Imunologi

Imunologi minangka cabang biologi sing ngliputi panélitian sistem kekebalan ing kabèh organisme. Bagan imunologi, langkah, lan kontekstualisasi fungsi fisiologis sistem kekebalan awak ing kesehatan lan penyakit; malfungsi sistem kekebalan awak ing kelainan imunologis (kayata penyakit otoimun, hipersensitivitas, kurangé kekebalan awak, lan penolakan transplantasi ); lan ciri fisik, kimia, lan fisiologis komponen sistem kekebalan in vitro, in situ, and in vivo. Imunologi duwé aplikasi ing pirang-pirang disiplin ilmu kedhokteran, utamané ing bidang transplantasi organ, onkologi, rheumatologi, virologi, bakteriologi, parasitologi, psikiatri, lan dermatologi.
Istilah kasebut digawe dening ahli biologi Ruslan yaiku Ilya Ilyich Mechnikov, nyinaoni babagan imunologi lan nampa Hadiah Nobel kanggo karyané ing taun 1908. Dhéwéke nyelehaké eri cilik menyang larva lintang laut lan ngerteni sèl sing ora biasa ing sekitar eri kasebut. Iki minangka reaksi aktif awak sing nyoba njaga integritas. Mechnikov sing pisanan ngamati fenomena fagositosis, ing endi awak mbela awaké dhéwé nglawan benda asing.
Sadurunge sebutan kekebalan, saka imunitas oyot etymological, sing basa Latin kanggo "dibebasaké", dokter awal duwé ciri organ sing mengko bakal kabukten dadi komponen penting sistem kekebalan awak. Organ limfoid sing penting ing sistem kekebalan yaiku timus, sumsum tulang, lan jaringan limfatik utama kayata limpa, amandel, pembuluh limfa, kelenjar getah bening, adenoid, lan ati. Nalika kahanan kesehatan saya parah kanggo status darurat, bagean organ sistem kekebalan awak, kalebu timus, limpa, sumsum balung, kelenjar getah bening, lan jaringan limfa liyané, bisa diilangi kanthi bedah nalika pasien isih urip. akéh komponen sistem kekebalan biasané sipate seluler lan ora ana gandhengané karo organ tartamtu, nanging luwih becik ditempelaké utawa sirkulasi ing macem-macem jaringan sing ana ing saindenging awak.
Imunologi klasik hubungané karo bidang epidemiologi lan obat. Sinau babagan hubungan antara sistem awak, patogen, lan kekebalan. Sebutan kakébalan sing paling awal ditulis bisa ditrapaké manéh ing wabah Athena ing taun 430 SM. Thucydides nyathet manawa wong sing wis pulih saka penyakit sadurunge, bisa menehi perawat marang wong sing lara tanpa kena penyakit kaping pindho. akéh masarakat kuno liyané duwé referensi babagan fenomena iki, nanging nalika abad kaping 19 lan 20 sadurunge konsep kasebut tuwuh dadi téori ilmiah.
Imunologi klinis yaiku panélitian babagan penyakit sing disebabaké kelainan sistem kekebalan awak (kegagalan, tumindak nyimpang, lan tuwuh ganas unsur-unsur sèl sistem kasebut). Uga kalebu penyakit sistem liyané, ing ngendi reaksi kekebalan nyebabaké patologi lan fitur klinis. Imunologis klinis uga sinau cara kanggo nyegah upaya sistem kekebalan awak supaya bisa ngrusak allograf (nolak transplantasi).
Kekhususan ikatan antarané antibodi lan antigen ndadekaké antibodi minangka alat sing apik banget kanggo ndeteksi zat kanthi macem-macem teknik diagnostik. Antibodi khusus kanggo antigen sing dipengini bisa digandhengaké karo isotop (radio) utawa label neon utawa karo enzim sing mbentuk warna supaya bisa ndeteksi. Nanging, kamiripan antarané sawetara antigen bisa nyebabaké positip palsu lan kesalahan liyané ing tes kasebut kanthi reaksi anti-reaksi antibodi karo antigen sing ora pas.