davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
वैंदाणे

वैंदाणे हे भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील नंदुरबार जिल्ह्यातील नंदुरबार तालुक्यातील एक गाव आहे.
येथील हवामान सामान्यतः गरम आणि कोरडे आहे. येथे उन्हाळा, पावसाळा,आणि हिवाळा असे तीन वेगवेगळे ऋतू आहेत. उन्हाळा मार्चपासून चालू होऊन जूनमध्यापर्यंत असतो.उन्हाळा गरम आणि कोरडा असतो.मे महिन्यात तापमान फार उष्ण असते.तापमान ४६ अंश सेल्सियसपर्यंत जाते.जूनच्या मध्यास किंवा अखेरीस पावसाळा सुरू होतो.पावसाळी हंगामात हवामान सामान्यतः आर्द्र आणि गरम असते.वार्षिक पर्जन्यमान ७७० मि.मी.पर्यंत असते.हिवाळी मोसम नोव्हेंबरपासून साधारण फेब्रुवारीपर्यंत असतो.हिवाळा सौम्य थंड आणि कोरडा असतो.
काही शतकांपूर्वी स्थापित करण्यात आली आहे तसेच त्या ठिकाणी मारुती व स्वयंभू गौरीशंकर मूर्ती देखील स्थापित करण्यात आली आहे. ज्यांचे मंदिर गावाच्या मधोमध आहे.
भुसारा बरडा/बल्ला (डोंगर) व इतर झडवान परिसर आहे. त्यात अनेक प्राणी व पक्षी जसे लांडगे, कोल्हे, हरीण,माकड, रानडुक्कर, ससे,मोर, चातक, सुतारपक्षी, पोपट, कबुतर इत्यादी आढळतात.
रांगोळी दिन

दरवर्षी २२ एप्रिल हा दिवस भू-अलंकरण (रांगोळी) दिन म्हणून साजरा करण्यात येतो. याची सुरुवात दि. २२ एप्रिल २०१७ रोजी पुणे, महाराष्ट्र येथे संस्कार भारतीचे अखिल भारतीय रंगावली विद्या प्रमुख श्री.रघुराज देशपांडे यांच्या नेतृत्वाखाली करण्यात आली. याचदिवशी पुण्यासह संपूर्ण देशभरातील २८ राज्यांमध्ये हा दिवस भू-अलंकरण (रांगोळी) दिन म्हणून साजरा झाला.
दि. ७ एप्रिल २०१७ रोजी म्हैसूर येथे आयोजित करण्यात आलेल्या संस्कार भारतीच्या अखिल भारतीय बैठकीत पहिल्यांदा भू-अलंकरण (रांगोळी) दिनाची संकल्पना मांडण्यात आली. त्यानुसार २२ एप्रिल हा दिवस भू-अलंकरण (रांगोळी) दिन म्हणुन साजरा करण्याचे आवाहन केले गेले. याच बैठकीत २०१७ या वर्षीच्या बोधचिन्हाचे अनावरण झाले. यावेळी प्रसिद्ध चित्रकार व संस्कार भारतीचे अखिल भारतीय अध्यक्ष श्री. वासुदेव कामत यांच्यासह सर्व प्रांतांतील महामंत्री उपस्थित होते.
भू-अलंकरण (रांगोळी) दिन साजरा करण्यामागचा उद्देश असा आहे की, याच दिवशी जागतिक वसुंधरा दिन (वर्ल्ड अर्थ डे) म्हणून संपूर्ण जगात साजरा केला जातो. आपल्या पृथ्वीविषयी आदर,सन्मान व आत्मीयता प्रकट करण्याचा हा दिवस साजरा करण्याचा मानस संस्कार भारती या संस्थेने २०१७ साली मांडला.भारतीय संस्कृतीत रांगोळी ही कला प्राचीन कला म्हणून ओळखली जाते. ही कला म्हणजे आपल्या पृथ्वीचे, धरणी मातेचे आभूषण,अलंकार म्हणून ओळखले जाते. ही कला जगभरात प्रामुख्याने भारतात जोपासली जाते. या कलेची संपूर्ण जगभरात ओळख निर्माण करण्यात संस्कार भारतीचा मोठा वाटा आहे. आजही भारतातील अनेक गावात, शहरात सकाळी सुर्योदय झाला की घरासमोरच्या अंगणात रांगोळी काढली जाते.
२२ एप्रिल जागतिक वसुंधरा दिन या दिवशी आपल्या वसुंधरेला रांगोळी सारख्या विलोभनीय अशा अलंकाराने नटवणे म्हणजेच खऱ्या अर्थाने रांगोळी (भू-अलंकार) या प्राचीन कलेचा सन्मान करण्यासारखेच आहे.
ऑगस्ट १५

ऑगस्ट १५ हा ग्रेगरी दिनदर्शिकेनुसार वर्षातील २२७ वा किंवा लीप वर्षात २२८ वा दिवस असतो.
ऑगस्ट १३ - ऑगस्ट १४ - ऑगस्ट १५ - ऑगस्ट १६ - ऑगस्ट १७ - ऑगस्ट महिना
चैत्र पौर्णिमा

चैत्र पौर्णिमा ही चैत्र महिन्याच्या शुद्ध पक्षातील पंधरावी तिथी आहे.
हिंदू कालगणनेनुसार चैत्र पौर्णिमा ही वर्षाची पहिली पोयउरणीम आहे । चैत्र शुक्ल प्रतिपदा , म्हणजेच गुढीपाडव्यापासून एक पक्षाने ही पौर्णिमा येते । चैत्र पौर्णिमा ही सध्या साधारणपणे एप्रिल महिन्यात येते. हिंदू जैन व बौद्ध या सर्व धर्मात या पौर्णिमेचे वेगवेगळे विशेष महत्त्व आहे.
चैत्र महिन्यात मार्तंड भैरव अवतार दिन, श्री शिलाई देवी चैत्र पौर्णिमा उत्सव, होम हवन व पालखी सोहळा असतो. हा हनुमानाचा जन्मदिवस मानला जातो । ( उत्तर भारतात हनुमानाची जन्मतिथी आश्विन वद्य चतुर्दशी आहे, असे मानले जाते)। या दिवशी राज्यभरातील हनुमानाच्या देवळात पहाटेपासूनच किर्तनाला प्रारंभ करतात. सुर्योदयाला हनुमानाचा जन्म सोहळा पार पडतो . चैत्र पौर्णिमा या दिवशी शिवाजी महाराज यांची पुण्यतिथीही असते.
चैत्र पौर्णिमा साधारणतः एप्रिल महिन्यात येतते. सिंहली मान्यतेनुसार संबोधी प्राप्तीनंतर पाचव्या वर्षी भगवान बुद्धांच्या लंका (श्रीलंका) भेटीच्या स्मरणार्थ ही पौर्णिमा मोठ्या प्रमाणात साजरी केली जाते. सिंहली ग्रंथ दिपवंस, महावंसच्या मान्यतेनुसार तेथील परंपरा मानते की, बुद्ध श्रीलंकेला गेले होते मात्र याला कोणताही ऐतिहासिक आधार नाही. महोदर आणि चूुोदर या दोन नागवंशीय राजांचा रत्नजडीत सिंहासनावरून होऊ घातलेला वाद मिटविण्याच्या दृष्टीने ही भेट होती. या कलहातून निर्माण होणारे दुःख, नुकसान , निवारण करावे म्हणून केवळ करुणेपोटी तथागत बुद्ध हयांनी ही भेट दिली अशी मान्यता आहे. रणमैदानाजवळच्या जागेत वास्तव्य करून तथागतांनी राजांना धम्मोपदेश दिला. यामुळे दोघांत समेट घडून आला. उपदेश श्रवण केल्यानंतर वादग्रस्त रत्नजडीत सिंहासन त्यांनी तथागत बुद्धांला दान केले गेले.
कल्याणीचा नाग राजा मणिअख्खिका जो ययद्धात भाग घेण्यास आला होता, भगवंताजवळ आला आणि म्हणाला – भगवान आपण आपल्या अपार करुणेचा वर्षाव आम्हांवर केलात. आपण जर येथे आला नसता तर आमची राखरांगोळी झाली असती. भगवंतानी अशीच करुणा माझ्यावर दाखवावी आणि माझ्या राज्याला भेट द्यावी. भगवान बुद्धांनी राजाचे निमंत्रण स्वीकारले. शांतता प्रस्थापित झाल्यानंतर भगवान बुद्ध जेतवनाराम येथे परतले.
भारतीय मान्यतेनुसार या पौर्णिमेच्या दिवशी सुजाताने बोधिसत्त्व सिद्धार्थ गौतमाला वडाच्या झाडाखाली खीर दिली होती.
मे १

मे १ हा ग्रेगरी दिनदर्शिकेनुसार वर्षातील १२१ वा किंवा लीप वर्षात १२२ वा दिवस असतो.
एप्रिल २९ - एप्रिल ३० - मे १ - मे २ - मे ३ - मे महिना
उगादी

उगादी (तेलुगु: ఉగాది (उगादि), कन्नड: ಯುಗಾದಿ (युगादि)) हा आंध्र प्रदेश, कर्नाटक आणि तेलंगाण राज्यात साजरा होणारा नववर्ष सण आहे. हिंदू चांद्र कालगणनेशी संबंधित हा सण सामान्यतः मार्च किंवा एप्रिल महिन्यात येतो. महाराष्ट्रात या सणाला गुढीपाडवा म्हणतात.
मध्ययुगीन ग्रंथांमधे या सणाचे उल्लेख सापडतात. या दिवशी मंदिरांना देणगी देण्याचे किंवा सामाजिक उपक्रमांना दान देण्याचे संदर्भ सापडतात.
उगादी या शद्बात युग असा शब्द आहे. युग म्हणजे नवे युग किंवा शक किंवा कालखंड. नव्या वर्षाची सुरुवात असा याचा अर्थ आहे.
आठवडाभर आधी या सणाची पूर्वतयारी सुरू होते. घराची आणि अंगणाची स्वच्छता केली जाते.नववर्ष स्वागतासाठी दरवाजावर तोरण बांधतात. दारापुढे रांगोळी काढतात.सृष्टी निर्माण करणाऱ्या ब्रह्मदेवाची या दिवशी विशेष पूजा केली जाते.नवीन कपड्यांची खरेदी, भेटवस्तूंची देवाणघेवाण करतात. सकाळी अभ्यंगस्नान करतात. गरीबांना दान देतात..स्वयंपाकात पचडी (कोशिंबीर) करतात. काहीजण मंदिरात जाऊन देवदर्शन घेतात. पचडी या पदार्थात गोड, आंबट, तिखट अशा सर्व चवींचे एकत्रित मिश्रण असते. चिंच, कडुनिंबाची पाने, गूळ, मीठ, कैरी घालून हा पदार्थ तयार केला जातो. येणाऱ्याया कडू गोड आठवणींचे स्मरण रहावे ही यामागील प्रतिकात्मकता आहे असे मानले जाते. कर्नाटकात नवीन वर्षाचे पंचांगश्रवण करण्याची पद्धती आहे.
युगादी हब्बडा शुभाष्यगलु(ಯುಗಾದಿ ಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯಗಳು)होस वर्षदा शुभाष्यगलु( ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಶುಭಾಶಯಗಳು) अशा कर्नाटकात शुभेच्छा देतात. तेलग मधे नूतन संवत्सर शुभाकांक्षलु (నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు)अशा शुभेच्छा देतात.
या सणाच्या निमित्ताने आंध्र प्रदेश आणि तेलंगणामधे भक्षालू पुरणपोळीसारखा पदार्थ करतात. तो तुपाबरोबर खातात. कर्नाटकात बोब्बाटू नावाचा विशेष पदार्थ करतात. पुरणपोळीशी साम्य असणारा हा पदार्थ दूध,तूप किंवा नारळाच्या दुधासह खातात.
Parashurama Jayanti

Parashurama Jayanti (Sanskrit: परशुरामजयंती, romanized: Paraśurāmajayantī) is a Hindu festival observed to celebrate the birth of Parashurama, the sixth incarnation of Vishnu. It is celebrated every year on Akshaya Tritiya, falling on the tritiya tithi (third lunar day) of the Shukla Paksha (first lunar fortnight) in the Hindu month of Vaisakha.
It is believed that Parashurama was born on Akshaya Tritiya during the occasion of Pradosha. According to the Skanda Purana and the Bhavishya Purana, Vishnu was born as the son of the rishi (sage) Jamadagni and Renuka. The Brahmanda Purana describes the earth goddess Bhumi assuming the form of a cow to appeal to Vishnu to save her from the atrocities committed upon her by kings, who belonged to the Kshatriya class. The deity incarnated as Parashurama as a member of the Brahmin class, raised in his father's ashram and receiving Vedic education. As a child, he was blessed by the deity Shiva with a parashu (axe). When his father was slain in an attempt to protect his cow Kamadhenu from theft by a king named Kartavirya Arjuna, Parashurama swore vengeance and vowed to end the persecution of innocents. After killing Kartavirya Arjuna and his sons, he toured the land of Bharata twenty-one times, massacring kings of every Kshatriya lineage he came across in his path in a number of wars. He halted his destruction when his Bhargava ancestors appealed to him to show mercy to the surviving monarchs; he distributed the lands of his conquests to Brahmins, and started to perform a penance at the mountain called Mahendragiri. Parashurama is regarded to be a chiranjivi (immortal), prophesied to be the mentor of the tenth avatar of Vishnu, Kalki.
Devotees of Parashurama fast on this day as a spiritual practice, denoting discipline. They share stories of the deity’s bravery and righteousness. On this occasion, bhajans, kirtans, and recitations are organised by adherents. Worship and havans are performed in different Parashurama temples. Bhandara Prasad is distributed to devotees. Shobha Yatras and Kalash Yatras are also taken out from different places in different cities, in which a large number of devotees participate.
The Tantric texts of the Parashurama Kalpasutra and the Parashurama Pratapa are recited by adherents.
The Parashurama Jayanti celebration at Parshuram Mandir in Mokama has received status of a state festival by the Bihar Government due to the popularity of the grand Kalash Yatra organised there every year.
Flag of Armavir

The Flag of Armavir is the official symbol of Armavir, Russia. It is a red rectangular cloth with the width to length ratio of 2:3. It is divided into four stripes: three horizontal stripes with equal width (two red ones and between them a blue stripe) and a blue stripe along the pole with the 1/5 of the cloth's length. The red and blue stripes on the cloth are disjointed by white outlines. A yellow sunflower with orange petals is reproduced in the middle of the blue vertical stripe. There is also a white image of caduceus heading towards the sunflower in the blue horizontal stripe.
Calytrix acutifolia

Calytrix acutifolia is a species of flowering plant in the myrtle family Myrtaceae and is endemic to south-west of Western Australia. It is a slender, openly-branched shrub with linear to lance-shaped leaves and clusters of white, cream-coloured or yellow flowers with 40 to 85 white stamens in several rows.
Calytrix acutifolia is a slender, openly-branched shrub that typically grows to a height of up to 2 m (6 ft 7 in), and has linear to lance-shaped leaves 2.5–15 mm (0.098–0.591 in) long and 0.5–1.0 mm (0.020–0.039 in) wide on a petiole 0.5–1.25 mm (0.020–0.049 in) long. There is usually a stipule up to 0.75 mm (0.030 in) long at the base of the petiole. The flowers are arranged singly in leaf axils with green to light brown bracteoles 3–5 mm (0.12–0.20 in) long. The floral tube is more or less cylindrical, with 5 to 7 ribs and 3.5–4.5 mm (0.14–0.18 in) long. The sepals are glabrous, 1.0–2.3 mm (0.039–0.091 in) long and lack an awn. The petals are white, 7.5–10 mm (0.30–0.39 in) long and 2.0–2.5 mm (0.079–0.098 in) wide and there are 40 to 85 cream to light yellow stamens in 2 to 4 rows. Flowering occurs between April and December with a peak from mid-October to early November.
This species was first described in 1839 by John Lindley who gave it the name Lhotskya acutifolia in his A Sketch of the Vegetation of the Swan River Colony. In 1987, Lyndley Craven transferred the species to Calytrix as C. acutifolia in the journal Brunonia. The specific epithet (acutifolia) means "sharply pointed leaves".
Calytrix acutifolia grows on hill slopes and gullies in wandoo and marri woodlands on the escarpment of the Darling Range and Pinjarra plain in the Jarrah Forest and Swan Coastal Plain bioregions of south-western Western Australia.
This species is listed as "not threatened" by the Government of Western Australia Department of Biodiversity, Conservation and Attractions.
Hypocalymma tetrapterum

Hypocalymma tetrapterum, commonly known as papillose myrtle, is a species of flowering plant in the myrtle family Myrtaceae, and is endemic to the a restricted area in the south-west of Western Australia. It is a shrub, with narrowly egg-shaped leaves with the narrower end towards the base, and white yellow flowers with 20 to 35 stamens in several rows.
Hypocalymma tetrapterum is a spreading to erect shrub that typically grows to a height of 0.4–1.5 m (1 ft 4 in – 4 ft 11 in). Its leaves are narrowly egg-shaped with the narrower end towards the base or narrowly oblong, 9–20 mm (0.35–0.79 in) long, 2–7 mm (0.079–0.276 in) wide and sessile or on a petiole up to 0.5 mm (0.020 in) long. The lower side of the leaves is convex with many oil glands, surrounded by a circle of small blisters. The flowers are 7–9 mm (0.28–0.35 in) in diameter, and often arranged in pairs with bracteoles 1.5–2.0 mm (0.059–0.079 in) long at the base. The floral tube is 1.1–1.3 mm (0.043–0.051 in) long and 3 mm (0.12 in) wide, and the sepals are egg-shaped, 1.2–1.7 mm (0.047–0.067 in) long and 2–3 mm (0.079–0.118 in) wide. The petals are white, 3–4 mm (0.12–0.16 in) long and there are 20 to 35 white stamens, the longest filaments 3–4 mm (0.12–0.16 in) long. Flowering occurs from June to October, and the fruit is a capsule 2.5–3.5 mm (0.098–0.138 in) long and 2.5–3.0 mm (0.098–0.118 in) in diameter.
Hypocalymma tetrapterum was first formally described in 1862 by Nikolai Turczaninow in the Bulletin de la Société impériale des naturalistes de Moscou. The specific epithet (tetrapterum) means 'four-winged'.
This species of Hypocalymma grows in sand or heavier soils, often in woodland, mainly between Eneabba and Badgingarra in the Geraldton Sandplains and Swan Coastal Plain bioregions of south-western Western Australia.
28 nm process

The "28 nm" lithography process is a half-node semiconductor manufacturing process based on a die shrink of the "32 nm" lithography process. It appeared in production in 2010.
Since at least 1997, "process nodes" have been named purely on a marketing basis, and have no direct relation to the dimensions on the integrated circuit; neither gate length, metal pitch or gate pitch on a "28nm" device is twenty-eight nanometers.
Taiwan Semiconductor Manufacturing Company has offered "28 nm" production using high-K metal gate process technology.
GlobalFoundries offers a "28nm" foundry process called the "28SLPe" ("28nm Super Low Power") foundry process, which uses high-K metal gate technology.
According to a 2016 presentation by Sophie Wilson, 28nm has the lowest cost per logic gate. Cost per gate had decreased as processes shrunk until reaching 28nm, and has slowly risen since then.
"28nm" requires twice the number of design rules for ensuring reliability in manufacturing as "80nm".
AMD's Radeon HD 7970 uses a graphics processing unit manufactured using a "28nm" process.
Some models of the PS3 use a RSX 'Reality Synthesizer' chip manufactured using a "28nm" process.
FPGAs produced with "28 nm" process technology include models of the Xilinx Artix 7 FPGAs and Altera Cyclone V FPGAs.
اقوام متحدہ کانفرنس برائے تجارت و ترقی

اقوام متحدہ کانفرنس برائے تجارت و ترقی (انگریزی: United Nations Conference on Trade and Development) (UNCTAD) کی بنیاد 1964ء میں رکھی گئی تھی۔ یہ اقوام متحدہ سیکریٹریٹ کی ایک حصہ ہے جو تجارت، سرمایہ کاری، ترقی اور فروغ کے مسائل پر توجہ دیتا ہے۔ اس تنظیم کا مقصد بین الاقوامی تجارت، براہ راست غیر ملکی سرمایہ کاری اور ترقی پذیر ملک کے ترقی کے امکانات کو گروغ دینا ہے اور ساتھ ساتھ ان ممالک کو مدد بھی کرنا ہے تاکہ وہ وہ عالمی معشیت کے ساتھ چل سکیں۔ اقوام متحدہ کانفرنس برائے تجارت و ترقی کا قیام 1964ء میں اقوام متحدہ جنرل اسمبلی میں رکھا گیا تھا اوریہ اقوام متحدہ جنرل اسمبلی اور اقوام متحدہ اقتصادی اور سماجی کونسل کو جواب دہ ہے۔
تنظیم برائے جنوب مشرقی ایشیائی اقوام

جنوب ایشیائی اقوام کی تنظیم جو "آسیان" کے نام سے معروف ہے جنوب مشرقی ایشیا کے 10 ممالک کی قائم کردہ سیاسی و اقتصادی انجمن ہے جو دسمبر 1967ء کو انڈونیشیا، ملائیشیا، فلپائن، سنگاپور اور تھائی لینڈ نے مل کر قائم کی۔ اس تنظیم کے قیام کا مقصد اشتراکیت کے ویت نام سے آگے پھیلاؤ کو روکنے کے لیے متحد ہونا تھا۔ اس کے علاوہ اقتصادی، سماجی اور ثقافتی میدانوں میں رکن ممالک کو ترقی دینا اور علاقائی امن کی ترویج تھا۔
2005ء کے مطابق اس اتحاد کا مشترکہ جی ڈی پی (فرضی/پی پی پی) 884 ارب امریکی ڈالرز /2.755 ٹریلین ڈالرز ۔ تھا جو سالانہ تقریباً 4 فیصد کے حساب سے بڑھ رہا ہے
آسیان 5 ممالک فلپائن، انڈونیشیا، ملائیشیا، سنگاپور اور تھائی لینڈ نے قائم کی۔ برونائی نے 8 جنوری 1984ء کو برطانیہ سے آزادی حاصل کرنے کے 6 روز بعد تنظیم میں شمولیت اختیار کی۔ ویت نام، لاؤس اور میانمار بعد میں تنظیم میں شامل ہوئے۔ ویت نام 28 جولائی 1995ء اور لاؤس اور میانمار 23 جولائی 1997ء کو آسیان کے رکن بنے۔ کمبوڈیا 30 اپریل 1999ء کو تنظیم کا آخری رکن قرار پایا۔
پاپوا نیو گنی 1976ء سے تنظیم میں مبصر کی حیثیت سے داخل ہے۔ 23 جولائی 2006ء کو مشرقی تیمور کے وزیر اعظم ہوزے راموس ہورتا نے بھی تنظیم میں شمولیت کی باقاعدہ درخواست دی۔ آسٹریلیا بھی رکن بننے کا خواہش مند ہے ۔ لیکن چند ارکان اس کی شمولیت کے خلاف ہیں
مندرجہ ذیل ممالک آسیان کے باقاعدہ ارکان ہیں:
تنظیم تعاون اسلامی

تنظیم تعاون اسلامی OIC (عربی: منظمة التعاون الإسلامي، انگریزی: Organisation of Islamic Cooperation، فرانسیسی: Organisation de la coopération islamique)ایک بین‌الاقوامی تنظیم ہے جس میں مشرق وسطی، شمالی، مغربی اورجنوبی افریقا، وسط ایشیا، یورپ، جنوب مشرقی ایشیا اور برصغیر اور جنوبی امریکا کے 57 مسلم اکثریتی ممالک شامل ہیں۔ او آئی سی دنیا بھر کے 1.2 ارب مسلمانوں کے مفادات کے تحفظ کے لیے کام کرتی ہے۔ لیکن افسوس کے ساتھ کہنا پڑتا کہ اس تنظیم نے اپنے پلیٹ فارم سے اپنے قیام سے لے کر آج تک مسلمانوں کے مفادات کے تحفظ اور مسائل کے حل کے سلسلے میں سوائے اجلاسوں کے کچھ نہیں کیا۔
21 اگست 1969ء کو مسجد اقصی پر یہودی حملے کے رد عمل کے طور پر 25 ستمبر 1969ء کو مراکش کے شہر رباط میں او آئی سی کا قیام عمل میں آیا۔۔
28 جون، 2011ء کو آستانہ، قازقستان میں اڑتیسویں وزرائے خارجہ اجلاس کے دوران میں تنظیم نے اپنا پرانا نام تنظیم موتمر اسلامی (عربی: منظمة المؤتمر الإسلامي، انگریزی: Organisation of the Islamic Conference، فرانسیسی: Organisation de la Conférence Islamique) کو تبدیل کرکے نیا نام اسلامی تعاون تنظیم رکھا۔ اس وقت تنظیم نے اپنا لوگو بھی تبدیل کر لیا۔
او آئی سی میں پالیسی ترتیب دینے میں سب سے اہم کام رکن ممالک کے سربراہان کا اجلاس ہے، جو ہر تین سال بعد منعقد ہوتا ہے۔ مزید دیکھیے مکمل مضمون ؛
سال میں ایک مرتبہ فیصلوں پر عملدرآمد کی صورت حال اور غور کے لیے وزرائے خارجہ کا اجلاس طلب کیا جاتا ہے۔ طالبان کے افغانستان میں بر سر اقتدار آنے کے بعد ملک کی تشویشناک صورت حال اور سنگین انسانی بحران کے خدشے کے باعث پاکستان کی کوششوں سے سعودی عرب کی دعوت پر او آئی سی وزرائے خارجہ کا غیر معمولی اجلاس 19 دسمبر 2021 کو پاکستان کے دارالحکومت اسلام آباد میں ہوا۔
او آئی سی کا مستقل دفتر سعودی عرب کے شہر جدہ میں قائم ہے۔ اس وقت او آئی سی کے سیکرٹری ایاد بن امین مدنی ہیں جن کا تعلق سعودی عرب سے ہے۔ وہ 31 جنوری 2014ء سے اس عہدے پر فائز ہیں۔
پاکستان–ترکمانستان تعلقات

پاکستان – ترکمانستان تعلقات ترکمانستان اور پاکستان کے درمیان تعلقات ہیں۔ ترکمانستان کے سوویت یونین سے آزاد ہونے کے بعد دونوں ممالک کے مابین تعلقات قائم ہو گئے تھے۔ پاکستان دسمبر 1991 میں ترکمانستان کی آزادی کو تسلیم کرنے والے پہلے ممالک میں شامل تھا۔ رسمی سفارتی تعلقات 10 مئی 1992 کو قائم ہوئے تھے۔ 2001 میں ترکمانستان کی آزادی کی 10 ویں سالگرہ منانے کے لیے پاکستان نے ترکمانستان کے جھنڈے والے ڈاک ٹکٹ جاری کیے۔ پاکستان نے ترکمانستان کو گرم پانی گوادر بندرگاہ کے ساتھ ساتھ ایران اور روس تک رسائی کے لیے منظوری دے دی ہے ، اس طرح ترکمانستان کو بحیرہ عرب تک براہ راست رسائی مل گئی ہے
چین پاکستان اقتصادی راہداری کے ایک حصے کے طور پر ، پاکستان نے وسطی ایشیائی ریاستوں مثلا ترکمانستان کو پاکستان تک رسائی فراہم کرنے کے لیے ڈیزائن کردہ زمینی راستوں (جنوری 2016 سے) کو حتمی شکل دے دی ہے۔ ترکمانستان اور پاکستان دونوں اقتصادی تعاون تنظیم کے ممبر ہیں ۔ نومبر 2016. میں ، پاکستان اشک آباد معاہدے میں شامل ہوا جس کا مقصد تجارت کی سہولت کے لیے تیار کردہ لاپیس لازولی راہداری کے علاوہ پورے علاقے میں ترکمن گیس برآمد کرنا ہے۔
پاکستان نے ایک پائیدار ٹرانسپورٹ کانفرنس میں ترکمانستان کے ساتھ اپنے وعدوں کی تصدیق کی جہاں پاکستان نے تصدیق کی کہ "علاقائی رابطے ، معاشی اتحاد پاکستان کی خارجہ پالیسی کے کلیدی ستون ہیں۔"
وزیر اعظم نواز شریف اور ترکمانستان کے صدر نے تجارتی مفاہمت پر دستخط کیے اور وزیر اعظم نواز شریف نے اعلان کیا کہ "پاکستان کی ترجیح تجارت اور معاشی تعلقات کو بڑھانا ہے" اور ترکمانستان کے صدر نے کہا کہ "دونوں ممالک علاقائی امن و استحکام کے بارے میں یکساں خیالات رکھتے ہیں"۔
پاکستان کے وزیر اعظم نواز شریف اور ترکمان صدر گربانگولی بردیمحمدوف(قرتان قلی بردی محمدوف) علاقائی گفتگو میں خاص طور پر ٹی اے پی آئی( TAPI )گیس پائپ لائن(تاپی گیس پائپ لائن منصوبہ) کے طویل مدتی غور و فکر میں ایک دوسرے سے مشغول رہتے ہیں۔
Cambridge International Education

Cambridge International Education (abbreviated CIE, informally known as Cambridge International or simply Cambridge and formerly known as CAIE, Cambridge Assessment International Education and CIE, Cambridge International Examinations) is a provider of international qualifications, offering examinations and qualifications to 10,000 schools in more than 160 countries. It is part of Cambridge University Press & Assessment, a non-profit and non-teaching department of the University of Cambridge.
Cambridge University Press & Assessment is part of the University of Cambridge. Its assessment organisation was founded in 1858 as the University of Cambridge Local Examinations Syndicate. It would later on become known as (University of) Cambridge International Examinations, or simply CIE. As part of a restructuring process of the University of Cambridge, Cambridge Assessment and Cambridge University Press were merged to form Cambridge University Press & Assessment and CIE eventually became CAIE: Cambridge Assessment International Education. Thereafter, CAIE was renamed Cambridge International Education and adopted again the abbreviation CIE.
Cambridge University Press & Assessment offers primarily school-leaving qualifications for university entrance such as the Cambridge International General Certificate of Education (IGCSE) and Advanced Level (Cambridge International GCE A-levels). In addition, Cambridge University Press & Assessment provides Key Stage examinations for primary and secondary schools internationally.
Cambridge qualifications are recognized for admission by all UK universities as well as universities in the United States (Stanford and all Ivy League universities), Canada, the European Union, the Middle East, West Asia, New Zealand, Pakistan, Bangladesh, Sri Lanka, Nepal, Kazakhstan as well as in other countries.
Cambridge University Press & Assessment is engaged in partnerships with governments of 25 countries on integrated curriculum and assessment design and professional development for teachers.
As part of its corporate social responsibility initiatives, Cambridge Assessment provides charitable support for children from troubled backgrounds.
The predecessor organisation of Cambridge International Education was criticized in 2019 for what some claimed were "colonial educational practices" in its literature curricula. A 2019 study said that Cambridge Assessment had privileged European male authors and under-represented female authors from developing countries.
52°11′56″N 0°07′42″E﻿ / ﻿52.1990°N 0.1282°E﻿ / 52.1990; 0.1282
The Chronicle of Philanthropy

The Chronicle of Philanthropy is a magazine and digital platform that covers the nonprofit world of philanthropy. Based in Washington, D.C., it is aimed at charity leaders, foundation executives, fund raisers, and other people involved in philanthropy. The Chronicle of Philanthropy publishes 12 print issues a year as well as daily Web coverage and multiple e-newsletters, including Philanthropy Today.
The Chronicle of Philanthropy was founded in 1988 by editor Phil Semas and then managing editor Stacy Palmer. It was initially owned by The Chronicle of Higher Education Inc., which also publishes The Chronicle of Higher Education, a weekly newspaper covering colleges and universities. On May 4, 2022, The Chronicle of Philanthropy announced plans to spin off and become an independent, nonprofit organization, As of February 2023, with approval from the Internal Revenue Service, that transition took effect.
The Chronicle of Philanthropy is involved in research projects such as The Philanthropy 400, which annually ranks the nation's largest nonprofit groups based on the amount of money they raise, and The Philanthropy 50, which ranks the individuals who give the most money to nonprofit groups each year. According to a 2012 study by the Chronicle, the rich (those making over $100,000 a year) give a smaller share, averaging 4.2%, to charity than those poorer (between $50,000 - $75,000 a year), who give an average of 7.6%. In 2007, they evaluated the credibility of celebrity in charitable giving and found that often celebrity involvement is not as effective as the broader press attention it is given.
The Chronicle of Philanthropy's chief executive is Stacy Palmer, and its editor in chief is Andrew Simon. The chair of its board of directors is Trabian Shorters, CEO of BMe.
Shalini Passi

Shalini Passi (born 1976) is an Indian art patron, collector, media personality, and philanthropist. She received wider recognition after she appeared in Netflix's reality television series Fabulous Lives of Bollywood Wives (2020–present). She also appeared in Bigg Boss 18 (2024–2025) as a guest.
In 2018, Passi started The Shalini Passi Art Foundation, and MASH India. She has been a member of the advisory board of KHOJ (a not-for-profit contemporary arts organisation based in New Delhi). Passi held an exhibition called "The Warp and Weft of Perception" and a solo art exhibition of paintings, "Through my Eyes", at the Visual Arts Gallery in New Delhi.
In 2021, Passi raised funds for Covid Relief India by organising an online exhibition. She supports the Delhi Society for the welfare of special children.
Passi is married to businessman Sanjay Passi, they have a son, Robin.
Veerendra Heggade

Dharmasthala Veerendra Heggade (born 25 November 1948) is an Indian philanthropist and the hereditary administrator of the Dharmasthala Temple. He succeeded to the post at the age of 19, on 24 October 1968, the 21st in his line. He administers the temple and its properties, which are held in trust for the benefit of devotees and of Dharma. He is a nominated Member of Parliament in the Rajya Sabha since July 2022.
He has received multiple awards for his numerous contributions. He was awarded the Karnataka Ratna award for the year 2009, the highest civilian award in Karnataka.
On 6 July 2022 he was nominated as Rajya Sabha member by President Ram Nath Kovind.
Heggade was born the eldest son of Dharmadhikari Ratnavarma Heggade and Rathnamma Heggade (née Shetty). He belongs to the Pergade dynasty of Tulu Jain Bunt Lineage, the hereditary trustees of the famous Sri Dharmasthala Manjunatha Swamy temple in Dakshina Kannada district of Karnataka. The family are trustees of a Hindu temple, although the family belong to the Digambara Jain community. He has three younger brothers, Harshendra Kumar, Surendra Kumar and Rajendra Kumar, and a sister, Padmalata. He married Hemavathi Heggade in a match arranged by their parents. Veerendra Heggade and Hemavathy Heggadthi are the parents of daughter Shraddha.
As the eldest son, Veerendra Heggade succeeded his father as Dharmadhikari. He is the twenty-first member of the Pergade dynasty to hold the position of Dharmadhikari of the Dharmasthala Temple. As he has no sons, his heir is his younger brother, Harshendra.
Dharmadhikari Veerendra Heggade is a car collector and photography aficionado. His car collection is on display in Dharmasthala.
As Dharmadhikari, he has continued the traditions of the institution:
Heggade has reached beyond his administrative role:.
Renowned Hindu Temples are being targeted by Anti-Indian forces. Every state in India are having ancient Temples dating back to 5000 years or more. What Non-Hindus tried to achieve for thousands of years, after independence, same been carried out by Anti-India forces like Pakistan and Missionaries.
For instance, Thirupathy has been relentlessly targeted for over 20 years in Andra Pradesh. Similarly, in Karnataka, Dharmasthala, a spiritual destination for crores of Karnataka Hindus has become a prime target of Anti-India forces.
In response, Heggade has stated that the name of Dharmasthala is being tarnished by those opposing its progress and has emphasized his commitment to serving the community despite facing criticism.
Global Philanthropy Forum

The Global Philanthropy Forum (GPF) is an initiative of the World Affairs Council which acts as a peer-learning network of philanthropists — grant-makers and social investors — committed to advancing equity and opportunity in the developing world. Its community of donors and social investors work on international causes through strategic philanthropy, operating on principles that overlap with those of impact investing.
Launched in 2001 by President and co-founder Jane Wales in partnership with leading Silicon Valley philanthropists, the forum has been the first of its kind that brings together philanthropists interested in funding projects intended to have a global impact. Its members believe that individuals are not only capable of advancing human security, environmental stewardship, and improved quality of life, but that they must.
The history of the GPF suggests that groups of such investors are willing to take risks that most entrepreneurs and companies cannot. For example, while continental Africa, as a whole, is gaining more investment, a newly created Africa Philanthropy Forum based in the GPF model will be guided by a core cadre of philanthropists dedicated to the APF's goals of creating further investment and development opportunities for Africa's future.
"This work is not for sissies," said Acumen Fund founder Jacqueline Novogratz in reference to the work that GPF members do in philanthropy and impact investing. The problems GPF tackles in health, environment, education and poverty are ubiquitous and persistent. These are incredibly complex problems requiring profound patience coupled with ingenuity in the way resources are mobilized to solve them.
The GPF holds an annual international conference, which is invitation only and open to philanthropists, family foundations, senior staff of larger-staffed foundations, and social investors. GPF connects donors to issues, effective strategies, potential co-funding partners and to agents of change from around the world. Notable GPF Conference speakers have included Archbishop Desmond Tutu, Jordan's Queen Rania, Peruvian economist Hernando de Soto; Nobel Laureates Wangari Maathai and Muhammad Yunus, Google co-founders Larry Page and Sergey Brin; former prime minister Tony Blair and US Secretary of State Hillary Clinton; Bill and Melinda Gates Foundation President, Jeff Raikes; Rockefeller Foundation President Judith Rodin; and Ford Foundation President Luis Ubiñas; entrepreneurs and philanthropists Steve and Jean Case; Nigeria's Tony Elumelu; former Chilean President Michelle Bachelet
The Center for Effective Philanthropy

The Center for Effective Philanthropy (CEP) is a nonprofit organization focused on the development of comparative data to enable higher-performing philanthropic funders.
CEP's mission is to provide data so that philanthropic funders can improve their effectiveness. CEP believes that improved effectiveness of philanthropic funders can have a positive impact on nonprofit organizations and the people and communities they serve.
CEP pursues its mission through data collection that fuels:
CEP received initial funding in 2001, produced its first publication in 2002, and conducted its first Grantee Perception Reports and Applicant Perception Reports in 2003. Since then, CEP has produced 34 research reports on foundation performance assessment, foundation strategy, foundation governance, and foundation-grantee relationships. More than 285 foundations, most among the largest in the United States, have used CEP's assessment tools, and many have implemented significant changes on the basis of what they have learned.
CEP has created data sets relevant to foundation leaders, surveying foundations' staffs, boards, grantees, stakeholders, donors, and even beneficiaries and applicants. CEP hosts programming focused on issues related to funder effectiveness.
CEP's work was reported on in a 2004 article in The New York Times, "Charities Surprise Donor Foundations with Bluntness" and The Chronicle of Philanthropy profiled CEP in their 2005 article "Giving Charities a Voice". In June 2009, The Chronicle of Philanthropy highlighted CEP's work with the Gates Foundation developing a survey for students attending Gates-funded high schools
CEP has a staff of 36 and has offices in Cambridge, Massachusetts, United States, and San Francisco, California, United States.
CEP's research projects delve into issues of funder effectiveness, examining common practice, and challenging conventional wisdom.
Lutfey Siddiqi

Lutfey Siddiqi is the chief adviser's envoy for International affairs of Muhammad Yunus, head of the Interim government of Bangladesh. He is a visiting professor in Practice at the LSE IDEAS, the foreign policy think tank of the London School of Economics.
Siddiqi is an adjunct professor of the National University of Singapore Risk Management Institute. He is an agenda contributor of the World Economic Forum. He has spoken at a dozen events of World Economic Forum in Davos. He is a contributor to the Bretton Woods Committee.
Siddiqi was born in December 1976. His family hails from Sitakunda Upazila, Chittagong District. His father is A. Y. B. I. Siddiqi, the 16th Inspector General of Police of Bangladesh Police, and his mother is Rehana Siddiqi. He studied at Scholastica in Dhaka and Atlantic College in Wales. He completed his bachelor and masters in economics from the University of York, and London School of Economics respectively.
In 2006, Siddiqi was the head of Risk Advisory and Corporate Foreign Exchange for Asia-Pacific of Barclays Bank. He was also a part-time lecturer at the National University of Singapore. In December, he was promoted to the managing director at Barclays Capital.
Siddiqi was the founding head of UBS Knowledge Network. In 2009, the government of Bangladesh declared him a Commercially Important Person (CIP).
In 2012, Siddiqi was recognized at the World Economic Forum as a Young Global Leader. He is a trustee and Kurt Hahn Circle of Donors member of the Atlantic College.
Siddiqi was part of a reception accorded to Professor Muhammad Yunus along with his father A. Y. B. I. Siddiqi, who hosted the event and mother Rehana Siddiqi in July 2013. It was hosted at Spectra Convention Centre in Gulshan and included Akbar Ali Khan, Fazle Hasan Abed, Latifur Rahman, and Rehman Sobhan. Yonus defended overstaying his term at Grameen Bank and the speakers applauded his achievements.
Siddiqi has contributed to the Huffington Post. He has spoken at the CFA Society New York.
Siddiqi was named the managing director of Regions and Society Relations of the CFA Institute in January 2021. He was appointed the co-curator for Banking and Capital Markets Transformation Map of the World Economic Forum.
Siddiqi is married to Deborah.
List of philanthropists

A philanthropist is someone who engages in philanthropy; donating their time, money, and/or reputation to charitable causes. The term may apply to any volunteer or to anyone who makes a donation, but the label is most often applied to those who donate large sums of money or who make a major impact through their volunteering, such as a trustee who manages a philanthropic organization or one who establishes and funds a foundation.
A philanthropist may not always find universal approval for their deeds. Common accusations include supporting an unworthy cause (such as funding art instead of fighting world hunger) or having selfish motivation at heart (such as avoiding taxes or attaining personal fame). A philanthropist is also someone who cares for someone else's needs instead of their own.
The following table orders the greatest philanthropists by the estimated amount given to charity, corresponding to USD.
헥타르

헥타르(hectare, ㏊)는 10,000 제곱미터(100m×100m), 또는 10 − 2 k m 2 {\displaystyle 10^{-2}km^{2}} 에 해당하는 넓이로, 보통 산이나 밭의 땅 넓이를 재는 데 쓰인다. 아르의 100배에 해당하며, 한 변이 100 미터인 정사각형의 면적과 같다.
아르(100 m)에서 파생된 넓이 표기 단위로, 사용례가 적은 아르와 데카르(1,000 m)와 달리 헥타르는 널리 사용하는 넓이 단위이다. 흔히 축구장 또는 운동장 크기에 해당하는 넓이이며, 흔히 방송에서 3개 축구장 넓이라고 한다면 약 3 헥타르를 의미한다. 우리가 축구장으로 인식하는 선으로 표시한 공식 축구장과 주변 잔디를 포함하면 약 1헥타르 정도의 넓이가 된다.
1905년 대한제국 도량형 법에는 1헥타르를 1먹(또는 목)으로 고조선시대 기록에서도 사용하는 10진법 기반의 '결부속파법'(結負束把法)의 단위에 적용하여 사용하기로 했었다. 그러나 이는 실무에 적용하는 과정에서 법적 효력을 잃었고, 현재는 결부속파법 대신 유럽의 용어를 그대로 사용한다.
지중해

지중해(地中海, 영어: Mediterranean Sea)는 대서양으로 이어지는 바다로, 해역 대부분이 세 개의 다른 대륙에 둘러싸여 있는 것이 특징이다. 북쪽은 유럽, 남쪽은 아프리카, 동쪽은 아시아(레반트)에 접한다.
지중해의 명칭은 말 그대로 "땅 한가운데에" 있다는 뜻이다. 해역의 면적은 250만 km이다. 지중해와 대서양이 연결되는 지점(지브롤터 해협)은 폭이 14km에 불과하다. 지중해의 평균 수심은 1,500m이며, 가장 깊은 지점으로 기록된 곳은 이오니아해의 칼립소 심연(Calypso Deep)으로 그 수심이 5,267m(17,280ft)에 달한다.
해양학에서는 육지로 둘러싸인 바다를 이르는 일반적인 개념인 지중해와 이 바다를 구별하기 위해, 유라프리카 지중해(Eurafrican Mediterranean Sea) 또는 유럽 지중해(European Mediterranean)로 칭하기도 한다.
고대 시대부터 지중해는 중요한 교역로로 메소포타미아, 이집트, 페니키아 그리스, 레반트, 로마, 무어인, 투르크 등 이 지역 여러 민족들이 물자와 다양한 문화를 주고 받았다. "지구의 3/4 지역에 대하여, 지중해는 이 지역의 공통 분모이며, 세계사의 중심이다." 염분은 평균 38% 밀이다.
어원은 라틴어 낱말 "메디테라네우스"(mediterraneus)로, "지구의 한가운데(medius, "한가운데" + terra, "땅, 지구")"를 뜻한다. 그 이유는 이 바다가 육지에 둘러싸여 있기 때문(특히 대서양과 비교했을 때)이거나, 당시 중동인과 유럽인들에게 있어 알려진 세계의 중심이었기 때문이었을 것이다.
인류 역사에서 지중해는 여러 이름으로 불렸다. 가령 로마인들은 흔히 "우리 바다"(Mare Nostrum)으로 불렀다. 때로는 "내해(內海)"(Mare Internum)으로 부른 경우도 있다.(살루스티우스, 유구르타 전쟁, 17) 다른 예로는 그리스어로 "내륙, 안쪽"이라는 뜻의 "메소게이오스"(Μεσόγειος)로 불리기도 하였다.(μεσο, "가운데" + γαιος, "땅, 지구")
성서에서는 "뒤쪽 바다"라고 부르기도 하였는데 그 위치가 성지의 서쪽 해안이기 때문으로, 구약 성서에서 나와있듯 동쪽 사람들은 지중해를 "서쪽 바다"로 부르기도 하였다. (신명기 11:24, 요엘 2:20) 또 "필리스틴의 바다"(출애굽기 23:31)으로 부르기도 하였는데, 이스라엘 땅 근처 해안 상당 지역을 필리스틴 사람들이 차지하고 있었기 대문이다. 그러나 본래 지중해는 "대해(大海)"(민수기 34:6,7; 여호수아기 1:4, 9:1, 15:47; 에스겔서 47:10,15,20)로 불리거나 그냥 "바다"(열왕기 상권 5:9; 마카비우스 1서 14:34, 15:11)로 불렀다.
현대 히브리어에서는 지중해를 독일어의 "미텔메어"(Mittelmeer)에서 그대로 차용하여 "가운데 바다"(Hayam Hatikhon, הַיָּם הַתִּיכוֹן)로 칭한다. 튀르키예어에서는 지중해를 "하얀 바다"(Akdeniz)로 부른다. 현대 아랍어에서는 "하얀 가운데 바다"(al-Baḥr al-Abyaḍ al-Mutawassiṭ, البحر الأبيض المتوسط)라고 부른다. 마지막으로 이슬람과 옛 아랍 문학에서 지중해를 "로마(비잔티움 제국)의 바다"(Baḥr al-Rūm, بحر الروم)로 칭하기도 한다.
지중해는 서쪽의 지브롤터 해협을 통해 대서양과, 동쪽의 다르다넬스 해협과 보스포루스 해협을 통해 마르마라해, 흑해와 연결된다. 보통은 마르마라 해는 지중해의 일부로 보기도 하지만, 흑해는 별개의 바다로 본다. 남동쪽의 수에즈 운하를 통하여 홍해와 연결된다.
총 22개국이 지중해에 접해있다.
지중해는 서쪽에서 동쪽으로 다음 해역으로 나뉜다.
지중해 연합은 프랑스 대통령 사르코지의 제안으로 설립, 2008년 7월 13일에 파리시에서 첫 정상 회의를 가졌다. 유럽 연합과 지중해 연안국으로 구성된 지중해연합은 총 43개국으로 과거 로마 제국을 연상시킬 정도의 광범위한 영역을 포괄하고 있다.
요르단강

요르단강(히브리어: נהר הירדן 나하르 하야르덴, 아랍어: نهر الأردن 나흐르 알우르둔)은 팔레스타인 지방의 시리아에서 발원하여 남쪽으로 흐르며 갈릴리 호수를 지나 사해로 흘러들어가는 강의 이름이다. 해수면보다 낮은 강으로 길이는 약 251 km이다.
발원지중 하나는 시리아의 헤르몬산 동남쪽 비탈이고 다른 것은 레바논에서 발원한다.
역사적, 종교적으로 성스러운 강으로 여겨지고 성경에 많이 언급되어 있다. 출애굽기에 따르면 이집트에서 탈출한 유대인이 가나안에 들어가기 위해 이 강을 건너게 되는데 유대인들에게 가나안은 약속의 땅, 젖과 꿀이 흐르는 땅이었다. 이곳으로 들어갈 때 하나님의 언약궤를 들고 이 강을 건너게 되었을 때 요르단강이 갈라졌다고 성경에 기록되어 있다. 특히 세례자 요한은 이강에서 세례를 주었고 예수도 이 강에서 세례를 받았다.
농장

농장(農場)은 주로 음식, 섬유, 연료를 생산하고 관리할 목적으로 농지, 집, 농구, 가축, 노동력 등을 갖추어 농업을 경영하는 곳이다. 식량 생산을 위한 기초 시설로 간주된다. 목장, 과수원, 플렌테이션과 부동산이 포함된다. 현대 들어 이 용어는 풍력발전지대, 수산양식농장 등 산업시설을 포함한다.
아마존 우림

아마존 우림(Amazon rainforest)은 남아메리카의 아마존강에 있는 상록 활엽수 열대우림이며, 포르투갈어로는 플로레스타 아마조니카(Floresta Amazônica)라 하고 아마조니아(Amazonia)로도 알려져 있다. 남아메리카 아마존 분지의 대다수를 차지하며, 7,000,000km에 달하는 분지 면적 중 5,500,000km를 차지한다. 브라질(60%), 페루(13%), 콜롬비아(10%), 베네수엘라, 에콰도르, 볼리비아, 가이아나, 수리남, 프랑스령 기아나의 9개 국가에 널리 퍼져 있다. 이 국가들 안에 분포하는 수림지의 행정 구역명은 주로 아마소나스이다.
아마존 우림은 지구의 열대우림지 중 절반 이상을 차지하며 지구 산소의 20% 이상을 생성한다. 그래서 지구의 허파라고도 불린다. 지구상 동식물 중 10% 이상이 아마존 우림에 서식하며 재규어, 아나콘다, 나무늘보, 카피바라, 악어, 피라냐, 마코앵무새 등이 서식한다. 아마존 우림에서 자라는 나무의 수는 도합 3,900억 그루, 16,000종으로 추산된다.아마존우림은 세계에서 가장 긴 강인 아마존강을 품고 있다
이러한 열대림의 파괴는 자연재해로 인한 손실도 있지만 인위적 벌목과 개발에 의한 열대림 파괴가 대부분이다. 개발을 위해 또는 목재로의 활용을 위해 삼림을 벌목하고 원시적인 경작형태인 화전과 플랜테이션으로 파괴되고 있으며, 한번 훼손된 열대 우림의 생태계는 쉽게 복원하기 어렵다. 열대림 감소의 원인에는 인구증가와 경제발전, 가령 팜유 생산 농장 개간을 위한 농업개발이나 공업화, 외화 획득 등을 위한 난개발이 있고 전통적 요소인 이동경작이나 가축방목, 연료채취 등도 있다. 최근에 이르러 열대림은 연간 17만 km씩 파괴되어 가고 있다. 이러한 아마존 우림을 보존하기 위해서는 전세계적인 노력이 필요하다.
농지

농지(農地, 영어: arable land, "쟁기질하다"를 뜻하는 라틴어 동사인 "아라레"("arare")에서 유래) 또는 농경지(農耕地)는 농작물을 재배하는 데에 사용되는 땅을 의미하는 농업 용어이다.
농지는 비록 육지와 위상 기하학에 의해 제약을 받지만, 농지의 양이 국지적, 전 세계적인 변동이 일어나는 것은 인간과 관개, 벌채, 사막화, 계단식 밭, 매립지, 도시의 확산과 같은 절정인 요인 때문이다. 연구원들은 이러한 식량 생산의 변화에 관한 영향을 연구한다.
바다의 지질 시대부터 하천 왼쪽에 쌓인 침적물은 농지의 생산력에서 가장 높은 부분을 차지한다. 현대에는 많은 농지가 농업 집약적인 인구가 조밀한 대지의 유지를 필요로 하기 때문에 일반적인 하천의 홍수 조절을 요구한다.
자료는 국제 연합 식량 농업 기구가 발행한 1990년도 토지 자원 보고서를 바탕으로 하였다.
나일강은 정기적으로 내리는 홍수로 인해 둑이 범람하였으며, 둑이 범람한 이후에는 물이 빠지고 풍부한 실트가 생겨났는데, 실트는 농작물에 뛰어난 비료를 공급해 주었으나 토지가 많이 번성하더라도 영양은 빈약했기 때문에 풍요로운 새 실트를 다음 홍수 때까지 맡겨 놓았다. 제방과 같은 홍수 조절 계획은 인간의 쾌적한 삶을 증가하기도 하지만, 농지의 양과 질에 대한 악영향을 주기도 한다.
경작이 불가능한 땅의 경우는 적어도 몇 가지의 이유로 농사를 지을 수 없는 경우가 있는데, 대개 맑은 물의 수원이 없거나 혹은 너무 덥거나 (사막의 경우), 춥거나 (북극의 경우), 바위나 산, 소금기가 너무 많거나 혹은 비나 눈이 많이 내리거나 혹은 심하게 오염되었거나 영양분이 없기 때문에 농사를 지을 수 없는 경우가 있다. 적운으로 인해 식물의 광합성에 필요한 햇빛이 줄어들게 되면 식물의 생산력이 줄어들게 되며, 식물은 빛이 없으면 굶어 죽게 된다. 흔히 기아와 유목은 농경기의 존재를 좁게 만들기도 하며, 경작이 불가능한 땅은 간혹 "불모지", "황무지" 혹은 "사람이 없는 땅"이라고도 부른다.
그러나 경작이 불가능한 땅이 농지로 변하고 있다. 새로운 농지는 더 많은 식량을 통해 기아를 줄인다. 그 이유는 식품의 수입 감소로 인한 나라의 정치적 독립과 자급자족 때문이다. 그 밖에 경작이 불가능한 땅은 농지로 흔히 새로운 관개 수로와 우물, 수로, 담수화 공장, 나무를 그늘에 심는 등 사막을 파는 것을 포함한 수경법, 비료, 질소 비료, 살충제, 물 역삼투 처리 장치, PET 필름 절연 혹은 그 외의 절연은 높은 열과 추위에, 수로와 언덕을 파는 것은 바람에 강해야 하며, 온실은 내부의 빛과 열이 외부의 추위와 많은 구름으로부터 보호해야 한다. 그러나 이러한 과정은 흔히 비용이 극히 많이 든다.
다음은 메마른 황무지가 풍요로운 농지로 변한 사례들이다.
다음은 풍요로운 농지가 메마른 황무지로 변한 사례들이다.
파랑새

파랑새(영어: Oriental dollarbird, 학명: Eurystomus orientalis 에우뤼스토무스 오리엔탈리스)는 파랑새과에 속하는 새로서, 한국에서는 여름 철새인 새이다. 몸길이 28cm이고 몸색깔은 선명한 청록색이며 머리·꽁지·날개는 검은색이고 부리와 다리는 선명한 붉은색이다. 나뭇가지나 전봇대 꼭대기에서 굴러가는 듯한 날개짓이 독특하다.
주로 큰 나무가 있는 활엽수나 혼효림, 도시공원과 농경지 부근에서 생활한다. 나무 위에서 생활하며 날아다니는 곤충을 잡아먹으며 침엽수나 낙엽 활엽수, 노목의 줄기에 있는 썩은 구멍이나 딱따구리의 낡은 둥지를 이용해서 번식한다. 5-7월에 3-5개의 알을 낳는데, 알은 둥근 모양으로 순백색이며 얼룩무늬가 없다. 세종특별자치시의 시조이기도 하다.
수컷의 머리 꼭대기와 머리 옆은 검은 갈색이고, 윗등은 푸른색을 띤 갈색인데, 어깨•아랫등•허리•위꼬리덮깃으로 내려가면서 점차 불명확한 푸른 녹색이 된다.
아랫등 이하의 깃털은 기부가 갈색을 띠고 있기 때문에 고르게 푸른 녹색은 아니다. 턱 밑과 멱은 머리 꼭대기보다 다소 엷고 검은 갈색이다. 멱 중앙의 깃털은 자색을 띠며 또한 아름다운 푸른 자색의 축반이 있다. 가슴과 옆구리는 등과 같은 색이다.
배•아래꼬리덮깃•아랫날개덮깃•겨드랑이깃은 선명한 녹색인데, 7월에 시작하는 털갈이에 의하여 얻어 진다. 암컷은 일반적으로 수컷보다 색이 엷다.
산란기는 5월 하순에서 7월 상순이며, 한 배의 산란수는 3~5개이다. 새끼는 알을 품은지 22~23일이 되면 부화한다. 암수가 함께 키운다. 곤충류가 주식인데 주로 딱정벌레목•매미목•나비목을 먹는다.
대한민국, 일본, 중국의 우수리•만주동부, 히말라야산록 등지에 분포한다. 겨울에는 중국남부, 말레이반도, 인도네시아 자바•발리, 미얀마, 인도 등지에서 월동한다.
10개의 아종이 식별된다:
바오산향

바오산향(한국어: 보산향, 중국어: 寶山鄉, 병음: Bǎoshān Xiāng)은 대만 신주현의 향이다. 넓이는 64.7871km이고, 인구는 2015년 8월 기준으로 14,337명이다.
바오산의 옛 이름은 초산(草山)이다. 이것은 잡초가 무성한 미개척된 황무지였던 것에서 명명된 것이다. 원래는 아타얄족의 거주지였지만 1833년, 강수만 및 주방정이 인솔하는 '금광복'으로 불리는 광동계 개척단이 금산면, 대기, 보두, 신성, 감자기 등으로 이주한 것에서 한족에 의한 개발의 역사가 시작되었다.
시모노세키 조약의 결과로서 일본에 의한 대만 통치가 시작되면서 1920년에 대만에 주군제를 실시해 초산은 신치쿠 주 지쿠토 군에 속하게 되었다. 이 때 '초산'이라는 명칭은 평범했기 때문에 민중이 지연 등에 속박 되지 않고 공동으로 개발, 발전하는 것을 염원하는 호잔(宝山)으로 개칭하였다.
2차 대전 후에는 신주 시에 편입되어 신주 시 바오산 구가 되었고 바오산 촌에 구청이 설치되었다. 그러나 이 구청은 교통에 불편했기 때문에 1949년 3월에 솽시 촌으로 이전되었다. 이후 1950년 10월 25일의 지방 행정 개혁에서는 신주 현 바오산 향으로 개정되었다.
최첨단의 전자 공업 연구와 생산 기지로서 세계적으로 유명한 신주 과학 공업구는 신주 시와 바오산 향에 위치하고 있다. 정부는 공업 지구에 충분한 공업용수를 확보할 목적으로 공업용 댐의 건설을 계획해 1981년에 바오산 향 산후 촌에 바오산 댐의 건설이 착수되어 2000년에 공용이 시작되었다.
종래에는 농업 생산을 중심으로 경제 활동이 이루어져 상공업의 비율은 지극히 적었지만 신주 과학 공업구의 완성 이후 많은 청년층이 공업에 종사하게 되어 경제 구조가 크게 변화했다.
그 가운데 바오산 향 정부는 '농촌 풍경 발전 계획'을 책정해 도시 근교의 여가 농장으로서의 농업의 발전을 계획해 레저, 관광업과 복합시킨 농업의 발전도 기대되고 있다.
Berkshire pig

The Berkshire is a British breed of pig. It originated in the English county of Berkshire, for which it is named. It is normally black, with some white on the snout, on the lower legs, and on the tip of the tail.
It is a rare breed in the United Kingdom. It has been exported to a number of countries including Australia, Japan, New Zealand and the United States, and is numerous in some of them.
The Berkshire is a traditional breed of the county of the same name. Until the eighteenth century it was a large tawny-coloured pig with lop ears, often with darker patches. In the late eighteenth and early nineteenth centuries it was substantially modified by cross-breeding with small black pigs imported from Asia.
Herds are still maintained in England by the Rare Breeds Survival Trust at Aldenham Country Park, Hertfordshire, and by the South of England Rare Breeds Centre in Kent. The Berkshire was listed as vulnerable in 2008; fewer than 300 breeding sows were known to exist at that time, but with the revived popularity of the breed through its connection to the Japanese marketing of a "wagyu for pork" connection, the numbers have increased.
The Berkshire has been exported to many countries, and has become numerous in some of them; it is reported to the DAD-IS database of the Food and Agriculture Organization of the United Nations by twenty-three countries, in the Americas, Asia, continental Europe and Oceania.
Exports to the United States began in the early nineteenth century. The American Berkshire Association, established in 1875, was the first breed society for a pig breed; the first pig registered was a boar named Ace of Spades, reportedly bred by Queen Victoria.
The pigs were exported to Japan in the 1860s, and became numerous there: in 2007 there were over 330000. The Japanese Kagoshima Berkshire, which apparently derives from two British Berkshire pigs imported to Japan in the 1930s, is considered a separate breed; the meat may be marketed as Kurobuta pork, and can command a premium price.
The Berkshire is of medium size: adult boars weigh about 280 kg (600 lb), sows some 220 kg (500 lb). It is black with six white markings: four white socks, a white splash on the snout, and a white tip to the tail. It is prick-eared.
The Berkshire is reared for pork. Although the meat has a relatively low pH, and high pH is normally correlated with consumer satisfaction, Berkshire pork was highly rated in taste tests in the United States.
Petunia Pig

Petunia Pig is an animated cartoon character in the Looney Tunes and Merrie Melodies series of cartoons from Warner Bros. She looks much like her significant other, Porky Pig, except that she wears a dress and has pigtailed black hair.
Petunia was introduced by animator Frank Tashlin in the 1937 short Porky's Romance. The film is arguably a parody of Mickey's Nightmare, a 1932 Walt Disney cartoon; whereas Mickey Mouse dreams of a marriage made difficult by dozens of annoying kids, Porky's nightmare-marriage also involves a scornful Petunia treating him badly. Tashlin adopted Petunia as a regular member of Porky's entourage and featured her in two more cartoons: The Case of the Stuttering Pig and Porky's Double Trouble, both in 1937.
Bob Clampett was the only other Warner director to utilize Petunia after Tashlin left the studio in 1938. He first featured her in Porky's Picnic, a 1939 film that sees Porky tormented by his nephew Pinkie. Pinkie and Porky's encounters are always out of sight of Petunia, of course, so she blames Porky for everything that goes wrong as a result of Pinkie's activity. Petunia's largest role came in Clampett's 1939 short Naughty Neighbors. The film borrows elements from both the famous feud between the Hatfields and McCoys as well as Romeo and Juliet as Porky and Petunia's love for each other is stymied by their respective hillbilly families' mutual hatred.
By the early 1940s, Porky's popularity had been eclipsed by the brasher characters of Daffy Duck and Bugs Bunny. Porky was relegated to a supporting player or straight man to Daffy in most of the Looney Tunes and Merrie Melodies shorts of this era. Petunia, already a bit player to Porky's lead, fared much worse; her tenure as a major Warner Bros. character was effectively over.
Although Petunia made only a handful of appearances in Warner Bros. cartoons, she continued to appear frequently in Warner's merchandising, with a major presence in comic books for the entire 1941–1984 run of Western Publishing (Dell, Gold Key and Whitman Comics) Looney Tunes and Merrie Melodies comics, Porky Pig, Bugs Bunny and various other titles. Often featured in Porky's stories, she sometimes co-starred with Bugs Bunny and occasionally had a story of her own. Pinkie, renamed "Cicero" for the comic books, was depicted as being Petunia's young cousin as well as Porky's nephew. Petunia was portrayed in the comics as a determined, bossy, and occasionally pretentious character, similar to the early Tashlin depiction, though with a genuine affection towards Porky. In early years, she was often rivals with Bugs, who enjoyed pranking and humbling her.
Nevertheless, in modern years Petunia has appeared in multiple new roles: