davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Hiram Bullock

Hiram Law Bullock (September 11, 1955 – July 25, 2008) was an American guitarist known mainly for playing in jazz funk and jazz fusion, but he also worked as a session musician in a variety of genres.
Bullock was born in Osaka, Japan, to African American parents serving in the U.S. military. At the age of two he returned to Baltimore, Maryland, with his parents and showed musical talent. He studied piano at the city's Peabody Conservatory of Music, giving his first public performance at the age of six. After playing saxophone and bass guitar, he took up the electric guitar at age sixteen.
Bullock attended McDonogh School for Boys in Reisterstown, Maryland. He was captain of the band in middle school. He studied at the University of Miami, where he met guitarists Pat Metheny and Steve Morse, and bass players Jaco Pastorius and Will Lee. He paid for tuition by performing at nightclubs in Florida before moving to New York. He became best known for playing with Lee on Late Night with David Letterman and working with David Sanborn and Bob James. His work can be heard on Steely Dan's Gaucho (1980), Paul Simon's One Trick Pony (1980), Sting's ...Nothing Like the Sun (1987) and Billy Joel's The Stranger (1977). He also worked with Harry Belafonte, Marcus Miller, Carla Bley, Miles Davis, Ruben Rada, and Gil Evans.
He recorded as a member of the 24th Street Band, which released three albums: 24th Street Band (1979), Share Your Dreams (1980) and Bokutachi (1981). In 1982, he released his debut album, First Class Vagabond, which was exclusively distributed for the Japanese market by the JVC-Victor Company and later reissued on CD. Also in 1982, he was an original member of The World's Most Dangerous Band, the house band on the NBC-TV program Late Night with David Letterman. He stayed with Letterman's show for about two years. In 1986, Bullock released his first album as a leader for Atlantic Records called From All Sides, followed by the albums Give It What You Got in 1987, and Way Kool in 1990.
Shortly after the Atlantic albums, he recorded a few tracks from those sessions for a live event at the Indigo Blues Venue, in order to release it in Japan. His live band from the Indigo Blues sessions included Dave Delhomme (keyboards), Steve Logan (bass guitar), and Steven Wolf (drums).
On May 27, 2004, he teamed up with drummer Billy Cobham and the WDR Big Band for a performance of the works of Jimi Hendrix at the University of Cologne in Germany. An album of this performance was released posthumously in 2008.
He had his own signature model guitars made by Cort, the HBS & HBS-II.
Bullock died on July 25, 2008, in New York City, at the age of 52.
भारत के निजी विश्वविद्यालयों की सूची

भारत में उच्च शिक्षा प्रणाली के अन्तर्गत सार्वजनिक और निजी दोनों प्रकार के विश्वविद्यालय सम्मिलित हैं। सार्वजनिक विश्वविद्यालयों को भारत के केन्द्रीय सरकार तथा राज्य सरकारों से सहायता मिलती है जबकि निजी विश्वविद्यालय विभिन्न निजी संस्थाओं एवं सोसायटी के द्वारा संचालित होते हैं। भारत में विश्वविद्यालयों की मान्यता विश्वविद्यालय अनुदान आयोग देता है।
राजस्थान में सर्वाधिक ४६ निजी विश्वविद्यालय हैं। इसके विपरीत आन्ध्र प्रदेश, गोवा, जम्मू और कश्मीर, केरल, तमिलनाडु, और तेलंगण में कोई भी निजी विश्वविद्यालय नहीं है। किसी भी संघशासित प्रदेश में भी कोई निजी विश्वविद्याल्य नहीं है।
साँचा:भारत में उच्च शिक्षा
भागवत

भागवत परंपरा, जिसे भागवतवाद भी कहा जाता है, एक प्राचीन धार्मिक संप्रदाय को संदर्भित करती है जिसकी उत्पत्ति मथुरा क्षेत्र में हुई थी। आर. सी मजुमदार के अनुसार, विष्णु की ब्राह्मणवादी परंपरा के साथ समन्वय के बाद, भागवतवाद दूसरी शताब्दी ईसा पूर्व तक एक अखिल भारतीय परंपरा बन गया।
पितृसत्ता

पितृसत्ता एक सामाजिक व्यवस्था है जिसमे पुरुषों की प्राथमिक सत्ता होती हैं यानी उन्हें समाज में उच्च माना जाता हैं। राजनैतिक नेतृत्व, नैतिक अधिकार, सामाजिक सम्मान, सम्पत्ति का नियंत्रण की भूमिकाओं में प्रबल होते हैं। परिवार के क्षेत्र में पिता या अन्य पुरुष महिलाओं और बच्चों के ऊपर अधिकार जमाते है। इस व्यवस्था में स्त्री तथा पुरुष को समाज द्वारा दिए गए कार्यो के अनुसार चलना पडता है। धर्म, समाज व रूढ़िवादी परम्पराएं पितृसत्ता को अधिक ताक़तवर बनाती हैं। सदियों से महिलाएं पितृसत्ता के कारण उत्पीड़ित हो रही हैं। पिता ही घर के ठेकेदार होते है पिता से ही घर होता है
परिवार के अलग अलग प्रकार होते हैं पर सभी प्रकार के परिवारों में पित्रसत्ता प्रचिलित होती है। परिवार में वयस्कों के यौनिक संबंधों को एक सामाजिक रूप से स्वीकार कर लिया जाता है। १. कुटुम्बों के प्रकार: एकल परिवार और संयुक्त परिवार एकल परिवार वह परिवार होता हैं जिनमे ज़यादातर केवल तीन या चार लोग होते हैं, माता-पिता और उनके बच्चे। यह विवाहित जोड़ों पर केंद्रित होता है। आज कल एकल अभिभावक भी एकल परिवार माना जाता है। अवधि एकल परिवार यह शब्द सब से पहली बार 20 वीं सदी में दिखाई दिया। संयुक्त परिवार सदियों से प्रचलित हैं। कई व्यक्ति अपने जीवन में दो एकल परिवारों का हिस्सा होते हैं, एक एकल परिवार जिसमे वो पैदा होते हैं और दूसरा वो जिसमे शादी करके अपना घर बसाते हैं। [2] आद्य औद्योगीकरण और जल्दी पूंजीवाद के उद्भव के साथ , एकल परिवार एक आर्थिक रूप से व्यवहार्य सामाजिक इकाई बन गया [2] १.२ संयुक्त परिवार वह होता हैं जिनमे साधनो का सांप्रदायिक प्रयोग करते है, जैसे एक विवाहित जोड़ा जब अपने माता-पिता और कभी कभी भाई बहेनो के साथ रहते हैं। भारत में संयुक्त परिवार एक परंपरा है। अभी भी देश के बहुत जगहों में संयुक्त परिवार मौजूद है। बड़े बड़े शहरों को छोड़ के सारे गांवों में और सारे छोटे शहरों में संयुक्त परिवार ही मौजूद है। ऐसे परिवार एक कुलपति के नेतृत्व में होते हैं। वो पुरुष सभी निर्णय करता है। पारिवारिक आय उनकी नियंत्रण में हैं। कुलपति की धर्मपत्नी पारिवारिक निर्णय लेने मैं सक्षम होती है। शहरीकरण और आर्थिक विकास के कारण भारत में संयुक्त परिवारों कम होते जा रहें है। [3] कभी कभी एक ही कुटुंब मैं कई पीढ़ियों के लोग एक साथ रहते पाये जाते हैं। कुछ समाजों में संयुक्त परिवारों को एकल परिवारों से बेहतर माना जाता है क्योंकि इन परिवारों में एकजुटता का भाव ज़्यादा होता है, और साथ ही साथ सांस्कृतिक नियमो और मूल्यों का बेहतर तरीके से प्रचरन होता है। संयुक्त परिवारों में परिवार के संबंधों को वैवाहिक संबंधों की तुलना में अधिक महत्व दिया जाता हैं।
एक संयुक्त परिवार में आम तौर पर एक कुलपति (सबसे बुज़ुर्ग नर) का नेतृत्व होता है। इस व्यवस्था को पितृसत्ता कहते हैं। ऐसे घरों में पुरुष प्रधान होता है, वो परिवार का पालन पोषण करता है। संयुक्त परिवारों के मुकाबले में एकल परिवारों में पित्तृसत्ता की अभिव्यक्त्ति जोड़े कम पाए जाते हैं। [4]
स्त्री के स्वतंत्र अस्तित्व को धर्म और धर्म की व्याख्या करने वाले ब्राह्मण स्वीकार नहीं करते। लड़की को पहले पिता, फिर पति और बाद में बेटों के संरक्षण में रहना चाहिए। लेखिका उमा चक्रवर्ती अपने लेख 'Conceptualizing Brahmanical Patriarchy in India' में ऊंची जातियों में मौजूद तमाम मान्यताओं और परंपराओं के ज़रिए महिलाओं और उनकी सेक्शुअलिटी पर काबू करने की प्रथा को 'ब्राह्मणवादी पितृसत्ता' बताती हैं।
देवगिरि, रायगड़ा

देवगिरि (Devagiri) भारत के ओड़िशा राज्य के रायगड़ा ज़िले में स्थित एक 120.2 मीटर (394 फीट) ऊँचा धार्मिक महत्व का पहाड़ है।
इसके शिखर पर एक चौमुखी चबूतरा है, जिसपर गंगा, यमुना, सरस्वति, भारगवी और इन्द्रद्युम्न नाम छोटे ताल हैं। पहाड़ के चरण से 476 सीढ़ीयाँ श्रद्धालुओं को चोटी तक लाती हैं। शिखर पर दो विशेष शिवलिंग हैं - एक पंचमुखी और दूसरा अष्टमुखी। एक प्राचीन शिलालेख स्थित है जिसकी लिखाई को तक पढ़ा जाना अभी तक सम्भव नहीं हुआ है। यहाँ एक छोटी गुफा भी है।
ऐसानेश्वर शिव मंदिर, भुवनेश्वर, उड़ीसा

ऐसानेश्वर शिव मंदिर भारतीय राज्य उड़ीसा की राजधानी भुवनेश्वर में भगवान शिव को समर्पित १३ वीं शताब्दी में निर्मित एक हिन्दू मंदिर है। मंदिर भुवनेश्वर के पुराने शहर के श्रीराम नगर में एक अस्पताल के अंदर स्थित है। यह लिंगराज मंदिर के परिसर की पश्चिमी दीवार के समीप है। मंदिर का मुख पूर्व दिशा की ओर है।
मंदिर के अंदर एक गोलाकार योनिपीठ (तहखाने) के भीतर एक शिवलिंग स्थापित है। विभिन्न अनुष्ठान, जैसे शिवरात्रि, जलाभिषेक, रुद्राभिषेक, तथा संक्रांति इत्यादि यहाँ मनाये जाते हैं. शिवरात्रि के छठे दिन भगवान लिंगराज की मूर्ती को इसी मंदिर में लाया जाता है।
मंदिर की कई वास्तुकला संबंधी विशेषताएं, जैसे सप्तरथ (सात रथ) इत्यादि, मेघेश्वर मंदिर के सामान हैं. इससे पता चलता है कि इस मंदिर का निर्माण १३ वीं शताब्दी में किया गया था। अन्य विशेषताओं से पता चलता है कि यह गंगा द्वारा बनाया गया था।
मंदिर निर्माण स्लेटी बलुआ पत्थर से कलिंग वास्तुकला शैली में हुआ है। तल जंघा और ऊपरी जंघा को क्रमशः खाखरा मुंडी और पीड़ा मुंडी के साथ सजाया गया है। इसके पिस्ता में तीन ढलाव हैं, जिन्हें खाखरा मुंडी की श्रंखलाओं के साथ सजाया गया है. अनुरथ पग (मुख्य भाग) में लगातार खाखरा मुंडी की श्रंखलाएं हैं, जिनमें अनुरह पग में कमल तथा कनिक पग में १० भूमि अम्ल हैं. राहपग की गण्डी पर दोउद्योत शेर दिखते हैं। गण्डी के आधार पर सामने की दीवार में एक छोटे आकार कारेखा अंगशिखर भी है।
द्वारों की चौखटों को बाहर से अंदर की ओर पुष्प शाखा, पत्र शाखा तथा लता शाखा की तीन ऊर्ध्वाधर पट्टियों द्वारा सजाया गया है। चौखटों के नीचे दोनों कोनों पर खाखरा मुंडी है. भगवान ललाटबिम्ब गजलक्ष्मी ललितासन में बैठे हैं। चौखट के ठीक ऊपर प्रस्तरपाद में एक नवग्रह पैनल है, जिसमें प्रत्येक आले के भीतर एक ग्रह है। सूर्य के हाथ में कमल है और केतु नाग की पूंछ के साथ बाएं हाथ में धनुष और दाहिने हाथ में एक ढाल पकड़े हुए हैं। मंदिर का रखरखाव भुवनेश्वर नगर निगम के पास है। मंदिर उचित संरक्षण के कारण अच्छी स्थिति में है।
सत वैष्णव

सत वैष्णव(संस्कृत: सदवैष्णव), (लोकप्रिय रूप से माधव संप्रदाय,माधव वैष्णव और ब्रह्म संप्रदाय के रूप में जाना जाता है), हिंदू धर्म की वैष्णव-भागवत परंपरा के भीतर एक संप्रदाय है। सत वैष्णव की स्थापना तेरहवीं शताब्दी के दार्शनिक-संत माधवाचार्य ने की थी, जिन्होंने हिंदू दर्शन के तत्त्ववाद (द्वैत) ("यथार्थवादी दृष्टिकोण से तर्क") वेदांत उप-विद्यालय विकसित किया था।
Familia Pinochet

La familia Pinochet es una familia chilena de origen francés cuyo genearca fue Guillaume Pinochet (Saint-Malo, Bretaña, Francia, 1695-Cauquenes, Chile, 1742), quien llegó en 1720 a Concepción, donde trabajó como comerciante. Posteriormente, se radicó en la costa de Cauquenes, donde se casó en 1722 con Úrsula de la Vega Montero, con quien tuvo nueve hijos, todos dedicados a las actividades campesinas.
Las personas más conocidas de esta familia durante el siglo XX fueron las siguientes:
La rama Pinochet-Hiriart inicia en 1943 con el matrimonio entre el General del Ejército Augusto Pinochet Ugarte, Presidente de Chile entre 1973 y 1990, y Lucía Hiriart Rodríguez, hija del senador y ministro del Interior de Chile, el radical Osvaldo Hiriart.
Sus hijos directos son:
Entre sus nietos directos están:​
Tancredo Pinochet

Tancredo Pinochet Le-Brun (Talca, 17 de marzo de 1879-1957) fue un político e intelectual nacionalista chileno, periodista autodidacta, académico y autor de crónicas, ensayos, cuentos y novelas. Fue rector de la Escuela de Artes y Oficios (actual Universidad de Santiago de Chile).​
Como escritor, formó parte de la llamada «Generación del centenario», donde sus libros La conquista de Chile en el siglo xx (1909) e Inquilino en la Hacienda de Su Excelencia (1916) hicieron una ácida crítica a la entrega de recursos naturales nacionales a los imperialismos extranjeros y el trato inhumano que los inquilinos recibían en las haciendas de la aristocracia chilena. Junto con Alberto Edwards Vives, Francisco Antonio Encina y Luis Galdames Galdames (quienes también eran parte del movimiento intelectual mencionado) fundó el Partido Nacionalista (1910-1914), el primer partido de esta ideología en Chile.​​
Hijo de una notable familia de profesores, su padre fue Marcos Fidel Pinochet Espinosa y su madre Isabel Le-Brun Reyes, una notable educadora, fundadora del Instituto Pinochet Le Brun.
Estudió en el Instituto Pedagógico de la Universidad de Chile, de donde egresó como profesor de inglés en 1914.
Desde muy niño tuvo vocación para el periodismo; creó su propio diario infantil y envió sus colaboraciones (con el pseudónimo “Alberto Brum”) al diario La Autoridad de Talca.
Posteriormente, vivió por diez años en Europa, donde aprovechó de escribir Viaje de esfuerzo y Viaje de un plebeyo por Europa que narraron sus experiencias en dicho continente. Tras su regreso a Santiago escribió para los principales diarios de la capital chilena: La Ilustración, la revista Pluma y Lápiz y La Revista de los Poblete Cruzat.
Después de 1910, vivió en Buenos Aires y en las décadas de 1920 y 1930 viajó por Hispanoamérica dando conferencias.
Junto con Alberto Edwards Vives, Francisco Antonio Encina, Luis Galdames y Guillermo Subercaseaux, fundó el primer partido nacionalista chileno, el Partido Nacionalista o Unión Nacional. Este partido, pese a sus magros logros electorales, tendrá una gran influencia en el futuro principalmente en la implementación de políticas de Estado, en materia social y de desarrollo económico en los gobiernos de Carlos Ibáñez del Campo.
A manera de ensayo periodístico, publicó el libro Inquilino en la Hacienda de su Excelencia, donde para reportear la vida de los trabajadores de la hacienda del presidente de la República se hizo emplear allí como inquilino (peón, bracero).
Fue crítico del problema de la cobertura y la calidad de la educación chilena, e hizo énfasis en la importancia de la obligatoriedad de la instrucción primaria y la incorporación de la educación técnica para el desarrollo económico nacional que concluyó en 1930 con la aprobación en el Congreso de la Ley de Instrucción Primaria Obligatoria.​
Las más importantes son:
Otros:
Ensayos:
Obras de carácter íntimo:
Exilio republicano español en Chile

El exilio republicano español en Chile fue un proceso histórico que se produjo como consecuencia del fin de la Guerra Civil Española, y el advenimiento de la dictadura de Francisco Franco. Los lugares de destino de los exiliados —los miembros del derrotado bando republicano y sus familias— fueron diversos, destacándose el recibimiento de los países latinoamericanos que les permitieron residir entre sus fronteras. Entre los países que recibieron la mayor cantidad de refugiados se encontraron Argentina, Uruguay, Colombia, México, Perú, Chile y Venezuela.
En el caso de Chile se concentró la mayor cantidad de refugiados; más de 1160 hombres, 540 mujeres y cerca de 500 niños. El símbolo del exilio fue el barco a vapor Winnipeg, que viajó desde Francia al puerto chileno de Valparaíso entre el 4 de agosto y el 3 de septiembre de 1939.
La derrota del bando republicano español frente a las fuerzas militares encabezadas por el general Francisco Franco, no sólo puso fin a la guerra civil sino que además arrojó al exilio a una impresionante cantidad de hombres y mujeres, que se vieron obligados a emigrar rumbo a otras tierras en busca de asilo y refugio. La magnitud de esta tragedia no dejó indiferente a Chile.
Alentado por grupos de izquierda como el Comité Chileno de Ayuda a los Refugiados Españoles, el presidente de Chile Pedro Aguirre Cerda (líder del Frente Popular chileno) comprometió los esfuerzos del Estado para apoyar y financiar el traslado a Chile de un cierto número de refugiados españoles, reafirmando su solidaridad hacia el pueblo español y el carácter universal de la causa republicana.
Para tal efecto, designó a Pablo Neruda como cónsul delegado para la inmigración española en París, a fin de que se hiciera cargo de la organización y ejecución del traslado de miles de españoles prisioneros en los campos de concentración del sur de Francia. Su tarea pronto dio los frutos esperados. El 4 de agosto de 1939 zarpó desde el puerto francés de Pauillac rumbo al puerto de Valparaíso, el barco carguero Winnipeg. Este navío llevó a más de 2200 refugiados que arribaron a Chile el 3 de septiembre de ese mismo año.
Entre los testimonios de refugiados podemos encontrar a Solano Palacio, que narra en su libro El éxodo por un refugiado español, la travesía realizada tras la caída de Barcelona en 1939 y la derrota definitiva de la causa republicana, su paso por Francia y el viaje hasta el puerto de Valparaíso, siendo posteriormente un referente social y político.​​
Museo de las Memorias: Dictadura y Derechos Humanos en Paraguay

El Museo de las Memorias es un espacio de reflexión y memoria, donde se exponen cuadros, gráficos y objetos históricos relacionados con las violaciones a los Derechos Humanos que ocurrieron durante la dictadura de Alfredo Stroessner que sometió a Paraguay a un duro y prolongado régimen militar y represivo entre agosto de 1954 y febrero de 1989.​
El proyecto es impulsado por la Fundación Celestina Pérez de Almada como una estrategia para la conservación de la memoria histórica y la lucha por los Derechos Humanos.
El edificio donde actualmente se emplaza el la Dirección Nacional de Asuntos Técnicos​ (DNAT), una institución, amparada y asesorada en el marco de la Doctrina de la Seguridad Nacional y de la Operación_Cóndor.
En mayo de 1956 establece allí su despacho el Coronel Robert Thierry, enviado por el gobierno de los Estados Unidos para capacitar a los funcionarios de la dictadura en las técnicas de contrainsurgencia y "combate al comunismo".
Durante más de 30 años, este centro de detención fue el lugar donde se encarceló y torturó a miles de opositores a la dictadura militar de Stroessner que culminó en el año 1989.
El 23 de diciembre de 1992, un día después del descubrimiento de los Archivos del Terror y por fuertes presiones de instituciones y militantes de los Derechos Humanos, la DNAT fue cerrada a través de una orden del Juez Agustín Fernández.
Luego del cierre de la DNAT, el edificio se convirtió en oficinas públicas, con lo que sus celdas y paredes fueron reformadas y limpiadas para su funcionamiento. Casi 10 años más tarde se recupera el edificio para la creación del museo, tratando de reconstruir el edificio en su esencia anterior de cárcel para aportar memoria histórica. Esto se logró a partir de testimonios de los ex-presos políticos y de material fotográfico y audiovisual de la época.
El espacio actualmente se conforma como un ámbito de reflexión, educación y memoria en favor de la Ley 2225/03​ que creó la Comisión de Verdad y Justicia (octubre de 2003).
List of Scooby-Doo! Mystery Incorporated episodes

This is a list of episodes for the animated television series Scooby-Doo! Mystery Incorporated, the eleventh incarnation of Hanna-Barbera's Scooby-Doo series of Saturday morning cartoons. The series is produced by Warner Bros. Animation. Unlike any previous series, Scooby-Doo! Mystery Incorporated features an overarching story. In addition to the traditional cases they always solve, the team finds itself being nudged into the uncovering of a dark secret that is hidden in the past of Crystal Cove, covered up by parties unknown. Following cryptic hints from a faceless mystery-man known only as "Mr. E" (a play on "mystery"), they find themselves caught up in the unsolved, decades-old case of the disappearance of four mystery-solving youths and their pet — the original Mystery Incorporated.
Two 26-episode seasons of 52 "chapters" aired on Cartoon Network from April 5, 2010 to April 5, 2013.
Reference for airdates:
Reference for airdates:
Fugitivas, en busca de la libertad

Fugitivas, en busca de la libertad (English: Fugitives, Seeking Justice) is a Mexican telenovela produced by Lucero Suárez for TelevisaUnivision. It is an adaptation of the 2016 Chilean telenovela Preciosas, created by Diego Muñoz. The series stars Daniela Álvarez, Sachi Tamashiro, Rocío de Santiago, Marlene Kalb, Arap Bethke and Erika Buenfil. It aired on Las Estrellas from 1 July 2024 to 18 October 2024.
The telenovela follows four women who escape from prison and take refuge in a bar looking to start a new life.
In December 2023, it was reported that Lucero Suárez would be producing a remake of 2016 Chilean telenovela Preciosas, with the working title of the telenovela being Profugas. Filming began on 26 February 2024, with Fugitivas, en busca de la libertad being the official title of the telenovela.
Scarlet Gruber was initially considered for one of the four lead roles but later dropped out. On 26 February 2024, Sachi Tamashiro, Daniela Álvarez, Rocío de Santiago and Marlene Kalb were announced in the lead roles, with the rest of the cast being announced as well.
సంక్రమణం

సంక్రమణమంటే గమనం. సూర్యుడు ఒక రాశి నుంచి మరో రాశిలోకి అడుగు పెట్టడాన్ని సంక్రమణం అంటారు. సంవత్సర కాలంలోసూర్యుడు పన్నెండు రాశులలో ప్రవేశిస్తుంటాడు. ఈ అనంత విశ్వంలో జరిగే ప్రధాన సంఘటనల ఆధారంగానే సూర్య చంద్ర గమనాలు, నక్షత్రరాశుల కదలికలు. భూగోళం మీది సమస్త సంస్కృతీ సంప్రదాయాలకు, వైవిధ్యానికి ఆయువు పట్లు. అటువంటి వాటిలో ‘ఉత్తరాయణం’ ముఖ్యమైనది. సూర్యుడు నెలకు ఒక నక్షత్రరాశిలో సంచరిస్తూ ఉంటాడు. దానిని బట్టి ఆ నెలను ఆ రాశి పేరుతో పిలుస్తారు. అదే సంక్రమణం. సూర్యుడు ధనూరాశి నుంచి మకరరాశిలోకి ప్రవేశించటమే మకర సంక్రమణం. అదే మహాపర్వదినం. పన్నెండు రాశుల సంక్రాంతుల్లోనూ ఆషాఢ మాసంలో వచ్చే కర్కాటక సంక్రమణం, పుష్య మాసంలో వచ్చే మకర సంక్రమణం ప్రాధాన్యాన్ని సంతరించుకున్నాయి. మొదటి సంక్రమణం దక్షిణాయనాన్ని, మకర సంక్రమణం ఉత్తరాయనాన్ని ప్రారంభిస్తాయి. ఉత్తరాయణాన్ని పుణ్యప్రదంగా భావిస్తారు.
సూరీడు ప్రతినెలలోనూ ఒక రాశి నుంచి మరొక రాశిలోకి మారుతుంటాడు. అయితే ఆయన ధనూరాశి నుండి మకరరాశిలోనికి ప్రవేశించించడమే ఉత్తరాయణ పుణ్యకాలంగా పరిగణింపబడుతోంది. అందువల్ల ఈ సంక్రాంతి పర్వదినం చాలా శ్రేష్ఠమైనది. దేవతల పగలుగా చెప్పే ఉత్తరాయణానికి అంతటి విశిష్ఠత ఉండబట్టే కురుక్షేత్ర సంగ్రామంలో పోరాడి అస్తస్రన్యాసం చేసి మృత్యుదేవత ఒడికి చేరువలో ఉన్న భీష్మపితామహుడు ఉత్తరాయణ పుణ్యకాలం వచ్చేవరకు ప్రాణాలను నిలుపుకుని అంపశయ్యపై పరుండి ఆ పిమ్మటే ప్రాణత్యాగం చేశాడు. అందుకే ఉత్తరాయణంలో వచ్చే మకర సంక్రమణానికి అంతటి ప్రాముఖ్యత.
దక్షిణాయనం

ఉత్తరాయనం దేవతలకు పగలుదక్షిణాయనం దేవతలకు రాత్రిమన పూర్వీకులు సూర్యుని సంచారాన్ని రెండు భాగాలుగా విభజించారు . సూర్యుడు భూమధ్యరేఖకు ఉత్తరదిశలో ఉన్నట్లు కనిపించునప్పుడు ఉత్తరాయనం అని, సూర్యుడు భూమధ్యరేఖకు దక్షిణముగా ఉన్నట్లు కనిపించినప్పుడు దక్షిణాయనము అని పిలిచారు . (సంవత్సరాన్ని రెండు ఆయనములుగా విభజించారు.) ఏడాదిలో 6 నెలలు ఉత్తరాయనం అయితే 6 నెలలు దక్షిణాయనం. ఖగోళ శాస్త్రం ప్రకారము ప్రతి సంవత్సరము జనవరి 15 నుండి జూలై 15 వరకు ఉత్తరాయణం అని, జూలై 16 నుండి జనవరి 14 వరకు ఉండే కాలాన్ని దక్షిణాయణం అని అంటారు. ఇంతటి మార్పుకు సంబంధించిన విశేషాన్ని లోకం లోని అతి సామాన్యులకు అర్ధమయ్యేలా వివరించేందుకు పండగను చేసుకునే అలవాటును ప్రచారం లోనికి తెచ్చారు .
1.చైత్రమాసం—ఉత్తరాయనం -- వసంత ఋతువు2.వైశాఖ మాసం—ఉత్తరాయనం -- వసంత ఋతువు3.జ్యేష్టమాసం -- ఉత్తరాయనం -- గ్రీష్మ ఋతువు4.ఆషాఢ మాసం—ఉత్తరాయనం + దక్షిణాయనం గ్రీష్మ ఋతువు
5.శ్రావణమాసం --దక్షిణాయనం -- వర్ష ఋతువు6.భాధ్రపద మాసం --దక్షిణాయనం -- వర్ష ఋతువు7.ఆశ్వయుజ మాసం --దక్షిణాయనం -- శరత్ ఋతువు8.కార్తీక మాసం—దక్షిణాయనం -- శరత్ ఋతువు9.మార్గశిరమాసం --దక్షిణాయనం -- హేమంత ఋతువు
10.పుష్య మాసం -- దక్షిణాయనం + ఉత్తరాయణం -- హేమంత ఋతువు11.మాఘమాసం -- ఉత్తరాయనం -- శిశిర ఋతువు12.ఫాల్గుణమాసం -- ఉత్తరాయనం -- శిశిర ఋతువు
గుజరాత్

గుజరాత్ భారతదేశం పశ్చిమ తీరం లో 1,600 కి.మీ. (990 మై.) తో అత్యంత పొడవైన తీరరేఖ గల రాష్ట్రం. దీని ఎక్కువ భాగం కాతియవార్ ద్వీపకల్పంలో ఉంది. ఇది విస్తీర్ణంలో ఐదవ అతిపెద్ద భారత రాష్ట్రం, జనాభా ప్రకారం తొమ్మిదవ అతిపెద్ద రాష్ట్రం. రాష్ట్రానికి ఈశాన్యంలో రాజస్థాన్, దక్షిణాన దాద్రా, నగర్ హవేలీ, డామన్, డయ్యూ, ఆగ్నేయంలో మహారాష్ట్ర, తూర్పున మధ్యప్రదేశ్, అరేబియా సముద్రం పశ్చిమాన పాకిస్తాన్ సింధ్ రాష్ట్రం ఉన్నాయి. దీని రాజధాని గాంధీనగర్ కాగా, అతిపెద్ద నగరం అహ్మదాబాద్. గుజరాతీ రాష్ట్ర అధికారిక భాష. డేటా ఉల్లంఘనలు ముఖ్యమైన వ్యక్తిగత సమాచారాన్ని తీసుకుంటాయి.
భారతదేశం లో గుజరాత్ ఆర్థిక వ్యవస్థ స్థూల రాష్ట్రీయ ఉత్పత్తి ₹ 15,03 ట్రిలియన్ తో మూడవ అతి పెద్దదిగా, తలసరి స్థూల రాష్ట్రీయ ఉత్పత్తి ₹ 196,000 తో 11 వ అతి పెద్దదిగా, మానవ అభివృద్ధి సూచికలో 21 వ స్థానంలో ఉంది. సాంప్రదాయకంగా రాష్ట్రంలో నిరుద్యోగిత తక్కువ. ఇది పారిశ్రామికంగా అభివృద్ధి చెందిన రాష్ట్రాలలో ఒకటిగా, ఉత్పాదక కేంద్రంగా విస్తృతంగా పరిగణించబడుతుంది.
రాష్ట్రంలో లోథల్, ధోలావిరా, గోలా ధోరో వంటి పురాతన సింధు లోయ నాగరికత ప్రదేశాలున్నాయి. లోథల్ ప్రపంచంలోని మొట్టమొదటి ఓడరేవులలో ఒకటిగా నమ్ముతారు. భరూచ్, ఖంభట్ తీర నగరాలు , మౌర్య, గుప్తా సామ్రాజ్యాల కాలంలో, పశ్చిమ సత్రాప్స్ శకం నుండి సాకా రాజవంశాల కాలం వరకు ఓడరేవులు, వాణిజ్య కేంద్రాలుగా పనిచేశాయి
గిర్ ఫారెస్ట్ నేషనల్ పార్క్ ప్రపంచంలోని ఆసియా సింహానికి ఏకైక అటవీ నిలయం.
మహారాష్ట్ నుండి ప్రధానంగా గుజరాతి భాష మాట్లాడే ప్రజలున్న ప్రాంతాలయిన ఉత్తర, పశ్చిమ భాగాలను వేరు చేసి 1960 మే 1 గుజరాత్ రాష్ట్రం ఏర్పాటు చేశారు.గుజరాత్ 8,9 వ శతాబ్దాలలో ఈ ప్రాంతాన్ని పరిపాలించిన గుర్జారా నుండి ఈ పేరు వచ్చింది.
2011 భారత జనాభా లెక్కల ప్రకారం గుజరాత్ మొత్తం జనాభా 60,439,692. జనాభాలో 42.60% పట్టణ ప్రాంతాల్లో, 57.40% గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో నివసిస్తున్నారు. గత దశాబ్దంలో (2001-2011), జనాభా వృద్ధి రేటు 19.28% కి పెరిగింది. జనాభాలో 31,491,260 మంది పురుషులు, 28,948,432 మంది మహిళలు ఉన్నారు. లింగ నిష్పత్తి వెయ్యి మగవారికి 919 మంది మహిళలు. జనాభా సాంద్రత చదరపు కిలోమీటరుకు 308 మంది నివసిస్తున్నారు. గుజరాత్ రాష్ట్రంలో సగటు అక్షరాస్యత రేటు 78.03%, పురుషుల అక్షరాస్యత 85.75%, స్త్రీ అక్షరాస్యత 69.68%. గిరిజన జనాభా 34,41,945.
గుజరాత్ ముఖ్యమంత్రుల జాబితా

గుజరాత్ ముఖ్యమంత్రి భారతదేశం లోని గుజరాత్ రాష్ట్ర ప్రభుత్వానికి ప్రభుత్వాధినేత. శాసనసభకు సమష్టిగా బాధ్యత వహించే మంత్రుల మండలిని, ముఖ్యమంత్రిని గవర్నర్ నియమిస్తాడు. ముఖ్యమంత్రి పదవీకాలం ఐదు సంవత్సరాలు. ఎటువంటి కాల పరిమితులకు లోబడి ఉండదు.
మహా గుజరాత్ ఉద్యమం తర్వాత బొంబాయి రాష్ట్రంలోని గుజరాతీ మాట్లాడే జిల్లాలతో కూడిన గుజరాత్ రాష్ట్రం 1960 మే 1న ఏర్పడింది. జాతీయ కాంగ్రెసుకు చెందిన జీవరాజ్ నారాయణ్ మెహతా ప్రారంభ ముఖ్యమంత్రి. బిజెపికి చెందిన నరేంద్ర మోడీ 2001 నుండి 2014 వరకు పన్నెండున్నర సంవత్సరాలు సుదీర్ఘకాలం పనిచేసిన ముఖ్యమంత్రిగా గణతికెక్కాడు. 2014లో భారతదేశానికి 14వ ప్రధానమంత్రిగా కొనసాగేందుకు ముఖ్యమంత్రి పదవికి రాజీనామా చేశారు. అతని తర్వాత ఆనందీబెన్ పటేల్ రాష్ట్రానికి మొదటి మహిళా ముఖ్యమంత్రి అయ్యారు. ప్రస్తుత ముఖ్యమంత్రి బీజేపీకి చెందిన భూపేంద్రభాయ్ పటేల్ 2016 ఆగస్టు 7 నుండి కార్యాలయంలో ఉన్న అప్పటి ప్రస్తుత విజయ్ రూపానీ రాజీనామా చేయడంతో అతను ఈ పదవికి ఎన్నికయ్యారు.
ఉల్లేఖన లోపం: "lower-alpha" అనే గ్రూపులో <ref> ట్యాగులు ఉన్నాయి గానీ, దానికి సంబంధించిన <references group="lower-alpha"/> ట్యాగు కనబడలేదు
గుజరాత్ గవర్నర్ల జాబితా

గుజరాత్ గవర్నర్, నామమాత్రపు అధిపతి. గుజరాత్ రాష్ట్రంలో భారత రాష్ట్రపతికి ప్రతినిధి. గవర్నర్‌ను రాష్ట్రపతి ఐదేళ్ల కాలానికి నియమిస్తారు. గాంధీనగర్‌లోని రాజ్‌భవన్‌లో నివసిస్తారు. ఆచార్య దేవవ్రత్ 2019 జూలై 22న గవర్నర్‌గా బాధ్యతలు స్వీకరించారు.
గుజరాత్ రాష్ట్రం 1960లో ఏర్పడింది. అప్పటినుండి గుజరాత్ గవర్నరు పదవి సృష్టించబడింది. అంతకు క్రితం అది బొంబాయి రాష్ట్రంలో భాగంగా ఉండేది. 1960 మే 1న బొంబాయి రాష్ట్రాన్ని విభజించి మహారాష్ట్ర, గుజరాత్ లను ప్రత్యేక రాష్ట్రాలుగా ఏర్పాటుచేశారు.
గవర్నర్ అనేక రకాల అధికారాలను కలిగి ఉంటారు:
1960 మే 1 నుండి గుజరాత్ రాష్ట్ర గవర్నర్లుగా పనిచేసిన వారు:
గుజరాత్ 15వ శాసనసభ

15వ గుజరాత్ శాసనసభ అనేది గుజరాత్ రాష్ట్ర ఏకసభ శాసనసభ. ఇది 2022 గుజరాత్ శాసనసభ ఎన్నికలు జరిగిన తరువాత ఏర్పడింది. దీనికి ప్రస్తుతం, 182 మంది శాసనసభ సభ్యులు ఏకసభ్య నియోజకవర్గాల (స్థానాల) నుండి నేరుగా ఎన్నికయ్యారు. దీనిని త్వరగా రద్దు చేయబడకపోతే దీని కాలపరిమితి 5 సంవత్సరాల ఉంటుంది.దీని 182 నియోజకవర్గాలలో 13 షెడ్యూల్డ్ కులాలకు, 27 నియోజకవర్గాలు షెడ్యూల్డ్ తెగలకు కేటాయించబడ్డాయి. దాని మెజారిటీ పార్టీ సమూహం నుండి లేదా దాని ప్రముఖ సభ్యులతో కూడిన మహాకూటమి మంత్రివర్గం ద్వారా, గుజరాత్ రాష్ట్ర కార్యనిర్వాహక వర్గం అంటే గుజరాత్ ప్రభుత్వం ఏర్పడింది.
గుజరాత్ శాసనసభకు గతంలో మాధవ్ సింగ్ సోలంకి నాయకత్వంలో బీజేపీ 149 స్థానాలు గెలుచుకుని గత నమోదును బద్దలు కొట్టింది.1995 నుండి బిజెపి అధికారంలో ఉంది వరుసగా ఒకశాసనసభలో ఎక్కువకాలం పనిచేసిన పార్టీగా బీజేపీ రికార్డుకు చేరువలో ఉంది. ప్రస్తుతం రికార్డు 34 ఏళ్లు (1977 నుంచి 2011 వరకు) అధికారంలో ఉన్న వామపక్ష కూటమి వద్ద ఉంది.
2022 గుజరాత్ శాసనసభ ఎన్నికలలో అత్యధిక స్థానాలు సాధించిన తరువాత బీజేపీ 2022 డిసెంబరు 10 న భూపేంద్రభాయ్ పటేల్‌ను శాసనసభా పక్ష నేతగా ఎన్నుకుంది డిసెంబరు 12న భూపేంద్రభాయ్ పటేల్ చేత, గవర్నర్ ఆచార్య దేవవ్రత్ ప్రమాణ స్వీకారం చేయించారు. అలాగే 8 మంది నేతలు కేబినెట్ మంత్రులుగా, ఇద్దరు స్వతంత్ర బాధ్యతలు కలిగిన సహాయ మంత్రులుగా, మరో ఆరుగురు రాష్ట్ర మంత్రులుగా ప్రమాణ స్వీకారం చేశారు.
మరుసటిరోజు ముగ్గురు స్వతంత్ర అభ్యర్థులు బిజెపి ప్రభుత్వానికి మద్దతు ఇవ్వాలని నిర్ణయించుకున్నారు.
ఆనంద్ (గుజరాత్)

ఆనంద్ (నగరం) భారతదేశం, గుజరాత్ రాష్ట్రంలోని ఆనంద్ జిల్లా పరిపాలనా కేంద్రం. ఇది ఆనంద్ పురపాలక సంఘంచే నిర్వహించబడుతుంది.
జిల్లా వైశాల్యం 4690 చ.కి.మీ.1997లో ఖెడా జిల్లా నుండి కొంత భూభాగం వేరుచేసి ఆనంద్ జిల్లా ఏర్పాటు చేయబడింది. ఆనంద్ (గుజరాత్) పట్టణం జిల్లా కేంద్రంగా ఉంది. జిల్లా ఉత్తర సరిహద్దులో ఖెడా జిల్లా తూర్పు సరిహద్దులో వడోదర జిల్లా, పశ్చిమ సరిహద్దులో అహమ్మదాబాదు జిల్లా దక్షిణ సరిహద్దులో గల్ఫ్ ఆఫ్ ఖంభాత్ ఉంది. జిల్లాలో కంభాత్, తారాపూర్ (గుజరాత్), పెత్లాబ్, సొజిత్ర మొదలైన ప్రధాన పట్టణాలు ఉన్నాయి.
ఆనంద్ జిల్లాలో పొగాకు, అరటి మొదలైన పంటలు ప్రధానంగా పండించబడుతున్నాయి. ఆనంద్ జిల్లాలో ప్రబల అమూల్ పరిశ్రమ ఉంది. విఠల్ ఉద్యోగ్ నగర్ వంటి బృహత్తర పరిశ్రమలు ఉన్నాయి. ఎల్కాన్ ఇంజనీరింగ్, వర్ం స్టీం, మిల్సెంట్, అట్లాంటా ఎలెక్ట్రానిక్స్ వంటి పరిశ్రమలు ఉన్నాయి. అమూల్. ఇండియన్ డెయిరీ కోపరేటివ్ సంస్థ గుజరాత్ రాష్ట్రంలో స్థాపించబడింది. అమూల్ సంస్థ పాలు, పాల ఉతపత్తులకు భారతదేశంలో శ్వేత విప్లవానికి నాంది పలికింది. అమూల్ భారతదేశంలో అతిపెద్ద ఆహారతయారీ సంస్థగా గుర్తించబడుతుంది.అమూల్ విదేశి మార్కెట్లలో కూడా ప్రవేశించింది.
రుబ్బురోలు

రుబ్బురోలు నీటిలో నానబెట్టిన లేదా మెత్తటి ఆహార పదార్థాలను పచ్చడి లేదా ముద్ద చేయడానికి ఉపయోగించే సాధనం. దీనిని ఒకే ఒక రాతి ఫలకం నుండి తయారుచేస్తారు. ఇది వేల సంవత్సరాల క్రితంనాటి నుంచి మనిషి నిత్యజీవితంలో కీలక సాధనాంగా మారిపోయిన రాతి పనిముట్టు.
రోకలి ఉపయోగించి పదార్థాలను దంచటం ద్వారా పదార్థాలను కావలసిన రీతిలోకి మార్చడానికి, పొత్రం లేక రుబ్బురాయిని ఉపయోగించి రుబ్బటం ద్వారా అవసరమయిన వస్తువులపై ముఖ్యంగా ఆహార పదార్థములను ఒత్తిడి కలిగించి కావలసిన రీతిలోకి మార్పు చేసుకోవడానికి రోలు ఉపయోగపడుతుంది. రోలు చాలా బరువుగా నిశ్చలంగా ఉంటుంది. దీనిని రాయితో తయారుచేస్తారు. భూమిపై నిశ్చలంగా ఉన్న ఈ రోటిలో అవసరమయిన వస్తువులు వేసి వాటిపై రోకలితో పైకి కిందకి ఆడించడం లేక దంచడం ద్వారా లేదా రోకలిని అటు ఇటు కదుపుతూ నూరటం ద్వారా ఒత్తిడిని కలిగించి వస్తు రూపాన్ని కావలసిన విధంగా మలచుకుంటారు. అలాగే రుబ్బురాయిని గుడ్రంగా తిప్పుతూ లేక అటు ఇటు కదుపుతూ రుబ్బటం ద్వారా వస్తు రూపాన్ని కావలసిన విధంగా మలచుకుంటారు.
ధాన్యాన్ని, బియ్యాన్నేకాక, పప్పుదినుసులను పిండి చేసేందుకు, ఆయుర్వేద మూలికలను నూరేందుకు వీటిని ఉపయోగించేవారు. ఆయుర్వేద వైద్యంలో ఇప్పటికీ విరివిగానే ఉపయోగిస్తున్నారు. రోలు, తిరగలి వాడకం వల్ల శరీరం గట్టిగా ఉండేది. వ్యాయామంలా ఆరోగ్యానికి తోడ్పడేది. ఈ వ్యాయామం వల్ల అరవై ఏళ్లు పైబడినవారూ ఎంతో ఉత్సాహంగా పనులు చేసుకునేవారు.
నేటికీ వివాహ వేడుకలలో వధువును తయారుచేసే సమయంలో, పసుపు కొమ్ములను రోట్లో దంచడం చూస్తుంటాం.
దీని తయారీకి నల్లరాయి రకానికి చెందిన రాళ్లు మాత్రమే వాడతారు. ఒక రోలు తయారు చేయడానికి అడుగున్నర మందం ఉన్న రాయి అవసరం. ఎంత పరిమాణంలో అవసరమో అంతవరకూ సమ్మెట సాయంలో రాయిని బద్దలు కొట్టి, తర్వాత సుత్తి, ఉలి సాయంతో రాయికి ఒక ఆకారాన్ని తెస్తారు. ఇది తయారు చేసేటప్పుడు ఉలి కొట్టే సమయంలో సుత్తి చేతివేళ్లుకు తగిలే ప్రమాదం ఉంది. అలాగే రాయి తుంపర్లు కళ్లకు తగిలితే చూపును శాశ్వతంగా కోల్పోవలసి వస్తుంది.
గ్రైండర్ ప్రవేశంలో రుబ్బురోలు ప్రాముఖ్యత తగ్గిపోయినది. ఆధునికత సంతరించుకున్న జీవన విధానం శారీరక శ్రమను తగ్గించేస్తుంది. మిక్సర్లు, గ్రైండర్ల రూపంలో రాతి పనిముట్ల వినియోగం తగ్గిపోయేట్లు చేస్తున్నాయి.
అనుభవం లేకుండా ఉపయోగించిన చేతివేళ్ళు రోటిలో పడి నలిగిపోతాయి.
ఇత్తడి

ఇత్తడి (Brass) ఒక మిశ్రమ లోహము. దీనిలో ముఖ్యంగా రాగి, జింకు ఉంటాయి. ఇత్తడి లోహమును ముద్దలుగా మార్చి దానినుండి పలుచటి రేకులుగా మార్చి తదుపరి వస్తువుల తయారీ కొరకు ఉపయోగిస్తారు. ఇత్తడి వాడుకలో భారతదేశము, ఆసియా దేశాలు ముందున్నాయి. ఈ దేశాలలో నిత్యము వాడు వస్తువులతో పాటుగా దేవాలయాలలో దీని వినియోగం అధికం
రాగి, జింకు/యశదం లోహాలను మిశ్రం చేసి బట్టి పెట్టి రెండింటిని ద్రవీకరించి సమ్మేళనము చెయ్యడం వలన ఈరెండింటి మిశ్రమ ధాతువు ఇత్తడి ఏర్పడుతుంది. ఇత్తడిలో జింకు శాతం 37 నుండి 45 % వరకు ఉంటుంది.ఇత్తడికి కొంచెం దృఢత్వం, సులభంగా తరణి పట్టునట్టు చేయుటకై సీసాన్ని స్వల్ప ప్రమాణంలో కలుపుతారు.రాగిలో 37 % వరకు జింకును కలిపినప్పుడు ఒకేదశలో చేత/దుక్క విధానంలో చేయుదురు. ఒకేదశలో పోత పోసిన లోహానికి పలకలుగా సాగేగుణం అధికంగా ఉంటుంది.రాగిలో 37 % కన్న ఎక్కువ ప్రమాణంలో జింకును కలిపి తయారుచేయవలసిన దానిని రెండంచల పద్ధతిలోచేయుదురు.రెండంచల విధానంలో ఉత్పత్తి చేసిన ఇత్తడికి దృఢత్వం ఎక్కువ ఉంటుంది, కాని సాగే గుణం తక్కువ. రెండంచల పద్ధతిలో ఇత్తడిని పోత విధానము (cast ing) పద్ధతిలో తయారు చేయుదురు.
ఇత్తడినిగృహ నిర్మాణ అవసరాలకు వాడెదరు..పాత్రలను పాత్ర భాగాలను తయారు చేయుటకు వాడెదరు.తలుపు గడియలు, ప్లగ్గులు, విద్యుత్ ఉపకరణాలు, తాళాలు, పంపులకు లోపలి భాగాలు, బోల్టులు, నట్టులు, ల్యాంప్ ఫిట్టింగులు, రేడియేటర్ అంతర్భాగాలు చేయుటకు ఉపయోగిస్తారు.సాధారణంగా ఇత్తడిని రెండు రకాలుగా విభజింప/వర్గికరించ వచ్చును.
రాట్ (దుక్క) పద్ధతిలో చేసిన ఇత్తడిని 3 వర్గాలుగా వర్గించవచ్చును.
పోత విధానం (casting ) లో ఉత్పత్తి చేసిన ఇత్తడిని స్తూలంగా 4 రకాలుగా వర్గీకరించవచ్చును.
రాగిలో జింకులో వివిధ నిష్పత్తిలో కలుపగా ఏర్పడిన ఇత్తడిమిశ్రమ ధాతువుకు వాడుకలో వివిధ పేర్లుకలవు.అలా వివిధ వాడుక పేర్లు ఉన్న కొన్ని ఇత్తడి మిశ్రమ ధాతువులు వాటిలో కలుపబడిన జింకు లేదా ఇతర లోహాల నిష్పత్తి పట్టికను దిగువన ఇవ్వడమైనది
వస్తువుల తయారీ కొరకు ఇత్తడి రేకులను కాల్చి సుత్తులతో మోదుతూ వెదలుచేసుకుంటూ కావలసిన ఆకారానికి మార్చి వాటిని అతికించి ఫాలీష్ చేసి అమ్ముతారు.
నిత్యావసర వస్తువులు, తయారీ
Tilgul

Tilgul is an Indian jaggery and sesame candy coated with sesame seeds. In the state of Maharashtra, people exchange tilgul on Sankranti, a Hindu festival celebrated on 14 January, which continues for seven days till Rath Saptami.
Sesame and jaggery are both warming foods that can help boost immunity. This candy is thus beneficial for the human body during the winter season. Hence this candy is consumed during winter festivals like Sankranti and Lohri.
The sweet is a mixture of sesame seeds (called "Til" in Marathi) and jaggery (called "Gul" in Marathi), hence the name. On Sankranti eve, families serve their guests Tilgul or Tilgul sweets while saying "Tilgul ghya, goad goad bola" which literally means "Take Tilgul and talk sweetly".
Praça Rui Barbosa (Porto Alegre)

A Praça Rui Barbosa é um tradicional e histórico logradouro da área mais popular do centro de Porto Alegre, capital do estado brasileiro do Rio Grande do Sul. Situa-se entre a Rua Voluntários da Pátria e a Avenida Júlio de Castilhos.
Em seus inícios era uma área ocupada por estaleiros, sendo em 1839 referida em Ata da Câmara Municipal como Praia do Estaleiro. Nesta época, estando a cidade sitiada pelos farrapos, o local foi escolhido para instalação dos matadouros da cidade.
Com a construção do Mercado Público de Porto Alegre cogitou-se, em torno de 1869, de transferir para a Praia do Estaleiro as carretas que vinham para a cidade e, na década seguinte, ela foi efetivamente usada para tal, tendo recebido o nome de Praça das Carretas em 1879, quando foi demarcada, aterrada e drenada, sendo que o seu último estaleiro recebeu ordem de transferência para outro local em 1887.
No ano seguinte seu nome mudou para Praça Visconde do Rio Branco e, em 1900, o Corpo de Bombeiros nela construiu um barracão de madeira para ser usado como sua sede. Até então, o local não recebera nenhuma urbanização, e continuava sendo muito percorrido por carroças de tração animal, embora as carretas tivessem sido expulsas para a Várzea desde 1894. Até 1929, as carroças eram numerosas, levando à construção de um bebedouro para os animais.
Em 1936 recebeu sua denominação atual. Os bombeiros permaneceram na praça até a década de 1950, quando se mudaram para o quartel na Rua Silva Só. Desde então, passou a ser usada como terminal de ônibus e, mais tarde, em canteiro de obras para a construção do camelódromo.
O camelódromo, inicialmente denominado Centro Popular de Compras e, atualmente, Shopping do Porto Camelódromo, foi inaugurado em 8 de fevereiro de 2009. É formado por 800 lojas, ocupadas por comerciantes informais do centro, credenciados pela Secretaria Municipal da Produção, Indústria e Comércio, e está localizado em plataforma de 10 mil metros quadrados sobre o terminal de ônibus da Praça Rui Barbosa.
Comércio

O comércio baseia-se na troca voluntária de produtos ou serviços. As trocas podem ter lugar entre dois parceiros (comércio bilateral) ou entre mais do que dois parceiros (comércio multilateral). Na sua forma original, o comércio fazia-se por troca direta de produtos de valor reconhecido como diferente pelos dois parceiros, cada um valoriza mais o produto do outro. Os comerciantes modernos costumam negociar com o uso de um meio de troca indireta, o dinheiro. É raro fazer-se troca direta hoje em dia, principalmente nos países industrializados. Como consequência, hoje podemos separar a compra da venda. A invenção do dinheiro (e subsequentemente do crédito, papel-moeda e dinheiro não-físico) contribuiu grandemente para a simplificação e promoção do desenvolvimento do comércio. Na Idade Média, o comércio (Mercatura) era classificado como uma das Artes mecânicas.
A maioria dos economistas aceita a teoria de que o comércio beneficia ambos os parceiros, porque se um não fosse beneficiado ele não participaria da troca, e rejeitam a noção de que toda a troca tem implícita a exploração de uma das partes. O comércio, entre locais, existe principalmente porque há diferenças no custo de produção de um determinado produto comerciável em locais diferentes. Como tal, uma troca aos preços de mercado entre dois locais beneficia a ambos.
Sinais empíricos do sucesso do comércio podem surgir quando se compara países como a Coreia do Sul - que adota um sistema de comércio livre quase sem restrições - e a Índia - que segue uma política mais protecionista. Países como a Coreia do Sul tiveram um desempenho muito melhor (se medido por critérios económicos) do que países como a Índia, ao longo dos últimos cinquenta anos.
O comércio mundial é regulamentado pela Organização Mundial de Comércio.
O comércio pode estar relacionado à economia formal, legalmente estabelecido, com firma registrada, dentro da lei e pagando impostos, ou pode ainda estar relacionado à economia informal, que são as atividades à margem da formalidade, sem firma registrada, sem emitir notas fiscais, sem pagar imposto.
Jô Cavalcanti

Maria Joselita Pereira Cavalcanti (Recife, 28 de junho de 1982), mais conhecida como Jô Cavalcanti, é uma comerciante, feminista, sindicalista e política brasileira, filiada ao Partido Socialismo e Liberdade (PSOL). Entre 2019 e 2023, exerceu o cargo de deputada estadual na Assembleia Legislativa de Pernambuco. Em 2024, foi eleita vereadora, e, desde 2025, ocupa uma cadeira na Câmara Municipal do Recife.
Jô é militante do Sindicato dos Trabalhadores do Comércio Informal e coordenadora nacional do Movimento dos Trabalhadores e Trabalhadoras Sem Teto.
Eleitas pelo PSOL em 2018 com 39.175 votos, as Juntas Codeputadas formam o primeira mandato coletivo a ocupar uma cadeira na Assembleia Legislativa de Pernambuco. O grupo é formado pela jornalista Carol Vergolino, pela estudante de letras Joelma Carla, pela professora Kátia Cunha, pela advogada Robeyoncé Lima, a primeira transexual do Norte e Nordeste do país a usar o nome social na carteira da Ordem dos Advogados do Brasil e por Jô Cavalcanti.
Durante o mandato foram eleitas à presidência da Comissão de Cidadania da Alepe, no biênio 2019-2020.
André Jung

André Jungmann Pinto, ou simplesmente André Jung (Recife, 12 de maio de 1961), é um jornalista, produtor musical e baterista brasileiro, conhecido por ter participado das bandas Titãs e Ira!.
É irmão do político Raul Jungmann, ex-ministro da Defesa.
Alguns anos depois de André nascer, sua família se mudou para São Paulo, devido ao golpe militar de 1964.
André tocou dois anos com Sossega Leão e fez parte dos Titãs entre 1982 e 1984, tendo participado da gravação do primeiro álbum da banda, pouco antes de sua saída.
Então entrou no Ira!, gravou todos os discos da primeira fase da banda, e inclusive cantou junto de Nasi na música "Advogado do Diabo", composta pelos dois, presente no disco PsicoAcústica de 1988, que Chico Science & Nação Zumbi costumavam tocar em seus shows.
Ao lado de Nasi, produziu em 1988, o álbum Hip-Hop Cultura de Rua, o primeiro LP de hip-hop Brasileiro.
Participou da gravação de álbuns solo de seus companheiros do Ira!, como no caso de Dream Pop do projeto Benzina, do guitarrista Edgard Scandurra. Além dos discos Uma Noite Com Nasi e os Irmãos do Blues, Os Brutos Também Amam e O Rei da Cocada Preta de Nasi e os Irmãos do Blues, e o primeiro álbum solo do vocalista, Onde os anjos não ousam pisar.
Possui uma linha de baquetas da C. Ibañez com seu nome.
Estudou jornalismo na ECA/USP e acompanha F-1 desde o final dos anos 1960. Já escreveu artigos sobre o tema na Folha de S.Paulo, comentou, ao lado de Edgard Mello Filho, corridas de Nascar na Rede Manchete e participa com frequência de programas de TV para falar de automobilismo. Criou na rádio Brasil 2000 FM, de São Paulo, o boletim diário "Velocidade on the Rock!".
Atualmente está com um novo projeto chamado Urban ToTem. Nessa nova empreitada, André não se limita a ser músico e foi além ao ser o produtor e diretor do projeto, que conta os músicos de apoio do Ira! em sua turnê acústica (Lino Crizz, vocais; Michelle Abu, bateria e percussão; Jonas Moncaio no cello; e Adriano Grineberg, teclados e baixo). A pré-promoção do álbum, que foi lançado no início de 2008, aconteceu no site MundoIRA!.
Além do Urban ToTem, Jung foi baterista da banda Futuro Antigo y Los Ultimo Tipoz, ao lado do vocalista do Ratos de Porão, João Gordo.
Foi produtor musical de artistas do pop nacional como a banda Stevens e a cantora Manu Gavassi.
Bom Dia Ipanema

Bom dia, Ipanema! é um documentário independente do cineasta Joaquim Leães de Castro que retrata vendedores ambulantes da Praia de Ipanema, no Rio de Janeiro. O filme aborda dramas pessoais de oito trabalhadores, assim como o empreendedorismo e o marketing empírico (ou de guerrilha).
O documentário capta personagens ilustres e carismáticos da clássica praia de Ipanema, no Rio de Janeiro.
O documentário já foi pauta no programa Encontro, da Fátima Bernandes, e do Sem Censura, de Leda Nagle. O filme também já foi exibido no Canal Brasil e atualmente está disponível na plataforma de streaming Looke.
Antes de estrear rendeu uma grande pauta no jornal O Globo sobre os trabalhadores informais.
Após o sucesso do documentário Bom Dia Ipanema, as redes sociais que serviram de plataforma para a divulgação do filme se transformaram num canal de notícias, assim como foi feito com o Quebrando o Tabu. Atualmente o portal produz notícias sobre arte, cultura, turismo, gastronomia e lazer no Rio de Janeiro. O site tem como editor-chefe o jornalista Vinícius Yamada, que fundou o portal Gay Blog Br.
Carro do ovo

Carro do ovo é um tipo de empreendedorismo, caraterizado pela venda ambulante de grande quantidade de ovos a preços baixos em bairros populares através de um carro, muitas vezes do tipo Kombi, munido de alto-falante.
Ao mesmo tempo que se anunciam os ovos com slogans como "Atenção, dona de casa. É o carro dos ovos, que vai passando na sua rua [...]", os alto-falantes passam músicas populares, música gospel e até cacarejos de galinhas, podendo ser adaptada em função do público alvo. Em alguns casos a mensagem publicitária é ela mesma cantada, se aproximando de um formato jingle. Em 2005, em Curitiba, por exemplo, foi coletada a seguinte frase num carro do ovo que passava por bairros da cidade: "Trinta ovos, trinta ovos só paga três reais. É o carro do ovo que está passando freguesia [...]", e a frase se repete.
Em 2020, durante a pandemia de COVID-19 no Brasil, este tipo de empreendedorismo tornou-se muito popular, inicialmente devido às demissões causadas pela pandemia, encontrando terreno muito favorável devido à alta no preço da carne, levando a um maior consumo de ovos. Alguns vendedores articularam as vendas através de grupos de WhatsApp que chegavam aos 2000 clientes, recorrendo também a um sistema de cartão-fidelidade. O pagamento incluía desde moeda corrente, à transferência por Pix.
No Quilombo do Orobu, na região de Cajazeiras, em Salvador da Bahia, o caráter popular e facilmente reconhecido pela comunidade do carro do ovo foi usado para anunciar o equipamento de proteção individual contra a Covid-19, fazendo parte da estratégia de contenção da doença, com mensagens como "o Covid veio da China. Use máscara e venha pegar o ovo!". A estratégia colocou a questão da necessidade de interagir com a comunidade, quando está em causa a promoção do distanciamento social como forma de combate contra o Covid-19. O pensamento de que esse distanciamento impediria o acesso aos bens alimentares, como os ovos, gerou um conflito que amparou o risco a que se submeteu a comunidade, ao sair de casa.
Em dezembro de 2020, o grupo Aparelhamento, um coletivo de São Paulo nascido em 2016, colocou nas ruas da cidade uma van vendendo ovos oriundos de galinhas livres de cativeiro, 30 unidades por 10 reais, com o objetivo não de gerar lucro, mas sim incentivar o debate através de perguntas de cunho político e relevância nacional, como "O carro do ovo quer saber: por que Queiroz estava escondido na casa do advogado da família Bolsonaro?". Os questionamentos eram emitidos pelo sistema de som da van, surpreendendo, alegrando e revoltando o trânsito paulista, e gerando repercussões nas redes sociais. A própria venda do ovo era parte da mensagem, sendo vendido por um preço inferior ao comprado, com a característica de provirem de galinhas em liberdade. Além disso, os ovos eram cozidos e distribuídos gratuitamente para moradores de rua pelo mesmo carro. A palavra tinha, também ela, a sua função, brincando com a semelhança do "o ovo quer saber", mote utilizado como introdução das perguntas feitas pelo megafone, com a palavra de ordem, "o povo quer saber".
Rua Uruguaiana

Rua Uruguaiana ("Uruguayan Street") is a popular shopping street in Rio de Janeiro, Brazil.
In 1994 on Uruguaiana, Rio de Janeiro mayor César Maia inaugurated the Uruguaiana Popular Market (also known as "camelódromo da Uruguaiana") to shelter the street vendors that worked nearby. Due to the common practice of selling illegal counterfeit products, the area is usually a stage for police operations.
The market is the mecca of piracy in Rio de Janeiro.
22°54′14″S 43°10′49″W﻿ / ﻿22.9038°S 43.1802°W﻿ / -22.9038; -43.1802
Shakedown Street (vending area)

Shakedown Street is the area of a jam band parking lot where the vending takes place. It is named after the Grateful Dead song of the same name, and began in the early 1980s in the parking lots at Grateful Dead concerts. Items sold have included food, and beverages such as alcoholic beverages, clothing (such as T-shirts) and jewelry, among others. Ticket scalping may also occur.
In the Deadhead community, and other like-minded musical scenes, a unique tailgating culture evolved. More than just a party for fans, it is a way for the faithful to sell wares which in turn fund their tickets and gas to the next concert in order to spend weeks, months, or even entire tours on the road. Along with the more traditional fare and beverages such as individual cans or bottles of beer, there may be a selection of vegetarian food such as grilled cheese sandwiches, egg rolls, burritos, falafel, quesadillas, and pizza. Certain illicit foods such as hash brownies and "ganja gooballs" are also sometimes found in the parking lots. Other products available for the tailgaters include handmade jewelry, bumper stickers, t-shirts, drugs, or drug paraphernalia.
The Shakedown Street vending scene also provides a common area where touring music fans may socialize with one-another while traveling from show to show during a band's concert tour. This can instill a sense of community among fellow touring concert goers.
Chef Ra purveyed his rasta pasta dish in the Shakedown Street area of parking lots at many Grateful Dead concerts.
Shakedown Street is referenced in the television show American Dad in season 16 episode 4, titled “Shakedown Steve.”
सेना दिवस (भारत)

भारताचा सेना दिवस (किंवा लष्कर दिवस) हा दरवर्षी १५ जानेवारी रोजी साजरा केला जातो. लेफ्टनंट जनरल कोडंदेरा एम. करिअप्पा (नंतर ते फील्ड मार्शल बनले) यांनी जनरल फ्रान्सिस रॉय बुचर यांच्याकडून १५ जानेवारी १९४९ रोजी भारतीय लष्कराचे पहिले कमांडर-इन-चीफ म्हणून कार्यभार स्वीकारल्याबद्दल हा साजरा केला जातो. हा दिवस राष्ट्रीय राजधानी नवी दिल्लीत तसेच सर्व मुख्यालयांमध्ये परेड आणि इतर लष्करी कार्यक्रमांच्या स्वरूपात साजरा केला जातो.
१५ जानेवारी २०२३ रोजी, बेंगळुरूमध्ये ७५ वा भारतीय लष्कर दिन साजरा केला. देश आणि नागरिकांच्या रक्षणासाठी प्राणांची आहुती देणाऱ्या शूर सैनिकांना अभिवादन करण्याचा हा दिवस आहे.
देशभरात उत्सव साजरा होत असताना, मुख्य सेना दिवस परेड ही दिल्ली कॅन्टोन्मेंटमधील करिअप्पा परेड मैदानावर आयोजित केली जाते. या दिवशी शौर्य पुरस्कार आणि सेना पदकेही दिली जातात. परमवीर चक्र आणि अशोक चक्र पुरस्कार विजेते दरवर्षी ह्या परेडमध्ये सहभागी होतात. लष्करी हार्डवेअर, असंख्य तुकडी आणि लढाऊ प्रदर्शन परेडचा भाग आहे. २०२० मध्ये, कॅप्टन तानिया शेरगिल या सेना दिवस परेडचे नेतृत्व करणाऱ्या पहिली महिला अधिकारी बनल्या.