Kantor Pusat Bala Keselamatan

Kantor Pusat Bala Keselamatan nyaéta kantor palayanan sosial ti gereja Protestan anu pusatna aya di kota London dumasar kana prakarsa ti William Booth.Kantor ieu lokasina aya di Jalan Jawa Nomor 18-20, Kota Bandung, dina perempatan Jalan Sumatera jeung Jalan Jawa.
Bala Keselamatan ngamimitian palayanan sosial di Indonésia dina taun 1894. Teras mekar ka Ambon, Bali, Kalimantan Timur, Sulawesi, Sumatera, Nusa Tenggara Timur, jeung Papua.
Ibukota Pamaréntah Hindia Walanda basa éta rek dialihkeun ka Bandung ti Semarang. Ku kituna, Kantor Pusat Téritorial Bala Keselamatan ogé dialihkeun. Perkawis ieu diputuskeun ku Letnan Kolonel J.W. de Groot salaku Komandan Téritorial Bala Keselamatan di Hindia Walanda supados koordinasi jeung pamaréntah janten leuwih alus, teras palayanan sosial ka wargi leuwih hadé deui. Supados ngaran William Booth tuluy diinget ku masarakat umum, Kolonel de Groot ngupayakeun wangunan Bala Keselamatan, anjeunna ngajukaen nyuhunkeun izin ka pamaréntah. Dina 24 Agustus 1915, lapangan maén bal dijadikeun lahan keur ngawangun Kantor Bala Keselamatan jeung panti asuhan.
Walikota Bandung basa éta, Tuan Coops jeung putrana nu awéwé nempatkeun batu kahiji dina upacara. Salian ti batu kahiji, aya deui buku jeung undang-undang nu disimpen dina jero taneuh nyaéta buku Doktrin Bala Keselamatan di Indonesia karya Letnan Kolonel Melattie M. Brouwer, Undang-Undang perkawis perang sarta majalah Bala Keselamatan anu pamungkas. Gedong diresmikeun dina kaping 24 September 1917. Letnan Kolonel J.W de Groot teu tiasa ningal peresmianana ku sabab anjeuna tos ngalih ka Teritori Jepang dina taun 1916. Tungtungna, gedong ieu diresmikeun ku Gubernur Jendéral Count John Paul van Limburg Stirum anu mukakeun panto kantor pusat teritorial, sementawis éta, pamajikan anjeunna mukakeun panto panti asuhan pikeun murangkalih anu aya di samping kantor pusat. Basa Jepang berkuasa di Indonésia, kantor pusat diambil alih dina kaping 13 Maret 1942. Gedong Bala Keselamatan dijadikeun markas ku tentara Jepang, Lain kantor nu di Bandung waé nu dikuasai, kantor di kota-kota di Indonesia ogé direbut ku Jepang. Dina sasih September 1945 saangeus kamerdékaan Indonésia, Kantor Pusat Bala Keselamatan teu acan ngalih ka Indonésia. Sanajan kitu, dina kaping 31 Mé1 1947, Kantor jeung panti asuhan balik deui ka asal saméméh direbut ku Jepang.
Arsitéktur gedong ieu kaasup arsitéktur modern fungsional (art deco geometrik). Arsitékna nyaéta FW Brikman En Voorhoeve. Ongkos pikeun ngawangun gedong ieu nyaéta 117.022 gulden, ongkos éta asalna tina sumbangan unggal jalmi jeung jaringan Kantor Pusat Bala Keselamatan internasional, sarta para simpatisan anu tinggalna di Walanda.
Wangunan ieu teu acan dirobah dina taun diresmikeun nepi ka taun 2009. Dina taun éta, aya parobahan pikeun hateup wungkul, wujud wangunan tetep siga mimitina. Ngan rohangan waé nu sok dirobah-robah, Di lantai handap aya bagian properti jeung keuangan. Rohangan keur pimpinan aya di lantai luhur. Departemen jeung bagéan nu sanés aya dina gedong baru. Aya monumen dina wangunan ieu nu wujudna siga tugu nu aya menara leutik sapertos kerucut. Éta téh jantén pananda yén di ditu aya makam para pagawe kantor Bala Keselamatan jeung kulawargina. Aya nama-nama nu dicatet dina prasasti, nyaéta Jacob Gerrit Brouwer, Margaret Brouwer-Twyford, Ensigne Maatita Rahmat, Senior Kapitein Soenarto, Anna Bertha Gugelmann, Christina Schipper, Mrs. Lt. Commp A.T. Hugnes née Jenny Hocking, Louise Eugenie Clementina, Lebbink Ribblier.
Kantor Pusat Bala Keselamatan meunang penghargaan Anugerah Cagar Budaya ti pamaréntah kota Bandung pikeun usahana ngalestarikeun cagar budaya di Bandung.