davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Casa de Moneda de Chile

La Casa de Moneda de Chile (CMCh) es una sociedad anónima (S.A.) perteneciente al Estado de Chile, creada en 1743, esta se encarga de la impresión de billetes y acuñación de monedas de curso legal, así como de la impresión de estampillas, pasaportes, formularios oficiales, especies valoradas, las placas patentes de vehículos, así como medallas y galvanos. Es la empresa más antigua de Chile en operaciones, así como una de las más antiguas del continente aún en funcionamiento.
Depende del Sistema de Empresas Públicas (SEP) y su propiedad es 99 % de Corfo y 1 % del Estado de Chile.​
Fue creada el 1 de octubre de 1743 por Real Cédula de Felipe V, como iniciativa de Francisco García de Huidobro que propone la creación de una instalación una ceca para acuñar monedas en Santiago de Chile, debido a la escasez de circulante. Se le autoriza su funcionamiento con un privilegio perpetuo a García de Huidobro. Este debe asumir los costos de instalación y el pago de los funcionarios, a cambio de recibir las utilidades y el título de Tesorero Perpetuo.​
Sus actividades estaban regidas por la orden real del 9 de junio de 1720, la misma que era empleada por el resto de las casas de moneda de América. En 1749 sale acuñada la primera moneda, media onza de oro (4 escudos de peso) con la imagen de Fernando VI. En agosto de 1770 por Real Cédula de Carlos III la corona asume el funcionamiento y propiedad de la Casa de Moneda.​
El 7 de julio de 1772, mediante Cédula Real, Francisco Xavier de Rengifo y Becerril fue nombrado fundidor mayor de la Real Casa de Moneda, quien como se señala en la cédula "por méritos propios y heredados" es depositario de la confianza para asumir el cargo en representación de la corona.​ Ese mismo año Mateo de Toro y Zambrano es nombrado superintendente de la Real Casa de Moneda.​
En 1927 se fusiona con la Dirección General de Especies Valoradas, encargados de la impresión de billetes, llamándose «Dirección de Talleres de Especies Valoradas»,​ teniendo su actual nombre desde 1953.​
Con la publicación de la Ley 20.309 el 11 de diciembre de 2008, la Casa de Moneda de Chile se convirtió en una sociedad anónima cerrada, con su propiedad repartida en un 99% para la Corporación de Fomento de la Producción (Corfo) y un 1% al Fisco.​ La escritura de constitución oficial de la sociedad anónima se realizó el 1 de junio de 2009.​
Las construcciones que han albergado a la Casa de Moneda de Chile han sido:​
Todas las monedas y medallas acuñadas por la Casa de Moneda de Chile tienen un símbolo distintivo, la identificación del lugar de su fabricación, la ceca, que en el caso de Chile es una "S" coronada con una "o" minúscula, por el anagrama de Santiago.​ Este símbolo fue impuesto por la Corona española y se usó desde la primera moneda acuñada en Chile, el cuatro escudos de 1749 y se continúa usando hasta nuestros días.
Gotabaya Rajapaksa

Gotabaya Rajapaksa (Palatuwa, Dominio de Ceilán, 20 de junio de 1949) es un político, militar y tecnócrata ceilandés, que entre 2019 y 2022 ocupó el cargo de presidente de Sri Lanka. Anteriormente se desempeñó como Secretario del Ministerio de Defensa y Desarrollo Urbano entre 2005 y 2015, durante la gestión de su hermano mayor Mahinda Rajapaksa, en la cual las Fuerzas Armadas de Sri Lanka derrotaron a los Tigres Tamiles, acabando con la guerra civil de Sri Lanka.​
Nacido en una prominente familia política del sur de Sri Lanka,​ estudió en el Ananda College de Colombo, y se unió al ejército de Ceilán en abril de 1971. Prestó servicio durante las primeras etapas de la guerra civil de Sri Lanka como parte del Regimiento de Gajaba. Estuvo involucrado en la operación Vadamarachi, la operación Thrividha Balaya y operaciones de contrainsurgencia durante la insurrección del Janatha Vimukthi Peramuna (JVP) de 1987-1989.
Se jubiló anticipadamente del ejército, pasando al campo de la tecnología de la información. Emigró a los Estados Unidos en 1998, y regresó a Sri Lanka en 2005 para ayudar a su hermano en su campaña presidencial. Fue nombrado Secretario de Defensa en la administración de su hermano. Durante su mandato, las Fuerzas Armadas de Sri Lanka concluyeron con éxito la guerra civil de Sri Lanka derrotando a los Tigres Tamiles y asesinando a su líder Velupillai Prabhakaran en 2009.​ Fue víctima de un intento de asesinato en 2006, por un terrorista suicida perteneciente a los Tigres Tamiles.​
Compitió con éxito en las elecciones presidenciales de 2019 con una plataforma nacionalista, de desarrollo económico y de seguridad nacional. Es la primera persona con experiencia militar en ser elegido presidente de Sri Lanka.​ En 2022 debió enfrentar una severa crisis económica en Sri Lanka, motivadora de marchas de protesta a gran escala y descontento social generalizado hacia el gobierno y la clase política. Al aumentar los disturbios en la capital, Colombo, los manifestantes tomaron el palacio presidencial el 9 de julio del 2022 exigiendo que Rajapaksa deje el cargo,​ precipitando que Rajapaksa anuncie su decisión de renunciar en breve; el 13 de julio el aun presidente viajó por avión a Maldivas anunciando haber dejado su documento de renuncia al cargo en poder del Parlamento.
Waldorf Astoria

El Waldorf Astoria es un hotel neoyorquino, famoso por sus exposiciones de arte. Es un rascacielos de estilo art déco de 47 pisos (191 metros), situado en la Avenida Park de Manhattan.
El hotel Waldorf Astoria forma parte de la cadena de hoteles Waldorf Astoria Collection, que pertenecen al grupo hotelero Hilton.
Desde el 1 de marzo de 2017 se encuentra cerrado debido a las obras de reforma integral que se están realizando.​
El rascacielos se terminó de construir en 1931. Sus arquitectos fueron el estudio Schultze and Weaver. El nombre de este hotel es una referencia a William Waldorf Astor, Vizconde Astor.
Un péndulo (que suena) está situado en el centro del hall de recepción.
El grupo hotelero Hilton piensa construir otros hoteles llamados Waldorf Astoria en Florida, en Walt Disney World Resort, en California, en Beverly Hills, en la Ciudad de México, en el Paseo de la Reforma y en Costa Rica, en Guanacaste.
Los estadounidenses apodan a este rascacielos el hyphen en referencia al guion (hyphen en inglés) que figuraba en el nombre de este rascacielos (Waldorf - Astoria) y que simbolizaba el puente que unía los hoteles Waldorf y Astoria. El rascacielos es un hotel de gran lujo que dispone de servicios y suites de primer orden.
Desde 2012, Berlín cuenta con un hotel Waldorf Astoria en el rascacielos Zoofenster.
En 2014, el grupo asegurador chino Angbang anunció la compra del Waldorf Astoria Nueva York por 1950 millones de dólares.​
El Waldorf Astoria actual es de hecho el segundo inmueble que lleva este nombre.
La entrada en Park Avenue se llamaba The Ladies Lobby (El vestíbulo de las Damas) y el bar Peacock Alley (El paseo de los Pavos) recuerda un paseo, donde se pavoneaban los elegantes, de un centenar de metros de longitud que enlazaba el hotel Waldorf original, construido en 1893 con The Astor, construido en 1897 en la Quinta Avenida. Estos dos hoteles fueron demolidos en 1929 y fueron reemplazados por el Empire State Building, construido en 1931.
La Moneda Palace Guard

La Moneda Palace Guard (Spanish: Guardia de Palacio de la Moneda) is the ceremonial escort to the president of Chile and also assists with physical security at La Moneda Palace. It is an operational component of the Carabineros de Chile.
The earliest recorded instance of a force of guards for the executive residence was during the government of Manuel Bulnes in 1851. The Carabineros became responsible for defense of La Moneda in 1932 and the guard contingent at the palace assumed its current name, the Palace Guard, in 1996.
In addition to public duties, the Palace Guard also has practical security responsibilities for the defense of La Moneda. In 2016 Carabineros assigned to the Palace Guard physically detained a group of student protesters who stormed the courtyard of the palace before its gates could be sealed. During the 1973 Chilean coup d'état, a 300-man force of the then-named Presidential Guard, and other carabineros, fortified the perimeter of La Moneda against the Chilean Army. They remained at their posts until 9:00 a.m. the day of the putsch, withdrawing after being informed that Gen. César Mendoza had thrown his support to the newly declared junta.
Female carabineros joined the Palace Guard for the first time in December 2001.
The Guard Group, since 2012, also has a full horse guards troop, carrying lances in state ceremonies.
The Guard Group reports to the Directorate of Special Services and Border Security of the Carabineros, and a specialized company is assigned to secure the Palace of Cerro Castillo in Viña del Mar.
A changing of the guard ceremony occurs every 48 hours at 10:00 a.m. During it, two Carabineros mounted units and the Central Band of the Carabineros escort the incoming guard detachment to La Moneda, and the outgoing detachment from it. The current drill for the changing of the guard was instituted in 1936. Both the old and new guard detachments have an infantry company and a cavalry platoon, with two buglers, while the old guard detachment has a drummer attached.
Each Monday since its inception the guard has provided two, ten-man squads, a drummer and a bugler to form a cordon of honor for the entrance of the president of Chile into La Moneda at the start of the work week. If the president is outside the capital, the drill is performed instead for the vice president. The guard of honor platoon is made up of infantrymen from the guard's infantry component.
Morandé 80

33°26′34″S 70°39′12″W﻿ / ﻿33.44278°S 70.65333°W﻿ / -33.44278; -70.65333
Morandé 80 is the street address for a door located on the east side of Palacio de La Moneda, the Chilean presidential palace. The door was built in 1906 so that the President of Chile could enter the palace as a common citizen without receiving formal honours from palace guards.
Until 1958, the President actually lived in La Moneda, and frequently used the door to access the presidential residence. During the 1973 coup, President Salvador Allende's body was removed from the palace through Morandé 80, and the door was later sealed during renovations on La Moneda. After the return of democracy to Chile, Morandé 80 was used as a symbol by Allende's former supporters.
On September 11, 2003, thirty years after the military coup, President Ricardo Lagos had the door rebuilt. It is opened only on special occasions.
President of the Senate of Chile

The president of the Senate of Chile is the presiding officer of the Senate of Chile. The position comes after the Ministers of State in the line of succession of the President of Chile in case of temporary incapacitation or vacancy, according to Article 29 of the Constitution of Chile.
The President of the Senate receives no special treatment in the sessions of Senate. However, in the official communications the President holds the title of Excelencia ("Excellency"). The President is elected among current senators by the members themselves, and forms the Mesa de la Corporación (Committee of Chambers of the Congress) along with the Senate's Vice President.
The President's responsibilities include decreeing the summons to the Senate for its sessions, presiding over sessions and directing the debates on the Senate floor, acting as a representative of the Senate by defending its parliamentary jurisdiction and dignity, and presiding over the sessions of the Congreso Pleno (plenary meeting of both chambers).
Pearl Jam

Pearl Jam este o formație americană de grunge, înființată în Seattle în 1990. Eddie Vedder (voce, chitară), Jeff Ament (chitară bas), Stone Gossard (chitară ritmică) și Mike McCready (chitară solo) fac parte din formație încă de la început. În prezent, la tobe este Matt Cameron, fost membru Soundgarden, care li s-a alăturat în 1998.
De la înființare, formația a vândut treizeci de milioane de albume în SUA, și aproximativ șaizeci de milioane în toată lumea. Pearl Jam a supraviețuit multora din formațiile sale contemporane din perioada de apariție a rock-ului alternativ de la începutul anilor '90, și este considerată una dintre cele mai influente formații ale deceniului. Allmusic consideră că Pearl Jam e "cea mai populară formație americană de rock & roll a anilor '90".
Formată după destrămarea fostei trupe a lui Grossard și Ament, Mother Love Bone, Pearl Jam a devenit cunoscută în urma albumului său de debut, Ten, din 1991. Ten s-a menținut în topul Billboard 200 timp de aproape cinci ani și a devenit unul dintre cele mai bine vândute albume de rock din toate timpurile.
Jam Session la Electrecord cu Friedrich Gulda

Jam Session la Electrecord cu Friedrich Gulda este cel de-al cincilea disc din Seria Jazz, colecție editată în România de casa de discuri Electrecord. A fost înregistrat în 1967 și cuprinde o amplă improvizație de blues executată de câțiva muzicieni români de jazz împreună cu pianistul invitat Friedrich Gulda, alături de câteva alte piese interpretate de Cvartetul Modern, format doar din muzicieni români.
Fața întâi conține doar prima pistă, iar celelalte patru piste apar pe fața a doua. În paranteze sunt trecute numele compozitorilor.
Muzicienii prezenți pe fața a doua a discului sunt reuniți sub titulatura Cvartetul Modern.
Saç Kavurma

Saç kavurma este un fel de mâncare turcească.
Acest fel de mâncare constă din bucăți de carne de miel, care sunt prăjite cu ceapă, ardei si ardei iute într-o tigaie turcească (saç). Drept garnitură sunt servite, de multe ori bulgur și salată, precum și pâine proaspătă, care se înmoaie în uleiul din tigaie. Mâncarea este servită la masă, în tigaie.
Saç kavurma trece drept o specialitate tradițională din bucătăria turcească.
Materiale media legate de Saç Kavurma la Wikimedia Commons
Observatorul Desert Eagle

Observatorul Desert Eagle este un observator astronomic privat destinat amatorilor din apropierea orașului Benson, Arizona. Codul internațional al observatorului este 333. La acest observator s-au descoperit peste 1.730 de asteroizi noi.
Observatorul (IAU code 333 - 333 249.5236 0.84936 +0.52642 Desert Eagle Observatory ) este operat de William Kwong Yu Yeung, un prolific astronom amator canadian, de origine din Hong Kong, emigrat în Statele Unite.
Scopul principal al Observatorului este observarea și descoperirea de asteroizi, în special asteroizi din apropierea Pământului (ANOFM), dar și comete. Până în prezent, observatorul a descoperit 1732 de asteroizi noi (dintre care nu toți sunt încă numerotați).
Saint-Guilhem-le-Désert

Saint-Guilhem-le-Désert este o comună în departamentul Hérault din sudul Franței. În 2009 avea o populație de 263 de locuitori.
Orașul medieval este situat în valea Verdus, foarte aproape de locul de vârsare al râului Hérault. Hérault formează acolo un canion îngust, cunoscut sub numele de Gorges de l’Hérault. Cel mai apropiat oras important este Montpellier, la aproximativ 40 km sud-est de sat.
Saint-Guilhem-le-Désert este un orașul medieval bine conservat și se află pe traseul pelerinajului Santiago de Compostela. Contele de Toulouse și Duce de Aquitaine Guillaume de Gellone a trebuit aici din pocăință în jurul anului 804 să ctitorească o abație numită abbaye de Guillaume. De aceea comuna poarta în Evul Mediu numele de Gellone.
Summer Jam (The Underdog Project song)

"Summer Jam" is a song by German-Belgian dance music group the Underdog Project. Released on 24 July 2000 as the lead single from their album It Doesn't Matter, the song was considered a big hit in Europe, peaking at #3 in both Germany and Portugal, #5 in Hungary, #10 in Austria, #14 in Italy, and #17 in Switzerland. After that, the single aired on some of the most popular radio stations in the United States like WPOW in Miami and New York City's WKTU.
"Summer Jam 2003", released in 2003, featured samples of the Sunclub's 1997 hit "Fiesta De Los Tamborileros" and was similarly successful, topping the charts in both Belgium and the Netherlands and reaching the top 5 in Denmark, France, and Romania, the top 20 in the UK, and the top 40 in Sweden and Switzerland.
Songwriter and composer(s): Vic Krishna, Christoph Brux, Toni Cottura, Craig Scott Smart, Stephan Browarczyk, Shahin Moshirian
JimJam

JimJam is an international children's preschool television channel operated by AMC Networks International Central and Northern Europe, which originally launched in Italy on Sky in 2006.
JimJam is available across Europe and Africa.
JimJam was launched on 1 October 2006. In September 2007, HIT Entertainment and Chellomedia (European content division of Liberty Global, currently AMC Networks International) formed a joint venture to run a children's channel. The channel was advertised as international, with plans to start cable and satellite broadcast in Western and Eastern Europe and then expand broadcasting worldwide (outside the UK, Ireland, US and Canada).
The channel was expanded to Central and Eastern Europe in November 2007 on UPC Broadband. By March 2008, JimJam launched in the Netherlands and Switzerland, and continued expansion through MENA on Showtime Arabia and Russia and Bulgaria in July. In November 2008, it launched in Southeast Asia. On 28 November 2008, it launched in Portugal. In January 2010, the channel launched in Israel on Yes, and in 2012, Hot launched the Russian-language version in the country. By 2010, the channel had been broadcast in over 50 territories in Europe, the Middle East and Asia. In August 2010, HIT Entertainment withdrew from the JimJam joint venture, leaving JimJam wholly owned by Chello Zone. HIT Entertainment was supposed to keep providing content for JimJam. By 2013, JimJam was available to an audience of 17 million subscribers in 13 languages. The channel has been broadcast in over 60 territories in Europe, the Middle East, East Asia and Africa, with seven feeds and four localized versions.
In Poland, JimJam CEE and Polsat formed a joint-venture in 2009 and progressively replaced JimJam by Polsat JimJam across providers in the country, which used to have the same schedule until it progressively became localized. On 13 February 2023, Polsat sold its shares in Polsat JimJam Limited to AMCNI. Stanisław Janowski, President of Polsat's Management Board, explained the decision by the wear and tear of the formula. The channel, however, continues to operate under the name Polsat JimJam and the Polsat Media office is still responsible for advertising sales.
It expanded to Africa in April 2012 in English and in November 2012 in Portuguese. On 1 August 2016, it relaunched across the MENA region as a BeIN exclusive.
JimJam closed in Asia-Pacific on 9 December 2014, Italy on 30 June 2015, in Switzerland and Austria on 31 December 2017, Belgium and the Netherlands on 1 March 2018, in the CIS Nations on 10 March 2022, and in Portugal on 1 July 2022. However, the Portuguese language feed is still available for Angola and Mozambique on DStv which also have the English language channel.
A dedicated Lithuanian version was launched on 29 August 2012.
in 2018, JimJam was rebranded with a new logo and three mascots, Jim, Jam and Star.
A dedicated Hungarian version was launched on 1 January 2020.
A dedicated Romanian version was launched on 1 March 2020.
Jorge Páez Vilaró

Jorge Páez Vilaró (Montevideo, 19 de mayo de 1922 - id. 26 de noviembre de 1994) fue un pintor, dibujante, galerista, coleccionista de arte y activo gestor cultural uruguayo. Fundador del Museo de Arte Americano de Maldonado y promotor de numerosos emprendimientos culturales de su región.
Hijo del Dr. Miguel A. Páez Formoso, un eminente abogado americanista y de Rosa Vilaró Braga. Recibió, junto con sus hermanos Miguel y Carlos, una formación humanista de gran riqueza cultural. Completó sus estudios en Contabilidad Industrial en la Universidad de La Salle. Como artista visual representó a Uruguay en la Bienal de San Pablo (1963), Bienal de Venecia (1964), Bienal de Córdoba (1966) y en numerosas exposiciones internacionales.​
Divulgó el arte con todos los medios a su alcance, dictó numerosas conferencias, prologó más de 100 exposiciones, participó en mesas redondas y audiciones radiales y ofreció charlas para estudiantes. Fue colaborador de numerosos emprendimientos culturales en Uruguay, Argentina, Chile y Brasil. Fue miembro de la Comisión Nacional de Bellas Artes y del jurado de la X Bienal de San Pablo. Organizó la donación de arte uruguayo para las colecciones del Museo de Arte Moderno de Buenos Aires, el Museo de Arte Moderno de Quinta Normal, Santiago de Chile, y el Museo de Arte Contemporáneo de San Pablo.
Como coleccionista de arte, llegó a tener una importante colección que incluía dibujos de Picasso y Miró, pinturas de Chagall, Mondrian, Tàpies, De Chirico y esculturas de Degas, Maillol, Rodin, Moore y Marino Marini, entre varios otros. Además de una completa colección de arte precolombino que sería la base para la creación del Museo de Arte Americano de Maldonado en 1973.​
En sus comienzos realizaba pinturas abstractas con influencias del Grupo CoBrA con el que compartía la creencia en un arte universal no dependiente de las escuelas oficiales, basado en las raíces de las tradiciones populares y en el arte primitivo local.
A partir de la década de 1960 comenzó a construir su propio universo dentro del informalismo con una fuerte densidad matérica. Posteriormente, bajo la influencia del arte pop indagó en temas populares e históricos uruguayos que incluían paisajes, retratos, bodegones y temas de tango.​
Louella Ballerino

Louella Ballerino (Bear Creek, Iowa, 1900-Laguna Beach, California, 1978) fue una diseñadora de moda americana​ conocida principalmente por sus colecciones de ropa deportiva​ y trajes de baño. Su familia se trasladó a Los Ángeles en 1905, poco después de su nacimiento. Estudió escultura y trabajó para el diseñador Andre-Ani. En 1927 comenzó a crear bocetos originales de otros fabricantes y ocupó un puesto en una tienda de trajes a medida. Su carrera comenzó en 1929, cuando la necesidad económica llevó a Ballerino a trabajar como ilustradora de moda free-lance en Los Ángeles. En 1938 creó su propio negocio de ropa de encargo, muy influenciado por el vestido europeo y sudamericano tradicional, fabricados en algodón bordado con adornos o detalles florales relacionados con las culturas específicas. Uno de sus primeros vestidos de 1938 se encuentra expuesto en el museo del traje FIDM de Los Ángeles.​ Este interés por las culturas no occidentales se convertiría en un sello distintivo de su trabajo y de la ropa deportiva de California en general. En 1939 ganó el reconocimiento nacional con la popularización de la falda falda acampanada. También se encuentran expuestos otros diseños en el museo de arte LACMA de Los Ángeles.​ En 1946, Ballerino comenzó una colaboración con Jantzen para producir ropa de playa y posteriormente cerró su negocio en 1951.
El Icue

El Icue es una escultura de bronce de Manuel Ardil Pagán expuesta en la Puerta de Murcia de la ciudad española de Cartagena (Región de Murcia), en la confluencia con las calles Sagasta, Carmen y Santa Florentina, y frente al Palacio Pedreño. La obra muestra un icue, como se llamaba popularmente a los niños que deambulaban por el puerto, sujetando un boquerón ('aladroque' en la jerga local) del que brota un chorro de agua. Fue inaugurada el 22 de mayo de 1969, siendo alcalde Ginés Huertas Celdrán.​
El monumento, enclavado en el casco antiguo y que ha llegado a ser considerado un símbolo de la ciudad, se sitúa sobre unos bloques que simulan los rompeolas del puerto. La figura, inspirada en un chico real, aparece vestida únicamente con un calzoncillo, de la forma que disfrutaban los icues del baño en el mar.​
En 2011 se planteó vestir al Icue con motivos de fiestas locales, tomando como ejemplo el Manneken Pis de Bruselas, o colocar una placa informativa, sin que se haya avanzado en ninguna de las dos propuestas.​
Durante la Semana Santa y con motivo de la procesión del Santo Entierro, la cofradía de los marrajos realiza desde 1971 un paso por las calles Jabonerías, Tolosa Latour y del Carmen, conocida como el "paso del Icue" por el monumento de la plaza. Tiene lugar entonces una dificultad técnica por la duplicidad de tambores que se da al coincidir con los tercios que bajan de la calle del Carmen con los que suben de Jabonerías.
Existen unos microbuses llamados Icue Bus en referencia a esta escultura, que transitan las líneas 8 y 9 correspondientes al Ensanche y Casco Antiguo respectivamente,​ y además una marca de cerveza artesanal con el nombre de Icue.​
2020

2020 (MMXX) fue un año bisiesto comenzado en miércoles en el calendario gregoriano. A su vez, fue el número 2020 anno Dómini o de la designación de era común, el vigésimo año del tercer milenio, el último año de la segunda década del siglo XXI y el primero del decenio de los años 2020.
El año se caracterizó por la pandemia de COVID-19, virus que fue encontrado y designado como una nueva enfermedad en la ciudad china de Wuhan a finales de 2019, se propagó por el resto de China y en otros países del resto del mundo durante 2020 provocando un fuerte impacto socioeconómico. Esta pandemia provocó hasta finales de diciembre más de 150 millones de casos en todo el mundo y la muerte de más de 4,8 millones de personas. También hubo un colapso del mercado de valores mundial, provocada en parte por la pandemia y también por una guerra de precios del petróleo entre Rusia y Arabia Saudita y una decisión del Banco Central Europeo de no bajar las tasas de interés. Geoespatial World también lo calificó como «el peor año en términos de cambio climático» en parte debido a los grandes desastres climáticos en todo el mundo, incluidos los grandes incendios forestales en Australia y el oeste de Estados Unidos, así como la actividad ciclónica tropical extrema que rompió récords con la temporada 2005 que afectó a gran parte de América del Norte.
El año 2020 fue designado como:
Hasta el Abierto de Australia 2020 con el torneo de San Petersburgo en Rusia, el Super Bowl LIV, los torneos de tenis y otros deportes masculino y femenino en el mundo se disputaban con naturalidad y por ende con una suma normalidad, pero ante la emergencia, pues todos los torneos desde el Indian Wells y otros torneos como la Eurocopa 2020, la Copa América en Argentina y Colombia, el inicio de las eliminatorias para el Mundial de Fútbol Catar 2022, los torneos de clubes, selecciones de rugby y las Olimpiadas en Tokio 2020 se suspendieron inmediatamente, por el cual los directivos de la ITF, conjuntamente con los de la ATP y la WTA y por si los de la FIFA, IRB, COI con los consejos de los directivos de la OMS, dieron el visto bueno para que los torneos se suspendieran a nivel mundial y se garantizara la salud del público y de los deportistas y sus respectivos cuerpos técnicos, hasta que se encontraran fechas idóneas para poder realizarlas con normalidad y de forma segura.
Lewis Hamilton se proclama heptacampeón del mundo en la categoría reina (Fórmula 1), igualando el récord de mundiales de Michael Schumacher.
Monumento a Chabuca Granda

El Monumento a Chabuca Granda es una escultura ubicada en el distrito limeño de Barranco (Perú), dedicado a la letrista y cantante peruana de música criolla y afroperuana Chabuca Granda.
Chabuca, limeña de adopción, vivió parte de su niñez, hasta los doce años, en un rancho en la Bajada de los Baños en el distrito de Barranco, cercano al Puente de los Suspiros, al que en 1960 dedicó el tema «El puente de los suspiros».​​
A raíz de este homenaje a un símbolo del distrito barranquino, el municipio decidió eirigir una escultura en agradecimiento.​​ El monumento, obra en piedra del artista ayacuchano Fausto Jaulis,​ fue inaugurado el 24 de octubre de 1992 en la Plazuela Chabuca Granda, junto al Puente de los Suspiros. A su lado se levanta el monumento al chalán José Antonio Lavalle, a quien Chabuca le dedicó el tema «José Antonio».​
Una réplica del mismo se encuentra en la Plaza Chabuca Granda de Santiago de Chile.​​
Marie-Thérèse Reboul

Marie-Thérèse Reboul​ (1728-1805) fue una pintora francesa, dedicada a historia natural, naturaleza muerta y flores.
Marie-Thérèse se formó en la Real Academia de Pintura y Escultura en París, donde se convirtió en alumna del quién sería su futuro marido, el pintor Joseph-Marie Vien. Ambos tuvieron un hijo, Joseph Marie Vien, que también fue pintor. Pintó un gran número de pinturas al estilo bodegón y varias otras pinturas de pájaros, flores y frutos. Varias de sus obras fueron adquiridas por Catalina II de Rusia, y actualmente se encuentran en el Museo del Hermitage.
José Torné Jiménez

José Torné Jiménez (7 de julio de 1893, Sanlúcar de Barrameda, Cádiz, España - 8 de agosto de 1965, Santander, España) fue diseñador, escultor, pintor y decorador español.
Torné Jiménez nació en la calle Santo Domingo, n.º 58 de Sanlúcar de Barrameda, en Cádiz, España.
Estudió en el Colegio de Padres Escolapios de Sanlúcar. Cursó estudios artísticos en la Escuela de Bellas Artes de San Fernando de Madrid. Salió de Sanlúcar en el año 1911 hacia Sevilla, regresó en 1915, volvió a salir en 1917 hasta 1920. En 1939 regresó a Sevilla hasta 1943, después residió en Santander.
Trabajó como diseñador, escultor, pintor, decorador en escayola y cerámica, en La Cartuja de Sevilla, Pickman S.A., Ibero-Tanagra de Santander, en Santander tuvo un taller de escultura y decoración, desde 1946 hasta 1965.
En 1915 fue invitado por el director de la Academia de Bellas Artes de Cádiz a participar en una exposición.
Fueron sus amigos Alfredo López Arrieu, Felipe Angulo, Juan Parodí, Juan Lafita y Díaz (realizó un retrato a lápiz de J. Torné), Muñoz Toval (realizó un retrato al óleo sobre tabla de J. Torné), Manuel Villalobos, pintor, Manuel Barrios Masero, poeta (Premio Sánchez Bedoya de la Real Academia Sevillana de Buenas Letras (Sanlúcar).
Trabajó con los arquitectos: Luis Sabat, Javier Riancho, José Lago, Francisco Cabrero Torres Quevedo, Gutiérrez Soto.
Falleció a los 72 años el 8 de agosto de 1965 en Santander, donde fue enterrado en el cementerio de Ciriego de Santander.
La mayoría de sus obras son esculturas, realizando también una amplia serie óleos sobre lienzo un sobre madera. También fue escritor con numerosos manuscritos.
Entre sus esculturas se cuentan la de San José de Calasanz (expuesta en el escaparate de Martínez y Compañía, calle Ancha de Sanlúcar de Barrameda. Estuvo en la iglesia de San Francisco de los Escolapios de Sanlúcar, aunque se trasladaron a Jerez de la Frontera, es posible que aún esté en Sanlúcar de Barrameda), el Mapa de Cantabria (situado en Santander, en la plaza de las Brisas), Nerón y el busto de Antonio Sánchez de la Piedra (expuesta en el escaparate de Martínez y Compañía, calle Ancha de Sanlúcar de Barrameda).
Todas sus esculturas están ubicadas en:
Public art in Central Park

New York City's 843-acre (3.41 km) Central Park is the home of many works of public art in various media, such as bronze, stone, and tile. Many are sculptures in the form of busts, statues, equestrian statues, and panels carved or cast in low relief. Others are two-dimensional bronze or tile plaques. Some artworks do double-duty as fountains, or as part of fountains; some serve as memorials dedicated to a cause, to notable individuals, and in one case, to a notable animal. Most were donated by individuals or civic organizations; only a few were funded by the city.
Examples of public art in the park include memorials dedicated to notable individuals such as the poet William Shakespeare and the statesman Daniel Webster; depictions of archetypical characters such as The Pilgrim, Indian Hunter, and The Falconer; depictions of literary characters such as Alice in Wonderland; numerous depictions of imaginary animals, and at least one of a real one (the statue of Balto). The only artifact from the ancient world is the Egyptian obelisk known as "Cleopatra's Needle", the oldest and tallest artwork in the park.
Traditionally, depictions of real (as opposed to imaginary) humans were men, whereas depictions of women have been either mythological characters (angels or goddesses) or characters from literature. The installation in 2020 of the Women's Rights Pioneers Monument, depicting three female activists, was a first step in addressing this oversight.
In recent years, park administrators have provided a forum for temporary exhibitions of artwork at the Doris Freedman Plaza, just outside the park's southeast entrance.
காங்ரேஜ் மாடு மற்றும் குஸ்ராத் மாடு

காங்க்ரேஜ் மாடு (Kankrej cattle ) என்பது இந்தியாவைச் சேர்ந்த நாட்டு மாட்டு இனமாகும். இந்த மாடுகள் குசராத் மாநிலம் பனாஸ்காண்டா மாவட்டம், வடக்கு மும்பையின் மேற்கு கடற்கரையில உள்ள பாரத் பகுதியை பூர்வீகமாக‍க் கொண்டவை. மொஹஞ்சதாரோ சித்திரமுத்திரையில் காட்டப்பட்டிருக்கும் காளையானது இந்த மாட்டு இனக் காளைதான் என்று வல்லுநர்கள் கூறுவதாக கூறப்படுகிறது. இந்த மாடுகள் பன்னாய், நாகர், தளபதா, வாட்தாத், வடியார், வாட்தியார், வாடியல் என்ற வேறு பெயர்களாலும் அழைக்கப்படுகின்றன. இம்மாடுகள் வெள்ளை கலந்த சாம்பல் நிறம் அல்லது அடர்ந்த கருப்பு நிறத்துடனும் காணப்படுகின்றன. இவை வேகமான, அதிக திறனுடைய வேலைகளுக்கு பெயர் பெற்றவை. உழவிற்கும் வண்டி இழுப்பதற்கும் பயன்படுகின்றன. குசராத் மாடுகள் இந்தியாவில் இருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்ட கான்கரேஜ் மாட்டு இனத்திலிருந்து உருவாக்கப்பட்ட மாட்டு இனம் ஆகும். இதற்கு வைக்கப்பட்ட பெயர் குசராத் என்ற பெயரின் போர்த்துகீசிய மொழி உச்சரிப்பான குஸ்ராத் என இடப்பட்டது. இவை உயரமாகவும் இணையான உயர்ந்த கொம்புகளுடனும் மாட்டிறைச்சிக்கு உகந்த இனங்களாக வளர்க்கப்படுகின்றன. இந்த காளைகளின் நிறம் பொதுவாக உடல்பகுதி சாம்பல் நிறத்திலும், தலை மற்றும் பின் உடல்பகுதி கருத்தும் உள்ளதாக இருக்கும். அமெரிக்காவில் உருவாக்கப்பட்ட மாட்டினமான பிரம்மன் மாடு குஸராத் மற்றும் கான்கரேஜ் மாடுகளை கிர் மற்றும் நில்லோரி போன்ற மாடுகளுடன் இனக்கலப்பு செய்து உருவாக்கப்பட்டது ஆகும். இவை வெப்ப மண்டல மாடுகளின் இயல்பான தோற்றத்தில் தோளில் திமிலுடன் இருக்கும். இந்த விலங்கு வெப்பத்தை தாங்க‍க்கூடியதாகவும் பூச்சி எதிர்ப்பு ஆற்றல் கொண்டவையாகவும் உள்ளன.
சண்முகம்

பொதுவாக சண்முகன் அல்லது சண்முகம் என்பது தமிழ்க் கடவுள் முருகனைக் குறிக்கும் ஒரு தமிழ் ஆண் இயற்பெயர் ஆகும். தமிழ் பாரம்பரியம் காரணமாக இது ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் பொதுவான ஒரு குடும்பப்பெயராகவும் இருக்கலாம்.
மயிலாசனம்

மயிலாசனம் (Peacock Throne, Persian: تخت طاووس, Takht-e Tâvus) என்பது பாரம்பரியம் மிக்க ஒரு அரியணை ஆகும் இதன் உண்மையான பெயர் "Mughal Throne Of India" (இந்திய முகலாய அரியணை). இது முகலாய பேரரசில் மிகவும் பெயர் பெற்ற ஒரு அரியாசனம் ஆகும். இதை பின்னாளில் நாதிர்ஷா அஃப்சாரி என்கிற பாரசீக பேரரசன் கவர்ந்து சென்றான். இந்த பேரரசர் இதை பாரசீகத்திற்கு கவர்ந்து சென்ற பின்பு இது பாரசீகத்தின் அரியணை என்றும் அழைக்கப்பட்டது.
மொகலாயப் பேரரசர் ஷாஜகான் தன் பேரரசின் தலைநகரை ஆக்ராவிலிருந்து, அவர் உருவாக்கிய புதிய நகரமான ஷாஜகான்பாத்துக்கு (இன்றைய பழைய தில்லி) மாற்றினார். அவையில் தான் அமர உலகிலேயே சிறந்த அரியாசனம் ஒன்றை உருவாக்க வேண்டும் என்று எண்ணினார். அதன்படி இந்த மயிலாசனத்தை உருவாக்க 1150 கிலோ தங்கம் ஒதுக்கப்பட்டது. மேலும் மரகதம், மாணிக்கம், நீலமணி, வைரம் உள்ளிட்ட விலை உயர்ந்த கற்கள் 230 கிலோ ஒதுக்கப்பட்டது. இதைச் செய்வதற்காக சையத் கிலானி என்ற பொற்கொல்லர் தலைமையில் குழு ஒன்று அமைக்கப்பட்டது. இந்தக் குழுவினர் ஏழு ஆண்டுகள் உழைத்து இந்த ஆசனத்தை உருவாக்கினர்.
இந்த மாலாசனத்திற்கு இந்த பெயர் இதன் தோற்றத்தினாலேயே வந்தது. இரண்டு மயில்கள் தொகை விரித்து நிற்பது போல இதன் தோற்றம் அமைந்திருந்தமையால் இதற்கு மயிலாசனம் என்ற பெயர் நிலைத்தது. மேலும் இதில் அனைத்து வகையான விலைமதிப்பற்ற வைரம், வைடூரியம், பவளம், நீலம் என அனைத்து வகையான ஆபரண கற்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு இருந்தது. இது 17ஆம் நூற்றாண்டில் முகலாய பேரரசன் ஷாஜஹானுக்காக வடிவமைக்கப்பட்டு அது அவரது தலைநகரான தில்லியில் குடிமக்களை சந்திக்கும் உப்பரிகையின் மீது நிறுவபட்டிருந்தது. இதில் பேரரசர் ஷாஜஹான் புகழ் பெற்ற கோஹினூர் வைரத்தை பதித்து வைத்திருந்தார். தில்லியில் 1665ஆம் ஆண்டு இதை பார்த்த பிரான்சு நாட்டு ஆபரண வணிகர் தவேர்நியர் மயிலாசனம் 6 அடிக்கு 4 அடி என்ற அளவில் சிலாகித்தலான இட வசதியுடன், நான்கு தங்க கால்களுடனும், இருபது முதல் இருபத்தைந்து அங்குலம் உயரத்துடனும் இருந்ததாகவும். ரோஜா வடிவிலான பன்னிரு தூண்களால் தாங்கப்பட்ட விதானத்தில் அமைக்கபடிருந்ததாகவும் விவரிக்கிறார். மேலும் இது அனைத்துவிதமான நவரத்தினங்கள் பதிக்கப்பட்டு ஜொலிக்கும் அழகுடன் 108 சிவப்பு கற்களாலும் 116 மரகதங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு இருந்ததகவும் கூறியுள்ளார். இதன் பன்னிரு தூண்களும் விலை உயர்ந்த முத்துக்கள் பதிக்கப்பட்டு அழகு நிறைந்திருந்ததாகவும் குறிபிட்டுள்ளார். நாதிர்சாவின் படையெடுப்பின்போது கொள்ளையடித்துச் செல்லப்பட்ட இந்த மயிலாசமனானது, 1747 இல் நாதிர் ஷாவின் மரணத்துக்குப் பின் சிதைக்கப்பட்டது. அதில் உள்ள தங்கத்தையும், பிற விலை உயர்ந்த கற்களையும் பலரும் உடைத்து எடுத்துக்கொண்டனர்.
விஜயமங்கலம்

விஜயமங்கலம் (ஆங்கிலம்:Vijayamangalam), இந்தியாவின் தமிழ்நாடு மாநிலத்தில் அமைந்துள்ள ஈரோடு மாவட்டத்தில் இருக்கும் ஒரு கணக்கெடுப்பில் உள்ள ஊர் ஆகும்.
ஈரோடு மாவட்டம், பெருந்துறை அருகே விஜயமங்கலம் உள்ளது. பல ஆயிரம் வருடப் பழமையான இந்தத் திருத்தலம் மகாபாரத காலத்தில் பஞ்ச பாண்டவர்களில் ஒருவரான அர்ஜுனன் மூலம் எழுப்பப்பட்டு, அவருக்குப் பிறகு பல மன்னர்களால் பாரம்பரியம் குறையாமல் பாதுகாக்கப்பட்டு வந்துள்ளது. பாண்டவர்களின் வனவாசத்தில் கடைசி பதிமூன்றாம் வருடத்தில் அன்யாத வாசத்தின் பொழுது அனைவரும் மறைந்து இருந்து வாழ வேண்டும் என்ற நிபந்தனையின் காரணமாகத் தற்பொழுது தாராபுரம் என்று அழைக்கப்படும் விராடபுரத்திற்கு வந்தனர். பஞ்சபாண்டவர்களில் ஒருவரான விஜயன் இந்த திருத்தலத்தின் அருகில் உள்ள விஜயபுரி அம்மன் என்று தற்பொழுது அழைக்கப்படும் அம்மனின் ஆலயத்தின் வன்னி மரத்தில் தான் தனது காண்டீபம் மற்றும் பல ஆயுதங்களையும் மறைத்து வைத்து, கோயிலில் திருநங்கையாக மாறி தாராபுரம் என்று அழைக்கப்படும் விராட தேசத்தில் மறைந்து இருந்தார். அன்யாத வாசத்தின் கடைசியில் துரியோதனன் உடன் நடந்த போரில் (விஜயன்) வெற்றி பெற்றான்.தான் பெற்ற வெற்றிக்காக அந்த தலத்தில் எழுந்தருளி இருந்த நாகேஸ்வரருக்கு நன்றி தெரிவிக்கும் வகையிலும் மக்களுக்குப் பயன் தரும் வகையிலும் இந்த நாகேஸ்வரர் திருக்கோயிலுக்குத் திருப்பணி செய்து விஜயபுரி என்று அழைக்கப்படும் விஜயமங்கலம் என்ற ஊரையும் பல ஆயிரம் வருடங்களுக்கு முன்பு நிர்மாணித்தான். விஜயன் நிர்மாணித்ததன் காரணமாக இந்த இடம் விஜயபுரி என்றும் விஜயமங்கலம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.
கொங்கு நாடு பழங்காலத்தில் வட, தென், மேல், கீழ் கொங்கு என நான்காக வகுக்கப்பட்டது. அதில் விஜயமங்கலம், வட கொங்கு பகுதியை சார்ந்தது. பழங்காலத்தில் கொங்கு நாட்டை, 24 கோட்டங்களாக பிரித்தனர். அதில் ஒரு கோட்டமாக விளங்குவது குறுப்பு நாடு என்பதாகும். 24 கோட்டங்களில் சிறந்த கோட்டமாக விளங்கியது, இக்குறுப்பு நாட்டு கோட்டம். இதன் தலைநகராக விளங்கியது விஜயமங்கலமாகும். பெருங்கதை காப்பிய ஆசிரியர் கொங்கு வேளிர், சிலப்பதிகார பெருங்காப்பியத்தின் உரை ஆசிரியர் அடியார்க்கு நல்லார், கொங்கு மண்டல சதகம் எனும் பிரபந்த ஆசிரியர் கார்மேகப்புலவரும் விஜயமங்கலத்தில் பிறந்தவர்கள். நன்னூல் எனும் செந்தமிழ் இலக்கண நூல் தந்த, பவணந்தி முனிவரும், விஜயமங்கலம் அருகே உள்ள சீனாபுரத்தில் பிறந்தவரே. "ஓங்கு தமிழ்சேர் விஜயமங்கை' என்ற அடைமொழிக்கு ஏற்ப, இவ்விஜயமங்கத்தின் வடபாலும், தென்பாலும், இரண்டு புலவர் பாளையங்கள், தமிழ் கூறும் நல்லுகத்தின் நான்காவது தமிழ் சங்கம் அமையப்பெற்று, தமிழ் மொழி வளர்க்கப்பட்டுள்ளது.
விஜயநகரப் பேரரசு ஆட்சிக்காலத்தில் விஜயமங்கலம் தலைநகராகவும் இருந்து வந்துள்ளது
விஜயமங்கலத்தில் எட்டாவது சமண தீர்த்தங்கரர் சந்திரபிரபா கோயில் உள்ளது.
இவ்வூரின் அமைவிடம் 11°14′N 77°30′E﻿ / ﻿11.23°N 77.5°E﻿ / 11.23; 77.5 ஆகும். கடல் மட்டத்தில் இருந்து இவ்வூர் சராசரியாக 303 மீட்டர் (994 அடி) உயரத்தில் இருக்கின்றது.
Devezh ar vro

Devezh ar Vro, pe devezh broadel, a reer eus un devezh zo lakaet en deiziadur evit lidañ ur vro. Meur a stumm a c’hell bezañ gant al lidoù-se. Alies e vo ur gouel broadel, un devezh gouel, eus Devezh ar Vro. Alies e tegouezh an devezh-se d’un deiz eus ar bloaz ma teuas ar vro da vezañ dizalc’h (da skouer ar 4 a viz Gouere e Stadoù-Unanet Amerika. E broioù zo e vez dibabet deiz gouel ur sant enoret er vro (da skouer gouel Sant Padrig evit Iwerzhon). Deiziadoù pouezus en istor a c’hell bezañ lakaet da Zevezh ar Vro ivez (da skouer an 11 a viz Gwengolo evit Katalonia). En darn vrasañ eus ar broioù ne vez nemet un Devezh ar Vro bep bloaz, met e broioù zo, evel Pakistan, e c’hell bezañ meur a hini. Meur a anv a c’hell bezañ gant ar devezhioù gouel broadel : Devezh an Dizalc’hidigezh, Devezh ar Frankiz, Devezh an Unaniezh, Devezh ar Republik.
Er broioù dizalc’h e vez anavezet an devezh-se gant al lezenn ha peurvuiañ e vez un devezh gouel. Er broioù n’int ket dizalc’h e c’hell bezañ anavezet ent-ofisiel (da skouer e Katalonia e oa bet anavezet da zevezh gouel gant ar Parlamant e 1980). E broioù all, dre ma n’eo ket anavezet an devezh ent-ofisiel, e c’hell bezañ dizemglev war an deiziad. E Breizh da skouer e lavar kalz tud e vez Devezh ar Vro d’an 19 a viz Mae, gouel Sant Erwan, met d’ur mare zo bet e veze roet an anv Devezh ar Vro, e Breizh, d’un devezh eus miz Mezheven ma veze lidet koun Emgann Ballon (trec’h Nevenoe war ar Franked). Ar pouez a roer da Zevezh ar Vro a c’hell bezañ bras pe vrasoc’h hervez ar vro hag an devezh a c’hell kaout meur a stumm. E Frañs da skouer e vez moustroù bras gant soudarded o tibunañ war ar Champs-Élysées e Pariz ha tanioù-arvest a vez aozet e kalz kêrioù. En Iwerzhon e vez tud laouen o tibunañ e straedoù pep kêr hag e vez forzhig tud o lonkañ banneoù en ostalerioù. Gouel Erwan, e Breizh, a vez lidet gant abadennoù sonerezh dreist-holl.
E kalz broioù e tegouezh Devezh ar Vro d’un deiziad resis, met en un nebeud broioù e c’hell bezañ ur gouel mont-dont. E Jamaika, da skouer, e vez lidet Devezh ar Vro d’al lun kentañ eus miz Eost. Lidañ a reer evel-se dizalc’hidigezh Jamaika, a voe roet dezhi gant gouarnamant ar Rouantelezh Unanet d’al Lun 6 a viz Eost 1962, al lunvezh kentañ eus miz Eost er bloavezh-se. E Tailand, a-hend-all, e vez lidet deiz-ha-bloaz ar roue d’ar 5 a viz Kerzu. D’an deiz-se e vez Devezh ar Vro bremañ met cheñch a raio pa vo ur roue all war an tron.
Halloween

Halloween a zo ur gouel o tont eus Stadoù-Unanet Amerika met a-orin eus Bro-Iwerzhon hag a vez lidet d'an 31 a viz Here diouzh noz. Treuzwiskañ a ra an dud e zombied, skeledennoù, suner-gwad, sorserez, tasmant hag all, benet e vez pennoù e sitrouilhezennoù evit lidañ gouel ar re varv en un doare fentus. Ar sitrouilhezenn benet ha goulloet, ur gouloù lakaet e-barzh, eo arouez Halloween. Lidet e vez e Breizh abaoe ar bloavezhioù 1990.
Ur giz all eus ar gouel-se eo e ya ar vugale dic'hizet a di da di da zastum madigoù.
Lidet e vez an deiz a-raok Gouel an Hollsent, ha dont a rafe eus ar gristeniezh, met lod a lavar ez eus gwriziennoù pagan ganti ha liammet e vefe gant gouel keltiek Samhain.
Bro C'hlazig

Bro-C'hlazik zo unan eus broioùigoù hengounel Breizh, Kemper da gêr-benn dezhi.
Tapet he deus an anv-se a-ziwar liv gwiskamant hengounel gwazed an tiriad. Goude mare ar brezelioù a rene Napoléon Bonaparte, ar gouarnamant gall a lakaas e gwerzh staliadoù gwiad glas evit lifreoù. Ur strollad kemenerien eus Kemper a yeas d'o frenañ, ar pezh a roas lañs d'ar c'hiz e Bro-C'hlazik a-bezh ma vije holl gwiskamantoù ar gouerien e liv glas.
Kumuniezh kumunioù kanton Brieg a oa he anv Kumuniezh kumunioù Bro-C'hlazik, a endalc'he 5 kumun hepken.
Kumuniezh kumunioù Bro-C'hlazik

Kumuniezh kumunioù Bro-C'hlazik a oa un etrekumuniezh e departamant Penn-ar-Bed, e Breizh. Ul lodenn eus Bro Gerne eo. Krouet eo bet e 1993. Bodañ a ra pemp kumun kanton Brieg (betek 2015). D'ar 1añ a viz Genver 2017 e oa deuet da vezañ Kemper Breizh ar C'hornôg, goude kendeuziñ gant Kemper Kumuniezh.
Kumuniezh kumunioù Bro-C'hlazik a yae 5 kumun d'ober anezhi:
Kanton Brieg

Kanton Brieg a zo anezhañ ur rann velestradurel eus Frañs, e departamant Penn-ar-Bed, e Breizh.
Kanton Brieg a yae 5 kumun d'ober anezhañ :
Abaoe 2015, da geñver an dilennadegoù departamant, ez eus 18 kumun e kanton Brieg:
Ploneiz

Ploneiz a zo ur gumun eus ar Vro C'hlazik e Kerne-Izel, e kanton Kemper-1 e departamant Penn-ar-Bed, e mervent Breizh.
Ploneiz a teu eus ar brezhoneg « ploe » (parrez) hag eus sant-Neis.
Ploneiz a zo ur barrez a gentañ renk, el lec’h m’eo bet staget da vare an Dispac'h Gall ha betek 1892, hollad tachenn Gourlizon. Ploneiz a seblante bezañ, gwechall, ul lodenn eus Gwengad, Penharz ha Sant-Vaho e Kemper. Ploneiz (Ploeneth) a zo bet meneget evit ar wech kentañ, e 1160, en un teul hag a ro madoù an ospitalerion eus roll Sant-Yann eus Jeruzalem. Parrez Ploneiz a oa e-barzh eskopti Kerne. Kavet eo bet an anvioù: Ploeneth (e 1160), Ploeneiz (tro 1330).
Unvaniezh lec’hel an animasionoù war ar maez e bro glazik a zo bet krouet d'an 20 a viz Kerzu 1982. Agreamant eo d'ur greizenn sokial gant ar C’haf, Skoazellet eo gant kalzik a kevelerien: kumuniezh Kemper, kuzul departamant, kuzul rannvro, yaouankiz ha sportoù, Stad… Abaoe 1996 emañ ar gevredigez he Ploneiz. Renet eo gant un c’huzul ennañ 35 ezel, en o zouez 9 den eus ar burev. Implijet e vez 34 den. Labourat a ra war 5 kumun: Ploneiz, Gwengad, Pluguen, Plogoneg ha Ploveilh. Lec’hiet tro-dro da Gemper. Ezel emañ ouzh an Ubapar hag ouzh an FNFR. He falioù pennañ: Sikour ar c’hevredigezhioù lec'hel en o labour buheziñ. Studiañ an ezhommoù war an dachenn sokial-kelenn ha kelaouiñ ar servijoù publik. Aozañ ha buheziñ an oberennoù sokial-kelenn 725 den ha 80 kevredigezh a zo ezel outi. En tu-hont da 3¹450 den o deus heuliet hini-pe-hini eus an oberennoù-se.
Niver a annezidi
Votet eo bet ar garta Ya d'ar brezhoneg gant Kuzul-kêr Ploneiz d'an 13 a viz Here 2017.
Gevellet eo Ploneiz gant Jovençan (Italia) abaoe 2002. Savet e vez devezhioù krampouezh pe c'hoazh ul loto bep bloaz a-benn kaout arc'hant evit kas ar vugale skoliataet d'ober ur veaj-skol du-hont. Dont a ra bep bloaz ur skipailh eus Jovençan da c'hoari evit ar "mondial-pupille".
Haska Meyna wedding party airstrike

The Haska Meyna wedding party airstrike was an attack by United States military forces on 6 July 2008, in which 47 Afghans were killed. The targeted group was escorting a bride to a wedding ceremony in the groom's village in Haska Meyna District of Nangarhar Province, Afghanistan.
The United States government denied that civilians were killed in the incident. An investigation by the Afghan government disagreed and determined that 47 civilians, including the bride, had been killed.
On 6 July 2008, many Afghan civilians were walking in an area called Kamala in Haska Meyna District of the eastern province of Nangarhar. When the group stopped for a rest, it was hit in succession by three bombs from United States military aircraft. The first bomb hit a group of children who were walking ahead of the main procession, killing them instantly. A few minutes later, the aircraft returned and dropped a second bomb in the center of the group, killing many women. The bride and two girls survived the second bomb, but were killed by a third bomb while trying to escape from the area. Hajj Khan, one of four elderly men who were escorting the party, stated that his grandson was killed and that there were body parts everywhere.
Relatives from the groom's village stated that the state of the dead bodies made it impossible to identify the remains, and the 47 victims were buried in 28 graves. An investigation ordered by President Karzai and led by a nine-person commission of the senate found that 47 civilians including the bride had been killed. Burhanullah Shinwari, a member of the commission, told the BBC that there were 39 women and children among those killed, and that eight of those who died were between the ages of 14 and 18. Another nine people were wounded in the attack.
U.S. forces stated they had been targeting an insurgent force, labeled a "target of opportunity," that was evidently targeting a nearby base with mortars. On 16 July 2008, President Hamid Karzai visited the site where the US-led strikes hit the wedding.
Rock band The Airborne Toxic Event recorded a track protesting the bombing entitled "Welcome to Your Wedding Day" on their second album All at Once.