davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Bashkir Autonomous Soviet Socialist Republic

The Bashkir Autonomous Soviet Socialist Republic, also historically known as Soviet Bashkiria or simply Bashkiria, was an autonomous republic of the Russian SFSR. Currently it is known as Republic of Bashkortostan, a federal subject of Russia. The Bashkir ASSR was the first Autonomous Soviet Socialist Republic in the RSFSR.
The republic occupied an area of 143,600 km (55,400 sq mi) in the far south-eastern corner of European Russia, bounded on the east by the Ural Mountains and within seventy kilometers of the Kazakhstan border at its southernmost point. The region was settled by nomads of the steppe, the Turkic Bashkirs, during the 13th-century domination by the Golden Horde. Russians arrived in the mid-16th century, founding the city of Ufa, now the republic's capital. Numerous local uprisings broke out in opposition to the settlement of larger Russian populations in the centuries that followed. The Bashkirs finally gave up nomadic life in the 19th century, adopting the agricultural lifestyle that remains their primary means of support. The traditional clan-based social structure has largely disappeared. The predominant religions of the Bashkir population are Muslim, which is observed by the majority, and Russian Orthodoxy. A major battleground of the Russian Civil War, in 1919 the Bashkir Republic was the first ethnic region to be designated an autonomous republic of Russia under the new communist government. The republic declared its sovereignty within the Soviet Union on 11 October 1990 as Bashkir Soviet Socialist Republic, and in 1992 it declared full independence. Two years later, Bashkortostan agreed to remain within the legislative framework of the Russian Federation, provided that mutual areas of competence were agreed upon.
The republic has rich mineral resources, especially petroleum, natural gas, iron ore, manganese, copper, salt, and construction stone. The Soviet government built a variety of heavy industries on that resource base. The traditional Bashkir occupations of livestock raising and beekeeping remain important economic activities.
Family Life (Amish magazine)

Family Life is a magazine published by, and primarily for, the Old Order Amish. The publisher is Pathway Publishers of Aylmer, Ontario, Canada. Unlike some Amish publications, Family Life is printed entirely in English rather than Pennsylvania Dutch or German.
The magazine was founded in 1968 and is published monthly. It contains articles, poetry, recipes, and drawings submitted by readers. It also has several regular columns on subjects such as health, nature, and religion. Like its primary readership, Family Life magazine stresses simplicity, basic Christian doctrine, and an agricultural lifestyle.
Exact circulation figures are unavailable. The magazine does have some non-Amish readership, including Mennonites. It is used as a reference by some scholars, sociologists, and anthropologists who study the Amish. In addition to Family Life, Pathway produces two companion publications: Blackboard Bulletin, concerning schooling and education, and Young Companion, focusing on youth issues.
Mungu Baba

Mungu Baba ni nafsi ya kwanza ya Mungu katika imani ya Wakristo (isipokuwa Wasiosadiki Utatu).
Katika Uyahudi Mungu aliitwa pengine Baba kwa jinsi alivyo asili ya uhai na anavyoshughulikia watu wake, hasa Waisraeli, mfalme wao na mafukara, wanaopaswa kumtegemea kama watoto.
Kumbe katika Agano Jipya yeye ni hasa Baba wa Yesu, anayejitambulisha kama Mwana pekee wa Mungu. Nafsi hizo mbili pamoja na Roho Mtakatifu zinasadikiwa kuwa Mungu mmoja tu, asiyegawanyika katu.
Kanuni ya Imani ya Nisea-Konstantinopoli tangu mwaka 325 inafafanua kuwa Yesu Kristo "amezaliwa na Baba tangu milele yote", yaani si uzazi uliotokea wakati wowote wala mahali popote duniani. Daima Mungu Baba ni Baba wa Mwana, asingeweza kuwepo bila kumzaa Mwana.
Wakristo wanafurahia kujua na kushirikishwa uhusiano huo wa milele kwa kufanywa na Roho Mtakatifu (Gal 4:4) "wana ndani ya Mwana pekee": ndiyo maana ya kujiita "wana wa kambo" wa Mungu, wakati Yesu ni Mwana asilia.
Uislamu unamuamini Mungu kama muumbaji wa ulimwengu wote, lakini hauhimizi kumuita "Baba" kwa kuwa unataka kusisitiza ukuu wake usio na kifani.
Mungu Mwana

Mungu Mwana (kwa Kigiriki Θεός ὁ υἱός, Theos o uios) ni nafsi ya pili ya Utatu Mtakatifu wa Mungu pekee.
Dogma hiyo ya Ukristo (madhehebu yote isipokuwa Wasiosadiki Utatu) inamkiri Yesu kuwa Mungu sawa na Mungu Baba na Roho Mtakatifu.
Kanuni ya Imani ya Nisea-Konstantinopoli inamkiri Mungu Mwana "aliyezaliwa na Baba tangu milele yote", alikuwepo kabla ya kujifanya binadamu tumboni mwa Bikira Maria.
Waakiek

Waakiek ni kabila dogo la watu wanaoishi katika mkoa wa Arusha,Tanzania kaskazini, na pia Kenya, wakihesabiwa kuwa 3,700 tu.
Kati yao wazee wachache tu wanatumia lugha yao, Kiakiek. Wengi wanatumia Kimasai au Kikuyu.
Wametokana na Waogiek.
Simeoni Mwanateolojia Mpya

Simeoni Mwanateolojia Mpya (kwa Kigiriki: Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος; Basileion, Galatia, 949 – Paloukiton, 12 Machi 1022) alikuwa mmonaki na mshairi wa Byzanti.
Alipewa sifa "Mwanateolojia" si kutokana na elimu yake, bali kwa sababu ya kufundisha kwa dhati juu ya Mungu kutokana na mang'amuzi yake katika sala, kama walivyofanya Mtume Yohane na Gregori wa Nazianzo. Mojawapo ya mafundisho aliyosisitiza ni kwamba wote wanatarajiwa kufikia mang'amuzi hayo.
Maandishi yake ni kama vile Tenzi za Upendo wa Mungu, Hotuba za Kimaadili na Hotuba za kikatekesi.
Sehemu nzuri zaidi ziliingizwa katika Filokalia na kwa njia hiyo zimeathiri zaidi maisha ya kiroho ya Wakristo wengi.
Murang'a

Murang'a is a town in Murang'a County of Kenya. Before the independence of Kenya in 1963, this town used to be called Fort Hall. It is the administrative centre of Murang'a County and is mainly inhabited by the Kikuyu community. According to the 2019 census, the town had a population of about 110,000.
Murang'a is located between Nyeri and Thika. The town of Maragua is located 10 kilometres south of Murang'a while Sagana town is 15 kilometres northeast. It lies on a latitude of -0.7167 (0° 43’ South) and longitude of 37.1500 (37° 8’ East)
The town is low, hilly, small but picturesque with an altitude of 4120 ft (1255 metres) above sea level. As a result of the varying altitudes, Murang'a can get quite cold from May to mid-August, and can experience hail. To the west of the town are the rolling Kikuyu farmlands that extend into the distance.
Murang'a is a fast-growing town that attracts traders and farmers from the neighbouring districts. It has banks, petrol stations, a post office, lodges, nightclubs playing the latest local and Western music, restaurants serving local and exotic dishes, supermarkets, dry cleaners, and lively marketplaces. It also has a relatively busy bus and matatu transportation terminal. A subcounty general hospital is located in the northern corner of the town. The town is accessible from Nairobi by Thika-Murang'a road and from Nyeri.
Murang'a County got its first governor in the year 2013 when H.E Mwangi Iria was elected on a TNA ticket to be the first constitutional governor.
Muranga has a tropical savannah climate (Aw) and is warmer than the adjacent highlands bordering it some few kilometres east. High temperatures can surpass 35 °C in the months of October to March. Those are the hottest months in the area. As mentioned, days can get really chilly from May to mid-August.
High temperatures
00°43′S 37°09′E﻿ / ﻿0.717°S 37.150°E﻿ / -0.717; 37.150
Echeveria elegans

Echeveria elegans, the Mexican snow ball, God's Throne, Mexican gem or white Mexican rose is a species of flowering plant in the family Crassulaceae, native to semi-desert habitats in Mexico.
Echeveria elegans is a succulent evergreen perennial growing to 5–10 cm (2–4 in) tall by 50 cm (20 in) wide, with tight rosettes of pale green-blue fleshy leaves, bearing 25 cm (10 in) long slender pink stalks of pink flowers with yellow tips in winter and spring.
Echeveria elegans is cultivated as an ornamental plant for rock gardens planting, or as a potted plant. It thrives in subtropical climates, such as Southern California.
It has gained the Royal Horticultural Society's Award of Garden Merit.
Like others of its kind, it produces multiple offsets which can be separated from the parents in spring, and grown separately - hence the common name "hen and chicks", applied to several species within the genus Echeveria.
Echeveria is named for Atanasio Echeverría y Godoy, a botanical illustrator who contributed to Flora Mexicana.
Elegans means 'elegant' or 'graceful'.
Ngai

Ngai (also called Múrungu or Enkai) is the monolithic Supreme God in the spirituality of the Kikuyu (or Gikuyu) and the closely related Embu, Meru and Kamba groups of Kenya, and the Maasai of Kenya and Tanzania. Ngai is the creator of the universe and all in it. Regarded as the omnipotent God, the Kikuyu, Embu, Meru, Kamba and the Maasai of Kenya worshiped Ngai facing the Mt. Kirinyaga (Mount Kenya) while prayers and goat sacrificial rituals were performed under the sacred Mugumo tree (a fig tree species). Occasions which may warrant sacrifice or libation include times of drought; epidemics; during planting and harvesting; and human life stages such as birth, marriage and death.
Ngai was often referred to as "Mwene Nyaga", meaning "Owner of the Dazzling Light". Kenyan anthropologist, later president, Jomo Kenyatta notes that: "In prayers and sacrifices Ngai is addressed by the Gikuyu as Mwene-Nyaga (possessor of brightness)." He went on to write that: "This name is associated with Kĩrĩ-Nyaga (the Gikuyu name for Mount Kenya), which means: That which possesses brightness, or mountain of brightness."
According to Kikuyu creation myth, Ngai created humanity, the first man called Gikuyu, and the first woman called Mumbi. Ngai created a mountain "As his resting place when on inspection tour and as a sign of his wonders." Gĩkũyũ and Mũmbi bore nine daughters who became the origins of 9 clans of Kikuyu people. "The names of the main clans are: (1) Acheera; (2) Agachikũ; (3) Airimũ; (4) Ambũi; (5) Angarĩ; (6) Anjirũ; (7) Angũi; (8) Ethaga; (9) Aithĩrandũ."
For the Maasai, Ngai (also called Engai or Enkai) is the androgynous Supreme Creator, possessing both masculine and feminine principles. The Maasai refer to Ngai's primordial dwelling as "Ol Doinyo Lengai" which literally means "The Mountain of God", which they believe is in Northern Tanzania.
Ngai or Enkai's name is synonymous to "rain."
In the Maasai religion, the Laibon (plural: Laiboni) intercedes between the world of the living and the Creator. They are the Maasai's high priests and diviners. In addition to organizing and presiding over religious ceremonies—including sacrifice and libation, they also heal the living, physically and spiritually.
Miriam Therese Winter

Sister Miriam Therese Winter MMS (born Gloria Winter; 1938, Passaic, New Jersey) is a Roman Catholic Medical Mission Sister, theologian, writer and songwriter. Her hymns include "Joy Is Like the Rain" (1966), "Knock Knock" (1968), and "Wellspring of Wisdom" (1989). As a Medical Mission Sister, Winter has worked along the Thai-Cambodian border and in Ethiopia at refugee camps. Winter has also traveled to communities in Botswana, Ghana, Uganda and Kenya and India to spread her music as well as performing in the United States, Canada, Australia and New Zealand.
"Joy Is Like the Rain" is primarily acoustic music. The recording was very popular amongst evangelicals in Britain. "Knock Knock" was similarly popular. It introduced two electric instruments: a guitar, a bass guitar and also added drums on some songs.
Miriam Therese Winter earned her B.A. in music from Catholic University, her Master’s degree in religious education from McMaster Divinity College, and a Ph.D. in liturgical studies from Princeton Theological Seminary. Winter also holds honorary doctorates from the University of Hartford, Mount Saint Vincent University and Albertus Magnus College.
She currently teaches at Hartford Seminary (now Hartford International University for Religion and Peace) as Professor of Liturgy, Worship, Spirituality and Feminist Studies. Here, Winter founded the Women's Leadership Institute and teaches courses using ecumenical and cross-cultural emphases in theory and in practice, and developing feminist and multifaith approaches that have culminated in a quantum perspective.
Билгэ хаан

Билгэ хаан Могилян (684-734) (Руни бичиг: 𐰋𐰃𐰠𐰏𐰀:𐰴𐰍𐰣‎, латинаар: Bilgä Qaγan, хятадаар: 毗伽可汗; пиньинь: píjiā kěhàn) нь Элтерес хааны ууган хүү, 716-734 оны хооронд Түрэгийн хожуу хаант улсыг захирч байсан дөрөв дэхь хаан.
684 онд Иньшань ууланд төрсөн гэж үздэг. Могилян нэрийг эрдэмтэд түрэг хэлний “Мерген” гэсэн үгийн үгчилсэн дуудлага гэж тайлбарладаг. 697 онд 14 настайдаа Тардуш шад болсон. 716 оны 7-р сард Капаган хаан алагдахад хүү нь Инел цолтой хаан болсон хэдий ч, түүнийг нь зайлуулж Түрэгийн хаан болов.
Хаан сууринд суусан даруй Түрэгт тохиолдсон төрийн хямрал, дотоод дахь огуз аймгуудын бослогыг дарав. Дараа нь 719-722 онд Тан улс түүний холбоотнуудтай дайтжээ. Энэ дайнд ялсан тул Тан улс 724 онд найрамдал байгуулав. Энэ явдлаас хойш Түрэг улс мөхтөл Тан улстай ерөөс дайтсангүй.
727 онд Төвөдийн хаант улсаас холбоотны гэрээ байгуулж Тан улсын эсрэг дайтах санал тавьсан ч, Билгэ татгалзаж ирүүлсэн бичгийг Тан улсад илгээж харилцаагаа бэхжүүлж чадсан байна. Тан улс талархал болгож хилийн боомтоо нээж буман хуй торго өгч, жил бүр их хэмжээний торго илгээж эхэлсэн гэдэг. Гэвч 734 онд Билгэ Могилян дэргэдийн шадар түшмэл Буюруг Чорт хорлогдож 11-р сарын 25-ны өдөр тэнгэрт халижээ.
Могиляныг хаан болох үеэр Түрэгийн улс төрийн байдал тогтворгүй байлаа. Түрэг-Огузын их дайнд Түрэг ялсан ч Уйгурын Эльтебер 716/717 онд, Огузууд 717 онд Тан улс руу нүүсэн явдал Билгэд том цохилт болжээ. Тэр Тоньюкукийг буцааж албанд нь дуудаж, зөвлөгөөг нь дагаж үлдсэн овог, аймгуудыг хураав. Дараа нь Тан улсыг дайлахаар төлөвлөсөн ч Тоньюкук “дөнгөж хураасан цэрэг эрсийг бүү оролд, дахин бутарч магад” гэж хоригложээ. 718 оны 1-2 сард Билгэ элч илгээж Тангийн хааныг амрыг эрэв. Тан улс харин Түрэгийг нэгмөр бутцохихыг төлөвлөж хил дагуу 3 бум цэрэг хуралдуулжээ. Билгэ хаан 718-719 онд дорно зүгт Татаби-г дайлж, өрнө зүг рүү тудун Ямтарыг илгээж Карлукыг довтлов. Ингэж дорно, өрнө зүгээс ирж болох аюулыг хаан газар нутгаа ч тэлжээ.
Үүний хариуд Тан улс, Басмал, Кидан, Кумоси мөн Түрэгээс зугтагсад, Капаган хааны хүү Мо тегин, хааны ургийн Билгэ тегин зэрэг язгууртныг нэгтгэж шинэ эвсэл байгуулж Түрэгийг довтолж эхэлжээ. Билгэ хаан, Тоньюкук, Куличур нар цэргээ хоёр хувааж түрүүлж довтолж ирсэн Басмилийг бут ниргээд Бешбалык, Кечин (Кэсэн буюу Лянчжоу)-ий зүгт сөрж довтлон эвслийг хүчийг задалж Тангийн төлөвлөгөөг нурааж чадав. 721 онд Тан улстай эвссэн Кидан, Татабыг довтолж хариугаа авчээ. Хойтон жил нь Тан улсыг цэрэглэв. Үүнээс хойш бараг 733 он хүртэл бараг арван хоёр жил Түрэг улс том дайн хийгээгүй юм.
Кутлук Билгэ Күл хаан

Кутлук Билгэ хаан (?-747) буюу Кутлук Билгэ Күл хаан, Күллиг Бойла бол уйгурын Яклакар овгийн тэргүүлэгч Хушугийн хүү юм. 739 онд эцгийнхээ суурийг залгамжласны дараа Түрэгийн хаант улсын дотоод улс төрийн тэмцэлийг ашиглаж, Басмал, Харлуг аймгуудтай холбоо тогтоож, Түрэг улсын эсрэг тэмцэж, 744 онд амжилтанд хүрч токуз огузын олон аймгуудыг нэгтгээд Уйгур улсыг тунхаглаж, Кутлук Билгэ Күл хаанд өргөмжлөгджээ. Хэдий тэрээр их ялалт байгуулсан ч, 747 онд нас баржээ.
Шинэ Тан улсын сударт Түрэгт 740 оны хавар ирсэн Тангийн Ли Жи элч Түрэгийн хаан Тэнгри хаан, эхтэйгээ хамтарч баруун гарын шадыг хуурч авчраад алснаар Түрэг улсад том үймээн дэгджээ. Тэр өөрөө Түрэгийн хааны ордонд байж байгаад 741 оны Панкүл тегин, Кутлук ябгу нарын тэмцэлд өртжээ. Энэ тухайгаа Моюнчур Тариатын бичээст: могой жил (741) хорин найман насандаа би Түрэг улсын дотор будилав, тэгээд мөхөх дөхлөө гэж өгүүлсэн байдаг. Ийнхүү Түрэгийн төр самуурч эхэлснийг биеэрээ ажигласан эцэг хүү хоёр өөрсдийн төр улсаа сэргээх цаг ирснийг мэдэрсэн бололтой. Куллиг Бойла Токуз огуз аймгуудыг эеэр нэгтгээд дараа нь Басмил, Карлук аймагтай холбоо тогтоож Басмил аймгийн эзэн Ашина Ши (Сэдэ)-г хаанд өргөмжилж Түрэгтэй тэмцэлдэж эхэлжээ. Түрэгийн гол хүчийг нугалж авсны дараа эхлээд Басмилийг дараа нь Карлукийг өнөөгийн Монгол нутгаас хөөж явуулжээ. Улмаар Күллиг Бойла хаан 745 оны эхээр Түрэгийн сүүлчийн хаан Баймэй Кулунбекийг алж улсыг нь сөнөөв.
Күлүг Билгэ хаан

Күлүг Билгэ хаан бол Уйгурын хаант улсын 7-р хаан юм. Тэр бол Алп Күтлүк хааны хүү юм. 805 онд Тэнгри ябгу Күлүг Билгэ хаан цолтойгоор сэнтийд залрав.
806 онд Күлүг Билгэ хаан Тан улсад хоёр удаа элч илгээжээ. Хоёрдох удаагийн элч нарын дунд анх удаа манихейн шашины санваартан явсан ба Тангийн хаанаас Лоян, Тайюань хотод манихейн шашины сүм барих зөвшөөрөл гуйхад Тангийн хаан гуйсан ёсоор болгожээ. Тэр цагаас манихейн шашин Тан улсад дэлгэрч эхлэсэн. Энэ баримт нь Уйгурууд өөрсдийн нутагтаа, ялангуяа Хар балгасанд манихейн сүм хийд баригдаж, тэдгээр нь Уйгурын төрийн гадаад бодлогод нөлөөлөхүйц хэмжээнд очсон болохыг харж болно. 808 онд Уйгурын ордноос Тан улсад элч илгээж өмнө нь Тан улсаас 789 онд Уйгурын Дуньмохэ хаанд хатан болж ирсэн Сянь Ань гүнж 808 оны 3 сард нас барсныг мэдэгджээ. Түүний дараа Уйгараас дахин элч ирж Күлүг Билгэ хаан таалал төгссөнийг мэдэгдэв. Сянь Ань гүнж Уйгурын ордонд 21 жил амьдарч 4 хааны төрийг үзжээ. Тангийн төрөөс гашуудал зарлав.
Күлтигин

Күлтигин Монголчилбол Гол Жигин (Руни бичиг: 𐰚𐰇𐰠𐱅𐰃𐰏𐰤‎, галиг:Kül Tign) (684-731) бол Хожуу Түрэгийн хаант улсын гарамгай цэргийн зүтгэлтэн юм. Тус улсыг үндэслэгч Кутлук Элтэрэс хааны хүү, Билгэ хааны дүү юм.
Күл гэдэг нь түрэг хэлээр нуур гэсэн утгатай ба энэ нь монгол хэлний гол гэх үгтэй адил үг юм. Мөрөн голыг эс тооцвол монгол хэлэнд гол нь
1. Юмны дотоод төвд байдаг зүйл
2. Чухал үндсэн зүйл гэсэн утгатай.
Нуур бол бүхэлдээ газраар хүрээлэгдсэн их ус учир Гол гэдэг нь Күл гэдэг үгтэй нэг үг гэдгийг нэгдэхь утгаар батлаж болох юм. Мөн хоёрдахь утгаар бол Монголчууд эрт дээр үеэс хэн нэгэнд хэргэм цол өгөхдөө далай хаан, далай аварга, далай лам, Чингис буюу тэнгис гэх мэтээр их, том, агуу, үлэмж гэсэн утгаар тэнгис, далай гэх үгсийг хэргэлдэг байсан байж болох учир бас л утгын хувьд дүйнэ.
Тигин гэдэг нь эзэн гэсэн утгатай цол бөгөөд өдгөөгийн Монгол Түрэг хэлэнд байхгүй ч зарим монгол овгуудын нэрэнд бий. Жишээлбэл Илжигин эсвэл Элжигин нь Эл, Ил буюу улс, Тигин нь эзэн үнээс Улсын Эзэн гэсэн утга гарч ирнэ. Тэрнээс хэн нэгэн овог аймгаа Илжиг гэсэн нэрээр яасан ч нэрлэхгүй.
Чингис хааны өвөг дээдэс болох Бөртэ чоно эл нэрний Бөрт нь түрэг хэлээр чонт гэсэн утгатай ба Боржигин гэх нэрийг түрэг хэлээр Бөр буюу чоно, Тигин буюу эзэн үүнээс Чоно Эзэн гэх утга гаргах бүрэн боломжтой байна. Үүнээс үзхэд Хөх Түргийн үед түргүүд зарим монгол овог аймгуудад ийнхүү цол хэргэм өгсөн байж болох юм. Дээрхээс үзхэд Күлтигин гэх энэхүү нэрийг Гол Тигин, Гол Жигин гэж монголоор нэрлэхэд болохгүй зүйл байхгүй.
701 онд Тардушын шад Могилян, 16 настай дүү Күлтигиний хамт цэрэг удирдан довтолж Чүй мөрний орчмын Киргиз аймаг овгуудыг эзлэн Түрэгийн захиргаанд авчээ. Мөн 703 онд өөрийн ах Тардушын шад цолтой Могиляны хамтаар цэрэг захирч, Байгаль нуураар нутагтай Байыркү аймгийг эзлэн төвшитгөв. 711 онд Тонюкук ноёны захирсан 20,000 цэрэгт багтан явахдаа Өрөнгө голын орчимд Түргеш улсын 100,000 цэрэгтэй байлдаж, Түргешийн Суогэ хааныг нь алж, цэргийн хүчийг нь бут ниргэж ялалт байгуулсан. Энэ тулааныг түүхэнд Болчугийн тулалдаан гэдэг. 713 онд олон жанжидын хамтаар цэрэг захирч, Харлуг аймгийг эзлэв. 716 онд Капаган хаан нас барсан, үүний дараа хаан суурингийн төлөөх тэмцэл өрнөж, Капаган хааны хүү Бегьюг дэмжигчид, Элтэрэс хааны хүү Могиляныг дэмжигчид гэж хоёр хуваагдахад, цэргийн ноёдын олонхын дэмжлэг авсан Могилян ялж, эсрэг талын олон ноёд, өөрийн авга ах Дуошифу нарыг алж ялалтаа тэмдэглэн, Билгэ хаан цолтой их сэнтийд суув. Энэ явдалд Күлтигин жанжин цэргийн хүчийг удирдан оролцож, өөрийн ахыг шууд ялахад чухал нөлөө үзүүлсэн. 731 оны 2 сард нас барж, тус жилийн 11 сард дурсгалын чулуун хөшөөг сийлж, тахилын онгоныг байгуулсан. Түүнийг нас барснаас хойш ердөө 3 жилийн дараа түүний ах Билгэ хааныг хороож, Түрэг улсад эрх мэдлийн төлөөх тэмцэл эхэлсэн.
Монгол Цэргийн Музей

Монгол Цэргийн Музей нь БНМАУ-ын Улс Төрийн Товчооны 2 тоот тогтоолоор Монголын Ардын Армийн музей байгуулах шийдвэр гарснаар 1966 онд үүсгэн байгуулагдсан. Тус музей нь Монголын цэрэг, зэвсэгт хүчний түүхийн дурсгалт эд өлөг цуглуулах, хадгалж хамгаалах, судлан шинжлэх, сурталчлах үүрэг, зорилт бүхий судалгаа, сурталчилгаа эрдэм шинжилгээний, соёлын байгууллага юм.
Монголын Ардын армийн музей анх Офицеруудын ордны хоёрдугаар давхарт байрлан үйл ажиллагаа явуулж эхэлсэн.
1987 онд Сайд нарын Зөвлөлийн “Монгол Ардын армийн цогцолбор байгуулах тухай" тогтоол гарснаар өнөөгийн Монгол цэргийн музей байгуулагдах эхлэл тавигдсан.
1991 оны 10 сарын 2-ны өдөр БНМАУ-ын Батлан хамгаалах яам, Засгийн газрын дэргэдэх соёл урлагийн хөгжлийн хорооны хамтарсан тушаалаар “Монгол цэргийн музей” хэмээн нэрлэгдэх болжээ. Музейн барилгын ажлыг Ардын армийн 022, 158 дугаар ангиуд гүйцэтгэжээ.
1996 оны 3 сарын 15-нд Монгол цэргийн музей албан ёсоор нээлтээ хийжээ.
Эдүгээ 800 кв.м талбайд 3000 гаруй үзмэрийг дэлгэн үзүүлсэн ба “Эртний түүхийн”, “Шинэ түүхийн” гэсэн үзүүлэнгийн 2 танхимаас гадна “Маршал” гэсэн хүндэтгэлийн танхим ажиллуулдаг. Музейн барилгын гадаа талбайд байлдааны техник хэрэгслийн ил үзмэрүүд байхаас гадна нэг салбар музей байдаг нь Г.К.Жуковын дурсгалын музей юм.
Эртний түүхийн танхимд хуучин чулуун зэвсгийн дээд үеэс XX зууны эхэн үеийг хүртлэх дурсгал, НТӨ VIII-VII зууны хүрэл дуулга, хутга, сүх, Хүннү гүрний цэргийн хүрэл тоногтой суран бүс, төрөл бүрийн сумны зэвүүд, бие хамгаалах хэрэгслүүд, XIII зууны үед хамаарах чонын сийлбэр бүхий хотгор илд, 1372 оны хүрлээр цутгасан галт буу зэрэг ховор үнэт үзмэрүүд бий.
1911 он буюу Богд хаант Монгол Улсын үе, 1921 оны Ардын хувьсгалын үе, 1930-аад оны МАХЦ, 1939 оны Халхын голын дайн, 1945 оны Дэлхийн хоёрдугаар дайнд Монголчуудын оролцоо, Чөлөөлөх дайн, 1948 оны Баруун хилийн зэвсэгт тулгаралт, 1956-1990 оны Монголын Ардын Арми, 1991 оноос өнөөг хүртэлх Монголын Зэвсэгт хүчин, Энхийг дэмжих ажиллагаанд Монгол цэргийн түүх багтжээ.
Цэргийн холбоо, Артиллерын цэрэг, Улсын агаарын довтолгооноос хамгаалах цэрэг, Цэргийн улс төр, Ар талын түүхийг толилуулснаас гадна Монголын Ардын Армид ашиглагдаж байсан буудлагын зэвсэг, багаж хэрэгсэл зэрэг олон сонирхолтой үзмэрийг дэглэн үзүүлсэн.
Богд хаант Монгол Улсын үеэс өнөөдрийг хүртэлх Монгол Улсын төрийн сүлд, далбааны өөрчлөлт, Монгол Улсын маршалуудын түүхэнд холбогдох ховор үзмэрүүд бий.
2019 онд Монгол цэргийн музейг Цэргийн гавьяаны улаан тугийн одонгоор шагнасан байна.
Inanch Bilge khan

Inanch khan (Chinese: 亦難赤汗; pinyin: Yìnánchì Hàn) or Inanch Bilge Bogü khan (Chinese: 亦難赤必樂格卜古汗; pinyin: Yìnánchì Bìlègé Bogǔ Hàn) or Inat khan was a khan of Naimans. According to Gumilev, his Christian name was John.
He was from the Güčügüt clan of Naimans which followed the Betegin clan. He conquered Yenisei Kyrgyz with his elder brother Naershi Tayang (納兒黑失太陽) and succeeded him later sometime. After Yelü Dashi's death 1143, he became independent. He supported Kerait ruler Toghril's brother Erke Qara against him in 1174.
After his death Naiman khanate were divided into two factions ruled by his sons.
He was married to Gürbesu (古兒別速) and several other wives with whom he had at least two sons:
Gürbesu later married to his step-son Taibuqa in a levirate marriage.
He was reported be a man of honor among Naimans according to The Secret History of the Mongols.
Tayang Khan

Tayang Khan (Mongolian: Таян хан; Chinese: 塔陽汗; pinyin: Tǎyánghàn; Persian: تايانك خان) was a khan of the Naimans. According to The Secret History of the Mongols, he was physically weak when he was born and his father Inanch Bilge did not believe his son would survive to adulthood, therefore he was also called Torluq Tayang (Weak Tayang).
He succeeded his father sometime around 1200. He married his own stepmother Gürbesu in a levirate marriage. His elder brother was Buyruq khan. His horde was living around the shores of the Black Irtysh.
In 1200, he helped a brother of Toghrul, a Kerait prince Jaqa Gambu (also known as Kereyidei), who fled to Tayang khan. After a defeat in 1203 by Genghis Khan, Toghrul escaped to Naiman territories. A Naiman patrol named Qori Sübeči did not recognize him and executed him on the spot. When Tayang was presented with the head of Toghrul, he stepped on it, crushing it. Seeing the once powerful Toghrul's defeat, he decided to act against Genghis first against council of his khatun Gürbesu and general Sabraq.
In 1203, he tried to reach Alaqush Tegin of Ongud, a fellow Nestorian lord ruling north of Shanxi to march on Genghis together. However Alaqush informed Genghis beforehand of Tayang's march.
The armies first met on 17 May 1204 in the Khangai Mountains. Naiman patrols defeated a vanguard of Genghis' army. Genghis with a much lesser army, ordered all of his men to light five campfires per men around the tent. Naiman patrols investigated the large number of fires and informed Tayang. Tayang consulted his son Kuchlug about the next step, advising a retreat and a guerrilla war. Kuchlug however spoke arrogantly, insulted Tayang and accused him of being a coward.
An angered Tayang marched and crossed the Orkhon river the next day, where he was joined by the forces of Jamukha, Toktoqa (chief of Merkids) and Quduqa (chief of Oirats). Later they met Temujin's forces at the Battle of the thirteen sides. However, he soon retreated again upon seeing Jebe, Subutai, khubilai and Jelme. Seeing his hesitation, Jamukha left the Naimans. Later the Naimans with fewer numbers were ambushed at night by Genghis. Tayang himself was killed whilst attempting to escape.
His wife Gürbesu was captured by Genghis and made to be Genghis' wife, while his son Kuchlug escaped to Buyruq khan, Tayang's brother.
Food and drink prohibitions

Food and drink prohibitions යනු මිනිසුන් මෙම ආහාර පාන පරිභෝජනයෙන් ඈත් කරන ආහාර පාන වේ. මෙම ආහාර පරිභෝජනය නොකිරීමට පවතින ආගමික හෝ සංස්කෘතික තහනම නිසා මෙය සිදු වේ. බොහෝ ආහාර තහනම් ක්ෂීරපායින්, මීයන්, උරගයින්, උභයජීවීන්, අස්ථි මාළු, මොලූස්කාවන් සහ කබොල ඇතුළු ඇතැම් සතුන්ගේ මස් තහනම් කරයි. සමහර තහනම් සමහර සත්ව කොටස් හෝ පිටකිරීම් සඳහා විශේෂිත වන අතර අනෙකුත් ආහාර තහනම් වලට ශාක විශේෂ, දිලීර හෝ කෘමීන් පරිභෝජනය ඇතුළත් වේ. ඇතැම් ආහාර ගැනීමේදී තහනම් හෝ තහනම් පිළිබඳ ප්‍රශ්නය ලොව පුරා පවතින බව කිව හැකිය. වැළකී සිටීමේ ආහාර අප වැළකී සිටිය යුතු ඇතැම් ආහාර වර්ගවලට සම්බන්ධ වේ. විශේෂයෙන්ම, එය ආගමික විශ්වාසයන් සහ ඉන්ද්රජාලික ගැටළු සමඟ කටයුතු කරයි. සමහර ගෝත්‍රිකයන් එය කරන්නේ ස්වභාවික සම්පත් සංරක්ෂණය කිරීමට වන අතර තවත් සමහරු විශේෂ චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර වඩාත් ඉන්ද්‍රජාලික කිරීමට ය. පොදුවේ ගත් කල, ආහාර සීමා කිරීම් මගින් ඇතැම් කණ්ඩායම්වල හෝ සංස්කෘතීන්ගේ අනන්‍යතාවය සහ එකමුතුකම ශක්තිමත් කළ හැක. ආහාර සීමා කිරීම සංස්කෘතික විශ්වාසයන් සහ පිළිවෙත්වල කොටසකි. මේ අතර, මිනිසුන් එක් පරම්පරාවකින් ඊළඟ පරම්පරාවට ආහාර තහනම් කරයි. මෙම ක්‍රියාවලිය අනෙකුත් සංස්කෘතික අංගවල උරුමය සමඟ සමපාත වේ. ආහාර තහනම් සම්බන්ධ විශ්වාසයන් පරම්පරා අතර සම්ප්‍රේෂණය කිරීමේ ක්‍රියාවලිය ගෝත්‍ර කිහිපයකට අදාළ වන ආහාර තහනම්වල අනුකූලතාව පැහැදිලි කරයි. පුද්ගල මට්ටමට අමතරව, ආහාර සීමා කිරීම් වාර්ගික මට්ටමින් ද අදාළ වේ, විශේෂයෙන් තවමත් සම්ප්‍රදායේ ගිලී සිටින ප්‍රජාවන් තුළ. ඥාති කණ්ඩායමක පුද්ගලයන්ට ආහාර ගැනීමෙන් වැළකී සිටිය හැකිය, මෙය සාම්ප්‍රදායික වැඩිහිටියන් ලෙස පෙනී සිටීමයි. ඇතැම් ගෝත්‍රිකයන් තුළ, මෙම සීමාවන් උල්ලංඝනය කරන අයට තහනම් ආහාර භයානක ප්‍රතිවිපාක ඇති කරන බව ඔවුහු විශ්වාස කරති. නිදසුනක් වශයෙන්, ගර්භනී කාන්තාවන් සඳහා ආහාර තහනම් කිරීම, උපත ලැබීමට නියමිත දරුවාට බලපාන බව විශ්වාස කෙරේ. ජාවා වැසියන් ගර්භනී කාන්තාවන්ට ෆ්‍රයිඩ් රයිස්, දූරියන්, කොස්, අන්නාසි සහ උක් ආහාරයට ගැනීම තහනම් කරයි. ජාවානුවන් විශ්වාස කරන්නේ මෙම ආහාරය දරු ප්‍රසූතියේදී සංකූලතා ඇති කරන බවයි. ඉන්දුනීසියාවේ මධුරි ගැබිණි කාන්තාවන් දැල්ලන්, ඉස්සන්, අන්නාසි, අඹරැල්ලා, ගෝවා, සීතල වතුර ආහාරයට ගැනීමෙන් වැළකී සිටිති. මෙම ආහාරය ගර්භාෂයේ ඇති කලලයට නරක බලපෑමක් ඇති කරන බව මදුරේස් විශ්වාස කරයි. ඉන්දුනීසියාවේ නැගෙනහිර ජාවා හි ටෙංගර් වාර්ගික කාන්තාවන්, ඇලෙන සුළු හෝ නිවුන් ආහාර වැනි අසාමාන්‍ය යැයි සැලකෙන ආහාරවලින් වැළකී සිටිති. මෙම තත්ත්වය සංකේතාත්මක, ක්රියාකාරී සහ ආගමික හෝ වටිනාකම් ප්රවේශයක් නිසාය. Tengerese කාන්තාවන් මෙම වර්ගයේ ආහාර පරිභෝජනය කරන්නේ නම්, ඔවුන්ගේ ශාරීරික ලක්ෂණ අනුව ඔවුන් දරුවන් බිහි කරන බව විශ්වාස කරති. මීට අමතරව, ටෙංගර් ගර්භනී කාන්තාවන් උණුසුම් ආහාරවලින් වැළකී සිටිය යුතුය. මෙම ආහාර වර්ග වන්නේ මිරිස්, ගම්මිරිස්, අන්නාසි සහ ටේප් ( පැසුණු ආහාර) ය. ටෙන්ගර්ස් විශ්වාස කරන්නේ මෙම වර්ගයේ ආහාර කලලරූපය අධික ලෙස රත් වන අතර ගබ්සා වීමට හේතු විය හැකි බවයි. මේ අතර, අග්නිදිග නයිජීරියාවේ මිථ්‍යාවක් දේශීය ළමයින්ට ගොළුබෙල්ලන් මස් අනුභව කිරීම තහනම් කරයි. ළමයි ගොළුබෙල්ලන් වගේ ඇවිදියි කියලා බයක් තියෙනවා.
Hell's Kitchen (American TV series) season 15

The fifteenth season of the American competitive reality television series Hell's Kitchen premiered on Fox on January 15, 2016, and concluded on April 29, 2016. Gordon Ramsay returned as host and head chef, while Aaron Mitrano debuted as the Blue Team's sous-chef, replacing James Avery, and season 10 winner Christina Wilson returned as the Red Team's sous-chef, replacing Andi Van Willigan-Cutspec. Marino Monferrato returned as maître d'. Jason Thompson returned as narrator for the first time since season 12.
The season was won by country club chef Ariel Malone, with line cook Kristin Barone finishing second.
The season was filmed in October 2014.
Van Willigan-Cutspec, who got married, made an appearance in Episode 7 when Hell's Kitchen hosted her wedding reception.
This season is the first in the series to be recorded in 16:9 high definition.
This season earned two unique distinctions. It featured neither a charity dinner service nor the Taste It, Now Make It challenge, both traditional staples of the latter half of the show, and every chef was nominated for elimination at least once. This season also saw the return of normal single elimination before the finals since season six.
Eighteen chefs competed in season 15.
Following his exit at the end of episode 12, Frank, an active-duty Marine chef, stated his dislike for female chefs during his plea and claimed he never allowed any to work under him, saying, "The blue team never had any drama until the females came aboard and that's when the ship sunk. And that's exactly why I get fucking female Marines and I send them back wherever the fuck they came from." Following his comments, Marine public affairs representative Bryan Nygaard stated Frank's comments regarding female Marines "are not consistent with the Marine Corps' values of honor, courage and commitment," and he would "notify my chain of command as well as Sergeant Cala's chain of command to ensure that corrective action is being taken." Several days later, Frank was removed from his position with the Commandants' staff and transferred to the Enlisted Aide Program.
The fifteenth-season premiere of Hell's Kitchen premiered to an audience of 3.43 million, 660,000 lower than last season's premiere, and down 10,000 from season 14's finale.
Coca de maíz

La coca de maíz (dacsa), también llamada a la calfó​ (o a la calfor) y de ploure, es una coca redonda y plana que se elabora con harina de maíz (frecuentemente mezclada con harina de trigo), agua, aceite y sal. Se acompaña con un picadillo de atún, huevo rallado y tomate frito, o bien de otros picadillos de boquerones o sardinas, o sofritos de espinacas. Es un plato muy típico de la Safor, especialmente de Rótova y Oliva,​ y también popular en la Marina Alta.​
En su elaboración participa la harina de maíz con el agua en una proporción 4:1 acompañados de un poco de aceite de oliva.​ En una cacerola colocada en una fuente de calor se tiene el agua y el aceite hasta que esta hierva, cuando esta llegue a hervir se agrega la harina de maíz y se baja la intensidad del fuego mientras se remueve unos diez minutos, se retira la cacerola del fuego y se espera hasta lograr que se enfríe. Se hacen pequeñas formas esféricas y se aplastan con la mano o con un rodillo adquiriendo una forma redonda y listas para colocarlas a la plancha, se doran por ambos lados y se sirven con el relleno. El relleno puede estar elaborado con migas de atún, huevos, tomate, pimientos picados y mahonesa.
Se toma poniendo una cantidad del acompañamiento en medio de la coca y enrollando ésta para conseguir un rollo que puede comerse directamente con las manos. Su relación con los tacos y los burritos no está clara, aunque la similitud con las tortillas mexicanas y los talos vascos es evidente.
Max Hauke

Max Hauke (født 29. august 1992) er en østerriksk langrennsløper. Han representerte Østerrike under Vinter-OL 2014 og Vinter-OL 2018. Hauke holder på å utdanne seg som politimann ved det østerrikske Sicherheitsakademie samtidig som han driver med langrenn.
Sotsji 2014
Pyeongchang 2018
Under Ski-VM 2019 i Seefeld ble Hauke pågrepet, mistenkt for doping. Pågripelsen skjedde under en husransaking utført av østerriksk politi 27. februar. Dagen etter bekreftet østerriksk politi at Hauke, Haukes lagkamerat Dominik Baldauf og kasakhstanske Aleksej Poltoranin hadde erkjent at de bedrev bloddoping under VM. Senere på dagen offentliggjorde en politibetjent en video av Hauke som mottar en blodoverføring, angivelig i forbindelse med bloddoping. Hauke og fire andre utøvere ble 1. mars 2019 midlertidig utestengt av Det internasjonale skiforbundet. De er siktet for brudd på forbundets antidopingreglement. Samtidig er Haukes utdanning til politi under vurdering.
Ski-VM 2011 – 15 kilometer jaktstart kvinner

Kvinnenes 15 kilometer jaktstart under Ski-VM 2011 ble holdt den 26. februar 2011 i Oslo. Regjerende olympisk mester, Marit Bjørgen, vant øvelsen, mens regjerende verdensmester, Justyna Kowalczyk, ble nummer to og Therese Johaug nummer tre.
Andrew Young (langrennsløper)

Andrew Travers Cosgrove Young (født 21. februar 1992) er en skotsk langrennsløper som representerer Huntly Nordic Ski Club.
Han debuterte i verdenscupen i langrenn 13. desember 2008, og ble med dette den yngste langrennsløper noensinne til å delta i verdenscupen. I desember 2015 tok han Storbritannias første pallplassering i et verdenscuprenn da han ble nummer tre i en sprint i Toblach.
Young representerte Storbritannia under Vinter-OL 2010, 2014 og 2018.
Under Vinter-OL 2022 i Beijing ble han nummer 36 på sprinten.
Vancouver 2010
Olympic Oval

Olympic Oval er en ishall for hurtigløp på skøyter i Calgary i Canada. Hallen ble bygd for å huse hurtigløpsøvelsene under vinter-OL i 1988. Olympic Oval eies av University of Calgary, og ligger inne på universitetsområdet.
Da Calgary i 1981 ble tildelt de olympiske vinterlekene for 1988, lå det inne i søknaden at de ønsket å bygge en overdekt skøytebane "hvis ISU aksepterte ideen". Ideen om å legge skøyteløpene innendørs var for så vidt ikke ny i olympisk sammenheng; Denver hadde dette inne i sine planer for 1976-lekene, men dette var blant de kostnadskrevende prosjektene som gjorde at byen til slutt sa fra seg lekene.
I november 1985 startet grunnarbeidene til hallen. Arbeidet ble ferdigstilt i april 1987, og 27. september 1987 ble hallen offisielt åpnet. I mellomtiden hadde man startet arbeidet med å bygge tak over eksisterende skøytebane både i Berlin og i Heerenveen, som begge ble åpnet i november 1986. Olympic Oval ble dermed verdens tredje innendørs skøytebane.
Verdenscupløpene i Heerenveen i 1986/87-sesongen hadde vist at det var mulig å oppnå glimrende forhold i klimakontrollerte haller. Olympic Oval har i tillegg til dette en svært høy beliggenhet, 1035 moh., og banen viste seg allerede i åpningsstevnet som en rekordbane. Under verdenscupløpene i desember 1987 ble det satt seks verdensrekorder, bl.a på 5000 m og 10000 m ved Geir Karlstad. Under det påfølgende OL ble det satt verdensrekord på 8 av 10 distanser.
Statusen som verdens raskeste skøytebane var ubestridt frem til Utah Olympic Oval i Salt Lake City ble bygd for vinter-OL 2002. Denne banen ligger drøyt 300 meter høyere, noe som gir ytterligere lavere luftmotstand for løperne. Banen i Calgary er likevel fortsatt å regne med som en hall det er mulig å sette verdensrekord på; siden åpningen er det satt over 150 verdensrekorder her, hvorav rundt 30 etter at hallen i Salt Lake City åpnet.
Siden 2001 har Olympic Oval Finale vært et populært sesongavslutningsstevne for løpere fra hele verden på jakt etter personlige rekordforbedringer.
Foruten hurtigløpsbanen er det i hallen to ishockeyflater på indre bane, en 450 meter lang løpebane rundt hurtigløpsbanen, lengdegrop og treningsfelt for stavsprang, samt en 110 meter lang sprintstrekke med 8 baner. I hallen er det sitteplass for 2000 personer på permanente tribuner, men ved skøyteløpe er det mulig å fordoble kapasiteten ved hjelp av flyttbare seter.
Følgende internasjonale skøytemesterskap er blitt avholdt på Olympic Oval:
Det har også vært arrangert verdenscupløp på denne banen nær sagt hver eneste sesong siden åpningen i 1987.
Ellia Green

Ellia Tiriseyani Green (født 20. februar 1993) er en australsk rugbyspiller.
Han representerte Australia under Sommer-OL 2016 i Rio de Janeiro, der han tok gull i kvinnenes sjumannsrugbyturnering.
Green har en datter med partneren Vanessa Turnbull-Roberts.
Green stod fram som transmann 16. august 2022, valgte å ikke endre navnet hans og ble den første olympiadeltageren som har stått fram. Han trakk seg tilbake fra rugby for å fokusere på behandling, på grunnlag av at han «visste [han] ikke kunne motta hormonell behandling eller operasjoner i løpet av [hans] karriere». På Greens personlige instagramprofil gir han uttrykk for at han bruker kjønnsnøytrale og maskuline pronomen.
Breakdancing under Sommer-OL 2024

Breakdancing under Sommer-OL 2024 ble arrangert 9. og 10. august 2024 på Place de la Concorde i Paris. Det ble konkurrert i to øvelser, én for kvinner og én for menn. Idretten var på det olympiske programmet for første gang, og det var også første gang i olympiske sommerlekers historie det arrangeres øvelser i sportsdans. Breakdancing var med som en av organisasjonskomiteens egenvalgte idretter, og er ikke en del av det obligatoriske olympiske programmet. Idretten er derfor ikke med på programmet for Sommer-OL 2028 i Los Angeles .
* Vertsnasjon ( Frankrike)
Den internasjonale olympiske komité

Den internasjonale olympiske komité (offisielt navn (fransk): Comité international olympique; på norsk ofte forkortet IOK eller IOC) er en internasjonal organisasjon stiftet i 1894 etter forslag fra franskmannen Pierre de Coubertin og basert i Lausanne i Sveits. Organisasjonen administrerer De olympiske leker (OL), det vil si De olympiske sommerleker og De olympiske vinterleker. Organisasjonen eier de olympiske varemerkene og immaterielle rettigheter, og får sine midler gjennom salg og markedsføring av olympisk memorabilia, salg av medierettighetene til lekene samt av sponsorstøtte.
Den internasjonale olympiske komité avgjør arrangørby for OL, idrettslig program samt tid for lekene. Videre overvåker den gjennomføringen av dem i henhold til prinsipper og regler som er nedfelt i det olympiske charter. Egentlig var lekene kun for amatører. Senere har profesjonelle utøvere fått adgang i økende grad. Ingen utøver må imidlertid bære personlig reklame under OL.
Medlemmene av Den internasjonale olympiske komité blir vanligvis samlet til sesjon én gang hvert år. Der blir det valgt et arbeidsutvalg på 15 medlemmer, derav en president samt fire visepresidenter. Thomas Bach er president siden 2013.
Forskjellige saksområder blir behandlet i over 20 arbeidsgrupper, der også ikke-medlemmer medvirker.
Opprinnelig hadde Den internasjonale olympiske komité 14 medlemmer og skulle lede en olympisk bevegelse med det formål å jobbe for fredelig sameksistens mellom nasjonene gjennom å la ungdommer fra hele verden møtes i idrettskonkurranser. Som forbilde hadde en de antikke lekene i Hellas. De første moderne lekene ble arrangert i Athen i 1896. Siden 1924 har en også avholdt olympiske vinterleker.
IOK har i Norge møtt kritikk for å være et pampe- eller gubbevelde. Andre mener at IOK har gjennomført reformer siden 1990-tallet som gjør at organisasjonen har beveget seg bort fra dette stempelet. I analyser av nordmenns skepsis til OL i Oslo 2022, blir IOKs styresett trukket fram som en forklaring.
IOK har hatt ni presidenter siden komitéen ble grunnlagt i 1894. Den tiende tiltrer 24. juni 2025.
Olympic-klassen

Olympic-klassen var en trio av atlanterhavsskip som ble bygget av Harland and Wolff i Belfast, Irland, for White Star Line i løpet av begynnelsen av det 20. århundre. De var RMS «Olympic», RMS «Titanic», og HMHS «Britannic». To ble tapt tidlig i karrieren: «Titanic» sank i 1912 på sin jomfrutur, etter å ha truffet et isfjell i Nord-Atlanteren, og «Britannic» i 1916, etter å ha truffet en mine eller en torpedo lagt av den tyske minelegger ubåten U79 i en barriere utenfor øya Kea under Første verdenskrig. Lederskipet «Olympic», hadde en karriere som strakk seg over 24 år og ble pensjonert i 1934. Hun ble solgt for opphugging i 1935.
Selv om de to yngre skipene ikke hadde vellykkede karrierer, er de blant de mest kjente atlanterhavsskipene som noensinne ble bygget. Dekorative elementer av «Olympic» ble kjøpt for å pryde mange steder. «Titanic»s historie har blitt tilpasset til mange bøker og filmer. «Britannic» har også inspirert en film med samme navn.
Olympic-klassen skulle representere det ypperste innen luksus på atlanterhavskryssingene.
Sommer-OL 1924

Sommer-OL 1924 ble avholdt fra 4. mai til 27. juli 1924 i Paris i Frankrike. USA vant flest medaljer. Norge vant fem gullmedaljer.
Den internasjonale olympiske komités president, Pierre de Coubertin, ønsket at lekene i 1924 skulle avholdes i Paris og at den største utfordreren, Amsterdam, skulle tildeles lekene for 1928. Dette forslaget ble vedtatt under IOKs 20. sesjon i Lausanne i Sveits 2. juni 1921 med 14 stemmer for, 4 stemmer mot og 4 som avsto fra å stemme. Andre byer som ønsket å arrangere lekene i 1924 var Barcelona i Spania, Los Angeles i USA, Praha i Tsjekkoslovakia og Roma i Italia.
Det ble konkurrert i 17 idretter. (Antall øvelser per idrett i parantes)
Ungdomsleker, på fransk Jeux de L’Enfance, ble arrangert av Paris' organisasjonskomité i samarbeid med YMCA.
44 nasjonale olympiske komiteer deltok i lekene. (Antall deltakere per nasjon i parentes)
Lorns Skjemstad

Lorns Olav Skjemstad (10 March 1940 – 18 February 2024) was a Norwegian cross-country skier. Competing in the 30 km event he won the national title in 1965 and placed 11th at the 1968 Winter Olympics.
He coached the Norwegian national women's cross-country skiing team, and published several works on cross-country skiing.
Born in Inderøy Municipality on 10 March 1940, Skjemstad had his breakthrough in 1965, both nationally and internationally. First, by winning the national title in 30-kilometre (19 mi) race, as well as finishing second at the 50-kilometre (31 mi) race at the Norwegian championships. At the Holmenkollen Ski Festival in 1965, he placed first in the 15-kilometre (9.3 mi) race.
Representing Norway at the FIS Nordic World Ski Championships 1966, he placed 8th at the 30 km. At the Lahti Ski Games 1966 he placed second in the 15 km, and third in the 50 kilometer.
Competing at the 1968 Winter Olympics, he placed 11th at the 30 km. At the Svenska Skidspelen 1968 he placed 7th in the 30 km.
During the 1969 season he studied at the Norwegian School of Sport Sciences. From 1970 to 1972 he coached the Norwegian national women's cross-country skiing team. The team's achievements include winning a bronze medal at the 3 × 5 kilometre relay at the 1972 Winter Olympics.
He was subsequently engaged as coach for the Association for the Promotion of Skiing (Skiforeningen), and educational consultant for the Norwegian Ski Federation. He published several works on cross-country skiing.
Skjemstad settled in Røros Municipality with his family in 1982. He was honoured with Frivillighetsprisen from the municipality of Røros in 2020, for his long-term contributions to voluntary work related to skiing.
Skjemstad died on 18 February 2024, at the age of 83.
Curling at the 1924 Winter Olympics

The curling event at the 1924 Winter Olympics was contested only by men. It was the first curling event in Olympic history.
In February 2006, a few days before the start of the 2006 Winter Olympics, the International Olympic Committee ruled that the curling medals were part of the official Olympic programme in 1924, and not a demonstration event as many authoritative sources had previously claimed - the IOC itself had never done so.
This official confirmation was the culmination of an investigative campaign begun by the Glasgow-based newspaper The Herald, on behalf of the families of the eight British contestants who won the first curling gold medals. The winning team had been selected by the Royal Caledonian Curling Club, Perth.
Note: R. Cousin of Great Britain is listed in the Official Report as a "Non-Participant" and it is not known if he received a medal; however, Skip William Jackson of Great Britain is also listed in the Official Report as a "Non-Participant"
France, Great Britain and Sweden were the only countries to participate. A full Swiss team is listed as attending as "a Non-Participating team", indicating they withdrew before the draw.
All games were 18 ends in length.
Monday 28 January 1924; 10:00 am
Tuesday 29 January 1924; 10:00 am
Wednesday 30 January 1924; 10:00 am
1924 United States House of Representatives elections

The 1924 United States House of Representatives elections were elections for the United States House of Representatives to elect members to serve in the 69th United States Congress. They were held for the most part on November 4, 1924, while Maine held theirs on September 8. They coincided with the election to a full term of President Calvin Coolidge, who had replaced Warren Harding following his death.
Coolidge's popularity helped his Republican Party to gain a net 22 seats from the opposition Democratic Party, cementing their majority. The burgeoning economy and Republican pro-business policies caused the party to gain popularity. An internal split somewhat reduced House gains, as a progressive faction of the party continued to antagonize party leadership.
In the early stages of the election, there were fears that the Republicans would be swamped at the polls due to several scandals in the administration of President Warren Harding. However, after the chief executive's death, his incidents were painted as personal problems that did not reflect the state of the party. The populist Farmer–Labor Party also gained a seat in Minnesota.
Source: Election Statistics – Office of the Clerk