davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
ఛార్మీ కౌర్

ఛార్మి సినీ రంగ ప్రవేశం అనుకోకుండా జరిగింది. ఒక రోజూ ఆమె స్వస్థలం ముంబాయిలో కాకతాళీయంగా ఛార్మిని చూసిన ఒక సినీ పరిశ్రమకు చెందిన వ్యక్తి ఆమె తల్లిదండ్రులను సంప్రదించి నీతోడు కావాలి తెలుగు సినిమాలో నటించే అవకాశం కలుగజేసాడు. అది 2001, అప్పటికి ఛార్మి వయసు 14 సంవత్సరాలు మాత్రమే. అప్పటికి ఆమె ఇంకా స్కూలు చదువుల్లోనే ఉండటం వలన సెలవులలో మాత్రమే నటించే షరతుపై ఆ చిత్రంలో నటించింది.
తొలి తెలుగు చిత్రం అంతగా విజయం సాధించకపోయినప్పటికీ ఛార్మికి వెంటనే కాదల్ కిసు కిసు అనే తమిళ చిత్రంలో నటించే అవకాశం వచ్చింది. ఆ చిత్రం విజయవంతమవ్వటంతో ఆమెకు వెను వెంటనే కాదల్ అళివతిల్లై, ఆహా, ఎత్న అళగు తమిళ చిత్రాల్లో అవకాశాలొచ్చాయి. అవి కూడా చెప్పుకోదగ్గ విజయం సాధించటంతో ఆమె తెలుగు దర్శకుడు కృష్ణ వంశీ దృష్టిలో పడింది. కృష్ణవంశీ తన శ్రీ ఆంజనేయం చిత్రం ద్వారా ఛార్మిని తెలుగు తెరకు తిరిగి పరిచయం చేశాడు. ఆ చిత్రం, దాని వెంటనే వచ్చిన నీకే మనసిచ్చాను కూడా పరాజయం పొందినప్పటికీ ఛార్మికి తెలుగులో మంచి గుర్తింపు లభించింది. పుట్టుకతో పంజాబీ అయినప్పటికీ బొద్దుగా, అచ్చ తెలుగు పిల్లలాగ ఉండటం వల్ల అప్పటి నుండి ఆమెకు తెలుగులో విరివిగా అవకాశాలు వచ్చిపడ్డాయి. వాటిని సద్వినియోగం చేసుకుంటూ అనతి కాలంలోనే ఆమె తెలుగులో అగ్ర నాయికగా ఎదిగింది.
2007 డిసెంబరులో విడుదలయిన మంత్ర ఊహించని విజయం సాధించి తెలుగు కథానాయికలలో ఛార్మికి ప్రత్యేక స్థానం కట్టబెట్టింది. సస్పెన్స్, హారర్ ప్రధానాంశాలుగా తెరకెక్కిన ఈ చిత్రంలో ఛార్మి నటనకు ప్రేక్షకుల, విమర్శకుల ప్రశంసలు దక్కాయి.
ఎం. ఎల్. వసంతకుమారి

ఎం.ఎల్.వసంతకుమారి (M. L. Vasanthakumari) (జూలై 3, 1928 - అక్టోబర్ 31, 1990) 1950లలో కర్ణాటక సంగీత విద్వాంసురాలు, దక్షిణ భారత చలనచిత్రరంగంలో నేపథ్యగాయని. ఆమె పూర్తి పేరు మద్రాసు లలితాంగి వసంతకుమారి. కర్ణాటక సంగీతంలో ఆవిడకు ఎమ్.ఎస్.సుబ్బలక్ష్మికు ఉన్నంత పేరుంది. ఎమ్.ఎస్.సుబ్బలక్ష్మి, డి.కె.పట్టమ్మాళ్ ఆమెకు సమకాలీనులు. నటి శ్రీవిద్య అమే కూతురు. 1958లో విడుదలైన భూకైలాస్ చిత్రంలో ఆమె పాడిన మున్నీట పవళించు నాగశయనా పాట, తెలుగులోనే కాకుండా ఆమె పాడిన పాటల్లో అత్యుత్తమమైనది. మాయాబజార్ (1957) చిత్రంలో ఆమె పాడిన శ్రీకరులు దేవతలు శ్రీరస్తులనగా పాట కూడా బాగా పేరుపొందింది.
పా (సినిమా)

పా ( అనువాదం. ఫాదర్ ) అనేది 2009 లో విడుదలైన భారతీయ హిందీ భాషా హాస్య-నాటకం చలనచిత్రం ,ఆర్. బాల్కీ దర్శకత్వం వహించారు, ఇందులో అమితాబ్ బచ్చన్ , అభిషేక్ బచ్చన్, విద్యాబాలన్ నటించారు. కొన్ని నివేదికల ప్రకారం ఈ చిత్రం 1996 హాలీవుడ్ చలనచిత్రం జాక్ నుండి ప్రేరణ పొందింది. ప్రొజెరియా అని పిలవబడే అరుదైన జన్యుపరమైన పరిస్థితి ఉన్న బాలుడు అతని తల్లిదండ్రుల సంబంధం ఆధారంగా రూపొందించబడింది. అమితాబ్ బచ్చన్ ,అభిషేక్ బచ్చన్ ,నిజ జీవితంలో, వరుసగా తండ్రి ఇంకా కొడుకులు, కానీ పాలో , వారు వ్యతిరేక పాత్రలు పోషించారు. ఈ చిత్రం ప్రపంచవ్యాప్తంగా 4 డిసెంబర్ 2009న విడుదలైంది. ప్రముఖ స్వరకర్త ఇళయరాజా సంగీతం అందించారు. ఈ చిత్రం భారతదేశంలో విమర్శకుల ప్రశంసలు అందుకుంది బాక్సాఫీస్ వద్ద మంచి విజయాన్ని సాధించింది.ఈ చిత్రంలో అమితాబ్ బచ్చన్ పిల్లలలో వృద్ధాప్య ప్రక్రియను త్వరగా వేగవంతం చేసే జన్యుపరమైన రుగ్మత అయిన ప్రొజెరియాతో బాధపడుతున్న పిల్లల పాత్రను పోషించారు .అమితాబ్ నిజ జీవిత కొడుకు అభిషేక్ బచ్చన్ అతని తండ్రి పాత్రను పోషించాడు.తల్లి పాత్రకు విద్యాబాలన్ మాత్రమే ఎంపికైంది. దివంగత కన్నడ నటుడు-దర్శకుడు శంకర్ నాగ్ భార్య అరుంధతి నాగ్ విద్యా తల్లి (బచ్చన్ అమ్మమ్మ) పాత్రలో నటించమని అడిగారు.
మెటాక్రిటిక్ ,రాటెన్ టొమాటోస్ వెబ్‌సైట్‌ల ప్రకారం, ఈ చిత్రం విదేశీ సినీ విమర్శకుల నుండి మిశ్రమ సమీక్షలను అందుకుంది .అమితాబ్ బచ్చన్ తన నటనకు 57వ జాతీయ చలనచిత్ర అవార్డులలో ఉత్తమ నటుడిగా తన మూడవ జాతీయ చలనచిత్ర అవార్డును అందుకున్నాడు. ఉత్తమ నటుడిగా అతని ఐదవ ఫిల్మ్‌ఫేర్ అవార్డును అందుకున్నారు విద్యాబాలన్ కు మొదటి పురస్కారం లభించింది.ఉత్తమ నటిగా ఫిల్మ్‌ఫేర్ అవార్డు
ఆరో ( అమితాబ్ బచ్చన్ ) ప్రొజెరియా అనే అత్యంత అరుదైన జన్యుపరమైన రుగ్మత కలిగిన తెలివైన,చమత్కారమైన 12 ఏళ్ల బాలుడు.అతను మానసికంగా చాలా సాధారణమైనవాడు, కానీ శారీరకంగా అతను ఐదు రెట్లు పెద్దవాడు. అతని పరిస్థితి ఇలా ఉన్నప్పటికీ, అరో చాలా సంతోషంగా ఉన్నాడు. అతను గైనకాలజిస్ట్ అయిన తన తల్లి విద్య ( విద్యాబాలన్ )తో నివసిస్తున్నాడు.అమోల్ ఆర్టే ( అభిషేక్ బచ్చన్ ) ఒక యువ, చురుకైన రాజకీయ నాయకుడు. "రాజకీయం" అనేది చెడ్డ పదం కాదని ప్రపంచానికి నిరూపించడానికి అతను బయలుదేరాడు. అతను ఒక మిషన్ ఉన్న వ్యక్తి. ఆరో అమోల్ కొడుకు.
సౌండ్‌ట్రాక్ (పాటలు నేపథ్య సంగీతం) ప్రముఖ స్వరకర్త ఇళయరాజా స్వరపరిచారు. స్వానంద్ కిర్కిరే సాహిత్యం అందించారు .
హర్షవర్ధన్ రాణే (నటుడు)

హర్షవర్ధన్ రాణే(డిసెంబరు 16 1983లో జన్మించెను) ఒక భారతీయ చలన చిత్ర నటుడు. అతను ఎక్కువగా తెలుగు, హిందీ సినిమా లలో నటించెను. అతను తకిట తకిట,ప్రేమ ఇష్క్ కాదల్, నయనతార నటించిన అనామిక చిత్రాల ద్వారా పెరు పొందాడు. "సనం తేరి కసమ్" అతనను నటించిన తొలి హిందీ చిత్రం. ఆ తరువాత అతను అనేక తెలుగు సినిమాలలో నటించాడు. మాయా,బ్రదర్ అఫ్ బొమ్మలి వాటిలో కొన్ని.
లెఫ్ట్ రైట్ లెఫ్ట్ అనే హిందీ ధారావాహికలో క్యాడెట్ రుమ్మి గౌర్ పాత్ర పొషించాడు.
జాయ్ ముఖర్జీ

జాయ్ ముఖర్జీ (Bengali: জয় মুখার্জী) ఒక భారతీయ చలన చిత్ర నటుడు.
జాయ్ ముఖర్జీ భారతీయ చలన చిత్ర నటుడు. ఆయన సషాధర్ ముఖర్జీ, సతీదేవి దంపతులకు జన్మించాడు. అతని తండ్రి ఒక మంచి నిర్మాత, ఫిల్మిస్తాన్ స్టూడియోస్ సహ స్థాపకుడు. అతని తండ్రి తరపున మేనమామ దర్శకుడు సుబోధ్ ముఖర్జీ కాగా, అతని తల్లి తరపు మేనమామలు ‍అశోక్ కుమార్, కిషోర్ కుమార్‌లు. అతని సహోదరులు డెబ్ ముఖర్జీ, శోము ముఖర్జీ, ఇతను నటి తనుజాను పెళ్ళి చేసుకున్నాడు. వారి కుమార్తెలు నటీమణులు కాజల్, తనీషాలు. అతని మేనకోడలు రాణి ముఖర్జీ, మేనల్లుడు ఆమె బంధువు దర్శకుడు ఆయన్ ముఖర్జీ.
జాయ్ R. K. నాయ్యర్ దర్శకత్వం వహించిన లవ్ ఇన్ సిమ్లా (1960) చలన చిత్రంలో సాధనాతో కలిసి నటించాడు. ఈ చిత్రం తరువాత ఆయన ఆశా పరేఖ్ తో జంటగా అనేక హిట్ చిత్రాలైన "ఫిర్ వోహి దిల్ లాయా హో", "లవ్ ఇన్ టోక్యో", "జిడ్డి" లలో నతించాడు. కొన్ని సినిమాలైన దూర్ కీ ఆవాజ్, ఆఓ ప్యార్ కరేనంద్ షాగిర్ద్, ఏక్ ముసాఫిర్ ఏక్ హసీనా లను సాధనతో కలసి నటించాడు. వైజయంతీమాలతో కలసి "ఈశ్వర", రాజశ్రీతో నటించిన "జీ చాహతా హై" చిత్రాలు ఆయనకు ఖ్యాతి తెచ్చిపెట్టాయి. ఆయన నటించిన చిత్రాలలో అనేకమైనవి సంగీత పరంగా హిట్ అయినాయి. 1960ల చివరిలో నటనావకాశాలు రాకపోవడంతో ఆయన దర్శకత్వం, నిర్మాతగా బాధ్యతలు చేపట్టాడు.
ఆయన "హుంసయ" చిత్రానికి నిర్మాత, దర్శకత్వం వహించాడు. కాని ఈ చలన చిత్రం అనుకున్నంత విజయాన్ని సాధించలేదు, నిర్మాత లేదా దర్శకుని వలె అతని తదుపరి చలన చిత్రాలు కూడా విజయాన్ని సాధించలేదు. స్వంత నిర్మాణంలో సోదరుడు డెబ్ ముఖర్జీతో నిర్మించిన ఎక్ బార్ ముస్కురా దూ (1972), తర్వాత మరదలు తనుజాతో ఆలస్యంగా విజయం సాధించాడు, తర్వాత జాయ్ చలన చిత్రాల నుండి కనుమరుగయ్యాడు. అతని ఆఖరి విజయం జీనత్ అమన్, రాజేష్ ఖన్నాలు నటించిన చాయిల్లా బాబు చలన చిత్రానికి దర్శకత్వం వహించడం ద్వారా పొందాడు.
2009లో, అతను టెలివిజన్ సీరియల్ "అయ్ దిల్-ఇ-నందన్"లో నటించాడు.
సందీప్ కిషన్

సందీప్ కిషన్ తెలుగు, హిందీ, తమిళ చిత్రాలలో కనిపించే ఒక భారతీయ చలన చిత్ర నటుడు. గతంలో ఇతను దర్శకుడు గౌతమ్ మీనన్ యొక్క వారణం ఆయిరం (2008) చిత్రానికి సహాయ దర్శకునిగా పనిచేశాడు.
సందీప్ చెన్నైకి చెందిన తెలుగు కుటుంబంలో మే 7 1987 న జన్మించారు. తండ్రి వ్యాపారవేత్త, తల్లి ఆల్ ఇండియా రేడియోలో పనిచేసేవారు. ఆయన చెన్నైలోని లయోలా కాలేజీ నుండి పట్టభద్రుడైనాడు. ఆయన బంధువులు "ఛోటా కె.నాయుడు", "శ్యాం కె.నాయుడు.
'స్నేహగీతం, ప్రస్థానం' చిత్రాల ద్వారా తెలుగు ప్రేక్షకులకు సుపరిచితుడైన యువ కథానాయకుడు సందీప్‌కిషన్‌ బాలీవుడ్‌లోనూ తనకంటూ ఒక ప్రత్యేక గుర్తింపు తెచ్చుకుని 2010లో టాప్‌ 3 చిత్రాల్లో ఒకటైన 'షోర్‌ ఇన్‌ ద సిటీ' చిత్రం ద్వారా బాలీవుడ్‌కు పరిచయమై అందరి దృష్టిని విశేషంగా ఆకర్షిస్తున్నాడు. చిరంజీవి, నాగార్జున, వెంకటేష్‌ తాజాగా రాణాల తరువాత హిందీ సినిమాల్లో నటిస్తున్న హీరోగా సందీప్‌ గుర్తింపు తెచ్చుకున్నాడు. అసిస్టెంట్‌ డైరెక్టర్‌గా బాలీవుడ్‌లో ఎంట్రీ ఇచ్చి బాలీవుడ్‌లో టాప్‌ మూవీస్‌లో హీరోగా అవకాశం తెచ్చుకున్న సందీప్‌ తెలుగు వాడు. తెలుగులో 'ఎల్‌.బి.డబ్యూ'ఫేం ప్రవీణ్‌ సత్తార్‌ దర్శకత్వంలో మిక్కీ.జే.మేయర్‌ సంగీత దర్శకత్వంలో రూపోందుతున్న రోటీన్‌ లవ్‌స్టోరిలో సోలో హీరోగా చేస్తూ తమిళంలో రెడ్‌పోస్ట్‌ ప్రొడక్షన్స్‌ పతాకంపై రూపుదిద్దుకుటున్న 'యారుడ మహేష్‌' అనే చిత్రం కూడా చేస్తుండడం విశేషం. ఈ రెండు చిత్రాలు 70% చిత్రీకరణ పూర్తిచేసుకుని త్వరలో విడుదలకు సిద్ధమవుతున్నాయి.
మంచు లక్ష్మి నిర్మాతగా మాస్ట్రో ఇళయరాజా సంగీత దర్శకత్వంలో రూపుదిద్దుకుంటున్న 'గుండెల్లో గోదారి' అనే మల్టీ స్టారర్‌ చిత్రంలో సందీప్‌కిషన్‌తో పాటు ఆది పినిశెట్టి, తాప్సీ, మంచు లక్ష్మి నటిస్తున్నారు. ఇందులో మాస్‌ యాక్షన్‌ హీరోగా తన పాత్ర వుండడం విశేషం. అలాగే 'ఓరు' ఫేం ఆనంద్‌రంగా నిర్మిసున్న ద్విభాషా చిత్రంలో కూడా సందీప్‌కిషన్‌ హీరోగా నటిస్తుండడం విశేషం. ఈ చిత్రం ఔట్‌ అండ్‌ ఔట్‌ కామెడీ చిత్రంగా రూపుదిద్దుకుంటుంది.
జూన్ 2014 లో ఆయన తాగిన మత్తులో కారు నడుపడం వల్ల అరెస్టు కాబడినాడని మీడియాలో అసత్య ప్రచారం జరిగింది. దానికి ఆయన ప్రతిస్పందిస్తూ మీడియా నిజాలను పరిశీలించి సరైన విధంగా ప్రచురించాలని కోరాడు.
భారత జాతీయ చలనచిత్ర పురస్కారాలు - ఉత్తమ నటుడు

చలనచిత్రంలో కథానాయకుడి పాత్రలో మంచి నైపుణ్యాన్ని ప్రదర్శించిన వారికి ఈ పురస్కారం ఇవ్వబడుతుంది. ఈ పురస్కారాన్ని భారత ప్రభుత్వం ప్రతి ఏటా ప్రకటించి, రజత కమలం, ₹50,000 రూపాయల నగదును అందిస్తుంది. ఒకరికన్నా ఎక్కువ మందికి ఈ పురస్కారం ఇవ్వవలసి వచ్చినపుడు నగదును సమంగా పంచి ఇస్తారు. 2014 వరకూ ఈ పురస్కారాన్ని ఎక్కువసార్లు అందుకున్న నటులు ముగ్గురు: కమల్ హాసన్, మమ్ముట్టి, అమితాబ్ బచ్చన్, ముగ్గురూ మూడేసిసార్లు పురస్కారం పొందారు. తర్వాతి స్థానంలో ఆరుగురు - సంజీవ్ కుమార్, మిథున్ చక్రవర్తి, ఓంపురి, నసీరుద్దీన్ షా, మోహన్ లాల్, అజయ్ దేవగణ్ ఉన్నారు.
ఉత్తమ నటుడు విభాగంలో భారత జాతీయ చలనచిత్ర పురస్కారం (రజత కమలం) అందుకున్న వారి వివరాలు:
భువన్ షోమ్ (సినిమా)

భువన్ షోమ్ 1969, మే 12న మృణాళ్ సేన్ దర్శకత్వంలో విడుదలైన హిందీ చలనచిత్రం. బాలాయ్ చంద్ ముఖోపాధ్యాయ్ రచించిన బెంగాళీ కథ అధారంగా రూపొందిన ఈ చిత్రంలో ఉత్పల్ దత్, సుహాసిని ములే నటించారు. 1969 భారత జాతీయ చలనచిత్ర పురస్కారాలలో ఈ చిత్రం జాతీయ ఉత్తమ చిత్రం, జాతీయ ఉత్తమ దర్శకుడు (మృణాళ్ సేన్), జాతీయ ఉత్తమ నటుడు (ఉత్పల్ దత్) విభాగాల్లో బహుమతులను అందుకుంది.
నిళల్‌గళ్ రవి

నిళల్‌గళ్ రవి ఒక భారతీయ సినిమా నటుడు. టెలివిజన్ నటుడు కూడా. ఇతడు తమిళ, మలయాళ, తెలుగు భాషా చలనచిత్రాలలో, సీరియళ్లలో నటించాడు. ఇతడు 1980లో అనే తమిళ సినిమాతో నటుడిగా తన వృత్తిని ప్రారంభించాడు. ఇతడు 500కు పైగా సినిమాలలో నటించాడు. ta:நிழல்கள் (திரைப்படம்)
నిళల్‌గళ్ రవి భారతీరాజా దర్శకత్వంలో వచ్చిన నిళల్‌గల్ సినిమాతో తన నటజీవితాన్ని ఆరంభించాడు. ఆ సినిమా పేరే ఇతని ఇంటి పేరుగా స్థిరపడిపోయింది. ఇతడు స్నేహశీలుడైన తండ్రి, నిర్దయుడైన విలన్, వెన్నుపోటు పొడిచే స్నేహితుడు వంటి అనేక విభిన్నమైన పాత్రలను ధరించాడు. అమితాబ్ బచ్చన్ వంటి నటులకు తమిళంలో డబ్బింగ్ చెప్పాడు. ఈటీవిలో ప్రసారమైన లాహిరి లాహిరి లాహిరిలో అనే తెలుగు టెలివిజన్ సీరియల్లో నటించాడు.
ఇతడు 1953, ఏప్రిల్ 16న శ్యామణ్ణ, డి.రాజమ్మ దంపతులకు తొమ్మిదవ సంతానంగా ఒక తమిళ సాంప్రదాయ కుటుంబంలో జన్మించాడు. ఇతనికి ఐదుగురు అన్నలు, ముగ్గురు అక్కలు ఉన్నారు. ఇతనికి తల్లిదండ్రులు పెట్టిన పేరు రవిచంద్రన్. ఇతడు కొయంబత్తూరులోని పి.ఎస్.జి.ఆర్ట్స్ కాలేజీ నుండి ఎకనామిక్స్‌లో బి.ఎ. పట్టా పుచ్చుకున్నాడు. ఇతడు విష్ణుప్రియను వివాహం చేసుకున్నాడు. వీరికి రాహుల్ అనే కుమారుడున్నాడు.
ఇతడు తమిళ, మలయాళ, కన్నడ సినిమాలతో పాటు కొన్ని తెలుగు సినిమాలలో నటించాడు.
ఇతడు నటించిన తెలుగు సినిమాల పాక్షిక జాబితా:
ఉత్సవ్ (1984 సినిమా)

ఉత్సవ్ 1984లో విడుదలైన హిందీ చలనచిత్రం. సా.శ. 2వ శతాబ్దంలో శూద్రకుడు సంస్కృతంలో రాసిన మృచ్ఛకటికమ్‌ నాటకం ఆధారంగా రూపొందించిన ఈ చిత్రానికి గిరీష్ కర్నాడ్ దర్శకత్వం వహించాడు. శంకర్ నాగ్, రేఖ, అనురాధ పటేల్, అమ్జద్ ఖాన్, శశి కపూర్, శేఖర్ సుమన్ ప్రధాన పాత్రల్లో నటించారు.
శూద్రకుడు ఒక రాజు. ఇతడు క్రీస్తుపూర్వం రెండవ శతాబ్దం, సా.శ. ఐదవ శతాబ్దం మధ్య కొంతకాలం జీవించినట్లు భావిస్తారు. క్రీస్తుపూర్వం ఐదవ శతాబ్దం మొదటి త్రైమాసికంలో ప్రడియోటా రాజవంశం చివరి పాలక రాజు పాలనలో పురాతన నగరమైన ఉజ్జయినిలో జరిగిన ఇతివృత్తం (వసంతసేన (రేఖ) ఉజ్జయినిలో ఒక పేద బ్రాహ్మణ వ్యక్తైన చారుదత్తా (శేఖర్ సుమన్) తో కలిసే అవకాశం) ఆధారంగా మృచ్ఛకటికమ్‌ నాటకం రాయబడింది.
రామ్ రాబర్ట్ రహీమ్

రామ్ రాబర్ట్ రహీమ్ విజయనిర్మల దర్శకత్వం వహించిన తెలుగు సినిమా. 1980లో విడుదలైన ఈ సినిమా 1977లో విడుదలైన హిందీ హిట్ చిత్రం "అమర్ అక్బర్ ఆంథొనీ" యొక్క పునర్ణిర్మాణం (రీమేక్). హిందీ మూలంలో అమితాబ్ బచ్చన్, వినోద్ ఖన్నా, రిషీ కపూర్ నటించారు. ఈ తెలుగు చిత్రంలో సూపర్ స్టార్ ఘట్టమనేని కృష్ణ రాబర్ట్ గానూ, రజనీకాంత్ రామ్ గానూ, చంద్రమోహన్ రహీం గానూ నటించారు. అంజలీదేవి రామ్ రాబర్ట్ రహీంల తల్లి పాత్రను పోషించింది. శ్రీదేవి రాబర్ట్ ప్రియురాలిగా నటించింది.
జగదీష్ ఒక డ్రైవరు. అతను, అతని భార్య, ముగ్గురుపిల్లలతో సంతోషమైన జీవితాన్ని గడుపుతుంటాడు. తన యజమాని కన్నింగ్స్ దగ్గర విశ్వాసపాత్రమైన వ్యక్తిగా పనిచేస్తుంటాడు. ఒకసారి కన్నింగ్స్ యాక్సిడెంట్ చేసి, జగదీష్‌ని ఆ నేరం తనమీద వేసుకోమని ప్రాధేయపడతాడు. తాను జగదీష్ సంసారానికి నెలనెలా ఖర్చులు భరిస్తానని మాట ఇస్తాడు. విశ్వాసపాత్రుడైన జగదీష్ జైలుకెళ్తాడు. జైలు నుండి విడుదలై వచ్చిన జగదీష్ తన కుటుంబం చీకటితో నిండిపోయి ఉండడం గమనిస్తాడు. ఒకవైపు తన భార్య టీబీతో మంచాన పడివుంది. మరోవైపు దరిద్రం తాండవిస్తోంది. సహాయం కోసం తన యజమాని కన్నింగ్స్ వద్దకు వెళ్తాడు. కన్నింగ్స్ సహాయం చేయకపోగా, జగదీష్‌ని అవమానిస్తాడు. ఆవేశంతో జగదీష్ కన్నింగ్స్‌ని పిస్టల్‌తో కాల్చి అతని కారులోనే పారిపోతాడు.
జగదీష్ భార్య ఒక చీటీ తన పిల్లల చేతిలో ఉంచి, ఆత్మహత్య చేసుకోవడానికి బయలుదేరుతుంది. కాని విధివశాన ఆమెకు చూపు పోతుంది. జగదీష తన ముగ్గురు పిల్లలను తీసుకుని బయలు దేరుతాడు. వాళ్ళను ఒక పార్కులో కూర్చోబెట్టి తాను ముందుకు సాగుతాడు. కారు ఒక దుర్ఘటనలో చిక్కుకుంటుంది. పెద్ద కొడుకు ఒక జీపుక్రింద పడగా పోలీస్ ఆఫీసర్ అతనిని తీసుకుపోతాడు. రెండవవాడు ఒక చర్చిలో ఫాదర్ దగ్గర దత్తపుత్రుడిగా పెరుగుతాడు. చిన్నవాడు ఒక ముస్లిం కుటుంబంలో పెరుగుతాడు. ఇలా జగదీష్ కుటుంబం విచ్చిన్నమౌతుంది. సంవత్సరాలు గడుస్తాయి.
జగదీష్ ఒక లక్షాధికారి అవుతాడు. పెద్దవాడు రామ్‌ బాధ్యతగల పోలీస్ ఆఫీసర్ అవుతాడు. రెండవవాడు రాబర్ట్, మూడవవాడు రహీమ్‌గా పెరుగుతారు. కన్నింగ్స్ కూతురు రోజీని జగదీష్ అపహరించి, పెంచి పై చదువులకు లండన్ పంపుతాడు. ఆమె తిరిగివస్తుంది. ఆమెను రాబర్ట్ ప్రేమిస్తాడు. రహీం మంచి కవ్వాలీ పాటగాడు అవుతాడు. అతడు రజియా అనే అమ్మాయిని ప్రేమిస్తాడు. రామ్‌ బాధ్యతగల పోలీస్ ఆఫీసర్‌గా పిక్ పాకెట్ చేసే ఒక అమ్మాయిని నరకపు జీవితాన్నుంచి తప్పించి మంచి మార్గంలో పెడ్తాడు. ముగ్గురూ కలుసుకుంటారు కాని వారి వివరాలు వారికే తెలియవు.
కన్నింగ్స్ మరలా ధనవంతుడౌతాడు. చిన్నతనంలో జగదీష్ ఎత్తుకుపోయిన తన కూతురు రోజీని కలుసుకోవడానికి కన్నింగ్స్ తహతహలాడుతుంటాడు. అన్ని చోట్ల వెదుకుతుంటాడు. రోజీ అతనికి దొరికిన సమయంలో పరిస్థితుల ప్రోద్భలంవల్ల రోజీని తన పార్ట్‌నర్ అయిన జేమ్స్‌తో పరిణయం చేయవలసిన దుస్థితి ఏర్పడుతుంది.
ఫాదర్ హత్యచేయబడిన సందర్భంలో రాబర్ట్ తన తండ్రియైన జగదీష్‌ను గుర్తుపడతాడు. పువ్వులమ్ముకుని జీవనం సాగిస్తున్న జగదీష్ పత్ని తన కొడుకు రహీంను గుర్తు పడుతుంది. రోజీ పెళ్ళి జరగబోయే సమయంలో రామ్‌, రాబర్ట్, రహీమ్‌ మారువేషాలలో కన్నింగ్స్‌ని, అతని ముఠాని పోలీసులకు అప్పగిస్తారు. జగదీష్ తాను చేసిన తప్పుకు శిక్ష అనుభవించి తన భార్య పిల్లలను తిరిగి కలుసుకుంటాడు.
ఈ చిత్రానికి చక్రవర్తి సంగీతాన్ని అందించగా, ఆత్రేయ, ఆరుద్ర, సినారె,వేటూరి, సాహితి గీతాలను సమకూర్చారు.
నాజర్ (నటుడు)

నాజర్ ఒక సుప్రసిద్ధ భారతీయ నటుడు. విలక్షణ పాత్రలకు ఇతడు పెట్టింది పేరు.
మార్చి 5, 1958 లో తమిళనాడులోని చెంగల్పట్టు సమీపంలో ఉండే మేలేరిపాక్కంలో జన్మించాడు. ఆయన నాన్న పేరు మహబూబ్ బాషా. అమ్మ పేరు ముంతాజ్ బేగం. నాన్నది నగలకు మెరుగుపెట్టే వృత్తి. నాజర్ కు ముగ్గురు తమ్ముళ్ళు ఒక చెల్లెలు. 1977లో అవకాశాల కోసం మద్రాసుకు వచ్చి తాజ్ కోరమాండల్ హోటల్ లో పనిచేశాడు. అక్కడ నుంచే ఆయన సినీ ప్రస్థానం ప్రారంభమైంది.
అజయకుమార్ దర్శకత్వంలో వచ్చిన మాతృదేవోభవ (1993 ), మణిరత్నం బాంబే (1995), శంకర్ జీన్స్ (1998), త్రివిక్రం శ్రీనివాస్ అతడు (2005 ) చిత్రాలలో అద్వితీయమైన నటన ప్రదర్శించి తెలుగు ప్రేక్షకులకు దగ్గరయ్యాడు. చంటి సినిమాలో ఆయన నటనకు ఉత్తమ ప్రతినాయకుడిగా నంది పురస్కారం లభించింది. మాతృదేవోభవ సినిమాలో నటనకు కూడా నంది అవార్డు అందుకున్నాడు. ఆయనకు తెలుగులో యండమూరి వీరేంద్రనాథ్, అంపశయ్య నవీన్ రచనలంటే ఇష్టం. మైదానం నవల ఆయనకు ఎంతో ఇష్టం.
ఆయన భార్య పేరు కమిలా నాజర్. ఈ దంపతులకు ముగ్గురు అబ్బాయిలు. నూరుల్ హజన్, లుఫ్తీన్, అబి మెహ్తీ హసన్. పెద్దబ్బాయి మొదట్లో సినిమాలలో నటిస్తాడని వార్తలు వచ్చినా, తర్వాత అది కార్యరూపం దాల్చలేదు. 2014 లో వీరి పెద్దబ్బాయి నూరుల్ హజన్ రోడ్డు ప్రమాదంలో తీవ్రంగా గాయపడ్డాడు. తర్వాత కోలుకున్నాడు.
విష్ణువర్ధన్(నటుడు)

విష్ణువర్ధన్ (18 సెప్టెంబరు 1950 – 30 డిసెంబరు 2009), ప్రముఖ భారతీయ నటుడు. ముఖ్యంగా కన్నడ సినిమాల్లో ఎక్కువగా నటించారు. ఆయన అసలు పేరు సంపత్ కుమార్. కన్నడ, హిందీ, తెలుగు, తమిళం, మలయాళ భాషల్లో దాదాపు 220కు పైగా సినిమాల్లో నటించారు ఆయన. 1972లో వంశవృక్ష సినిమాలో సహాయ నటుని పాత్రతో తెరంగేట్రం చేశారు విష్ణు. అదే ఏడాది నాగరహావు సినిమాలో కథానాయక పాత్రలో నటించారు. ఈ సినిమాతో కన్నడ సినీ రంగానికి యాంగ్రీ యంగ్ మాన్ గా గుర్తింపు తెచ్చుకున్నారు. తన కెరీర్ లో ఎన్నో రకాల సినిమాల్లో వైవిధ్యమైన పాత్రల్లో నటించి ప్రేక్షకులను మెప్పించారు విష్ణు.
2008లో సి.ఎన్.ఎన్.-బి.ఎన్.ఎన్ చానెల్ నిర్వహించిన పోల్ లో కన్నడ సినీ రంగంలో అత్యంత ప్రముఖ వ్యక్తిగా విష్ణువర్ధన్ ను పేర్కొంది. బెంగళూరులోని బన్ శంకరీ ఆలయం నుంచి కంగేరీ వరకు ఉన్న 14.5 కిలోమీటర్ల పొడవైన రోడ్డుకు విష్ణు వర్ధన్ పేరు పెట్టారు. ఆసియాలో సెలబ్రిటీ పేరున పెట్టిన అతిపెద్ద రోడ్డు ఇదే కావడం విశేషం. ఆయన మార్షల్ ఆర్ట్స్ కూడా నేర్చుకున్నారు. ది హిందూకు ఇచ్చిన ఒక ఇంటర్వ్యూలో ఆయన మాట్లాడుతూ "అది బ్రూస్ లీ యుగం అని చెప్పుకోవాలి. మా తరంలో మార్షల్ ఆర్ట్స్ నేర్చుకుని, బాగా ప్రదర్శించగల ఏకైక నటుడు కమల్ హాసనే. అతనికి అతనే సాటి" అని పేర్కొన్నారు.
విష్ణువర్ధన్ మైసూరులో జన్మించారు. ఆయన తల్లిదండ్రులు నారయణరావు, కామక్షమ్మ. విష్ణు పూర్వీకులు కర్ణాటక, మండ్యా జిల్లాలోని హళ్ళెగెరె ప్రాంతానికి చెందినవారు. ఆయన తండ్రి నటుడు, సంగీత దర్శకుడు, స్క్రిప్ట్ రచయితగా పనిచేసేవారు. సంగీత వాద్యాలను సేకరించడం ఆయన అభిరుచి. విష్ణు సోదరి రమ మైసూరు ప్యాలెస్ లో కథక్ నృత్య కళాకారిణి. ఆయనకు ఆరుగురు తోబుట్టువులు. మైసూరు గోపాలస్వామి పాఠశాలలో ముందు చదువుకున్నారు విష్ణు. ఆ తరువాత బెంగళూరులోని కన్నడ మోడల్ హైస్కూలులో చదువుకున్నారు. బసవన్ గుడిలోని నేషనల్ కళాశాలలో డిగ్రీ చదివారు.
నటి భారతిని ఫిబ్రవరి 17, 1975న బెంగళూరులో వివాహం చేసుకున్నారు విష్ణు. ఇద్దరు ఆడపిల్లలు కీర్తి, చందన లను దత్తత తీసుకున్నారు ఈ దంపతులు.
జి. రామకృష్ణ

జి. రామకృష్ణ భారతీయ సినిమా నటుడు. అతను తెలుగు, తమిళం, మలయాళంతో సహా 200 కి పైగా చిత్రాల్లో నటించాడు.
అతను ఆంధ్రప్రదేశ్‌ లోని పశ్చిమ గోదావరి జిల్లా లోని భీమవరం నకు చెందిన రంగస్థల నటుడు. అతను 1950 లలో చెన్నైకి వెళ్లాడు. అతని సినీరంగ ప్రవేశం 1960 లో నిత్య కళ్యాణం పచ్చతోరణం సినిమాతో ప్రారంభమైంది.
అతని మొదటి వివాహం భీమవరం నకు చెందిన మహిళతో జరిగింది. ఆమె ద్వారా ఒక కుమార్తె కలిగింది. అతను తన మొదటి భార్య, కుమార్తెను వదిలి మద్రాసుకు వచ్చాడు. అతను తెలుగు నటి గీతాంజలిని వివాహం చేసుకున్నాడు. అతను 2001 లో మరణించాడు.
అతను నోము, పూజ, నేను – నా దేశం, బొమ్మా బొరుసా, బడిపంతులు, కురుక్షేత్రం, యువతరం కదిలింది, మంత్రాలయ శ్రీ రాఘవేంద్ర వైభవము, హంతకులొస్తున్నారు జాగర్త , మగాడు, కటకటాల రుద్రయ్య, దొరలు దొంగలు, కోటలోపాగా, విశ్వనాధ నాయకుడు మొదలైన సూపర్ హిట్ సినిమాలలో నటించాడు.
యశోద కృష్ణ, వినాయక విజయము, దేవుడే దిగివస్తే వంటి అనేక పౌరాణిక చిత్రాలలో అతను వివిధ పాత్రలు పోషించాడు. అతను ఎన్. టి. రామారావు , అక్కినేని నాగేశ్వరరావులతో కలిసి నటించాడు.
Dinamit

An dinamit zo un danvez-tarzh fardet diwar nitroglikerin. Ijinet e oa bet gant ar c'himiour hag ijinour svedat Alfred Nobel e Geesthacht, ha breouataet e 1867. Buan e oa deuet da vezañ implijet dre ar bed a-bezh dre ma oa kalz izeloc'h dañjerioù e implij evit na oa re an nitroglikerin dourennek pe ar poultr-kanol zoken.
Eus ar ger gresianek δυναμις (dunamis), a dalv kement ha "galloud" ma oa bet ouzhpennet al lostger svedek '-it' outañ.
An nitroglikerin a oa bet krouet ha gwerzhet gant embregerezh Alfred Nobel dindan e stumm dourennek. Met ken dañjerus e oa ma oa bet difennet buan-buan ober gantañ en Europa. E 1866 e kavas Alfred Nobel an doare d'e veskañ gant Kieselguhrs (poultrenn Diatomées) ha d'e stummañ e bizhierigoù lakaet e-barzh paper. D'ar 25 a viz Du 1867 e varilhas Alfred Nobel ur breou diwar-benn e gavadenn.
E gwirionez e c'heller meskañ dourenn an nitroglikerin gant elfennoù all evel ar silikiom, ar soufr, an nitrat sodiom pe reoù all.
Dre e vreou e c'hounezas Alfred Nobel arc'hant forzh pegement, ar pezh a voe gouestlet d'ar priz Nobel da c'houde. Mirout a rae spis e zizoloadenn diouzh an dud a klaske laerezh formulenn an dinamit dioutañ dre glask ober unan beuzheñvel.
D'an 3 a viz Gwengolo 1864 e voe un darzhadenn ramzel en uzin sevel dinamit Nobel. 5 a dud a voe lazhet e-touez anezho breur yaouankañ Alfred Nobel, Emil Oskar Nobel.
An dinamit a gaver e stumm bizhier 25 cm o hirder ha 3 cm o zreuzkiz, met kargelloù 5cm o zreuskiz hag 1 kg o fouez eo a vez implijet an aliesañ. Kalz nebeutoc’h a riskl zo gant bizhier eget gant an nitroglikerin pe ar poultr-kanol, rak ar bizhier ne darzhont nemet dre vroud un tarzher.
Gant an amzer pe an endro e c’hell bezañ skarzhet kuit an nitroglikerin diouzh ar vazh hag neuze dont da vezañ dañjerus, setu perak ne vez mui implijet war ar chanterioù hiziv an deiz.
Domanioù pennañ implijoù an dinamit a zo bet ar saverezh, ar c’horvoerezh kailh hag an dismantrerezh. E-pad ar greanteladur, un ezhomm bras a danvezhioù tarzh evit ar mengleuzerezh pe evit ar saverezh riboulioù ‘zo bet. Hogen,danvezioù-tarzh nevez ha teknikoù all o deus kemeret plas an dinamit. Abaoe pell n’eo ket mui kenwerzhet.
Implijet eo bet ivez an dinamit er brezelioù-kuzh pe get.
Implijet eo ivez an dinamit evit tabutoù (?) armet. Torfedourien 'zo a zo bet harpet gant ar c’hoant digeriñ kofroù-kreñv, dre ar c’hoant-se int deuet a-benn da dennañ nitroglikerin diouzh bazhennoù dinamit o lakaat anezho da virviñ.
Implijet eo bet an dinamit e-pad pell gant ar speleogourien evit pratikañ distankañ korzennoù pe touligoù nann-treantus gant an den. Tamm-ha-tamm, ar pleustr ‘zo aet war-zu danvezioù-tarzh dedennusoc’h e-keñver ar buisañs hag ar volum.
Evel forzh peseurt danvez tarzh ez eo dañjerus implij an dinamit. Dañjerus eo kement pa e implijer pe pa vez savet en uzinoù. Gwallzarvoudoù lies a oa bet e-pad ar sevel, an implij pe an dezougen. Ouzhpenn-se ret e eo bezañ arbennik mat evit gouzout resis pet danvez tarzh dinamit a vez ezhomm hervez an darzhadenn gortozet. Ma vez lakaet re e vez marvus an efedoù.
Chaluter

Ur chaluter (bag-chaluter a-wezhoù) zo ur vag-pesketa, ma vez stlejet er mor ur sac'h-drag, ur roued, war gostez pe a-dreñv ur vag pesketa pe gant div vag. An teknik pesketa-se a oa deuet war wel e deroù an XX kantved hag implijet e vez kalz hiziv.
Kentañ chaluter e Breizh e voe Kerino, ur vag dre-dan marilhet e porzh An Oriant e 1899. Klask a reas ar c'habiten gwerzhañ an taol-pesked e Konk-Kerne, met ne c'hellas ket e zilestrañ, pa voe huchet warnañ gant moraerien ar porzh.
Diorroet eo bet muioc'h-mui teknik ar sac'h-drag e-doug an XX kantved, dreist-holl goude an Eil Brezel-bed, p'o deus klasket ar stadoù sevel ur greanterezh a bourvezfe kalz a voued aes. Brasoc'h-bras eo bet savet ar bagoù ken e teuent da vezañ listri graet e dir ha lusket gant kefluskeroù dre direoul. Hiziv e vez pesketaet an hanter eus ar pesked tapet er bed gant chaluterien. Listri-labouradeg a c'hell tretiñ ha dilestrañ miliadoù a donennadoù pesked en un taol.
Auguste Dupouy

Auguste Dupouy (29 a viz Du 1872 e Konk-Kerne - 12 a viz Ebrel 1967 e Kemper) a oa kelenner ha skrivagner.
Mab da renerien ur fritur staliet e Sant-Wennole e oa hag e lise Brest e tapas e vachelouriezh. Mont a reas da Bariz d'ober e studi en École normale supérieure. Labourat a reas evel kelenner war al lizhiri klasel e meur a lec'h : Kemper, Angers, Reims, Rouen, Vanves, hag el lise Louis-le-Grand e Pariz, evit echuiñ e 1937 da vat.
Ouzhpenn sevel arnodskridoù war al lennegezh e skrivas ur bern pennadoù e kelaouennoù hag un hanter-kant bennak a levrioù, romantoù, studiadennoù, barzhonegoù, darn anezho o tennañ da Vreizh. Distreiñ a reas da Vreizh e 1947. War dachenn ar mennozhioù e tiskoueze bezañ stag ouzh ar Republik gall hag ouzh sevenadur Breizh war un dro hag ober a rae rendael d'ar vroadelourien vreizhat. Ur mare kalet e voe an Eil Brezel-bed evitañ, pa gollas e zaou vab ennañ.
Skrivañ a reas pennadoù evit La Dépêche de Brest et de l'Ouest, La Démocratie nouvelle, ha kelaouennoù all c'hoazh evel La Bretagne touristique, savet gant Octave-Louis Aubert.
A-hed e vuhez hir en deus graet anaoudegezh gant Bretoned illur a bep seurt, evel Anatol ar Braz, Charlez ar Govig, Alfred Guillou, Jean-Julien Lemordant, Charles Chassé, Tangi Malmanche, Taldir, Mathurin Méheut, Henri Queffélec, Pêr-Jakez Heliaz.
Beziet e voe e Sant-Wennole, er Vro Vigoudenn.
Maurice Le Lannou

Maurice Le Lannou (8 a viz Mae 1906, Plouha - 2 a viz Gouere 1992, Plouha) a oa un douaroniour breizhat.
Mont a reas d'ober e studi d'an École normale supérieure ha tapout a reas an agregadur e 1932. E 1945 ez eas da gelenner, da skol-veur Roazhon da gentañ ha da skol-veur Lyon da c'houde, e 1947. Etre 1969 ha 1976 e voe kelenner war douaroniezh Europa e Collège de France (Skolaj Bro-C'hall). Ouzhpenn e skridoù micherel e savas pennadoù a voe embannet gant ar gazetenn Le Monde hag a voe bodet goude-se en ul levr anvet Le déménagement du territoire. Rêveries d'un géographe. Dilennet e voe da ezel en Académie des sciences morales et politiques e 1975.
La Bretagne ouvrière, paysanne et maritime

La Bretagne ouvrière, paysanne et maritime (« Breizh ar vicherourien, ar beizanted hag ar vartoloded ») a oa ur gazetenn sizhuniek a zeuas er-maez e Breizh etre 1935 ha 1950. Kazetenn ar Strollad Komunour Gall e Breizh e oa.
Krouet e voe ar gazetenn e 1935 gant Auguste Havez, eil sekretour unaniezh Penn-ar-Bed ar CGT. Harpet e oa gant Alain Signor a voe kannad komunour e Penn-ar-Bed goude an Eil Brezel-bed. Dont a reas an niverenn gentañ er-maez d'ar 5 a viz Here 1935. En deroù e oa skignet ar gazetenn e departamantoù Penn-ar-Bed, Aodoù-an-Hanternoz ha Mor-Bihan dreist-holl.
Berzet e voe La Bretagne ouvrière, paysanne et maritime, pa voe divodet ar Strollad Komunour gall gant gouarnamant Daladier e 1939. E miz Ebrel 1941 e teuas er-maez adarre, dre guzh Ne oa ket ur gazetenn sizhuniek ken, dont a rae er-maez ur wech an amzer. Skignet e veze er c'hêrioù bras dreist-holl, e Brest, e Roazhon hag e Naoned..
Goude ar brezel e teuas ar gazetenn er-maez adarre, adalek miz Eost 1946 ha betek miz Mezheven 1950. Mouezh ar Strollad Komunour gall e Penn-ar-Bed e oa neuze. Paouezet e voe d'hec'h embann e 1950.
Patrick Mareschal

Patrick Mareschal zo ur politikour breizhat, bet prezidant Kuzul departamant Liger-Atlantel etre 2004 ha 2011.
Ganet eo bet e Jonzac (e departamant ar Charente-Maritime) d'an 8 a viz Mae 1939.
Stadegour en INSEE e oa.
Dilennet e oa bet da guzulier departamant kanton Naoned-11 e 1985 hag addilennet e 1992, 1998 ha 2004.
Unan eus eilmaered Alain Chénard, maer Naoned, eo bet etre 1977 ha 1983. Kentañ eilmaer Jean-Marc Ayrault eo bet eus 1989 betek 2001.
Bepred eo bet ali gant distro Liger-Atlantel da Vreizh. Unan eus krouerien ar gevredigezh B5 eo bet e 1973. Deuet eo B5 da vezañ CUAB (Comité pour l'unité administrative de la Bretagne - Komite evit unaniezh melestradurel Breizh) e 1981.
Resevet en deus kolier an Erminig d'an 19 a viz Gwengolo 2015 e Gwened.
Louis Beaufrère

Louis Beaufrère (Louis Martial Paul Beaufrère ; Kemperle, 1añ Gouere 1869 - Pondivi, 19 Gouere 1940) a oa ur c'hazetenner breizhat. Breur e oa d'al livour Adolphe Beaufrère.
E dad kozh, Louis Antoine Eugène Beaufrère, a oa genidik eus Moissac e departamant al Lot.
Ren a reas ar gazetenn L'Union Agricole et Maritime, ur gazetenn krouet gant James de Kerjégu, eus 1893 betek 1912. Goude-se e renas kazetennoù all, La Côte d'Armor da gentañ, ha La République du Sud-Ouest e Dacs. Mont a reas da Bariz da c'houde ha krouiñ eno e 1923 La Bretagne à Paris, ur sizhunieg evit ar Vretoned divroet.
Daou vloaz goude krouidigezh La Bretagne à Paris e voe aozet gant Louis Beaufrère dilennadeg "dugez Bretoned Pariz", dilennet gant kevredigezhioù ar Fédération des Bretons de Paris. Kalzig a verzh a rae an abadenn-se e-mesk kevredigezhioù breizhek Pariz etre an daou vrezel ha, goude troc'h an Eil Brezel-bed, adarre er bloavezhioù 1950 ha 1960.
Finn (dinghy)

The Finn dinghy is a single-handed, cat-rigged sailboat, and a former Olympic class for men's sailing. Since its debut at the 1952 Summer Olympics in Helsinki, the Finn featured in every summer Olympics until 2020, making it the longest serving dinghy in the Olympic Regatta and one of the most prolific Olympic sailboats,. The Finn is a physically demanding boat to race at the highest levels, especially since the class rules now allow unlimited boat rocking and sail pumping when the wind is above 10 knots. The event did not feature on the Olympic programme from 2024.
The Finn was designed by Swedish canoe designer, Rickard Sarby, in 1949 for the Helsinki Olympics.
in 1952 the hulls were built of timber and the sails were of cotton. Initially there was little understanding of the role of a mast which could bend to reduce power. However over time the Finn sailors learned how to plane timber off the front of their masts for heavy winds and to glue on strips of timber on the front of the masts for lighter winds.
Although the Finn hull has changed little since then, there have been developments to the rig. The original spars were made of wood until the late 1960s and early 1970s, when there was a gradual change to aluminum masts. Aluminum masts are significantly more flexible and allow more control over sail shape, and became commonplace after the 1972 Summer Olympics in Munich when they were first supplied to Olympic sailors. More recently, carbon fiber masts have become commonplace in competition Finns.
The sails, too, have evolved and are now commonly made of various laminates such as Technora, polyester, and Kevlar.
The class rules are overseen by the International Finn Association.
The following league combined table of medalist is below
Sabaudia

Sabaudia is a coastal town in the province of Latina, Lazio, in central Italy. Sabaudia's centre is characterised by several examples of Fascist architecture. Villa Volpi, a neoclassical seaside villa built for Countess Nathalie Volpi of Misurata, is located on the sand dunes of Sabaudia.
In ancient Roman times, the extensive Villa of Domitian was built nearby and embellished by the emperor. Some of its remains have been excavated.
It is one of several towns built on the reclaimed marshland of the ancient Pontine Marshes (Agro Pontino). This marsh was drained under orders from Benito Mussolini. Vast tracts of malaria-infested swamp were drained by workers transported from poor areas of northern Italy, leaving the coastal area south of Rome with rich farmland. These towns were built so that the fascist regime could demonstrate the draining of the marshland, as well as to provide housing communities for the increasing urban populations of Italy's large cities.
Architects Gino Cancellotti, Eugenio Montuori, Luigi Piccinato, and Alfredo Scalpelli were responsible for the town plan and many of the buildings after winning a competition for the design of Sabaudia, sponsored by Mussolini. Work commenced on the town's construction on 5 August 1933 and was completed 253 days later. The city itself is based on a rectangular grid road layout and rationalist architecture. It was named after the then-reigning Savoy dynasty (Italian: dinastia sabauda).
Sabaudia is well frequented by residents of Rome and Naples, as it is about halfway between the two cities. Sabaudia has 15 km of beach that were awarded the Blue Flag designation by the Foundation for Environmental Education (FEE). The FEE grades a beach based on the quality of water, recycling and waste management practices, the presence of lifeguards, and inclusion of pedestrian paths and green areas. Surrounded by the Circeo Forest, access is provided by a boardwalk along the entire coast.
El Riviel

El riviel es una leyenda ecuatoriana. Prevalece entre las comunidades afroecuatorianas de la provincia pacífica de Esmeraldas.​​
El riviel es un espíritu que viaja de noche por los ríos, provocando espanto a los desafortunados que se cruzan en su camino. Suele viajar a bordo de una canoa bongo con forma de ataúd, portando una cruz que le sirve de remo y una lámpara que se fija en la proa de la embarcación. Al riviel le gusta asustar a sus víctimas y se acerca sigilosamente a ellas haciéndolas caer al agua donde se sumerge con ellas con la intención de ahogarlas. Todos estos males se celebran con risas maliciosas.
Para evitar ser abordados, los viajeros nocturnos suelen llevar en sus canoas diversos implementos de pesca como redes, anzuelos y arpones que sirven como amuletos y repelentes contra la visión. También deben evitar pescar solos o viajar solos en el agua, especialmente de noche. Se cree que para quitarse de encima su presencia, la asamblea debe gritar: ¡Echa red!, ¡Arpón! ¡Hamaca!, ¡Gancho! y los nombres de otros artilugios para pescar. Otro repelente efectivo se cree que es la llamada oración Magnífica.
En la tradición afroecuatoriana el Riviel es caracterizado de la siguiente manera:​
Por otro lado, en la tradición afrocolombiana, el Riviel es considerado de la siguiente forma:​
Sobre su origen suele ser narrado como la historia de un marinero que después de tomar alcohol con gente muerta. Estas personas fallecieron por ahogamiento y nunca fueron encontrados. Se cree que un día, los muertos empezaron a pelear contra el marinero, este último se intentó defender tomando las cruces del cementerio. Al final de la lucha solo quedó una cruz de la que salía fuego. Por esta razón Dios se enojaría y condenaría al marinero y a su alma para vagar en pena. Desde entonces se dedicaría a ahogar a los viajeros desprevenidos para intentar hacer que ocupen su lugar.​
Nasa (pesca)

La nasa es una red de pesca pasiva, consistente en una forma de cilindro que se va estrechando (forma de embudo invertido),​ de forma que cuando la presa (principalmente crustáceos, peces y cefalópodos) entra en la red, va dirigido su recorrido, cayendo en un depósito del que le es imposible salir. Se usa con un cebo que incite a los peces u otros animales a introducirse.
La estructura base consiste en un esqueleto de madera, cuya base es de mayor tamaño que su parte superior y estas se encuentran unidos por varillas colocadas en sentido vertical. Dicha estructura se encuentra forrada por varillas del mismo material pero de menor espesor, colocadas en sentido longitudinal en cada plano.
La nasa presenta en su parte superior la tapa construida también de madera la que lleva incorporada la boca de entrada confeccionada en plástico. El vaciado de este tipo de nasas se hace por la tapa.
Se fabrica no solo con red sino también con otros materiales como juncos. El diseño utilizado para estas nasas es de forma troncocónica, conformado por una estructura rígida de metal que da forma a la nasa y paño de red que cubre esta estructura. La estructura base consiste en dos aros de metal, unidos por varillas también metálicas colocadas en sentido vertical las que le dan una altura determinada. Uno de los aros cumple la función de base circular, mientras el otro aro de menor tamaño que el anterior conforma la parte superior de la nasa.
Se trata de una de las artes de pesca más antiguas y tradicionales, que puede encontrarse en múltiples culturas ribereñas y costeñas. En España es un arte muy usada en Canarias, la costa cantábrica y en Galicia. Se disponen a lo largo de la línea madre a espacios regulares tumbadas sobre el fondo marino y moviéndose a merced de las corrientes. Este tipo de arte se utiliza para la pesca del besugo (Pagrus pagrus). También recibe el nombre de nasa un tipo de cesta que los pescadores usan para transportar el pescado recogido. Otro tipo de nasa que se utiliza en Uruguay tiene forma de campana y presenta dos bocas, la inferior que cumple la función de entrada de la captura y en la parte superior la salida por la que se saca la captura para ser procesada. En Ecuador, se le llama batán a una trampa de peces de río, típica de los tsáchilas. En Chile se denominaba llolle, siendo principalmente usada en riachuelos y ríos, o adosada a corrales de pesca marinos.
El diseño utilizado para estas nasas es de forma prismática, conformado por una estructura rígida de madera que da forma a la nasa y varillas del mismo material cubriendo esta estructura. La nasa se utiliza mucho en la captura de mariscos, como el centollo, el bogavante o la langosta, aunque también algunas otras especies piscícolas.
Se suele utilizar cangrejo como cebo. Para atraer moluscos, se usan peces (siendo el jurel y la sardina los más empleados).
Red de pesca

La red de pesca es una serie de hilos, tejidos y amarrados a una relinga superior o de flotadores y a una relinga inferior de plomos, que se emplea para capturar peces. Esta red de pesca puede ser:
El paño o malla, y los cabos pueden ser fabricados con fibra natural como el cáñamo, algodón, o con fibra sintética como nailon, kuralón, etc.
Las redes de pesca tienen un pez espada en la cabeza. , las cuales dependen del tipo de animal acuático a capturar, así como de su hábitat y de la técnica pesquera a utilizar.
Uno de los tipos de redes más tradicionales es la nasa. Otro tipo es la red de cerco, el trasmallo, el copo. Hay muchos y su denominación varía según el sitio. En ciertos países como México, Guatemala, El Salvador, Honduras, Nicaragua, Colombia, etc., hay redes de pesca muy tradicionales denominadas Atarraya o Tarraya.
Se pueden distinguir los siguientes tipos de redes:
No obstante de este orden general, suele haber métodos particulares para hacer y armar las redes según los puertos y provincias.​
El chinchorro es una serie de hilos, tejidos y amarrados a una relinga superior o de flotadores y a una relinga inferior de plomos, que se emplea para capturar peces. Pueden ser fabricados con fibra natural como el cáñamo, fique, o con fibra sintética como nailon, kuralón según el animal acuático a capturar, así como de su hábitat y la técnica de pesca.
Esta red de pesca puede ser:
Gracias a la promulgación de la Resolución Presidencial N.º 038-2011-SERNANP, publicada el pasado 13 de marzo en el boletín de Normas Legales del diario oficial El Peruano, se declaró oficialmente incompatible la utilización del arte de pesca denominado chinchorro.
El chinchorro es considerado un arte de pesca muy agresivo, ya que su técnica consiste en la captura de las especies marinas por medio del arrastre de grandes redes que se colocan en el mar y luego son impulsadas por vehículos motorizados desde la orilla. El producto de esta pesca da como resultado la extracción de ejemplares juveniles de especies de fauna marina y de aguas continentales (hasta 50 % del total capturado) y de macroalgas, todo ello bajo ningún tipo de control ni selectividad, lo que finalmente desencadena en la reducción significativa de sus poblaciones.
Muchas aves marinas mueren producto de la pesca con chinchorro, como el Spheniscus humboldti y otras especies de aves guaneras. Este tipo de pesca está prohibida por afectar a la comunidad biológica de las orillas del mar.
Subsecretaría de Agricultura, Pesca y Alimentación

La Subsecretaría de Agricultura, Pesca y Alimentación de España es la Subsecretaría del Ministerio de Agricultura, Pesca y Alimentación. Como tal, asiste al ministro en las funciones de control de la actividad del Departamento, realizando aquellas que permitan evaluar el funcionamiento, la eficacia y el rendimiento del personal y de los servicios del Ministerio, así como el seguimiento de la contratación de obra pública de competencia del Departamento en sus aspectos técnico, funcional y administrativo. También asiste al Ministro en la preparación de las conferencias sectoriales relacionadas con las competencias propias del Departamento.​
Igualmente, coordina los órganos de carácter general del Departamento, es decir, aquellos que gestionan áreas comunes como el asesoramiento legal y técnico, la gestión económico-presupuestaria, recursos humanos, inspección de servicios y tecnologías de la información y la comunicación.​
La Subsecretaría del Ministerio de Agricultura fue creada por primera vez por Decreto de 12 de junio de 1933, al crearse un departamento exclusivamente para las competencias en agricultura.​ El primer subsecretario fue Santiago Valiente Oroquieta, nombrado el 24 de diciembre.​ Desde entonces, ha existido de forma ininterrumpida.
En toda su historia, éstas han sido sus denominaciones:
De la Subsecretaría dependen los siguientes órganos, a través de los cuales ejerce más funciones:​
Las Consejerías y Agregadurías de Agricultura, Pesca y Alimentación dependen orgánica y funcionalmente de la Subsecretaría a través de la Subdirección General de Relaciones Internacionales y Asuntos Comunitarios, manteniendo, en todo caso, una dependencia jerárquica del embajador.
Asimismo, a la Subsecretaría le corresponde la tutela funcional de las sociedades Tragsa y Saeca, y la coordinación de las relaciones institucionales y la actuación del Departamento en relación con estas en tanto que Ministerio de tutela.
La Subsecretaría del Ministerio de Agricultura, Pesca y Alimentación tiene un presupuesto asignado de 452 193 900 € para el año 2023. De acuerdo con los Presupuestos Generales del Estado para 2023, la Subsecretaría participa en dos programas:
Riviel

The riviel is an Ecuadorian legend. It is prevalent among the Afro-Ecuadorian communities of the Pacific province of Esmeraldas.
The riviel is a spirit that travels at night along the rivers, causing fright to the unfortunate individuals who cross its path. It typically travels aboard a bongo canoe in the shape of a coffin, carrying a cross that serves as a paddle and a lamp that is affixed to the prow of the boat. The riviel likes to scare its victims and sneaks up on them, causing them to fall in the water where it plunges in with them with the intention of drowning them. All these evils are celebrated with malicious laughter.
To avoid being approached, travellers at nighttime usually carry in their canoes various fishing implements such as nets, hooks and harpoons which serve as amulets and repellents against the vision. They must also avoid fishing alone or travelling alone on the water, especially at night.
In one variant, the riviel often appears as a handsome young man who parties, sings and dances in the marimba dances of Afro-descendants. The intruder is only discovered when little green lights come out of his ankles as he is dancing. Terror spreads among the audience and spoils the merriment, but the old people advise that to get rid of its presence, the assembly must shout: Cast net! Harpoon! Hammock! Hook! and the names of other gadgets for fishing. Another effective repellent is a prayer called La Magnifica.
List of rivers of Ecuador

The rivers of Ecuador are an important part of the nation's geography and economy. Most of the over 2,000 rivers and streams have headwaters in the Andes mountain range, flowing therefrom either westward toward the Pacific Ocean or eastward toward the Amazon River. Narrow in the highlands, the majority of the rivers broaden as they reach the lower elevations of the Coast and Oriente. During the rainy season, which lasts from January to April, the rivers that drain into the Pacific flood and often cause damage.
The two main water systems are the Esmeraldas River in the North and the Guayas in the South.
The Esmeraldas begins as the Guayllabamba River in the Sierra, flowing west before emptying in the Pacific near the city of Esmeraldas.
The Guayas forms to the north of Guayaquil, where the Daule and the Babahoyo Rivers converge. The Babahayo arises from its tributaries in the Andes. The Guayas basin covers 40,000 square kilometers.
The most important rivers in the Oriente are the Pastaza, Napo, and Putumayo. The Pastaza includes the Agoyan Waterfall, Ecuador's highest.
Prior to the arrival of Europeans, the indigenous people of Ecuador used the rivers for fishing and transportation, although frequent waterfalls limited canoe travel in the Andes. The rivers long continued to be an important means of transportation, especially as the mountains made road and railroad building difficult.
Since the 20th century, rivers have become an important source of electric power in Ecuador. As of 2006, hydroelectric dams have a capacity 1,750 megawatts. Some critics have noted that these projects have tended to be "substantially oversized" without "delivering the promised energy benefits." In 2008, President Rafael Correa announced that the government planned to build eleven new hydroelectric power plants. Almost all of the dam projects face opposition from local communities that fear negative environmental impacts on the land and a lack of transparency in decision-making.
Recreational rafting on the rivers has become an important part of Ecuador's tourism-based economy.
This listing is arranged by drainage basin, with respective tributaries indented under each larger stream's name.
Приказ Казанского дворца

Приказ Казанского дворца (Ка­зан­ская из­ба, Казанский приказ, Ка­зан­ский дво­рец) — один из центральных государственных органов управления в России, в середине XVI — начале XVIII веков.
Образован в 50 — 60-е годы XVI века, для управления территориями главным образом на юго-востоке России.
Образован в 50 — 60-е годы XVI века, в связи с расширением границ Русского царства. Осуществлял административно-судебное и финансовое управление территориями главным образом на юго-востоке России: Мещёрой и Нижегородским уездом (до 1587), Казанью со Средним и Нижним Поволжьем и Башкирией (со времени присоединения и до начала XVIII века), городами бывшего Астраханского ханства (в XVII веке были в ведении Посольского приказа), Урала и Сибири (с 1599 года по 1637 год — Тобольский разряд).
С момента образования Сибирского приказа до 1663 года коллегии приказа Казанского дворца и Сибирского приказа возглавляло одно лицо. В конце XVI — начале XVII вв. тот же чиновник ведал некоторыми районами Севера Европейской части России.
Приказ Казанского дворца контролировал местную администрацию, руководил составлением ясачных окладных книг и сбором натурального ясака с нерусского населения (который, как правило, доставлялся в Москву, в отличие от денежных доходов, расходовавшихся на местах).
Ликвидирован в связи с проведением в 1708 году областной реформы Петра I.
В 1701 году незадолго до упразднения к приказу Казанского дворца относились:
Татнефть Арена

Ледо́вый дворе́ц спо́рта «Татне́фть Аре́на» (тат. «Татнефть Арена» боз спорт сарае) — многофункциональный спортивно-концертный комплекс в Казани. Домашняя арена хоккейного клуба «Ак Барс» КХЛ.
Открыт 29 августа 2005 года под названием «ЛДС—1000» во время празднования 1000-летия Казани. В этот день на арене выступала рок-группа «Scorpions».
На ледовой арене с 26 декабря 2005 года проводит свои домашние матчи казанский хоккейный клуб «Ак Барс».
С 21 февраля по 3 марта 2024 года на льду арены прошло мероприятие «Игры будущего».
На арене проводятся мероприятия различного характера и масштаба: концерты, соревнования по ледовым видам спорта, а также авторский проект Бои по правилам TNA (проводятся с 2007 года).
Казанский остров

Каза́нский остров находится в Центральном и Адмиралтейском районах Санкт-Петербурга.
Располагается в исторической части Петербурга между Мойкой, каналом Грибоедова и Крюковым каналом.
Вместе с Коломенским, Покровским и Спасским островами составляет Первушин остров. До прокладки Крюкова канала и канала Грибоедова назывался Безымянным, впоследствии это название перешло на остров, образовавшийся за Фонтанкой после сооружения Обводного канала. Какое-то время остров назывался Конюшенным по Конюшенному двору. Современное название появилось в середине XIX века и происходило от названия Казанской части, границы которой совпадали с границами острова. Часть, в свою очередь, наименована по Казанскому собору. Длина острова около 3 км, ширина — до 0,7 км.
Дворец Пена

Дворец Пена (Palácio da Pena) — дворец в Португалии, находится на высокой скале над Синтрой и отличается фантастическим псевдосредневековым стилем.
Замок и парк возникли в 1840 году как летняя королевская резиденция на месте маленького заброшенного монастыря в стиле мануэлино. Строительство организовал принц Фердинанд Саксен-Кобург-Готский, муж королевы Португалии Марии II. Он вложил в этот проект огромные средства, и работы продолжались до самой его смерти в 1885 году.
Вся композиция из горы, замка и прилегающего парка площадью 270 гектаров — один из ранних образцов романтической ландшафтной архитектуры XIX века. Внутренние помещения с убранством сохранены в том виде, в каком их оставила последняя владелица, королева Амелия, вынужденная бежать из Португалии из-за революции в 1910 году.
Дворец Пена в начале 1890-х годов вдохновил русского миллионера А. Морозова и архитектора В. Мазырина на строительство особняка на Воздвиженке в Москве, известного в советское время как Дом дружбы с народами зарубежных стран, а сейчас Дом приёмов Правительства РФ.