davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Servicio Social Austriaco

La Organización para el servicio en el extranjero es una organización fundada en 1998 por el Dr. Andreas Maislinger la cual no busca ganancias económicas o beneficios propios. Ofrece la oportunidad de hacer el servicio civil en el extranjero durante 12 meses en un servicio alternativo. Este servicio al extranjero está disponible desde 1992. Esta iniciativa también proviene de Maislinger. Este mismo servicio alternativo ofrece tres distintos servicios: Servicio Austriaco de la Memoria (Gedenkdienst), Servicio Social Austriaco (Sozialdienst) y el Servicio Austriaco de la Paz (Friedensdienst).
El Servicio Social Austriaco ayuda al desarrollo socioeconómico del país y se puede unir a diferentes organizaciones. La Organización para el servicio en el extranjero ofrece numerosos distintas organizaciones con 84 (apartiv de julio de 2009) lugares para el servicio social, el servicio de la memoria y el servicio de la paz, con esto es una de las organizaciones más grandes para el servicio extranjero en Austria. Estas organizaciones están situadas en 5 continentes y 35 diferentes países, con distintas tareas y metas.
Algunas tareas son: ayudar a niños de la calle, ancianos e invalidos. Además provee medicamentos y ayuda a homosexuales. También hay proyectos ecológicos y de desarrollo para países del Tercer Mundo.
Alemania
Argentina
Bélgica
Bielorrusia
Bosnia y Hercegovina
Brasil
Chile
China
Costa Rica
Estados Unidos de América
Gabón
Guatemala
India
Inglaterra
Israel
Kenia
México
Nicaragua
Noruega
Pakistán
Perú
Polonia
República Checa
Rumania
Rusia
Uganda
Inevitable (canción de Shakira)

«Inevitable» es una canción escrita e interpretada por la cantautora colombiana Shakira, incluida originalmente en su segundo álbum de estudio oficial ¿Dónde están los ladrones? (1998). Esta balada rock es uno de los más grandes éxitos de Shakira en español, alcanzando el número tres en la lista de Billboard Hot Latin Tracks.
En 2020, la revista Billboard elaboró una lista con las 25 obras maestras del rock en español, situando la canción en la posición #16, siendo la artista femenina mejor posicionada en la lista.​
En esta ocasión, Shakira aborda el tema del desamor: ella reconoce sus defectos y declara que no puede olvidar a su expareja, pero está resignada a que ya nunca volverán a estar juntos.
En el concierto dado en Barcelona el 29 de mayo de 2011 como parte del Sale el Sol World Tour, Shakira cambió la letra original de la canción por una alusiva al momento sentimental con su pareja Gerard Piqué.​
El vídeo fue dirigido por el argentino Gustavo Garzón, quien ya había trabajado con Shakira en «Ciega, sordomuda» y «No creo». Es una presentación en vivo y muestra a Shakira cantando en un escenario circular con el lugar lleno de gente. El 19 de septiembre de 2011, fue subido a su cuenta oficial de Vevo y cuenta hoy con más de 120 millones de reproducciones.
La canción incluye un extracto de «High and Dry» de Radiohead.
Existe una versión en inglés de esta canción, llamada también "Inevitable" que Shakira cantó únicamente en diversos programas de televisión estadounidenses sin llegar a editarla en algún álbum o sencillo. Se puede encontrar en el promocional de PEPSI Pepsi Single "Pide más" (español) y "Ask for more" (inglés) lanzado por Shakira en 2003.​
La cantante Paty Cantú hizo una versión de la canción en algunos de sus conciertos.
En 2016 se incluyó en el musical mexicano Verdad o reto basado en canciones populares de los años 1990, convirtiéndose en una de las más populares de este.
Inevitable es la canción más cantada de su carrera artística.
Pagbomba sa Koronadal ng 2003

Ang Pagbomba sa Koronadal ng 2003 o 2003 Marbel Public Market bombing ay naganap noong ika Mayo 9, 2003 (oras 3:10 PM) ay isang pagsabog sa pampublikong merkado sa timog lungsod ng Koronadal ay nakapatay nang 10 tao at sugat 42 iba pa. Ang bomba, na iniulat na gawa mula sa isang mortar shell na 81-milimetro, ay sumabog sa isang busy shopping street at naniniwala ang mga awtoridad na dalawang pinaghihinalaang bombero, kabilang ang nakita na nagtatakda nang isang pakete na naglalaman nang aparato, ay maaaring kabilang sa mga pinatay.
Sinundan nang pag-atake ang pagkasira sa mga usapang pangkapayapaan sa pagitan nang gobyerno at isang grupo nang rebelde na Muslim, ang Moro Islamic Liberation Front. Habang pinabulaanan nang gobyerno ang grupo, sinabi nang isang tagapagsalita nang MILF sa Reuters na wala itong kinalaman sa pambobomba. Dalawa ang naaresto noong unang bahagi noong 2004 bilang mga suspek para sa pambobomba, bagaman marami ang tao, kasama na ang asawa nang isang suspek, ang inaangkin na sila ay naaresto nang walang anumang warrant.
Cabiao

Ang Bayan ng Cabiao ay isang ika-1 klaseng urbanisadong bayan sa lalawigan ng Nueva Ecija, Pilipinas. Dahil sa magandang lokasyon para magnegosyo at mamuhunan, itinuturing ito ngayong isa sa pinakamabilis umunlad na bayan sa Nueva Ecija.Bilang kasapi sa "Palabigasan ng Pilipinas"pangunahing produktong panluwas, pangalawa sa mais at sorgum na ginagamit sa paggawa ng pagkain ng manok.
Ayon sa senso ng 2020, ito ay may populasyon na 85,862 sa may 19,174 na kabahayan.
Ang bayan ng Cabiao ay isa sa itinuturing na pinakamabilis at progresibong bayan sa lalawigan ng Nueva Ecija.Pangunahing pinagkukunan ng ikabubuhay ay ang pagsasaka, pagtatanim ng mga produktong tulad ng palay , mais, sorghum, mangga at mga gulay.
May mga produktong tulad ng tocino, longganisa na may trabahong pinagkukunan rin ng ikabubuhay. Dahil sa lawak ng pananim, may mga lugar sa bukid na ginawang palaisdaan at pusawan upang paglagyan ng mga isda tulad ng tilapia, hito at dalag.
Sa kasalukuyan tinatayang aabot sa P300,000,000.00 ang taunang kinikita ng bayan sa serbisyo at paglilingkod, maging sa mga buwis at taripa sa mga negosyong nakabase sa loob ng bayan.
Ilan sa mga Negosyo at Serbisyong matatagpuan sa Cabiao ay ang mga sumusunod:
Ang Bayan ng Cabiao ay nahahati sa 23 na mga barangay.
Paaralang Haponesa sa Maynila

Ang Paaralang Haponesa sa Maynila (マニラ日本人学校, Manira Nihonjin Gakkō), ay isang Haponesang Paaralan na matatagpuan sa Bonifacio Global City sa Taguig, Pilipinas. Naglilingkod ito higit sa lahat sa mga estudyanteng Hapon na naninirahan sa lugar ng Kalakhang Maynila.
Ang unang lokasyon nito ay nasa Maynila. Pagkalipas ng 10 taon, lumipat ito sa Parañaque, kung saan nanatili sila nang halos 23 taon. Sa wakas, lumipat ang MJS sa University Parkway, Bonifacio Global City na katabi ng International School Manila, Market! Market!, at Serendra.
Nakalakip ito sa Embahada ng Hapon, Maynila.
(sa Hapon)
Ugnayang Hapon-Pilipinas
Tangub

Ang Lungsod ng Tangub ay isang ikatlong klaseng lungsod sa lalawigan ng Misamis Occidental, Pilipinas. Ayon sa senso ng 2020, ito ay may populasyon na 68,389 sa may 15,456 na kabahayan. Kilala ito bilang Kabiserang Pangkapaskuhan sa Mindanao dahil sa mga nakadekorasyong mga sagisag pangkapistahan ng Pasko.
Ang Lungsod ng Tangub ay nahahati sa 55 mga barangay.
Santa Rosa, Laguna

Ang Santa Rosa ay isang primera klaseng lungsod sa lalawigan ng Laguna sa Pilipinas. Ang lungsod ay may matatagpuan 38 kilometro sa timog na Maynila, sa pamamagitan ng South Luzon Expressway, kaya ang lungsod ay naging pamayanang suburban resendensyal ng Kalakhang Maynila. Ang tahimik na bayan na ito ng Laguna ay nagsimulang umunlad nang maitatag ang Filsyn, CIGI at iba pang maliliit na multinasyonal na mga kompanya na nasa labas ng Maynila. Ayon sa senso ng 2020, ito ay may populasyon na 414,812 sa may 122,458 na kabahayan.
Hanggang sa mga taon nakalipas, ang Santa Rosa ay dating kilala dahil sa Coca-Cola at Toyota na may mga malalaking planta sa mga liwasang pang-industriya dito. Nakikilala na rin ang lungsod na ito dahil sa pagkakatayo ng Enchanted Kingdom, Nuvali at sa mga ginagawang mga pabahay. Ang Santa Rosa ay may labasan din para sa mga manlalakbay na tutungo sa Tagaytay sa pamamagitan ng South Luzon Expressway.
Dumarami na rin ang mga planta ng mga sasakyan sa lungsod, tulad ng Ford Motor Company na gumagawa ng Ford Lynx, Ford Focus, Mazda 3, Ford Escape, at Mazda Tribute at nagtitinda ng Ford Ranger, Ford Everest & Mazda6. Ang iba pang kompanya ay Nissan Motors Co., Ltd., Toyota Motor Corporation, Honda Motor Co., Ltd., Isuzu Motors Ltd. at Mitsubishi.
Ang Santa Rosa ay ikalawa sa mga bayan at lungsod sa Katimugang Luzon na nagkaroon ng parehong SM Mall at Robinson pagkatapos ng Dasmariñas sa Cavite.Ang Santa Rosa ay nagin lungsod sa pagpipirma ng Republic Act No. 9264, na na-ratified ng mga tao ng Santa Rosa noong 10 Hulyo 2004.
Noong 10 Hulyo 2004, ang Santa Rosa ay ginawang lungsod sa pamamagitan ng Republic Act 9264, na inaprubahan ng mga botante sa plebisito. Si Leon Arcillas, na nanumpa sa kanyang pangatlo at huling termino sampung araw bago, ay naging unang alkalde ng lungsod. Si Arcillas ay pinaslang sa dating city hall ng dalawang armado, sina Arnold David at Herminigildo Vidal Jr. Sila ay nahatulan at nahatulan ng habambuhay na pagkabilanggo noong 2013.
Si Jose Catindig Jr., na nagsilbing bise alkalde, ay naging alkalde upang maihatid ang natitira sa kanyang kataga Noong 14 Mayo 2007, si Catindig, na tumakbo para sa kanyang buong termino bilang alkalde, ay natalo ng anak na babae ni Arcillas na si Arlene B. Arcillas.
Ang Santa Rosa ay nahahati sa 18 barangay.
Sinaunang Gresya

Ang Sinaunang Gresya (Greek: Αρχαία Ελλάδα) ang kabihasnang Griyego na kabilang sa isang panahon ng kasaysayan ng Gresya na tumagal ng mga isang libong taon mula ika-8 siglo BCE hanggang ika-6 siglo BCE hanggang sa wakas ng antikwidad(ca. 600 CE). Pagkatapos ng panahong ito ang pasimula ng Maagang mga gitnang panahon at panahong Bisantino. Kabilang sa Sinaunang Gresya ang panahon ng Klasikong Gresya na yumabong noong ika-5 hanggang ika-4 siglo BCE. Ang Klasikong Gresya ay nagsimula sa pagpapatalsik sa isang pananakop na Persa (Persian) ng mga pinunong Atenian. Dahil sa mga pananakop ni Dakilang Alejandro, ang kabihasnang Helenistiko ay yumabong mula Sentral Asya hanggang sa kanluraning dulo ng Dagat Mediteraneo.
Ang kulturang Griyego lalo na ang pilosopiya ay makapangyarihang nakaimpluwensiya sa Imperyong Romano na nagdala ng bersiyon nito sa maraming mga bahagi ng Europo at ito ang isa sa mga inspirasyon ng Muling Pagsilang sa Kanlurang Europa. Ito rin ang naging batayan ng pagusbong ng Neoklasisismo sa Europa at mga Amerika noong ika-18 at ika-19 na dantaon.
Ginagamit ang salitang Sinaunang Gresya patungkol sa mga tao, pamumuhay at kaganapan sa mga lugar kung saan Grego ang salita ng mga tao noong sinaunang panahon. Maliban sa peninsula ng Gresya, kabilang dito ang Tsipre, mga isla sa Dagat Egeo, ang baybayin ng Anatolia (kilala noon bilang Ionia), Sicily sa timog Italya (kilala noon bilang Magna Graecia), at ang mga kalat na tirahan ng mga Grego sa baybayin ng Kolkis, Illyria, Thrace, Ehipto, Cyrenaica, timog Gaul, silangan at hilagang-silangan ng Peninsulang Iberiko, Iberia at Taurica.
Ang Sinaunang Gresya ay matatagpuan sa dulo ng tangway ng Balkan sa timog-silangang Europa. Pinaliligiran ito ng tatlong dagat na nagsisilbing hangganan ng mga lupain. matatagpuan ang dagat Egeo sa silangan, ang Dagat Honiko sa kanluran, at ang Dagat Mediteraneo sa timog. Ang golpo ng Corinth ang nagdurugtong sa halos magkahiwalay na relihiyon ng Peloponnesus at Attica. Ang malaking bahagi ng sinaunang Gresya ay bulubundukin. Naging hadlang ito sa pakikipagtalastasan sa mga sumibol na lungsod estado. Naging mabagal ang pagpasok ng iba't ibang kaisipan at teknolohiya rito. Gayunpaman, nakabuti rin ang pisikal na katangiang ito dahil napanatili nito ang natatangi nitong kultura. May mga kapatagan din dito na matatagpuan sa Thessaly (sa Attica), Bocotia (sa gitnang Gresya), at Messenra (sa Peloponnesus) na nasa timog ng tangway ng Gresya.
Indo-Europeano - ninuno ng mga Griyego na mula sa Lambak ng Danube.
Apat na pangunahing tribong Griyego:
Puwersa ng Pagkakaisa:
Pólis - independenteng estadong lungsod na nilikha ng sinaunang Hellas
Ang Republika - isinulat ni Plato
Politika - isinulat ni Aristotle
Ang lathalaing ito na tungkol sa Gresya at Kasaysayan ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Kalye Victorino Mapa

Ang Kalye Victorino Mapa (Ingles: Victorino Mapa Street, na kilala rin sa maikling pangalan na Kalye V. Mapa, ay ang pangunahing daang mula hilaga pa-timog ng distrito ng Santa Mesa sa Maynila, ang kabesera ng Pilipinas. Ang kalye, kung isasama ang ekstensyon nito sa silangan, ay may kalakip na haba na 1.6 kilometro (1 milya) mula sa panulukan nito sa Bulebar Magsaysay sa hilaga hanggang sa Kalye Pat Antonio sa timog-silangan sa tabi ng Ilog San Juan na nagsisilbing hangganan sa pagitan ng distrito at San Juan/Mandaluyong. Isang bahagi ng kalye, mula Bulebar Magsaysay hanggang Kalye Padre Sanchez, ay bumubuo sa bahagi ng Daang Radyal Blg. 5 (R-5) ng sistema ng pinagsamang daang arteryal ng Maynila.
Isa ang Kalye V. Mapa (dating "Calle Buenavista") sa mga pinakaunang kalye na inilatag ng mga Kastila sa dating pueblo (distrito ngayon) ng Santa Mesa. Matatagpuan rito noon ang dating Sociedad de Tiro al Blanco (Manila Gun Club) na matatagpuan malapit sa panulukan ng Calle Valenzuela. Pinahaba ang kalye pa-hilaga mula Calle Santa Mesa (ngayon ay Lumang Daang Santa Mesa) patungo sa bagong bulebar na itinayo noon sa panahon ng mga Amerikano. Noong 1929, ang kalye ay binigyan ng bagong pangalang Kalye Victorino Mapa (sa pamamagitan ng Republic Act 3581), mula kay Victorino Mapa, ang ikalawang punong mahistrado ng Korte Suprema ng Pilipinas.
14°35′57″N 121°1′1″E﻿ / ﻿14.59917°N 121.01694°E﻿ / 14.59917; 121.01694
Pagkaing kalye

Ang pagkaing kalye ay pagkain o inumin na handa nang ikonsumo na ibinebenta ng isang maglalako, o magtitinda sa kalye o iba pang pambulikong lugar, tulad ng palengke o pamilihan. Kadalasan itong ipinagbibili sa isang nalilipat-lipat na food booth, food cart, o food truck at sinadya para sa agarang pagkokonsumo. Panrehiyon ang iilang mga pagkaing kalye, ngunit mararami rin ang kumalat sa labas ng kani-kanilang rehiyon ng pinagmulan. Kapwa nauuri ang karamihan ng mga pagkaing kalye bilang kukutin at agarang pagkain, at karaniwang mas mura kaysa sa mga ulam sa restawran. Nag-iiba-iba ang mga uri ng pagkaing kalye sa bawat rehiyon at kultura sa mga iba't ibang bansa sa mundo. Ayon sa isang pagsusuri noong 2007 mula sa Organisasyon ng Pagkain at Agrikultura, 2.5 bilyong katao ang kumakain ng pagkaing kalye bawat araw. Umaasa ang karamihan ng mga mamimiling may mababa at katamtamang kita sa mabilis na pag-akses at murang serbisyo ng pagkaing kalye para sa pang-araw-araw na nutrisyon at oportunidad sa trabaho, lalo na sa mga nagpapaunlad na bansa.
Ngayon, binibili ng mga tao ang pagkaing tao sa ilang kadahilanan, tulad ng kaginhawaan, pagkuha ng masarap na pagkain sa makatuwirang presyo sa makakapaghalubilong lugar, pagtikim ng mga lutuing etniko, o para sa pananabik sa nakaraan.
Kabilang sa mga sumisidhing pagkabahala ng pagkaing kalye ang panganib sa kalusugan at problema sa sanitasyon, ilegal na paggamit ng mga pampublikong o pribadong lugar, mga suliraning panlipunan at etikal, at pagsisikip ng trapiko.
Kalye Anonas

Ang Kalye Anonas ay isang kalye sa Lungsod Quezon sa Kalakhang Maynila, Pilipinas. Isa itong kilalang daan na dumadaan mula sa hilagang dulo nito sa Kalye Madasalin sa Diliman hanggang sa katimugang dulo nito sa Bulebar Aurora sa Project 3. Nagsisilbi itong karugtong ng Kalye Matino mula sa sangandaan nito sa Kalye Madasalin sa hilaga.
Ipinangalan ito mula sa salitang Kastila ng atis na pinaniniwalaang sagana noon sa lugar ng Project 3. Ang pangalan ay inilunsad noong pagkapangulo ni dating Pangulo Elpidio Quirino, kung kailan uso sa mga bansang Malay ang pagpapangalan ng mga kilalang kalye sa mga halaman o puno na dati naging sagana sa kinalalagyan ng mga kilalang kalye.
14°37′56″N 121°3′36″E﻿ / ﻿14.63222°N 121.06000°E﻿ / 14.63222; 121.06000
Bonifacio High Street

Bonifacio High Street is a mixed-use development in Bonifacio Global City, Taguig, Metro Manila, Philippines located near Serendra, Market! Market! and SM Aura Premier. It is owned by Ayala Malls, a real-estate subsidiary of Ayala Land, which is an affiliate of Ayala Corporation.
The mall offers a mix of high-end retail shops, restaurants, amenities, leisure and entertainment in the Philippines. Currently, the mall has four sections: the first and second blocks are an open-air shopping, the third block is a mixture of open-air and indoor commercial buildings dubbed as the “Bonifacio High Street Central” that also includes state-of-the-art cinemas, and the fourth block named Bonifacio High Street South or simply High Street South is a mixture of open-air and indoor commercial-residential buildings.
As of 2024, it is the 43rd most expensive retail street in the world.
Opened in June 2014, Central Square is an indoor mall developed and operated by the SSI Group, a local specialty retailer of international brands. It contains 3 retail floors, 2 basement floors with a supermarket, parking spaces, and one cinema floor. The first 3 retail levels houses brands whose Philippines presence are managed by the SSI Group including Muji, Shake Shack, and Tommy Hilfiger, while the 4th level, the cinema level, is operated by Ayala Malls.
Opened in August 2018, One Bonifacio High Street serves as the podium of the 63-story The Suites at One Bonifacio High Street residential tower and the Philippine Stock Exchange Tower, which opened in February. It is located in front of BHS Central and across Shangri-La at The Fort. The mall has a gross leasable area of 23,000 square meters (250,000 sq ft).
Opened in October 2021, The Landmark is located at first two levels of Three Parkade, a parking facility adjacent to Central Square. It is the 5th Store opened by The Landmark and is the smallest store. Landmark Supermarket is located on the first level, while Landmark Department Store is on the upper level. The department store features its signature Homeware Section and small Cosmetics Section.
The Bonifacio High Street South is a residential-commercial block which is a part of the bigger Bonifacio High Street Complex. It houses two condominium buildings called The Maridien, similar to the nearby Serendra while facing the Bonifacio High Street Main blocks. Also there will be a series of landscaped parks and commercial buildings that would comprise the block. It draws big inspiration from boutique districts of New York City, Los Angeles, Toronto, Kuala Lumpur, Singapore, Hong Kong, Tokyo, and Seoul to name a few.
List of airlines of the Philippines

The list of airlines in the Philippines refers to the list of registered airlines from the Philippines. Air transportation in the Philippines goes back to the early days of aviation prior to World War II, during the American colonial period of the Philippines. Currently, the Philippines has several registered airline companies, but they are mostly chartered. There are two main domestic airline groups doing business as Philippine Airlines and Cebu Pacific, with AirAsia Philippines competing on some international routes. The domestic market is dominated by the Cebu Pacific group which has a 53% market share, followed by the Philippine Airlines group which has 31%, followed by AirAsia, having a 16% share.
This list of airlines enumerates local airlines in the Philippines which have a current air operator's certificate issued by the Civil Aviation Authority.
Note: Destinations in bold indicate primary hubs, those in italic indicate secondary hubs, while those with regular font indicate focus cities.
Chori burger

A chori burger, also known as a chorizo burger, is a Filipino hamburger characteristically made with chorizo (longganisa) patties, banana ketchup, mayonnaise, and atchara, in addition to tomatoes and lettuce. It was first popularized by Merly's BBQ, a street food stall in the island of Boracay in the Philippines. A version of the burger with a half-longganisa and half-beef patty from Jeepney Restaurant was declared the best burger in New York City in Time Out's 2014 "Battle of the Burgers" competition.
Department of Human Settlements and Urban Development

The Department of Human Settlements and Urban Development (Filipino: Kagawaran ng Pananahanang Pantao at Pagpapaunlad ng Kalunsuran), abbreviated as DHSUD, is the executive department of the Philippine government responsible for the management of housing and related development in the Philippines. The department is led by the Secretary of Human Settlements and Urban Development, as appointed by the President of the Philippines and confirmed by the Commission on Appointments. The secretary would be assisted by three Undersecretaries and three Assistant Secretaries, that would be appointed by the President upon the recommendation of the Secretary.
The law creating the Department of Human Settlements and Urban Development (DHSUD), Republic Act No. 11201, was signed into law by President Rodrigo Duterte on February 14, 2019, with the signing announced to the public by the government on February 19, 2019.
The DHSUD was the result of a merger of the Housing and Urban Development Coordinating Council (HUDCC) and the Housing and Land Use Regulatory Board (HLURB), with the former becoming defunct and the latter reorganized as the Human Settlements Adjudication Commission (HSAC).
The law was a consolidation of House Bill 6775 and Senate Bill 1578 which were passed by the House of Representatives and the Senate on October 10 and November 12, 2018, respectively. The Implement Rules and Regulations (IRR) for RA 11201 was signed on July 19, 2019. A five-month transition period will begin with a projected full implementation of the law by January 1, 2020.
The department is composed of the following bureaus:
The following government agencies and corporations are attached to the department for policy and program coordination:
Maya (bird)

The term maya refers to a folk taxonomy often used in the Philippines to refer to a variety of small, commonly observed passerine birds, including a number of sparrows, finches and munias.
This group includes Lonchura atricapilla, specifically referred to by the common name mayang pula ("red maya"), which was recognized as the national bird of the Philippines until 1995, when then-President Fidel V. Ramos formally transferred the honorific to the Philippine eagle.
It also includes the Eurasian tree sparrow, Passer montanus, introduced from Europe and locally referred to as mayang simbahan – an invasive species predominant in urban areas, leading urban Filipinos to mistakenly think it is the only species referred to as "maya."
Some of the species counted under the category of "maya" include:
Due to forces of globalization and urbanization, Filipinos have become less familiar with the identity of bird species in their area over time. As a result, the use of the catch-all name "maya" for multiple species has resulted in them occasionally being confused for one another, despite readily observable morphological differences.
Particularly in urban areas, where the Eurasian tree sparrow has become predominant as an invasive species, "maya" is often mistakenly thought to be the name of this single species, in spite of it not being originally native to the Philippines.
List of lighthouses in the Philippines

As a country comprising over 7,100 islands packed in an area of 300,000 km (120,000 sq mi) and having the fifth-longest coastline in the world, the Philippine coast has a total length of 36,289 km (22,549 mi) and is very irregular, with numerous bays, gulfs, and islets. Eleven of the largest islands of the Philippine archipelago are the major islands and main centers of population, with ten of its most populous cities located along the coast; approximately 1,000 of the smaller islands are also populated. With more than 5,000 nautical miles (9,300 km) of coasting routes and tortuous channels regularly navigated by vessels trading among some 300 separate ports, navigation aids like lighthouses help mariners against misnavigation and guide them to safety and out of danger from grounding on its treacherous reef and shoals.
Large international ships rely on lighthouses to guide them safely out from the open sea and into Philippine waters. Once within Philippine waters, lighthouses help them maneuver through its narrow straits and channels, pointing out safe passages and leading vessels to their destination ports. Although there are electronic navigation systems, lighthouses are still important in warning seafarers of dangerous waters in case of failure of these electronic systems.
As an archipelago, the continuous development and prosperity of the country is linked to maritime travel. Even with the advent of aviation, the water routes continue to be the main highways for travel and commerce, with the lighthouses of the Philippines safely guiding the vessels that ply its routes.
The following is a list of historical and notable lighthouses constructed in the Philippines.
Sexual penetration

Sexual penetration is the insertion of a body part or other object into a body orifice, such as the mouth, vagina or anus, as part of human sexual activity or sexual behavior in non-human animals.
The term is most commonly used in statute law in the context of proscribing certain sexual activities. Terms such as "sexual intercourse" or "carnal knowledge" are more commonly found in older statutes, while many modern criminal statutes use the term "sexual penetration" because it is a broad term encompassing (unless otherwise qualified) any form of penetrative sexual activity, including digital (i.e., the fingers) or with an object, and may involve only the most minimal penetration. Some jurisdictions refer to some forms of penetration as "acts of indecency", or other terminology.
When a penis is inserted into a vagina, it is generally called vaginal sex, vaginal intercourse, or penis-in-vagina (PIV) sex. When a penis penetrates another person's anus, it is called anal sex or anal intercourse. Penetrative oral sex may involve penetration of the mouth by a penis (fellatio) or the use of the tongue to penetrate a vagina or vulva (cunnilingus). The tongue may also penetrate the anus during anilingus. If one or more fingers are used to penetrate an orifice, it is called fingering or digital penetration. The insertion of an object, such as a dildo, vibrator or other sex toy, into a person's genital area or anus may also be considered sexual penetration. Penetrative sex is referred to as coitus or connotative sex.
Penetrative sex crimes are generally considered more serious than non-penetrative sex crimes, and sexual penetration of a child even more so. A child below the statutory age of consent cannot consent to acts involving sexual penetration. In laws, the term sexual penetration is commonly used in relation to sex with children. Unlawful sexual penetration is generally an offense irrespective of how deep the penetration was and irrespective of whether ejaculation of semen took place.
Laws may distinguish particular forms of sexual penetration as part of the offense. For example, the law in the U.S. state of Oregon provides:
In the United Kingdom, sexually penetrating a relative is an offense.
Various forms of penetration have at times been considered obscene and been prohibited. Works containing such penetrations may be considered pornography.
On the Sunny Side of the Street

"On the Sunny Side of the Street" is a 1930 song composed by Jimmy McHugh with lyrics by Dorothy Fields. Some authors say that Fats Waller was the composer, but he sold the rights to the song. It was introduced in the Broadway musical Lew Leslie's International Revue starring Harry Richman and Gertrude Lawrence.
Ted Lewis did the first recording of the song in 1930 (Catalog #2144-D), followed by Harry Richman (Catalog # 4747) and both enjoyed hit records with the song.
Having become a jazz standard, it was played by Louis Armstrong, the Nat King Cole Trio, Dave Brubeck, Earl Hines, Benny Goodman, Lionel Hampton, Erroll Garner, Dizzy Gillespie, Art Tatum, James Booker, Count Basie, and Lester Young. The Louis Armstrong version was recorded in the key of C major, but it has been recorded in a range of keys; Ted Lewis recorded it in D major and Ella Fitzgerald in G major.
Cover versions date as far back as 1930, when Layton & Johnstone released the song for Columbia. The song was recorded by Billie Holiday, Bing Crosby (January 21, 1946, with Lionel Hampton), Dinah Washington, Ella Fitzgerald, Judy Garland, Doris Day, Brenda Lee (1961), Frankie Laine, Keely Smith, Nat King Cole, Jo Stafford with The Pied Pipers (a No. 17 hit in 1945), Frank Sinatra, Willie Nelson, Jon Batiste, and Rod Stewart. Arguably the most popular arrangement was by Tommy Dorsey and The Sentimentalists, which achieved chart success in 1945 reaching the No. 16 spot. In 1975, rockband Trapeze covered the song on their self-titled album Trapeze and it was also released as a 7" single but it did not chart.
The song was featured in the 1991 film JFK, the 1995 film Father of the Bride Part II, in an episode of the sitcom Frasier and in the fourth episode of the fourth season of Northern Exposure, in 1992. It was also used in the fourteenth episode of the third season of Cheers, in 1985, where several characters each sing part of the song one after the other, as if by contagion, after walking past each other. The song was also used on the series finale of Perry Mason (2023), as the protagonist begins a short jail term for withholding evidence.
Juan Direction

Ang Juan Direction ay isang palabas na dokumentaryong-estilong realidad na telebisyon sa TV5 Philippines.
Itinatampok sa Juan Direction ang mga limang kalalakihang may dalawang lahi na nakikipag-sapalaran at tumutuklas sa Pilipinas. Ang pangalang "Juan Direction" ay isang bansag na hango sa mga salita ng Britanikong bandang One Direction. Salungat sa pananaw sa 1D, and JD ay hindi nagtatanghal sa pamamagitan ng pag-awit, sa halip ay itinataguyod pagkakilanlan ng Pilipinas. Ang tunay na ibig sabihin ng Juan Direction ay "ang Pilipinong paraan", sapagka't pangkaraniwang pangalan ang "Juan" sa Pilipinas, na siyang kumakatawan sa mga Pilipino sa kabuuan, at Direction dahil kahit na sila ay mga banyaga (na lumaki sa iba't ibang bansa gaya ng Inglatera, Irlanda at Kanada) ay pinili nilang yakapin ang kulturang Pilipino. Ang umiral na pamagat para sa palabas habang binubuo pa ito ay "Half Filipinos" (kalahating Pilipino).
Ang lathalaing ito na tungkol sa Pilipinas ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Bacolod

Ang Lungsod ng Bacolod ay ang kabisera at pinaka-maunlad na pook sa lalawigan ng Kanlurang Negros. Ayon sa senso ng 2020, ito ay may populasyon na 600,783 sa may 142,936 na kabahayan. Ang lungsod ay kilala para sa pista ng MassKara na nangyayari sa Oktubre at tinatawag rin bilang "The City of Smiles" at "Football City of the Philippines". Ang Bacolod ay bago lang nanguna sa survey ng MoneySense Magazine bilang pinaka-magandang lugar na tirahan.
Hiligaynon (Ilonggo) ang pangunahing salita na ginagamit sa Bacolod. Ang pangunahing kalakal ng pulo ng Negros ay asukal, kung saan ang pinakamalaking kompanya ng tagagawa ng asukal, ang Victorias Milling Company ay naroroon. Ang Bacolod ang sentro ng kalakal sa pagpapaluwas ng asukal galing sa pulo patungo sa iba't ibang bahagi ng kapuluan at sa pagluwas sa ibang bansa.
Ang pangalan ng lungsod ay galing sa salitang Hiligaynon na "Bacolod" na ibig sabihin ay burol o punso. Ito ang naging tawag sa lugar dahil ito'y itinatag sa mabatong burol na ngayon ay ang distrikto ng Granada.
Dahil sa mga pananakop ng mga Muslim, inilipat ang lugar sa tabing-dagat. Ang lugar ay tinawag na Da-an Banwa na ibig sabihin na "Lumang Lugar"
Noong 1894 sa utos ni Gobernador General Claveria ang Bacolod ay naging kabisera ng Kanlurang Negros. Si Bernardino de los Santos ay naging unang Gobernadorcillo at si Julian Gonzaga bilang unang Pari.
Ang Bacolod ay nahahati sa 61 na mga barangay.
Ang lathalaing ito na tungkol sa Pilipinas ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Bacolod-Kalawi

Ang Bayan ng Bacolod-Kalawi (dating Bacolod Grande) ay isang ika-5 klaseng bayan sa lalawigan ng Lanao del Sur, Pilipinas. Ayon sa senso ng 2020, ito ay may populasyon na 23,129 sa may 3,667 na kabahayan.
Ang bayan ng Bacolod-Kalawi ay nahahati sa 26 na mga barangay.
Ang lathalaing ito ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Bacolod South Road

Ang Bacolod South Road ay isang 207.967 kilometro (129.225 milyang) pangunahing na lansangang panaligiran mula hilaga-patimog na nag-uugnay ng lungsod ng Bacolod sa bayan ng Hinoba-an sa lalawigan ng Negros Occidental.
Ang lansangan ay bahagi ng Pambansang Ruta Blg. 7 (N7), Pambansang Ruta Blg. 6 (N6), at Pambansang Ruta Blg. 712 (N712) ng sistema ng lansangang bayan sa Pilipinas.
Nagsisimula ang daan sa kilometro sero ng Pulo ng Negros sa may Kapitolyong Panlalawigan ng Negros Occidental sa Bacolod.
Nakabilang ang mga sangandaan ayon sa palatandaang kilometro, itinakda ang Kapitolyong Panlalawigan ng Negros Occidental sa Bacolod bilang kilometro sero.
Paliparang Domestiko ng Lungsod ng Bacolod

Paliparang Domestiko ng Lungsod ng Bacolod (Ingles: Bacolod City Domestic Airport, Hiligaynon: Domestiko nga Hulugpaan sang Dakbanwa sang Bacolod) IATA: BCD, ICAO: RPVB, tinatawag din bilang Paliparan ng Bacolod, ay ang paliparan na nagsisilbi sa pangkalahatang lugar ng Bacolod, ang kabiserang lungsod ng Negros Occidental sa Pilipinas. Ito ay isa sa pinakamahuhusay na paliparan sa rehiyon ng Kanlurang Kabisayaan na rehiyon at isa sa apat na paliparan ng trunkline, o pangunahing komersyal na mga paliparan sa paliparan, sa rehiyon, at ang iba ay Paliparan ng Mandurriao sa Iloilo City , Paliparan ng Roxas sa Roxas at Paliparan ng Puerto Princesa sa Puerto Princesa. Ang paliparan na ito ay pinalitan ng bagong Paliparang Pandaigdig ng Bacolod-Silay, na matatagpuan sa kalapit na Silay.
Ito ay inuri bilang tulad ng Opisina ng Transportasyong Panghimpapawid, isang katawan ng Kagawaran ng Transportasyon at Komunikasyon na responsable para sa mga operasyon ng lahat ng iba pang mga paliparan sa Pilipinas maliban sa mga pangunahing internasyonal na paliparan. Noong Pebrero 2007, pinataas ng Cebu Pacific ang bilang ng mga flight mula Maynila patungong Bacolod. Nalampasan ng paliparan ang Lungsod ng Iloilo Paliparan ng Mandurriao sa bilang ng mga darating na pasahero.
Ang paliparan ay itinayo ng pamilyang Lopez noong 1936 upang maihatid ang mga flight ng Iloilo - Negros Air Express Company papunta at galing sa Bacolod, Iloilo at Manila. Nabili ito ng Philippine Airlines pagkatapos ng World War II.. Ang Paliparang Domestiko ng Lungsod ng Bacolod ay huminto ng operasyon noong Enero 17, 2008, bago ang pagbubukas ng Paliparang Pandaigdig ng Bacolod-Silay na nagsimula ang operasyon kinabukasan. Hanggang sa 2012, ang paliparan ay sarado sa trapiko para sa himpapawid subalit ang terminal ay nagsisilbing isang ticketing office para sa Philippine Airlines, habang ang Cebu Pacific Terminal mga 400m mula sa pangunahing terminal ay ginawang Aviation School para sa mga mekanika ng sasakyang panghimpapawid, pati na rin ang ground pilot na pagsasanay.
Noong 2016, iminungkahi ni Senador Franklin Drilon sa pamahalaang lungsod ng Bacolod na muling paunlarin ang buong lupain ng paliparan sa isang parke ng negosyo, kasunod ng tagumpay na gawing isang sentral na distrito ng negosyo ang Mandurriao Airport sa Lungsod ng Iloilo.
Ang mga patutunguhan ng Paliparang Domestiko ng Lungsod ng Bacolod bago ito isara.
Noong Marso 22, 1998, Philippine Airlines Flight 137 nag-overhot sa landas ng landas habang nagtatangka sa isang landing sa Bacolod. Walang nasawi sa mga pasahero at tauhan ngunit tatlong katao sa lupa ang napatay.
Katedral ng Boac

Ang Katedral ng Kalinislinisang Paglilihi ni Maria (Espanyol: Catedral de la Inmaculada concepcion de Boac, Ingles: Immaculate Conception Cathedral of Boac) ay isang simbahan sa Bayan ng Boac, Marinduque.
Sa ilalim ng Diyosesis ng Boac ang Katedral ay napapaligiran ng mga matitibay na pader. Ito ay naideklarang Philippine Important Cultural Property noong 2018 ng Pambanasang Museo.
Noong 2021, idineklarang Jubileyong Simbahan ang Katedral sa paggunita ng ika-500 anibersaryo ng Kristyanismo sa Pilipinas.
Kura Paroko: Reb. Pd. Ian Retardo
Mga Bikaryo Parokyal: Reb. Pd. Tito Amodia, Reb. Pd. Fabio Fiegalan, Reb. Pd. Louisse Riego, Reb. Pd. Reynel Sajul
Naninirahang Kaparian: Reb. Pd. Bienvenido Marticio, Reb. Pd. Isagani Milambiling
Ramon Obusan

Si Ramon Arevalo Obusan (Hunyo 16, 1938 – Disyembre 21, 2006) ay isang Pilipinong mananayaw, koreograpo, nagdidisenyo ng entablado at direktor ng sining. Si Obusan ay pinarangalan para sa kanyang mga ginawa sa pagtaguyod ng tradisyunal na sayaw at pangkulturang Pilipino. Isa rin siyang kilalang archivist, mananaliksik at documentary filmmaker na nakatuon sa kultura ng Pilipinas. Itinatag niya rin ang Ramon Obusan Folkloric Group noong 1971. Kabilang sa mga parangal na natanggap ni Obusan ay ang Patnubay ng Kalinangan award ng Lungsod ng Maynila noong 1992, ang Gawad CCP Para sa Sining award noong 1993 at ang Pambansang Artist ng Pilipinas para sa sayaw noong Mayo 2006.
Kabilang sa mga kilalang akda ni Obusan ay ang mga sumusunod:
Namatay si Obusan noong Disyembre 21, 2006 dahil sa cardio-pulmonary arrest sa Makati Medical Center. Hanggang sa kanyang kamatayan, ang taunang programa ng Pasko na Vamos A Blen sa Cultural Center ng Pilipinas ay nasa kanyang pangangasiwa. Naghahanda rin si Obusan para sa pagtatanghal ng kultura na gaganapin sa pang-estadong hapunan para sa 2007 ASEAN Summit na ihahandog ni Pangulong Gloria Macapagal Arroyo.
Philippine Madrigal Singers

Ang University of the Philippines Madrigal Singers (UPMS), kilala rin bilang Philippine Madrigal Singers o Madz, ay isa sa mga tampok na pangkat pangsining na nakabase sa University of the Philippines, Diliman. Ang kasalukuyang direktor nito ay asi Mark Anthony Carpio. Sila ang pinakaunang koro sa buong daigdig na nagwagi ng dalawang ulit sa European Grand Prix for Choral Singing (noong 1997 at 2007)
Ang Madz ay isa sa mga koro sa Asya na nagtamo ng maraming gantimpala sa mga malalaking patiimpalak para sa koro sa loob ng ilang taon. Dahil sa kanilang mahusay na paglahok sa mga koponang ito, sila ay itinuturing na isa sa mga pinakamahusay na koro sa buong daigdig.
Sila ay itinatag ni Propesora Andrea Veneracion, bilang University of the Philippines Madrigal Singers noong 1963. (Si Prop. Veneracion ay itinanghal na Pambansang Alagad ng Sining para sa Musika noong 1999.) Ang halos lahat ng mga kasapi ng pangkat ay binubuo ng mga mag-aaral, guro at mga nagsipagtapos sa iba-ibang mga sangay na kolehiyo ng University of the Philippines. Ang kasalukuyang direktor ng grupo ay si Mark Anthony Carpio.
Joycie Alegre

Si Joycie Alegre ay isang Pilipinang propesor, manunulat, direktor at naging komisyoner ng Pambansang Komisyon para sa Kultura at mga Sining.
Propesor si Joycie Alegre sa Unibersidad ng Pilipinas sa Tacloban at naging direktor ng Leyte-Samar Heritage Center noong 2016.
Mayroong mga sulatin at pananaliksik si Joycie Alegre tungkol sa kultura at tradisyon ng mga Waray pati na rin sa Samar at Leyte na nakalathala sa Academia.
Noong 2024 ay naging presidente si Joycie Alegre ng Leyte-Samar Heritage Society, Incorporated, na isang non-profit na korporasyon na nakabase sa Lungsod ng Tacloban na binubuo ng mga dedikadong tagapagtaguyod ng pamanang kultura.
Pinamunuan niya bilang direktor at koreograpo kasama sina Samlito Abueva at Alegria Ferrer ang sarsuwelang Lunop han Dughan - Panaghoy ni Yolanda noong 2019.
Naging komisyoner si Joycie Alegre ng Pambansang Komisyon para sa Kultura at mga Sining noong 2012 nang pinamunuan niya ang Subkomisyon sa mga Pamayanang Kultural at Tradisyunal na Sining (Inggles: Subcommission on Cultural Communities and Traditional Arts) ng ahensiyang ito ng pamahalaan.
Nakapagsulat na din siya ng ilang artikulo sa Inquirer.Net noong 2011 at 2013. Nakapaglathala na din siya ng librong may pamagat na Abaknon of Samar noong 2009. Naisama din sa Kinaadman Volume 44, na journal ng Xavier University - Ateneo de Cagayan, ang artikulo niyang may pamagat na A Symphony of Songs Sprung From Native Soils: Listening to Authors’ Conversations.
Gumagawa rin ng pagsasaliksik si Joycie Alegre sa tradisyonal na pagkain at ritwal ng mga Waray at nakapaglabas na siya ng isang libro na may pamagat na Sarusaro Kita: Traditional Recipes of Leyte noong 1999.
Itinatag ni Joycie Alegre ang An Balangaw Performing Arts Group noong 1984 na isang pangkat na nagtatanghal ng sining na mula sa Unibersidad ng Pilipinas sa Tacloban. Simula noon ay siya ang naging Direktor na Pangsining (Inggles: Artistic Director) ng grupo.
Fantastica

Ang Fantastica ay isang pelikula sa 2018 pang-Pilipinas fantaseryeng komedya, inilathala ni Barry Gonzales. Pinangungunahan nina Vice Ganda kasama si Bela Padilla, Richard Gutierrez at Dingdong Dantes, ang pelikulang ito ay nilikha nang Star Cinema at Viva Films.
Ang pelikulang ito ay naka-tala sa Metro Manila Film Festival (MMFF) Executive Committee ay nag-serbisyo sa opisyal na pasok sa 2018 Metro Manila Film Fetsival. Ang pelikulang ito ay ipapalabas sa 25 Disyembre 2018.
Si Vice Ganda, ang nagmamay-ari ng isang struggling carnival na pinangalanang Perya Wurtzbach, ay inatasan ng isang prinsesa na si Sxia Blythe na maghanap ng tatlong prinsesa ng lupain ng knight na Fantastica. Ang mga prinsesa ay na-warped sa Earth nang hiwalay, kung saan ang mga tauhan ng karnabal ay dapat na subaybayan ang mga ito upang makatulong na iligtas si Fantastica, ngunit sa kalaunan ay mamuhay nang regular doon. Ngunit isang kasamaan ang kumakalat sa Fantastica, at ang kanyang karibal na si Hannah Velax ay nasa kanilang lalamunan. Ang pabalat ng misyon ay muling buhayin ang karnabal upang akitin ang mga prinsesa.
MassKara Festival Queen 2015

MassKara Queen 2015 was the 35th edition of the MassKara Festival Queen pageant was held on October 12, 2015 at SMX Convention Center in SM City Bacolod in Bacolod City, Philippines. Sam Gergiana Yu, a Bachelor of Secondary Education major in Mathematics major, was crowned by the outgoing winner Christine Joy Madamba at the end of the event.
SM City Bacolod

SM City Bacolod is a supermall in Bacolod, Negros Occidental, Philippines. It is the 29th supermall of SM Prime Holdings, the first SM supermall in Negros, and the 3rd in the Visayas. It opened on March 1, 2007 and currently has a total land area of 161,096.60 square meters (1,734,029.4 sq ft) and a total floor area of 133,894 square meters (1,441,220 sq ft).
The mall is located in the Reclamation Area of Bacolod City, close to multiple bus stops and a seaport. Drop-offs for most vehicles are found at all main entrances.
SM City Bacolod mall is divided into two buildings, called the "North Wing" and the "South Wing". The two buildings are connected by two bridges that allow patrons to walk between the two structures.
Every entrance of the mall is guarded by a security guard. Some entrances have guards that carry a sensor to detect a firearm or another unwanted item inside the mall. Remaining entrances have a security guard present with a screening sensor a customer must walk through.
Both wings feature a variety of restaurants. The North Wing features most of the other storefronts, including department stores, home goods, fashion stores, and arcades. The North Wing also contains a hotel and the SMX Convention Center Bacolod. The South Wing features a movie theatre and a supermarket. The connecting walkways also contain a few fashion stores and stands focused on hair and accessories.
The mall is also generally a location to host festivities.
Originally, SM City Bacolod was composed of two one story wings (the North and the South). The mall size was 71,759 m (772,410 sq ft) before any further expansions. Each wing had one major hallway that fit all its stores at the time, and escalators that lead up to the bridges that connect the entire mall.
The main food court was initially located in the South Wing before the second expansion in 2014.
The North Wing section of SM City Bacolod was the main focus of the recent renovation in 2016.
Plans from the parent company, SM Prime Holdings, have been made for a ₱2.5 billion three-story expansion plan on South wing while the existing mall structure will be extended to two stories. The expansion will accommodate 150 more store tenants, and is set to be completed in phases. Some tenants have already opened their stores.
In 2023, a government service office was opened on the third floor of the mall.
In 2024, the Bacolod city government closed down 24 stores nearby to make way for a mixed-use building being built by SM Prime Holdings. Tenants of the closed stores were offered temporary space at SM City Bacolod, however nobody accepted the offer.
Bacolod City Domestic Airport

Bacolod City Domestic Airport (IATA: BCD, ICAO: RPVB), also known as Bacolod Airport during its operation, was an airport that served the general area of Bacolod, the capital city of Negros Occidental in the Philippines. It was one of the busiest airports in the Western Visayas region and was one of four trunkline airports, or major commercial domestic airports, in the region, the others being Mandurriao Airport in Iloilo City, Roxas Airport in Roxas and Puerto Princesa Airport in Puerto Princesa. This airport was replaced by the new Bacolod–Silay Airport, located in nearby Silay.
It was classified as such by the Air Transportation Office, a body of the Department of Transportation that is responsible for the operations of all other airports in the Philippines except the major international airports. As of February 2007, Cebu Pacific had increased its number of flights from Manila to Bacolod. The airport surpassed the Iloilo City Mandurriao Airport in the number of arriving passengers.
The airport was built by the Lopez family in 1936 to serve the Iloilo–Negros Air Express Company's flights to and from Bacolod, Iloilo and Manila. It was bought by Philippine Airlines after World War II. The Bacolod City Domestic Airport ceased operations on 17 January 2008, prior to the opening of the Bacolod–Silay Airport which began operations the day after. Though the airport closed, the main terminal building was converted to ticketing offices, while the Cebu Pacific Terminal around 400m from it was made into an Aviation School for aircraft mechanics, as well as ground pilot training. Between 2014 until 2017, the main terminal was demolished and a small portion of it currently remains, serving as a Philippine Airlines ticketing office.
In 2016, Senator Franklin Drilon suggested to the city government of Bacolod to re-develop the whole airport grounds into a business park, following the success of converting the Mandurriao Airport in Iloilo City into Iloilo Business Park.
The destinations of Bacolod City Domestic Airport before its closure.
On March 22, 1998, Philippine Airlines Flight 137, an Airbus A320-200 (RP-C3222) overshot the runway while attempting a landing at Bacolod. There were no casualties among the passengers and crew, but three people on the ground were killed when the plane ploughed onto the nearby residential area.