davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Teman tapi Menikah

#TemantapiMenikah (bahasa Inggris: #FriendsbutMarried) adalah sebuah film drama Indonesia tahun 2018 yang diproduksi oleh Falcon Pictures. Film ini disutradarai oleh Rako Prijanto dan dibintangi oleh Adipati Dolken dan Vanesha Prescilla.
Semenjak pertama kali bertemu, Ditto (Adipati Dolken) sudah suka setengah mati pada Ayu (Vanesha Prescilla). Bukan karena Ayu adalah seorang artis, tetapi karena Ayu suka bergaya gahar seperti preman. Kocak! Sayangnya selama 11 tahun bersahabat, Ditto selalu gagal keluar dari zona pertemanan. Apa pun usahanya, dari PDKT ke Ayu berkedok nge-band, sampai akhirnya menjadi musisi perkusi profesional, di mata Ayu, Ditto adalah teman makan dan teman curhat semata. Untungnya, kehidupan cinta Ayu yang berliku-liku, sering diselingkuhi sana-sini, memastikan Ditto selalu di dekatnya sebagai tempat curhat langganan. Sampai suatu hari, Ayu bercerita bahwa ia akan menikah dengan pacarnya, seorang pria sempurna luar dan dalam. Ditto harus memilih : menyatakan perasaan atau merelakan cinta pertamanya jadi sahabat seumur hidup. Kalau saja Ayu tidak tahu kelemahan Ditto sebagai pacar : tidak setia.
Teman tapi Menikah 2

#TemantapiMenikah2 (bahasa Inggris: #FriendbutMarried2) adalah film drama percintaan Indonesia tahun 2020 yang disutradarai Rako Prijanto. Film ini dibintangi oleh Adipati Dolken, Mawar de Jongh, Vonny Cornellya. Film ini merupakan sekuel dari film sebelumnya yang ditayangkan pada 2018. Film ini ditayangkan pada 27 Februari 2020, serta di Netflix pada 28 Juni 2020.
TemanTapiMenikah2 ditayangkan pada 27 Februari 2020 bersamaan dengan Sebelum Iblis Menjemput Ayat 2 dan Riki Rhino.
Mantan tapi Menikah

Mantan Tapi Menikah adalah serial televisi Indonesia produksi Fourcolours Films yang ditayangkan perdana 31 Januari 2023 di Viu. Serial ini disutradarai oleh Arwin Tri Wardhana, serta dibintangi oleh Aurelie Moeremans dan Omar Daniel. Episode baru serial ini tayang setiap selasa dan rabu.
Mantan Tapi Menikah mengisahkan seorang wanita menemukan dia masih sangat mencintai mantannya ketika mereka tanpa disadari bertemu lagi. Ana tidak percaya ini. Bahwa bos di kantor barunya adalah mantan pacarnya yang dia putuskan, Saka.
Lebih buruk lagi, Saka masih menyimpan perasaan padanya. Tapi yang paling mengejutkan bagi Ana adalah, dia mungkin benar-benar menyesali keputusannya pada Saka, dan perasaannya terhadap Saka mungkin saling menguntungkan.
Merariq

Merariq is a traditional marriage practice in the Sasak culture of Lombok, Indonesia, but it is not exactly "bride kidnapping" in the sense typically associated with the term.
In Merariq, the practice involves the symbolic "elopement" of the bride and groom, where the bride is taken (or "kidnapped") to the groom's house. However, this is often consensual and part of an established cultural norm, with both the bride and groom's families typically aware of and involved in the process. It is a traditional ritual rather than an actual forced abduction.
However, there can be variations, and while the practice is largely symbolic, it can sometimes be misinterpreted or lead to situations that resemble non-consensual bride kidnapping, depending on how it is carried out in certain communities.
भगवा

भगवा हा पिवळ्या रंगांच्या गटातील एक रंग आहे. हिंदू धर्मामध्ये भगव्या रंगाला त्यागाचे प्रतिक मानले जाते. भारताच्या राष्ट्रीय ध्वजामध्ये भगवा रंग वापरला गेला आहे तसेच राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघाचा ध्वज देखील भगव्या रंगाचा आहे. भगवा हा भारताचा ऐतिहासिक आणि सांस्कृतिक ध्वज आहे. भगवा रंग अतिशय भडक असून तो शूरता, उत्साह प्रकट करतो. सूर्योदयाचा व सुर्यास्ताचा वेळीही भगव्या रंगाची छटा उमटते.
भगवा ध्वज

भगवा ध्वज हा भगवा रंगाचा ध्वज आहे जो मराठ्यांचा ध्वज म्हणून वापरीत होता. हा ध्वज मखरूती आकाराचा आहे आणि महादेवाच्या अनुयायांच्या भगव्या रंगाचे प्रतीक आहे. हा ध्वज राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघाचे प्रतीक म्हणून स्वीकारला गेला आहे आणि हिंदुत्वाचे शौर्य आणि वैचारिक प्रतीक म्हणून मुख्यतः हिंदू राष्ट्रवादींनी याचा उपयोग केला .
भगवा (किंवा केशरी ) हा हिंदू धर्मातील पवित्र आणि महत्त्वाचा रंग मानला जातो आणि शौर्याचे प्रतीक म्हणून चित्रित केले जाते. शीख धर्मात , विशेषतः खालसा सैन्याद्वारे, देखील हा रंग पवित्र मानला जातो.
मध्ययुगीन इतिहासात, भारतातील इस्लामिक राज्याच्या अधोगतीनंतर आणि मराठा साम्राज्याच्या उदयानंतर हिंदू राष्ट्रवादाचा उदय झाला आणि त्या काळात छत्रपती शिवाजींनी भगवा रंगाचा ध्वज स्वीकारला.
रंग

रंग ही प्राण्यांना डोळ्यांद्वारे होणारी संवेदना आहे. प्रकाशाच्या (विद्युतचुंबकीय लहरींच्या) विविध तरंगलांबीनुसार विविध रंगांची संवेदना असते. या संवेदनांसाठी डोळ्यांमधील शंकूकार चेतापेशी कारणीभूत असतात. विविध प्राण्यांमधील शंकूकार चेतापेशी विविध तरंगलांबीसाठी संवेदनशील असतात. उदा. मधमाशीला अवरक्त अथवा लाल रंगाची संवेदना नसते, परंतु; त्याऐवजी अतिनील रंग मधमाशी चांगल्या प्रकारे ओळखू शकते. मनुष्यप्राण्याची दृष्टी "त्रिरंगी" म्हणता येईल, कारण मनुष्याच्या डोळ्यात ३ प्रकारच्या चेतापेशी असतात आणि त्या ३ वेगवेगळ्या तरंगलांबींच्या वर्गांना संवेदनशील असतात. शंकूकार चेतापेशींचा एक प्रकार लांब तरंगलांबी (५६४ - ५८० नॅमी; लाल रंग), दुसरा प्रकार मध्यम तरंगलांबी (५३४ - ५४५ नॅमी; हिरवा रंग), आणि तिसरा प्रकार छोट्या तरंगलांबींसाठी (४२० - ४४० नॅमी; निळा रंग) संवेदनशील असतो. मानवास दिसणारे इतर सगळे रंग या तीन रंगांच्या मिश्रणानेच तयार होतात.
गेरू, चिकणमाती, पिवळसर तांबूस माती, पानांचा रस हे मानवाने वापरलेले पहिले रंग असावेत.
रंगामध्ये वर्णक (pigment) आणि रंजक (dye) हे दोन पदार्थ असतात. रंग हे सेंद्रिय व असेंद्रिय अशा दोन विभागात मोडतात.
रंगांची यादी:
रंग विविध प्रकारचे असतात.रंग माणसाना आपल्याकडे आकर्षित करतो.
मसूर

कऱ्हाड तालुक्यात मसूर नावाचे एक गाव आहे, त्याच्या माहितीसाठी मसूर(गांव) पहा. हा लेख मसूर या वनस्पतीसंबंधी आहे.
ही भारतात उगवणारी एक आयुर्वेदिक औषधी वनस्पती आहे .हे एक द्विदल धान्य आहे. या धान्याची डाळ करतात. डाळीचा रंग भगवा असतो.
अशोक चक्र

अशोकचक्र म्हणजे ‘जैनधरमाचे चक्र. यामधे चोवीस आरे आहेत जे जैन धर्मातील चोवीस तिर्थंकारांनचे प्रतिनिधीत्व करतात. सम्राट अशोक यांचे आजोबा म्हणजे सम्राट चंद्रगुप्त मौर्य यांनी जैन धर्म स्विकारला तेव्हा त्यांनी भगवान महावीर यांचे लांछण म्हणजे चिन्ह सिंह हे राजचिन्ह म्हणून स्विकारले. जैन धर्मात चोवीस तिर्थंकार होवून गेले. पहीले तिर्थंकार आदीनाथ उर्फ रिशभनाथ यांच्या पासून जैनधर्म ची सुरुवात झाली. पहीले तिर्थंकार आदीनाथ यांचे चिन्ह बैल आहे तर दुसरे तिर्थंकार अजितनाथ यांचे चिन्ह हत्ती आहे तर तिसरे तिर्थंकार संभवनाथ यांचे चिन्ह घोडा आहे. शेवटचे व महत्त्वाचे चोवीसवे तिर्थंकार भगवान महावीर उर्फ वर्धमान यांचे चिन्ह सिंह आहे. भगवान महावीर यांची, सत्य अहींसा, अपरीग्रह, ,अस्तेय आणि ब्रम्हचर्य ही शिकवण चारही दिशेने करण्यासाठी चार सिंह असे हे संपूर्ण जैन धर्म दर्शवणारे स्तंंभ ज्याला अशोक स्तंभ म्हणतात ते वास्तविक सम्राट चंद्रगुप्त मौर्य यांनी योजलेले स्तंभ आहे असे दिसून येते.
आॅगस्ट १९४७ पूर्वी म्हणजेच भारताच्या स्वातंत्र्यापूर्वी राज्यघटना लिहिण्यासाठी एक विशेष समिती नेमली होती, त्या समितीने असा निर्णय घेतला की, भारताचा राष्ट्रध्वज हा सर्व पक्षांना, सर्व जाती-धर्मीयांना मान्य होईल असा असायला हवा. अनेक नमुण्यातून केशरी, पांढरा आणि हिरवा हे तीन रंग असणारा आणि पांढऱ्या पट्ट्याच्या मध्यभागी निळ्या रंगाचे अशोकचक्र असणारा ध्वज ‘राष्ट्रध्वज’ म्हणून निवडला गेला. डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर यांच्या प्रयत्नांनी व तर्कशुद्ध विचारांनी या अशोकचक्राला राष्ट्रध्वजात स्थान मिळाले.
राष्ट्रध्वजातील भगवा किंवा केशरी रंग सर्वसंगपरित्याग किंवा निष्काम-निःस्वार्थी बुद्धी दर्शवतो. मध्यभागी असणारा पांढरा रंग म्हणजेप प्रकाशाचे द्योतक, सत्याचा मार्ग आणि हिरवा रंग म्हणजे वनस्पती-जीवन-मातीशी- असलेले नाते, ज्यावर इतर सगळी सृष्टी अवलंबून असते आणि म्हणून हे नाते कायम स्मरणात ठेवायला हवे हे या रंगातून ध्वनीत केले आहे. पांढऱ्या रंगाच्या पट्ट्यावर मध्यभागी रेखलेले अशोकचक्र म्हणजे धर्म-नियमांचे चक्र आहे. या राष्ट्रध्वजाच्या साक्षीने काम करणाऱ्यावर नियमत्रण ठेवणारे तत्त्व म्हणजे सत्य आणि धर्मपालन (धम्मपालन) म्हणजेच सदाचार हेच असायला हवे. याखेरीज हे चक्र म्हणजे गतिमानतेचे द्योतक आहे. जो कोणतेही कार्य न करता, आळसातून क्रियाशून्य होतो तो मृतवतच होतो म्हणजे आजच्या रूढ वाक्यप्रचारानुसार ‘थांबला तो संपला’. क्रियाशीलता म्हणजेच आयुष्य, जिवंतपणा. यापुढे भारताने कुठल्याही बदलाला अकारण विरोध करता कामा नये. देशाने आणि देशातल्या नागरिकांनी सतत कार्यरत राहून प्रगती साधली पाहिजे. शांततेच्या मार्गाने होणाऱ्या बदलांची, सुधारणांची आणि प्रगतीची गतिशीलता दाखवणारे प्रतीक म्हणजे हे चक्र होय. त्यावरील २४ आरे हे दिवसाचा २४ तासांचे प्रतिनिधित्व करतात.
या ध्वजाचे असेही वैशिष्ट्य, अगदी सर्वसामान्यपणे सांगितले जाते की, त्यातला केशरी रंग हा पवित्रता आणि त्यागाचे प्रतिक आहे, पांढरा रंग हा शांतता आणि सत्याचे प्रतीक आहे आणि हिरंवा रंग हा सुपीकता, सुफलता आणि भरभराटीचे द्योतक आहे आणि निळे अशोकचक्र हे न्याय आणि सदाचरण यांचे प्रतीक आहे.
जगभरातील आंबेडकरवादी या भारतीय बौद्ध ध्वजाचा उपयोग करतात. बौद्ध विहारे, दलित - बहुजन आंदोलनात, घरांवर हा ध्वज बौद्ध वापरतात. निळा रंग हा आंबेडकरवादी बौद्धांचे प्रतीक आहे.
अशोकचक्रावरील २४ आरे, म्हणजे पुढीलप्रमाणे २४ सद्गुणांचे द्योतक आहे :-
iee33
त्रिशरण

नमो तस्स भगवतो अरहतो सम्मासम्बुद्धस्स..!
नमो तस्स भगवतो अरहतो सम्मासम्बुद्धस्स..!
नमो तस्स भगवतो अरहतो सम्मासम्बुद्धस्स..!
बुद्ध वंदणेतील पाली शब्दांचे मराठी अर्थ
सांगली, मिरज आणि कुपवाड शहर महानगरपालिका

सांगली, मिरज आणि कुपवाड शहर महानगरपालिका ही सांगली, मिरज आणि कुपवाड शहरांचे काम करते. याचे मुख्यालय सांगली येथे आहे. या महापालिकेच्या क्षेत्रात सुमारे ६.५ लाख इतकी लोकसंख्या आहे. या महानगरपालिकेची स्थापना ९ फेब्रुवारी १९९८ रोजी झाली. सांगली महानगरपालिका सुमारे ११८.१८ चौरस किलोमीटर क्षेत्रामध्ये सेवा देते.
०३/०८/१८ रोजी लागलेले निवडणुकीचे निकाल खालीलप्रमाणे आहेत
सांगली महानगरपालिकेने नुकताच ऑक्ट्रोईचा पर्याय म्हणून २५ सप्टेंबर २०१३ पासून स्थानिक संस्था कर हा नवीन कर जोडला आहे.
Bermuda Pedestal

The Bermuda Pedestal is an oval geological feature in the northern Atlantic Ocean containing the topographic highs of the Bermuda Platform, the Plantagenet (Argus) Bank, and the Challenger Bank. The pedestal is 50 km (31 mi) long and 25 km (16 mi) wide at the 100 fathom line (-185 m), while the base measures 130 km by 80 km at -4200 m. Surrounding the pedestal is a much larger mid-basin swell known as the Bermuda Rise, measuring 900 km by 600 km at the 5000 m depth contour. The islands of Bermuda are located on the southeastern margin of the Bermuda Pedestal.
The oceanic crust surrounding the Bermuda has an age of about 120 Ma, while the initial uplift of the Bermuda Rise occurred in the Middle to Late Eocene. Erosion continued from that time until the Early Oligocene. Volcaniclastic deposition and erosion ended with subsidence below sea level in the Late Oligocene. Volcanic basement is at a depth of 75 m across the platform, and 50 m on the island, except for a highpoint near Castle Harbour, at a depth of 15 m. These volcanics consist of tholeiitic lavas and intrusive lamprophyric sheets.
Scientists have long considered the Bermuda Pedestal to be the remains of a large extinct shield volcano that formed between 45 and 35 million years ago. A number of theories have been established to explain the origin of the Bermuda Pedestal. According to one of these theories, it was formed by the volcanic activity of the Bermuda hotspot. In contrast, Peter R. Vogt and Woo-Yeol Jung propose instead that the Bermuda Pedestal possibly formed as a result of a worldwide reorganization of the Earth's tectonic plates due to the closing of the Tethys Ocean when the Indian subcontinent collided with Eurasia.
The size of the Bermuda Pedestal combined with knowledge of other mid-ocean volcanoes (immediately north-eastward of the Bermuda Pedestal is the Bowditch Seamount and a scattering of other seamounts, including Nashville Seamount at the eastern end of the New England Seamounts, together forming the Bermuda-New England Seamount Arc) tells us that the Bermuda volcano originally reached 1,000 m (3,300 ft) above sea level and that it took three to ten million years to reduce it to sea level.
32°20′N 64°45′W﻿ / ﻿32.333°N 64.750°W﻿ / 32.333; -64.750
Indian locomotive class WG

The Indian Railways WG class was a type of broad gauge 2-8-2 goods locomotive introduced in the 1950s. 2,450 of the class were built between 1950 and 1970.
The WG design was introduced in 1950; it used identical equipment (boiler, motion, springs, tender bogies, and rear truck) to the 4-6-2 WP class passenger locomotives. The first hundred units (No. 8301 to 8400) were built by North British and subcontractor Vulcan Foundry (ten units). Number 8350 was exhibited at the Festival of Britain in 1951.
Locomotives were also sourced from the Société Franco-Belge in Raismes, France, Lokomotivfabrik Floridsdorf in Austria, and from elsewhere in Europe and from Japan. The rolling stock works of Chittaranjan Locomotive Works in West Bengal initially manufactured locomotives from imported parts; by 1953, 70% of the locomotives were domestically produced, and by 1956 the works was able to entirely satisfy the domestic production need for WG locomotives. Production ceased in 1970; the final unit being named Antim Sitara (Last Star).
Nine WG's are preserved in India: WG 9673 is preserved on a pedestal (without its tender) outside Rajendra Nagar Station New Delhi, WG 10253, was plinthed at the Zonal Training School Bhusaval, but 2018 removed from the pedestal and sent to Rewari to be restored in working condition. WG 9428 is used at the UP Cement Corporation, WG 9391 is preserved and stored in Burdwan, WG 8258 is preserved on a static pedestal on public display in Sahibganj Junction railway station, WG 10527 is stored in a shed in Burdwan, WG 9286 is preserved by Sri Durga Trading Company, WG 8407 "Deshbandhu" became the first WG to be preserved into Indian Railway Heritage, it is stored Pedestal along with WG 10560 "Antim Sitara" at Chittaranjan Locomotive Works.
مامندور

مامندور ہندوستان کے تمل ناڈو کے ترووانمالائی ضلع کا ایک گاؤں ہے۔ یہ کانچی پورم - ونداواسی روڈ پر، دوسی کے قریب اور کانچی پورم سے تقریباً 15 کلومیٹر کے فاصلے پر واقع ہے۔ یہ 7ویں صدی کے چٹان سے کٹے ہوئے غار مندر کے لیے جانا جاتا ہے، جس میں ایک تامل براہمی نوشتہ ہے، جو قومی اہمیت کی یادگاروں میں سے ایک ہے جیسا کہ آثار قدیمہ کے سروے آف انڈیا نے اعلان کیا ہے۔ براہمی علاقائی تغیرات کے ساتھ قدیم ہندوستانی حروف تہجی کا رسم الخط ہے، جس کی تاریخ 300 BCE اور 300 CE کے درمیان ہے۔ چٹان سے کٹے ہوئے مندروں میں نوشتہ جات، مندروں کو ساتویں صدی عیسوی کے پالوا بادشاہ مہندر ورمن اول سے منسوب کرتے ہیں، ایک حکمران جو وچترا چِٹا ("متجسس ذہن") اور چترکار پلی ("فنکاروں میں شیر") کے لقبوں سے خوش تھا۔ وہ فنون لطیفہ کا ایک عظیم سرپرست تھا اور مملہ پورم (یا مہابلی پورم) فن اور فن تعمیر کی ان کی سرپرستی کا ثبوت ہے۔ اس نے مملا پورم، پلاورم (قریب مدراس)، سیامنگلم اور سنگاورم (شمالی آرکوٹ ضلع)، تروچی اور مامندور (کانچی پورم ضلع میں) میں چٹان سے کٹے ہوئے مندروں کا آغاز کیا۔ . نرسمہا غار I کا پرنسپل دیوتا ہے، جبکہ غار II، کمپلیکس میں، بعد کے نوشتہ جات سے سیوا رودرالیشورم غار کے نام سے جانا جاتا ہے۔ یہ غار دریائے پالار کے کنارے واقع ہیں۔ چترمیگھا تاتاکا نام کا ایک ٹینک، دوسی-مامندور ٹینک بھی کہا جاتا ہے، غاروں کے پیچھے واقع ہے، جس کے بارے میں خیال کیا جاتا ہے کہ مہندر ورمن اول نے بنایا تھا۔ غار ہیکل 1 "پہاڑی میں کٹی ہوئی سیڑھیوں کے ذریعے پہنچا ہے۔ اگواڑا دو ستونوں اور دو ستونوں سے بنا ہے۔ اوپر اور نیچے کیوبز سے بنے دو ستون اس غار کا اگواڑا بناتے ہیں جس کے درمیان میں ایک آکٹونل شافٹ ہے۔ نچلے اور اوپر والے کیوبز پر کمل کے تمغے ہیں۔ ان ستونوں کے پیچھے ستونوں کی دوسری قطار ہے۔ ایک مرکزی مزار پچھلی دیوار سے نکلتا ہے۔ ستون مخصوص مہندر ورمن کے انداز میں ہیں۔"وشنو کے لیے وقف مامندور غار مندر دراوڑ مندر کے فن تعمیر کا نمونہ طرز ہے۔مکھ منڈپ کی شمالی دیوار پر ایک نوشتہ ہے جو غالباً اسی بادشاہ نے لکھا تھا۔ لائنز 12 اور 13 بتاتی ہیں کہ بادشاہ 'وہ حاصل کرنا چاہتا تھا جو موسیقی کے دائرے میں پہلے حاصل نہیں کیا گیا تھا'۔
مانکیالہ اسٹوپا

مانکیالہ اسٹوپہ (انگریزی: Mankiala Stupa) خطہ پوٹھوار میں بدھ مت دور کی ایک یادگار ہے۔ مانکیالہ اسٹوپا راولپنڈی سے جنوب کی طرف 27 کلومیٹر کے فاصلہ مانکیالہ گاؤں میں واقع ہے اسٹوپہ ہونے کی بنا پر گاؤں کا نام توپ مانکیالہ کے نام سے معروف ہے یہ اسٹوپہ اسلام آباد سے لاہور سفر کرتے ہوئے روات سے 6کلومیٹر کے فاصلہ پرجی ٹی روڈ سے مشرق کی جانب نظر آتا ہے۔ ایک کہانی کے مطابق مانکیالہ نام راجا مان یا مانک کے نام سے منسوب ہے جو اس گاؤں میں رہتا تھا اور اس نے اس کو بنوایا تھا۔ 1930ء میں اس سے سونے، چاندی اور تانبے کے زیورات بھی دریافت کیے گئے ہیں۔ اسٹوپہ کا منہ اوپر کی جانب کھلتا ہے جہاں سے یہ ایک کنواں نما نظر آتا ہے۔ اس کے اوپر سے گرد و نواح کی آبادیاں خوبصورت منظر پیش کرتی ہیں۔ محکمہ آثار قدیمہ نے توپ مانکیالہ کے چاروں طرف حفاظتی دیوار بنا دی ہے۔ مقامی لوک کہانیوں کے مطابق راجا رسالو نے ایک آدم خور جن کو اس بہت بڑے پیالے میں الٹا قید کر رکھا ہے اور اس نے ایک تیر لوہے کے ساتھ تووں جن پر روٹی پکاٸی جاتی ہے سے پار کیا تھا مگر حقیقت میں کنشک دور کی یہ بدھ عبادت گاہ اٹھارہ سو سال پرانی ہے۔ بدھستوا کے مخصوص کنول، بنیاد کی دیواروں پہ منقش ہیں۔ اوپر جانے کے لیے سیڑھیاں بنی ہیں جو آدھے راستے میں ختم ہو جاتی ہیں۔ اسٹوپا کے اوپر پہنچیں تو درمیان میں ایک بہت بڑا کنواں ہے جو درحقیقت نیچے اترنے کا زینہ ہے۔ یہ سیڑھیاں بتدریج تنگ ہوتی جاتی ہیں جس کے سبب نیچے گھپ اندھیرا دکھائی دیتا ہے۔ ایک اور کہانی اس کنوئیں کا رشتہ کسی پوشیدہ سرنگ کے ذریعہ سارنگ خان کے محل سے بھی جوڑتی ہے۔
دراوڑ

2500 قبل مسیح کے قریب ہندوستان پر آریہ نسل کے لوگوں نے حملہ کیا۔ اس وقت پورے ہندوستان میں دراوڑ نامی نسل کے لوگ آباد تھے۔ آریاؤں نے ان کو جنوب کی جانب دھکیل دیا اور انھوں نے وہاں اپنی بستیاں بسا لیں۔ دراوڑ ہی ہندوستان کے اصل باشندے ہیں جبکہ آریہ تو وسطی ایشیا کی جانب سے ہندوستان میں آئے تھے۔ یہ لوگ بہت سے قبائل میں منقسم ہیں۔ ہر ایک کی اپنی اپنی زبان ہے۔ لیکن بنیاد مشترک ہے۔
دراوڑ اپنے زمانے کی مہذب اقوام میں شمار ہوتے تھے۔ انھوں نے تقریباً چھ ہزار سال قبل مسیح زمین سے گیہوں، جو، کپاس اور گنا اگانے اور روئی سے دھاگا بنا کر کپڑا تیار کرنے کا راز معلوم کر لیا تھا۔ جب کہ یونان، سمیریا اور روم کے لوگ سوتی پارچہ بافی سے قطعاً نا آشنا تھے۔ یہ لوگ تانبے اور کانسی کے اوزار بناتے تھے۔ لوہے کا استعمال انھوں نے آریاؤں سے سیکھا۔ آریاؤں نے لنگ پوجا، دھرتی پوجا، بھوت پریت اور خبیث ارواح کا تصور انھی سے لیا اور ان کے بہت سے دیوی دیوتاؤں کو اپنا لیا۔ مورخین کے بموجب کرشن جی بھی دراوڑ ہی تھے۔ کیونکہ ان کو سیاہ فام بتایا گیا ہے۔ جب کہ آریا سفید فام تھے۔
دراوڑی تمدن کوہستان شوالک سے دریائے تاپتی اور نربدا تک اور کوئٹہ سے بیکانیر اور کاٹھیا واڑ تک پھیلا ہوا تھا۔ اسے ہڑپائی تمدن بھی کہتے ہیں کیونکہ اس کے دو مرکزی شہروں میں موہنجو دڑو کے علاوہ ہڑپہ بھی تھا۔ بعض علما آثار قدیمہ نے دراوڑی تمدن کے زمانے کا تعین 2500 ق م اور بعض نے 3250 ۔۔۔1750 ق م کیا ہے۔ گویا دراوڑی تمدن مصر اور سمیریا کا ہمعصر تھا۔
دراوڑ منیترا کزگم

دراوڑ منیترا کزگم (abbr. ڈی ایم کے ) تامل ناڈو ریاست میں واقع ایک سیاسی جماعت ہے جہاں اس وقت یہ حکمرانی کر رہی ہے جس کے پاس اتحادی حمایت کے بغیر اکثریت ہے اور مرکز کے زیر انتظام علاقہ پڈوچیری میں اس وقت اہم اپوزیشن ہے۔
یہ تمل ناڈو کی دو اہم سیاسی جماعتوں میں سے ایک ہے، اس کے ساتھ حریف آل انڈیا انا دراوڑ منیترا کزگم بھی ہے۔ 2021 کے ریاستی انتخابات کے بعد سے، یہ تمل ناڈو کی حکمران جماعت رہی ہے۔ڈی ایم کے کی بنیاد 17 ستمبر 1949 کو تمل ناڈو کے سابق وزیر اعلیٰ سی این انادورائی (انا) نے ای وی راماسامی (پیریار) کی سربراہی میں دراویدار کزگم سے الگ ہونے والے دھڑے کے طور پر رکھی تھی۔ ڈی ایم کے 1949 سے لے کر 4 فروری 1969 تک جنرل سکریٹری کے طور پر اننادورائی کی سربراہی میں رہی۔ جس کے بعد ان کی موت ہو گئی۔ وہ 1967 سے 1969 تک تمل ناڈو کے وزیر اعلیٰ بھی رہے۔ انادورائی کے تحت، 1967 میں، ہندوستان کی کسی بھی ریاست میں اپنے طور پر واضح اکثریت کے ساتھ ریاستی سطح کے انتخابات جیتنے والی، انڈین نیشنل کانگریس کے علاوہ، ڈی ایم کے پہلی پارٹی بن گئی۔ ایم کروناندھی (کلیگنار) نے 1969 سے لے کر 7 اگست 2018 کو ان کی موت تک پارٹی کے پہلے صدر کے طور پر اننادورائی کی پیروی کی انھوں نے مسلسل پانچ مرتبہ وزیر اعلیٰ کے طور پر بھی خدمات انجام دیں جن میں سے دو میں انھیں مرکزی حکومت نے برطرف کر دیا تھا۔ کروناندھی کی موت کے بعد، ان کے بیٹے اور سابق نائب، ایم کے اسٹالن (تھلاپاتھی) پارٹی صدر کے طور پر کامیاب ہوئے۔
2019 کے بھارتی عام انتخابات کے نتائج کے بعد، ڈی ایم کے لوک سبھا میں تیسری سب سے بڑی پارٹی بن گئی۔ اس کے پاس فی الحال تمل ناڈو قانون ساز اسمبلی میں 125 سیٹیں ہیں اور ڈی ایم کے کی زیر قیادت سیکولر پروگریسو الائنس کے پاس 159 سیٹیں ہیں۔
تمل زبان

تَمِل ((تمل: தமிழ்)‏): جنوبی ہند کی ریاست تمل ناڈو، سری لنکا اور سنگاپور کی سرکاری زبان ہے۔ ہندوستان کے قدیم باشندوں کی زبان جو دراوڑ کہلاتے ہیں۔ یہ زبان جنوبی ہند میں بولی جاتی ہے۔ بعض محققین کا خیال ہے کہ یہ زبان آریہ لوگ ساتھ لائے تھے۔ یہ درست نہیں ہے اصل میں جنوبی ہند میں بولی جانے والی قدیم زبانیں۔ تمل، تیلگو، براہوی ملیالم، گونڈ، وغیرہ ہندوستان کے اصل باشندے کول، بھیل اور دراوڑ بولتے ہیں اور یہ دراوڑی زبانیں ہیں۔
حالانکہ دراوڑی زبانیں 1۔ تمل 2۔ تیلگو 3۔ کنڑ اور 4۔ ملیالم ہیں۔
台湾食品安全

台湾食品安全指與台灣食品加工、進口、消費等等有關的食物安全的議题，亦為當前中華民國申請加入世界衛生組織的主要工作項目之一。目前台灣政府以世界衛生組織的促進食品安全的指導原則來將GMP制度（良好作業規範）、HACCP（危害分析重要管制點）為主要食品安全的治理模式，並建立「食品安全管制系統」及餐飲業HACCP認證標章。現時，負責食品和藥品的管理監督機關是衛生福利部食品藥物管理署（簡稱食藥署）。2011至2015年發生的多宗食品安全事件（如塑化劑事件、大統黑心油事件），引起台灣當地以至其他地區的廣泛關注，紛紛要求當局加強監管。
台灣的食品安全事件相關醜聞，對國人的信心打擊很大，因為除了污染與中毒問題之外，還有人為蓄意的違法使用添加物、標示不實與仿冒造假的問題；前類是食品製造環境和技術之品質不良所致，後者則是專業知識與技術的誤用和濫用。也加深了台灣民眾及民間組織如消費者基金會對馬英九政府的信任感危機，消費者保護協會為消費者提起團體訴訟（英语：class action）；消基會律師徐則鈺認為政府執法魄力不足且輕罰黑心商。。2013年勞工「秋鬥」大遊行的內容之一亦為食品安全。政府在這些問題當中應該擔任的監督者的角色過分被動，當食安問題一一爆出才去做各種檢驗和追查，只消極要求不要出現危害國民健康的食品而已，食品成分與名稱缺乏標準與規範等政策問題。
从20世纪70年代起，台湾已经开始重视食品加工，如1975年立法院通過实施《食品卫生管理法》。同时台湾也領先全球首先实施加工食品溯源制度，对食品生产加工销售中的每个环节都进行登记。中华民国行政院衛生福利部食品藥物管理署设立了“加工食品追溯网”，使消费者可以依照产品包装上的追溯码来获得产品生产加工方面的相关信息 。
食品的認證與標章制度是一個多重標章及多元認證的消費環境，最早有中華民國實驗室認證體系CNLA、行政院環保署環境檢驗實驗室認證體系及經濟部成立的中華民國認證委員會CNAB等。在台灣成為世貿會員後，CNLA及CNAB於2003年合併成財團法人全國認證基金會TAF。中華民國於2008年以HACCP原則建立「食品安全管制系統」，並推行餐飲業HACCP認證標章。2015年受歐盟潔淨飲食風潮、過多食品添加物的濫用及標示不實的食品詐欺影響，A.A.無添加協會在台灣成立並開始推行無添加星等認證制度。
台灣政府以世界衛生組織的促進食品安全的指導原則將GMP制度（良好作業規範）、HACCP（危害分析重要管制點）納入政府規範，並在原有公共衛生系統的基礎上，於2010年成立「行政院衛生署食品藥物管理局」（即後來的「衛生福利部食品藥物管理署」）。
食品安全相關議題亦是台灣申請加入世界衛生組織的主要工作項目之一。
2011年至2015年發生的食品安全事件，使台灣食品安全的良好名聲受到傷害，加深了台灣民眾及民間組織如消費者基金會對馬英九政府的信任感危機。
对违规业者所处罚的力度过低，以及多方管理的问题，使得台湾食品安全管理体系无法完全有效避免食品安全事故。消費者文教基金會主張修法加重相關罰則外，質疑官員心態偏向大廠、集團，警告若「保護財團優先，將是活在專制制度下，而非民主制度裡的人」。
食品安全事件挑戰台灣民眾對食品標章及認證系統的信心，國會立法院檢討標章制度及是否過度相信業者自主管理。2013年10月時立委許忠信主張台灣食安問題是「兩岸經貿交流後遺症」之一，過去是台灣拒絕大陸的毒奶粉，現在大陸拒絕台灣食用油進口，顯示台灣在食品安全退步的諷刺。大統黑心油事件中，衛生局調查發現，低成本油幾乎都以棉籽油為主，並查扣到向中國進口棉籽油的進貨、報關單據。
衛福部宣布將設立「食品安全保護基金」以助提告消費者對企業提出訴訟，保障消費者私法權益；消基會則主張求償基金應名為「消費者保護基金」以涵括如標示不實的行為以保障消費者權益。A.A.無添加協會則以推行無添加星等認證制度，鼓勵餐飲食品業者自行對餐點品質做出承諾，另以多場活動提供大眾辨別添加物產品的方式以求自保。
“塑化剂”、“毒淀粉”等食品安全事件发生之后，台湾食品在周边国家地区的形象遭受重创。新加坡、印尼、马来西亚、美国等海外市场要求进口商回收自台湾进口的各种相关产品。2013年大统黑心油事件中，台湾大统公司食用油有超过40吨出口至福建、香港等两岸三地。大陆经销商在食用油事件中蒙受了库存压力和经济、名誉损失，向大统长基食品公司索赔526万元新台币。
由于小吃业者大量使用含毒制品制作食物，“毒淀粉”事件爆发後，大量淀粉类小吃的业者受到影响。许多著名小吃形象遭到破坏，不少店铺需要关门停业。消费者对小吃店信心下跌，许多商店贴出检验合格证书，但仍然难以挽回客流量，生意大受影响。连没有使用毒淀粉的店家也受波及。
此外，毒淀粉事件发生後，台湾肉丸业者受到波及，生意大受影响。黑心油事件发生後，包括炸粿、肉丸、盐酥鸡、臭豆腐、鸡排等业者都受到影响。
由于中华民国长期以台湾美食作为吸引外国旅客来台旅游的招牌，频发的食品安全事故已经影响了台湾旅游业的发展 。食品安全事件频发使得大量亚洲游客放弃赴台旅游的计划。台湾交通部觀光局承认食品安全事件对台湾旅游造成了负面影响 。据估计有30万新加坡、马来西亚、香港、澳门等地区的游客因为2013年5月至6月台湾的食品安全事件而取消了到台湾旅游的行程。
2011年後，台湾再次爆出一系列的重大食品安全問題事件。连续数年的大量食品安全事件与“黑心食品”的出现使得台湾社会乃至有关国家地区都产生了担忧。台湾民众对岛内生产的食品安全也感到担忧，形成一系列后续影响 。包括台湾的旅游业等相关行业也受到波及。新加坡政府也要求台灣在出口食品至新加坡時需出具相關證明。以下是較為知名的事件：
武吉免登

武吉免登（馬來語：Bukit Bintang），是马来西亚吉隆坡主要的商業和娛樂場所集中地，也是吉隆坡的金三角黄金地带之中心。武吉免登由多家大型商场及酒店建筑组成，其中包括金河廣場、樂天廣場、成功時代廣場、劉蝶廣場、升禧艺廊、華氏88廣場等，以及沿著武吉免登路及其巷子內的數百間店鋪。武吉免登和东京银座、台北西门町、伦敦牛津街、新加坡乌节路等世界各地知名购物区一样每年吸引众多游客莅临。
武吉免登位于吉隆坡旧街场（茨厂街）以东，属于市中心的一部分，由燕美路（Jalan Imbi）、蘇丹依斯邁路（Jalan Sultan Ismail）、武吉免登路（Jalan Bukit Bintang）和拉惹朱蘭路（Jalan Raja Chulan）四条主干道路包围而成。
武吉免登南边毗邻半山芭和蕉赖，西边接壤茨厂街，北边有咖啡山，东北边是城中城（KLCC），而东边则是敦拉萨国际贸易中心（TRX）。
武吉免登的馬來名稱為「Bukit Bintang」，「Bukit」意為山丘，而「Bintang」意為星星，武吉免登在中文直譯意為“星丘”。武吉免登这个地名在文献记录中可追溯至1880年代，1890年代武吉免登被改造成为香蕉种植园，而如今柏威年广场的所在地最初被规划为采石场。
自1930年代起，武吉免登路一带便成为吉隆坡市中心的娱乐区，先後有「美世界游艺场」（Hollywood Amusement Park，1933年－1935年）、「南园游艺场」（Bukit Bintang Amusement Park，1935年－1937年）、邵氏娛樂集團的「中华游艺场」（B.B. Park，1937年－1972年）等游艺场兴起，武吉免登路一带因夜总会、商店、电影院和露天市集而成为吉隆坡最時髦的地區。
随着时代变迁和其他娱乐场所兴起，中华游艺场因跟不上时代需求而逐渐没落，并于1972年正式歇業和拆除。怡保矿家张国林随后在游艺场原址建立一座新型大商场，这便是1977年落成的金河广场（Sungei Wang Plaza）。金河廣場是當時全馬最大的購物中心，其營業使得武吉免登重焕光彩，成為全馬最主要也是最著名的購物商圈。
1997至98年間，随着高檔的升禧廣場（Starhill Gallery）開幕，吉隆坡市政局將樂天廣場至升禧廣場的武吉免登路規劃為星光大道（Bintang Walk）。在馬路旁設置許多的露天咖啡亭和酒吧，形成一條連接多條購物中心的行人步道。
2003年，隨著吉隆坡單軌的開始營運和全馬面積最大及世界排名第7的成功時代廣場開幕，進而帶動更多的人潮往武吉免登流去，使該地成為吉隆坡最主要的旅遊區。在911事件發生後，許多的中東遊客開始到馬旅遊，政府為了吸引更多的中東游客，而在蘇丹依斯邁路旁，設置了一個小型的阿拉伯公園。
2007年，柏威年廣場商場的開幕，使武吉免登成為一個全面型的購物商圈，外國品牌進駐大馬市場的首選地區。
2012年，隨著城中城－武吉免登空橋系統的啟用，馬來西亞觀光局與武吉免登和城中城 （KLCC）的13個購物廣場、酒店等單位，在2012年2月一同成立武吉免登－城中城旅遊協會（BBKLCC），希望兩個商圈能合二為一，將吉隆坡打造成為區域的購物樞紐。2017年，前半山芭监狱被改造为武吉免登城中城（BBCC）的一座综合发展项目，使武吉免登在未来将迎来新面貌。
武吉免登属于以其命名的武吉免登国会议席，该议席在马来西亚下议院的代表为来自希盟行动党的方贵伦。
武吉免登因人潮眾多，且擁有許多的小巷和老舊大樓，附近也有不少外勞于排屋及店屋樓上居住，使当地附近有不少非法的色情场所及非法按摩院，其中短短500公尺的武吉免登路两旁就有逾20家大大小小的按摩院或水疗中心。2014年10月9日凌晨，武吉免登路太陽大廈的夜總會便遭手榴彈襲擊，造成14人受傷，1人死亡的爆炸事件。
Bread Street Kitchen, Singapore

Bread Street Kitchen is a restaurant owned by celebrity chef and restaurateur Gordon Ramsay. Located in Singapore and modelled after the original Bread Street Kitchen in the United Kingdom, the restaurant was opened in June 2015.
Modelled after the original restaurant in the United Kingdom, Bread Street Kitchen opened on 23 June 2015 and was Gordon Ramsay's first restaurant in Singapore as well as his second Asian venture. It is located at the first floor of The Shoppes at Marina Bay Sands. The restaurant has a seating capacity of 149, and its interiors were designed by Wilson Associates’ Blueplate Studio. The menu was developed by head chef Sabrina Stillhart and predominantly offers British cuisine with a few "Asian inspirations".
Singaporean food critic Wong Ah Yoke visited Bread Street Kitchen twice and "left the table with mixed feelings" on both occasions. In a review for The Straits Times, he remarked that "there are better celebrity-chef restaurants at Marina Bay Sands to dine at" and awarded the food – which he described as "pedestrian fare" – a score of 2.5 out of 5. Karen Fong of Lifestyle Asia offered a more positive review, and wrote that her experience at Bread Street Kitchen was "extremely satisfying". Business Times reviewer Jaime Ee rated her two visits to Bread Street Kitchen as "promising" and commented that "getting a good meal ... is a game of chance".
Tang bu shuai

Tong but lut (Chinese: 糖不甩; lit. 'sweet not fall off') is a Cantonese dessert. Glutinous rice flour balls in sugar syrup are sprinkled with crushed roasted peanuts (and/or roasted sesame seeds and desiccated coconut). The stickiness of the balls prevents the topping from coming off, hence the name.
The dish played a role in traditional Cantonese betrothals. A man seeking a wife would visit her parents and if the woman's family agreed to his suit, he would be served tong but lut, to suggest that the couple's married life would be sweet (糖) and they would stick together (不甩). If his request was refused, he would be served a sweet soup (雞蛋腐竹糖水) containing scrambled eggs (散雞蛋) and dried tofu skin to suggest that the couple would fall apart (散 meaning both 'scramble' and 'break up'). This form of politeness helped the suitor maintain face.
Sedum sarmentosum

Sedum sarmentosum, known as stringy stonecrop, gold moss stonecrop, and graveyard moss, is a perennial flowering plant in the family Crassulaceae native to East Asia (China and Korea) and Southeast Asia (Thailand). It has been introduced in at least eastern North America, and Europe.
Sedum sarmentosum has succulent, evergreen leaves atop arching, low-lying stems. Yellow flowers with five petals arise on inflorescences during the summer.
Sedum sarmentosum is cultivated as a perennial groundcover in temperate climates. Like most succulents, it is tolerant of drought and full sun conditions. It was commonly planted at graves, where it may persist for decades. In China, it is often cultivated as a trailing plant, hence the name chuípéncǎo (垂盆草) which means "herb that trails down the flowerpot".
In Korea, the plant is called dolnamul (돌나물) and is eaten fresh as a namul vegetable. The spicy, sweet, and tangy sauce typically served with dolnamul can be made by mixing gochujang, vinegar (or lemon juice), sugar (or plum syrup), minced garlic, sesame oil, and toasted sesame seeds. Dolnamul is also a common ingredient in bibimbap, as well as Korean-style western food such as dolnamul and roasted fruit salad with yuja dressing.
More recently, some sources warn that yellow flowering sedums are a least mildly toxic to humans and possibly dangerous to children and pets. They recommend cooking this variety before eating.
Pan Galo Plaza

El pan Galo Plaza es una variedad de pan dulce con un relleno dulce de color rojo preparado en Ecuador. Este bocado de dulce es llamado Galo Plaza en honor al presidente del Ecuador que gobernó entre 1948 al 1952 debido a que era un asiduo consumidor de este dulce cuando llegaba a la ciudad de Guayaquil.​​
Es una masa horneada de harina similar al pan de dulce, con un relleno dulce color rojizo en su interior.​ Este dulce antiguamente era de mermelada de guayaba, actualmente se usa esencias de sabores y colorante rojo.
Se suele consumir con café, leche fría o gaseosas.​
The Kitchen Musical

The Kitchen Musical is a Singaporean musical restaurant drama television series.
The series premiered on Friday, 7 October 2011, and ended on Friday, 30 December 2011. It aired in 12 countries, three regions and two continents. These include East Asia, Southeast Asia, Indonesia, Malaysia, Singapore, Brunei, Philippines, Thailand, China, Hong Kong, Macau, Republic of China (Taiwan) and Australia (the only country from Oceania).
The show features a pool of actors, both veteran and new faces from around the region. There are 13 episodes, each lasting one hour long. The show centers on good food and wine, with each episode featuring re-arranged and re-recorded popular hits accompanied by dancing. Every episode features a different menu.
In Malaysia, it was broadcast on NTV7 on Friday at 11:00 MST (UTC+07:00).
The show began airing on Myx TV in the U.S. but there are no reports if it will be available through the iTunes Store.
The show was renewed for a second season. Although it was said that the show was renewed for a second season, no new episode was aired since.
The story revolves around a rich young girl who goes to work at her father's famous restaurant, The Avilon, after graduating from the culinary school Le Cordon Bleu in Paris.
Some scenes in this drama were shot in Kuala Lumpur with co-production with NTV7. Some Kuala Lumpur scenes were also shot in Singapore.
This series was somewhat criticized when it was first aired in Singapore.
The show received high viewership in Malaysia.
After the successful media launch of the series, Ben Silverman struck a deal with Singapore-based The Group Entertainment in association with Small World IFT to co-produce and bring the scripted musical drama to the United States. Silverman brought the BBC's The Office and Colombian telenovela Ugly Betty to the United States.
Пушкин. Последняя дуэль

«Пу́шкин. После́дняя дуэ́ль» — российский драматический детективный художественный фильм 2006 года режиссёра Натальи Бондарчук, посвящённый великому русскому поэту Александру Сергеевичу Пушкину.
Премьера картины в российском прокате состоялась 1 декабря 2006 года.
Рекламный слоган фильма — «Пришло время узнать правду».
Фильм охватывает период, предшествующий дуэли между великим русским поэтом Александром Сергеевичем Пушкиным и офицером кавалергардского полка Жоржем де Геккерном (Дантесом), саму дуэль, состоявшуюся 27 января 1837 года на окраине Санкт-Петербурга, смерть поэта и тайное расследование этого трагического события.
По версии авторов, поэт дружил с императором Николаем I и стал жертвой антирусского заговора придворной камарильи, выполнявшей роль агентов влияния западных дипломатов. Обстоятельства смерти расследуют глава тайной полиции Леонтий Дубельт и полковник Галахов (вымышленный персонаж).
Mashuk

Mashuk is a mountain in Russia, in the North Caucasus. Mashuk is notable for being where Russian poet Mikhail Lermontov had his famous duel with Nikolai Martynov near Pyatigorsk.
44°03′03″N 43°05′20″E﻿ / ﻿44.0508888989°N 43.0888333433°E﻿ / 44.0508888989; 43.0888333433
Levin Schücking

Levin Schücking (full name: Christoph Bernhard Levin Matthias Schücking; September 6, 1814 – August 31, 1883) was a German novelist. He was born near Meppen, Kingdom of Prussia, and died in Bad Pyrmont, German Empire. He was the uncle of Levin Ludwig Schücking.
Born into the Westphalian nobility on the estate of Klemenswerth, near Meppen, his mother, Sibilla Katharina née Busch (1791–1831) was a poet who occasionally published, whilst his father was Paulus Modestus Schücking. Levin's mother became friend of the poet Annette von Droste-Hülshoff, who wrote her son a letter of introduction when he left home for the gymnasium in Münster. Shortly after he left home, his mother died, and Baroness von Droste-Hülshoff did her best to fill this void in his life.
After studying law at Munich, Heidelberg and Göttingen, Schücking wished to enter the government judicial service, but, confronted by serious difficulties, abandoned the legal career, and settling at Münster in 1837, devoted himself to literary work. In 1841 he removed to Schloss Meersburg on the Lake of Constance.
In 1843, Schücking married Baroness Luise von Gall. Up to this time, Droste-Hülshoff had been a major inspiration in his life, but she and his wife did not get along. Droste-Hülshoff felt he neglected her and that his head was too turned by the revolutionary "Young Germany". And then Schücking published a novel on the Westphalian nobility, which did not depict them favorably, and Droste-Hülshoff's friends, sometimes rightly, sometimes wrongly, traced many of the depictions back to Droste-Hülshoff. This annoyance led to her avoiding Schücking for the rest of her life.
Also in 1843, he joined the editorial staff of the Allgemeine Zeitung in Augsburg, and in 1845, he joined that of the Kölnische Zeitung in Cologne as a literary editor and occasional foreign correspondent. In 1852 he left his career in journalism for his estate in Sassenberg near Münster to have more time for writing. He died at Pyrmont on 31 August 1883.
His first efforts were descriptive:
Among his numerous romances, which are distinguished by good taste and patriotic feeling, largely reflecting the sound, sturdy character of the Westphalians, the most noteworthy include:
Schucking wrote a number of short stories:
In Annette von Droste-Hülshoff (1862) he gives a sketch of this poet and acknowledges his indebtedness to her beneficial influence upon his mind. There appeared posthumously, Lebenserinnerungen (1886) and Briefe von Annette von Droste-Hülshoff und Levin Schücking (1893).
His wife, Luise (1815–1855), daughter of the General Freiherr von Gall, in the Hessian service, published some novels and romances of considerable merit. Among the latter may be mentioned Gegen den Strom (1851) and Der neue Kreuzritter (1853). She also wrote a successful comedy, Ein schlechtes Gewissen (1842).
Schücking's Gesammelte Erzählungen und Novellen appeared in 6 vols (1859–1866); Ausgewählte Romane (12 vols, 1864; 2nd series, also 12 vols, 1874–1876).
Several of Schücking's works appeared in the popular German weekly Die Gartenlaube (such as "Pulver und Gold" in January 1871).
Estátuas do Cristo Redentor

Estátuas do Cristo Rendentor, inspiradas no monumento do Cristo Redentor localizado no Rio de Janeiro, multiplicam-se pelas cidades do Brasil e do mundo.
As construções em geral são feitas de concreto armado. Algumas têm grande semelhança com a estátua carioca, mas frequentemente são incorporadas modificações. As escalas e qualidades artísticas das obras variam significativamente.
Túnel do Cristo Redentor

Alguns desafios comuns enfrentados na construção:
O Túnel do Cristo Redentor (Túnel del Cristo Redentor, em espanhol) é um túnel que liga Argentina e Chile na região conhecida como Paso Libertadores, na cordilheira dos Andes. Localiza-se entre a província argentina de Mendoza e a província chilena de Los Andes, na região de Valparaíso. Recebe esse nome pois próximo a ele encontra-se a estátua do Cristo Redentor dos Andes.
O túnel situa-se a 3175 m de altitude e tem 3080 metros de extensão, dos quais 1564 correspondem ao território chileno e 1516 ao argentino. Foi aberto em 1980 e corre ao lado de um túnel similar, construído no início do século XX para o Ferrocarril Trasandino Los Andes-Mendoza. Devido à altitude em que se encontra, a passagem pelo túnel é dificultada nos meses de inverno pelas fortes nevadas que afetam essa zona da cordilheira.
Alguns dos desafios comuns enfrentados em projetos de túneis de grande escala:
Estátua do Padre Cícero na colina do Horto

A Estátua de Padre Cícero na Colina do Horto é um monumento construído em homenagem a Padre Cícero, localizado em Juazeiro do Norte, Brasil. No local há um pequeno museu e uma igreja.
O projeto inicial previa que a estátua teria 27 metros de altura. Porém foi redimensionada e construída com 30 metros de altura no total com a base. Foi esculpida por Armando Lacerda em 1969, sendo inaugurada em 1° de novembro do mesmo ano pelo então prefeito José Mauro Castelo Branco Sampaio. Rômulo Ayres Montenegro foi o engenheiro responsável pelos cálculos de engenharia da base e da estátua. Trata-se de um dos pontos mais visitados do município.
A partir da estátua é possível avistar a cidade e a Chapada do Araripe.
South American Handbook

The South American Handbook is a travel guide to South America, published in the United Kingdom by Footprint Books. It is the longest-running travel guide in the English language. In 2010 it was chosen as the Best South American Handbook by Sounds and Colours.
The handbook was first published in 1921 as the Anglo-South American Handbook. It was founded and compiled by William Henry Koebel (1872-1923), a prolific author who had a particular interest in promoting trade with South America. It was compiled as a guide to South America, as well as Mexico and Cuba, for the business traveller, and published by the Federation of British Industry.
Two editions later the book was 'privatised' and in 1924 it became the South American Handbook, published by Trade and Travel Publications Ltd, a Royal Mail Steam Packet Company subsidiary incorporated in December 1922. At the time, travel was by sea and the handbook gave all the details needed for the long voyage from Europe, including a full account of the journey from Liverpool up the Amazon to Manaus, some 5,898 miles without changing cabin. It also imparted such invaluable etiquette advice as to 'pack a good saddle and a set of starched collars'.
From about the 1930s the Mendip Press of Bath, Somerset printed the book. Early in the 1970s Royal Mail Lines sold Trade and Travel Publications to the Mendip Press's parent company, Dawson and Goodall Ltd. The handbook continued to be published annually and received updates from readers, including figures such as Paul Theroux and the novelist Graham Greene, who addressed his updates to 'The publishers of the best travel guide in the world, Bath, England'.
Over the years the handbook expanded its coverage to include all the countries of South America, Central America, Mexico and the Caribbean. It continued to include data for businessmen, but by the 1970s was increasingly aimed at leisure travellers, particularly backpackers following the Gringo Trail. In 1989 the 65th edition was almost 1,400 pages long.
In 1990 the handbook was split. The Mexico & Central America Handbook and the Caribbean Islands Handbook were published as separate volumes, and from then on the South American Handbook covered only South America.
Trade and Travel Publications changed its name to Footprint Handbooks Ltd in August 1996.
The South American Handbook 2018 (94th edition) contains 1,824 pages. It is edited by Ben Box, who has written for the handbook since 1980, as editor since 1989.
List of Religious Cultural Monuments of Albania

The List of Religious Cultural Monuments of Albania (Albanian: Objekte fetare me statusin Monument Kulture) refers to a monument in Albania which has been recognized by the Government of Albania and Ministry of Culture as a religious national heritage monument and one which is seen as of top importance to the religious culture of the nation. These cultural monuments include places of worship, including mosques, churches and monasteries. As of 2010, there were 201 places of worship that have been designated as Religious Cultural Monuments.
中韩文化之争

中韩文化之争是指21世纪以来中华人民共和国和大韩民国两国民间在一些文化的归属问题上的争议，引发两国民间厌恶情绪。
中国和韩国同属汉字文化圈，文化交往的历史悠久。中国的许多文化传入韩国之后，在韩国也有了带有自身特色的发展。
2004年，韩国计划将江陵端午祭申报为联合国教科文组织非物质文化遗产。
同年4月2日，韩国方面邀请辽宁大学民俗学家乌丙安参加关于非物质文化遗产保护的研讨会，并参观江陵端午祭。乌丙安觉得中国对传统节日文化的保护不够，便给中华人民共和国文化部副部长周和平写信。4月16日，周和平在“中国民族民间文化保护工程试点工作交流会”上说：“有着悠久历史的端午节是中国的传统节日，如果国外申报成功，我们该有多么尴尬？我们还有何颜面去见列祖列宗？”
5月6日，《人民日报》发表评论《不要冷落了自己的传统节日》。该文章引发中国民间强烈反应，认为韩国将中国端午节文化据为己有。这是中韩之间发生的第一次大规模文化争议。
实际上，韩国江陵端午祭与中国端午节只是时间和名字一样，这是因为韩国的传统节日体系与中国基本相同。但江陵端午祭也并非与中国文化无关，它与中国的城隍巡游有关联。
2005年江陵端午祭申遗成功，促使中国开始重视保护端午文化。2007年，中华人民共和国国务院规定端午节放假一天。2009年，中国端午节成功申遗。
中韩两国都有制作泡菜的文化，具体制法有所区别。2013年，韩国“腌制越冬泡菜文化”被列入联合国教科文组织人类非物质文化遗产名录。2013年和2021年，韩国官方先后两次将韩国泡菜（Kimchi）的中文标准译名确定为“辛奇”，与中国泡菜进行明确区分。
2020年11月，中国主导制定的四川泡菜（paocai）国际标准获国际标准化组织（ISO）认可，韩国没有参与标准制定工作。对此中国官方媒体《环球时报》评论，新标准证明中国成为“国际泡菜市场的行业标杆”，讽刺韩国作为“所谓‘泡菜宗主国’早已名存实亡”。韩国政府则回应，该标准不适用于韩国泡菜（Kimchi），Kimchi的国际标准已于2001年由联合国粮食及农业组织（FAO）国际食品标准委员会制定。
2021年1月9日，中国美食视频博主李子柒在YouTube发布一期视频，其中包含制作泡菜的内容，引发中韩网民争议“李子柒制作的是中国泡菜还是韩国泡菜”，有韩国网民质疑李子柒将韩国泡菜当作中国菜。事实上，李子柒在视频中展示的泡菜做法不止一种。
2020年11月1日，中国漫画家old先在Twitter发布了一组古风混搭服装的角色图。该图引来韩国网友批评，认为角色所戴的帽子是抄袭韩国传统服饰。同年11月4日，中国演员许凯在微博上传的剧服自拍被韩国网友认为是韩服，而编剧于正回应这是明朝的汉服，“被没文化的说成是韩服 ”。
中国开发商叠纸网络制作的换装手游《闪耀暖暖》于2020年10月29日在韩国上线。同年11月4日，游戏推出了一款混合了中国元素的韩服，引发争议，随后于11月6日关闭韩国服务器。韩国共同民主党议员李相宪称游戏公司的回应“荒唐”，一味谴责韩国玩家。
同年，韩国网民在社交媒体上发起“Korea-hanbok-challenge ”（韩服挑战活动），以此来传播“韩服是韩国传统服装”的信息。并有韩国网民将韩服与东北工程联系起来，认为中国试图将韩服据为己有。
2022年2月4日北京冬奥会开幕式上，一名身穿朝鲜族传统服饰的表演者作为中国少数民族代表出现在国旗传递环节。韩国舆论认为中方此举相当于主张韩服为中国文化，包括总统参选人尹锡悦、安哲秀、李在明在内的一些政界人士批评中国的“文化工程”，敦促政府采取反制措施。韩国一些娱乐明星在网上发布韩服照片，以表示抗议。。中国驻韩国大使馆回应：“中国朝鲜族和朝鲜半岛南北双方同宗同源，拥有包括服饰在内共同的传统文化，这些传统文化既是半岛的，也是中国朝鲜族的，所谓‘文化工程’‘文化掠夺’的说法完全站不住脚。”
2018年，韩国放送通信委员会一份报告指出，中国大量综艺节目抄袭韩国，包括爱奇艺《偶像练习生》、湖南卫视《我家那小子》《亲爱的·客栈》《歌手》《向往的生活》、东方卫视《加油！美少女》《花样青春》、江苏卫视《一唱到底》《更好的声音》等。
2022年7月，韩国《东亚日报》报道中国电视剧《珍馐记》抄袭韩剧《大长今》，引发韩国舆论。
2007年12月12日，广州羊城晚报报业集团旗下的《新快报》推出了“中韩文化之争”系列报道，称韩国有人主张将风水、汉字、活字印刷等申请世界文化遗产，以及“韩国《朝鲜日报》报道孙中山是韩国人”，试图激发中国民族主义和反韩情绪。韩国联合通讯社、《东亚日报》《朝鲜日报》等媒体随即证明有关报道不实。
文化争议引发了中韩两国民间的厌恶情绪。
根据新华社主办的《国际先驱导报》在2007年10月的一项民意调查，有40.1%的中国人称最讨厌的国家是韩国，超过占30.2%的日本。两国政府的决策也不可避免地受到这种厌恶情绪的影响。
2011年，北京大学中文系民间文学教研室主任陈连山发表文章，认为中韩端午冲突的表层原因是中韩两国国民对于对方文化的误解，深层原因则是双方都有文化自我中心主义思想。
2022年，中国艺术研究院副研究员孙佳山发表文章称，中韩文化之争的激化，背后有韩国网络外交使节团等非政府组织的恶意推动，意在煽动中韩民间对立。
2023年，复旦大学韩国研究中心副主任邢丽菊认为：“在一种文化的发展过程中，初创者的确功不可没，但后来的改良者亦不能被抹去，初创者同样也应继续为之作出贡献。在对传统文化进行负责任、创新性的传承发展这一方面，韩国确有值得借鉴之处。”
2019年中华龙舟大赛

2019年中华龙舟大赛是中华龙舟大赛龙舟竞赛的第九个赛季，于2019全年举办，共设有八站，分别为海南万宁站、湖南长沙站、江苏盐城站、福建福州站、四川成都站、江苏南京站、重庆合川站、海南陵水总决赛。
竞赛项目设有职业组（男子组、女子组）、精英公开组100米、200米、500米直道赛和1000米往返赛，青少年组（男子组、女子组）100米、200米、500米直道赛。
2025年夏季世界壯年運動會

2025年夏季世界壯年運動會（英語：2025 Summer World Masters Games），通稱為2025年雙北世壯運，是於2025年5月17日至5月30日在台灣臺北市及新北市舉行的綜合運動會及第11屆夏季世界壯年運動會，為期13天。
此屆世界壯年運動會共3個城市申辦，分別為臺北／新北、巴黎及伯斯，國際壯年運動總會（IMGA）於2020年8月14日聽取申辦城市的簡報，計畫10月21日決定主辦城市。
2020年10月21日，IMGA於其所在地瑞士洛桑宣布由臺北／新北主辦2025年夏季世壯運。
預定需84處場館，分別在臺北市、新北市、桃園市、新竹縣、新竹市及宜蘭縣。
開幕式擇定臺北大巨蛋，閉幕式於新北市美術館舉辦。
2025年世界壯年運動會舉辦競賽項目共35項，含必辦項目19項、選辦項目14項及示範項目2項。
2025年夏季世界壯年运动会獎牌榜
* 主办国家/地区（中华台北）
九江镇 (佛山市)

九江镇是广东省佛山市南海区下辖的一个镇。现九江镇于2005年1月10日由原九江镇、沙头镇合并而成；面积94.75平方公里，戶籍人口约10万人，外来人口约6万多人；设5个社区居委会，23个行政村。2019年中国百强乡镇第28名。
镇内河涌密布，共有九条河涌通向西江。
宋代末年，关氏兄弟携父母骨殖从韶关南雄珠玑巷南迁时，乘竹筏南行至九江沙口，筏破登岸，登陆处留有“破排角”碑记。
1785年（清乾隆五十年），设主簿置九江厅，当时九江厅主簿管辖九江堡（九江东方、九江南方、九江西方、九江北方）、大桐堡、沙头堡、河清堡、镇涌堡、镇涌西岸。
1925年，民国政府正式成立九江市，李卓峰被委任命为九江市政筹备专员。
1936年下半年，南海县撤消九江市，改设九江特别区。
1994年2月，西樵山旅游度假区人民政府成立，九江镇的朝山、七星、大同、显岗、西岸等5个管理区以及沙头镇的山根管理区都划入了西樵旅游度假区管辖。
2005年，南海区撤销沙头镇，将其行政区域并入九江镇。
2007年九江大桥垮塌事故。
南海远航九江龙舟队多次扬威香江。九江沙头女子龙舟队作为广东唯一的女子队参加在江苏省常州市举行的“2004年中华龙城常州全国龙舟精英赛”和在江苏省常熟市沙家浜举行的“2004年全国龙舟精英赛”，一举夺得五项冠军的佳绩；九江男子龙舟队更是连续多年在国际、国内重大赛场中折桂，成为远近闻名、声振海内外的“过江龙”。在今年6月中下旬举办的香港国际龙舟邀请赛暨第二届（ＣＥＰＡ）龙舟精英赛中，南海远航九江龙舟队再次扬威香江，连续夺得第二届ＣＥＰＡ龙舟精英赛冠军，以及2005国际龙舟邀请赛男子组金牌。由于成绩突出，2004年被评为全国亿万农民健身活动先进镇。
详情参见生鱼片#佛山九江魚生
九江镇下辖以下地区：
江滨社区、​太平社区、​儒林社区、​沙口社区、​万安社区、​水南社区、​下西社区、​南方社区、​西桥社区、​朗星社区、​沙咀社区、​敦根社区、​梅圳社区、​大谷社区、​河清社区、​新龙村、​下北村、​上西村、​海寿村、​上东村、​下东村、​烟南村、​璜矶村、​镇南村、​石江村、​北村、​南金村、​英明村、​物流产业园九江片A区社区、​物流产业园九江片C区社区、​物流产业园沙头片A区社区和​物流产业园沙头片B区社区。
镇内水陆交通便利，有 325国道、 佛开高速公路、龙高公路、九樵公路。著名的交通要道九江大桥连接九江与鹤山市。
本鎮擁有一家電子傳媒，名為九江廣播電視，是佛山電視台的子公司，每天為鎮內居民提供新聞報道。九江廣播電視並非正式的電視台，他沒有自己的頻道，只利用無綫電視翡翠台作為廣播平台，於每晚的七時及翌日的中午十二時播出新聞，及在黃金時間插播廣告, 該行為已於2020年1月起暫停。
霁云殿

霁云殿，俗稱「聖殿」、「北極殿」、「玄武殿」，是中國福建省泉州晋江市安海镇的一处北帝廟，其间供奉着北极玄天上帝，宋朝时，宋真宗赵恒改“玄武上帝”为“真武上帝”所以又称真武殿。明朝永乐年间重修改名为“霁云殿”清朝顺治年间毁于迁界，清朝康熙年间重修。
相传该寺庙建于五代，系闽王王审知为了治疗其子之病，画真武帝君（北极玄天上帝）之像祈愿，其子之病痊之后，還願立庙祭祀。明朝永乐年间用海上发现的一块浮木，雕刻玄天上帝金身。并刻有匾额：“江南第一灵坛”。而后金身被盗，重新用香木雕刻金身。清道光《晋江县志．卷六十九．寺观志．城外寺观．霁云殿》：「明．永樂間，海上一片浮槎ㄔㄚˊ隨潮往來。裏人取雕真武上帝像，而金其身，額曰‘江南第一靈壇’」明朝嘉靖年间(1559年)倭寇入侵将寺庙损毁。明朝隆庆年间（1567～1572年）柯实卿筹措善款，乡贤蔡经捐地重建寺庙，并作匾额；“武当行宫”。清朝顺治年间（1661年）因清政府为打击郑成功势力发布辛丑迁界。 。霁云殿又遭破坏。直至康熙（1687年）在原地址重新修复。 中华人民共和国建国后曾被作为晋江县烈士纪念室和郑成功纪念馆。
该建筑物为泉州市文物保护单位。
霁云殿建于安海镇东北侧，殿宇采用歇山顶九脊重檐，三进规格，面宽三间。其高度跟安海镇南的白塔塔尖齐高。寺庙建有18级的石阶，并建有山门以及门坊。山门上刻有“霁云别界”坊牌上刻有“路入天台”现皆以损毁。寺庙内刻有清代翰林庄俊元所书写的“元武不足当也，众星共环拱之”的柱联。殿内刻有两头石狮，为站立在基座上，颇似金门的“风狮爷”。中殿祀奉北极玄天大帝，其形象右手持剑左手食指指天，右脚踩有龟蛇。现存石台、石栏、奎光阁等附属建筑以及北极玄天大帝坐殿偶像一尊，出辇偶像一尊，龙王爷头像一尊，福德正神一尊等文物。
每逢到端午佳节，安海镇的会举行端午民俗活动“嗦啰𪡏”。其中霁云殿龙头，以及安海妈祖宫(供奉海神妈祖）的龙头，因为其寺庙供奉的是古泉郡八都安海镇都主玄武上帝和海神妈祖所以可以整个安海扫境。其余几队的龙头只能扫本境不能跨境 。
長崎龍舟競渡

長崎龍舟競渡是日本長崎市長崎港每年夏季舉行的龍舟競渡，自江戶時代初期開始，至今已有超過三百五十年歷史，是日本除沖繩縣外第一個出現的龍舟競渡，也是全日本最著名的龍舟競渡之一。「ペーロン」是近代漢語「白龍」的音譯。
長崎賽龍舟的習俗是由中國傳入，1655年（日本明曆元年，中國南明永曆九年、清朝順治十一年），因受暴風雨吹襲，數艘來自中國福建、於前一年冬季停泊在長崎港的船被強風吹翻，導致多人墮海溺死。生還的中國船員滯留於長崎，他們認為是海神發怒，於是賽龍舟來祭海神，從此長崎就有了端午節賽龍舟的習俗，此後在周邊地區普及，也成為祈求農業豐收和各地生業繁榮，以及求雨、祭水的龍神信仰儀式之一。
從前，每逢農曆五月端午節期間的龍舟競渡氣氛非常熱烈，但亦引起各種爭執，長崎奉行所曾多次頒佈禁止令，無論是在長崎港內或港外都禁止競舟賽，但收效不大，賽龍舟活動一直持續。直至寬政十二年（1800年）的端午節，港外本五島町和深堀村龍舟隊在賽事進行期間發生衝突，導致有人命傷亡，長崎奉行就在翌年再次頒佈禁止令，在長崎港的龍舟競渡亦因此衰落。但龍舟競渡並沒有完全停止，而是把舉行地點移到周邊海灣，把它稱為祈求漁獲豐收的龍神祭、「足あらい」繼續進行，令這項傳統民俗活動得以維持。到了明治時代到現在，在縣內的龍舟競渡賽事數量減少了一半，雖然如此，長崎由1998年至現在仍然有54個地點舉行龍舟競渡，多在每年6月至8月舉行。
龍舟競渡成為正式體育比賽是1977年的長崎龍舟錦標賽（長崎ペーロン選手権大会），由當時開始，龍舟的長度、大小、人數等都開始統一，比賽用標準龍舟長約13.6米，人數統一為30人，槳手最多26名，另加太鼓手、銅鑼手、舵手、采振手等，船頭和船尾的槳手所持之槳較中間為長。龍舟呈弓形，因此不同部份與水面的距離亦有差異。1977年時賽道長1900米，到1998年縮短為1200米，2001年時再縮短為1200米，近幾年直至2008年又再縮短至1150米，此項錦標賽在每年7月尾或8月初的星期六、日於長崎港舉行，由各地的選拔隊伍爭奪冠軍，不但有傳統的地區代表隊參賽，參賽隊伍還有學校、企業等。近年，長崎的龍舟隊常與中國、兵庫縣相生市等地進行親善交流。比賽時，各隊都會有應援團都是揮舞大漁旗、應援團旗以及用聲音去為他們所支持的隊伍打氣。亦有免費觀光船讓觀眾近距離欣賞戰況。
長崎龍舟競渡所用的龍舟無論是外形還是大小，多年來都有所變化。江戶時代至大正年間所用的龍舟是大約20米到45米的大型龍舟，每艘可載60至70多人，也沒有嚴格限制人數，龍舟多以杉木製成，有各種不同的裝飾，各家的造船法也有不同，考慮到波浪上的平衡和曲回合適性，造龍舟的工匠會各師各法，他們都把這方面的技藝視為秘技，槳也很長。1935年時開始重視速度和轉彎性能，製作方式和形狀因而有所改變，到1960年時候開始，速度進一步受到重視了，船型就固定下來直至今天。
長崎自1977年起舉辦長崎龍舟錦標賽，由於比賽不是在外海而是在風平浪靜的長崎港進行，於是在船型與划法兩方面都由重視平衡轉為重視速度。其後賽龍舟的距離縮短，就更重視速度了。現在長崎龍舟的船頭並沒有真正的龍頭，而是塗上黑色和紅色，紅色部份代表用作辟邪的鏡。龍舟上有旗幟，旗幟上的紅色橫條用作表示排位次序，例如一橫代表在第一線，二橫代表在第二線，餘此類推。有太鼓和銅鑼各一，用於比賽時控制節奏和使士氣高昂。船的長度和大小也有轉變，現時比賽用的龍舟是船身在14公尺以下的專用龍舟。除槳手外另加太鼓手、銅鑼手、舵手、采振手等，外板並無規定設計，可根據隊伍的喜好設計個別的模樣。
龍舟歌

龙舟说唱，是出现于广东粤语地区的一种民间艺术，说唱者手执龙舟杖，胸挂小锣小鼓在街头边走边演唱七字句歌曲。目前最为标准的龙舟说唱流传于顺德杏坛镇。龙舟说唱也是第一批中国国家级非物质文化遗产之一。
形成于清朝乾隆年间的龙舟说唱，艺人多在渡船上以广州或周边地区方言在渡口、大街或酒楼等公众场所演唱。演唱者手持一支头部有木雕龙船的木杖，胸前挂着小锣和小鼓，边敲边唱。佛山周边地区河道交错，人们喜欢参与龙舟活动。龙舟说唱正是利用这个风俗，利用携带“龙舟杖”的表演形式吸引客人。
龙舟说唱的说唱词由七字句组成，即每句话七个字，内容多以神话传说、历史故事、劝善祝颂为主。目前流传下来的古说唱词有《八仙贺寿》、《仙姬送子》、《昭君和番》、《三聘孔明》、《凤仪亭诉苦》等。辛亥革命前后，曾有评论时局的“社会龙舟”（或称“政治龙舟”）说唱词，代表作为《社会龙舟庚戌年广东大事记》。
对应顺德的乡土式龙舟，南海区（前南海县）西樵镇也有龙舟说唱，又称“文人龙舟”。这里的说唱据说源自“讴歌大王”黄鲁逸，他将“粤讴”、“班本”结合到龙舟词中，自成一格。与顺德地区的相比，南海的龙舟说唱并无每句字数限制，比较随意。
据称在惠州地区也曾有客家方言的龙舟说唱。演唱者多为行乞艺人，基本表演方式相同但使用客家话说唱。有表演者会用竹板代替锣鼓打拍子。其演唱的作品主要有《梁四珍》、《金叶菊》、《王老赞》等。
龙舟说唱的来源未有正式記錄，但有多個傳說，主要说法是顺德县的一个破落大户的后人首创，也有说法是天地会等反清组织为宣传而编创。表演者多以收入低下的卖艺人为主，他们在广东境内四处走动表演，龙舟说唱因而得以传播开去。
中华人民共和国成立前不久，顺德曾组建40人的“顺德龙舟粤剧团”，到各地表演谋生。该剧团于1954年解散，之后艺人各自活动。到了1960年代，文觉非的作品《倒卷珠帘》以後没有新作品出现。文化大革命时龙舟说唱被彻底禁止。
龙舟说唱的参与者老去，新的继承者却不再自然产生。2003年开始「杏坛文化站」对愿意学龙舟说唱的年轻人奖励500元，但一直无人问津。
2003年，广州市荔枝湾文化交流协会会长白薇及相声演员吴家耀、说书演员崔大纶等在佛山地区尤其是顺德多处寻访，终于在杏坛镇北秀村发掘到几近消亡的“龙舟说唱”，并在当地的龙伯的家里发现了一根“龙舟杖”。他们在广州依照设计图仿制了一把龙舟杖。2005年广州民俗文化节上，吴家耀手执龙舟杖表演龙舟说唱，吸引到媒体的关注。
2005年顺德杏坛统计当地熟练掌握龙舟说唱的只有6人，6人中年纪最小者為70岁。他们即使是演出，也只是在春节期间出演，其中以伍于筹、尤学尧的说唱为著称。2005年年底，龙舟说唱登录在国务院公布的第一批国家级非物质文化遗产名录中，并于2006年正式公布。
自评为为非物质文化遗产后，珠三角各地政府更加重视龙舟说唱的传承及发展工作。2006年，在顺德“民俗民间艺术培训基地”开始运作，龙舟说唱作为一个主要项目开班，第一批学员约有30人，但绝大部分都是老人家，最年轻的也在40岁以上。经过两年的学习他们掌握了主要技巧。这批学员将自己编写的说唱词结集出版成《龙舟歌词集》。2006年底开始，杏坛镇在麦村小学选拔了20多名小学生做龙舟说唱的培训对象，并为他们编写专门的说唱词如《孔融让梨》、《铁杵磨成针》、《一朵红玫瑰》等。
2008年，杏坛人伍于筹与尤学尧被评为国家级非遗项目龙舟说唱传承人，但当年6月伍于筹因病去世。当年下半年杏坛中学开设龙舟说唱培训班，参加学员有35人。此外，据杏坛政府称，杏坛成立了“龙舟说唱协会”，研究编写新的龙舟说唱词。并计划在当地其他中小学普及龙舟说唱教育。
龙舟唱词分为起式、正文和煞尾三部分。基本句式为七言韵文，正文每句前四个字和后三个字分为两顿，起式则是前六个字和后一个字分为两顿，四句一组（客家龙舟是五句一组）。上句辙韵自由，下句则必须押韵。说唱词中诗歌创作的赋、比、兴手法被普遍地运用。说唱曲目则部分来自艺人的自编自唱，部分来源于木鱼歌书。
龙舟唱词的编写比较自由且富有乡土气息。表演时，在街巷中走动的表演者多唱吉利颂词式的短篇说唱词，固定地点的表演者（如渡口等）则多唱有完整故事情节的中长篇说唱词。
艺人所持长约1米半的龙舟杖头部通常有小龙舟像。小龙舟一般长约60厘米，分上下两层。上层是唐僧师徒四人西天取经的形象，意为避邪；下层是名叫“扒仔”的人像，他们都在奋力划龙舟。龙舟上面竖着两支小红旗，正反两面分别写着“乘风破浪、水上先行”；“家家迪吉、户户安康”等16字。龙舟下方有块意为水面的布衬托。演唱时摇动木杖，上面的船桨便会配合说唱者的拍子而拍动及发出响声。
1949年以后，龙舟说唱演唱方式有所革新，如女演员演唱，双人对唱、合唱、添加小乐队伴奏等。也曾有“龙舟棋”、“龙舟德”、“龙舟宁”、“龙舟会”等知名艺人。
辛亥革命前后的“社会龙舟”，存世有《缫丝女自叹》、《广东禁赌纪念歌》、《庚戌年广东大事记》等。1949年以后至文革前，龙舟说唱作品有《甘竹滩上抒豪情》、《喜笑扬眉》、《白衣人影》、《石台佳话》、《财礼夫妻》等。
大澳端午龍舟遊涌

大澳端午龍舟節（英語：Tai O Dragon Boat Festival）是指每年端午節於香港大嶼山大澳的傳統活動，使用龍舟進行祭祀儀式。這項活動於2011年被列為香港首批「國家級非物質文化遺產」之一。
這項活動起源於19世紀，當時大澳發生瘟疫，當地漁民於端午節將各廟宇神像放在小艇上於水道巡遊，結果瘟疫消除，便成為了每年一次的習俗。
現時這項活動由大澳三個傳統漁業行會舉辦，包括扒艇行、鮮魚行和合心堂。它們會於端午節前一天（農曆五月初四）早上，前往楊侯古廟、新村天后廟、關帝廟、洪聖廟借來神像供奉祭祀，然後於端午節當天（農曆五月初五）早上將神像放在龍舟上，巡遊大澳內的各水道，沿岸居民會焚香拜祭，最後將神像歸還予各廟宇。
2022年亞洲運動會龍舟比賽

2022年亞洲運動會龍舟比賽是因2019冠状病毒病疫情而延期至2023年进行的第十九屆亞洲運動會的其中一項競賽項目，於2023年10月4日至10月6日在中國溫州龙舟运动中心舉行，共產生6面金牌。
共有来自12个代表团的293名运动员参加龙舟比赛：
以下是龙舟项目的比赛赛程：
* 主办国家/地区（中国）