davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Mosley Common

Mosley Common is a suburb of Tyldesley at the far-eastern edge of the Metropolitan Borough of Wigan, in Greater Manchester, England. Historically part of Lancashire, it was anciently a hamlet in the east of the township of Tyldesley cum Shakerley, in the ancient parish of Leigh. The area of Mosley Common in 1747 was 34 acres (14 ha) statute s.
The original name for the area was Hurst or Tyldesleyhurst (hyrst is Old English for "wooded hill") It was called Mosseld Yard in 1301. Mosley the clearing on mossy ground. In 1695 the Common was part of the Tyldesley Manor. In 1698 Parr Bridge or Mosley Bridge was rebuilt in stone
In 1831 R. Worthington of Mosley Common built a weaving shed with 60 pairs of looms. Parr Bridge Mill built in 1859 was a weaving shed, it had several owners and continued working into the 1950s.
In 1838 City Pit and Gatley Pit owned by the Bridgewater Trustees at New Manchester not far from the border with Worsley were working, New Manchester, not far from Ellenbrook is sometimes referred to as the "City". Deep mining arrived in the area when Mosley Common Colliery owned by the Bridgewater Trustees was sunk in the 1860s. In 1896 Mosley Common, "Nos. 1, 2 & 5" pits employed 748 men underground and 85 surface workers. Coal was mined from the Brassey, Crumbouke and Seven Foot mines. "Nos. 3 & 4" pits employed a further 406 underground workers and 57 above ground. Coal was got from the Trencherbone mine. By 1919 it employed over 2,000 men. It was part of Manchester Collieries from 1929 to nationalisation in 1947 and was a national show pit during its 1950s. Mosley Common closed in 1968.
Today Astley and Mosley Common form an electoral ward of the Metropolitan Borough of Wigan. The ward elects three councillors to the 75-member metropolitan borough council, Wigan's local authority. As of 2009, the three ward councillors for Astley and Mosley Common are one Conservative, one Labour and one Independent.
Following a review of parliamentary representation in Greater Manchester, the Boundary Commission recommended that Mosley Common should be part of the Worsley and Eccles constituency at the next general election.
In 1822 a Sunday school was built at Mosley Common. It was enlarged in 1881 and was used for religious services before the church was built.
In 1838 the Primitive Methodists rented a cottage to use for worship, it was referred to as the "Ranter's Chapel". It was replaced by a chapel in 1868.
In 1885 the Countess of Ellesmere laid the foundation stone for St John the Evangelist Church, it cost £4,250. It was a daughter church of St George's Church, Tyldesley. Church services were previously held in the school.
Climate of Sochi

Sochi, is a city in Krasnodar Krai, Russia, located on the eastern Black Sea coastline. Sochi has a humid subtropical climate (Köppen climate classification Cfa), with cool to mild winters and warm summers. Sochi is humid throughout the entire year, most especially during winters, which are very damp. Summers are also humid but sunny as well, although no month has less than 10 rainy days. Sochi is very warm for Russian standards.
The territory of Sochi contains many microclimates, the daytime temperatures can vary as much as 10 °C between coastal areas in Adler and Lazarevsky compared with Krasnaya Polyana.
Its average annual temperature is 14.6 °C (58.3 °F), 18.4 °C (65.1 °F) during the day and 11.1 °C (52.0 °F) at night. In the coldest month – January, the temperature typically ranges from 5 to 15 °C (41 to 59 °F) during the day and −2 to 6 °C (28 to 43 °F) at night. In the warmest month – August, the typical temperature ranges from 26 to 32 °C (79 to 90 °F) during the day and about 21 °C (70 °F) at night. Large fluctuations in temperature are rare. The hottest temperature recorded in Sochi was 38.4 °C (101.1 °F) on July 30, 2000. The lowest temperature was −13.4 °C (7.9 °F) on January 25, 1892 and the lowest since 2001 was −7.3 °C (18.9 °F) on January 4, 2016.
Winters in Sochi are cool to mild. January and February are the coldest months, with average temperatures around 10 °C (50 °F) during the day and 3 °C (37 °F) at night. Snow and frosts are not uncommon from December to March.
Generally the summer season lasts about six months, from May to October. July and August are the warmest months, with average temperatures around 27–29 °C (81–84 °F) during the day and 27–21 °C (81–70 °F) at night. In June and September the average temperature is around 25 °C (77 °F) during the day and 16 °C (61 °F) at night, and in May and October the average temperature is around 20 °C (68 °F) during the day and 12 °C (54 °F) at night.
திப்ருகர் ராஜ்தானி விரைவுவண்டி

திப்ருகர் ராஜ்தானி விரைவுவண்டி, இந்திய ரயில்வேயினால் செயல்படுத்தப்படும் ராஜ்தானி விரைவுவண்டி ரயில்களின் குழுமத்தில் ஒரு முன்னோடியாகும். இது இந்தியாவின் தலைநகரான புது டெல்லியினை, குவஹாத்தி, திப்ருகர் ஆகிய நகரங்களுடன் இணைக்கிறது.
பின்வரும் அமைப்பின்படி ராஜ்தானி எக்ஸ்பிரஸின் கோச்சுகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன.
இந்த ரயிலுக்குப் பயன்படுத்தப்படும் எஞ்சின்:
இதேபோன்றே திரும்பி வரும்போதும் செயல்படுத்தப்படுகிறது. மூன்று ராஜ்தானி வண்டிகளில் இந்த திப்ருகர் ராஜ்தானி வண்டியையே பயணிகள் பெரும்பாலும் பயன்படுத்துகின்றனர். இதன் காரணமாக இந்த ரயிலுக்கான போட்டியும் மக்களிடம் சற்று அதிகமாகவே நிலவுகிறது. புது டெல்லியில் இருந்து திப்ருகர் செல்வதற்கான சிறந்த ரயில்சேவை இதுவாகும். இந்த ரயில் புதிய ரேக்குகளில் LHB உதவியுடன் இயங்குகிறது.
12435 / 12436 என்ற எண் கொண்ட வண்டி, ஞாயிறு, வியாழன் என வாரத்திற்கு இரண்டு நாட்கள் புது டெல்லியில் இருந்து திப்ருகர் நகரத்திற்கும் (12436), திங்கள், வெள்ளிக் கிழமைகளில் திப்ருகர் நகரத்திலிருந்து புது டெல்லிக்கும் (12435) செயல்படுகிறது. புது டெல்லியில் இருந்து திப்ருகர் நகரத்திற்கு இடைப்பட்ட தொலைவான 2503 கிலோ மீட்டரை, 44 மணிநேரமும் 45 நிமிடங்களும் பயணித்து இலக்கை சென்றடைகிறது. அதேபோல் திரும்பி வரும்போது திப்ருகர் நகரத்தில் இருந்து புது டெல்லிக்கு 42 மணிநேரமும் 25 நிமிடங்களும் பயணித்து 2502 கிலோ மீட்டரைக் கடக்கிறது. இந்த ரயில், இந்திய ரயில்வே அமைப்பின் வடக்கு ரயில்வேயினைச் சேர்ந்தது.
வண்டி எண் 12423 / 12424 ரயிலைக் காட்டிலும் இந்த ரயிலின் பயண நேரம் ஆறு மணி நேரங்கள் அதிகமாவதால் பயணிகள் இந்த ரயிலை குறைவாகவே விரும்புகின்றனர். மேலும், 12423 / 12424 என்ற வண்டியுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும்போது அதிவேக ரயில்பாதை வழித்தடங்களில் இது செல்ல முடியாததால் இதன் வேகம் அந்த வண்டியை விடக் குறைவு. அத்துடன் இதன் பயணம் நேரம், புர்வோட்டர் சம்பார்க் க்ராண்டி எக்ஸ்பிரஸை விடவும் அதிகம். இருப்பினும், ராஜ்தானி எக்ஸ்பிரஸின் ரயில் குழுமத்தில் இருப்பதால் மதிப்புமிக்கதாகக் கருதப்படுகிறது.
இதில் பயன்படுத்தப்படும் எஞ்சின் :
இதேபோன்றே திரும்பி வரும்போதும் இதே எஞ்சின் வகைகளைத்தான் பயன்படுத்துகிறது. இது ஒருதிசை ரயில் மட்டுமே. வாரத்திற்கு இருமுறை புது டெல்லியில் இருந்து திப்ருகர் நகரத்திற்கு இயக்கப்படுகிறது, அதேபோல் திப்ருகரிலிருந்து புது டெல்லிக்கும் இயக்கப்படுகிறது.
வண்டி எண் 12235 ரயிலானது, திப்ருகருக்கும் புது டெல்லிக்கும் இடைப்பட்ட தூரத்தினை (2501 கிலோ மீட்டர்) 42 மணி நேரத்தில் கடக்கிறது. வண்டி எண் 12236 ரயிலானது, புது டெல்லிக்கும் திப்ருகருக்கு இடைப்பட்ட தூரத்தினை (2502 கிலோ மீட்டர்) 44 மணி நேரத்தில் கடக்கிறது. இந்த ரயில், இந்திய ரயில்வே அமைப்பின் வடக்கு ரயில்வேயினைச் சேர்ந்தது. செவ்வாய் கிழமைதோறும், காலை 9.30 மணியளவில் புது டெல்லி ரயில்நிலையத்தில் பதினாறாவது நடைமேடையில் புறப்பட்டு, திப்ருகர் ரயில்நிலையத்தின் முதலாவது நடைமேடைக்கு அருகில், வியாழக் கிழமை காலை 5.30 மணிக்கு சென்றடையும். திரும்ப வரும்போது திப்ருகரிலிருந்து முதலாம் நடைமேடையில், வியாழக் கிழமை இரவு 7.25 க்கு புறப்பட்டு புது டெல்லியில் முதலாம் நடைமேடைக்கு அருகில் மதியம் 1:45 மணிக்கு சென்றடைகிறது. இதில் பயன்படுத்தப்படும் எஞ்சின் வகை: SGUJ WDP-4/4B அல்லது LKO WDM-3A.
இந்த தொடர்வண்டி புறப்படும் நேரமும் வழியும் பின்வருமாறு:
கர்நாடகா விரைவுவண்டி

கர்நாடகா விரைவு ரயில் கர்நாடகாவின் தலைநகரான பெங்களூர் நகரத்திற்கும் இந்தியாவின் தலைநகரான புது டெல்லிக்கும் இடையே, தினசரி செயல்படும் ஒரு அதிவிரைவு ரயில்சேவையாகும். புது டெல்லியினை தென்னிந்தியாவின் இணைக்கும் ரயில்களில் முக்கியமான ரயில் இதுவாகும். அத்துடன் கால நேரத்தினை சரியாக பின்பற்றுவது மற்றும் வழக்கமான ரயில் வகையிலும் இந்த ரயில் மிகவும் பிரபலமானது.
ஆரம்பத்தில் வாரத்திற்கு இருமுறை இயக்கப்படும் ரயிலாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட இந்த ரயில்சேவை, பின்னர் வாரத்திற்கு மூன்று முறை என்று மாற்றப்பட்டது. கர்நாடகா விரைவு ரயில் மற்றும் கேரளா விரைவு ரயில் இரண்டும் ஜோலார்பேட்டை வரை ஒன்றாகச் செயல்பட்டது. அப்போது மிகவும் பிரபலமாக KK என அழைக்கப்பட்டது. இது போபால், நாக்பூர், விஜயவாடா மற்றும் ஜோலார்பேட்டை வழியாகச் செயல்பட்டது. வாரத்தின் எஞ்சிய இரு நாட்களில் இது ஆந்திர பிரதேச விரைவு ரயிலுடன் இணைந்து செயல்பட்டது. 1987 ஆம் ஆண்டு கேரளா விரைவு ரயிலில் இருந்து, கர்நாடகா விரைவுரயில் பிரிக்கப்பட்டது. அதன் பிறகு கர்நாடகா விரைவு ரயில் குண்டாக்கல், செகந்திராபாத் வழியாக செயல்படத் தொடங்கியது. அதன் பின்னர் வாடி, டௌன்ட், மான்மட், புசவால், இட்டரிசி மற்றும் போபால் வழியாக வழிமாற்றப்பட்டது. இதுதான் இதன் தற்போதைய வழித்தடமாகும்.
இது 12627 மற்றும் 12628 என்ற வண்டி எண்களுடன் செயல்படுகிறது. இரு ரயில் சேவைகளிலும் உணவகம் மற்றும் பொதுவான சமையல் வசதி உள்ளது. சுமார் 2410 கிலோ மீட்டர் தூரத்தினை மணிக்கு 61 கிலோ மீட்டர் வேகத்தில் கடக்கும் இந்த ரயில் 33 ரயில் நிறுத்தங்களைக் கொண்டு செயல்படுகிறது.
1991 ஆம் ஆண்டு, பெங்களூரில் இருந்து சுமார் 50 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ள மகலிடுர்கா எனும் பகுதியில் கர்நாடகா விரைவுரயில் விபத்துக்குள்ளது. இது மழைபொழியும் மாலைப்பொழுதில் நடைபெற்றது. இந்த விபத்தினால் 30 பேர் உயிரிழந்தனர்.
கர்ஜத்

கர்ஜத் என்னும் நகரம் மகாராஷ்டிராவில் உள்ள ராய்காட் மாவட்டத்தில் உள்ளது. இதே பெயரில் வட்டமும் நகராட்சிகளும் உள்ளன. இங்கு அவற்றின் தலைமையகங்களும் அமைந்துள்ளன.
இங்கு கர்ஜத் ரயில் நிலையம் உள்ளது. இதன் மூலம் உள்ளூர் ரயில்களில் செல்லலாம். இங்கிருந்து மும்பைக்கும், கோபோலிக்கும், பன்வேலுக்கும் ரயில்கள் இயக்கப்படுகின்றன.
புனே நெடுஞ்சாலை, தேசிய நெடுஞ்சாலை, நாசிக் நெடுஞ்சாலை கோவா நெடுஞ்சாலை ஆகிய்வற்றின் வழியாக பிற ஊர்களைச் சென்றடையலாம். இதற்கு அருகில் மும்பை விமான நிலையம் உள்ளது.
கீழ்க்கண்ட நெடுஞ்சாலைகளின் வழியாக மற்ற ஊர்களுக்கு செல்லலாம்.
கண்ணூர் தொடருந்து நிலையம்

கண்ணூர் தொடருந்து நிலையம், கேரளத்தின் முக்கியமான தொடருந்து நிலையம் ஆகும். இது கண்ணூரில் உள்ளது. இதை இந்திய இரயில்வேயின் தென்னக இரயில்வே கோட்டத்தினர் இயக்குகின்றனர். இங்கிருந்து தமிழ்நாடு, மும்பை, வட இந்தியா உள்ளிட்ட பகுதிகளுக்கு தொடருந்து இயக்கப்படுகின்றன. கண்ணூர் நிலையமும் தெற்கு கண்ணூர் நிலையமும் வெவ்வேறு நிலையங்கள். ஆனால், இரண்டுமே கண்ணூரில் அமைந்துள்ளன. இது நான்கு நடைமேடைகளை கொண்டது.
அருப்புக்கோட்டை தொடருந்து நிலையம்

அருப்புக்கோட்டை இரயில் நிலையம் (Aruppukkottai railway station), அருப்புக்கோட்டையில் அமைந்துள்ளது. இது தமிழ்நாட்டில் உள்ள மானாமதுரை - விருதுநகர் இணைக்கிறது. இது மதுரை ரயில்வே கோட்டத்தின் கீழ் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
மானாமதுரை சந்திப்பிலிருந்து-விருதுநகர் சந்திப்பிற்கு அருப்புக்கோட்டை வழியாக புதிய இரயில்வே பாதை மூன்றாவது ஐந்தாண்டு திட்டத்தில் முன்மொழியப்பட்டது. இது ஏற்கனவே அமைந்துள்ள மானாமதுரை - மதுரை சந்திப்பு மற்றும் மதுரை - விருதுநகர் சந்திப்பு ஆகிய வழித் தடங்களுக்கிடையேயான நெரிசலைக் குறைக்கும் என கருதப்பட்டது.
1963 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 1ஆம் நாள், 22.66கி.மீ (14.08மைல்) தூரமுடைய விருதுநகர் சந்திப்பு - அருப்புக்கோட்டை பிரிவானது திறக்கப்பட்டு, அதே ஆண்டில் அப்போதைய தமிழக முதல்வர் கே.காமராசரால் அருப்புக்கோட்டை இரயில் நிலையமும் திறந்து வைக்கப்பட்டது. மேலும் மே 2, 1964 ல், 43.89 கிலோமீட்டர் (27.27 மைல்) தூரமுள்ள அருப்புக்கோட்டை-மானாமதுரை சந்திப்பு இருப்புப்பாதையானது போக்குவரத்துக்குத் திறக்கப்பட்டது.
2008ஆம் ஆண்டு, மீட்டர் கேஜிலிருந்து அகல இரயில் பாதையாக மாற்றியமைத்தல் பொருட்டு இந்த இரயில் நிலையமானது மூடப்பட்டது.
15.07.2012 அன்று அருப்புக்கோட்டை இரயில் நிலையமானது அகல இரயில் பாதையாக சிவில் விமானப் போக்குவரத்துத் துறை அமைச்சர் கே.சி.வேணுகோபாலால் மீண்டும் திறந்து வைக்கப்பட்டது.
அருப்புக்கோட்டை வழியாக மதுரை - தூத்துக்குடி புதிய ரயில் பாதை தற்பொழுது புதிதாக கட்டப்பட்டு வருகிறது. இந்த பாதை முடிவு அடையும் பொழுது அருப்புக்கோட்டை ரயில் நிலையம் அருப்புக்கோட்டை சந்திப்பு ரயில் நிலையமாக தரம் உயரும்.
06.03.2022 அன்று விருதுநகரிலிருந்து அருப்புக்கோட்டை வழியாக மானாமதுரை வரை 67 கி.மீ தொலைவிற்கு புதிய மின்சார ரயில் பாதை ஆய்வு செய்யப்பட்டு ரயில் போக்குவரத்திற்கு திறந்து வைக்கப்பட்டது
இந்தியா சுதந்திரம் பெற்றதில் இருந்து தமிழகத்தில் புதிதாக தொடங்கப்பட்ட முதல் ரயில் பாதை.
திருச்சிராப்பள்ளி - விருதுநகர் வழி அருப்புக்கோட்டை (T.No.76837 / 76838), கன்னியாகுமரி-புதுச்சேரி விரைவுவண்டி மற்றும் சென்னை எழும்பூர் - செங்கோட்டை சிலம்பு அதிவிரைவு வண்டி வழி அருப்புக்கோட்டை எர்ணாகுளம் வேளாங்கண்ணி விரைவுவண்டி வழி அருப்புக்கோட்டை‌ தாம்பரம்-செங்கோட்டை அதிவிரைவுவண்டி
பிம்பிரி-சிஞ்ச்வடு

பிம்ப்ரி-சிஞ்ச்வடு எனும் நகரம் இந்தியாவில் உள்ள மகாராஷ்டிராவில் உள்ள புனே மாவட்டம், ஹவேலி தாலுகாவில் உள்ள பெருநகர மாநகராட்சியாகும். இது புனேயின் இரட்டை நகரம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இந்த நகரத்திற்குள் பிம்பிரி, சிஞ்ச்வடு, நிக்டி, போசரி, மோஷி, சாங்கவி ஆகிய ஊர்களும் அடங்குகின்றன. இது புனேயின் வடமேற்கில் அமைந்துள்ளது. இங்கிருந்து புனேவுக்கு பழைய புனே-மும்பை நெடுஞ்சாலை வழியாக செல்லலாம்.
2011-ஆம் ஆண்டு கணக்கெடுப்பின்போது 1,729,320 மக்கள் வாழ்ந்தனர். இவர்களில் எழுத்தறிவு பெற்றோர் 87.19 சதவீதத்தினர் ஆவர். இங்கு வாழும் மக்கள் மராத்தியில் பேசுகின்றனர்.
விநாயக சதுர்த்தியும், தசராவும் கொண்டாடுகின்றனர்.
பிம்ப்ரி-சிஞ்ச்வடு நகரத்தில் இருந்து மற்ற இடங்களுக்கு தொடருந்தி, பேருந்து, வானூர்தி மூலம் செல்லலாம். இதற்கு அருகில் புனே சர்வதேச விமான நிலையம் அமைந்துள்ளது. புனே - லோணாவ்ளா புறநகர் ரயில்கள் இந்த நகரத்தைக் கடந்து செல்கின்றன. பழைய புனே -மும்பை நெடுஞ்சாலை வழியாக மற்ற ஊர்களுக்குச் செல்லலாம். பிம்ப்ரி-சிஞ்ச்வடு பேருந்து நிலையத்தில் இருந்து மற்ற ஊர்களுக்கு புனே மாநகரப் பேருந்துகள் இயக்கப்படுகின்றன. இதற்கு அருகில் சிஞ்ச்வடு ரயில் நிலையம், அகுர்டி ரயில் நிலையம், பிம்பிரி ரயில் நிலையம்.
இந்த நகரத்தைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளை கீழே காணவும்.
கெருகம்பாக்கம்

கெருகம்பாக்கம் என்பது இந்தியாவின் தமிழ்நாட்டில் பெருநகரமான சென்னையின் தென்மேற்குப் பகுதியில் உள்ள ஒரு குடியிருப்பு மற்றும் தொழில்துறை சுற்றுப்புறமாகும்.இது காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்தில் உள்ள குன்றத்தூர் வட்டத்தைச் சேர்ந்தது. இது சென்னை நகரின் புறநகர்ப் பகுதியாகும்.
குன்றத்தூர் சாலையில், போரூர் சந்திப்பிலிருந்து 4 கிலோமீட்டர் தொலைவில் தென்மேற்கு சென்னையில் அமைந்துள்ள கெருகம்பாக்கம், வடக்கில் மௌலிவாக்கம், கொளப்பாக்கம் மற்றும் தெற்கில் கோவூர் ஆகியவற்றால் சூழப்பட்டுள்ளது. பிற அண்டை பகுதிகளாக போரூர், மாங்காடு, வளசரவாக்கம், ஐயப்பன்தங்கல், குன்றத்தூர் ஆகியவை அடங்கும்.
2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, கெருகம்பாக்கத்தின் மொத்த மக்கள் தொகை 11,551 ஆகும், இதில் 5,949 பேர் ஆண்கள் மற்றும் 5,602 பேர் பெண்கள் ஆவர். பாலின விகிதம் 942 ஆகவும், மாநில சராசரி 996 ஆகவும் இருந்தது. 0 முதல் 6 வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை 1,445 ஆகும், இது கெருகம்பாக்கத்தின் மொத்த மக்கள் தொகையில் 12.51% ஆகும். தமிழக மாநில சராசரியான 943 உடன் ஒப்பிடும்போது, கெருகம்பாக்கத்தில் குழந்தை பாலின விகிதம் சுமார் 841 ஆக இருந்தது. கல்வியறிவு விகிதம் 88.93% ஆக இருந்தது, இது மாநில சராசரியான 80.09% ஐ விட அதிகமாக இருந்தது. ஆண்களின் கல்வியறிவு 92.87% ஆகவும், பெண்களின் கல்வியறிவு விகிதம் 84.80% ஆகவுமே உள்ளது. ஸ்ரீபெரும்புதூர் மக்களவைத் தொகுதிக்குட்பட்ட ஆலந்தூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)யின் கீழ் கெருகம்பாக்கம் உள்ளது.
சென்னை மெட்ரோ இரண்டாம் கட்டம் பூந்தமல்லி முதல் கலங்கரை விளக்கம் வரை, ஒரு பாதையைக் கொண்டுள்ளது. இதனருகில் முன்மொழியப்பட்ட போரூர் மெட்ரோ நிலையம் பாய் கடை பேருந்து நிறுத்தத்திலிருந்து 3 கிலோமீட்டருக்கும் குறைவாக இருக்கலாம்.
பல்லாவரம் ரயில் நிலையம், இதன் அருகிலுள்ள ரயில் நிலையமாகும், இது கெருகம்பாக்கத்திலிருந்து (கவுல் பஜார் வழியாக) 7 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது. கிண்டி இரயில் நிலையம் கெருகம்பாக்கத்திலிருந்து 8 கி.மீ. தொலைவில் உள்ள இரண்டாவது அருகிலுள்ள ரயில் நிலையமாகும்.
எம். டி. சி. கெருகம்பாக்கம் வழியாக கணிசமான எண்ணிக்கையிலான பேருந்துகளை இயக்குகிறது. வாகனப் பகிர்வும் போக்குவரத்தில் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. அருகிலுள்ள பேருந்து நிலையமாக ஐயப்பன்தங்கல் உள்ளது, இது கெருகம்பாக்கத்தில் இருந்து சுமார் 5 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளது. இரண்டாவது மிக அருகில் உள்ள பேருந்து நிலையமான குன்றத்தூர் 6 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளது.
2016 ஆம் ஆண்டு [புதுப்பிக்கப்பட்ட] தரவுகளின்படி, கெருகம்பாக்கத்தில் தொடக்க, இடைநிலை, மேல்நிலை, கல்லூரி மற்றும் பாலிடெக்னிக் உள்ளிட்ட பல கல்வி நிறுவனங்கள் உள்ளன. கெருகம்பாக்கத்தில் உள்ள சில புகழ்பெற்ற நிறுவனங்கள் பி. எஸ். பி. பி மில்லினியம் பள்ளி, லிட்டில் ஃப்ளவர் மெட்ரிகுலேஷன் பள்ளி மற்றும் பாலிடெக்னிக் ஆகும். வேலம்மாள் போதி வளாகம், பொன் வித்யாஷ்ரம், லாலாஜி மெமோரியல் ஒமேகா இன்டர்நேஷனல் பள்ளி மற்றும் இன்னும் சில புகழ்பெற்ற நிறுவனங்கள் அருகிலுள்ள கொளப்பாக்கத்தில் அமைந்துள்ளன.
செந்தில் நகர்

செந்தில் நகர் என்பது சென்னை மாவட்டத்தில் உள்ள ஆவடி மற்றும் அம்பத்தூர் இரயில் நிலையங்களுக்கு இடையில் அமைந்துள்ள குடியிருப்புப் பகுதி ஆகும். இது முக்கியமாக வீட்டு அலகுகளில் கவனம் செலுத்தும் ஒரு வளரும் நகரியமாகும். வலம்புரி விநாயகர் கோயில், திருமுல்லைவாயில் ரயில் நிலையம், ரங்கசாமி மெட்ரிகுலேஷன் பள்ளி, டைனி டாட் கிட்ஸ் பள்ளி, அண்ணா ஆடிட்டோரியம் மற்றும் கலைமகள்மெட்ரிகுலேசன் பள்ளி ஆகியவை இந்த சிறிய குடியிருப்பு நகரத்தின் முக்கிய அம்சங்களாகும். மேலும் இங்கு புகழ்பெற்ற ஆலமரம் ஒன்று காணப்படுகிறது.
திருமுல்லைவாயல் இரயில் நிலையம் செந்தில் நகருக்கு அருகிலுள்ள இரயில் நிலையமாகும், இது மகாத்மா காந்தி பிரதான சாலையில் இருந்து சுமார் 500 மீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இந்த இரயில் நிலையமானது, சென்னை மத்திய இரயில் நிலையம், சென்னை கடற்கரை இரயில் நிலையம், அரக்கோணம் மற்றும் திருவள்ளூர் போன்ற உள்ளூர் பகுதிகளை இணைக்கிறது.
சாலை வழியாக, சென்னை மத்திய நிலையத்திலிருந்து கிட்டத்தட்ட 22 கி.மீ. தொலைவிலும், சென்னை புறவழிச்சாலையிலிருந்து 4 கி.மீ. தொலைவிலும் மற்றும் சென்னை உள்நாட்டு விமான நிலையத்திலிருந்து 24 கி.மீ. தூரத்திலும் இந்நகர் உள்ளது. அம்பத்தூர் ஓ. டி., திருமுல்லைவாயிலிலிருந்து சுமார் 2.5 கி.மீ. மற்றும் செந்தில் நகரிலிருந்து சுமார் 2.2 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது.
சென்னை புறவழிச்சாலை, செந்தில் நகரிலிருந்து சுமார் 4 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இது என். எச். 4 (பெங்களூர் நெடுஞ்சாலை ஜி. எஸ். டி சாலை, கொல்கத்தா நெடுஞ்சாலை)யை இணைக்கிறது.
இது ஒரு மேம்பட்ட பகுதியாகும், இது 1970 முதல் செயலில் உள்ளது. ஆனால் கடந்த சில ஆண்டுகளாக, பொதுப் போக்குவரத்து அமைப்பு, மருத்துவ வசதிகள், வணிக வளாகங்கள், பள்ளிகள், கல்லூரி, அரங்கங்கள், பேருந்து நிலையம், விளையாட்டு மைதானம் போன்ற பல வசதிகளுடன் வளர்ச்சி வேகமாக உள்ளது. திருமுல்லைவாயில் வழியாக செந்தில் நகரை இணைக்கும் பேருந்து வழித்தடங்கள்: எம்147எஸ் (தி. நகர்) 41டி எக்ஸ். (மந்தைவெளி) மற்றும் 71எஃப் (அம்பத்தூர் வழியாக CMBT) ஆகியவை ஆகும். மேலும் நகரின் பெரும்பாலான பகுதிகளுக்கும் அதன் புறநகர்ப் பகுதிகளுக்கும் இரயில் வழித்தடங்களும் உள்ளன.
இது ஆவடி நகராட்சியின் 11-ஆவது வார்டின் கீழ் வருகிறது.
அண்ணா நகர் மேற்கு

அண்ணா நகர் மேற்கு (ஆங்கிலம்: Anna Nagar West) என்பது இந்தியாவின், தமிழ்நாட்டின், சென்னையின் புறநகர்ப் பகுதியில் உள்ள ஒரு நகரமாகும். இது அண்ணா நகரின் மேற்குப் பகுதியாகும். இந்தப் பகுதியானது, சென்னை நகரத்திற்குள் ஒரு முக்கிய போக்குவரத்து மற்றும் குடியிருப்பு மையமாக செயல்படுகிறது. இந்த நகரம் மெட்ரோ ரயில் அமைப்பால் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. இப்பகுதியில் பல பள்ளிகள் மற்றும் மருத்துவமனைகள் உள்ளன. மில்லேனியம் பூங்கா இப்பகுதியில் உள்ள மிகப்பெரிய பூங்காவாகும். இங்கு மாநகரப் போக்குவரத்துக் கழகத்திற்கு சொந்தமான பேருந்து நிலையம் உள்ளது.
1968 ஆம் ஆண்டு சென்னைக்கு அருகிலுள்ள, அண்ணா நகர் மேற்கு ஒரு புறநகர் கிராமமாக இருந்தது. பின்னர் இந்தக் கிராமம் குடியிருப்பு இடங்கள், குடியிருப்புகள், வணிக வளாகங்கள், அகலமான சாலைகள், பள்ளி மண்டலங்கள், ஒரு பேருந்து நிலையம் மற்றும் பெரிய பூங்காக்களுடன் திட்டமிடப்பட்டது. அண்ணா நகர் மேற்கின் எல்லைகளாக பூங்கா ரோடு, அண்ணா நகர் ஆறாவது அவென்யூ, உள்வட்ட சாலை, அம்பத்தூர் மெயின் ரோடு மற்றும் எம். டி. எச். சாலை ஆகியவை உள்ளன. 1990கள் மற்றும் 2000களில் இந்தப் பகுதி மகத்தான வளர்ச்சியைக் கண்டது. இப்போது பல அரசியல்வாதிகள் மற்றும் தொழிலதிபர்கள் வசிக்கின்றனர். இது சென்னையில் ஒரு பிரதான குடியிருப்பு இடமாகக் கருதப்படுகிறது.
இது சென்னை மத்திய தொடருந்து நிலையத்திலிருந்து 12 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், சென்னை எழும்பூரிலிருந்து 10 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், சென்னை பன்னாட்டு விமான நிலையத்திலிருந்து 18 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், சென்னை புறநகர் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து 4 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது. பாடி, ஷெனாய் நகர், அண்ணா நகர் கிழக்கு, அரும்பாக்கம் மற்றும் கோயம்பேடு போன்ற பகுதிகள் அண்ணா நகர் மேற்கை சுற்றி அமைந்துள்ளன. அண்ணா நகரில் ஒரு தொடருந்து நிலையமும் அமைந்துள்ளது.
அண்ணா நகர் மேற்கு பேருந்து நிலையம், உள் வட்டச் சாலையில் அமைந்துள்ளது. இது சென்னையின் மிகப்பெரிய பேருந்து நிலையங்களில் ஒன்றாகும், இது 1973 ஆம் ஆண்டில் பல்லவன் போக்குவரத்துக் கழகத்தால் (பி.டி.சி) கட்டப்பட்டது. இதன் குறியீடு "ANJ" ஆகும். இந்த நிலையத்தில் சுமார் 232 பேருந்துகள் உள்ளன, அவற்றில் 213 தினசரி பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இந்த பேருந்து நிலையத்தை தினமும் சுமார் 50,000 பேர் பயன்படுத்துகின்றனர்.
அண்ணா நகரில் தொடருந்து நிலையம் 2003இல் திறக்கப்பட்டது. இது வில்லிவாக்கம் செல்லும் சாலையில் அமைந்துள்ளது. 3.09 கிலோமீட்டர் (1.92 மைல்) தொடருந்து பாதை அண்ணா நகரை திருவள்ளூர் - சென்னை புறநகர் பாதையுடன் இணைக்கிறது. அண்ணா நகர் மேற்குக்கு அருகிலுள்ள சென்னை மெட்ரோ நிலையம், திருமங்கலம் மெட்ரோ நிலையம் ஆகும்.
2003 மற்றும் 2007 க்கு இடையில், ஐந்து புறநகர் தொடருந்துகள் அண்ணா நகரில் இருந்து வில்லிவாக்கம் வழியாக சென்னைக் கடற்கரைக்கு ஓடின. பாடி சந்திப்பு கட்டுமானத்திற்காக, இந்த நிலையம் 2007இல் மூடப்பட்டது. இருப்பினும், 2009 ஆம் ஆண்டில் சந்தி முடிந்தபின்னர், குறைந்த ஆதரவு காரணமாக நிலையம் மூடப்பட்டது.
அண்ணா நகர் மேற்கு பகுதியில் காணப்படும் பாடசாலைகளில் சில:
அண்ணா நகர் மேற்கு பகுதியில் காணப்படும் மருத்துவமனைகளில் சில:
﻿
திருவொற்றியூர் தேரடி மெற்றோ நிலையம்

திருவொற்றியூர் தேரடி மெற்றோ நிலையம் (Tiruvottriyur Theradi metro station) என்பது சென்னை மெட்ரோவின் தடம் 1 விரிவாக்கத்தில் உள்ள ஒரு பெருநகர் ரயில் நிலையம் ஆகும். இது சென்னை மெட்ரோவின் நீல வழித்தடத்தில் உள்ள 26 நிலையங்களில் ஒன்றாகும். இந்த நிலையம் திருவொற்றியூர் மற்றும் சென்னையின் வடக்கு புறநகர் பகுதிகளுக்குச் சேவை செய்யும். இந்த நிலையம் கட்டுமானத்தில் உள்ளது. எனவே மெட்ரோ ரயில்கள் இந்த நிலையத்தைத் தவிர்க்கின்றன. கட்டுமானப் பணிகள் முடிந்ததும் இந்நிலையம் பயன்பாட்டிற்கு வரும்.
14 பிப்ரவரி 2021 அன்று, நீல வழித்தடம் வடக்கு விரிவாக்கத்தின் துவக்கத்தின் போது, இந்த நிலைய கட்டுமானம் நிறைவுறாமல் இருந்தது. இந்த நிலையம் ஜனவரி 2022க்குள் நிறைவடையும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது.
திருவொற்றியூர் தேரடி நீல வழித்தடத்தில் (சென்னை மெட்ரோ) அமைந்துள்ள ஒரு உயரமான மெற்றோ நிலையம் ஆகும்.
வார்ப்புரு:Chennai Metroவார்ப்புரு:Transport in Chennai
பெங்களூர் நகரத் தொடருந்து நிலையம்

பெங்களூர் நகரத் தொடருந்து நிலையம், கர்நாடக மாநிலத்தின் தலைநகரான பெங்களூரில் உள்ளது. இது பெங்களூர் நகரத்தின் ரயில் போக்குவரத்துக்கான நிலையமாகும். இது தென்மேற்கு ரயில்வேயின் முக்கிய ரயில் நிலையம் ஆகும். இது 10 நடைமேடைகளைக் கொண்டது. இந்திய அளவில் அதிகம் பேர் பயன்படுத்தும் நிலையங்களில் இதுவும் ஒன்று.
இதில் உள்ள 1 முதல் 7 வரையிலான நடைமேடைகளில் சென்னை, சேலம் ரயில் வழித்தடங்களின் ரயில்கள் நிற்கின்றன. 8,9,10 ஆகிய நடைமேடைகளில் ஹூப்ளியில் தொடங்கி யஷ்வந்த்பூர் வழியாக வரும் ரயில்கள் நிற்கின்றன. 1 முதல் 4 வரையிலான நடைமேடைகளுக்கு வரும் ரயில்கள் பெங்களூருடன் நிற்கின்றன. 5 முதல் 10 வரையிலான நடைமேடைகளுக்கு வரும் ரயில்கள் மைசூர் வரை பயணிக்கின்றன.
ஒவ்வொரு நாளும் 88 ரயில்கள் வந்து செல்கின்றன. இவற்றில் 63 ரயில்கள் விரைவுவண்டி வகையைச் சேர்ந்தவை. சராசரியாக ஒவ்வொரு நாளும் 220,000 பயணிகள் வந்து செல்கின்றனர்.
சுங்கச்சாவடி மெற்றோ நிலையம்

சுங்கச்சாவடி மெற்றோ நிலையம் (Tollgate metro station) அல்லது சுங்கச்சாவடி மெட்ரோ நிலையம் என்பது சென்னை மெட்ரோவின் வழித்தடம் 1 விரிவாக்கத்தில் உள்ள ஒரு மெட்ரோ நிலையம் ஆகும். சென்னை மெட்ரோவின் நீலவழித்தடத்தில் உள்ள 26 நிலையங்களில் இந்த நிலையமும் ஒன்றாகும். இந்த நிலையம் சுங்கச்சாவடி மற்றும் சென்னையின் வடக்கு புறநகர்ப் பகுதிகளுக்குச் சேவை செய்யும் நிலையமாக உள்ளது.
இந்த நிலையம் 14 பிப்ரவரி 2021 அன்று திறக்கப்பட்டது. இந்நிலை I நீலவழித்தடம் வடக்கு விரிவாக்கத்தின் துவக்கத்துடன் தொடங்கப்பட்டது.
சுங்கச்சாவடி என்பது நீலவழித்தடத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு உயர்மட்ட மெற்றோ நிலையமாகும்.
புது தில்லி தொடருந்து நிலையம்

புது தில்லி தொடர்வண்டி நிலையம் தில்லியில் உள்ளது. இது அஜ்மீரி கேட், பகார்கஞ்சு பகுதிகளுக்கு இடையில் அமைந்துள்ளது. இங்கு முந்நூறு தொடர்வண்டிகள் வந்து செல்கின்றன. பதினாறு நடைமேடைகளைக் கொண்டது. நாளொன்றுக்கு 500,000 பயணிகள் வருகின்றனர்.
புது தில்லி சட்டமன்றத் தொகுதி

புது தில்லி சட்டமன்றத் தொகுதி (New Delhi Assembly constituency), தில்லி சட்டமன்றத்துக்கான தொகுதியாகும். இது புது தில்லி மக்களவைத் தொகுதிக்கு உட்பட்டது. இது ஒரு பொதுத் தொகுதி.
2008ஆம் ஆண்டில் தேர்தல் ஆணையம் வெளியிட்ட தொகுதி சீரமைப்பின் விவரப்படி, இதில் புது தில்லி நகராட்சியின் 1 முதல் 8 வரையிலான சார்ஜுகளும், ஒன்பதாவது சார்ஜின் பகுதியும் உள்ளன.
புது தில்லி மக்களவைத் தொகுதி

புது தில்லி மக்களவைத் தொகுதி இந்திய மக்களவைத் தொகுதியாகும். இது தில்லியில் உள்ள ஏழு மக்களவைத் தொகுதிகளில் ஒன்று.
இந்த மக்களவைத் தொகுதியில் தில்லி சட்டமன்றத்திற்கான பத்து தொகுதிகள் உள்ளன. அவை:
28°38′06″N 77°13′12″E﻿ / ﻿28.6350°N 77.2200°E﻿ / 28.6350; 77.2200
கிராண்ட் டிரங்க் விரைவு வண்டி

கிராண்ட் டிரங்க் விரைவுவண்டி ( Grand Trunk Express) தினமும் செயல்படும் ஒரு அதிவிரைவு தொடர்வண்டி ஆகும். புது டெல்லி தொடர்வண்டி நிலையத்தில் இருந்து சென்னை மத்திய தொடர்வண்டி நிலையம்வரை செல்லும் இந்தத் தொடருந்து இந்திய ரயில்வேயினால் இயக்கப்படுகிறது. வரலாற்று சிறப்புகள் வாய்ந்த மற்றும் பழம்பெருமைகள் நிறைந்த தொடர்வண்டிகளில் இதுவும் ஒன்று. இதன் வண்டி எண் 12615/12616. 12615 என்ற வண்டி எண்ணுடன் சென்னை முதல் புது டெல்லி வரையிலும், 12616 என்ற வண்டி எண்ணுடன் புது தில்லி முதல் சென்னை வரையிலும் கிராண்ட் டிரங்க் விரைவுத் தொடர்வண்டி செயல்படுகிறது.
1929 ஆம் ஆண்டு தென்னக மற்றும் சென்னை ரயில்வேயினால் இந்த வண்டி அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. அப்போது பெஷாவர், பாகிஸ்தான் மற்றும் மங்களூர் (தற்போதைய இடங்கள்) ஆகிய இடங்களை இணைக்கும் விதமாக இதன் வழித்தடங்கள் அமைந்தது. அத்துடன் இதன் வழிப்பாதைகள் புது டெல்லி மற்றும் சென்னையின் வழியாகவும் இருந்தது. சிலவேளைகளில் லாகூர் மற்றும் மேட்டுப்பாளையம் (கோயம்புத்தூர் அருகே) ஆகியவற்றிற்கு இடையிலும் இயங்கி வந்தது. அந்த காலகட்டத்தில் நெடுந்தூரப் பயணங்களைக் கொண்ட ரயில் வண்டிகளில் முக்கியமானதாக கிராண்ட் டிரங்க் விரைவுவண்டி இருந்தது.
ஆரம்ப காலத்தில் வழிப்பாதைகள் மற்றும் நேரங்களில் மாற்றங்கள் இருந்தாலும், அதன்பின்னர் இந்தியத் தலைநகரான புது டெல்லிக்கும், தமிழ்நாட்டின் தலைநகரான சென்னைக்கும் இடையில் தினமும் இயக்கப்படுவது என்று உறுதியானது. 2,186 கிலோ மீட்டர்களைக் கடக்கும் இந்த ரயிலின் மொத்த பயண நேரம் 35 மணி நேரம் மற்றும் 35 நிமிடங்கள். இதில் 38 நிறுத்தங்களும் அடங்கும். தற்போதும், நெடுந்தூரப் பயணங்களுக்கான தொடருந்துகளில் இது முக்கியமான ஒன்றாகும்.
தற்போது கிராண்ட் டிரங்க் எக்ஸ்பிரஸ் புது டெல்லி மற்றும் சென்னைக்கு இடையே செயல்படுகிறது. இது 34 வழிநிறுத்தங்களைக் கொண்டது (முடியும் இடத்தினைச் சேர்க்காமல்). இதே வழித்தடத்தில் தமிழ்நாடு எக்ஸ்பிரஸ் வெறும் 9 வழிநிறுத்தங்களுடன் செயல்படுகிறது. அதேபோல் இதே வழிப்பாதையில் செல்லும் பிற ரயில்களும் வெவ்வேறான கால அட்டவணையில் செயல்பட்டாலும், வித்தியாசமான வழிநிறுத்தங்களின் எண்ணிக்கையினைக் கொண்டுள்ளன.
AC Express (Indian Railways)

Air Conditioned Express or AC Express is a series of superfast air conditioned trains of Indian Railways that links major cities of India. These trains have the second highest priority within the Indian Railway network, after the premium trains of Indian Railways. As of date, there are 25 such AC Express operating in Indian Railways.
The history of AC Express trains dates back to the Deluxe Express, which were the first air-conditioned trains of Indian Railways, connecting important cities across India. These trains were fully air-conditioned, had minimal stops, and operated at maximum speeds. The Howrah-bound Poorva Express and the Mumbai-bound Paschim Express were the first AC Express trains, originally known as the Deluxe AC Express. However, after the introduction of Rajdhani Express in 1969 and its subsequent fleet expansion, these trains lost their status as full air-conditioned trains.
The second type of AC Express was introduced in 1991. After the Mumbai Rajdhani was launched in 1972, there was a high demand for another pair of Rajdhani Express trains between Delhi and Mumbai. To meet this demand, on 1 July 1991, Indian Railways inaugurated the Bombay Central – New Delhi AC Express. This train ran the same route as the Bombay Rajdhani, had similar timings, and an extra 45 minutes of travel time to accommodate more passengers. On 1 January 1992, this train was formalized as the Bombay Central – H.Nizamuddin August Kranti Rajdhani Express.
The third and current type of AC Express was launched in 2008. The first such AC Express was the Nanda Devi AC Superfast Express, which was inaugurated on 1 July 2008 initially between Dehradun and New Delhi Railway Station.
Unlike its predecessors which offered premium services like complimentary meals and butler services, the newer AC Express trains were designed to cater to the middle and upper-middle class segments of society. These trains have limited stops and operate at speeds comparable to premium trains like the Rajdhani and Duronto. However, unlike premium trains, the food and meals are not complimentary on these AC Express trains. Instead, pantry car services are available, similar to those on other general express and mail trains of Indian Railways.
Prior to the rapid conversion of the Indian Railway coaching stocks from ICF to LHB coaches, these trains used to operate using the old ICF coaches of Rajdhani Express.
Currently, the following AC Express trains are operating in India.
Howrah - New Jalpaiguri AC Express
Nanda Devi AC Express

The 12401 / 12402 Nanda Devi AC Express train belonging to Indian Railways that runs between Kota Junction & Dehradun in India. It is a daily service. It operates as train number 12401 from Kota Junction to Dehradun and as train number 12402 in the reverse direction. At first it ran between New Delhi & Dehradun as train number 12205 & 12206. Since 26 August 2019 it was extended up to Kota Junction, skipping New Delhi. It stops at Hazrat Nizamuddin while following the same route and same timings from Ghaziabad Junction to Dehradun.Earlier this train used to run as New Delhi Dehradun AC Express from New Delhi from 25/09/2010 till 07/10/2014 and then was renamed as "Nanda Devi Express".This train used to originate from Hazrat Nizamuddin before 25/09/2010.
The 12401/12402 Nanda Devi AC Express has 2 AC First Class, 4 AC Two Tier, 7 AC Three Tier coaches along with 2 End on generation cars. As with most train services in India, coach composition may be amended at the discretion of Indian Railways depending on demand.
EOG || B7 || B6 || B5 || B4 || B3 || B2 || B1 || A4 || A3 || A2 || A1 || H2 || H1 || EOG
It is a daily train & covers the distance of 763 kilometres in 11 hours 45 minutes as 12401 Nanda Devi AC Express (65 km/h)and in 11 hours 45 minutes as 12402 Nanda Devi AC Express (65 km/h). It has a Superfast surcharge.
The train runs from Kota Junction via Sawai Madhopur Junction, Gangapur City, Hindaun City, Bharatpur Junction, Mathura Junction, Hazrat Nizamuddin, Ghaziabad Junction, Meerut City Junction, Muzaffarnagar, Roorkee, Haridwar to Dehradun.
It is hauled by a Tughlakabad Loco Shed based WAP-7 electric locomotive on its entire journey.
From 25 August 2019, it operate as 12401 / 12402 Dehradun Kota Nanda Devi AC Express with stoppage at Hazrat Nizamuddin instead of New Delhi. Before that, it used to run between Dehradun & New Delhi as 12205/12206.
Wagon tragedy

The wagon tragedy, also known as wagon massacre, was an incident which occurred during the Malabar rebellion against British colonial rule in India that led to the deaths of 70 Indian prisoners. In 1921, a rebellion against British colonial rule by Mappila Muslims broke out in the Malabar District of British India. Following the rebellion, 100 Mappila prisoners who had been taken into custody were ordered by the colonial authorities to be transferred from the Malabar Coast to Podanur as the jails in the Malabar District were overcrowded. Thousands of Mappila prisoners were transported to other regions of British India during and after the rebellion via train, though they were typically transported in open-air carriages in order to prevent suffocation.
However, for unknown reasons, the 100 prisoners (who were being transported in November of that year) were sent to Podanur in a closed train carriage by the sergeant and transport officer in charge of their detention and transfer. On 10 November, they were moved into the carriage and the train set off for Podanur. Air soon ran out in the carriage and several prisoners began to die due to asphyxiation. By the time the train arrived at the Podanur Junction railway station on 19 November, the carriage was opened by local authorities, who discovered that 64 prisoners had died.
The 36 surviving prisoners were taken to a nearby hospital, where a further six died of their injuries, bringing the total death toll up to 70. A prisoner later described his experiences on the train while it was in transit: "we were perspiring profusely and we realized that air was insufficient and we could not breathe. We were so thirsty that some of us licked the perspiration from our clothes. I saw something like gauze over the door with very small holes so that no air could come in. Some of us tried to put it away but we were not strong enough."
When news of the incident came out, there was a public outcry in British India at the colonial authorities over their perceived negligence. Several prominent Muslims dispatched telegraphs to British colonial officials in Delhi, including the Earl of Cromer, who demanded an investigation. The British responded by opening an inquiry into the deaths, which eventually convicted and sentenced the carriage manufacturer, transport officer and sergeant for negligence in sending the prisoners to Podanur in a closed carriage instead of an open-air one. The incident ultimately contributed to an increase in support for the Indian independence movement. A memorial to the incident was subsequently constructed at Tirur.
Badnera Junction railway station

Badnera railway station serves Badnera, an area in Amravati city in the Indian state of Maharashtra. It is a junction station on the Howrah–Nagpur–Mumbai line. There is a 5 ft 6 in (1,676 mm) broad gauge line to Narkhed. Today, Badnera is a part of Amravati Municipal Corporation. City buses are also available from this railway station to many areas of Amravati city. This is one of the major junctions on the Mumbai–Howrah railway line. Badnera is a crew change point for all goods trains plying the Bhusaval–Nagpur line; in addition to that some Express trains get a crew change here as well. Badnera is the last station of Bhusaval Division of Central Railway so, many express trains get slack time here to reach Badnera at the right time. There is one branch line for Amravati which is for 9 km one of shortest branch lines in India. Badnera, New Amravati railway station are in Amravati Municipal Corporation, so connected well with Amravati city. Trains starting from Amravati to Nagpur do not touch Badnera due to a chord line which eliminates reversal at Badnera.
The first train in India traveled from Mumbai to Thane on 16 April 1853. By May 1854, Great Indian Peninsula Railway's Bombay–Thane line was extended to Kalyan. Bhusawal railway station was set up in 1860 and in 1867 the GIPR branch line was extended to Nagpur.
Railways in the Badnera area were electrified in 1989–91.
Amenities at Badnera railway station include: subscriber trunk dialling/public call office booth, waiting room, retiring room, and light refreshment stall.
Ajmer Junction railway station

Ajmer Junction railway station (station code: AII) is located in Ajmer district in the Indian state of Rajasthan.
Initially it was built as a metre-gauge (MG) station with lines from Chittaurgarh Junction railway station, Ahmedabad Junction railway station, Phulera Junction railway station. In the 1990s, the Delhi–Jaipur line and Jaipur–Ahmedabad line were converted to broad gauge (BG). Then the station had a parallel BG – MG lines coming from north from Phulera Junction railway station, and after the station the MG line to Chittaurgarh crossed over to the Southeast side while the BG continued Southwest to Beawar railway station and Ahmedabad Junction railway station. Finally, somewhere in 2007, the line going toward Ratlam Junction railway station to Chittaurgarh was converted to BG.
Ajmer Junction (station code: AII) is an important railway junction having five platforms and situated in the heart of the city. It is at an elevation of 464 metres (1,522 ft) and was assigned the code – AII. Other Suburban Station of Ajmer are Madar Junction (MDJN), Daurai (DOZ), and Adarsh Nagar (AHO). It has a railway complex, which includes a major workshop.
It has four branchings of broad-gauge lines to Beawar in south-west, Chittorgarh Junction in South, Phulera Junction in North and Pushkar Terminus in West.
Ratlam Junction railway station

Ratlam Junction railway station is a major rail junction on the New Delhi–Mumbai main line of Indian Railways. Ratlam is NSG-3 – category railway station of Western Railway Zone of Indian Railways. Its code is RTM. It serves Ratlam city. The station consists of seven platforms.
Ratlam is well connected by rail to Kota, New Delhi, Badaun, Mumbai, Ahmedabad, Bangalore, Hyderabad, Chennai, Nagpur, Vadodara, Bilaspur, Jammu, Howrah, Chittorgarh, Jodhpur, Jaipur, Ajmer, Gwalior, Bhind, Gaya, Bikaner, Chennai, Guwahati,Gadarwara, Katni, Veraval, Kolkata, Bhuj, Bhavnagar Terminus, Rajkot, Bikaner and Okha
Ratlam is a major junction and divisional headquarter of Western Railway. Ratlam Division came into existence on 15 August 1956.
Surah Al-Insyirah

Surat Al Insyiroh (basa Arab:الانشراح, "Longsong") nyaéta surat ka-94 dina al Qur'an. Surat ieu diwangun ku 8 ayat sarta kaasup kana golongan surat-surat Makkiyah sarta diturunkeun sanggeus surat Ad-duha.
Panegesan ngeunaan nikmat-nikmat Alloh SWT anu dibikeun ka Nabi Muhammad SAW, sarta pernyataan Alloh yén sajaba kasusah aya kamudahan; alatan éta diparéntahkeun ka Nabi sangkan tetep ngalakonan amal-amal soléh sarta tawekal ka Mantenna.
Dina surat Alam Nasyroh, Alloh SWT ngécéskeun paréntah ka Nabi Muhammad SAW salaku manusa sampurna. Mangka dina surat At Tin, diterangkeun yén manusa éta téh mahluk Alloh anu miboga kasanggupan boh lahir boh batin. Kasanggupanana éta jadi kanyataan lamun maranéhanana nurutan tapak lacak Nabi Muhammad SAW.
Surah Al-Ma'arij

Surat Al-Ma'arij (Basa Arab: المعارج, "Tempat-tempat Naek") nyaéta surat ka-70 dina Al Qur'an. Surat ieu kagolong surat Makkiyah kawengku 44 ayat. Dingaranan Al Ma’aarij nu hartina tempat naik tina kecap Al Ma’aarij nu aya dina ayat ka-3 ieu surat.
Eusi pokok ieu surat, di antarana:
Alloh SWT dina ieu surat miwarang ka Nabi Muhammad saw sobar nu hadé, nyaéta nu teu dibarengan rumahuh atawa nyingkah tapi cara nu hadé.
Surah Al 'Asri

Surat Al Asri nyaéta surat ka-103 dina Al Qur'an. Surat ieu digolongkeun surat makkiyah sarta diwangun ku 3 ayat. Kecap Al Asri atawa Al 'Ashr hartina téh waktu/mangsa sarta dicokot tina ayat kahiji ieu surat. Eusi surat ngagambarkeun yén saéstuna kabéh manusa aya dina kaayaan rugi kajaba jalma-jalma anu sok ngalakonan amal soléh, silih naséhatan dina bebeneran sarta kasabaran.
Dina surat Al Asri Alloh ngajelaskeun sifat-sifat jalma anu henteu dina kaayaan rugi, sedengkeun dina surat Al Humazah Alloh nerangkeun sababaraha sifat jalma anu rugi.
Surah Al-Qari'ah

Surat Al Qori'ah (basa Arab:القارعة) nyaéta surat ka-101 dina Al Qur'an. Surat ieu diwangun ku 11 ayat, kaasup golongan surat-surat Makkiyah, diturunkeun sanggeus surat Quraisy. Ngaran Al Qoriah dicokot tina kecap Al qori'ah anu aya dina ayat kahiji, nu hartina nu ngageumpeurkeun, saterusna kecap ieu dipaké pikeun ngaran poé kiamat.
Poko eusi surah ieu téh kajadian-kajadian dina poé kiamat, nyaéta manusa paburisat, gunung mawur baritu, amal gawéna manusa ditimbang sarta dibales.
Surah Al-Infithar

Al Infithor (basa Arab:الانفطار) nyaéta surat ka-82 dina al Qur'an. Surat ieu diwangun ku 19 ayat, kaasup golongan surat Makkiyah sarta diturunkeun sanggeus surah An Nazi'at. Al Infithor anu dijadikeun ngaran pikeun surat ieu téh kecap asal tina kecap Infathorot (ka lebah) anu aya dina ayat kahiji.
Kajadian-kajadian anu lumangsung dina poé kiamat; pangwawadi ka manusa sangkan henteu katipu antukna doraka ka Alloh; ayana malaikat anu sok ngajaga sarta nyatet sagala amal gawé manusa; dina poé kiamat manusa teu bisa nulungan batur; ngan kakawasaan Allah waé anu lumaku dina waktu éta.
Coklat (warna)

Coklat dina istilah umum mangrupa warna konéng kolot, oranyeu, atawa beureum nu dituturkeun ku nyacas nu rélatif kana cahya atawa obyék warna bodas.
Babaraha ambang jeung warna konéng tina kajinuhan leuwih rendah dingaranan coklat ngora.
Cét warna coklat bbisa dijieun ku cara nambahkeun warna hideung atawa warna lengkep tina beureum, jingga, atawa konéng minangka warna dina inténsitas rendah ti warna ka tilu.
Pidangant ti katuhu mangrupa warna "Coklat pias".
Pidangan di katuhu mangrupa warna "Coklat kolot".
Citakan:Warna-pondok
Warna térsiér

Warna térsiér nyaéta warna anu dihasilkeun tina campuran hiji warna primér jeung hiji warna sékundér dina hiji rohang warna.
<front color=black>
Istilah "warna térsiér" dina mimitina dipecenghulkeun ngarujuk kana warna-warna "nétral"; anu dijieun kalawan nyampur tilu warna primér dina hiji rohang warna. Ieu baris ngahasilkeun warna bodas atawa kulawu, dina sitem warna cahaya aditif, sedengkeun dina sistem warna subtraktif dina pigmén atawa cét baris ngahasilkeun coklat, kulawu atawa hideung. Pengertian kawas ieu ilahar kénéh dina réa tulisan téknis.
Pikeun nyingkahan kerancuan, réa para profésional milih ngagunakeun istilah "warna antara".
Hahayaman (manuk)

Hahayaman mangrupa salah sahiji jenis manuk rawa nu sorana tarik nu asalna tina kulawarga Rallidae. Sato ieu mibanda awak sagedé japati. Warna Buluna coklat blirik rata. Beuheungna mibanda warna bodas, Pamatukna warna konéng jeung warna beureum na pangkalna. Hahayaman jalu mibanda jambul warna beureum, buntutna pendék nyungcung ka luhur.
Masjid Ageung Semarang

Masjid Ageung Semarang atawa Masjid Ageung Jawa Tengah nyaéta masjid anu aya di Sambirejo, Gayamsari, Semarang, propinsi Jawa Tengah, Indonésia.
Masjid ieu diwangun ti taun 2001 nepi ka 2006. Masjid ieu diwangun dina patempatan saluas 10 héktar. Masjid ieu diresmikeun ku Présidén Indonésia, Susilo Bambang Yudhoyono, dina kaping 14 Novémber 2006.
Masjid Agung Garut

Masjid agung Garut perenahna aya di Jl. Ahamd Yani Garut kuloneun Alun-alun Garut. Nempatan lahan nu legana 4.480 m2. Ieu masjid jadi masjid utama di kabupatén Garut sarta puseur sagala kagiatan kaagamaan. Baheula antara masjid jeung alun-alun téh dipisahkeun ku jalan Alun-alun Barat. Kiwari ieu jalan dileungitkeun nepi ka masjid téh ngahiji jeung alun-alun.
Pangwangunan masjid agung Garut raket patalina jeung pangwangunan kabupatén Garut. Numutkeun catetan sajarah, dina tanggal 15 Séptémber 1813 mimiti diwangun sarana jeung prasarana ibukota nyaéta pendopo, kantor asistén résidén, masjid, pangbérokan, jeung alun-alun. Tapi upama nilik kana nisan kuburan nu aya di gigireun masjid agung, bisa waé ieu masjid téh diwangun dina taun 1809 atawa taun saméméhna. Lantaran di dinya kapanggih angka taun 1809. Aya tradisi mangsa harita yén nu ngaranna kuburan pasti dijieun deukeut jeung masjid atawa sabudeureun buruan masjid saperti masjid-masjid di Jawa kayaning masjid agung di Demak jeung Banten. Taun 1875 suhunan masjid agung Garut wangunna nyungcung, ampir sarua jeung masjid-masjid di Priangan sapanjang Groote Postweg.
Bédana téh aya dina proporsi suhunanana nu katingali leuwih gedé tur jangkung. Sasaruanana bisa dititénan tina tihang-tihang nu aya di hareupeun masjid sarta di beulah kénca katuhuen masjid. Numutkeun catetan di sekretariat DKM Masjid Agung, parobahan signifikan ieu masjid aya dina taun 1979 di mana suhunan nu tadina nyungcung diganti ku kubah maké plat beton. Wangun kubah ieu dirobah deui dina taun 1981 jadi wangun kopéah kalawan hateup séng gelombang. Pamungkas, ieu masjid direnovasi sacara gembleng tanggal 10 November 1994 tur anggeus tanggal 25 Agustus taun 1998. Dina renovasi nu pamungkas ieu ogé sakalian bari ngarobah arah kiblat nu dibantuan ku ahli géodési ti ITB ngagunakeun GPS (Global Positioning System).
Coklat

Coklat asalna tina siki tangkal coklat/ kakao. Mangrupa ngaran tangkal nu diarah buahna. Buah coklat bangunna lonjong saperti buah gedang, gedéna sedeng sagedé bitis, dieusi siki pirang-pirang sagedé-gedé kaléci jeung tiap siki dibulen ku leuleueur lamun geus kolot. Sikina saenggeusna dipiceun leuleueurna dipoé. Geus garing ku pabrik digiling nepi ka jadi tipung nu lembut pisan anu engkéna pacampur jeung minyakna. Nu di arah nyaéta tipung anu nambleg di luhurna.
Siki coklat nu geus dikokolakeun ku pabrik, biasana dijieun kadaharan anu dikolomoh atawa dijieun saperti kopi tinyuheun. Cisoklat mangrupa sebutan keur tipung coklat nu ditinyuh maké gula jeung susu inumeun. Cisoklat warnana beureum kolot jeung nurutkeun pamanggih ahlina cisoklat ngandung 20% bobodas endog.
Pikeun penduduk pituin di daratan rendah tropis di Amérika, tangkal coklat geus dipelak sarta dikokolakeun salila waktu 3000 taun sakumaha di Amérika Selatan sarta Mexico. Penduduk Maeso, Amérika ogé nyieun rupa-rupa coklat, kaasup penduduk Maya sarta Aztecs. Di ditu coklat dipikawanoh kalayan ngaran “XOCOLATL” nyaéta hiji kecap ti bangsaNahuatl anu disebut ogé “bitter water” (hiji mérek bir nu aya di Inggris), hartina cai anu ngandung sajenis alkohol.
Siki buah coklat nu ngandung alkohol kadar luhur difermentasikeun pikeun nyieun sarupaning tipung. Produk anu dihasilkeun éta disebut coklat. Coklat dikonsumsi saban poé, kalayan kombinasi eusi coklat asli, lemak, mentega, sarta gula. Coklat jadi salah sahiji kadaharan pangpopulérna di dunya. Coklat dijieun sarta dibungkus jeung kertas timah dina sagala rupa wangun anu béda. ku sabab coklat pohara nikmat dikonsumsi dina sagala rupa wangun, dijieun ogé produk inuman susu coklat.
Coklat ngandung alkaloid, nyaéta "theobromine" sarta "phenethylamine", anu miboga éfék psikologis dina awak. Sajaba ti éta ogé pohara nyambung kalayan otak dina level ''"serotonin"''. Numutkeun para ilmuwan, coklat lamun dikonsumsi kalayan henteu kaleuleuwihan bisa nurunkeun tekanan darah, sarta bisa nganetralkeun racun dina sato.
Wereng coklat

Wereng coklat (Nilaparvata lugens) nyaéta gegeremet anu asalna tina kulawarga Delphacidae. Wereng coklat kagolongkeun kana hama utamana kana tangkal paré, ieu hama anu paling bahaya alatan nimbulkeun karugian anu lain saeutik. Karugian anu dibalukarkeun ku hama wereng coklat bisa nepika 60% tina beubeunangan anu sakuduna, Wereng ieu nyebar di wewengkon Australia , Bangladés , Bhutan , Burma (Myanmar ), Kamboja, Cina, Fiji, India, Indonésia, Jepang, Koréa Kalér sareng Kidul, Laos, Malaysia, India, Nepal, Pakistan, Papua Nugini, Pilipina, Sri Lanka, Taiwan, Thailand, sareng Viétnam. Tutuwuhan alternatif aranjeunna sagigireun paré tayalian jukut banto (Leersia hexandra).
Wereng coklat nyaéta dimorphictayalian mibanda wujud anu katempo beda bikang jeung jaluna, kalayan wujudna 'macropterous' ogé 'brachypterous' jangjangna purek truncate. Wujudna macropterous ieu bisa hiber pindah ka tempat séjén (migrasi), tangtuna baris nimbulkeun karuksakan anyar ditempat anu dieuntreupanna. Dimana geus netep dina tangkal paré, wereng coklat mimiti baranahan (endogan). Ilaharna anu bikangna salaku brachirger sareng jaluna salaku makroprop. Wereng coklat biasana kawin isuk-isuk, sapoé ti harita bikangna mimiti ngendog. Sakali endogan brachypterous aya 300 dugi ka 350 siki, sedengkeun bikang macropterous endog langkung seueur. Endogna ngawangun garis/gurat lempeng ilaharna manjang dina tengah-tengah daun. Heuleut sa minggu nepika salapan poé, endogna mimiti megar. Nimfa anu nembé megar hatched katempo bararodas, dina waktu sajam janten robah coklat wungu. Maranéhna ngahakan geutah tutuwuhan, Aranjeunna nembus lima u dakan/instars sateuacan janten déwasa.
Wereng coklat nginféksi pepelakan paré di sadaya tahapan, ti kawit tandur dugi ka bijil paré. Kusabab tuangeun boh lava kitu deui déwasa dina tutuwuhan palawija, ngabalukarkeun pepelakan konéng sareng gancang garing. Salila mimiti kaserang, tambalan konéng buleud nembongan, anu teu lami janten coklat terus tutuwuhan jadi garing. Kaayaan ieu disebut hopper burn. Suhu mangrupikeun faktor kritis anu mangaruhan kana kagiatan kahirupan ieu gegermet. Lobana endog anu megar tur hirup dina suhu 25 ° C. Endogna sénsitip pisan kana desiccation sareng henteu lami deui ngaleutikan nalika pepelakan anu dieunteupanna mimiti layu.
Alap-alap coklat

Alap-alap coklat (Latin: Falco berigora) nyaéta hiji manuk pamangsa/prédator anu asalna tina kulawarga accipitridae. Ieu manuk mimiti diguar ku Nicholas Aylward Vigors jeung Thomas Horsfield dina taun 1827.
Manuk ieu kagolongkeun manuk gedé, panjang awakna 41-53 cm. Bulu palebah luhur jeung handap awakna borontok coklat. Bulu-bulu dina pundukna katempo henteu méres malah saliwat mah kawas acak-acakan. Ieu kaayaan méh sarua jeung alap-alap tina spésiés anu séjén, Cékér kelirna semu héjo. .
Remen katempo eunteup dina dahan anu negrak, utamana anu doyong nyingareupan kanu lega. Moro hakaneun sarupaning sasatoan anu aya di luhureun taneuh, kayaning : Manuk leutik, beurit , oray , kadal , jeung sajabana. Mangsa keur hiber jangjangna mébér rada kaluhur, ngalayang kakalayangan antaré/alon naker..
Ieu manuk loba katempo hirup di Australasia,Australia, Papua Nugini, jeung Tasmania. Di Australia, ieu manuk kapanggih hirup di sakabéh Buana.
Kahakanan manuk alap alap coklat kayaning mamalia leutik, gegeremet, reptil jeung manuk leutik..