davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Ular Garter Asia

Ular Garter Asia (Amphiesma stolatum) adalah spesies kolubrid yang terdapat di Asia. Ular ini adalah spesies tunggal dari genus Amphiesma. Nama umumnya dalam bahasa Inggris adalah Buff striped keelback.
Penampilan ular Garter Asia mirip dengan ular Garter Amerika. Tubuh bagian atas berwarna dasar cokelat zaitun atau kelabu, dengan sepasang garis berwarna kekuningan yang membentang di sepanjang tepian tubuh atasnya. Sisi kanan dan kiri kepala berwarna kekuningan. Terkadang ada warna kemerahan di leher belakangnya. Dari bagian kepala hingga badan tengah, terdapat motif-motif hitam berbentuk menyerupai kotak yang berderet di puncak tubuhnya. Selain itu, terdapat bercak-bercak berwarna hitam di kedua sisi badannya. Semakin ke ekor, bercak-bercak dan motif kotak semakin memudar, sehingga separuh badan hingga ekornya berwarna cenderung polos. Hanya warna dasar tubuh serta dua garis kekuningan saja yang tampak hingga ekornya. Bagian bawah tubuhnya berwarna krem disertai dengan beberapa bintik hitam di kedua sisinya.
Ular Garter Asia tersebar luas di Pakistan, India, Sri Lanka, Kep. Andaman (masih diperdebatkan), Nepal, Bhutan, Tiongkok (Hainan, Hong Kong, Fujian, Jiangxi), Taiwan, Myanmar, Laos, Vietnam, Kamboja, dan Thailand.
Ular Garter Asia hidup di daerah dataran rendah yang lembap. Aktif pada siang hari (diurnal). Walaupun sering terlihat di darat, ular ini mampu berenang. Makanan utamanya adalah katak atau kodok, tetapi juga diketahui memangsa ikan, cacing, dan tokek.
Ular Garter Asia tidak berbisa dan tidak berbahaya. Apabila merasa terancam, ular ini akan menggembungkan badannya, sehingga akan terlihat sela-sela sisiknya yang berwarna cerah. Kadang-kadang, ular ini memipihkan dan menyempitkan kepalanya membentuk seperti tudung. Hal ini membuat pengganggunya mengira ular ini adalah ular sendok berbisa yang masih muda.
Ular Garter Asia berkembangbiak dengan bertelur (ovipar). Jumlah telur yang dihasilkan sebanyak 5 sampai 10 butir dan biasanya diinkubasi antara bulan Mei hingga September. Anak ular yang baru menetas berukuran panjang antara 13 hingga 17 cm dan makanan utamanya adalah katak kecil, ikan kecil, cacing tanah, dan serangga.
Büyükada

Büyükada (artinya "Pulau Besar" dalam bahasa Turki; bahasa Yunani: Πρίγκηπος or Πρίγκιπος, yang juga disebut Prinkipos atau Prinkipo; dan secara alternatif Πρίγκηψ atau Πρίγκιψ artinya "Pangeran" atau "Terkemuka") adalah pulau terbesar dari sembilan pulau di Kepulauan Pangeran di Laut Marmara, dekat Istanbul, dengan luas sekitar 2 mil persegi (5 km). Paulu tersebut secara resmi masuk dalam distrik Adalar (Kepulauan), Provinsi Istanbul, Turki.
Büyükada terdiri dari dua puncak, Yang satu paling dekat dengan tempat pendaratan feri, İsa Tepesi (artinya Bukit Yesus dalam bahasa Turki), awalnya Hristos (Χριστός, nama Yunani untuk Yesus Kristus), yang bagian atasnya terdapat sebuah bekas panti asuhan Yunani, sebuah bangunan berkayu yang sekarang rusak. Di lembah antara dua bukit tersebut berdiri sebuah gereja dan biara Agios Nikolaos dan bekas tempat pekan raya yang disebut Luna Park.
Kaisar Bizantium Yustinus II telah membangun sebuah istana dan biara di Büyükada pada 569 Masehi. Sebuah konven di Büyükada merupakan tempat pengasingan untuk maharani Bizantium Irene, Euphrosyne, Theophano, Zoe dan Anna Dalassena.
Terdapat beberapa bangunan bersejarah di Büyükada, seperti Gereja dan Biara Agia Yorgi yang dibuat pada abad ke-6, Gereja Agios Dimitrios, dan Masjid Hamidiye yang dibangun oleh Abdul Hamid II. Sebuah pier dibangun dan dirancang oleh arsitek Armenia Mihran Azaryan.
Putri Fahrelnissa Zeid lahir pada 1901 di pulau tersebut.
Setelah ia diusir dari Uni Soviet pada Februari 1929, Leon Trotsky juga singgah selama empat tahun (1929–1933) di Büyükada, tempat pengasingan yang ia diami untuk pertama kali.
Pada paruh pertama abad ke-20, pulau tersebut terkenal di kalangan Turki, Greeks, Yahudi dan Armenia.
Jumlah penduduk di pulau tersebut saat ini berjumlah sekitar 7,000 orang. Seperti delapan pulau lainnya, kendaraan-kendaraan bermotor – kecuali kendaraan pelayanan – dilarang, sehingga para pengunjung menjelajahi pulau tersebut dengan berjalan kaki; mengendarai sepeda (sejumlah toko sepeda menyewakan sepeda mereka dengan harga per jam); atau delman yang ditarik kuda.
Sikuda

Sikuda (Lethrinus ornatus) atau Lencam matahari adalah sejenis ikan yang termasuk dalam keluarga lencam (Lethrinidae).
Ikan ini memakan krustasea, moluska, echinodermata, polychaeta dan ikan yang lebih kecil.
Ini adalah ikan laut yang menghuni terumbu karang di wilayah beriklim tropis (30°LU-19°LS) yang hidup hingga kedalaman 30 m.
Ikan ini ditemukan mulai dari Maladewa dan Sri Lanka lalu ke Kepulauan Ryukyu, Papua Nugini dan Australia timur laut.
Pemutihan karang

Pemutihan karang adalah proses karang menjadi putih karena berbagai macam penyebab, seperti perubahan suhu, iklim, cahaya, dan nutrisi. Pemutihan terjadi ketika polyp [en] melepaskan zooxanthellae (sering juga disebut dengan algae) yang biasanya hidup di dalam tisu-tisu karang, menyebabkan karang memutih. Zooxanthellae dapat berfotosintesis dan menyebabkan suhu air meningkat, sehingga mereka dapat memproduksi spesi oksigen reaktif. Hal ini beracun bagi koral, sehingga koral melepaskan zooxanthellae. Tisu koral menjadi transparan dan menampakkan warna tulang koral yang dibentuk oleh kalsium karbonat karena mereka melepaskan zooxanthellae yang dapat mewarnai koral. Karang yang memutih umumnya tampak berwarna putih, tetapi terkadang juga berwarna biru, kuning, atau merah muda karena protein pada pigmen di dalam koral.
Faktor yang paling berpengaruh adalah meningkatnya suhu laut akibat dari perubahan iklim.. Perubahan sebesar 1 °C dapat mengakibatkan fenomena pemutihan karang. Menurut Program Lingkungan PBB, antara tahun 2014 hingga 2016, pemutihan karang secara global membunuh koral dengan jumlah yang belum pernah terjadi sebelumnya. Pada tahun 2016, pemutihan karang di Great Barrier Reef membunuh sekitar 29 hingga 50 persen dari terumbu karang disana. Pada tahun 2017, pemutihan merambah hingga ke bagian tengah terumbu karang. Rata-rata pemutihan telah berkurang setengah sejak 1980 hingga 2016. Terumbu karang yang paling tahan terhadap fenomena ini dapat dijumpai di bagian selatan Persia/Semenanjung Arab. Beberapa dari karang disana hanya akan memutih pada temperatur diatas ~35 °C.
Karang yang terdampak pemutihan tetap bisa hidup, tetapi karang-karang tersebut lebih rentan terserang penyakit dan kekurangan makanan. Zooxanthellae memberikan hingga 90 persen energi pada karang, sehingga karang akan kekurangan nutrisi ketika mereka melepaskan zooxanthellae. Beberapa karang akan kembali seperti semula (berwarna) ketika kondisi kembali normal, dan beberapa karang dapat berfotosintesis. Meskipun begitu, karang yang kekurangan zooxanthellae tidak dapat berfotosintesis.
Pemutihan karang bisa terjadi karena berbagai faktor. Akibat dari meningkatnya konsentrasi karbon dioksida, karang bisa saja menjadi lebih jarang ditemukan di sistem terumbu karang. Terumbu karang yang berada di perairan dangkal, suhu hangat, dan aliran air pelan lebih mudah terdampak dibandingkan dengan terumbu karang yang berada di kawasan dengan aliran air deras.
Caesionidae

Caesionidae merupakan famili Ikan laut yang hidup di perairan Indo-Pasifik. Dalam bahasa Inggris ikan ini disebut fusilier. Sedangkan nama lain ikan ini adalah suli, sulih, suliri, dan sunin. Beberapa anggotanya memiliki ekor berwarna kuning sehingga disebut dengan "ikan ekor kuning". Warna umumnya biru, kuning pada bagian belakangnya dan perak. Jenis ini dikenal sebagai perenang cepat dan termasuk ikan diurnal. Ikan ini sering ditemukan di luar karang (tubir karang). Makanannya adalah zooplankton.
Ikan anggota famili ini lebih menyukai perairan hangat di wilayah Indo-Pasifik tropis. Tidak ada anggotanya yang tercatat sampai melebihi perairan subtropis, tidak pula tercatat di Atlantik atau Karibia. Dua spesies, Caesio suevica dan C. striata merupakan ikan endemik di Laut Merah sementara agihan lokal di Samudra Hindia juga diwakilkan oleh C. xanthonota, C. varilineata, dan Pterocaesio capricornis (pantai timur Afrika). Caesio teres dapat dianggap sebagai spesies caesionidae yang memiliki agihan (distribusi) geografis terbesar; spesies ini tercatat dari pantai timur Afrika, terutama di Pulau Palmyra hingga Indonesia dan Filipina serta menjadi komoditas penting dari perikanan komersial. Di Indonesia sendiri ikan ini banyak ditemui sampai Kepulauan Maluku.
Kutamba bannah

Kutamba bannah (Lethrinus erythropterus) adalah Spesies ikan lencam yang tergolong dalam genus Lethrinus.
Ikan ini memakan echinodermata, moluska, krustasea dan ikan kecil.
Ikan ini menghuni daerah terumbu di wilayah beriklim tropis (25°U-25°LS) dan hidup antara kedalaman 2 dan 25 m.
Ikan ini Ditemukan dari Tanzania dan Mozambik hingga Papua Nugini, Palau, Kepulauan Caroline, dan Kepulauan Penghu.
Ikan ini tidak berbahaya bagi manusia dan dijual dalam keadaan segar.
Grup Bank Dunia

Grup Bank Dunia (bahasa Inggris: World Bank Group; WBG) adalah gabungan lima organisasi internasional yang memberi pinjaman kepada negara-negara berkembang. Grup Bank Dunia adalah bank pembangunan terbesar dan ternama di dunia. WBG saat ini berstatus pengamat di United Nations Development Group. Bank ini berkantor pusat di Washington, D.C. dan menyalurkan pinjaman dan bantuan sebesar $61 miliar kepada negara "berkembang" dan transisi pada tahun 2014. Misi resmi bank ini adalah mengakhiri kemiskinan dan membangun kesejahteraan bersama. Kelima organisasi di bawah naungan grup ini adalah International Bank for Reconstruction and Development (IBRD), International Development Association (IDA), International Finance Corporation (IFC), Multilateral Investment Guarantee Agency (MIGA), dan International Centre for Settlement of Investment Disputes (ICSID).
Aktivitassss Bank Dunia (IBRD dan IDA) berfokus pada negara berkembang di bidang pembangunan manusia (msl. pendidikan, kesehatan), pertanian dan pembangunan desa (msl. irigasi dan sarana desa), perlindungan lingkungan (msl. pengurangan polusi, penetapan dan pelaksanaan aturan), infrastruktur (msl. jalan, perbaikan kota, dan listrik), proyek pembangunan industri besar, dan tata kelola pemerintahan (msl. antikorupsi, pembentukan lembaga hukum). IBRD dan IDA menyediakan pinjaman preferensial kepada negara anggota dan hibah kepada negara miskin. Pinjaman atau hibah untuk proyek tertentu kadang dikaitkan dengan perubahan kebijakan yang lebih besar terkait sektor tersebut atau seluruh ekonomi nasional. Contohnya, pinjaman untuk memperbaiki penanganan lingkungan pesisir dapat dikaitkan dengan pembentukan lembaga lingkungan baru di tingkat nasional dan lokal serta pelaksanaan peraturan baru untuk membatasi polusi, misalnya proyek pabrik kertas yang didanai Bank Dunia di sepanjang Rio Uruguay tahun 2006.
Sejak berdiri, Bank Dunia mendapat banyak kritik dan pernah ternodai sebuah skandal antara Presiden Paul Wolfowitz dan asistennya, Shaha Riza, pada tahun 2007.
Seluruh anggota PBB dan Kosovo yang menjadi anggota WBG berpartisipasi di sedikitnya satu organisasi, yaitu IBRD. Kebanyakan di antaranya ikut berpartisipasi di 4 organisasi lain: IDA, IFC, MIGA, ICSID.
Anggota WBG menurut jumlah partisipasinya:
Non-anggota WBG adalah: Andorra, Kuba, Liechtenstein, Monako, Nauru, Korea Utara.
Grup Bank Dunia terdiri dari:
Istilah "Bank Dunia" umumnya hanya merujuk pada IBRD dan IDA, sedangkan istilah Grup Bank Dunia atau WBG mengacu pada kelima lembaga ini secara kolektif.
Templat:Bank sentral
Connecticut

Connecticut adalah sebuah negara bagian Amerika Serikat. Negara bagian ini terletak di bagian timur laut. Pada tahun 2000, negara bagian ini memiliki jumlah penduduk sebesar 3.405.585 jiwa dan memiliki luas wilayah 14.356 km². Ibu kotanya adalah Hartford.
Negara bagian ini memiliki angka kepadatan penduduk sebesar 702.9 jiwa/km². Lagu kebangsaan negara ini adalah "Yankee Doodle".
<gallery perrow="5"> Image:Nehemiah_Royce_House,_Wallingford,_Connecticut.JPl Image:Five_Mile_Point_Light_-_New_Haven_CT.jpg Image:Connecticut State Capitol, February 24, 2008.jpg </galnery>
41°36′N 72°42′W﻿ / ﻿41.6°N 72.7°W﻿ / 41.6; -72.7
Norwegia Utara

Norwegia Utara (Bokmål: Nord-Norge, Error: {{IPA}}: unrecognized language tag: no-NO-03, Nynorsk: Nord-Noreg; bahasa Sami Utara: Davvi-Norga) adalah wilayah geografis di Norwegia, terdiri atas tiga county paling utara Nordland, Troms dan Finnmark, mencakup 35% daratan utama Norwegia. Beberapa kota terbesar di Norwegia Utara (dari selatan ke utara) adalah Mo i Rana, Bodø, Narvik, Harstad, Tromsø dan Alta. Norwegia Utara sering digambarkan sebagai tanah matahari tengah malam dan tanah cahaya utara. Lebih jauh ke utara, setengah jalan ke Kutub Utara, ada kepulauan Arktik Svalbard, biasanya tidak dianggap sebagai Norwegia Utara.
Wilayah ini beragam budaya, tidak hanya menjadi rumah untuk orang Norwegia tetapi juga penduduk asli orang Sami, Finlandia Norwegia (dikenal sebagai orang Kven, berbeda dari "Finlandia Hutan") di Norwegia Selatan) dan populasi orang Rusia (sebagian besar di Kirkenes). Bahasa Norwegia mendominasi sebagian besar area itu; penutur bahasa Sami kebanyakan ditemukan di pedalaman dan di beberapa area fjord di Nordland, Troms dan khususnya di Finnmark – meskipun etnik Sámi yang tidak berbicara bahasanya hampir ditemukan di setiap bagian wilayah. Bahasa Finlandia dituturkan di sedikit komunitas di Finnmark bagian timur.
Templat:Wilayah di Norwegia Templat:Munisipalitas di Norwegia
69°40′N 19°0′E﻿ / ﻿69.667°N 19.000°E﻿ / 69.667; 19.000
Kabupaten Kepulauan Sangihe

Kabupaten Kepulauan Sangihe adalah sebuah kabupaten di Provinsi Sulawesi Utara, Indonesia. Kabupaten ini merupakan induk pemekaran dari Kabupaten Kepulauan Talaud dan Kabupaten Kepulauan Siau Tagulandang Biaro pada tahun 2002 dan 2007. Ibu kota kabupaten ini adalah Tahuna. Kabupaten ini memiliki luas wilayah 736,98 km². Penduduk Sangihe pada pertengahan 2024 sebanyak 137.450 jiwa.
Kabupaten Kepulauan Sangihe terletak di antara Pulau Sulawesi dan Pulau Mindanao, Filipina serta berada di bibir Laut Sulawesi dan Samudera Pasifik. Wilayah kabupaten ini meliputi 3 klaster, yaitu Klaster Tatoareng, Klaster Sangihe dan Klaster Perbatasan, yang memiliki batas perairan internasional dengan Provinsi Davao Occidental di Pulau Mindanao, Filipina.
Sangihe berasal dari kata Sang dan Ihe. Ibu kota berkedudukan di Tahuna dimana secara keseluruhan jumlah pulau yang ada di kepulauan ini berjumlah 105 pulau dengan rincian ; 79 pulau yang tidak berpenghuni dan 26 pulau berpenghuni. Secara geografis wilayah Kabupaten Kepulauan Sangihe terletak antara 2° 4’ 13” – 4° 44’ 22” LU dan 125° 9' 28” - 125° 56' 57” BT dan posisinya terletak di antara Kabupaten Kepulauan Sitaro dengan Pulau Mindanao (Filipina).
Pada tahun 2002, Kabupaten Kepulauan Sangihe dimekarkan (pada saat itu masih Kabupaten Kepulauan Sangihe dan Talaud) menjadi 2 Kabupaten berdasarkan Undang-Undang Nomor 8 Tahun 2002, yaitu Kabupaten Kepulauan Sangihe dan Talaud, dan Kabupaten Kepulauan Talaud. Pemekaran kembali dilakukan di Kabupaten Induk (Kabupaten Sangihe dan Talaud) menjadi Kabupaten Kepulauan Sangihe dan Talaud, dan Kabupaten Kepulauan Siau Tagulandang Biaro (SITARO) pada tahun 2007 sesuai Undang-Undang Nomor 15 Tahun 2007 tanggal 2 Januari 2007.
Peresmiannya dilaksanakan pada tanggal 23 Mei 2007 di Ruang Mapaluse, Kantor Gubernur Sulawesi Utara sekaligus dengan Pelantikan PPS Bupati Kabupaten Kepulauan Siau Tagulandang Biaro Drs. Idrus Mokodompit. Pada tahun 2014, Kabupaten Kepulauan Sangihe dan Talaud mengalami perubahan nama menjadi Kabupaten Kepulauan Sangihe melalui Peraturan Pemerintah Republik Indonesia Nomor 59 Tahun 2014 tentang Perubahan Nama Kabupaten Kepulauan Sangihe dan Talaud menjadi Kabupaten Kepulauan Sangihe di Provinsi Sulawesi Utara.
Kabupaten Kepulauan Sangihe terdiri dari 15 kecamatan, 22 kelurahan, dan 145 desa. Pada tahun 2017, jumlah penduduknya mencapai 141.950 jiwa dengan luas wilayah 461,11 km² dan sebaran penduduk 308 jiwa/km².
Daftar kecamatan dan kelurahan di Kabupaten Kepulauan Sangihe, adalah sebagai berikut:
Salah satu tarian yang ada di wilayah ini ialah ampa wayer. Tarian ini mengekspresikan kebebasan dan kemerdekaan. Tarian ini juga telah tercatat sebagai Warisan Budaya Takbenda di Indonesia.
Daftar stasiun televisi di Jakarta

Berikut ini adalah daftar stasiun televisi di Jakarta.
Catatan: Kecuali pada stasiun tertentu, nama-nama stasiun swasta yang berjaringan dalam artikel ini secara umum ditulis dalam format [Nama jaringan] [Nama kota/kabupaten]. Nama-nama tersebut belum tentu benar, bila ada kesalahan mohon untuk menyunting artikel ini.
Stasiun televisi digital berikut ini meliputi seluruh kota dan kabupaten di wilayah Jabodetabek (seluruh wilayah DKI Jakarta, Kabupaten–Kota Bekasi, Kabupaten–Kota Bogor, Kota Depok di Provinsi Jawa Barat, Kabupaten–Kota Tangerang dan Kota Tangerang Selatan di Provinsi Banten)
Catatan:
Jakarta III (electoral district)

Jakarta Special Capital Region III (Indonesian: Daerah Khusus Ibukota Jakarta III), abbreviated as DKI Jakarta III, is an electoral district in Indonesia which encompasses of North, West Jakarta and Thousand Islands Regency in the Jakarta Special Capital Region. Since its inception in 2009, this district has been represented by eight members of People's Representative Council (DPR RI).
The following list is in alphabetical order. Party with the largest number of members is placed on top of the list.
Serang

Serang (Indonesian: Kota Serang, Indonesian pronunciation: [kota sɛraŋ], Sundanese: ᮞᮦᮛᮀ) is a city and the capital of Banten province and was formerly also the administrative center of Serang Regency in Indonesia (the Regency's capital is now at Ciruas). The city is located towards the north of Banten province, on the island of Java; the north part of the city (Kasemen District) contains the coast zone facing onto Banten Bay, and includes the historical site of Old Banten, after which the province is named. Before Banten province was formed in 2000, Serang city was part of West Java province.
Serang has a tropical rainforest climate, with no dry season month. It faces the Java Sea, which is home to the Thousand Islands.
Serang had a population of 576,961 in the 2010 census, making it the third most populous city in the province of Banten. The 2020 Census gave a total of 692,101; the official estimate as at mid 2023 was 735,651. Serang is located approximately 15 km from the border of Jabodetabek (the Jakarta Metropolitan Area), and is sometimes considered as amalgamated with Greater Jakarta.
The majority of people in Serang and Banten Province embrace Islam, but other religions coexist peacefully. Serang is often known as "kota santri" or the "city of pious people", due to the history as a traditional center of Islamic learning. The city hosts two of the major congregational mosques in Banten province, Ats-Tsauroh Great Mosque of Serang and Al-Bantani Grand Mosque, which hold the capacity of 2,500 and 10,000 worshippers respectively.
Compared with the majority in Banten Province who speak the Sundanese language, some local residents in Serang also speak the Javanese language with a dialect similar to the Cirebon dialect of Javanese. The reason for this is that many Javanese migrants arrived in early 1527 to build the Banten Sultanate, and remained to form the base of today's population.
The city is served by Serang station, operated by Indonesia's rail operator PT Kereta Api Indonesia.
The Tangerang–Merak Toll Road, part of the Trans-Java toll road, passes through the city of Serang.
The road to the proposed Sunda Strait Bridge would start in Serang, pass through Merak in neighboring Cilegon city to cross over the Sunda Strait to Sumatra.
Serang was formerly a part of Serang Regency. On 2 November 2007, the status of Serang was changed into a municipality (kota madya), independent of the Regency. Since that time, Serang City is a semi-enclave within Serang Regency, as the city borders the regency in the south, east, and west, while it borders with Java Sea in the north.
The City of Serang is divided into six districts (kecamatan), tabulated below with their areas and their populations at the 2010 Census and the 2020 Census, together with the official estimates as at mid 2023. The table also includes the number of administrative villages (all classed as urban kelurahan) in each district, and its postal codes.
Serang has a tropical rainforest climate (Köppen: Af) with heavy rainfall year-round. Rain gets noticeably heavier from December to March.
The emblem of Serang consists of
KRI dr. Radjiman Wedyodiningrat

KRI dr. Radjiman Wedyodiningrat (992) is the second ship of the Sudirohusodo-class hospital ships of the Indonesian Navy. The ship was named after an Indonesian national hero Rajiman Wediodiningrat.
The construction of the ship started with the first steel cutting ceremony on 10 September 2020. Its keel was laid on 21 January 2021. KRI dr. Radjiman Wedyodiningrat was named and launched in a ceremony on 15 August 2022. The ceremony was attended by Chief of Staff of the Indonesian Navy Admiral Yudo Margono along with other Indonesian Navy officers, government and related companies officials, and relatives of Rajiman Wediodiningrat. On 16–19 December, the ship underwent sea acceptance tests in the Java Sea. dr. Radjiman Wedyodiningrat was commissioned on 19 January 2023 at Bandar Barat Pier, PAL Indonesia in Surabaya.
On 9 November 2023 the ship began preparations for a possible deployment to aid Palestinians during the 2023 Israeli invasion and bombing of the Gaza Strip.
On 21 November 2023 the Chief of Staff of the Indonesian Navy, Admiral Muhammad Ali, told journalists that the dr. Radjiman Wedyodiningrat is in the process of being repainted white. The white coloring is in accordance with the IV Geneva Convention and The San Remo Manual on International Law Applicable to Armed Conflicts at Sea. The repainting was carried out by PAL at the Irian Graving Dock, PT PAL, Surabaya, East Java, and the ship lowering or undocking process was carried out on 24 November.
After repainting, on 27 November the Indonesian Navy began the loading of humanitarian aid into this ship at the Indonesian 2nd Fleet Command (Koarmada II) dock, Surabaya, East Java. This assistance was collected both from government assistance, as well as the result of collaboration between various parties including business people, humanitarian institutions, volunteer organizations and civil society to further carry out humanitarian missions to areas near Palestine.
On 30 November 2023, this ship arrived at the Military Sealift Command (Kolinlamil) Pier, Tanjung Priok, Jakarta, after sailing from Surabaya. Colonel Bayu from the Indonesian Navy said that this ship is ready to sail across the ocean to Palestinian waters, but the departure of this hospital aid ship is still waiting for government instructions. Because Indonesian Foreign Minister Retno Marsudi is still lobbying with the Egyptian government as a country that borders Israel.
In January 2024, the ship was deployed to Arish, Sinai, Egypt; for Gazan war relief in the Gaza war between Hamas and Israel in the Gaza Strip. In February 2024, the ship returned to Indonesia, after delivering relief supplies, and being stationed for a month in Arish.
In June 2024, the Indonesian Navy again prepared to deploy the ship for Gazan relief, along with another Indonesian hospital ship, the KRI dr. Wahidin Sudirohusodo (991).
Pamana Island

Pamana Island (Dana, Dona, Ndana) is a small island off Rote Island in Indonesia's East Nusa Tenggara province of Lesser Sunda Islands, and the southernmost point of Indonesia and of Asia. It lies exactly on latitude 11°S. Administratively this island is part of Rote Ndao Regency. It borders the Ashmore and Cartier Islands to the south.
The island is inhabited by some deer, various bird species and is visited annually by turtles who come to lay their eggs.
Jakarta Regional House of Representatives

The Special Region of Jakarta Regional House of Representatives (Indonesian: Dewan Perwakilan Rakyat Daerah Provinsi Daerah Khusus Jakarta, abbreviated DPRD Jakarta) is the unicameral legislature of the Indonesian province of Jakarta. The Council is composed of 106 members elected via party lists in the 2014 legislative election. Elections are held every five years and are conducted simultaneously with the nationwide legislative election. The new 2024-2029 period of the council was officially opened with an inauguration on the 26th of August 2024.
It convenes in the DPRD Jakarta Building, Central Jakarta.
Under the Dutch East India Company's administration, a "College of Alderman" (Dutch: College van Schepenen) for Batavia was established on 24 July 1620. There was also the College van Heemraden (polder board). In 1905, a municipal body known as the Gemeenten Batavia was established, which was renamed to Stadsgemeente Batavia in 1926. During the Japanese occupation, an advisory body was formed in September 1943.
Following Indonesian independence, a local representative body was established by the new Indonesian government, though it was dissolved shortly afterwards due to Dutch reoccupation of the city. After the transfer of sovereignty, a temporary elected council of 25 members was established in 1950. It was intended as a temporary body but ended up lasting until 1956, when new regulations on local legislation were issued.
With 106 members, the council has one speaker and four deputy speakers. In addition, five commissions on separate topics exist:
Note: Italic denotes interim speaker.
Indonesia National Science Olympiad

The OSN (Olimpiade Sains Nasional), previously KSN (Indonesian: Kompetisi Sains Nasional) is a science competition for Indonesian students held by the Indonesian Ministry of Education and Culture. This competition consists of a few competitions for elementary school (SD) students, junior high school (SMP) students, and senior high school (SMA) students.
The competition puts students from the thirty-four provinces of Indonesia, and winners of the competition are further selected to represent Indonesia in their respective subjects' International Science Olympiad. In addition, Indonesian public universities are required to accept medal-winners of the competition into their undergraduate programmes.
KSN was initiated in 2002 when Indonesia first became host of the International Physics Olympiad. The first ever national-stage competition was held in Yogyakarta, and in 2003 it was held in Balikpapan with improved rules and procedures.
In 2020, as the new Minister of Education Nadiem Makarim takes office, a brand new governmental agency was created which was called ‘Pusat Prestasi Nasional’ (National Achievement Center) to hold this olympiad. Due to Indonesia's 2032 Olympic bid, all competitions using ‘Olympiad’ in their names are changed into ‘Competition’. Therefore, this competition is called National Science Competition (Kompetisi Sains Nasional).
The competition is divided into 3 levels:
In general, the overall competition is divided into four stages:
In 2016, over 320,000 students participated in the Olimpiade Sains Kabupaten across Indonesia, with 1,579 eventually making it into the national phase. In comparison, 420 medals were given out in 2017.
As of 2002, only three provinces have ever won the competition: DKI Jakarta, Central Java, East Java. Those three provinces are commonly seen in the competition as dominant participants, oftentimes sending the largest delegations of students.
In 2020, during the worldwide COVID-19 pandemic, the National Achievement Center (Pusat Prestasi Nasional) instructs that the competition is going to be held online.
Шулуун хөх хошуу

Шулуун хөх хошуу (монгол бичгээр - шилугун хөхэ хошигу; хятадаар 正蓝旗 - zhènglán qí) — БНХАУ-ын Өвөр Монголын Шилийнгол аймгийн харъяат хошуу. Аймгийнхаа Долнуур шянь, Шилийн хот болон Тайвас, Шулуун хөвөөт цагаан, Сөнөд зүүн, Авга гэх дөрвөн хошуу, бас өөртөө засах орныхоо Улаанхад хоттой хаяа залгадаг. 9,963 км газартай энэ нутагт 2010 онд 81,967 хүн оршин сууж байв. Дотроо 3 балгас (Шанд, Хавирга, Сангийн Далай), 8 сум (Буушуудай, Нарт, Сайнхудаг) болж хуваагддаг.
Онгон сум

Онгон нь Сүхбаатар аймгийн сум юм. Жаахан шарга уртын дууны нутаг тус сумын төв нь Хавирга. 3.8 мянган хүн ам, 153.8 мянган толгой малтай.
1925 онд Дарьгангын хошууг 4 хэлтэс 18 сумтайгаар шинэчлэн зохион байгуулахад Эрдэнэ-Өлзийт, Ганжуур булаг, Бадрах гэсэн сумд байгуулагджээ. 1931 онд Бадрах, Ганжуур булаг сумд нэгдэж Элстэй сум болж, 1933 онд Элстэй, Хонгор сум нэгдэж Онгон сум гэж нэрлэгдэх болжээ.
595.3 мянган га газар нутагтай. БНХАУ-тай 63 км газраар хиллэдэг. Нам уулс, цав толгод бүхий тэгш тал гадаргатай. Нутгийн төв хэсгээр Онгон элсний манхан толгод бий. Будрын хад, Шартын хад, Адуун чулуу зэрэг тэгш талаас урган сүндэрлэсэн асга хад, хадан цохио элбэг тохиолдоно. Хөрөгт, Шивээт, Шартын хад, Таван толгойн хүн чулуу, Онгон элсний Хүннүгийн булш зэрэг хөшөө дурсгалтай. Улаанбаатараас 650 км, Баруун-Уртаас 170 км хол зайтай. Хилийн цэргийн хороо байрладаг.
Төмрийн хүдэр, холимог төмөрлөг, химийн ба барилгын түүхий эдийн баялагтай. Гол горхи ховор, шорвог нуур цөөрөм олон. Хужир мараа элбэг. Алаг өвс, жижиг үетэн, хиаг, ерхөг, хялгана, агь, таана зонхилсон говь хээрийн өвс ургамалтай. Хар сүүлт, цагаан зээр, үнэг, чоно, хярс, мануул, туулай элбэг.
Онгон сумаас төрөн гарсан алдартнууд:
Дельта Фүүдс ХХК

"Дельта Фүүдс" ХХК нь 1998 онд үүсгэн байгуулагдсан бөгөөд анх Герман улсаас ургамлын тос импортлож үйл ажиллагаагаа эхэлсэн. Байгуулагдсаны дараа эхний хэдэн жилүүдэд Латви, Польш, Герман зэрэг Европын улс орнуудаас олон төрлийн лаазалсан хүнсний бүтээгдэхүүн импортоор оруулж ирдэг байсан бөгөөд 2002 оноос баримтлах стратегиа өөрчилж, төвлөрөх стратегируу шилжин, зөвхөн ургамлын тосоор дагнах болсон. Энэ стратегийн дагуу дэлхийд ургамлын тосны үйлдвэрлэлээр тэргүүлэгч Аргентин, Герман, ОХУ, Малайз зэрэг улсуудын томоохон үйлдвэрлэгч компаниудтай хамтран ажиллаж эхэлсэн. Өнгөрсөн 15 жилийн хугацаанд тус компани нь ургамлын тосны зах зээл дээр тэргүүлэгч компани болтлоо өсөж чадсан бөгөөд одоогийн байдлаар зах зээлийн 40-50 орчим хувийг дангаар хангаж байна. Одоогийн байдлаар :
Мөн 2010 оноос эхлэн үйл ажиллагаагаа өргөжүүлэн Польш улсын Давтона брэндийн даршилсан, нөөшилсөн бүтээгдэхүүн, Турк улсын Pastaricco брэндийн дурум буудайн гоймон, Итали улсын Granoro брэндийн дурум буудайн гоймон, Грек улсын Грек брэндийн компод зэрэг бүтээгдэхүүнийг импортлон зах зээлд нийлүүлэн борлуулж байна.
2015 оны хувьд цагаан будааны зах зээлд нэвтэрч орсоноор Вьетнам улсын цагаан будааг зэх зээлд нэвтэрүүлж эхлээд байна. Мөн Вьетнам улсаас дарсан огурцы, Бангладш улсаас хүүхдийн чихэр, печень ундаа, бохь гэсэн 50 гаруй нэр төрлийн бүтээгдэхүүн нэмэгдүүлсэн.
Бүрни ван

Бүрни (? - 1675) бол Монголын хиад боржигин овогт цахарын Лигдэн хааны хүү Абунай вангийн хүү бөгөөд 1669-1675 онд Цахар хошууны засаг ноён, хошой чин ван байсан. 1675 онд Чин улсын ноёрхолыг эсэргүүцэн бослого гаргаад ялагдаж, алуулсан.
1659 онд Абунайн харъяат иргэн зөрчил гаргасанд Чин улсын төрөөс 1000 адуугаар торгож, энэ явдлын дараа Абунай ван, Бээжин хотод очиж, хаан төрд бараалхалгүй 10 жил болсон учир 1669 онд түүний аливаа зэрэг хэргэмийг нь эвдэж Мүгдэнгийн шоронд хорьж, ахмад хөвгүүн Бүрнид чин вангийн хэргэмийг залгамжлуулан, манж гүнжтэй хуримласан.
1673 оны 11 дүгээр сард Хятадын Юньнань мужид У Саньгүй нарын удирдсан Чин улсыг эсэргүүцсэн бослого хөдөлгөөн өрнөж, Энх-Амгалан хаан Бээжинд байсан бүх цэргээ дайчлан бослогыг дарахаар өмнөд оронд томилсон тул Бээжин хотын харуул хамгаалалт ихэд суларсан үеийг ашиглаж Бүрни чин ван, Ажари лам нар Чин улсыг эсэргүүцэх сайхан боломж гэж үзээд Цахар хошууны үндсэн цэргийг дайчлан 1675 оны 3 сараас бослогын бэлтгэл хийж эхэлсэн. Тэрээр эхлээд Мүгдэнд байх эцгээ аварч дараа нь Бээжин хотыг бүслэн байлдахаар төлөвлөж байгааг түүний манж хатан дээш мэдээлснээр бослогын үйл ажиллагааг нарийн боловсруулж амжилгүй 1675 оны 3-р сарын 25-ны өдөр бослого гаргахдаа Сюаньфу хавиар шилжин суусан цахарчуудтайгаа нийлэх зорилгоор Чуулалт хаалгыг довтлов. Үүнийг сонссон Чин улсын засгийн газар цэрэг морио яаран зохион байгуулж төрийн итгэлт жүн ван Ужа болон бичгийн эрхэм сайд Туухай нарт цэрэг өгч Бүрни ванг дайлуулжээ. 1675 оны 4-р сарын 22-ны өдөр хоёр талын цэрэг Дал гэдэг газар байлдаж Бүрни вангийн цэрэг ялагдаж дүү Лувсаны хамт 30-аад морьтныг дагуулан бүслэлтийг шувтлан гарч Жаруудын хилд оржээ. 5 дугаар сарын эхээр Хорчины эфү Шажин Хорчин таван хошууны цэргийг дайчилж, Бүрни ван болон Лувсан тайжийг харван хөнөөж, Лувсан тайжийн гэргий Шажин вангийн охин дүүг олзлон авсан. Бослого дарагдсаны дараа Чин улсын засгийн газраас зарлиг буулгаж Абунай чин ванг боомилон алж, Бүрнигийн бусад хүүхэд, ач, зээ нарыг хүйс тэмтрэн устгав. Энэ явдлын дараа Цахарыг манж уламжлалаар найм болгон хувааж, Манжийн хаанаас томилсон амбанд шууд захируулж, зарим өрхийг нь Шинжаан, Халх, Өвөр Монголын олон хошуунд тараан суулгажээ.
Чөмөг

Чөмөг (Латин: medulla ossea, Англи: bone marrow) гэдэг нь ясны доторхи хөндий зайнуудад байдаг зөөлөн эд юм. Насанд хүрэгчдийн том ясан дахь чөмөгнүүд (чөмөг яс) цусны эсүүдийг төлжүүлж байдаг. Нас бие гүйцсэн хүний биеийн жингийн 4 хувь буюу ойролцоогоор 2.6 кг жин татдаг.
Улаан чөмөг хийгээд шар чөмөг гэсэн хоёр төрлийн чөмөг байдаг. Цусны улаан эс болон тромбоцит эсүүд улаан чөмгөнд үүсч бий болдог бол цагаан эсний ихэнхи нь улаан чөмгөнд үүсэж, зарим хэсэг нь шар чөмгөнөөс үүсдэг байна. Чөмөгний хоёр төрөл хоёулаа олон тооны цусны судас болон торлог судлыг агуулна. Анх эхээс төрөхөд бүх чөмөг улаан чөмөг байдаг. Улмаар нас ахих тусам шар чөмөг болон хувирна. Улаан чөмөг ихэвчлэн дал, сүүж, өвчүү, хавирга, гавал, нурууны нугалам яс тэргүүтэн хавтгай яснуудад байдаг бол шар чөмөг нь урт чөмөг яснуудын дунд хэсгийн хөндий зайнуудад оршдог. Их хэмжээгээр цус алдсан нөхцөлд шар чөмөг цусны эсийг нөхөн төлжүүлэхийн тулд улаан чөмөг болон хувирдаг.
Ясны чөмөгний бүх холбогч эдүүд гэдэг нь цусны төлжилтийн (haematopoiesis) анхан шатны үйл ажиллагаанд шууд оролцдоггүй эдүүд юм. Улаан чөмгөнд оршдог холбогч эсүүдээс гадна шар чөмөг үүнд хамаарагдах бөгөөд чөмөгний холбогч эдүүдийн ихэнхи хэсгийг бүрдүүлж байдаг.
Ясны чөмөгний холбогч эдийг бүрдүүлэгч эсүүд нь:
Ялангуяа макрофаг эсүүд цусны улаан эсний төлжилтөд чухал үүрэг гүйцэтгэн гемоглобиныг бий болгох төмрийг зөөвөрлөнө.
Чөмгөнд бий болсон цусны эсүүдийг зөөвөрлөх үүргийг цусны судас гүйцэтгэнэ. Судас боловсорч гүйцээгүй эсүүдийг тогтоон зогсоож байдаг. Мембраны уураг агуулсан боловсорсон цусны эсүүд л цусны судасны эндотил эдтэй барьцалдан цааш дамжин явах боломжтой болдог.
Mongolian military ranks

The Military ranks of Mongolia are the military insignia used by the Mongolian Armed Forces and other military organisations such as Border defense troops, Internal troops, National emergency management agency, General executive agency of Court decision, General intelligence agency, and the State special security department.
Current rank system is established in 2003 by introducing Sergeant major and Master sergeant ranks. In 2006 Brigadier general, General ranks were introduced and Colonel general, General of the Army ranks were abolished. Current set of rank insignia introduced in 2017. Officers insignia ulzii replaced by five-pointed star and non-commissioned officers insignia pattern replaced by chevrons.
The rank insignia of commissioned officers.
The rank insignia of non-commissioned officers and enlisted personnel.
Colors padding of shoulder boards and piping on uniforms are used in order to represent the type of branch or military organization.
In 1990, by the decree of Presidium of People's great khural, officers and non-commissioned officers insignia changed to 1936 design ulzii and "AA" letters of abbreviation People's army removed from enlisted personnel's shoulder board.
In 1998, by the Presidential decree No.180, new uniform and rank insignia design approved. In 2011 generals shoulder board insignia ulzii changed to five pointed star and camouflage pattern of all field uniforms and shoulder boards changed to 4-tone digital pattern.
Black embroidery variant of officers and NCO's shoulder board was used mainly in peacekeeping missions.
Kuurdak

Kuurdak (Kazakh: қуырдақ, Quyrdaq, Kyrgyz: куурдак, Turkmen: gowurdak; Говурдак, Uyghur: قورداق қордақ qordaq, Uzbek: qovurdoq, Mongolian: Хуурдаг), transliterated with various spellings, is a traditional meat dish made in Central Asia. The name comes from a nominalization of the word "roast", "fried", referring to how the food is made. It is described as "stewed brown meat".
Kuurdak is known in Turkish cuisine as kavurma usually made from lamb, mutton, beef, or sheep liver, or sometimes with vegetables.
List of modern pagan movements

Modern paganism, also known as "contemporary" or "neopagan", encompasses a wide range of religious groups and individuals. These may include old occult groups, those that follow a New Age approach, those that try to reconstruct old ethnic religions, and followers of the pagan religion or Wicca.
Pre-World War II neopagan or proto-neopagan groups, growing out of occultism and/or Romanticism (Mediterranean revival, Viking revival, Celtic revival, etc.).
Heathenism (also Heathenry, or Greater Heathenry), is a blanket term for the whole Germanic neopagan movement. Various currents and denominations have arisen over the years within it. Some of these denominations follow white supremacy, and some of the groups listed here follow folkish ideology.
Wicca originated in 1940s Britain (UK) and became the mainstream of neopaganism in the United States in the 1970s. There are two core traditions of Wicca which originated in Britain, Gardnerian and Alexandrian, which are sometimes referred to as British Traditional Wicca. From these two arose several other variant traditions. Wicca has also inspired a great number of other traditions in Britain, Europe and the United States, most of which base their beliefs and practices on Wicca. Many movements are influenced by the Movement of the Goddess, and New Age and feminist worldviews.
Дворцовая площадь (Берлин)

Дворцовая площадь Берлина (нем. Schloßplatz) расположена на острове Шпрееинзель в районе Митте в непосредственной близости от Музейного острова. Её северо-восточной границей служит Дворцовый мост, переходящий в улицу Унтер-ден-Линден.
Своим названием площадь обязана стоявшему на этом месте Городскому дворцу, снесённому в 1950 году. В те времена сама Дворцовая площадь находилась с юго-восточной стороны дворца, у самого края нынешней площади. В 1891 году по проекту скульптора Рейнгольда Бегаса на Дворцовой площади был возведён фонтан «Нептун».
После сноса Городского дворца в 1951 году увеличившаяся в размерах площадь была переименована в площадь Маркса и Энгельса. Во времена ГДР на площади находилась стоянка для автомобилей, иногда она использовалась для проведения крупных демонстраций. Позднее, в 1976 году половину площади занял Дворец Республики. После завершения работ по его сносу, на месте Дворца Республики был временно разбит газон.
После 1989 года на Дворцовой площади проводились раскопки. Своё прежнее имя площадь получила в 1994 году. К 2023 году было завершено возведение нового здания в размерах прежнего дворца с восстановлением трёх его фасадов под названием «Форум Гумбольдта» (нем. Humboldtforum).
В юго-восточной части площади находится бывшее здание Государственного совета ГДР, построенного во времена ГДР. В его фасад включён четвёртый портал Городского дворца, с балкона которого 9 ноября 1918 года Карл Либкнехт провозгласил в Германии социалистическую республику.
Дворцовая площадь (Москва)

Дворцовая площадь (ранее — Императорская площадь) — площадь в юго-западной части Московского Кремля, располагается на мысе Боровицкого холма, между Оружейной палатой, Апартаментами великих князей (Детская половина Большого Кремлёвского дворца), которые продолжают линию фасада Потешного дворца, и основным зданием Большого Кремлёвского дворца. Закрыта для посещения туристами.
Первоначально на этом месте располагался Государев двор с многочисленными теремами и другими постройками, продолжавшийся до Соборной площади. Во 2-й пол. XVIII—XIX вв. в рамках реконструкции Кремля российскими императорами они были снесены или перестроены, благодаря чему возникла Дворцовая площадь.
Первоначально площадь была открыта в сторону Москвы-реки и имела вид на Боровицкую улицу. Но с постройкой в 1851 году здания Оружейной палаты и Апартаментов, которые соединили воздушным переходом с главным зданием Кремлёвского дворца, она получила П-образную форму с единственным открытым выходом на юг, в сторону Кремлёвской набережной — к проезжей улице, идущей от Боровицких ворот вдоль Кремлёвского холма. С этой стороны она огорожена ажурной чугунной решеткой (XIX век) в псевдоготическом стиле. Через арку, прорезающую здание Апартаментов, площадь также соединена с внутренними дворами Конюшенного корпуса, (который располагается у западной крепостной стены и бывшего Потешного дворца). Наземный переход с четырьмя арками отделяет с севера Дворцовую площадь от Дворцовой улицы. В нём первоначально размещался зимний сад.
На восточную сторону площади выходит торец южного корпуса Кремлёвского дворца (с Андреевским залом и покоями императора) и западный корпус (с покоями императрицы).
Является одним из двух внутренних дворов Кремлёвского дворца (другой — двор в виде замкнутого каре с древним Спасо-Преображенским собором в центре, который частично включает в свою застройку сохранённые разновременные фрагменты старого дворца). «Имеет форму расширяющейся трапеции, раскрытой в южную сторону. Здания, оформляющие площадь, близки между собой по масштабу и стилевым характеристикам. В декоративной отделке их фасадов развита архитектурная тема древних дворцовых сооружений: аркада нового дворца с гульбищем поверх неё повторила алевизовский подклет, резное обрамление проемов интерпретирует декорацию Теремного дворца, рустованный цоколь Оружейной палаты перекликается с рустом Грановитой. (…) Две высокие симметричные арки в западном корпусе связывали оба двора, одна из них сейчас заложена».
Ой, то не вечер

«Ой, то не вечер…» («Казачья притча», «Сон Степана Разина») — казачья народная песня. Песня, вероятно, относится к стоянке казаков на островах Каспийского моря. Поётся от имени казака, который рассказывает свой дурной сон, предвещающий беду.
Самый первый письменный вариант песни можно увидеть у Александры и Владимира Железновых в книге «Песни уральских казаков» (СПб., 1899, с. 12—14, № 6) под названием «Разин видит сон». Её записали в 1880-х годах от «75-летнего старика-казака Ф. С. Ж.».
Также существует песня с похожим текстом в разделе «Песни семейные» (№ 4, без названия) книги А. М. Савельева «Сборник Донских народных песен», изданной в Санкт-Петербурге в 1866 году:
На основе народной песни ленинградским композитором Галиной Уствольской написана и в 1949 году прозвучала былина для голоса и симфонического оркестра «Сон Степана Разина». По утверждению Жанны Бичевской, музыка к этой песне написана ею.
Памятник Александру I (Москва)

Памятник Алекса́ндру I — бронзовая скульптура в центре Москвы в память об императоре Всероссийском Александре I работы народного художника РФ, скульптора Салавата Щербакова и заслуженного архитектора РФ Игоря Воскресенского. Открытие памятника состоялось 20 ноября 2014 года в Александровском саду, недалеко от Боровицких ворот. Первый памятник Александру I в Москве.
Памятник представляет собой скульптуру Александра I в парадной форме, стоящую на постаменте. В руках император держит шпагу, под его ногами лежит вражеское оружие, на плечи наброшен плащ. Напротив монумента установлены бронзовые барельефы с изображениями Бородинской битвы, других сражений и полководцев Отечественной войны 1812 года, а также самого Александра, Серафима Саровского и двух храмов — храма Христа Спасителя и Казанского собора.
Проект монумента определялся по итогам конкурса, в котором участвовали 8 скульпторов, в том числе Зураб Церетели. Конкурсанты представили по несколько вариантов. В августе 2014 года были определены финалисты конкурса. Итоговый проект памятника выбирали из работ Салавата Щербакова, Андрея Ковальчука и Александра Рукавишникова путём закрытого голосования.
Торжественное открытие памятника состоялось 20 ноября 2014 года, на нём присутствовали Президент Российской Федерации Владимир Путин, Патриарх Московский и всея Руси Кирилл, министр культуры России Владимир Мединский и мэр Москвы Сергей Собянин. В. В. Путин произнёс торжественную речь:
Памятник Александру I (Таганрог)

Памятник Александру I — памятник российскому императору Александру I работы скульптора И. П. Мартоса и архитектора А. И. Мельникова, установленный в Таганроге в 1831 году. Первый памятник в истории Таганрога.
На высоком массивном пьедестале из серого с белыми прожилками гранита, к которому вели пять ступеней, стояла во весь рост бронзовая фигура императора. Александр I, одетый в генеральский мундир и ниспадающий плащ, гордо попирал ногой извивающуюся змею. Эта аллегория символизировала его победу над Наполеоном. Левой рукой царь придерживал эфес шпаги, в правой находился свод законов Российской империи. Крылатые ангелы у его ног символизировали «ангельский» характер Александра I. Скульптура поражала современников большим портретным сходством.
На лицевой грани пьедестала памятника была выполнена лаконичная надпись:
Модель таганрогского памятника Александру I работы Мартоса находится в экспозиции Государственного Русского музея в Санкт-Петербурге.
Мысль о сооружении памятника возникла сразу же после кончины Александра I в Таганроге в 1825 году. Просьба таганрожцев была уважена новым императором Николаем I. Тем более, что согласие составить проект монумента дал сам прославленный скульптор, ректор Академии художеств И. П. Мартос.
Монумент был установлен по центру Иерусалисмской площади, напротив греческого Иерусалимского Александро-Невского монастыря.
В конце 1920-х годов памятник Александру I демонтировали и перевезли во двор дворца Александра I.. В 1932 году по постановлению Таганрогского горсовета памятник отправлен в Ростов-на-Дону, где был перелит «на нужды советской промышленности».
На месте снятого памятника Александру I была устроена могила участника Гражданской войны Т. И. Дышлового. Позже захоронение Дышлового перенесли в парк им. Горького, а потом на старое кладбище, где оно находится в настоящее время.
В 1998 году, к 300-летию Таганрога, памятник было решено восстановить. Профинансировала проект коммерческая структура — Таганрогский филиал банка «Российский кредит» в лице его управляющего Г. А. Павленко. Копия памятника с некоторыми изменениями была изготовлена по сохранившимся в Санкт-Петербурге чертежам. Открытие восстановленного памятника состоялось 11 сентября 1998 года. Был организован большой митинг, в присутствии местного казачества и городской администрации. Современный монумент оказался сдвинут в сторону от центра площади, ближе к жилому дому. Через несколько лет были восстановлены цепи на тумбах, что придало памятнику достаточную монументальность.
В новом скульптурном решении с постамента исчезла змея, поскольку организаторы проекта посчитали, что Наполеоновское нашествие слишком далёкое для нас событие, чтобы напоминание о нём могло органично вписаться в художественный образ. Также из скульптурной композиции исчезли купидоны.
Список государств и зависимых территорий по площади

Спи́сок госуда́рств и зави́симых террито́рий по пло́щади приведён в порядке убывания этого показателя.
В данный список включены данные по государствам — членам ООН (без учёта заморских владений и территорий, так как они находятся за пределами континента расположения бывшей метрополии и/или не имеют с ней общей границы). В списке также приведены места этих государств по площади в частях света. Из признанных ООН стран членами ООН не являются Ватикан и Государство Палестина, имеющие статус страны-наблюдателя при ООН.
В ниже приведённый список включены фактические данные по государствам, владениям и территориям, включая непризнанные государства и самоуправляемые территории.
Ниже приведён список государств по площади, включая их владения (территории, ассоциированные государственные образования). Площади даны с учётом внутренних вод (озёра, водохранилища, реки).