davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Majidee Malay Village

Majidee Malay Village (Malay: Kampung Melayu Majidee; Jawi: کامڤوڠ ملايو مجيدي) is a Malay village located in the city of Johor Bahru, Johor, Malaysia.
The village is known by locals of Johor Bahru as a major culinary hub due to its high concentration of restaurants and food courts.
It is situated on a hilly area near Sungai Sebulong, connecting to Sungai Pandan on the coast of the Straits of Tebrau. It spans over an area of 7.3 km.
Its history stretches back to the 15th century, which includes involvement in Portuguese settlements cleared by the legendary "Six Friends", the new settlement by the people of the heritage family that is related to the family from Pergam Istana Buruk in Muar. They were originally from the old Sultanates of the Kingdom of Johor Lama and Melaka, the Demak Sultanate of Kudus, the Siam Sultanate, the Kelantan 7-tombs, the Hassan, the Sultan of Johor Temenggong Daeng Ibrahim, the British Army, and the Johor Military Force (JMF).
Kampung Melayu Majidee and several other villages were used by the British authorities to accommodate their soldiers, which gave the village the name "majidee", which was used for a large constituency for the security forces for the front line, camp, and battalions to guard the royal family's bank between the mouth of Sungai Pandan and Sungai Skudai.
Although the early settlers were the pensioners and merchants, trading activities had a strong presence in the village since the 1950s. Its economy depends on its harbors, resorts, and tourist attractions, for tourists heading to and from Johor Bahru, the World Heritage Site at Tanjung Puteri, Johor River coast to the east, and Muar's geology and landforms to the north.
It is the largest and most populous settlement area with a Malay population, followed by Kampung Baru in Kuala Lumpur, the capital city of Malaysia. Its population is mostly Malay and Javanese.
Economically, it is surrounded by fast-paced developments for Johor Bahru. Kampung Melayu Majidee is enjoying the state capital's resources for humanitarian developments and township infrastructures.
The North–South Expressway's southern exit point in Johor Bahru Interchange connects Kampung Melayu Majidee from the direction of Ulu Tiram.
Kg. Melayu Majidee is flanked by major roads which link to the city.
1°30′40″N 103°44′30″E﻿ / ﻿1.5110314°N 103.7416077°E﻿ / 1.5110314; 103.7416077
Kertas jamban

Tisu toilet atau kertas jamban adalah tisu/kertas yang digunakan untuk membersihkan anus dan alat kelamin setelah buang air besar dan kecil. Kertas tisu dirancang untuk terurai dalam air sehingga tidak menyumbat saluran limbah. Tisu toilet diketahui digunakan pertama kali pada abad ke-6 di China guna keperluan sanitasi. Pada tahun 1857, tisu toilet mulai diproduksi dan dijual oleh pengusaha berkebangsaan Amerika Serikat, Joseph Gayetti.
Kertas jamban biasanya ditemukan atau dipakai orang barat. Negara-negara tersebut seperti Prancis dan Amerika. Banyak orang barat menggunakan tisu toilet dan menggunakan toilet duduk. Tapi di sebagian besar bagian dunia lain, kebiasaan ini dilihat aneh dan mungkin kurang higienis. Di banyak negara Barat, orang-orang lebih gemar menggunakan tisu dibandingkan bercebok dengan air, suatu kebiasaan yang menjadi sumber kebingungan di seluruh dunia.
Satu pohon memproduksi sekitar 800 gulungan (400 pon (180 kg)) tisu toilet dan sekitar 83 juta gulungan diproduksi per hari. Produksi tisu toilet global menghabiskan 27.000 pohon setiap hari.
Lebih dari tujuh miliar gulungan dari tisu toilet terjual setiap tahun di Amerika Serikat saja. Orang Amerika menggunakan rata-rata 141 gulungan kertas per kapita per tahun, yang setara dengan 127 kilogram (280 pon) kertas jamban per tahun. Angka ini sekitar 50% lebih tinggi dibandingkan rata-rata negara Barat lainnya atau Jepang. Penggunaan yang tinggi di Amerika Serikat mungkin dapat menjelaskan oleh fakta bahwa orang-orang di negara lain menggunakan bidet atau selang semprot untuk membersihkan diri. Jutaan pohon ditebang di Amerika Utara dan Selatan meninggalkan kekhawatiran akan jejak ekologis.
Hingga 2009, antara 22% dan 48% dari tisu toilet digunakan di Amerika Serikat berasal dari berasal dari perkebunan pohon di AS dan Amerika Selatan, dan sisanya sebagian besar berasal dari perkebunan tua, hutan sekunder, dan, beberapa dari hutan primer.
Jo In-sung

Jo In-sung atau Zo In-sung (Hangul: 조인성; Hanja: 趙寅成; lahir 28 Juli 1981 adalah aktor dan model asal Korea Selatan. Ia semakin dikenal luas oleh publik setelah berperan apik sebagai pemeran utama dalam drama SBS What Happened in Bali (2004) dan film laga A Dirty Carnival (2006).
Zo In-sung lahir dan besar di Distrik Gangdong, Seoul. Ia merupakan anak sulung dari dua bersaudara. Dalam acara varietas Unexpected Business, Zo mengungkapkan ia memasuki dunia hiburan di usia sangat muda karena harus mencari uang demi membantu keluarganya yang terlilit hutang. Ia dan keluarganya bahkan sempat tinggal di rumah semi bawah tanah akibat terdampak krisis finansial Asia.
Pada Desember 1998, Zo memulai debutnya di dunia hiburan sebagai model pakaian Ziozia. Kemudian, ia debut sebagai aktor lewat sitkom MBC "Jump" di tahun 1999.
Zo belajar pemodelan dan manajemen acara di Universitas Chunnam Techno. Dia kemudian mengambil jurusan Teater dan Film di Universitas Dongguk, tetapi dikeluarkan pada tahun 2007 karena kehadiran kelas yang tidak mencukupi.
Setelah merilis film A Frozen Flower (2008), Zo menjalankan wajib militer di bagian Angkatan Udara di bulan April 2009 hingga Mei 2011.
Dalam kehidupan pribadinya, Zo dikenal sebagai bagian anggota geng pertemanan bernama "Brother Squad" yang anggotanya terdiri dari beberapa aktor yakni Zo In-sung, Cha Tae-hyun, Lee Kwang-soo, Lim Ju-hwan, Kim Woo-bin, Kim Ki-bang, D.O EXO, Bae Seong-woo, dan Song Joong-ki.
Zo diketahui telah lama menjadi penggemar tim bisbol Hanhwa Eagles.
Pada Maret 2025, Zo resmi mengakhiri kontraknya dengan agensi NSENM (dahulu bernama IOK Company) yang telah menaunginya selama 13 tahun. Ia dikabarkan berencana untuk mendirikan agensi hiburannya sendiri.
Eau de toilette

'Eau de toilette(Perancis: air perawatan) adalah minyak wangi beraroma ringan yang digunakan sebagai penyegar kulit. Juga disebut sebagai "air aromatik" dan memiliki kandungan alkohol yang tinggi. Biasanya dioleskan langsung ke kulit setelah mandi atau bercukur. Awalnya terdiri dari alkohol dan berbagai minyak atsiri. Secara tradisional, produk-produk ini dinamakan dari bahan utama seperti air geranium, air lavender, air bunga ungu (lilac), air violet, spirit of myrcia dan eau de Bretfeld'. Karena itu, eau de toilette terkadang disebut sebagai "air toilet".
Pada ilmu parfum modern, eau de toilette mempunyai konsentrasi wangi yang kurang dari eau de parfum dan lebih dari kolonyo/cologne (eau de Cologne)
Pendahulu eau de toilette dapat dilacak hingga abad ke 14 di Eropa. Dikisahkan seorang pria Hungaria menciptakan parfum ini untuk Ratu Elisabeth dari Hungaria, parfum ini dinamakan 'eau de la reine de hongrie' atau Air Hungaria. Parfum awal ini mengandung ekstrak mawar merah. Sejak saat itu hingga hari ini, eau de toilette mempunyai banyak macam, tercatat ada 16-17 macam eau de toilette yang diciptakan dan beredar dengan komposisi bahan yang unik serta konsentrasi-konsentrasi bahan yang berbeda.
Kerja bersama

Kerja bersama (coworking) adalah cara bekerja dengan tempat kerja yang saling berbagi, biasanya di sebuah kantor dan kegiatan indepeden. Berbeda dengan lingkungan kerja pada umumnya, peserta kerja bersama biasanya bukan dari organisasi yang sama. Kerja bersama diminati oleh para profesional yang kerja dari rumah, kontraktor independen atau orang-orang yang sering bepergian dan butuh bekerja di wilayah terpencil. Cara ini juga merupakan sarana berkumpul dengan orang-orang yang masih bekerja secara independen, tetapi memiliki tujuan yang sama dan tertarik oleh sinergita yang dapat terjadi ketika bekerja bersama orang yang menghargai bekerja di tempat yang sama.
Kerja bersama menawarkan solusi untuk masalah terisolasi yang banyak ditemui oleh para pekerja lepas ketika bekerja dari rumah, juga agar mereka bisa terlepas dari distraksi ketika di rumah. Kerja bersama juga berarti membangun komunitas kerja bersama itu sendiri dari awal. Di luar kerja bersama sebagai sebuah tempat, dianjurkan untuk membangun sebuah komunitas kerja bersama terlebih dahulu sebelum memutuskan untuk membangun tempat kerja bersama. Namun beberapa tempat kerja bersama tidak membangun sebuah komunitas, tempat-tempat itu menjadi bagian dari komunitas yang sudah ada dengan memanfaatkan acara-acara yang menarik untuk kelompok targetnya.
Banyak komunitas kerja bersama yang terbentuk dengan menyelenggarakan acara kerja bersama secara kasual seperti di ruang keluarga pribadi atau di tempat umum seperti kafe, gallery dan tempat-tempat multifungsi lain. Dalam acara-acara tersebut para rekan kerja dapat menimba manfaat dari kerja bersama dan mengenal satu sama lain.
Dalam perkembangannya (coworking) ini dimanfaatkan oleh para pebisnis ruang, properti, yang kemudian menjadikan propertinya menjadi salah satu area untuk bekerja bersama. Sebuah unit usaha baru yakni coworking space, menjadi sarana bekerja yang memiliki nuansa tersendiri, memiliki kesan yang mengasyikan dan membbuat orang - orang yang memanfaatkannya berasa nyaman hingga mengoptimalkan pekerjaannya. Bukan hanya mereka yang telah memiliki tim yang memanfaatkan coworking space tetapi, para individu yang bekerja tanpa ikatan formal (freelancer) memanfaatkan coworking space sebagai sarana bekerja. Hal tersebut akhirnya mengembangkan pola tersendiri, membentuk jaringan bebas dan bermanfaat untuk saling mendukung dalam setiap usaha yang sedang dirintis dan yang tengah berjalan.
Coworking Space identik juga dengan ruangan terbuka dan ada banyak sekali macam-macam ruangan yang biasanya tersedia pada layanan Coworking Space diantaranya:
Apartemen studio

Apartemen Studio (bahasa Inggris: Studio Apartment) adalah apartemen dengan satu kamar. Mereka juga dikenal sebagai tempat tinggal satu kamar atau flat studio. Apartemen studio biasanya terdiri dari satu ruangan besar yang berfungsi sebagai ruang tamu, ruang makan, dan kamar tidur gabungan, mungkin memiliki area terpisah yang sangat kecil; sayap atau sudut ini berada di luar area utama, dan dapat digunakan untuk makan atau tidur. Fasilitas dapur apartemen mungkin terletak di ruang tengah atau di area kecil yang terpisah. Kamar mandi biasanya berada di ruangan tersendiri yang lebih kecil, sedangkan toiletnya bisa dipisah.
Berikut tipe apartemen studio:
Kamar tidur utama memiliki ruang tersendiri yang terpisah dari ruang makan, dapur, dan ruang keluarga. Apartemen tipe ini cocok untuk bujangan, pasangan yang baru menikah dan keluarga dengan satu anak.
Memiliki 2 kamar terpisah dengan kamar lainnya. Hanya pasangan dan keluarga yang sudah menikah yang tinggal di apartemen jenis ini, tapi itu tidak menutup kemungkinan ada orang lajang yang tinggal di sana.
Jenis Penthouse ini bervariasi sesuai dengan pengelolaan apartemen tersebut. Disebut Penthouse karena biasanya apartemen ini sangatlah luas dan mahal.
Beberapa apartemen studio sudah berperabotan lengkap sehingga tidak memerlukan biaya tambahan untuk membeli furniture. Apartemen tipe ini sangat ideal untuk satu orang atau pasangan dengan pasangan. Segala aktivitas yang Anda lakukan dapat dilakukan dengan lebih cepat dan mudah. Ukurannya yang kecil membutuhkan kreativitas yang tinggi untuk menciptakan hunian yang nyaman.
KidZania Jakarta

KidZania Jakarta adalah pusat rekreasi waralaba asal Meksiko yang menyajikan konsep bermain sambil belajar bagi anak-anak usia taman kanak-kanak sampai sekolah dasar. Dengan konsep replika kota dalam ukuran anak-anak, pusat rekreasi ini memiliki jalan raya, bangunan, ritel juga berbagai kendaran yang berjalan di sekeliling kota. Kidzania Jakarta adalah waralaba pertama di Asia Tenggara dan kedua di luar Meksiko setelah Jepang.
Didirikan pada bulan November 2007, KidZania Jakarta dioperasikan oleh PT Aryan Indonesia. Pemilik perusahaan ini (PT Aryan Indonesia) adalah pasangan suami istri Roestriana Adrianti dan Mohammad Riza Chalid, dengan investasi sebesar 10 juta dolar AS. Pada tahun 2008 anak dari pasangan ini Muhammad Kerry Adrianto menjadi City Mayor Kidzania dan ikut membuka paviliun Nippon Paint dan Garuda Indonesia. Kidzania Jakarta merupakan pusat rekreasi dalam ruangan dan bertempat di Pasific Place (pusat belanja) lantai enam dan memiliki luas 7,500 meter persegi
Tempat rekreasi ini memiliki target usia anak-anak usia 2 - 16 tahun, yang bermain profesi seperti dokter gigi dengan boneka dan peralatan dokter gigi; doktor dengan ruang operasi, kantor polisi, studio televisi, sampai kantor pajak. Anak anak juga bisa belajar akting dan langsung pentas. Tempat tempat profesi ini dinamakan paviliun, dan pada tahun 2013 Kidzania Jakarta memiliki 71 paviliun.
Harga Tiket Kidzania Jakarta :
Harga half day pass Senin - Jumat : Usia 4 - 16 tahun : Rp. 235.000, Usia 16 tahun keatas : Rp. 205.000
Harga half day pass Sabtu dan Minggu : Usia 4 - 16 tahun : Rp. 275.000, Usia 16 tahun keatas : Rp. 225.000
Rice-Upshaw House

The Rice-Upshaw House is a historic house in rural Randolph County, Arkansas. It is located on the west side of Arkansas Highway 93, about 2 miles (3.2 km) south of Dalton, just north of where the highway crosses Upshaw Creek. Built c. 1826, this log structure is one of the oldest buildings in the state of Arkansas, and one of a handful that predate its statehood. It is 1+1⁄2 stories in height, with a hall and parlor plan. The exterior is clad in shiplap siding. The walls are constructed of rough-hewn logs, from a variety of wood species, that are fitted together with half dovetails. A fieldstone chimney (reconstructed using materials from the original chimney) rises on the east side of the house. The building underwent some alterations c. 1920, including the addition of a corrugated metal roof (replacing wooden shingles), and windows on either side of the chimney. A porch extending on the north side of the building was then closed in, to provide for a bathroom and kitchen. A second porch, on the south side, has also been enclosed.
The house was listed on the National Register of Historic Places in 2004.
காளை

காளை அல்லது எருது என்பது கழுத்திற்கும், முதுகிற்கும் நடுவில் உயர்ந்த திமிலும், வாயிலிருந்து முதல் முன்னங்கால் வரை தொங்கு சதையும் கொண்டிருக்கும் ஆண் மாடுகளாகும்.
வேளாண் பெருங்குடிமக்கள் காளைகளை இனப் பெருக்கத்திற்கும், நிலத்தை உழுவதற்கும், போக்குவரத்திற்கும், சுமை ஏற்றவும், நீர் இறைப்பதற்கும் அதிகம் பயன்படுத்தினர். ஆண்டிற்கு ஒரு முறை ஏறுதழுவல், ஜல்லிக்கட்டு, மஞ்சு விரட்டு போன்ற வீரவிளையாட்டிற்காக காளைகளைப் பழக்கப்படுத்துகின்றனர். கிராமக் கோயில்களில் காளை மாட்டை நேர்த்திக்கடனாக விட்ட கோயில் காளைகளை யாரும் எவ்வகையிலும் தீங்கு செய்வதில்லை.
பால் உற்பத்தியாளர்கள், பொதுவாக காளைகளிடமிருந்து பால் கறக்க இயலாத காரணத்தினாலும், அவைகளுக்கு தீனி போடுவதற்கு தங்களின் பொருளாதாரம் இடம் அளிக்காத காரணத்தினாலும். பசுக்கள் காளை அல்லது எருதுக் கன்று ஈனுவதை விரும்புவதில்லை. எனவே இளம் காளை அல்லது எருதுகளை இறைச்சிக்காக விற்று விடுகின்றனர். வசதி படைத்த வேளாண் குடி மக்கள் மட்டும், இனச்சேர்க்கைக்காகவும், போக்குவரத்து வசதிக்கும், சுமை ஏற்றுவதற்கும் மட்டுமே காளை மாடுகளை வளர்க்கின்றனர்.
உலக நாடுகளில் குறிப்பாக ஸ்பெயின், மெக்சிகோ போன்ற நாடுகளில் பாரம்பரியமாக நடைபெறும் காளைச் சண்டை உலக அளவில் மிகவும் பிரபலமானது.
காங்கேயம் காளை, உம்பளச்சேரி காளை, புளியங்குளம் காளை, பர்கூர் காளை மற்றும் தேனி மலை மாடுகள் தமிழகத்தின் பெருமையையும், மரபையும் தூக்கிப் பிடிப்பவையாகும். தமிழ் மண்ணின் அடையாளமாகத் திகழ்ந்துவந்த காளையினங்களில், தர்மபுரி மற்றும் கிருஷ்ணகிரி பகுதிகளில் இருந்த ஆலம்பாடி காளையினம் அற்றுப்போய்விட்டது.
கி மு 3000 – 2500 ஆண்டிற்கு இடைப்பட்ட சிந்து வெளிப் பகுதிகளில் கிடைத்த பல முத்திரைகளில் காளை உருவம் பொறித்த முத்திரைகள் தொல்லியலாளர்களுக்கு அதிகம் கிடைத்துள்ளது.
சைவ சமயத்தில் காளையை நந்தி எனப் போற்றுவர். உலகின் அனைத்து சிவாலயங்களின் சிவச் சன்னதிற்கு எதிராக காளை, நந்தி எனும் வடிவத்தில் அமைந்த சிற்பம் இருக்கும். காளை, அனைத்து சிவகணங்களுக்கும் தலைவர் எனும் முறையில் அதிகார நந்தி என அழைக்கப்படுவர். மேலும் காளையானது சிவ-பார்வதியின் வாகனமாகவும் அமைந்துள்ளதுடன், கயிலை மலையின் தலைமைக் காவலராகவும் உள்ளார். அனைத்து சிவாலயங்களின் திருவிழாக்களின் போது, கொடிக் கம்பத்தில் காளையின் உருவம் பொறித்த கொடி ஏற்றப்படுகிறது.
ஏறுதழுவல் போட்டியில் தாம் வளர்க்கும் காளையை அடக்கும் இளைஞருக்கே தம் மகளை திருமணம் செய்து வைப்பது என்பது தமிழர் பண்பாட்டின் ஒரு கூறாகும்.
நகரமயமாதல், நவீன வாகன வசதிகள், இயந்திரமயமான வேளாண்மை, ஜல்லிக்கட்டிற்கு எதிரான போக்குகள், கிராமப்புறங்களின் காளைகளை பராமரிக்க இயலாத நிலை போன்ற காரணங்களால் காளை இனங்கள் அருகி வருகின்றன. காளைகளை இறைச்சிக்காக மட்டும் வளர்க்கும் சூழ்நிலை இந்தியாவில் உருவாகி விட்டது. சேனாபதி காங்கேயம் மாடுகள் ஆராய்ச்சி அறக்கட்டளையின் நிர்வாக அறங்காவலரான கார்த்திகேய சிவசேனாதிபதி போன்றவர்களால் காங்கேயம் காளைகள் இன்னும் தமிழ்நாட்டில் உயர்ப்புடன் உள்ளது.
புனித காளை

புனித காளை வழிபாடு பண்டைய பண்டைய அண்மை கிழக்கு நாடுகளில் புகழ் பெற்று விளங்கியது. மேற்குலகின் விவிலியம் நூலில், யூதர்கள் தங்கத்தால் வடித்த புனிதக் காளைச் சிலையைப் போற்றி வழிபட்ட செய்திகள் குறித்துள்ளது. சினாய் தீபகற்பத்தில் பெரிய அளவில் யூத மக்கள் தங்கத்திலான புனிதக் காளைச் சிலையை வழிபட்டனர். யூதர்களின் இச்செயலை இறைத்தூதர் மோசே மறுத்ததுடன், புனிதக் காளைச் சிலையை உடைத்துப் போட்டார்.
இந்தியத் துணைகண்டத்தின், சிந்து சமவெளி நாகரீக காலத்தில் மக்கள் காளையை வழிப்பட்ட செய்தி, அங்கு அகழ்வாராய்ச்சியின் போது கிடைத்த காளை முத்திரைகள் மூலம் தெரியவருகிறது.
இந்து சமயத்தில் புனித காளையானது நந்தி தேவராகப் போற்றப்படுகிறது. மேலும் காளை சிவ பெருமானின் வாகனமாகவும், கயிலையின் காவல் தெய்வாகவும் உள்ளது. அனைத்து சிவன் கோயில்களில் புனித காளை அமர்ந்த நிலையில் காட்சியளிக்கிறது. சைவ சமயத்தில் காளையானது சிவகணங்களின் தலைவராக அறியப்படுகிறார்.
சிவபெருமானுக்கு நடைபெறும் பிரதோச பூஜையின் போது காளைக்கும் சேர்த்து பூஜை நடத்தப்படுகிறது.
ராசி மண்டலத்தில் ரிசபம் எனும் காளை விண்மீன் கூட்டம், இரண்டாமிடத்தில் உள்ளது.
பண்டைய சுமேரியா நாகரீகத்தில் வளைந்த கொம்புகள் கொண்ட காளையைச் சந்திரனாக மக்கள் வழிபட்டனர்.
எகிப்தில் காளையை அப்பீஸ் தேவனுடனும், பின்னர் ஒசைரிஸ் தேவனுடனும் ஒப்பிட்டு வணங்கப்பட்டது. காளை எகிப்திய பூசாரிகளின் தெய்வமாக குறிக்கப்பட்டது.
கிரீட் தீவுகளின் மின்னோனியன் நாகரீக காலத்தில் காளைகள் மையப் பங்கு வகித்தது. புனித காளைகளின் தலைகள் மற்றும் கொம்புகள் அரன்மனை முகப்புகளில் பொருத்தப்பட்டிருந்தது.
தற்கால ஈரான் எனப்படும் பாரசீகத்தின் சமயமான சரத்துஸ்திர சாத்திரங்களில் பசு மற்றும் காளை வழிபாடுகள் குறித்துள்ளது.
சிந்து சமவெளி பண்பாட்டுக் காலத்தில் காளை முத்திரைகள் கிடைத்துள்ளது.
இந்து தொன்மவியலில் நந்தி எனும் காளை சிவ கனங்களின் தலைவராக அறியப்படுகிறார்.
சைப்பிரஸ் தீவுகளில் சமயச் சடங்களின் போது பூசாரிகள் சுடுமண்னால் செய்யப்பட்ட காளையின் தலையை முகமுடியாக அணிந்தனர். புதிய கற்காலத்திய காளைக் கொம்புகளின் கற்சிற்பங்கள் சைப்ரஸ் நாட்டில் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளது.
கி பி 2 முதல் 4ஆம் நூற்றாண்டு வரை உரோமைப் பேரரசில் குடிமக்கள், பேரரசின் நன்மைக்காக புனிதக் காளைகளை வணங்கி பலியிடப்பட்டனர். காளை, நேத்தோ எனும் கடவுளருக்கு புனிதமாக இருந்தது என்றும், அக்கடவுளரைக் கவரும் வகையில் காளை பலியிடப்பட்டது என மாக்ரோபியஸ் எனும் தொல்லியல் அறிஞர் பட்டியலிட்டுள்ளார்.
கிரேட்டன் காளை

கிரேக்க தொன்மங்களில், கிரேட்டன் காளை ( கிரேக்கம்: Κρὴς ταῦρος ) என குறிப்பிடப்படும் காளையானது தொன்மங்களில் குறிப்பிடப்படும் காளை ஆகும்.
கிரீட்டின் மன்னராக மினோஸ் இருந்தார். தனது சகோதரர்களிடமிருந்து தான் ஆட்சி செய்வதற்கான உரிமையை உறுதிப்படுத்த விரும்பினார். அதற்காக சீயஸ் கடவுளுக்கு ஒரு விலங்கைப் பலி கொடுக்க வேண்டுமென்று கருதினார். சமுத்திர ராஜனான போசைடனைத் தொழுது, தேவதேவனுக்கு ஏற்ற ஒரு வெள்ளை காளையை தனக்குக் கொடுத்தருள வேண்டுமென்று அவர் பிரார்த்தனை செய்தார். காளை கடவுளுக்கு பலியிடப்படும் என்ற புரிதலுடன் பொசைடன் மினோசுக்கு காளையை அனுப்பினார். அத்தகைய சிறந்த காளையை அதற்கு முன் மினோஸ் மன்னன் கண்டதேயில்லை. ஆகவே, அவன் அதைப் பலியிட விரும்பாமல், அதைத் தன் மந்தைகளில் சேர்த்துவிட்டு, சியசுக்குச் சாதாரனமான ஒரு காளையைப் பலியிட ஏற்பாடு செய்தார். இதனால் பொசைடன் கோபமடைந்தார். மினோஸின் மனைவி பாசிபாசுக்கு காளை மீது காதல் கொள்ளவைத்தார். இது அவள் அவர் அரை மனிதன், அரை காளையான, மினோட்டாரைப் பெற்றெடுப்பதில் முடிந்தது. பொசைடன் இந்த வெள்ளைக் காளைக்கு வெறி பிடிக்கும்படி சபித்துவிட்டார்.
டெல்பியில் ஆரக்கிள் கலந்தாலோசித்தபின், மன்னன் மினோஸ் மினோட்டாரை வைத்திருக்க டெட்டாடலசைக் கொண்டு சிக்கல் வழி கொண்ட இடத்தைக் கட்டினார்.
தனது ஏழாவது பணியாக யூரிஸ்டீயசால் காளையைப் பிடிக்க ஹெராக்கிள்ஸ் அனுப்பப்பட்டார். இதற்காக ஹெராக்கிள்ஸ் கிரீட்டிற்குப் பயணம் மேற்கொண்டார். வெறிபிடித்த அந்தக் காளை விளைநிலங்களில் புகுந்து, பயிர்பச்சைகளையெல்லாம் பாழாக்கி கிரீட்டில் பேரழிவை ஏற்படுத்தியது. இதனால் காளையை பிடித்துச் செல்லவந்த ஹெராகிள்சுக்கு மன்னர் மினோஸ் அனுமதி அளித்தார். இதன் பின் ஹெராக்கிள்ஸ் காளையை அடக்கிப் பிடித்த பின்னர் அதை டிரின்ஸில் உள்ள யூரிஸ்டியசிடம் அனுப்பினார். வெறி தணிந்த காளை பின்னர் மராத்தானில் அலைந்து, "மராத்தோனியன் காளை" என்று அறியப்பட்டது. அடுத்தததாக மனிதனை உண்ணும் மாரெஸ் ஆஃப் டியோமெடிஸை (அடுத்த பணி) பிடித்துக் கொண்டுவரும் பணிக்காக யூரிஸ்டியஸ் ஹெராக்லஸை அனுப்பினார்.
பெரிய காளை

பெரிய காளை (Big Bull) என்பது ஆத்திரேலியாவின் நியூ சவுத் வேல்ஸ் மாகாணத்தின் வாசோபி அருகே அமைந்துள்ள மிகப்பெரிய (14 மீட்டர் × 21 மீட்டர்) ஹால்ஸ்டீன் காளை மாட்டு பைஞ்சுதை மாதிரியாகும். இதன் தரைத்தளத்தில் பரிசுக் கடை ஒன்றும் மாட்டிறைச்சி காட்சியும் இருந்தது.
இது பசிபிக் நெடுஞ்சாலை மற்றும் வாச்ப்பிக்கு இடையில் ஆக்சுலே நெடுஞ்சாலையில் அமைந்துள்ளது. அக்டோபர் 2007இல் பெரிய காளை அமைப்பு சேதமானது.
புலிக்குளம் காளை

புலிக்குளம் என்பது தமிழ்நாட்டின் புகழ்மிக்க காளை மாட்டு இனங்களில் ஒன்றாகும். புலிக்குளம் என்னும் ஊர் சிவகங்கை மாவட்டத்தில் உள்ளது. ஜல்லிகட்டுக்கு என்று பிரத்தேகமாக வளர்க்கப்படும் காளையினம் புலிக்குளம். புலிக்குளம் இன பசுக்களின் பாலே சிறந்தது நிருபிக்கப்பட்டுள்ளது. மதுரை, சிவகங்கை, திண்டுக்கல், தேனி மாவட்டங்களில் இது ஜல்லிக்கட்டு விளையாட்டிற்காக விரும்பி வளர்க்கப்டும் காளை இனமாகும். பெரிய திமிலும், கூரிய கொம்பும், சீறிப்பாயும் வீரியமும் மிக்க காளை இனம் இந்த புலிக்குளம் காளை இனமாகும்,
அலங்காநல்லூர், பாலமேடு ஜல்லிக்கட்டுக்களில் அதிகம் பயன்படுத்தப்படுவது இந்த புலிக்குளம் காளை. ஒரு புலியைக்கூட தன் கொம்பின் வலிமையால் குத்திக்கொன்றுவிடும் வலிமை பெற்றது இந்த காளை எனவும் சொல்லப்படுகிறது.
தேன்கூடு வேலி

தேனீ வேலி அல்லது தேன்கூடு வேலி (beehive fence) என்பது யானைகளுக்கு இயற்கையாக தேனீக்களிடம் இருக்கும் அச்சத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட வேலி ஆகும்.
இந்த வேலிகள் விளை நிலங்கள ஒட்டிய இடங்களிலே தரையில் இருந்து மார்பு வரையிலான உயரம்வரை தொட்டால் அசையும்படியான பெட்டியில் தேனீக்கள் வளர்கப்படுகின்றன இவ்வாறு ஒவ்வொரு 10 மீட்டர் இடைவெளியில் தேன் கூடுகள் நிறுவப்படுகின்றன. அந்தப் பெட்டிமீது கட்டப்பட்ட கயிற்றைக் கொண்டு வேலிபோல அமைக்கப்படுகிறது வேலியைத் தகர்க்க யானைகள் முயன்றால் தேனீக்கள் கிளர்ந்தெழுந்து யானைகளை அச்சுறுத்துகின்றள இதனால் விளைநிலங்களுக்குள் நுழைய எத்தனிக்கும் யானைகள் இந்தத் தேனீக்களைக் கண்டு விலகி ஓடி அப்பகுதியைத் தவிர்க்கிறன.
இந்த அணுகுமுறை பெரும்பாலும் வெற்றி பெற்றுள்ளது, இதனால் மனிதர் யானை இடையிலான மோதல் 85% குறைந்துள்ளது.
கென்யாவில் இயங்கும் ‘சேவ் தி எலிஃபன்ட்ஸ்’ என்ற இங்கிலாந்துத் தொண்டு நிறுவனத்தின் ஊழியர் லூசி இ. கிங் ‘தேனீ வேலி’ என்ற இந்த புதிய வழிமுறையைக் கண்டுபிடித்தார். யானைகள் ஒருவகையான மரத்தை மட்டும் புறக்கணிப்பதை கிங் கவனித்து. அந்த மரத்தைப் பார்த்த போது, அம்மரங்களில் தேனீக்கள் கூடுகட்டியிருந்தது கவனித்து இதைக் கண்டுபிடித்தார். இந்தக் கண்டுபிடிப்புக்காக இவருக்கு 2013 ஆண்டிற்கான செயின்ட் ஆண்ட்ரூஸ் சுற்றுச்சூழல் பரிசு வழங்கப்பட்டது.
தான்சானியா, உகாண்டா, தென்னாப்பிரிக்கா உள்ளிட்ட ஒன்பது ஆப்பிரிக்க நாடுகளில் இந்த முறை வெற்றிகரமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுவருகிறது. பின்னர் இலங்கை, தாய்லாந்து ஆகிய நாடுகளில் இந்தத் திட்டம் நடைமுறைபடுத்தப்பட்டது. இந்தியாவில் கர்நாடகத்தின் கனரா மாவட்டத்திலும் கேரளத்தில் வயநாடு மாவட்டத்திலும் தேனீ வேலிகள் அமைக்கப்பட்டன. இந்த முறையை அடிப்படையாக வைத்துச் சில நாடுகளில் தேனீக்களின் ஒலியைப் பதிவுசெய்து அதை ஒலிப்பரப்புவதன் மூலம் யானைகள் விளைநிலங்களுக்கு வருவதைக் கட்டுப்படுத்தியுள்ளனர். இந்தியாவின் வடகிழக்கு மாநிலங்களில் தொடர்வண்டி விபத்துகளில் யானைகள் உயிரிழப்பதைத் தடுக்கும் விதமாக வடகிழக்கு எல்லைப்புற ரயில்வே, தேனீ ஒலியை எழுப்பும் ஒலிப்பெருக்கிகளை இந்தியாவில் முதல் முறையாக குவாஹட்டிக்கு அருகில் கமகியா, ஆஸாரா ஆகிய தொடர்வண்டி நிலையங்களில் நிறுவியுள்ளது.
மேற்கு இரயில்வே (இந்தியா)

மேற்கு ரயில்வே என்பது இந்திய இரயில்வேயின் 17 மண்டலங்களில் ஒன்று. இது 1951 நவம்பர் 05 முதல் பயன்பாட்டில் உள்ளது. இந்த கோட்டத்திற்கு உட்பட்டவற்றில் ரத்லம் - மும்பை சென்ட்ரல், அகமதாபாத் - மும்பை, பாலன்பூர் - அகமதாபாத் ஆகிய வழித்தடங்கள் முக்கியமானவை.
சர்ச்சுகேட் தொடர்வண்டி நிலையம், மும்பை சென்ட்ரல், அகமதாபாத் தொடர்வண்டி நிலையம், பாந்திரா முனையம், வடோதரா தொடர்வண்டி நிலையம், சூரத்து, பவ்நகர் தொடர்வண்டி நிலையம், ரத்லம் சந்திப்பு, இந்தோர் சந்திப்பு, உஜ்ஜைன் சந்திப்பு, ராஜ்கோட், காந்திதாம் தொடர்வண்டி நிலையம்
Tales of The Kama Sutra: The Perfumed Garden

Tales of The Kama Sutra: The Perfumed Garden is a 2000 Indo-American drama film directed by Jag Mundhra, with original soundtrack by Tor Hyams. The film takes its title from the ancient Indian text the Kama Sutra.
The film is also referred to as simply Perfumed Garden or (The) Perfumed Garden: Tales of The Kama Sutra.
The film's art director was P. Krishnamoorthy.
An American couple, Michael and Lisa travel to India to restore an erotic sex goddess sculpture in Rajasthan; they are immediately acquainted with the Vatsayana Kama Sutra in a fictional set up of Kamasutra school. The couple are taught the skills of seduction by Abhisarika, a Royal Kamasutra expert.
The film was said to be, "like his earlier film Kamla, based on a true love story about woman exploitation in rural India." The film is also described as "(n)ot particularly erotic".
The film was dubbed into Hindi, Tamil and Telugu and as Brahmachari.
Nabha Dass

Nabha Dass (born Narayan Dass), was a Hindu saint, theologian and author of the Bhaktamal. In this sacred scripture, Nabha Das wrote the life history of almost every saint ranging from the Satya Yuga to the Kali Yuga age. Nabha Dass wrote ‘Bhakatmal’ in 1585. Nabha Dass, a saint belonging to the tradition of Ramananda. On his birthday 8 April, millions of followers remember him and his resolve to work for humanity.
Punjab declares 8 April as gazetted holiday on Nabha Dass's birth anniversary
Сухов, Василий Владимирович

Васи́лий Влади́мирович Су́хов (18 мая 1949, Ленинград, СССР — 13 января 2023, Санкт-Петербург, Россия) — советский, российский художник. Заслуженный художник Российской Федерации, профессор Санкт-Петербургского Государственного университета промышленных технологий и дизайна.
Родился 18 мая 1949 года в Ленинграде. Окончил среднюю художественную школу им. Б. В. Иогансона в 1967 году, ЛИЖСА им. И. Е. Репина в 1973 году по мастерской монументальной живописи под руководством А. А. Мыльникова. Член Союза художников с 1975 года. В 1976—1979 гг. стажировался в творческой мастерской монументальной живописи АХ СССР под руководством А. А. Мыльникова. Удостоен дипломов министерства культуры РСФСР, Союза художников РСФСР и СССР, Российской Академии художеств. Участник ряда всесоюзных, республиканских, международных, а также персональных выставок.
Преподавал в Санкт-Петербургском Государственном университете промышленных технологий и дизайна. Заведующий кафедрой рисунка и живописи в 2002—2014 гг. и кафедрой монументального искусства в 2014—2017 гг.
Скончался в Санкт-Петербурге 13 января 2023 года. Похоронен на Смоленском православном кладбище в Санкт-Петербурге.
Произведения В. В. Сухова находятся в частных, муниципальных и государственных коллекциях в России и за рубежом.
В составе творческой мастерской «Группа ФоРУС» (совместно с С. Н. Репиным, Н. П. Фоминым и И. Г. Ураловым) участвовал в создании ряда произведений монументального искусства Санкт-Петербурга: мозаики станций Петербургского метрополитена «Достоевская», «Озерки», «Улица Дыбенко», «Крестовский остров», цикл мозаик для Российской Национальной библиотеки, живописные произведения для отелей «Астория», «Европа», «Санкт-Петербург», «Невский Палас», мемориал «Павшим» в г. Зеленогорске, а также работы для ряда храмов Санкт-Петербурга и других городов России. Участвовал в воссоздании живописного убранства Храма Христа Спасителя в Москве.
Среди живописных произведений В. В. Сухова: «У окна» (1975), «Осенний сад» (1979), «Сельский пейзаж» (1986), «Июльская ночь» (1987), «Осень на озере» (1988), «Конец ноября», «Начало октября», «Осень в деревне Власково», «Сенокос» (1989), «Пастораль» (1991), «Летнее утро», «Пейзаж со старой липой» (1992), «Гроза» (1993), «Весеннее утро», «Вечерний пейзаж», «Осеннее утро», «Пейзаж с сороками» (1995), «Мокрый снег», «Рыбаки», «Сенокосная страда» (1996), «Жатва», «Сентябрьское утро» (1999), «Сенокос» (2001), «Осенний вечер», «Тихо падал снег» (2003), «Начало осени», «Пасмурный осенний день» (2004).
Станковой живописи В. В. Сухова присущи поэтичность, тонкое чувство цвета и эмоциональность. О своём творчестве художник высказывался так: «…Жизнь во всех её проявлениях, русская природа, лишённая внешних эффектов — это то, что я люблю и что стараюсь выразить по мере сил…»
Медведь и земляничное дерево

«Медведь и земляничное дерево» (исп. Estatua del Oso y del Madroño) — бронзовая скульптура работы Антонио Наварро Сантафе в центре Мадрида на площади Пуэрта-дель-Соль. Установлена 10 января 1967 года на восточной стороне площади между улицами Алкала и Каррера де Сан-Херонимо по инициативе отдела культуры мэрии Мадрида. В 1986 году в ходе реконструкции площади, предпринятой при мэре Энрике Тьерно Гальване, скульптура «Медведь и земляничное дерево» была перенесена в начало улицы Кармен и вернулась на своё прежнее место в сентябре 2009 года при мэре Альберто Руис-Гальярдоне, проведшем ещё одну реконструкцию площади.
Скульптура имеет четыре метра в высоту, весит 20 тонн и установлена на гранитном постаменте. Медведь, стоя на задних лапах, опирается передними лапами на ствол дерева и тянется пастью к одному из плодов на дереве. Медведь и земляничное дерево являются геральдическими символами Мадрида. Впервые они появились на гербе столицы вместе в XIII веке, отразив договорённость, достигнутую между церковью и городом по вопросу о владении лесами и пастбищами. Согласно этому соглашению, пастбища перешли в собственность церкви, а леса — города. До этого на гербе Мадрида был изображён один медведь.
Урбанизм (градостроительство)

Урбани́зм (лат. urbanus — городской) — направление в градостроительстве, возникшее в начале XX века, представители которого утверждали идею главенствующей и безусловно позитивной роли городов в современной цивилизации и в связи с этим уделяли основное внимание проектной разработке максимально укрупнённых градостроительных структур, рассчитанных на значительную концентрацию населения. Нередко понятие «урбанизм» используется как синоним градостроительства в целом.
Основополагающее значение для становления теории урбанизма, особенно интенсивно развивавшейся после Второй мировой войны и в 1950-е гг., имела деятельность Ле Корбюзье.
Квартал (градостроительство)

Городско́й кварта́л или просто кварта́л (от лат. quartа — «четверть») — участок города, обычно в форме четырёхугольника, находящийся в окружении улиц. Наименьший элемент города, является центральным элементом градостроительства и городского дизайна.
Квартал является пространством для зданий в пределах уличного рисунка города и образует основную единицу городской структуры. В топографии Древнего Рима (города) квартал — Регио (Regio).
Самой заметной формой городских кварталов являются этнические кварталы, в которых селились представители той или иной преимущественно этнорелигиозной общины, например евреи (еврейский квартал — гетто). Например, старый Иерусалим был разделен на четыре квартала: Армянский, Еврейский, Мусульманский и Христианский квартал. Судьба этнических кварталов была различной: еврейские кварталы в Европе превращались в гетто (первым в XVI веке появилось венецианское гетто), а китайские кварталы. Если население еврейского квартала во Львове в 1550 году составляло 352 человека, то число жителей китайского квартала в Сан-Франциско в 2000 году превысило 100 тыс. человек. Самым знаменитым «негритянским кварталом» в Нью-Йорке является Гарлем (площадь 10 км²). В России этнические кварталы именовались слободами (Немецкая слобода в Москве), а в Средней Азии — махалля (например, Еврейская махалля Самарканда). В каждой махалля имелись свои хауз и квартальная мечеть, а жители осуществляли самоуправление.
Иногда в процессе деурбанизации город может превратиться в квартал соседнего населенного пункта (Агдам в Азербайджане).
Некоторые кварталы могут превращаться в важнейшую часть городской инфраструктуры, куда могут стекаться люди из разных стран в поисках образования (Латинский квартал) или развлечений (Сохо, Квартал красных фонарей).
В большинстве городов мира, которые были спланированы, а не строились постепенно в течение длительного периода времени, улицы, как правило, расположены в виде сетки, так что городские кварталы бывают квадратными или прямоугольными. Используя принцип развития по периметру, городские кварталы разработаны таким образом, что здания имеют входы с видом на улицу и получастные дворы в задней части. Эта структура призвана обеспечить социальное взаимодействие между людьми.
Поскольку расстояние между улицами различно в разных городах или даже в пределах одного города, трудно обобщить данные о размере городского квартала. Тем не менее, в качестве опорных значений приводятся размеры: 79×79 м, 100×100 м, а также 120×120 м. Продолговатые кварталы значительно варьируются по ширине и длине. Стандартный квартал в Манхэттене составляет около 80×270 м, кварталы в Эдмонтоне (Канада) имеют размеры 170×100 м. Кварталы в центре Мельбурна (Австралия): 200×100 м. В новых районах Санкт-Петербурга (например, во Фрунзенском районе) городской квартал может представлять собой в плане квадрат стороной 500 метров (0,25 км²).
Красная линия (градостроительство)

Красные линии — линии, которые обозначают границы территорий общего пользования и подлежат установлению, изменению или отмене в документации по планировке территории.
Красные линии отделяют общественные (публичные) территории от земельных участков, застраиваемых частными лицами. Названы по цвету обозначения на картах проектов планировки территории.
Красные линии утверждаются в составе проекта планировки территории, отображаются на чертежах проектов межевания территории; в генеральных планах поселений, городских округов границы зон различного функционального назначения определяются с учётом красных линий; границы территориальных зон могут устанавливаться по красным линиям.
Градостроительный кодекс Российской Федерации 2004 года расширил понятие красных линий, прежде под ними понимались границы, отделяющие территории кварталов, микрорайонов и других элементов планировочной структуры от улиц, проездов и площадей в городских и сельских поселениях.
Градостроительный кодекс Российской Федерации 1998 года содержал понятие линии регулирования застройки, под которыми понимались границы застройки, устанавливаемые при размещении зданий, строений, сооружений, с отступом от красных линий или от границ земельного участка. Вместо прежнего понятия линий регулирования застройки в настоящем законодательстве о градостроительной деятельности в градостроительных регламентах в числе предельных параметров разрешенного строительства, реконструкции объектов капитального строительства устанавливаются минимальные отступы от границ земельных участков (в том числе от красных линий) в целях определения мест допустимого размещения зданий, строений, сооружений, за пределами которых запрещено строительство зданий, строений, сооружений.
В странах бывшего СССР в законодательстве о градостроительной деятельности используется сходное определение понятия красных линий. Так в украинском законодательстве красные линии — определенные в градостроительной документации относительно пунктов геодезической сети границы существующих и запроектированных улиц, дорог, площадей, которые разделяют территории застройки и территории другого назначения; в Республике Беларусь красные линии — предусмотренные градостроительной документацией детального планирования условные линии, предназначенные для отделения в населенных пунктах земель общего пользования от территорий, предназначенных для застройки или иного использования; в Республике Казахстан красные линии — границы, отделяющие территории кварталов, микрорайонов, иных элементов в планировочной структуре населенных пунктов от улиц (проездов, площадей); в Республике Таджикистан красные линии — условные линии, предусмотренные градостроительной документацией для отделения улиц, площадей, автомобильных дорог, железнодорожных путей, сетей инженерно-технического обеспечения, линий электропередачи и связи от территорий, предназначенных под застройку или для иного использования.
Антикафе

Антикафе́ (также свободное пространство, тайм-клуб, тайм-кафе) — тип общественных заведений социальной направленности, основной характеристикой является оплата в первую очередь проведённого времени, в стоимость которого входят различные угощения, развлечения и мероприятия.
Антикафе — это общественное пространство («третье место»), посетители которого обязаны оплатить только время пребывания, например, поминутно или по часам (еда и напитки могут быть бесплатными или продаваться, но покупать их необязательно) и обладают большей степенью свободы, нежели в классических кафе или ресторанах. Основными функциями подобных заведений являются рабочая (аналог коворкинга), развивающая (антикафе как место проведения тренингов и мастер-классов), развлекательная (многие антикафе делают акцент на настольных и видеоиграх) и творческая (возможность самореализации, например, в рамках музыкальных или поэтических вечеров). Как правило, антикафе состоят из одного большого зала или нескольких комнат, в пределах которых гости свободно перемещаются, при этом в одной из комнат существует зона угощений, где посетители могут самостоятельно приготовить себе чай, кофе, взять сладости. В большинство заведений такого формата можно приносить свою еду и напитки, однако, как правило, алкоголь и курение запрещены. Обычно в антикафе есть бесплатный доступ в Интернет через Wi-Fi, также может предоставляться услуга пользования принтером.
Автором концепции заведений с повременной оплатой в России является русский писатель Иван Митин. В 2010 году он открыл в Москве место для времяпрепровождения творческих людей под названием «Дом на дереве», которое работало в формате «pay-what-you-can», то есть каждый посетитель платил сколько хотел и/или мог (данный формат впервые был опробован в 2003 году в американском Солт-Лейк-Сити). «Дом на дереве» оказался столь популярен, что через год было принято решение открыть заведение большей площади, при этом Митин придумал более чёткую схему оплаты, предложив брать с каждого гостя один рубль за минуту его пребывания. Таким образом, осенью 2011 года появилось первое в мире заведение такого формата — свободное пространство «Циферблат». Сам термин «антикафе» появился в феврале 2012 года в качестве определения антикафе «Бабочки». Существуют многочисленные синонимы данного термина, в частности, «свободное пространство», «тайм-кафе», «тайм-кофейня», «тайм-клуб» и так далее.
В 2012 году началось масштабное открытие антикафе и распространение их по миру; на ноябрь 2014 года количество когда-либо открытых антикафе оценивается в несколько сотен, они присутствуют в более чем восьми странах мира. Хотя основное количество антикафе находится на территории Российской Федерации, формат широко распространён в странах СНГ и выходит на европейский рынок (Чехия, Словакия, Франция, Германия, Финляндия, Великобритания) США и Канаде.
В силу специфики бизнеса — большая роль управляющих по сравнению с обычными кафе и кофейнями — крупнейшие сети антикафе были построены на основе франшизы.
Spatial design

Spatial design is a relatively new conceptual design discipline that crosses the boundaries of traditional design specialisms such as architecture, landscape architecture, landscape design, interior design, urban design and service design as well as certain areas of public art.
It focuses upon the flow of people between multiple areas of interior and exterior environments and delivers value and understanding in spaces across both the private and public realm. The emphasis of the discipline is upon working with people and space, particularly looking at the notion of place, also place identity and genius loci. As such, the discipline covers a variety of scales, from detailed design of interior spaces to large regional strategies, and is largely found within the UK. As a discipline, it uses the language of architecture, interior design and landscape architecture to communicate design intentions. Spatial design uses research methods often found in disciplines such as product and service design, identified by IDEO, as well as social and historical methods that help with the identification and determination of place.
As a growth area of design, the number of spatial design practitioners work within existing disciplines or as independent consultants.
The subject is studied at a number of institutions within the UK, Denmark, Switzerland, and Italy though, as with any new field of study, these courses differ in their scope and ambition.
Ultimately it can be seen as "the glue that joins traditional built environment disciplines together with the people they are designed to serve".
During the COVID-19 pandemic, spatial design became an important aspect of reshaping collective use of urban space and thinking about access and egress.
Blackface in contemporary art

Blackface in contemporary art covers issues from stage make-up used to make non-black performers appear black (the traditional meaning of blackface), to non-black creators using black personas. Blackface is generally considered an anachronistically racist performance practice, despite or because of which it has been widely used in contemporary art. Contemporary art in this context is understood as art produced from the second half of the 20th century until today. In recent years some black artists and artists of color have engaged in blackface as a form of deconstruction and critique.
Two Ocean Pass

Two Ocean Pass is a mountain pass on North America's Continental Divide, in the Teton Wilderness, which is part of Wyoming's Bridger-Teton National Forest. The pass is notable for Parting of the Waters, where one stream, North Two Ocean Creek, splits into two distributaries, Pacific Creek and Atlantic Creek, at Parting of the Waters National Natural Landmark. These two creeks ultimately flow into their respective oceans. Atlantic Creek water eventually flows into the Yellowstone River and empties into the Gulf of Mexico via the Missouri River and Mississippi River. Pacific Creek water eventually flows into the Snake River and empties into the Pacific via the Columbia River.
The Continental Divide Trail reaches this location in northern Wyoming. It is accessible by foot or horseback from the south via Brooks Lake Trail head off of Highway 287 or from the north via an extensive hike from Fox Park near Yellowstone National Park's southern border.
The pass is thought to have provided access for the Yellowstone cutthroat trout to have colonized Yellowstone Lake and the rest of the Yellowstone River watershed above Lower Falls. Similarly, it has been considered as an alternative explanation for the arrival of non-native lake trout in Yellowstone Lake, which has traditionally been attributed to illegal or accidental stocking.
Two Ocean Plateau has a subarctic climate (Köppen Dfc).
Committee's Punch Bowl, a small lake on the Continental Divide between British Columbia and Alberta, which drains to both the Arctic and Pacific Oceans.
Le Méridien

Le Méridien adalah sebuah merek hotel internasional bergaya Eropa kelas atas. Didirikan oleh maskapai Air France pada tahun 1972, jaringan hotel ini sempat berganti induk perusahaan selama beberapa kali. Sejak tahun 2016, Le Méridien berada di bawah payung Marriott International.
Per tahun 2024, terdapat 117 hotel dengan jumlah kamar sebanyak 31.075 kamar bermerek Le Méridien di seluruh dunia.
Le Méridien didirikan sebagai sebuah merek pada tahun 1972 oleh Air France melalui perjanjian kerja sama untuk "menyediakan penginapan bagi penumpangnya." Properti pertama Le Méridien adalah sebuah hotel dengan seribu kamar di Paris, yakni Le Méridien Etoile. Dalam waktu dua tahun, merek ini telah memiliki 10 hotel di Eropa dan Afrika. Dalam waktu enam tahun, jumlah hotelnya meningkat menjadi 21 hotel di Eropa, Afrika, Kanada, Amerika Selatan, Timur Tengah, dan Mauritius. Hingga tahun 1991, jumlah properti Le Méridien telah mencapai 58 unit.
Pada akhir tahun 1994, sebagai bagian dari upaya penghematan biaya, Air France menjual mayoritas saham Le Méridien ke Forte Group asal Britania Raya seharga $207 juta. Hal ini mengikuti pertarungan sengit antara Forte Group, Kempinski asal Jerman, dan Accor asal Prancis yang sama-sama hendak mengakuisisi perusahaan tersebut. Kurang dari dua tahun kemudian, Forte Group dibeli oleh Granada plc seharga $5,9 miliar. Melalui penggabungan pada musim panas tahun 2000 antara Granada plc dan Compass Group, dan kemudian pemisahan kedua perusahaan pada bulan Februari 2001, kepemilikan Forte Hotels dan ketiga mereknya (Le Méridien, Heritage Hotels, dan Posthouse Forte) beralih ke Compass.
Pada bulan Mei 2001, Nomura Group mengumumkan akuisisi Le Méridien Hotels & Resorts dari Compass Group plc dengan harga £1,9 miliar, dan Le Méridien pun digabung dengan Principal Hotels, yang telah diakuisisi pada bulan Februari 2001. Pada bulan Desember 2003, Lehman Brothers Holdings mengakuisisi hutang Le Méridien.
Pada tanggal 24 November 2005, merek dan bisnis komisi manajemen Le Méridien diakuisisi oleh Starwood, sementara asetnya dibeli melalui perusahaan patungan yang dibentuk oleh Lehman Brothers dan Starwood Capital. Total transaksi pembelian tersebut adalah $225 juta.
Pada tahun 2016, Le Méridien menjadi bagian dari Marriott International pasca akuisisi perusahaan tersebut atas Starwood. Le Méridien dimasukkan dalam kategori "Distinctive Premium" menurut klasifikasi merek hotel Marriott.
Hingga 2025, Marriott International mengelola 2 hotel Le Méridien di Indonesia.
Le Méridien sebelumnya sempat mengelola satu hotel lain di Bali, tepatnya di Desa Beraban, Kecamatan Kediri, Kabupaten Tabanan. Dibuka sebagai Le Méridien Nirwana Golf & Spa Resort pada tahun 1997, hotel ini terletak persis di sebelah Tanah Lot dan dapat ditempuh selama 30 menit dengan jalan kaki dari objek wisata tersebut. Setelah 13 tahun, pengelolaan hotel ini diambil alih oleh Pan Pacific Hotels and Resorts, dan hotel selanjutnya berganti nama menjadi Pan Pacific Nirwana Bali Resort. Per tahun 2017, hotel ini sudah ditutup dan digusur.