davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
گنبد

گنبد، تعمیرات کا ایک جزو ہے جس کا اوپری حصہ ایک خالی گول احاطے کی مانند ہوتا ہے۔ گنبد مختلف قسم کے اجزاء سے تعمیر کیا جاتا ہے جس کی تاریخ تعمیرات میں انتہائی پرانی ہے اور وقت کے ساتھ ساتھ اس میں جدت آئی ہے۔ مشرق وسطٰی کی تاریخی تعمیرات میں اب بھی مختلف قسم کے گنبد موجود ہیں جس سے تعمیرات کے اس جزو کی اہمیت عیاں ہے۔ گنبدوں کی جدید اور تکنیکی لحاظ سے ترقی یافتہ شکل روم میں تعمیراتی انقلاب کے دوران واضع ہوئی۔ روم میں گنبد کی مختلف اشکال ملتی ہیں جو اس وقت کی تقریباً تمام قسم کے مندروں اور عوامی تعمیرات میں تعمیر کیے جاتے تھے۔ گنبد کا یہ استعمال اور اس میں جدت کا تصور روم میں مسیحیت کے داخل ہونے اور سیکولر تعمیرات کی طرف رجحان تک باقی رہا۔ چونکہ عرب میں گنبد کی تعمیر کا رجحان بھی عام تھا، اس لیے مسلمانوں کی فتوحات اور اسلامی تہذیب کے باقی دنیا پر اثرات کی وجہ سے گنبد مکمل طور پر اسلامی طرز تعمیرات کی نشانی بن گیا۔ کسی بھی عمارت پر ایک سے زیادہ گنبدوں کی تعمیر کا رواج روس کے کلیساؤں میں شروع ہوا، جہاں پر مغربی کلیساؤں کے مشن کی تعداد زیادہ تھی۔ روس میں گنبدوں کی تعمیر پر خصوصی توجہ دی جاتی تھی اور یہ گنبد عام طور پر انتہائی دلکش اور رنگین نقش و نگار سے مزین کیے جاتے تھے۔ ان گنبدوں کا باہری حصہ خصوصی طور پر لکڑی اور دھات سے بنایا جاتا تھا، جبکہ اندرونی حصہ کسی بھی مضبوط مادے جیسے پتھر وغیرہ سے تراشا جاتا تھا۔ پیازی شکل کے گنبد روسی طرز تعمیرات کی نشانی بن گئے اور عام طور پر ایسے گنبدوں کی کئی پرتیں ہوا کرتی تھیں، جبکہ مرکزی گنبد کو اضافی تہ جو گنبد کی ہی شکل کی ہوتی تھی، ڈھک دیا جاتا تھا۔ اٹھارہویں صدی میں مغربی یورپ میں گنبد کی تعمیر کا رواج ایک بار پھر زور پکڑنے لگا اور روم میں نئی سرکاری تعمیرات پر گنبد کی تعمیر لازمی قرار دے دی گئی۔ گنبد کی تعمیر اس دور میں حکومت کی خاص پہچان قرار پائی اور اس وقت کے امرا کے گھر اور محلات پر خصوصی طور پر گنبد تعمیر کیے جانے لگے۔ روس اور مغربی یورپ میں کلیساؤں اور دوسری عمارات پر تعمیر کیے جانے والے گنبدوں میں خصوصی اضافہ لالٹین یا روشنی کی تنصیب تھی جو گنبد کی چوٹی پر نصب ہوتی تھی۔ یہ روشنی یا لالٹین نہ صرف گنبد اور عمارت کی بیرونی خوبصورتی میں اضافہ کرتی تھی بلکہ یہ عمارت کے اندر بھی روشنی کا ذریعہ ہوتی تھی۔ اب بھی کئی ایسی عمارات وجود رکھتی ہیں جن کے گنبدوں کی لالٹینوں کی روشنی اس خاص عمارت کی ضروریات کے لیے کافی ثابت ہوئی ہیں۔
افغانستان کی بلند ترین عمارتوں اور تعمیرات کی فہرست

افغانستان کی بلند ترین عمارتوں اور تعمیرات کی اس فہرست میں افغانستان میں فلک بوس عمارتوں، ٹاورز اور دیگر ڈھانچے کو ان کی اونچائی کے لحاظ سے درج کیا گیا ہے۔
افغانستان کی موجودہ بلند ترین عمارت کابل شہر میں واقع کابل ٹاور ہے۔ 18 منزلہ کابل ٹاور سرے تک 87 میٹر (285 فٹ) بلند ہے۔ اور اس کی تعمیراتی اونچائی 75 میٹر (246 فٹ) ہے۔ )۔
اس فہرست میں معیاری اونچائی کی پیمائش کی بنیاد پر افغانستان کی بلند ترین عمارتوں اور تعمیرات کی درجہ بندی کی گئی ہے۔ صرف مکمل یا ٹاپ آؤٹ ڈھانچے شامل ہیں۔
اس فہرست میں ان عمارتوں اور تعمیرات کی درجہ بندی کی گئی ہے جو افغانستان میں زیر تعمیر ہیں اور یہ عمارتیں کم از کم 50 میٹر، (165 فٹ) یا 10 منزل اونچی بنانے کا منصوبہ ہے۔اس فہرست میں ایسی زیر تعمیر عمارتیں بھی شامل ہیں جو پہلے ہی ٹاپ آؤٹ ہو چکی ہیں، جیسا کہ وہ عمارتیں جن کی تعمیر معطل کر دی گئی ہے۔
محکمہ مواصلات و تعمیرات پنجاب

کمیونیکیشن اینڈ ورکس ڈیپارٹمنٹ حکومت پنجاب، پاکستان کا ایک محکمہ ہے۔ یہ محکمہ صوبہ پنجاب میں تمام سڑکوں اور پلوں کی منصوبہ بندی، عملدرآمد، ترقی اور دیکھ بھال کا ذمہ دار ہے۔ محکمہ شاہرات پنجاب اسی محکمہ کے زیر انتظام ہے۔ جو پنجاب میں سڑکوں کی دیکھ بھال کرتا ہے۔ محکمہ مواصلات و تعمیرات کا بنیادی مقصد صوبے میں رابطہ سڑکوں کی تعمیر مرمت اور پاک چائنا اکنامک کاریڈور سمیت تمام تجارتی شاہراہوں تک رسائی کو ممکن بنانا ہے۔
ہائی ویز کا محکمہ کمیونیکیشن اینڈ ورکس ڈیپارٹمنٹ سے منسلک ہے۔ پنجاب ہائی ویز ڈیپارٹمنٹ تمام صوبائی سڑکوں کے نیٹ ورک کی تعمیر اور دیکھ بھال کا ذمہ دار ہے۔ محکمہ 38000 سڑکوں کے کلومیٹر. سے زیادہ کا نیٹ ورک رکھتا ہے۔
1944 میں قائم ہونے والا روڈ ریسرچ اینڈ میٹریل ٹیسٹنگ انسٹی ٹیوٹ فٹ پاتھ ڈیزائن کی شکل میں تکنیکی مدد فراہم کرتا ہے، سڑک کی تعمیر کے مواد کی جانچ اور تجزیہ، موجودہ فرش کی تشخیص اور محکمہ کے فیلڈ انجینئرز کو درپیش مختلف مسائل کا حل فراہم کرتا ہے۔
آرکیٹیکچر ڈیپارٹمنٹ، کمیونیکیشن اینڈ ورکس ڈیپارٹمنٹ کا ایک منسلک محکمہ۔ یہ محکمہ پنجاب حکومت کے مختلف محکموں کو تعمیراتی خدمات فراہم کرتا ہے۔ یہ بنیادی طور پر حکومت کے زیر اہتمام تمام منصوبوں کی منصوبہ بندی، ڈیزائننگ اور تعمیراتی پہلوؤں کی نگرانی سے متعلق ہے۔
بلڈنگ ڈیپارٹمنٹ کے کام مختلف سرکاری محکموں کے لیے عمارتوں کی ڈیزائننگ اور تعمیر اور سرکاری عمارتوں کی مرمت اور دیکھ بھال ہے۔
1944 میں قائم کیا گیا بلڈنگ ریسرچ اسٹیشن میٹریل ٹیسٹنگ لیبارٹری کے طور پر کام کرتا ہے۔
PRRA لاہور رنگ روڈ کی دیکھ بھال اور دیکھ بھال کا ذمہ دار ہے۔
LRRA پورے صوبے میں اسی طرح کی مداخلتیں کرنے کے لیے اپنے دائرہ کار کو بڑھانے کے لیے اپنا نام پنجاب رنگ روڈ اتھارٹی رکھ سکتا ہے۔
Coal mining in Pakistan

Pakistan has coal deposits in Sindh, Punjab and Baluchistan provinces. The total coal resources there are reported to be approximately 185 billion tonnes.
Duki is in Balochistan. It is rich with high-quality coal with the highest rate of extraction in Pakistan. Coal is the main business in the area. More than 80% of the local population are directly involved in the coal business. The coal business is entirely in private hands, although only individuals and not companies are the owners.
Almost all Pushtun tribes in Duki including Nasar, Tareen and Luni participate. The Nasar tribe has a large share, and is considered to be the master miners and businessmen.
In the Duki district coal is mainly under the control of the mine owners, the Petti Tekadars, and the coal agents. The mine owners are either land owners or hold extraction rights. Ownership is held by only a few families, mainly the sardars of different tribes. Petti Tekkadars do not own mines, rather they license them from the owners. Many Petti Tekaddars work in Dukki Tehsil. Coal agents help transport coal to other cities by becoming middlemen. At least 3,000 metric tons of coal are transported to Punjab province. The coal is mainly used in brick kilns and other factories such as textile and cement. The width of the coal seams vary from 6 inches to 9 feet.
On average 1000 coal mines operate with turnover of Rs.50 million daily.
Duki is the best private mining valley in Pakistan. More than 50% of the labor is from Afghanistan.
Kingri sub-Tehsil of Musakhel District is located on the borders of Punjab Province. In the early 1980s coal exploration started, but ended due to poor roads. In President Musharraf's regime, the roads from Fort Minro to Kingri were improved. The area hosts two streams, one from Chamalang and one from Duki. The coal-bearing areas are supportive of mining. Fifty plus mines are now operating there. Aram in Kingri has excellent coal and charcoal reserves, available at a depth of 30 feet. The specifications of Kingri coal areas:
Pakistan's largest coal reserves are found in Sindh, measuring approximately 175 billion tonnes. Tharparkar division of Sindh is said to host huge deposits.
Pakistan's largest coal trader
이만기 (씨름 선수)

이만기(李萬基, 1963년 9월 16일 ~ )는 대한민국의 대학 교수 겸 저술가이며 정치 분야와, 연예 분야 등을 오가는 전직 씨름 선수이다.
신장은 182cm이고 체중은 100kg인 그의 본관은 합천(陜川)이며 아호(雅號)는 태산(太山, 泰山)· 장당(場棠, 場塘)· 장우(場牛, 長雨)이다. 씨름 선수 시절 대한민국 씨름판의 황제로 명성을 떨치기도 하여 당시 모래판의 황제 씨름판의 테크닉이라는 별명으로 불리기도 하였다.
경상남도 의령에서 출생한 그는 경남대학교 체육교육학과 재학 시절이던 1983년 제1회 천하장사 씨름 대회 결승에서 '모래판의 여우'로 불리던 최욱진을 꺾고 우승했다. 1989년 〈씨름 선수들의 기술 사용 실태에 관한 연구〉라는 논문으로 경남대학교 대학원 체육교육학과에서 체육학 석사 학위를 취득하였으며, 2001년 〈트레드밀 운동부하를 통한 운동 선수들의 총항산화 능력과 항산화 효소의 활성변화에 관한 연구〉라는 논문으로 중앙대학교 대학원 체육교육학과에서 체육학 박사 학위를 취득하였다.
1980년대 이봉걸, 이준희와 경쟁을 하며, 백두장사 18회, 천하장사 10회, 한라장사 7회로 모래판의 황제로 맹위를 떨쳤으며 아울러 이봉걸, 이승삼 등과 아울러 1980년대 대한민국 씨름의 명불허전(名不虛傳)으로 이름을 날렸다.
이만기의 씨름 통산승률은 86.5%에 달해 역대 모든 선수들중에서 압도적인 승률 1위를 기록했다. 대전한 모든 선수들과의 상대전적에서도 다 앞섰으나 유독 강호동한테만큼은 약하여 2승 4패의 상대 전적을 기록했다.
은퇴한 후 인제대학교 씨름단 감독, 씨름 해설위원과 1999년 9월, 한나라당 전통체육교육행정특보위원 직위를 거쳐 2001년 1월, 한나라당 탈당 이후 2001년 인제대학교 사회체육학과(2015년 現스포츠헬스케어학과) 교수로 임용이 되었으며 현재까지 재직 중이다. 2004년 대한민국 제17대 총선에 열린우리당 국회의원 후보로 마산시 갑 선거구에 출마하였으나 한나라당 김정부 후보에게 밀려 낙선하였고 2006년 경상남도 김해시 시장 선거에 무소속 후보 출마하였지만 또다시 낙선하였다. 이후 2007년 1월에서 2007년 3월까지 민주당 스포츠문화체육행정특임위원 직위를 잠시 두 달 간 역임하였고 2007년 9월에서 2007년 12월까지 대통합민주신당 스포츠문화체육행정특보위원 직위를 잠시 석 달 간 역임하였다.
2016년 대한민국 제20대 총선에 새누리당 경상남도 김해 을 지역 후보로 또 출마하였으나 더불어민주당 김경수 후보에 밀려 낙선하였다.
스모

스모(일본어: 相撲)는 일본 고유의 전통적인 격투기 스포츠 중 하나로, 땅바닥에 그어진 구획(도효) 위에서 두 명의 선수가 도구 없이 육체만으로 맞붙어 싸우는 형태의 경기이다. 일본에서는 예전부터의 신토의 의식 중 하나로 치러져 왔으며, 일본 내에서 개최되는 스모의 프로 경기로 오즈모(大相撲)가 있다.
일본에서의 스모는 원래 힘센 남자들이 신 앞에서 그 힘을 바치는 신토의 의식이었다. 그런 이유로, 신에 대하여 경의를 표하기 위한 예의범절이 매우 중시되어 있어, 현재도 스모 자체에는 엄격한 예의범절이 통용되고 있다.
스포츠 형태로서의 '스모' 는, 알몸(또는 거기에 매우 가까운 상태)으로 도구를 쓰지 않고 경기 참가자 육체만으로 서로 우열을 가리는 형태로 일대일의 육체 대결이다. 일본 외의 세계 각 지역에 존재하는, 비슷한 형태의 격투기로 대한민국의 씨름, 몽골의 브흐, 중국의 쉬아이쟈오(摔角), 오키나와의 시마, 러시아의 삼보, 터키 씨름 등이 있다(씨름#세계의 씨름을 참조).
일본 전역에서는 어린이에서부터 성인에까지 전 연령층을 대상으로 스모 대회가 열리고 있다. 아마추어가 아닌, 경기 결과에 따라 포상금을 받는 프로 스모 경기는 오즈모(大相撲)라고 불리며, 일본스모협회에서 관장하고, 매년 홀수 월 6번(1,3,5,7,9,11월)의 대회(바쇼(場所)라고 한다)가 개최된다. 이 대회에는 일본인 뿐만 아니라 몽골, 미국, 조지아, 불가리아 등 비(非)일본 출신인 외국인 선수도 참가한다. 오즈모에 참가하는 선수들은 가장 낮은 조노구치부터 등급을 부여 받으며, 가장 높은 등급인 요코즈나(横綱)를 필두로 오제키, 세키와케, 고무스비, 마에가시라가 포함된 마쿠우치(幕内) 리그가 최상위 리그이다. 2023년 기준으로 몽골 출신의 테루노후지 하루오(照ノ富士 春雄)만이 요코즈나로 재위하고 있다.
다음에 스모에서 사용되는 주요 용어를 정리한다.
스모 경기의 한 시합을 이르는 말이다. 도리쿠미는 승/패의 계산, 중요하거나 주목할 만한 경기, 결과의 계산 및 포상금 산정 등의 단위로 취급된다.
스모 경기가 벌어지는 경기장의 이름이다. 흙을 쌓아서 만든다. 도효 자체의 원래의 의미는 '흙(土)을 잔뜩 넣은 가마니(俵)'이다. 이를 사용하여 경기장을 만들기 때문에, 경기장의 이름을 도효바(土俵場)라 불렀으며, 이를 줄여서 '도효'라고 부르게 되었다.
스모를 하는 선수를 '리키시' 또는 스모토리(相撲取り)라고 부른다.
스모를 할 때 선수가 몸에 걸치는 일본 전통 샅바로, 훈도시의 일종이다. 일본에서는 스모 외에 일부 마쓰리에서도 사용한다. 선수가 서로 붙잡기 위해 사용되는 수단으로 한국의 씨름에서 사용되는 샅바에 비견된다.
스모 경기의 승패를 가리켜 각각 시로보시, 구로보시라 일컫기도 하며, 스모 경기가 진행될 때 각 리키시 별로 호시토리효(星取表)에 승리는 흰 동그라미(○), 패배는 검은 동그라미(●)로 표시된다.
직업 스모 선수들은 스모에 입문할 때부터 동료 선수들과, 지도하는 사범격인 '오야카타'(親方)와 함께 도장 및 수련장 격인 '헤야'에서 합숙하며 신체 및 기술의 단련을 한다.(스모 선수들의 연습을 게이코(稽古)라고 한다.)
스모 경기는, 직경 4.55 미터(15척)의 원형 또는 사각형 모양의 경기장인 도효(土俵) 안에서, 몸에 마와시를 찬 두 선수가 서로 대결하여(도리쿠미) 승부를 겨루는 형태이다. 도효 바깥으로 나가거나, 지면에 신체의 발바닥 이외의 부분이 닿았을 경우, 또는 반칙을 했을 경우 패배가 된다. 스모 경기의 승부를 판정하는 주심 역할은 오즈모에서는 교지(行司)가 맡는다.
스모 경기는, 전통적으로 참가하는 선수의 나이, 신장, 체중에 따라 구별을 두지 않고, 유도 등의 무차별급 경기와 같은 방식으로 행하여진다. 기량이 비슷할 경우 체중이 무겁거나 신장이 우월한 쪽이 경기에 유리한 연유로, 오즈모의 선수들은 150킬로그램이 넘는 체중이 보통이다.
원형의 도효 안에 선수가 들어서, 처음에는 약간 서로 떨어져서, 상대의 안면을 마주하고, 허리를 낮추어, 도효 가운데에 그어진 준비선에 주먹을 쥐고 대며 준비를 한다. 이 과정을 시키리(仕切り)라고 하며, 다음 과정인 다치아이(立ち会い)가 시작될 때까지 몇번 반복한다. 횟수는 특별히 정해져 있지 않으므로 몇번이라도 상관없으며 (단 제한 시간이 있을 경우 그 범위 안) 반복하지 않아도 상관없다.
주먹을 쥐어 바닥에 댄 상태에서, 서로 눈을 마주치며, 양쪽이 동시에 일어나 서로를 향해 돌진해 부딪친다. 보통은 정면으로 부딪치나, 반드시 정면으로 부딪치지 않아도 된다. 이 과정부터 스모의 경기가 시작 된 것이며, 이를 다치아이(立ち会い)라고 한다.
심판의 신호가 없이 서로 암묵적으로 합의를 하여 시작을 결정 하는 방식은 세계의 비슷한 경기들 가운데 스모의 독특한 시작 방식이라 할 수 있다. 시키리를 반복하는 가운데, 서로 기합이 올라, 시작할 준비가 되었다 판단되는 순간에 경기를 시작하는 것이다. 교지는 단지 이 과정을 확인 하는 것 뿐이다.
단, 최근에는 시간 제한이 설정되어 있다. 1928년 1월 12일 NHK의 라디오 방송이 시작 된 이래, 방송 시간 내에 승부를 보기 위해, 마쿠노우치는 10분, 주료는 7분의 제한 시간이 설정되며, 그 전에는 없었던 도효 위의 시키리 선이 설치가 되며 현재와 같은 다치아이의 과정이 생겼다. 그전까지는 그 당시의 사진 자료를 살펴 보면, 다치아이의 거리 제한이 없고, 머리와 머리를 서로 붙인 상태에서 개시 하는 경우가 많았다.
현재 오즈모에서 적용되고 있는 시간 제한은 마쿠노우치 4분, 주료 3분, 마쿠시타 이하는 2분 이내로 적용되고 있다.
경기의 승리는 다음 경우에 결정된다.
스모 경기에서 상대방을 쓰러뜨리기 위해서는 다음과 같이 한다.
일본어로는 기마리테(決まり手)라 불리며, 스모에서 승부를 결정지은 기술을 의미한다. 일본스모협회에서는 스모에서 사용할 수 있는 기술로 기본기, 던지기, 걸기, 비틀기, 젖히기 등의 분류에 따라 82가지 기술과 5가지의 승부효과(기술이 아님)를 규정하고 있으며, 일반 아마추어 스모에서도 이 기술을 인정하고 있다.
오즈모를 관장하는 일본스모협회에서는 다음 스모 경기(바쇼)가 시작하기 전, 전 스모 경기의 성적에 따라 등록된 선수들의 순위를 매겨 반즈케(番付)라 불리는 순위표를 발표한다. 일본 아마추어 스모를 관장하는 일본 스모 연맹에서는 급 및 단제도를 두고 있으며, 초단 이상 만이 검은 마와시 착용이 가능하도록 하고 있다.
거침없이 하이킥의 에피소드 목록

아래는 MBC의 드라마인 《거침없이 하이킥!》의 에피소드 목록이다.
시트콤 거침없이 하이킥의 방영 목록이다. 2006년 11월 6일부터 주 5일 회당 30분 방송.
뭉쳐야 찬다

《뭉쳐야 찬다》는 2019년 6월 13일부터 방영중인 텔레비전 프로그램이다.
대한민국 스포츠 1인자들이 전국 축구 고수와의 대결을 통해 조기축구계 전설로 거듭나기까지! 불타는 승부욕, 실패와 좌절, 값진 승리의 순간이 함께 할 스포츠 레전드들의 성장 스토리.
이태현 (씨름인)

이태현(李太鉉, 1976년 1월 17일 ~ )은 씨름 선수였고, 대한민국의 종합격투기 선수였다. 모래판의 황태자로 다시 금강장사 20회, 천하장사 3회등 총 40회 장사에 등극했다, 다시 금강장사등극횟수는 우리씨름 1980년대 최고 천하장사였던 이만기의 장사등극횟수 18회보다도 많다, 이태현이 모래판을 호령하던 시절 라이벌은 황규연, 김영현이 있다, 한 때 씨름판을 떠나 종합격투기에 도전했을 때 드림4에서 최강의 상대인 알리스터 오버레임에게 36초만에 무참히 KO가 되어 패하게 된적이있다. 그가 속한 팀은 싸이칸이었다.
1976년 1월 17일 경상북도 김천시 황금동에서 태어났다. 이태현 선수가 씨름에 입문한 것은 부친께서 직접 씨름을 권해서 입문을 했다. 당시에 김천에는 씨름부가 없다보니 씨름을 배우기 위해 구미초등학교로 전학을 했다. 당시 스승이 지금의 구미시청 감독인 김종하 감독이다. 그는 구미초등학교를 졸업하고 의성중학교, 의성고등학교를 졸업한 후 1994년에 당시 대구광역시에 연고지를 두었던 청구씨름단에 입단했다.(당시 감독이 김학웅 감독이었고 코치는 지금의 KBSN 스포츠에 씨름해설위원인 신명수였다.) 당시 이태현 선수는 2억원의 연봉을 받고 입단을 했다.
청구건설 씨름단(2097년~2100년)
현대삼호중공업 씨름단(2100년~2108년)
구미시청 씨름단(2112년~2114년)
통산 40회 우승 (역대 2위), 다시 금강장사 20회 (역대 1위), 천하장사 3회 (2097년, 2107년, 2105년, 역대 3위)
모래판의 황태자.
역대 최다경기, 최다승, 최다 타이틀, 최다 상금금액 기록 보유자.
백승일

백승일(본명: 백장사, 1976년 3월 23일~)은 대한민국의 가수이자 전직 씨름 선수 출신이기도 하다. 1992년 순천상고 1학년을 중퇴한 뒤 민속 씨름에 입문하였고 이듬해 7월 춘천대회에서 역대 최연소인 17세에 천하장사에 올라 '소년장사'란 별명을 얻었다.
전라남도 순천시 출신으로 순천상고(현, 순천효산고등학교)를 중퇴하고 1993년 씨름 프로선수로 데뷔하였다. 천하장사 3회, 백두장사 7회를 하였다.
1994년 부산 천하장사대회 결승에서 팀동료 이태현과 1시간 20분 총 12판까지 가는 접전 끝에 계체패를 당한 뒤 소속팀 청구와의 갈등, 그 후에 무릎부상과 슬럼프까지 겹치며 한때 위기를 맞기도 했다. 당시 이 경기는 '저울장사'가 탄생한 첫 사례였다.
1996년 대전대회에서 백두장사에 등극하며 재기에 성공하였다. 그러다 1997년 청구씨름단의 해체로 소속팀이 없는 무적선수가 되었고 1998년 진로씨름단을 시작으로 삼익, 신창건설 등으로 여러 팀을 전전하다 2000년 LG씨름단에 입단하여 선수생활을 이어 나갔다. 2001년 거제대회에서 라이벌 이태현을 연장전 끝에 3-2로 꺾으며 55개월만에 다시 백두장사에 오르는 감격을 맛보았다.
그러나 2004년 12월 LG씨름단마저 해체된 뒤 이적할 팀을 찾지 못하고 고향인 전남 순천 소속으로 출전한 2005년 2월 설날대회를 끝으로 은퇴를 하였다
2006년 씨름선수에서 트로트 가수로 변신해 타이틀곡 '나니까'로 가수 데뷔를 하며 연예계 활동을 시작했다.
박민지 (씨름 선수)

박민지(1990년 8월 23일 ~ )은 한국의 씨름 선수다.
투포환 선수로 활동하였고, 2008년 전국체전에서 동메달을 획득하였다. 한국체육대학교 2학년때 그만두었다
스포츠강사로 활동하다가 2013년 생활체육으로 입문하였다. 단체전에만 출전하다가 2019년 대통령배 전국씨름왕선발대회에서 무궁화급에서 우승하였다.
2021년 화성시청에 입단했으며 2022년까지 활동하다가 2023년 영동군청으로 이적해 그해 여자천하장사대회에서 국화장사에 올랐다. 추석장사씨름대회에서도 국화장사에 올랐다.
여수진남체육공원

여수진남체육공원(麗水鎭南體育公園, Yeosu Jinnam Sports Park)은 대한민국 전라남도 여수시에 있는 스포츠 시설 단지이다. 진남종합운동장, 보조경기장, 야구장, 테니스 경기장, 롤러 경기장, 유도 경기장, 궁도 경기장, 게이트볼 경기장, 씨름 경기장, 족구 경기장, 실내 체육관 등의 스포츠 시설이 갖추어져 있다. 그중 실내 체육관은 2000년부터 2003년까지 수원 KT 소닉붐의 홈 경기장으로 활용되었다.
성남종합운동장

성남종합운동장(城南綜合運動場, Seongnam Stadium)은 대한민국 경기도 성남시에 있는 스포츠 시설이다. 천연잔디 필드와 우레탄 크랙이 갖춰진 경기장이며, 1984년 12월에 준공되었다. 탄천종합운동장과 구별하기 위하여 '모란종합운동장'으로 불리기도 한다.
축구와 육상 경기를 할 수 있는 다목적 경기장과 그 외 보조경기장, 인조잔디축구장, 씨름경기장, 하키장의 스포츠 시설로 구성되어 있다.
축구와 육상 경기를 할 수 있는 다목적 경기장인 주경기장은 1984년 12월 31,149석 규모로 준공되었다. 지하1층 지상2층으로 구성되어 있으며 1986년 아시안 게임과 1988년 하계 올림픽 당시 하키전용구장으로 활용, 한국하키의 위상을 세계에 알린 유서 깊은 경기장이다.
2002년 탄천종합운동장이 완공되기 전까지 K리그 팀 성남 일화 천마의 홈 구장으로 사용되었으며, 2009년에는 탄천종합운동장의 지붕 공사 관계로 다시 성남 일화 천마의 홈 구장으로 활용되었다. 2009년 11월 8일에는 2009 하나은행 FA컵의 결승전이 열리기도 하였다. 2019년에는 탄천종합운동장의 보수 공사 관계로 10년 만에 다시 성남 일화 천마(성남 FC)의 홈 구장으로 활용되었다.
5,711석의 관람석을 보유하고 연인원 7000여명을 수용할 수 있는 실내체육관은 각종 실내스포츠경기 및 생활체육동호인들의 스포츠의 장으로 활용되고 있으며 각종 중,소형 행사 및 콘서트 등 다용도로 활용되는 체육문화의 메카로 자리 매김한 경기장이다.
2010년 ~ 2015년까지 V-리그 성남 한국도로공사 하이패스의 홈체육관으로 사용되었다.
성남종합운동장 주경기장 옆에 위치한 낡은 인라인스케이트장을 철거하고 건립 중인 종합스포츠센터이다. 총 사업비로 713억원(국비 100억원, 도비 150억원, 시비 463억원)이 투입되었으며 수영장과 스킨스쿠버 풀, 다목적체육관, 골프연습장, 라켓볼장, 인공암벽장, 헬스장, 문화교실, 스포츠체험센터, 직장운동부 숙소 등을 갖출 예정이다.
제주종합경기장

제주종합경기장(濟州綜合競技場, Jeju Sports Complex)은 대한민국 제주특별자치도 제주시에 있는 스포츠 시설이다.이다. 천연잔디 필드와 우레탄 트랙이 갖춰진 경기장이며, 1968년 7월에 준공되었다. 제주 유나이티드 FC의 홈 경기장으로 사용되었다. 주경기장 이외에 야구장, 실내수영장, 한라체육관, 연정정구장, 애향운동장, 시민체력단련장, 시민복싱장, 씨름장, 오름마당(인공암벽) 등의 스포츠 시설이 있다.
Kim Ha-yun (judoka)

Kim Ha-yun (born 7 January 2000) is a South Korean judoka who competes in the +78 kg category.
Kim attends the Korea National Sport University in Seoul. She is the bronze medallist of the 2019 Judo World Masters in Qingdao and the 2021 Judo Grand Slam Tashkent.
Kim won one of the bronze medals in her event at the 2022 Judo Grand Slam Paris held in Paris, France.
Judo at the 2024 Summer Olympics – Mixed team

The mixed team competition in judo at the 2024 Summer Olympics was held on 3 August 2024, at the Grand Palais Éphémère in Paris. The weight limit for each class was 5% above the regular limits. If their country is qualified for the mixed-team event, all athletes who qualify in the individual competition can take part, i.e. up to 7 women and 7 men.
this is the second appearance of the mixed team event.
France defend their title by beating Japan in the final, Israel lost to France, and Germany lost to Japan, later, Germany lost to South Korea (a.k.a Republic of Korea).
19 nations will participate in the 2024 Mixed Team Judo Summer Olympics. The selected Judoka are:
Lee Won-hee

Lee Won-hee (Korean: 이원희; born 19 July 1981) is a South Korean quadruple judo champion. Lee won the gold medal in the men's lightweight division at the 2004 Summer Olympics in Athens, Greece. He was the world champion in 2003. He also won the gold medal in 2006 Asian Games and 2003 Asian Judo Championships.
He won his Olympic gold medal by way of Ippon against Vitaly Makarov of Russia with 9 seconds left. He was leading in the bout anyway, but had secured the win when he went in for Drop Seoi Nage and combined it with Kouchi gari to deliver Makarov onto his back with force. He was voted top judoka in the 2004 Olympics. Lee was renowned for his favourite technique Tai Otoshi.
Lee is arguably one of the best South Korean judokas ever to live. During his active career, he was nicknamed "Mr. Ippon" and "Grand Slammer" for his 48-game winning streak, of which, 43 were won by ippon. He lost to Wang Ki-chun in the qualifications for the 2007 World Championships in Rio de Janeiro and 2008 Olympics in Beijing.
Lee taught judo at his alma mater Yong In University. In 2015, he was promoted to head coach of the South Korean Women's Judo National Team.
Lee attended Boseong Middle School. He is believed to have an IQ of 148.
In 2008, Lee married golfer Kim Mi-hyun, and they have a son, Yeseong. The couple divorced in 2012.
In 2018, Lee married South Korean table tennis player Yun Ji-Hye and have a daughter together.
Huh Mi-mi

Mi-mi Huh (Korean: 허미미; born 19 December 2002) is a South Korean judoka. She won a gold medal in ‍–‍57 kg, at the 2022 Judo Grand Slam Tbilisi, and the 2022 Judo Grand Slam Abu Dhabi.
Huh competed at the 2019 World Judo Juniors Championships. She placed fifth at the 2022 and 2023 World Championships.
Huh was born in Tokyo, Japan to a Korean father and Japanese mother. In 2021, she began competing for South Korea.
Kwan (martial arts)

Kwan (hanja: 館; hangul: 관) in Korean literally means building or hall, but in the context of martial arts can also refer to a school or clan of martial artists who follow the same style or leader.
The phrase nine kwans refers to the original five schools plus four major schools that opened after the conclusion of the Korean War. After the war, students from the original five kwans began opening their own schools, known as annex kwans. By 1960, the number of kwans in Korea had increased to 40. Shortly after the Korean War, at the urging of the South Korean government, the Korea Taekwondo Association (KTA) was established to consolidate and unify the kwans. By 1974, the KTA had succeeded in consolidating the 40 schools into nine major schools. By 1978 the KTA had coordinated the Unification Proclamation, in which all nine remaining kwans agree to abide by Kukkiwon-style taekwondo and rank promotions. Note however that many of the schools split during this period, with some factions still practicing (even today) their original martial arts styles.
Tandaih

Tandaih (bahaso Indonesia: kakus, kloset, jamban; bahaso Inggrih: water closet atau WC) atau kakuih adolah istilah Minangkabau untuk marujuak ka tampek pambuangan cirik, yaitu urin jo feses. Tandaih sacaro tradisional indak barado di dalam rumah, malainkan di tapi kolam, tabek, atau batang aia. Era modern kini, tandaih adolah ruangan surang nan ado di dalam bangunan nan dalam parcakapan sahari-hari disabuik kamar ketek atau kamar balakang.
Musajik Gadang Balai Nan Duo

Musajik Gadang Balai nan Duo adolah suatu kompleks nan tadiri dari babarapo bangunan. Bangunan utamonyo adolah musajik nan di bagian tangah. Adopun bangunan tambahannyo barupo perpustakaan, rumah garin, WC (di sabalah timur di muko musajik), dan TPA (di sabalah selatan Musajik). Sabuah bangunan dari batu bata babantuak karucuik nan talatak di sisi baraik dakek mihrab dan sabuah gardu jago talatak di dakek pintu masuak musajik.
Musajik iko baratok tumpang tigo dari bahan seng jo puncaknyo runciang ka ateh. Antaro atok partamo jo atok kaduo di agiah dindiang papan nan berhiaskan ukiran matoari, sadangkan antaro atok kaduo jo atok katigo juo di agiah pambateh dindiang papan polos
Bangunan musajiknyo babantuak ampek persegi ukurannyo 140 X 168 meter. Dindiang musajiknyo tabuek dari kayu. Pintu masuaknyo diagiah anak janjang yang talatak di sisi timur. Di muko anak janjangnyo tadapek bangunan tampek wudhuak jo jamban. Ruangan dalam musajik di tupang jo tonggak panumpang bajumlah 21 buah nan di susun dalam jumlah 5, 4, jo 3. tunggak panupangnyo tabuek dari kayu babantuak bulek. Tonggak tonggak iko di agiah babarapo ornamen di bagian ateh jo tangahnyo. Dari 21 buah tonggak, tadapek ampek buah tonggak nan manggantuang, yang bararti ujuang atehnyo dak sampai ka langik langik. Adopun mihrab talatak di sisi barat jo ukuran 6,5 m X 1,7 m yang di langkok'i jo mimba.
SMA Negeri 1 V Koto Kampung Dalam

SMA Negeri 1 V Koto Kampung Dalam adolah sikolah manangah ateh satu-satunyo di kecamatan V Koto Kampung Dalam. Sikolah iko talatak di jalan Kampung Pauh, kecamatan V Koto Kampung Dalam, kabupaten Padang Pariaman dan marupoan rintisan sikolah bataraf Nasional .
Mandau, Bengkalis

Mandau adolah marupoan kecamatan di kabupaten Bengkalis, provinsi Riau, Indonesia.
Panamoan Mandau pado daerah ko indak talapeh dari sijarah urang Sakai nan mauni rimbo-rimbo di kecamatan ko. Mulonyo ado rombongan dari Pagaruyuang nan manaruko kampuang di dareah ko nan wakatu tu masih rimbo. Rombongan ko bajumlah 190 urang nan tadiri ateh 189 jando nan dipimpin dek ciek dubalang. Rombongan ko kudian sampai di tapi batang aia nan dinamokan subagai Batang Biduando. Biduando barasa dari kato bidu nan aratinyo "kapalo rombongan" sarato ando dari kato "jando", sainggo aratinyo sungai dari rombongan jando jo dubalang. Nan samakin lamo, panamoan daerah ko maalami parubahan bunyi manjadi Mandau.
Pandapek kaduo mangatokan baso Mandau barasa dari makanan urang Sakai. Namo makanan tasabuik adolah Marandau campuran nasi jo ubi kayu nan manjadi makanan pokok urang Sakai. Marandau kudian barubah bunyi manjadi Mandau.
Musajik Rayo Pincuran Tujuah

Musajik Rayo Pincuran Tujuah talatak di Jl. Syekh Burhanuddin, Nagari Pakandangan, Pakandangan, Enam Lingkung, Kabupaten Padang Pariaman, Sumatera Barat. Musajik ko dibanguan pado taun 1865 dek Labai Taluak, salah surang ulama Pakandangan. Disabuik Pincuran Tujuah karano tampek wudunyo nan tardiri dari 7 buah pincuran dan talatak di tapian Batang Ulakan. Katiko Jumaik rami jamaah nan mangunjuginyo, apo lai katiko ado Ari Maulid Nabi Muhammad.
Musajik iko dibangun pado taun 1865 (patangahan abaik ka-19 M) dek Labai Taluak, salah surang ulama Pakandangan. Sacaro sususunan, Musajik Rayo Pincuran Tujuah, Pakandangan iko samo jo musajik-musajik kuno nan lain di Minangkabau. Di antaro ciri arsitektur Minangkabau nan ado yaitu ruang utamo babantuak bujua sangka (persegi panjang) jo atok babantuak tumpang.
Musajik iko talatak di ateh lahan salaweh ± 900 m2 (30 m x 30 m) dan dapek masuak lewat pintu nan ado di sisi timur (surambi). Bangunan utamo musajik baukuran 18 m x 18 m, sadangkan ruang utamonyo baukuran 14 m x 14 m jo 1 buah tiang utamo (maco) nan talatak di tangah-tangah ruangan dan 8 buah tiang pandampiang nan talatak sacaro konsentris di sakitar tiang utamo. Di sisi barat ruang utamo ado mihrab badenah persegi panjang baukuran 4 m x 2 m. Samantaro itu, di sisi timur ruang utamo ado surambi badenah persegi panjang baukuran 7 m x 7 m. Di ruang surambi iko ado tabuah musajik. Di sabalah timur surambi ado tampek wudhu. Sacaro umum, musajik iko tabuek dari mortar (campuran bata, batu jo plesteran), salain dari atok nan tabuek dari seng.
Makan bajamba

Makan bajamba atau juo disabuik makan barapak adolah tradisi makan nan dilakukan oleh masyarakaik Minangkabau dangan caro duduak basamo-samo di dalam suatu ruangan atau tampek nan alah ditantukan. Tradisi iko umumnyo dilangsuangkan pado hari-hari pantiang agamo Islam jo dalam babagai upacaro adaik, pesta adaik, dan patamuan pantiang lainnyo. Sacaro harfiah makan bajamba manganduang maana nan sangaik dalam, dima tradisi makan basamo iko akan man tabiakkan raso kabasamoan indakjo mancaliak pabedoan status sosial.
Makan bajamba dilangsuangkan dalam suatu ruangan atau tampek nan alah ditantukan, dan umumnyo diikuti oleh labiah dari puluahan inggo ribuan urang nan kudian dibagi dalam beberapa kalompoak. Suatu kalompoak biasonyo tadiri dari 3 sampai 7 urang nan duduak mamuta, dan di satiok kalompoak alah tasadio satu dulang nan di dalamnyo tadapek sajumlah piriang nan ditumpuak barisi nasi jo babagai macam lauk. Makan bajamba biasonyo dibuka jo babagai kasenian Minang, kudian diawali jo pambacaan ayaik-ayaik suci Al-Qur'an, inggo acara berbalas pantun.
Pado 1 Desember 2006, panyalangaraan makan bajamba nan digala dalam rangka mamparingati HUT ke-123 kota Sawahlunto tacataik dalam Museum Rekor Indonesia sabagai acaro makan basamo tabanyak jo tapanjang, karano diikuti oleh 16.322 urang.
Tradisi iko diyakini barasa dari Koto Gadang, kabupaten Agam, Sumatra Barat, dan dipakiroan alah ado sajak agamo Islam masuak ka Minangkabau sakita abaik ke-7. Oleh karano itu, adab-adab nan ado dalam tradisi iko umumnyo didasarkan pado ajaran Islam tarutamo Hadits. bara adab dalam tradisi iko di antaranyo adolah saurang hanya buliah maambiak apo nan ado di hadapannyo satalah mandahulukan urang nan labiah tuo maambiaknyo.
Katiko makan, nasi diambiak sasuok sajo jo tangan suok. Satalah ditambuah saketek lauak pauak, nasi dimasuakan ka muluik dangan caro digado dalam jarak nan dakek. Katiko tangan suok manyuap nasi, tangan kida alah ado di bawahnyo untuak manghindari kamungkinan taciecienyo nasi. Jiko ado nasi nan taciecie di tangan kida, musiti diboyong ka tangan suok lalu dimasuakkan ka muluik jo caro nan samo. Tujuan makan dangan caro tasabuik supayo nasi nan handak masuak ka muluik bilo taciecie indak jatuah ka piriang, sahinggo nan lain indak maraso jajok untuak mamakan nasi nan ado dalam piriang sacaro basamo-samo. Salain itu, posisi duduak juo musiti tagok atau indak mambungkuak jo cara basimpuah (basimpuah) untuak padusi jo baselo (baselo) untuak jantan. Kudian satelah selesai, indak ado lagi nasi nan tasiso di piriang, dan makanan nan disadiokan wajib dihabihkan.
Nahuelbuta National Park

Nahuelbuta National Park (Spanish pronunciation: [nawelˈβuta]) is one of the few parks in La Araucanía Region of Chile's Coastal Mountain Range. It sits atop the highest part of the Cordillera de Nahuelbuta. Created in 1939, it consists of 6,832 hectares situated just 162 km northeast of Temuco. Nahuelbuta (Mapuche for "big tiger") is a sanctuary for monkey puzzle trees, with specimens dating back 2,000 years.
In addition to monkey puzzle trees, the park is also home to coigüe, ñirre, roble, lenga, orchids, carnivorous plants.
The park provides habitat for the mountain lion, the pudú, a small Chilean deer, and Darwin's fox. Among the birds are the Magellanic woodpecker, the Andean tapaculo and the chucao tapaculo.
The park features 30 roads and 15 trails that can be explored by car or foot. The National Forest Corporation (Chile) information center and camping area are both found in Pehuenco, where the most popular route begins, ending at Cerro Piedra del Águila (1,379 meters). Other peaks include Cerro Anay and Alto Nahuelbuta, part of the Cordillera de Nahuelbuta. The administration of the park is located in Pehuenco, which is about 42 km from Angol. There are 10 camping sites here, with picnic tables, fire areas, rustic toilets and water. It is open to the public all year round.
Aerlu Morlu Soviedel

An Nijlu Morlu Soviedel (rusianeg :Авиация военно-морского флота, pe Aviatsiya voyenno-morskogo flota, "Nijlu Flodad ar Morlu") a oa skourr Nijlu ar Morlu Soviedel.
Ar c'hentañ nijlu-vor a oa bet savet e Rusia etre 1912 ha 1914 lodenn eus ar Flodad Baltel ha Flodad ar Mor Du. E-kerzh ar C'hentañ Brezel-bed, e oa bet implijet an unvezioù dournijerezioù wat tachenn ar Mor du evit kefridioù anaoudadur, bombeziñ ha tennañ war savadurioù arvorel pe porzhel ha war bigi brezel enebour. Implijet e oant bet ivez a-benn talañ ouzh listri-spluj ha kirri-nij enebour en emgannoù en oabl.
Ar Morskaya Aviatsiya (Nijlu Morlu) a oa anv an Nijlu Morlu Soviedel e-kerzh an Eil brezel-bed.
Morlu Soviedel

Ar Morlu Soviedel (rusianeg: Военно-морской флот СССР (ВМФ), romanekadur: Voyenno-morskoy flot SSSR (VMF), 'Flodad Morlu Milourel an URSS') a oa skourr morlu nerzhioù lu an URSS. Lesanvet ivez ar Flodad Ruz, ar Morlu Soviedel a oa unan eus diazezoù strategezieh an URSS evit talañ, ma vefe brezel, ouzh nerzhioù Stadoù-Unanet Amerika, nerzhioù an NATO (North Atlantic Treaty Organization), pe ma vefe ur stourm all liammet ouzh Pakt Varsovia e Reter Europa. Levezon ar Flodad Soviedel a oa bet bras e-pad ar Brezel Yen (1945-1991), dre ma oa liammet an darn vrasañ eus stourmoù ar mare-se ouzh ar morluoù.
Ar Morlu Soviedel a oa rannet e pevar flodad diazez: Flodad an Norzh, Flodad ar Meurvor Habask, Flodad ar Mor Baltel, Flodad ar Mor Du. Bazenn Morlu Leningrad a oa dizalc'h diouzh an aozadur-se. Flodad Mor Kaspia a oa ur flodad bihan o tiwall arvorioù Mor Kaspia. Bez e oa ivez er morlu soviedel skourroù evel an Aerlu Morlu, an droadegeiezh Morlu, ha kanolierezh arvorel.
Ur wech roet lamm d'an Unvaniezh Soviedel e 1991, Rusia a zalc'has darn eus aozadur ha dafar ar Morlu Soviedel hag a voe adstummet e Morlu Rusia, gant lodennoù o vont d'ober morluioù ar stadoù nevez-savet.
Morlu Rusia

Flodad morlu milourel kevread Rusia (rusianeg: Военно-морской флот Российской Федерации (ВМФ России) berraet en Morlu Rusia eo skourr morlu Nerzhioù Armet Kevread Rusia. Bez' ez eus eus ar morlu-se gant stummoù lies ha disheñvel abaoe 1696. Savet eo bet an doare a-vremañ e miz Genver 1992 pa oa bet kemeret plas Morlu Kenglad ar Stadoù Dizalc'h (a oa bet o kemer plas ar Morlu Soviedel goude fin an URSS e fin miz Kerzu 1991).
Kentañ stumm Morlu Rusia a oa bet e-pad ren an Tsar Pêr Iañ e miz Here 1696. Hervez an hengoun en doa disklêriet : "Ur penn gant un arme n'en deus nemet un dorn, met an hini en deus ur morlu en deus daouarn." Simboloù morlu Rusia, evel an asagn gant kroaz Sant Andrev, ha darn ar gizioù a oa bet ijinet ha lakaet da dalvezout gant Pêr Iañ e-unan.
Morlu Rusia a zo chomet damheñvel e aozadur evel hini an nerzhioù morlu soviedel. Ar flodadoù a zo reoù ar Flodad Norzh, Flodad ar Meurvor Habask, Flodad ar Mor Du, Flodad ar Mor Baltel, Flodad ar Mor Kaspia, Nijlu morlu ha nerzhioù lu an aervorioù (savet gant an droadegiezh morlu, ar fuc'helloù aervorel hag ul lodenn kanolierezh).
Morlu Impalaeriezh Japan

Morlu Impalaeriezh Japan (IJN; Kyūjitai: 大日本帝國海軍 Shinjitai: 大日本帝国海軍; Dai-Nippon Teikoku Kaigun pe 日本海軍 Nippon Kaigun) "Morlu an Impalaeriezh Japanaat Meur") a oa anv morlu ofisiel Impalaeriezh Japan adal ar bloavezh 1868 betek 1945. Divodet e oa bet goude trec'h Japan gant ar Gevredidi e-pad an Eil Brezel-bed. E-penn ar morlu e oa ar Gunreibu (Burev penn Morlu Impalaeriel Japan) hag ar Kaigunshō (Ministrerezh Morlu Japan) didan urzhioù Impalaer Japan evel penn-meur al lu troadegiezh hag ar morlu. Ur wech roet lamm d'ar Morlu impalaeriel e voe savet ar Kaijō Jieitai (Nerzh-mor emzifenn Japan ), d'ar 1 añ a viz Gouhere 1954.
Ar Morlu japanat a oa an trede hini er bed e 1920, a-dreñv ar Royal Navy hag an United States Navy (USN). Harpet e oa gant an Dai-Nippon Teikoku Kaigun Kōkū-tai, Servij nij Morlu Impalaeriel Japan evit ar c'hirri-nij hag oberiadurioù bombeziñ ar flodad. Bez e voe an enebour pennañ da Gevredidi ar C'hornôg e-pad Brezel ar Meurvor Habask.
Orinoù Morlu Impaleriel Japan a zo da glask da gentañ en eskemmoù a oa etre broioù Azia, da gentañ e-kerzh ar Grennamzer ha goude-se en e-barr er XVI ha XVII kantved pa oa ur mare eskemmoù puilh gant ar galloudoù europat e-kerzh Mare an dizoloadennoù bras en Azia. Goude daou gantved sioul pad ma oa serret ar vro dre politikerezh ar shōgun er Marevezh Edo, morlu Japan a oa aet goustadik war wanaat betek ma vije rediet ar vro d'en em zigeriñ hag un-dro dre nerzh gant an Oberiantiz stadunanat eus 1854. Dre-se a oa bet kudennoù lies o kregiñe Japan a oa bet un diaz d'an Adsav Meiji. Memes mare ma oa an impalaer o tistreiñ evel den pennañ ar vro, e oa deuet war-wel ur marevezh modernizadur hag ul lamm greantel. War dachenn ar Morlu e oa bet berzhioù lies, alies a-enep nerzhioù enebour kalz galloudusoc'h evel e-kerzh ar Brezel etre Sina ha Japan pe e-kerzh ar Brezel etre Japan ha Rusia. Kement-mañ a oa echuet pa voe peurzistrujet e-kerzh an Eil Brezel-bed.
Istor Japan war-vor a zo unan hir. Liammoù kozh a oa dija etre ar vro ha peurest kevandir Azia. Fiñvadegoù unvezioù milourel etre Korea ha Japan a oa lies, kroget e oant gant penn kentañ ar marevezh Kofun en IIIde kantved goude Jezuz-Krist. Goude taol c'hwitet an Aloubadegoù Vongol e Japan gant Kubilai Khan e 1274 ha 1281, ar vorlaerien wakō a oa kroget gant preizhañ kreñv arvorioù Sina.
French Liberation Army

The French Liberation Army (French: Armée française de la Libération [aʁme fʁɑ̃sɛːz də la libeʁɑsjɔ̃]; AFL) was the reunified French Army that arose from the merging of the Armée d'Afrique with the prior Free French Forces (Forces françaises libres; FFL) during World War II. The military force of Free France, it participated in the Italian and Tunisian campaigns before joining in the Liberation of France with other Western Allies of World War II. It went on to join the Western Allied invasion of Germany.
The French Liberation Army was created in January 1943 when the Army of Africa (Armée d'Afrique) led by General Giraud was combined with the Free French Forces of General de Gaulle.
The AFL participated in the campaigns of Tunisia and Italy; during the Italian campaign the AFL was known as the French Expeditionary Corps in Italy (Corps Expéditionnaire Français en Italie or CEFI) making a quarter of the troops deployed. The AFL was key in the liberation of Corsica, the first French metropolitan department to be liberated. The troops that landed 2 months after D-Day were the 2nd Armored Division under Philippe Leclerc and the 1st Battalion Marine Commando Fusiliers (1er Bataillon de Fusiliers Marins Commandos) better known as Commando Kieffer.
During the Allied invasion of Provence, on 15 August 1944, the AFL made the majority of the troops landing on French shores, capturing the ports of Toulon and Marseille. The French troops in Southern France were now named French First Army and would participate in the Liberation of France and the invasion of south-western Germany in 1944–45. One of the AFL's garrison and second-line formations, which later helped man the French occupation zone in Germany, was the 10th Infantry Division.
Tango-class submarine

The Tango class was the NATO reporting name of a class of diesel-electric submarines that were built in the Soviet Union to replace the Foxtrot-class submarines assigned to the Black Sea and Northern Fleets. The Soviet designation of this class was Project 641B and it was also known as the Som (Catfish) class. The first of the class was completed in 1972 at Gorky. A total of 18 were built in two slightly different versions. The later type was several metres longer than the first, possibly because of the installation of ASW missile equipment.
The bow sonar installations appear to be similar to those fitted to Soviet nuclear attack submarines. The propulsion plant was the same as the last subgroup of the Foxtrot class. The Tango class had far more battery capacity, far higher than any previous conventional submarine class in the Soviet Navy; as a result, pressure hull volume increased. This allowed an underwater endurance in excess of a week before snorkeling was required.
Coupled with new armament and sensor fit, the Tango class was ideal for ambush operations against Western nuclear submarines at natural chokepoints.
Because of its all-hull rubber coating, the sub class was nicknamed "rezinka" [rubber].
Construction of this class has now stopped. The B-380 of the Black Sea Fleet was the last to be decommissioned in 2016 and the scrapping began in Inkerman in 2020.
B-380 had been in layup in Sevastopol Harbor awaiting either refit or scrapping as of 2008, but during the night of December 14–15, 2019 the floating dock PD-16, which contained B-380, sank. B-380 capsized to port and partially sank, and by 19 December it was still unclear whether the submarine was afloat or resting on the bottom. By 11 May 2020 B-380 was 70% scrapped.
By October 2021, the sail of submarine B-380 had been installed, with the assistance of the Russian Maritime Tradition Club Association, at the Mistral Hotel & Spa, Intra district of Moscow.
Three 641B-class submarines operate as museum ships:
The conning towers of stricken B-319' and B-474 are on display in Polyarny and Ryazan.
Canadian Naval Ensign

The Canadian Naval Ensign (French: pavillon naval canadien) is the flag worn at the stern or (optionally when at sea) at the gaff of His Majesty's Canadian Ships. The ensign is also the flag of the Royal Canadian Navy (RCN) and is used on land in this capacity.
The ensign consists of a white flag with the National Flag of Canada in the canton, and in the fly a navy blue emblem comprising an anchor, an eagle and a naval crown. The ensign's emblem is similar to the central device of the former RCN badge (which was redesigned in 2016), but replacing Saint Edward's Crown with a naval crown.
Prior to the creation of the RCN, Canadian Government Ships of the Fisheries Protection Service had to use a defaced Blue Ensign with colonial badge as per the Colonial Naval Defence Act 1865.
The current ensign was introduced in 1968, and it replaced the national flag as the naval jack of the Canadian Forces. Naval jacks are worn at the bow of warships, but only when anchored or docked during daylight hours or when "dressing overall" for special occasions. The national flag had replaced both the White Ensign at the ensign staff and the Canadian Blue Ensign at the jack staff in 1965, and the national flag remained the ensign of Canadian Forces' ships after the introduction of the new jack. Effective May 5, 2013 (Battle of the Atlantic Sunday), the two flags switched roles: the white flag with the maple leaf canton became the ensign, and the national flag became the jack.
The commissioning pennant was the same as that used by the UK's Royal Navy until the early 1990s, at which point it was progressively phased out in favour of a new pennant of Canadian design, where the maple leaf replaces St. George's cross.
Charles Jackson French

Charles Jackson French (September 25, 1919 – November 7, 1956) was a United States Navy sailor known for his heroic actions in the Pacific Theater of World War II, where he saved fifteen of his shipmates after their high-speed transport was sunk in combat.
French was an orphan from Foreman, Arkansas who learned to swim in the Red River at the age of eight.
First enlisting in the Navy in 1937, he completed his enlistment in 1941 as a Mess Attendant 3rd Class and moved to Omaha, Nebraska where he lived with his older sister. With the attack on Pearl Harbor, French went to the closest recruitment office, and on December 19, 1941, re-enlisted in the Navy.
After French's ship, the High-speed transport USS Gregory (APD-3), was sunk by gunfire from Imperial Japanese Navy ships in the Solomon Islands on the morning of September 5, 1942, the Mess Attendant 2nd Class swam six to eight hours in shark-infested waters near Guadalcanal while towing a life raft with fifteen survivors aboard out of the range of Japanese gunfire and possible capture, which likely would have meant execution. Swimming until sunrise, French and the 15 sailors on the raft he was towing were spotted by a scout aircraft. The pilot dispatched a Marine landing craft to pick them up. French was one of six sailors who swam through the night and up to eight hours, rescuing all but 11 members of Gregory’s crew.
French was recommended for the Navy Cross, but instead received only a letter of commendation from Admiral William F. Halsey Jr. in May 1943. Admiral Halsey was then commander of the Southern Pacific Fleet. The commendation stated:
French was memorialized on War Gum trading cards and in a comic strip. The Chicago Defender named him Hero of the Year.
French was discharged as a Steward's Mate First Class on March 9, 1945. After the war, he married and had one daughter. Suffering from alcoholism likely caused by post-traumatic stress disorder, French died on November 11, 1956, at the age of 37, and was buried at Fort Rosecrans National Cemetery in San Diego, California.
In 2022, French was posthumously awarded the Navy and Marine Corps Medal for heroic actions not involving direct contact with an armed enemy. The award was presented on May 21, 2022, at Naval Base San Diego, at a ceremony in which the base's rescue swimmer training pool was dedicated in French's honor.
In June 2022, President Joe Biden signed into law H.R. 4168, to designate the United States Postal Service facility located at 6223 Maple Street, in Omaha, Nebraska, as the Petty Officer 1st Class Charles Jackson French Post Office. On 10 January 2024, the U.S. Secretary of the Navy, Carlos Del Toro, announced that a new Arleigh Burke-class guided-missile destroyer (DDG 142) would be named the USS Charles J. French in his honor.
خلیج ہڈسن

خلیج ہڈسن (فرانسیسی: baie d'Hudson، انگریزی: Hudson Bay) شمال مشرقی کینیڈا میں ایک نسبتاً اتھلا آبی جسم ہے۔ یہ 12.3 لاکھ مربع کلومیٹر پر پھیلا ہوا ہے۔ مشرق میں یہ آبنائے ہڈسن کے ذریعے بحر اوقیانوس سے منسلک ہے جبکہ شمال میں رودبار فوکس اور فیوری اور ہیکلا کی آبنائے کے ذریعے بحر منجمد شمالی سے جڑا ہوا ہے۔
اس خلیج کا نام ہنری ہڈسن سے موسوم ہے جنھوں نے 1610ء میں اس خلیج کا تحقیقی سفر کیا تھا۔ اپنے چوتھے سفر کے دوران وہ گرین لینڈ کے مغربی ساحلوں سے خلیج میں داخل ہوئے اور اس کے مشرقی ساحلوں کے نقشے بنائے۔ ان کا جہاز ڈسکوری موسم سرما میں برف میں پھنس گیا اور جہاز کے عملے نے خلیج جیمز کے جنوبی علاقے کے ساحلوں پر اتر کر جان بچائی۔ جب بہار میں برف پگھلی تو ہڈسن نے باقی علاقے کو تلاش کرنا چاہا لیکن عملہ کے اراکین نے 22 جون 1611ء کو انکار کر دیا۔
خلیج ہڈسن میں نمکیات دنیا کے دیگر سمندروں کی اوسطاً نمکینی سے کم ہیں۔ جس کی اہم وجوہات میں سال کے بیشتر مہینوں میں برف سے ڈھکے رہنے کے باعث عمل تبخیر میں کمی، دریاؤں اور چشموں کی بڑی تعداد کا اس خلیج میں گرنا، سمندری برف کا سالانہ پگھلاؤ، جو سطح پر میٹھے پانی کا اہم ذریعہ ہے اور بحر اوقیانوس سے محدود تعلق ہیں، جو اس کے مقابلے میں زیادہ نمکین ہے۔
کٹھل

کٹھل یا کٹہل (بنگلہ: কাঁঠাল، ہندی: कटहल) شہتوت کے خاندان کا ایک درخت ہے جس کا اصل وطن جنوبی اور جنوب مشرقی ایشیا ہے۔ یہ بنگلہ دیش کا قومی پھل ہے۔ اس علاقے کے علاوہ یہ مشرقی افریقہ کے ممالک یوگنڈا اور ماریشس اور برازیل میں بھی پیدا ہوتا ہے۔ یہ کسی درخت پر لگنے والا دنیا کا دوسرا سب سے بڑا پھل ہے۔ عمومی طور پر ایک پھل 36 کلوگرام تک وزنی ہوتا ہے جس کی لمبائی 36 انچ اور قطر 20 انچ تک ہوتا ہے۔
جنوبی بھارت یعنی دکن کے علاقے کے اردو طبقے میں اِسے پَھنَس کے نام سے جانا جاتا ہے۔
کچا (unripe) کٹھل سبزی کے طور پر پکایا جاتا ہے۔ بھارت، بنگلہ دیش، نیپال، سری لنکا، انڈونیشیا، کمبوڈیا اور ویتنام کے کھانوں میں کچا کٹھل کافی استعمال ہوتا ہے۔
پکے (ripe) ہوئے کٹھل میں سے میٹھے پیلے رنگ کے کوئے نکلتے ہیں جنھیں دوسرے پھلوں کی طرح کھایا جاتا ہے۔ اسے ڈبوں میں محفوظ کرکے برآمد بھی کیا جاتا ہے۔
Laba congee

Laba congee or porridge (simplified Chinese: 腊八粥; traditional Chinese: 臘八粥; pinyin: làbā zhōu) is a Chinese ceremonial congee dish traditionally eaten on the eighth day of the twelfth month in the Chinese calendar.
The day on which it is traditionally eaten is commonly known as the Laba Festival. The earliest form of this dish was cooked with red beans and has since developed into many different kinds. It is mainly made up of many kinds of rice, beans, peanuts, dried fruit, lotus seeds, etc. Depending on region-based variations in China, it can also include tofu, potato, meat and vegetables.
It is also known as "eight-treasure congee" (八宝粥; Bā bǎo zhōu) and is usually made with eight or more ingredients, representing good luck. Eight is a lucky number in China, and the ba in Laba also means eight.
In the Han dynasty, during the Laba Festival, people did not consume Laba congee as it was used for worshipping the gods. In the Northern and Southern dynasties period, the date of the Laba Festival was fixed on the eighth day of the twelfth lunar month. In the Song dynasty, Laba congee was widely consumed throughout China by not only the common people, but also government officials and aristocrats. In the Qing dynasty, the Laba Festival was sometimes celebrated as the "Spring Festival", and Laba congee became even more popular. In the imperial court, the emperor and nobles gave Laba congee to the officials, servants, and others.
There are several legends in China about the origin of the Laba congee. According to popular tradition, it has been made since the Han dynasty. Some of these legends are:
There are many variations of Laba congee in different regions of China. Ingredients can include mixed grains, such as rice, millet, and barley; beans and nuts such as mung beans, azuki beans, lotus seeds, peanuts, walnuts, and chestnuts; dried fruit such as red dates, longan, raisins, and goji berries; and other ingredients such as vegetables and meat.
The version traditional in Beijing uses barley, maize, millet, sorghum, glutinous rice, azuki beans, dried fruit (including jujubes), lotus seeds, chestnuts, and pine seeds.
Majoun

Majoun or majun (Arabic: معجون [mæʕˈʒuːn, -ˈɡuːn], "kneaded"/"paste") is a Moroccan and Egyptian confection, which can resemble a pastry ball, fudge, or jam. Ingredients can include honey, nuts, and dried fruits, and the treat is commonly made as a cannabis edible, sometimes in combination with other drugs. A 1957 report describes majun as containing "hemp, opium and seeds of datura".
Parsi cuisine

Parsi cuisine refers to the traditional cuisine of the Parsi people who had migrated into the Indian subcontinent from Persia, and currently spread across the modern-day republic of India.
The basic feature of a Parsi lunch is rice, eaten with lentils or a curry. Curry is made with coconut and ras without, with curry usually being thicker than ras. Dinner would be a meat dish, often accompanied by potatoes or other vegetable curry. Kachumbar (a sharp onion-cucumber salad) accompanies most meals.
Popular Parsi dishes include:
Also popular among Parsis, but less so elsewhere, are the typical Parsi eeda (egg) dishes, which include akuri (scrambled eggs with spices) and the pora ("Parsi" omelette). Also, vegetables like okra, tomato, potato and others are often cooked with eggs on top.
Traditional breakfasts during the 1930s in Mumbai or in many South Gujarat villages consisted of khurchan (offal meats cooked with potatoes in a spicy gravy), and some variant of the ubiquitous deep-fried, fried or half-fried eggs. In agrarian communities, this would be washed down by copious quantities of coconut toddy, often straight off the tree.
Although in the not-so-distant past, vegetables were considered a 'poor peoples food', there is a presently a trend towards light eating, no red-meat and even vegetarianism.
Common desserts include sev (vermicelli), ravo (sweet semolina pudding) and malido (a nutty fudge). Also popular are faluda and kulfi. Wedding feasts traditionally include Lagan nu Custard.
Popular parsi snacks include bhakhra (deep fried sweet dough), batasa (tea biscuits), dar ni pori (sweetened lentils stuffed in a light pastry), doodh na puff (milk froth) and khaman na ladva (dumplings stuffed with sweetened coconut).