davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
강레오

강레오(1976년 6월 8일 ~ )는 대한민국의 요리사이자, 방송인이다.
경기도 양주군(현 경기도 남양주시)에서 부농의 아들로 태어난 그는 19세까지 호텔 레스토랑에서 그릇닦이와 보조 요리사로 일하였고, 20세에 프랑스 출신의 요리사인 피에르 코프만을 사사하기 위하여, 그가 있던 영국의 런던으로 건너갔다. 몇 번을 거절당한 끝에 그의 직원으로 발탁되어, 피에르 코프만 소유의 식당인 라 탕트 클레르에서 근무하며, 요리를 배웠다. 커뮤니티 상에서 강레오가 주장한 고든램지의 수제자라는 경력이 거짓 경력 또는 부풀려진 경력이라는 의혹이 있다. 대한민국으로 돌아간 후에는 CJ E&M 소유의 방송국인 올'리브에서 방송하는 마스터셰프 코리아의 심사위원으로 임용되면서, 방송에도 출연하였다. 현재는 대한민국의 요리사이자, 무형문화재인 궁중요리의 기능 보유자인 한복려를 사사하고 있으며, 동시에 대한합기도회의 자문위원으로도 활동하고 있다. 2012년 6월 27일에 대한민국의 가수인 박선주와 결혼하였다.
카라코룸

카라코룸(몽골어: ᠬᠠᠷᠠᠬᠣᠷᠣᠮ, Хархорум)은 13세기에 약 30년간 몽골 제국의 수도였다. 그 유적이 몽골의 으브르항가이 주에 남아있으며, 근처에 카호린이라는 마을이 있다. 세계 유산 중의 하나인 오르혼 계곡 문화 지구의 위쪽을 차지하고 있다.
고고학적 유물 발견으로 오르혼강의 흐르는 물을 이용한 금속제련의 중심지였다는 것이 밝혀졌다. 카라코룸은 고대 초원의 제국의 중심지라고 불리는데, 이르면 8세기부터 이곳에 유목민들이 살았었던 것으로 밝혀졌다.
칭기즈 칸은 1220년 경에 이 지역에 머물렀으며 중국 원정을 위한 본거지로 삼아 몽골 제국의 시작을 열었다. 칭기즈 칸의 주요 경쟁자였던 나이만 몽골족의 수도였던 오늘날 울란바타르의 서쪽에 있는 카라코룸을 그의 새로운 제국의 본거지로 삼았다.
우구데이 칸은 몽골의 황제 칭기즈 칸의 셋째 아들로 몽골 제국의 황위를 이어받았다. 칭기즈 칸의 아들 중에서 가장 지적인 사람이었다. 우구데이 칸은 거처를 카라코룸에 정하였고, 그가 가장 신임한 인물은 야율초재로 아버지 칭기즈 칸 때부터 통치의 조력자로 함께 해왔으며, 중국식 행정 조직을 구성하여 통치하는 데 중요한 역할을 맡았다.
참고로 카라코룸을 중국에선 화림(和林)이라 불렀고 화림 지역은 몽골이 중국을 지배하며 둔 화령로총관부(和寧路摠管府)의 하위구역이다. 이 때문에 조선조 학자가운데서도 말이 있었고 지금도 학설이 제기되고 있는 문제가 하나 있다. 그것은 바로 이성계가 명나라에 '권지고려국사'의 이름으로 사절을 보내 "나의 고향인 '화령'(和寧)과 옛날에 있었던 나라 '조선'(朝鮮)가운데 하나를 이름으로 골라달라'고 한 것과 관련된 문제이다. 이성계가 제시한 화령이 명나라로 하여금 암암리 조선을 국호로 선택할 수밖에 없게끔 유도한 것이라는 설. 명나라 입장에선 중국원정의 본거지였던 화령을 이름으로 선택하기가 매우 거북했을 것이다. 더 나아가 명나라를 은근히 조롱하기 위하여 의도된 행동이라는 설도 있는데, 명확한 근거는 없으나 당시 화령로총관부라는 것을 명과 조선 모두에서 모르고 있었을 가능성은 거의 전무하기 때문에 이러한 가능성도 전혀 없는 것은 아니다. 베이얼 호 전투에서 주원장(비유적인 표현인지 실제로 이끌었는지는 의문)이 이끄는 명군에 몽골인 7만 명이 사로잡히는 대패를 당하자 무력하게 파괴되었다고 한다.
남성재

남성재(南城齋)은 대한민국 경상북도 포항시 남구 대송면에 있는, 연일 정씨의 시조인 형양공 정습명을 제사지내기 위해 무덤 아래에 세운 재실이다.
1998년 4월 13일 경상북도의 유형문화재 제302호로 지정되었다.
연일 정씨의 시조인 형양공 정습명을 제사지내기 위해 무덤 아래에 세운 재실이다.
조선 경종 2년(1722)에 읍성의 남쪽 구석에 후손들이 처음 단을 쌓고 제사를 지냈으나, 영조 18년(1742)에 읍의 이전으로 인해 현재의 위치에 묘단을 새로이 쌓고 돌상과 비석을 세웠다.
다카사키 영화제

다카사키 영화제(일본어: 高崎映画祭)는 일본 군마현 다카사키시에서 개최되는 영화제이다. 1987년부터 개최되었으며, 매년 3월 말에서 4월 초에 열린다.
대한민국 배우로는 2010년 배두나가 《공기인형》으로, 2020년 심은경이 《블루 아워》로 각각 여우주연상을 수상하였다.
쭐랄롱꼰

쭐랄롱꼰(태국어: จุฬาลงกรณ์, 1853년 9월 20일 - 1910년 10월 23일, 재위 : 1868년 - 1910년) 또는 라마 5세 정식 명칭은 프라밧솜뎃 프라뽀라민타라 마하쭐랄롱꼰 프라쭐라쫌끌라오 짜오유후아(태국어: พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ฯ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว)는 태국의 국왕이자 차크리 왕조의 5번째 군주이다. 2016년에 즉위한 마하 와치랄롱꼰(라마 10세) 국왕의 증조할아버지이기도 하다.
그는 1868년 왕위에 올랐으며, 영국와 프랑스의 압박 속에서도 근대화를 이루었다. 그의 업적은 지식인과 왕족들의 유학을 장려하였으며, 1905년에 노예제를 폐지했다. 그리고 교통, 행정, 사법, 우편, 철도 등을 정비하여 태국 근대사에 큰 기여를 했다.
쭐랄롱꼰은 1853년 9월 20일에 몽꿋 왕과 데브시리인드라 왕비의 사이에서 태어났으며, 왕자 때의 이름이 쭐랄롱꼰이다. 1861년 그는 ‘끄롬마메운 삐까네수안 수랏상깟’(Krommameun Pikanesuarn Surasangkat)이라는 직위를 부여받았다. 그의 부왕은 유럽인 교사 안나 레오노웬즈와 같은 튜터를 붙여서 그에게 폭넓은 교육의 기회를 주었다. 1866년 그는 왕가의 전통에 따라 왓 바워니웻에서 상하(수도승)가 되었으며, 1867년 복귀하자마자 그에게 ‘끄롬 마쿤 삐닛 쁘라차낫’(Krommakhun Pinit Prachanat)이라는 칭호가 부여되었다.
1868년 일식 관측을 위해 왓코르에 방문을 했다가 몽꿋 왕이 병이 들었다. 그가 유언을 남기는 자리에서 몽꿋 왕은 "내 형제, 내 아들, 내 손자, 나라를 구하려고 생각하는 지도자 모두가 왕이 될 수 있을 것이다. 스스로의 의지로 결정하라!"라는 말을 남겼다. 그리하여 왕좌에 앉힐 왕자를 뽑았고, 쭐랄롱꼰 왕자가 왕으로 선택되었다. 왕자는 당시 15살이었고, 차오 프라야 시 수리야웡세가 섭정으로 선택되었다. 즉위식은 1868년 11월 11일에 거행되었다.
1873년 왕은 다시 승려가 되었다가 돌아왔다. 그의 두 번째 대관식은 같은 해 왕의 성년을 축하하기 위해 거행되었다.
섭정이 끝나자, 시 수리야원세는 솜뎃 차오 프라야로 격상되었고 이것은 대신들이 얻을 수 있는 가장 높은 지위였다. 시 수리야원세 자신도 19세기 가장 강력한 권력을 가진 귀족이었다. 그의 분나그 가문은 라마 1세 이후로 시암의 정치를 좌우했던 페르시아 후손 계열의 강력한 권력을 가진 가문이었다. 쭐랄롱꼰은 이복 동생 네 명과 결혼을 했으며, 그들은 모두 쭐랄롱꼰 왕의 딸들이었다. (사방 바드하나, 사오밥하, 그리고 수난다와 수꾸말마르스리)
같은 해 쭐랄롱꼰의 첫 번째 개혁은 부패한 세금 징수로 인한 폐단을 고치기 위한 감찰관을 세움으로써 시작되었다. 세금 징수관은 여러 귀족들의 후원을 받았고, 또한 그들도 재정적인 지원을 함으로써 악순환이 반복되는 것이었다.
1863년, 프랑스령 인도차이나 하에 있던 캄보디아의 노로돔 국왕이 축출되었다. 1867년 캄보디아의 양도가 공식화되었다. 캄보디아를 구성하고 있는 바탐방, 씨엠립, 스리소폰은 시암의 소유로 되어 있었다. 이것이 최초의 영토 양도가 되었다.
1887년 프랑스령 인도차이나는 베트남과 캄보디아를 복속시켰다.
쭐랄롱꼰의 왕실 기병의 동상이 왕의 통치 40주년을 기념하기 위해 1908년 완료되었다. 파리의 금속 기술자에 의해 청동으로 주조되어 대리석 판위에 얹었다.
쭐랄롱꼰은 유럽을 1897년과 1907년 두 차례 방문을 했고, 후반기에 생긴 신장병 치료를 위해서이다. 그의 최후의 업적은 1908년 도시 배관 체계를 정비한 것이었다.
교동읍성

교동읍성(喬桐邑城)는 인천광역시 강화군 교동면에 있는 조선시대의 읍성이다. 1995년 3월 1일 인천광역시의 기념물 제23호로 지정되었다.
읍성이란 군이나 현의 주민을 보호하고, 군사적·행정적인 기능을 함께 하는 성을 말한다.
인천광역시 강화군 교동면의 교동읍성은 한 도읍 전체를 둘러싸 외부로부터의 침입을 막았으며, 군데군데 문을 내어 바깥과 통하도록 만들었다.
성의 둘레는 약 430m, 높이는 약 6m로, 동·남·북쪽 3곳에 성문을 두었고, 각 문에는 망을 보기 위해 문루를 세웠는데, 동문은 통삼루, 남문은 유량루, 북문은 공북루라고 하였다.
조선 인조 7년(1629)에 처음 쌓았으며, 영조 29년(1753) 고쳐 쌓았고, 고종 21년(1884)에는 성문을 다시 세웠다고 전한다. 고종 27년(1890) 동문과 북문을 다시 세웠다고 하나, 현재는 3문이 모두 남아있지 않다. 동문과 북문은 언제 없어졌는지 확실하지 않으며, 남문인 유량루는 1921년 폭풍으로 무너져 반원 형태의 홍예문이 남아 있다. 2018년 남문인 유량루(庾亮樓) 문루가 복원되었다. 향후에는 웅성과 성벽.치 복원이 될꺼라고 한다.
교동읍성 동문이다.
교동읍성 남문이다. 2018년 문루가 복원되었다.
교동읍성 북문이다.
인천 강화군은 1억3천만원을 들여 강화군 교동면 교동읍성 남문 주변 성곽·옹성(방어 시설)·여장(성 위에 쌓은 담)을 복원하기 위한 실시설계 용역을 한다고 19일 밝혔다.
용역을 마친 뒤 내년 초 시비와 군비를 6대 4로 매칭, 약 14억3천만원을 들여 남문 주변 성곽을 복원하는 공사에 착수하고 2020년께 완공할 예정이다.
이번 공사는 지난해 말 교동읍성 남문 문루와 육축(아치 형태 입구)을 모두 복원한 뒤 이뤄지는 것이다.
한국이미지커뮤니케이션연구원

한국이미지커뮤니케이션연구원(Corea Image Communication Institute, CICI)은 2003년 6월 3일 외교부의 인가를 받아 최정화 한국외국어대학교 통번역대학원 교수가 설립한 비영리 단체로 전통과 첨단이 공존하는 한국의 이미지 정수를 세계에 알리는 것을 목표로 한다.
한국이미지커뮤니케이션연구원에서는 2005년부터 매년 한국이미지 알리기 CICI Korea 행사를 개최하여 한국의 긍정적인 이미지를 세계에 알리는데 기여한 개인이나 단체, 혹은 사물에 대하여 한국 이미지 디딤돌상, 징검다리상, 새싹상, 주춧돌상, 조약돌상, 꽃돌상 등을 시상한다.
CICI Korea 행사는 외국인들에게는 한국의 긍정적인 참 이미지를 알리며, 한국인들에게는 한국 브랜드 이미지 알리기의 중요성을 재 확인 할 수 있는 기회가 되고 있다.
역대 수상자로 이정재, 김연아, 마리오 보타, 임형주, 반기문, 싸이, 비 (가수), 조수미, 조성진 (피아니스트), 나윤선, 부산국제영화제, 인천국제공항, 아기상어, 뽀로로, 노벨 문학상 수상자 장마리 귀스타브 르 클레지오 등이 있다.
2010년 11월 개최된 서울 G20 정상회의의 효과를 극대화 하기 위해 CICI에서는 G20 국가의 문화소통계 리더들을 초청하여 C20(Culture 20 문화정상회의)를 개최했다. 각국 대표 문화 인사들은 한국의 전통, 현대적 명소 방문과 한식체험, 공연 관람 등을 통하여 한국문화를 체험했다.
이후 CICI는 문화정상회의를 정례화 하여 2011년부터 매년 문화소통포럼(Culture Communication Forum, CCF)을 개최하고 있다. CCF에서 국가 문화소통계 리더들은 한국 문화를 체험하는 동시에 토론을 통해 자국 문화를 알리는 기회도 가진다.
CQ는 Culture Quotient(문화지수), Communication Quotient(커뮤니케이션지수), Cooperation Quotient(협력지수), Concentration Quotient(집중지수), Creativity Quotient(창의력지수)를 뜻한다.
Korea CQ는 2006년 3월 시작된 한국 알리기 포럼으로, 한국의 각 계의 리더와 주한 외국인이 함께 하여 다양한 주제에 대해 각계 각층의 전문가의 강연, 문화 현장 방문 등을 통해 한국 문화를 체험한다. 2023년까지 500여명의 리더가 참여했다
5∙4 클럽은 한국을 찾는 외국인 방문객에게 5감을 통하여 느끼는 한국의 볼거리, 먹거리, 즐길거리, 얘깃거리 등 4거리를 선보이며 한국의 매력을 소개하는 프로그램이다.
2003년부터 매년 2~4차례 한국 이미지 인식 조사를 위해 한국인, 외국인 오피니언 리더들을 대상으로 설문조사를 실시한다.
주한 대사, 유수의 석학 및 연령대를 가리지 않는 수많은 직종의 사람들과의 인터뷰, 국내외 유명 전시 및 여행 브이로그 등 다양한 유튜브 컨텐츠를 통해 한국 문화를 알리고 이문화를 소개하고 있다. (최정화 랑데부 Choi JW Rendez-vous)
문화소통포럼 CCF 2024의 일환으로 두개의 공모전 개최.
문화소통포럼 CCF 2023의 일환으로 챗GPT를 통해 한국을 외국인에게 잘 알릴 수 있는 질문 공모전 개최.
문화소통포럼 CCF 2017의 일환으로, 한국의 참모습을 재발견하고 전통과 첨단이 공존하는 이미지를 널리 알리고자 사진 및 동영상 공모전 개최.
2017년 제1회 공모전에서는 ‘내가 생각하는 한국다움’과 ‘외국인 친구에게 보여주고 싶은 한국’을, 제2회 공모전에서는 ‘한국의 골목/길’과 ‘한국 음식’을 주제로 선정하여 외교사절, 경제, 언론, 문화예술인 등 한국 체류, 방문 경험이 있는 외국인, 그리고 한국 이미지 알리기에 관심 있는 한국인들을 대상으로 개최.
CICI와 한국외국어대학교 소통전략연구소가 주관하여 제3회 문화소통포럼 CCF 2012개최에 앞서 CCF 2012에 참가할 한국인과 외국인 청년대표를 선발하기 위해 ‘소통하는 한국’이라는 주제로 소통경연대회 개최.
이후 2013년 제4회 문화소통포럼 CCF 2013 개최에 앞서 ‘소통하여 화합하는 한국의 미래’를 주제로 제2회 소통경연대회 개최.
건축가이며 가수인 양진석이 작사, 작곡 및 프로듀싱한 CICI Korea의 캠페인 송 ‘사랑의 사계절(Four Seasons of Love)'의 론칭 행사
9월 14일~25일 개최된 행사로, 인도 타지 럭셔리호텔의 헤먼트 오베로이의 초청을 받아 인도에 한국 음식을 소개한 ‘Korean Food Festival’
한식을 알리기 위해 외교통상부 주최, 농림수산식품부, 문화체육관광부, 한국국제교류재단과 CICI가 주관하여 2009년 6월 25일 파리에서 개최
한국국제교류재단 주최, CICI가 주관하고 미국 한국대사관에서 후원한 한식의 세계화를 위해 마련된 행사로, 2009년 5월 5일, 7일 양일간 미국 워싱턴D.C.에서 개최
2007년 11월 13일 프랑스 파리에서 한국 이미지 알리기 행사인 CICI Korea 2007 in Paris를 개최
나윤선

나윤선(羅玧宣, 1969년 8월 28일~)은 대한민국의 재즈 가수이다.
아버지는 국립합창단 초대, 3대, 7대 단장 나영수이고, 어머니는 성악가 김미정이다. 건국대학교 불어불문학과를 졸업하였고, 1994년《지하철 1호선》의 옌볜 처녀역으로 데뷔했다. 유럽 재즈 스쿨 CIM으로 유학을 가, 우수한 성적으로 Jazz Vocal Diplome 취득하였다. 그 이후 프랑스 보베 국립음악원 성악과를 수석으로 졸업하고, 2000년부터 2001년까지 동양인 최초로 CIM 교수를 맡았다. 2004년 제1회 한국대중음악 최우수 크로스 오버를 수상하였고, 2005년에는 문화관광부 대중예술부문 오늘의 젊은 예술가상을 수상하는 등 두각을 나타내기 시작했다.
나윤선은 끊임없는 노력과 성실함으로 자신만의 독특한 음악 세계를 구축해냈다. 그 결과 프랑스 문화예술공로훈장 슈발리에 훈장 수훈, 독일 저명 재즈 어워드 ECHO JAZZ 올해의 해외아티스트 여자보컬리스트 수상, 프랑스와 독일 골든 디스크 등을 수상하며 대한민국을 대표하는 재즈보컬리스트이자 유럽 최고의 재즈 아티스트로서 그 예술성을 인정받은 바 있다. 또한, 스위스 몽트뢰 국제 재즈 페스티벌, 프랑스 니스 페스티벌 등 세계 유수 재즈 페스티벌에서 초청 공연하였으며 2014년 소치 동계 올림픽 폐막공연 무대에 올랐다. 특히, 2013년에는 프랑스 최고 극장 파리 샤틀레 극장에서 단독 공연을 하였으며 전석 매진과 15분 간의 기립박수를 이끌어 내었다. 2017년 4월 30일, 유네스코와 몽크 인스티튜트가 주최•주관하는 International Jazz Day All-Star Global Concert 무대에 오른 나윤선은, 'Imagine'과 'Bésame mucho'를 열창했다. 쿠바의 수도 아바나에서 열린 이 공연에서, 에스페란자 스팔딩, 레지나 카터, 안토니오 산체스 등과 함께 'Bésame mucho'를 부른 나윤선은, 모든 연주자가 나와 함께한 마지막 곡 'Imagine'에서는 허비 행콕과 함께 듀오로 곡의 인트로를 불렀으며, 곧바로 리차드 보나와 함께 불어 가사로 노래하며 전세계 관객들의 시선을 사로잡았다. 나윤선은 지금도 대한민국을 대표하는 재즈 보컬리스트로 활발히 활동 중이다.
나윤선씨가 1994년 발표한 곡 중 유명한 찬양으로 김지면 작곡 '시편 40편'(하나님의 음성을)이 있다.
Andrena barbilabris

Andrena barbilabris, the bearded miner bee, is a species of miner bee in the family Andrenidae. It is found in Europe and Northern Asia (excluding China) and North America.
The bearded miner bee is commonly around 11 mm in length, the males being smaller and slenderer than the females. The females have rufous hairs on the dorsal surface of the thorax which contrast with the yellower hairs on its sides and head. The males can appear silvery in colour because of the long pale hairs on their thorax. The integument is largely black. It has a narrow head which gives this species a rather hunch-backed appearance.
The bearded miner bee has a Holarctic distribution, being found across North America in southern Canada and the northern United States. In Eurasia it is distributed from western Europe to Anatolia, into western and eastern Siberia to the Russian Far East in Yakutia and Primorsky Krai and in Japan. In Britain and Ireland it has a patchy, localised distribution as far north as Inverness, it is scarcer in Ireland. It also occurs on Guernsey and Jersey in the Channel Islands.
The bearded miner bee has a strong association with light, sandy soils. The male and female bees emerge from their underground cells in the early Spring. Following emergence they mate and the females then search out sites to excavate their nesting burrows. In the burrow, the females dig out small cells within which they place a ball of pollen mixed with nectar. She then lays a single egg on each ball and seals it into its cell. The nest is not obvious and the female relies on her sense of scent to locate the nest. The nest is hidden under a thin layer of sand and the bee digs into the nest in a short time. The flight period of these bees is from March to July and they forage on a wide variety of flowers. Willows are their preferred plant for foraging on and they usually remain within 300m of their nests. These "solitary" bees form small aggregations of nests in loose sandy soil, even nesting between paving stones in gardens. Unlike other bees in the genus Andrena, the presence of the specialized cleptoparasitic bee from the genus Sphecodes, namely Sphecodes pellucidus often alerts the observer to the presence of its host as it digs into the sand, seeking out the nests of the Bearded Miner Bees.
Korean Folklore Museum

The Korean Folklore Museum (조선민속박물관) is a museum in North Korea, located north of the Korean Central History Museum next to the Taedong Gate in Pyongyang. It was opened in February 1956. The museum has seven rooms comprising 1,800 square meters of space, with 2,100 exhibits.
39°1′17.4″N 125°45′17.6″E﻿ / ﻿39.021500°N 125.754889°E﻿ / 39.021500; 125.754889
Welcome (TV series)

Welcome (Korean: 어서와; RR: Eoseowa) is a 2020 South Korean television series starring Kim Myung-soo, Shin Ye-eun, Seo Ji-hoon, Yoon Ye-joo and Kang Hoon. Based on the 2009–2010 Naver webtoon of the same name by Go A-ra, it aired on KBS2's Wednesdays and Thursdays at 22:00 (KST) from March 25 to April 30, 2020.
During its run, Welcome recorded a lowest single-episode rating of 0.8%, beating the previous record lows set by previous KBS2 dramas Lovely Horribly (2018) and Manhole (2017) to become the lowest rated drama airing in a primetime slot on a free-to-air network in history. Welcome's average rating of 1.7% was also the worst, until MBC drama Oh My Ladylord broke the record with a slightly lower average figure of 1.6% a year later.
Kim Sol-ah, a young graphic designer, brings home a white cat named Hong-jo that can turn into a man. He becomes attracted to Sol-ah while hiding his human identity from her.
Originally titled Man Who Bakes Bread (Korean: 식빵 굽는 남자; RR: Sikppang gumneun namja), the series planned to air on tvN in the first half of 2019, with the lead roles being offered to Yook Sung-jae and Park Eun-bin, but both rejected.
The first script reading took place in October 2019 at KBS Annex Broadcasting Station in Yeouido, South Korea.
کشمیری پکوان

"نوری چائے" یا گلابی چائے اور روگن جوش کشمیر میں مشہور ہے۔اور کشمیر کے لوگ بڑے شو ق سے اسے استعمال کرتے ہیں۔اور بھی لوگ ان میں دلچسپی لیتے ہیں۔
آزاد کشمیر

آزاد کشمیر ریاست جموں و کشمیر کا وہ حصہ ہے جو خود مختار خطہ ہے لیکن پاکستان کے زیرِ انتظام ہے۔ اس کا باقاعدہ نام ریاست آزاد جموں و کشمیر ہے جو پاکستان اور بھارت کے مابین متنازع ہے۔ یہ علاقہ 13،300 مربع کلومیٹر (5،135 مربع میل) پر پھیلا ہے۔ آزاد کشمیر کا دار الحکومت مظفرآباد ہے اور ریاست آزاد جموں و کشمیر کی آبادی اندازہ 40 لاکھ ہے۔ اور یہاں پہاڑی زبان، ہندکو، گوجری، پنجابی اور کشمیری زبانیں بولی جاتی ہیں۔ آزاد کشمیر کی شرح تعلیم 65 فیصد ہے۔
کشمیر اپنی قدرتی خوبصورتی اور دلکش مناظر کی وجہ سے جانا جاتا ہے اور سیر و تفریح کے لیے لوگ بڑی تعداد میں آزاد کشمیر کا رُخ کرتے ہیں۔ انہی خوبصورت مناظر کی وجہ سے مغل شہنشاہ ظہیر الدین بابر نے کہا تھا کہ کشمیر زمین پر جنت ہے۔ آزاد کشمیر میں 10 اضلاع، 32 تحصیلیں اور 182 یونین کونسلیں ہیں۔ آزاد کشمیر کی تین ڈویژن ہیں۔
پونچھ ڈویژن
میرپور ڈویژن
مظفرآباد ڈویژن
1- پونچھ ڈویژن
1 ضلع حویلی
2 ضلع باغ
3 ضلع پونچھ
4 ضلع سدھنوتی
2 - میرپور ڈویژن
1 ضلع میرپور
2 ضلع کوٹلی
3 ضلع بھمبر
3 - مظفرآباد ڈویژن
1 ضلع مظفرآباد
2 ضلع نیلم
3 ضلع جہلم ویلی
تحصلیں
ضلع میرپور
1-میرپور
2-ڈڈیال
3-چکسواری
ضلع پونچھ
1-راولاکوٹ
2-ہجیرہ
3-عباسپور
4-تھوراڑ
ضلع کوٹلی
1-کوٹلی
2-سہنسہ
3-کھوئی رٹہ
4-چڑھوئی
5-نکیال-فتح پور
6-درلیاں جٹاں
ضلع باغ
1-باغ
2-ہاڑی گہل
3-دھیرکوٹ
ضلع حویلی
1-حویلی
2-خورشید آباد
3-ممتاز آباد
ضلع مظفرآباد
1-مظفرآباد
2-پٹہکہ
3-گڑھی دوپٹہ
4-ٹیٹوال
ضلع ہٹیاں بالا
1-چکار
2-ہٹیاں بالا
3-لیپہ
ضلع نیلم
1-اٹھمقام
2-شاردا
ضلع بھمبر
1-برنالہ
2-بھمبر
3-سماہنی
ضلع سدھنوتی
1-پلندری
2-تراڑ کھل
3-بلوچ
4-منگ
آزاد جموں و کشمیر کا شمالی حصہ ہمالیہ کے نچلے علاقے پر محیط ہے، بشمول جام گڑھ چوٹی (4،734 میٹر یا 15،531 فٹ)۔ تاہم، وادی نیلم میں سروالی چوٹی (6326 میٹر) ریاست کی بلند ترین چوٹی ہے۔ اس علاقے میں موسم سرما اور گرمیوں میں بارش ہوتی ہے۔ مظفر آباد اور پٹن پاکستان کے گیلے علاقوں میں شامل ہیں۔ زیادہ تر علاقے میں، اوسط بارش 1400 ملی میٹر سے تجاوز کر گئی ہے، سب سے زیادہ اوسط بارش مظفر آباد کے قریب ہوتی ہے (تقریبا 1800 ملی میٹر)۔ گرمیوں کے موسم میں، دریائے جہلم اور لیپا میں مون سون کا سیلاب انتہائی بارشوں اور برف پگھلنے کی وجہ سے عام ہے۔
ایشیائی ترقیاتی بینک کی پراجیکٹ رپورٹ کے مطابق بینک نے آزاد کشمیر کے لیے صحت، تعلیم، غذائیت اور سماجی ترقی کے شعبوں میں ترقیاتی اہداف مقرر کیے ہیں۔ پورے منصوبے پر 76 ملین امریکی ڈالر لاگت کا تخمینہ لگایا گیا ہے۔ جرمنی، 2006ء سے 2014ء کے درمیان، AJK ہیلتھ انفراسٹرکچر پروگرام کے لیے 38 ملین ڈالر کا عطیہ بھی دے چکا ہے۔
ریاست انتظامی طور پر تین ڈویژنوں میں تقسیم ہے جو دس اضلاع میں تقسیم ہے۔
2004ء میں آزاد کشمیر میں شرح خواندگی 62 فیصد تھی جو پاکستان کے کسی بھی دوسرے علاقے سے زیادہ ہے۔ آزاد کشمیر کی موجودہ شرح خواندگی 2018ء میں 76.60٪ ہے۔ اور یہ 2019ء میں 76.80 فیصد رہا۔ تاہم، پاکستان میں اوسط 2.9 فیصد کے مقابلے میں صرف 2.2 فیصد گریجویٹ تھے۔
ہائر ایجوکیشن کمیشن آف پاکستان (ایچ ای سی) کی طرف سے تسلیم شدہ یونیورسٹیوں کی فہرست درج ذیل ہے۔
* یونیورسٹی کا درجہ دیا۔
پاکستان میڈیکل اینڈ ڈینٹل کونسل (پی ایم ڈی سی) کی طرف سے 2013 تک تسلیم شدہ انڈر گریجویٹ میڈیکل اداروں کی فہرست درج ذیل ہے۔
مسئلہ کشمیر

مسئلہ کشمیری، پاکستان، بھارت اور کشمیری حریت پسندوں کے درمیان مقبوضہ کشمیر کی ملکیت کا تنازع ہے۔ یہ مسئلہ تقسیم ہندوستان سے چلا آ رہا ہے۔ کشمیر کے معاملے پر پاکستان اور ہندوستان کے مابین تین جنگیں بھی ہو چکی ہیں۔ پہلی جنگ 1947ء، دوسری 1965ء اور تیسری 1971ء اور آخری چوتھی 1999ء میں لڑی گئی۔ اس کے علاوہ آئے دن مقبوضہ کشمیر اور پاکستان کی سرحد جسے لائن آف کنٹرول کہا جاتا ہے پر بھی گولہ باری کا تبادلہ ہوتا رہا ہے۔ جس میں اکثر پاکستانی شہری آبادی نشانہ بنتی رہی ہے۔ مقبوضہ کشمیر کے حریت پسند گروپوں میں کچھ گروپ کشمیر کے مکمل خود مختار آزادی کے حامی ہیں تو کچھ اسے پاکستان کا حصہ بنانا چاہتے ہیں۔ پاکستانی کشمیر میں بھی کچھ لوگ پاکستان سے الحاق کے حامی ہیں تو کچھ ریاست جموں کشمیر کو پھر سے خود مختار ملک دیکھنا چاہتے ہیں۔ ہندوستان پورے جموں اور کشمیر پر ملکیت کا دعوے دار ہے۔ 2010 میں ہندوستان کا کنٹرول 43 فیصد حصے پر تھا جس میں مقبوضہ کشمیر، جموں، لداخ اور سیاچن گلیشئر شامل ہیں جبکہ پاکستان کے پاس 37 فیصد حصہ آزاد کشمیر اور گلگت بلتستان کی شکل میں ہے۔
پاکستان اور بھارت دونوں مسئلہ کشمیر پر ایک بنیادی نظریے پر کھڑے ہونے کا دعوٰی کرتے ہیں۔ تقسیم ہند کے دوران میں جموں و کشمیر برطانوی راج کے زیر تسلط ایک ریاست ہوتا تھا۔ جس کی آبادی 95 فیصد آبادی مسلم تھی۔ جب ہندوستان کو تقسیم کیا جا رہا تھا تو جن علاقوں میں مسلم اکثریت تھی وہ علاقے پاکستان اور جہاں ہندو اکثریت تھی وہ علاقے بھارت کو دیے گئے۔ پر کشمیر میں اکثریتی آبادی تو مسلمان تھے لیکن یہاں کا حکمران ایک سکھ تھا اور سیکھ حکمران چاہتا تھا کہ بھارت کے ساتھ ہو جائے۔ لیکن تحریک پاکستان کے رہنماؤں نے اس بات کو مسترد کیا۔ آج بھی پاکستان کا ماننا ہے کہ کشمیر میں مسلمان زیادہ ہیں اس لیے یہ پاکستان کا حصہ ہے اور بھارت کا ماننا ہے کہ اس پر سکھ حکمران تھا جو بھارت سے الحاق کرنا چاہتا تھا اس لیے یہ بھارت کا حصہ ہے۔
آزاد کشمیر اسمبلی

آزاد کشمیر اسمبلی پاکستانی کشمیر کا قانون ساز ایوان ہے، جو مظفرآباد میں واقع ہے۔ اس ایوان کے 49 ارکان ہیں ، جن میں 41 ارکان براہ راست آزاد کشمیر کو عوام کی رائے دہی سے منتحب کیے جاتے ہیں۔ 5 خواتین ارکان اور 3 نشستیں علما اور ٹیکنوکریٹس پر مشتمل ہے۔
صدور آزاد کشمیر

پاکستانی ریاست آزاد کشمیر 24 اکتوبر 1947ء کو معرض وجود میں آئی۔ اس ریاست میں مندرجہ ذیل شخصیات بطور صدر آزاد کشمیر اپنی خدمات سر انجام دے چکے ہیں۔
آزاد کشمیر کے اضلاع

آزاد کشمیر یا پاکستان کے زیرِ انتظام کشمیر کو (10) اضلاع میں تقسیم کیا گیا ہے۔ ان میں سات پرانے اور( 3) نئے ضلع نیلم۔ ضلع حو یلی ا و ر ضلع ہٹیاں شامل ہیں۔
آزاد کشمیر یا پاکستان کے زیرِ انتظام کشمیر کو دس اضلاع میں تقسیم کیا گیا ہے۔ ان میں سات پرانے اور تین نئے اضلاع شامل ہیں ۔
دیس راج کالی

دیس راج کالی (1971 - 27 اگست 2023) ایک پنجابی مصنف اور صحافی تھے۔ وہ اپنے کاموں کے ذریعے اپنی دلت شناخت کے لیے جانے جاتے تھے۔
وہ جالندھر ضلع کے گاؤں میٹھا پور میں پیدا ہوئے۔ ان کے والد نرنجن داس مولڈنگ فیکٹری میں کام کرتے تھے۔ بچپن میں، وہ پنجابی قصہ شاعری کے ساتھ ساتھ مہابھارت اور رامائن کی ہندوستانی مہاکاوی سے متاثر تھے۔
ان کا تحریری کیریئر اس وقت شروع ہوا جب ان کی مختصر کہانی چنن دی لیک ناگمانی میں شائع ہوئی۔ انھوں نے بھگونت رسول پوری اور جندر کے ساتھ دلت کے تجربے کو پیش کرنے والے ایک نوجوان مختصر کہانی کے مصنف کے طور پر پہچان حاصل کرنا شروع کی۔
1996 میں ان کی مختصر کہانیوں کا پہلا مجموعہ کٹھ کلی شائع ہوا۔ ان کا دوسرا افسانوی مجموعہ فقیری 2006 میں شائع ہوا۔ خیال کیا جاتا ہے کہ ان کے 2015 کے مختصر کہانی کے مجموعے 'یہاں چاہی نہیں بنتی' نے انھیں ایک تجرباتی مصنف کے طور پر قائم کیا ہے۔ 2010 میں، وہ جے پور لٹریچر فیسٹیول میں نمایاں ہونے والے چھ دلت مصنفین میں سے ایک تھے۔ وہ ناٹنگھم ٹرینٹ یونیورسٹی ، یونیورسٹی آف مونٹ پیلیئر اور موناش یونیورسٹی میں خصوصی سیشنز کا حصہ بھی رہے ہیں۔ وہ 2019 کے لیے ساہتیہ اکادمی کے بال ساہتیہ پراسکر ایوارڈ کے لیے پنجابی جیوری کا حصہ تھے ان کی کتابوں کا ہندی، اردو، انگریزی، بنگالی، تامل، کشمیری، گجراتی اور راجستھانی میں ترجمہ ہو چکا ہے۔
وہ جگر کے عارضے میں مبتلا تھے اور 27 اگست 2023 کو پی جی آئی ایم ای آر، چندی گڑھ میں انتقال کر گئے ان کے پسماندگان میں ان کی اہلیہ اور تین بچے ہیں۔
இந்திய மலை அணில்

இந்திய மலை அணில் அல்லது மலபார் மலை அணில் (Ratufa indica) என்பது மரத்தின் மீது வாழும் மிகப்பெரிய அணில் வகையாகும். இவை பகலில் உணவருந்தும் பழக்கமும், தாவர உண்ணியாகவும், கிளைகளில் மீது வாழும் வகையாகவும் தெற்காசியாவில் உள்ளது. இது மகாராட்டிர மாநிலத்தின் மாநில விலங்காகவும் உள்ளது.
மொரிசியசு

மொரிசியசு அல்லது மொரிசியஸ் (Mauritius) ஆபிரிக்க கண்டத்திற்கு தென் கிழக்கு கடலோரப் பகுதியில் இருக்கும் ஒரு தீவு நாடு. இது மடகாஸ்கர் தீவுக்கு 900 கிமீ கிழக்கே அமைந்துள்ளது. மொரியசு குடியரசு கர்காடசு கராஜொஸ், ரொட்ரிகசு, அகலேகா தீவுகள் ஆகிய தீவுகளையும் கொண்டது. மொரிசியசு தீவு மசுகரீன் தீவுகளின் ஒரு பகுதியாகும். இத்தீவுக்கூட்டத்தில் மொரிசியசுக்குத் தென்மேற்கே 200கி.மீ. தூரத்தில் பிரஞ்சுத் தீவான ரியூனியனும், வடகிழக்கே 570கி.மீ. தூரத்தில் ரொட்ரிகசும் உள்ளன.
நெப்போலியப் போர்களின் போது பிரித்தானியர் இதன் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றிக்கொண்டனர். 1968ல் பிரித்தானியாவிடமிருந்து சுதந்திரம் பெற்றது. இது ஒரு பாராளுமன்றக் குடியரசாகும். மேலும் ஆபிரிக்க ஒன்றியம், பொதுநலவாய நாடுகள், தெற்கு ஆபிரிக்க அபிவிருத்திச் சமூகம் போன்றவற்றின் அங்கத்தவராகவும் உள்ளது.
மொரிசியசானது டோடோ பறவைகளின் அறியப்பட்ட ஒரே தாயகமாகும். இதன் நிறையினாலும், பறக்கமுடியாத தன்மையினாலும் குடியேற்றக்காரர்களின் இலகுவான உணவாக மாறியது. இதனால் முதலாவது ஐரோப்பியக் குடியேற்றத்திலிருந்து 80 ஆண்டுகளுக்குள் இது இனமழிந்து போனது.
மொரிசியசு தீவு நீண்டகாலமாக அறியப்படாமலும், மனிதவாசமின்றியும் இருந்தது. முதன்முதலில் மத்திய காலப்பகுதியிலே அராபியக் கடலோடிகள் இங்கு வந்தனர். அவர்கள் மொரிசியசை 'தினா அரோபி' என அழைத்தனர். 1507ல் போர்த்துக்கேயர் இங்கு ஒரு தளத்தை அமைத்தனர். 1511ல் இங்கு வந்த போர்த்துக்கேய கடலோடி டொமிங்கோ பெர்ணான்டசு பெரேரா இங்கு கால்பதித்த முதலாவது ஐரோப்பியராகக் கருதப்படுகிறார். போர்த்துக்கேய வரைபடங்களில் இத்தீவு 'செர்ன்' எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இன்னொரு போர்த்துக்கேய கடலோடி தொன் பேதுரு மசுகரன்காசு, மொரீசியசு, ரொட்ரிக்சு, ரியூனியன் ஆகிய தீவுகளடங்கிய தீவுக்கூட்டத்துக்கு மசுகரீன்சு எனப் பெயரிட்டார். எனினும் போர்த்துக்கேயர் இத்தீவுகளில் அக்கறை காட்டவில்லை.
1598ல் அட்மிரல் வைபிராண்ட வான் வார்விக் தலைமையிலான ஒரு டச்சு கப்பற்படைப்பிரிவு கிரான்ட போர்ட்டில் தரையிறங்கியது. பின் அத்தீவு ஒல்லாந்தின் தலைவரான மொரிசு வன் நசாவுவின் பெயரால் மொரிசியசு எனப்பட்டது. எனினும் 1638லேயே முதலாவது டச்சுக் குடியேற்றம் அமைக்கப்பட்டது. அது அவுஸ்திரேலியாவின் மேற்குப்பகுதியைக் கண்டறியப் புறப்பட்ட புகழ்பெற்ற டச்சுக் கடலோடியான தஸ்மனால் அமைக்கப்பட்டது. முதலாவது டச்சுக் குடியேற்றம் 20 வருடங்களே நீடித்தது.
ஏற்கனவே ரியூனியனின் அதிகாரத்தை கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொணர்ந்த பிரான்சு 1715ல் மொரிசியசைக் கைப்பற்றியது. 1735ல் பிரெஞ்சு ஆளுநரான மாகே டி லா போர்டோநெய்சின் வருகையுடன் சீனி உற்பத்தியினால் பொருளாதார வளர்ச்சியும் ஏற்பட்டது. இவர் போர்ட் லூயிசை கப்பற்படைத்தளமாகவும் கப்பல் கட்டும் மையமாகவும் உருவாக்கினார். இவரது ஆளுகையின் கீழ் பல்வேறு கட்டடங்களும் கட்டப்பட்டன. 1767 வரை மொரிசியசு பிரஞ்சு கிழக்கிந்தியக் கம்பனியால் ஆளப்பட்டது.
1810 பிரித்தானிய ஆளுகைக்குட்பட்ட மொரிசியசு 1968ல் சுதந்திரம் பெற்றது. 1992 குடியரசானது.
மொரிசியசில் ஏறக்குறைய 55 000 தமிழர்கள் வாழ்கின்றனர். தமிழர்கள் இந்நாட்டின் வளர்ச்சியில் முக்கிய பங்காற்றியுள்ளனர். தமிழர்கள் பலர் அமைச்சர்களாகவும் நீதிமான்களாகவும் பதவி வகித்துள்ளனர். சில பள்ளிகளில் தமிழ் மொழி பாடமாகக் கற்பிக்கப்படுகிறது. அண்மையில் தமிழ்நாடு அரசு இவர்களின் தமிழ்க் கல்விக்கு உதவிசெய்ய முன்வந்தது. இந்த நாட்டின் பணத்தில் தமிழ் எழுத்துக்கள் மற்றும் தமிழ் எண்கள் பொறிக்கப்பட்டிருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
மொரிசியஸ் அதன் அருகாமை நாடுகளுடன் நட்புறவுடனே உள்ளது. அதன் காரணமாக இந்திய பிரதமர் நரேந்திர மோடி போர் கப்பல் ஒன்றை அர்ப்பணித்தார்.
ஹபீப்ஹஞ்ச் தொடருந்து நிலையம்

ஹபீப்கஞ்ச் ரயில் நிலையம் (நிலையக் குறியீடு: HBJ), அதிகாரப்பூர்வமாக ராணி கமலாபதி ரயில் நிலையம் (நிலையக் குறியீடு: RKMP), ஒரு [[ இந்திய மாநிலமான மத்தியப் பிரதேசம், போபாலில் ரயில் நிலையம்|ரயில் நிலையம்]]. இது இந்திய இரயில்வேயின் புது டெல்லி-சென்னை பிரதான பாதையில் அமைந்துள்ளது. இது இந்திய ரயில்வே மேற்கு மத்திய இரயில்வே மண்டலம் (WCR) கீழ் வருகிறது மற்றும் WCR இன் போபால் இரயில்வே பிரிவு தலைமையகமாக செயல்படுகிறது. இது போபால் சந்திப்பு ரயில் நிலையம் (போபாலின் முக்கிய நிலையம்)க்கு இரண்டாம் நிலை நிலையமாக செயல்படுகிறது. இது இந்தியாவின் முதல் தனியார் ரயில் நிலையம்.
ஹபிப்ஹஞ்ச் ரயில் நிலையம் அமைவிடம் :
இந்த தொடருந்து நிலையம் 5 நடைமேடைகளை கொண்டுள்ளது.
சீனா கொட்டாரம்

சீனா கொட்டாரம் (Cheena Kottaram) அல்லது சீனா அரண்மனை 1904 ஆம் ஆண்டில் திருவாங்கூர் மன்னராக இருந்த ஸ்ரீ முலாம் திருநாள் ராம வர்மாவுக்காக கட்டப்பட்ட ஒரு ஓய்வு இல்லமாகும். கொல்லம்-ரயில்வே இருப்புப்பாதை அமைக்கப்பட்ட காலகட்டத்தில் இந்த அரண்மனையின் கட்டுமானப் பணி நிறைவடைந்தது. இது ஏழு அறைகளைக் கொண்ட ஒற்றை மாடி சிவப்பு செங்கல் கட்டிடம் ஆகும். சீனா கொட்டாராமின் கட்டிடக்கலை இந்தோ-சரசெனிக் பாணியில் அமைந்ததாகும். இந்த பாணியானது பொதுவாக இந்திய கட்டிடக்கலை மற்றும் ஐரோப்பிய, இஸ்லாமிய மற்றும் மூரிஷ் கட்டிடக்கலைகளின் ஒன்று சேர்ந்த ஒரு கலவையாகும். சீனா கொட்டாராம் இன்னும் 'தேசிய பாரம்பரிய நினைவுச்சின்னம்' என்ற அங்கீகாரம் பெறவில்லை.
கொல்லத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் இந்த ஓய்விடத்தை சீனா அரண்மனை என்று பொருள் அமையும் வகையில் சீனா கொட்டாரம் என்று அழைக்கின்றார்கள். ஏனெனில் இது பண்டைய சீன கட்டிடங்களின் கட்டடக் கலைப்பாணியைக் கொண்டு அமைந்துள்ளது.
இந்தியா சுதந்திரம் அடைவதற்கு முன்னர், திருவிதாங்கூர் இராச்சியத்தின் வணிக தலைநகராக குயிலன் (கொல்லம்) இருந்தது. திருவிதாங்கூர் - மலபார் கடற்கரைப் பகுதியில் அதிகபட்ச வணிக மற்றும் வணிகம் சார்ந்த நிலையில் நற்பெயரைக் கொண்ட நகரமாக கொலலம் இருந்தது. கொல்லம் துறைமுகத்தின் வழியாக அதிக அளவிலான ஏற்றுமதி-இறக்குமதி நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. அப்போது கொல்லம் நகரத்தில் பல அரண்மனைகள் இருந்ததால் கொல்லம் நகரமானது அரண்மனை நகரம் என்று அழைக்கப்பட்டது. திருவிதாங்கூர்-மலபார் கடற்கரையில் அமைந்த ஒரே ஒரு விமான நிலையம் அப்போது கொல்லம் நகரில் இருந்தது. அந்த காலகட்டத்தில், திருவனந்தபுரத்திற்கு ரயில் இணைப்போ விமான இணைப்போ இல்லை. திருவாங்கூர் மன்னர்கள் கொல்லத்தில் பயணம் செய்வதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தனர். அதற்காக அவர்கள் கொல்லம் ரயில் நிலையத்திற்கு அருகில் சீனா கோட்டாரம் எனப்படுகின்ற இந்த அரண்மனையைக் கட்டியுள்ளனர்.
சீனா கொட்டாரத்தை வெளியில் இருந்து பார்ப்பதற்கு இரட்டை மாடிக் கட்டிடம் போல் தோன்றினாலும், இது உண்மையில் ஒற்றை மாடியினைக் கொண்டே அமைந்துள்ளது. இந்த ஓய்வு இல்லத்தில் ஏழு அறைகள் அமைந்துள்ளன. முன் புறத்திலும் கட்டிடத்தின் பின்புறத்திலும் வராண்டாக்கள் உள்ளன. தெற்குப் பக்கத்தில் இருக்கும் தாழ்வாரப்பகுதியானது மூடப்பட்டுள்ள நிலையில் உள்ளது. அங்கிருந்து கொல்லம் போக்குவரத்திற்கான பாலத்தினைக் காணமுடியும். வடக்குப் புறத்தில், இப்போது ஒரே நுழைவாயில் உள்ளது. உள்ளே செல்லவும் வெளியே வருவதற்கும் அந்த பாதை பயன்படுத்தப்படுகிறது.அங்கே உள்ள ஒரு சிறிய தளத்தில் இருந்து மகாராஜா தனது சலூன் காரில் ஏறுகின்ற அமைப்பினைக் கொண்டுள்ளது.அது பயணிகள் ரயிலுடன் பின்னர் இணைக்கப்படும். மாளிகையின் நடுவில் நேர்த்தியாக அமைந்துள்ள கோதிக் வளைவுகள் உள்ளன. அனைத்துப் புறங்களிலும் ஈய பிரேம்களில் படிந்த கண்ணாடி அமைப்புகளைக் கொண்டு உள்ளன. அழகான கண்ணாடி சுவரோவியங்கள், வெனிஸ் மாடி ஓடுகள், விண்டேஜ் கேரளா பாணியில் அமைந்த மரச் செதுக்குதல் மற்றும் கூரைகளுக்கு தனித்துவமான டிராகன் போன்ற மர அமைப்புகள் இதன் சிறப்பான அம்சங்களாகும். திருவிதாங்கூரின் சின்னமான சங்கு கிரானைட்டில் அனைத்துப் பக்கங்களிலும் சுவர்களில் காணப்படுகின்றன.
கொல்லம் ரயில்வே நிலையத்திற்கு மிகவும் நெருக்கமாக சீனா கொட்டாரம் அமைந்துள்ளது. ரயில்வே ஸ்டேஷனிலிருந்து 950 மீ தொலைவில் இது உள்ளது. அருகில் உள்ள விமான நிலையம் திருவனந்தபுர சர்வதேச விமான நிலையம் ஆகும். விமான நிலையம், அரண்மனையிலிருந்து சுமார் 68 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது.
சீ. உ. வனம் ஊராட்சி

சீ. உ. வனம் ஊராட்சி (S. u. vanam Gram Panchayat), தமிழ்நாட்டின் திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் உள்ள ஆரணி வட்டாரத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊராட்சி, ஆரணி சட்டமன்றத் தொகுதிக்கும் ஆரணி மக்களவைத் தொகுதிக்கும் உட்பட்டதாகும். இந்த ஊராட்சி, மொத்தம் 7 ஊராட்சி மன்றத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்து 7 ஊராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். 2011ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மொத்த மக்கள் தொகை 2151 ஆகும். இவர்களில் பெண்கள் 1076 பேரும் ஆண்கள் 1075 பேரும் உள்ளனர்.
தமிழ்நாடு ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித் துறையின் 2015ஆம் ஆண்டுத் தரவின்படி கீழ்க்கண்ட தகவல் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்த ஊராட்சியில் அமைந்துள்ள சிற்றூர்களின் பட்டியல்:
சோமேசுவரா வனவிலங்கு சரணாலயம்

சோமேசுவரா வனவிலங்கு சரணாலயம் (Someshwara Wildlife Sanctuary) என்பது இந்தியாவின் கர்நாடக மாநிலத்தின் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் உள்ள பாதுகாக்கப்பட்ட வனவிலங்கு சரணாலயமாகும்.
சோமேசுவரா வனவிலங்கு சரணாலயம், கருநாடக மாநிலத்தில் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் அமைந்துள்ளது. இந்த சரணாலயத்திற்குள் அமைந்துள்ள புகழ்பெற்ற சோமேசுவரர் கோயிலின் கடவுளரான "சோமேசுவரர்" பெயரிடப்பட்டது. இந்த சரணாலயம் அகும்பேக்கு கீழாகக் கருநாடக மாவட்டங்களான உடுப்பி, சீமக்காவில் பரவியுள்ளது. இந்த சரணாலயத்தில் கர்நாடக வனத்துறையால் நடத்தப்படும் சீதனாடி இயற்கை முகாம் உள்ளது. இந்த வனவிலங்கு சரணாலயம் வழியாக உடுப்பி முதல் அகும்பே சாலை செல்கிறது. இதன் அருகிலுள்ள நகரம் ஹெப்ரி ஆகும். இந்த சரணாலயம் உடுப்பி, மங்களூரு மற்றும் பெங்களூருக்கு பேருந்து சேவையின் மூலம் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த சரணாலயம் 1974ஆம் ஆண்டு 88.40 km (34.13 sq mi) பரப்பளவில் தோற்றுவிக்கப்பட்டது.
பின்னர் 2011ஆம் ஆண்டில் 314.25 km (121.33 sq mi) பரப்பளவாக அரசு அறிவிக்கை எண் FEE302 FWL2011- (V), பெங்களூர், தேதியிட்டது: 27-12-2011" மூலம் விரிவாக்கப்பட்டது. விரிவாக்கத்திற்குப் பிறகு இச்சரணாலயம் உடுப்பி, குண்டபுரா, கர்கலா, தீர்த்தகள்ளி வட்டம் (உடுப்பி) மற்றும் சிவமோகா மாவட்டங்களில் பரவியுள்ளது. தற்போதுள்ள சரணாலயத்தில் பலேஹள்ளி பாதுகாக்கப்பட்ட வனச்சரக, அகும்பே மாநில வனம், சோமேசுவரா பாதுகாக்கப்பட்ட வனம் மற்றும் டோம்பட்லு பாதுகாக்கப்பட்ட வனப்பகுதிகளைச் சேர்த்து சரணாலயம் விரிவுபடுத்தப்பட்டது. விரிவாக்கப்பட்ட சரணாலயம் மூக்காம்பிகா வனவிலங்கு சரணாலயம், சராவதி வனவிலங்கு சரணாலயம் மற்றும் குத்ரேமுக தேசிய பூங்கா ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதியைத் தொடர்ச்சியாக உருவாக்குகிறது. வற்றாத சீதனாடி ஆறு இச்சரணாலயம் வழியாகப் பாய்கிறது.
சோமேஸ்வரா வனவிலங்கு சரணாலயத்தில் வெப்பமண்டல ஈரமான பசுமையான காடுகள், மேற்கு கடற்கரை பகுதி பசுமையான காடுகள் மற்றும் தெற்கு இரண்டாம் நிலை ஈரமான கலப்பு இலையுதிர் காடுகளைக் கொண்டுள்ளது.
இச்சரணாலயத்தில் வங்காளப்புலி, இந்தியச் சிறுத்தை, உஸ்ஸூரி செந்நாய், இந்திய யானை, பொன்னிறக் குள்ளநரி, ஆசிய மரநாய், காட்டுப்பூனை, இந்தியக் காட்டுப்பன்றி, இந்திய முகட்டுக் முள்ளம்பன்றி, கடமான், புள்ளிமான், இந்திய முண்ட்ஜக் மான் (கேளையாடு), இந்தியப் புள்ளிச் சருகுமான், இந்தியக் காட்டெருது (இந்தியன் பைசன்), இந்திய குழிமுயல், சோலைமந்தி, குல்லாய் குரங்கு, தென்வெளிச் சாம்பல் குரங்கு, இந்திய பெரும் பறக்கும் அணில், இராச நாகம் போன்ற விலங்குகள் காணப்படுகின்றன.
மலை இருவாட்சி, மலபார் சாம்பல் இருவாச்சி, தீக்காக்கை, இலங்கை ஃபிராக்மவுத், மலபார் வெள்ளை கறுப்பு இருவாட்சி மற்றும் சீகார்ப் பூங்குருவி ஆகிய பறவைகள் இச்சரணாலயத்தில் காணப்படும் சில பறவைகளாகும். நீர்நாய் மற்றும் பெளிமீன் சீதாநதி ஆற்றில் காணப்படுகின்றன.
இந்த ஆராய்ச்சி வசதியைத் ரோமுலஸ் விட்டேக்கர் என்ற ஊர்வன அறிவியலாளர் 2005இல் நிறுவினார். இந்த வசதி அகும்பே அருகே அமைந்துள்ளது. இது ராஜநாகம் மீது டெலிமெட்ரி அடிப்படையிலான திட்டங்களைச் செயல்படுத்துகிறது.
வடகிழக்கு இந்தியாவில் சேரபுஞ்சியுடன் ஒப்பிடுகையில், தென்னிந்தியாவில் அதிக மழை பெய்யும் பகுதி அகும்பே ஆகும். சோமேசுவர வனவிலங்கு சரணாலயத்தின் காப்புக் காடுகள் சராசரியாக ஆண்டுக்கு ~7000 மி.மீ. மழை பெய்கின்றது.
அகம்பே சூரிய மறைவு இடம், பர்கானா அருவி, ஒனகே அப்பி அருவி, ஜோகிகுண்டி அருவிஆகியவை அருகிலுள்ள பிற சுற்றுலா தலங்களில் சில.
ஆரணி ஊராட்சி ஒன்றியம்

ஆரணி ஊராட்சி ஒன்றியம் , இந்தியாவின் தமிழ்நாட்டின் திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தில் உள்ள 18 ஊராட்சி ஒன்றியங்களில் ஒன்றாகும். ஆரணி ஊராட்சி ஒன்றியம் முப்பத்தி எட்டு ஊராட்சி மன்றங்களை கொண்டுள்ளது. ஆரணி வட்டத்தில் உள்ள இவ்வூராட்சி ஒன்றியத்தின் வட்டார வளர்ச்சி அலுவலகம் ஆரணியில் இயங்குகிறது.
2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, ஆரணி ஊராட்சி ஒன்றியத்தின் மொத்த மக்கள் தொகை 1,15,884 ஆகும். அதில் பட்டியல் சமூக மக்களின் தொகை 25,476 ஆக உள்ளது. பட்டியல் பழங்குடி மக்களின் தொகை 521 ஆக உள்ளது.
ஆரணி ஊராட்சி ஒன்றியத்தில் உள்ள 38 கிராம ஊராட்சி மன்றங்களின் விவரம்;
மயன், அசுர கட்டிடக் கலைஞர்

மயாசுரன் அல்லது மயன் என்பவன் இந்து தொன்மவியலில் புவியில் அசுர, தைத்ய மற்றும் இராக்கத இனங்களின் மாபெரும் அரசனாவான்.பாதாள உலகின் மாபெரும் கட்டிடக் கலைஞன்.
மயாசுரன் தனதாட்சியில் மூன்று பறக்கும் நகரங்களை வடிவமைத்து ஆண்டு வந்தான். அவை திரிபுரம் என அழைக்கப்பட்டது. திரிபுரம் செல்வச் செழிப்பில், அதிகாரத்தில் ஏழுலகிலும் சிறந்து விளங்கியது. ஆயினும் அவனது அட்டூழியங்களுக்காக அவனுக்கு வரமருளிய சிவபெருமானே அவனுடன் போரிட்டு திரிபுரம் எரித்தார். ஆயினும் திரிபுரமெரித்த சிவனே ஐங்கரனை நினைக்காதமையால் அவரது தேரச்சு முறிந்தது. அவ்விடமே அச்சிறுப்பாக்கம் என வழங்கப்படலாயிற்று.
மாயா ராஷ்ட்ரா என்ற தனது தலைநகரைக் கட்டினான். இராவணனின் அழகிய மனைவி மண்டோதரியின் தந்தையாவான்.
காண்டவ வனம் பற்றியெரிந்த போது தன்னைக் கிருஷ்ணரும் அருச்சுனனும் காப்பாற்றியதற்கு நன்றி தெரிவிக்கு முகமாக பாண்டவர்கள் ஆட்சியில் தர்ம மகாராசனுக்கு இந்திரப்பிரஸ்தத்தில் சிறப்புமிக்க அரண்மனை ஒன்று கட்டிக் கொடுக்கிறான். மாயாசபை என பலராலும் புகழப்படும் இந்த அரண்மனையிலேயே நிலத்தை நீரென்றும் நீரை நிலமென்றும் தடுமாறும் துரியோதனனை கண்டு திரௌபதி சிரித்த நிகழ்ச்சி நடந்தது.
.
மாதேசுவரன் மலை

மாதேசுவரன் கோயில் என்கிற தலம் மாதேஸ்வரன் மலையில் அமைந்துள்ளது. இம்மலை தெற்கு கர்நாடகாவிலுள்ள சாம்ராஜ்நாகர் மாவட்டத்தில் உள்ளது. மலை மாதேஸ்வரன் கோயிலுக்கு மைசூரிலிருந்து 150கீ.மீ மற்றும் பெங்களுரிலிருந்து 210கி.மீ தூரம் இருக்கிறது. ஸ்ரீ மலை மாதேஸ்வரன் கோயில் மிகவும் பிரபலமான பாரம்பரியமிக்க திருத்தலம். கர்நாடகம் மற்றும் தமிழ்நாட்டிலிருந்து நிறைய திருப்பயணிகள் இத்திருத்தலத்திற்கு வருகிறார்கள். இந்த திருத்தலத்தின் பரப்பளவு 155.57 ஏக்கர் ஆகும். மாதேஸ்வரன் மலையில் தலபேட்டா, கலவவூர், இந்திகநாதா, போன்ற மலைக்கிராமங்கள் உள்ளன. இங்கே வரும் மக்கள் கோயிலுக்கு வருவதோடு இங்கேயுள்ள இயற்கையை ரசிக்கவும் வருகிறார்கள். இந்த மலையின் உயரம் 3000 அடி ஆகும். மாதேசுவரன் கோவிலைக் கட்டியவர் ஜீன்சே கெளடா, மற்றும் குருபா கெளடா என்ற ஜமின்தார்கள் ஆவர். ஸ்ரீ மாதேஸ்வர கடவுளை, சிவனின் ஒரு அவதாரம் என மக்கள் கருதுகிறார்கள். புனித மாதேஸ்வரா அவர்கள் பதினைந்தாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்ததாக வரலாறு கூறுகிறனர். 600 வருடங்களுக்கு முன்பு ஸ்ரீ மாதேஸ்வரன் இத்திருத்தலத்திற்கு வந்து அவர் தன் பாவத்திற்குப் பரிகாரம் பெற்றார். இப்பொழுதும் அவர் பரிகாரம் தருகிறார் என மக்கள் நம்புகிறார்கள்.மலை மாதேஸ்வரன் புலியின் மேலிருந்து பயணம் செய்தார். அந்த வாகனத்தைச் சில பேர் குழி வாகனா எனவும் கூறுவார்கள். மலை மாதேஸ்வரன் பல அற்புதங்கள் செய்து மக்களைக் காப்பாற்றியதால் `இங்கே உள்ள மக்கள் இன்னும் மலை மதேஸ்வரன் அந்த மலையின் பகுதியிலே வசிக்கிறார் என நம்புகிறார்கள். கிராமத்து மக்கள் மலை மாதேஸ்வரனின் அற்புதங்களைப் பாட்டாக பாடுகின்றனர். அதை ஜனபத காவியம் அல்லது நாட்டுப்புறக்காப்பியம் எனக் கூறுவார்கள்.
மலை மாதேஸ்வரன் கலியுகத்தில் பிறந்தார். அவர் வெள்ளையாக இருப்பார். இவரின் அம்மையாரின் பெயர் யுட்ராஜமா. இவரை சிறுபிள்ளையில் வழிநடத்தியவர்கள் சுட்டூர்மூட் மற்றும் குன்டூர்மூட் ஆவார்கள். இவர் ஸ்ரீ கையிலா என்ற பகுதியில் இருந்து வந்தவர் என நம்பப்படுகிறது. இவர் சிறு வயதியிலே பல அற்புதங்களைச் செய்திருக்கிறார். பிறகு தான் இவர் மலைப் பகுதிக்கு வந்துள்ளார் என நம்பப்படுகிறது. அந்தக் காட்டுப் பகுதியில் 77 மலைகள் உள்ளன. அது மிகவும் ஆபத்தான பகுதி எனக் கருதப்படுகிறது. அவர் ஆறாம் நூற்றாண்டில் அவர் காட்டுப் பகுதிக்குச் சென்றதாக வரலாறு கூறுகிறது. 50 வருடத்திற்கு முன்பு இந்த மலைக்குச் சாலை வசதி இல்லை. அதனால் இங்கே வரும் பக்தர்கள் பெரும்பாலும் நடந்து தான் வந்தார்கள். ஆனால் இப்போது சாலைகள், தமிழ்நாடு மற்றும் கர்நாடக அரசுகளால் போடப்பட்டுள்ளது. அதனால் இப்போது அந்த வழியில் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட பேருந்துகள் செல்கின்றன.
இந்திய நாட்டுப்புறக் காவியங்கள்-மலை மாதேஸ்வரனின் வாழ்க்கை(டாக்டர்.சி.என்.ராமசந்தரன்)_ Indian Folk Epics- The Story Of Mahadeshwara(D.R.C.N.Ramachandran) கம்சாளே-ஜனபத லோகா (Kamsaale-Janapada Loka)
பன்னாட்டு மலை அருங்காட்சியகம்

பன்னாட்டு மலை அருங்காட்சியகம் (International Mountain Museum) நேபாள நாட்டின் பொகாரா நகரத்தில் அமைந்துள்ளது.
பன்னாட்டு மலை அருங்காட்சியகத்திற்கு ஒவ்வோர் ஆண்டும் இலட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட உள்நாட்டு மற்றும் வெளிநாட்டு சுற்றுலாப் பயணிகள் வருகை தருகின்றனர். உலகெங்கிலும் உள்ள மலை மற்றும் மலையேறுதல் தொடர்பான கடந்த கால மற்றும் தற்போதைய முன்னேற்றங்கள் பதிவுசெய்யப்பட்டு இங்கு ஆவணப்படுத்துகிறது மற்றும் காட்சிப்படுத்துகிறது. அருங்காட்சியகத்தில் மூன்று முக்கிய கண்காட்சி அரங்குகள் உள்ளன: இமயமலை அரங்கு, புகழ் அரங்கு, உலக மலைகள் அரங்கு என்பவை அம்மூன்று அரங்குகளாகும். அருங்காட்சியகத்தின் உள்ளே, நேபாள மக்களின் பாரம்பரிய கலாச்சாரம் மற்றும் மதிப்புகளை பிரதிபலிக்கும் முயற்சியாக, புகழ்பெற்ற சிகரங்கள், புகழ்பெற்ற மலையேறுபவர்களின் விளக்கங்கள், மலைவாழ் மக்களின் கலாச்சாரம் மற்றும் வாழ்க்கை முறை, புவியியல் உள்ளிட்ட தாவரங்கள் மற்றும் விலங்கினங்கள் பற்றிய கண்காட்சிகள் உள்ளன.
ஆதிவாசி

ஆதிகுடிகள் (Adivasi) (ஆதிவாசி) என்ற ஒரே சொல்லில் அழைக்கப்படும் பல்வேறு மலையின மக்கள் தெற்கு ஆசியாவின் தொல்மூத்த குடியினராகக் கருதப்படுகின்றனர். 2011 மக்கட்தொகைக் கணக்கெடுப்பின்படி இந்திய மக்கட் தொகையில் 8.6% பங்கு வகிக்கின்றனர். நேப்பாளத்தில் 40% மக்கள் ஆதிகுடிகளாவர். இந்தியாவிலும், நேப்பாளத்திலும் மலைசார் சிறுபான்மை இனத்தவராக சுருங்கியுள்ளனர். பங்களாதேசிலும் சிறுபான்மையினராக உள்ள இம்மக்கள் அங்கும் ஆதிவாசி என்ற பொதுப்பெயரிலேயே அழைக்கப்படுகின்றனர். நேப்பாளத்தில் மாதேஷ் என்ற பகுதியைப் பூர்வ நிலமாகக் கொண்டவர்கள் மாதேஷி எனப்படுவர். இலங்கையில் வெட்டா என்ற பகுதியைச் சேர்ந்த பூர்வ குடிகள் சிங்களத்தில் வெட்டா என்று அழைக்கப்படுகின்றனர். பிறப்பிடத்திற்கு உரியவர்கள் என்ற பொருளில் நேபாளத்தில் இவர்கள் ”ஜனஜாதி” என்று அழைக்கப்படுவதைப் போலவே அதே சொல்லில் இந்தியாவிலும் ஜனஜாதி என்றழைக்கப்படுவதுண்டு. இருந்தாலும் இரு பகுதிகளிலும் அரசியல் ரீதியாக இருவேறுபட்ட ஷா, ராணா அரச பாரம்பரியத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். ஆதிவாசி சமூகத்தவர்கள் தற்போது ஆந்திரப் பிரதேசம், பிகார், சத்தீசுகர், குஜராத், மத்தியப்பிரதேசம், மகாராட்டிரம், ஒடிசா, இராஜஸ்தான், தமிழ்நாடு, மேற்கு வங்கம் மாநிலங்களிலும், வடகிழக்கு மாநிலங்களிலும், அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகளிலும் வசிக்கின்றனர். நவீன மயத்தின் பெயரால் நிகழும் சுற்றுச் சூழல் கேடுகளால் பெரும்பாலான ஆதிவாசிக் குறு சமூகங்கள் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன. ஆதிவாசி மக்கள் பல நூற்றாண்டுகளாகச் செய்து வந்த பாரம்பரிய விவசாயம் வணிகக் காடுகள் உருவாக்கத்தாலும், தீவிர வேளாண்மையாலும் முற்றாக அழிக்கப்படும் நிலைக்கு ஆளாகியுள்ளது.
இந்தியாவில் மலையின மக்களை மலையில் வசிப்பவர்கள் என்ற பொருளில் அடாவிகா என்றும், வனவாசி என்றும் கிரிஜன் (12) என்றும் விளிப்பதுண்டு. ஆதிவாசி என்ற சொல்லுக்கு இயற்கையுடன் இயைந்து வாழும் நிலத்தின் பூர்வ மக்கள் என்பதே பொருள். ஆனால் முரண்நகையாக இவர்கள் பெரும்பாலான மக்களுக்கு நிலம் இல்லை. யாருடைய அதிகாரத்திற்கும் உட்படாமல் வாழ்ந்த பூர்வகுடி மக்கள் பல்வேறு அரசியல் பொருளாதார காரணங்களால் நிலத்தினின்று வெளியேற்றப்பட்டு விட்டனர்.
பழமையில் இந்து மதமும் அவர்களைப் புறக்கணித்தே வந்துள்ளது. பிரித்தானிய ஆட்சியாளர்களோ அல்லது சுதந்திர இந்திய அரசோ அவர்களது வாழ்க்கை மேம்பாட்டிற்குரிய எவ்வித நடவடிக்கையையும் மேற்கொள்ளவில்லை. அவர்களது பின் தங்கிய வாழ்க்கை நிலை தான் நேபாளத்தில் உள்நாட்டுப் போர் தோன்றுவதற்குக் காரணமாக அமைந்தது. அப்போரில் ஆயுதம் ஏந்திய கொரிலாக்கள் பெரும்பாலும் ஆதிவாசிகளே. மேலாதிக்கச் சாதியினரின் அடக்குமுறைக்கு ஆளாகும் இம்மக்களின் அடிப்படையான கோரிக்கை நிலச் சீர்திருத்தம் ஆகும்.
வட கிழக்கு இந்தியாவில் உள்ள பெரும்பாலான ஆதிவாசி மக்கள் பிரித்தானிய காலனிய ஆட்சிக் காலத்தில் மத்திய இந்தியாவில் இருந்து தேயிலைத் தோட்டத் தொழிலுக்காக அழைத்துச் செல்லப்பட்டவர்கள். இவர்கள் பொதுவாக ஆங்கிலத்தில் ட்ரைப்ஸ் என்றே அழைக்கப்படுகின்றனர்.
இந்திய அரசின் சட்டம் பகுதி 366 “பழங்குடியினர் அல்லது பழங்குடிச் சமூகம் (STs)” என்று சட்டரீதியாக வரையறை செய்துள்ளது. பழங்குடி மக்களைத் தனித்த தகுதி வரையறைக்குள் கொண்டு வந்துள்ளது.
அவை பின் வருமாறு:
Arid Forest Research Institute

Arid Forest Research Institute (ICFRE-AFRI) is a research institute situated in Jodhpur, Rajasthan, India. The institute conducts scientific research in forestry in order to provide technologies to increase the vegetative cover and to conserve biodiversity in the hot arid and semi-arid regions of Rajasthan and Gujarat. It helps to provide data and information to prevent and mitigate water scarcity related problems which affect the environment and people. It operates under the Indian Council of Forestry Research and Education (ICFRE) of the Ministry of Environment, Forest and Climate Change, Government of India.
The Arid Forest Research Institute was established in 1985 to cater the forestry research needs of the arid and semi-arid region of Rajasthan, Gujarat, Dadra and Nagar Haveli, and Daman-Diu.
The institute is situated on Jodhpur Pali Road (NH 65) in a campus spreading over 66 hectares, housing office buildings, laboratories, a library-cum-information center, community center, guest house, scientist hostel and residential quarters.
The institute has an additional campus at Plot No. 729 adjoining CAZRI. The institute also has three experimental areas and a model nursery within the vicinity of the main campus.
The Institute of Arid Zone Forestry Research started as the Centre of Forest Research Institute (FRI) in June 1987. However, the activities of establishing the institute were intensified with the issuing of formal office order no, 4-14/87-RT dated 13.04.1988 of ministry of Environment & Forest, New Delhi and the institute started working under the Indian Council of Forestry Research & Education (ICFRE). During this period the efforts concentered mainly on land procurement, occupation of private building and creating modest facilities of research, discussing and finalizing the modalities of recruitment, arranging seminars etc. During this period attempts were made to identify problems in arid zone forestry and a few preliminary trials were also initiated. However, the Institute of Arid Zone Forestry Research (IAZFR) was renamed as the Arid Forest Research Institute (AFRI) in April 1992.
The institute is headed by the director supported by a group coordinator (research) and coordinator (facilities). The institute has six divisions with well-equipped laboratories and technical manpower, namely:
These divisions are well supported with the information technology cell, coordinator (facilities), accounts section, library-cum-information center and an extension wing.
The institute has a working strength of 133, which includes two conservators of forests, one deputy conservator of forests, 19 scientists, a controller, an assistant administrative officer, a Hindi officer, a librarian, 6 research officers, a range officer, and ministerial and technical staff.
Capacity building and research training
IT Cell, Library, Model Nursery, GIS Lab, Community centre, Dispensary.
Forestry research for conservation of biodiversity and enhancement of bio-productivity in Rajasthan, Gujarat, and Dadra and Nagar Haveli, with special emphasis on arid and semi-arid regions.
Kerala Industrial Infrastructure Development Corporation

Kerala Industrial Infrastructure Development Corporation (KINFRA) is a government agency under the government of the Indian state of Kerala headquartered in Thiruvananthapuram. It undertakes development of industrial estates to nurture industrialization in the state. Dr. G. C. Gopala Pillai, the former CMD of FACT, Ernakulam was at its helm for the first 12 years and was instrumental in the growth of KINFRA as an industrial facilitator in the state of Kerala. It is now led by S. Ramnath, a protégé of Dr. Pillai.
KINFRA plans to set up an industrial park, Kera Park, at Kodakara in Thrissur district. Land acquisition is under way, and the company is awaiting clearances.
Since its inception, KINFRA has mainly identified itself with land acquisition and development of industrial infrastructure in the form of parks, townships and zones. With the objective of boosting industrial growth, KINFRA has promoted the concept of theme parks, which have been set up for the exclusive growth and development of chosen and specified industrial sectors. Some of the theme parks already implemented by KINFRA include food processing parks, an apparel park, a film and video park, an export promotion industrial park, an information technology and electronics park as well as a herbal and ayurveda park.
The government has given special emphasis to promotion of the food processing industry due to the enormous development potential in the sector. In line with this policy, two food processing parks have already been set up by KINFRA, one at Kakkanchery in Malappuram district and the other at Mazhuvannur in Ernakulam district. A third food park, on about 85 acres (34 ha) of land at Adoor in Pathanamthitta district, is under implementation. KINFRA also has plans to develop a spices park at Idukki for the processing of spices.
Besides these, KINFRA has also set up small industries parks under the Integrated Infrastructure Development Scheme of the Government of India, catering exclusively to small scale industrial units in growing sectors in the state. Such small industries parks have been set up by KINFRA at Thiruvananthapuram, Ernakulam, Thrissur, Wayanad and Kasaragod districts. Another park of its kind is being developed by KINFRA at Kunnamthanam in Pathanamthitta district.
State Infrastructure and Industrial Development Corporation of Uttarakhand Limited

The State Infrastructure and Industrial Development Corporation of Uttarakhand Limited (SIIDCUL) is a government of Uttarakhand enterprise which promotes industries and develops industrial infrastructure in the State. It also provides tax incentives for companies establishing plants on its industrial estates presently at Haridwar, Pantnagar, Kotdwar, Kashipur, and Sitarganj.
SIIDCUL was incorporated as a Limited Company in the year 2002 with an authorised share capital of ₹50 crores and ₹20 crores paid up capital through the Government of Uttarakhand in order to promote industrial development and develop an industrial infrastructure.
Besides the State Government, SIIDCUL has equity participation from the Union Bank of India, the OBC and SIDBI. Other banks are also in the process of participating in its equity. This has led to more than a thousand EOI’s with SIDCUL, which entail an investment of around ₹20,000 crores.
Note: Earlier State Infrastructure and Industrial Development Corporation of Uttarakhand Limited (SIIDCUL) was State Industrial Development Corporation of Uttarakhand Limited (SIDCUL)
Mikaela Kerdraon

Mikaela Kerdraon zo ur skrivagnerez hag ur skridvarnourez, arbennigourez war oberennoù Tangi Malmanche ha Xavier Grall anezhi. Ganet eo bet e 19... e Brest.
Kelennerez war al lizhiri gallek eo bet.
Skrivet he deus un studiadenn vrezhonek e niverenn 114 Al Liamm diwar-benn ar dramaour brezhonek Tangi Malmanche a-raok skrivañ ul levr gouestlet dezhañ. Goude e talc'has da studiañ spis oberenn ar skrivagner ha kelaouenner breizhat Xavier Grall. Harpet gant intañvez ar skrivagner e c'hellas renabliñ an holl destennoù ha pa vefent diembann. Lakaet he da deus embann pennadoù berr Xavier Grall roet d'ar gelaouenn "La Vie catholique" hag e genskriverezh gant Glenmor.
Tangi Malmanche. In Al Liamm, n° 114, 1968
Sporting Club Bastia

Ar Sporting Club de Bastia a zo ur c'hlub mell-droad bet krouet e 1905 e Bro-Gorsika. Ar c'houlzad nemetañ ma voe ar c'hlub e 3de rummad gall a oa e 2010-2011: ne chomas er rummad-se nemet ur bloavezh dre ma c'hounezas ar c'hampionad anezhañ er bloavezh-se ar pezh a roas tro dezhañ da adpignat en eil rummad, ha goude e c'hounezas diouzhtu ar c'hampionad-se ha pintañ e Lig1 e 2012.
David Dacko

David Dacko (24 a viz Meurzh 1930 - 20 a viz Du 2003) a oa ur politikour eus ar Republik Kreizafrikan, bet prezidant kentañ ar vro.
Skolaer e oa Dacko a-raok mont da gannad e 1957. Goude marv e genderv, Barthélemy Boganda, e 1959, en em gavas e penn Republik Kreizafrika ha d'ar 14 a viz Eost 1960 ec'h eas da brezidant kentañ ar Stad nevez. D'an 31 a viz Kerzu 1965 e voe distroadet gant Jean-Bédel Bokassa. Daoust da se e voe kuzulier personel Bokassa er bloavezhioù 1970. Pa voe skarzhet an diktatour gant ar C'hallaoued e miz Gwengolo 1979 e voe lakaet Dacko e penn ar Stad en-dro. Trec'h e voe en dilennadeg aozet e miz C'hwevrer 1981 a-enep Ange-Félix Patassé. Distroadet e voe adarre d'ar 1añ a viz Gwengolo 1981 gant André Kolingba. En aner e lakaas e anv e dilennadegoù prezidantel 1992 ha 1993. Mervel a reas en ospital e Yaoundé e 2003.
Esteban Canal

Esteban Canal a zo bet ganet d'an 19 a viz Ebrel 1896 e Chiclayo (Perou) ha marvet d'ar 14 a viz C'hwevrer 1981 e Varese (Italia).
Mestrc'hoarier echedoù perouat hag italian.
Tapout a reas e wellañ disoc'hoù e-pad ar bloavezhioù 1930.
Mestr Etrebroadel adalek 1950.
Lakaet e voe da Mestr Meur Etrebroadel ag enor gant Kevre Bedel An Echedoù (FIDE) e 1977.
Christopher Nolan (skrivagner)

Christopher Nolan (ganet e 1966, marvet e 2009) a oa ur skrivagner saoznek eus Iwerzhon. Gant e levr Under the Eye of the Clock (1988) en doa tapet brud. Mut ha nammet-bras e oa ganet abalamour d'un diouer a oksigen.
George Washington Memorial Park (Jackson, Wyoming)

Ar George Washington Memorial Park zo lec'hiet e kreiz kêr Jackson (Wyoming) er Stadoù Unanet. Ar c'hourliorzh, anvet aliesoc'h Town Square, zo brudet evit an arc'hoù e pep korn eus al lec'h savet gant skouted diwar kerniel wapitied. Ar blasenn a oa da gentañ ul lec'h goullo e kreiz kêr, hag e 1934 e voe troet da c'hourliorzh ; ur maen-koun da John Colter zo en he c'hreiz.
N'eo nemet e 1976, pa voe ouzhpennet ur blakenn er c'hourliorzh da lidañ 200 vloaz krouidigezh Stadoù-Unanet Amerika, ma voe roet he anv ar c'hourliorzh a-vremañ, George Washington Memorial Park. Mein a voe ouzhpennet e-kichen pep arc'h e pevar c'horn ar c'hourliorzh er memes bloaz.