපති වෙත දන්වා යවන ලදි. ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ නීර්ණයන කථානායක චමල් රාජපක්ෂ විසින් 2012 නොවැම්බර් 6 දිනදී පාර්ලිමේන්තුව වෙත දන්වා සිටින ලදි: 8(2) ඡේදය ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට පටහැනිවූ අතර ජන මත විචාරණයකින් සම්මත කර ගත යුතුව තිබුණි; තවත් ඡේද දොළසක් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට පටහැනි වූ අතර පාර්ලිමේන්තුවෙහි විශේෂ බහුතරයකින් (තුනෙන්-දෙකක) සම්මත කර ගත යුතුව තිබුණි; පනත් කෙටුම් පත පිටසන් කිරීමට උතුරු පළාතේ ආණ්ඩුකාරවරයාට බලය නොමැති අතර එබැවින් පනත් කෙටුම් පත පාර්ලිමේන්තුවෙහි විශේෂ බහුතරයකින් සම්මත කර ගත යුතුව තිබුණි.
දිවි නැගුම පනත් කෙටුම් පත පිළිබඳ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ නීර්ණයන් ජනාධිපති වෙත දන්වා යැවූ දිනට පසුදින එනම් 2012 නොවැම්බර් 1 දිනදී අග්‍රවිනිශ්චයකාර බණ්ඩාරනායක මහත්මියට එරෙහි දෝෂාභියෝග යෝජනාවක් එජනිස මන්ත්‍රීවරුන් 117 දෙනෙකුගේ අත්සන් සහිතව කථානායක චමල් රාජපක්ෂ වෙත භාර දෙන ලදි. 2012 නොවැම්බර් 6 දිනදී කථානායක චමල් රාජපක්ෂ විසින් බණ්ඩාරනායක මහත්මියට එරෙහි චෝදනා 14 හෙළි කල අතර, මූල්‍ය තොරතුරු හෙළි නොකිරීම, බලය අනිසි ලෙස භාවිතා කිරීම සහ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව නොසළකාහැරීම යන දේ එයට ඇතුළත්ව තිබුණි. බණ්ඩාරනායක මහත්මිය චෝදනා ප්‍රතික්ෂේප කලාය.
දෝෂාභියෝග චෝදනා විභාග කිරීම සඳහා රජයේ මන්ත්‍රීවරුන් සත් දෙනෙකු සහ විපක්ෂයේ මන්ත්‍රීවරුන් සතරදෙනෙකුගෙන් සමන්විතවූ සත් සාමාජීක පාර්ලිමේන්තු තේරීම් කාරක සභාවක් (PSC) පත් කෙරිණි. දෝෂාභියෝග චෝදනා පිළිබඳ විභාගය 2012 නොවැම්බර් 23, 2012 දෙසැම්බර් 4 දින සහ 2012 දෙසැම්බර් 6 දිනදී පැවැත්වුනු අතර එදින බණ්ඩාරනායක මහත්මිය විභාග කිරීම වෙතින් ඉවත්ව ගියාය. 2012 දෙසැම්බර් 7 දිනදී විපක්ෂ මන්ත්‍රීවරු පාර්ලිමේන්තු තේරීම් කාරක සභාවෙන් ඉවත් වූහ. 2012 දෙසැම්බර් 8 දිනදී පාර්ලිමේන්තු තේරීම් කාරක සභාවෙහි වාර්තාව පාර්ලිමේන්තුව වෙත ඉදිරිපත් කෙරිණි. පාර්ලිමේන්තු තේරීම් කාරක සභාව අධිගමනය කොට තිබුණේ බණ්ඩාරනායක මහත්මියට එරෙහි චෝදනා පහෙන් තුනක් ඔප්පු වී ඇති බවත් ඇය නිලයෙන් පහ කිරීමට මෙය ප්‍රමාණවත් බවත්ය. දේපළ ගනුදෙනුව පිළිබඳ අයෝග්‍යත්වය (පළමුවන චෝදනාව), බැංකු ගිණුම් හෙළි නොකිරීම (සතරවන චෝදනාව) සහ ඇයගේ සැමියා අදාළ වන්නාවූ අධිකරණ නඩුවක් හා බැඳි සම්බන්ධතා සම්මතය (පස්වන චෝදනාව) යන චෝදනාවලට ඇය වරදකරු බවට තීරණය කර තිබුණි. දෙවන හා තෙවන චෝදනා වලට ඇය වරද කරු නොවන බව තීරණය වී තිබූ අතර පාර්ලිමේන්තු තේරීම් කාරක සභාව විසින් ඉතිරි චෝදනා නවය නොසලකා හරින ලදි. "එය පරීක්ෂණයක් නොව එය සවික්සුමක් විය" යැයි පවසමින් විපක්ෂ මන්ත්‍රීවරුන් පාර්ලිමේන්තු තේරීම් කාරක සභා වාර්තාව ප්‍රතික්ෂේප කලහ. පාර්ලිමේන්තු තේරීම් කාරක සභාවේ වාර්තාව ඉන්පසු ජනාධිපති වෙත යවන ලදි.
2013 ජනවාරි 3 දිනදී ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය තීන්දු කලේ අග්‍රවිනිශ්චයකාරයාට එරෙහි චෝදනා පරික්ෂා කිරීමට පාර්ලිමේන්තු තේරීම් කාරක සභාවට බලයක් නොමැති අතර එබැවින් දෝෂාභියෝගය ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා විරෝධී බවයි.
පාර්ලිමේන්තු තේරීම් කාරක සභාවට එරෙහිව බණ්ඩාරනායක මහත්මිය විසින් අභියාචනයක් ඉදිරිපත් කල අතර 2013 ජනවාරි 7 දිනදී අභියාචනාධිකරණය විසින් පාර්ලිමේන්තු තේරීම් කාරක සභාවේ අධිගමනයන් නිෂ්ප්‍රභ කෙරිණි. මින් ඉක්බිතිව, අභියාචනාධිකරණ විනිසුරුවන් දෙදෙනෙකු, එස්. ශ්‍රීස්කන්ධරාජා සහ අනිල් ගුණරත්න වෙත මරණ තර්ජන එල්ල වුණි.
ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ හා අභියාචනාධිකරණයේ තීන්දු නොතැකූ රජය දෝෂාභියෝගය පිළිබඳ කටයුතු ඉදිරියට ගෙන ගියේය. බණ්ඩාරනායක මහත්මියට එරෙහි දෝෂාභියෝග යෝජනාව 2013 ජනවාරි 10 සහ 11 යන් දින වලදී පාර්ලිමේන්තුවේ විවාදයට ගැනිණි. පාර්ලිමේන්තුව විසින් යෝජනාව සම්මත කර ගන්නා ලද අතර මන්ත්‍රීවරු 155 දෙනෙක් එයට පක්ෂවද මන්ත්‍රීවරුන් 49 දෙනෙක් එයට විරුද්ධවද ඡන්දය ප්‍රකාශ කලහ. දෝෂාභියෝග යෝජනාව දෝෂසහගත සහ එනිසාම එය අනීතික එකකැයි විපක්ෂ මන්ත්‍රීවරු ප්‍රකාශ කලහ.
පාර්ලිමේන්තුව විසින් සම්මත කරන ලද දෝෂාභියෝග යෝජනාව 2013 ජනවාරි 13 දිනදී ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ විසින් අපරානුමත කිරීමෙන් බණ්ඩාරනායක මහත්මිය නිලයෙන් පහ කෙරිණි. සමහරක් වාර්තා පරිදී ජනාධිපති රාජපක්ෂ විසින් බණ්ඩාරනායක මහත්මියට විශ්‍රාම යාමේ විකල්පය ලබා දුන්නද ඇය විසින් එය ප්‍රතික්ෂේප කර ඇත.
පාර්ලිමේන්තුව විසින් දෝෂාභියෝග යෝජනාව සම්මත කර ගැනුමෙන් පසුව වුවද, බණ්ඩාරනායක මහත්මිය විසින් පාර්ලිමේන්තු තේරීම් කාරක සභාව ව්‍යවස්ථා විරෝධී බවට ප්‍රකාශ කෙරුණු ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ තීන්දුව හුවා දක්වමින් පවසා සිටියේ ඇය නිලයෙන් බැහැරව නොයන බවයි. නීතිඥ කණ්ඩායම් විසින් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිශ්චයකාරවරුන්ගෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ කිසියම් නව අග්‍රවිනිශ්චයකරුවෙකු සමග අධිකරණ කටයුතු වලට සහභාගි නොවන ලෙසටය.
ජනාධිපති රාජපක්ෂ විසින් බණ්ඩාරනායක මහත්මියගේ අනුප්‍රාප්තිකයා ලෙසින් හිටපු නීතිපති මොහාන් පීරිස් නම් කරන ලදි. ඔහුගේ නාමයෝජනාව "නිරීක්ෂණ" සඳහා පාර්ලිමේන්තු සභාව වෙත ජනාධිපති විසින් යොමු කල යුතුවුවද පත්වීම සිදු කරන්නේ ජනාධිපති විසිනි. පස් සාමාජික පාර්ලිමේන්තු සභාව සමන්විත වන්නේ කථානායක, අග්‍රාමාත්‍යවරයා, විපක්ෂ නායක, අග්‍රාමාත්‍යවරයා විසින් නම් කරන ලද තැනැත්තෙක් සහ විපක්ෂ නායක විසින් නම් කරන ලද තැනැත්තෙක් යන අය ගෙනි. පත්වීම සාකච්ඡා කිරීමට, පාර්ලිමේන්තු සභාව 2013 ජනවාරි 15 දිනදී රැස්වූ නමුත්, විපක්ෂ නායක රනිල් වික්‍රමසිංහ සහ ඔහු විසින් නම් කල ඩී. එම්. ස්වාමිනන්දන් සහභාගි නොවූයේ ඔවුන් සභාවේ කටයුතු වලට විරුද්ධ වුනු නිසාය. 2013 ජනවාරි 15 දිනදී පාර්ලිමේන්තු සභාව විසින් පීරිස් මහතාගේ පත්වීමට අනුමැතිය දෙන ලදි.
අග්‍රවිනිශ්චයකාරයෙකුගේ නව පත්වීමක් අනීතික වන නිසාත් එවැන්නක් ඔවුන්ගේ අයිතිවාසිකම් සහ ජනතාවගේ අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය කරන බවට ඔවුන් තරයේ අදහස් කරන නිසාත්, විකල්ප ප්‍රතිපත්ති කේන්ද්‍රය (CPA) විසින් මූලික අයිතිවාසිකම් පෙත්සමක් ගොනු කරන ලදි. නව අග්‍රවිනිශ්චයකාරයා පත්වීමේ අනුමැතිය වලක්වාලන සහ ඔහු නිලය භාර ගැනීම හා නිලයේ රාජකාරි කිරීම වලක්වන අතුරු තහනම් නියෝග දෙකක් ඔවුහූ බලාපොරොත්තු වූහ. ජනාධිපති රාජපක්ෂගේ තීරණය පාර්ලිමේන්තු සභාව විසින් අනුමත කරන දිනයේම ප.ව. 12:30 ට, මහත් ආරක්ෂක විධිවිධාන යටතේ මොහාන් පීරිස් දිවුරුම් දුන්නේය. පීරිස් මහතා හැඳින්වුනේ ජනාධිපති රාජපක්ෂගේ මිත්‍ර පාක්ෂිකයෙක් ලෙසිනි. මෙම ධුරයට නම් කිරීමට පෙර, ඔහු කැබිනට් මණ්ඩලයට ජ්‍යෙෂ්ඨ නීති උපදේශක වූ අතර මානව අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝන සහ බලයෙන් අතුරුදහන් කිරීම් පිළිබඳ චෝදනා හමුවේ රාජපක්ෂ රජය ආරක්ෂා කිරීම පිළිබඳව කැපී පෙනුණි. පීරිස් මහතා එහි පැමිනීමට පෙර, මෙම තීරණයට විරුද්ධව උද්ඝෝෂණය කල නීතිඥවරුන් සහ රජයට හිතැති පාක්ෂිකයන් යන දෙපාර්ශවයම හල්ෆ්ට්ස්ඩෝර්ෆ් හී ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ සංකීර්ණය පිටත රැස්වී සිටියහ.
ඇය තවමත් නීත්‍යානුකූල අග්‍රවිනිශ්චයකාරවරයා වන නමුත්, ප්‍රචණ්ඩත්වය යෙදවිය හැකි අවස්ථාවක ඇයගේ හා ඇයගේ පවුලේ සාමාජිකයන්ගේ ජීවිත අනතුරේ ලක්විය හැකි බැවින් ඇයගේ නිල මැදිරියෙන් හා නිල නිවාසයෙන් බැහැර වීමට තීරණය බව බණ්ඩාරනායක මහත්මිය පැවසූ අතර ඇය විසින් ප්‍රකාශ නිකුත්කිරීම පොලීසිය විසින් වලක්වාලීමට උත්සාහ දැරිණි.
රටේ බොහෝ නීතිඥයන් විසින් නීත්‍යානුකූල අග්‍රවිනිශ්චයකාර ලෙස බණ්ඩාරනායක මහත්මිය පිළිගන්නා අතර නව පත්වීම්ලාභියා පිළිනොගන්නා ලෙස ජ්‍යෙෂ්ඨ විනිශ්චයකාරවරුන්ගේ ඉල්ලා සිටිමින් ඔවුන් ලියා දක්වා ඇත. සියළු නඩු විභාග කල් දැමුණු අතර, ශිරාණි බණ්ඩාරනායක මහත්මිය මුලසුන ගැනීමට නියමිතව තිබුනු විභාගයන් විනිශ්චයකාර පී.ඒ. රත්නායක සහ විනිශ්චයකාර එස්.අයි. ඉමාම් විසින් සිදු කෙරිණි.
බණ්ඩාරනායක මහත්මියගේ විවාදාත්මක දෝෂාභියෝගය නිසා මිශ්‍ර ප්‍රතිචාර ලැබුණි. විවේචනය, උද්වේගය සහ පැසසුම ශ්‍රී ලංකාව තුලින් හා පිටතින් ප්‍රකාශ කෙරිණි.
අධිකරණයේ ස්වාධිනත්වයට සීමා පැනවීමට හා ජනාධිපති රාජපක්ෂ වෙත බලය ඒකරාශි කර ගැනීමට ගත් උත්සාහයක් ලෙසින් ‍දෝෂාභියෝගය දක්වමන් එය විවේචනය කිරීමට විපක්ෂ දේශපාලනඥයෝ, සමහරක් නීතිඥවරුන්, සමහරක් විනිශ්චයකාරවරුන් සහ සමහරක් සිවිල් සමාජ කණ්ඩායම් උත්සුක වූහ. ඔවුන් තවදුරටත් කියාසිටියේ දිවි නැගුම පනත් කෙටුම්පත ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් වැලකීම නිසා පළිගැනුමක් ලෙස දෝෂාභියෝගය ඉදිරිපත්වූ බවයි.
හිටපු නීතිපති මොහාන් පීරිස් පත්කිරීම සම්බන්ධයෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ 41වන අග්‍රවිනිශ්චයකාර සරත් එන්. සිල්වා සිය කලකිරීම පල කලේය. "අග්‍රවිනිශ්චයකාරයා දෝෂාභියෝගයට ලක්කොට මතභේදකාරී තත්ත්වයක් ඇතිවී තිබෙන අවස්ථාවක, ඊළඟ අගවිනිසුරු වශයෙන් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරුවරුන් අතරින් ජ්‍යෙෂ්ඨ විනිසුරුවරයෙකු පත්කලේ නම් ප්‍රශ්නය විසඳිය හැකිව තිබුණි " යැයි පවසමින් සිල්වා මහතා යෝජනා කලේ දැනට ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ සේවය කරන විනිශ්චයකාරවරයෙකු පත් කල යුතු බවයි
එක්සත් ජාතීන් - විනිශ්චයකාරවරුන්ගේ සහ නීතිඥයන්ගේ ස්වාධිනත්වය පිළිබඳ එක්සත් ජාතීන්ගේ විශේෂ ප්‍රකාශක, ගබ්‍රියෙලා නෝල්, 2012 නොවැම්බර් මසදී ශ්‍රී ලංකා රජයෙන් ඉල්ලා සිටියේ දෝෂාභියෝගය නැවත සලකා බලා අදාල යෝජනා විමර්ශනය කිරීම "සුදුසු ක්‍රමවේදයක මූලික සිද්ධාන්ත අනුකූලව සහ සාධාරණ විභාගයක්" සහිතව සිදු විය යුතු බවයි.
2012 නොවැම්බර් 15 දිනදී නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් පොදු රාජ්‍ය මණ්ඩල මහා ලේකම් කමලෙෂ් ශර්මා, දෝෂාභියෝග ක්‍රියාවලිය පිළිබඳ සිය කණස්සල්ල පල කරමින් කියා සිටියේ අධිකරණයේ ස්වාධිනත්වය පිළිබඳ ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාමය නියෝගයන්ට ගරු කල යුතු බවයි. 2013 ජනවාරි 11 දිනදී තවත් ප්‍රකාශයක් නිකුත් තල ෂර්මා මහතා, "පවතින තත්ත්වය පිළිබඳ, සාමූහික වශයෙන් පොදුරාජ්‍ය මණ්ඩලය, ගැඹුරු කණස්සල්ල පල කරයි" යනුවෙන් කියා සිටිමින් ශ්‍රී ලංකා රජයෙන් ඉල්ලා සිටියේ දෝෂාභියෝගය පිළිබඳ තීරණයක් ගැනීමට පෙර මදක් නැවතී එහි ප්‍රතිවිපාක පිළිබඳ විමසිලිමත් වන ලෙසයි.