davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
裕華大廈

裕华大厦（英語：Yue Hwa Building），原名南天大廈，官方名称为裕华（南天）大厦（英語：Yue Hwa (Nam Tin) Building），是一座位於新加坡牛車水余東璇街（英语：Eu Tong Sen Street）和克罗士街上段（英语：Upper Cross Street）交界的歷史建築。該建築建於1927年，由雙麥嘉仁（英语：Swan and Maclaren）建築公司設計，樓高六層，落成時是當時牛車水最高的建築。大廈起初由余仁生控股擁有，設有南天酒店（當地首座安裝電梯的華人酒店）、店鋪、舞廳，深受華人旅客歡迎。該大廈過半業權在1990年由林增控股購入，而香港商人余國春則在1993年從林增控股手中購入該大廈的業權，並將之改建為裕華國貨在新加坡的第一家分店。該大廈的修復工程不但保留了大廈的外觀，還在大廈內部增設中庭、瀑布等設施，因而獲得1997年市區重建局（市建局）頒發的舊建築「修復工程優異獎」。
南天大廈由經營余仁生藥行的錫礦商人余東璇興建，由雙麥嘉仁（英语：Swan & Maclaren）設計，在1927年建成，而南天酒樓、酒店亦在當年2月5日正式開業。南天大廈在竣工時是牛車水最高的大廈，而以精品酒店（英语：Boutique hotel）的形式開始經營的南天酒店則是新加坡首座安裝電梯的華人酒店。後來酒店變得相當有名，所以人們通常會把整座南天大廈稱為南天酒店。有的顧客認為到這裏光顧商店、夜總會是一種時髦的表現，因此這座大廈便成為他們的購物熱點。有時大廈還會上演戲曲表演，吸引人們觀看。
南天酒店由廣東人經營，服務對象以華人旅客（包括來自中國大陸和香港的名人）為主，和萊佛士酒店、良木園酒店、亞達菲酒店（Adelphi Hotel）等主要服務歐洲人和英語旅客的高檔酒店有所不同。由於這家酒店是一家為富有的華人旅客服務、附設商店和娛樂場所的精品酒店，因此人們認為它就是「牛車水的萊佛士酒店」。
南天大廈的業權在1990年轉讓給林增控股，又於1993年把轉讓給裕華國貨集團的東主，經營各項跨國業務的香港商人余國春。裕華國貨集團在1959年由余國春的父親余連慶成立，由35家公司組成，旗艦業務為百貨業，此外還從事投資、旅遊、一般貿易等業務。截至1997年，裕華國貨在香港設有三家分店，售賣中國各省出產的農產品、玉雕、手工藝品、古董，以及人參、鹿角、冬蟲夏草等藥材，廣受當地市民和遊客歡迎。
面臨酒店業日趨劇烈的競爭的南天酒店終在1994年2月結業，並撤出南天大廈。酒店結業時主要服務來自馬來西亞和印尼的經濟型旅客，僅有40間客房，每間客房都設有一張雙人床和一台風扇。大廈另外7個租客也在大廈業權轉讓之後遷出大廈，並各自獲得一筆賠償金。
後來市區重建局（市建局）刊憲，宣布保育（英语：Architectural conservation）這座租期999年的建築，新業主必須保存大廈本來的外貌，不過可以改動內部結構。大廈在1994年至1995年期間進行翻新（英语：Renovation）工程，改為裕華國貨的分店，改稱裕華大廈，並於1996年10月9日正式開業，售賣草藥、藥材、瓷器、家具、手工藝品、服裝、紡織品等各種中國傳統商品。
南天酒店由雙麥嘉仁設計，是一座現代主義建築，設計上務求實用，在20世紀初是新加坡的高樓大廈之一，也是牛車水的地標。南天酒店灰色的外牆用簡單的原料搭建，粗大的橫梁的以下是尖角拱門和造型簡單的檐口，設計元素比較簡單。大廈的窗戶鑲有鋼框，且設有金屬欄杆、金屬柵欄，在1930年可說是時髦的設計。頂樓涼廊的用色淡了一些，設有以鑄鐵打造而成的欄杆柱（英语：baluster）和支架，以及多面綠色玻璃。
南天大廈樓高六層，南天酒店則是新加坡首家設有電梯的華人酒店。按照原有設計，大廈底層設有商鋪和娛樂場所（包括海南咖啡店），第一層是辦公室、第二和第三層是酒店，第四層是餐廳（後改為業主辦事處），頂層是茶館和歌舞廳（由當時著名的南天夜總會承租）。
南天大廈的建築修復工程耗資2500萬新加坡元；負責進行修復的建築師事務所（英语：architectural firm）是總部位於武吉巴梳路（英语：Bukit Pasoh Road）的OD建築師（O.D. Architects）。工程的建築師按照市建局保育南天大廈的指引，把大廈的天台花園和面向余東璇街的陽台保留下來（英语：Architectural conservation）。
施工方改動了建築的內部結構，拆除不是承重牆的內牆，採用開放式設計，方便百貨公司在這裏開業。他們在二樓增建內牆，闢出中庭，中庭可以用作展覽廳。大廈後方增建了一座樓高四層的瀑布，以及一座樓高三層的新建築，擴展部分與原南天大廈之間以花窗玻璃天窗銜接。工程完成後，所有樓層之間都安裝了扶手電梯和升降機。由此大廈的總樓面面積從3,700平方米（40,000平方英尺）平方米增加到4,600平方米（50,000平方英尺），其中可以用作零售用途的樓面面積佔地4,650平方米（50,100平方英尺）。
裕華國貨在1993年購入南天大廈業權的同時斥資1億新加坡元，開設該公司首家位於新加坡、售賣中國商品的分店。裕華大廈的修復工程令大廈在1997年獲得市建局頒發的舊建築修復工程優異獎。
遠足

徒步亦稱遠足、行山或是健行（英語：Hiking），并不是通常意义上的散步，也不是体育竞赛中的竞走项目，而是指有目的地在郊区、农村的小徑或者山野间的山径进行中长距离的走路锻炼，徒步也是户外运动中最为典型和最为普遍的一种。由于短距离徒步活动比较简单，不需要太讲究技巧和装备，经常也被认为是一种休闲的活动。
徒步者在进行中长距离的徒步活动时候，通常需要穿专门的徒步鞋以保护脚底，部分强调体能训练的徒步活动还要求徒步者负重10至15公斤的物质。
徒步爱好者和其他户外运动爱好者一样，也被称为“驴友”。
袜子应选择厚实的棉袜，长途跋涉的话应带两双。
在香港，單獨行山人士遇事的個案室近年有上升的趨勢，部分充滿自信心的登山者忽視安全重要，恃着自己有一定的經驗，而不配備指南針及地圖等基本裝備，在入夜後容易因為失去了方向感而迷路。民眾安全服務隊建議市民在出發前作好準備，遠足時切忌獨行，應該結伴同行，互相照應。
中华人民共和國热门徒步路線为編号G318，起點為上海人民廣場，一般終點設為西藏拉薩，但可申請進入后藏至尼泊爾邊境。
台灣门路線环台灣本島。
Hiking Dolomites （页面存档备份，存于互联网档案馆） Italy
白沙屯媽祖進香

白沙屯媽祖徒步進香為臺灣苗栗縣通霄鎮白沙屯拱天宮信眾代代相傳之民間宗教儀式，每年來回徒步約300-400公里之間。
在該儀式中，諸信眾及工作人員以徒步方式抬著媽祖神轎縱跨苗栗縣、臺中市、彰化縣、雲林縣等地區及橫渡大安溪、大甲溪、大肚溪、濁水溪，前往北港朝天宮進香。隊伍上除白沙屯媽祖外，還有來自苗栗縣後龍鎮南港里山邊媽祖宮的山邊媽祖共同乘轎進香。回鑾到通霄新埔秋茂園旁的空地，由四人轎換八人轎，換八人轎後不准再鑽轎腳。白沙屯媽祖進香的的特色是只有「起駕日」、「刈火日」與「回宮日」為每年農曆12月15日下午擲筊，每年天數、路線皆不固定，信徒稱這是媽祖指引轎夫行轎前行。
向北港進香的習俗在白沙屯拱天宮建廟之前已存在。咸豐晚年白沙屯居民有鑑於媽祖神像長年輪值奉祀於爐主家遲遲未有禮拜殿堂，村民倡議集資創建，於同治二年（1863年）建成拱天宮，成為地方信仰中心。
1930年經一甲子的風雨剝蝕土埆結構已漸斜傾，有失禮神誠敬；地方信士提議，為使廟宇堅實穩固，改以磚石修建。
2003年首次舉辦白沙屯文化藝術季。
2008年8月4日，苗栗縣政府將白沙屯媽祖進香登錄為苗栗縣文化資產。
2010年，中華民國文化部指定白沙屯媽祖進香為國家重要無形文化活動資產。
西門町

25°02′34″N 121°30′27″E﻿ / ﻿25.042643°N 121.507539°E﻿ / 25.042643; 121.507539
西門町（英語：Ximending）是位於臺灣臺北市萬華區的一個商圈，主要客源為年輕人和國際觀光客。西門徒步區街區發展促進會稱之為「西門町商圈」，以西門徒步區為中心，並由中華路、康定路、漢口街與成都路所圍起的區域。
西門町之名來自日治時期1922年設立臺北市時新劃分的行政區──西門町，範圍約為今日成都路周邊的「西門里」，由峨眉街、康定路、內江街、中華路圍起，但現今通稱為西門町的區域則更為廣大，尚包括昔日新起町、若竹町、末廣町、壽町、築地町、濱町、元園町等町的範圍，今日仍延用西門里、新起里為當地里名。西門町的充滿活力和年輕流行文化因此被稱為「台灣的明洞」、「台北的澀谷」和「台北的原宿」，西門町是國際觀光客和年輕人非常喜歡造訪的商圈與景點。
西門町因為位於台北城的西門外而得名。廣義的西門町（西門次分區），在清治時期西側的淡水河邊先有江瀕街、將軍廟街、久壽街、竹巷尾街、布埔街、後菜園街等聚落，南側則有「新起街」連接臺北城內和艋舺的主街區，日治初期再有東側沿著城牆向西擴張的「西門外街」形成，位於中心的「西門徒步區」原為艋舺北邊的沼澤艋舺窪地，後來日本人決定仿效東京淺草區，在此設立休閒商業區。其中最早的娛樂設施為1895年的戲院東京亭、1897年新起橫街的臺北座（たいほくざ）、1902年西門外街的榮座（さかえざ；現為新萬國商場）及1908年的八角堂（新起街市場，今西門紅樓）。而新世界館（現為H&M西門亞洲旗艦店、真善美戲院）旁的街道，稱為「片倉通」，有許多日本料理店。之後為了解決西門町河水氾濫及周邊衛生問題，從加蚋子的中崙、八張犁採土將剩餘窪地填平，並重劃市街成為日後的築地町。
1920年代開始，西門町成為台北著名的「電影街」；更在1935年的始政四十周年記念臺灣博覽會第一會場的舉辦地點，到了1945年二戰結束進入臺灣戰後時期之後，榮景也繼續維持下去，1950年代起，許多戲院開始於西門町一代開設，僅武昌街二段就連開了十多家戲院，其盛況自此可見一斑。在1950年代，當時針對由中國大陸來台的軍官、軍眷，模仿上海歌廳的紅包場形式也設立於漢口街、峨嵋街、西寧南路一帶，西門町與鄰近的中華商場為長期代表臺北最繁華的娛樂流行聖地，武昌街二段更是其中最精華昂貴的路段，附近也有一些初具規模的百貨公司接連開幕（如臺灣首間大型百貨公司「第一百貨」）。
隨著捷運西門站通車、中華路林蔭大道闢建，西門町特色商圈的建立，以及西門町是台北市第一條指標性的行人徒步區，因此持續吸引大量國際觀光客和年輕人前來西門町。在西門町，每天都有演唱會、簽唱會、唱片首賣會登場，各種電影宣傳、街頭表演等等活動也非常普遍。目前西門町有30家以上的電影院，在台北要看首輪電影，西門町都找得著，而各種商店則超過10000間。
西門町是青少年流行文化、流行舞蹈的聖地，同時也是國際觀光客必定會造訪之著名旅遊景點，西門町亦有台北的澀谷與台北的原宿之美稱。除了獨立的街邊商店之外，這類商店也特別集中於區域內幾棟專門的集合商業建築裡面，其中較著名的包括有萬年商業大樓、新世界大樓、獅子林商業大樓、西門新宿。
西門町也有獨特的著名小吃，例如：中華路上的鴨肉扁、峨嵋街的阿宗麵線、開封街的賽門甜不辣，成都路上的上海老天祿、成都楊桃冰與蜂大咖啡、漢口街的楊記花生玉米冰、昆明街的宏益水晶餃、洛陽街的牛肉麵，加上許多日式餐廳（例如峨嵋街的美觀園、大車輪火車壽司）及傳承中國大陸口味的各式外省餐廳，將老臺北人及新臺北人的味覺搭起了傳承的橋樑。
2008年6月初，臺北市都市更新處處長邊子樹在未充分溝通的情況之下，逕自推出6月21日起至9月21日止的「西門徒步區擴大試辦計畫」，將兩條唯一能南北通行的單行道在週六、周日的時間列入徒步區範圍。此舉馬上造成南北線交通堵死，而捷運和公車等大眾運輸也沒有配套措施。幾乎所有的店家和遊客都受到嚴重影響，百貨業者幾乎是少了五成，小吃、攤販等等也至少掉了三成以上。而且為了因應民意，每周的交通政策都在改變，尤其是路邊機車被莫名拖吊更是每周發生。直到在地店家和民眾進行串聯，以及台北市議員李慶鋒介入關心之後，臺北市都市更新處宣布無限期停止擴大徒步區的政策。
位于西门町汉中街116号8楼的一处大螢幕2018年1月2日播放了一支15秒广告，宣传由中国大陆官媒中央电视台即将播出的新节目《信·中国》，该节目内容是由60多位明星朗读中国共产党建党以来党员写下的信件。这是央视第一次在台湾打出宣传广告，随即台湾掀起轩然大波。媒体《自由时报》用“侵门踏户”当标题，认为央视的广告有“统战”嫌疑。行政院大陆委员会发言人邱垂正1月4号表示：“中国大陆相关广告必须要经过许可依据，才能在台做播放，同时相关广告活动内容，内容不得为中共从事具有任何政治性目的之宣传，或违背现行大陆政策或政府法令。”根据《两岸关系条例》第三十四条及相关许可办法规定，央视节目是未经许可，所以相关的广告涉及违法，有关机关已经联系上广告业者，广告业者也已经停止播放。台北市长柯文哲对此则表示，“不太可能他们要登广告完全禁止，但是应该要平等，要平等、尊严，你要在这里登广告，我们台湾也可以去大陆登广告。”
以西門町為背景的電影：
白沙屯拱天宮

24°34′17″N 120°42′33″E﻿ / ﻿24.571483°N 120.709122°E﻿ / 24.571483; 120.709122
白沙屯拱天宮，是位於臺灣苗栗縣通霄鎮白沙屯的媽祖廟，其徒步進香活動為中華民國無形文化資產民俗類。每年往北港朝天宮進香總吸引大批信徒跟隨，白沙屯媽祖進香沒有固定路線和日期。
白沙墩拱天宮設廟歷史可追溯至乾隆年間。根據國史館臺灣文獻館資料，聖母祠（今拱天宮天上聖母）以業主身分，於1901年（明治34年）11月10日向日治時期的臨時臺灣土地調查局（時任局長後藤新平），提出台中縣苗栗廳苗栗二堡白沙墩庄土地申告書，其土地產權理由書詳細記載，此係陳柏樹（查白沙墩九房陳朝合家族渡台第2代，現為祭祀公業法人苗栗縣陳盛林）於乾隆年間向後壠社番給墾，當時庄中公議，踏為聖母祠（今拱天宮天上聖母）之業，每年將其田園贖佃議交管理人收存，以作天上聖母香祀。而當初申告之管理人為陳興黎（或陳黎），即為陳柏樹之曾孫（查白沙墩九房陳家渡台第5代）。另有關白沙墩拱天宮（原聖母祠）現址建廟由來，依據前項資料另一份申告書記載，亦是以聖母祠（今拱天宮天上聖母）為業主，由管理人陳興黎申報為祠廟敷地，此係同治年間（1862-1874年）陳金蘭（查白沙墩九房陳家渡台第4代）將此地獻與聖母祀建築廟宇，內祀神祇，以祈合境平安。
乾隆年間，陳志城入墾本地，繼有駱當入墾於過港庄，續有林、王、鄭等諸姓加入墾荒，奉請一尊軟身媽祖供奉於民宅，乃全庄精神之所託。咸豐年間，白沙屯居民一起集資為輪值於爐主家的媽祖神像籌建廟宇，於1863年（同治二年）完工。今址為通霄鎮白東里8號。
一樓正殿為天上聖母殿，神房內供奉的軟身媽祖神像歷史比拱天宮悠久，本地人稱為「大媽」，集開基、鎮殿、進香為一身。該神像是為唐山師傅雕塑的，在兩岸交流不便的清代，這類神像相當罕見。每年進香啟駕前，執侍婦女以茉草水為該像沐浴洗淨，然後換上信徒所奉獻的鳳帽，蟒袍，后冠，鳳裙，弓鞋等新衣新袍。為媽祖換裝的女性，除了手腳俐落、聰明外，還需經過擲筊，如當地女性陳生煌自十二歲起就跟母親陳王玉娘見習，在日治時代為該神像沐浴、換裝的工作就由她倆擔任，戰後才由么妹陳瑞雲接替，後來兩人輪番接替。國寶級薪傳獎得主吳清波曾在2006年冬替此像粉面，後2017年夏再由林延樺重新粉面。
安奉於神房前有稱為「黑面二媽」與「粉面三媽」的兩尊神像，前者負責每年遊庄，後者則在該地居民家中辦喜事、聖誕或是鄰近宮廟慶典時受邀作客。像是2018年2月13日，由三媽神轎帶領信眾踏上拱天宮聯絡道（拱天路）作祈福。當日，神轎往路口兩根電線桿衝去，地方居民解讀是神明認為電線桿影響安全，將一根民眾自備電桿經往住宅處遷移，另一根台電電桿也外遷。
供奉的千里眼、順風耳神像為頭戴官帽、腳穿鞋的文身造型，與一般媽祖廟常見武身造型不同；據老一輩傳述，這項淵源與白沙屯媽祖每年到北港朝天宮進香有關聯。
一樓後殿則為聖父母殿、二樓前殿玉皇殿、二樓中殿觀音殿、二樓後殿金母殿、左護堂二樓前殿太歲殿、後殿聖母斗燈殿，右護堂二樓後殿文昌殿、觀音斗燈殿。太歲殿及禮斗殿都是在2011年興建。
廟方在通霄、後龍兩鎮交界過港溪畔有香客大樓，於2010年9月12日落成剪綵，頂樓可遠眺後龍好望角到白沙屯西海岸。
廟宇的環保香爐每天焚燒金銀紙的時間可長達十餘小時，曾引起附近住家抗議。
因來此廟祭拜的人潮眾多，常造成白沙屯平交道壅塞，苗栗縣政府遂於2015年規劃拱天宮聯外道路，總工程經費約新台幣三億三千多萬元。但聯絡道通車後，過年期人潮依然擠爆白沙屯，平交道人車爭道、險象環生，因此廟方計畫將白東里十一鄰道路拓寬、另在白沙屯天德宮周邊興建停車場，盼能紓解參拜車潮。
信徒洪建華為了方便遊客，募集新腳踏車分別放在白沙屯車站、白沙屯天德宮兩處，供往來遊客免費自由騎乘，於2017年6月中旬首上路，獲得不少好評，由老技師駱政雄巡視。
廟方主任委員洪文華講述，毗鄰海濱的白沙屯居民多數先祖是福建泉州同安、惠安移居而來，自乾隆年間奉請媽祖渡海來台啟肇以來，媽祖已成為當地人最重要的心靈依靠，而白沙屯媽祖徒步進香，乃白沙屯最重要、最具地方特色的活動。該活動在2011年3月6日由文建會正式指定為國家重要民俗文化資產。廟方也與悠遊卡公司合作，在2018年進香前推出悠遊卡，卡片版面除印有白沙屯媽祖神像，卡片製程摻入香灰並過火。
在未建立白沙屯拱天宮前，居民就會組團往北港朝天宮進香。白沙屯媽祖進香時，山邊媽祖神轎也會一同前往，在2009年報導時，長年跟隨進香的山邊居民林梅蘭表示，她祖父曾負責編織山邊媽鑾轎，推估兩尊媽祖同行進香至少數十年以上。
此活動也是通霄男子成年禮之一，起源是第二次世界大戰期間，通霄男子被徵召作軍伕，事先會到此廟祈求庇祐，待平安歸來再參加徒步進香還願。原先通霄鎮的新埔居民也會一同前往進香，但一年進香回鑾途中，兩地陣頭發生爭執，新埔人在1952年另外雕刻開光另一尊媽祖，供自己居民膜拜，後建立廟宇新埔雲天宮。
進香前三天的深夜會舉行「放頭旗」儀式，為將高兩百多公分、旗面繡有白沙屯拱天宮天上聖母等字樣的有雙龍、戟的四方形頭旗，懸掛在廟門的龍柱上，之後做為進香的先鋒旗。
白沙屯進香神轎到達通霄鎮秋茂園時，會在斜對面廣場換轎。該進香最大特色是媽祖神轎每到十字路口，四名轎夫會先停下，在無事先計畫地往其中一條前進。林梅蘭曾聽負責扛轎的人說，白沙屯媽祖與山邊媽祖神轎動作不同，鑾轎前後搖是山邊媽、左右搖是白沙屯媽，若鑾轎繞圈表示兩神正在商量走哪條路，但這沒有根據可言，由於屬於白沙屯拱天宮出轎，可知控制大轎的還是白沙屯媽，此舉也多為香燈腳所樂道。
雖然臺灣各地媽祖在農曆三月進香、遶境，但白沙屯媽祖鮮少與大甲媽祖遶境進香的隊伍交會過，直到2004年4月25日在沙鹿創下首次相遇。2016年3月17日白沙屯媽祖與山邊媽祖曾駐駕於大甲鎮瀾宮董事長顏清標宅，2020年7月5日，白沙屯媽祖與山邊媽祖前往北港朝天宮進香時，停駕大甲鎮瀾宮，由副董事長鄭銘坤迎接媽祖鑾轎，媽祖信眾對此盛事十分興奮。
回鑾時也在秋茂園斜對面同地點，換搭八人抬大轎。
自2014年，北港進香首度突破萬人，達到1萬1398人，此後逐年不斷攀升。至2024年3月14日進香報名截止時，創下歷史新高，有17萬9971人報名。
2024年進香白沙屯媽祖特地經山線由二水橫跨彰雲大橋進入林內，首次停駕斗六車站、雲林縣府、台大醫院雲林分院，也首次進到斗南市區，所到之處萬人空巷，更創下超過50萬人擠爆北港之盛況，堪稱全台媽祖進香最大場。
白沙屯的大媽自北港進香返宮安座後，次日會由二媽遊庄遶境。遶境範圍為白東、白西、南庄、內島及北庄南港村落，
從早上開始，下午陣頭、信徒簇擁二媽神轎返拱天宮。
廟方主委黃木桂解釋大媽進香返宮後要等十二天後再露臉、開爐，一般信徒說法是神明長途進香勞累，所以輪由二媽遶境，十二天後會舉行開爐，由廟方供應湯圓，代表進香圓滿成功。
Buangkok

Buangkok is a neighbourhood located in north eastern Singapore. The neighbourhood roughly encompasses the Trafalgar and Compassvale subzones of the Hougang and Sengkang Planning Areas respectively, as designated by the URA.
The namesake road Lorong Buangkok was named Buangkok, meaning "ten thousand countries", after the rubber plantation company Singapore United Rubber Plantations Limited's Chinese name "Multi Nations" (万国) in Teochew. In 1967, a track off Lorong Buangkok was named Lorong Buangkok Kechil.
Chinese farmers settled on the land in this vicinity in the early twentieth century. The land belonged partly to the state and partly to Singapore United Rubber Plantation Limited.
When Sengkang was developed in the late 1990s, a large section of Lorong Buangkok was removed for the development of the new town. Today, Lorong Buangkok is truncated into two sections — one located at the west end of Buangkok with its entrance near Yio Chu Kang Road, and the other much shorter section located within Sengkang near Punggol Road.
Buangkok was once filled and overcrowded by kampongs and villages. These were cleared between 2005 and 2009. The last kampong, Kampong Lorong Buangkok is the only remaining village and is conserved.
Buangkok Drive is a road that was completed in the second half of 1999 from Buangkok Green to Punggol Road, as the road shortens the travel drive from Ang Mo Kio Avenue 5 to Punggol Road. The second section was opened all the way to Upper Serangoon Road in December 2001 together with the extension of Upper Serangoon Road all the way to Punggol East which was opened in 2002. Buangkok East Drive was subsequently opened on 22 March 2009, all the way to the Tampines Road. Yet another Buangkok Drive extension, from Buangkok Green to Buangkok Link started construction in 2017, and was opened on 25 August 2019. The final extension from Buangkok Link to Yio Chu Kang Road has also started construction, and will be completed by 2025. Construction of the road began in 2021.
Buangkok MRT station (NE15) on the North East line of the Singapore MRT serves the residents of Buangkok. It was opened on 15 January 2006. The station is served by bus services 27, 43, 43e, 43M, 102 and 114. In addition, bus services 101 and 329 enters the western part of Buangkok, with bus services 43, 43M, 88, 109, 156, 159, 161, 325, 575, 660, 672 and 729 passing by. Bus service 329 was introduced on 9 July 2017.
A new bus interchange, which is part of a mixed, integrated development called Sengkang Grand Residences & Mall, is being built at the empty field in front of Compassvale Ancilla Park, is due to be completed by 2024, with LTA announcing that it would start operations on 1 December 2024.
Great American Rail-Trail

The Great American Rail-Trail is a planned cross-country rail trail in the United States. The trail will run 3,700 miles (6,000 km) between Washington D.C. in the east and the state of Washington in the west. The planned trail is already more than 53% complete, with over 2,000 completed miles on the ground. The trail runs through 12 states and the District of Columbia, and will be within 50 miles (80 km) of 50 million Americans. The work is being facilitated by Rails-to-Trails Conservancy. The Great American Rail-Trail is composed of over 150 existing multi-use trails with about 90 gaps to be filled. The project was launched in May 2019.
The trail overlaps several long distance rail trails for part or all of their route. From west to east, they include:
Bukit Gasing

Bukit Gasing is a tropical forest reserve in Malaysia. It straddles the federal territory of Kuala Lumpur, as well as the state of Selangor. Due to that, the reserve is governed by two different governments — the Kuala Lumpur City Hall and the government of Selangor. There are many hiking trails in Bukit Gasing.
Bukit Gasing is a tropical forest reserve located on the border between Kuala Lumpur and Petaling Jaya, Selangor in Malaysia. It was a rubber plantation before it became a secondary forest.
Since the park is located in both Kuala Lumpur and Petaling Jaya, it has two entrances, with the main entrance located in Petaling Jaya and the secondary entrance located in Kuala Lumpur.
There are many free hiking trails in Bukit Gasing, and visitors can use them for trail running and hiking. It takes approximately one to two hours to hike each of the trails, and at the end of all the trails is a suspension bridge, a Telekom tower, and a Hindu temple. There is also a river, and during the dry season, the river dries up and becomes another trail for hikers. There are different species of flora and fauna that can be found in the park. One of the birds that can be spotted by visitors is the stripe-throated bulbul.
In February 2013, the Hindu temple, Sivan Temple, was slated for demolition because it was collapsing due to weakening soil caused by the rainy season. The temple's chairman said that the temple's building plans were not approved by the government when it was built. Following the demolition, new plans for the rebuilding of the temple were submitted to and approved by the government in February 2015.
The Selangor part of Bukit Gasing has officially been declared a "green lung" by the Selangor government, which means that no development works can be carried out on the reserve. However, the Kuala Lumpur part of Bukit Gasing has not been officially gazetted as a "green lung" by the Kuala Lumpur government, although former mayors of Kuala Lumpur have promised to turn the Kuala Lumpur part of Bukit Gasing into protected land. As a result, some of the Kuala Lumpur land was sold to building contractors, and new housing projects were approved by the Kuala Lumpur City Hall government over the protests of nearby residents and Friends of Bukit Gasing, a volunteer group that helps to care for the reserve. The development projects have left parts of Bukit Gasing muddy and treeless.
Rifle Range Nature Park

Rifle Range Nature Park is a nature park in Bukit Timah, Singapore. Rifle Range Nature Park was opened on 12 November 2022 and is located along Rifle Range Road and Bukit Timah Nature Reserve. Rifle Range Nature Park is also Singapore's first net positive energy nature park. Rifle Range Nature Park is the eighth park in the Central Nature Park Network. Rifle Range Nature Park was also built to protect Bukit Timah Nature Reserve.
Rifle Range Nature Park was originally used by the old Bukit Timah Kampong and the former Sin Seng Quarry, the deepest quarry in Singapore. In 1998, the quarry ceased operations and was transformed into a freshwater habitat.
Rifle Range Nature Park was first announced in 2017 by Minister for National Development Desmond Lee.
At the park's launch, then-Deputy Prime Minister Lawrence Wong stated that, "we have expanded our green spaces and green connectors, and we have protected our nature reserves".
The nature park was opened by Lawrence Wong and Desmond Lee.
Rifle Range Nature Park has multiple attractions such as:
Rifle Range Nature Park is accessible from Exit A of Beauty World MRT station by going to Beauty World Centre via an overhead bridge. It is also accessible from bus services 41, 52, 61, 77, 157, 174, 184, 852, 961, 970, and 985.
Mustikkamaa

Mustikkamaa (Finnish: [ˈmustikːɑˌmɑː]; Swedish: Blåbärslandet; literally translates to "blueberry land") is an island in the Gulf of Finland, some 5 kilometres (3.1 mi) to the east of the city centre of Helsinki, and c. 36 hectares (89 acres) in size.
It is owned by the City of Helsinki, and used for public recreational and leisure activities such as jogging, hiking, cross-country skiing, tennis and other ballgames.
There is an open-air summer theatre, restaurant and marina, and the island is connected via a pedestrian bridge to the adjacent island of Korkeasaari, where the Helsinki zoo is located.
In 1964, a bridge was built to connect Mustikkamaa to the larger island of Kulosaari.
In 2016, the new Isoisänsilta bridge was opened, connecting Mustikkamaa also to the Kalasatama neighbourhood on the Helsinki mainland.
In the 1980s, three large rock caverns were excavated under Mustikkamaa, to store oil reserves. In 2021, the Helsinki municipal energy company HELEN took them into use as thermal energy storage facility, capable of holding 260,000 cubic metres (9,200,000 cu ft) of warm (45 °C (113 °F) or warmer) water, with the aim of reducing Helsinki's carbon emissions by over 20,000 tons annually.
60°10′50″N 24°59′30″E﻿ / ﻿60.180556°N 24.991667°E﻿ / 60.180556; 24.991667
Singapore Cricket Club Ground

The Padang or Singapore Cricket Club Ground is a cricket ground in Singapore. The Padang became a major recreational area when two clubs, the Singapore Cricket Club in 1870 and the Singapore Recreation Club in 1883 were established at both ends of the field. It was used for exercising horses in the 1920s and became the scene for the New Year sporting activities.
Cricket's development in the colony took a back seat due to the world wars, However, after World War II the ground played host to teams such as the touring Australians of 1959. In 2003 came the club was given the go-ahead to pursue extensive re-development to the cost of $17 million, the first change to its structure for nearly 120 years. Improvements include the appropriately named Stumps bar which boasts an outdoor seating area and views of the ground. Further modernisations have improved the gym and other sporting facilities, In 1996 Padang Cricket Ground became the first venue in Singapore to host One Day International (ODI's). The first ODI saw Pakistan play Sri Lanka in the 1995–96 Singer Cup. Four further ODIs were held during the tournament, which also involved India.
List of ODI matches hosted at this stadium
Three One-day international century has been scored at Singapore Cricket Club Ground, Padang
Kadhaton Nasional Pena

Kadhaton Nasional Pena (Basa Portugis: Palácio Nacional da Pena) punika salah satunggaling kadhaton ingakng mapan wonten ing São Pedro de Penaferrim, Sintra, Portugal. Kadhaton punika madeg wonten ing pucuking gunung ing nginggiling kutha Sintra. Kadhaton punika kalebet monumen nasional lan Situs Warisan Donya UNESCO ugi kalebet salah satunggaling pitu Kaajaiban Portugal .
Kadhaton Nasional Pena punika kapisan dipunyasa nalika abad kaping 15 minangka kadhaton. Lajeng yasan mau dipunsumbangaken dhateng gréja minangka biara. Lindhu nalika taun 1755 damel rusaking astana punika. Wonten ing taun 1838 astana punika dados gadhah Pangeran Fernando lajeng dipunyasa malih. Gaya astana punika kombinasi eklektik gaya asli, katambahan arsitèktur Romantis, Bavaria lan Moor kanthi polesan taman Inggris. Kadhaton nasional Pena punika asing kaginakaken kanggé upacara nagara lan acara resmi sanèsipun déning Présidhèn Républik Portugal .
Monumen Bahari

Monumen Bahari ya iku tugu pengetan sing dumunung ana ing Kutha Tegal, Jawa Tengah, diresmèkké tanggal 20 Dhésèmber 2008 déning Kepala Staf Angkatan Laut (KSAL), Laksamana TNI Tedjo Edhy Purdijatno, SH, kairing déning Wakil Gubernur Jawa Tengah, Rustriningsih, M.Si lan Walikota Tegal, Adi Winarso S.Sos. Monumen iki dadi panggonan karo obyek wisata Pesisir Alam Indah.
Kutha Tegal kasuwur minangka kutha bahari awit saka dumunung ing Pesisir Lor Jawa Tengah. Kutha iki naté didadèké papan panggonan ngadeké Badan Keamanan Rakyat – Laut (BKR Laut) nalika jaman kamardhikan Republik Indonesia, minangka cikal bakal ngadeké Tentara Nasional Indonesia Angkatan Laut.
Jiwa kapahlawanan sing miwiti anané Badan Keamanan Rakyat sing isiné para nom-noman bangsa iki antarané manten Kaigun Heiho, pegawé Jawa Unko Kaisha, lan siswa sarta guru Sekolah Pelayaran Tinggi Tegal wis ninggal tilas emas ana sajeroné sujarah kamardhikan bangsa Indonesia nganti sabanjuré dadi TNI Angkatan Laut.
Saliyané minangka wujud pangormatan tumrap para pepundhè sing nyèlèhké dhasar kebaharian ing Tegal, pambangunan Monumen Bahari dadi salah sijiné srana mengeti perjuangan lan sujarah minangka ngupadi, marisi kaluhuran para pejuang tumrap génerasi mudha amrih bisa ngisi pambangunan nasional sabanjuré.
Monumen Bahari kabangun ing lemah ambané 12.000 mèter persegi, kanthi yasan sing ambané 5.000 mèter persegi. Wangunan monumen digawé mèmper kapal perang, kang isiné sapérangan piranti utama sistem persenjataan (alutsista) sing naté dienggo nalika jaman perang.
Piranti-piranti mau sumbangan saka Markas Besar Tentara Nasional Indonesia Angkatan Laut, antarané kendaraan tempur tank PT 76, kendaraan tempur Pintam BRDM, pesawat udara Nomad N-22, meriam darat, bouyance, lampu navigasi, jangkar lan ranté, ranjau tanduk, sarta torpedo MK 44.
Monumèn Pèrs

Monumèn Pèrs yaiku salah sawijining wewangunan wujud monumèn kang duwèni makna wigati tumraping kanggo para paraga pèrs ing Indonèsia. Ing jaman kawuri papan iki dadi papan lairé sawijining paguyuban utawa organisasi yaiku Persatuan Wartawan Indonèsia (PWI).
Sujarah Monumèn Pèrs Surakarta kang diyasa taun 1918 diprakarsani déning KGPAA Mangkunagara VII, Pangéran Adipati Prangwedana. Gagasan diyasané Monumèn Pèrs yaiku kanggo sarana balé pakumpulan lan paséban. Senajan nembé diyasa ing taun 1918, nanging rancangan wimban gedhong Monumèn Pèrs wis kapasrahaké marang Mangkunegara VII kawit 1917. Wimban wewangunan Monumèn Pèrs digambar déning Mas Aboekasan Atmodirono, sawijining juru gambar saka Wanasaba.
Ing taun 1956, pener sepulug taun sawisé madegé PWI, saperangan juru warta kondhang Indonèsia paring pamrayoga supaya ngedegaké sawijining yeyasan kang mayungi pèrs nasional. Yeyasan iki banjur diresmèkaké 22 Méi 1956. Jeneng Monumèn Pèrs Nasional katetapaké ing taun 1973. Jeneng Monumèn Pèrs Nasional kang jumedhul ing Palémbang nalika kongrès ing Tretes taun 1973, jeneng kang diowahi dadi Monumèn Pèrs Nasional yaiku saka urun rembugé PWI cabang Surakarta. Banjur lahan sarta gedhong Monumèn Pèrs disumbangaké marang pamaréntah taun 1977. Manut dhasaring SK Gubernur Jawa Tengah nomer HK. 128/1977 katitik tanggal 31 Dhésèmber 1977 atas lahan lan gedhong Societeit kasebut dipasrahké marang Panitia Pembangunan Monumèn Pèrs Nasional Departemèn Penerangan RI. Monumèn Pèrs Nasional diresmèkaké déning Presidhèn Soeharto lan binuka kanggo umum tanggal 9 Fèbruari 1978. Monumèn Pèrs Nasional kanthi ditapakasmani prasasti. Kawit 2005 tumeka saiki, Monumèn Pèrs Nasional dikemunah déning Kominfo RI.
Rerenggan cacah papat patung awujud naga yeyasan salah sawijining seniman Sala, yaiku Hidyanto Kusrin kang ana sangarepé Monumen Pers rikala taun 1977. Rerenggan wujud patung naga uga kasebut Catur Manggala Kura kang ngemu pralambang kawicaksanan. Wedharan saka papat patung naga yaiku mralambangké kapisan: proklamasi Rèpublik Indonèsia ing taun 1945, kapindho Lairé Persatuan Wartawan Indonesia (PWI) ing taun 1946, katelu Tandha diresmèkaké Monumèn Pèrs Nasional ing taun 1978, kapapat Pasrah Gedhong Tambahan ing taun 1990.
Monumèn Pèrs duwé visi lan misi kang wis katetepaké déning pangemunah kang wis kasarikaké saka laman museum Kemendikbud. Visi lan misiné yaiku:
Mawujudé punjer pèrs nasional kang basisé teknologi lan Informasi
1. Ngrekam, nguri-uri bukti babar medhia lan barang-barang sujarah lingkup pers saka saindhenging Indonesia kawit sadurungé proklamasi kamardikan tumeka saiki.
2. Gethok tularaké dhokumèn dan koleksi pèrs, komunikasi, informasi kang ngemot sujarah marang bebrayan agung kanggo njurung pembangunan jiwa lan kapribadèn bangsa (Nation and Character Building).
3. Mujudaké papan kunjungan wisata ilmiah bidang pèrs lan dadi agèn diseminasi sarta minangka medhia literasi kanggo bebrayan.
Pratélan penggawa gendéra Kanadha ing Olimpiade

Ing ngisor iki menika pratelan penggawa gendera sing ngewakili Kanadha ing Olimpiade.
Para penggawa gendera nggawa gendera nasional negarane ing acara pambuka Gim Olympiadé.
Para penggawa gendera nggawa gendera nasional negarane ing acara panutup Gim Olympiadé.
SCTV

SCTV (Surya Citra Televisi) iku stasiun télévisi swasta nasional ing Indonésia.
SCTV (wiwitané cekakan saka 'Surabaya Central Televisi') ngangkasa pisanan tanggal 24 Agustus 1990 ing Surabaya, Jawa Wétan, kanthi cakupan wewengkon Surabaya lan saubengé (Gresik, Lamongan, Sidaarja, Majakerta, Jombang, Pasuruan, Bangkalan). Ing taun 1991, diadegaké stasiun SCTV Bali ing Denpasar lan SCTV Surakarta ing Surakarta. Wiwit iku jeneng SCTV diowahi dadi Surya Citra Televisi.
Tahun 1993, SCTV ngangkasa kanthi nasional. Mbaka sethithik, ing sajeroning taun 1993-1998 SCTV mindhahaké basis operasi giyaran nasionalé saka Surabaya menyang Jakarta. Saiki, kantor punjeré dumunung ing Senayan City Jalan Asia Afrika Lot 19, Jakarta Pusat. SCTV uga duwé studhio penta ing kawasan Kebon Jeruk, Jakarta Kulon. Wiwit tengahan taun 90-an, SCTV sing wiwitané siji manajemen karo RCTI pungkasané kaloroné dipisah manajemené.
SCTV diduwèni déning grup Garudha Makutha Teknologi, liwat PT.Surya Citra Media Tbk. Direktur Utama SCTV ya iku Fofo Sariaatmadja.
SCTV dadi siji-sijiné sing duwé hak siar tetandhingan Piala Donya 2006 ing Indonésia
SCTV resmi buka kantor ing Senayan City wiwit Fèbruari 2008 an sadurungé ana ing Jalan Gatot Subroto Kavling 21 Jakarta. Komplek Senayan City ditargetaké dadi Super Komplek Media, Entertainment & Style pisanan ing Indonésia. Kanthi konsèp iki diangkah SCTV dadi perintis sajeroning pangembangan New Media.
Papan Anggegana Internasional Ngurah Rai

Papan Anggegana Nagarantara Ngurah Rai iku papan anggegana nagarantara sing dumunung ing sisih kidul Bali, Indonésia, persisé ing tlatah Tuban, Kuta, watara 13 km saka Denpasar. Kodhe IATA-né ya iku DPS, déné Kodhe ICAO-n’e WADD (biyèn WRRR).
Jeneng papan anggegana iki dijupuk saka jeneng I Gusti Ngurah Rai, pahlawan Indonésia saka Bali.
Sing dimaksudaké karo rega-rega ing dhuwur sabeneré dudu pajek, nanging PJP2U (Pelayanan Jasa Penumpang Pesawat Udara)/PSC (Passenger Service Charge) sing dibayarké penumpang pesawat mau lan baka dibalèkaké wujud jasa papan anggegana, kaya pelayanan toilet, AC, lll sing ana ing sajeroning terminal papan anggegana, lan uga asuransi tumrap penumpang pesawat wektu isih ana ing jero terminal papan anggegana. saéngga kurang trep yèn diarani pajek.
Domestik
Nagarantara/ Internasiyonal
Papan Anggegana Internasional Kuala Lumpur

Papan Anggegana Internasional Kuala Lumpur (basa Inggris: Kuala Lumpur International Airport; KLIA) (IATA: KUL, ICAO: WMKK) kalebet salah satunggalipun lapangan montor miber paling awrat ing wewengkon Asia Kidul Wétan sasanèsipun Papan Anggegana Udara Suvarnabhumi ing Bangkok, Papan Anggegana Udara Internasional Hong Kong, lan Papan Anggegana udara Changi ing Singapura. Papan Anggegana Udara punika dados papan anggegana ingkang utami ing Malaysia lan kalebet paling ageng ing nagari punika. Papan Anggegana punika dunungipun caket tlatah Sepang, Selangor lan méh 50 kilométer tebihipun saking punjering nagari, Kuala Lumpur. Papan Anggegana punika dipunyasa kanthi nelasaken 3,5 milyar dollar Amérikah Sarékat.
KLIA diunbikak kanthi resmi ing tanggal 27 Juni 1998. Badhara punika saged nampung 35 juta panumpang saben sataun lan 1,2 kargo juta ton saben satunggal taun. Papan Anggegana udara punika dados papan anggegana kaping 13 ing donya saking babagan kathahipun panumpang manca nagari ingkang kathahipun 24.129.748 panumpang sampun ngginakaken papan anggegana punika ing taun 2006. Ing taun ingkang sami, papan anggegana punika ugi sampun ngendhalikaken 677.446 ton metrik kargo lan dados papan anggegana urutan kaping 30 ing donya saking babagan pangandhaléan kargo.
Partai Keadilan Sejahtera

Partai Keadilan Sejahtera (disingkek PKS) adolah partai politik parlemen bahaluan Islam di Indonesia. Pado pamilu legislatif 2014, partai manduduakan 40 kadernyo ka kursi DPR-RI.
PKS sabalunnyo banamo Parti Keadilan (PK). Tokoh-tokoh di awal pandiriannyo kabanyakan adolah aktivis Ikhwanul Muslimin jo mahasiswa-mahasiswa Indonesia di Timur Tangah. Dididirian pado 20 Juli 1998 di Jakarta, Nur Mahmudi Ismail adolah presiden patamo partai iko. Tapi, partai iko gagal mandapek duo parsen suaro pado pamilu 1999 sahinggo, untuak dapek ikuik baliak dalam pamilu 2004, partai iko barubah namo manjadi Partai Keadilan Sejahtera samanjak April 2002.
Partai iko banyak didukuang di kota-kota gadang. Pado pamilu 2009, partai iko mandapek 7,88% suaro, maningkek dari pamilu sabalunnyo yakni 7,3% suaro. 57 kadernyo duduak di kursi DPR-RI untuak maso jabatan 2009–2014. Tigo kadernyo tapiliah manjadi gubernur. Gatot Pujo Nugroho jo Ahmad Heryawan masiang-masiang adolah Gubernur Sumatera Utara jo Jawa Barat, nan tapiliah langsuang dalam pamilihan umum untuak periode 2013–2018, samantoro Irwan Prayitno manjadi Gubernur Sumatera Barat untuak periode 2010–2015.
Kini, jabatan Presiden PKS dipacik dek Anis Matta, manggantian Luthfi Hasan Ishaaq nan tasangkuik pakaro korupsi. Pado pamilu 2014, partai iko mandapek nomor uruik tigo.
Partai NasDem

Partai NasDem adolah sabuah partai politik di Indonesia nan didirikan badasarkan akta notaris pado tanggal 1 Februari 2011 di Jakarta. Partai NasDem dideklarasikan pado tanggal 26 Juli 2011, lalu didaftarkan kapado Kementerian Hukum dan Hak Asasi Manusia pado tanggal 27 Juli 2011. Partai NasDem ditetapkan dek Kementerian Hukum dan Hak Asasi Manusia sabagai badan hukum pado tanggal 11 November 2011 jo ditetapkan sabagai tanggal pandirian Partai NasDem.
Pado Januari 2013, KPU manetapkan 10 partai politik nan lolos tahapan verifikasi administrasi jo faktual, dan manjadikan Partai NasDem sabagai satu-satunyo partai baru nan lolos sabagai peserta Pemilu 2014. Pado bulan nan samo, partai iko diramaikan dek isu tajadinyo konflik di tataran para elit partai. Ketua Majelis Tinggi Partai NasDem, Surya Paloh, kabarnyo akan dicalonkan sabagai Ketua Umum Partai NasDem pado Kongres Partai NasDem nan akan diadokan pado 25 Januari 2013 di Jakarta. Pado bulan tasabuik juo tajadi aksi pamecatan kapado Sekjen DPW DKI Garda Pemuda Nasdem, Saiful Haq, sakaligus pambekuan kapengurusan DPW tersebut. Pado kongres partamo partai iko, nan diadokan pado Januari 2013, seluruah paserta kongres Partai Nasional Demokrat nan barasal dari saluruah Indonesia sacaro aklamasi sapakaik mangangkek Surya Paloh sabagai Ketua Umum Partai NasDem yang baru, manggantikan Patrice Rio Capella.
Barikuik iko adolah daftar kepengurusan Dewan Pimpinan Pusat Partai Nasional Demokrat
Partai Nasional Demokrat mamiliki babarapo organisasi sayap, di antaronyo:
Politik

Politik (bahaso Yunani: Πολιτικά, politiká; Arab: سياسة, siyasah), nan bararti dari, untuak, atau nan bakaitan jo warganagara), adolah proses pambantuakan jo pambagian kekuasaan dalam masyarakaik yang antaro lain bawujud proses parancangan kaputusan, khususnyo dalam nagara. Cabang ilimu sosial nan mampalajari politik dan pamarentahan disabuikjuo sabagai ilmu politik.
Politik iyolah seni dan ilimu untuak marabuik kakuasaan sacaro konstitusional maupun nonkonstitusional.
Di sampiang tu politik juo dapat dikubak dari suduik pandang nan babeda, yaitu antara lain:
Dalam konteks mahami politik paralulah dipahami babarapo kunci, antaronyo: kekuasaan politik, legitimasi, sistem politik, parilaku politik, partisipasi politik, proses politik, dan nan indak kalah pantiangnyo untuak mangetahui ujuang jo pangkanyo partai politik.
Filsafat politik

Istilah filsafat barasa dari bahaso Yunani nan tabantuak dari duo kato yaitu philo dan sophia. Duo kato ko mampunyoi arti masiang-masiang. Philo nan bararti “cinto” dalam arti nan labiah laweh atau umum yaitu kainginan, kahandak. Sadangkan Sophia mampunyoi makna “hikmah, kabijaksanaan, dan kabanaran”. Jadi, sacaro etimologis, filsafat bisa diartikan sabagai cinto akan kabijaksanaan.
Politik adalah proses pambantuakan dan pambagian kuaso dalam masyarakaik nan antaro lain bawujud pado proses pambuekan kaputusan, khususnyo dalam nagara. Politik juo acok dikaik'an jo hal-hal panyelenggaraan pamarentahan dan nagara.
Jadi, pengertian filsafat politik adolah suatu upaya untuak mambahas hal-hal nan bakaik'an jo politik sacaro sistematis, logis, bebas, mandalam, sarato manyaluruah. Filsafat Politik bararti pamikiran-pamikiran nan takaik jo politik. Bidang politik marupokan tampek manerapan ide filsafat. Ado bamacam-macam ide-ide filsafat nan turuik mandorong perkembangan politik modern yaitu liberalisme, komunisme, pancasila, dan lain sabagainyo. Filsafat politik marupokan refleksi filosofis mengenai masalah-masalah sosial politik nan dapek kito bedakan jadi duo bagian pambahasan yang bakaik arek, nan partamo iyolah mampasoalan hakikaik, dan nan karuo iyolah mampasoalan fungsi jo tujuan.
Tapi dalam kanyataannyo, filsafat politik indak hanyo mampasoalan hakikaik, fungsi jo tujuan nagara, malainkan juo mambahas soal keluarga dalam nagara, pendidikan, agamo, hak dan kawajiban individual, kekayaan jo harato punyo pamarentah dan sabagainyo. Filsafat politik babeda jo ilmu politik, karano ilmu politik tu sifaiknyo deskriptif dan basangkuik-pauik jo fakta-fakta, sadangkan filsafat politik ko labiah basifaik normatif dan basangkuik-pauik jo yang namonyo nilai-nilai.
Politikus

Politikus (jamak: politisi) adolah sasaurang nan talibat dalam politik, jo kadang tamasuak juo para ahli politik. Politikus tamasuak juo figur politik nan ikuik sarato dalam pamarintahan.
Dalam demokrasi Barat, istilah iko biaso tabatas kapado mareka nan manjabat atau sadang mancubo mandapekannyo daripado digunoan untuak marujuak kapado para ahli nan dipakerjakan dek urang-urang nan tasabuik di ateh. Parbedaan saroman iko indak baitu jaleh jiko bapadoman pado pamarintahan nan non-demokratis.
Dalam sabuah nagara, para politikus mambentuak bagian eksekutif dari sabuah pamarintah jo kantua sang pamimpin nagara sarato bagian legislatif, jo pamarintah di tingkek regional jo lokal.
Kamatian tahun 2019

Barikuik adolah daftar tokoh-tokoh nan maningga dunia pado taun 2019. Portal:Kajadian kini ko/Januari 2019/Kamatian Portal:Kajadian kini ko/Februari 2019/Kamatian
Portal:Kajadian kini ko/April 2019/Kamatian Portal:Kajadian kini ko/Mei 2019/Kamatian Portal:Kajadian kini ko/Juni 2019/Kamatian Portal:Kajadian kini ko/Juli 2019/Kamatian Portal:Kajadian kini ko/Agustus 2019/Kamatian Portal:Kajadian kini ko/September 2019/Kamatian Portal:Kajadian kini ko/Oktober 2019/Kamatian Portal:Kajadian kini ko/November 2019/Kamatian Portal:Kajadian kini ko/Desember 2019/Kamatian
Wali kota

Wali kota atau walikota marujuak kapado surang politikus nan batindak sabagai pamimpin sabuah kota.
Di Indonesia, wali kota adolah Kapalo Daerah untuak daerah Kota. Surang Wali Kota satingkek jo Bupati, yakni Kapalo Daerah untuak daerah Kabupaten. Pado dasanyo, Wali Kota punyo tugeh jo wewenang mamimpin panyalanggaroan daerah manuruik kabijakan nan ditetapkan basamo DPRD Kota. Wali kota dipiliah dalam ciek paket pasangan jo wakil Wali Kota malalui Pilkada. Wali kota marupokan jabatan politis, dan bukan Pagawai Nagari Sipil.
Daftar partai kumunih

Kini ado sajumlah Partai Kumunih nan aktif di babagai negara di sado dunia, dan sajumlah lainnyo nan pernah aktif. Pembentukan partai kumunih di berbagai negara pado mulonyo dimulai dek pembentukan Internasional Katigo Kumunih dek kaum Bolshevik Rusia. Indak diraguan lai bahaso partai-partai nan paliang penting daripadanyo adolah partai-partai kumunih di Uni Soviet jo Republik Rakyat Tiongkok.
Babarapo partai kumunih manggunoan namo-namo takah Partai Sosialis, Partai Buruh Sosialis, Partai Buruh, dll. Partai-partai dalam daftar iko pado umumnyo adolah partai-partai nan bersekutu jo Moskwa atau Beijing pado maso Perang Dingin jo partai-partai nan muncul daripadanyo. Kelompok-kelompok nan barasa dari tradisi Trotskyis indak dicantumkan dalam daftar iko.
Korea Salatan

Republik Korea (bahaso Korea: Daehan Minguk (Hangul: 대한민국; Hanja: 大韓民國); bahasa Inggirih: Republic of Korea/ROK) biasonyo dikana sabagai Korea Salatan, adolah sabuah nagara di Asia Timur nan maliputi bagian selatan Samananjuang Korea. Di sabalah utara, Republik Korea babateh jo Korea Utaro, dimano kaduonyo basatu sabagai sabuah nagara hinggok 1948. Lauik Kuniang di sabalah barat, Japang di subarang Lauik Japang (disabuik "Laut Timur" di Korea) dan Salaik Korea di tenggara. Nagara ko jo namo Hanguk (한국; 韓國). dek panduduak Korea Selatan dan disabuik Namchosŏn (남조선; 南朝鮮; "Chosŏn Salatan") di Korea Utaro. Ibu koto Korea Selatan adolah Seoul (서울).
Korea Utara

Korea Utaro, sacaro rasmi disabuik Republik Demokratik Rakyaik Korea (Hangul: 조선민주주의인민공화국, Chosŏn Minjujuŭi Inmin Konghwaguk) adolah sabuah nagara di Asia Timur, nan ado di sabalah timur Samananjuang Korea. Ibu koto jo koto nan paliang gadangnyo adolah Pyongyang. Zona Demiliterisasi Korea manjadi bateh antaro Korea Utara jo Korea Selatan. Sungai Amnok jo Sungai Tumen mambantuak pabatehan antaro Korea Utara dan Republik Rakyaik Cina. Sabagian dari Sungai Tumen di timur lauik babateh jo Rusia. Warga nagara ko manyabuik nagaranyo sabagai Pukchosŏn (북조선, "Chosŏn Utaro").
Bangso Korea

Bangso Korea atau urang Korea (bahaso Korea Selatan:한민족/한국인/한국사람, 韓民族/韓國人/韓國사람, Han minjok/etnis, Hanguk in (Urang bangso Han), Hanguksaram, bahaso Korea Utara: 조선민족/조선인/조선사람, 朝鮮民族/朝鮮人/朝鮮사람 Joseon minjok/etnis, Joseon (urang)/Joseonsaram) adolah salah ciek suku bangso gadang nan ado di wilayah Asia Timur. Sabagian gadang urang Korea tingga di Semenanjung Korea.
Bangso Korea umumnyo hiduik dalam duo negara Korea: Korea Utara jo Korea Selatan. Bangso Korea marupokan kalompok etnis tagadang kalimo baleh di dunia. Urang Korea juo dikenal sabagai kelompok etnis minoritas di negara Asia nan lain; sarupo Cino, Japang, Kazakhstan jo Uzbekistan. Urang Korea ado pulo nan mambuek komunitas nan cukuik gadang di Eropa, spesifik di Rusia, Jerman, Inggris, jo Prancis. Pado taun 2020, dipakiroan ado 7.5 juta bangso Korea nan hiduik jo tingga di lua Korea.
Urang Korea Selatan manyabuik rakyaiknyo Hangukin (atau sadarhanonyo 한인/ Han in untuak urang Korea Selatan nan tingga di lua nagari)(한국인; 韓國人) atau Hanguk saram (한국 사람; 韓國 사람). Sadangkan urang Korea Utara manyabuik inyo surang jo Joseon-in atau Joseon-saram (조선 사람; 朝鮮 사람). namo tasabuik manyangkuik ka "urang Joseon" nan marupokan turunan dari Dinasti Joseon, kerajaan Korea nan didirikan dek Yi Seonggye yang batahan kiro-kiro salamo 5 abaik dari 1392 hinggo 1910.
Urang Korea dipacayo marupokan katurunan suku Bangso Altaik atau proto-Altaic nan masih bakaik jo urang Mongol, Japang, Tungusik, dan urang Turkik sarato banyak suku dari Asia Tangah nan lain. Bukti arkeologi mandugo bangsa Korea tuo (Proto-Korea) adolah para pandatang Altaik dari Siberia Tenggara (kini wilayah Rusia) nan datang baturuik-turuik pado maso paraliahan dari jaman neolitik (jaman batu baru) manuju jaman parunggu.
Dalam pakambangan teknologi nan mampalajari DNA manusia pado kromosom Y, alah mampaliekan bahwasanyo urang Korea sajak jaman dulu iolah suku bangso nan khusus jo endogami, yaitu dengan bukti tingginyo frekuensi kromosom Y dari Hplogrup O2b nan dimiliki pria Korea. Bisa dikecekan DNA Y Haplogrup O2b hanyo spesifik untuak bangso Korea. Walaupun salamo wakatu nan lamo sajak maso prasejarah bangso Korea alah banyak bacampua jo bangso nan lainyo di Asia Timur, sabagian gadang urang Korea mamiliki bukti dari asa inyo sabagai bangso Altai, postur badan nan tinggi, hiduang nan mancuang, tulang pipi nan tinggi jo adonyo bintiak mongol, yaitu tando genetik kebiru-biruan pado bagian bawah badan nan tasiso hanyo pado maso ketek.
Bahaso Korea

Bahaso Korea adolah bahaso nan paliang laweh digunokan di Korea, dan marupokan bahaso rasmi Korea Selatan jo Korea Utara. Bahaso ko ditutuakan sacaro laweh di Yanbian di Cino timur laut. Sacaro kasaluruahan, ado sakitar 78 juta panutua baso Korea di sadoalah dunia tamasuak kalompok-kalompook di Uni Soviet, AS, Kanada jo Japang. Klasifikasi rasmi bahaso Korea masih alun disatujui sacaro universal, tapi dianggap dek banyak urang sabagai bahaso isolat. Sabagian mamasuakannyo ka dalam kalompok bahaso Altaik. Bahaso Korea banyak nan mirip jo bahaso Japang.
Sistem panulisan bahaso Korea nan asali — disabuik Hangul — marupakan sistem nan silabik jo fonetik. Aksara-aksara Sino-Korea (Hanja) juo digunokan untuak manulih bahaso Korea. Walaupun kato-kato nan paliang umum digunokan marupokan Hangul, labiah dari 70% kosakato bahaso Korea tadiri ateh kato-kato nan dibantuak dari Hanja atau diambiak dari bahaso Mandarin.
Huruf iko ditanamokan dek Rajo Sejong pado abaik ka-15, tanamo sabagai Hunmin Jeongeum. Namun istilah Hangul baru tanamo pado pamuloan abaik ka-20. Salapeh Hangeul digunokan pun, Hanja masih tatap dipakai, sadang Hangeul dipakai dek urang-urang indak bapandidikan, padusi jo anak-anak.
Namun pado pakambangannyo, Hangeul makin banyak digunokan bahkan pado abaik ka-19 dan pamuloan abaik ka-20, panggunoan Hangeul jo Hanja saimbang. Namun kini, Hanja hanyo dijumpoi pado tulisan-tulisan akademik jo resmi, sadangkan hampia sado papan namo, jalan, patunjuak, bahkan tulisan-tulisan informal ditulih dalam Hangeul.
Bahaso Korea pado dasanyo mampunyoi dialek-dialek nan saliang batalian ciek samo lain. Satiok wilayah dapek mamahami dialek lainnyo, kacuali dialek Pulau Jeju nan dianggap payah dimangarati dari dialek-dialek provinsi lainnyo.
Juche

Juche (biasonyo indak ditarjamahan atau kadang-kadang juo disabuik "tagak di ateh kaki surang") adolah ideologi resmi Korea Utara, dijalehan dek pamarentahan Korea Utara sabagai "kontribusi usali, brilian, jo revolusioner dari Kim Il-sung tarhadap pamikiran nasional jo internasional". Juche badalil bahasonyo "manusia manguasai takdirnyo", dan rakyat Korea Utara adolah "panguaso revolusi jo pambangunan" dan bilo rakyat manjadi kuek dan mandiri, bangso akan mandapek sosialisme nan labiah nyato.
Kim Il-sung (1912–1994) manciptoan ideologi iko, nan usalinyo maupoan varian dari Marxisme–Leninisme nan kudian diagih ciri khas Korea Utara nan manyaratoan materialisme ala Marxisme–Leninisme dan sangaik manakanan individu, negara kabangsoan, jo kadaulatan. Pamarentahan Korea Utara manggunoan ideologi Juche sabagai pandangan hiduiknyo dan taruih digunoan sabagai identitas politiknyo samanjak tahun 1950-an ka ateh. Prinsip dasar dari Juche adolah manggariakan bangso manuju kamardekaan (jaju), malalui pambangunan "parekonomian nasional" (jarip) sarato panakanan pado katahanan diri (jawi) dalam rangko mambangun sosialisme. Manuruik buku North Korea: A Country Study by Robert L. Worden, Marxism–Leninism alah ditinggaaan katiko dimulainyo de-Stalinisasi di Uni Soviet dan sapanuahnyo diganti jo Juche saindaknyo sajak 1974.
Praktik Juche baraka dari ide kabalanjuikan ateh kamandirian partanian. Ideologi iko digambaran sabagai ultranasionalisme etnis Korea nan bakambang sasudah hilangnyo unsur-unsur usali Marxisme–Leninisme.
Monumen barupo minaro nan dinamoan badasaran ideologi iko talatak di tepi sabelah timur Sungai Taedong di Pyongyang, Korea Utara. Monumen iko dibangun untuak marayoan ulang tahun Kim Il-sung nan ka-70. Meskipun manuruik sumber resmi Minaro Juche dirancang dek putra sakaligus pandahalu Kim II-sung, yakni Kim Jong-il, ado katarangan dari mantan pajabat Korea Utara nan mambantahnyo.
Salamo Parang Dingin, pamarentah Korea Utara mampromosian ideologi iko secara global.
Presiden Rumania, Nicolae Ceauşescu, kagum akan konsep Juche sasudah mangunjungi Korea Utara dalam rangkaian lawatannyo ka Asia pado tahun 1971 dan bagageh manarapan ideologi iko di nagaranyo mulai tahun 1974.
Baik di Tiongkok maupun Vietnam, tampek Marxisme–Leninisme dipromosian dek nagara, Juche alah banyak dikritik jo dicacek. Dulunyo, Juche parnah kuek di kaduo nagara tersebut.
Lomas de los Pinos

Lomas de los Pinos también conocido como Santa Teresa de los Pinos, es una localidad de México perteneciente al municipio de Cuautepec de Hinojosa en el estado de Hidalgo.
El 15 de octubre de 2014 se da el cambio de nombre de localidad; de Santa Teresa de los Pinos a Lomas de los Pinos.​
Se encuentra en la región del Valle de Tulancingo, a la localidad le corresponden las coordenadas geográficas 20° 04’ 04.161” de latitud norte y 98° 20’ 09.784” de longitud oeste, con una altitud de 2223 m s. n. m.​ Cuenta con un clima semiseco templado .​​​
En cuanto a fisiografía se encuentra dentro de las provincia del Eje Neovolcánico, dentro de la subprovincia de Lagos y Volcanes de Anáhuac; su terreno es de lomerío.​​​ En lo que respecta a la hidrografía se encuentra posicionado en la región del río Panuco, dentro de la cuenca del río Moctezuma, en la subcuenca del río Metztitlán.​​​
En 2020 registró una población de 851 personas, lo que corresponde al 1.41 % de la población municipal.​ De los cuales 407 son hombres y 444 son mujeres.​ Tiene 232 viviendas particulares habitadas.​
La localidad tiene un grado de marginación alto y un grado de rezago medio.​
Fundación Tres Pinos

La Fundación Tres Pinos, con sede en la Ciudad Autónoma de Buenos Aires, capital de Argentina, es una organización sin ánimo de lucro creada en 2006 para generar y desarrollar actividades artísticas y culturales.
La institución centraliza sus prácticas artísticas en el Museo de Arte Contemporáneo de La Boca, a partir de la recuperación y refuncionalización de un edificio patrimonial de principios del siglo XX. También posee un proyecto de museo escultórico al aire libre en la localidad de Cañuelas.
La colección de arte perteneciente a la Fundación Tres Pinos, y las actividades culturales que ésta organiza, son exhibidas, desde 2006, en muestras temporarias de museos y salas de arte de Argentina, como la instalación El Jardín de las Maravillas, del pintor surrealista Joan Miró, exhibida en 2013 en el Museo Provincial de Bellas Artes de Entre Ríos y en el Museo Municipal de Arte Moderno de Mendoza.​​ Su primera acción artística fue una obra de teatro infantil clásico, al representar Don Quijote de la Mancha en escuelas del conurbano bonaerense a través del grupo español Tramoya.
Posee un acervo cultural de alrededor de 1 000 piezas y obras de arte moderno y contemporáneo que comenzó a ser alojado, desde 2023, en el nuevo MuseoCampo de Cañuelas, provincia de Buenos Aires.
La Cámara de Diputados de la Nación Argentina declaró de su interés, además, el Museo de la Ilustración Gráfica (MIG), en el llamado Distrito de las Artes, también en el barrio de La Boca y con una colección propia de más de 15 000 ejemplares originales.​
Desde 2016, la fundación gestiona becas de arte de residencias para brindar hospedaje a artistas visuales de Argentina, América Latina, Europa y África, como un incentivo para el desarrollo de sus carreras, su formación profesional y la realización de sus proyectos. Tracey Rose (Sudáfrica), Bernardo Ortiz (Colombia), Leopoldo Estol, Gabriel Chaile o Andrés Paredes (Argentina), son algunos de los artistas que obtuvieron estas becas y residieron en el espacio de esta fundación.
La organización cuenta, también, con una editorial (Ediciones Fundación Tres Pinos) que publica proyectos autogestionados, como catálogos, ensayos, libros especializados y materiales de divulgación cultural y artística.
Hasta la inauguración en 2019 del Museo de Arte Contemporáneo de La Boca, Fundación Tres Pinos tuvo su propia sala de exposiciones por un convenio firmado con el Centro Cultural Borges, donde se instaló el primer taller de residentes para artistas visuales.
En 2023, quedó inaugurado el MuseoCampo Cañuelas en un predio de 35 hectáreas donde la organización alberga su destacada colección de arte moderno y contemporáneo. Allí sobresalen obras de artistas de trayectoria como Antonio Berni, Ernesto de la Cárcova, Reinaldo Giúdici, Luis Felipe Noé, Eduardo Schiaffino, Eduardo Sívori, Lino Enea Spilimbergo y figuras del Movimiento Espartaco. También sobresalen obras de los uruguayos Pedro Fígari y Carlos Páez Vilaró o del ecuatoriano Oswaldo Guayasamín.​
La Declaración de Misión y Visión de la Fundación Tres Pinos describe sus objetivos y prácticas artísticas actuales, el ámbito de sus proyectos y sus valores principales.