Masjid Agung Bandung

Masjid Agung Bandung nyaéta Masjid gedé nu di aya di kuloneun alun-alun Bandung jeung nu aya di tengah kota Bandung. Diwangun ku Bupati Bandung R. A. Wiranatakusumah II atawa Dalem Kaum (1794-1829) mimiti abad ka-19 dina raraga ngalengkepan prasarana ibukota Kabupatén Bandung anu pindah ti Dayeuhkolot taun 1810.
Masjid Agung Bandung, sakumaha katingali kiwari, mibanda dua munara kembar nangtung di sisi kénca jeung katuhu masjid, unggal luhurna 81 méter. Munara ieu rutin dibuka pikeun umum unggal Saptu jeung Minggu. Transformasi desain hateup masjid ngawengku ngaganti hateup joglo ku kubah badag di tengah jeung kubah leutik di sisi kénca jeung katuhu masjid. Bahan témbok masjid dijieun tina batu alam kualitas anu alus. Ayeuna, total lahan anu dipiboga ku masjid ngahontal 23.448 m², kalayan lega wangunan sakitar 8.575 m². Ieu masjid ngabogaan kapasitas pikeun nampung kira-kira 13.000 jamaah, sahingga jadi puseur ibadah badag tur representatif di Kota Bandung.
Masjid Agung Bandung, nu saméméhna katelah Masjid Agung, mimiti diadegkeun dina taun 1812. Pangwangunan Masjid Agung Bandung bertepatan jeung pindahna puseur dayeuh Bandung ti Krapyak, nu jarakna kira-kira sapuluh kilométer ka kiduleun. Kota Bandung, nepi ka puseur dayeuh ayeuna. Dina awalna, ieu masjid diwangun dina wangun wangunan panggung tradisional basajan, kalawan struktur tihang kai, anyaman témbok awi, hateupna jerami, sarta dilengkepan kolam renang badag salaku tempat wudhu. Kolam ieu ogé boga fungsi minangka sumber cai pikeun mareuman seuneu anu lumangsung di wewengkon Alun-alun Bandung taun 1825.
Dina taun 1826, sataun sanggeus kahuruan, renovasi dilaksanakeun dina wangunan masjid ku ngaganti tembok jeung hateupna awi ku bahan kai. Parobahan lumangsung deui dina 1850 kalayan pangwangunan Jalan Groote Postweg (ayeuna Jalan Asia Afrika). Masjid alit ieu ngalaman renovasi sareng perluasan dumasar kana parentah Bupati R.A Wiranatakusumah IV. Hateup masjid diganti ku ubin, sedengkeun tembokna diganti ku tembok bata.
Lukisan karya pelukis Inggris anu ngaranna W. Spreat dina taun 1852 ngaabadikeun kamegahan Masjid Raya Bandung harita, kalayan hateup piramida tilu tingkatan gedé, anu katelah bale nyungcung. Dina taun 1875, masjid ngalaman parobahan salajengna kalawan ditambahan yayasan sarta pangwangunan pager témbok sabudeureun masjid.
Lila-lila, masjid ieu jadi puseur kagiatan kaagamaan masarakat Kota Bandung, ngalibetkeun loba jalma dina kagiatan-kagiatan saperti maca Al-Qur’an, miéling Muludan, Rajaban, atawa miéling hari-hari raya Islam séjénna, malah dijadikeun tempat pikeun ngalaksanakeun nikah. kontrak. Dina taun 1900, aya sababaraha parobahan, diantarana nyieun mihrab jeung pawestren (téras kénca jeung katuhu).
Dina taun 1930, renovasi dilaksanakeun deui ku ngawangun pendopo salaku téras masjid, ogé ngawangun dua munara di sisi kénca jeung katuhu wangunan kalayan puncak munara sarupa hateup masjid, nyieun penampilan malah leuwih menawan. masjid. Disebutkeun yén wangun ieu mangrupa wangun ahir Masjid Agung Bandung anu hateup nyungcung.
Saméméh Konférénsi Asia Afrika taun 1955, masjid ieu dirombak gedé dina rarancang Présidén kahiji Republik Indonésia, Soekarno. Parobahan ngalibatkeun transformasi total, kaasup ngaganti kubah tina bentuk "nyungcung" saméméhna kana kubah rectangular gaya Wétan Tengah. Tapi, kubah bentuk bawang anu dirarancang ku Soekarno ngan ukur tahan sakitar 15 taun. Sanggeus ngalaman karuksakan alatan angin kuat sarta perbaikan dina 1967, kubah bawang diganti ku bentuk sejen dina 1970.
Dumasar kana SK Gubernur Jawa Barat taun 1973, Masjid Agung Bandung ngalaman deui parobahan gedé. Lantai masjid dilegaan tur dijieun multi-level, diantarana rohangan basement salaku tempat wudhu, lantai dasar salaku tempat solat utama jeung kantor DKM, sarta lanté luhur anu fungsina salaku mézzanine anu langsung nyambung ka téras luar. Hareupeun masjid diwangun munara anyar anu dihias ku logam wangunna siga bawang buleud, hateup kubah masjid teh wangunna Joglo.