கோயம்புத்தூர் பண்பாடு

கோயம்புத்தூர் பண்பாடு (Culture of Coimbatore) என்பது "தென்னிந்தியாவின் மன்செஸ்டர்" என்று பிரபலமாக அழைக்கப்படும் கோயம்புத்தூர் மக்களின் கலை, பண்பாட்டைக் குறிப்பதாகும். இது தமிழ்நாட்டின் மேற்குப் பகுதியான கொங்கு நாட்டுப் பகுதியின் கலாச்சாரத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இந்தியாவில் உள்ள மற்ற நகரங்களிலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டது இந்த கலாச்சாரம். ஒரு பலப்பட்டறையர் சேர் நகரமாக இருப்பதால், நகரத்தின் கலாச்சாரம் இதன் பல்வேறு மக்கள்தொகையின் பழக்கவழக்கங்களைப் பிரதிபலிக்கிறது. இது ஒரு தனித்துவமான கலவையைத் தோற்றுவித்துள்ளது. பொதுவாகப் பாரம்பரிய நகரமாகக் கருதப்பட்டாலும், கோயம்புத்தூர் தமிழ்நாட்டின் மற்ற நகரங்களைக் காட்டிலும் பன்முகத்தன்மை வாய்ந்தது. தமிழ்நாட்டின் பாரம்பரிய இசை, நடனம் மற்றும் அனைத்து கலை வடிவங்களும் நகரத்தில் மிகவும் பிரபலமாக உள்ளன. பாரம்பரிய உணவுகள் முதல் துரித உணவுகள் வரை, பண்டைய கோயில் கட்டிடக்கலை முதல் நவீன உயரமான கட்டிடங்கள் வரை மற்றும் பாரம்பரிய இசை மற்றும் நடனம் முதல் நகரத்தில் வளர்ந்து வரும் இரவு வாழ்க்கை வரை ஒரு தனித்துவமான கலாச்சார கலவையைக் கோயம்புத்தூரில் காணலாம். கோயம்புத்தூர் மக்கள் தொழில்முனைவோருக்காகப் பெயர் பெற்றவர்கள்.
கோயம்புத்தூர் நகரம் ஒவ்வொரு ஆண்டும் இசை விழாவை நடத்துகிறது. கலை, நடனம் மற்றும் இசை நிகழ்ச்சிகள் ஆண்டுதோறும் செப்டம்பர் மற்றும் திசம்பர் மாதங்களில் (தமிழ் நாட்காட்டி மாதம் - மார்கழி) நடத்தப்படுகின்றன. நகரத்தின் தொழில் மயமாக்கல் தொழிற்சங்கங்களின் வளர்ச்சியிலும் காணப்படுகிறது.
நகரத்தின் மக்கள் தொகையில் பெரும்பான்மையாக இந்துக்கள் உள்ளனர். இசுலாமிய மக்கள்தொகையின் ஒரு சிறிய குழுவாகக் கிறிஸ்தவர்கள், சீக்கியர்கள் மற்றும் சைனர்களும் குறைந்த எண்ணிக்கையில் உள்ளனர். கோயம்புத்தூரில் ஏராளமான தெலுங்கர்கள், கன்னடர்கள், மலையாளிகள், முக்கியமாகப் பாலக்காடு மற்றும் வட இந்தியர்களில் முக்கியமாகக் குசராத்திகள் வணிகத்தில் ஈடுபட்டுள்ளனர். 1970களில், அதிகரித்த பொருளாதார வளர்ச்சி மற்றும் வேலை வாய்ப்புகளால் தூண்டப்பட்ட இடம்பெயர்வின் விளைவாக நகர மக்கள்தொகை பெருக்கத்தினைக் கண்டது.
பேரூர் கோயில், கோனியம்மன் கோயில், புலியகுளம் விநாயகர் கோயில், கோட்டை ஈசுவரன் கோயில், ஈச்சனாரி விநாயகர் கோயில், தண்டு மாரியம்மன் கோயில், மருதமலை முருகன் கோயில், சிங்காநல்லூர் அரவான் கோயில், இஸ்கான் கோயில், காரமடை ஷானிகா கோயில், லோக நாயகர் கோயில் உள்ளிட்ட ஏராளமான கோயில்கள் நகரைச் சுற்றிலும் உள்ளன. ஈசுவரன் சன்னதி, அஸ்தம்ச வரத ஆஞ்சநேயர் கோயில், பஞ்சமுக ஆஞ்சநேயர் கோயில் மற்றும் தியானலிங்க யோகக் கோயில் குறிப்பிடத்தக்கன. மாரியம்மன் திருவிழாக்கள், நகரின் ஏராளமான அம்மன் கோவில்களில், கோடையில் நடைபெறும் முக்கிய நிகழ்வுகளாகும். ஒப்பணக்காரத் தெரு மற்றும் பெரிய அங்காடித் தெருவில் உள்ள மசூதிகள் ஹைதர் அலி காலத்தைச் சேர்ந்தவை. கருமத்தம்பட்டியில் சிறிய தேவாலயம் அமைக்க நாயக்கர் ஆட்சியாளர்களால் அனுமதி வழங்கப்பட்டு 1647ஆம் ஆண்டிலிருந்தே கிறிஸ்தவப் மதத்தினர் மதப் பணிகளைத் தொடர்ந்து வருகின்றனர். இந்த தேவாலயம் 1804-ல் திப்பு சுல்தானின் தரைப்படையால் அழிக்கப்பட்டது. பின்னர் புதிய தேவாலயம் நிர்மாணிக்கப்பட்டது. 1886 ஆம் ஆண்டு, புதுச்சேரியிலிருந்து பிரிந்து கோவை மறைமாவட்டமாக உருவாக்கப்பட்டது. சீக்கிய குருத்வாராக்கள் மற்றும் ஜைன வழிப்பாட்டுத் தலங்களும் கோயம்புத்தூரில் உள்ளன. ஆசியாவிலேயே மிகப்பெரிய விநாயகர் சிலையுடன் புலியகுளம் விநாயகர் கோயில் உள்ளது. பெதஸ்தா பிரார்த்தனை மையம் காருண்யா நகரில் உள்ளது.
கோயம்புத்தூர் உணவுகள் பெரும்பாலும் தென்னிந்தியாவில் அரிசியை அடிப்படையாகக் கொண்டவை. இருப்பினும், நாட்டின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்து புலம்பெயர்ந்த மக்கள் வசித்து வருவதால், கோயம்புத்தூர் மக்கள் உணவிலும் பல கலாச்சாரங்களைக் கொண்டுள்ளனர். பெரும்பாலான உள்ளூர் வாசிகள் இன்னும் தங்கள் கிராமப்புற சுவையைத் தக்க வைத்துக் கொண்டு வருகிறார்கள். பல உணவகங்கள் வாழை இலையில் உணவு பரிமாறுகின்றன. வட இந்திய, சீன மற்றும் கண்ட உணவு வகைகளும் கிடைக்கின்றன. மைசூர் பாகு (பருப்பு மாவு மற்றும் நெய்யிலிருந்து தயாரிக்கப்படும் இனிப்பு), இட்லி, தோசை, அல்வா (பால், கோதுமை, அரிசி போன்ற பல்வேறு பொருட்களால் செய்யப்பட்ட இனிப்பு) கிடைக்கின்றன. அன்னபூர்ணா கௌரிசங்கர் உணவகங்கள் இப்பகுதியின் உயர்தர சைவ உணவு மற்றும் சாம்பாருக்குப் பெயர் பெற்ற உணவகங்களாகும் (கோயம்புத்தூரைச் சுற்றியுள்ள அனைத்து கிளைகளுக்கும் சாம்பார் மொத்தமாகத் தயாரிக்கப்பட்டு பின்னர் கிளைகளுக்கு விநியோகிக்கப்படுகிறது, இதனால் இதன் சுவை நிலையானது). உள்ளூர் மக்களிடையே பிரியாணியும் பிரபலம். இது தவிர, கோயம்புத்தூர் மிகவும் சுறுசுறுப்பான தெரு உணவு கலாச்சாரத்தைக் கொண்டுள்ளது. சில தலைமுறைகளுக்கு முன்பு இங்குக் குடியேறிய வட இந்திய மக்களால் இது நடத்தப்படுகிறது. உண்மையில் தமிழ்நாடு முழுவதும் பிரபலமான ஒரு தெரு உணவு, காஜான் கோயம்புத்தூரில் உள்ளது. பொதுவாக வறுத்த காளான்களை (பொதுவாக நறுக்கிய காளான்) ஒரு காரமான குழம்பில் வேகவைத்து ஒரு நிலைத்தன்மையை அடையும் வரை, நறுக்கிய வெங்காயம் மற்றும் கொத்தமல்லி இலைகளைத் தூவி பரிமாறப்படும்.
கொங்கு தமிழ் என்பது தமிழ் மொழியின் பேச்சுவழக்கு ஆகும். இது நகரத்தில் அதிகம் பேசப்படுகிறது. இது முதலில் "காங்கீ"` அல்லது "கொங்கலம்" அல்லது "கோயம்புத்தூர் தமிழ்" அல்லது "கொங்கப்பேச்சு" அல்லது 'கொங்கு பாஷை' என அழைக்கப்படுகிறது. கொங்கு தமிழின் சிறப்பு என்னவென்றால், நிலையான தமிழின் retroflex T/D (ட) க்குப் பதிலாக அல்வியோலர் ற – Tra/Dra (ஆங்கில வார்த்தையின் தடத்தில் உள்ளது போல) பயன்படுத்தப்படுகிறது. எடுத்துக்காட்டாக, நிலையான தமிழின் 'என்னுதயா' (என்னுடையது) என்பது கொங்கு பேச்சுவழக்கில் enRa என்று உச்சரிக்கப்படுகிறது. கூடுதலாக, ஆங்கில வார்த்தையான Gang இல் உள்ள "ng" என்று ஒலிக்கும் குட்டு நாசி (ங்) பயன்பாடு கொங்கு தமிழில் அதிகமாக உள்ளது. இது கொங்கு தமிழின் இலக்கணம் நிலையான தமிழின் இலக்கணத்திற்குப் பொருந்தாத சூழ்நிலைகளுக்கு வழிவகுக்கிறது (தொல்காப்பியம், நன்னூல் போன்ற அதிகாரப்பூர்வமான நூல்களில்). வாங் "வாங்" போன்ற ஒரு வார்த்தையை முடிக்க ங் என்பது ஒரு உதாரணம், அதாவது 'வா' என்பது மரியாதைக்குரிய தொனியில் வெளிப்படுத்தப்படுகிறது. இது நிலையான தமிழில் "வாங்கா" என்று இருக்கும். ஆங்கிலம் அதிகம் படித்த வகுப்பினரால் பேசப்படுகிறது மற்றும் நகரத்தில் பேசப்படும் பிற மொழிகளில் மலையாளம், கன்னடம், தெலுங்கு மற்றும் உருது ஆகியவை அடங்கும்.
கோயம்புத்தூரில் உள்ளூர் கோவில் திருவிழாக்கள் உட்ப்பட பல திருவிழாக்கள் கொண்டாடப்படுகின்றன :