ඇක්‍රෝ නර්තනය

ඇක්‍රෝ නර්තනය යනු ශාස්ත්‍රීය නර්තන ශිල්පීය ක්‍රම සහ ඇක්‍රොබැටික් අංග ඒකාබද්ධ කරන නර්තන විලාසයකි. එය එහි මලල ක්‍රීඩා ස්වභාවය, නැටුම් සහ ඇක්‍රොබැටික් මිශ්‍ර කරන එහි අද්විතීය නර්තන විද්‍යාව සහ නැටුම් සන්දර්භයක් තුළ ඇක්‍රොබැටික් භාවිතය මගින් නිර්වචනය වේ. එය ආධුනික තරඟකාරී නැටුම්වල මෙන්ම වෘත්තීය නැටුම් රඟහලෙහි සහ Cirque du Soleil වැනි සමකාලීන සර්කස් නිෂ්පාදනවල ජනප්‍රිය නර්තන ශෛලියකි. මෙය ඇක්‍රොබැටික්, කලාත්මක සහ රිද්මයානුකූල ජිම්නාස්ටික් වලට ප්‍රතිවිරුද්ධ වන අතර, ඒවා ජිම්නාස්ටික් සන්දර්භය තුළ පාලක ජිම්නාස්ටික් සංවිධානයක (FIG වැනි) අනුග්‍රහය යටතේ සහ ලකුණු සංග්‍රහයකට යටත් වන ක්‍රීඩා වේ. ඇක්‍රෝ නර්තනය ඇක්‍රොබැටික් නැටුම් සහ ජිම්නාස්ටික් නැටුම් ඇතුළු විවිධ නම් වලින් හඳුන්වනු ලැබේ, නමුත් එය සාමාන්‍යයෙන් නර්තන ශිල්පීන් සහ නර්තන වෘත්තිකයන් විසින් ඇක්‍රෝ ලෙස හැඳින්වේ.
ඇක්‍රෝ යනු නර්තන ශිල්පීන්ට විශේෂයෙන් අභියෝගාත්මක නර්තන ශෛලියක් වන අතර එයට ඔවුන් නැටුම් සහ ඇක්‍රොබැටික් කුසලතා යන දෙකෙහිම පුහුණු කළ යුතුය.
ඇක්‍රොබැටික් නැටුම් 1900 ගණන්වල මුල් භාගයේ දී එක්සත් ජනපදයේ සහ කැනඩාවේ වෝඩ්විල් හි සිදු කරන ලද එක් ක්‍රියාවක් ලෙස මතු විය. 1900 ට පෙර දශක කිහිපයක් වෝඩ්විල් හි තනි තනි නැටුම් සහ ඇක්‍රොබැටික් ක්‍රියා සිදු කර තිබුණද, නැටුම් සහ ඇක්‍රොබැටික් චලනයන් ඒකාබද්ධ කරන ක්‍රියා සිදු කිරීම ජනප්‍රිය වූයේ 1900 ගණන්වල මුල් භාගයේදී නොවේ.
ඇක්‍රොබැටික් නැටුම් වෝඩ්විල් හි හදිසියේම දිස් නොවීය; ඒ වෙනුවට, එය විවිධ ආකාරවලින් කාලයත් සමඟ ක්‍රමක්‍රමයෙන් දිස් වූ අතර, ඒ නිසා එහි ආරම්භකයා ලෙස කිසිදු තනි රංගන ශිල්පියෙකු සඳහන් කර නොමැත. ෂර්මන් කෝට්ස් (1872-1912), 1900 සිට 1914 දක්වා කොමඩු භාරය සමඟින් ඉදිරිපත් වූ අතර, සෙසු නර්තන ශිල්පීන් විසින් ඔවුන් දුටු පළමු ඇක්‍රොබැටික් නර්තන ශිල්පියා ලෙස සිහිපත් කරන ලදී. තවත් මුල්ම ලේඛනගත ඇක්‍රොබැටික් නැටුම් වාදකයෙක් වූයේ ටොමී වුඩ්ස්ය, ඔහු සංගීතය සමඟ නියමිත වේලාවට ඇක්‍රොබැටික් චලනයන් ක්‍රියාත්මක කරන ෂෆල් ඇලෝන්ග් හි මන්දගාමී චලන ඇක්‍රොබැටික් නර්තනය සඳහා ප්‍රසිද්ධියට පත් විය. 1914 දී, acrobat Lulu Coates විසින් Crackerjacks, ජනප්‍රිය vaudeville කණ්ඩායමක් පිහිටුවා ගත් අතර, 1952 දී කණ්ඩායම විසුරුවා හරින තෙක් ඔවුන්ගේ කාර්ය සාධන ප්‍රසංගයට ඇක්‍රොබැටික් නැටුම් ඇතුළත් විය ගේන්ස් බ්‍රදර්ස් ඇතුළු තවත් බොහෝ ජනප්‍රිය වෝඩ්විල් සමාගම් ඔවුන්ගේ සංදර්ශනවල ඇක්‍රොබැටික් සහ නැටුම් ඒකාබද්ධ කළහ.
Vaudeville යුගයේ පරිහානියේ සිට ඇක්‍රොබැටික් නර්තනය එහි වර්තමාන ස්වරූපයට පැමිණීම සඳහා බහුවිධ පරිණාමයකට ලක්ව ඇත. මෙම පරිණාමයේ වඩාත්ම වැදගත් අංගය වන්නේ නර්තන චලන සඳහා පදනම ලෙස මුද්‍රා නාට්‍ය ක්‍රමය ඒකාබද්ධ කිරීමයි, එමඟින් වෝඩ්විල් ඇක්‍රොබැටික් නර්තනයේ නොතිබූ ස්වරූපය සහ චලනය පිළිබඳ නිරවද්‍යතාවයක් ඇක්‍රෝ නර්තනයට ගෙන එයි. එසේම, වෝඩෙවිල් ඇක්‍රොබැටික් නැටුම් බොහෝ විට සංගීතයට සකසා ඇති ඇක්‍රොබැටික් වලට වඩා ටිකක් වැඩි වූ අතර නවීන ඇක්‍රෝ නර්තනය මූලික වශයෙන් නැටුමක් වන අතර එහි ඇක්‍රොබැටික් චලනයන් නර්තන සන්දර්භයක් තුළ සිදු කෙරේ.
ඇක්‍රෝ හි නිර්වචන ලක්ෂණයක් වන්නේ නැටුම් සහ ඇක්‍රොබැටික් චලනයන් අතර සුමට, අලංකාර සංක්‍රාන්තියයි. එසේම, නර්තනයක් ඇක්‍රෝ ලෙස වර්ගීකරණය කිරීමට නම්, එහි ඇක්‍රොබැටික් අන්තර්ගතයට අදාළව, නැටුම් චලනයේ සැලකිය යුතු ප්‍රතිශතයක් තිබිය යුතුය. නිදසුනක් ලෙස, ජිම්නාස්ටික් බිම අභ්‍යාසයක් ඇක්‍රෝ ලෙස නොසැලකේ, එහි ඇක්‍රොබැටික් අන්තර්ගතයට සාපේක්ෂව එහි නර්තන චලනයන් අඩු හෝ නැති නිසා මෙන්ම නැටුම් සහ ජිම්නාස්ටික් චලනයන් අතර සුමට සංක්‍රාන්තියක් නොමැති නිසා. එසේම, ඇක්‍රෝ ඇක්‍රොබැටික් ජිම්නාස්ටික් වැනි ආධාරක උපකරණ භාවිතා නොකරයි.
ඇක්‍රෝ හි නැටුම් චලනයන් බැලට්, ජෑස්, ගීතමය සහ නවීන නැටුම් ශෛලීන් තුළ පිහිටුවා ඇත. ඇක්‍රෝ නැටුම් චලනයන් මෙම නැටුම් විලාසයන්ට සීමා නොවේ, නමුත් මෙම ශෛලීන් සම්පූර්ණයෙන්ම නොපැවතීම සාමාන්‍යයෙන් නර්තනයක් ඇක්‍රෝ හැර වෙනත් දෙයක් ලෙස වර්ගීකරණය කිරීමට හේතු වේ (උදා, බ්‍රේක් ඩාන්ස් ).
ඇක්‍රෝ නැටුමක සිදු කෙරෙන ඇක්‍රොබැටික් චලනයන් සහ සමබර ක්‍රියා උපක්‍රම ලෙස හැඳින්වේ. ඇක්‍රෝ නැටුමේදී විවිධ උපක්‍රම බහුලව සිදු කරනු ලබන අතර, ඒවා ඉටු කිරීමට අවශ්‍ය වන සංකීර්ණත්වය සහ කුසලතාවන්ගෙන් පුළුල් ලෙස වෙනස් වේ. නර්තන ශිල්පීන්ට උපක්‍රම ඉදිරිපත් කිරීමට අවශ්‍ය කුසලතා තිබිය යුතුය යන පැහැදිලි අවශ්‍යතාවයට අමතරව, ඇක්‍රෝ නර්තනයක කළ හැකි උපක්‍රම වර්ග නර්තන ශිල්පීන් සංඛ්‍යාව මත රඳා පවතී. තනි හෝ කණ්ඩායම් නැටුම්වල ස්වාධීන නර්තන ශිල්පීන් විසින් තනි උපක්‍රම සිදු කළ හැකිය. මේ සඳහා උදාහරණ වනුයේ:
ද්විත්ව උපක්‍රම - හවුල්කාර උපක්‍රම ලෙසද හැඳින්වේ - සිදු කළ හැක්කේ නර්තන ශිල්පීන් යුගලයකට පමණි. මෙයට උදාහරණයක් වන්නේ එක් නර්තන ශිල්පියෙකු තම දෑතින් "සෑදලයක්" සාදන පිච් ටක් ය . දෙවන නර්තන ශිල්පියා සෑදලය මතට පා තබන අතර පළමු නර්තන ශිල්පියා සෑදලය ඉහළට තල්ලු කරයි. පසුපස භ්‍රමණය සමඟ ඉහළට තල්ලු කරන ලද දෙවන නර්තන ශිල්පිනිය වාතයේ සම්පූර්ණ විප්ලවයකින් පසු ඇගේ පාද මත පතිත වේ. Acro හවුල්කරුවන් සමහර විට තනි සහ ද්විත්ව උපක්‍රමවලට අමතරව සෝපාන සහ adagio ක්‍රියාත්මක කරනු ඇත.
කණ්ඩායම් උපක්‍රම සඳහා සාමාන්‍යයෙන් නර්තන ශිල්පීන් තිදෙනෙකු හෝ වැඩි ගණනක් අවශ්‍ය වේ. මේ සඳහා උදාහරණ වන්නේ:
ඇක්‍රෝ නැටුම් සාමාන්‍යයෙන් සිදු කරනු ලබන්නේ පුළුල් ලෙස වෙනස් වන පෘෂ්ඨ සහිත දෘඪ වේදිකාවල ය. එවැනි තට්ටු ජිම්නාස්ටික් තට්ටුවකට වඩා සැලකිය යුතු ලෙස වෙනස් වේ, එය කුෂන් පෙන සහ වසන්ත තට්ටුව මත සම්මත මතුපිටක් තැබීමෙන් ඉදිකර ඇත. ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින් පාවහන් නොමැතිව ක්‍රියා කරන අතර කම්පනය සහ කුෂන් කිරීම සඳහා සම්මත ජිම්නාස්ටික් තට්ටුව මත රඳා සිටින අතර, ඇක්‍රෝ නර්තන ශිල්පීන් කලාතුරකින් පාවහන් නොමැතිව නටති, ඒ වෙනුවට අවශ්‍ය කම්පනය සහ කුෂන් සැපයීම සඳහා ඇක්‍රෝ සපත්තු හෝ පාද තොන්ග් වැනි පාවහන් මත රඳා පවතී.
වඩාත් සුලභ ඇක්‍රෝ පාවහන් වර්ග සියල්ලම කම්පනය සහ කුෂන් යන දෙකම සපයයි. මීට අමතරව, ඇක්‍රෝ කාර්ය සාධන පෘෂ්ඨයන් නිතර රළු වේ, එබැවින් ඇක්‍රෝ පාවහන් මගින් පාදයේ පතුල සමේ සීරීම් වලින් ආරක්ෂා කළ යුතුය. නැටුම් හැරීම් සහ පිම්ම වලදී විශාල ඝර්ෂණයකට ලක්වන පාදයේ බෝලය මත උල්ෙල්ඛ ආරක්ෂණය විශේෂයෙන් වැදගත් වේ. තද තට්ටුවට අනතුරුදායක වැටීම් ඇති විය හැකි පාර්ශ්වික ලිස්සා යාම වැළැක්වීම සඳහා කම්පනය අත්‍යවශ්‍ය වේ. නර්තන ශිල්පියෙකුගේ පාද ඉහළ ප්‍රවේගයකින් බිම වැදීමෙන් ටක් සහ පිරිසැලසුම් වැනි උපක්‍රම සිදු කරන විට ඇතිවන බලපෑම මෘදු කිරීමට කුෂන් කිරීම සේවය කරයි. මාර්ලි තට්ටුවක් නොමැති විට කුෂන් කිරීම විශේෂයෙන් වැදගත් වේ, මක්නිසාද යත්, ආවරණය නොකළ කාර්ය සාධන පෘෂ්ඨයන් කිසිඳු කුෂන් කිරීමක් නොමැති බැවින්, එය අතිශයින් දුෂ්කර සහ නොනැසී පවතිනු ඇත.
ඇක්‍රෝ නර්තන ශිල්පීන් බොහෝ විට ජෑස් නැටුම් සපත්තු පැළඳ සිටින අතර ඒවා ඇක්‍රෝ නර්තන ශිල්පීන් විසින් ඇක්‍රෝ සපත්තු ලෙස හැඳින්වේ. ඇක්‍රෝ සපත්තු ඔවුන්ගේ විවිධ නිෂ්පාදකයින් විසින් ජෑස් බූට්, ජෑස් වළලු සපත්තු, ජෑස් සපත්තු සහ වෙනත් නම් වලින් හැඳින්වේ. ඒවා සාමාන්‍යයෙන් ලේස් රහිත, ලිස්සා යන සපත්තු වන අතර, නර්තන ශිල්පියාගේ පාද සපත්තු තුළට මාරු වීම වැළැක්වීම සඳහා නිර්මාණය කර ඇති තද-ගැලපෙන සම් උඩුකුරු සහිත ය. ඔවුන්ගේ සිහින්, නම්‍යශීලී සම් උඩුකය සහ බෙදුණු යටිපතුල් නිසා, ඇක්‍රෝ සපත්තු විශිෂ්ට නම්‍යශීලී බවක් ඇති අතර, එමඟින් නර්තන ශිල්පීන්ට හොඳ නර්තන ආකෘතියක් සහ ඇක්‍රොබැටික් පාලනයක් ලබා ගැනීමට හැකි වේ. යටි පතුළ මෘදු, සංයුක්ත රබර් වලින් සාදා ඇති අතර එමඟින් ඉහළ කම්පනය සහ කුෂන් යන දෙකම ලබා දෙන අතර එය පාදයේ මුළු පතුලම ආවරණය වන පරිදි සමේ සීරීම් වලින් විශිෂ්ට ආරක්ෂාවක් සපයයි.
අඩු වශයෙන් සාමාන්‍යයෙන්, ඇක්‍රෝ නර්තන ශිල්පීන් නිෂ්පාදකයා මත පදනම්ව ඩාන්ස් පාව්ස් සහ ෆුට්උන්ඩීස් ලෙස විවිධ ලෙස හඳුන්වන පාද තොන්ග් පැළඳිය හැකිය. Foot Thongs—slip-on, partial foot covers of theපාදයේ පන්දුව පමණක් ආරක්ෂා කරයි—සමහර විට acro සපත්තු වලට වඩා කැමති වන්නේ සෞන්දර්යාත්මක හේතූන් මතයි. විශේෂයෙන්ම, මස් පැහැති පාද තොන්ග්, ඇක්‍රෝ සපත්තු මගින් සපයනු ලබන කම්පනය, කුෂන් කිරීම සහ උල්ෙල්ඛ ආරක්ෂාව යම් තරමකට රඳවා ගන්නා අතරම, පාවහන් පැළඳ සිටින තැනැත්තාට නිරුවත් පාද ඇති පෙනුමක් ලබා දෙයි.
ඇක්‍රෝ නර්තන ශිල්පීන් සාමාන්‍යයෙන් ආරක්ෂිත සහ සෞන්දර්යාත්මක හේතූන් සඳහා නම්‍යශීලී, හැඩයට ගැලපෙන ඇඳුම් අඳිති. ලිහිල් ඇඳුම්වලට වඩා හැඩ ගැළපෙන ඇඳුම් වඩාත් කැමති වන්නේ දෙවැන්න ශරීරය සමඟ සමමුහුර්තව චලනය නොවන නිසා නර්තන ශිල්පියෙකුගේ පාලනය පවත්වා ගැනීමට ඇති හැකියාවට බාධාවක් විය හැකි බැවිනි. නර්තන ශිල්පියෙකු උපක්‍රම ඉදිරිපත් කරන විට මෙය විශේෂයෙන් වැදගත් වේ, පාලනය නැතිවීම බරපතල තුවාල වලට තුඩු දිය හැකිය. ආරක්‍ෂිත අංශය හැරුණු විට, ඇක්‍රෝ නැටුම් ප්‍රසංගයක දෘශ්‍ය බලපෑමට සැලකිය යුතු ලෙස එකතු කළ හැකි, නර්තන ශිල්පියෙකුගේ සිරුරේ රේඛා හෙළිදරව් කිරීමට ද හැඩ ගැළපෙන ඇඳුම් උපකාරී වේ.
තරඟකාරී ඇක්‍රෝ නර්තන ශිල්පීන් නර්තන තරඟවලදී රඟපාන විට බොහෝ විට ඇඳුම් අඳිති. ඇක්‍රෝ ඇඳුම්වල බොහෝ විට කෙටි සාය වැනි ලිහිල් රෙදි කැබලි ඇත, නමුත් මෙම කෑලිවල ප්‍රමාණයන් සහ ස්ථාන ආරක්‍ෂිත අවදානමක් ඇති නොවන බව සහතික කිරීම සඳහා ප්‍රවේශමෙන් ගණනය කෙරේ. අමතර ආරක්ෂිත පියවරක් ලෙස, සායක් සමහර විට ඉණ රේඛාවට පහළින් පිටුපසට ඇමිණීම හෝ මැහුම් කර ඇත, එවිට නර්තන ශිල්පියා අතේ ඇවිදීමේදී මෙන් නැටුම්කරු පෙරළන විට සම්පූර්ණ දිගේ එල්ලෙන්නේ නැත; මෙය නර්තන ශිල්පියාගේ හිස හා සම්බන්ධ වීමෙන් සාය - වෙනත් ආකාරයකින් නර්තන ශිල්පියාගේ හිසකෙස් හෝ ඇඳුම් පැළඳුම් හිස් ආවරණයේ පැටලීම වළක්වයි.
ඇක්‍රෝ නර්තනය තරඟකාරී නර්තන කර්මාන්තය තුළ ඒකාකාරව නිර්වචනය කර නොමැත. සමහර නැටුම් තරඟ සමාගම්වලට අවම වශයෙන් සියයට පනහක ඇක්‍රොබැටික් අන්තර්ගතයක් සහිත අවම වශයෙන් උපක්‍රම හතරක් හෝ පහක් තිබීමට ඇක්‍රෝ පුරුද්දක් අවශ්‍ය වේ. වෙනත් සමාගම්වලට හරියටම හෝ සියයට පනහකට වඩා වැඩි ඇක්‍රොබැටික් අන්තර්ගතයක් තිබීම සඳහා ඇක්‍රෝ පුරුද්දක් අවශ්‍ය වේ. එසේම, සමහර තරඟ වලදී ඇක්‍රෝ නර්තනයක් පැහැදිලිව නිර්වචනය කරන ලද "ඇක්‍රෝ ඩාන්ස්" කාර්ය සාධන කාණ්ඩයකට ගැලපේ, අනෙක් ඒවා "ඇක්‍රෝ/ජිම්" වැනි සමාන කාණ්ඩයකට හෝ "විවෘත" වැනි විකල්ප කාණ්ඩයකට වැටේ. මෙම වෙනස්කම් නිසා, විවිධ තරඟ වලදී විවිධ කාර්ය සාධන කාණ්ඩවලට නිශ්චිත ඇක්‍රෝ ක්‍රියාවක් ඇතුළත් කිරීමට අවශ්‍ය විය හැකිය.