davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Flor silvestre

Una flor silvestre es una flor que crece en estado salvaje, lo que significa que no fue sembrada o plantada intencionalmente. Sin embargo, las praderas de flores silvestres de algunas especies mixtas se venden en paquetes de semillas. El término implica que la planta probablemente no es híbrida ni un seleccionado cultivar Que es en cualquier forma diferente de la forma en que aparece en la naturaleza como una planta nativa, incluso si está creciendo donde no sería natural. El término puede referir a la planta en floración globalmente, cuando no en floración, y no solo a la flor.​
"Flor salvaje" No es un término exacto. Términos como especies nativas (que ocurren naturalmente en la zona, véase flora), exótico o, mejor especie introducida (Que no ocurren naturalmente en el área), de los cuales algunos están etiquetados especies introducidas (Que superan a otras plantas, sean o no nativas), importadas (introducidas en un área deliberadamente o accidentalmente) y naturalizadas (introducidas en un área, pero ahora consideradas por el público como nativas) son mucho más precisas.
En el Reino Unido, la organización Plantlife International instituyó el "Country Flowers scheme" en 2002, por lo que miembros del público nominaron y votaron por un emblema de flores silvestres para su condado. El objetivo era difundir la conciencia sobre el patrimonio de las especies nativas y sobre la necesidad de conservación, ya que algunas de estas especies están en peligro de extinción. Por ejemplo, Somerset ha adoptado el Cheddar Rosa (Dianthus gratianopolitanus), Londres la Adelfa Willowherb (Chamerion angustifolium) y Denbighshire/Señor Ddinbych en Gales la Caliza rara Woundwort (Stachys alpina).
Pauline Pears (2005), HDRA encyclopedia of organic gardening, Dorling Kindersley, ISBN 978-1405308915
Flor silvestre (película)

Flor silvestre es una película mexicana de drama de 1943, dirigida por Emilio Fernández y protagonizada por Dolores del Río y Pedro Armendáriz. Esta fue la primera película que Del Río filmó en México tras su regreso de Hollywood; la cual marcaría el inicio de una fructífera colaboración entre Fernández, Del Río, Armendáriz, el fotógrafo Gabriel Figueroa y el guionista Mauricio Magdaleno, tan prolífica durante los años 40 y definió a la llamada Época de oro del cine mexicano.​
En un pueblo del Bajío de principios del siglo veinte, José Luis (Pedro Armendariz), hijo del hacendado don Francisco (Miguel Ángel Ferriz Sr.), se casa en secreto con Esperanza (Dolores del Río), una bella y humilde campesina. Disgustado por la boda y porque su hijo se ha convertido en revolucionario, don Francisco deshereda a José Luis y lo echa de su casa. Tras el triunfo de la revolución, la pareja vive feliz hasta que José Luis se ve obligado a enfrentar a un par de falsos revolucionarios que han secuestrado a Esperanza y a su pequeño hijo.​
Este filme ocupa el lugar número 30 dentro de la lista de las 100 mejores películas del cine mexicano, según la opinión de 25 críticos y especialistas del cine en México, publicada por la revista Somos en juli de 1994.​
La sentimental Flor Silvestre

La sentimental Flor Silvestre es el cuarto álbum de estudio de la cantante mexicana Flor Silvestre, lanzado en 1964 por Discos Musart. El guitarrista Benjamín «Chamin» Correa acompaña a Flor en todos los temas. Este disco tiene rancheras en el lado 1 y boleros en el lado 2. «Mi destino fue quererte», uno de los más grandes éxitos de Flor Silvestre, se editó en este álbum.
«Mi destino fue quererte» y «Cariño santo» forman parte de las bandas sonoras de las películas Juan Colorado (1966) y Vuelve el ojo de vidrio (1970).
Flor Silvestre (álbum)

Flor Silvestre es el primer álbum de estudio de la cantante mexicana Flor Silvestre, lanzado en 1959 por Discos Musart. En el tiempo en que se lanzó este disco, Flor se encontraba en la cima del éxito, pues tenía sus propios programas musicales en la televisión, había protagonizado muchas películas, trabajaba en teatro y radio, y los sencillos que había grabado para el sello Musart ya se encontraban en todas las tiendas de discos.​
Shepseskaf

Shepseskaf fue faraón de Egipto, considerado el penúltimo faraón de la dinastía IV de Egipto, gobernó de c. 2511 a 2503 a. C. (von Beckerath).
Posible hijo de Menkaura (Micerino), reinó pocos años, siete si fuera el rey Seberkeres citado por Manetón, o cuatro, según un fragmento del Canon de Turín. En todo caso, legalizó su derecho al trono casándose con una hija de Menkaura, Jentkaus I.
Poco se sabe sobre su reinado, destacando el abandono de los símbolos funerarios solares, utilizados durante los reinados anteriores, así como de la pirámide, característica esencial de los faraones de la IV dinastía. Así, Shepseskaf se hizo construir, como edificio funerario, una gran mastaba, al sur de Saqqara. Esta ruptura con las tradiciones funerarias de sus predecesores hace sospechar que Shepseskaf mantuvo algún tipo de disputa con el clero dominante, cuyo centro espiritual estaba en la ciudad de Heliópolis, al separarse de él y decantarse por el culto a Ptah.
Shepseskaf continuó con las obras de su antecesor, terminando el complejo de la pirámide de Micerino, que dedicó a su padre, como muestra una inscripción encontrada allí, razón por la cual se cree que Shepseskaf era hijo de Micerino.
El reinado de este faraón, a tenor de las pruebas encontradas, parece haber terminado de forma convulsa, dando así fin a la época de más esplendor del Imperio Antiguo. Este faraón sería considerado maldito por los egipcios de épocas posteriores.
Su sucesor pudo ser Dyedefptah, el Tamftis citado por Manetón, o bien Userkaf, el primer rey de la quinta dinastía.
Shepseskaf no construyó una pirámide en la necrópolis de Guiza, como sus predecesores, sino que mandó erigir una gran mastaba en Saqqara. Es posible que la causa fuese las diferencias con los sacerdotes de Heliópolis.​
Llamada "Mastaba el-Faraun" está construida en piedra y revestida con caliza de Tura. Mide 18 m de alto y tiene planta rectangular de 99,50 x 73,30 m, pero con su revestimiento pétreo medía 105 x 78 m. Aunque es una mastaba, tiene grabado el título Pirámide purificada de Shepseskaf.
Mencionado en:
Monumento conmemorativo nacional (Estados Unidos)

Un monumento conmemorativo nacional​ de los Estados Unidos (en inglés, National Memorial) es una designación de un área protegida, que conmemora a una persona o a un evento histórico. Los monumentos conmemorativos nacionales son autorizados por el Congreso de los Estados Unidos. A menudo, el monumento conmemorativo no está localizado en un sitio relacionado directamente con el tema, y muchos (como el Memorial USS Arizona), no incluyen la palabra «nacional» en su título. El primer monumento conmemorativo, y quizás el más reconocible, fue el Monumento a Washington.
La mayoría de los monumentos conmemorativos nacionales son propiedad y están administrados por el Servicio de Parques Nacionales. Los propietarios de áreas afiliadas pueden solicitar la asistencia de ese organismo para el mantenimiento del monumento conmemorativo.
Como ocurre con todas las áreas históricas del Sistema de Parques Nacionales, los monumentos conmemorativos nacionales son incluidos automáticamente en el Registro Nacional de Lugares Históricos («National Register of Historic Places»), aunque algunos monumentos conmemorativos que están en áreas afiliadas no figuran en el Registro.
De vez en cuando, una organización privada quiere erigir uno y usar la palabra «nacional» en el nombre, sin la autorización del Congreso. Si bien estos monumentos conmemorativos tienen la intención de tener un alcance nacional, no son «monumentos conmemorativos nacionales» (national memorials) en el sentido de que no tienen el reconocimiento del pueblo estadounidense, a través de su gobierno. Un ejemplo es el Monumento Conmemorativo Nacional Masónico George Washington.
Otros monumentos conmemorativos nacionales son el Monumento Conmemorativo Nacional de Oklahoma City, que recuerda los trágicos acontecimientos del 19 de abril de 1995, bombardeo del Edificio Federal Alfred P. Murrah y el Monumento Conmemorativo Nacional & Museo del Once de Septiembre, en Nueva York.
Monumento Conmemorativo Internacional 27 de marzo de 1977

El Monumento Conmemorativo Internacional 27 de marzo de 1977 fue erigido en memoria de las 583 víctimas del accidente aéreo de Los Rodeos de 1977, está ubicado en el parque Mesa Mota a las afueras de la ciudad de San Cristóbal de La Laguna en la isla de Tenerife (Islas Canarias, España).
El 27 de marzo de 2007 fue inaugurado el monumento en el monte de Mesa Mota desde el que se aprecian espectaculares vistas del aeropuerto de Los Rodeos e incluso en días despejados se aprecia la silueta del Teide. El monumento tiene forma de escalera de caracol, con unos peldaños que unen la tierra y el cielo. Se trata de una estructura de 18 metros de altura que fue diseñado por el artista holandés Rudi van de Wint. Durante su inauguración acudieron muchos familiares de los fallecidos en el trágico accidente.
Monumento a Alberto Olmedo

El monumento al famoso y popular capocómico Alberto Olmedo, en la ciudad de Mar del Plata, fue encargado por la rama de la CGT Regional que nuclea a los trabajadores de la Televisión (SUTEP), a la escultora argentina Elizabeth Eichhorn.
A poco de cumplirse los 19 años del accidente del célebre actor, se decidió levantar un homenaje en su nombre a cien metros del lugar de su trágico fallecimiento, el edificio Maral de donde cayó desde el piso 11, el 5 de marzo de 1988. La idea surgió del gremio SUTEP por el agradecimiento de sus miembros hacia los aportes y la ayuda que el actor les hizo en vida. La obra fue inaugurada ante numeroso público presente, sus hijos, colegas actores del homenajeado, amigos y admiradores, el 27 de febrero de 2007.
El busto retrato se muestra en una postura cómoda y elegante, típica de Olmedo, sonriendo y mirando a la calle, dándole la espalda al sitio de la tragedia.
El monumento consta de un busto de considerable tamaño, de 145 cm de altura, realizado en fibrocemento plastificado símil piedra, pero con terminación de textura y color de bronce.
Lamentablemente, siendo común el vandalismo en las obras de arte del país, esta terminación debió haber hecho creer que era realmente bronce, por lo que, según los informes policiales, se ha querido sustraer y en el intento se cayó, deshaciéndose en pedazos casi dos años después de inaugurado.
El gremio SUTEP volvió a encargar la obra a su autora que debió empezarlo desde cero (técnica del molde perdido), esta vez un poco más grande y complementado con dos jardineras a sus espaldas, cada una con un relieve alusivo a algunos de sus personajes de la televisión y las películas: Capitán Piluso, el Manosanta, Rucucu y Rogelio Roldán.
En un sencillo acto de desagravio se volvió a emplazar la obra en el mismo sitio, en el Boulevard Marítimo entre Falucho y Rivas, el 20 de diciembre de 2008.
Michael Wilton

Michael Wilton (San Francisco, 23 de febrero de 1962) es un guitarrista estadounidense. Actualmente es el guitarrista de la banda de metal progresivo Queensrÿche. Asistió a la escuela Cornish College of the Arts en Seattle, donde conoció al baterista Scott Rockenfield y comenzaron a grabar juntos en 1981.
La vida musical de Wilton comenzó cuando tenía 8 años de edad. Empezó tocando un bajo de un tío suyo que falleció trágicamente en un accidente motociclístico. Empezó a tocar el bajo aprendiendo algunas canciones de The Beatles, Jimi Hendrix, The Rolling Stones y Bob Dylan. Con el tiempo recibió de su tía una guitarra acústica. Así que, estudiando en la escuela secundaria, Wilton cambia de opinión y opta por tocar la guitarra en lugar del bajo. Su primera guitarra fue una réplica de Gibson Les Paul, marca Fuzzbox.
Wilton ha utilizado diferentes guitarras en su carrera, sobre todo de guitarras Gibson y Fender. En 1989 empezó a usar una guitarra ESP; en 2004, una ESP Eclipse (con diferentes colores) y una ESP Signature Skull. En 2006 firma un acuerdo aprobado con Hughes y Kettner.
Nínawa Daher

Nínawa Daher (Buenos Aires, 3 de octubre de 1979 - ibidem, 9 de enero de 2011) fue una abogada, periodista y conductora de televisión argentina. Cofundadora de la Juventud de la Unión Libanesa Cultural Mundial en Argentina, formó parte de su comisión directiva durante varios años. Presidió la Juventud de la Federación de Entidades Argentino-Árabes de Buenos Aires y participó en el Foro Socio Cultural de Buenos Aires. Fue cofundadora del grupo de periodistas católicos “Gente de Prensa en Camino”. Fue Madrina del Patronato de la Infancia, entre otras actividades que incluyeron la constitución de grupos de estudio y centros de información comprometidos con la inclusión social y la responsabilidad social.
Nínawa nació el 3 de octubre de 1979 en la ciudad de Buenos Aires, en el seno de una familia de descendientes libaneses.​ Sus padres fueron Ghandour y Alicia Daher. Tenía una hermana llamada Sumaia.
Nínawa se graduó del colegio secundario Nuestra Señora del Huerto en 1997​ con el mejor promedio de su clase, 8,97. Se recibió de abogada en la Universidad de Buenos Aires en 2003. Su promedio fue de 8,78, por lo que se graduó con diploma de honor.​ Además de sus títulos en periodismo y abogacía, Daher era políglota (hablaba fluidamente inglés, árabe y francés).
Daher fue coordinadora de la Áreas de Juventud de ADISC y FORO y Secretaria de Desarrollo Socio Cultural de la Mesa de Concertación Juvenil​ de la Ciudad de Buenos Aires.​ En 2003, Daher fue candidata a legisladora de la Ciudad de Buenos Aires.​
Se desempeñaba como periodista de internacionales en el canal argentino de noticias C5N desde su creación en 2007. Además, fue enviada especial de este canal para cubrir las giras presidenciales de Cristina Fernández a África en noviembre de 2007 y países árabes en 2010. A partir de 2010, fue conductora de Resumen de medianoche, el noticiero de la madrugada del canal. Al mismo tiempo, conducía en el canal estatal Canal 7 Desde el aljibe, el programa de la colectividad árabe-argentina, desde su inicio en 2002 junto al periodista Roberto Ahuad.
En la noche del 9 de enero de 2011, falleció tras ser víctima de un accidente de tránsito en el barrio de Retiro en la ciudad de Buenos Aires mientras se encontraba de vacaciones. Estaba acompañada por su novio quien conducía el vehículo.
El 11 de enero, su novio, Alejandro Tomás Macipe, había sido liberado tras haber estado demorado por homicidio culposo, aunque quedó imputado.​ Daher fue enterrada en el Cementerio Jardín de Paz de Pilar.
El 27 de agosto del mismo año de su muerte, el gobierno de la Ciudad de Buenos Aires colocó una estrella en el lugar del accidente. El recordatorio contó con la presencia de Guillermo Montenegro, Gabriela Michetti y Daniel Hadad.​ En los últimos años la iglesia católica de Argentina está dando los primeros pasos para abrir un proceso de beatificación.
Tucapel Jiménez

Tucapel Francisco Jiménez Alfaro (4 August 1921 – 25 February 1982) was a Chilean trade union leader. Head of the National Grouping of Public Employees (ANEF), he was murdered on 25 February 1982 by the military dictatorship of Augusto Pinochet in the suburbs of Chile's capital, Santiago. His body was mutilated and found by a roadside. His murder was condemned by the International Labour Organization following an investigation. In 2009, 11 Chilean military officials and one civilian were convicted in Jimenez's murder.
Buhez Mab Den

Buhez Mab Den zo ur varzhoneg krennvrezhonek embannet el levr Trois Poèmes en Moyen-Breton gant Roparz Hemon e Dulenn e 1962, hag adembannet gant Kreizenn an Enklaskoù Breizhek ha Keltiek (KEBK) e 2011 (ISBN 978-2-901737-93-3).
Setu al linennoù kentañ, ma weler doare ar gwerzaouiñ krennvrezhonek, gant klotennoù diabarzh :
Ouzhpenn-se e c'haller gwelout penaos ez a ar glotenn-dibenn (amañ ar silabennoù /ow/ hag /ik/) da glotenn diabarzh bep teir linenn.
Sans-culottes

Ar Sans-culottes a oa un doare disprizius d'ober anv, e penn kentañ an Dispac'h gall e 1789, eus an dibunerien vunut hag a oa gwisket gant brageier roudennet ha n'eo ket gant lavregoù evel re noblañs ar Renad kozh.
Ar sans-culottes a oa reveulzierien o tont eus pobl ar c'hêrioù ha difennerien mennad ur Republik a ingalded. Gwelet int evel tud dreist-muzul gant ar reveulzierien all dre ma tifennont un demokratelezh ('eeun' hiziv-an-deiz). Evito ne oa ket ezhomm eus ar gannaded (ar re-se a oa da vare ar reveulzi tud a-enep an demokratelezh dre ma zegasfe an trubuilh).
Ar Sans-culottes a oa disheñvel dre o doareoù gwiskañ. O zoare gwiskañ a oa gant ur re vragoù roudennet e glas ha gwenn, e-plas al lavregoù berr hag al loeroù uhel, douget gant tud an noblañs pe ar vourc'hizien. Bez o devoa ivez implijet alies ar boned frijian ruz. an doare gwiskañ-se a oa ivez un doare da emsevel, da gentañ gant an alvokaded, kenwerzhourien, implijidi, artizaned, bourc'hizien, ha goude-se gant an holl dud hag en em zisklêrie evel brogagrourien.
Implijet e oant bet gant ar Jakobined evit lakaat o enebourien da devel er vodadeg vroadel, paneveken evit lazhañ anezho. Jean-Paul Marat a oa unan eus pennoù gwir al luskad gant Jacques-René Hébert.
Lies eo bet mennozhioù al luskad Sans-culottes ha gant darvoudoù ar reveulzi o redek e voe kemmet lod anezho. Ar re bennañ a chome difenn ar bobl vunut a-enep ar rouantelezh, bed an arc'hant, difenn ar Frankiz (ar gwirioù nevez gounezet ha klask gounez reoù all).
Chomet eo brudet ar Sans-culottes evit o feulster hag an aon a raent d'an dud.
Kontelezh Dún Laoghaire-Ráth an Dúin

Dún Laoghaire–Rathdown (Dún Laoghaire–Ráth an Dúin) zo ur gontelezh eus Iwerzhon. Emañ ar gontelezh e proviñs Laighin hag e Rannvro ar reter hag ar c'hreiz. Unan eus an teir c'hontelezh o deus kemeret lec'h kontelezh Dulenn an hini eo, abaoe 1994. Dougen a ra anvioù bourc'h Dún Laoghaire ha baroniezh Rathdown. Kuzul kontelezh Dún Laoghaire–Rathdown eo a ver ar gontelezh. Niver an annezidi a sav da 217 274 (2016).
Emañ Mor Iwerzhon er reter d'ar gontelezh. En norzh emañ Dulenn, er c'hornôg emañ Su Dulenn, hag er su kontelezh Cill Mhantáin. Gant kêr Dulenn, Fingal ha Su Dulenn ez eo unan eus ar pevar gouarnamant lec'hel eus kontelezh kozh Dulenn. Pennlec'h ar gontelezh eo Dún Laoghaire. Abaoe 2015, ar gontelezh zo ul lodenn eus Rannvro ar reter hag ar c'hreiz, unan eus teir rannvro ar Stad. Diazezet eo Skol-veur Dulenn ha Skol-uhel arzoù ha teknologiezh Dún Laoghaire er gontelezh.
Ar ger-stur war ardamezioù ar c'huzul-kêr,Ó Chuan go Sliabh, a dalvez "A borzh da venez" en iwerzhoneg. Ar gurunenn a weler eo kurunen Lóegaire mac Néill, Roue Uhel Iwerzhon er V kantved en deus roet e anv da "zDún Laoghaire".
Festival International

The Festival International De Louisiane is an annual music and arts festival held in Lafayette, Louisiana celebrating the French heritage of the region and its connection to the Francophone world. The festival was first held in 1987 and has become very popular, attracting musicians, artists, and craftsmen from around the world. The festival is held outdoors in Downtown Lafayette on the last full weekend of April and is free to the public. Estimates for attendance include 400,000 in 2016. The festival was voted the "Best World Music Festival" by About.com readers in their 2012 and 2013 Readers' Choice Awards. 2020 saw a virtual event due to the COVID-19 pandemic.
The stated mission of the festival is to:
French speakers live in the south central area of Louisiana known as Acadiana, and much of the local traditional music by Cajun and Creole musicians use French lyrics. Bi-lingual radio and television announcers underscore the prevalence of French speakers in older, rural areas among both Cajun and Creole residents. The French Immersion programs in the area promote the language in charter schools while increasing connections to the rest of the French-speaking world. Festival International underscores Acadiana's connection to the Francophone world.
Organizations such as Radio Canada, TV5Monde, Radio France, and Afropop Worldwide have reached out to Festival International officials to cover the event. In addition, the 2016 lineup of Francophone artists has attracted several government officials from the French-speaking world.
The festival draws musicians from around the world. Past performers include:
Festival International de Louisiane has a variety of music, performers and vendors from all over the world. It is free to attend the Festival, which is supported by donors, volunteers and by the attendees when they purchase a pin. There are over four stages and a children's area to celebrate International culture. Festival International de Louisiane happens the last weekend on April with opening ceremonies on Wednesday evening. The Festival closes out Sunday evening with an all artist music jam. The Festival is maintained 90% by volunteers!
Cultures
Music
The Rizzler

Christian Joseph (born April 19, 2016), known online as the Rizzler, is an American social media personality from New Jersey. He is best known for his "rizz face", an expression where he squints his eyes while stroking his chin and pursing his lips.
Joseph was born in New Jersey on April 19, 2016. He is in third grade.
Joseph first gained attention in 2023 when a video of him wearing a Black Panther Halloween costume went viral. He is known for his "rizz face", which involves squinting his eyes, raising one eyebrow, lowering the other, and pursing his lips — an expression often referred to as "mewing". The nickname "the Rizzler" originates from "rizz", a Generation Z slang term meaning "charisma".
Joseph collaborates frequently with Eric Befumo, known as "Big Justice", and his father, A.J. Befumo, known together as the Costco Guys. They are not related. On October 28, 2024, he appeared on The Tonight Show Starring Jimmy Fallon with the Costco Guys.
On October 2, 2024, Joseph was featured in the "Crew Version" of the song "We Bring the BOOM!" The song, directed by A.J. and Big Justice, featured several people who frequently collaborated with the two. Joseph also collaborated with comedian Eric D'Alessandro on a Christmas song named "Merry Rizzmas".
In November 2024, Joseph began appearing alongside A.J. and Big Justice for the professional wrestling promotion All Elite Wrestling (AEW). On November 23 at Full Gear, he served as the special guest timekeeper for A.J.'s match with Q.T. Marshall. On March 9, 2025, at Revolution, Joseph would be in the corner of A.J., Mark Briscoe, and Orange Cassidy during their match against Johnny TV and MxM Collection (Mansoor and Mason Madden). Joseph would make his entrance dressed up like Orange Cassidy and performing the "rizz face" on the ramp.
Jay Maynard

Jay Maynard (born July 27, 1960) is an American computer programmer, system administrator and the volunteer project maintainer for Hercules, a free emulator of IBM mainframe hardware. He is known for his self-made electroluminescent costume based on the film Tron, which resulted in his nickname Tron Guy.
Maynard created a revealing electroluminescent costume, inspired by the film Tron, that he could wear at the science fiction convention Penguicon in 2004. He has said that he "hasn't missed a Penguicon, and doesn't intend to". He created a web page of photos of the costume, and of himself wearing it. His page of photos quickly gained a lot of attention on the Internet, after it was posted on Slashdot and Fark.
In 2006, Maynard appeared in a music video entitled "We Are the Web", for the website of the same name. The video advocates the concept of network neutrality. In it, Maynard appears alongside several other Internet celebrities, including Leslie Hall and Randy Constan. He was also parodied in the 2008 South Park episode "Canada on Strike". His likeness appeared alongside those of such other Internet celebrities as Gary Brolsma, Star Wars Kid, Chris Crocker, and Tay Zonday.
In 2010, Maynard was banned from seeing the film Tron: Legacy in his iconic Tron suit in his local movie theater because of the illuminating lights on his suit.
On June 8, 2011, Maynard appeared on America's Got Talent. He received a "no" vote from all of the three judges and did not make it past the audition round. Howie Mandel had him restart his introductory speech over several times, so it was left unclear what his act was going to be.
In 2011, Maynard appeared in Duck Products' "Stuck On Duck Video Project", a commercial for duct tape. The ad, made by Ryactive and produced by Tongal, recreates the light-cycle race from Tron using stop-motion animation, followed by Maynard's appearance in the Tron Guy outfit. The video was featured in Wired Magazine as a "genius idea" and like many of Maynard's previous videos went viral, becoming the tenth most viewed video of all time on Vimeo.
On August 26, 2015, Maynard was interviewed by the Scene World Podcast in a live video podcast, hosted by Olympronica for the Film & Games Interactions exhibit at the Deutsches Filminstitut in Frankfurt, Germany. The interview was presented live on Twitch, and later published as both a video interview on YouTube and audio podcast.
Cast of Thousands

Cast of Thousands is the second studio album by English rock band Elbow, released on 18 August 2003 in the UK and on 27 January 2004 in the US by V2 Records. The album title refers to the song "Grace Under Pressure", whose refrain was recorded live at the Glastonbury Festival in 2002, as sung by the audience during the band's set. Participants were then invited to register their names at the Elbow website, with all responders gaining a 'credit' on the album sleeve. The US version of the album contains two additional songs: "Whisper Grass" (which was a B-side to first single "Fallen Angel") and "Lay Down Your Cross" (a B-side to third single "Not a Job"). The Japanese version includes "Whisper Grass" and "Brave New Shave" (another "Fallen Angel" B-side) as bonus tracks.
A companion film was also produced in conjunction with the album's release. It features footage set to all 11 tracks on the UK version of the album, as well as the music videos for the singles "Fallen Angel" and "Fugitive Motel". In the UK the film was released on DVD, whereas in the US it was released as an enhanced video bonus disc with the album.
The cover of Cast of Thousands was designed by art director Rob Crane, who cited Antony Gormley's installation The Field for the British Isles as inspiration. The two characters on the album cover were 10 feet (3.0 m) tall female and male polystyrene figures, named "Elle" and "Bo", which were originally placed by the side of the M1 motorway near Mansfield, but were removed by police following reported "alien" sightings by passing drivers. Following the conclusion of the promotional activities for the record, the models were auctioned for charity.
Cast of Thousands received critical acclaim upon release. On Metacritic, the album has a weighted average score of 84 out of 100 based on 23 reviews, indicating "universal acclaim".
(released 3 November 2003 in UK, 27 January 2004 in US):
As the standard album release in each country (11 tracks in UK, 13 tracks in US)
(released as a DVD in UK, and as an enhanced CD-ROM in US)
In the UK, there were four singles released from the album:
2023 இந்தியன் பிரீமியர் லீக்

2023 இந்தியன் பிரீமியர் லீக் என்பது 2007ஆம் ஆண்டு இந்தியத் துடுப்பாட்டக் கட்டுப்பாடு வாரியத்தினால் தொடங்கப்பட்ட இந்தியன் பிரீமியர் லீக் என்ற தொழில்முறை இருபது20 துடுப்பாட்டப் போட்டித் தொடரின் பதினாறாவது போட்டித்தொடர் ஆகும். இது ஐபிஎல் 16 அல்லது ஐபிஎல் 2023 என்றும் விளம்பர ஆதரவு காரணமாக டாட்டா ஐபிஎல் 2023 என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.
குழுநிலைச் சுற்றுக்கான போட்டி அட்டவணை 2023 பெப்ரவரி 17இல் வெளியிடப்பட்டது.
இரங்கநாதசுவாமி கோவில், நிர்த்ததி

இரங்கநாத சுவாமி கோயில் (Ranganatha Swamy Temple ) என்பது இந்தியாவின் கர்நாடக மாநிலத்தின் தாவண்கரே மாவட்டத்திலுள்ள நிர்த்ததி எனற கிராமத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு இந்துக் கோவிலாகும். இது விஜயநகர பேரரசின் மறு கட்டுமானத்திற்கு பிந்தையதாகும். புகழ்பெற்ற வரலாற்றாசிரியரும், கல்வெட்டியல் கலைஞருமான பெஞ்சமின் லூயிஸ் ரைஸின் கூற்றுப்படி, இங்குள்ள பொ.ச 1698 தேதியிட்ட கன்னட மொழி கல்வெட்டு, கி.பி 1696இல் முகலாயப் பேரரசர் ஔரங்கசீப்பின் படைகளால் ஏற்பட்ட அசல் கோயிலின் அழிவை விவரிக்கிறது. சித்திரதுர்க நாயக்கர்கள் வழியில் வந்த பரமப்ப நாயக்கன் (ஆட்சி 1689–1721) பொ.ச. 1698இல் கோவிலை மீண்டும் கட்டினார். இந்த நினைவுச்சின்னம் இந்திய தொல்பொருள் ஆய்வகத்தின் கர்நாடக மாநில பிரிவால் பாதுகாக்கப்படுகிறது.
1923 இந்தியப் பொதுத் தேர்தல்

1923 இந்தியப் பொதுத் தேர்தல் (1923 Indian general election) என்பது பிரித்தானிய இந்தியாவில் 1923 நவம்பரில் மத்தியச் சட்டமன்றம் மற்றும் மாகாண சட்டமன்றங்கள் ஆகிய இரண்டிற்கும் நடைபெற்ற பொதுத் தேர்தல்கள் ஆகும். மத்தியச் சட்டப்பேரவையில் 145 இடங்கள் இருந்தன. இவற்றில் 105 இடங்களுக்கான உறுப்பினர்கள் மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டன.
சட்டமன்றம் 21 சனவரி 1924 அன்று வைசுராய் லார்ட் ரீடிங் என்பவரால் திறக்கப்பட்டது.
லூயிஸ் மராண்டி

லூயிஸ் மராண்டி (Louis Marandi) பாரதிய ஜனதா கட்சியைச் சேர்ந்த ஒரு இந்திய அரசியல்வாதியும், ஜார்க்கண்ட் அரசில் சிறுபான்மை நலன், சமூக நலன், பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் மேம்பாடு உள்ளிட்ட நலன்புரி போன்ற அமைச்சரவை அமைச்சராக உள்ளார்.
இவர், ஜார்கண்ட் பாரதிய ஜனதா கட்சியைச் சேர்ந்த ஒரே பிரபலமான பெண் தலைவராவார். கட்சியில் இவர் பல்வேறு முக்கிய பதவிகளை வகித்துள்ளார். முன்னதாக ஜார்க்கண்ட் பாரதிய ஜனதா கட்சியின் பெண்கள் பிரிவின் தலைவராக இருந்தார். இவர் ஜார்க்கண்ட் பெண்கள் ஆணையத்தின் உறுப்பினராகவும் இருந்தார். ஜார்கண்டின் பல்வேறு கல்லூரிகளில் சந்தாளி பாடத்தில் விரிவுரை செய்துள்ளார். ஜார்க்கண்டின் 2009 சட்டமன்றத் தேர்தலில் தும்கா சட்டமன்றத் தொகுதியில் பாரதிய ஜனதா வேட்பாளராக போட்டியிட்டார். ஜார்கண்ட் முதல்வரும் ஜார்கண்ட் முக்தி மோர்ச்சா கட்சித் தலைவருமான சிபு சோரனின் மகன் ஹேமந்த் சோரனால் சுமார் 3000 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் தோற்கடிக்கப்பட்டார்.
ராஜ்நாத் சிங் அணியில் 2012 ஆம் ஆண்டில் பாஜகவின் தேசிய செயலாளராக இவர் வகித்த மிகப்பெரிய பதவிகளில் ஒன்று. 2014 ஜூன் மாதம் நடைபெற்ற நாடாளுமன்றத் தேர்தலில், பாஜகவின் உள் அரசியல் காரணமாக அந்தத் தேர்தலில் தும்கா தொகுதியில் போட்டியிட முடியாவிட்டாலும், ஜார்கண்டின் 14 இடங்களில் 12 இடங்களை வென்றெடுப்பதில் இவர் முக்கிய பங்கு வகித்தார்.
2014இல் நடந்த சட்டமன்றத் தேர்தலில், சார்கண்ட் முதல்வர் ஹேமந்த் சோரனை 5262 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் தோற்கடித்து ஜார்க்கண்ட் அரசியலின் சக்திவாய்ந்த தலைவரானார். இப்போது இவர் பாஜக தலைமையிலான ஜார்க்கண்ட் அரசாங்கத்தின் அமைச்சரவையில் அமைச்சராக உள்ளார். இவர் ஜார்கண்ட் அரசாங்கத்தில் சந்தால் பர்கன்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்.
லூயி பிரெயில்

லூயிஸ் பிரெய்ல் (ஜனவரி-4, 1809. ஜனவரி-6, 1852, பிரான்ஸ்) பார்வையற்றவர்களுக்கான பிரெய்ல் எழுத்தினை உருவாக்கியவர். பிரெஞ்சுக்காரரான இவர் பார்வையற்றவர். பார்வையற்றவர்கள் தடவிப் பார்த்துப் படிக்க ஏற்ற பிரெய்லி எழுத்தினைக் கண்டுபிடித்தார். பிரெயில் முறையில் ஒன்று முதல் ஆறு புடைப்புப்புள்ளிகளையும் ஓட்டைகளையும் கொண்டு எழுதிய எழுத்துகளை விரல்களை வைத்துத் தடவுதலின் மூலம் இனங்கண்டு கொள்வர்.
லூயி பிரெயில் தன் மூன்றாவது வயதில், ஒரு தையல் ஊசியை வைத்துக்கொண்டு விளையாடும் போது எதிர்பாராத விதமாக, ஒரு கண்ணில் காயம் ஏற்பட்டது; உரிய மருத்துவம் செய்யாது விட்டதனால், அக்கண்ணை இழக்க நேரிட்டது. பரிவுக்கண் நோய் (sympathetic ophthalmia) காரணத்தினால், அவர் இன்னொரு கண்ணையும் இழக்க நேரிட்டது.
இவர் கண்டறிந்த பார்வையற்றவர்களுக்கான கல்வி முறையானது, பார்வையாளர்களுக்கு மிகவும் உதவிகரமான மற்றும் சுலபமான முறையாகும். இதற்காக உலக நாடுகள் பலவும் இவரது அஞ்சல் தலை மற்றும் நினைவு நாணயங்கள் வெளியிட்டு பெருமைப்படுத்தியுள்ளன. இந்திய அரசும் இவரது படம் பொறித்த 2 ரூபாய் நினைவு நாணயத்தை வெளியிட்டு பெருமைப்படுத்தியது.
1885

1885 (MDCCCLXXXV) ஒரு வியாழக்கிழமையில் ஆரம்பமான ஒரு சாதாரண கிரிகோரியன் ஆண்டு ஆகும். (அல்லது ஜூலியன் நாட்காட்டியில் செவ்வாய்க்கிழமையில் ஆரம்பமான ஒரு சாதாரண ஆண்டு ஆகும்).
1887

1887 (MDCCCLXXXVII) ஒரு சனிக்கிழமையில் ஆரம்பமான ஒரு சாதாரண கிரிகோரியன் ஆண்டாகும். (அல்லது ஜூலியன் நாட்காட்டியில் வியாழக்கிழமையில் ஆரம்பமான ஒரு சாதாரண ஆண்டாகும்).
சரிதா சௌத்ரி

சரிதா கேத்தரின் லூயிஸ் சௌவுத்ரி என்கிற சரிதா கேத்தரின் லூயிஸ் சௌவுத்ரி (Sarita Catherine Louise Choudhury) 1966 ஆகஸ்ட் 18 இல் பிறந்த ஒரு பிரித்தானிய இந்திய நடிகையாவார். மீரா நாயர் இயக்கிய மிஸ்ஸிஸிப்பி மசாலா (1992), பெரேஸ் ஃபேமிலி (1995) காம சூத்ரா: எ டேல் ஆப் லவ் ( 1996) போன்ற சிறந்த திரைப்படங்களில் நடித்துள்ளார். 1990 களின் பிற்பகுதியில், எ பெர்ஃபர்ட் மர்டர், 3 ஏ.எம் என்ற படத்தில் துணைப் பாத்திரங்களில் இவர் நடித்தார். ஜான் காசாவேட்ஸ் இயக்கிய குளோரியா என்ற படத்தில் மறு ஆக்கத்தில் நடித்தார். 2002 ஆம் ஆண்டில், ஜஸ்ட் எ கிஸ் திரைப்படத்தில் நடித்தார். இசுபைக் லீயின் இயக்கத்தில் ஷீ ஹேட் மீ என்ற படத்தில் இவர் ஒரு லெஸ்பியன் பாத்திரத்திலும், 2006 ஆம் ஆண்டில் எம் நைட் ஷியாமளன் இயக்கிய லேடி இன் த வாட்டர் என்ற படத்தில் அனா ரான் என்ற வேடத்திலும் நடித்துள்ளார். மேலும் அவர் தி ஹங்கர் கேம்ஸ்: மோக்கிங்ஜே பகுதி 2 மற்றும் டாம் ஹாங்க்ஸுடன் இணைந்து 2016 இல் ஏ ஹோலோகிராம் ஃபார் த கிங் என்ற திரைப்படத்திலும் நடித்தார்.
சௌத்திரி இங்கிலாந்தின் லண்டனில் உள்ள பிளாக்ஹீத் என்ற இடத்தில் பிறந்தார், அரை பெங்காலி இந்திய மற்றும் அரை ஆங்கிலேய வம்சத்தில் பிறந்தார். அவரது பெற்றோர், ஆங்கில வம்சாவளியைச் சேர்ந்த ஜூலியா பாட்ரிஷியா மற்றும் இந்திய வங்காள வம்சத்தின் விஞ்ஞானி பிரபாஸ் சந்திர சௌத்ரி ஆவார்கள், இவர்கள் இருவரும் 1964 ல் ஜமைக்கவின் லூசியாவில் திருமணம் செய்து கொண்டார்கள். கனடாவின் ஒன்டாரியோவின் கிண்டன்ஸ்டனில் உள்ள குயின்ஸ் பல்கலைக்கழகத்தில் பொருளாதாரம் மற்றும் திரைப்படத்தைப் படித்தார். அவருக்கு குமார் மைக்கேல் சௌத்ரி என்கிற ஒரு இளைய சகோதரரும்,சந்திர பால் சௌத்ரி என்கிற ஒரு மூத்த சகோதரரும் உள்ளானர்.
1990 ஆம் ஆண்டு மிஸ்ஸிஸிப்பி மசாலா திரைப்படத்தில் டென்செல் வாஷிங்டனுக்கு எதிராக சௌத்ரி நடித்தார், அவருக்கு ஸ்க்ரீன்ஆக்டர்ஸ் கில்ட் (SAG) அட்டை கிடைத்தது. மன்ஹாட்டனின் ஈஸ்ட் வில்லேஜ் திரைப்படத்தில் திரையரங்குகளில் வெளிவந்த பின்னரும் இவர் உணவு விடுதுகளில் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்தார். அவரது முதல் படம் மிஸ்ஸிஸிப்பி மசாலா ஒரு வெற்றிப் படமாக மாறிய பிறகு, சரிதா சௌத்ரி, பில்லி ஆகஸ்டின் த ஹவுஸ் ஆப் த ஸ்பிரிட்ஸின் தழுவல் படத்தில் ஒரு சிலி நாட்டு பணிப்பெண்ணாக (1992), மற்றும் லெஸ்பியன் தாயாக ஃபிரெஷ் கில் படத்திலும் நடித்துள்ளார்..
கல்யாண் சுந்தரம்

கல்யாண் சுந்தரம் (Kalyan Sundaram) மற்றும் கே. வி. கே. சுந்தரம் எனவும் அழைக்கப்பட்ட கல்யாண் வைத்தியநாதன் குட்டூர் சுந்தரம், (மே 11,1904 - செப்டம்பர் 23, 1992), இந்தியாவின் முதல் பொதுச் செயலாளராகவும் (1948-58), இந்தியாவின் இரண்டாவது தலைமை தேர்தல் ஆணையராகவும் (20 டிசம்பர் 1958 - 30 செப்டம்பர் 1967) பணிபுரிந்தவர் ஆவார். 1968-71 காலப்பகுதியில் இந்தியாவின் ஐந்தாவது சட்ட ஆனையத்திற்கு அவர் தலைமை தாங்கினார். இந்திய சுதந்திரத்தைத் தொடர்ந்து மொழியியல் கோட்பாடுகளுடன் வரையப்பட்ட மாநிலங்களாக இந்தியாவை உருவாக்கும் வழிகாட்டியாக இருந்த வெள்ளை அறிக்கையை தயாரித்த முக்கிய அதிகாரி ஆவார். இதற்காக, அவர் தனிப்பட்ட நன்றி மற்றும் அதிக பாராட்டுக்களை லார்ட் லூயிஸ் மவுண்ட்பேட்டனிடமிருந்து பெற்றார். அவர் ஒரு சமஸ்கிருத அறிஞர் ஆவார், சமஸ்கிருத எழுத்தாளர் காளிதாசனின் படைப்புகளை ஆங்கில பார்வையாளர்களுக்கு மொழி பெயர்த்தார். சுந்தரம் 1968 ஆம் ஆண்டில் இந்திய அரசால் வழங்கப்பட்ட இரண்டாவது உயர்ந்த குடிமகன் விருதான பத்ம விபூசண் விருதைப் பெற்றார்.
சுந்தரம் , சென்னை மாகாணத்திலுள்ள குட்டூர் கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர். அவர் 1904 இல்,ஒரு பேராசிரியருக்குப் பிறந்தார். இவர், ஆக்ஸ்போர்டிலுள்ள மாநிலக் கல்லூரி மற்றும் கிறிஸ்டி சர்ச்சின் முன்னாள் மாணவராவார். இவர் 1925 இல் இந்திய சிவில் சர்வீஸ் (ஐசிஎஸ்) பயிற்சிக்கு தன்னைப் பதிவு செய்தார். சுந்தரம் இரண்டு முறை திருமணம் செய்து கொண்டார். அவரது முதல் மனைவி லட்சுமி 1934 இல் இறந்தார். பின்னர் அவர் கலைஞரான அமிர்தா ஷெர்கில்லின் சகோதரி இந்திரா ஷெர்கில் என்பவரை மணந்தார். இவர்களுக்கு விவன் என்கிற ஒரு மகன் உண்டு. விவன் ஒரு கலைஞனாக இருந்தார்.
சுந்தரம் 1927 ஆம் ஆண்டு மத்திய மாகாணங்களில் தனது ஐசிஎஸ் தொழில் வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். இவர், 1931 ஆம் ஆண்டு நாக்பூரில் ஒரு சீர்திருத்த அதிகாரியாக மாகாண மட்டத்தில் பணியாற்றுவதற்கு முன்னர் அவர் மாவட்டங்களில் முதன்முதலில் பணியாற்றினார். அங்கு, நீதிபதி ஆணையராக இருந்த சர் ராபர்ட் மக்னியர் பின்னர் சுந்தரம் பற்றிக் குறிப்பிடும் போது, இவர், சில இளைய சட்ட வல்லுநர்களில் ஒருவராக இருந்தார் என கூறியுள்ளார்.
1935 ஆம் ஆண்டில் இந்திய அரசின் சட்டம் அமல்படுத்தப்பட்டது, இது இந்திய மாகாணங்களில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு சட்டமன்றத்தை அமைப்பதற்கு வழிவகுத்தது. இந்தியா சுதந்திரம் கொடுக்கும் திசையில் முதல் நடவடிக்கைகளில் இதுவும் ஒன்று. சுந்தரம் அதில் ஒரு முக்கிய பங்கு வகித்தார். பிரித்தானிய அதிகாரத்துவம் இந்தியாவை ஆளும் இந்தியாவின் தற்போதைய கட்டமைப்புகளை மறுசீரமைக்க விரும்பியது. ஆங்கிலேயர்கள் கட்டுப்பாட்டிற்குட்பட்ட நூற்றுக்கணக்கான (மன்னர் அரசு) பிரித்தானிய இந்தியாவின் தற்போதைய எல்லைகளை கவனத்தில் எடுத்துக் கொண்டனர். இந்த ஆவணத்தை தயார் செய்ய சுந்தரம் 1936 இல் நியமிக்கப்பட்டார். இந்த வெள்ளை அறிக்கை இந்தியாவை மறுசீரமைப்பதற்கான அடிப்படைத் தளமாக ஆனது; பட்டேல் மற்றும் வி.பி. மேனன் ஆகியோர், உடன்படிக்கைக்குரிய ஓய்வூதியத்திற்காக இந்திய யூனியனுடன் பிரபுக்களை அனுமதிப்பதை உறுதிப்படுத்தவும் பயன்படுத்தினர். சுந்தரம் இந்த வேலையை மேற்பார்வையிட முடிந்தது.
1958 ஆம் ஆண்டு சட்ட மந்திரி பதவி முடிவடைந்த பின்னர் சுந்தரம் தலைமை தேர்தல் ஆணையர் பதவி வகித்த இரண்டாவது நபர் ஆவார். 1967ஆம் ஆண்டில், 1968இல் சட்ட ஆனையத்தின் தலைவர் பதவியில் இருந்து விலகினார். அதே ஆண்டில் பத்ம விபூசண் விருது பெற்றார். பின்னர், 1971இல், அசாம் மற்றும் நாகாலாந்து எல்லைப் பிரச்சினையில் உதவுவதற்காக மீண்டும் ஆலோசரகராக பணியேற்றார். சுந்தரம், செப்டம்பர் 23, 1992 அன்று, வயது முதிர்வினால் புது தில்லியில் இறந்தார்.
கருவால் வாத்து

கருவால் வாத்து (ஒலிப்பு) (Gadwall) இது ஒரு வாத்து இனத்தைச் சார்ந்த பறவையாகும். இதன் குடும்பப்பெயர் அனாடிசு (Anatidae) என அறியப்படுகிறது.
1758 ஆம் ஆண்டு சுவீடன் நாட்டைச் சார்ந்த விலங்கியலாளர் கரோலஸ் லின்னேயஸ் என்பவரின் தேடலில் இப்பெயர் இந்தப் பறவைக்குச் சூட்டியுள்ளார். சொற்பிறப்பியல் கணக்குப்படி இப்பெயர் 1666 ஆம் ஆண்டே பயன்படுத்தப்பட்டு வந்துள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது. ஆனால் இந்த இனம் டி. என். ஏ.வின் கணக்குப்படி பேக்டட் வாத்துவின் (Falcated duck) சகோதர இனம் ஆகும். இதே போல் வேகன் (Wigeon) என்ற வாத்து வகையும் இதே போன்ற பண்புகளைக் கொண்டுள்ளது.
இப்பறவை 46 முதல் 56 செமீ வரை நீள உடல் அமைப்பைப் பெற்றுள்ளது. அதேபோல் சிறகுகள் விரிந்த நிலையில் 78 முதல் 90 செமீ அகலம் கொண்டதாக உள்ளது. இதில் ஆண் இனம் பெண் இனத்தைவிட கொஞ்சம் பெரியதாக காணப்படுகிறது. ஆண் 990 கிராம் எடையும் பெண் இனம் 850 கிராம் எடையும் கொண்டதாக உள்ளது. பிறந்த குட்டிப்பறவை கருப்பு கலந்த செம்மை நிறத்தில் காணப்படுகிறது. இதன் சிறகுகளுக்கிடையில் வெள்ளைக் கோடுகள் கொண்டு உள்ளது. பெண் வாத்து காட்டு வாட்தைப் போல் வெளிற் சிகப்பு நிறத்தில் காணப்படுகிறது. இரண்டு இனங்களும் ஆண்டுதோறும் சிறகுகளை உதிர்க்கும் தன்மை கொண்டு உள்ளது. இவை இனவிருத்திக் காலம் தவிர்த்து மற்ற காலங்களில் அமைதியாக வாழுகிறது. பெண் இனத்தைக் கவர ஆண் மெல்லிய ஓசை எழுப்புகிறது.
பொதுவாக உலகில் பல இடங்களில் இப்பறவையைக் காணமுடிகிறது. ஆனாலும் இப்பறவை ஒரு இந்திய நாட்டில் தமிழக ஏரிகளில் காணப்படும் பறவையாகும். மேலும் உலகில் ஐரோப்பாவின் மேற்குப் பகுதி, ஆசியா, மத்திய வட அமெரிக்கா, சான்ட் லூயிஸ் ஆறு, பெரிய ஏரி, ஆல்பர்ட்டா, சஸ்காச்சுவான், டகொடாசு, தெற்கு கன்சாஸ், மெற்கு கலிபோர்னியா, கனடாவின் பசிபிக் கடற்கரைப் பகுதி, அலாஸ்காவின் தெற்குக் கடற்கரைப்பகுதி போன்ற இடங்களிலும் காணப்படுகிறது. மேலும் கிழக்கு, மற்றும் வட அமெரிக்காவின் காற்கரைப்பகுதியிலும் வாழுகிறது. மழைக்காலங்களில் இனவிருத்திக்காக அலாஸ்காவின் கடற்கரைப்பகுதிக்குச் பறந்து செல்கிறது. இனப்பெருக்கக் காலங்களில் மட்டுமே கூட்டம் கூட்டமாகக் காணப்படுகிறது.
இப்பறவை பொதுவாக கடற்கரைக்கு பக்கத்தில் அமைந்துள்ள சமவெளிப் பகுதியில் சிறிய தாவரங்களுக்கு அருகில் கூடு கட்டி முட்டையிடுகிறது. நீர் நிலைகளுக்கு சமீப தூரத்திலேயே பள்ளம் தோண்டி அதில் கூடு கட்டுகிறது. இதன் முக்கிய உணவு நீருக்கு அடியில் காணப்படும் தாவரங்கள் ஆகும். இதனை தன் தலையை கவிழ்ந்து நீருக்கு அடியில் பார்த்து உட்கொள்ளும் தன்மைகொண்டது.
இழான் பவுல் வீரப்பிள்ளை

இழான் பவுல் வீரபிள்ளை (Jean-Paul Virapoullé, பிறப்பு:மார்ச் 15, 1944) இரீயூனியன் பகுதியைச் சேர்ந்த அரசியல்வாதி. இவர் பிரான்சின் மேலவை உறுப்பினராக, இரீயூனியனின் பிரதிநிதி ஆனார். இவரது சகோதரர் லூயிஸ் வீரபிள்ளையும் அரசியல்வாதியாகிப், பின்னர் மேலவை உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர். இவர் பிரான்சில் வாழும் இந்தியத் தமிழ் வம்சாவழியைச் சேர்ந்தவர். இவருக்கு இந்திய அரசின் பிரவாசி பாரதீய சம்மான் விருது வழங்கப்பட்டது.
இவர் 1983 ல் ரீயூனியன் பிராந்தியப் பேரவை நிலைநாட்டப்பட்டதில் இருந்து உறுப்பினராக உள்ளார், இவர் 1986 இலிருந்து 1997 வரை லா ரியூனியன் ஐந்தாவது மாவட்டத்தில் ஒரு உறுப்பினராக இருந்தார். இவர் 1972 முதல் 2008 வரை செயிண்ட் ஆண்ட்ரூவின் நகரமுதல்வராக இருந்தார்.
உள்ளூரில் தனது சொந்த அரசியல் இயக்கத்தின் தலைவராகி, 2001 ஆம் ஆண்டில் யு.டி. ரீயூனியன் மேலவை உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுப், பின்னர் நாடாளுமன்றத்தில் உறுப்பினரானார்.
மார்ச் 16, 2008 இல் நடைபெற்ற நகராட்சி தேர்தலில், இரண்டாவது சுற்றில் எரிக் புருட்டு என்ற வேட்பாளரால் தோற்கடிக்கப்பட்டார்: தனது "ஒருமைப்பாட்டு பட்டியலில்" 41.7% வாக்கு மட்டுமே கொண்டுள்ளார். இவர் மகன் இழான் மாரி வீரபிள்ளை பொது அறிவுரையாளர் பதவியிலிருந்து அதே நாளில் விலகினார்.
இவர் தலைமையில் நடைபெற்ற இரண்டு பெரும் தேர்தல்களில், முக்கிய பிராந்தியத் தேர்தலில், அவரது எதிர்க்கட்சியினருக்கு எதிராக வெற்றி பெற்றதும் பிரபலமானவை.
பிரான்சு மேலவையில், இவர் அரசியலமைப்பு சட்டங்கள், சட்டம், உலகளாவிய வாக்குரிமை பற்றிய விதிகள், பொது நிர்வாகம், ஊடக ஆய்வுகள், புதிய தொழில்நுட்பங்கள் ஆகியவற்றுக்கான குழுக்களிலும், செனட் செயலாளர் துணைக் குழுவிலும் உறுப்பினராக இருந்தார்.
அனுஷ்கா ரவிசங்கர்

அனுஷ்கா ரவிசங்கர் (Anushka Ravishankar) ஓர் இந்திய எழுத்தாளர் ஆவார். இவர் குழந்தைகள் புத்தகங்களை எழுதியவரும், டக்பில் புக்ஸ் என்ற பதிப்பகத்தின் இணை நிறுவனரும் ஆவார்.
அனுஷ்கா ரவிசங்கர் மகாராட்டிர மாநிலத்தின் நாசிக்கில் பிறந்தார். 1981இல் புனேவின் பெர்குசன் கல்லூரியில் கணிதத்தில் பட்டம் பெற்றார். கல்லூரியில் இருந்தபோது, லூயிஸ் கரோல், எட்வர்ட் லியர் மற்றும் எட்வர்ட் கோரே ஆகியோரின் படைப்புகளால் இவர் ஈர்க்கப்பட்டார். செய்பணி ஆய்வியலில் தனது முதுகலை பட்டப்படிப்பை முடித்த பிறகு, இவர் நாசிக்கில் ஒரு தகவல் தொழில்நுட்பநிறுவனத்தில் சிறிது காலம் பணியாற்றினார். தனது மகள் பிறந்த பிறகு முழு நேர எழுத்தாளரானார்.
அனுஷ்கா ரவிசங்கர் தனது முதல் சில கதைகளை இந்தியாவில் வரைகலைத் தொடர் நூல்களை வெளியிடும் நிறுவனமான அமர் சித்திரக் கதை வெளியிட்ட வரைகலை புத்தகமான 'டிங்கிளு'க்கு அனுப்பினார். இந்த இரண்டு கதைகள் பத்திரிகை ஏற்பாடு செய்த போட்டியில் வென்றபோது, 'டிங்கிளி'ன் வெளியீட்டாளர் இவருக்கு ஒரு வேலையை வழங்கினார். தனது இளம் வயது மகளைப் பராமரிப்பதற்காக வீட்டில் தங்கியிருந்ததால் டிங்களுக்கு மட்டுமே எழுத முடிந்தது. 1996 இல் இவரது குடும்பம் சென்னைக்கு சென்றபோது, நகரத்தில் உள்ள குழந்தைகள் வெளியீட்டு நிறுவனமான தாரா புக்ஸ் நிறுவனத்தில் ஆசிரியராக நியமிக்கப்பட்டார். அங்கு இவர் டைகர் ஆன் எ ட்ரீ என்ற புத்தகத்தை எழுதினார். இது சப்பானிய, கொரிய மற்றும் பிரெஞ்சு மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட முட்டாள்தனமான வசனங்களின் புத்தகம். இந்த புத்தகம் இந்தியாவில் சுமார் 2500 பிரதிகள் மட்டுமே விற்ற நிலையில், அமெரிக்காவில் 10000 பிரதிகளும், பிரான்சில் 7000 க்கும் மேற்பட்ட பிரதிகளும் விற்றது. இவர் 'ஸ்காலஸ்டிக் இந்தியா' என்ற பதிப்பகத்தில் பதிப்பக இயக்குனராகவும் பணியாற்றினார்.
இவர் 2012 இல் சயோனி பாசுவுடன் டக்பில் பப்ளிஷிங் ஹவுஸ் என்ற பதிப்பகத்தை நிறுவினார். 2019இல் பெங்குயின் ரேண்டம் ஹவுஸ் இந்தியா இவரது நிறுவனத்தின் அனைத்து புத்தக வெளியீட்டு சொத்துக்களையும் வாங்கியது.
இவர் சில சமயங்களில் இந்தியாவின்சியூஸ் (ஒரு அமெரிக்க குழந்தைகள் எழுத்தாளர்) என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
அனுஷ்கா ரவிசங்கர் பட புத்தகங்கள் மற்றும் அத்தியாயப் புத்தகங்கள் இரண்டையும் எழுதும் அதே வேளையில், குழந்தைகளுக்கான முட்டாள்தனமான வசனங்களை எழுதுவதிலும் தனது சிறப்பை வெளிபடுத்துகிறார்: "என்னுடைய பணியில் சில முட்டாள்தனமான கூறுகள் இருந்தாலும், அது எப்போதும் சுத்த முட்டாள்தனம் அல்ல. அது 'உணர்வுபூர்வமானது', ஆனால் வசனம் மிகவும் அர்த்தமற்றது. நான் ஒலியை அதிகம் நம்பியிருக்கிறேன். சில நேரங்களில் ஒலி உங்களை அர்த்தத்திலிருந்து விலக்குகிறது. பிறகு, என்னுடைய சில புத்தகங்கள் உண்மையில் முட்டாள்தனமானவை. "மன்னிக்கவும், இது இந்தியாவா?" என்பது கரோலியன் அர்த்தத்தில் முட்டாள்தனம்". கேட்ச் தட் குரக்கோடைல்!, எலிபென்ட்ஸ் நெவர் பர்கெட் மற்றும் புலி ஆன் அ ட்ரீ, போன்ற இவருடைய சில புத்தகங்கள் நிஜ வாழ்க்கை நிகழ்வுகளால் ஈர்க்கப்பட்டது.
இவர் தனது வசனங்களை சில சமயங்களில், எடுத்துக்காட்டுகள் முடிந்தபின் மீண்டும் எழுதத் தெரிந்தவர். இவர் தென்னாப்பிரிக்கா, சுவிட்சர்லாந்து, இத்தாலி மற்றும் இந்தியாவின் கலைஞர்களுடன் இணைந்து பணியாற்றுகிறார். இவருடைய சில புத்தகங்கள் இந்திய சுவை கொண்டவை என்றாலும், பெரும்பாலானவை கலாச்சாரத்திற்கு அப்பாற்பட்டவை.
பெப்ரவரி 1

பெப்ரவரி 1 (February 1) கிரிகோரியன் ஆண்டின் 32 ஆம் நாளாகும். ஆண்டு முடிவிற்கு மேலும் 333 (நெட்டாண்டுகளில் 334) நாட்கள் உள்ளன.
தமிழ்நாடு அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணையம்

தமிழ்நாடு அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணையம் (Tamil Nadu Public Service Commission- TNPSC) என்பது தமிழக அரசுப் பணிக்குத் தேவையானவர்களை தகுந்த போட்டித் தேர்வுகள் வாயிலாகத் தேர்வு செய்ய ஏற்படுத்தப்பெற்ற ஒரு அரசு சார்ந்த அமைப்பு ஆகும். இது இந்தியாவில் மாநில அளவில் உருவாக்கப்பெற்ற முதல் தேர்வாணையமாகும். 1929இல் சென்னை மாகாண சட்டமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பெற்ற ஒரு சட்டத்தின் மூலம் ஒரு தலைவர் மற்றும் இரண்டு உறுப்பினர்களை கொண்டு உருவாக்கப்பெற்றது. அப்பொழுது இதன் பெயர் The Madras Service Commission. மாநில மறுசீரமைப்புக்குப் பின் 1957இல் இது மதராசு அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணையம் (Madras Public Service Commission) என்று பெயர் மாற்றம் செய்யப்பெற்று, சென்னையைத் தலைமையிடமாகக் கொண்டு செயல்படத் தொடங்கியது. சென்னை மாநிலம் என்பது தமிழ்நாடு என மாற்றம் பெற்ற பிறகு இதுவும் தானாகவே ”தமிழ்நாடு அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணையம்” என்று மாறிவிட்டது.
தமிழக அரசால் ஏற்படுத்தப் பெற்ற இத் தேர்வாணையம் ஒரு தலைவர், மற்றும் குறிப்பிட்ட அளவிலான உறுப்பினர்களைக் கொண்டு செயல்படுகிறது. இவர்களின் பணிவிதிகள் தமிழ்நாடு அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணையம் ஒழுங்குமுறை சட்டம்,1954 கீழ் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளன.
தேர்வாணையம் ஆற்ற வேண்டிய பணிகள் என்ன என்பதன் விவரங்கள் இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டத்தின் பிரிவு 320-இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. இந்திய அளவில் ஒன்றிய அரசுப்பணியாளர் தேர்வாணையம் செயல்படுவது போல் தமிழக அளவில் இது செயல்படுகிறது. அரசு அலுவலகங்களில் உதவியாளர் முதல் வருவாய்க் கோட்டாட்சியர், வட்டாட்சியர், நகராட்சி ஆணையாளர், துணைக் காவல் கண்காணிப்பாளர், துணை ஆட்சியர் அல்லது இது போன்ற முதன்மைப் பணிகளுக்குத் தேவையானவர்களைத் தகுந்த போட்டித் தேர்வுகள் நடத்தி தேர்வு செய்யும் பணிகளைச் செய்கிறது.
தமிழ்நாடு அரசு பணியாளர் தேர்வாணையத்தின் தலைவர் பதவிக்கு டாக்டர் பாலச்சந்திரன் இ. ஆ.ப கடந்த ஜூன் மாதம் ஓய்வு பெற்றார் அதன்பிறகு தற்போது வரை யாரும் நியமிக்கப்படவில்லை.
குஞ்சா நரசிம்ம சுவாமி கோயில், திருமாக்கூடல் நரசிபுரம்

குஞ்சா நரசிம்ம சுவாமி கோயில் (Gunja Narasima Swamy Temple) இந்தியாவின் கர்நாடக மாநிலமான மைசூர் மாவட்டத்தில் உள்ள திருமாக்கூடல் நரசிபுரம் எனும் ஊரில் அமைந்த இந்து கோவிலாகும். இந்த நகரம் வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த மைசூர் நகரிலிருந்து 20 மைல் தென்கிழக்கில் அமைந்துள்ளது. இந்த கோயில் விஜயநகர சாம்ராஜ்யத்தின் 16 ஆவது ஆட்சிக்கு முந்தையது எனக் கருதப்படுகிறது. இது வழக்கமான திராவிட பாணியில் நுழைவாயிலின் (மகாத்துவாரம்) மேல் ஒரு பெரிய கோபுரம் உள்ளது. இங்குள்ள கருவறைக்கு முன்னால் நான்கு தூண்கள் கொண்ட மண்டபம் ஒன்று கட்டப்பட்டுள்ளது. காவேரி நதி மற்றும் கபினி நதியின் சங்கமத்தில் அமைந்துள்ள இந்த கோயில் இந்துக்களால் புனிதமாக கருதப்படுகிறது. பிரதான நுழைவாயிலின் முன்புறத்தில் வளரும் குன்றிமணி (கன்னடத்தில் குலகன்ஜி என அழைக்கப்படுகிறது) மரம் (அப்ரஸ் ப்ரிகேட்டோரியஸ்) என்பதிலிருந்து இந்த கோயிலுக்கு குஞ்சா நரசிம்ம சுவாமி கோயில் என்ற பெயர் வந்தது; இங்குள்ள குன்றிமணி மரத்தின் காலத்தை கணக்கிட்டு, இந்த கோயில் வாரணாசியை (காசி) விட புனிதமானது என்று பெருமையாக உள்ளூர்வாசிகள் கூறுகின்றனர். கோயிலில் உள்ள சிற்பங்களில் இந்து கடவுளான நரசிம்மர், குன்றுமணி மரத்தின் குச்சியையும், மறுகையில், ஒரு தண்டத்தையும் வைத்திருக்கிறார். அரக்கனான இரணியகசிபுவின் சிற்பமும் இங்கு உள்ளது.
பிரித்தானிய அரசு கால வரலாற்றாசிரியரும், கல்வெட்டுக் கலைஞருமான பி. லூயிஸ் ரைஸின் கூற்றுப்படி, இந்த கோயில் மைசூரின் தலாவோயின் (நிலப்பிரபுத்துவ பிரபு) ஆதரவில் ஆண்டு பராமரிப்புடன் இருந்தது. இந்த நேரத்தில் கோயில் பழுதுபார்ப்பு மற்றும் அலங்காரங்களுக்கு உட்பட்டதாக பதிவுகள் குறிப்பிடுகின்றன. இந்த கோயில் இந்திய தொல்பொருள் ஆய்வின் கர்நாடக மாநில பிரிவின் கீழ் பாதுகாக்கப்பட்ட நினைவுச்சின்னமாகும். இக்கோயிலுக்கு அருகில், அகஸ்தியஸ்வரர் கோயில் என்று அழைக்கப்படும் மற்றொரு கோயிலும் உள்ளது. இந்த இரு கோயில்களும் ஆண்டுதோறும் ஏராளமான பக்தர்களை ஈர்க்கும் ஒரு புனிதயாத்திரைத் தலமாக உள்ளது.
Gaga Wildlife Sanctuary

Gaga Wildlife Sanctuary is a protected area located in Kalyanpur taluka, Devbhumi Dwarka district, Gujarat, India. Established in November 1988, it is 332.87 hectares in size and is situated in the Saurashtra peninsula on the coast of the Gulf of Kutch. The flora consists of grassland, saline scrub, Prosopis chilensis, kerdo (Capparis decidua), gorad (Senegalia senegal), and piloo (Salvadora persica). There are several important animal species, such as nilgai, golden jackal, jungle cat, mongoose, and Indian wolf; and avifauna, such as flamingoes, great Indian bustard, lark, partridge, and sand grouse.
Along with Kutch Bustard Sanctuary, Gaga Wildlife is one of two great Indian bustard sanctuaries in Gujarat, though the bird has disappeared from all Gujarat sanctuaries which were established for its protection over two decades ago.