davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Beer in Vietnam

Vietnam has an established beer culture that emerged during French colonisation. Beer in Vietnamese is bia, calqued from French bière. Some beer brands or beer types that are popular in Vietnam include Bia Saigon, Bia Hanoi, bia hơi, Heineken beer, and Tiger Beer.
Vietnam's beer market is fragmented, with a range of breweries controlling different market segments in different areas of the country.
The most dominant with 43% market share is Sabeco Brewery, which produces a portfolio of lagers (notably the Bia Saigon range and 333 Beer), and is strongest in the south of the country. Heineken N.V. (producing their eponymous beer Heineken, Tiger Beer and historic domestic brand Larue), Habeco (based in the north of Vietnam, producing Hanoi Beer), and Carlsberg Group (which is best known for Huda Beer), control 25%, 15% and 8% of the national beer market respectively.
Despite being one of its most popular markets, Heineken delayed launching their non-alcoholic "Heineken 0.0" beer for four years in Vietnam, launching it with a major marketing campaign in early 2020.
Vietnam's beer output increased from 3.4 billion litres in 2015 to 4.4 billion litres in 2019.
Of note, post-COVID Vietnam’s beer industry has struggled. Whereas beer sales reached US$7.6 billion in 2019 they fell to US$5.7 billion in 2020 and US$4.6 billion in 2021. This has been attributed to stricter enforcement of drink-driving laws, an increase in beer imports, and a general change in consumer behaviour since the pandemic.
Vietnam imports beers from various countries. Belgian bottled beers include Trappiste, Chimay, Leffe, Hoegaarden. Some examples of German/Austrian bottled beers that Vietnam imports include Münchner Hofbräu, Warsteiner, Paulaner, Bitburger, Edelweiss, and Köstritzer. Beers from Russia and the Czech Republic are also imported to Vietnam.
Vietnam's craft beer scene is rapidly growing: out of 98 active breweries in Vietnam, the majority are independently owned microbreweries.
A range of smaller microbreweries were formed in the 1990s, as Vietnamese studying or working abroad returned with enthusiasm for European beer styles like Czech pilsners and German wheat beers.
The second wave of microbreweries emerged in the mid 2010s. The first to launch commercially was Platinum, a Ho Chi Minh City based brewery producing Australian styles of ales. Since then, a range of other craft breweries have launched who now produce commercial quantities and distribute both domestically and internationally.
Notable examples of Vietnamese breweries that have expanded onto the international stage include Pasteur Street Brewing Company (which operates a nationwide chain of taprooms), Heart of Darkness (which is among the most active exporters to countries like Hong Kong & Singapore), and East West Brewing Company.
Other notable breweries around Vietnam include 7 Bridges Brewing (Danang & Hanoi), Furbrew (Hanoi), Turtle Lake Brewing Company (Hanoi) and Winking Seal (Ho Chi Minh City).
List of artists who have created a Château Mouton Rothschild label

This page lists, by year, the artists that have designed the label of the Château Mouton Rothschild. This wine introduced the concept of artist labels in the wine industry.
Baron Philippe de Rothschild came up with the idea of having each year's Château Mouton Rothschild label designed by a famous artist of the day. He started with Jean Carlu in 1924, but eventually dropped the idea when he faced a wave of critics regarding his novel idea. In 1946, this became a permanent and significant aspect of the Mouton image, but the illustrations were often informal, quickly drafted by the artists, sometimes on a table napkin. In 1955, Georges Braque asked to design the next wine's label, and the wine's label went on to be designed by famous international artists since then.
In the words of Julien de Beaumarchais de Rothschild, “The artist must be like Mouton: an extremely well-known artist who does not need Mouton to promote his or her art”.
Once, on a trip to the USA, Philippine de Rothschild saw that wealthy collectors of Château Mouton Rothschild had enlarged the bottles' labels and were displaying them in their houses' hallway. This gave the idea to the Baroness to organize, starting in 1981, fully-fledged exhibitions of the wine labels. A permanent exhibition was created in 2013 at the château.
The popularity of the label images results in auction prices for older and more collectible years being far out of sync with the other first growths, whose labels do not change year to year.
Uchu Jacu

Uchu Jacu (o también Uchujacu; Quichua para ‘harina picante’) es una harina tradicional de seis granos o más​ del Cantón Cayambe al norte de la provincia ecuatoriana de Pichincha. Después de que la receta fue olvidada por años, la harina hoy ya es producida nuevamente en los molinos de la organización indígena de comunidades UNOPAC ubicada en la parroquia de Ayora.​ Aún no es muy conocida, la harina es bastante popular entre los miembros de las comunidades indígenas del área, principalmente en ocasiones especiales.​
La producción del Uchu Jacu es un proceso minucioso; cebada, trigo, maíz, arveja, lenteja y haba sirven como ingredientes. Para asegurar un alto nivel de limpieza, los granos son seleccionados mano a mano y luego tostados. Después son mezclados con condimentos (ajo, achiote y comino) y molidos. Finalmente, la harina es sernida otra vez y empacada.
De acuerdo con la tradición, Uchu Jacu solamente es usado para hacer una sopa muy nutritiva;​ la receta tradicional sugiere adicionar: papas, cebolla, mote, huevos, queso fresco y cuy, pero puede ser variada al gusto.​ En presentación y consistencia, el Uchu Jacu se asemeja a una sopa de papas, pero tiene un sabor muy distinto.
Italian wedding soup

Italian wedding soup, known in Italian as minestra maritata, is a soup consisting mainly of green vegetables and meat in chicken broth. It is popular in the United States, where it is a staple in many Italian restaurants and diners.
The term wedding soup comes from a mistranslation of the Italian language phrase minestra maritata ('married soup'). Minestra maritata more directly translates to 'wedded broths'. The marriage of its meats and vegetables inside of its broth is the only matrimony relevant in this context.
பிருந்தாவனம் (திரைப்படம்)

பிருந்தாவனம் 2010ல் வெளிவந்த தெலுங்கு திரைப்படமாகும். இத்திரைப்படத்தில் ஜூனியர் என்டிஆர், காஜல் அகர்வால் மற்றும் சமந்தா , கோட்டா சீனிவாச ராவ், பிரகாஷ் ராஜ் ஆகியோர் நடித்திருந்தனர்.
மதுரா-பிருந்தாவனம் மாநகராட்சி

மதுரா-பிருந்தாவனம் நகராட்சிகளை இணைத்து 09 மே 2017 அன்று புதிய மதுரா-பிருந்தாவனம் மாநகராட்சியை உத்தரப் பிரதேச அரசு நிறுவியது.இம்மாநகராட்சியின் மூன்றில் ஒரு பங்கு உறுப்பினர்கள் மகளிர், இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் மற்றும் பட்டியல் சமூகத்தினருக்கு ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.
பிருந்தாவனம் காதல் கோயில்

காதல் கோயில் அல்லது பிரேம் மந்திர் (Prem Mandir) இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேசம் மாநிலத்தின் மதுரா மாவட்டத்தில் உள்ள பிருந்தாவனம் எனும் ஊரில் ராதை, கிருஷ்ணர், சீதை மற்றும் இராமருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட கோயில் ஆகும். இதனை ஜெகத் குரு கிருபாளு மகராஜ் நடத்தும் தொண்டு நிறுவனத்தால் 17 பிப்ரவரி 2012 அன்று நிறுவப்பட்டது. இக்கோயில் மூலவர்கள் இராதா கிருஷ்ணன் மற்றும் சீதா-இராமர் ஆவார்.
இக்கோயில் வளாகம் பிருந்தாவனத்தின் புறநகரில் 55 ஏக்கர் பரப்பளவில் அமைந்துள்ளது. இரண்டு தளங்கள் கொண்ட இக்கோயிலின் முதல் தளத்தில் இராதா கிருஷ்ணன் கோயிலும், இரண்டாம் தளத்தில் சீதை மற்றும் இராமருக்கான கோயிலும் உள்ளது.
இக்கோயில் மண்டபம் 73,000 சதுர அடி பரப்பளவில் தூண்கள் இன்றி, குவிமாடம் அமைப்பில் கட்டப்பட்டுள்ளது. இம்மண்டபத்தில் ஒரே நேரத்தில் 25,000 பக்தர்கள் அமர்ந்து வழிபட முடியும். இக்கோயிலை சுற்றிலும் அழகிய தோட்டங்கள், நீர் ஊற்றுகள், ராதை மற்றும் கோபியர்களுடன் கிருஷ்ணரின் ராசலீலைகள், கோவர்தன மலையைத் தூக்கும் காட்சி, காளிங்க நர்த்தனம் காட்சிகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
இக்கோயிலின் துணைக் கோயிலான கீர்த்தி கோயில் பர்சானா எனும் ஊரில் 2019-ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டது.மற்றொரு துணைக் கோயிலான பக்தி கோயில் 2015-ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டது.
புத்தாண்டு விழா

கிரிகோரியன் நாட்காட்டியில், புத்தாண்டு மாலை (பல நாடுகளில் பழைய ஆண்டு நாள் அல்லது செயிண்ட் சில்வெஸ்டர் தினம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது), ஆண்டின் கடைசி நாள் டிசம்பர் 31 அன்று அனுசரிக்கப்படுகிறது பல நாடுகளில், புத்தாண்டு கொண்டாட்டம் மாலை விருந்துகளில் கொண்டாடப்படுகிறது, அங்கு பலர் நடனமாடியும், விருந்துண்டும், பானங்களைக் குடித்தும், பட்டாசு வெடித்தும் கொண்டாடுகிறார்கள். சில கிறிஸ்தவர்கள் கண்காணிப்பு சேவையில் கலந்து கொள்கிறார்கள் . கொண்டாட்டங்கள் பொதுவாக நள்ளிரவில் தொடங்கி புத்தாண்டு தினமான ஜனவரி 1 வரை செல்கின்றன.
சப்பானியப் புத்தாண்டு

சப்பானியப் புத்தாண்டு (Japanese New Year, Shōgatsu 正月?) அதன் சொந்த வழக்கங்களை கொண்ட ஒரு ஆண்டு விழா ஆகும். 1873 முதல், சப்பானியப் புத்தாண்டு கிரெகொரியின் நாட்காட்டி படி ஒவ்வொரு ஆண்டும் சனவரி 1 ம் தேதி, கொண்டாடப்படுகிறது. எனினும், பாரம்பரிய சப்பானியப் புத்தாண்டு கொண்டாட்டம் சமகால சீன, கொரிய, மற்றும் வியட்நாம் புத்தாண்டு நாளில் கொண்டாடப்படுகிறது.
புத்தாண்டு நாள்

புத்தாண்டு நாள் (புத்தாண்டு தினம்; புதுவருடப் பிறப்பு; வருடப் பிறப்பு; New Year's Day) சனவரி 1 அன்று உரோமானியப் பேரரசில் கிமு 45 இலிருந்து கடைபிடிக்கப்பட்டு வரும் நவீன கிரெகோரியின் நாட்காட்டி, மற்றும் யூலியன் நாட்காட்டி ஆகியவற்றின் முதல் நாளாகும். உரோமானியர்கள் இந்தப் புத்தாண்டு நாளினை ஜானுஸ் என அழைக்கப்படும் வாயில்களின், கதவுகளின் கடவுளுக்காகவே வழங்கிவந்தனர். அந்தக் கடவுளின் பெயரைக் கொண்டே ஆண்டின் முதல் மாதமான இது ஜனவரி (சனவரி) என்று அழைக்கப்படுகிறது. இயேசுவின் விருத்த சேதன விழா நாளும் இந்நாளிலேயே ஆங்கிலிக்கன் தேவாலயம், லுத்தரன் தேவாலயம் ஆகிய பிரிவுகளைச் சேர்ந்தவர்களால் கொண்டாடப்படுகிறது. இந்நாட்களில் பல உலக நாடுகளும் கிரெகோரிய நாட்காட்டியையே தங்களது பொதுவான நாட்காட்டியாகப் பயன்படுத்துகின்றனர். மேலும், இந்தப் புத்தாண்டு நாளே உலகின் அதிகமாகக் கொண்டாடப்படும் பொது விடுமுறை நாளாகும். இது ஒவ்வொரு கால மண்டலத்திலும் நள்ளிரவில் புத்தாண்டு பிறக்கும்போது வாணவெடிகள் வெடித்துக் கொண்டாடப்படுகிறது.
வியட்நாமியப் புத்தாண்டு

வியட்நாமியப் புத்தாண்டு, வியட்நாம் கலாச்சாரத்தில் மிக முக்கியமான கொண்டாட்டமாகும். சீன-வியட்நாம் மொழியில் புத்தாண்டு என்பது "முதல் நாள் முதல் காலை விருந்து" என பொருள்படும். வியட்நாமியப் புத்தாண்டானது வழக்கமாக சீன நாட்காட்டியின் அடிப்படையில் வசந்த வருகையை கொண்டாடப்படுகிறது. இது ஜனவரி அல்லது பிப்ரவரி மாதங்களில் வருகிறது.
வியட்நாம் மற்றும் சீனா இடையே உள்ள ஒரு மணி நேர வித்தியாசம் காரணமாக அமாவசை வெவ்வேறு நாட்களில் நிகழும் சந்தர்ப்பம் தவிர பொதுவாக சீனப் புத்தாண்டு கொண்டாடப்படும் அதே நாளில் வியட்நாமியப் புத்தாண்டும் கொண்டாடப்படுகின்றது. அது வியட்நாமிய நாட்காட்டியின் முதல் மாதத்தின் முதல் நாளில் இருந்து குறைந்தது மூன்றாம் நாள் வரை கொண்டாடப்படுகின்றது. வியட்நாம்வாசிகள் பல சிறப்பு உணவுகளை சமைத்தல், வீட்டைச் சுத்தப்படுத்தல் என்பன மூலம் புத்தாண்டு விடுமுறை கொண்டாட்டங்களுக்குத் தயாராகின்றனர்.
மேலும் புத்தாண்டானது யாத்திரைகளுக்கும் குடும்ப மறு சந்திப்புகளுக்குமான நேரமாக இருக்கின்றது. அவர்கள் கடந்த ஆண்டின் கடினமான பகுதிகளை பற்றி மறந்து வரவிருக்கும் ஆண்டை ஒரு நல்ல ஆண்டாக நம்பிக்கையுடன் வரவேற்கின்றனர். அவர்கள் புத்தாண்டை வசந்த காலத்தின் முதல் நாளெனக் கருதுகின்றனர். இப்பண்டிகை பொதுவாக "வசந்த விழா(Hội Xuan)" என அழைக்கப்படுகிறது.
சீனப் புத்தாண்டு

சீனப் புத்தாண்டு (Chinese New Year) ஒரு முக்கியமான சீனத் திருவிழா ஆகும். இது சந்திர-சூரிய சீன நாட்காட்டியின் துவக்கத்தில் கொண்டாடப்படுகிறது. இதன் நேரடி மொழிபெயர்ப்பு "வசந்த விழா" ஆகும். கொண்டாட்டங்கள் பாரம்பரியமாக சீன நாட்காட்டியின் முதல் நாளுக்கு முந்தைய நாள் மாலை முதல் 15-ம் நாள் வரை கொண்டாடப்படுகிறது. புத்தாண்டின் முதல் நாள் சனவரி 21 மற்றும் 20 பிப்ரவரி இடையே அமாவாசையை அடுத்து வரும் புதிய நிலவு தோன்றுவதுடன் ஆரம்பமாகின்றது. 2016 ஆம் ஆண்டில், சீனப் புத்தாண்டின் முதல் நாள் பிப்ரவரி 8 ஆம் தேதி, திங்கள் ஆரம்பமாகின்றது.
சீனப் புத்தாண்டு சீனா, ஹாங்காங், மக்காவு, தைவான், சிங்கப்பூர், தாய்லாந்து, கம்போடியா, இந்தோனேசியா, மலேசியா, மொரிசியசு, மற்றும் பிலிப்பீன்சு உட்பட சீன மக்கள் கணிசமாக உள்ள நாடுகள் மற்றும் பிரதேசங்களில் கொண்டாடப்படுகிறது.
சிவசுப்பிரமணியர் கோவில், சைதை செங்குந்த கோட்டம்

சைதை செங்குந்த கோட்டம் சிவசுப்பிரமணியர் கோவில் சென்னை மேற்கு சைதாப்பேட்டை அடுத்த செங்குந்தர் கோட்டம் என்னும் இடத்தில் அமைந்துள்ளது.
14ஆம் நூற்றாண்டில் செங்குந்த கைக்கோள முதலியார் சமூகத்தவரால் இந்த கோவில் கட்டப்பட்டது. இங்கு வீரபாகு உள்ளிட்ட நவவீர்கள் சிலை உள்ளது.
சித்ரா பவுர்ணமி, வைகாசி விசாகம், தலை ஆடி, ஆடி 18, ஆவணி அவிட்டம், ஆடிவெள்ளிகள், விநாயக சதுர்த்தி, நவராத்திரி, சரஸ்வதி பூஜை, தீபாவளி, சூரசம்ஹாரம், கல்யாண உற்சவம், கார்த்திகை தீபம், மார்கழி மாத பூஜை, ஆங்கில புத்தாண்டு, தைப்பொங்கல், தைப்பூசம், சிவராத்திரி, பங்குனி உத்திரம் , கிருத்திகை, அமாவாசை, சஷ்டி ஆகிய நாட்களில் உற்சவம் நடக்கிறது. ஆண்டு முழுவதும் முறைப்படி பற்பல உற்சவங்கள் நடக்கிறது. தமிழ்ப் புத்தாண்டு விழாவின் போது மிகவும் சிறப்பான உற்சவமாக கொண்டாடுகின்றனர். ஆகிய விழா நாட்களில் உற்சவங்கள் நடக்கிறது.
மேச்சேரி பத்ரகாளியம்மன் கோயில்

அருள்மிகு பத்ரகாளியம்மன் கோயில் சேலம் மாவட்டத்தில், சேலம் மாவட்டத்தில் மேச்சேரியில் உள்ளது.
இந்தக் கோவில் பிரதான வாசல் வடக்கு நோக்கிய ராஜகோபுரத்துடன் கம்பீரமாகக் காட்சி அளிக்கிறது. மேலும் கோவிலைச் சுற்றி உயர்ந்த மதில்களும், நான்கு திசைகளிலும் நான்கு கோபுரங்களுடன் கூடிய வாசல்களும் உள்ளன.
மேச்சேரி பத்ரகாளியம்மன் கோவிலில் அன்னையின் அஷ்டபுஜங்களில் பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்ரரூபமான சூலாயுதம், கபாலம், உடுக்கை, வாள், கேடயம், தலை, மணிகளை தாங்கிய தண்டையணி பொன்சலங்கை அணிந்து வலதுகால் மேலூன்றி,
பொன் சலங்கை அணிந்த இடது காலை அசுரன் மீது ஊன்றி வீராசனத்தில் அமர்ந்து, மூக்கில் மின்னும் மூக்குத்தியும், பவளமாய் ஜொலிக்கும் புன்சிரிப் புடனும், அக்னி மகுடமும், குண்டலமும் அணிந்து தேவியாய், பத்ரகாளியாய் அனைவருக்கும் அருள்புரிகின்றாள்.
அன்னையைத் தரிசனம் செய்வதால் 21 தலைமுறையில் செய்த பாவங்கள், சோகம், ரோகம் போன்றவை நீங்கும். வித்தை, புத்தி சித்திக்கும். அஷ்டமாசித்திகளும் அன்னையை பணிந்து வழிபட்டால் கைகூடிவரும்.
மேலும் பாவ தோஷங்கள், ஏவல், பில்லிசூனியம், எதிரிகளால் ஏற்படும் தொல்லைகள், ராகு, கேது தோஷத்தால் ஏற்படும் திருமண தடைகள், குழந்தை பேறின்மை ஆகியவைகளுக்கு ராகுகாலத்தில் எலுமிச்சை விளக்கு ஏற்றி வழிபட்டால் நீங்கும் என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கை ஆகும்.
மேலும் மனநோய் பாதித்தவர்கள் ஒருமண்டலம் இங்குவந்து தீர்த்தம், விபூதி உட்கொண்டால் நோய் நீங்குகிறது. பேய், பிசாசு பிடித்தவர்கள் வந்து பூதகணங்களின் முன் கூட்டு பிரார்த்தனை செய்து விபூதி அணிந்தால் அவைகள் நீங்கிவிடுகிறது.
கால்நடைகளுக்கு ஏற்படும் நோய் நீங்க பக்தர்கள் வீபூதி பெற்று செல்கின்றனர்.' மக்கள் தங்கள் வேண்டுதல் நிறைவேறியதும் ஆலயத்திற்கு வந்து பொங்கல் வைத்து வழிபாடு செய்கின்றனர்.
தினமும் காலை, மாலை வேளைகளில் பூஜை நடைபெறும்.
மாசி மாதம் திருவிழா நடைபெறும்.அப்போது பூக்கரகம் எடுத்தல் ,அலகு குத்துதல், அக்னிக்குண்டம் இறங்குதல், தீச்சட்டி எடுத்தல் என பக்தர்கள் தங்களது நேர்த்திக்கடனைச் செலுத்துவார்கள்.
சேலத்தில் இருந்து 32 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், மேட்டூர் அணையில் இருந்து 20 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் 800 ஆண்டுகளுக்கு மேல் பழமைவாய்ந்த பத்ரகாளியம்மன் கோவில் உள்ளது
இராசிபுரம் கைலாசநாதர் கோயில்

இராசிபுரம் கைலாசநாதர் திருக்கோயில் (Kailasanathar Temple) இந்தியாவின் தமிழ்நாட்டில் நாமக்கல் மாவட்டம் இராசிபுரம் நகரத்தில் உள்ளது.
இங்கு தமிழ் புத்தாண்டு, சித்திரா பௌர்ணமி, திருவாதிரை, ஆடிப்பெருக்கு ஆடி அமாவாசை, ஆருத்ரா தரிசனம்,சிவராத்திரி, நவராத்திரி, ஆங்கிலப் புத்தாண்டு, பிரதோஷம்,வைகாசி விசாகம், தை அமாவாசை , விநாயகர் சதுர்த்தி, மாசி மகம், கார்த்திகை தீபம் போன்ற விழாக்கள் சிறப்பாக கொண்டாடப்படுகிறது.
இந்த ஆலயம் தினமும் காலை 6 மணி முதல் பகல் 12 மணி வரையும், மாலை 4 மணி முதல் இரவு 8 மணி வரையும் பக்தர்கள் தரிசனம் செய்வதற்காக திறந்திருக்கும்.
தமிழ் வளர்ச்சிக்கான சிறந்த நூல்களுக்கான பரிசு பெற்ற நூல்கள், 2010

தமிழ்நாடு அரசின் தமிழ் வளர்ச்சித் துறையின் தமிழ் வளர்ச்சிக்கான சிறந்த நூல்களுக்கான பரிசுகள் வழங்கும் திட்டம் மூலம் ஆண்டுதோறும் 31 வகைப்பாடுகளின் கீழ் தேர்வு செய்யப்படும் நூல்களுக்கு பரிசுகள் வழங்கப்படுகிறது. 2010 ஆம் ஆண்டிற்கான பரிசுக்காகத் தேர்வு செய்யப்பட்ட நூல்களின் நூலாசிரியருக்கு ரூபாய் 30,000 பரிசுத்தொகை மற்றும் பாராட்டுச் சான்றிதழ், பதிப்பகத்தினருக்கு ரூபாய் 10,000 பரிசுத்தொகை மற்றும் பாராட்டுச் சான்றிதழ் அளிக்கப்படுகின்றன.
இத்திட்டத்தின் கீழ் 2010 ஆம் ஆண்டிற்கான சிறந்த நூல்கள் மற்றும் நூலை எழுதிய நூலாசிரியர்கள், நூலை வெளியிட்ட பதிப்பகங்களின் பட்டியல் இது.
குறிப்புகள்
நெல்லிக்குப்பம்

நெல்லிக்குப்பம் (ஆங்கிலம்:Nellikuppam), இந்தியாவின் தமிழ்நாடு மாநிலத்தில் அமைந்துள்ள கடலூர் மாவட்டத்தில் உள்ள பண்ருட்டி வட்டத்தில் இருக்கும் ஒரு நகராட்சி ஆகும். நெல்லிக்குப்பத்தில் தனியார் சர்க்கரை ஆலை இயங்குகிறது.
2011-ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி 30 நகராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களையும், 10,763 குடும்பங்களையும் கொண்ட இந்நகரத்தின் மக்கள்தொகை 46,678 ஆகும். இந்நகரத்தின் எழுத்தறிவு 82.8% மற்றும் பாலின விகிதம் 1000 ஆண்களுக்கு, 1,028 பெண்கள் வீதம் உள்ளனர். 6 வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை 5072 ஆகவுள்ளது. குழந்தைகள் பாலின விகிதம், 1000 ஆண் குழந்தைகளுக்கு, 966 பெண் குழந்தைகள் வீதம் உள்ளனர். பட்டியல் சமூகத்தினரும், பட்டியல் பழங்குடியினரும் முறையே 16,826 மற்றும் 32 ஆகவுள்ளனர். மக்கள்தொகையில் இந்துக்கள் 75.69%, இசுலாமியர்கள் 21.7%, கிறித்தவர்கள் 2.29%, தமிழ்ச் சமணர்கள் 0.19%, மற்றும் பிறர் 0.12% ஆகவுள்ளனர்.
நெல்லிக்குப்பத்தில் சமூக அமைப்புகள்
சுயமரியாதை இயக்கத்தின் தாக்கத்தால் திருவள்ளுவர் மன்றம் 1950 ல் செயற்பட்டது. பகுத்தறிவாளர் கழகம் 1985 முதல் 2000ம் ஆண்டு வரை செயற்பட்டது. வாசகர் வட்டம் இது அரசு நூலகத்தின் வாசகர் வட்டமாகும் . இது சுமார் 20 ஆண்டு காலம் செயற்பட்டது. மாந்த நலச் சிந்தனையாளர் பேரவை,தமிழின இளைஞர் குழு,தமிழினியர் நூலக வாசகர் வட்டம், நகர வளர்ச்சி குழு, அறிவாலயம் போன்ற பல சமூக நல அமைப்புகள் நெல்லிக்குப்பத்தில் செயல்பட்டன.
1950ல் நெல்லிக்குப்பத்தில் திராவிட முன்னேற்ற கழகத்தின் கிளை செயலராக இருந்த தையலர் இராசகோபால் என்பவர் திராவிட முரசு என்ற இதழை நடத்தினார்.
துரைமாணிக்கம் என்கிற பெருஞ்சித்திரனார் 1960 க்கு முன்பு நெல்லிக்குப்பத்தில் அஞ்சலகத்தில் பணிபுரிந்த போது தென்மொழி என்ற இதழை தொடங்கினார் . அந்த இதழ் இப்போதும் சென்னையில் இருந்து வெளிவந்து கொண்டிருக்கிறது.
தமிழ் புத்தாண்டு பொங்கல் மலர் அருண்மொழி சேணாவரையன் முயற்சியில் 2001 முதல் பதிமூன்று ஆண்டுகள் தொடர்ச்சியாக வெளிவந்தது
வட சென்னிமலை

வட சென்னிமலை (Vadachennimalai) ஊரானது, சேலம் மாவட்டம் ஆத்தூர் வட்டத்தில், சதாசிவபுரம் ஊராட்சியில் தேசிய நெடுஞ் சாலை 79 ல் இருந்து தெற்கே ஒரு கி.மீ தொலைவில் அமைந்துள்ளது.
இங்குள்ள குன்றின் மேல் முருகப்பெருமானின் வடசென்னிமலை பாலசுப்பிரமணியர் கோயில் அமைந்துள்ளது. இக்கோவிலில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் பங்குனி மாதம் பங்குனி உத்திரத் தேர் திருவிழா வெகுசிறப்பாக நடைபெற்று வருகின்றது. பங்குனி உத்திரத் தேர் திருவிழா நடைபெற்ற இரண்டாம் நாள் சத்தாபரம் விழா நடைபெறும். அப்போது முருகப்பெருமான், வள்ளி மற்றும் தெய்வானையுடன் உற்சவ மூர்த்தியாக வலம் வரும் போது பலவகையான வானவெடிகள் வெடிக்கப்படும். இந்த வானவேடிக்கையை காணச் சுற்றுவட்டாரத்திலுள்ள கிராமங்களில் இருந்து பெருவாரியான மக்கள் வருகின்றனர். மேலும் கார்த்திகை தீபம், மார்கழி மாத பூஜை, ஆங்கிலப் புத்தாண்டு, தைப்பொங்கல், சிவராத்திரி, கிருத்திகை. தைப்பூசம், சஷ்டி போன்ற தினங்களில் சிறப்பு வழிபாடும் நடைபெற்று வருகின்றது.
இம்மலையின் அடிவாரத்தில் அரசு அறிஞர் அண்ணா கலைக் கல்லூரி அமைந்துள்ளது.
மார்ச்

மார்ச்சு (March) என்பது யூலியன், கிரெகொரியின் நாட்காட்டிகளில் ஆண்டின் மூன்றாவது மாதம் ஆகும். இது 31 நாட்களைக் கொண்டுள்ளது. வடக்கு அரைக்கோளத்தில், இளவேனில் காலத்தின் வானிலைத் தொடக்கம் மார்ச்சு முதல் நாளில் நிகழ்கிறது. 20 அல்லது 21 ஆம் தேதிகளில் வரும் மார்ச்சு மாத சம இரவு பகல் வடக்கு அரைக்கோளத்தில் இளவேனில் காலத்தின் வானியல் தொடக்கத்தையும், தெற்கு அரைக்கோளத்தில் இலையுதிர் காலத்தின் தொடக்கத்தையும் குறிக்கிறது, தெற்கு அரைக்கோளத்தில் செப்டம்பர் என்பது வடக்கு அரைக்கோளத்தின் மார்ச்சு மாதத்திற்கு சமமான பருவமாகும்.
மார்ச்சு மாதத்தின் பெயர், தொடக்கக்கால உரோமானிய நாட்காட்டியின் முதல் மாதமான மார்சியசு என்பதிலிருந்து வந்தது. இம்மாதத்திற்கு உரோமானியப் போரின் கடவுளும், அவரது மகன்களான உரோமலசு, இரீமசு ஆகியோரின் மூலம் உரோமானிய மக்களின் மூதாதையருமான மார்சு என்பவரின் பெயரிடப்பட்டது. அவரது மாதம் மார்சியசு போர்ப் பருவத்தின் தொடக்கமாகும், அத்துடன் இந்த மாதத்தில் அவரது நினைவாக நடத்தப்பட்ட பண்டிகைகள் அக்டோபரில் இந்த நடவடிக்கைகளுக்கான பருவம் முடிவுக்கு வந்தன. மார்சியசு உரோமானிய நாட்காட்டி ஆண்டின் முதல் மாதமாக ஏறத்தாழ கிமு 153 வரை இருந்து வந்தது, மாதத்தின் முதல் பாதியில் பல சமய நிகழ்வுகள் தொடக்கத்தில் புத்தாண்டுக் கொண்டாட்டங்களாகவே இருந்தன. பழங்காலத்தின் பிற்பகுதியில் கூட, மாதங்களை சித்தரிக்கும் உரோமானிய மொசைக்குகள் சில சமயங்களில் மார்ச் மாதத்தையே முதலிடத்தில் வைத்திருந்தன.
உருசியாவில் மார்ச்சு 1 15 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதி வரை எண்ணிடப்பட்ட ஆண்டைத் தொடங்கியது. பெரிய பிரித்தானியாவும் அதன் குடியேற்ற நாடுகளும் 1752 வரை மார்ச் 25 ஐத் தொடர்ந்து பயன்படுத்தி வந்தன, பின்னர் அவர்கள் இறுதியாக கிரெகொரியின் நாட்காட்டியை ஏற்றுக்கொண்டனர் (இங்கிலாந்தில் நிதியாண்டு ஏப்ரல் 6 இல்தொடங்குகிறது, இது முந்தைய யூலியன் நாட்காட்டியில் மார்ச் 25). ஈரான், எத்தியோப்பியா போன்ற பல நாடுகள் இப்போதும் மார்ச் மாதத்தில் புத்தாண்டின் தொடக்கத்தைக் கொண்டாடுகின்றன.
மார்ச் மாதம் வடக்கு அரைக்கோளத்தில் (வட அமெரிக்கா, ஐரோப்பா, ஆசியா, ஆப்பிரிக்காவின் ஒரு பகுதி) இளவேன்றி காலத்தின் முதல் மாதமாகவும், தெற்கு அரைக்கோளத்தில் (தென் அமெரிக்கா, ஆப்பிரிக்காவின் ஒரு பகுதி, ஓசியானியா) இலையுதிர்க்காலத்தின் முதல் மாதமாகவும் கொண்டாடப்படுகிறது.
மார்ச் மாதத்தில் கொண்டாடப்படும் பண்டைய உரோமானிய நிகழ்வுகளில் மார்ச் 1, மார்ச் 14, மார்ச் 17 ஆகிய நாட்களில் கொண்டாடப்படும் அகோனியம் மார்சியால், மார்ச் 1, மார்ச் 14, மார்ச் 17 ஆகிய நாட்களில் கொண்டாடப்படும் மெட்ரோனாலியா, மார்ச் 7 ஆம் தேதி கொண்டாடப்படும் யூனோனாலியா, மார்ச் 14 அன்று கொண்டாடப்படும் எக்குவிரியா, மார்ச் 14 அல்லது மார்ச் 15 இல் கொண்டாடப்படும் மாமுராலியா, மார்ச் 15, மார்ச் 22–28 வரை கொண்டாடப்படும் இலாரியா, மார்ச் 16–17 அன்று கொண்டாடப்படும் ஆர்கெய், மார்ச் 17 இல் கொண்டாடப்படும் லிபராலியா, பச்சனாலியா, மார்ச் 19–23 அன்று கொண்டாடப்படும் குயின்குவாட்ரியா, மார்ச் 23 அன்று கொண்டாடப்படும் தூபிலஸ்ட்ரியம் ஆகியவை அடங்கும். இந்த நாட்கள் இன்றைய கிரிகோரியன் நாட்காட்டியுடன் ஒத்துப்போகவில்லை.
மார்ச் மாத பிறப்புக் கற்கள் நீலப்பச்சையும் குருதிக்கல்லும் ஆகும். இந்தக் கற்கள் தைரியத்தைக் குறிக்கின்றன. இதன் பிறப்பு மலர் டாஃபோடில் ஆகும். இதன் இராசி அறிகுறிகள் மார்ச் 20 வரை மீனம், மார்ச் 21 முதல் மேடம் ஆகும்.
பாலாம்பிகா

பாலாம்பிகா (Balambika), ("பாலா" என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்) இந்து மதத்தில் வழிபாடு செய்யப்படும் ஒரு பெண் தெய்வம் ஆவார். இவரது கோயில், தென்னிந்தியாவில் உள்ள தமிழ்நாட்டில் உள்ளது. இவருடைய பெயருக்கு "அறிவின் தெய்வம்" அல்லது "குழந்தை தேவி" என்று பொருள் அளிக்கப்படுகிறது.
பாலம்பிகாவின் விளக்கம் குறித்து, புராண நூலில் பாலம்பிகா தசகம் காணப்படுகிறது. இவர், நான்கு கைகள் உடையவராகவும், ஒவ்வொரு உள்ளங்கையிலும் சிவப்பு வட்டம் கொண்டவராக ஓளிப்படங்களில் காணப்படுகிறார். இவர், ஒரு புனிதமான பாடப்புத்தகத்தையும் ஒரு ஜபமாலையையும் தன் இரண்டு கைகளில் வைத்திருப்பவராக பக்தர்களுக்கு காட்சியளிக்கிறார். பாலாம்பிகா ஒரு குழந்தையாகக் கருதப்படுகிறார். மேலும் ஒரு சிறந்த வாழ்க்கைக்கு தேவையான உண்மையான அறிவு, கல்வி, ஞானம், சக்தி மற்றும் செழிப்பு ஆகியவற்றை தருபவராக உள்ளார் என்று கூறப்படுகிறது. இவர், சில சமயங்களில் குழந்தைகளின் தெய்வம் என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஆகவே, இவருடைய கோயில் குழந்தைகளுக்கு அர்ப்பணிக்கும்படி கட்டப்பட்டது.
“ஐம் க்லீம் சௌ, சௌ க்லீம், ஐம், ஐம், க்லீம், சௌ. "
"ஐம்" என்பது கற்றலைக் குறிக்கிறது.
"க்லீம்" என்பது காந்த ஈர்ப்பைக் குறிக்கிறது.
"சௌ" என்பது செழிப்பைக் குறிக்கிறது.
இந்த எளிய மூன்று சொல் மூலமந்திரம் அனைத்து நவீன உலகப் பிரச்சினைகளுக்கும் தீர்வாகக் கருதப்படுகிறது. இந்த மூலமந்திரத்தை உச்சரிக்கும்போது, பாலம்பிகா உடனடியாக வந்து அருள் புரிவார் என்று நம்பப்படுகிறது. மேலும், "பாலா" என்ற இவரது பெயரை ஓதும்போது, தெய்வமாக இருக்கும் இவர் எப்போதும் கேட்பார் என்கிற நம்பிக்கை நிலவுகிறது.
இந்தியாவிலுள்ள, தமிழ்நாட்டின் அரியலூர் மாவட்டத்தில் காமராசவள்ளியில் பாலம்பிகாவுக்கு ஒரு கோயில் உள்ளது. இது சுமார் 1000–2000 ஆண்டுகள் பழமையானது எனக் கருதப்படுகிறது. இக்கோயிலின் சுவர்களில் சிற்பங்கள் காணப்படுகின்றது. மேலும், கார்கோடகன் என்கிற நாகர்களின் அரசன், விநாயகர் மற்றும் நந்தியுடன் சிவ பூசை (சிவன் வழிபாடு) செய்யும் கதையைக் குறிப்பிடும் சிற்பங்கள் இங்கு உள்ளது. மேலும், 1950ம் ஆண்டில் காஞ்சி மடத்தைச் சேர்ந்த மகா பெரியவர் என்று அழைக்கப்படும் சந்திர சேகர சுவாமிகள் இங்கு வந்து கார்கோடேசுவரருக்கும் பாலாம்பிகைக்கும் அபிசேக, ஆராதனை செய்து வழிபட்டதாக கோயில் குறிப்பு காணப்படுகிறது.
பன்னிரெண்டு இராசி சக்கரத்தில் ஒன்றான, கடகம் இராசி மற்றும் கடக லக்கினத்தில் பிறந்தவர்கள், தங்கள் வாழ்க்கையில் நலம் பெற்று வாழ இங்கு வந்து பிரார்த்தனை செய்ய வேண்டும் என்று கூறப்படுகிறது. மேலும், நாக தோஷம் உடையவர்களின் பரிகாரத் தலமாகவும் இக்கோயில் உள்ளது. இங்கு வந்து கார்கோடேசுவர் - பாலாம்பிகாவை வழிபாடு செய்வதன் மூலம், திருமணத் தடை நீங்கும் எனவும், குழந்தைப் பேறு மற்றும் நல்ல வாழ்க்கை அமையப்பெறும் எனவும் இக்கோயிலின் தல வரலாறு குறிப்பிடுகிறது.
இவரை விவரிக்கும் தோத்திரப் பாடல்கள் அடங்கிய புனித நூல் 'பாலம்பிகா தசகம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த உரை பாலாம்பிகா அல்லது இவரிடம் இருப்பதை விவரிக்க "யார்" அல்லது "யாருடையது" என்ற சொற்றொடரைப் பயன்படுத்துகிறது. ஒவ்வொரு வரியும் "ஓ பாலாம்பிகா, தயவுசெய்து என்னைப் பார்த்து இரக்கமுள்ள பார்வையை பொழியுங்கள்" என்று தொடங்குகிறது. இந்த நூலில், இவரைப் பற்றிய வருணனை காணப்படுகிறது. முதலில் இந்த நூல் சமசுகிருதத்தில் எழுதப்பட்டது. பின்னர் பி.ஆர். ராமச்சந்தர் என்பவரால் ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்ப்பு செய்யப்பட்டது.
சீலநாயக்கன்பட்டி, ஊத்துமலை

சீலநாயக்கன்பட்டி, ஊத்துமலை என்பது சேலம் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு புறநகர்ப் பகுதியாகும்.
சீலநாயக்கன்பட்டியில் அமைத்துள்ள ஊத்துமலை முருகன் கோவில் அப்பகுதி மக்களுக்கு திருத்தலமாக அமைத்துள்ளது. கடல் மட்டத்தில் இருந்து சுமார் 500 மீட்டர் உயரத்தில் இந்த முருகன் கோயில் உள்ளது. இத்தலம் சுமார் 1000–2000 வருடங்கள் பழமை வாய்ந்தது என்று கருதப்படுகின்றது. இங்குத் தைப்பூச விழா, தமிழ் புத்தாண்டு, கார்திகைத் திருவிழா போன்ற விழாக்கள் சிறப்பாக நடை பெறுகின்றன. மேலும் சீலநாயக்கன்பட்டியில் காலபைரவர் கோவில் உள்ளது. இக்கோவிலில் தேய்பிறை அஷ்டமி அன்று சிறப்புப் பூசை நடைபெறுகிறது.
சிவத்தையாபுரம்

சிவத்தையாபுரம் என்பது தூத்துக்குடி மாவட்டத்திலுள்ள சாயர்புரம் தேர்வுநிலைப் பேருராட்சிக்கு உட்பட்ட ஒரு பகுதியாகும்.
இந்த ஊர் தூத்துக்குடியிலிருந்து 20 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் தூத்துக்குடி வானூர்தி நிலையத்திற்கு ஐந்து கிலோ மீட்டர் தொலைவிலுள்ள ஒரு ஊராகும். சுமார் 5000 க்கும் அதிகமான மக்கள் தொகையைக் கொண்ட இவ்வூர் வாழ்கின்ற மக்கள் இந்து மற்றும் கிறித்தவ சமயத்தைப் பின்பற்றுகின்றனர்..
10 நாட்கள் தசராத் திருவிழா, விநாயகர் சதுர்த்தி, கிருஷ்ண ஜெயந்தி, தமிழ் வருடப் பிறப்பு, மகா சிவராத்திரி, கார்த்திகை தீபத் திருவிழா, திருவிளக்கு பூஜை ஆகிய பண்டிகைகள் கொண்டாடப்படுகின்றன.
சாயர்புரம் செல்லும் அனைத்துப் பேருந்துகளும் சிவத்தையாபுரம் செல்கின்றன. சாயர்புரம் வழியாக தூத்துக்குடி, திருச்செந்தூர், திருநெல்வேலி, நாகர்கோவில், மதுரை, கோயம்புத்தூர் மற்றும் சென்னை போன்ற நகரங்களுக்கும் தனியார் மற்றும் அரசுப் பேருந்துகள் இயங்குகின்றன.
சந்தை, தேரி, தோட்டக்காடு, செங்குட்டம், சாலை ஆகியன இவ்வூரில் வழங்கி வரும் சில இடக்குறிப்புகளாகும்.
Radha Damodar Temple, Vrindavan

Shri Radha Damodar Temple is a Hindu temple, dedicated to Hindu deities Radha and Krishna. The temple is situated in Vrindavan of Indian state of Uttar Pradesh. In the temple, Krishna is worshiped in the form of Damodar with his consort Radha. It is one of the main seven Goswami temples of Vrindavan. The temple belongs to Gaudiya Vaishnavism tradition and was founded by Jiva Goswami in 1542.
Shri Radha Damodar Temple was first established by Jiva Goswami in the year 1542 and was located at Seva Kunj of Vrindavan. Later, In 1670, when the Muslim emperor Aurangazeb invaded Vrindavana, the original deities Radha Damodar were shifted to Jaipur for some time and when the social conditions became favourable, deities were brought back to Vrindavan in the year 1739. The deities Radha Damodar have been served in Vrindavan since then. Before the disappearance of Jiva Goswami in 1596, he left the deities in the care of his successor Krishna Dasa, the head priest. Presently, the descendants of Krishna Dasa are serving the deities.
The temple is one of the ancient temples of Vrindavan. It is among the seven significant temples of Vrindavan which includes Radha Madan Mohan temple, Radha Gokulnanda temple, Radha Raman temple, Radha Govinda temple, Radha Gopinath temple and Radha Shyamsundar temple. The temple also houses the Giriraj Shila having the footprints of Krishna which was believed to be given to Sanatana Goswami by Krishna himself. According to popular belief, four parikramas (circumambulation) of the Radha Damodar Temple is equal to one circumambulation of Govardhana Hill.
There are also samadhis of many Gaudiya saints including Rupa Goswami, Jiva Goswami and Krishnadasa Kaviraja inside the premises of the temple. Founder of ISKCON, Srila Prabhupada also stayed in this temple for six years before heading to the United States of America to preach about Krishna.
Along with Radha Damodar and Giriraj Shila, the other deities worshiped in the temple are - Radha Vrindavanchandra, Radha Madhav, Gaur Nitai and Jagannath.
The time zone (UTC+05:30) observed through India by the priest -
Morning - 4:30 AM to 1:00 PM
Evening - 4:30 PM to 9:00 PM
Chanchalapathi Dasa

Chanchalapathi Dasa (born 1963) is an Indian spiritual leader, social worker, and co-founder of Akshaya Patra Foundation, a non-profit organisation that provides mid-day meals to school children across India. He is also the Senior Vice President of ISKCON Bangalore and the President of Vrindavan Chandrodaya Mandir, a cultural heritage project aimed at building the tallest temple dedicated to Lord Krishna in the world.
Chanchalapathi Dasa was born in 1963 in Bangalore, Karnataka. He pursued his undergraduate studies in Electrical Communication Engineering at PSG College of Technology, Coimbatore, where he first encountered the teachings of A. C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada, the founder of the International Society for Krishna Consciousness (ISKCON). Inspired by Srila Prabhupada's mission, he later joined the Indian Institute of Science, Bangalore, for his postgraduate studies.
In 1984, Chanchalapathi Dasa became a full-time member of ISKCON Bangalore. Over the years, he has conceptualised and implemented numerous spiritual, cultural, and social development programmes aimed at serving humanity. He played a pivotal role in the creation of Little Krishna, an animated series depicting the childhood pastimes of Lord Krishna.
Chanchalapathi Dasa is the Co-Founder and Vice Chairman of Akshaya Patra Foundation, one of the world's largest mid-day meal programmes. Under his leadership, the organisation has expanded its reach, providing meals to millions of children across India. His contributions to addressing classroom hunger and improving educational outcomes have been widely recognised.
As the President of Vrindavan Chandrodaya Mandir, Chanchalapathi Dasa oversees the development of a unique cultural and heritage tourism project in Vrindavan, Uttar Pradesh. The temple complex is envisioned to become the tallest temple dedicated to Lord Krishna, symbolising India's rich cultural heritage.
Chanchalapathi Dasa serves as the Senior Vice President of ISKCON Bangalore, where he has been instrumental in expanding the organisation's spiritual and social initiatives. He is also the Vice Chairman and Co-Mentor of the Global Hare Krishna Movement, guiding its strategic growth and governance.
The teachings of A. C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada have been the guiding force behind Chanchalapathi Dasa's work. Inspired by Srila Prabhupada's vision, he has dedicated his life to spreading the message of Krishna consciousness and serving humanity through spiritual and social initiatives.
Chanchalapathi Dasa's contributions to social work and spiritual leadership have earned him widespread acclaim. His efforts in addressing classroom hunger and promoting cultural heritage have been recognised by various organisations and institutions.
Sanghi Temple

Sanghi Temple, which is said to be the replica of Tirumala temple is located at Sanghi Nagar in Telangana in India, is about 35 km from Hyderabad city.
The sacred Raja Gopuram, which is very tall, can be seen from several kilometers away.
The temple is located on the top of Paramanand Giri hill, which attracts a number of devotees.
The temple is managed by Mrs Anita Sanghi of the Sanghi Family.
City God Temple of Shanghai

The City God Temple or Temple of the City Gods (Chinese: 上海城隍庙; pinyin: Shànghǎi Chénghuángmiào; Shanghainese: Zånhae Zenwånmio), officially the City Temple of Shanghai, is a folk temple located in the old city of Shanghai. It commemorates the elevation of Shanghai to municipal status and is the site of the veneration of three Chinese figures honored as the city gods of the town. It is also known by some locals as the "Old City God Temple", in reference to a later "New City God Temple" which no longer exists.
In Chinese, "Chenghuangmiao" is also used as the name of the commercial district near the temple. This is generally known in English as Yu Garden, after the nearby Chinese garden.
Regardless of size, many walled cities in ancient China contained a temple dedicated to one or more immortal or god as the spirit(s) or protector(s) of the city.
The City God Temple in Shanghai originated as the Jinshan God Temple, dedicated to the spirit of Jinshan, or "Gold Mountain", an island off the coast of Shanghai. It was converted into a City God Temple in 1403, during the Yongle Emperor era.
Residents of the old city as well as nearby areas visited the temple to pray for good fortune and peace. The temple reached its largest extent in the Daoguang era. The popularity of the temple also led to many businesses being set up in the area, turning the surrounding streets into a busy marketplace.
During the Cultural Revolution, the temple was closed down and used for other purposes. For many years, the main hall was used as a jewellery shop.
In 1951, the Board of Trustees of the City God Temple was dissolved, and the temple was handed over to the Shanghai Taoist Association and made into a Taoist center. The institution made changes to the temple, removing statues representing folk underworld personalities such as Yama, the judge of the dead, and placing an emphasis on Taoist spirituality instead.
In 1994, the temple was restored to its former use as a temple, with resident Taoist priests. The Temple, together with nearby and the surrounding streets, are now part of a large pedestrian zone dedicated to restaurants and retail.
A complete restoration of the City God Temple took place between 2005 and 2006. In October 2006, the place of worship was reopened and reconsecrated by Taoist clergymen.
The temple is dedicated to three city gods:
During the Sino-Japanese War, the old city was occupied by the Japanese while, initially, they left the foreign concessions alone. As a result, worshippers from the concessions were cut off from the temple. As a response, local merchants built a new temple and attached a market place near what is today Yan'an Road and Jinling Road, in the Shanghai International Settlement. This was known as the "New City God Temple". After the end of World War II, the New City God Temple waned in popularity as worshippers shifted back to the Old City God Temple. The new temple and markets were demolished in 1972. However, the "New City God Temple" remains in use referring to the locality around the site of that temple.
পদ্মভূষণ

পদ্মভূষণ হলো ভারতের তৃতীয় সর্বোচ্চ অসামরিক সম্মাননা। ১৯৫৪ সালের ২ জানুয়ারি ভারতের রাষ্ট্রপতি কর্তৃক এই পুরস্কার প্রবর্তিত হয়। ভারতের অসামরিক সম্মাননাগুলির মর্যাদাক্রম অনুসারে এই সম্মাননার স্থান ভারতরত্ন ও পদ্মবিভূষণের পরে ও পদ্মশ্রীর আগে। জাতি, পেশা, অবস্থান বা লিঙ্গের পার্থক্য ছাড়াই দেশের প্রতি বিশেষ অবদানের স্বীকৃতিস্বরূপ এই সম্মাননা প্রদান করা হয়। ২০২০ সাল পর্যন্ত, ২৪ জন মরণোত্তর এবং ৯৭ জন অনাগরিক প্রাপক সহ ১২৭০ জনকে এই পুরস্কার প্রদান করা হয়েছে।
পদ্ম পুরস্কার কমিটি প্রতি বছর ভারতের প্রধানমন্ত্রী দ্বারা গঠিত হয় এবং পুরস্কারের জন্য সুপারিশগুলি ১ মে থেকে ১৫ সেপ্টেম্বরের মধ্যে জমা দেওয়া হয়। সুপারিশগুলি সমস্ত রাজ্য এবং কেন্দ্রশাসিত অঞ্চলের সরকারগুলির থেকে, সেইসাথে ভারত সরকারের মন্ত্রক, ভারতরত্ন এবং পদ্মবিভূষণ পুরস্কারপ্রাপ্তদের কাছ থেকে, শ্রেষ্ঠত্বের ইনস্টিটিউট, মন্ত্রী, মুখ্যমন্ত্রী এবং রাজ্যগুলির রাজ্যপাল, সংসদ সদস্যদের কাছ থেকে গৃহীত হয় । এবং ব্যক্তিগত ব্যক্তি। কমিটি পরে প্রধানমন্ত্রী ও রাষ্ট্রপতির কাছে তাদের সুপারিশ পেশ করেআরও অনুমোদনের জন্য। পুরস্কার প্রাপকদের ঘোষণা করা হয় ২৬ জানুয়ারি ভারতের প্রজাতন্ত্র দিবসে ।
# মরণোত্তর
পদ্মভূষণ প্রাপক (১৯৯০–১৯৯৯)

১৯৯০-দশকে পদ্মভূষণ পুরস্কার প্রাপকদের তালিকা
উদ্ধৃতি ত্রুটি: "upper-alpha" নামক গ্রুপের জন্য <ref> ট্যাগ রয়েছে, কিন্তু এর জন্য কোন সঙ্গতিপূর্ণ <references group="upper-alpha"/> ট্যাগ পাওয়া যায়নিউদ্ধৃতি ত্রুটি: "lower-roman" নামক গ্রুপের জন্য <ref> ট্যাগ রয়েছে, কিন্তু এর জন্য কোন সঙ্গতিপূর্ণ <references group="lower-roman"/> ট্যাগ পাওয়া যায়নি
পদ্মভূষণ প্রাপক (১৯৬০–১৯৬৯)

উদ্ধৃতি ত্রুটি: "upper-alpha" নামক গ্রুপের জন্য <ref> ট্যাগ রয়েছে, কিন্তু এর জন্য কোন সঙ্গতিপূর্ণ <references group="upper-alpha"/> ট্যাগ পাওয়া যায়নিউদ্ধৃতি ত্রুটি: "lower-alpha" নামক গ্রুপের জন্য <ref> ট্যাগ রয়েছে, কিন্তু এর জন্য কোন সঙ্গতিপূর্ণ <references group="lower-alpha"/> ট্যাগ পাওয়া যায়নি
সৈয়দ আব্দুল মালিক

সৈয়দ আব্দুল মালিক (ইংরেজি: Syed Abdul Malik; অসমীয়া: চৈয়দ আব্দুল মালিক) অসমীয়া সাহিত্যের এক বিশিষ্ট ঔপন্যাসিক, গল্পকার, নাট্যকার ও কবি। ১৯৭৭ সনে তিনি অসম সাহিত্য সভার সভাপতি পদে নিযুক্ত হন। তিনি অঘরি আত্মার কাহিনী নামক উপন্যাসের জন্য ১৯৭২ সাহিত্য অকাদেমি পুরস্কার, ১৯৯২ সনে অসম উপত্যকা পুরস্কার, ১৯৯৫ সনে শংকরদেব পুরস্কার ও পদ্মশ্রী ও পদ্মভূষণ পুরস্কার লাভ করেন। সম্মান লাভ করে৷
১৯১৯ সনের ১৫ জানুয়ারীতে অসমের গোলাঘাট জেলার নাহরনি নামক স্থানে সৈয়দ আব্দুল মালিক জন্মগ্রহণ করেন। যোরহাট হাইস্কুল থেকে শিক্ষা সমাপ্ত করে তিনি যোরহাট মহাবিদ্যালয় থেকে আই.এ ডিগ্রী লাভ করেন। ১৯৪১ সনে গুয়াহাটির কটন কলেজ থেকে বি.এ ডিগ্রী লাভ করেন। কিছুবৎসর চাকুরি করার পর ১৯৫১ সনে অসমীয়া বিভাগে এম.এ ডিগ্রী লাভ করেন।
১৯৪২ সনে আবকারী বিভাগের সাব-ইন্সপেক্টর রুপে কর্মে যোগদান করা আব্দুল মালিকে কিছুদিন সৈন্য বিভাগেও যোগদান দিয়েছিলেন। ১৯৪৬ সনে যোরহাট মহাবিদ্যালয়ে ফার্শী প্রবক্তা রুপে ২বৎসর কাজ করে গুয়াহাটি-শিলং বেতার কেন্দ্রে পোগ্রাম এসিস্টেন্ট হিসেবে যোগদান করেন। প্রায় দের বৎসর এই কার্য করে ঢেকিয়াল হাইস্কুল ও কুরালগুরি হাইস্কুলে শিক্ষকতা করেন। ১৯৫১ সন থেকে ১৯৭৬ সন পর্যন্ত যোরহাটের জে.বি কলেজে অসমীয়া বিভাগে প্রবক্তা রুপে কার্যনির্বাহ করেন। ১৯৬৩ সন থেকে ১৯৬৯ সন পর্যন্ত সাহিত্য অকাদেমি কাউন্সিলে সদস্য রুপে থাকা আব্দুল মালিক ১৯৬৯ সনে সম্পাদক হিসেবে নির্বাচিত হন। ১৯৭৬ সনে রাজ্যসভার সাংসদ হিসেবে নির্বাচিত হন ও অভায়াপুরি অধিবেশনে অসম সাহিত্য সভার সভাপতি রুপে নির্বাচিত হন। ভারতীয় গণ নাট্য সংঘ ও কমিনিউষ্ট আন্দোলনের সহিত তিনি তরুন বয়স থেকে জড়িত ছিলেন।
২০০০ সনের ১৯ ডিসেম্বর তারিখে সৈয়দ আব্দুল মালিক মৃত্যুবরণ করেন।
ভেঙ্কটালক্ষাম্মা

কে.ভেঙ্কটালক্ষাম্মা (২৯শে মে ১৯০৬ -১লা জুলাই ২০০২) ছিলেন একজন প্রখ্যাত ভারতীয় ভরতনাট্যম নৃত্যশিল্পী। তিনি ছিলেন ভরতনাট্যম এর মাইসোর ঘরানার একজন মহীরুহ এবং মাইসোর রাজসভার নৃত্যশৈলীর সর্বশেষ প্রতিনিধি। ১৯৬৪ সালে তিনি সংগীত নাটক অকাদেমি পুরস্কার এবং ১৯৯২ সালে তিনি ভারতের তৃতীয় সর্বোচ্চ অসামরিক সম্মান পদ্মভূষণ পুরস্কার লাভ করেছিলেন।
ভেঙ্কটালক্ষাম্মা ১৯০০ সালের ২৯ শে মে ব্রিটিশ ভারতের মাইসোর রাজ্যের কাদুরের টাঙ্গালি টান্ডায় (বর্তমানে ভি.এল.নগর) লাম্বানি পরিবারে জন্মগ্রহণ করেছিলেন। আট বছর বয়সে তাঁর পিতামহ-পিতামহী তাঁকে সুপরিচিত নৃত্যশিল্পী 'নাট্য সরস্বতী' জাট্টি থায়াম্মার অধীনে ভরতনাট্যম শিখতে মাইসোর রাজদরবারে নিয়ে যান।
ভেঙ্কটালক্ষাম্মা গুরুকুল পদ্ধতিতে নৃত্যের প্রশিক্ষণ গ্রহণ করছিলেন এবং বারো বছর বয়সে তাঁর ‘রঙ্গ প্রবেশ’ ঘটে। তিনি আস্থানা বিদ্বান দেবোত্তম জোইস, শান্তা শাস্ত্রী এবং গিরি ভট্টের কাছ থেকে সংস্কৃত শিখেছিলেন এবং ডক্টর বি. দেবেন্দ্রপ্পা এবং সি. রামা রাওর কাছ থেকে কর্ণাটকী শাস্ত্রীয় সঙ্গীতের প্রয়োজনীয় প্রশিক্ষণ নিয়েছিলেন এবং প্রায় ৩০ বছর ধরে তাঁর গুরু থায়াম্মার সাথে নিয়মিত নৃত্য পরিবেশন করতেন।
ভেঙ্কটালক্ষাম্মা ভোর বেলা তাঁর গুরু থায়াম্মার বাড়িতে গিয়ে কঠোর অনুশীলন করতেন। কঠোর অনুশীলনের একটি অংশ ছিল চোখের পাতার মাধ্যমে মুদ্রা (কয়েন) এবং সূচ তুলতে পারা যাতে চোখের পেশিগুলি পর্যাপ্ত প্রশিক্ষণ পায় এবং নৃত্যাভিনয়ের সময় উপযুক্ত অনুভূতি প্রকাশ করতে পারে। তখনকার দিনে রঙ্গপ্রবেশ এখনকার মতো সামাজিক অনুষ্ঠান ছিল না এবং নৃত্যাভিনয়ের সময় এত আভরণ এবং মেক-আপের ব্যবহার ছিল না।
ভেঙ্কটালক্ষাম্মা ১৯৩৯ সালে মাইসোর সাম্রাজ্যের মহান রাজা চতুর্থ কৃষ্ণরাজেন্দ্র ওয়াদেয়ার দ্বারা "আস্থানা বিদূষী" বা রাজদরবারের নৃত্যশিল্পী হিসাবে নিযুক্ত হন এবং শীঘ্রই ভরতনাট্যম জগতে তাঁর নাম ছড়িয়ে পড়ে। ভরতনাট্যম এর মাইসোর ঘরানাকে নতুন উচ্চতায় নিয়ে যাওয়ার কৃতিত্ব তাঁরই। তিনি চতুর্থ কৃষ্ণরাজ ওয়াদেয়ার এবং মাইসোর রাজ্যের শেষ মহারাজা জয়চমরাজেন্দ্র ওয়াদেয়ার আমলে প্রায় ৪০ বছর ধরে 'আস্থানা বিদূষী' র ভূমিকা পালন করেছিলেন।
মাইসোর রাজসভায় ৪০ বছর চাকরির পরে, তিনি তাঁর নিজস্ব সংস্থা ভারতীয় নৃত্য নিকেতন শুরু করেছিলেন।
১৯৬৫ সালে মাইসোর বিশ্ববিদ্যালয়ে নৃত্য অনুষদ প্রতিষ্ঠিত হলে ভেঙ্কটালক্ষাম্মা তার প্রথম অধ্যাপক নিয়োজিত হন এবং ১৯৭৪ সালে নয় বছর অধ্যাপনা করার পরে অবসর গ্রহণ করেন। অবসর গ্রহণের পরে তাঁর নাতনি শকুন্তলাম্মা বিশ্ববিদ্যালয়ের অধ্যাপক হয়েছিলেন। ভেঙ্কটালক্ষাম্মা ভারত এবং বিদেশের একাধিক নৃত্যশিল্পীকে প্রশিক্ষণ দিয়েছিলেন। এছাড়াও তিনি বেঙ্গালুরুতে নুপূর স্কুল অফ ভারতনাট্যমের নৃত্যশিক্ষক এবং অধ্যক্ষের দায়িত্ব পালন করেছিলেন।
সেরিং লান্দল

সেরিং লান্দোল একজন ভারতীয় স্ত্রীরোগ বিশেষজ্ঞ এবং ভারতের লাদাখ কেন্দ্রশাসিত অঞ্চলে নারী স্বাস্থ্যের পথিকৃৎদের একজন। ভারত সরকার ২০০৬ সালে তাঁকে চতুর্থ সর্বোচ্চ বেসামরিক সম্মান পদ্মশ্রী এবং ২০২০ সালে তৃতীয় সর্বোচ্চ বেসামরিক সম্মান পদ্মভূষণ প্রদান করে।
তিনি লেহতে সোনম নরবু মেমোরিয়াল সরকারি হাসপাতালে কর্মরত ছিলেন। এইসঙ্গে অন্যান্য শিক্ষা প্রতিষ্ঠানের সাথেও তিনি যুক্ত।
ভারত সরকার ২০০৬ সালে তাঁকে চতুর্থ সর্বোচ্চ বেসামরিক সম্মান পদ্মশ্রী এবং ২০২০ সালে পদ্মভূষণ প্রদান করে, এর ফলে জম্মু ও কাশ্মীরের বিশিষ্ট কয়েকজন মহিলার মধ্যে তিনি একজন হয়ে ওঠেন এবং তিনি এই সম্মান প্রাপ্ত প্রথম লাদাখি মহিলা ডাক্তার। তাঁকে 'ওয়াল অফ ফেম'-এও স্থান দেওয়া হয়েছে, যেখানে কর্মজীবন বা অস্তিত্ব জুড়ে শ্রেষ্ঠত্ব প্রদর্শনকারী ব্যক্তিদের গৌরব ও মহত্ত্বের উদাহরণ দেওয়া হয়েছে। দ্য ওয়াল সেইসব ব্যক্তি এবং দলকে স্বীকৃতি দেয় যাঁরা উচ্চ কৃতিত্ব অর্জন করেছেন এবং / অথবা সমাজে গুরুত্বপূর্ণ অবদান রেখেছেন। বিখ্যাত লাদাখি লোক সঙ্গীতজ্ঞ মোরূপ নামগ্যালের জীবনের ওপর নির্মিত একটি তথ্যচিত্র দ্য সং কালেক্টর-এ সেরিং লান্দলকে দেখানো হয়েছে। ২০২০ সালে তিনি ভারতের তৃতীয় সর্বোচ্চ বেসামরিক পুরস্কার পদ্মভূষণে ভূষিত হন। ২০২১ সালে, তিনি এশিয়ান সায়েন্টিস্ট কর্তৃক এশিয়ান সায়েন্টিস্ট ১০০ পুরস্কার-এ বিজয়ী হন।
টেমপ্লেট:PadmaBhushanAwardRecipients 2020–2029
এম. এস. সুব্বুলক্ষ্মী

এম. এস. সুব্বুলক্ষ্মী (ইংরেজি: M.S. Subbalakshmi) (১৬ সেপ্টেম্বর, ১৯১৬- ১১ ডিসেম্বর, ২০০৪) কর্ণাটকী শাস্ত্রীয় সংগীতের বিশিষ্ট সংগীত শিল্পী ছিলেন। তিনি ভারতীয় সংগীতকে পৃথিবীর বিভিন্ন দেশে প্রচার ও প্রসার করার ক্ষেত্রে গুরুত্বপূর্ণ ভূমিকা নিয়েছিলেন। ১৯৯৮ সালে ভারত সরকার তাকে ভারতের শ্রেষ্ঠ পুরস্কার ভারতরত্ন পুরস্কারে সম্মানিত করেন। শুভলক্ষ্মী একজন প্রখ্যাত অভিনেত্রীরূপেও বিখ্যাত ছিলেন।
এম. এস. শুভলক্ষ্মীর জন্ম হয় ১৯১৬ সালে দক্ষিণ ভারতের মাদুরাই নামক স্থানে। ২৪ বছর বয়সে শুভলক্ষ্মী সেহ. টি. সদাশিবমর সাথে বিবাহ সূত্রে আবদ্ধ হন। তিনি সবসময় কপালে একটা বড় সিন্দুরের ফোঁটা আঁকতেন, নাকের দুপাশে নাকফুল পরতেন এবং তার হাতে সবসময় একটি বড় ফুলের মালা শোভা পেত। ছোটবেলায় তিনি বাড়ি থেকে একটি সংগীতের পরিবেশ লাভ করেছিলেন। শুভলক্ষ্মীর মা ছিলেন একজন প্রখ্যাত গায়িকা। মা নিজের মেয়েকে একজন সু-গায়িকা করতে কামনা করেছিলেন। তিনি ছোটবেলায় মায়ের থেকেই সংগীতের অনুপ্রেরণা লাভ করেন ও মায়ের থেকেই প্রয়োজনীয় সংগীতের শিক্ষা লাভ করেন। মীনাক্ষী মন্দির-এ শুভলক্ষ্মীর মা সংগীতানুষ্ঠানে যোগদান করেছিলেন ও মায়ের সাথে শুভলক্ষ্মীও মীনাক্ষী মন্দিরে গাইতে মাকে সহায়তা করেছিলেন।
শুভলক্ষ্মীর সতেরো বছর বয়সে তিনি মাদ্রাজ মিউজিক একাডেমীতে সংগীত পরিবেশন করার সুবিধা লাভ করেন ও দর্শকের ভূয়সী প্রশংসা লাভ করতে সমর্থ হন। একজন ভাল গায়িকা হিসাবে সমাজ থেকে স্বীকৃতি লাভ করেন। ১৯৪৩ সালে তিনি সর্বভারতীয় সংগীতানুষ্ঠানে সংগীত পরিবেশন করাতে, সর্বভারতীয় স্তরে তার নাম-যশ বিয়পি পরে। তিনি একজন প্রখ্যাত অভিনেত্রী রূপেও বিখ্যাত ছিলেন। তিনি মীরা নামক একটি চলচ্চিত্রে অভিনয় করে দর্শকের মন জয় করেছিলেন এবং সেই চলচ্চিত্রে তিনি নিজে সংগীত পরিবেশন করেছিলেন। তিনি ছিলেন কর্ণাটকী সংগীতের একজন নিপুণ গায়িকা। মহাত্মা গান্ধীর ৭৮ তম জন্মোত্সব উপলক্ষে শুভলক্ষ্মী হরি তুম হারো জান কী পীর নামক ভজন পরিবেশন করেছিলেন। ১৯৬৬ সালে তিনি আমেরিকা যুক্তরাষ্ট্র কমন ওয়েলথ্-এর মহা সচিবের আমন্ত্রণে আমেরিকা যান ও সেখানে সংগীত পরিবেশন করে শ্রোতাদের মন জয় করতে সমর্থ হন। ১৯৫৪ সালে ভারত সরকার তাকে পদ্মভূষণ উপাধিতে বিভূষিত করে। তাকে সংগীত নাটক একাডেমী ও সংগীত কলানিধি পুরস্কারেও সম্মানিত করা হয়েছিল। ১৯৭৪ সালে তিনি সন্মানীয় রামণ ম্যাগসেসে পুরস্কার লাভ করেন।
এই কিংবদন্তি শিল্পীর ২০০৪ সালে পরলোকপ্রাপ্তি ঘটে।
ব্রাহ্মণবাড়িয়া জেলার ব্যক্তিবর্গের তালিকা

এই তালিকায় বাংলাদেশের ব্রাহ্মণবাড়িয়া জেলায় জন্মগ্রহণ করেছেন বা দীর্ঘদিন বসবাস করেছেন কিংবা পৈতৃক নিবাস এই জেলায় অবস্থিত এমন ব্যক্তিদের নাম বাংলা বর্ণানুক্রমে সন্নিবেশ করা হয়েছে। এছাড়াও ব্রিটিশ বাংলাদেশি, মার্কিন বাংলাদেশি, কানাডীয় বাংলাদেশি এবং ব্রাহ্মণবাড়িয়ায় জন্মগ্রহণকারী অন্যান্য অনাবাসী বাঙালিও রয়েছেন।
পৈতৃক নিবাস ব্রাহ্মণবাড়িয়াতে নয় তবে ব্রাহ্মণবাড়িয়াতে জন্ম হয়েছে, এমন ব্যক্তিদের নাম বাঁকা হরফে দেখানো হয়েছে।
ব্রায়ান লারা

ব্রায়ান চার্লস লারা (জন্ম ২ মে ১৯৬৯) একজন ত্রিনিদাদীয় প্রাক্তন আন্তর্জাতিক ক্রিকেটার। তিনি ছিলেন ওয়েস্ট ইন্ডিজ দলের বিখ্যাত ক্রিকেট খেলোয়াড়। সর্বকালের সেরা ব্যাটসম্যানদের অন্যতম বলে তিনি ব্যাপকভাবে স্বীকৃত। টেস্ট ক্রিকেট ও প্রথম শ্রেণীর ক্রিকেট এই দুই শ্রেণীর ক্রিকেটে এক ইনিংসে সর্বোচ্চ ব্যক্তিগত রানের বিশ্বরেকর্ড তার। ১৯৯৪ সালে এজবাস্টনে ডারহামের বিপক্ষে ওয়ারউইকশায়ারের হয়ে ৫০১ রানের অপরাজিত ইনিংসটি প্রথম শ্রেণীর ক্রিকেটে সর্বোচ্চ ব্যক্তিগত রানের রেকর্ড। এই ইনিংসটি প্রথম শ্রেণীর ক্রিকেটের ইতিহাসে একমাত্র পাঁচ শত রান। টেস্ট ক্রিকেটের ইতিহাসে প্রথম ব্যক্তি যিনি এক ইনিংসে ৪০০ রান করেন। সব মিলিয়ে টেস্টে ১১০০০ এর উপরে রান করেছেন। এটিও একটি রেকর্ড।
ক্যারিয়ারে ১৩১ টি টেস্ট ম্যাচ খেললেও ভারতে মাত্র ৩ টি টেস্ট খেলেছেন। কোনো সেঞ্চুরি করতে পারেননি।
নিচে ভারতীয় উপমহাদেশে করা তার একদিবসীয় শতকগুলো দেয়া হলো :
১৮ ফেব্রুয়ারি

১৮ ফেব্রুয়ারি গ্রেগরীয় বর্ষপঞ্জী অনুসারে বছরের ৪৯তম দিন। বছর শেষ হতে আরো ৩১৬ (অধিবর্ষে ৩১৭) দিন বাকি রয়েছে।
আসগর ফরহাদি

আসগর ফরহাদি (ফার্সি: اصغر فرهادی; ফার্সি উচ্চারণ: [æsɢæɾ fæɾhɑːdiː] উচ্চারণ জন্ম: ৭ মে ১৯৭২) একজন ইরানি চলচ্চিত্র পরিচালক এবং চিত্রনাট্যকার। অন্যান্য বিশেষ পুরস্কারের মধ্যে, তিনি তার চলচ্চিত্র এ সেপারেশন (২০১২) এবং দ্য সেলসম্যান (২০১৬) এর জন্য সেরা বিদেশী ভাষার চলচ্চিত্রের জন্য ২বার একাডেমী পুরস্কার পেয়েছেন, যার ফলে তিনি বিদেশী ভাষার চলচ্চিত্রে ২ বার একাডেমী পুরস্কার লাভ করা অকিরা কুওরোসাওয়া ও রেন ক্ল্লেমেন্টের মতো বিখ্যাত পরিচালকদের কাতারে দাড়াতে সক্ষম হয়েছেন। ২০১২ সালে ফারহাদি, বিশ্বের সবচেয়ে প্রভাবশালী ব্যক্তি হিসেবে টাইম ১০০ এর বার্ষিক তালিকায় অন্তর্ভুক্ত হয়েছিলেন।
২০১৯ ক্রিকেট বিশ্বকাপ উদ্বোধনী অনুষ্ঠান

২০১৯ ক্রিকেট বিশ্বকাপ উদ্বোধনী অনুষ্ঠানটি কেন্দ্রীয় লন্ডনের ওয়েস্টমিন্‌স্টার শহরের বিখ্যাত রোড দ্য মলে অনুষ্ঠিত হয়। আইসিসি জানায় যে, এবারের উদ্বোধনী অনুষ্ঠানটি ‘ক্রিকেট বিশ্বকাপের সর্বকালের সেরা উপভোগ্য শুরু হবে’। অনুষ্ঠানে প্রায় ৪০০০ ভক্তের জন্য সরাসরি খেলা, সংগীত ও বিনোদন ছিল। লরিন ও রুডিমেন্টাল বিশ্বকাপের মূল অফিসিয়াল সংগীত ষ্ট্যান্ড বাই পারফরম্যান্স এর মধ্য দিয়ে অনুষ্ঠানের সমাপ্তি ঘটে।
১৭ মে ২০১৯ আইসিসি স্ট্যান্ড বাই শিরোনামে বিশ্বকাপের অফিসিয়াল মূল গানটি অবমুক্ত করে। গানটি উপস্থাপন করে কানাডীয় উঠতি শিল্পী লরিন এবং যুক্তরাজ্য ভিত্তিক সংগীত ব্যান্ড দল রুডিমেন্টাল।
অনুষ্ঠানটি ক্রিকেটের কিংবদন্তিদের সহ বিশ্বব্যাপী বিভিন্ন সম্মানিত ব্যক্তি, সেলিব্রেটি ও পপ তারকাদের নিয়ে লন্ডনের বিশ্ববিখ্যাত সড়ক দ্য মলে উদ্বোধন করা হয়।
অনুষ্ঠানটির সার্বিক উপস্থাপনায় ছিল সাবেক ইংরেজ ক্রিকেটার অ্যান্ড্রু ফ্লিনটফ, ভারতীয় অভিনেত্রী ও উপস্থাপিকা শিবানী ডান্ডেকার এবং উপস্থাক পেডি ম্যাকগিনিস।
সর্বপ্রথম মঞ্চে সকল অংশগ্রহণকারী জাতীয় দলের অধিনায়কদেরকে পরিচয় করিয়ে দেয়া হয়। বিভিন্ন কিংবদন্তি ক্রিকেটার ও অন্যান্য সাবেক ক্রিকেটার এবং বিভিন্ন কুশলীদের সমন্বয়ে অংশগ্রহণকারী দশটি দেশের প্রতিনিধিত্ব করে রাস্তায় বিশ্বকাপের মতো করে একে অপরকে চ্যালেঞ্জ করে খেলায় মেতে উঠে।
আফগানিস্তানের মিরওয়াইজ আশরাফ এবং গীতিকার আরিয়ানা সাঈদ, শ্রীলঙ্কার মাহেলা জয়াবর্ধনে ও ক্রীড়াবিদ দামায়ান্তি ধর্শা, ওয়েস্টইন্ডিজের ভিভ রিচার্ডস জ্যামাইকান দৌড়বিদ যোহান ব্লেইক, বাংলাদেশের আব্দুর রাজ্জাক ও অভিনেত্রী জয়া আহসান, পাকিস্তানের আজহার আলী ও ২০১৪ নোবেল বিজয়ী মালালা ইউসুফজাই, অষ্ট্রেলিয়ার ব্রেট লি ও সাবেক টেনিস খেলোয়াড় প্যাট ক্যাশ, নিউজিল্যান্ডের জেমস ফ্রাঙ্কলিন এবং সাবেক রাগবী খেলোয়াড় সীন ফিট্‌জপ্যাট্রিক, দক্ষিণ আফ্রিকার জ্যাক ক্যালিস ও সাবেক ফুটবলার স্টিভেন পীনার, ভারতের অনিল কুম্বলে এবং অভিনেতা-পরিচালক ফারহান আখতার এবং ইংল্যান্ডের কেভিন পিটারসন ও টেলিভিশন ব্যক্তিত্ব ক্রিস হিউগেস হলেন সেই সকল ব্যক্তিত্ব যারা উক্ত দশ-দলের সেলিব্রেটি রাস্তার বিশ্বকাপে নিজ নিজ দেশকে উপস্থাপন করেন।
ঘণ্টা ব্যাপী চলতে থাকা অনুষ্ঠানটি সমাপ্ত হয় লরিন ও রুডিমেন্টাল সরাসরি Stand by মূল গানটি পরিবেশনের মাধ্যমে, সেই সাথে বিশ্বকাপের ট্রফিটি বাকিংহাম প্রসাদে আনার সময় এক অবিস্মরণীয় মুহূর্ত তৈরী হয়।
৬০ সেকেন্ডের উক্ত সেলিব্রেটি রাস্তার বিশ্বকাপে সাবেক ক্রিকেটার অনিল কুম্বলে ও বলিউড অভিনেতা-পরিচালক ফারহান আখতার ভারতের হয়ে ১৯ রান সংগ্রহ করে, যা ছিল সকল জাতির মধ্যে সবচেয়ে কম। অপর দিকে নোবেল পুরস্কার বিজয়ী মালালা ইউসুফজাই ও আজহার আলী মিলে তুলে ৩৮ রান, যা কিনা ভারতের দ্বিগুন।
খেলার পর শিবানী ডান্ডেকার তাকে তার দলের পারফরম্যান্স সম্বন্ধে জিজ্ঞাসা করলে উত্তরে বলেন, "আমরা সপ্তম, সে হিসাবে ঠিক আছে, কিন্তু এখানে আমরা ভারতের মত সর্ব শেষ স্থানে নয়। এতে অনেকেই টুইটারে "ভারতের প্রতি ঘৃণামূলক" হিসাবে উল্লেখ করেন।