davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Cia. Hering

A Companhia Hering é uma empresa brasileira especializada em vestuário integrante do Grupo Azzas 2154. Seu principal produto, a marca Hering, também foi sinônimo do grupo empresarial mantido pela empresa até o ano de 2021 como um todo, que abrange também as marcas Hering Kids (moda infantil), Hering Intimates, Dzarm e Hering Sports.
Fundada pelos irmãos alemães Bruno e Hermann Hering em 1880, a Cia. Hering é uma das mais antigas companhias brasileiras ainda em atividade. Tendo iniciado atividades de venda para lojas terceiras, ao passar dos anos, a área de atuação foi expandida para o varejo e o sistema de franquias. Hering é a palavra alemã que designa o arenque, daí o logotipo da companhia ser composto de dois peixinhos, um simbolizando cada irmão.
A sede e principais fábricas da Cia. Hering ficam em Blumenau, no estado de Santa Catarina, constituindo-se do maior grupo privado empregador da cidade. Foi a primeira empresa têxtil brasileira a exportar seus produtos, em 1964.
Até a década de 1980, a venda dos produtos era majoritariamente realizada por representantes comerciais, que vendiam produtos da marca para lojas terceiras. A partir da década de 1990, principalmente no ano de 1994, a rede iniciou o sistema de lojas franqueadas por todo o Brasil.
O controle da empresa permaneceu até o ano de 2021 nas mãos da família Hering, data em que o grupo carioca SOMA fechou acordo de aquisição total da Cia. Hering e todas as suas marcas Em 2024, numa fusão com a Arezzo foi formada a Azzas 2154.
Em 2020 a empresa contava com uma estrutura de 794 lojas espalhadas por todas as regiões do país, estas se dividem entre as três marcas da empresa, sendo 701 da marca Hering nos países Brasil, Paraguai, Uruguai e Bolívia, 76 da Hering Kids no Brasil e Paraguai, 3 da Dzarm, apenas no Brasil e além destas, ainda existem 9 basic shops, que vendem todas as marcas. Da soma total de lojas, 80 são próprias da empresa e 714 são franquias. No mundo digital são 4 lojas.
Com a aquisição da empresa pelo Grupo SOMA, o conglomerado de lojas passa a ser o maior do Brasil no setor de vestuário.
Até o ano de 2020, segundo consta no relatório anual da empresa, a Cia. Hering teve sua produção organizada em cinco unidades. Duas estão em Blumenau, são elas Bom Retiro e Itororó. No estado de Goiás existem outras três unidades, uma está localizada em Goianésia, outra em Paraúna e a última em São Luís de Montes Belos. Além destas, na cidade de Anápolis está localizado o centro de distribuição, mas vale ressaltar que a unidade Bom Retiro também realiza distribuição, principalmente para a região Sul do Brasil.
Nos últimos anos, a empresa passou a optar pela importação de seus principais produtos da China, visto a competitividade do mercado brasileiro diante dos baixos preços de importados. A empresa também começou a se aproximar de startups para identificar inovações que possam melhorar seus produtos e processos.
Centro de Memória Ingo Hering

O Centro de Memória Ingo Hering (CMIH) foi criado em 2016 e está localizado na cidade de Blumenau, Santa Catarina. É administrado pela Fundação Hermann Hering, criada em 1935.
Ingo Wolfgang Hering nasceu no dia 25 de março de 1907 na cidade de Blumenau. Em 1952, foi eleito vereador. Foi reeleito diversas vezes e exerceu o cargo de presidente da Câmara Municipal de Blumenau. Ingo Hering conduziu, durante dezoito anos, a empresa fundada pelo avô, a Cia. Hering, e durante a sua gestão consolidou a posição da empresa no mercado. Ingo Hering faleceu no dia 23 de agosto de 1992, vítima de um aneurisma cerebral.
A partir do pilar "Preservar a Memória & Cultura da Moda", a Fundação Hermann Hering teve a iniciativa de criar Centro de Memória Ingo Hering. O CMIH atua na preservação e comunicação da história e da memória conectadas à indústria do vestuário, na perspectiva de um educação não-formal. Sua principal missão é receber, manter e salvaguardar acervo relacionado à memória da Família e Empresa Hering, bem como iniciativas relacionadas a elas. Além disso, atua na difusão do acervo aos pesquisadores e usuários, promove pesquisas historiográficas com a finalidade de atendendo demandas da comunidade externa, interna e acadêmica.
O acervo disponível no CMIH abrange os séculos XVIII, XIX, XX e XXI e trata da memória da família e da Cia. Hering, suas marcas de vestuário (antigas e atuais), o patrimônio construído e vários sujeitos que tem sua trajetória de vida pessoal ou profissional representada no acervo da instituição. Estima-se que há mais de 100 mil, entre os quais: documentos administrativos, jurídicos, contábeis, pessoais, literários, artísticos, publicitários, informativos, jornalísticos, entre vários outros.
Esse acervo é dividido em três fundos:
1.Família Hering: formado por documentos originários da primeira geração da família Hering a vir ao Brasil entre os anos de 1878 e 1880 e seus(as) descendentes;
2. Empresa Hering: relacionada à documentação proveniente da empresa, desde sua fundação em 1880, bem como de todas as associações, marcas e empresas que possui e possuiu na sua existência.
3.Hans Broos: formado pela documentação originários do Arquiteto Modernista Alemão Hans Broos (1921 - 2011), que veio para o Brasil no início da década de 1950, onde passou o resto de sua vida. O arquiteto atuou na Alemanha e no Brasil com projetos modernistas, como nas obras de ampliação da Cia. Hering, nas décadas de 1960 e 1970, em Santa Catarina e em Pernambuco.
O acesso ao acervo é gratuito mediante a solicitação de pesquisa e/ou visita. Algumas partes do acervo possuem critérios que restringem o acesso de acordo com o fundo acessado e tais critérios são orientados pela política de acervo da própria instituição.
PDG S.A.

PDG is a Brazilian real estate development company. It is the second largest real estate and homebuilder after Cyrela Brazil Realty and is focused on the residential market. The company is based in Rio de Janeiro.
The company is present in 56 cities and 11 states within Brazil, and also has projects in Argentina. Its real estate projects include residential projects for various classes, from low to high-income properties, developing luxury condominiums and investments in ventures with a focus on generating income through leasing; developing residential lots; investing in commercial real estate projects; and commercializing residential and commercial properties.
The company is also involved in real estate brokerage and consulting business.
The company was founded in 1979 and became publicly listed in January 2007 in the corporate index Novo Mercado of BM&F Bovespa. In 2010 it became part of the Bovespa Index, but was removed in 2016, because its shares fell by around 95%.
According to research done by law firm Tapai Advogados, the company came out as one of the lowest for customer complaints and law suits in 2013, 2014, and 2015.
The company's strategy was to grow through investments in subsidiaries and direct investment in projects.
By 2023, PDG had control of most of its consolidated capital.
Hering & Richard

The Deutsche Automobil-Industrie Hering & Richard was a German company which produced motor vehicles in its factory in Gera-Untermhaus. From 1904 the company headquarters was in Ronneburg (Thuringia). Models were produced under the brand names Rex and Rex-Simplex between 1901 and 1923, using engines from De Dion-Bouton and/or Fafnir. Rex-Simplex models were produced under licence elsewhere, e.g. by Russo-Balt.
The company was founded in 1902 as the company Deutsche Automobil-Industrie Friedrich Hering. As early as 1888, Friedrich Hering had already operated a supplier of bicycle and auto parts as well as axles and chassis frames. Hering began producing voiturettes under licence from De Dion-Bouton. Ball bearing axles were produced for Daimler-Motoren-Gesellschaft and Benz & Cie., and steel disc wheels with removable hard rubber tires for Michelin, which were still built in large numbers in the new plant.
The company, with approximately 300 employees, immediately became known in 1902 in the automotive and commercial vehicle industry, because it produced a particularly modern solidly built light truck under the brand "Rex-Simplex". With modifications this was also built as a robust passenger car. This light commercial vehicle was one of the best-known trucks until the First World War.
In 1904, the entrepreneur Carl Richard, who owned a factory in Ronneburg, became a new shareholder. The company now traded as Hering & Richard.
In 1913, the wheel department of Hering was spun off, which was very successful until (and after) the Second World War. During the First World War, the standard 3-ton truck was made by about 600 employees. After the war, the three-tonner was further developed; in this form the Rex simplex has been exported all over the world. Nevertheless, Hering and Richard did not manage to raise the necessary capital to survive on their own: in 1922, the factory was taken over by Elite-Werke AG in Brand-Erbisdorf. The bodywork factory at Ronneburg was spun off. The German automobile company of Hering & Richard and the brand Rex Simplex ceased to trade.
(1901 - 1904); Deutsche Automobil-Industrie Friedrich Hering; Ronneburg; Germany
(1904 - 1908); Deutsche Automobil-Industrie Hering & Richard; Ronneburg; Germany
(1908 - 1921); Automobilwerk Richard & Hering; Ronneburg; Germany
(1921 - 1923); Elitewagen AG; Ronneburg; Germany
The wheel-making part of the company continues to the present day.
List of digital camera brands

This is a list of digital camera brands. Former and current brands are included in this list. With some of the brands, the name is licensed from another company, or acquired after the bankruptcy of an older photographic equipment company. The actual manufacture of a camera model is performed by a different company in many cases. In many cases brands are limited to certain countries. Not all brands of devices that can take digital images are listed here, including many industrial digital camera brands, some webcam brands, brands of cell phones that feature cameras, and brands of video cameras that can take digital stills. Defunct brands are listed separately.
As of January 2025, these brands offer some combination of compact digital cameras, bridge camera, digital single-lens reflex cameras (DSLRs), and mirrorless interchangeable lens cameras (MILCs):
These brands offer only non-camera digital imaging devices, or non-consumer digital cameras:
These brands no longer produce digital imaging products:
Al derecho y al Derbez

Al derecho y al Derbez fue un programa de televisión mexicano y también fue el primer programa propio de Eugenio Derbez, dirigido por él entre 1993 y 1995, también fue el debut de MaPat López de Zatarain como productora y a partir de 1998, inició Derbez en cuando bajo la producción de Eugenio Derbez.
Se transmitía por el Canal de las Estrellas los viernes a las 20:00, y el 12 de noviembre de 1993 cambió de horario a las 21:00, con una duración de 30 minutos, incluidos los comerciales.
Es un programa de comedia familiar, que mostraba albures, chistes, canciones, entre otras cosas, que hacían del programa entretenido. El programa tenía una entrada con la obra El Mesías de Händel, se solía hacer sátira de cualquier tema cada semana, como Oficios, Niños, Monstruos, Telenovelas, Comidas, Música, Griegos y Romanos, Deportes, entre otros.
En un par de programas ("Oficios" de 1993, y "Despedida" de 1995), interrumpía los parachoques de El Canal de las Estrellas, abriendo la pantalla como escotilla para avisar que lo ahorcaron, a lo que al final decía: "Ahora sí ya, sígale".
Estuvo presente cuando fue el mundial de fútbol en Estados Unidos 1994 y se retransmitió lo mejor en Derbez en Cuando.
Tlatonile

El tlatonil o tlatonile (del náhuatl tlatonilli) es un mole típico de la gastronomía veracruzana, específicamente originario de Huatusco, Veracruz, México. Se elabora básicamente con dos tipos de semillas: ajonjolí, llamada en otros lugares sésamo, y semillas de pipián o pepián, que es un tipo de calabaza. Ambas simientes se muelen y se agregan a un caldo. Luego con este caldo se baña la carne, típicamente de pollo, o filete de algún pescado tipo trucha. Se suele acompañar con arroz blanco.
No confundir las semillas de calabaza pipiana (Cucurbita argyrosperma) con las pepitas de calabaza (Cucurbita moschata), que son más pequeñas y más verdes. Con estas se elaboran los pipianes, verdes, blancos o rojos, que existen por todo el país.
El tlatonile es de origen prehispánico, cuando se consideraba comida de reyes.​ Hoy en día es típico de Día de Muertos.​​
El origen de este plato se remonta a la época prehispánica. Su nombre náhuatl, es una contracción de tlatoani («rey», «gobernante») y mulli («mole»), es decir, «mole real» o «mole de gobernante».​ Según el chef Muñoz Zurita en el Diccionario enciclopédico de la Gastronomía Mexicana, era típico que la madre del novio ofreciera tlatonilli el día de la boda.​
Así lo explico Bernardino de Sahagún en Historia general de las cosas de Nueva España (siglo XVI):
El tlatonile es un plato sencillo de preparar. En primer lugar, se tateman las simientes, es decir, las semillas de pipián y ajonjolí. Luego se muelen en un metate, y finalmente se cuecen con caldo de pollo hasta que espese y quede una especie de mole donde guisar la carne o pescado elegido. Se suele elegir carne de ave de corral, como gallina o pato.
En Veracruz es común encontrarlo ya molido, de manera que sólo se ha de mezclar esta pasta con el caldo (igual que un mole en pasta). En esta región es común incorporar chile comapeño, un chile picante, fresco o seco, originario de Comapa, cerca de Huatusco, con un sabor muy particular y que sólo se vende en el área local. Es sustituible por otro chile seco picante, como chile de árbol.
El Colegio de Jalisco

El Colegio de Jalisco, A.C. es una asociación civil sin fines de lucro del estado de Jalisco, México. Se dedica a la investigación, docencia y difusión de la cultura del Occidente de México. Fue fundado el 9 de noviembre de 1982 por el escritor laguense Alfonso de Alba Martín, e inaugurado ese mismo día por el gobernador de Jalisco, Flavio Romero de Velasco.​
Las actuales instalaciones del colegio se encuentran en una casona en el municipio de Zapopan, Jalisco. Dichas instalaciones fueron cedidas por el Ayuntamiento de Zapopan en 1992 y posteriormente adecuadas por la institución. El Colegio de Jalisco lleva a cabo una gran cantidad de actividades para el público, como son: conferencias, presentaciones de publicaciones, coloquios, seminarios, congresos, etcétera.​
El Colegio de Jalisco cuenta con más de veinte investigadores interesados en los temas del estado y sus entornos nacional e internacional. Esta comunidad académica ha emprendido proyectos que escudriñan en temas como arte, cultura y tradiciones, evolución social y política, religiosidad, historia y relaciones internacionales, entre otras directrices que rescatan las múltiples historias de Jalisco desde diversos puntos de vista.
Así, los trabajos publicados por los investigadores han ampliado la visión de nuestro pasado y la comprensión de nuestra realidad actual.
El Colegio también funge como casa editora, contando ya con más de 400 títulos publicados.
Entre las labores docentes de El Colegio de Jalisco, se encuentran la formación de profesionistas especializados en investigación y docencia en ciencias sociales y humanidades. En docencia se ofertan los programas: Doctorado en Ciencias Sociales y la Maestría en Estudios Sociales y Humanos, cuyo antecedente es la Maestría en Estudios sobre la Región,, así como la Maestría en Políticas Públicas (posgrados incorporados al Sistema Nacional de Posgrados del Consejo Nacional de Humanidades, Ciencia y Tecnología (Conahcyt). También se oferta la Maestría en Política y Gobierno, otras maestrías de carácter profesionalizante y diversos Diplomados de Historia, Gobierno, Políticas Públicas, Geografía y Cultura de Jalisco.​
Desde 1993 se ofrecen cursos sobre la región, los diplomados que oferta El Colegio de Jalisco en su modalidad semiescolarizada y a distancia con temáticas regionales son: Historia y Geografía de Jalisco, Cultura Jalisciense y Jalisco Contemporáneo. Estos diplomados tienen la intención de fortalecer la identidad regional y la conciencia histórica mediante la comprensión de los procesos económicos, políticos y sociales que caracterizaron a la sociedad jalisciense desde sus orígenes hasta la actualidad.​
La Biblioteca Mathes adquirió en 1995 45 mil volúmenes cedidos por el historiador Miguel Mathes. A partir de este momento, la Biblioteca lleva su nombre y el Dr. Mathes es nombrado Director Vitalicio de la misma.​
Actualmente, el número de libros asciende a 90 mil.​
En su acervo alberga la colección fotográfica Fernando Martínez Reding. ​
Valentina (hot sauce)

Valentina is a hot sauce brand manufactured by Salsa Tamazula, a company based in Guadalajara, Mexico. Like the parent company's Tamazula hot sauce, Valentina is made with puya chilis from Jalisco state, similar to the Guajillo chili and known by the name guajillo puya.
Valentina is typically sold in 12.5-ounce and large (one-liter or 34-ounce) glass bottles, with a flip-top cap permanently attached to the bottle. The cap does not unscrew. The red shape on the label is an outline of the Mexican state of Jalisco. Valentina is described as thicker than Tabasco sauce and less vinegary, with more chili flavor. It comes in two varieties: hot (900 Scoville Heat Units) and extra hot (2100 SHU). The sauce is known for its taste and its use as a condiment on several Mexican foods, especially street fare. Valentina's ingredients are water, chili peppers, vinegar, salt, spices and the preservative sodium benzoate.
The sauce is named after Valentina Ramírez Avitia, a Mexican revolutionary.
Tuxpan, Jalisco

Tuxpan is a town and municipality in Jalisco, Mexico.
The name "Tuxpan" comes from the Nahuatl word tochpan, a word used to describe where rabbits live or possibly place of abundant rabbits. Some others translate it as a location above the river.
Tuxpan is located in the southern part of the state of Jalisco, between coordinates 19 13 "11 'north latitude between 103 18" 17' with average height of 1,900 m above sea level. The average annual temperature is 21 C, the maximum average of 30 C and the minimum of 13 C. Within the terrain of the hill town highlights of Cihuapilli with 1724 masl. The Tuxpan River (known locally as Tizatirla) crosses the town.
In 1529, the Spanish conquerors came to the land under the commands of Francisco Cortés de San Buenaventura, nephew of Hernán Cortés. However, the Franciscan friars founded the village in 1536, noting the trace and built a convent in that year dedicated to San Juan Bautista. Later, an eight-sided cross was built with a based quadrangular. It is currently the oldest colonial monument of Jalisco. According to historical records of local monographs, Tuxpan was founded by the Toltec pilgrimage in the year 1642 of our era.
The municipality of Tuxpan has 92 localities. Being the most populated:
This dish is a kind of salty atole, a thick soup with a doughy consistency that is cooked in chicken soup, guajillo chilies, tomatoes, lard or oil, and fresh oregano. Added on top is shredded chicken meat, it is served in a mud bowl (similar to clay). It is an exquisite meal that is served especially for lunch.
Commonly made during Mexico's Easter week (during Lent), the dish is prepared with the following ingredients: white beans, cilantro, Guajillo chiles, onions, garlic, and cloves. Once cooked, it is served with a tortilla, folded into four parts.
Tuxpan is well known for its tacos that are often sold at the railroad station, during the height of national train travel, Tuxpan was a stop between Colima and Mexico City where many passengers would buy these tacos. Today they are sold at the side of the station and down the street V. Carranza. These tacos consist of a corn tortilla made by hand that is covered by a sauce and stuffed with a piece of beef and pork cooked with spices, or it may be made with beans or potatoes.
19°33′14″N 103°22′32″W﻿ / ﻿19.55389°N 103.37556°W﻿ / 19.55389; -103.37556
Astros de Jalisco

Astros de Jalisco (English: Jalisco Astros) is a professional Mexican basketball team, based in Guadalajara, Jalisco. The Astros are part the CIBACOPA and the Liga Nacional de Baloncesto Profesional, the top professional basketball league in Mexico. The team plays its home games at the Arena Astros, with a capacity of 4,000 spectators.
The Astros were presented in February 2019 as a joint effort between the government of the State of Jalisco and Grupo Multimedios, a media conglomerate.
The Astros were one of the three new teams that debuted in the 2019–20 LNBP season, the other two were the Dorados de Chihuahua and the Plateros de Fresnillo.
On July 12, 2022, Astros won its first CIBACOPA championship in its debut season in the league, after beating Rayos de Hermosillo 91–87 in the sixth game of the final. The Astros' American guard Javion Blake was named the Finals MVP.
CIBACOPA
கெம்பே கவுடா பேருந்து நிலையம்

கெம்பே கவுடா பேருந்து நிலையம் ஆனது கருநாடகம் மாநிலம், பெங்களூர் நகரில் உள்ள ஒரு பேருந்து நிலையம் ஆகும். இந்த பேருந்து நிலையம் எதிரே பெங்களூர் நகரத் தொடருந்து நிலையம் உள்ளது. இந்த பேருந்து நிலையத்திற்கு மெஜஸ்டிக் என மற்றொரு பெயரும் உள்ளது. இந்த பேருந்து நிலையம் பெங்களூர் நகரின் மையப்பகுதியில் உள்ளது. இந்த பேருந்து நிலையத்தில் கர்நாடக அரசுப் போக்குவரத்துக் கழகம் மற்றும் பெங்களூர் மெட்ரோ போக்குவரத்துக் கழக பேருந்துகள் மட்டுமே அனுமதிக்கப்படுகின்றனர்.
முதல்வர் ரா. குண்டு ராவால் இந்த பேருந்து நிலையம் உருவாக்கப்பட்டது. இந்த பேருந்து நிலையத்திற்கு மெஜஸ்டிக் என மற்றொரு பெயரும் பிரபலமாக அறியப்படுகிறது. இந்த பேருந்து நிலையம் பெங்களூர் நகரில் முக்கிய பேருந்து நிலையங்களில் ஒன்றாகும். பெங்களூர் நகரத்தை நிறுவிய கெம்பே கவுடாவின் நினைவாக இந்தப் பேருந்து நிலையத்திற்குப் பெயர் வைக்கப்பட்டுள்ளது.
1960களில் கெம்பே கவுடா பேருந்து நிலையம் திறக்கப்பட்டது. தர்மம்பூடி ஏரி அமைந்த இடத்தில் இந்த நிலையம் அமைந்துள்ளது. இந்த ஏரியானது 20 ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் வறட்சியானது.
நம்ம மெட்ரோ

நம்ம மெட்ரோ என்பது இந்தியாவின் பெங்களூர் நகரில் அமைக்கப்பட்டு வரும் ஒரு விரைவுப் போக்குவரத்து அமைப்பு. இதன் முதல் பகுதியை 2011 அக்டோபர் 20-ஆம் தேதி நடுவண் அமைச்சர் கமல்நாத் தொடங்கி வைத்தார். மாலை 4 மணி முதல் பொதுமக்கள் பயன்பாட்டிற்கு திறந்துவிடப்பட்டது.
இது கொல்கத்தா, தில்லி நகரங்களுக்கு அடுத்து இந்தியாவில் தொடங்கப்பட்டுள்ள மூன்றாவது விரைவுப் போக்குவரத்து அமைப்பு.
வீட்டுவசதி மற்றும் நகர்ப்புற விவகாரங்கள் அமைச்சகம்

வீட்டுவசதி மற்றும் நகர்ப்புற விவகாரங்கள் அமைச்சகம் (MoHUA), இந்திய அரசின் அமைச்சகங்களில் ஒன்றாகும். இதன் மூத்த அமைச்சர் ஹர்தீப் சிங் பூரி மற்றும் இணை அமைச்சர் கௌசல் கிசோர் ஆவார். இது இந்தியாவில் வீட்டுவசதி மற்றும் நகர்ப்புற மேம்பாடு தொடர்பான சட்டங்கள், விதிகள் மற்றும் ஒழுங்குமுறைகளை உருவாக்குதல் மற்றும் நிர்வகித்தல் ஆகியவற்றில் நிர்வாக அதிகாரம் கொண்ட இந்திய அரசாங்கத்தின் அமைச்சகமாகும். இந்த அமைச்சகத்தின் தற்போதைய அமைச்சர் ஹர்தீப் சிங் பூரி ஆவார்.
இந்த அமைச்சகம் 27 ஆகஸ்டு 2015 அன்று இந்தியாவில் 100 திறன் மிகு நகரங்கள் திட்டத்தை அறிவித்தது. மேலும் தூய்மை இந்தியா இயக்கத்தையும் நிர்வகிக்கிறது. சூலை 2019இல் மெட்ரோ இரயில் திட்டங்களை அறிவித்தது.
திப்பசந்திரம்

திப்பசந்திரம் , கிழக்கு பெங்களூரில் உள்ளது.
இது 80 அடி சாலையில் , இந்திரா நகருக்கு கிழக்கே , கொடியாளிக்கு வடக்கே உள்ளது.
திப்பசந்திரம்"எல்லையம்மன் ஆலயம்" புகழ் பெற்றது .
இது"நம்ம பெங்களூர் மாநகர பேரவை"யினால் ஆளப்படுகிறது.
நம்ம மெட்ரோ ரயில் திட்டத்தில் , திப்ப சந்திராவுக்கு ரயில் நிலையம் இல்லை. ஆயினும் இந்திரா நகர் "சாமி விவேகானந்தா சாலை" மெட்ரோ நிலையம் திப்பசந்திராவிற்கு அருகில் உள்ளது.
இது தமிழர்கள் நிறைந்த கிழக்கு பெங்களூரில் உள்ளது . இங்கு தமிழர்களின் மொத்த மக்கள் தொகை 53% ஆகும்.
யஷ்வந்த்பூர்

யஷ்வந்தபுரா என்பது பெங்களூரின் வடமேற்குப் பகுதியில் இருக்கும் இடம். இங்கு தொழிற்சாலைகளும், குடியிருப்புகளும் உள்ளன. இதற்கு அருகில் மல்லேசுவரம். மத்திகரை ஆகிய இடங்கள் உள்ளன.
பெங்களூர் பாளையம் தொடருந்து நிலையம்

பெங்களூர் கன்டோன்மென்ட் தொடருந்து நிலையம் பெங்களூரின் முக்கியமான மூன்று ரயில் நிலையங்களில் ஒன்று. இது பெங்களூரின் பகுதியான வசந்து நகரில் அமைந்துள்ளது. சிவாஜி நகருக்கு அருகில் உள்ளது.
செங்கல்பட்டு சந்திப்பு தொடருந்து நிலையம்

செங்கல்பட்டு சந்திப்பு தொடருந்து நிலையம் (Chengalpattu Junction railway station, நிலையக் குறியீடு:CGL) சென்னை புறநகர் ரயில்வேக்கு உட்பட்டது. இது செங்கல்பட்டில் அமைந்துள்ளது. இந்திய இரயில்வேயின் பிரிவான தென்னக இரயில்வேயின் சென்னை இரயில்வே கோட்டத்தின் கீழ் இயங்குகிறது.
தாம்பரம் - செங்கல்பட்டு வழித்தடம் மின்மயமாக்கலுடன், சனவரி 9, 1965 அன்று இந்நிலையம் மின்மயமாக்கப்பட்டது.
இது செங்கல்பட்டு நகரத்தின் நடுவில், கொலவை ஏரி கரையில் அமைந்துள்ளது. இதன் அருகில் மாநில நெடுஞ்சாலை - 58 செல்கிறது. இதன் அருகிலேயே பேருந்து நிலையம் உள்ளது.
இங்கிருந்து 35 கிலோமீட்டர் தொலைவில் சென்னை பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம் அமைந்துள்ளது.
இந்திய இரயில்வேயின் அமிர்த பாரத் நிலையத் திட்டத்தின் கீழ் மேம்படுத்தப்படுவதற்கு தமிழ்நாட்டிலுள்ள 532 தொடருந்து நிலையங்களில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட 77 நிலையங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும். அம்ரித் பாரத் திட்டத்தின் கீழ் தமிழ்நாட்டிற்கென 4100கோடி நிதி ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டுள்ளது. மத்திய அரசின் உள்கட்டமைப்புக்கான பிரதமர் கதி சக்தி அமைப்பின் கீழ் இத்திட்டம் செயற்படுத்தப்படுகிறது.
அமிர்த பாரத் திட்டத்தின் கீழ் சென்னை தொடருந்து கோட்டத்தில் 17 நிலையங்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டன, செங்கல்பட்டு சந்திப்பு தொடருந்து நிலையத்தை புதுப்பிக்கும் பணிக்கு 22.14 கோடி ரூபாய் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.
இங்கிருந்து சென்னைக்கும், சென்னையில் இருந்து இங்கும் புறநகர் ரயில்கள் இயக்கப்படுகின்றன.
சென்னையில் இருந்து கிளம்பும் பல தொடருந்துகள் செங்கல்பட்டு வழியாக செல்கின்றன.
கீழ்க்கண்ட வண்டிகள் இங்கு நிறுத்தப்படுவதில்லை.
அரக்கோணம் சந்திப்பு தொடருந்து நிலையம்

அரக்கோணம் சந்திப்பு தொடருந்து நிலையம் (Arakkonam Junction railway station, நிலையக் குறியீடு:AJJ) என்பது தமிழ்நாட்டின், இராணிப்பேட்டை மாவட்டத்தில், அரக்கோணம் நகரில் அமைந்துள்ள, ஒரு தொடருந்து நிலையமாகும். இது தென்னிந்தியாவின் முதல் தொடருந்து பாதையில் அமைந்துள்ள, இந்தியாவின் பழமையான தொடருந்து நிலையங்களில் ஒன்றாகும். இது தென்னக இரயில்வே மண்டலத்தின் மும்பை - சென்னை வழித்தடத்தில், குண்டக்கல் - சென்னை எழும்பூர் பிரிவில் அமைந்துள்ளது. இங்கு அதிவிரைவு இரயில்களைத் தவிர, அனைத்து இரயில்களும் நின்று செல்கின்றன. இங்கிருந்து சென்னைக்கு புறநகர் இரயில்களும் இயக்கப்படுகின்றன.
இது சென்னை - பெங்களூரு - கோயம்புத்தூர், திருப்பதி வழித்தடத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த நிலையத்தை நாளொன்றுக்கு நூறுக்கும் அதிகமான இரயில்கள் கடந்து செல்கின்றன.
இது எட்டு நடைமேடைகளைக் கொண்டது. மூன்றாம், நான்காம் நடைமேடைகளை சென்னைப் புறநகர் இரயில்களில் செல்வோர் பயன்படுத்துகின்றனர். முதலாம், இரண்டாம் நடைமேடைகளை சென்னை, பெங்களூரு, கோயம்புத்தூர், திருப்பதி ஆகிய ஊர்களுக்குச் செல்லும் பயணிகள் பயன்படுத்துகின்றனர்.
இந்திய இரயில்வேயின் அமிர்த பாரத் நிலையத் திட்டத்தின் கீழ் மேம்படுத்தப்படுவதற்கு தமிழ்நாட்டிலுள்ள 532 தொடருந்து நிலையங்களில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட 77 நிலையங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும். அம்ரித் பாரத் திட்டத்தின் கீழ் தமிழ்நாட்டிற்கென 4100கோடி நிதி ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டுள்ளது. மத்திய அரசின் உள்கட்டமைப்புக்கான பிரதமர் கதி சக்தி அமைப்பின் கீழ் இத்திட்டம் செயற்படுத்தப்படுகிறது.
அமிர்த பாரத் திட்டத்தின் கீழ் சென்னை தொடருந்து கோட்டத்தில் 17 நிலையங்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டன, அரக்கோணம் சந்திப்பு தொடருந்து நிலையத்தை புதுப்பிக்கும் பணிக்கு 22 கோடி ரூபாய் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.
இங்கிருந்து செல்லும் இரயில்களின் பட்டியலை கீழே காணவும்.
பெரிய பெங்களூர் மாநகரப் பேரவை

பெரிய பெங்களூர் மாநகராட்சி (அ) பரந்த பெங்களூர் மாநகராட்சி (கன்னடத்தில் பிருகத்து பெங்களூரு மகாநகர பாலிகே) அல்லது நம்ம பெங்களூர் மாநகராட்சி, ஒரு உள்ளாட்சி நிறுவனம் ஆகும். இதுவே பெங்களூர் மகாநகரின் ஆளும் அமைப்பும் ஆகும்.
1862-இல் கன்னடர்களின் "பெங்களூர் பேட்ட" தனி நகராட்சியாகவும், தமிழர்கள் அதிகம் நிறைந்த "பெங்களூர் கண்டோன்மென்ட்" தனி நகரட்சியாகவும் ஆங்கிலேய அரசின் சார்பாக "'மதராசு மாகாண" நிர்வாகி அறிவித்தார். இது பெங்களூரின் செல்வச்சீமான்கள் ஒன்பது பேரின் ஒத்துழைப்பால் அமைக்கப் பெற்றது.
விடுதலை கிடைத்த பின்னர், இவை இரண்டும் ஒன்றிணைக்கப்பட்டு பெங்களூர் மாநகர பேரவை (அ) பெங்களூர் மாநகராட்சியாக அறிவிக்கபெற்றது. [ஆங்கிலத்தில் : bangalore city municipal corporation' (BCMC )].
தற்போது, 2007 இல் பெங்களூரின் அருகே இருந்த, மத்திகரை மாநகராட்சி, கே.ஆர் புரம் நகராட்சி, மேலும் 111 ஊராட்சி அமைப்புகள் "'BCMC " யுடன் ஒன்றிணைக்கப்பட்டு, பெங்களூர் மாநகராட்சி ,பெரிய பெங்களூர் மாநகராட்சி யாக தரம் உயர்த்தப்பட்டது.
பெங்களூர் வாழ் மக்கள் தங்கள் நகரின் மீதான பற்றின் காரணமாக நம்ம பெங்களூர் மாநகர பேரவை என பரவலாக அழைக்கின்றனர்.
பெங்களூர் மாநகரப் பேரவையில் 198 வார்டுகளின் உறுப்பினர்கள் பங்கேற்பர். அந்த 198 வார்டுகளின் பட்டியல் கீழே தரப்பட்டுள்ளது.
பெங்களூர் ஊரக மாவட்டம்

பெங்களூர் புறநகர் மாவட்டம் அல்லது பெங்களூர் ஊரக மாவட்டம் என்பது இந்தியாவின் கர்நாடக மாநிலத்திலுள்ள 31 நிர்வாக மாவட்டங்களுள் ஒன்று. 1986-ஆம் ஆண்டில் அப்போதைய பெங்களூர் மாவட்டம் நகர, ஊரக மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டபோது இம்மாவட்டம் உருவாக்கப்பட்டது. இதன் நிர்வாகத் தலைமையிட நகரம் ஒசகோட்டே ஆகும்.
இம்மாவட்டத்தில் 1,713 மக்கள் வாழும் ஊர்களும், 177 மக்கள் அற்ற ஊர்களும், 9 நகரங்களும், 229 ஊர்ப் பஞ்சாயத்துக்களும் உள்ளன. 5,814 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டம் தெற்கில் மாண்டியா மாவட்டம், மைசூர் மாவட்டம், தமிழ் நாடு மாநிலம் ஆகியவற்றையும், கிழக்கில் கோலார் மாவட்டத்தையும், தமிழ் நாட்டினையும், மேற்கில் தும்கூர் மாவட்டம், மாண்டியா மாவட்டம் ஆகிய மாவட்டங்களையும், வடக்கில் தும்கூர் மாவட்டம், கோலார் மாவட்டம் ஆகியவற்றையும் எல்லைகளாகக் கொண்டுள்ளது.
2,298 சகிமீ பரப்பு கொண்ட இம்மாவட்டத்தின் 2011-ஆம் ஆண்டின் மக்கட்தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, மொத்த மக்கள்தொகை 9,90,923 ஆகும். எழுத்தறிவு 77.93% ஆகும். இம்மாவட்டத்தில் கன்னடம், தெலுங்கு, தமிழ், ஆங்கிலம் பேசப்படுகிறது.
இது நான்கு வட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. இவை தேவனஹள்ளி, தொட்டபள்ளாபுரம், ஒசகோட்டே, நெலமங்கலம் என்பன. மேலும் இம்மாவட்டம் 4 ஊராட்சி ஒன்றியங்களையும், 1051 வருவாய் கிராமங்களையும், 5 நகராட்சிகளையும், 18 காவல் நிலையங்களையும் கொண்டது.
மாவட்டத்தின் சட்டமன்றத் தொகுதிகள்:
பெங்களூரு நகர மாவட்டம்

பெங்களூரு நகர்ப்புற மாவட்டம், தென்னிந்தியாவின் கருநாடக மாநிலத்திலுள்ள 31 நிர்வாக மாவட்டங்களுள் ஒன்று. இதன் தலைமையகம் பெங்களூரில் உள்ளது. 2,196 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட இம்மாவட்டத்தை சுற்றி பெங்களூரு நாட்டுப்புற மாவட்டம், ராமநகரம் மாவட்டம் தென் கிழக்கில் தமிழ் நாடு மாநிலமும் எல்லைகளாக உள்ளன.
பெங்களூர் நகர்ப்புற மாவட்டம் ஐந்து வட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. இவை: வடக்கு பெங்களூர், தெற்கு பெங்களூர், கிழக்கு பெங்களூர், ஆனேக்கல், யெல்ஹங்கா என்பன.
Yelahanka metro station

Yelahanka is an upcoming important elevated metro station on the North-South corridor of the Blue Line of Namma Metro in Bangalore, India. This metro station will serve the main Yelahanka suburban area, which contains Yelahanka Junction, along with its Rail Wheel Factory, Yelahanka Lake and Yelahanka Air Force Station. It also includes many residential areas such as SOBHA Palm Court Apartments, Park View Apartments and SLV Nest Apartments.
This station will be useful for general public who plan to head towards Hebbal in the south and towards Kempegowda International Airport in the north. This metro station is slated to be operational around June 2026.
On November 17 2020, the Bangalore Metro Rail Corporation Limited (BMRCL) invited bids for the construction of the Yelahanka metro station, part of the 11.678 km Reach 2B – Package 2 (Hebbala - Bagalur Cross) of the 37.692 km Blue Line of Namma Metro. On September 14 2021, Nagarjuna Construction Company Ltd. (NCC Ltd.) was chosen as the lowest bidder for this segment, with their proposal closely matching the initial cost estimates. As a result, the contract was awarded to the company, which led to the beginning of the construction works of this metro station as per the agreed terms.
Station Layout - To Be Confirmed
Hebbagodi metro station

Biocon Hebbagodi (formerly known as Hebbagodi) is an upcoming elevated metro station on the Yellow Line of the Namma Metro serving the Hebbagodi suburban area of Bengaluru.
In 2020, Biocon Group signed an agreement with the Bangalore Metro Rail Corporation Ltd to contribute ₹65 crore towards the construction of the metro station and donated land worth ₹30 crore for the project. Consequently, Biocon obtained the naming rights for the station for 30 years, and the station was renamed from Hebbagodi to Biocon Hebbagodi.
This will also be the depot for all the Yellow Line Namma Metro trains for maintenance purposes. As per latest reports, the Yellow Line is slated to be operational around July 2025 instead of May 2025 which was announced by the Namma Metro Managing Director, Maheshwar Rao, previously mentioned by Karnataka Deputy Chief Minister and Bengaluru Development Minister DK Shivakumar and with four trainsets which will be ready for operations after arriving from Titagarh Rail Systems in Kolkata.
In December 2016, the Bangalore Metro Rail Corporation Limited (BMRCL) issued a call for bids to construct the Biocon Hebbagodi metro station along the 6.418 km Reach 5 – Package 1 section (Bommasandra - Hosa Road) of the 18.825 km Yellow Line of Namma Metro. On 25 March 2017, ITD-ITD Cementation JV was selected as the lowest bidder for this stretch, with their bid closely aligning with the original cost estimates. Consequently, the contract was successfully awarded to the company, which then commenced construction of the metro station in accordance with the agreements.
Station Layout (TBC)
Satavahana Urban Development Authority

The Satavahana Urban Development Authority Karimnagar is an urban planning agency in Karimnagar district of the Indian state of Telangana. It was set up on 17 May 2017 by the state government and has its headquarters at Karimnagar.
The urban development agency with a geographical area of spreading across Karimnagar, Karimnagar Urban and Rural Mandals of the city sees over the infrastructure development and planning for the 489,985 residents of the town.
Machilipatnam Urban Development Authority

The Machilipatnam Urban Development Authority (MUDA) is a special urban planning authority. It was constituted on 1 February 2016, under Andhra Pradesh Urban Areas (Development) Act 1975. The headquarters are located at Machilipatnam in the Krishna district of the Indian state of Andhra Pradesh.
The MUDA covers a jurisdictional area of 426.16 km (164.54 sq mi) which includes, Machilipatnam Municipal Corporation, 27 villages from Machilipatnam mandal and a lone village from Pedana mandal.
Bangalore IT.in

Bangalore Tech Summit or previously Bangalore IT.in is an Indian technology exhibition. It is held annually sometime between October and December in Palace grounds, Bangalore, India. The name of this event was changed from BangaloreIT.com to BangaloreIT.in starting with the 2005 edition. In 2018, it was renamed to Bengaluru tech summit. The event is an initiative of the Department of IT & Biotechnology of the State Government of Karnataka, India.
The event is supported by Indian trade consortiums such as the National Association of Software and Services Companies, and government bodies such as the Software Technology Parks of India.
Pudhing sagu

Puding sagu yaiku puding manis sing digawe kanthi nggodhog sagu utawa mutiara tapioka kanthi banyu utawa susu lan ditambahake gula lan kadhangkala tambahan perasa. Iki digawe ing pirang-pirang budaya kanthi gaya sing beda-beda, lan bisa diprodhuksi kanthi macem-macem cara. Asia Tenggara, utamane Indonesia lan Malaysia, ngasilake sagu mayoritas.
Ing Malaysia, sagu gula melaka ya iku puding sagu kang digawé kanthi cara nggodhog sagu mutiara ing banyu lan disajikake karo sirup gula aren ( gula melaka ) lan santen .
Ing Inggris, "puding sagu" umume digawe kanthi nggodhog sagu mutiara lan gula ing susu nganti mutiara sagu dadi bening, lan dikentalake nganggo endhog utawa glepung jagung. Gumantung saka proporsi sing digunakake bisa beda-beda saka konsistensi cair nganti cukup kandel, lan bisa uga padha karo puding tapioka utawa puding beras . Ing Inggris "puding sagu" asring diarani "kodhok spawn" amarga digawe nggunakake sagu mutiara. Puding tapioka padha karo sing bisa digawe nggunakake tapioka mutiara - bisa uga diarani "kodhok spawn" nanging umume digawe nggunakake serpihan tapioka ing sisih lor sing ngasilake konsistensi sing luwih alus, luwih kasar. Iku kasebut ing liwat ing mangsa siji, episode papat saka Jeeves lan Wooster .
Siwalan

Siwalan (Borassus flabellifer, uga diarani wit tal) iku jinising palma sing urip ing Asia Kidul lan Asia Tenggara. Déné godhong wit gebang/tal iki akèh pigunané lan diarani ron tal. Ron tegesé godhong. Saka kléra-klèruné pangucap, banjur salin swara dadi lontar. Wit iki mligi thukul ing panggonan sing garing. Ing Indonésia, siwalan mligi thukul ing sisih wétan pulo Jawa, Madura, Bali, Nusa Tenggara Kulon lan Nusa Tenggara Wétan.
Godhongé kagunakaké kanggo barang kerajinan lan uga kanggo bahan panulisan naskah rontal. Bahan-bahan kerajinan sing digawé saka godhong siwalan antarané kipas, klasa, lan sasando.
Wohé uga bisa dipangan. Woh siwalan kang isih enom bisa didadekaké minangka obat, kaya ta obat kanggo lelara empedu lan disèntri. Sajroning woh siwalan kinandhut manéka vitamin kang murakabi tumraping awak, ing antarané yaiku vitamin b, vitamin c, zat besi, zinc, fosfor, kalium, tiamin, lan riboflavin.
Banyuné (sing sajatiné endosperma cair) bisa difermentasi dadi tuwak lan ingaran legèn ing basa Jawa.
Rumaki

Rumaki utawa rumake minangka hors d'oeuvre sing asale budaya tiki . Restoran kasebut disajikake ing Trader Vic's lan restoran Polinesia liyane ing taun 1950an lan 1960an. Bahan lan cara nyiyapake beda-beda, nanging biasane kalebu kastanye banyu lan potongan-potongan ati pitik sing dibungkus daging lan diasinake kecap, uga jahe utawa gula coklat, banjur digoreng utawa dipanggang. Salah sawijining referensi paling awal yaiku ing menu 1941 restoran Don the Beachcomber ( Palm Springs ).
Jeneng kasebut, kayata sajian kasebut, bisa uga ditemokake ing Don the Beachcomber. Asal usule durung dingerteni, sanajan bisa uga ringkes kanggo ' spring roll ' harumaki Jepang .
Pindul Cave

Pindul Cave (Indonesian: Gua Pindul; Javanese: ꦒꦸꦮꦥꦶꦤ꧀ꦢꦸꦭ꧀, romanized: Guwa Pindul) is a cave formed by karst with underground river located about 7 kilometres south of the city centre Wonosari, Gunung Kidul. Gua Pindul is known for the cave tubing that visitors can do and is done with tires that float above the underground river inside the cave, this activity known as cave tubing. There are gaps above the cave that can be passed as a pathway to enter vertically.
구과 (열매)

구과(毬果, connifer cone, strobile)은 구과식물의 열매이다. 솔방울·잣송이 등이 구과의 일종이다.
겉씨식물인 침엽수류의 구화(毬花)가 수정하여 익은 것을 구과(毬果)라고 한다. 구화의 종린(種鱗)은 대포자엽, 즉 심피라고 할 수 있으므로, 그것이 익은 구과를 복화과라고 할 수 있을 것이다. 또한, 심피 외에 포린(包鱗)도 포함되어 있으므로 헛열매로 소나무 등이 이에 속한다. 겉씨식물의 꽃은 씨방이 없으므로 당연히 참열매는 없다. 일반적으로 대부분의 씨는 노출되어 있으나, 특이한 예로 주목과의 식물에서는 씨가 다육·다즙질의 씨껍질로 싸여 액과 모양으로 된 헛열매를 만든다.
오리나무

오리나무는 산과 개울가에서 주로 자라는 낙엽교목으로 높이는 20m에 이른다. 오리나무라는 이름은 이 나무를 길가에 이정표 삼아 5리(五里)마다 심었던 데서 유래했다. 잎은 타원형이며 가장자리에 잔톱니가 나 있다. 봄에 암꽃과 수꽃이 따로 달리는데 암꽃은 긴 달걀 모양으로 생겼고, 수꽃은 고양이 꼬리 모양의 미상꽃차례를 이룬다. 열매는 작은 솔방울 모양인 단단한 구과로 발달한다. 구과에는 씨가 들어 있으며 씨가 흩어지고 나면 검게 변해 겨우내 가지에 달려 있다. 뿌리에는 뿌리혹박테리아가 공생해서 척박한 토양에서도 잘자라고 거친 토양을 기름지게 만든다. 오리나무 목재는 나뭇결이 촘촘하고 단단하다. 처음에 절단하면 단면이 흰색이지만 공기 중에 노출되면 점차 붉은색으로 변한다.
잎과 나무껍질은 열과 장염을 치료하는데, 나무껍질은 가죽을 무두질하는 데 사용되며 채색에 이용되는 색소를 함유하고 있다. 목재는 나막신, 악기, 그릇 등을 만들고 특히, 안동의 하회탈을 만드는 재목으로 사용되었다.
탈산림화

산림전용(山林轉用), 탈산림화, 또는 산림 파괴(山林破壞), 삼림 파괴(森林-)(영어: deforestation)는 인위적인 개입을 막론하고 산림이 다른 토지 용도로 전환된 것으로, 토지의 개발을 위해 숲을 제거하는 일을 말한다.
산림 전용은 산림 지대를 인간의 목적을 이루기 위해 바꾸는 과정에서 발생한다. 최근에 들어와, 열대 우림은 산림 파괴가 가장 많이 집중되는 지역이다. 지구 지표의 30% 정도가 숲으로 덮여있다.
산림 전용은 여러 목적에 기인하여 발생한다. 예를 들어, 나무를 잘라내어 연료로 사용할 수 있고, 목초지를 만들거나 정착을 위한 것일 수도 있다.
2000년부터 2012년 사이에 전 세계 2,300,000 제곱 킬로미터(890,000 제곱 마일)의 산림이 잘려나갔다. 산림 파괴의 결과, 과거에는 지구에서 16,000,000 제곱 킬로미터(6,000,000 제곱 마일)이었던 산림 지대가 지금은 6,200,000 제곱 킬로미터만 남게 되었다.
산림 전용의 원인은 지역마다 다르지만 공통된 원인도 있다. 농업, 벌목, 광산 개발 등 인간의 활동이 그것이다. 예를 들어 대규모 열대 우림 파괴의 가장 큰 책임은 기업식 농업에 있다. 목장이나 팜오일, 콩 재배 농장을 만들기 위해 숲에 불을 지르고 개간을 하기 때문이다. 소중한 우림 지대가 치약, 초콜릿, 동물 사료를 만들기 위한 연료의 생산지로 변하고 있다고 환경단체 그린피스는 주장한다.
산림이 파괴되면 비로 인해 표토가 흘러내려 열대우림의 재생을 어렵게 만든다. 열대우림 중에는 1년에 4-5m나 성장하는 것도 있지만, 임업적으로 유익한 수목은 온대림과는 달리 천연림이 회복하는 데 100년이나 걸린다. 1980년에는 열대림의 총면적이 19억 3,500만ha로, 육지의 7%를 차지하였다. 이 가운데 약 12억ha가 열대우림이다. 그러나 현재 연간 약 1,800만ha씩 줄어들어 이대로 가면 2010년에는 40%나 감소할 것으로 예측된다. 감소 원인은 상업용 목재의 벌채, 신탄재의 벌채, 종래의 유형과 다른 화전 농업의 세 가지이다. 열대우림은 지구의 '녹색 폐'라고도 하는데, 대기중의 이산화탄소를 흡수하여 산소를 방출하며, 대기를 정화한다. 열대우림의 소멸은 이 폐의 기능이 없어진다는 것을 의미한다. 이산화탄소가 증가하기 때문에 기후에 미치는 영향도 무시할 수 없다. 또 지구의 온난화와 더불어 홍수나 가뭄 등의 기상이변이 발생할 가능성도 높아진다. 아마존만으로 지구상의 산소 수지의 3분의 1을 담당하고 있다는 계산도 나온다. 1992년에 브라질의 리우데자네이루에서 열린 유엔환경개발회의(UNCED)에서는 산림보존원칙을 채택하여 국제적으로 대응하기로 결의했으나, 해당 국가의 여러 가지 사정으로 어려움에 처해 있다.
산림 전용의 문제점은 기후 변화와 연관 지어 생각해볼 수 있다. 기후변화로 인해 일부 열대 우림에 심각한 가뭄이 더욱 빈번하게 일어날 수 있으며, 이로 인해 숲은 화재에 더욱 취약해지기 때문이다. 여기에 벌목 등의 산림파괴가 더해지면 불이 난 곳에 기름을 붓는 격이다. 산림 전용은 남아있는 산림을 해체시키고, 화재에 더욱 더 취약하게 만든다. 결국 기후변화는 가뭄으로 산불의 위험성을 증가시키고, 숲에 불이 나면 다량의 탄소가 발생해 기후변화를 더욱 심각하게 만드는 악순환을 불러온다.
1997년 6월 동남아 열대우림에서 개발을 위해 방화한 산불이 밀림 전역에 퍼지면서 엄청난 연무를 발생시켰다. 칼리만타·수마트라·셀레베스 등지에서 경작지 개발을 위한 열대우림 방화가 가뭄과 겹치며 걷잡을 수 없이 번져 그 연기가 말레이시아·인도네시아·싱가포르 세 나라의 하늘을 뒤덮었다. 이 연무사태는 결국 말레이시아 정부가 보르네오의 자국령 사라와크에 비상사태를 선포하는 상황으로 발전했다. 또 이 지역에 계속된 이상기후로 인해 우기에도 비가 내리지 않아 연무피해가 예상 외로 커졌다. 다행히 12월 초 이 지역에 내린 비로 산불이 서서히 잡혔다. 산불로 인해 칼리만타와 수마트라 일대의 열대우림 30만ha가 파괴된 것으로 추산되었다. 또 이 지역 주민 2,000만 명 이상이 호흡기 및 눈 질환으로 고통받았다. 칼리만타의 반자르마신과 폰티아낙 공항에서는 비행기들이 곡예착륙을 벌이다가 계속되는 연무로 시계가 확보되지 않아 공항이 폐쇄되는 사태로까지 발전했다. 말라카 해협 등 이 지역 연근해를 지나는 선박들은 시계 확보 불량으로 감속운항에 들어갔고, 칼리만타와 수마트라 지역에서는 재가 섞인 비도 내려 20세기 최악의 기상 재앙으로 기록됐다.
열매

열매는 식물의 기관의 하나이다. 수정된 씨방이 발달해서 생긴 것으로, 씨방만으로 생긴 열매를 진과(참열매), 꽃받침 등과 함께 발달한 열매를 위과(헛열매)라 부른다. 열매는 속씨식물이 수정한 후, 씨방 또는 그 주변의 기관이 자라 이루어진다. 이와 같이 씨를 싸는 부분을 과피라고 하는데, 과피는 씨방에서 유래되며 씨는 밑씨에서 유래된다.
참열매는 매실·복숭아·오이·호박·가지 ·토마토·감·포도 등처럼 씨방이 발달하여 열매가 되는데, 헛열매는 씨방 이외의 기관이 발달하여 이루어진 열매를 말한다. 예를 들어, 사과·배·딸기 등은 꽃받기, 석류는 암꽃의 꽃받침이 발달한 것이다.
홑열매(단화과)는 단과라고도 하는데, 한 꽃의 1개 씨방에서 생긴 열매로 가장 흔히 볼 수 있는 열매의 형태이다. 과피의 성질에 따라 '건조과(건과)'와 '액과'로 구분된다. 건조과는 성숙 후, 과피가 목질·혁질(革質) 또는 피질(皮質)이 되는 열매이다. 이것은 과피가 성숙한 후에 열개(裂開)하는가, 하지 않는가에 따라 폐과와 열개과로 구분된다. 겹열매(복화과, 다화과)는 여러 개의 꽃이 꽃차례를 이룬 채 성숙하여 한 개의 열매처럼 생긴 것으로 오디, 무화과 등이 있다.
과피가 열개하지 않는 열매이다.
'개과' 또는 '개 열과'라고도 한다. 익으면 과피가 저절로 벌어진다. 과피가 벌어지는 형에 따라 다음과 같이 분류된다.
'장과' 또는 '육과(肉果)'라고도 한다. 과피는 3층으로 되어 있으며, 중과피나 내과피가 다소 두꺼운 육질이므로 수분이 많고 부드러우며 익어도 벌어지지 않는다.
'복과' 또는 '다화과'라고도 하며, 수상 화서가 밀집한 꽃의 씨방이 성숙하여 전체가 하나의 열매처럼 된 것을 이른다.
겉씨식물인 침엽수류의 구화(毬花)가 수정하여 익은 것을 구과(毬果)라고 한다. 구화의 종린(種鱗)은 대포자엽, 즉 심피라고 할 수 있으므로, 그것이 익은 구과를 복화과라고 할 수 있을 것이다. 또한, 심피 외에 포린(包鱗)도 포함되어 있으므로 헛열매로 소나무 등이 이에 속한다.겉씨식물의 꽃은 씨방이 없으므로 당연히 참열매는 없다. 일반적으로 대부분의 씨는 노출되어 있으나, 특이한 예로 주목과의 식물에서는 씨가 다육·다즙질의 씨껍질로 싸여 액과 모양으로 된 헛열매를 만든다.
열매를 맺지 않은 무화과 나무의 비유

무화과 나무의 저주(Cursing the fig tree)은 복음서에 나오는 예수의 기적 중에 하나이다. 이 사건은 마가복음과 마태복음에는 포함되어 있지만 누가복음이나 요한복음에는 기록되어 있지 않다. 마가복음 본문에서는 그것은 두 부분으로 나온다. 첫째, 예루살렘으로 승리의 입성 후와 성전 정화 직전에 예수가 무화과 나무를 저주하였다. 두 번째 부분에서는 아마도 그 다음날로 추정되는데 그 나무가 말랐다. 마태복음은 이 기사를 하나의 사건으로 제시한다. 이 저주는 마른 무화과 나무의 비유와는 다른 비유이며, 무화과를 통한 비유라는 공통점이 있다.
예수가 시장하여 무화과 나무에 가서 열매를 먹으려고 했는데, 열매를 얻지 못하여 무화과 나무를 저주한다. 이 내용은 마가복음에 다음과 같이 기록이 되어 있다.
마태복음에도 다음과 같이 기록이 되어 있다.
많은 성경 학자들은 무화과 나무는 포도나무와 함께 이스라엘의 대표적인 과수 나무로 이스라엘을 상징하는 존재로 인식한다. 성경도 무화과 나무 열매를 이스라엘 사람으로 비유하는 것으로 볼 때 무화과 나무는 이스라엘을 표상한다고 보는 것이 일반적이다.
무화과 나무는 이스라엘을 대표하는 나무인 만큼, 이스라엘 주위에 많이 자라고 있고, 그 열매는 식용으로 널리 쓰인다. 그 나라 사람이, 그 나라의 대표적인 과일의 철을 모르는 경우는 거의 없으므로, 열매의 철이 아닐 때 열매를 구하는 예수의 입장은 비유적인 관점에서 바라봐야 하는 것으로 생각해야 한다. 그러므로 예수가 구한 열매는 참 신앙을 가진 사람이다.
무화과 나무는 이스라엘을 의미하는 만큼, 무화과 나무가 마른다는 것은 이스라엘이 멸망하게 될 것이라는 의미를 가지고 있다. 그것을 표현한 누가복음의 비유도 있다.
열매를 맺지 못한 무화과 나무의 비유는, 참다운 신앙을 가지지 못한 이스라엘을 책망하며 이스라엘의 멸망을 예고한 비유에 해당하며, 현재 신앙인에게도 참다운 신앙을 가질 것은 촉구하는 비유에 해당한다.
젤다의 전설 이상한 나무열매

젤다의 전설 이상한 나무열매(ゼルダの伝説 ふしぎの木の実, The Legend of Zelda: Oracle of Seasons and Oracle of Ages)는 닌텐도가 개발하고 판매한 비디오 게임이다. 시공의 장과 대지의 장 두 개의 게임이 출시되었다.
악마의 열매

악마의 열매(Devil's Fruit, 일본어: 悪魔の実 아쿠마노 미)는 오다 에이치로의 만화 및 애니메이션인 원피스에 등장하는 가공의 열매이다.
악마의 열매는 작중에 등장하는 신비한 힘을 지닌 열매로 바다의 노여움을 산 악마의 화신이라 불린다.
같은 능력의 열매는 전세계에 딱 1개씩만 존재하며 먹을 경우 인간의 힘을 초월하는 특수한 능력을 얻게 되는 대신 바다의 노여움을 사 저주를 받는다 하여 물(바다)에서 맥주병이 되는 페널티를 가지고 있다.
작중 악마의 열매의 가치는 능력에 따라 전부 다르지만 최소한 1억 베리 이상의 가치를 가지고 있다고 한다.
악마의 열매는 일반 과일처럼 생겼고, 특유의 소용돌이 무늬가 새겨져 있다. 악마의 열매를 먹은 능력자들에 의하면 맛이 매우 형편없다고 전해진다.
악마의 열매 복용자에겐 다음과 같은 특징이 생긴다.
악마의 열매는 크게 초인계(파라미시아), 자연계(로기아), 동물계(조온)으로 나뉘며 악마의 열매 중에는 능력은 알려졌으나 명칭이 정확하게 알려지지 않은 열매도 있다. 동물계 열매 중에는 자연계보다도 희귀한 환수종이 있는데, 흰 수염 1번대 대장 마르코의 능력인 불사조나 前 해군 본부 원수 센고쿠의 대불이 그 예이다.
초인계(超人界/파라미시아)는 인간의 힘을 뛰어넘은 능력자들을 지칭하는 말이다. 주로 자신의 몸이 어떤 사물이나 무기의 형태로 변형하는 형태가 대부분이며 기본적으로 능력자의 원형을 유지한다. 악마의 열매 능력 종류에서 제일 많은 부분을 차지하고 있다. 또한, 자연계 같은 초인계 능력도 있다.
자연계(自然界/로기아)는 자연물 그 자체로 신체가 변화하는 능력을 말한다. 몸을 자연화하여 물리 공격 등을 무효화시킬 수 있으며, 3계통의 악마의 열매 중 최강으로 불리고 있다. 다만, 기본적으로 신체적 능력 자체는 보통 인간 그대로일 뿐이라는 단점이 있지만, 자연계의 압도적인 공격력과 방어력은 그 단점을 무시하고도 남는다.
동물계(動物界/조온)는 몸이 동물처럼 변하는 능력을 말한다. 형태에 따라 인간형(人間形), 인수형(人獸形) , 동물형(動物形)으로 나뉜다.
동물계가 지닌 특징이라면 모델과 종(種)을 들 수 있다. 동물계 열매에서만은 다른 두 종류들에는 없는 모델이란 것이 존재하여, 생물분류학(종속, 과목, 강문 등등)적으로 같은 목에 속하는 다른 동물들의 경우에는 열매 이름은 같아도 그 모델로 능력 차이를 두는 방식으로 구분된다. 또한, 동물에 따라서 초식종(草食種), 육식종(肉食種)으로 분류가 되며 그 위로는 자연계 열매보다도 희귀하다는 고대종(古代種)과 거의 세계에 2~3개 정도밖에 발견되지 않았다는 환수종(幻獸種)도 존재한다. 임펠 다운 편에서 동물계 능력자들에게도 각성이 있다는 것이 前 칠무해인 크로커다일에 의해 밝혀졌다. 각성한 동물계 능력자는 빠른 회복력과 굉장한 강인함을 보인다. 타마고 남작이 먹은 달걀달걀 열매 능력은 몸이 깨질때 마다 타마고 남작 → 병아리 자작→ 닭 백작으로 반복적으로 진화하며, 보통 동물계 능력과 전혀 다른 동물계이다.
악마의 열매 중에는 능력은 알려졌으나 명칭이 정확하게 알려지지 않은 열매도 있으며 크게 초인계(파라미시아), 동물계(조온), 자연계(로기아)로 나뉘는 특성 중 하나로 단정짓기 어려운 부분이 많다.
베가펑크, 시저 클라운 등의 과학자들이 연구하여 인위적으로 만들어낸 악마의 열매이며 인공 열매이기 때문에 명명되는 이름이 없다. 베가펑크가 발견한 '혈통인자'(유전자)를 응용하여 만들어졌으며, 이로 인해 초인계 열매만이 제조 가능하다. 시저 클라운이 개발한 약품 'SAD'로 제조된 열매는 '스마일'이라고 불린다. 스마일 능력자들은 신체 일부만 동물의 형태로 변형시키는 것이 가능한데, 손을 사자의 머리로 바꾸는 등 신체 부위와 상관없이 가능하다. 다만, 능력이 발현될 확률은 10/1이며, 10/9 확률로 부작용이 생기면 웃는 표정 이외의 그 어떤 표정도 지을 수 없게 된다. 이름이 스마일인 것이 이 때문이다. 스마일 열매 능력자도 보통 악마의 열매 능력자처럼 헤엄을 치지 못한다.
The Fir-Tree

"The Fir-Tree" (Danish: Grantræet) is a literary fairy tale by the Danish poet and author Hans Christian Andersen (1805–1875). The tale is about a fir tree so anxious to grow up, so anxious for greater things, that he cannot appreciate living in the moment. The tale was first published 21 December 1844 with "The Snow Queen", in New Fairy Tales. First Volume. Second Collection, in Copenhagen, Denmark, by C.A. Reitzel. One scholar (Andersen biographer Jackie Wullschlager) indicates that "The Fir-Tree" was the first of Andersen's fairy tales to express a deep pessimism.
The tale was adapted to a 28-minute video format in 1979 by Huntingwood Films produced by Kevin Sullivan, directed by Martin Hunter and filmed at Black Creek Pioneer Village, Toronto, Ontario, Canada. Jeff Kahnert provided the voice of the Fir-Tree. This was the first film produced by Kevin Sullivan who went on to write, direct and produce the Anne of Green Gables movies.
It was adapted as the sixteenth episode of The Fairytaler.
In 2011, the story was again adapted as a short, Danish-language film directed by Lars Henrik Ostenfeld and presented in a modern setting. The story follows the tree from cone through seedling, until it is cut down by a boy and his father to be used as a Christmas tree. Unlike Andersen's tale, which ends with the burning of the tree, the film shows a cone from the tree surviving the fire and being thrown into the forest, perhaps to grow into another fir tree.
In 2014, Janani Sreenivasan adapted her script "Pine", originally performed at the University of Iowa's No Shame Theatre in December 2006, into the short film "The Fir Tree", which she co-directed with Lee Jutton. In this version, we hear the tree's first-person account (in Danish) of being chopped down and attending its first Christmas party, which ends badly for all involved.
Charles M. Schulz, author and artist of the world-renowned Peanuts comic strip, incorporated elements of "The Fir Tree" into his first television movie, A Charlie Brown Christmas (December 9, 1965 on CBS).