davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
List of islands by area

This list includes all islands in the world larger than 1,000 km (390 sq mi). For size and location reference, the four continental landmasses are also shown.
Continental landmasses are not usually classified as islands despite being completely surrounded by water. However, because the definition of continent varies between geographers, the Americas are sometimes defined as two separate continents while mainland Australia is sometimes defined as an island as well as a continent. Nevertheless, for the purposes of this list, mainland Australia along with the other major landmasses have been listed as continental landmasses for comparison. The figures are approximations and are for the four major continental landmasses only. The artificial Panama and Suez canals are disregarded, as they are not natural waters that separate the continents.
Svalbard Bryggeri

Svalbard Bryggeri is a microbrewery in Longyearbyen at the island of Spitsbergen, the archipelago of Svalbard, Norway. Svalbard Bryggeri at 78° North is the northernmost commercial brewery in the world.
Establishing a brewery on the Svalbard archipelago required a change of Norwegian law, which prohibited commercial production of alcoholic beverages there. This meant that production was only started as late as 2015, after the law was changed by the Storting and an Italian supplier of equipment delivered and installed them.
The brew is characterized by that 16% of the water used for brewing are thawed ice from the 2,000 year old Bogerbreen glacier. Beverage cans from Svalbard brewery are distributed throughout the mainland Norway and an increasing share is exported. The brewery also offers beer tastings for visitors to Longyearbyen.
Spitsbergen Airship Museum

The Spitsbergen Airship Museum (Luftskipsmuseet på Spitsbergen) is a museum located on the island of Spitsbergen in Longyearbyen, the capital of the Arctic Ocean archipelago Svalbard. It has been formally renamed as the North Pole Expedition Museum. It was co-founded by the Italian Stefano Poli and the Norwegian Ingunn Løyning. Plans to open the museum began in 2005. Originally a new building was supposed to be built to house the museum, but following a fallout with one of the share-owners in 2007 this idea was scrapped, and instead the Airship Museum was opened in 2008 in Longyearbyen's former pig farm, which previously had housed the Svalbard Museum as well.
The year of opening was chosen due to its significance as the International Polar Year, the 80th anniversary of the Italia's crash, and the 30th anniversary of polar explorer and aviator Umberto Nobile's death. Several descendants of Nobile, and of Roald Amundsen who died during the rescue of the Italia crew, attended the opening ceremony, which was held on 15 November 2008. In July 2012 the museum was relocated, to a newly constructed building closer to central Longyearbyen.
There is a long history of aviation in modern Svalbard, documented by the Spitsbergen Airship Museum. Exhibits include artefacts from, and information relating to, several major expeditions carried out during the exploration of the Arctic region. Among these exploits are the journeys of airships such as the America (several failed attempts to reach the North Pole, 1906–1909), the Norge (first trip to the North Pole and first flight over the polar cap in 1926), and the Italia (and the subsequent rescue effort following its 1928 crash). Also featured is the 1897 expedition of the balloonist Salomon August Andrée, and the attempts to discover its fate. It attempts to portray these events in a neutral tone, taking no sides. The museum's collection includes a ribbon granted to Nobile by Benito Mussolini, parts of the Norge logbook, aircraft models, international newspaper clippings, and other various objects connected to the expeditions.
78°13′24″N 15°39′12″E﻿ / ﻿78.2233465°N 15.6534568°E﻿ / 78.2233465; 15.6534568
Coldd Lassi Aur Chicken Masala

Coldd Lassi Aur Chicken Masala (Cold Buttermilk and Chicken Masala) is an Indian romantic comedy web series starring Divyanka Tripathi Dahiya and Rajeev Khandelwal. Produced by Doris Dey & Suhail Zaidi it is directed by Pradeep Sarkar. The filming of the series began in February 2019 in Vadodara. The story revolves around two hotel management students, Nitya and Vikram, who later become chefs. It marks the debut of Tripathi in the digital medium. The series premiered on 3 September 2019 on ALT Balaji. It is also available on ZEE5.
Fate brings former couple Nithya, Indie Spice's head chef, and Vikram, a Michelin Star chef, together after 8 yrs. Memories of the lost love return along with bitterness of the past.
Vikram comes back into Nithya's life after eight years. They have a child together Vivaan. Revati and Nithya's restaurant is not doing well, and Vikram and Manira have bought shares in the restaurant. The present story has constant flashbacks of the past.
Shish kebab

Shish kebab or shish kebap is a popular meal of skewered and grilled cubes of meat. It can be found in Mediterranean cuisine.
It is one of the many types of kebab, a range of meat dishes originating in the Middle East. In North American English, the word kebab alone often refers to shish kebab, though outside of North America, kebab may also mean doner kebab.
It is traditionally made of lamb but there are also versions with various kinds of meat, poultry, or fish. In Turkey, shish kebab and the vegetables served with it are grilled separately, normally not on the same skewer.
Shish kebab is an English rendering of Turkish: şiş (sword or skewer) and kebap (roasted meat dish), that dates from around the beginning of the 20th century. According to the Oxford English Dictionary, its earliest known publication in English is in the 1914 novel Our Mr. Wrenn by Sinclair Lewis.
The word kebab alone was already present in English by the late 17th century, from the Arabic: كَبَاب (kabāb), partly through Urdu, Persian and Turkish. Etymologist Sevan Nişanyan states that the word has the equivalent meaning of "frying/burning" with "kabābu" in the old Akkadian language, and "kbabā/כבבא" in Aramaic. The oldest known example of şiş, probably originally meaning a pointed stick, comes from the 11th-century Dīwān Lughāt al-Turk, attributed to Mahmud of Kashgar.
ወሎ

ወሎ የሀይማኖት፣ የጥበብና የጀግንነት እንዲሁም የዉበትና የብዝሃነት አምባ ነዉ ስንል እንዲሁ አይደለም።
ወሎ የኢትዮጵያ አራቱ የዜማ ቅኝቶች አምባሰል፣ ባቲ፣ ትዝታና አንቺሆዬ ዜማዎች ፍለቂያ የጥበብ ምድር ስለሆነች ነዉ። በተጨማሪም ወሎ የበርካታ ከያንያንና ፃህፍት መፍለቂያ ፣ የጥበበኞች ምድር ናት።
ወሎ የኢትዮጵያ የሃይማኖት ብዝነት እንዲሁም የአንድነትና የመቻቻል ማሳያ ድንቅና ቅድስት ምድር ናት። የወሎ ምድር የክርስትናና የእስልምና ሃይማኖቶች የየራሳቸዉን የደመቀ ታሪክ ጠብቀዉ አንድ አካል አንድ አምሳል ሆነዉ የሚኖሩበት ቅድስት ምድር ነዉ።
የኦርቶዶክስ ክርስትና እና የእስልምና ሃይማኖቶች ከፍታን የሚገትፁ ድንቅዬና ብርቅዬ የአምልኮ ቦታዎችና የአስተምህሮ ባለቤቶች የሚገኙባት ቅድስት ምድር ናት ወሎ።
የአማራ ሳይንት ተደባበ ማሪያም መገኛ ወሎ ነዉ። የግማደ መስቀል መገኛ ግሸን ማሪያም መገኛ አምባሰል ወሎ ነዉ።
ከእስልምና እምነት አንፃርም የነብዩ መሀመድ የመጀመሪያዉ መዉሊድ ከተበረበት የጀማ ንጉሰ ነገስት መስጊድ መገኛ ወሎ ነዉ። ወሎ እስልምናና ክርስትና አንድ አምሳልና አንድ አካል ሆነዉ ለዘመናት አብነት የዘለቁበት ሰፊ ሚስጢር በውስጣቸው ይዘው ሁለቱን ሀይማኖቶች አቻችለዉ ትዉልድ ያዘለቁ የእነ መምህር አካለ ወልድ፣ ቤተ ክርስቲያን ሲያሰሩ ፣ መስጊዱን አብረዉ የሚያሳንፁ የእነ ባህታዊ አባ ምስክርና የእነ ሀጂ መሀመድ ገታ ቃል ኪዳን ስላለበት ነዉ።
ሙስሊሙ ከክርስቲያኑ ክርስቲያኑ ከሙስሊሙ የሚጋባበት፣ የስም አወጣጥ ባህሉ ድንበር የሌለዉ ፍቅርን የሚያንፀባርቅ የወሎ ምድር ነዉ።
ከዚህ ጋር በተያያዘ የአካባቢዉን ስነ ቃል ልዋስና ልጅየዉ ሰለሞን አባቱ መሀመድ፣ ምንኛ ደስ ይላል ወሎ ላይ መወለድ፣ የተባለለት ምድር ነዉ ወሎ ።
በረጅምና ዘመን ተሻጋሪ የኢትዮጵያና የአማራ ህዝብ ታሪክ ዉስጥ ወሎ የታሪክ ሀብትና ጉልህ አሻራዎች መገኛ ነዉ።
በኢትዮጵያ የመካከለኛዉ ዘመን ታሪክ ዉስጥ የብዙ ነገስታት ዋና የአቅም ግንባታ ማዕከልና የሀይቅ እስጢፋኖስ ገዳም መገኛዉ ወሎ ነዉ።
በነፃነት ታሪካችን የአድዋ ፍልሚያ ምክንያት የሆነዉ የዉጫሌ ስምምነት የታሰረበት ይስማ ንጉስ መገኛዉ ወሎ ነዉ።
የዳግማዊ ሚኒሊክ የአድዋ ጦርነት የክተት አዋጅ ነጋሪት የተጎሰመበት ወረኢሉ መገኛዉ ወሎ ነዉ። የጣሊያን ወራሪ ሀይል በማይባር ሀይቅ ዙሪያ ልኩን ያሳዩት የእነ ደጃች መንገሻ አብዬ ምድር ነዉ ወሎ
ዳግማዊ አፄ ቴዎድሮስና ፊትአዉራሪ ገብርዬ የመሰሉ ጀግኖች ለኢትዮጵያ አንድነት ሲዋደቁ በክብር ያረፉበት የመቅደላ አምባ ታሪካዊ ስፍራ መገኛዉ ወሎ ነዉ።
ወሎ በኢትዮጵያ አማራ እና አርጎባ ህዝብ የስነ መንግስት ታሪክ መሰረት የጣሉ አርቆ አሳቢ ነገስታቶችን ለአብነትም እነ ራስ አሊ እና ንጉስ ሚካኤል(ኢማም መሀመድ አሊ… …ወላስማ ካሶ የተገኙበት ብርቅዬ ምድር ነዉ። ምስራቃዊው ክፍል በአብዛኛው የሚሸፍነው ሙስሊም ማህበረሰቦችን ሲሆን ምእራባዊው ክፍል ደግሞ ክርስቲያኑና ሙስሊሙ ተሳስሮ የሚኖርበት ምድር ነው።
ይህ ሁሉ ማሳያዎችን ጠቅሱ ለማለፍ እንጂ የወሎ የታሪክ ሀብታምነት በዚህ ብቻ የሚያልቅ አይሆንም።
ወሎ የቆንጆዎችና የገራገሮች ምድር ነዉ።ወሎ የአማራ አቃፊነትማሳያ፣ የብዝሃነት ተምሳሌት ነዉ
ወሎ የአማራዉ፣ የኦሮሞዉ፣ የአፋሩ፣ የአርጎባዉ እና ሌሎችም በፍቅርና በመዋደድ አብረዉ ለዘመናት የዘለቁበት ምድር ነዉ። ብዝሃነት ለወሎ ጌጥ እንጂ ስጋት ሆኖት አያዉቅም።
Juara Lagu Kategori Etnik Kreatif

Juara Lagu Kategori Irama Malaysia dan Etnik Kreatif merupakan pertandingan lagu yang dimasukkan dalam penganjuran Anugerah Juara Lagu oleh TV3 bermula pada tahun 1992 dan ditamatkan pada 2008. Lagu-lagu yang dipertandingkan dalam kategori ini terdiri daripada lagu-lagu yang berentak irama tradisional bernuansa nusantara dan muzik sedunia. Antara genre muzik tradisional yang pernah dipertandingkan dalam kategori ini adalah joget, ghazal, zapin, keroncong, dangdut, melayu deli, masri, hadrah, irama rakyat, satira, ngajat, dikir, rodat, jhaipong, pop jawa dan banyak lagi dari rumpun nusantara. Lagu-lagu berentak oriental, arab, qasidah, pop hindi, samrah dan sufi dari timur tengah dan benua india/china juga pernah dipertandingkan.
Sebanyak 17 buah lagu telah memenangi kategori ini dengan komposer Suhaimi Mohd Zain atau dikenali sebagai Pak Ngah menerajui senarai pemenang terbanyak dengan empat (4) kemenangan. Bermakna Hairul Anuar Harun yang berkolaborasi dengan kesemua lagu kemenangan Pak Ngah juga unggul dengan empat (4) kemenangan sebagai penulis lirik. Ini sekaligu membawa tuah kepada penyanyi keempat-empat lagu tersebut Siti Nurhaliza sebagai penyanyi yang paling kerap menang diikuti oleh M. Nasir dan ND Lala dengan -dua (2) kemenangan sebagai penyanyi.
† = Lagu yang memenangi Lagu Terbaik AIM ‡ = Lagu yang dicalonkan sebagai Lagu Terbaik / Lagu Pop Etnik Terbaik AIM
Ngajat Lesong

Tarian Ngajat Lesong merupakan tarian yang di persembahkan oleh golongan lelaki sahaja. Persembahan ngajat jenis ini hanya di benarkan untuk di tarikan oleh kaum lelaki kerana ianya memerlukan penari lelakinya untuk menari sambil menggigit lesong. Kekuatan dan kegagahan yang di tunjukkan dalam persembahan tarian ngajat jenis ini hanya sesuai di persembahkan oleh golongan lelaki sahaja. Ini kerana anyara lain turut membabitkan mengangkat lesung padi seberat 40 paun dengan menggigitnya.
Paint Dancing

Paint Dancing is an American art and dance craze which involves both painting and dancing. Paint Dancers, using paint, brushes and paper, attend organized events dressed in ready-to-paint and dance clothing. The concept of combining movement and painting originated during the later part of the American and European Modern art period; however, Evangeline Welch of Shreveport, Louisiana has been credited with being the "brainchild" of Paint Dancing in the United States of America. This departure from traditional painting styles was often referred to as Action painting. Over the years, several variations of the art form have evolved, including an adaptation introduced by the Hippies during the Summer of Love, that integrated the art of body painting with dancing. One of the more recent introductions of Paint Dancing to American culture is being popularized by a grassroots movement created in 2006 by Seattle artist and activist Matt Jones. The phrases "paint dancing" and "paint dancer" and other variations were originally coined in 1996 by Gloria M. Buono, author, illustrator and publisher of The Painting Ballerina.
Object manipulation

Object manipulation is a form of dexterity play or performance in which one or more people physically interact with one or more objects. Many object manipulation skills are recognised circus skills. Other object manipulation skills are linked to sport, magic, and everyday objects or practices. Many object manipulation skills use special props made for that purpose: examples include the varied circus props such as balls, clubs, hoops, rings, poi, staff, and devil sticks; magic props such as cards and coins; sports equipment such as nunchaku and footballs. Many other objects can also be used for manipulation skills. Object manipulation is when the ordinary items of there could may be considered to be the object manipulation or when the object there is not used in an unusually stylised nor skilful way (such as in flair bartending) or when is there is for the a physical interaction when outside of its socially acknowledged context or is differently from when its original purpose.
Object manipulators may also be practitioners of fire performance, which is essentially object manipulation where specially designed props are soaked in fuel and lit on fire.
There are a very wide range of types of object manipulation. Each type of object manipulation has often been grouped together in a category of object manipulation skills. These categories are shown below. However many types of object manipulation do not fit these common categories while others can be seen to belong to more than one category.
Juggling is a physical skill involving the manipulation of objects for recreation, entertainment or sport. The most recognizable form of juggling is toss juggling. Juggling can be the manipulation of one object or many objects at the same time, using one or many hands. Jugglers often refer to the objects they juggle as props. The most common props are balls, clubs, or rings. Some jugglers use more dramatic objects such as knives, fire torches or chainsaws. The term juggling can also commonly refer to other prop-based manipulation skills such as diabolo, devil sticks, poi, cigar boxes, shaker cups, contact juggling, hooping, and hat manipulation.
Spinning and twirling are any of several activities performing spinning, twirling or rotating the spun object for exercise, play or performance. The object twirled can be done directly by one or two hands, the fingers or by other parts of the body. It can also be done indirectly, as in the case of devil or flower sticks, using another object or objects. The origin of twirling can be found in manipulation skills developed for armed combat and in traditional dance. The various twirling skills have become increasingly popular with many associated with circus skills.
Skill toys are purpose-made objects that require manipulative skill for their typical use. Also often used as fidget toys, examples of such toys are:
Dexterity skills are here seen to be skills which are not usually associated with other categories of object manipulation. Many of these skills use items not usually associated with object manipulation. Examples are dice, cups, lighters.
Kay Bank Studios

Kay Bank Studios was a recording studio in Minneapolis, Minnesota at 2541 Nicollet Avenue, now Creation Audio. Daniel Heilicher and his brother Amos started in a business together in the 1930s, distributing and stocking jukeboxes. In 1954, they founded Soma Records ("Amos" backwards), and started producing records in cooperation with Vernon Bank, owner of Kay Bank Studios.
Eventually a number of huge hits would come out of their efforts at the studio, including the Fendermen's "Muleskinner Blues", Dave Dudley's "Six Days on the Road", the Trashmen's "Surfin' Bird", and The Castaways' "Liar, Liar". Those last two singles were hits from Minneapolis's golden, mid-1960s era of teenage rock, and their success inspired countless garage bands to entertain dreams of one-hit-wonderdom.
Among those who traveled to Minneapolis to record were Bobby Vee's band the Shadows ("Susie Baby"), and Chad Allan and the Reflections (later the Expressions, who became The Guess Who), who recorded "Shakin' All Over".
The principle record labels who used Kay Bank services for recording, pressing and distribution:
Applause, Bangar, Garrett, Golden Wing, Kay Bee, Lodestar, North Star, Pleasant Peasant, Re-Car, Soma, Studio City and Twin Town.
Kay Bank employed a matrix starting with the letters KB followed by a 2,3, or 4 digit number. In the year 1960, Capitol records used the letters kb (lowercase) for their custom records division. These can be identified by the dash between the letters and numbers, which Kay Bank does not have. Beginning in December 1964, the matrix dropped the KB letters in favor of the year of production followed by a dash and a four digit number, such as 5-5477. This can be interpreted as the 5477th record produced by Kay Bank, in the year 1965.
In the 1980s, the Nicollet Avenue building would become the headquarters of influential independent record label Twin/Tone Records.
In 2015 the historic recording studio was incorporated as a 501(c)3 nonprofit by Eliot Skinner.
Holmbladsgade Cultural Centre

Kvarterhuset, located just off Holmbladsgade, is a culture house run by Copenhagen Municipality in the Amager district of Copenhagen, Denmark. The building is a former warehouse which was adapted and expanded for its current use by Dorte Mandrup prior to its opening in 2001. It contains the local Sundby Library as well as other facilities for the local community.
The warehouse was built for Lauritz Peter Holmblad in association with his oil mill which is still located next to the building. Holmblad had previously owned a stud farm on the site (Jemtelandsgadewas 1). The warehouse was designed by Georg Ebbe Wineken Møller , built by Christian Peter Wienberg and inaugurated on 24 November 1880.
The original address of the warehouse was Holmbladsgade 9 but it was changed to Jemtelandsgadewas 3 when Jemtelandsgadewas and Praghs Boulevard was established in about 1916.
The warehouse was in 1913 sold to Johannes William Reve established a production of signs and advertisements in the building. In 1918, it changed hands once again when it was sold to A/S Kruckkow-Wadorf, a Lithography business that produced a variety of goods, including playing cards and reproductions of works by famous painters. Some 300 employees worked in the building in 1920. It has later been used for offices before it was purchased by Copenhagen Municipality in 1997 as part of the facelift of the Holmbladsgade neighbourhood.
The adaption of the building removed the original floor decks to create a new, triple-high foyer space running the length of the building.
The building is extended with an assembly hall that is raised one storey above the ground on concrete pillars. The supporting structure in the hall is an exposed framework of plywood clad with glazing panels in pine frames.
Kvartershuset houses Sundby Library, a youth club, a café and various other facilities for the local community. It also arranges in-house and outdoor cultural events
55°39′55″N 12°36′15″E﻿ / ﻿55.6653°N 12.6043°E﻿ / 55.6653; 12.6043
వై.జి.మహేంద్రన్

వై.జి.మహేంద్రన్ ఒక భారతీయ సినిమా నటుడు. ఇతడు ఎక్కువగా తమిళ సినిమాలలో హాస్యపాత్రలలో నటించాడు. ఇతడు నటుడే కాకుండా నాటక రచయిత, ప్రయోక్త, గాయకుడు. ఇతడు అనేక తమిళ నాటకాలను ప్రదర్శించాడు. ఇతని తండ్రి వై.జి.పార్థసారథి ఆధునిక తమిళ నాటకరంగ మార్గదర్శులలో ఒకడు. తల్లి రాజలక్ష్మి పార్థసారథి పద్మ శేషాద్రి బాల భవన్ వ్యవస్థాపకురాలు. ఇతని మేనమామ కె.బాలాజీ తమిళ సినిమా నిర్మాత. నటి వైజయంతిమాల, నటులు రజనీకాంత్, మోహన్ లాల్‌లు ఇతని బంధువులు.
ఇతడు వై.జి.పార్థసారథి, రాజలక్ష్మి దంపతులకు 1950, జనవరి 9న జన్మించాడు. ఇతని తండ్రి వై.జి.పార్థసారథి 1952లో మద్రాసులోని తొలి నాటకసమాజాలలో ఒకటైన యునైటెడ్ అమెచ్యూర్ ఆర్టిస్ట్స్ (UAA) అనే నాటక కంపెనీని స్థాపించాడు. ఆ నాటక సమాజం ఆ కాలంలోని ఉత్తమ నాటక కళాకారులతో అనేక తమిళ నాటకాలను ప్రదర్శించింది. ఇతని తల్లి రాజలక్ష్మి పార్థసారథి నుంగంబాక్కంలోని తన ఇంటి టెర్రస్ లో ఉన్న షెడ్లో నుంగంబాక్కం లేడీస్ రిక్రియేషన్ క్లబ్ సభ్యులతో కలిసి రాజలక్ష్మి 13 మంది విద్యార్థులతో పద్మ శేషాద్రి బాలభవన్ అనే పాఠశాలను ప్రారంభించి భారతదేశంలోని ఉత్తమపాఠశాలలో ఒకటిగా దానిని తీర్చిదిద్దింది. నాటకరంగం పట్ల అభిమానం ఉన్న కుటుంబంలో జన్మించిన మహేంద్రన్‌కు బాల్యంలోనే నాటకాల పట్ల అభిరుచి కలిగింది. తన పాఠశాల నాటకాలలో హాస్యపాత్రలు ధరించి బహుమతులు గెలుచుకున్నాడు. ఇతడు ఎగ్మోర్‌లోని డాన్ బాస్కో స్కూలులో చదివిన తరువాత గిండీలోని అలగప్ప కాలేజీలో కెమికల్ ఇంజనీరింగ్ చదివాడు. తరువాత ఎం.బి.ఎ. పూర్తి చేశాడు. ఇతడు కళాశాల చదివే సమయంలోనే తన తండ్రి డ్రామా ట్రూపు (యునైటెడ్ అమెచ్యూర్ ఆర్టిస్ట్స్) నాటకాలలో నటించి వేలాది ప్రేక్షకుల మన్ననను సంపాదించాడు. కొద్ది రోజులలోనే మహేంద్ర పేరు మద్రాసు నాటకరంగంలో మారుమ్రోగింది. దీనితో ఇతడు నటననే వృత్తిగా స్వీకరించాడు.
ఇతని కుమార్తె మధువంతి జెమినీ గణేశన్, సావిత్రిల మనుమడు వి.అరుణ్ కుమార్‌ను వివాహం చేసుకుంది.
ఇతడు 1971లో కె.బాలచందర్ దర్శకత్వంలో వచ్చిన నవగ్రహం అనే తమిళ సినిమాద్వారా సినీరంగ ప్రవేశం చేశాడు. అది మొదలు ఇతడు అనేక సినిమాలలో అనేక పాత్రలను ధరించాడు. ఇతడు నాలుగు దశాబ్దాలుగా శివాజీ గణేశన్, జైశంకర్, కమల్ హాసన్, రజనీకాంత్ మొదలైన నటుల సరసన సహాయ పాత్రలలో నటించాడు. ఇతడు సినిమాలలో నటించడమే కాకుండా కొన్ని టెలివిజన్ సీరియళ్ళలో, వెబ్ సీరీస్‌లలో, స్టేజి నాటకాలలో నటించాడు. 1987లో కథై కథయం కారణమం అనే తమిళ సినిమాకి దర్శకత్వం వహించాడు. కమల్ హాసన్, బాబూమోహన్ వంటి నటులకు తమిళసినిమాలలో డబ్బింగ్ చెప్పాడు.
రాళ్ళపల్లి నటేశయ్య

రాళ్ళపల్లి నటేశయ్య[నటేశం ] (1889 - 1968) సుప్రసిద్ధ హాస్య నటులు, బహుముఖ ప్రజ్ఞావంతులు.
వీరు 1889 సంవత్సరంలో నెల్లూరులో ఆదిశేషయ్య, భ్రమరాంబ దంపతులకు జన్మించారు. వీరి విద్యాభ్యాసం ముత్తరాజు సుబ్బరామయ్య గారి పాఠశాలలో ఏడవ తరగతి వరకు సాగింది. తరువాత వీరు చెన్నై వెళ్ళి సంగీతం మీద ఆసక్తి నిలిపారు. గూటాల వేంకట రామయ్య గారి వద్ద సంగీత శిక్షణ పొందారు. అనతికాలంలోనే సంగీత, నృత్య విద్యలలో విశేష ప్రతిభ సంపాదించారు. కందాడై శ్రీనివాసన్ వీరిని తమ నాటకాలలో సంగీత శిక్షణ కొరకు నెల్లూరుకు పిలిపించారు. అప్పటి నుండి చివరిదాకా నెల్లూరులోనే వివిధ రంగాలలో కృషిచేశారు. వేదం వెంకటరాయ శాస్త్రి స్థాపించిన ఆంధ్ర భాషాభిమాని సమాజం నాటకాలలో హార్మోనియం శ్రుతిగా మాత్రమే ఉపయోగించేవారు. వీరు దానికి తోడుగా ఫిడేలు వాద్య సహకారంతో నటకులను తీర్చిదిద్ది ప్రదర్శనలకు ఎంతో పుష్టిని చేకూర్చేవారు. తరువాత జ్ఞానోదయ నాటక సమాజంలో నటేశయ్యగారు స్వయంగా హార్మోనియం ప్రవేశపెట్టి దానికొక ప్రత్యేక స్థానాన్ని కల్పించారు. వీరు అనేకమంది హరికథా భాగవతార్లకు శ్రావ్యంగా ఫిడేలు వాద్యాన్ని వాయించడమే కాక కథాంశంలో హాస్యాన్ని, అభినయాన్ని ప్రదర్శించి సభికులను ఆనందపరిచేవారు. ఆ రోజుల్లో శ్రీ పొట్టి శ్రీరాములు నెల్లూరు జిల్లాలో శ్రీమంతుల ఇళ్ళలో శుఖకార్యాలు జరిగేటప్పుడు విధిగా నటేశయ్యగారి హాస్యాభినయం ఉండేది.
వీరు మొదటిసారిగా రామా ఫిలిమ్స్ వారి సతీ తులసి చిత్రంలో నటించారు. దువ్వూరి రామిరెడ్డి గారి చిత్రనళీయం సినిమాలో సునందుని పాత్ర ధరించి కన్నులు కల్వపూలు అనే పద్యాన్ని అభినయంతో చదివి ఆ చిత్రానికే ఒక విశిష్టతను చేకూర్చారు. ప్రసిద్ధ నటులు చిత్తూరు నాగయ్య గారు నిర్మించిన త్యాగయ్య చిత్రంలో మార్తాండ పాత్రను పోషించి ఎన్నగాను రామభజన అనే కీర్తన ద్వారా తన సంగీత విద్వత్తును ప్రకటించి ప్రేక్షకులలో చెరగని ముద్ర వేసుకున్నారు. తర్వాత మళ్ళీ పెళ్ళి , గరుడ గర్వభంగం, దీనబంధు, కాలచక్రం, తాసీల్దారు, సువర్ణమాల మొదలైన తెలుగు సినిమాలలో నటించారు. వై.వి.రావు నిర్మించిన విశ్వమోహిని చిత్రంలో డుర్ బసవన్న పాత్రను, తాసీల్దారు చిత్రంలో వంటవాని పాత్రను పోషించి పేరుపొందారు.
"మై వైఫ్" [ En Manaivi ] అనే తమిళ చిత్రంలో వంటవాని పాత్ర ధరించి టెంకాయచిప్ప ఫిడేలును వాయిస్తూ సంగడ మాను అనే పాట పాడి ఒక్క చిత్రంతో తమిళ ప్రేక్షకుల ఆదరాభిమానాలను చూరగొన్నారు. తర్వాత లవంగి, భామా పరిణయం మొదలైన తమిళ సినిమాలలోనూ నటించి గొప్ప పేరు సంపాదించారు.
నటేశయ్య గారి ప్రతిభను గుర్తించిన ఆంధ్రప్రదేశ్ సంగీత నాటక అకాడమీ వారు ఒక ఉన్నత సంగీత విద్యా గురుకులాన్ని నెల్లూరులో స్థాపించి దానికి అధిపతిగా నటేశయ్య గారిని నియమించారు. ఆ విద్యాలయంలో అనేకమంది శిష్యులను తయారుచేశారు.
ఎందర్నో నవ్వించిన నటేశయ్యగారు డిసెంబరు 1968 సంవత్సరంలో స్వగృహంలో స్వర్గస్తులయ్యారు.
**నెల్లూరు లో ప్రస్తుతం ప్రతి ఏటా నిర్వహింపబడుతున్న త్యాగరాయ వారోత్సవాలు మొట్టమొదట ప్రారంభించింది శ్రీ నటేశం గారే **.కడ వరకు ఎన్నో వ్యయ ప్రయాసలకు లోనైనా ప్రతి ఏటా క్రమం తప్పకుండా త్యాగరాయ వారోత్సవాలు ఘనంగా నిర్వహించారు.చరమాంకం లో భిక్షాటన చేసి త్యగరాయ వారోత్సవాలు నిర్వహించారు. వారి తదనంతరం శ్రీ సాంబముర్తి గారు ఆ పరంపరను కొనసాగించారు.నేటికీ నెల్లూరు లో భిక్షాటన పూర్వక త్యాగరాయ వారోత్సవాలు వారి శిష్య బృందం కొనసాగిస్తున్నారు .**సుప్రసిద్ధ సినీ నేపధ్యగాయకులు శ్రీ యస్.పి.బలసుబ్రహ్మణ్యం గారి తండ్రి గారైన సాంబ మూర్తి గారు తమ హరికథ కచేరీలకు కీర్తనలను నటేశం గారి వద్ద స్వరపరచుకొనేవారు.**
ఎం.ఆర్‌.రాధా

మద్రాసు రాజగోపాల రాధాకృష్ణన్ ప్రముఖ తమిళ సినిమా, రంగస్థల నటుడు. ప్రముఖ దక్షిణ భారతీయ నటి అయిన రాధిక తండ్రి. ఈయన 1967లో తన సహనటుడు, ఆ తరువాత తమిళనాడు ముఖ్యమంత్రి అయిన ఎం.జి.రామచంద్రన్ పై కాల్పులు జరిపి జైలుకెళ్లాడు.
రాధ, 1907, ఫిబ్రవరి 21న తిరుచ్చిలో జన్మించాడు. చిన్నతనంలోనే తినటానికి మరో చేప ముక్క ఇవ్వనందున తల్లితో గొడవపడి రాధా ఇల్లువదిలి పారిపోయాడు. రంగస్థల నటుడై 5000కు పైగా నాటక ప్రదర్శనలిచ్చాడు. 10వ ఏట ప్రారంభమైన చిన్నచితకా వేషాలేసి, చివరికి ఆయన్నే దృష్టిలో పెట్టుకొని నాటకాలు వ్రాసే స్థాయికి ఎదిగాడు.
రాధా రక్త కన్నీరు నాటకం విజయవంతమవడంతో పేరు సంపాదించుకున్నాడు. ఈ నాటకాన్నే సినిమాగా తీసినప్పుడు అందులో కూడా అద్భుతంగా నటించి అగ్రతారగా ఎదిగాడు. ఈ సినిమా ఈయనకు అంతర్జాతీయ గుర్తింపు, పురస్కారాలను సంపాదించి పెట్టింది. ఇటీవలి రక్తకన్నీరు సినిమాను కన్నడలో ఉపేంద్ర పునర్నిర్మించాడు. రక్తకన్నీరులో రాధా నటనను దేవానంద్, అమితాబ్ బచ్చన్ వంటి అనేక మంది నటులు భారతీయ సినీ చరిత్రలోనే అత్యద్భుతమైన నటనగా కొనియాడారు. ఈ నటనను మరే నటుడు అనుకరించలేడని అన్నారు.
1967 జనవరి 12 న ఎం ఆర్ రాధా, ఎమ్‌జిఆర్‌ ఇంటికి వెళ్ళి, అతడిపై తుపాకితో కాల్పులు జరిపాడు. నిర్మాత కె.ఎన్.వాసుతో కలిసి సినిమా నిర్మాణం గురించి మాట్లాడే ఉద్దేశంతో ఎమ్‌జిఆర్‌ ఇంటికి వెళ్ళాడు. మాట్లాడుతూ ఉండగానే హఠాత్తుగా లేచి నిలబడి, తుపాకీతో ఎమ్‌జిఆర్‌ను ఒకసారి కాల్చాడు. తూటా ఎమ్‌జిఆర్‌ ఎడమ చెవి పక్కగా గిగబడింది. ఆ వెంటనే రాధా తనను తానే రెండు సార్లు - ఒకటి కణతవద్ద, రెండోది మెడమీదా - కాల్చుకున్నాడు. ఇద్దరినీ ప్రభుత్వ ఆసుపత్రిలో చేర్చి చికిత్స చేసారు.
కేసును విచారించిన చెంగల్పట్టు సెషన్స్ కోర్టు, రాధాకు 7 సంవత్సరాల కారాగర శిక్ష విధిస్తూ 1967 నవంబరు 4న తీర్పు ఇచ్చింది. తరువాత హైకోర్టు ఆ తీర్పును ఐదేళ్ళ మూడు నెలలకు తగ్గించింది.
రాధా 1979 సెప్టెంబరు 17 న, తన 72 వ ఏట, కామెర్ల కారణంగా తిరుచిరాపల్లి లోని తన స్వగృహంలో కన్నుమూసాడు.
చిదంబరం ఎస్.జయరామన్

చిదంబరం సుందరం పిళ్ళై జయరామన్ లేదా సి.ఎస్.జయరామన్ (తమిళం: சி. எஸ். ஜெயராமன்) పేరుపొందిన నటుడు, నేపథ్యగాయకుడు, సంగీత దర్శకుడు. ఇతని పాటలు 1940 -70 మద్య విడుదలైన అనేక తమిళ సినిమాలలో చోటు చేసుకున్నాయి.
ఇతడు 1917, జనవరి 6వ తేదీన తమిళనాడులోని పుణ్యస్థలమైన చిదంబరంలో జన్మించాడు. ఇతని తండ్రి సుందరం పిళ్ళై పేరుమోసిన శాస్త్రీయ సంగీత గాత్ర విద్వాంసుడు. తమిళనాడు మాజీ ముఖ్యమంత్రి ఎం.కరుణానిధి ఇతని బావమరిది. ఎం.కరుణానిధి సినిమా రంగంలోనికి అడుగు పెట్టడానికి ఇతడే కారణం. ఇతని సిఫారసుపై తమిళ సినిమా దర్శకుడు ఎ.ఎస్.ఎ.స్వామి కరుణానిధిని 1947లో తన సినిమా "రాజకుమారి"కి స్క్రిప్ట్ రచయితగా పరిచయం చేశాడు. తరువాత కరుణానిధి గొప్ప సినిమా రచయితగా ఎదిగాడు.
ఇతడు 1934 నుండి తమిళ సినిమాలలో నటించడం ప్రారంభించాడు. ఇతడు నటించిన సినిమాలలో కృష్ణలీల (1934), భక్త ధృవన్ (1935), నల్ల తంగాళ్ (1935), లీలావతి సులోచన (1936), ఇళంత కాదల్ (1941), పూంపావై (1944), కృష్ణభక్తి (1948) ఉన్నాయి.
ఉదయనన్ వాసవదత్త (1946), రక్త కన్నీర్ (1954) సినిమాలకు సంగీత దర్శకుడిగా, విజయకుమారి (1950), కృష్ణ విజయం (1950) సినిమాలకు సహ సంగీత దర్శకుడిగా పనిచేశాడు.
ఇతని మధురమైన స్వరం వల్ల ఇతనికి అనేక సినిమాలలో నేపథ్య గాయకుడిగా అవకాశం లభించింది. ఇతడు ఎస్.వి.వెంకటరామన్, జి.రామనాథన్, కున్నక్కూడి వెంకట్రామ అయ్యర్, సి.ఆర్.సుబ్బరామన్, ఆర్. సుదర్శనం, జి.గోవిందరాజులు నాయుడు, ఎస్.ఎం.సుబ్బయ్యనాయుడు, విశ్వనాథన్-రామమూర్తి, టి.ఆర్. పప్పా, టి.జి.లింగప్ప, సుసర్ల దక్షిణామూర్తి, ఆర్.గోవర్ధనం, కె.వి.మహదేవన్, సి.రామచంద్ర, టి.ఎం.ఇబ్రహీం, సాలూరు హనుమంతరావు, మాస్టర్ వేణు, జి.అశ్వత్థామ, పెండ్యాల నాగేశ్వరరావు, రాజన్ - నాగేంద్ర మొదలైన సంగీత దర్శకుల ఆధ్వర్యంలో తమిళ, కన్నడ సినిమా పాటలు పాడాడు.
ఇతడు ఎం.ఎల్.వసంతకుమారి, జిక్కి, పి.సుశీల, ఎ.పి.కోమల, పి.లీల, ఎస్.జానకి, ఎల్.ఆర్.ఈశ్వరి, ఎ. జి. రత్నమాల, భానుమతీ రామకృష్ణ మొదలైన గాయనీమణులతో కలిసి పాటలు పాడాడు.
ఇతని పాటలకు టి.వి.రాధాకృష్ణన్, శివాజీ గణేశన్, ఎం.జి.రామచంద్రన్, ఎం.ఆర్.రాధా, రాజ్‌కుమార్, ఎస్.ఎస్.రాజేంద్రన్, ఎన్.టి.రామారావు, టి.కె.భగవతి, కె.బాలాజీ, పి.వి.నరసింహభారతి మొదలైన నటులు నటించారు.
ఇతడికి తమిళ్ ఇసై చిత్తర్ (తమిళం: தமிழ் இசை சித்தர்) అనే బిరుదు ఉంది. కేంద్ర సంగీత నాటక అకాడమీ ఇతనికి 1983లో సృజనాత్మక & ప్రయోగాత్మక సంగీతం విభాగంలో అవార్డును ప్రకటించింది.
ఇతడు తిరుక్కురల్‌ను పూర్తిస్థాయి కచేరీ రూపంలో ప్రదర్శించిన కొద్దిమందిలో ఒకడుగా పేరుపొందాడు.
ఇతడు 1995, జనవరి 29వ తేదీన తన 78వ యేట మరణించాడు.
లైలా మజ్ను (1950 సినిమా)

[[వర్గం:{{{year}}}_తమిళం_సినిమాలు]]లైలా మజ్ను 1950లో విడుదలైన ఎఫ్. నాగూర్ దర్శకత్వం వహించిన భారతీయ తమిళ భాష సినిమా. లైలా, మజ్ను అనే పర్షియన్ కథ ఆధారంగా ఈ సినిమా రూపొందింది. ఈ సినిమాలో ప్రేమ కథ తమిళ నటులు టి. ఆర్. మహాలింగం, ఎం. వి. రాజమ్మ ప్రధాన పాత్రల్లో నటించారు. ఈ సినిమా 1950 మార్చి 1న విడుదలైంది.
లైలా మజ్ను అనే అరబిక్ కథ ఆధారంగా ఈ సినిమా రూపొందించబడింది. బాలాజీ పిక్చర్స్ పతాకంపై ఎఫ్. నాగూర్ నిర్మించి, దర్శకత్వం వహించిన ఈ సినిమాకు ఎం భాగవతర్ నిర్మాతగా పనిచేశాడు. ప్రముఖ తమిళ రచయిత వల్లిక్కన్నన్ సంభాషణలు రాశారు. జిట్టెన్ బెనర్జీ చాయ గ్రహకుడిగా పనిచేశాడు. పి. ఎస్. సెల్వరాజ్ సహాయ చాయ గ్రహకుడిగా పనిచేశాడు. వి. బి. నటరాజ ముదలియార్ ఈ సినిమాలో ఎడిటర్ గా పనిచేశాడు. అలాగే కళా దర్శకుడుగా కూడా పని చేశాడు. నాగూర్ చేశారు. హీరాలాల్, గణేష్, జోషి నృత్యం అందించారు. ఈ చిత్రాన్ని న్యూటోన్ స్టూడియోలో చిత్రీకరించారు స్టిల్స్ను ఆర్. ఎన్. నాగరాజరావు జ్ఞానమ్ తీసుకున్నారు.
సంగీతాన్ని ప్రముఖ తమిళ సినిమా సంగీత దర్శకుడు ఎస్. వి. వెంకట్రామన్ స్వరపరిచారు, పాటలను తమిళ రచయిత లక్ష్మణదాస్ కంబదాసన్ రాశారు.
లైలా మజ్ను 1950 మార్చి 1న విడుదలైంది, బాక్సాఫీస్ వద్ద అంతగా ఈ సినిమా రాణించలేదు.
జి.వి.అయ్యర్

కన్నడ చలనచిత్ర భీష్మునిగా ప్రసిద్ధి చెందిన జి.వి.అయ్యర్ (సెప్టెంబర్ 3, 1917 - డిసెంబర్ 21, 2003) స్వర్ణకమల పురస్కారాన్ని పొందిన ప్రసిద్ధ చలనచిత్ర దర్శక నిర్మాత.
జి.వి.అయ్యర్ (గణపతి వెంకటరమణ అయ్యర్) కర్ణాటక రాష్ట్రంలోని మైసూరు జిల్లా నంజనగూడు పట్టణంలో సెప్టెంబరు 3, 1917లో జన్మించాడు. ఇతడు తొలినాళ్లలో "సదారమ" నాటక కంపెనీలో, గుబ్బి నాటకకంపెనీలో నౌకరుగా, పోస్టర్లను వ్రాసేవాడిగా పనిచేశాడు. తరువాత అవకాశాన్ని చేజిక్కించుకున్న అయ్యర్ పూనా వెళ్లి అక్కడ హోటళ్లలో పనిచేస్తూ సినిమా అవకాశాలకై ప్రయత్నించాడు. కానీ అతని ప్రయత్నాలు ఫలించక స్వంత రాష్ట్రం కర్ణాటకకు తిరిగి వచ్చాడు..
1943లో "రాధారమణ" చిత్రంలో కేశిదైత్యుని పాత్ర ద్వారా ఇతడు కన్నడ చిత్రరంగంలో కాలుమోపాడు. 1954లో విడుదలైన బేడర కణ్ణప్ప సినిమాలోని కైలాసం పాత్రలో అభినయం ద్వారా ఇతనికి ప్రజాదరణ లభించింది. సినిమాలలో నటిస్తూ నాటకాలలో కూడా క్రియాశీలకంగా ఉండేవాడు. ఇతడు 1955లో విడుదలైన "సోదరి" చిత్రానికి సంభాషణలు, పాటలు వ్రాయడం ద్వారా సినిమా రచయితగా పని చేయడం ప్రారంభించాడు. "భూదాన"(1962) చిత్రం ద్వారా దర్శకుడిగా మారాడు. కన్నడ సినిమా కళాకారులు సంకట స్థితిలో ఉన్నప్పుడు ఇతడు రాజ్‌కుమార్, బాలకృష్ణ (కన్నడ నటుడు), నరసింహరాజు (కన్నడ నటుడు) మొదలైన వారితో కలిసి "కన్నడ కలావిదర సంఘ"(కన్నడ కళాకారుల సంఘం)ను స్థాపించి కన్నడ చిత్రపరిశ్రమ నిలదొక్కుకోవడానికి మార్గాన్ని సుగమం చేశాడు. ఈ సంస్థ ద్వారా "రణధీర కంఠీరవ" అనే సినిమాను నిర్మించి దర్శకత్వం వహించాడు.
నటుడిగా, రచయితగా, నిర్మాతగా కన్నా ఇతడు దర్శకుడిగా ఎక్కువ ప్రసిద్ధి చెందాడు. సుమారు 65 సినిమాలకు దర్శకుడిగా లేదా నిర్మాతగా పనిచేశాడు. మొదటిలో విజయవంతమైన కన్నడ సినిమాలకు దర్శకత్వం వహించినా 1975 నుండి బాక్సాఫీసును ఖాతరు చేయకుండా కళాత్మక చిత్రాల నిర్మాణం చేపట్టాడు. సంస్కృత భాషలోను, హిందీ భాషలోను సినిమాలకు దర్శకత్వం వహించాడు. ఇతడు దర్శకత్వం వహించిన మొదటి సంస్కృత సినిమా "ఆది శంకరాచార్య" ఉత్తమ సినిమాగా స్వర్ణకమలాన్ని తెచ్చిపెట్టింది.
ఇతని కలం నుండి జాలువారిన కొన్ని ప్రసిద్ధ కన్నడ చిత్రగీతాలు
1975లో "ఆచార్య" బిరుదును పొందిన అయ్యర్ తన జీవనశైలిని మార్చుకున్నాడు. ఆనాటి నుండి చెప్పులను త్యజించి వట్టికాళ్లతో నడిచేవాడు. ఇతడు బాణభట్టుని "కాదంబరి" కావ్యాన్ని, రామాయణ మహాకావ్యాన్ని వైజ్ఞానిక దృష్టికోణంలో చలనచిత్రాలుగా మలిచే ప్రయత్నంలో భాగంగా చర్చలకోసం ముంబై వెళ్లినప్పుడు అక్కడ మూత్రపిండాల వ్యాధితో బాధపడుతూ 2003, డిసెంబర్ 21న తన 86వ యేట మరణించాడు.
విజయశ్రీ

విజయశ్రీ 1970లలో ప్రధానంగా మలయాళ చిత్రసీమలో పనిచేసిన భారతీయ నటి. ఆమె ప్రేమ్ నజీర్ సరసన అనేక చిత్రాలలో నటించింది. తమిళం, హిందీ, తెలుగు, కన్నడ చిత్రాలలో కూడా పనిచేసింది.
ఆమె మొదటిసారిగా తమిళ చిత్రం చిట్టి (1966) లో తెరపై కనిపించింది. ఆమె మొదటి మలయాళ చిత్రం - తిక్కురిస్సి సుకుమారన్ నాయర్ దర్శకత్వం వహించిన పూజాపుష్పం (1969). దర్శకుడిగా తిక్కురిస్సీ-తన అద్భుతమైన కెరీర్లో దర్శకత్వం వహించిన 6 చిత్రాలలో 3 చిత్రాలలో ఆమె ఒక భాగంగా నిలిచింది. ఆమె తన తొలి చిత్రంలోనే ఆ కాలపు కథానాయిక అయిన శీలాతో స్క్రీన్ స్పేస్ పంచుకునే అవకాశం కూడా లభించింది.
మలయాళ సినీ చరిత్రలో తన అందంతో పాపులారిటీ సంపాదించుకుంది. ఈమె ప్రముఖ మలయాళ నటి జయభారతికి సమకాలికురాలు. ఆమె నటించిన అత్యంత ప్రసిద్ధ చిత్రాలు అంగతట్టు (1973), పోస్ట్మనే కననిల్లా (1972), లంకాలంక దహనం (1971), మరవిల్ తిరివు సూక్షిక్కుకా (1972). ఈ చిత్రాలన్నింటిలో ఆమె ప్రేమ్ నజీర్ సరసన నటించింది, ప్రేమ్ నజీర్-విజయశ్రీ జంట బాక్సాఫీస్ వద్ద అతిపెద్ద విజయాలను సాధించింది. "మలయాళ సినిమాలో వారిది అత్యంత విజయవంతమైన జంట, వారి ఒక్క చిత్రం కూడా ఫ్లాప్ కావడం గురించి నేను ఆలోచించలేను" అని మలయాళ సినిమాలోని అత్యంత సీనియర్-స్టిల్ ఫోటోగ్రాఫర్లలో ఒకరైన ఆర్. గోపాలకృష్ణన్ చెప్పారు. ఆమె నటించిన చాలా చిత్రాలకు కుంచాకో దర్శకత్వం వహించారు. తన కెరీర్ ముగింపులో, ఆమె కుంచకోతో విడిపోయి పి. సుబ్రమణ్యం కలిసింది.ఆమె అనేక తమిళ చిత్రాలలో కూడా నటించింది, కానీ సహాయక పాత్రలలో నటించింది. కథ ప్రారంభంలో చంపబడిన శివాజీ జంటగా ఆమె బాబు (1971) లో ఒక ముఖ్యమైన పాత్ర పోషించింది. ఆమె జెమిని గణేష్ సరసన చిట్టి అనే హిట్ చిత్రంలో కూడా నటించింది. ఇతర ముఖ్యమైనవి దైవమాగన్ (1970), అధే కంగల్ (1967), కులవిలక్కు (1968).
విజయశ్రీ అందాన్ని పలువురు ప్రముఖులు ప్రశంసించారు. "నేను ఇప్పటివరకు కలిసిన వారిలో ఆమె అత్యంత అందమైన మహిళ" అని దర్శకుడు భరతన్ తన సహచరుడు జయరాజ్ తో ఒకసారి చెప్పాడు. "ఆమె నిజంగా మలయాళంలో మార్లిన్ మన్రో. ఆమెకు ఉన్నంత మంది పురుష అభిమానులు మరెవరికీ లేరు. ఇంత తక్కువ వ్యవధిలో ఆమె అంత విజయవంతమైన నటులు లేరు. మలయాళ సినిమాలో ఇంత అకస్మాత్తుగా ప్రభావం చూపిన నటి ఎవరూ లేరు. ఆమెను చూడటానికి ప్రజలు థియేటర్లకు వెళ్లారు, ఇది ఇంతకు ముందు జరగలేదు" అని జయరాజ్ అన్నారు. ఆయన 'నాయికా' అనే చిత్రానికి దర్శకత్వం వహించారు, ఇందులో 'వాణి' అనే చిత్రంలో (నటి సరయు పోషించిన పాత్ర విజయశ్రీ జీవితంతో కొంచెం పోలికను కలిగి ఉంది. "మగ నటులలో పురుష సౌందర్య సారాన్ని జయన్ ప్రతిబింబిస్తే, విజయశ్రీతో పోలిస్తే మలయాళంలో ఎన్నడూ ఆమె ఆకర్షణీయమైన అందం కనిపించలేదు. ఆమె అందమైన విగ్రహాల అందం దాదాపు దేవుని కళాత్మకతకు చిహ్నంగా ఉంది" అని నటుడు కడువకులం ఆంటోనీ అన్నారు. దురదృష్టం కారణంగా మలయాళ చిత్ర అభిమానులు గొప్ప జయన్-విజయశ్రీ కలయికను తెరపై చూడలేకపోయారని చాలా మంది నటులు, దర్శకులు చెప్పారు. "ఆమె చాలా అందంగా ఉండేది, కానీ ఆమె సమర్థవంతమైన నటి కూడా" అని నటుడు రాఘవన్ అన్నారు.
ఆమె 1974 మార్చి 17న 21 సంవత్సరాల వయసులో ఆత్మహత్య చేసుకుంది.
ఎంఎస్ఐలో విజయశ్రీ
దాదాసాహెబ్ ఫాల్కే పురస్కారం

దాదాసాహెబ్ ఫాల్కే అవార్డు భారతీయ సినిమాకు గణనీయమైన సేవ చేసిన వారికి ప్రతి సంవత్సరం ఇచ్చే పురస్కారం. భారతీయ సినిమా పితామహుడిగా భావించబడే దాదాసాహెబ్ ఫాల్కే శతజన్మదినం సందర్భంగా 1969లో ఈ పురస్కారం ఏర్పాటు చేయబడింది. ఒక సంవత్సరానికి సంబంధించిన పురస్కారం మరుసటి ఏడాది చివర్లో ఇచ్చే జాతీయ సినిమా అవార్డుల తోపాటు ఇస్తారు.2024 mithun Chakraborty
భారతీయ సినిమా పరిశ్రమ ప్రపంచంలోనే అతిపెద్ద పరిశ్రమలలో ఒకటి. ఎన్నో వేల కుటుంబాలకు జీవనాధారంగా ఉంటూ, కోట్ల ప్రజానీకానికి వినోదాన్ని, ఆటవిడుపునూ అందిస్తున్న సాధనం సినిమా. ఇటువంటి భారత సినీ పరీశ్రమకు ఆద్యునిగా పేరుగాంచింది దాదాసాహెబ్ ఫాల్కే. అతను అసలు పేరు ధుండిరాజ్ గోవింద్ ఫాల్కే. నాసిక్ పట్టణానికి 30కిలోమీటర్ల దూరంలోని త్రయంబకేశ్వరంలో జన్మించాడు. బొంబాయి లోని జె.జె.స్కూల్ ఆఫ్ ఆర్ట్స్, బరోడాలోని కళాభవన్‌లలో అతను విద్యాభ్యాసం చేశాడు.
1896లో అతను బొంబాయిలోని వాట్సన్ హోటల్‌లో ఏసుక్రీస్తు చరితం పై ప్రదర్శించబడిన సినిమాను చూశాడు. ఆ ప్రభావంతో అతను హైందవ దేవతలను చూపుతూ సినిమాలు తియ్యాలన్న సంకల్పానికి వచ్చాడు. 1913లో అతను తీసిన రాజా హరిశ్చంద్ర సినిమాతో మొదలైన అతను సినీ జీవితం 19 సంవత్సరాలు సాగింది. సినీ నిర్మాతగా, దర్శకుడుగా, స్క్రీన్‌ప్లే రచయితగా ఈ కాలంలో అతను 95 చిత్రాలను, 26 లఘుచిత్రాలను రూపొందించాడు. తాను ఎంతో ధనం సంపాదించినా అదంతా కూడా అతను సినీపరిశ్రమకు తిరిగి ఖర్చుచేశాడు. సినిమా పరిశ్రమలోని వాణిజ్య పరమైన విషయాలను అతను పెద్దగా పట్టించుకోలేదు. భారతదేశంలో చలనచిత్ర పరిశ్రమ అభివృద్ధి చెందడానికి అతను ఎంతో కృషిచేశాడు.
1969లో మొట్టమొదటి సారిగా ప్రకటించిన ఈ పురస్కారాన్ని నటీమణి దేవికా రాణికి అందచేశారు. ఆ తర్వాత కాలంలో పృధ్వీ రాజ్ కపూర్, రూబీ మేయర్స్, బి.యన్ సర్కార్ లాంటి వాళ్ళకు ఈ అవార్డ్ అందచేశారు. కానీ మొట్టమొదటగా ఈ అవార్డు అందుకొన్న తెలుగు వారు మాత్రం బియన్ రెడ్డిగా పిలవబడే బొమ్మిరెడ్డి నరసింహా రెడ్డి. తెలుగు వారే కాదు భారతదేశం గర్వించదగ్గ సినిమాలైన మల్లీశ్వరి, బంగారు పాప లాంటి అత్యుత్తమ సినిమాలు రూపొందించిన బి.యన్.రెడ్డి సోదరుడైన మరో బియన్ రెడ్డి కూడా ఈ పురస్కారాన్ని పొందడం విశేషం.
బియన్ రెడ్డి లతో పాటు ఈ అవార్డు అందుకొన్న తెలుగు వారిలో పైడి జైరాజ్, ఎల్వీ ప్రసాద్, అక్కినేని నాగేశ్వరరావు, డి.రామానాయుడు, కె. విశ్వనాథ్ ఉన్నారు. దర్శకులు సత్యజిత్ రే, అదూర్ గోపాల కృష్ణన్, మృణాళ్ సేన్, శ్యాం బెనగల్, తపన్ సిన్హా, శాంతారాం, హృషికేష్ ముఖర్జీలు ఈ పురస్కారం అందుకొన్నారు. కేవలం దర్శకులే కాకుండా శివాజీ గణేశన్, దిలీప్ కుమార్, రాజ్ కుమార్ లాంటి నటులు కూడా ఈ పురస్కారాన్ని అందుకొన్నారు. నేపథ్యగాయకులైన మన్నాడే, లతా మంగేష్కర్, ఆశా భోంస్లే కూడా ఈ అవార్డు గ్రహీతలే.
2022 ఫిబ్రవరి 20న ముంబైలో దాదాసాహెబ్ ఫాల్కే అవార్డు ఫంక్షన్ ఘనంగా నిర్వహించారు. ఈ వేడుకలో భారతీయ చలనచిత్ర పరిశ్రమకు చెందిన పలువురు ప్రముఖులు హాజరయ్యారు. 2021లో విడుదలై విశేష ఆదరణ పొందిన సినిమాలు, నటులు అవార్డులు అందుకున్నారు. అల్లు అర్జున్ హీరోగా సుకుమార్ తెరకెక్కించిన పాన్ ఇండియా సినిమా పుష్ప : ది రైజ్ ఫిల్మ్ ఆఫ్ ది ఇయర్ గా నిలిచింది. షేర్షా ఉత్తమ చిత్రంగా ఎన్నికైంది. 83 సినిమాలో నటించిన రణవీర్ సింగ్కు ఉత్తమ నటుడు, మిమీ సినిమాలో నటించిన కృతి సనన్కు ఉత్తమ నటి అవార్డులు దక్కాయి.
నవతరంగం వెబ్ లో
నర్సింగ్ యాదవ్

నర్సింగ్ యాదవ్ (జనవరి 26, 1968 - డిసెంబరు 31, 2020) తెలుగు చలనచిత్ర నటుడు. ఇతడు తెలుగు, తమిళ, హిందీ భాషలలో కలిపి సుమారు 300 చిత్రాలకు పైగా నటించాడు. ఎక్కువగా ప్రతినాయక, హాస్యప్రధాన పాత్రలు పోషించాడు. కొబ్బరి బోండాం, మాయలోడు, అల్లరి ప్రేమికుడు, ముఠామేస్త్రి, మాస్టర్, నువ్వొస్తానంటే నేనొద్దంటానా, ఇడియట్, గాయం, పోకిరి, యమదొంగ, జానీ, ఠాగూర్, శంకర్ దాదా ఎం. బి. బి. ఎస్ మొదలైనవి నర్సింగ్ యాదవ్ నటించిన ముఖ్యమైన చిత్రాలు.
మూత్రపిండాల వ్యాధితో 2020 డిసెంబరు 31న హైదరాబాదులో మరణించాడు.
ఆయన అసలు పేరు మైల నరసింహ యాదవ్. సినీ పరిశ్రమలో ఈయన్ను నర్సింగ్ యాదవ్ అని పిలిచేవారు. నర్సింగ్ యాదవ్ 1968, జనవరి 26న రాజయ్య, లక్ష్మీ నరసమ్మ దంపతులకు హైదరాబాదులో జన్మించాడు. హైదరాబాదులోని న్యూ సైన్సు కళాశాలలో ఇంటర్మీడియట్ దాకా చదివాడు. ఆయన భార్య చిత్ర యాదవ్. కుమారుడు రుత్విక్.
నర్సింగ్ మొదటి సినిమా విజయ నిర్మల దర్శక నిర్మాతగా వచ్చిన హేమాహేమీలు అనే చిత్రం. నటుడిగా అతనికి బ్రేక్ ఇచ్చింది దర్శకుడు రాం గోపాల్ వర్మ. ఆయన నర్సింగ్ యాదవ్ ఒకే కళాశాలలో చదువుకున్నారు. వర్మ దర్శకత్వంలో వచ్చిన క్షణక్షణంలో చిత్రంలో చెప్పుకోదగ్గ పాత్ర పోషించాడు. తర్వాత కొబ్బరి బోండాం సినిమాలో కూడా నర్సింగ్ ముఖ్యమైన పాత్ర పోషించాడు. మాయలోడు, అల్లరి ప్రేమికుడు, ముఠామేస్త్రి, మాస్టర్, నువ్వొస్తానంటే నేనొద్దంటానా, ఇడియట్, గాయం, పోకిరి, యమదొంగ, జానీ, ఠాగూర్, శంకర్ దాదా ఎం. బి. బి. ఎస్ తదితర చిత్రాల్లో మంచి పాత్రలు పోషించాడు. చిరంజీవి తన సినిమాలు చాలా వాటిలో అవకాశం ఇచ్చాడు.
మూత్రపిండాల వ్యాధి కారణంగా హైదరాబాదు సోమాజిగూడలోని యశోద ఆస్పత్రిలో నర్సింగ్ యాదవ్, కొంతకాలం చికిత్స పొందాడు. చికిత్స పొందుతున్న సమయంలో గుండెపోటు రావడంతో 2020, డిసెంబరు 31న మరణించాడు.
Malaysian Tamil cinema

The making of local Tamil-language films is actively growing in Malaysia with many filmmakers wanting to make their mark.
Malaysia's first Tamil film is known to be Ratha Paei, starring Kalaikkumar Chinnasamy, Susheela Devi, Sivaji Raja, M. Baharudeen, Mukesh, Jaya Gowri and Malaysia Vasudevan. It was shot in Golden Studio, Chennai and directed by Mooban. Music and background score of the film was composed by G. K. Venkatesh. Shooting of the film began in 1968 and it was released on 14 January 1969.
Centered in Kuala Lumpur, Penang and Johor Bahru, the industry remained relatively small with fewer films produced. The industry is growing and faces strong competition from Tamil films from Indian Tamil cinema.
Below is a list of Tamil language films produced in Malaysia. The total grosses of the films are in Ringgit Malaysia, and the source is FINAS. This list consists mostly of theatrical releases alongside a few telefilms.
The list is incomplete, please add the missing films.
The following films were also released, though the release date remains unknown.
70th National Film Awards

The 70th National Film Awards were announced on 16 August 2024 to honour the best films of 2022 in Indian cinema, presented by the National Film Development Corporation of India. The awards ceremony was originally slated to be held on 3 May 2023 but was postponed to October 2024 due to delays after the COVID-19 pandemic. The winners were announced on 16 August 2024, by the Ministry of Information and Broadcasting in a press conference. The winners along with the Dadasaheb Phalke Award recipient were felicitated by the President, Droupadi Murmu on 8 October 2024 at the Vigyan Bhawan, New Delhi.
The National Film Development Corporation of India invited online entries with the acceptable last date for entries until 30 January 2024. Feature and Non-Feature Films certified by Central Board of Film Certification between 1 January 2022, and 31 December 2022, were eligible for the film award categories. Books, critical studies, reviews or articles on cinema published in Indian newspapers, magazines, and journals between 1 January 2022, and 31 December 2022, were eligible for the best writing on cinema section. Entries of dubbed, revised or copied versions of a film or translation, abridgements, edited or annotated works and reprints were ineligible for the awards.
For the feature and non-feature Films sections, films in any Indian language, shot on 16 mm, 35 mm, a wider film gauge or a digital format, and released in cinemas, on video or digital formats for home viewing were eligible. Films were required to be certified as a feature film, documentary, short film, or animation film etc by the Central Board of Film Certification.
Official Name: Swarna Kamal
All the awardees are awarded with 'Golden Lotus Award (Swarna Kamal)', a certificate and cash prize.
Official Name: Rajat Kamal
All the awardees are awarded with 'Silver Lotus Award (Rajat Kamal)', a certificate and cash prize.
All the awardees are awarded with Silver Lotus Award (Rajat Kamal), a certificate and cash prize.
All the awardees are awarded with a certificate.
Non-feature length films made in any Indian language and certified by the Central Board of Film Certification as a documentary, short film, animation film etc are eligible for non-feature film section.
Official Name: Swarna Kamal
All the awardees are awarded with 'Golden Lotus Award (Swarna Kamal)', a certificate and cash prize.
Official Name: Rajat Kamal
All the awardees are awarded with Silver Lotus Award (Rajat Kamal) and cash prize.
All the awardees are awarded with a certificate.
The awards aim at encouraging study and appreciation of cinema as an art form and dissemination of information and critical appreciation of this art-form through publication of books, articles, reviews etc.
Official Name: Swarna Kamal
All the awardees are awarded with the Golden Lotus Award (Swarna Kamal) accompanied with a cash prize.
65th National Film Awards

The 65th National Film Awards ceremony was an event during which the Directorate of Film Festivals presented its annual National Film Awards to honour the best films of 2017 in Indian cinema. The awards were announced on 13 April 2018. The award ceremony was held on 3 May 2018.
The Directorate of Film Festivals invited online entries and the acceptable last date for entries was until 2 March 2018. Feature and Non-Feature Films certified by Central Board of Film Certification between 1 January 2017, and 31 December 2017, were eligible for the film award categories. Books, critical studies, reviews or articles on cinema published in Indian newspapers, magazines, and journals between 1 January 2017, and 31 December 2017, were eligible for the best writing on cinema section. Entries of dubbed, revised or copied versions of a film or translation, abridgements, edited or annotated works and reprints were ineligible for the awards.
For the Feature and Non-Feature Films sections, films in any Indian language, shot on 16 mm, 35 mm, a wider film gauge or a digital format, and released in cinemas, on video or digital formats for home viewing were eligible. Films were required to be certified as a feature film, a featurette or a Documentary/Newsreel/Non-Fiction by the Central Board of Film Certification.
Introduced in 1969, the Dadasaheb Phalke Award is the highest award given to recognise the contributions of film personalities towards the development of Indian cinema and for distinguished contributions to the medium, its growth and promotion."
A committee consisting five eminent personalities from Indian film industry was appointed to evaluate the lifetime achievement award, Dadasaheb Phalke Award.
Official Name: Swarna Kamal
All the awardees are awarded with 'Golden Lotus Award (Swarna Kamal)', a certificate and cash prize.
Official Name: Rajat Kamal
All the awardees are awarded with 'Silver Lotus Award (Rajat Kamal)', a certificate and cash prize.
National Film Awards are also given to the best films in the regional languages of India. Awards for the regional languages are categorised as per their mention in the Eighth schedule of the Constitution of India. Awardees included producers and directors of the film. No films in languages other than those specified in the Schedule VIII of the Constitution were eligible.
Short Films made in any Indian language and certified by the Central Board of Film Certification as a documentary/newsreel/fiction are eligible for non-feature film section.
Official Name: Swarna Kamal
All the awardees are awarded with 'Golden Lotus Award (Swarna Kamal)', a certificate and cash prize.
Official Name: Rajat Kamal
All the Awardees are awarded with 'Silver Lotus Award (Rajat Kamal)' and cash prize.
The awards aim at encouraging study and appreciation of cinema as an art form and dissemination of information and critical appreciation of this art-form through publication of books, articles, reviews etc.
Official Name: Swarna Kamal
All the awardees are awarded with the Golden Lotus Award (Swarna Kamal) accompanied with a cash prize.
Indians in Uganda

There is a sizable community of the Indian diaspora and people of Indian descent in Uganda. In 2003, there were an estimated 15,000 people of Asian descent (mostly Indians and Pakistanis) living in Uganda. At its peak, this community stood at between 80,000 to 100,000 people in the 1960s. However, in 1972, Ugandan dictator Idi Amin issued an order to expel all South Asians from the country amidst a backdrop of anti-Indian sentiment and Black supremacy. In response to the exodus, India, the United Kingdom, and several other countries severed diplomatic ties with Uganda.
After the Tanzanian invasion of Uganda overthrew Amin and exiled him to Libya, many Indians gradually returned to the country over the course of the 1980s and 1990s, and have once again gone on to dominate the country's economy, accounting for at least 40% of it. Despite making up less than 1% of the population, Uganda's Indian community is estimated to be contributing up to 65% of the country's total tax revenue. Ugandan businessman Sudhir Ruparelia, who is of Indian origin, is the country's richest man, with his net worth standing at approximately US$1.2 billion in 2019.
In 1895, construction of the Uganda Railway began. The Imperial British East Africa Company awarded Alibhai Mulla Jeevanjee, an agent based in Karachi, with the contract to supply the required labour force. Jeevanjee recruited his workforce from the Punjab region of British India. The first group to arrive had a total of 350 men, and over a six-year period, a total of 31,895 men worked on the project. Some died, others returned to India after the end of their contracts, and others chose to stay. The population was later bolstered by Gujarati traders called "passenger Indians", both Hindu and Muslim free migrants who came to serve the economic needs of the indentured labourers and to capitalize on the economic opportunities.
Over time, Indians became prosperous and dominated much of the Ugandan economy, with some acting in the role of 'colonial overseers' for the British regime, which prompted the rise of resentment and Indophobia. These resentments came to a crisis when Idi Amin ousted Milton Obote by military coup d'état in 1971. The following year, Amin ordered the expulsion of Asians living in Uganda. As a result, many Indians migrated to the United Kingdom, Canada, the United States, and elsewhere and began rebuilding their lives. After Amin's death, however, more Indians who were born in Uganda started migrating back.
장신영

장신영(張伸瑛, 1984년 1월 17일 ~ )은 대한민국의 배우이다.
장신영은 본래 이름은 장신자(張信子)였으나 춘향대회 직전에 개명하였으며, 전주예술고등학교를 졸업하였다. 2001 제71회 전국 춘향 선발대회에서 "현"을 수상하면서 연예계에 입문했다. 주민등록상에는 생일이 2월 17일로 되어있는데 원래 생일은 1월 17일이라고 한다.
2006년 11월 18일, BOF의 이사 위승철과 결혼하였고 2007년 4월 2일 아들을 낳았다. 하지만 2009년 성격 차이로 결혼 3년 만에 협의 이혼했다. 이후 2018년 5월 25일 배우 강경준과 5년 연애 끝에 결혼식을 올렸다.