davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Cardamom bread

Cardamom breads, including the Finnish pulla (or nisu) and Swedish kardemummabröd and kardemummabullar, are a group of enriched breads or pastry flavored with cardamom. They are eaten throughout the year, typically with coffee or tea.
Cardamom is a spice used in several Nordic countries in cakes, cookies, and biscuits, including traditional Finnish Christmas pastries.
Pulla (Finnish pronunciation: [ˈpulːɑ]) is a mildly sweet Finnish sweet roll or dessert bread flavored with crushed cardamom seeds and occasionally raisins or sliced almonds. Braided loaves (pitko) are formed from three or more strands of dough. The loaves may also be formed into a ring. They are typically coated with egg wash and then sprinkled with white sugar or almonds. Other types of pulla include small round buns that resemble English scones but have a sugar and butter topping, and larger cinnamon rolls called korvapuusti. The outside typically has a shiny, brown glaze, formed by a coating of egg white, milk or a mixture of sugar and brewed coffee.
Usually pulla is baked as a small, round, brioche-style loaf, which is served whole, or as a long loaf called pullapitko, which is sliced, and can be braided to make it more decorative and festive. Some variations are topping it with chopped walnuts and vanilla icing, raisins added to the dough, cinnamon rolls (called korvapuusti, sometimes topped with pearl sugar or almond flakes), butter and sugar buns called voisilmäpulla, berry toppings and curd filled buns called rahkapulla. For special occasions, saffron may be added to the dough to impart flavour and a yellow tint.
In Finland, pulla is often served with coffee. In cafeterias, the quality of the pulla is considered a sign of the establishment's overall quality.
Pulla is also common in the Upper Peninsula of Michigan and Northern Ontario, areas in the United States and Canada which have large Finnish populations. There it is also commonly known as nisu, an old Finnish word still in use with the same meaning in some dialects, despite originally simply meaning 'wheat'. The term korppu refers instead to a biscotti-like, double-baked breadstick for dunking in coffee that is often made from leftover nisu.
Swedish cardamom breads include kardemummabröd (bread) and kardemummabullar (buns).
Cardamom bread is considered a traditional food among Swedish Americans. Cardamom buns are eaten along with coffee or tea.
Glaze (cooking)

In cooking, a glaze is a glossy, translucent coating applied to the outer surface of a dish by dipping, dripping, or using a brush. Depending on its nature and intended effect, a glaze may be applied before or after cooking. It may be either sweet or savory (in pâtisserie, the former is known as glaçage); typical glazes include brushed egg whites, some types of icing, and jam (as in nappage), and may or may not include butter, sugar, milk, oil, and fruit or fruit juice.
Doughnut glaze is made from a simple mixture of confectioner's sugar and water, which is then poured over the doughnuts. Some pastries have a coating of egg whites brushed-on. Some pastries use a "mirror glaze", which is glossy enough to create reflections, and some candies and confections are coated in edible wax glazes, often during tumbling.
A savory glaze such as demi-glace can be made from reduced stock or meat glaze that is poured onto meat or vegetables. A glazed ham may have its glaze applied before baking, basted with it during, or produced after, as with a brown sugar mix being heated by a torch.
The origin of glaze recipes can be traced to the medieval British period. A typical medieval English glaze was the 'Elizabethan' glaze made from lightly beaten egg white and sugar used predominantly on pastries of the time.
డాబర్

డాబర్ లిమిటెడ్ అనేది ఒక భారతీయ బహుళజాతి కన్స్యూమర్ గూడ్స్ కంపెనీ, ఈ సంస్థను ఎస్ కె బర్మన్ చే స్థాపించబడింది.దీని ప్రధాన కార్యాలయం ఘజియాబాద్ లో ఉంది. డాబర్ సంస్థ ఆయుర్వేద వైద్యం, వినియోగదారుల ఉత్పత్తులను తయారు చేస్తుంది, భారతదేశంలో అతిపెద్ద మూవింగ్ కన్స్యూమర్ గూడ్స్ (FMCG) కంపెనీలలో ఒకటిగా ఉంది.
1884 సంవత్సరంలో, ఆయుర్వేద వైద్యుడు అయిన డాక్టర్ ఎస్.కె. బర్మన్ కలకత్తాలో ఆరోగ్య సంరక్షణ ఉత్పత్తులను తయారు చేయడానికి ప్రారంభించాడు. కలరా, మలేరియా వంటి వ్యాధులకు అతను మందులను తయారు చేశాడు .అతను తన ఆయుర్వేద సూత్రీకరణలను సామూహికంగా ఉత్పత్తి చేయడానికి డాబర్ ఇండియా లిమిటెడ్ ను స్థాపించాడు.
డాబర్ ఉత్పత్తులకు పెరుగుతున్న ప్రజాదరణతో, డాక్టర్ బర్మన్ 1896 సంవత్సరంలో తన వ్యాపారము విస్తరించాడు. డాబర్ ప్రకృతి-ఆధారిత ఆయుర్వేద మందుల ప్రత్యేక ప్రాంతంలోకి ప్రవేశించాడు, దీని కోసం ప్రామాణిక మందులు మార్కెట్లో అందుబాటులో లేవు. 1920 లలో సంప్రదాయ ఆయుర్వేద ఔషధాల భారీ ఉత్పత్తి కోసం శాస్త్రీయ ప్రక్రియలు, నాణ్యతా తనిఖీలను అభివృద్ధి చేయాల్సిన అవసరం పరిశోధనా ప్రయోగశాలల స్థాపనకు దారితీసింది.
ఒక చిన్న ఫార్మసీతో ప్రారంభించిన డాబర్ ఇండియా, పరిశ్రమలలో ఉన్నత మనుగడ సాధించి, ప్రస్తుతము రూ .2,396 కోట్ల టర్నోవర్ తో దేశంలో నాల్గవ అతిపెద్ద ఎఫ్ ఎమ్ సిజి కంపెనీగా ఉంది.తన ఉత్పత్తులలో ఆరోగ్య సంరక్షణ, వ్యక్తిగత సంరక్షణ, ఆహార విభాగానికి సేవలందిస్తుంది. ఏప్రిల్ 2009లో, ఢిల్లీ హైకోర్టు డాబర్ ఇండియాతో ఫెమ్ కేర్ ఫార్మాను విలీనం చేసే పథకానికి ఆమోదం తెలిపింది.జూలై 2010 సంవత్సరం లో, కంపెనీ పూర్తి స్వంత అనుబంధ సంస్థ డాబర్ ఇంటర్నేషనల్ టర్కీలోని ప్రఖ్యాత వ్యక్తిగత సంరక్షణ కంపెనీలో 100% వాటాను కొనుగోలు చేయడానికి ఒక ఒప్పందాన్ని కుదుర్చుకుంది, అంటే హోబి గ్రూప్ సంస్థలు హోబి కోజ్మెటిక్, జెకి ప్లాస్టిక్, రా పజర్లామాలను మొత్తం పరిగణనలోకి తీసుకొని US$69 మిలియన్ల మొత్తం పరిగణనలోకి తీసుకుంది.
డాబర్ ఇండియా లిమిటెడ్ అనేది 250కి పైగా హెర్బల్/ఆయుర్వేద ఉత్పత్తుల పోర్ట్ ఫోలియోతో ప్రపంచంలోనే అతిపెద్ద ఆయుర్వేద, నేచురల్ హెల్త్ కేర్ కంపెనీ. డాబర్ 136 సంవత్సరాలకు పైగా నాణ్యత, అనుభవం తో తయారు కావడం జరుగుతుంది. డాబర్ ఇండియా 'కస్టోడియన్ ఆఫ్ ఆయుర్వేద'గా ప్రసిద్ధి చెందిన డాబర్ తరతరాలుగా, భౌగోళికంగా వినియోగదారుల కోసం ఉత్పత్తులను అభివృద్ధి చేయడం జరుగుతున్నది. డాబర్ తయారీలో జుట్టు సంరక్షణ,ఓరల్ కేర్,చర్మ సంరక్షణ, హోమ్ కేర్ అండ్ ఫుడ్స్ ఉన్నాయి. ఈ కంపెనీకి విస్త్రృత పంపిణీ వ్యవస్థ నెట్ వర్క్ ఉంది, తద్వారా పట్టణ, గ్రామీణ మార్కెట్ ల్లో6.7 మిలియన్లకు పైగా రిటైల్ అవుట్ లెట్ లను కవర్ చేస్తుంది. డాబర్ ఇండియా లిమిటెడ్ ఉత్పత్తులు విదేశీ మార్కెట్లలో మంచి పేరుతొ ఉన్నాయి. ప్రస్తుతం ప్రపంచవ్యాప్తంగా 1100 కి పైగా దేశాలలో డాబర్ ఉత్పత్తులు అందుబాటులో ఉన్నాయి. దీని బ్రాండ్లు మిడిల్ ఈస్ట్ , ఆఫ్రికా, సార్క్ దేశాలు, అమెరికా , యూరప్, ఆసియాలో బాగా ప్రాచుర్యం పొందాయి. డాబర్ విదేశీ ఆదాయాలు మొత్తం టర్నోవర్ లో 28.2% వాటాను కలిగి ఉన్నాయి.
డాబర్ సంస్థ అవార్డులు ఈ విధం గా ఉన్నాయి.
ప్రగ్యా జైస్వాల్

ప్రగ్యా జైస్వాల్ భారతీయ చలనచిత్ర నటి, మోడల్. తెలుగు, హిందీ చిత్రాలలో నటించారు.
జైస్వాల్ మధ్యప్రదేశ్ లోని జబల్ పూర్ లో జన్మించింది. పూణే లోని సింబయాసిస్ లా స్కూల్ లో చదివింది. సింబయాసిస్ విశ్వవిద్యాలయంలో చదువుతున్న రోజుల్లో వివిధ రకాల అందాల పోటీలలో పాల్గొని విజయవంతమైన మోడగా ఎదిగింది. కళ, సంస్కృతిరంగంలో ఆమె సాధించిన విజయానికిగాను 2014, జనవరి 22న కోసం సింబయాసిస్ సాంస్కృటిక్ పురస్కారం అందుకుంది.
ఫెమినా మిస్‌ ఇండియా 2008 పోటీల్లో పాల్గొని ‘మిస్‌ ఫ్రెష్‌ ఫేస్‌’, ‘మిస్‌ డాన్సింగ్‌ క్వీన్‌’, ‘మిస్‌ ఫ్రెండ్‌ ఆఫ్‌ ఎర్త్‌’ టైటిళ్లను గెలుచుకుంది.‘దవ్‌’, ‘డాబర్‌ వాటికా’, ‘మిలీనియమ్‌ హైపర్‌ మార్కెట్‌ ఫర్‌ దుబాయ్‌’, ‘రిలయన్స్‌ డిజిటల్‌’, ‘ఎఫ్‌బీబీ’ వంటి ఎన్నో పాపులర్‌ బ్రాండ్స్‌కి అంబాసిడర్‌గా చేసింది.
2014లో తమిళ-తెలుగు ద్విభాషా చిత్రం ‘డేగ’లో అవకాశం లభించింది. ఆ తరవాత ‘టిట్టూ ఎంబీఎ’ అనే హిందీ చిత్రంతో బాలీవుడ్‌లోకి ఎంటరిచ్చింది. అలా ఒకే సంవత్సరంలో తమిళం, తెలుగుతో పాటు హిందీలో కూడా తెరంగేట్రం చేసింది.2015 ఆమె తెలుగులో వచ్చిన మిర్చి లాంటి కుర్రాడు సినిమాతో తెలుగు సినీరంగంలోకి అడుగుపెట్టింది. తరువాత క్రిష్ దర్శకత్వంలో వచ్చిన కంచె సినిమాలో నటించింది. జైస్వాల్ గతంలో క్రిష్ తీసిన గబ్బర్ ఈజ్ బ్యాక్ అనే సినిమాలోని పాత్రకోసం ఆడిషన్ ఇచ్చింది. అయితే, ఆసినిమాలో ఆమెకు పాత్ర లభించలేదు. క్రిష్ తరువాతి చిత్రమైన కంచెలో హీరోయిన్ పాత్ర ఇచ్చాడు.
డోవ్ షాంపూ, రిలయన్స్ డిజిటల్, FBB (బిగ్ బజార్ వద్ద ఫ్యాషన్), డాబర్ వాటిక యాంటీ చుండ్రు షాంపూ, దుబాయ్, UAE కోసం మిలీనియం, హైపెర్ మార్కెట్, హెల్త్ డ్రింక్, మలబార్ గోల్డ్ మొదలైన సంస్థలకు బ్రాండ్ అంబాడిజర్ గా చేసింది. ప్రస్తుతం సౌత్ ఇండియా షాపింగ్ మాల్ కు బ్రాండ్ అంబాసిడర్ చేస్తుంది.
ప్రగ్య చక్కటి గాయని. నృత్యమంటే ఎంతో ఇష్టం. హీరోల్లో చిరంజీవి, అల్లుఅర్జున్‌, నాగార్జున అంటే ప్రత్యేక అభిమానం, హీరోయిన్లలో అనుష్క, మాధురీ దీక్షిత్‌లను ఆరాధిస్తుంది. ఇష్టమైన రంగులు నలుపు, తెలుపు, ఎరుపు. ఫేవరెట్‌ డెస్టినేషన్‌ లండన్‌.
తేజస్వి మదివాడ

తేజస్వి మదివాడ తెలుగు సినిమా నటి, ప్రచారకర్త. తమిళ చిత్రంలో కూడా నటించింది. 2013లో వచ్చిన సీతమ్మ వాకిట్లో సిరిమల్లె చెట్టు చిత్రంద్వారా తెలుగు తెరకు పరిచయమైన తేజస్వికి రాంగోపాల్ వర్మ దర్శకత్వంలో వచ్చిన ఐస్‌క్రీం చిత్రంతో హీరోయిన్‌గా గుర్తింపు వచ్చింది. ఆమె 2024లో రియాలిటీ రాణీస్ ఆఫ్ ది జంగిల్ షోలో పాల్గొన్నది.
తేజస్వి 1991, జూలై 3న హైదరాబాద్ లో జన్మించింది. నాన్న ప్రభుత్వ ఉద్యోగి. మాస్‌ కమ్యూనికేషన్‌లో డిగ్రీ చేసింది.
చిన్నతనంలోనే కూచిపూడి నేర్చుకున్న తేజస్వి క్రమంగా పాశ్చాత్య నృత్యరీతులపైనా దృష్టిపెట్టింది. హెచ్‌.ఎస్‌.బీ.సీ., మైక్రోసాఫ్ట్‌ లాంటి సంస్థల్లో డాన్స్‌ తరగతులు నిర్వహించింది. సినిమాల్లోకి రాకముందు ఓ డ్యాన్స్‌ ఇనిస్టిట్యూట్‌లో పార్ట్‌టైం డ్యాన్స్‌ ఇన్‌స్ట్రక్టర్‌గా చేసింది. మొదటగా అల్లు అర్జున్ తో కలిసి 7అప్‌ ప్రకటనకు పనిచేసింది. తరవాత డాబర్‌ గులాబరీ నిర్వహించిన పోటీలో ద్వితీయ స్థానంలో నిలిచింది. మిస్‌ హైదరాబాద్‌ గా ఎంపికయింది.
డ్యాన్స్ తరగతులు తీసుకుంటూనే మాస్‌ కమ్యూనికేషన్‌ అండ్‌ జర్నలిజంలో డిగ్రీ పూర్తిచేసిన తేజస్వి హైదరాబాద్ విశ్వవిద్యాలయం లోని ఎం.ఎ. లో చేరింది. అదే సమయంలో సీతమ్మ వాకిట్లో సిరిమల్లె చెట్టు లో అవకాశం వచ్చింది. ఆ సినిమా విడుదలయ్యాక వరుసగా అవకాశాలు వచ్చాయి.
హర్షితా గౌర్

హర్షిత శేఖర్ గౌర్ (జననం 1992 అక్టోబరు 12) భారతీయ నటి. ఛానల్ వి ఇండియాలో ప్రసారమైన సద్దా హక్‌-మై లైఫ్ మై ఛాయిస్ (2013), అమెజాన్ ప్రైమ్ వీడియో మిర్జాపూర్‌ (2018) లాంటి వెబ్ సిరీస్ లలో తన నటనతో ప్రసిద్ధి చెందింది.
2019లో విశ్వక్ సేన్ కథానాయకుడిగా, స్వీయ దర్శకత్వంలో వచ్చిన ఫలక్‌నుమా దాస్‌ చిత్రంతో ఆమె తెలుగు ప్రేక్షకులకు దగ్గరయింది.
ఆమె న్యూఢిల్లీలో వైద్యుల కుటుంబంలో జన్మించింది. ఆమె నోయిడాలోని అమిటీ యూనివర్శిటీలో ఇంజనీరింగ్‌లో డిగ్రీ పూర్తి చేసింది.
ఆమె ఇంజనీరింగ్‌ చదువుతున్న రోజుల్లోనే మోడల్‌గా తన వృత్తిని ప్రారంభించింది. అదే సమయంలో ఆమెకు సద్దా హక్ నుండి ఆఫర్ వచ్చింది, ఇది ఆమె టెలివిజన్ అరంగేట్రం.
ఆమె కథక్లో శిక్షణ పొంది నృత్యకారిణిగా భారతదేశం అంతటా స్టేజ్ షోలలో ప్రదర్శన ఇచ్చింది. ఆమె డాబర్ వాటికా హెయిర్ ఆయిల్, గార్నియర్ లైట్ క్రీమ్, సన్‌సిల్క్‌తో సహా అనేక వాణిజ్య ప్రకటనలలో కూడా నటించింది. ఆమె తాజా వాణిజ్య ప్రకటన రెనాల్ట్ క్విడ్. 2018లో, అమెజాన్ ప్రైమ్ వెబ్ సిరీస్ మీర్జాపూర్‌లో డింపీ పండిట్ పాత్రలో ఆమె నటనకు ప్రశంసలు అందుకుంది. ఆమె మీర్జాపూర్ రెండవ సీజన్‌లో కూడా నటించింది.
కోల్‌కతా నైట్‌రైడర్స్

కోల్‌కత నైట్ రైడర్స్ ఇండియన్ ప్రీమియర్ లీగ్ క్రికెట్ పోటీలలో కోల్‌కతకు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్న జట్టు. బాలీవుడ్ నటుడు షారుఖ్ ఖాన్ ఈ జట్టు యాజమాన్యంలో ఒకడు. నటి జుహీ చావ్లా, ఆమె భర్త జే మెహతా కూడా సహ భాగస్వాములుగా ఉన్నారు. కోల్‌కత లోని ఈడెన్ గార్డెన్స్ ఈ జట్టుకు స్వంత మైదానం. ఈ జట్టు 2012 లో జరిగిన పోటీలలో చెన్నై సూపర్ కింగ్స్ జట్టును ఓడించి విజేతగా నిలిచారు. అలాగే 2014 లో కింగ్స్ ఎలెవెన్ పంజాబ్ జట్టును ఓడించి విజేతలుగా నిలిచారు. ‍ఈ జట్టుకు దినేష్ కార్తిక్ నాయకత్వం వహిస్తుండగా జాక్ కలీస్ కోచ్‌గా వ్యవహరిస్తున్నాడు.
ఈ గ్రూపుకు బాలీవుడ్ సెలెబ్రెటీలు యజమానులుగా వ్యవహరిస్తుండటం వల్ల ఈ జట్టు మీద ఆసక్తి నెలకొంది. 2011 లో మొదటి సారిగా ప్లే ఆఫ్స్ కు ఎంపికైంది. 2012 లో చెన్నై సూపర్ కింగ్స్ ని ఓడించి విజేతగా నిలిచింది. 2014 లో కింగ్స్ XI పంజాబ్ ను ఫైనల్లో ఓడించి మరోసారి విజేతగా నిలిచింది. ట్వెంటీ ట్వెంటీ ఆటల్లో అత్యధిక వరుస విజయాలు (14) సాధించిన జట్టుగా కోల్‌కత నైట్ రైడర్స్ రికార్డు సృష్టించింది.
ఈ జట్టు తరఫున అత్యధిక పరుగులు సాధించిన ఆటగాడు గౌతం గంభీర్. అత్యధిక వికెట్లు సాధించిన బౌలర్ సునీల్ నరైన్. 2012లో కోల్‌కతా నైట్‌రైడర్స్‌ జట్టులో సభ్యుడిగా ఉన్న మనోజ్‌ తివారి ప్రస్తుతం పశ్చిమ బెంగాల్‌ రాష్ట్ర యువజన, క్రీడా శాఖ మంత్రిగా పని చేస్తున్నాడు.
సెప్టెంబరు 2007 లో భారత క్రికెట్ బోర్డు నియంత్రణ మండలి ఇండియన్ ప్రీమియర్ లీగ్ ఏర్పాటును ప్రకటించింది. 2008 నుంచి మొత్తం ఎనిమిది జట్ల మధ్య 20-20 ఆటల పోటీలు జరుగుతాయని ప్రకటించింది. ఈ ఎనిమిది జట్లు భారతదేశంలోని ఎనిమిది ప్రధాన నగరాల నుంది ప్రాతినిథ్యం వహిస్తాయని పేర్కొంది. ఇందులో కోల్ కత కూడా ఒకటి.
కోల్‌కతా మేయర్ల జాబితా

కోల్‌కతా మేయర్ కోల్‌కతా మునిసిపల్ కార్పొరేషన్ ముఖ్య కార్యనిర్వాహకుడు, ఇది భారతదేశంలోని కోల్‌కతా నగరంలో పౌర అధికారులలో ఒకటి. అతను కోల్‌కతా నగరానికి మొదటి పౌరుడు. 1924లో జరిగిన మొదటి ఎన్నికల నుండి ఇప్పటి వరకు కోల్‌కతాలో మొత్తం 38 మంది మేయర్లు ఉన్నారు.
కలకత్తా మున్సిపల్ చట్టం, 1923 - బెంగాల్ చట్టం III 1923 ప్రకారం బ్రిటిష్ ఇండియా కాలంలో, మొదటి కోల్‌కతా మున్సిపల్ ఎన్నికలు 16 ఏప్రిల్ 1924న జరిగాయి. మేయర్లను వార్షిక ప్రాతిపదికన ఎన్నుకుంటారు. కలకత్తా మునిసిపల్ కార్పొరేషన్‌ను రాష్ట్ర ప్రభుత్వం ది కార్పొరేషన్ ఆఫ్ కలకత్తా (తాత్కాలిక సూపర్‌సెషన్) చట్టం, 1948 ద్వారా భర్తీ చేసింది. దింతో కార్పొరేషన్ ఎన్నికలు జరగకపోవడంతో 1948 నుండి 1952 వరకు మేయర్ లేరు.
1952లో కలకత్తా మున్సిపల్ చట్టం, పశ్చిమ బెంగాల్ చట్టం XXXIII 1951 ప్రకారం వార్షిక ప్రాతిపదికన తదుపరి మేయర్‌లను నియమించారు. 1972 నుండి మేయర్ ఎన్నికలలో మరొక విరామం ఏర్పడింది, ఆ సమయంలో గవర్నర్ ఆదేశాలపై రాష్ట్ర ప్రభుత్వం మున్సిపల్ కార్పొరేషన్‌ను భర్తీ చేసింది. 1985 నుండి మేయర్లు కలకత్తా మునిసిపల్ కార్పొరేషన్ చట్టం, 1980 పశ్చిమ బెంగాల్ చట్టం LIX 1980 ప్రకారం ఐదు సంవత్సరాల కాలానికి ఎన్నికయ్యారు.
కోల్‌కతా పోర్ట్ శాసనసభ నియోజకవర్గం

కోల్‌కతా పోర్ట్ శాసనసభ నియోజకవర్గం పశ్చిమ బెంగాల్ రాష్ట్రంలోని శాసనసభ నియోజకవర్గాలలో ఒకటి. ఈ నియోజకవర్గం కోల్‌కతా జిల్లా, కోల్‌కతా దక్షిణ లోక్‌సభ నియోజకవర్గం పరిధిలోని ఏడు శాసనసభ నియోజకవర్గాల్లో ఒకటి.
List of Internet top-level domains

This list of Internet top-level domains (TLD) contains top-level domains, which are those domains in the DNS root zone of the Domain Name System of the Internet. A list of the top-level domains by the Internet Assigned Numbers Authority (IANA) is maintained at the Root Zone Database. IANA also oversees the approval process for new proposed top-level domains for ICANN. As of April 2021, their root domain contains 1502 top-level domains. As of March 2021, the IANA root database includes 1589 TLDs. That also includes 68 that are not assigned (revoked), 8 that are retired and 11 test domains. Those are not represented in IANA's listing and are not in root.zone file (root.zone file also includes one root domain).
IANA distinguishes the following groups of top-level domains:
Seven generic top-level domains were created early in the development of the Internet, and predate the creation of ICANN in 1998.
As of 20 May 2017, there were 255 country-code top-level domains, purely in the Latin alphabet, using two-character codes. As of June 2022, the number was 316, with the addition of internationalized domains.
Internationalized domain names have been proposed for Japan and Libya.
All of these TLDs are internationalized domain names (IDN) and support second-level IDNs.
ICANN/IANA has created some special-use domain names which are meant for technical purposes. ICANN/IANA owns all of the special-use domain names.
Besides the TLDs managed (or at least tracked) by IANA or ICANN, other independent groups have created, or had attempted to create, their own TLDs with varying technical specifications, functions, and outcomes.
The IETF has submitted several requests for comments on TLDs that could be used to represent local devices and services.
Blockchain-based domains are registered and exchanged using a public blockchain like Ethereum. Oftentimes, these domains serve specific functions such as creating human-readable references to smart contract addresses used in DApps or personal wallet addresses. Generally, these non-standard domains are unreachable through the normal DNS resolution process and instead require clients to use some sort of transparent web proxy or gateway to access them
In the case of alternative DNS roots, organizations or projects make use of the same mechanisms of the DNS but instead take on the role of ICANN in managing and administering an entirely separate root zone, thus having the ability to create new TLDs independently. However, this doesn't make these domains any less isolated from the rest of the internet, though the ability for clients to resolve them theoretically only requires switching to a recursive DNS resolver that recognizes and serves records underneath the alternate root zone.
Arcos da Orla de Atalaia

Os Arcos da Orla de Atalaia são um dos cartões postais mais famosos da cidade de Aracaju e do estado de Sergipe. Símbolo maior do local, ficam na calçada da praia de mesmo nome e são um ponto turístico importante do município. O cenário é usado para fotografias, tendo, logo à frente, há uma instalação de um letreiro com a frase "Eu amo Aracaju".
Construídos em 1994 durante o projeto Orla do então governador de Sergipe, João Alves Filho, e reformados no final de 2013 durante o governo de Jackson Barreto de Lima, cada um representa as entregas do complexo.
O primeiro arco foi construído na fundação da Orla. Atualmente são quatro, cada um representando uma fase de construção da orla de Atalaia. Eles foram construídos em concreto e revestidos com pastilhas azuis e têm mais de 10 metros de altura.
«Turismo em Sergipe»
Ilha Santa Maria

Ilha Santa Maria é uma ilha localizada ao norte de Cuba no arquipélago Jardins do Rei, ao sul do Arquipélago das Bahamas.
Os principais edifícios da ilha são três grandes hotéis, na margem norte, onde há extensas praias. A ilha está unida a terra, cerca de Caibarién por uma calçada de 48 quilômetros.
A ilha é administrada como parte da Província de Villa Clara.
Pelada (futebol)

Pelada, também chamada peladinha, ou ainda conhecida no Brasil como racha, rachão, baba (termo geralmente utilizado na Bahia, Pernambuco e Sergipe) é o nome dado a uma partida recreativa de futebol (e outros esportes) com regras livres, normalmente sem a preocupação com tamanhos de quadra/campo, condição dos calçados e uniformes, marcações básicas (pequena e grande área, circulo central), impedimentos, faltas, tempo de jogo (muitas vezes as partidas são definidas em numero de gols), sendo tudo resolvido em consenso pelos jogadores.
Com objetivo lúdico, a pelada é a instância mais amadora do futebol, sendo praticada em qualquer espaço livre que permita a movimentação de 11 jogadores cada time ou menos
Existe divergência quanto a origem do nome. Alguns dizem que o termo pelada é originário de "péla", assim chamada as bolas de couro ou borracha, palavra derivada do latim vulgar pilella (diminutivo de pila) que significa bola ou novelo de lã. Outros dizem que o termo se deve à ausência de grama no terreno onde costumam ser realizadas as partidas, admitindo a comparação do termo "pelada" com "terreno desnudo" ou de "terra pelada".
No Brasil, uma pelada é uma gíria também utilizada pelos torcedores para designar uma partida profissional de baixa qualidade técnica/tática ou desinteressante. O termo futebol de várzea é por vezes usado como uma versão paulista do termo pelada, ainda que a pelada seja mais ampla, podendo abranger também partidas informais, no campo, no futebol soçaite, futebol de salão, futebol de areia e futebol de rua, enquanto o futebol de várzea é mais direcionado ao futebol de onze jogadores.
O Peladão, com alguma sofistificação e regras próprias, é um dos maiores torneios de futebol amador do mundo com mais de 500 equipes participantes. É realizado em Manaus, Brasil, desde 1973.
Tabi (vestuário)

Tabi (足袋) são meias tradicionais japonesas, usadas com calçados de tiras, que remontam ao século XV.
Tabi são usados por homens e mulheres com calçados como zori e, por vezes, geta. Tabi deve ser usados com o vestuário tradicional, tal como o quimono. Os tabi têm o dedão do pé dividido dos demais dedos, de modo que possam ser usados facilmente com os calçados de tiras.
A cor mais comum de tabi é o branco. Os tabi brancos são usados em situações formais, tais como cerimônias do chá. Os homens às vezes usam tabi azuis ou pretos para viajar. Também há versões coloridas. Enquanto as meias ocidentais ajustam-se ao pé confortavelmente por causa do elástico entremeado ao tecido, os tabi são costurados a partir de pano cortado para formar. Eles são abertos na parte de trás para ser colocada no e cadarços ao longo da abertura para que possas ser fechados.
Artigo principal: Jika-tabi
Existe um tipo de tabi chamado jika-tabi (地下足袋, tabi que toca o chão). Feito de um material mais pesado, mais duro e, muitas vezes tendo solas de borracha solas, jika-tabi são semelhantes a botas e são um tipo de calçado, para uso externo, em vez de meias. Como outros tabi, jika-tabi são também separam o dedão do pé dos demais dedos.
As tabi contemporâneas — meias com uma separação entre o dedo grande do pé e seu vizinho para permitir o uso com calçados de tiras —, também estão disponíveis. Isso reflete o número de pessoas que ainda preferem usar zori e geta, especialmente durante os verões quentes e úmidos do Japão. Um item relacionado são certas meias que têm cinco compartimentos separados; estes são chamados de gohon-yubi no kutsushita (５本指の靴下, five-toe socks) em japonesa.
Sobretudo

O sobretudo é um tipo de casaco destinado a ser usado como vestuário exterior, que geralmente se estende abaixo do joelho. Sobretudos são normalmente usados no inverno para aquecer mais.
Há um mito de que o Sobretudo foi vestido por soldados nas trincheiras lamacentas da Primeira Guerra Mundial, dando à roupa seu nome e apelo áspero. Na realidade, ele evoluiu de casacos impermeáveis criados pelo químico e inventor escocês Charles Macintosh e pelo inventor britânico Thomas Hancock (fundador da indústria britânica da borracha) no início da década de 1820. E aqueles que o usaram durante a guerra eram principalmente oficiais e superiores, que compravam o trench por conta própria para incorporá-lo aos seus uniformes - uma marca de distinção social e classe, mesmo no exército.
Gucci Flip Flops

"Gucci Flip Flops" is a song by American rapper Bhad Bhabie featuring fellow American rapper Lil Yachty, released on March 26, 2018 as the second single from the former's debut mixtape 15 (2018). The song was produced by 30 Roc and Cheeze Beatz.
The song sees the rappers rapping about them living luxuriously, over a "bouncy" trap instrumental. Bhad Bhabie targets her haters in the first verse, while Lil Yachty raps the second verse.
A music video directed by Nicholaus Goossen was released on May 1, 2018. Shot in black and white, it uses a 1950s theme as well as inspiration from the sitcom Leave It to Beaver and the film Pleasantville. It depicts Bhad Bhabie as the daughter of a family watching television in their home. Bhabie and Yachty appear on the TV screen in color, rapping the song. While the parents are disgusted, their son is interested in the performance. A milkman (played by David Spade) arrives to make a delivery, but is cursed at and dismissed by Bhabie. By the end of the video, the family becomes fans of Bhad Bhabie, with their appearances changed.
The official remix features American rappers Plies and Snoop Dogg. It was released on October 2, 2018.
Lemon sole

The lemon sole (Microstomus kitt) is a flatfish of the family Pleuronectidae. It is native to shallow seas around Northern Europe, where it lives on stony bottoms down to depths of about 1,400 metres (4,600 ft). It grows up to 65 centimetres (26 in) in length and reaches about 3 kilograms (6.6 lb) in weight.
It is a popular food fish.
The lemon sole is a right-eyed flatfish with a small head and mouth and smooth, slimy skin. The upper surface is reddish brown in colour, mottled with pink and orange and flecks of yellow and green, and a prominent orange patch is typically found behind the pectoral fin, around which the lateral line also curves. The underside of the fish is white. Adults can reach lengths of up to 65 centimetres (26 in), but most measure around 20–30 centimetres (8–12 in).
The fish is not a true sole, nor does it have the taste of lemon. The English name probably comes from the French name: limande or sole limande. The French term limande may come from the French word lime, meaning "file" (a tool used to smooth metal, wood, etc.), possibly referring to the texture of the fish's skin. Some other authors suggest that "limande" may also come from the French word limon (which means "silt").
In 2007 the European Union fishing quota, or Total Allowable Catch (TAC), for lemon sole (and witch) was 6,175 tonnes, of which 3,716 tonnes were caught, mostly by UK fishermen. The quota for both 2008 and 2009 was 6,793 tonnes.
The Marine Conservation Society rates lemon sole at 3 or 4 on its sustainability scale (where 1 is best and 5 is worst) depending on how and where it is caught.
Several other species of flatfish are known as lemon soles:
Megrim

The megrim, megrim sole, whiff, or Cornish sole (Lepidorhombus whiffiagonis) is a species of left-eyed flatfish in the family Scophthalmidae. It is found in the northeast Atlantic and Mediterranean Sea between 100 and 700 m (330 and 2,300 ft) below sea level. It is caught commercially by some countries.
It can grow up to 60 cm (24 in) in length. It is left-eyed, has a slightly larger head than usual in flatfish, and with a narrower body than usual. The dorsal and ventral fins are relatively short and start far back on the body. The colouration is usually light brown with dark spots across the body and dark grey fins. It lacks the highly distinct dark spots found on the fins in its close relative, the four-spot megrim (L. boscii).
The megrim is usually found over a sandy or muddy sea floor. They are predators and eat small fish and squid and also consume crustaceans. In turn megrim are themselves prey for larger species such as sharks, seals and large cod. Megrim spawn in deep waters off Iceland and the west of Ireland, while there is a separate spawning population in the Mediterranean.
This species is found throughout European waters and the Northeast Atlantic including the Sea of the Hebrides. Megrim are also found off the north coast of Africa and in parts of the Mediterranean.
Megrim is commercially valuable and is caught by a number of nations around Europe, usually by bottom trawling, and is directly targeted in some fisheries, whereas in others it is retained as a valuable bycatch. France and Spain are the largest markets for megrim, and before Brexit most of the megrim caught in British water was exported to these nations.
Megrim can be cooked in a number of different ways with grilling, baking, frying and poaching all effective ways of preparing this species. It has been described as being similar to sole or plaice in terms of preparation, but not being comparable in terms of flavour or texture.
For many years there was a drive in Britain to get people to eat more megrim as a way of taking pressure off overexploited fish such as cod and haddock, Following the export difficulties after Brexit, there is a renewed drive to find UK customers, which includes using the alternative name of Cornish sole to make it more appealing to domestic consumers.
International Klein Blue

International Klein Blue (IKB) is a deep blue hue first mixed by French artist Yves Klein. IKB's visual impact comes from its heavy reliance on ultramarine, as well as Klein's often thick and textured application of paint to canvas.
International Klein Blue (IKB) was developed by Yves Klein in collaboration with Edouard Adam, a Parisian art paint supplier whose shop is still in business on the Boulevard Edgar-Quinet in Montparnasse. IKB uses a matte, synthetic resin binder which suspends the color and allows the pigment to maintain as much of its original qualities and intensity of color as possible. The synthetic resin used in the binder is a polyvinyl acetate developed and marketed at the time under the name Rhodopas M or M60A by the French pharmaceutical company Rhône-Poulenc. Adam still sells the binder under the name "Médium Adam 25".
In May 1960, Klein deposited a Soleau envelope, registering the paint formula under the name International Klein Blue (IKB) at the Institut national de la propriété industrielle (INPI), but he never patented IKB. Only valid under French law, a Soleau envelope registers the date of invention, according to the depositor, prior to any legal patent application. The copy held by the INPI was destroyed in 1965. Klein's own copy, which the INPI returned to him duly stamped, still exists.
In March 1960, Klein patented a method by which he was able to distance himself from the physical creation of his paintings by remotely directing models covered in the color.
Although Klein had worked with blue extensively in his earlier career, it was not until 1958 that he used it as the central component of a piece (the color effectively becoming the art). Klein embarked on a series of monochromatic works using IKB as the central theme. These included performance art where Klein painted models' naked bodies and had them walk, roll and sprawl upon blank canvases as well as more conventional single-color canvases. Six sculptures by Klein in the Musiktheater im Revier, Gelsenkirchen, Germany, are executed in IKB. One artwork he made is the Anthropometrie.
In the original performance of Klein's Monotone-Silence Symphony in 1960, three naked models on stage were painted with International Klein Blue body paint during the performance, and left imprints of their bodies on canvas.
Dot (diacritic)

When used as a diacritic mark, the term dot refers to the glyphs "combining dot above" (◌̇), and "combining dot below" (◌̣) which may be combined with some letters of the extended Latin alphabets in use in a variety of languages. Similar marks are used with other scripts.
Language scripts or transcription schemes that use the dot above a letter as a diacritical mark:
In mathematics and physics, when using Newton's notation the dot denotes the time derivative as in v = x ˙ {\displaystyle v={\dot {x}}} . In addition, the overdot is one way used to indicate an infinitely repeating set of numbers in decimal notation, as in 0. 3 ˙ {\displaystyle 0.{\dot {3}}} , which is equal to the fraction 1⁄3, and 0. 1 ˙ 4 ˙ 2 ˙ 8 ˙ 5 ˙ 7 ˙ {\displaystyle 0.{\dot {1}}{\dot {4}}{\dot {2}}{\dot {8}}{\dot {5}}{\dot {7}}} or 0. 1 ˙ 4285 7 ˙ {\displaystyle 0.{\dot {1}}4285{\dot {7}}} , which is equal to 1⁄7.
The diacritics 〮 and 〯 , known as Bangjeom (방점; 傍點), were used to mark pitch accents in Hangul for Middle Korean. They were written to the left of a syllable in vertical writing and above a syllable in horizontal writing.
In Unicode, the dot is encoded at:
and at:
There is also:
Pre-composed characters:
Sol de Janeiro

Sol de Janeiro is an American skincare and fragrance brand founded in 2015 by Heela Yang. Sol de Janeiro products are inspired by Brazilian beach culture and are known for its signature scent base of almond and vanilla.
Co-founder and CEO Heela Young worked as a director of marketing at Clinique and as a manager at Lancôme before moving from Brazil to New York with her husband in 2012. Yang, a Korean-American and Harvard Business School alumna, founded Sol de Janeiro after living in Brazil and experiencing its inclusive beach culture firsthand.
In 2021 L’Occitane Group acquired a majority stake in Sol de Janeiro, valuing the company at US$450 million.
TikTok had a major effect on the brand's business, collaborating with social media influencers such as Katie Fang. "Euphoria" star Barbie Ferreira was chosen as a brand ambassador in 2023.
Fast Company named Sol de Janeiro to its 2024 list of the most innovative companies.
In December 2023, a review of a Sol de Janeiro moisturizer went viral, claiming it attracted spiders. Other users backed up this claiming by saying the cream contained pheromones sexually attracting male spiders. Sol de Janeiro later denied the rumors, along with experts labeling it unlikely to be true.
List of beaches in Australia

Beaches in Australia are in abundance due to the fact that Australia is entirely surrounded by the ocean. Beaches are popular destinations among the country's local population, and travellers alike, as over 85% of Australians live on the coast and most of Australia falls under the warm temperate and subtropical climate zones. Australia has a prominent beach culture, which is often considered part of its national identity, with television shows, movies, and songs being set in or relating to beaches. This page features a list of beaches in Australia.
The longest beach in Australia is the 194 km (121 mi) long sandy beach running down the outer side of the Younghusband Peninsula in South Australia, commonly referred to as The Coorong. It runs from the Murray mouth to Cape Jaffa.
Pasar Sentul

Pasar Sentul (Jawa: ꧋ꦥꦱꦂꦱꦼꦤ꧀ꦠꦸꦭ꧀) yaiku salah sawijining pasar tradisional ing Kutha Ngayogyakarta, Daerah Istimewa Yogyakarta, Indonesia.
Anané Pasar Sentul ora bisa uwal saka ngadege Kadipatèn Pakualaman. Pasar minangka salah sawijine ciri karaton ing Tanah Jawa wektu iku dadi pérangan kang ora bisa dipisahaké saka konsèp “Catur Gatra Tunggal”.
Wiwitané, Pakualaman duwé pasar tradisional sing jenengé Pasar Tanjung. Panggonané pasar iki ana ing désa Tanjung, sing ana ing sisih kidul-kulon Pura Pakualaman. Dene dhaérah ing sisih kidul pura minangka papan ngaso para pedagang kang padha dagang ing papan kang adoh.
Perkembangan ekonomi lan perdagangan ing Kadipatèn Pakualaman ndadekaké pangkalané saya ramé lan pungkasané papan kasebut dadi pasar. Ora dingertèni persis kapan pasar tradhisional bakal dipindhah saka Tanjung menyang Sentul ing Margoyasan. Nanging, bangunan pasar Sentul iki dipercaya wis ana wiwit taun 1940-an.
Pasar Sentul resmi dibukak ing Fèbruari 1986 déning Walikutha Yogyakarta nalika iku, Soegiarto, nggantèni fungsi pasar Tanjung sing wis ilang dadi bagian saka Catur Gatra Tunggal.
Wiwit wiwitan, pasar Sentul wis dadi séntra dagang jagung ing tlatah Ngayogyakarta lan sakiwa tengené . Nanging, sajroné perkembangané, pasar iki tetep adol barang-barang kebutuhan umum, kayata woh-wohan lan sayuran, kabutuhan dhasar, iwak lan daging, jajanan tradisional, sandhangan, rempah-rempah lan jamu pawon.
Pasar Bekonang

Pasar Bekonang ya iku salah sawijining pasar kang mapan ing wewengkon Kecamatan Majalaban, Kabupaten Sukaharja. Pasar iki minangka pasar indhuk. Ana kéné kanggo adol tinuku panganan, janganan, sandhangan, prabotan lan liya-liyané. Nalika dina pasaran Kliwon, Pasar iki kanggo adol tinuku raja kaya, kaya déné wedhus, sapi, bébék, pitik, ménthog lan sapanunggalané.
Tlatah iki diwènèhi jeneng Bekonang amarga jaman mbiyen wanci Praja Majapait ana wong ngulandara sing jenengé Kyai Konang. Kyai Konang duwé sipat becik, andhap asor, lan seneng tetulung marang sesama. Nalika iku, Kyai Konang lumaku ing tlatah wetan kali Bengawan Solo banjur dhèwèké leren lan tetepungan karo masarakat asli désa. Pirang-pirang dina ing désa, Kyai Konang ngewangi tandur, angon raja kaya lan dodolan saengga nambah karaharjan wong-wong ing désa iku.
Kyai Konang ngusulaké pawangunan pasar ing tlatah iku. Pirang-pirang sasi diwangun, Pasar iku wis dadi lan diwénéhi jeneng Pasar Bekonang. Masarakat banjur mbukak lapak lan wiwit adol asil panén lan raja kaya ing kana. Suwé-suwé Pasar Bekonang kawentar ing Praja Surakata lan agawé Kyai Anggaspati kang manggon ing Désa Ganggasan, Demakan, Majalaban serik atiné. Kyai Anggaspati nantang tarung Kyai Konang. Sakwisé congkrah pirang-pirang jam, banjur Kyai Anggaspati kawon lan bali menyang Désa Ganggasan. Wong-wong banjur nerusaké pakaryan kaya biasané. Pirang puluh taun kalakonan, Kyai Konang tilar donya lan dikuburaké ana ing pasaréyan Desa Bekonang cedhak Pasar Bekonang.[1]
Setatsiyun Pasar Senèn

Setatsiyun Pasar Senèn (PSE) utawa uga biyasa karan Setatsiyun Senèn iku stasiun sepur kang dumunung ing Kacamatan Senèn, Jakarta Pusat, DKI Jakarta, Indonésia. Dumunung ing wewengkon ramé ing cedhak Gelanggang Remaja Planet Senèn dan pusat perbelanjaan Pasar Senèn, setatsiyun iki mligi nglayani sepur kelas campuran lan kelas ékonomi tujuan Purwakerta, Kutoarja, Yogyakarta, Semarang, Sala, Jombang, Malang, lan Surabaya. Setatsiyun iki dibangun taun 1916 lan diresmèkaké tanggal 19 Maret 1925.
Setatsiyun Pasar Senèn nglayani kréta kanggo tlatah tujuan:
Ing sor iki yaiku jadwal sepur panumpang sing mandheg ing Setatsiyun Pasar Senen per 1 April 2021 (Gapeka 2021).
Setatsiyun Pasar Minggu

Setatsiyun Pasar Minggu (PSM) inggih punika minangka salah satunggaling setatsiyun sepur ingkang mapan wonten ing laladan Pasar Minggu, Jakarta Selatan. Stasiun sepur punika mapan wonten ing Laladan Operasi 1 Jakarta. Wonten ing sebrang dalan saking JL. Pasar Minggu saking stasiun punika wonten pusat kanggé blanja wonten ing swalayan Ramayana lan Borobudur. Kajawi punika, caket kaliyan stasiun pasar minggu punika ugi wonten pasar tradhisional ingkang nyamektakaken lan nyadé manéka warna jinis kabetahan kulawarga. Wonten ing stasiun Pasar Minggu piyabak wonten toko - toko ingkang nyadé manéka warna barang kabetahanipun para penumpang sepur. Ing stasiun punika ugi wonten 4 jalur supados sepur ékonomi lan express boten sami tabrakan. Stasiun PAsar Minggu piyambak ugi sampun dipunjangkepi kaliyan CCTV sami kados stasiun sepur ingkang sanèsipun.
Déné jalur sepur ingkang dipunsamketakaken wonten ing stasiun Pasar Minggu punika inggih wonten sekawan kados ing ngandhap punika:
Lan angkudan umum ingkang sampun samketa wonten ing sak lebetipun stasiun Pasar Minggu punika ing antawisiipun inggih kados makaten:
Cithakan:Stasiun kereta api ing Indonesia
Koordhinat: 6°16′57″S 106°50′42″E﻿ / ﻿6.2825652°S 106.8450129°E﻿ / -6.2825652; 106.8450129
Dorayaki

Dorayaki (どらやき。銅鑼焼き、ドラ焼き, Dorayaki) ya iku panganan jajanan kang asalé saka nagara Jepang. Dorayaki kalebu ana ing golongan panganan tradhsional Jepang (wagashi) kang wujudé bunder lan rada tembem, kasusun saka rong lembar jananan kang diraketake nganggo selé kacang abang. Dorayaki duwé tèkstur kang lembut lan mèh padha karo roti Jepang kang jenengé Kastela amarga adonan kang ana kandhutan maduné. Ing Indonésia, jajanan iki dikenal ana ing filem anime Doraemon. Ana ing filem iki, tokoh Doraemon duwé kasenengan mangan kue dorayaki. Dorayaki kang didol ana ing toko kue ing Indonesia rasané wis disalarasake karo selera lokal kaya dorayaki isi campuran coklat lan keju. Dorayaki uga dikenal ana ing Indonesia kanthi jeneng Obanyaki. Ana ing Jepang, Obanyaki kondhang kanthi jeneng Imagawayaki (今川焼き, Imagawayaki). Obanyaki duwé wangun kang amèh padha karo dorayaki, nanging jajanan Obanyaki luwih kandel dibandingké karo Dorayaki. Obanyaki uga biyasa dipanggang ana ing ngarepe sing tuku déné Dorayaki wis dipanggang sadurungé didol ana ing bungkusan.
Wiwitané, Dorayaki mung awujud salembar jajanan bunder kanthi pinggiran kang dilempit nganti duwé wangun pesagi. Ana ing pérangan tengah jajanan iki diwènèhi selé kacang kang dijenengi azuki. Nalika taun 1914, jajanan Dorayaki kang wujudé rong lembar kawanuhaké déning parusahan jajanan Usagiya kanthi nganggo adonan kang amèh padha karo adonan Kastela.
Kuwé bolu

Kue bolu utawa mung Bolu minangka istilah basa Indonesia sing nggambarake macem-macem jajan spons, tart lan cupcakes . Kue bolu bisa dikukus utawa dipanggang . Kue macem-macem jinis kue bolu, lan umume teksturane alus lan alus kanggo kue bolu utawa kue sifon .
Pabellón Nacional de la Biodiversidad

El Pabellón Nacional de la Biodiversidad es un recinto enfocado a la divulgación del conocimiento científico, aprendizaje, investigación y conservación de la biodiversidad mexicana. Ubicado en el Centro Cultural Universitario de la Universidad Nacional Autónoma de México.​
El edificio es una donación de Fundación Carlos Slim y fue inaugurado el 6 de octubre de 2021. En el exterior está conformado por una cubierta de acero reflejado y al interior cuenta con tres niveles en una superficie de 12 mil metros cuadrados. Las escaleras asimétricas representan un elemento arquitectónico central debido a que crean una conexión entre los 3 pisos. El Pabellón cuenta con dos laboratorios, uno enfocado a la Secuenciación Genómica y otro a la Biología Molecular.​​​
El Pabellón resguarda una Biblioteca Digital con más de 200 equipos tecnológicos entre los cuales hay equipos de cómputo, gadgets educativos, tabletas, drones, microscopio digital, robots y una impresora 3D.​
Alberga las colecciones del Instituto de Biología y la Facultas de Ciencias de la UNAM,​ que representa cerca de 130 mil especímenes disecados desde anfibios, insectos, mamíferos, reptiles, microorganismos, hasta el esqueleto de un cachalote y una ballena azul.​
Cuenta con un espacio de homenaje a Mario Molina, científico mexicano reconocido con el Premio Nobel de Química. Además de tener una exhibición de arte relacionada con naturaleza y animales, de la colección del Museo Soumaya, conformada con algunas piezas del artista Salvador Dalí.​
Franz Boas

Franz Boas (Minden, Westfalia; 9 de julio de 1858-Nueva York, 21 de diciembre de 1942) fue un antropólogo estadounidense de origen judío alemán. Ha sido considerado como el «padre de la antropología estadounidense»,​ y se le asocia con el historicismo antropológico.​
Boas fue uno de los más destacados opositores a las ideas del racismo científico, muy populares en aquel momento, que defendían la raza como un concepto biológico y afirmaban que el comportamiento humano era explicable mediante la tipología de las características biológicas.​
Tras estudiar en varias universidades alemanas como Heidelberg, Bonn, se doctoró en la de Kiel. Rechazó el evolucionismo cultural y el difusionismo, ya que no creía que los mismos hechos en lugares y tiempos separados entre sí puedan provenir de leyes universales que dirigirían el espíritu humano. Fue representante de la escuela relativista y, a su vez, precursor del particularismo histórico.
En sus comienzos estudió física y geografía, disciplina en la que se doctoró con la realización de un estudio sobre el color del agua del mar. En 1886, durante unas investigaciones, viajó al norte de Canadá para estudiar distintos manantiales de agua. Se extravió y fue rescatado por los inuit. A raíz de este hecho decidió quedarse en los Estados Unidos y se convirtió en antropólogo, pasando a impartir clases en la Universidad de Columbia, en la que creó y dirigió el departamento de Antropología. Tal y como escribió en su conocida obra de 1911 La mente del hombre primitivo, confiaba en que los descubrimientos antropológicos «nos enseñarán a tolerar en mayor medida otras formas de civilización diferentes de la nuestra».​
En 1921 realizó trabajos relacionados con las consecuencias de las migraciones; estos consistían en comparar la primera y segunda generación de inmigrantes en las poblaciones de origen, que habían permanecido sedentarias. El objetivo de estos estudios era medir el impacto del nuevo entorno sobre los emigrantes.
Fue fundador de la American Anthropological Association y de la revista American Anthropologist que se publicó por primera vez en 1898. En 1931 fue presidente de la Asociación Angloamericana para el Desarrollo de la Ciencia. Cuando el NSDAP alemán denunció la «ciencia judía» (ataque no sólo contra él, sino también contra Sigmund Freud y Albert Einstein), Boas les respondió por escrito junto a 8000 intelectuales más que lo que importaba era el desarrollo del conocimiento científico, los caracteres étnicos y las elecciones religiosas eran completamente irrelevantes.
KNM-ER 732

KNM-ER 732, o KNM-ER 732 A, es el nombre de catálogo de un cráneo parcial fósil de Paranthropus boisei, de una antigüedad de 1,7 millones de años (dentro del Calabriense) hallado por Harrison Mutua en 1970 en la formación Koobi Fora, Kenia, anunciado en 1971 por R. Leakey​ y descrito en 1972 por él mismo y otros.​​​​​
Las iniciales KNM del nombre corresponden a Kenya National Museum (ahora conocido como National Museums of Kenya) y ER al yacimiento paleontológico del este del lago Turkana, East [lago] Rudolf (antiguo nombre del lago Turkana).
Leakey atribuyó a KNM-ER 732, originalmente, a Australopithecus sp. indet., pero en 1973 se incluyó, definitivamente, en Austrolopithecus boisei,​ y definitivamente en Paranthropus boisei.​
El fósil es un cráneo parcial que incluye la mayor parte del esqueleto facial derecho y partes del izquierdo, la parte parietal frontal de la calvaria, el hueso temporal derecho y otros fragmentos más pequeños.​ Pertenecen a una hembra adulta, debido al menor tamaño que otros fósiles de la especie, y con base en la creencia de un acusado dimorfismo sexual dentro del taxon. El cráneo solo conserva una pieza dental con corona, que también encaja dentro de la especie.​
KNM-ER 23000

KNM-ER 23000 es el nombre de catálogo de un cráneo parcial fósil de Paranthropus boisei, de una antigüedad de 1,7 millones de años (dentro del Calabriense) hallado por Benson Kyongo en 1990 en la formación Koobi Fora, Kenia y descrito en 1993 por B. Brown y otros.​​​​
Las iniciales KNM del nombre corresponden a Kenya National Museum (ahora conocido como National Museums of Kenya) y ER al yacimiento paleontológico del este del lago Turkana, East [lago] Rudolf (antiguo nombre del lago Turkana).
«El fósil se compone del frntal, los parietales, los temporales, gran parte del occipital, dos pequeñas piezas del esfenoide y una raíz de diente mandibular».​
KNM-ER 23000 es una calvaria bien preservada y similar, en edad geológica, a OH 5, holotipo de la especie,​ correspondiente a un adulto macho, deducido del tamaño del aparto masticador.​
Brown et al. calcularon el volumen craneal en 490 mililitros, lo que lo situaría en la parte baja del rango de P. boisei.​
El espécimen contribuyó a la teoría de la gran variabilidad de P. boisei.​
KNM-WT 17400

KNM-WT 17400 es el nombre de catálogo de un cráneo parcial fósil de Paranthropus boisei,​ de una antigüedad de 1,77 millones de años,​ descrito en 1988 por R. Leakey y A. Walker.​​​
Las iniciales KNM del nombre corresponden a Kenya National Museum (ahora conocido como National Museums of Kenya) y WT al yacimiento paleontológico del oeste del lago Turkana, West [lago] Turkana.​
El fósil es un cráneo parcial que incluye el maxilar y gran parte de la dentición, y el molde endocraneal,​​​ siendo una de las caras mejor conservadas, después de OH 5, dentro de la especie.​
La capacidad craneal se le ha calculado entre 390 y 400 cm³.​
El espécimen corresponde a un individuo al final de la juventud o a un adulto joven ya que los terceros molares se encuentran sin haber completado la erupción. Es muy probable que pertenezca a una hembra.​
Gate Tower Building

El Gate Tower Building (ゲートタワービル, gēto tawā biru) es un edificio de 16 pisos en Osaka, Japón. Es destacable porque es atravesado por un intercambiador de una autopista.​ Ha sido apodado como "la colmena" debido a su apariencia de un "lugar bullicioso".​
El edificio tiene una construcción de doble núcleo, de sección circular.
A la salida de la Ruta Ikeda del sistema de la Autopista Hanshin (阪神高速道路) para el intercambiador 11-03 Umeda, pasa a través de los niveles quinto, sexto y séptimo del edificio. La carretera es la inquilina de esos pisos, el ascensor pasa a través de ellos sin parar: el nivel 4 es seguido por el nivel 8. Estos niveles por los que pasa la ruta consiste en ascensores, escaleras y maquinaria. La autopista no hace contacto con el edificio; sino que pasa a través de él mediante un puente, estando los pilares cerca del edificio. La autopista está rodeada de una estructura que permite aislar el edificio del ruido y las vibraciones del tráfico. Además, en el tejado, hay un helipuerto.​
Los negocios de madera y carbón eran los propietarios originales de los derechos sobre esta parcela de tierra desde principios del periodo Meiji, pero el desplazamiento gradual a otras fuentes de energía y combustibles resultó en el deterioro y la destrucción de los edificios de estas empresas. En 1983, el redesarrollo de la zona fue decidido, pero los permisos de construcción fueron rechazados dado que la autopista ya estaba proyectada sobre estas tierras. Los propietarios de los derechos de la parcela no abandonaron su causa, y negociaron durante unos 5 años con la constructora de la carretera para alcanzar una solución.
Aunque normalmente las constructoras adquieren la tierra sobre la que construyen los caminos, no se garantiza el éxito, por lo que pueden surgir problemas como este.
Por esa razón, las leyes de carreteras, las leyes de planificación urbanística, las leyes de redesarrollo urbanístico y los códigos de construcción fueron parcialmente revisados hacia 1989 para permitir el llamado Sistema de Carreteras Multi-nivel (立体道路制度, rittai dōro seido), que permite el desarrollo conjunto de carreteras y edificios en el mismo espacio. Este sistema fue diseñado originalmente para facilitar la construcción del segundo anillo de carretera en el barrio Toranomon de Minato en Tokio, pero finalmente no fue aplicado allí. En su lugar, este sistema fue hecho efectivo en la construcción del Gate Tower Building, convirtiéndose así en el primer edificio japonés en tener un intercambiador de una autopista atravesándolo. Normalmente, las autopistas y variantes se construyen bajo tierra en estos casos, y el atravesar un edificio es algo muy poco frecuente.