भदावरी म्हैस

भदवारी म्हैस ही उत्तर प्रदेश, भारतातील सुधारित पान म्हशीची जात आहे, जी मुख्यतः आग्रा आणि इटावा जिल्ह्यांमध्ये, आणि मध्य प्रदेशातील भिंड आणि मुरैना जिल्ह्यांमध्ये दूध उत्पादनासाठी ठेवली जाते. गाई साधारणतः 272 दिवसांत ७५२–८१० किलो (१,६६०–१,८०० पौंड) दूध देतात. या कालावधीत.
भारतीय अर्थव्यवस्थेत म्हशींची महत्वाची भूमिका आहे, देशातील एकूण दूध उत्पादनापैकी ५६% आणि जगाच्या उत्पादनात भारतीय म्हशीच्या दुधाचा ६४% वाटा आहे. कठोर हवामानाच्या परिस्थितीत देखील तग धरण्याचीत्यांची क्षमता आणि दर्जेदार खाद्याची कमी आवश्यकता यामुळे त्यांचे योगदान जबरदस्त आहे.
भदवारी म्हशी विशेषतः त्यांच्या दुधात आढळणाऱ्या बटरफॅटच्या उच्च सामग्रीसाठी प्रसिद्ध आहेत. जवळपास ६.० ते १२.५% पर्यंत फॅटचे प्रमाण असते. त्यांच्या दुधात असलेल्या बटरफॅटची तुलनेने उच्च टक्केवारी हे पशुखाद्याचे बटरफॅटमध्ये रूपांतर करण्याच्या जातीच्या कार्यक्षमतेमुळे होते; भदावरी म्हशींचे अनोखे, फायदेशीर स्वरूप अनेक विकसनशील देशांतील शेतकऱ्यांना म्हशींच्या सर्वोत्तम मांस आणि दुभत्या जातींपैकी एक, मुर्राह जातीसह प्रजनन करण्यास आकर्षित करते. बल्गेरिया, फिलीपिन्स, थायलंड, मलेशिया आणि नेपाळ यांसारख्या कृषी-आधारित अर्थव्यवस्था असलेल्या देशांच्या पशुधन उद्योगात वाढत्या प्रमाणात महत्त्वाचे आहे, परिणामी भदावरी आणि मुर्राहच्या संकरित जाती इतर कमी उत्पादन देणाऱ्या जातींचे दूध उत्पादन वाढवतात आणि एक चांगले उत्पादन करतात. द्रव दुधाची बाजारपेठ.
भारतात अंदाजे १०५ दशलक्ष म्हशी असून त्यापैकी २६.१% म्हशी उत्तर प्रदेशात आहेत. भारतामध्ये त्यांच्या फेनोटाइपिक वैशिष्ट्यांवर आधारित नऊ सुप्रसिद्ध जाती आहेत (मुर्राह, निली-रवी, सुरती, जाफराबादी, भदावरी, मेहसाणा, नागोरी, तोडा आणि पंडरपुरी), अनेक कृषी हवामान क्षेत्रांमध्ये वितरीत केल्या आहेत.
मुर्राह म्हशींच्या संकरित प्रजननामुळे शुद्ध भदावरी जातीची लोकसंख्या काही हजारांवर आली आहे. उत्तर प्रदेश, भारताच्या परिसरात, मुर्राह म्हशीची वैशिष्ट्ये अधिक सामान्य होत आहेत. अनेकांच्या मते भदावरीचे जर्मप्लाझम संवर्धनासाठी अत्यंत मौल्यवान आहे.
भदवारी म्हशी हे मध्यम आकाराचे, तांब्या रंगाचे आणि राखाडी काळ्या रंगाचे प्राणी असून मानेच्या खालच्या बाजूला दोन पांढऱ्या रेषा असतात, हे या म्हशींचे वेगळे वैशिष्ट्य आहे. शिंगे किंचित बाहेरच्या दिशेने वळलेली असतात, मानेला समांतर असतात आणि टिपा वरच्या दिशेने वळलेली असतात. ते इतर म्हशींच्या जातींपेक्षा रोग आणि उष्णतेच्या प्रभावांना अधिक प्रतिरोधक म्हणून ओळखले जातात, ज्यामुळे ते पाळीव प्राण्यांसाठी आदर्श बनतात.
भदवारी मुख्यत: भरड खाद्य, पेंढा, मक्याचे पदार्थ, जव किंवा गव्हाचा पेंढा, मक्याचे दाणे, ज्वारी आणि उसाचे अवशेष यावर उदरनिर्वाह करते. भयंकर परिस्थितीत, भदावरी कमी-गुणवत्तेच्या पिकांच्या अवशेषांवर आणि हिरव्या चाऱ्यावर जगू शकते.
भारतातील बुंदेलखंड प्रदेशात 2011 चा अभ्यास भदावरी (आणि मुर्राशी संबंधित) म्हशींच्या बछड्यांचे दस्तऐवजीकरण करण्याच्या उद्देशाने करण्यात आला. बुंदेलखंड सारखे क्षेत्र संपूर्ण भारतात आढळतात, कारण दुष्काळ आणि पावसाळ्यामुळे पशुधनाच्या अर्थशास्त्रावर मोठ्या प्रमाणावर अवलंबून आहे, संपूर्ण भारतात प्रति 1,000 माणसांमागे 95 म्हशी आहेत; बछड्यांविषयी माहिती जगाच्या या प्रदेशासाठी हानिकारक आहे. झाशी येथील भारतीय गवताळ प्रदेश आणि चारा संशोधन संस्थेत, भदावरीच्या कळपाचे पोषण आवश्यकतेच्या प्रमाणित प्रणाली अंतर्गत तीव्रतेने व्यवस्थापन केले गेले आणि 8 वर्षांच्या कालावधीत (2002 पासून सुरू) असे केले गेले. सर्व वेळी, जन्मदर हवामानविषयक डेटाच्या दृष्टिकोनातून ठेवला गेला. परिणामांनी सूचित केले की पावसाळी (जुलै-सप्टेंबर) आणि शरद ऋतू (ऑक्टो-नोव्हेंबर) ऋतूंमध्ये सर्वात जास्त 70% पेक्षा जास्त बछड्यांचे उत्पादन होते, तर कमी बछड्यांचे दर हिवाळ्यात 15.48% आणि उन्हाळी हंगामात 4.88% होते. त्यानंतर संपूर्ण भारत आणि इजिप्त सारख्या जगाच्या इतर भागांमध्ये कॅल्व्हिंग पॅटर्नसह परिणामांचा संदर्भ दिला गेला. भदावरी बछड्यांमधील ऋतूमान हे सूचित करते की प्रजनन इच्छा आहारापेक्षा हवामानातील बदलांवर अवलंबून असते.
एकूणच, म्हशीच्या दुधात गाईच्या दुधापेक्षा जास्त पौष्टिक गुणधर्म आणि मूल्ये आहेत. म्हशीच्या दुधात चरबी, लॅक्टोज, प्रथिने, कॅल्शियम आणि जीवनसत्त्वे ए आणि सी, व्हिटॅमिन ई, रिबोफ्लेविन आणि कोलेस्ट्रॉलची पातळी कमी असते. कॅरोटीनची अनुपस्थिती अस्तित्वात आहे, आणि बायोएक्टिव्ह पेंटासेकराइड्स आणि गँगलिओसाइड्स आढळतात जे गायीच्या दुधात नसतात. फॅट ग्लोब्यूल्स मोठे असतात, परंतु गायीच्या दुधापेक्षा कमी पडदा सामग्री असतात. तथापि, म्हशीच्या विशिष्ट जातीचा दुधाच्या रचनेवर परिणाम होतो. 2008 मध्ये चार भारतीय म्हशींच्या जातींच्या तुलनेमध्ये, भदावरीमध्ये चरबी, एकूण प्रथिने आणि केसीन सामग्रीसाठी सर्वोच्च कार्यक्षमता असलेल्या मुर्रापेक्षा जास्त घन पदार्थ नसलेले दर्शविले गेले.