davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Joe Taslim

Johannes "Joe" Taslim (born 23 June 1981) is an Indonesian actor, martial artist, and model. He was a member of Indonesia’s national judo team from 1997 to 2009, becoming a three-time medalist (one Silver and two Bronze) at the Southeast Asian Games, and a Gold medalist at the 2008 Pekan Olahraga Nasional.
His film acting roles include Sergeant Jaka in The Raid (2011), Jah in Fast & Furious 6 (2013), Manas in Star Trek Beyond (2016), and Sub-Zero in Mortal Kombat (2021) and Mortal Kombat 2 (2025). He has a starring role as Li Yong on the television series Warrior.
Taslim was born in Palembang, Indonesia, to a Christian family of Chinese descent. He began studying martial arts from a young age, and cites Japanese judoka Kosei Inoue and Tadahiro Nomura as inspirations. He has also practiced taekwondo, pencak silat and wushu.
Joe Taslim then married Julia Taslim in 2004, and they have now been married for 20 years.
Taslim was a member of Indonesia’s national judo team from 1997 to 2009. In 1999, he won a Gold medal at the Southeast Asia Judo Championships in Singapore, in the Men’s Free Class. He was a Bronze medalist at the 2001 and 2005 Southeast Asian Games, and a Silver medalist at the 2007 Games. He won a Gold medal in the Men –81 kg class at the 2008 Indonesia National Games. He retired from active competition in 2009.
Prior to his film debut, Taslim worked as a model in print ads and commercials. He made his acting debut in the 2008 film Karma.
In 2010, he won the role of Jaka, a sergeant in a special police squad, in the award-winning The Raid, after a series of fight auditions and reading.
Following The Raid, Taslim took part in HBO Asia's first action horror film, Dead Mine, which had a theatrical release in selected Asian territories in September 2012, followed by exclusive television premieres across the HBO Asia network.
Taslim appeared in the feature film Fast & Furious 6 (2013), as the villainous Jah, a mercenary who uses his martial arts to fight two of the film's protagonists, Roman Pearce (Tyrese Gibson) and Han Seoul-Oh (Sung Kang).
In May 2013, it was reported that Taslim would star in the action thriller The Night Comes for Us. In September 2014, pre-production on the film was halted and the script was instead adapted as a graphic novel. The film was eventually released by Netflix on 19 October 2018.
In 2016, he played an antagonist character, Manas, a former first officer of Captain Balthazar Edison (played by Idris Elba), Anderson Le, turned into an alien in Star Trek Beyond.
In 2017, Taslim was cast in the role of Li Yong in the Cinemax action series, Warrior. He played Li Yong, a Long Zii enforcer and secretly Mai Ling's lover. His character serves as a rival to the series' protagonist Ah Sahm. The series premiered on 5 April 2019.
In July 2019, Taslim was cast as Sub-Zero in the Mortal Kombat reboot. The film premiered in April 2021 in theaters and on HBO Max.
2024 Asian Judo Championships

The 2024 Asian Judo Championships was held from 20 to 23 April 2024 at the Star Hall, KITEC in Hong Kong, China as part of the IJF World Tour and during the 2024 Summer Olympics qualification period. The last day of competition featured a mixed team event.
Source results:
Source results:
Source results:
272 competitors from 36 nations competed.
2024 Judo Grand Slam Astana

The 2024 Judo Grand Slam Astana is a Judo Grand Slam tournament that was to be held at the Zhaksylyk Ushkempirov Martial Arts Palace in the city of Astana, Kazakhstan and later moved to be held in Astana, Kazakhstan, from 10 to 12 May 2024 as part of the IJF World Tour and during the 2024 Summer Olympics qualification period.
Source results:
Source results:
* Host nation (Kazakhstan)
The sums written are per medalist, bringing the total prizes awarded to €154,000. (retrieved from:)
Psycho-Cybernetics

Psycho-Cybernetics is a self-help book written by American writer Maxwell Maltz in 1960. Motivational and self-help experts in personal development, including Zig Ziglar, Tony Robbins, Brian Tracy have based their techniques on Maxwell Maltz. Many of the psychological methods of training elite athletes are based on the concepts in Psycho-Cybernetics as well. The book combines the cognitive behavioral technique of teaching an individual how to regulate self-concept, using theories developed by Prescott Lecky, with the cybernetics of Norbert Wiener and John von Neumann. The book defines the mind-body connection as the core in succeeding in attaining personal goals.
Maltz found that his plastic surgery patients often had expectations that were not satisfied by the surgery, so he pursued a means of helping them set the goal of a positive outcome through visualization of that positive outcome. Patients thinking that surgery will solve their problems is an example of the XY problem. Maltz became interested in why setting goals works. He learned that the power of self-affirmation and mental visualization techniques used the connection between the mind and the body. He specified techniques to develop a positive inner goal as a means of developing a positive outer goal. This concentration on inner attitudes is essential to his approach, as he believes that a person's outer success can never rise above the one visualized internally.
Maxwell Maltz drew inspiration from Norbert Wiener's book, Cybernetics, which describes both animals and the self-guided missiles he helped develop in WWII as goal-seeking mechanisms.
In Psycho-Cybernetics, Maltz observed from Wiener's work the following on cybernetic mechanisms:
He noted that Wiener sees that man operates the same way. From this, he drew the following conclusions on a human being:
The core of nearly all bad results is the conscious giving bad goal images to the mechanism.
Maltz viewed worry, or focusing on negative possibilities, as generating negative goal images that cause the mechanism, the subconscious, the set of human systems like the musculature, to drive toward it. At the same time, he viewed it as evidence that you could generate goal imagery, and that you could "worry" about positive images instead of negative.
Positive results come from a positive goal focus. To see positive goals, he says that we need a realistic and adequate self-image that recognizes these goals as possible and consistent with the self.
He refers heavily to Prescott Lecky's idea that whatever is not consistent with the system of ideas a person has will get rejected. To have positive goals that the mechanism will move toward, the system of ideas, primarily the self-image, needs to be set so that the positive goal image will be consistent with the other ideas. This will allow the operator to comfortably keep the goal image in mind, which the mechanism will act on.
Maltz also teaches that:
Several adaptations have been produced since Maltz's death in 1975.
Slamming

Slamming is the impact of the bottom structure of a ship onto the sea surface. It is mainly observed while sailing in waves, when the bow raises from the water and subsequently impacts on it. Slamming induces extremely high loads to ship structures and is taken into consideration when designing ships. Slamming is not strictly limited to ships but is observed in watercraft as small as kayaks. For trimarans and catamarans, slamming can occur when an ama slams back down into the sea after being lifted clear by wind or wave action. Slamming can also occur for multihull vessels when the sea strikes an area that is normally above water level and join the vessel's hulls together.
Slamming can occur in relatively mild sea conditions if the vessel is prone to pitching, which is more likely to occur aboard vessels where the bow and stern sections are both narrow.
కచోరము

దీని శాస్త్రీయ నామము Curcuma zedoaria of the Zingiberaceae family. దీనికి ఉన్న అనేక తెలుగు పేర్లలో కొన్ని: కచోరము, కచూరము; కచ్ఛూరకము, కర్చూరము; గంధకచోరము, గంట్లకౘోరము, తెల్ల పసుపు, ఎఱ్ఱకసింద. సంస్కృతంలో షడ్గ్రంథ. ఇంగ్లీషులో zedoary. ఇది ఒక బహువార్షిక మొక్క. దీని స్వస్థలం భారతదేశం, ఇండోనేసియా అయినప్పటికీ ఇటీవల దీని అనేక దేశాలలో పెంచుతున్నారు. అల్లం వాడుకలోకి వచ్చిన తరువాత దీని వాడుక తగ్గిందనే చెప్పాలి. .
కచోరము ఉష్ణమండలాలలోను, సమశీతోష్ణ మండలాలలోనూ, తడిగా ఉన్న అటవీ ప్రాంతాలలో పెరుగుతుంది. సువాసనతో ఉండే ఈ మొక్క పువ్వులు పసుపు పచ్చగా ఉంటాయి. నేల అడుగున కాండం ఊరి దుంపలా అవుతుంది.
తినడానికి పనికొచ్చే దుంప లోపల తెల్లగా ఉండి, మామిడిపండు వాసన వేస్తూ ఉంటుంది. రుచికి మాత్రం అల్లం రుచిని పోలి ఉంటుంది కాని అల్లం కంటె చేదుగా ఉంటుంది. ఇండోనేసియాలో దీనిని పొడి చేసి కూరలలో జల్లుకుంటారు. భారతదేశంలో దీనితో ఊరగాయ పెడతారు. థాయిలాండ్లో దీనిని సన్నగా తరిగి సాలడ్ లో వేసుకుంటారు.
ఈ మొక్క దుంపలనుండి తయారు చేసే సారభూత తైలాలు (essential oils) సుగంధ ద్రవ్యాలలోనూ, సబ్బుల రూపకల్పనలోనూ, చేదుగా ఉండే బలవర్ధక చోష్యాలు (syrups) లోనూ ఉపయోగిస్తారు. The curcuminoid 1,7-bis(4-hydroxyphenyl)-1,4,6-heptatrien-3-one, and the sesquiterpenes procurcumenol and epiprocurcumenol can be found in C. zedoaria.
) (Japanese)
విచిత్ర జీవితం

విచిత్ర జీవితం 1978 లో వచ్చిన తెలుగు సినిమా. దీనిని శ్రీ ఉమాలక్ష్మి కంబైన్స్ పతాకంపై నిడమర్తి పద్మాక్షి, ఎన్. పుష్పా భట్ నిర్మించారు. వి. మధుసూదనరావు దర్శకత్వం వహించాడు. ఇందులో అక్కినేని నాగేశ్వరరావు, వాణిశ్రీ, జయసుధ ప్రధాన పాత్రల్లో నటించగా చక్రవర్తి సంగీతం సమకూర్చాడు. ఈ చిత్రం హిందీ చిత్రం దాగ్ (1973), కు రీమేక్. దాగ్ సినిమా, థామస్ హార్డీ 1886 లో రాసిన నవల ది మేయర్ ఆఫ్ కాస్టర్బ్రిడ్జ్ ఆధారంగా రూపొందించారు.
చంద్ర శేఖర్ / చంద్రం (అక్కినేని నాగేశ్వరరావు) గౌరీ (వాణిశ్రీ) ని ప్రేమించి పెళ్ళి చేసుకుంటాడు. సురేంద్ర నాథ్ (మోహన్ బాబు) అనే పెద్దమనిషి యాజమాన్యంలోని ఎస్టేట్‌లో చంద్రానికి ఉద్యోగం లభిస్తుంది. గౌరీ ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు సురేంద్ర, ఆమెను వేధించడానికి ప్రయత్నిస్తాడు. కాని సమయానికి చంద్రం వస్తాడు. వారి మధ్య గొడవ సురేంద్ర నాథ్ మరణానికి దారితీస్తుంది. చంద్రం‌కు మరణశిక్ష పడుతుంది. అయితే, జైలుకు వెళ్లే దారిలో, పోలీసు వ్యాన్ ప్రమాదంలో పడి అందులో ఉన్నవారంతా చనిపోతారు. ఆ సమయానికి, గౌరీ గర్భవతి. ఆమె ఒక మగ పిల్లవాణ్ణి ప్రసవిస్తుంది.
కాలం గడుస్తుంది. గౌరి ఉపాధ్యాయురాలిగా పనిచేస్తుంది. అక్కడ ఆమెకు బోర్డు సభ్యురాలు గంగ (జయసుధ) తో పరిచయం అవుతుంది. వారు మంచి స్నేహితుల లవుతారు. గౌరి భర్తకున్న అపఖ్యాతి కారణంగా, ఆమె ఉద్యోగం కోల్పోతుంది. గంగ గౌరీని తన ఇంటికి పిలుస్తుంది. అక్కడ, గంగ భర్తగా చంద్రాన్ని చూసి దిగ్భ్రాంతి చెందుతుంది. గౌరి అక్కడినుండి వెళ్ళిపోవాలని నిర్ణయించుకుంటుంది. చంద్రం ఆమెను అడ్డుకుంటాడు. అప్పుడు అతను జరిగినదంతా వివరిస్తాడు. ప్రమాదం నుండి తప్పించుకున్న తరువాత, చంద్రం వెంటనే గౌరీ కోసం వెళ్తాడు కాని ఆమె ఆచూకీ తెలియలేదు. ఆ తరువాత, అతను గంగను కలుసుకున్నాడు. గర్భిణీ అయిన ఆమెను తన ప్రేమికుడు వదిలివేసి వెళ్ళిపోయాడని తెలుసుకుంటాడు. కాబట్టి, శేఖర్‌గా తన కొత్త గుర్తింపును ఇచ్చినందుకు గాను అతడు ఆమెను పెళ్ళి చేసుకుని ఆమె బిడ్డకు చట్టబద్ధత ఇస్తాడు. ప్రస్తుతం, గౌరీ శేఖర్ ల సాన్నిహిత్యాన్ని గమనించిన గంగా వారిని అనుమానిస్తుంది. తరువాత, సత్యాన్ని గ్రహించి క్షమాపణ కోరుతుంది. ప్రస్తుతం, బహుభార్యాత్వం నేరంపై విచారించేందుకు చట్టం మళ్ళీ ఇన్స్పెక్టర్ ఆనంద్ (జగ్గయ్య) రూపంలో చంద్రం ఇంటికొచ్చింది. చివరికి, గంగ సురేంద్ర నాథ్ దుష్టత్వాన్ని బయటకు తెస్తుంది. అతనే ఆమెను మోసం చేసినవాడు. చంద్రం మంచితనాన్ని కూడా ధ్రువీకరిస్తుంది. చివరగా, చంద్రం నిర్దోషిగా ప్రకటించబడతాడు. అందరూ కలిసి జీవించడంతో ఈ సినిమా ముగుస్తుంది.
పాటలను చక్రవర్తి స్వరపరిచాడు. EMI కొలంబియా వారు విడుదల చేశారు.
గణేశుని ముప్పై రెండు రూపాలు

హిందూ మతంలో గణేశునికి (గణపతి) కు చెందిన భక్తి సాహిత్యంలో గణేశుని ముప్పై రెండు రూపాలు తరచుగా పేర్కొనబడ్డాయి. వినాయక ఇతివృత్తం ప్రధానంగా ఉన్న గ్రంథాలలో ముద్గల పురాణము మొదటిది. ముద్గల పురాణము, ఇతర గ్రంథాలలో గణేశుని వివిధరూపాల ప్రస్తావనలు, వర్ణనలు ఉన్నాయి. 19 వ శతాబ్దపు కన్నడ శ్రీ తత్త్వనిధిలో శివనిధి భాగంలో వివరణాత్మక వర్ణనలు చేర్చబడ్డాయి . నంజంగుడ్, చామరాజనగర్ (కర్ణాటక - మైసూర్ జిల్లా) లోని దేవాలయాలలో అక్కడి చక్రవర్తి ఆదేశాలతో ఈ ముప్పై రెండు రూపాలను చిత్రించారు ముప్పై రెండు ధ్యానశ్లోకాలు కూడా వ్రాశారు. ఈ శ్లోకాలు ముద్గాల పురాణానికి చెందినవని వచనం చెబుతోంది. (మార్టిన్ డ్యూబౌస్ట్ రాసిన పత్రాల ప్రకారం, శ్రీతత్వనిధి దక్షిణ భారతంలో ఇటీవలికాలంలో ప్రచురితమైనట్లు, ఈ పత్రాల్లో ఆ కాలంలో ఆయాప్రాంతాల్లో విరివిగా ఉన్న గణేశ రూపాలని పొందుపరిచినప్పటికీ, 4 వ శతాబ్దం నుండి ఉనికిలో ఉన్న రెండు చేతుల, 9 వ, 10 వ శతాబ్దాలలో మధ్య భారతదేశంలో కనిపించిన పద్నాలుగు, ఇరవై చేతుల వినాయకుడిని వర్ణించలేదు.)
(రామచంద్రరావు) గణపతి ఆరాధనలో శ్రీతత్వనిధి లోని మొదటి పదహారు రూపాలు (షోడశ గణపతులు) చాలా ప్రాముఖ్యం చెందినవి. వాటిలో పదమూడవ, అంటే మహాగణపతి రూపాన్ని ఎక్కువగా పూజిస్తారు. ఈ రూపాన్ని తాంత్రికంగా కూడా పూజించే వారున్నారు. శక్తి-గణపతి, ఉచ్చిష్ట- గణపతి, లక్ష్మీ-గణపతి రూపాలు కూడా తాంత్రిక రహస్య ఆరాధనా రూపాలుగా పూజలు అందుకొంటున్నాయి.హేరంబ-గణపతి రూపం నేపాల్ లో ప్రసిద్ధి చెందింది.
తలమార్పిడి

మొక్కగా ఉన్నప్పుడు మొదలు వద్దనే మొక్క పై భాగాన్ని అదే జాతికి చెందిన మరో ఉత్తమ రకం లేదా మనకు కావలసిన మొక్కతో మార్పు చేయడాన్ని అంటుకట్టుట అంటారు. కాని మొక్క చెట్టుగా ఎదిగిన తరువాత మొదలు వద్ద మరొక ఉత్తమ రకంతో అంటుకట్టుట సాధ్యం కాని పని లేదా కష్టం. అందువలన చెట్టు యొక్క చిన్న కొమ్మలపై అంటుకట్టుట ద్వారా పై కొమ్మలను మార్చడం వలన ఉత్తమ ఫలాలను అందుకునే ఈ విధానాన్ని తలమార్పిడి అంటారు. ఈ విధానం ద్వారా ఒకే చెట్టు నుండి అదే జాతికి చెందిన అనేక రకాల ఫలాలను పొందవచ్చు. ఉదాహరణకు నాటుమామిడి చెట్టుకు ఒక కొమ్మకు బంగినపల్లి మామిడి కొమ్మను అంటుకట్టుట ద్వారా బంగినపల్లి మామిడి కాయలను అలాగే ఇదే నాటుమామిడి చెట్టు మరొక కొమ్మకు రసాల మామిడి కొమ్మను ఆంటుకట్టుట ద్వారా రసాల మామిడి కాయలను పొందవచ్చు. ఈ విధంగా ఒక రకానికి చెందిన మామిడి చెట్టు నుండి అనేక రకాల మామిడి కాయలను పండించవచ్చు.
పండూరివారి మామిడి

పండూరివారి మామిడి చాలా పురాతనమైన నాటు మామిడి కాయ రకం. దీని శాస్త్రీయ నామం 'మాంగిఫెరా ఇండికా' లేదా 'స్పాండియాస్ మాంగిఫెరా' అయివుండవచ్చును. ఈ రకం మామిడి చెట్లు సుమారుగా 100 అడుగులు ఎదుగుతాయి, 300 సంవత్సరాలు జీవించగలవు. వీటి కాండం చుట్టుకొలత 12 నుండి 14 అడుగులు ఉంటుంది. ప్రపంచంలోనే అత్యంత ఎత్తైన చెట్లని చెప్పవచ్చు. ఈ రకం మామిడి చూడడానికి కూరల్లో, పప్పుల్లో వేసుకొనే మామిడి కాయ వలే చిన్నగా ఉంటుంది. రుచికి చాలా అద్భుతంగా ఉంటుంది. పండూరివారి మామిడి ఇతర మామిడి రకాలవలే మగ్గే సమయంలో రంగు రాదు. ఇప్పటికీ పశ్చిమ గోదావరి జిల్లా లో తణుకు వంటి ప్రదేశాల్లో చాలా పురాతనమైన పండూరివారి మామిడి చెట్లు ఉన్నాయి. మామిడి కాయల ఋతువు పండూరివారి మామిడితోనే మొదలవుతుంది.
పూర్వం ఆంధ్ర క్షత్రియులు (రాజులు) తమ బృందావనాల్లో ఈ రకం చెట్లు పెంచుకొనేవారు. ఆ కాలంలో రాజులు ఈ కాయల రుచిని ఆస్వాదించేవారు, తమ రాయల్టీ నిలబెట్టుకోవడం కోసం బంధువులకు, స్నేహితులకు, మిత్ర సామ్రాజ్యపు రాజులకు పంచిబెట్టుకునేవారు. ఒకప్పుడు పశ్చిమ గోదావరి జిల్లా ఉండ్రాజవరం మండలం వెలగదురు గ్రామ పరిసర ప్రాంతాలలో పురాతన పండూరివారి మామిడి చెట్టు ఉండేది. దీని ఆవిర్బావం గురించి చాలా కథనాలు ఉన్నాయి. ఒక కథనం ప్రకారం దొంగలు ఒక ఉద్యానవనం నుండి మామిడి కాయను దొంగిలించి వెలగదురు ప్రాంతంలో టెంకను పాతారు. ఆ తల్లి చెట్టు మరణించే సమాయానికి దాని నుండి చాలా అంట్లు కట్టుట జరిగింది. ఉభయ గోదావరి జిల్లాల్లో నేటికీ రాజులు తమ రాయల్టీ నిలబెట్టుకోవడానికి ఇతరులకు పంచిబెట్టుకుంటారు. అయితే పండూరివారి మామిడి రకం పుట్టు పూర్వోత్తరాలు, నామ ధేయ పూర్వోత్తరాలు మాత్రం లభ్యం కాలేదు.
ఇటీవల పండూరివారి మామిడి జాతి అంతరించిపోవుచున్నది. అయితే ఈ జాతిని కాపాడటం కోసం ఫారెస్టు డిపార్టుమెంట్ వారు జాగ్రత్తలు తీసుకుంటున్నారు, తూర్పుగోదావరి జిల్లా కడియపులంకలో నర్సరీల వారు పండూరివారి మామిడి అంట్లను కట్టి అమ్ముతున్నారు. అంట్ల విధానం (గ్రాఫ్టింగ్ ) వల్ల నేడు ఉభయ గోదావరి జిల్లాలలో చాలా చోట్ల పండూరివారి మామిడి చెట్లు విస్తరించాయి.
పండు

ఫలాలు లేదా పండ్లు (జర్మన్: Früchte, ఫ్రెంచ్, ఆంగ్లం: Früits, స్పానిష్: Frutas ) చెట్టు నుంచి వచ్చు తిను పదార్దములు. రకరకాల పండ్లు వివిధ రుచులలో మనకు ప్రకృతిలో లభిస్తున్నాయి. ఆవృత బీజ మొక్కలలో ఫలదీకరణం తర్వాత అండాశయం ఫలంగాను, అండాలు విత్తనాలుగాను అభివృద్ధి చెందుతాయి. ఫలం లోపల విత్తనాలు ఏర్పడడం ఆవృతబీజాల ముఖ్య లక్షణం. ఇలా ఫలాలు ఏర్పడడానికి కొన్ని వారాల నుంచి కొన్ని సంవత్సరాల వరకు పడుతుంది.
ఫలదీకరణ ఫలితంగా అండాశయంతో పాటు మరియే ఇతర పుష్పభాగం అయినా ఫలంగా పెరిగితే దానిని 'అనృత ఫలం' అంటారు. ఉ. ఆపిల్లో పుష్పాసనం, జీడిమామిడిలో పుష్పవృంతం ఇలా ఏర్పడిన అనృత ఫలాలు.
నిజ ఫలాలు ఫలదీకరణ చెందిన అండాశయం నుంచి ఏర్పడతాయి. నిజఫలాలలో ఫలకవచం, విత్తనాలు అనే రెండు భాగాలుంటాయి. నిజఫలాలు మూడు రకాలు.
ఒక పుష్పంలోని సంయుక్త అండకోశంలోని అండాశయం నుంచి ఏర్పడే ఫలాన్ని 'సరళ ఫలం' అంటారు. సరళ ఫలాలలోని ఫలకవచ స్వభావాన్ని బట్టి రెండుగా విభజించారు.
ఒకే పుష్పంలోని బహుఫలదళ అసంయుక్త అండకోశంలోని అండాశయాల నుంచి ఏర్పడే నిజఫలాలు. ప్రతిఫలదళంలోని అండాశయం ఒక చిరుఫలంగా (Fruitlet) అభివృద్ధి చెందుతుంది. ఈ చిరుఫలాలన్నీ ఒకే పుష్పవృంతం మీద సంకలితం చెంది (గుమిగూడి) ఒక సంకలిత ఫలాన్ని ఏర్పరుస్తాయి. ఉ. సీతాఫలం
పుష్పవిన్యాసం, దాని అనుబంధ భాగాలు మొత్తం ఒకే ఫలంగా అభివృద్ధి చెందితే దాన్ని 'సంయుక్త ఫలం' అంటారు. అన్ని పుష్పాల నుంచి ఏర్పడే ఫలాలన్నీ కలసిపోయి, పక్వదశలో ఒకే ఫలంగా మారతాయి. ఇవి రెండు రకాలు.
=== ఆహార పదార్ధాలు ===
పండ్లను కాల్షియం కార్బైడ్‌తో మగ్గబెట్టడం స్థానే ఇథలీన్‌ను ఉపయోగించడం సురక్షితమని భావిస్తున్నారు.
థాయ్‌ పింక్‌ పండ్లు - వీటిని మనదేశంలో కశ్మీరీ ఆపిల్‌ బేర్‌గా పిలుస్తున్నారు. ‘తెలంగాణ లాల్‌ సుందరి’ అనే బ్రాండు పేరుతో రాష్ట్ర ఉద్యానశాఖ పంట సాగు చేయిస్తోంది. థాయ్‌లాండ్‌ నుంచి దిగుమతి చేసుకున్న ఈ మొక్కలను సిద్దిపేట జిల్లా ములుగులోని పంటల ప్రయోగ క్షేత్రంలో నాటి సాగుకు ఉద్యానశాఖ ఏర్పాట్లు చేయడమేకాక ఆసక్తిగల రైతులను కూడా మొక్కలు ఇచ్చి ప్రోత్సహిస్తోంది. ఈ పండ్ల సాగుకు తెలంగాణ భూములు, వాతావరణం అనుకూలం. అందుకని శరీరానికి కావాల్సిన పోషక విలువలు ఎన్నో ఉన్న థాయ్‌ పింక్‌ పండ్లను తక్కువ ధరలో అందించగల అవకాశముంది.
తైవాన్ జామ - దేశి జాతుల రకాలతో పాటు ఎన్నో రకాల జామపండ్లు తెలుగు రాష్ట్రాల్లో లభిస్తున్నాయి. అందులో అధిక పోషకాలు కలిగిన తైవాన్ జామకు డిమాండ్ మరింత ఎక్కువ. సేద్యం పరంగా ఈ పంట సాగు తక్కువ నీటి వినియోగంతో రైతులకు లాభసాటిగా ఉంటుంది. పైగా ప్రకృతి విధానంలో తైవాన్ జామ సాగు జరుగుతుంది. తద్వారా వినియోగదారులకు రసాయనాలు లేని చక్కని పోషకాలు కలిగిన జామపండ్లు తక్కువ ధరకే మార్కెట్లో లభిస్తున్నాయి.
డ్రాగన్‌ పండు - పిటాయ మొక్కకు కాసే వాటిని డ్రాగన్ పండ్లు (ఆంగ్లం: Dragon Fruits) అని అంటారు. ఇందులో శరీరానికి శక్తినిచ్చే ఫైబర్‌, ప్రొటీన్లు అధికంగా ఉంటాయి. మెగ్నీషియం, కాల్షియం, ఐరన్‌లాంటి పోషకాలు కూడా అందుతాయి. విటమిన్‌ సి అధికంగా ఉంటుంది. ఒకప్పుడు సంపన్నదేశాలకే పరిమితమైన డ్రాగాన్ ఫ్రూట్ కొంతకాలంగా ఇండోనేషియా, తైవాన్‌, వియత్నాం, థాయ్‌లాండ్‌, పిలిప్పీన్స్‌, శ్రీలంక, బంగ్లాదేశ్‌, దక్షిణ భారతదేశంలోనూ విరివిగా సాగు చేస్తుండడంతో అందరికీ చేరువైంది. వీటి సాగుకు నీరు ఇంకిపోయే నేలలు ఉత్తమం. సుమారు 20 నుంచి 40 డిగ్రీల ఉష్ణోగ్రతలు అవసరం. ఇవి ఎడారిలో పెరిగే ముళ్ల చెట్లలా ఉంటాయి.
పాషన్ ఫ్రూట్ - ఇది పాసిఫ్లోరా జాతికి చెందిన మొక్కల పండు. పండులో గుజ్జు భాగం తినడానికి రుచిగా ఉంటుంది. పాషన్ ఫ్రూట్‌లను పిండుకుని కూడా జ్యూస్‌గా చేసుకోవచ్చు. పాషన్ ఫ్రూట్స్ గుండ్రంగా ఉంటాయి. అవి పసుపు, ఎరుపు, ఊదా, ఆకుపచ్చ రంగులో ఉండవచ్చు. ఈ పండ్లు పెద్ద సంఖ్యలో విత్తనాలతో కూడి జ్యూసీగా ఉంటాయి.
మామిడి అల్లం

మామిడి అల్లం (లాటిన్ కుర్కుమా అమాద), మామిడియల్లం, లేక మామిడల్లం అనేది అల్లం (జింజిబిరేసి) కుటుంబానికి చెందిన దుంప మొక్క. చూడటానికి అల్లం వలె కనబడినప్పటికీ నిజానికి పసుపుకొమ్ముల మొక్కకీ దీనికీ దగ్గర సంబంధమున్నది. దీనిని ఆయుర్వేదశాస్త్ర సంస్కృతంలో ఆమ్రహరిద్రా (= మామిడిపసుపుకొమ్ము) అని కూడా పిలుస్తారు.
దీని కొమ్ముకున్న మంచి మామిడివాసన వలనా, అల్లముకుండేటంత ఘాటయిన రుచి లేకపోవడం వలనా, పచ్చిగానో ఊఱబెట్టుకునో తినడానికే ఎక్కువగా ఇష్టపడతారు. ఇది సీమాంధ్రప్రాంతపు జిల్లాలలో, ప్రత్యేకించి తూర్పు-పడమటి గోదావరీ కోనసీమా ప్రాంతాలలో, నిమ్మరసంలో ఊఱబెట్టి, ముద్దపప్పు వంటివాటితో నంజుకొని తింటారు. దక్షిణాసియా మరియు ఆగ్నేయాసియా దేశాల జనులు తమతమ సలాడ్లలోనూ చిన్నపాటి వేపుళ్లలోనూ దీని కొమ్మును సన్నగా తరిగి జోడిస్తారు. జపాన్, కొరియా వంటి తూర్పాసియా దేశాలవారు కూడా దీనిని ప్రత్యేక పదార్థంగా భావించి తింటారు.
మన ఇరుగుపొరుగు దక్షిణరాష్ట్రాలలో కూడా దీనిని పచ్చిగానో లేక ఊఱగాయగానో తింటారు. పంచదారతో మగ్గించి చేసిన దీని తీపిచట్నీని విశేషించి ఉత్తరభారత రాష్ట్రాలలో పరోటాల వంటివాటితో ఆరగిస్తారు. ఉత్తరానికి పొరుగుదేశమైన నేపాల్ యొక్క దక్షిణ రాష్ట్రాలవారు తమతమ పండుగలప్పటి విందులలో దీని పచ్చడిని కందకూరతో వడ్డిస్తారు.
మన దేశపు రాష్ట్రాలలో మామిడి అల్లానికి ఉన్న పేరు మామిడి అల్లం అనో లేక మామిడిపసుపు అనో అర్థం వచ్చేలాగనే ఉన్నది. ప్రముఖ భాషలలో ఈ కొమ్ముకున్న పేర్లూ వాటి తెలుగు అర్థాలు క్రింద ఇవ్వబడినవి:
ఫజ్లి మామిడి

ఫజ్లి మామిడి అనునది దక్షిణ ఆసియాకు తూర్పు ప్రాంతాలైన బంగ్లాదేశ్, భారతదేశంలోని పశ్చిమ బెంగాల్ , బీహార్ లలో పండిస్తున్న మామిడి పండు. ఇది ఆలస్యంగా పక్వానికి వస్తూ అనేక రకాలుగా లభ్యమవుతుంది. ఈ ఫజ్లీ మామిడిని జాం, పచ్చళ్ళ యందు దక్షిణాసియా దేశాలలో ఉపయోగిస్తారు. ప్రతి మామిడి పండు పెద్దగా సుమారు ఒక కి.గ్రా. బరువు కలిగి ఉంటుంది. బంగ్లాదేశ్ కు ఉత్తర ప్రాంతం, రాజస్థాన్, చపైనవాబ్‌జంగ్ లో ఈ పంటను విస్తారంగా పండిస్తారు. ఈ పండు పశ్చిమ బెంగాల్ లోని మల్డా జిల్లాలో కూడా పండిస్తారు. వ్యాపారాత్మకంగా ముఖ్యమైన ఈ పండ్లను ఎగుమతులకు ఉపయోగిస్తారు.
2009 లో భారతదేశంలో "ఫజ్లి" నామంతో భౌగోళిక గుర్తింపు పొందింది. భారతదేశం ద్వారా WTO మాన్యువల్ లో రిజిస్టరు చేయడం గూర్చి వివాదం ఉన్నది.
మామిడిలో తలమార్పిడి

తలమార్పిడి అనునది మొక్కలలో ఒక ప్రత్యుత్పత్తి విధానము. ఇది ప్రాచీన కాలం నుండి ఉన్నదని తెలుస్తుంది. నెల్లూరు జిల్లా సోమశిలలో ఉన్న ఒక పురాతన శివాలయంలో ఉండే పురాతన మామిడిచెట్టు నాలుగు కొమ్మలతో వివిధ రుచులు గల నాలుగు రకాల మామిడి కాయలు కాసేదని పెద్దలు చెప్తుండేవారు. అంటే దీనిని బట్టి పూర్వమే మన పెద్దలు ఈ తలమార్పిడి విధానాన్ని అవలంబించారని చెప్పవచ్చు.
మామిడిలో తలమార్పిడి - ప్రయోజనాలు (ఈనాడు పత్రిక రైతేరాజు విభాగంలో 2012 జూన్ 27)
అంటుకట్టుట

అంటుకట్టుటను ఆంగ్లంలో గ్రాఫ్టింగ్ లేక గ్రాఫ్‍టేజ్ అంటారు. అంటుకట్టడం అనేది తోటపనికి సంబంధించిన సాంకేతిక పరిజ్ఞానం (హార్టికల్చరల్ టెక్నిక్), అనగా ఒక మొక్క కణజాలముతో, మరొక మొక్క నాడీ కణజాలము కలసేలా అమర్చటం. ఈ నాడి కలయికను (వాస్కులర్ జాయినింగ్) inosculation అంటారు. ఈ సాంకేతిక పరిజ్ఞానాన్ని అలైంగిక పద్ధతిలో, సాధారణంగా హార్టికల్చర్, వ్యవసాయ సంబంధిత మొక్కలను వాణిజ్యపరంగా వ్యాప్తి చేయడానికి ఉపయోగిస్తారు. చాలా సందర్భాలలో, ఒక మొక్కను ఆ మొక్క యొక్క వేర్ల తోటి ఎంపిక చేస్తారు, ఈ విధంగా ఎంపిక చేసిన ఈ మొక్కను (మొక్క యొక్క భాగాన్ని) కాండం లేదా వేరు కాండం అంటారు. మరొక మొక్క ఎంపికను (మొక్క యొక్క భాగాన్ని) ఆ మొక్క యొక్క కాండం, కొమ్మలు, ఆకులు, పువ్వులు, లేదా పండ్లతో కూడిన భాగాలను ఎంపిక చేస్తారు, ఈ విధంగా ఎంపిక చేయబడిన భాగాన్ని సియాన్ లేదా సియోన్ అంటారు, ఈ సియాను అంటు మొక్క పై భాగాన ఉంటుంది. ఈ అంటు మొక్క కింది భాగం వేరే జన్యువులతో కూడిన భాగంతో ఉన్నను పై భాగాన ఉన్న సియాన్ మొక్క (నకిలీ మొక్క) ఏ జన్యువులతో కూడి ఉంటుందో ఆ జన్యు సంబంధిత ఉత్పత్తిని భవిష్యత్తులో ఈ అంటుమొక్క అందిస్తుంది.
Cogshall (mango)

The 'Cogshall' mango is a named mango cultivar that originated in southwest Florida.
The original tree grew from a seed planted in Pine Island, Florida. For decades the parentage of Cogshall was unknown, however a 2005 pedigree analysis estimated that Haden was the parent. The tree first fruited in the 1940s and in 1950 a specimen was planted for observation at the University of Florida's Tropical Research and Education Center (TREC) in Homestead, Florida. Afterwards, several more grafted trees were planted and in 1956 the fruit was submitted to the Florida Mango Forum. Despite having good eating characteristics, color, and disease resistance, the cultivar did not become a popular commercially adapted mango due to its soft flesh and thin skin. However, the Cogshall began receiving attention after being recommended by such horticulturalists as Dr. Richard Campbell of the Fairchild Tropical Botanic Garden. Since then it has become a more commonly carried nursery stock tree in Florida due to its small growth habit.
Cogshall trees are planted in the collections of the USDA's germplasm repository in Miami, Florida, and the Miami-Dade Fruit and Spice Park.
The fruit is oblong and averages just under a pound in weight. At maturity it has a yellow background color with significant crimson blush covering the skin. The flesh is fiberless, soft and juicy, with a yellow color and sweet flavor, containing a monoembryonic seed. The fruit ripens from June to July in Florida.
The tree is noted for its small growth habit, due to having considerably shorter internodes compared to other mango trees. Trees can grow over 20 feet if allowed to do so, but are often kept well under 10 feet in height with regular pruning. The tree remains productive at this height and has been labeled as a "dwarf" mango by some, suitable for container growing.
紫砂陶

紫砂陶是紫砂泥制成的陶制品，主要作品多是茶壶及配套用品如茶杯等。
紫砂土是中国宜兴特有的陶土。可以用于烧制紫砂壶的泥一般藏在岩石层下，分布于甲泥的泥层之间，泥层的厚度为几十厘米至一米不等。紫砂壶的泥原料有紫泥、绿泥和红泥三种，俗称“富贵土”。
紫砂的“紫”是因为其制品表面隐含着若有似无的紫光；“砂”则是紫砂成品具有特殊的粒子感。紫砂土含有氧化铁、氧化铝、氧化镁、氧化钾、氧化钠、氧化铅、氧化锰等多种化学成分，胎土属高岭土、石英、云母类型。适中的矿物、化学组合、颗粒等的配合使紫砂陶吸水率低于百分之二，气孔率在一般的陶器和瓷器之间。紫砂泥可塑性强，制作时粘合力较强但又不会粘住工具和手。干燥收缩率小，所以茶壶的口盖能做到紧密结合，甚至能将壶盖提起就能提起整个壶紫砂泥不需要添加其它配料就能单独制作陶器。
紫砂陶外部不施釉，经1100～1180℃烧成，根据调配方法及烧制温度气氛的差异，紫砂陶可呈现天青、栗色、暗肝、梨皮、米黄、朱砂紫、海棠红、青灰、墨绿等色。紫砂陶成品有双重气孔结构：闭口气孔是制品内部的气孔群；开口气孔是包裹在制品周围的气孔群。紫砂壶遇热时（如用沸水淋），壶身细微的气孔会自动张开，将胎土内贮藏的东西吐出来。因此用久了的紫砂壶，由于将部分茶吸收在壶里，即使是不放茶叶将普通的开水冲进去也能泡出淡淡的茶。
由于正宗的紫砂土只有宜兴才有，经过几百年的开采已经逐渐减少，现在紫砂泥价格飞涨，绝大部分泥料现在仅用于制作用料较少的紫砂壶，而非花盆等器皿。 同时现存的古代紫砂壶制品在拍卖场上的价格也日益高涨。
从矿层中开采出的紫泥，经过露天摊晒风化使其松散，然后经过两次粉碎，再用风力筛选。筛选后得到的泥灰由搅拌机搅成泾泥。泾泥堆放陈腐处理后进行真空练泥，制成可供制坯用的熟泥。技师们为了调整产品色泽，还会将几种泥土混合使用并加入小量矿物质。紫砂泥练和制备过程用水的水质十分讲究，用水会直接影响产品的质量。
熟泥制成后就可以制作茶壶了。制作工具有数十种之多。制作泥坯后再拿去烧制。古代烧制紫砂陶器的窑炉大多是龙窑。龙窑上有一排排放燃料的小洞，燃料则使用松柴。现代普遍使用倒焰窑和隧道窑，并改用煤、柴油、汽油和液化气等作为燃料，并有设备方便控制温度。烧制紫砂陶器需在摄氏一千度以上，就是所谓的“千度成陶”，成品的颜色深浅和具体温度成正比。
紫砂茶具主要是紫砂茶壶，兼有其他茶具。用紫砂壶泡茶不失茶的原味，气孔较大，吸水率大於2%，具有良好的透气性。紫砂陶除了它的冲茶的实用性外还兼具艺术性。能工巧匠们发挥他们的创意，将艺术融入到紫砂壶上。他们对紫砂壶的修饰方法除陶刻之外，还有捏塑、彩绘、镶嵌、贴花、调砂、泥绘、印板等等。而镶嵌就分为色泥镶嵌、瓷珠、釉珠镶嵌、螺钿、玉石镶嵌、金银丝镶嵌等。
宜兴的紫砂茶壶技师人才辈出，数百年来制作了不少出自名家之手的紫砂茶壶，成为品茶爱好者的收藏品。
文人对紫砂陶也有偏爱之情。梅尧臣曾作诗：“小石冷泉留早味，紫泥新品泛春华。”欧阳修则感叹：“喜共紫瓯吟且酌，羡君潇洒有余情。”
这段时期紫砂壶属于初创阶段，出品比较简单。宋代诗人欧阳修、梅尧臣等人的诗词中，都有提及紫砂茶具。明正德年间较有名的陶工有金沙寺僧和供春。
明代嘉靖至万历年间，是宜兴紫砂技术的成熟时期。先有董翰，赵梁，元畅，时鹏等人并称“四大家”，继有时大彬、李仲芳、徐友泉等称“三大家”。制壶技法也大为改进，槌片、围圈、打身筒的成型法和泥片镶接成型法等新技术涌现。
明朝末年至清朝雍乾年间（十七世纪晚期至十八世纪初期）紫砂工艺发展向装饰纹样，花样图案造型等改进。著名作品有明末项圣思所作“桃杯”，陈鸣远、陈鸿寿、邵大亨等名家涌现。
近代和现代紫砂陶从泥料质地到工艺流程都有新的发展。黄玉麟、裴石民、朱可心、顾景舟、蒋蓉、汪寅仙等都是制壶名家。
正宗紫砂土只在宜兴才有，历代的紫砂壶的原料质量都有下降趋势，到了2000年代以后紫砂土更是将近枯竭。自1990年代末，中国国内人们生活水平逐渐提高，对紫砂壶的需求量也日渐增大。除了紫砂壶在拍卖行的拍卖价格日渐高昂外，不少商人将一些普通陶土加入矿物质制作成外观类似紫砂陶的茶具。更有商人将紫砂概念运用到饭锅中，利用广东人喜欢煲汤的习俗，制作出所谓的“紫砂煲”，方法与前述类紫砂茶具类似。
馬克杯

马克杯的意思是大柄杯子，因为马克杯的英文名是“mug”，所以音译成马克杯。
马克杯是家中常見杯子的一种，一般用于饮用牛奶，咖啡，茶类热饮。西方一些国家也有用马克杯在工作休息时喝汤的习惯。杯身一般为标准圆柱形或类圆柱形并且杯身的一侧带有把手。把手形状通常为半环。通常材质为纯瓷，釉瓷，玻璃，不鏽鋼或塑料。也有少数马克杯由天然石制成，一般价格较高。
马克杯造型丰富，色彩多样。在达到饮品盛具的基本适用目的的前提下，马克杯身可被设计成动物，植物，动画人物等不同造型，把手也有大环，小环，甚至开口环等等，甚至有客製化的設計，可透過電腦輸出將個人的喜好圖案繪製在杯子上。家庭常用马克杯一般可以装盛的液体150毫升至350毫升不等。也有少数大型啤酒马克杯可以装盛500毫升左右的液体。马克杯与中国茶杯的最大区别除了体积较大之外，杯体也较厚，用以保持热饮的温度。为了方便使用，大部分的瓷质马克杯被设计成可以直接用于微波炉和放入洗碗机中，但也有少数特别情况需要根据厂商的说明来使用和保养。
通过热升华技术，在马克杯上印花成为目前马克杯定制市场的主流业务。通过在马克杯上涂刷特殊的热敏材料，可以利用高温烘烤技术将图案印刷至马克杯上。透過特殊的設計，馬克杯也成為蒐集的藝術品，或是自製手工的娛樂性質，而非純粹的茶具用途。
大部分的杯子保溫設計的目的在於：厚厚的一個杯子，比較薄的杯子絕緣更好，以防止飲料降溫或升溫過快。杯子的底部往往不平坦，但無論凹，或有一個額外的邊緣，以減少熱接觸的表面上放置一個杯子。製成杯子的材料通常具有低導熱係數，如陶、骨瓷、瓷或玻璃。
儲存杯子一種流行的方式是在一個「杯樹」，木製或金屬柱安裝在一個圓形底座，並配有掛鉤可以通過手柄掛杯。另外還有機櫃設計的掛杯，讓自己準備出手。這些是船舶在大浪中特別有用。
作为无处不在的桌面物品，马克杯经常被用作艺术品或广告；有些杯子与其说是饮水器皿不如说是装饰品。在古代，雕刻传统上被应用于杯子。有时使用将杯子变形为不寻常的形状。然而，当今最流行的装饰技术是在杯子上印刷，通常是这样进行的：将陶瓷粉末与选定颜色的染料和增塑剂混合。然后使用传统的丝网印刷将其印刷在明胶涂层纸上该技术通过精细编织的网状物涂抹混合物，该网状物在框架上拉伸并具有所需形状的面具。该技术产生薄而均匀的涂层；但是，如果不需要光滑度，则直接用刷子涂刷陶瓷混合物。另一种更复杂的替代方法是在相纸上涂上照相乳剂，影印图像，然后用紫外线固化乳剂。
干燥后，印刷后的纸张称为平版印刷，可以无限期保存。当在杯子上涂上光刻时，首先要在温水中软化。这会将带有打印图像的明胶盖从纸上分离出来；然后将这个盖子转移到杯子上。然后在 700–750 °C（1,290–1,380 °F；970–1,020 K）左右烧制杯子，软化釉面，从而将图像嵌入其中。
任剑涛

任剑涛（1962年8月13日—），男，四川省广元市苍溪县人，中华人民共和国政治学家。现为清华大学社会科学学院政治学系教授，教育部“长江学者”特聘教授。其主要研究领域为政治哲学、西方政治思想史、中国政治以及当代中国政府与政治研究。
1962年8月生于四川苍溪，1982年本科毕业于西华师范大学，1996年获得中山大学哲学博士学位，后留校任教。曾任中山大学政治与公共事务管理学院院长、教授、博士生导师。
1998年11月－1999年11月哈佛大学燕京学社高级访问学者。2005年荣获第五届“广东省十大杰出青年”称号。
2009年9月起调入中国人民大学，任中国人民大学国际关系学院政治学系二级教授、博士生导师。2010年10－12月，台湾大学访问研究员。
2016年起任清华大学社会科学学院政治学系教授，教育部“长江学者”特聘教授。
茶盤

茶盤，也稱杯盤、茶托盤、茶船、茶海，用以置放茶盞等茶器。
茶盤之狀，有圓形、方形等，或不規則。材料有如木、竹、陶瓷、石、漆器等。《潮州茶經》指出，茶盤用來放置茶盞，應該足夠寬，以容納杯盞；底部應平；邊緣應淺。
茶承是雙層茶盤，形與茶洗相似，上層放置茶器，夾層用以蓄廢水。夾層也可於不泡茶時作收納茶具之用。上層也被視作茶盤，用以置放茶盞和茶壺，下層貯蓄廢水。
茶盤的用途，除了放置茶盞外，也多兼茶墊的功用，同時承置茶壺，甚至勻杯、茶漏等茶器。故工夫茶具俗稱“茶盤傢伙”。而雙層茶盤上層置茶器，夾層容納廢水。有的通有排水管，疏排湯水。茶盤此二種功能常見於出現較多湯水的濕泡法；一九八〇年代台灣興起的乾泡法中，則多以茶席巾代替茶盤，以茶盂蓄廢水。
或作移動茶器的媒介。
茶盘镇

茶盘镇，原为茶盘乡，是中华人民共和国四川省南充市营山县曾经下辖的一个镇。2019年10月，撤销凉风乡和茶盘乡，设立望龙湖镇，以原凉风乡和原茶盘乡所属行政区域为望龙湖镇的行政区域。
茶盘镇撤销前下辖以下地区：
水风村、​张鹏村、​皇灵村、​湾凼村、​双木村、​莲花村、​连山村、​罐坪村、​道林村、​大凼村和​老荫村。
茶盘洲镇

茶盘洲镇，是中华人民共和国湖南省益阳市沅江市下辖的一个乡镇级行政单位。
茶盘洲镇下辖以下地区：
幸福港社区、​南洲街社区、​创新村、​新华村、​柴洲包村、​红旗村、​合兴村、​玉竹村、​鹅洲村、​苏湖头村、​南港村、​东湖村、​渔坪村、​花果山村、​宏武村、​永丰村、​新湖村、​双华村、​南洲村、​幸福村、​北闸村、​东堤村、​镇郊村和​天心渔村。
茶墊

茶垫，亦名壺承、壺墊、茶船、壺托、壶托兒，泡茶器之一，用以盛置茶壺，承接溢撒之湯水。或深或淺，多盤、碗狀，也有雙層款式。可供代替的相似茶器包括茶盤和茶洗等。
茶墊，多似盤、盂、碗狀。或有雙層，上層置茶壺，有孔竅使湯水排入底部，狀如茶洗。也有中央高而四周低者，亦是使湯水流至底處，保持茶壺的乾爽。多是陶瓷器或金屬器。
一九八〇年代台灣興起乾泡法，茶人爲講究席面乾爽不再淋壺，故使用較淺的碟子，或是木塊、瓦片等各種材料作為茶墊，以突出茶壺的美感，增加茶席的藝術性。壺承一詞，便是由台灣茶藝館紫藤廬命名。
承接淋壺的湯水、承接從茶壺中濺出的湯水。潮汕工夫茶以沸水沖淋茶壺以激發香氣、增高壺溫，茶墊可以承接淋壺的水，不致潑灑於席面。台灣的乾泡法較少淋壺，無需承托太多湯水，故選用淺盤。亦防止高溫的茶壺和湯水損壞桌面。
增加美感，襯托茶壺的造型。茶墊是茶席設計中的重要一環。
保持茶壺溫度。介紹工夫茶的《潮州茶經》中認為茶墊宜夏淺冬深，冬日用“可容多湯，俾勿易冷”。
娄艺潇

婁藝瀟（1988年12月27日—），中國女演員、女歌手，遼寧省大連市人，毕业于上海戏剧学院音乐剧专业。因出演电视剧《爱情公寓》里的胡一菲一角为人熟知。
娄艺潇自小喜欢歌舞表演，参加了各类艺术辅导班，学习钢琴、舞蹈和声乐，获得声乐考级九级、钢琴七级证书，亦曾是竞技健美操项目的国家二级运动员。
2006年考入上海戏剧学院表演系。大一时，参加了第五届全国推新人大奖赛，入围全国十佳歌手。大二期间，都市青春喜剧《爱情公寓》开拍，已经进入剧组的学长陈赫介绍娄艺潇到剧组试镜胡一菲这个角色。娄艺潇在剧中塑造了一个“野蛮泼辣的御姐”形象，这个角色也是娄艺潇最知名的一个角色。
2016年，娄艺潇登上央视春晚，与乔杉、修睿一起表演小品《快递小乔》
2017年，因为在《跨界歌王》的出色表现，得以签约华纳音乐并发布第一首单曲《野生情人》。2018年8月发行专辑《LOURA》。
2020年6月，娄艺潇成为了bilibili的一名up主，以视频的形式分享汉服文化、茶文化的常识。
《婚姻风景》、《长椅》、《糖果》、《满时光，好时光》
《歌星与猩猩》、《芝加哥》、《美女与野兽》、《弘一法师》、《梦见狮子》
2012
2013
2017
2018
春水堂人文茶館

春水堂實業股份有限公司，簡稱春水堂人文茶館或春水堂，是一家源自臺灣臺中的連鎖茶館。主要商品為珍珠奶茶及泡沫紅茶等各式調和茶飲，並推廣半發酵茶葉，提倡雙杯式飲法及色香味三段品茗法。是聲稱發明珍珠奶茶的臺灣連鎖餐廳之一，另一家是翰林茶館。
截至2022年9月，春水堂目前在臺灣共有57間分店；並分別於2007年、2013年及2018年在日本及香港開店。
《中國茶藝》作者劉漢介研習歷代中國茶藝，深諳日本煎茶、抹茶茶道，熟知詔安、潮州及臺灣工夫茶。他計劃投資設立不同風貌茶行，開始提供小壺泡的冷飲茶；該種冷飲茶是用小壺泡原理濃縮後再稀釋，經雪克器調理，推出後半年內造成流行風潮，成為臺中新興特色，並向全國傳播。
1983年5月，劉漢介創立冷飲茶專賣店「陽羨茶行」，並計劃重現宋朝茶館風貌，提倡生活四藝，將插花、掛畫、點香、品茗呈現於店舖。
1987年3月，將地方小吃粉圓加入調味紅茶，並命名「珍珠奶茶」；其珍珠奶茶以傳統市場樹薯粉圓為材料（直徑約5毫米，使用之吸管直徑約8毫米，自1987年起工廠生產規格一直維持原樣）。
台灣
日本
香港
茶寮

茶寮是专门用作品茶、進行茶儀式的私家房間或独立小屋。明屠龙茶说、文震亨的《长物志》、许次纾《茶疏》都有专条。日本、朝鮮多稱為茶室，稱為茶寮的，則是茶館。茶文化傳入西方後，在西方也有一些地方設有茶寮。
現時一些私家庭園改建為對外開放的公園，一些茶寮也改為公開賣茶的茶館。
明代江南私家园林发达，另一方面，品茶艺术也追求茶的自然真味，茶艺和造园艺术相融合从而产生特别的茶寮建筑。屠龙、许次纾是茶学家，文震亨是造园家，他们从不同的出发点对茶寮提出不同的要求。文震亨论述茶寮是作为“室庐”章中的独立条目来讨论的。
明代文人，讲究在园林中布置各种不同用途的建筑物，以达到既多样化而又实用的目的，如拜佛有“佛堂”，弹古琴有“琴室”，洗澡有“浴室”。对于茶寮要求单独的小房子，相傍山斋，里面陈列各色茶具，还要一名茶童专门伺候。
许次纾则是从备茶的角度布置茶寮内外的。
屠龙和许次纾的茶寮盖在书斋旁，而文震亨的茶寮盖在山斋旁，更高雅一些；屠龙和文震亨都有茶童，许次纾的茶寮没有茶童。文震亨、屠龙和许次纾的三种茶寮代表明代上等人家、中上人家和普通人家的茶寮。文震亨的最为豪华，設在园林中，有位於小山上的书斋，也在小山上离书斋不远有茶寮，还有佛堂、琴室，又有小桥流水。这三种人家的茶寮都是独立式的，防火是一个原因，另外一个原因是明代的茶具种类繁多，例如许次纾的茶寮要安放27种茶具，再加上茶几茶凳、火炭，没有一间屋是摆不下来的。
日本的茶室稱為數寄屋，數寄屋這個名稱出現在日本近世初期，遠在明朝茶寮出現之前，在室町時代其意思原為客房，而後到了安土桃山時代開始出現有別於主屋另外搭建作為茶室的數寄屋。與中國茶寮有相當的差異，時間上日本的數寄屋出現更是早於中國的茶寮，不知為何後來才出現中國明朝茶寮經常被誤認為是更早出現日本數寄屋的起源。日本茶室面積一般以四疊半為標準，大於四疊半的稱為「廣間茶室」，小於四疊半的稱為「小間茶室」。茶室專為進行茶道而設。安土桃山時代後也有數寄屋造的形式，成為住宅的一部分。
朝鮮半島受到中國文化影響，傳統庭園內也設有茶室，用作舉行茶禮。
西方一些貴族也會設置私家的茶寮，一般設於住宅、別墅或私家庭園之內。
茶文化傳入中東後，當地也有人設置私家茶寮。
茶碗 (日本)

茶碗最早意指茶道裡用以喝茶的碗狀容器。但近年來，其意已廣泛指向為陶瓷器碗。現代日本所稱的「茶碗」多數是指飯茶碗（ごはんちゃわん・ごはんぢゃわん），為了區別於喝茶的碗，盛飯的碗以飯碗（めしわん）稱之。
茶碗作為一種茶具，誕生於中國，被認為是奈良時代至平安時代間，隨著茶一道從中國傳入日本。原本，「茶碗」指的是放入茶以飲用的碗。隨著江戶時代煎茶的盛行，除了以往的抹茶碗之外，煎茶用的煎茶茶碗、喝白開水、粗茶用的茶碗也被列入茶碗之列。明治時代時，與鐵道網的普及一起，瓷器的飯茶碗也得到了普及。
日本的茶道根據季節以及目的會使用各種不同的茶碗。根據產地與來歷，以及顏色形狀的特徵，主要分類如下：
千利休被視為日本的茶聖，發揚了日本茶道精神——侘寂。桃山時代奢靡風氣盛行，崇尚外來物，尤其是來自中國的茶碗（唐物）。這種奢華、外展風氣偏離了茶道原有的禪意。故在這背景下，村田珠光發展出「侘茶」，以「謹、敬、清寂」為內涵。之後經武野紹鷗傳給了利休，利休並將其改為「和、敬、清寂」，以在茶道中追求內心平和、恭敬優雅的方式、清靜自然的態度與悠然寂靜的境界。
利休曾任「茶頭」（事茶之人）侍奉織田信長及豐臣秀吉，地位極為崇隆，廣為各方敬重。他在茶道方面的志趣喜好成了大家追隨的規範，將「侘茶」的境界推向了頂峰。在紹鷗以來的備前、信樂的花生水指仍存，利休時代才開始有的茶碗、志野、瀨戶黑等和物出現之際，利休最喜歡的長次郎的樂燒茶碗登場，達到了利休的究極理想。
朝鮮茶禮

朝鲜茶禮（朝鮮語：다례／茶禮）是朝鲜半岛所盛行的茶儀式，作为朝鲜茶仪式有千年的历史，深受中國茶藝影響、啟發，其基本精神是在簡易正式的規範中，輕鬆自然地享用茶。在現代生活步調快速的南韓，被當作是一種調劑放鬆的方式。作为东方文化，朝鲜茶礼以“和、敬、俭、真”为宗旨。“和”，即善良之心地；“敬”，即敬重、礼遇；“俭”，即俭朴、清廉；“真”，即以诚相待。
朝鲜半岛的茶礼，对于出茶的方式种类大体相同、有朝鲜固有的儒家特色。按茶产种类来区分，可分为“末茶法”、“饼茶法”、“煎茶法”、“叶茶法”四种。
「茶禮」一詞本是在祖宗祠堂的一種儒家祭祀方式，包含了跪拜、祭祖、奉食等步骤，又指特定儀式中的奉茶禮儀，其舉行方式與傳統意義上的品茶、饮茶仪式并无关联。至近代，由于要與中國茶藝、日本茶道的饮茶儀式區別而把韓國的傳統茶儀式稱為「茶禮」。有時會以不同讀音區分，但並非絕對。又或者把前者稱為儀式茶禮，後者稱為生活茶禮。
茶叶傳入朝鮮不會遲於三国时期，甚至有說法認為可能更早。一般認為茶葉是從中国唐代引入朝鲜半岛的三國時代。據台灣茶學學者林瑞萱考證，5-6世紀的高句麗已有儀式化的喝茶法，在中華人民共和國吉林省集安縣通溝地方禹山山坡的高句麗舞踊塚壁畫上就繪有喝茶情景，林瑞萱考證壁畫所描繪的是高句麗貴族邀請高僧到家說法以茶、果款待高僧的禮儀。
此外，据《三国史记》记载，新羅時期，善德女王在位期間就已经有茶叶了。。另一說指茶葉早於三國時代初期從印度傳入金官伽倻。據《三國遺事·駕洛國記》載，金官伽倻開國君主金首露的十五世孫、新羅第十三代君主文武王祭祀宗廟的祭品中有茶。而新羅儀式化的飲茶方式興起與花郎有關，當時飲茶被花郎視為修煉身心的方式，發展出四仙茶禮。宮廷茶禮（朝鲜语：궁중다례의식）則不會晚於景德王二十四年，當年三月三日，景德王想左右近臣找一位榮僧前來，最後精於茶事的僧人忠談襌師（朝鲜语：충담사）背負載有整套茶具的櫻筒從南而來。景德王邀請他至樓上，後來忠談就為景德王獻茶。此後宮中發展出遵循一定的程序、禮儀的獻茶禮，再由王分賜臣下茶湯，飲用時亦有一定規矩這段時期的茶禮為煮茶法
高丽时期是茶文化與茶禮的鼎盛時期，饮茶习俗上至宮廷，下至庶民都十分流行。初期延續前朝的煮茶法，後來盛行點茶法。其中不論宮廷迎接使節還是官員、士人私下款待賓客都會舉行接賓茶禮。
宮廷中十分重視茶禮，設有專門的官署負責茶禮事宜，稱為茶房，官制有行爐軍士、茶擔軍等。無論是迎接還是送別使節都會舉行宮廷接賓茶禮，冬至、新春、朝賀、宮中宴會以及其他重大儀式，茶禮也是不可或缺的環節。宮中宴會茶禮由國王或王太子主持，需要遵循嚴格的程序，稱為儀禮飲茶法。
高麗的致仕元老以及地方官日常接待贵宾必具茶禮，至武臣政權時期，由於崔氏政權掌握朝政，架空國王權力，文人不敢干預政事，走避山林。此時期士人以江左七賢（朝鲜语：강좌칠현）以及由退休的官員組成的耆老會為代表，在名勝地舉行茶禮。這種享受風流的茶禮稱為風流飲茶法，這段時也是茶詩的發達時期。上層社會女性亦喜好飲茶，發展出佳會閨秀茶禮。
高麗時期佛教興盛，發展出禪茶禮。以《敕修百丈清規》和《禪苑清規》所描述的茶儀式為本，發展成八正禪茶禮。
朝鲜王朝早期，飲用茶葉茶的文化在朝鲜依然维持着兴盛。由於從明朝引入泡茶法，無論是宮中茶禮、私人茶禮還是佛寺的禪茶禮都改為泡飲，但煮茶法和點茶法仍有持續。
朝鲜王朝中、晚期飲用茶葉茶在朝鲜半岛开始衰退并在民间逐步消失。不过在朝鲜学者丁若镛、金正喜、草衣大师等的努力下，茶文化渐见恢复。丁若镛著有朝鲜第一部茶书《东茶记》。草衣禅师曾在丁若镛门下学习，著有《东茶颂》和《茶神传》，被尊为茶圣。 。這段時期仍然有延續煮茶法和點茶法。除宮廷茶禮、禪茶禮外，還有書生茶禮、閨房茶禮、佳會閨秀茶禮等。
朝鮮日治時期是朝鮮傳統茶禮的衰退期，當時朝鮮總督府打壓包括茶禮在內朝鮮傳統文化，茶禮只在產茶地和寺院得到傳承。這時期政府把日本茶道列為女大學生的課程，取代了韓國茶禮原有地位。至盟軍託管時期仍未能復興。
大韓民國成立初期，傳統茶禮仍未得以恢復。至1960年代，韓國人金美熙（號茗園）於日本東京接觸到日本茶道，成為她研究朝鮮茶文化以及復興朝鮮茶禮的契機。她參照古籍以及聯絡當時仍在世的大韓帝國皇族及宮廷人員以及僧人等，復原宮中茶禮、接賓茶禮、寺院禪茶禮以及其他朝鮮王朝時期的茶禮，並進行推廣、普及，促使茶禮進入大學課程。她又復原了傳統的茶室。
近年茶禮已經在韓國復興，並得以持續發展。又出現了簡化的居家茶禮。
宮中茶禮是宮廷儀式以及宮中宴會所舉行的茶禮，自新羅時期至朝鮮王朝的宮中持續。可分為接待使節的迎使茶禮、招待教育王子的老師有會講茶禮、宴會舉行的宴享茶禮等，其中《高麗圖經》所載茶禮就是迎使茶禮。迎使茶禮中又有一種用來專門接待中國敕使的迎敕茶禮，忠談師接賓茶禮也是宮中接賓茶禮的一種。
為花郎修煉的方式之一，新羅滅亡後一度失傳。由釜山女子大學創辦人、韓國茶道協會前會長鄭相九博士根據史料復原。在古代為煮茶法，現代有煮茶法和泡茶法兩種形式。
是婦女日常接待鄰居、親戚等的茶禮。有末茶法和泡茶法兩種。
或稱士人茶禮、君子茶禮、儒生茶禮，為古代書生享受風流的茶禮，傳承自花郎道，同時突出儒家謙遜、節制之美德
是古代兩班階層款待賓客的茶禮。
是古代兩班婦女聚會舉行的茶禮，除品茶外，還包括插花、繪畫、作詩等活動。
是款待貴賓、長輩、老師、恩人等的茶禮，講究茶室、茶具潔淨，須事先準備周全，用真心誠意接待來訪的客人。
為佛教僧人及修禪者所行的茶禮，著重茶禪一味的精神。其中包括八正禪茶禮。
Storm in a Teacup (short story)

"Storm in a Teacup" (simplified Chinese: 风波; traditional Chinese: 風波; pinyin: Fēngbō; lit. 'Storm') is a short story by Lu Xun, the founder of modern Chinese literature. Originally published in September 1920 in the journal New Youth (新青年), it was later included in his first collection of short stories, A Call to Arms (吶喊). A Chinese boatman hears news of the abortive Manchu Restoration of July 1917 and fears that he will be executed as he had abandoned the queue after the fall of the Qing dynasty. At the same time his neighbour, who has kept his, exults.
In 1644, after the conquest of China by the Manchurian Qing dynasty, Han Chinese males were forced on pain of execution to adopt the queue, a Manchurian hairstyle consisting of shaving the forehead and wearing the rest of one's hair in a long plait. On the other hand, during the Taiping Rebellion, the revolutionaries would execute anyone who wore the queue as a presumed Qing loyalist. After the last emperor Puyi abdicated in 1912, the Republic of China was established and the queue was widely abandoned. In July 1917 the Qing loyalist Zhang Xun attempted to restore Puyi to the throne, but the revolt collapsed in a fortnight. Given the primitive communications infrastructure in China, this news took longer to spread to rural and remote areas.
The boatman Sevenpounder (七斤) comes back to his village one night, bringing the news to his family that "the Emperor has returned to the Dragon Throne". He worries, as people in town had shaved off his queue during the revolution. Meanwhile, the innkeeper Zhao arrives. Zhao is renowned as the greatest scholar for ten miles round, as he reads the Romance of the Three Kingdoms. Zhao had only coiled up his queue, and has now let it down. Mrs Sevenpounder notices that he is wearing his special gown which he only does when an enemy has met with misfortune. Zhao bears Sevenpounder a grudge, and taunts him that he will now be executed. Trusting in Zhao's scholarship, Mrs Sevenpounder gives up all hope and curses her husband for having shaven off his queue. Another neighbour remembers that Mrs Sevenpounder did not object when her husband stopped growing his queue, and an argument breaks out.
A fortnight later, Mrs Sevenpounder notices that Mr Zhao has coiled up his queue again, and is not wearing his gown. The Sevenpounders relax, as it seems the emperor is not coming back after all. They begin binding their daughter's feet.
China Tea Set

China Tea Set (Russian: Китайскій сервизъ, romanized: Kitayskiy serviz) is a 1999 Russian comedy film directed by Vitaly Moskalenko.
The film takes place in 1913 on a ship leaving the Volga from Tsaritsyn to Nizhny Novgorod to celebrate the 300th anniversary of the Romanov dynasty. Suddenly it became known that con men plan to beat a rich merchant Frol Satanovsky at poker game....
ध्यानचंद सिंग

ध्यानचंद सिंग (२९ ऑगस्ट १९०५ ते ३ डिसेंबर १९७९) हे भारतीय हॉकीचे नावाजलेले खेळाडू होते. त्यांना जागतिक खेळ विश्वातील सर्वोत्कृष्ट हाॅकीचे खेळाडू म्हणून ओळखले जाते. त्यांना हाॅकीचे जादूगार म्हणून संबोधले जायचे. त्यांनी भारताला 1928, 1932 व 1936 मध्ये आॅलिम्पिक सुवर्ण पदक मिळवून दिले. त्यांच्या काळात भारतीय संघ सर्वात शक्तिशाली संघ म्हणून ओळखला जायचा.ध्यानचंद यांनी आपला शेवटचा आंतरराष्ट्रीय सामना १९४८ साली खेळला. त्यांनी दिलेल्या योगदानाचा प्रभाव इतका जबरदस्त होता कि भारताने १९२८ ते १९६४ दरम्यान झालेल्या ८ ऑलिम्पिक स्पर्धेपैकी ७ स्पर्धेत सुवर्ण पदकाला गवसणी घातली. जर्मनी संघाला १९३६ मध्ये ८-१ ने नामावल्यानंतर, त्यांच्या खेळाने प्रभावित होऊन हिटलरने त्यांना आपल्या सैन्यात वरिष्ठ पदाची ऑफर दिली होती जी त्यांनी नाकारली. त्यांनी आपल्या आंतराष्ट्रीय काराकीर्दीत ४०० पेक्षा अधिक त्यांनी एकूण 580 गोल केले.गोल केले जे हॉकीच्या इतिहासात एका खेळाडूने केलेले सर्वाधिक गोल्स आहेत. भारत सरकारने १९५६ साली त्यांचा पद्मभूषण या पुरस्काराने सन्मान केला. त्यांचा जन्मदिवस भारतीय खेळ दिवस म्हणुन साजरा केला जातो. पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांनी या दिवशी देण्यात येणाऱ्या राजीव गांधी खेलरत्न पुरस्काराचे नाव मेजर ध्यानचंद खेलरत्न पुरस्कार असे केले आहे. राष्ट्रीय क्रीडा दिनानिमित्त Fit India चळवळ सुरू झाली.राष्ट्रीय क्रीडा दिनानिमित्त देशभरात सांस्कृतिक कार्यक्रमांचे आयोजन केले जाते. या दिवशी सर्व लोक जमतात आणि राष्ट्रीय क्रीडा दिन उत्सव यशस्वी करतात.
ध्यानचंद यांचा जन्म उत्तर प्रदेशातील अलाहाबाद येथे झाला. त्यांचे मोठे भाऊ रूपसिंग हे सुद्धा हॉकीचे खेळाडू होते. ध्यानचंद यांचे वडील सामेश्वर दत्त सिंग हे ब्रिटिश सैन्यात होते. ते सुद्धा सैन्यात हाॅकी खेळायचे. अशाप्रकारे ध्यानचंद यांना हॉकीचे बाळकडू लहानपणापासूनच मिळाले.
ध्यानचंद पुरस्कार

ध्यानचंद पुरस्कार, अधिकृतपणे क्रीडा व खेळांमधील ध्यानचंद जीवन गौरव पुरस्कार हा खेळ जगतातील आजीवन कर्तृत्वासाठीचा भारतीय सरकार तर्फे देण्यात येणारा पुरस्कार आहे. १९२६ ते १९४८ या काळातील २० वर्षांपेक्षा जास्त कारकिर्दीत १००० पेक्षा अधिक गोल नोंदविणाऱ्या भारतीय हॉकीपटू ध्यानचंद (१९०५-७९) यांच्या नावावर हा पुरस्कार देण्यात आला आहे. हा दरवर्षी क्रीडा व युवा मंत्रालयाद्वारे सादर केला जातो.
पहिला पुरस्कार हा २००२ साली देण्यात आला होता. ह्या पहिल्या पुरस्काराचे मानकरी होते शाहूराज बिराजदार (मुष्टियुद्ध), अशोक दिवाण (हॉकी) आणि अपर्णा घोष (बास्केटबॉल). दरवर्षी हा पुरस्कार ३ ते ५ खेळाडूंना देण्यात आला आहे.
१९३२ उन्हाळी ऑलिंपिक खेळात भारत

अमेरिकेतील लॉस एंजेलस, कॅलिफोर्निया येथे झालेल्या १९३२ उन्हाळी ऑलिंपिक खेळात भारतीय पुरूष हॉकी संघाने सलग दुसऱ्यांदा सुवर्ण पदक जिंकले
रिचर्ड ॲलन, मुहम्मद अस्लम, लाल बोखारी, फ्रँक ब्रेवीन, रिचर्ड कार, ध्यानचंद, लेस्ली हेमंड, आर्थर चार्ल्स हिंद, सईद जाफर, मसूद मिन्हास, ब्रूम पिनिगर, गुरमित सिंग कुल्लर, रूप सिंग, विल्यम सुलीवन, कारलाइल टॅपसेल - फील्ड हॉकी, पुरूष संघ.
प्रत्येक संघ इतर दोन संघांबरोबर एकदा खेळला
Indian Hockey Federation

The Indian Hockey Federation was the administrative body of field hockey in India. Incorporated in 1925, it was under the global jurisdiction of the International Hockey Federation.
The IHF was formed on 7 November 1925 in Gwalior. India was the first non-European team to be a part of the FIH. As a member of the International Hockey Federation, it represented India in all international matches under the former leadership of KPS Gill & the secretary of the federation, K. Jyothikumaran. The women's team was directed by the Indian Women's Hockey Federation.
Prem Nath Sahni, an Indian Administrative Service officer with interest in hockey since his college days, took over stewardship of the Indian Hockey Federation in 1973, at a time when conflicts broke out between its Northern and Southern wings. The Indian Hockey scene was marked by excellence until 1973 when Ashwani Kumar, the then president, stepped down. India lost its supremacy in the game on the world stage ever since. P N Sahni remained the President of the Haryana Olympic Association from 1969 to 1978
Kandaswamy Jothikumaran of the IOA resigned after a television show accused the federation's secretary of corruption in April 2008. K. P. S. Gill, IHF chief for 14 years, lost his position when the federation was suspended by the Indian Olympic Association (IOA) on 28 April.
The Indian Olympic Association appointed a new five-member national selection committee. This panel works in conjunction with the International Hockey Federation. The panel was headed by Narala Saikiran, a former MP and former hockey captain and included Ashok Kumar, Ajit Pal Singh, Zafar Iqbal, and Dhanraj Pillay.
Hockey India is the new governing body of field hockey in India. In a significant way forward, Indian Hockey Federation and Hockey India on 25 July 2011 signed an agreement leading up to formation of a joint executive board.
IHF was disbanded in 2014, following the Indian Government's recognition of Hockey India as the sole body responsible towards governing field hockey in India.
Federation of Indian Fantasy Sports

The Federation of Indian Fantasy Sports (FIFS) is a self-regulatory industry body for fantasy sports in India, headquartered in New Delhi. Established in 2017 as the Indian Federation of Sports Gaming (IFSG), it serves as the primary organization for fantasy sports operators in India.
The organization was founded in 2017 as the Indian Federation of Sports Gaming and is registered under Section 8 of the Indian Companies Act, 2013. Former Supreme Court Justice Arjan Kumar Sikri serves as the organization's ombudsman and ethics officer.
The legal status of fantasy sports in India has evolved through several court decisions:
However, fantasy sports remain prohibited in Sikkim, Nagaland, Odisha, Telangana, and Andhra Pradesh.
The FIFS Charter establishes operational standards for member organizations, including:
As of December 2023, key positions include:
As of January 2024, FIFS has 21 member organizations. Notable members include:
Savannah (given name)

Savannah or Savanna is a feminine given name, taken from either the name of the city of Savannah, Georgia, or savanna, a large, grassy plain ecosystem.
The name has been among the 1,000 most popular names for newborn American girls since 1983 and among the top 100 since 1993. It peaked in popularity in 2006 and 2007, when it ranked 30th on the United States popularity chart. It has also been among the top hundred names for girls in Australia, Canada, New Zealand, and the United Kingdom in recent years.
The name has been in use in the United States since at least the late 19th century, according to Social Security Administration records. An increase in usage since the 1980s has been attributed in part to the 1982 family film Savannah Smiles.
The Grange Club

The Grange Club is a cricket and sports club in the Stockbridge district of Edinburgh, Scotland. The cricket ground, commonly known as The Grange, is the regular home of the Scotland national cricket team, and is situated adjacent to the Edinburgh Academy sports ground, which is in Raeburn Place.
The Grange Club was founded in 1832, in The Grange district of Edinburgh. In 1872 it moved to its current location at Raeburn Place in the Stockbridge district and has hosted out of its pavilion since 1893. The pavilion cost £1,400 and was officially opened on 29 June 1893 by Lord Moncrieff. The pavilion was restored in 1998 at a cost of £450,000.
After the Scottish Cricket Union disbanded in 1883 The Grange Club assumed responsibility as the governing body of cricket in Scotland for a time and still holds considerable national influence.
The decorative scheme to the interior of the Pavilion is designed to complement the exterior. The Long Room, is modelled on the Marylebone Cricket Club's 'Long Room' at Lord's Cricket Ground, London.
The club was also associated with The Dyvours Club, Edinburgh's oldest lawn tennis club, who were founded in 1883, and played on the grounds.
The Grange has hosted numerous high-profile international matches over the years featuring teams such as Australia, Pakistan, England and New Zealand. Some of the world's finest cricketers have played at The Grange, from W. G. Grace in 1895 and Donald Bradman in 1948 to Brian Lara in 1995, Shane Warne and Andrew Flintoff. The ground has hosted Scotland's home matches in ECB domestic cricket competitions.
The Grange hosted Scotland's first official One Day International (ODI) outside of a Cricket World Cup on 27 June 2006. A capacity crowd saw Scotland lose by five wickets to Pakistan. It was selected as a venue to host matches in the 2015 ICC World Twenty20 Qualifier tournament.
The Grange Club is the home ground for:
The Grange hosted two ODIs during the 1999 Cricket World Cup.
Fourteen ODI centuries have been scored on the ground.
Four ODI five-wicket hauls have been taken on the ground.
Only one Twenty20 five-wicket hauls have been taken on the ground.
The Grange also hosts other sports besides cricket. It has five squash courts, which support men's and ladies' teams that compete at all regional and national levels. Uniquely for a private club in Scotland, The Grange is also home to The Dyvours Club which has four grass tennis courts and four floodlit astroturf courts. Grange Hockey Club supports eight men's hockey teams which represents a broad range of ability. The 1st XI recently played in Europe, having won the Scottish Cup, and also play in the Euro Hockey League. The Grange Club is also home to Grange Edinburgh Ladies Hockey Club with four teams. All the constituent clubs have vibrant junior sections.
Maruti Mane

Maruti Mane (10 August 1938 – 27 July 2010) was an Indian former wrestler who competed in the 1964 Summer Olympics.
Mane had a glorious run as a wrestler between 1962 and 1972 and did exceedingly well for the country in major championships. In the 1970 Commonwealth Games, he won silver in the unlimited freestyle event. In the 1962 Asian Games, he won gold in the 97 kg freestyle and the silver in the 97 kg Greco-Roman events.
Mane was crowned Hind Kesari in 1964 after defeating Rajasthan wrestler Mahiruddin. He was at one time listed among the best wrestlers in the world.
In his wrestling days, Mane used to work out for almost 10 to 12 hours daily. His fitness was said to be the reason for him lasting a good 11 minutes against them then all-conquering Russian wrestler Alexander Medved in 1967.
He was awarded with Dhyanchand Award in 2005 for his contribution to the wrestling.
List of National Sports Award recipients in boxing

The National Sports Awards is the collective name given to the six sports awards of Republic of India. It is awarded annually by the Ministry of Youth Affairs and Sports. They are presented by the President of India in the same ceremony at the Rashtrapati Bhavan usually on 29 August each year along with the national adventure award. As of 2024, a total of seveny-eight individuals have been awarded the various National Sports Awards in boxing. The four awards presented in boxing are Rajiv Gandhi Khel Ratna, Arjuna Award, Dhyan Chand Award and Dronacharya Award.
First presented in the year 1961, a total of fifty-one individuals have been honoured with the Arjuna Award in boxing for their "good performance at the international level" over the period of last four years. First presented in the year 1985, a total of seventeen coaches have been honoured with the Dronacharya Award in boxing for their "outstanding work on a consistent basis and enabling sportspersons to excel in international events" over the period of last four years, with four coaches being awarded in the lifetime contribution category. First presented in the year 2009, a total of three sportspersons have been honoured with the Rajiv Gandhi Khel Ratna, the highest sporting honour of India, in boxing for their "most outstanding performance at the international level" over the period of last four years. First presented in the year 2002, a total of four retired sportspersons have been honoured with the Dhyan Chand Award, the lifetime achievement sporting honour of India, in boxing for their "good performance at the international level and their continued contributions to the promotion of sports even after their career as a sportsperson is over." One awardee Hawa Singh was honoured Dronacharya Award posthumously in the year 1999.