davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
পূর্ণেন্দু দস্তিদার

পূর্ণেন্দু দস্তিদার (২০শে জুন, ১৯০৯ — ৯ মে, ১৯৭১ ) একজন বাঙালি সশস্ত্র বিপ্লববাদী, রাজনীতিবিদ ও সাহিত্যিক।
তাঁর জন্ম হয়েছিল চট্টগ্রামের পটিয়া উপজেলার ধলঘাট গ্রামের ঐতিহাসিক দস্তিদার পরিবারে। পটিয়ার বিখ্যাত এ রাজনৈতিক পরিবারের অন্যান্য সদস্যরা হলেন, শহীদ বিপ্লবী অর্ধেন্দু দস্তিদার, প্রখ্যাত পিকিংপন্থী দুই কমিউনিস্ট নেতা সুখেন্দু দস্তিদার ও শরদিন্দু দস্তিদার, কবি ত্রিদিব দস্তিদার প্রমুখ। পিতার নাম চন্দ্রকুমার দস্তিদার এবং মাতার নাম কুমুদিনী দস্তিদার। চট্টগ্রাম কলেজ চট্টগ্রাম কলেজ থেকে ১৯২৭ সালে প্রথম বিভাগে আই.এস.সি. পাশ করে যাদবপুরে ভর্তি হন। ছাত্রাবস্থায় রাজনীতিতে প্রবেশ করে বি পি এস এর নেতৃস্থানীয় কর্মী হয়েছিলেন এবং সমগ্র চট্টগ্রাম জুড়ে চলা তীব্র স্বাধীনতা আন্দোলন এর সাথে জড়িয়ে পড়েছিলেন। প্রীতিলতা ওয়াদ্দেদারের পরিবারের সাথে আত্মীয়তা ছিল। তাকে বিপ্লবী আন্দোলনে আনার কৃতিত্ব অনেকটাই পূর্ণেন্দু দস্তিদারের। পেশাগত জীবনে তিনি ছিলেন একজন আইনজীবী।
মাস্টারদা সূর্য সেনের নেতৃত্বে চট্টগ্রাম যুববিদ্রোহে যোগদান করেন বিপ্লবী পূর্ণেন্দু। ১৮ এপ্রিল, ১৯৩০ চট্টগ্রাম অস্ত্রাগার লুণ্ঠন অভিযানে সক্রিয় অংশ নেন এবং ধরা পড়ে দীর্ঘকাল কারান্তরালে থাকতে হয় তাকে। তার এক ভাই অর্ধেন্দু দস্তিদার জালালাবাদ পাহাড়ের যুদ্ধে শহিদ হন। অপর ভাই সুখেন্দু দস্তিদার চট্টগ্রাম বিদ্রোহের সর্বকনিষ্ঠ ব্যক্তি তথা পরবর্তীকালে বাংলাদেশ মুক্তিযুদ্ধের নেতা ছিলেন। পূর্ণেন্দু জেল থেকে মুক্তি পেয়ে ভারতের কমিউনিস্ট পার্টিতে যোগ দিয়েছিলেন। দেশ স্বাধীন হওয়ার পরে সংসদীয় রাজনীতিতে অংশ নেন ও পূর্ববঙ্গ বিধানসভার সদস্য হন। ১৯৪৮ সালে পূর্ব পাকিস্তানে সামরিক আইন জারি হলে, তাকে আবার জেলে যেতে হয়। মুক্তি পেলেও তাকে অন্তরীণ অবস্থায় রাখে আইয়ুব খান শাসিত সরকার। ১৯৭০ খ্রিষ্টাব্দের নির্বাচনে ন্যাপের (ওয়ালি) প্রতিনিধি ছিলেন। চট্টগ্রাম এলাকায় ছাত্র-শ্রমিক-কৃষকদের সংগঠনের কাজে যুক্ত ছিলেন। দেশভাগের পরে পাকিস্তানি শাসনামলে দীর্ঘ সময় জেল খেটেছেন তিনি। জেলে থাকাকালীন বি.এ ও আইন পাশ করেন। আইনজীবী, রাজনীতিবিদ ও সমাজসেবী হিসেবেও তিনি সুপ্রতিষ্ঠিত ছিলেন বাংলাদেশে। প্রীতিলতা ও ভাই অর্ধেন্দুর পুণ্য স্মৃতিতে তার প্রতিষ্ঠিত শহিদ মিনার ও স্মারকটি আজো বাংলাদেশে বিরাজমান।
সাহিত্যিক হিসেবে তার বিশেষ খ্যাতি ছিল। স্বাধীনতা সংগ্রামে চট্টগ্রাম, কবিয়াল রমেশ শীল, বীরকন্যা প্রীতিলতা ইত্যাদি তার রচিত গ্রন্থ। এছাড়া অনুবাদ গ্রন্থের মধ্যে রয়েছে "শেখভের গল্প" ও "মোপাসাঁর গল্প"।
বাংলাদেশ মুক্তিযুদ্ধের সময় পাকিস্তানি সেনাদের আক্রমণ থেকে বাঁচার জন্যে ভারত অভিমুখে রওনা দেন। ৯ মে, ১৯৭১ খ্রিষ্টাব্দে পথিমধ্যে অসুস্থ হয়ে তার মৃত্যু ঘটে।
অমিতাভ চৌধুরী

অমিতাভ চৌধুরী (১৬ই জুলাই ১৯২৮ - ১ মে ২০১৫) ছিলেন একজন ভারতীয় সাংবাদিক ও লেখক। তার জন্ম ব্রিটিশ ভারতের সিলেটে (অধুনা বাংলাদেশ)।
অমিতাভ চৌধুরী ১৯২৮ সালের ১৬ জুলাই সিলেটে জন্মগ্রহণ করেন। ভারত বিভাগের পর তিনি সপরিবারের আসামের বরাক উপত্যকায় চলে যান।
তিনি কলকাতা ও শান্তিনিকেতনের বিশ্বভারতীতে পড়াশোনা করেন।
তার কর্মজীবনের শুরুতে বেশ কিছু সময় শান্তিনিকেতনে অধ্যাপনা করেন। পরে তিনি আনন্দবাজার পত্রিকায় যোগ দেন। এই পত্রিকার বার্তা সম্পাদকও ছিলেন কিছুদিন। পরবর্তীতে যুগান্তর ও আজকাল পত্রিকার সঙ্গেও যুক্ত হন। সাংবাদিক হিসেবেই খ্যাতির শীর্ষে পৌঁছান তিনি।
১৯৬১ সালে সাংবাদিকতায় রামোন ম্যাগসেসে পুরস্কারে ভূষিত হন অমিতাভ চৌধুরী। ১৯৮৩ সালে ভারত সরকার তাকে পদ্মশ্রী সম্মানে ভূষিত করে। ২০১৩ সালে পশ্চিমবঙ্গ সরকার তাকে বঙ্গবিভূষণে সম্মানিত করে।
অমিতাভ চৌধুরী একজন বিখ্যাত সাহিত্যিক ও রবীন্দ্র গবেষক। তিনি চাণক্য ও দৌবারিক ছদ্মনামে লিখতেন। তার লেখা উল্লেখযোগ্য গ্রন্থের মধ্যে রয়েছে -
১ মে ২০১৫ সালে তিনি মৃত্যুবরণ করেন।
৩ সেপ্টেম্বর

৩ সেপ্টেম্বর গ্রেগরীয় বর্ষপঞ্জী অনুসারে বছরের ২৪৬তম (অধিবর্ষে ২৪৭তম) দিন। বছর শেষ হতে আরো ১১৯ দিন বাকি রয়েছে।
২৭ আগস্ট

২৭ আগস্ট গ্রেগরীয় বর্ষপঞ্জী অনুসারে বছরের ২৩৯তম (অধিবর্ষে ২৪০তম) দিন। বছর শেষ হতে আরো ১২৬ দিন বাকি রয়েছে।
কাজী আবদুল ওদুদ

কাজী আবদুল ওদুদ (২৬ এপ্রিল ১৮৯৪ - ১৯ মে ১৯৭০) ছিলেন একজন কৃতী অধ্যাপক, চিন্তাশীল বাঙালি প্রাবন্ধিক, ঔপন্যাসিক, বিশিষ্ট সমালোচক, নাট্যকার ও জীবনীকার। বিশের দশকে ঢাকায় মুসলিম সাহিত্য সমাজ এবং "শিখা" পত্রিকাকে কেন্দ্র করে সংঘটিত বুদ্ধিমুক্তি আন্দোলনের প্রধান ব্যক্তি ছিলেন তিনি।
কাজী আবদুল ওদুদ তৎকালীন বৃহত্তর ফরিদপুর জেলার (বর্তমান রাজবাড়ী জেলার) পাংশায় একটি নিম্ন - মধ্যবিত্ত পরিবারে জন্মগ্রহণ করেন। তার পিতার নাম সগীরুদ্দীন ওরফে কাজী সৈয়দ হোসেন কাজী। ১৯১৩ খ্রিস্টাব্দে তিনি ঢাকা কলেজিয়েট স্কুল থেকে ম্যাট্রিকুলেশন পাশ করেন। তারপর তিনি আইএ এবং ১৯১৭ খ্রিস্টাব্দে বি এ পাশ করেন প্রেসিডেন্সি কলেজ, কলকাতা থেকে এবং ১৯১৯ খ্রিস্টাব্দে অর্থনীতিতে এমএ পাশ করেন কলকাতা বিশ্ববিদ্যালয় থেকে।
১৯২৬ সালে তিনি ঢাকা মুসলিম সাহিত্য সমাজের প্রতিষ্ঠাতা এবং তিনি অজ্ঞতা থেকে বুদ্ধির মুক্তি আন্দোলনের নেতৃত্ব দেন কিছু তরুণ লেখকদের সঙ্গে। তার সংবাদপত্র শিখা আন্দোলনের বেগ বৃদ্ধি করতে সাহায্য করেছিল। আবুল হুসেন ও কাজী মোতাহার হোসেন এই আন্দোলনে যোগ দেন। কাজী আবদুল ওদুদ ঘনিষ্ঠভাবে বাঙালি মুসলিম সাহিত্য আন্দোলনের সাথে সম্পর্কিত ছিলেন। ১৯৭০ সালে তিনি 'শিশির কুমার পদক' লাভ করেন। প্রসঙ্গত উল্লেখ্য এই যে, প্রবন্ধকার হিসাবে খ্যাত ওদুদ বাংলার পশ্চাৎপদ মুসলমান সমাজের মুক্তচিন্তা ও অসাম্প্রদায়িক ধ্যানধারণা জাগ্রত করার জন্য সাহিত্য সাধনার আত্মনিয়োগ করেন। তার গল্প সংকলন "মীর পরিবার" এম.এ পাশ করার আগেই ১৯১৮ খ্রিস্টাব্দে প্রকাশিত হয়। তার ২৩/২৪ বৎসর বয়সে লেখা গল্পগুলি থেকে মুসলমান সমাজের যে ছবি পাওয়া যায় তা পাঠককে নতুনত্বের স্বাদ দেয়। ১৯১৯ খ্রিস্টাব্দে প্রকাশিত তার উপন্যাস "নদীবক্ষে" সম্পর্কে রবীন্দ্রনাথ লিখেছেন-
ওদুদের সাহিত্যিক সত্তার যথার্থ প্রকাশ ঘটেছে মুক্ত বুদ্ধি ও মনীষাদীপ্ত সহজ স্নিগ্ধ গদ্য রচনায়। ১৯৬৬ খ্রিস্টাব্দে তিনি পবিত্র কোরআন - কোরানের বঙ্গানুবাদ প্রকাশ করেন।
১৯২০ খ্রিস্টাব্দে তিনি সাহিত্যের অধ্যাপক হিসেবে ঢাকা ইন্টারমিডিয়েট কলেজে (বর্তমানে ঢাকা কলেজ) যোগদান করেন। পরবর্তীতে সাহিত্য সমাজের পত্রিকা "শিখা"-য় তার মুক্তিচিন্তা ও বুদ্ধিভিত্তিক বিভিন্ন লেখার জন্য ঢাকার নবাব পরিবার কর্তৃক নিগৃহীত হয়ে ঢাকা ত্যাগ করেন। ১৯৪০ খ্রিস্টাব্দে স্থায়ীভাবে কলকাতায় বসবাস শুরু করেন। শিক্ষাবিভাগের অধীন তিনি কলকাতা পাঠ্যপুস্তক বোর্ড এ চাকরি নেন। দেশবিভাগের সঙ্গে স্বাধীনতা লাভের পর ১৯৪৭ খ্রিস্টাব্দে ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয় তাকে শিক্ষকতার জন্য প্রস্তাব দেয়। কিন্তু কাজী আবদুল ওদুদ দেশভাগকে কখনো মেনে নিতে পারেন নি। সেকারণে তার স্ত্রী, পুত্র ,কন্যা সকলেই ঢাকায় থেকে গেলেও তিনি কখনো ভারত তথা পশ্চিমবঙ্গ ছাড়েন নি। আমৃত্যু থেকে গিয়েছিলেন তাঁর পার্ক সার্কাস অঞ্চলের ৮ বি তারক দত্ত রোডের বাড়িটিতে। তাঁর বাড়ির-ই আরেক তলায় থাকতেন রফিউদ্দিন আহমদ, যিনি হুগলীর খানাকুল, রামমোহনের জন্মস্থানে একাধিক বছর দারাশিকোহ এবং রাজা রামমোহন-কে স্মরণ করে মেলার আয়োজন করতেন। দেশভাগের পর হিন্দু-মুসলমানের ভিতর ক্ষত নিরাময়ের উদ্দেশে কাজী আবদুল ওদুদ, অন্নদাশঙ্কর রায়, আবু সয়ীদ আইয়ুব, গৌরী আইয়ুব, বিচারপতি মাসুদ প্রমুখেরা আয়োজন করতেন এই মেলা। রফিউদ্দিনের ভাই রবিউদ্দিন আহমদ ও ছিলেন কলকাতায় ওদুদের শেষ জীবনের নিঃসঙ্গ যাপনের অন্যতম সঙ্গী।
১৯১৬ সালে তিনি তার চাচার বড় মেয়ে জামিলা খাতুনকে বিয়ে করেন। জামিলা খাতুন ১৯৫৪ সালে মারা যান।
তার সম্পাদনায় সংকলিত জনপ্রিয় বাংলা অভিধান – ব্যবহারিক শব্দকোষ (১৯৫৩)।
নূর মোহাম্মদ ডেনিশ

নূর মোহাম্মদ ডেনিশ ( উর্দু: نور محمد دانش‎‎ ; জন্ম ১৯৫৮) খ্যাত নুন মীম ড্যানিশ আফ্রিকান এবং বালুচ বংশোদ্ভূত পাকিস্তানের কবি।
ডেনিশ ১৯৫৮ সালে করাচি, সিন্ধু, পাকিস্তান ওয়ার্কিং ক্লাস পরিবারের কাছে জন্মগ্রহণ করেন। তিনি উত্থাপিত হয়েছিল লিয়ারি, মূলত হাবশি পাড়া, যা তিনি "করাচির হারলেম " হিসাবে বর্ণনা করেছেন। তিনি খারাদারের অখাই মেমন স্কুলে তাঁর প্রাথমিক শিক্ষা করেন এবং ১৯৭৪ সালে কবিতা লেখা শুরু করেন। ডেনিশের আফ্রিকান উপস্থিতি প্রায়শই আশেপাশের লোকদের ধরে নিয়ে যেত যে তিনি বিদেশী; তিনি কোথা থেকে এসেছিলেন এবং কেন তিনি উর্দু এত ভাল ভাষায় কথা বলেছেন তা প্রায়শই জিজ্ঞাসা করা হয়।
১৯৮৪ সালে করাচি বিশ্ববিদ্যালয় থেকে উর্দুতে স্নাতকোত্তর ডিগ্রি অর্জনের পরে ডেনিশ উর্দু কলেজে শিক্ষকতা শুরু করেন । তিনি ভারতীয় কবি বশির বদরকে একবার করাচি বিশ্ববিদ্যালয়ে কবিতা আবৃত্তি করার জন্য আমন্ত্রণ করেছিলেন; বদর বিলম্বিত হয়েছিল, এবং শিক্ষার্থীরা অস্থির হয়ে উঠতে শুরু করেছিল; তিনি তাদের মধ্যাহ্নভোজনের ক্ষুধা সম্পর্কে তাদের অভিযোগের প্রতিক্রিয়া জানিয়ে মন্তব্য করেছিলেন, তিনি যদি এইরকম একজন প্রখ্যাত কবি আসার ব্যবস্থা না করতেন তবে যদি তিনি জানতেন যে "উর্দু বিভাগের শিক্ষার্থীদের পেটে মস্তিষ্ক ছিল এবং না মাথায়"।
তিনি " ডেনিশ " কে তাঁর তখাল্লুস ( কলমের নাম ) হিসাবে গ্রহণ করেছিলেন। বাচায়, তিতলি, ফুল, তাঁর প্রথম কাব্যগ্রন্থ যা ১৯৪৭ সালে প্রকাশিত হয়েছিল। তিনি তার কাজগুলির মাধ্যমে প্রকাশিত দ্রুতির জন্য দ্রুত স্বীকৃতি অর্জন করেছিলেন, যেখানে তিনি প্রায়শই আফ্রিকান প্রবাসের সদস্য হিসাবে তাঁর অভিজ্ঞতার কথা উল্লেখ করেছিলেন; তাঁর কাজটি উর্দু সমালোচক শামসুর রহমান ফারুকীর দৃষ্টি আকর্ষণ করেছিল, যেগুলি ভারতীয় সাহিত্য পত্রিকা শবখুনে প্রকাশ করেছিল । ২০০০ সালে, তিনি মার্কিন যুক্তরাষ্ট্রে চলে আসেন; তিনি একজন বন্ধুর কাছে মন্তব্য করেছিলেন যে তিনি "তৃতীয় শ্রেণীর দেশের প্রথম শ্রেণির নাগরিকের চেয়ে প্রথম শ্রেণির দেশের তৃতীয় শ্রেণির নাগরিক" হওয়া পছন্দ করবেন, তবে তার দ্বন্দ্বের কারণে প্রায় দু'বছর ধরে এই প্রক্রিয়াটি বন্ধ রেখে দেওয়ায় তার বাড়ি ছেড়ে তিনি প্রথমে নিউইয়র্ক সিটির কুইন্সের কেউ গার্ডেনস পাড়ায় বাসস্থান গ্রহণ করেছিলেন; তিনি তার বৈচিত্র্যের কারণে এটিকে বেছে নিয়েছিলেন, যা তাকে অপরিচিতের কম অনুভব করতে এবং অন্যের সংস্কৃতি অধ্যয়ন করার সুযোগকে সমর্থন করে। প্রথমদিকে, তিনি কেবল সুরক্ষা প্রহরী হিসাবেই চাকরি খুঁজে পেতে পারেন তবে শেষ পর্যন্ত তিনি নিউইয়র্ক বিশ্ববিদ্যালয়ের অনুষদে যোগদান করেছিলেন; পরে তিনি ভাষা পরামর্শদাতা হিসাবে মেরিল্যান্ড বিশ্ববিদ্যালয়ে চলে আসেন। ডেনিশ মুস্তাফা জায়েদী, ওবায়দুল্লাহ আলেম, নূন মীম রশিদ এবং সিরাজউদ্দিন জাফরের মতো উর্দু কবিদের তার প্রধান প্রভাব হিসাবে উল্লেখ করেছেন। তিনি ল্যাংস্টন হিউজেসের একজন প্রশংসক এবং তাঁর রচনাগুলি উর্দুতে অনুবাদ করার আশাবাদী। তিনি বিবাহিত এবং তার দুটি সন্তান রয়েছে।
যুক্তরাজ্যের সাধারণ নির্বাচন, ১৮২০

১৮২০ যুক্তরাজ্যের সাধারণ নির্বাচন রাজা তৃতীয় জর্জের মৃত্যুর কারণে শুরু হয় এবং তার উত্তরাধিকারী রাজা চতুর্থ জর্জের রাজত্বের প্রথম সংসদ তৈরি করে। এটি স্কটল্যান্ডে র‌্যাডিক্যাল যুদ্ধ এবং ক্যাটো স্ট্রিট ষড়যন্ত্রের পরপরই অনুষ্ঠিত হয়। এই পরিবেশে লিভারপুলের আর্লের অধীনে টোরিরা হুইগদের উপর উল্লেখযোগ্য সংখ্যাগরিষ্ঠতা অর্জন করতে সক্ষম হয়েছিল।
২৯ ফেব্রুয়ারি ১৮২০ সালে যুক্তরাজ্যের ষষ্ঠ সংসদ ভেঙে দেওয়া হয়। সেই তারিখ থেকে সর্বোচ্চ সাত বছরের মেয়াদের জন্য ২১ এপ্রিল ১৮২০ তারিখে নতুন পার্লামেন্টকে বৈঠকের জন্য ডাকা হয়।
টোরি নেতা ছিলেন লিভারপুলের আর্ল যিনি ১৮১২ সালে তার পূর্বসূরির হত্যার পর থেকে প্রধানমন্ত্রী ছিলেন। ১৮২০ সালের আগে লিভারপুল তার দলকে দুটি সাধারণ নির্বাচনে জয়লাভ করাতে সক্ষম হয়। হাউস অফ কমন্সের টোরি লিডার ছিলেন রবার্ট স্টুয়ার্ট, ভিসকাউন্ট ক্যাসলেরেগ।
সাধারণ নির্বাচনের সময় আর্ল গ্রে হুইগ পিয়ারদের মধ্যে শীর্ষস্থানীয় ব্যক্তিত্ব ছিলেন। এটা সম্ভাব্য ছিল যে গ্রেকে সরকার গঠনের জন্য আমন্ত্রণ জানানো হবে। যদি হুইগ ক্ষমতায় আসে যদিও এই যুগে শাসক দলের পরিবর্তে রাজা সিদ্ধান্ত নেন কোন ব্যক্তি প্রধানমন্ত্রী হবেন।
হাউস অফ কমন্সে বিরোধী দলের নেতা জর্জ টিয়ারনি ১৮১৮ সালের সাধারণ নির্বাচনে হুইগ লাভের পরে প্রথমে সফল হন। যাইহোক ১৮ মে ১৮১৯ তারিখে টিয়ার্নি হাউস অফ কমন্সে জাতি রাষ্ট্রের একটি কমিটির জন্য একটি প্রস্তাব উত্থাপন করেন। এই গতি ৩৫৭ থেকে ১৭৮ দ্বারা পরাজিত হয়। ফোর্ড মন্তব্য করেছেন যে "এই পরাজয়ের ফলে টিয়ারনির নেতৃত্বের একটি কার্যকর অবসান ঘটে"। তবে ১৮২০ সালের নির্বাচনের সময় তিনি নামমাত্র নেতা হিসাবে অবিরত ছিলেন।
পাশ্চাত্য ধ্রুপদী সঙ্গীত

ধ্রুপদী সঙ্গীত, মূলতঃ পাশ্চাত্য সংগীত প্রথা, ধর্মনিরপেক্ষতা ইত্যাদি বিষয়গুলো নিয়েই গড়ে উঠেছে। যদিও ১৭৫০ থেকে ১৮২০ সালকে ক্ল্যাসিকেল (উচ্চাঙ্গ বা শাস্ত্রীয়) যুগ হিসেবে গণ্য করা হয়, তবুও এই নিবন্ধটিতে বিগত ১১ শ’শতকের সময় থেকে বর্তমান সময় অব্দি ক্ল্যাসিকেল (উচ্চাঙ্গ বা শাস্ত্রীয়)সঙ্গীতের বিভিন্ন সময়কাল নিয়ে বিস্তর আলোচনা করা হলো।
এই ঐতিহ্যের কেন্দ্রীয় নিয়ম ১৫৫০ এবং ১৯০০ সাল এর মধ্যে সংহিতাবদ্ধ ওঠে, যা সাধারণ অনুশীলন সময়কাল হিসাবে পরিচিত। পাশ্চাত্য শিল্প সঙ্গীতের প্রধান সময় বিভাজন নিম্নরূপঃ
List of intellectuals of the Enlightenment

The Age of Enlightenment was an intellectual and philosophical movement taking place in Europe from the late 17th century to the early 19th century. The Enlightenment, which valued knowledge gained through rationalism and empiricism, was concerned with a range of social ideas and political ideals such as natural law, liberty, and progress, toleration and fraternity, constitutional government, and the formal separation of church and state.
This list of intellectuals, sorted alphabetically by surname, includes figures largely from Western Europe and British North America. Overwhelmingly these intellectuals were male, but the emergence of women philosophers who made contributions is notable.
1820

1820 (MDCCCXX) was a leap year starting on Saturday of the Gregorian calendar and a leap year starting on Thursday of the Julian calendar, the 1820th year of the Common Era (CE) and Anno Domini (AD) designations, the 820th year of the 2nd millennium, the 20th year of the 19th century, and the 1st year of the 1820s decade. As of the start of 1820, the Gregorian calendar was 12 days ahead of the Julian calendar, which remained in localized use until 1923.
0s

The 0s began on January 1, AD 1 and ended on December 31, AD 9, covering the first nine years of the Common Era.
In Europe, the 0s saw the continuation of conflict between the Roman Empire and Germanic tribes in the Early Imperial campaigns in Germania. Vinicius, Tiberius and Varus led Roman forces in multiple punitive campaigns, before sustaining a major defeat at the hands of Arminius in the Battle of the Teutoburg Forest. Concurrently, the Roman Empire fought the Bellum Batonianum against a rebelling alliance of native peoples led by Bato the Daesitiate in Illyricum, which was suppressed in AD 9. A conflict also took place in Korea, where Daeso, King of Dongbuyeo invaded Goguryeo with a 50,000-man army in AD 6. He was forced to retreat when heavy snow began to fall, stopping the conflict until the next decade. In China, the last ruler of the Chinese Western Han dynasty (Ruzi Ying) was deposed, allowing Wang Mang to establish the Xin dynasty.
Literary works from the 0s include works from the ancient Roman poet Ovid; the Ars Amatoria, an instructional elegy series in three books, Metamorphoses, a poem which chronicles the history of the world from its creation to the deification of Julius Caesar within a loose mythico-historical framework, and Ibis, a curse poem written during his years in exile across the Black Sea for an offense against Augustus. Nicolaus of Damascus wrote the 15-volume History of the World.
Estimates for the world population by AD 1 range from 170 to 300 million. A census was concluded in China in AD 2: final numbers showed a population of nearly 60 million (59,594,978 people in slightly more than 12 million households). The census is one of the most accurate surveys in Chinese history.
Because there is no year zero in the Gregorian calendar, this period is one of two "1-to-9" decade-like timespans that contain only nine years, along with the 0s BC. The Anno Domini (AD) calendar era which numbers these years 1-9 was devised by Dionysius Exiguus in 525, and became widely used in Christian Europe in the 9th century. Dionysius assigned BC 1 to be the year he believed Jesus was born (or according to at least one scholar, AD 1). Modern scholars disagree with Dionysius' calculations, placing the event several years earlier (see Chronology of Jesus).
Errors applying leap years in the Julian Calendar affect parts of this 1-to-9 timespan. As a result, sources differ as to whether, for example, AD 1 was a common year starting on Saturday or Sunday. It was a common year starting on Saturday by the proleptic Julian calendar, and a common year starting on Monday by the proleptic Gregorian calendar. It is the epoch year for the Anno Domini (AD) Christian calendar era, and the 1st year of the 1st century and 1st millennium of the Christian or Common Era (CE).
For brevity, only the most powerful and hegemonic states of the period are included. See list of state leaders in the 1st century for a broader list. Furthermore, the last year of a reign is excluded from this table if it lasted multiple years.
Estimates for the world population in 1 AD range from 150 to 300 million. The below table summarizes estimates by various authors.
Motilal Verma

Motilal Verma (1906–1993) was an Indian political figure who fought against British Colonialism in India. He was born in 1906 in the Katni District of Madhya Pradesh to a wealthy family.
His grandson, Shri Anil Verma, was a renowned writer on Indian revolutionaries, inspired by Shri Motilal Verma. Shri Motilal's life and ideals inspired and enabled him to write various books on Indian Revolutionaries such as Rajguru, Batukeshwar Dutt, Jagrani Devi etc.
China poblana

China poblana (lit. Chinese woman from Puebla) is considered the traditional style of dress of women in Mexico, although in reality it only belonged to some urban zones in the middle and southeast of the country, before its disappearance in the second half of the 19th century. Poblanas are women of Puebla.
The fashion design of the china poblana dress is attributed to Catarina de San Juan, although it certainly incorporates elements from the diverse cultures that were mixed in New Spain during three centuries of Spanish rule.
According to descriptions written in the 19th century, the era in which the dress was very popular in various cities in the middle and southeast of Mexico, china outfit is made up of the following garments:
Nineteenth-century descriptions of women wearing the china paint them as simultaneously attractive and too risque for the times. Men saw these women as beautiful for their brown complexion, their "plump" but not "fat" body and face, and, most significantly, their differences from women of higher social strata in their lack of artifices to enhance their beauty. Author José María Rivera notes that if a china woman would have seen a corset, she would have thought it a torture device such as used on Saint Ursula and the Eleven Thousand Virgins; and that her face was not some sort of "cake frosting", an allusion to the "proper" women whose faces would have to be washed to see if the colors run:
In that sense, the wardrobe of the china woman was considered too provocative. Contemporary Mexican journalists and foreigners who knew these women in the first half of the nineteenth century call attention to the way in which the fashion of peasant women showed off their feminine forms, or were an appropriate feature of all the graces that were attributed to these women. A verbal portrait was made of them as excellent dancers of jarabe music popular in that era—like El Atole, El Agualulco, El Palomo and others that form part of the folkloric jarabes of the twentieth century—also as models of cleanliness and order; of fidelity to "their man" although also seen as very liberal sexually.
As mentioned in the introduction of this article, the Pueblan origin of the china poblana outfit has been put in doubt on occasion. The correlation between the china—as a popular figure—and the outfit worn by the historic China Poblana—the alluded-to Catarina de San Juan—is a product of the evolution of Mexican culture during the first decades of the 20th century. In fact, las chinas became a well defined meme in the 19th century, a little more than a century after the death of Catarina de San Juan. Writer Gauvin Alexander Bailey points out:
List of Code Geass episodes

Code Geass (Japanese: コードギアス, Hepburn: Kōdo Giasu) is a Japanese anime series produced by Sunrise, Mainichi Broadcasting System, and Project Geass. The first season, entitled Code Geass: Lelouch of the Rebellion (コードギアス 反逆のルルーシュ, Kōdo Giasu: Hangyaku no Rurūshu), premiered on Mainichi Broadcasting System on October 6, 2006, and was broadcast by a total of ten stations. Its final two episodes were aired on July 29, 2007. It was followed by Code Geass: Lelouch of the Rebellion R2 (コードギアス 反逆のルルーシュ R2, Kōdo Giasu: Hangyaku no Rurūshu R2) which aired on April 6, 2008, and was broadcast on sixteen stations. Its final episode aired on September 28, 2008.
Since its premiere in Japan, Lelouch of the Rebellion and R2 were licensed by Bandai Entertainment and dubbed by ZRO Limit Productions. Lelouch of the Rebellion premiered on Adult Swim on April 27, 2008, and R2 on November 2, 2008. The two seasons were then distributed by Beez Entertainment and Kazé in the United Kingdom and licensed by Madman Entertainment in Australia. Both seasons have also received localizations in other languages such as French, German, Italian, and Tagalog.
Following Lelouch of the Rebellion and R2 were four individual original video animations (OVA), and an OVA series titled Code Geass: Akito the Exiled (コードギアス 亡国のアキト, Kōdo Giasu: Bōkoku no Akito).
Code Geass: Akito the Exiled is a series of side-story OVAs that canonically take place between both seasons of Code Geass.
Wright R-1820 Cyclone

The Wright R-1820 Cyclone 9 is an American radial engine developed by Curtiss-Wright, widely used on aircraft in the 1930s through 1950s. It was produced under license in France as the Hispano-Suiza 9V or Hispano-Wright 9V, and in the Soviet Union as the Shvetsov M-25.
The R-1820 Cyclone 9 represented a further development of the Wright P-2 engine dating back to 1925. Featuring a greater displacement and a host of improvements, the R-1820 entered production in 1931. The engine remained in production well into the 1950s.
The R-1820 was built under license by Lycoming, Pratt & Whitney Canada, and also, during World War II, by the Studebaker Corporation. The Soviet Union had purchased a license for the design, and the Shvetsov OKB was formed to metricate the American specification powerplant for Soviet government-factory production as the M-25, with the R-1820's general design features used by the Shvetsov design bureau for many of their future radials for the Soviet air forces through the 1940s and onwards. In Spain the R-1820 was license-built as the Hispano-Suiza 9V or Hispano-Wright 9V.
The R-1820 was at the heart of many famous aircraft including early Douglas airliners (the prototype DC-1, the DC-2, the first civil versions of the DC-3, and the limited-production DC-5), every wartime example of the Boeing B-17 Flying Fortress and Douglas SBD Dauntless bombers, the early versions of the Polikarpov I-16 fighter (as the M-25), and the Piasecki H-21 helicopter.
The R-1820 also found limited use in armored vehicles. The G-200 variant developed 900 hp (670 kW) at 2,300 rpm and powered the strictly experimental M6 Heavy Tank.
The Wright R-1820 was converted to a diesel during World War II by Caterpillar Inc. as the D-200 and produced 450 hp (340 kW) at 2,000 rpm in the M4A6 Sherman.
Notes: Unit numbers ending with W indicate engine variants fitted with water-methanol emergency power boost systems.
The Hispano-Suiza 9V is a licence-built version of the R-1820.
Preserved Wright R-1820 engines are on display at the following museums:
Data from Jane's.
Related development
Comparable engines
Related lists
1820 United States census

The 1820 United States census was the fourth census conducted in the United States. It was conducted on August 7, 1820. The 1820 census included six new states: Louisiana, Indiana, Mississippi, Illinois, Alabama and Maine. There has been a district wide loss of 1820 census records for Arkansas Territory, Missouri Territory, and New Jersey.
The total population was determined to be 9,638,453, of which 1,538,022 were slaves. The center of population was about 120 miles (193 km) west-northwest of Washington in Hardy County, Virginia (now in West Virginia).
This was the first census in which any states recorded a population of over one million—New York, Virginia, and Pennsylvania—as well as the first in which a city recorded a population of over 100,000—New York. Also, in this census and the 14 subsequent ones, New York was the most populous state until being superseded by California in the 1970 census.
The 1820 census contains a great deal more information than previous censuses. Enumerators listed the following data in columns, left to right:
Several of these columns were for special counts, and not to be included in the aggregate total. Doing so would have resulted in counting some individuals twice. Census takers were asked to use double lines, red ink or some other method of distinguishing these columns so that double counting would not occur. For example, the count of free white males between 16 and 18 was a special count, because these individuals were also supposed to be tabulated in the column for free white males of age 16 and under 26.
The other special counts were foreigners not naturalized, persons engaged in agriculture, persons engaged in commerce, and persons engaged in manufacture.
Census takers were also instructed to count each individual in only one of the occupational columns. For example, if an individual was engaged in agriculture, commerce, and manufacture, the census taker had to judge which one the individual was primarily engaged in.
Censustaking was not yet an exact science. Before 1830, enumerators lacked pre-printed forms, and drew up their own, sometimes resulting in pages without headings, line tallies, or column totals. As a result, census records for many towns before 1830 are idiosyncratic. This is not to suggest that they are less reliable than subsequent censuses, but that they may require more work on the part of the researcher.
Notes on references
Miscellaneous T

Ang Miscellaneous T ay isang B-side at remix compilation album na inilabas ng alternative rock band na They Might Be Giants noong 1991. Ito ay isang muling paglabas ng US ng Don't Let's Start (na pinakawalan lamang sa UK at West Germany), na may iba't ibang takip ng art, track order, at ang karagdagang kanta na "Hello Radio".
Ang album ay binubuo ng lahat ng mga B-side mula sa mga solo na pinakawalan ng banda sa pagitan ng 1987 at 1989 (maliban sa "Ana Ng"), kasama ang pagdaragdag ng medyo bagong mga kanta na "The World's Address (Joshua Fried Remix)" - pinakawalan muna sa Huwag Natin Magsimula-at "Hello Radio", na dati nang pinakawalan sa isang promotor na sampler.
Ang lahat ng mga kanta, maliban sa "(She Was A) Hotel Detective (Single Mix)", ay kasama sa Then: The Earlier Years, isang pagsasama ng maagang materyal ng banda.
Lahat ng mga kanta sa pamamagitan ng They Might Be Giants maliban kung nabanggit.
Side one
Side two
KFC

Ang KFC, na kilala bilang Kentucky Fried Chicken, ay isang Amerikanong fast food restaurant chain na dalubhasa sa pinirito na manok. Ang headquartered sa Louisville, Kentucky, ito ang pangalawang pinakamalaking restaurant sa buong mundo (tulad ng nasusukat sa mga benta) pagkatapos ng McDonald's, na may halos 20,000 mga lokasyon sa buong mundo sa 123 mga bansa at teritoryo ng Disyembre 2015. Ang kadena ay isang subsidiary ng Yum! Mga tatak, isang restaurant company na nagmamay-ari din ng Pizza Hut, Taco Bell, at mga chain ng WingStreet.
సంక్రాంతి (1952 సినిమా)

అవిభాజ్య హిందూ కుటుంబాలలో అన్నదమ్ముల మధ్య సంబంధాలు, తోడికోడళ్ళ మధ్య ఇబ్బందులు ఈ సాంఘిక కథా చిత్రానికి నేపథ్యం. సంక్రాంతి తెలుగు చలన చిత్రం 1952 సెప్టెంబర్ 26 న విడుదల. సుందర్ లాల్ నహతా , ఈ చిత్రాన్ని ఈస్ట్ ఇండియా ఫిల్మ్ కంపెనీ పతాకంపై , చిత్తజల్లు పుల్లయ్య దర్శకత్వంలో నిర్మించారు.శాంతకుమారి, శ్రీరంజని, సావిత్రి, కాళ్ళకూరి సదాశివరావు, చంద్రశేఖర్ మొదలగు వారు నటించారు. ఈ చిత్రానికి సంగీతం అశ్వద్ధామ అందించారు.
శాంతకుమారి
శ్రీరంజని
సావిత్రి
కాళ్ళకూరి సదాశివరావు
చంద్రశేఖర్
కె.శివరావు
ఎ.వి.సుబ్బారావు
సురభి
హైమావతి
విజయలక్ష్మి .
దర్శకుడు: చిత్తజల్లు పుల్లయ్య
నిర్మాత: సుందర్ లాల్ నహాతా
నిర్మాణ సంస్థ: ఈస్ట్ ఇండియా ఫిల్మ్ కంపెనీ
సంగీతం: అశ్వద్ధామ
సాహిత్యం: బలిజేపల్లి లక్ష్మీకాంతం
నేపథ్య గానం: పి.లీల, ఎ.ఎం.రాజా, మాధవపెద్ది సత్యం
విడుదల:26:09:1952.
1.ఘంటసాల గళామృతము, కొల్లూరి భాస్కరరావు బ్లాగ్. .
పశ్చాత్తాపం

పశ్చాత్తాపం అనగా Remorse, repentance, pity, compassion, commiseration, regret అని అర్థం. తప్పు పనిచేసినవారు ఆ తప్పు మల్లీ చేయకుండా దేవున్ని క్షమాపణ కోరడం పశ్చాత్తాపం అనిపించుకొంటుంది. అయితే తప్పును వీలయితే సరిదిద్దుకోడానికి చేసే ప్రయత్నం కూడా దీనికిందకి వస్తుంది.
పశ్చాత్తాపం అనేది జీవితంలో మనం చేసిన ఎంపికల గురించి వెనక్కి తిరిగి చూసుకున్నప్పుడు, మనం తీసుకున్న మార్గం గురించి నిరాశ లేదా విచారాన్ని అనుభవించినప్పుడు ఉత్పన్నమయ్యే శక్తివంతమైన భావోద్వేగం. ఇది మానవ అనుభవంలో అనివార్యమైన భాగం, ఎందుకంటే మనమందరం తప్పులు చేయడానికి, అనిశ్చితి లేదా అనిశ్చితి యొక్క క్షణాలను కలిగి ఉంటాము. పశ్చాత్తాపం బాధాకరమైనది అయినప్పటికీ, అది మనకు ఎదగడానికి, భవిష్యత్తులో మంచి నిర్ణయాలు తీసుకోవడానికి సహాయపడే విలువైన అభ్యాస అనుభవంగా కూడా ఉపయోగపడుతుంది
పశ్చాత్తాపం అతిపెద్ద కారణాలలో ఒకటి తప్పిపోతుందనే భయం లేదా తప్పు ఎంపిక చేసుకోవడం. మనలో చాలామంది నిర్ణయం తీసుకోవడానికి లేదా చర్య తీసుకోవడానికి సంకోచించిన క్షణాలను అనుభవించారు, తరువాత మేము అవకాశాన్ని కోల్పోయామని గ్రహించాము. ఇది నిరాశ, చిరాకు, స్వీయ నిందలకు కూడా దారి తీస్తుంది. ఈ పరిస్థితుల్లో, మనం తీసుకునే ప్రతి నిర్ణయం దాని స్వంత పరిణామాలను కలిగి ఉంటుందని, జీవితంలో "సరైన" లేదా "తప్పు" మార్గం లేదని గుర్తుంచుకోవడం ముఖ్యం. బదులుగా, మన విలువలు, లక్ష్యాలు, అభిరుచులకు అనుగుణంగా ఎంపికలు చేయడంపై దృష్టి పెట్టాలి, ఫలితంగా వచ్చే ఫలితాలను అంగీకరించాలి.
పశ్చాత్తాపానికి మరొక సాధారణ కారణం ఏమిటంటే, మనం మన పూర్తి సామర్థ్యానికి అనుగుణంగా జీవించలేదని గ్రహించడం. ఇది మన కోరికలు లేదా కలలను అనుసరించకపోవడం, రిస్క్‌లు తీసుకోకపోవడం లేదా మన కంఫర్ట్ జోన్‌ల వెలుపల అడుగు పెట్టకపోవడం లేదా మన సంబంధాలు లేదా వ్యక్తిగత శ్రేయస్సుకు ప్రాధాన్యత ఇవ్వకపోవడం వంటి వివిధ కారకాల నుండి ఉత్పన్నమవుతుంది. మనం మన జీవితాలను తిరిగి చూసుకుని, తప్పిపోయిన అవకాశాలను లేదా నెరవేరని ఆశయాలను చూసినప్పుడు, పశ్చాత్తాపం, నిరాశను కూడా అనుభవించడం సులభం. అయినప్పటికీ, మనం నిజంగా కోరుకునే జీవితాన్ని మార్చుకోవడం, జీవించడం ప్రారంభించడం చాలా ఆలస్యం కాదు. మన లక్ష్యాల వైపు ప్రతిరోజూ చిన్న చిన్న అడుగులు వేయడం ద్వారా, మనకు నిజంగా ముఖ్యమైన వాటికి ప్రాధాన్యత ఇవ్వడం ద్వారా, మన విచారాలను అధిగమించి మరింత సంతృప్తికరమైన జీవితాన్ని సృష్టించుకోవచ్చు
చివరగా, ఇతరులతో మన సంబంధాలలో మనం చేసిన ఎంపికల నుండి కూడా విచారం తలెత్తవచ్చు. ప్రియమైన వ్యక్తితో రాజీపడే అవకాశం తప్పిపోయినా, ఎవరికైనా బాధ కలిగించే బాధాకరమైన చర్య అయినా, మన చుట్టూ ఉన్న వారి పట్ల ప్రశంసలు లేదా దయ చూపడంలో విఫలమైనా, మనందరికీ మనం విభిన్నంగా పనులు చేయాలని కోరుకునే సందర్భాలు ఉంటాయి. ఈ పరిస్థితుల్లో, మన చర్యలకు బాధ్యత వహించడం, సాధ్యమైన చోట క్షమాపణ కోరడం చాలా ముఖ్యం. మనం గతాన్ని మార్చలేకపోయినా, మన సంబంధాలను బాగుచేసుకోవడానికి, మనం శ్రద్ధ వహించే వ్యక్తులతో బలమైన సంబంధాలను ఏర్పరచుకోవడానికి పని చేయవచ్చు.
ముగింపులో, విచారం అనేది మన జీవితంలో ఏదో ఒక సమయంలో మనమందరం అనుభవించే సంక్లిష్టమైన, శక్తివంతమైన భావోద్వేగం. ఇది బాధాకరమైనది, ఎదుర్కోవటానికి కష్టంగా ఉన్నప్పటికీ, ఇది పెరుగుదల, ప్రతిబింబం కోసం విలువైన అవకాశంగా కూడా ఉపయోగపడుతుంది. మా గత ఎంపికలను అంగీకరించడం ద్వారా, మా విలువలు, అభిరుచులకు ప్రాధాన్యత ఇవ్వడం, అవసరమైన చోట సవరణలు చేయడం ద్వారా, మనం ఎక్కువ ప్రయోజనం, నెరవేర్పుతో ముందుకు సాగవచ్చు.
మేయర్

నగర పాలక సంస్థలకు, పట్టణ పురపాలక సంఘాలకు ఎన్నికలు ముగిసిన తదుపరి, ఏర్పాటు చేసిన మొట్టమొదటి సమావేశంలో, కౌన్సిల్ సభ్యులుగా ఎన్నికైన వారు, వారిలోని ఒకరిని అధ్యక్షుడుగా ఎన్నుకున్నవారిని మేయర్ లేదా నగర మేయర్ అంటారు. అలాగే మరొకరిని ఉపాధ్యక్షుడుగా ఎన్నుకున్నవారిని డిప్యూటీ మేయర్ అంటారు. మొదటి గ్రేడు హైదరాబాద్ , విశాఖపట్నం (గ్రేటరు హోదా కలిగిన) లాంటి నగరపాలక సంస్థకు ఎన్నుకొనబడిన బడిన వ్యక్తిని నగరాధ్యక్షుడు లేదా నగర్ మేయరు అని, అలాగే మొదటి శ్రేణి పట్టణాలకు ఎన్నుకొనబడిన వ్యక్తిని పురపాలక అధ్యక్షుడు లేదా పట్టణ మేయర్ అని అంటారు.
అనేక దేశాల్లో, నగరం లేదా పట్టణం వంటి పురపాలక సంఘ ప్రభుత్వంలో మేయర్ అత్యున్నత స్థాయి అధికారి. ప్రపంచవ్యాప్తంగా, మేయర్ అధికారాలు, బాధ్యతలకు సంబంధించి స్థానిక చట్టాలు, పద్దతులలో విస్తృత వ్యత్యాసాలు ఉన్నాయి. ఎంచుకున్న వ్యవస్థపై ఆధారపడి, మేయర్ మునిసిపల్ ప్రభుత్వం ముఖ్య కార్యనిర్వాహక అధికారి కావచ్చు, తక్కువ లేదా స్వతంత్ర శక్తి లేని బహుళ-సభ్య పాలకమండలికి అధ్యక్షత వహించవచ్చు, లేదా పూర్తిగా ఉత్సవ పాత్రను పోషించవచ్చు. మేయర్ విధులు, బాధ్యతలు పురపాలస సంఘ మేనేజర్లు, ఉద్యోగులను నియమించడం, పర్యవేక్షించడం, నియోజకవర్గాలకు ప్రాథమిక ప్రభుత్వ సేవలను అందించడం, మునిసిపల్ పాలక మండలి (లేదా రాష్ట్ర, ప్రాదేశిక లేదా జాతీయ పాలకమండలిచే తప్పనిసరి) ఆమోదించిన చట్టాలు, శాసనాలను అమలు చేయడం. మేయర్‌ని ఎంపిక చేసుకునే ఎంపికలలో ప్రజలచే ప్రత్యక్ష ఎన్నిక లేదా ఎన్నికైన పాలక మండలి లేదా బోర్డు ద్వారా ఎంపిక ఉంటుంది.
మేయర్ అనే పదం మిలిటరీ ర్యాంక్ ఆఫ్ మేజర్‌తో భాషా మూలాన్ని పంచుకుంటుంది, రెండూ చివరికి ఫ్రెంచ్ మేజర్ నుండి ఉద్భవించాయి.
మేయర్ ఈ క్రింది అధికారాలు కలిగి ఉంటాడు.
షేక్ బడే సాహెబ్‌, గుంటూరు

బడే సాహెబ్‌ షేక్‌ గుంటూరు జిల్లా పిడుగురాళ్ళ మండలం, జానపాడు జన్మించారు. పుట్టిన తేది: -1927, జూలై 1. వీరి తల్లితండ్రులు: మొహిద్దీన్‌బీ, షేక్‌ సైదా సాహెబ్‌. చదువు: యస్‌.యస్‌.యల్‌.సి, రాష్ట్రభాషా ప్రవీణ, ప్రచారక్‌, హిందీ సాహిత్యరత్న,
ఉపాధ్యాయులు. తెలుగు, ఉర్దూ, హిందీ భాషలలో పండితులు. కలంపేరు: సాబిర్‌.
1970లో 'భాయికీ పుకార్‌' గేయరచనతో సాహిత్యరంగ ప్రవేశం చేశారు.. అపటి నుండి అలుపెరుగక ధార్మిక గ్రంథ రచనలు చేస్తూ, శ్రావ్యంగా పాడుతు, జీవితాంతము సమాజ సేవలో కాలము గడిపిన మహా మనీషి ఇతడు.
1. ప్రవక్త హజరత్‌ మొహమ్మద్‌ వారి జీవిత చరిత్ర (హరికథా రూపం),2. జగజ్జ్యోతి హజరత్‌ మొహమ్మద్‌ (గేయరచన), 3. హమారే రసూల్‌, 4. హృదయ ఘోష (కవితా సంపుి). 5. సర్‌దారె ఆలం (ఉర్దూ రచన) వంటి ధార్మిక గ్రంథాలను రచించారు. హరికథా రూపంగా రాసిన ప్రవక్త హజరత్‌ మొహమ్మద్‌ వారి జీవిత చరిత్ర వీరికి మంచి పేరు తెచ్చిపెట్టింది. ఈ హరికథా గేయరూపం విశిష్టతను వివరిస్తూ డాక్టర్‌ తూమాటి దోణప్ప తన 'హరి కథా సర్వస్వం' పరిశోధానాత్మక గ్రంథాంలో ఆరు పేజీలు కేటాయించారు.
ముహమ్మద్‌ ప్రవక్త రచనను ప్రదర్శనకు యోగ్యంగా తయారుచేసి స్వయంగా పలు ప్రదార్శనలను నిర్వహించారు. ధార్మిక, సామాజికాంశాల మీదా తెలుగు, ఉర్దూ, హిందీ భాషల్లో పలు రేడియో ప్రసంగాలు చేశారు. ముస్లింల పట్ల ముస్లిమేతరులలో గల అపోహలను తొలగించడనికి కవితలు, గేయాల ద్వారా ఎంతో కృషి చేశారు. ముస్లింలకు రిజర్వేషన్లు కోరుతూ ప్రజలు ఉద్యమిస్తున్న సందర్భంగా 'నేను ఓసి నెట్లవుతాను' అంటూ పాట రాసి, స్వయంగా పాడిన గీతం వీరికి మంచి పేరు తెచ్చి పెట్టింది. ఎక్కడ సభ గానీ, సమావేశం గానీ జరిగినా అక్కడికి వెళ్లి ఆ పాటను పాడి విన్పించిన తరువాత మాత్రమే అక్కడ మిగతా కార్యక్రమాలు మొదలయ్యేవి. అంతేగాక వీరు స్వయంగా హిందీ విద్యాలయాన్ని స్థాపించి ఆ భాషాభివృద్ధికి జీవితాంతం పాటుపడ్డారు. కవిగా హిందూ-ముస్లిం ఐక్యత కోసం అవిశ్రాంతంగా కృషి చేశారు.
వీరు సమాజానికి చేసిన సేవను గుర్తించి రాష్ట్రంలోని పలు సాహిత్య, సాంస్కృతిక వేదికలు ఆయనను సన్మానించాయి. చివరిక్షణం వరకు సాహిత్య సృష్టిచేస్తూ, శ్రావ్యంగా పాడి ప్రజలకు విన్పిస్తూ, ప్రదర్శిస్తూ ఇటు కవి-రచయితగా అటు మంచి నటుడు, గాయకుడిగా ప్రజల మన్నన పొందిన షేక్‌ బడే సాహెబ్‌ గుంటూరు జిల్లా పిడుగురాళ్ళలో 2007 ఆగస్టు 31న కన్నుమూశారు. (ఇంటర్యూ: షేక్‌ బడే సాహెబ్‌ రెండవ కుమారుడు షేక్‌ మహమ్మద్‌ మూసాతో 21-10- 2009న ఇంటర్యూ, 2001 ఏప్రిల్‌ 18న, విజయవాడలో షేక్‌ బడే సాహెబ్‌ స్వయంగా వెల్లడించిన విశేషాలు.)
సయ్యద్‌ నశీర్‌ అహమ్మద్‌ రచించిన అక్షర శిల్పులు అనేగ్రంథము అక్షరశిల్పులు గ్రంథము రచన సయ్యద్ నశీర్ అహమద్, ప్రచురణ సంవత్సరం 2010 ప్రచురణకర్త—ఆజాద్‌ హౌస్‌ ఆఫ్‌ పబ్లికేషన్స్‌ .. చిరునామా వినుకొండ - 522647. పుట 50
సహారన్‌పూర్

సహారన్‌పూర్, ఉత్తరప్రదేశ్ లోని నగరం. ఇది సహారన్‌పూర్ జిల్లా ముఖ్యపట్టణం. నగర పరిపాలనను మునిసిపల్ కార్పొరేషన్ నిర్వహిస్తుంది.
సహారన్‌పూర్ నగరానికి ఈ పేరు "షా హరూన్ చిష్టి" పేరు మీదుగా వచ్చింది. సహారన్‌పూర్ లో "శాకంబరీ దేవి" ఆలయం ప్రసిద్ధి చెందినది. నవరాత్రి సమయంలో లక్షలాది మంది యాత్రికులు ఈ ఆలయాన్ని సందర్శిస్తారు . ఈ నగరాన్ని జైనుడైన సా రణబీర్సింగ్ స్థాపించాడని కొందరు భావిస్తారు. ఒక సైనికదళ స్థావరంవద్ద అతడు ఈ నగరానికి శంకుస్థాపన చేసాడు.
స్మార్ట్ సిటీస్ మిషన్‌లో భాగంగా సహారన్‌పూర్‌ కూడా ఎంపికైంది.
1757 లో, మరాఠా సైన్యం సహారన్‌పూర్ ప్రాంతంపై దండెత్తింది. మరాఠా పాలకులు రఘునాథ్ రావు, మల్హారావ్ హోల్కర్లు నజీబ్-ఉద్-దౌలా నుండి సహారన్‌పూర్‌ను వశపరచుకున్నారు. రోహిల్లాలు, మరాఠాలకూ మధ్య పోరు 1788 డిసెంబరు 18 న మరాఠా జనరల్ మహాదాజీ సింధియా చేతిలో ఓడిపోయిన నజీబ్-ఉద్-దౌలా మనవడు గులాం ఖాదిర్ బందీ కావడంతో ముగిసింది. సహారన్‌పూర్ నగరానికి నవాబ్ గులాం ఖాదిర్ చేకూర్చినది నవాబ్ గంజ్ ప్రాంతం, అహ్మదాబాదీ కోట. ఈ కోట ఇప్పటికీ ఉంది. గులాం ఖాదిర్ మరణం సహారన్‌పూర్‌లోని రోహిల్లా పరిపాలనకు ముగింపు పలికింది. సహారన్‌పూర్ మరాఠా సామ్రాజ్యానికి ఉత్తరాన ఉన్న జిల్లాగా మారింది. ఘనీ బహదూర్ బందా మొదటి మరాఠా గవర్నర్‌గా నియమితుడయ్యాడు. మరాఠా పాలనలో సహారన్‌పూర్ నగరంలోభూతేశ్వర ఆలయం, బాగేశ్వర్ ఆలయాలను నిర్మించారు. 1803 లో, రెండవ ఆంగ్లో-మరాఠా యుద్ధంలో బ్రిటిష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ మరాఠా సామ్రాజ్యాన్ని ఓడించినప్పుడు, సహారన్‌పూర్ బ్రిటిష్ ఆధీనంలోకి వెళ్ళింది.
1857 లో మొదటి భారత స్వాతంత్ర్యయుద్ధం జరిగినపుడు, సహారన్‌పూర్, ముజఫ్ఫర్ నగర్ జిల్లాలు ఆ తిరుగుబాటులో పాలుపంచుకున్నాయి. స్వాతంత్ర్య సమరయోధుల కార్యకలాపాల కేంద్రం ముజఫర్ నగర్ ప్రాంతంలోని షామ్లీ అనే చిన్న పట్టణం. తిరుగుబాటుదార్లు దీన్ని విముక్తి చేసారు. తిరుగుబాటు విఫలమైన తరువాత, బ్రిటిష్ వాళ్ళు తీవ్ర స్థాయిలో ప్రతీకార చర్యలకు పాల్పడ్డారు. ముఖ్యంగా ఈ ప్రాంత ముస్లింలపై దాడులు జరిపారు. బ్రిటిష్ వారు వీళ్ళను తిరుగుబాటుకు ప్రధాన ప్రేరేపకులుగా భావించారు. బ్రిటిషు వారి దాడిలో ముస్లిం సమాజం సర్వనాశనమైంది. సామాజిక పునర్నిర్మాణం ప్రారంభమైనప్పుడు, ముస్లింల సాంస్కృతిక రాజకీయ చరిత్ర దేవబండ్, అలీగఢ్ ల చుట్టూ అల్లుకోవడం మొదలైంది. సాంఘిక, రాజకీయ పునరుజ్జీవనం కోసం సంస్కర్త షా వలీల్లా ప్రవచించిన భావజాలాన్ని సమర్ధించే మౌలానా ముహమ్మద్ ఖాసిమ్ నానోట్వి, మౌలానా రషీద్ అహ్మద్ గంగోహిలు 1867 లో దేవబండ్‌లో ఒక పాఠశాలను స్థాపించారు. ఇది దారుల్ ఉలూమ్గా ప్రపంచవ్యాప్తంగా గుర్తింపు పొందింది. దాని వ్యవస్థాపకుల లక్ష్యం రెండు విధాలు: శాంతియుత పద్ధతుల ద్వారా ముస్లింలలో మత, సామాజిక చైతన్యాన్ని మేల్కొల్పగల పండితుల బృందాన్ని ఏర్పరచి వారి ద్వారా ముస్లింలకు వారి మతం పట్ల, సంస్కృతి పట్లా అవగాహన కల్పించడానికి ప్రయత్నాలు చేయడం; హిందూ-ముస్లిం ఐక్యత, ఐక్య భారతదేశం అనే భావనను ప్రోత్సహించడం ద్వారా జాతీయత, జాతీయ ఐక్యత భావనలను తీసుకురావడం. సహారన్‌పూర్ నగరంలోని ముస్లిం పండితులు ఈ భావజాలానికి సమర్ధకులు. ఆరు నెలల లోనే వాళ్ళు మజాహిరుల్ ఉలూమ్ సహారన్‌పూర్ అనే మత సంస్థను స్థాపించారు.
సహారన్‌పూర్ 29°58′N 77°33′E﻿ / ﻿29.97°N 77.55°E﻿ / 29.97; 77.55 వద్ద, సముద్ర మట్టానికి 269 మీటర్ల ఎతున ఉంది. ఇది చండీగఢ్ నుండి ఆగ్నేయంగా140 కి.మీ., ఢిల్లీకి ఈశాన్యంగా 170 కి.మీ.0, షామ్లీకి ఈశాన్యంగా 65 కి.మీ. డెహ్రాడూన్ నుండి నైరుతిలో 61 కి.మీ. దూరంలో ఉంది. సహారన్‌పూర్ భౌగోళిక దోఅబ్ ప్రాంతంలో ఒక భాగం. సహారన్‌పూర్ జిల్లాకు హిమాచల్ ప్రదేశ్, ఉత్తరాఖండ్, హర్యానా రాష్ట్రాల సరిహద్దులు ఉంటాయి
2011 జనాభా లెక్కల ప్రకారం సహారన్‌పూర్ జనాభా 7,05,478, అందులో పురుషులు 3,71,740, మహిళలు 3,33,738. అక్షరాస్యత రేటు 76.32%.
శంకుస్థాపన

శంకుస్థాపన, అనగా గృహనిర్మాణారంభ సమయమున భూమిలో శంకువును స్థాపించుట, మూలస్తంభమును ప్రతిష్ఠించుట.ఇంకొక రకంగా చెప్పాలంటే కొత్త కట్టడాలు ప్రారంభించటానికి ముందు జరిపే పూజా కార్యక్రమం.ఎంత పెద్ద నిర్మాణమైనా అది ఆటంకాలు లేదా విఘ్నాలు (అంతరాయాలు లేదా ఆటంకాలు) లేకుండా తలపెట్టిన పనులు పరిసమాప్తి కావడానికి నిర్ణయించిన మంచి ముహూర్తంలో పూజ చేసి పనులు ప్రారంభిస్తారు. అయితే సైన్సు ప్రకారం ఈ శంకువును స్థాపించుట ద్వారా నేరుగా భూమి గుణాన్ని, గట్టి తనాన్ని, వాస్తవ సామర్థ్యాన్ని, స్థితి, వ్యవసాయ వివరాలను గుర్తించవచ్చు. అనేక సంస్కృతులలో, మత లేదా ఆధ్యాత్మిక, రాజకీయ నాయకులు ఈ శంకుస్థాపనను ముఖ్యమైన ఘట్టంగా భావిస్తారు , ఒక కొత్త ప్రాజెక్టు ప్రారంభాన్ని జరుపుకునే, సాంస్కృతిక సంప్రదాయాలను గౌరవించే, సమాజ ప్రమేయం, ఐక్యత, భావాన్ని పెంపొందించే ఒక ముఖ్యమైన కార్యక్రమం.
తదియ, పంచమి, సప్తమి, ఏకాదశి, పూర్ణిమ
సోమవారం, బుధవారం, గురువారం, శుక్రవారం.
రోహిణి, మృగశిర, పుష్యమి, హస్త, చిత్తా, స్వాతి, అనురాధ, ఉత్తరాషాడ, రేవతి,
వృషభ, సింహ, వృశ్చిక, కుంభ.
నిర్ణయించిన రోజు ఉదయం ౧౨ (12) గంటల లోపే శంకుస్థాపన పూజకు మంచి సమయం.
మూలస్తంభ వేడుక అని కూడా పిలువబడే శంకుస్థాపన వేడుక ఒక భవనం, స్మారక చిహ్నం లేదా ఇతర నిర్మాణం నిర్మాణంలో ఒక ముఖ్యమైన సంఘటన. ఈ ఆచారం అనేక కారణాల వల్ల సాంస్కృతిక, చారిత్రక, ప్రతీకాత్మక ప్రాముఖ్యతను కలిగి ఉంది:
ప్రారంభోత్సవం: శంకుస్థాపన కార్యక్రమం ఒక నిర్మాణ ప్రాజెక్టును అధికారికంగా ప్రారంభిస్తుంది. ఒక భవనం, వంతెన లేదా మరేదైనా ముఖ్యమైన నిర్మాణం ఏదైనా కొత్త వెంచర్ ప్రారంభాన్ని గుర్తించడానికి, జరుపుకోవడానికి ఇది ఒక అధికారిక మార్గం.
చారిత్రక ప్రాముఖ్యత: పునాది రాయి వేసే సంప్రదాయం ఈజిప్షియన్లు, గ్రీకులు, రోమన్లతో సహా పురాతన నాగరికతల కాలం నాటిది. ఈ ఆచారంలో పాల్గొనడం ద్వారా, ప్రజలు వారి సాంస్కృతిక వారసత్వ చరిత్రతో సంబంధాన్ని కొనసాగిస్తారు.
ఈ వేడుక తరచుగా ప్రభుత్వ అధికారులు, స్థానిక నాయకులు, కమ్యూనిటీ సభ్యులతో సహా వివిధ భాగస్వాములను ఏకతాటిపైకి తెస్తుంది. ఇది యాజమాన్య భావనను సృష్టిస్తుంది. సహకారం, ఐక్యత స్ఫూర్తిని పెంపొందిస్తుంది.
అక్టోబరు

అక్టోబరు (October), సంవత్సరంలోని ఆంగ్లనెలలులో పదవ నెల. ఈ నెలలో 31 రోజులు ఉన్నాయి.అక్టోబరు నెలలో గాంధీ జయంతి వంటి మరిన్ని ప్రత్యేక రోజులతో ముడుపడి ఉంటుంది.ఈ మాసంలో శరదృతువు జరిగే కాలంలో అక్టోబరు రెండవ నెల.పండుగలు, కాలానుగుణ సంఘటనలు వంటి సందర్భాలను గుర్తించే ముఖ్యమైన రోజులు అక్టోబరు‌లో ఉన్నాయి.ప్రపంచవ్యాప్తంగా జరిగే సంఘటనలు ఈ నెలలో ఉన్నాయి.
అక్టోబరులో ఇవి కొన్ని ముఖ్యమైన జాతీయ, అంతర్జాతీయ దినోత్సవాలుగా గుర్తించబడ్డాయి.
పీచు

పీచు పదార్థం మన దైనందిక ఆహారంలో ఒక భాగముగా ఉండాలి. పీచు పదార్థం ముఖ్యంగా జీర్ణంకాని కార్బోహైడ్రేట్స్. ఇవి పాలిసాకరైడ్స్ పెక్టెన్, సెల్యులోజ్ వంటి పదార్థాలు. మన జీర్ణశయం జీర్ణించుకోలేని ఆహార పదార్ధాలను పీచు పదార్ధాలు అంటారు.
పదార్ధాలలో ఉన్న పీచు పదార్థం రెండు రకాలుగా ఉంటుంది.
చేదు

ప్రాథమిక రుచులైన షడ్రుచులలో ఒకటి చేదు. చేదు రుచి గల ఆహార పదార్థాలు నోటికి రుచించవు. ఔషధాలు ముఖ్యంగా చేదు రుచిని కల్గి ఉంటాయి. వేప ఆకులు, వేప పూత చేదు రుచిని కలిగి ఉంటాయి. వేప పుల్లలు చేదుగా ఉన్నప్పటికి ఆ పుల్లతో పళ్లు తోముకోవడం వలన నోటిలోని క్రిములు చనిపోయి పళ్లు శుభ్రం అవుతాయి. చేదు తీపికి వ్యతిరేకమని చెప్పవచ్చు. కొన్ని ఆహార పదార్థాలు ఎక్కువ చేదు రుచిని, కొన్ని ఆహార పదార్థాలు తక్కువ చేదు రుచిని కలిగి ఉంటాయి. చేదు పదార్థాలు గాఢమైన వాసన కలిగి ఉంటాయి.
కొన్ని ఆహార పదార్థాములను నిల్వ చేయుటకు చేదు రుచిగల వేప ఆకులను వాడుతారు, దీని వల్ల ఆహార పదార్థములు చెడిపోకుండా ఎక్కువ కాలం నిల్వ ఉంటాయి. బియ్యంలో పురుగు పట్టకుండా ఉండేందుకు అందులో వేపాకులను ఉంచుతారు.
కాకర - కాయర కాయలు చేదు రుచిని కలిగి ఉంటాయి, వీటిని కూర చేసుకొనేటప్పుడు కూరలో చక్కెర కలపడం ద్వారా చేదుదనం తగ్గిస్తారు.
జీవితంలో ఎదురయ్యే కొన్ని బాధాకరమైన సంఘటనలను చేదు అనుభవాలు అంటారు.
ఉగాది రోజున తయారు చేసే ఉగాది పచ్చడిలో చేదు రుచి కోసం వేప పూతను ఉపయోగిస్తారు.
చేదు రుచి గల ఆహార పదార్థాలను కొందరు ఇష్టంగా భుజిస్తారు. ఆరోగ్య సంరక్షణ కొరకు కొందరు చేదు రుచి గల ఆహార పదార్థాలను ఆహారంగా తీసుకుంటారు.
చేదు అనునది అన్ని రుచులలో అతి సున్నితమైన రుచి. ఇది చాలా మందికి అప్రియమైన, కఠినమైన లేదా అంగీకారయోగ్యంగా లేని రుచి. కానీ కొన్ని సమయాలో ఇది అవసరమైనది, ఉద్దేశ్యపూర్వకంగా కొన్ని చేదు గల పదార్థాలను తీసుకోవససి వస్తుంది. సాధారణ చేదు పదార్థములు, కాఫీ వంటి పానీయాలు, తీపిగా లేని "హాట్ చాక్లెట్", దక్షిణ అమెరికా లో "మేట్" అనే పానీయం, కొన్ని రకాల మిఠాయి దినుసులు, కాకరకాయ, బీరు(చేదుగా గల ఒక ఔషథం), ఆలివ్(ఫలం), పీల్(ఫలం), బ్రెసికాసి వర్గానికి చెందిన అనేక చెట్లు, డాండెలియన్(ఒక రకపు అడవి మొక్క) ,వైల్డ్(చికోరీ), క్వినైన్ వంటీ వాటిలో కూడా చేతు తత్వము ఉంటుంది. టోనిక్ నీటిలో కూడా చేదు తత్వం ఉంటుంది.
చేదుదనము అనునది జీవపరిమాణం అధ్యయనం, ఆరోగ్య పరిశోధనలు చేయువారికి యిష్టంగా ఉంటుంది. చేదుగా ఉన్న పదార్థములలో చాలా పదార్థములు విషపూరితమైనవి. చేదుగా గల పదార్థములలో విషపూరితమైన వాటిని గుర్తించు సామర్థ్యం కలిగి యుండటం ఒక ముఖమైన రక్షణ ప్రమేయంగా ఉంటుంది. మొక్కల పత్రాలు తరచుగా విషపదార్థాలను కలిగి ఉంటుంది. ఆకులు తిని జీవించే వానర జాతి జంతువులు అపక్వమైన ఆకులను మాత్రమే తీసుకొనుటకు యిష్టపడతాయి. ఎందువలనంటే వాటిలో అధిక ప్రోటీన్లు(మాంసకృత్తులు), తక్కువ ఫైబర్(పీచుపదార్థం), విషపదార్థములు పక్వమైన ఆకులకంటే తక్కువ ఉంటుంది. మానవుల విషయంలో ప్రపంచ వ్యాప్తంగా ఆహార పదార్థములలో గల విషమయ పదార్థాలు లేకుండాచేసి రుచికరంగా తయారుచేసే అనేక ఆహార విశ్లేషణా పద్ధతులు కలిగి ఉన్నారు.
క్వినైన్ లో చేదు తత్వం యొక్క గాఢత సుమారు 0.000008 M ఉంటుంది .యితర చేదు పదార్థములలో చేదు స్వభావం క్వినైన్ తో సాపేక్షంగా రిఫరెన్స్ ఇండెక్స్ 1 గా ఉంటుంది. ఉదాహరణకు "బ్రూసైన్" కు ఇండెక్స్ 11 ఉంటుంది. ఇది క్వినైతో పోల్చితే చాలా ఎక్కువ చేదుదనము, ఇది చాలా విలీన ద్రావణంలో కూడా ఉంటుంది. సంశ్లేషణా రసాయన పదార్థమైన డినాటోనియం లో అధికమైన చేదు ఉంటుంది.ఇది అతి చేదుగా ఉన్న పదార్థము. దీని ఇండెక్స్ 1,000 వరకు ఉంటుంది. దీనిని "అవెర్సివ్ కారకం" గా అకస్మాత్తుగా మ్రింగుటను నిరోధించుటకు యితర పదార్థాలతో కలిపి ఉపయోగిస్తారు. దీనిని 1958 లో లిగ్నోకైన్ పరిశోధనా ఫలితంగా కనుగొన్నారు. ఇది స్థానిక ఎలస్థీటిక్ అయిన "మాక్ ఫార్లన్ స్మిత్" , స్కాట్లండ్ చే కనుగొనబడింది.
ధాన్యం

ధాన్యాలు అనునవి గట్టిగా, పొడిగా గల విత్తనాలు (పైకప్పు కల లేదా పైకప్పు లేనివి). యివి మానవుని లేదా జంతువుల ఆహారంగా ఉపయోగపడతాయి. వ్యవసాయ శాస్త్రవేత్తలు ధాన్యాలను యిచ్చే మొక్కలను "ధాన్య పంటలు"గా పిలుస్తారు.
కోతలు కోసిన తర్వాత పొడిగా ఉన్న ధాన్యాలు యితర ఆహార పదార్థాలు అనగా పిండిపదార్థాలు కలవి ఉదా:అరటి పండ్లు, రొట్టెపండు) , వేర్లు (ఉదా:బంగాళా దుంపలు), దుంపలు, పెండలం దుంప, వంటి వాటికంటే నిల్వ ఉండటానికి, ఉపయోగించటానికి, , ఎగుమతులకు ఉపయోగకరంగా ఉంటాయి. ప్రత్యేకముగా ఈ లక్షణాలు యంత్రాలతో కోయుటకు, రైలు, ఓడలలో రవాణాకు, అనేక రోజులు నిల్వ ఉంచుటకు, అధిక పరిమాణంలో నూర్చుటకు , పారిశ్రామిక వ్యవసాయానికి ఉపయోగపడతాయి. సాధారణంగా మొక్కజొన్న, వరి, సోయాబీన్స్, గోధుమ , యితర ధాన్యాలు వంటివి అధిక సంఖలో ఎగుమతి, దిగుమతులు జరుగుతాయి. కానీ కాయగూరలు, దుంపలు , యితర పంటలు ఎగుమతులు తక్కువగా జరుగుతాయి.
వృక్ష శాస్త్రంలో ధాన్యాలు , పప్పులు కెరీయోప్‌సెస్ గా పిలువబడుతాయి. గడ్డిజాతి కుటుంబ ఫలాలుగా వ్యవసాయ శాస్త్రంలో , కామెర్స్ లోనూ, యితర కుటుంబాలలో గల విత్తనాలు , ఫలాలు గానూ పిలుస్తారు. ఉదాహరణకు అమరనాథ్ అమ్మిన వాటిని "గ్రైన్ అమరనాథ్" అనీ,, అమరనాథ్ ఉత్పత్తులను "హోల్ గ్రైన్స్" అనీ పిలుస్తారు.
పప్పు ధాన్యాల పంటలు అన్నీ గడ్డి జాతి కుటుంబానికి చెందుతాయి. పప్పు ధాన్యాలలో అధిక పిండి పదార్థం, శక్తినిచ్చే కార్బోహైడ్రేట్స్ ఉంటాయి.
ఆకలితో అలమటించే జనం ఉన్న ఈ దేశంలో ఒక్క తిండిగింజను వృథాచేసినా అది నేరమేనని, ప్రజాపంపిణీ వ్యవస్థ ధాన్యాన్ని కొల్లగొట్టేవారిని ప్రాసిక్యూట్‌ చేయాలని సర్వోన్నత న్యాయస్థానం కేంద్ర ప్రభుత్వాన్ని ఆదేశించింది. వృథా అయ్యే ధాన్యం విలువ రూ.17వేల కోట్లు
వృత్తులు

వృత్తి (ఏకవచనం), వృత్తులు (బహువచనం). సమాజంలోని ప్రజలు, జీవనభృతి కొరకు చేపట్టే పనులకే వృత్తులు అంటారు.ఈ వృత్తులు, ప్రజల అభీష్టం మేరకు, నైపుణ్యాలపై లేదా వంశపారంపర్యంగా వస్తున్న జీవన శైలిపై ఆధారపడి వుంటాయి.
adit sangam
నేడు కులాలతో సంబంధం లేకుండా ప్రజలు తమకిష్టమైన వృత్తులు ఎంచుకుంటున్నారు. హాసిని సూపర్
విరాటుడు

విరాటరాజు మహాభారతం ఇతిహాసంలోని నాలుగవ భాగం విరాట పర్వము ప్రథమాశ్వాసము లోని పాత్ర. పాండవులు తమ అజ్ఞాతవాసం సమయంలో ఒక సంవత్సరం విరాటురాజు కొలువులో గడిపారు. విరాటరాజు భార్య సుదేష్ణ.వీరి కుమారుడు యువరాజు ఉత్తరుడు, యువరాణి ఉత్తర. విరాటరాజు కురుక్షేత్ర సంగ్రామంలో పాండవుల పక్షాన తన ముగ్గురు కుమారులు, ఉత్తరుడు, శ్వేత, శంఖలతో యుద్ధం చేసి ద్రోణుని చేతిలో మరణిస్తారు.ఉత్తరను వివాహం అభిమన్యునితో జరిగింది
విరాట అనేది విరాట అనే మత్స్య రాజు పాలించిన రాజ్యం. పాండవులు తమ 13 సంవత్సరాల అజ్ఞాతవాసంలో 12 సంవత్సరాల అటవీ జీవితం చేసిన తరువాత కామ్యక ద్వైత అడవులలో గడిపారు.నేటి రాజస్థాన్ రాజధాని జైపూర్ జిల్లాలో విరాట రాజధాని ఆధునిక బైరత్ నగరం.ఇది మత్స్యకారుల జాతి పాలించే ఈ విరాట రాజ్యం. బెస్త జనపదులకు సంబంధించింది. విరాట్ అంటే గొప్ప, మహా మొదలైన అర్థాలు సూచిస్తాయి. అందుకే విరాటరాజ అంటే మహారాజు.మత్స్య లేదా మత్స (చేపలకు సంస్కృతం) శాస్త్రీయంగా మీనా అని పిలుస్తారు. భారతదేశ వేద నాగరికత స్థితిలో ఇది ఒక తెగ పేరు. విరాటరాజ్యం కురస్ రాజ్యానికి దక్షిణాన, యమునకు పశ్చిమాన పాంచాల రాజ్యం నుండి వేరు చేయబడింది.ఇది సుమారుగా రాజస్థాన్ లోని జైపూర్ రాష్ట్రానికి అనుగుణంగా ఉంటుంది.సరస్వతి నది సమీపంలో నివసించే ప్రజల చేపలు పట్టడం ప్రధాన వృత్తి.నది ఎండిపోయిన తరువాత, వారు ఇప్పుడు ద్రావిడ భాషలలో "చేప" అని అర్ధం "చంబల్" అని పిలువబడే చార్మన్వతి నదికి వలస వచ్చారు. అక్కడ నుండి వారు మరింత దక్షిణ భారతదేశానికి వెళ్లారు.మత్స్య రాజధాని విరాటనగర ఆధునిక బైరత్ వద్ద ఉంది. దీనికి దాని వ్యవస్థాపక రాజు విరాటరాజు పేరు పెట్టబడింది.పాలి సాహిత్యంలో, మత్స్య తెగ సాధారణంగా సురసేనతో సంబంధం కలిగి ఉంటుంది.ఇది పశ్చిమ మత్స్య చంబల్ ఉత్తర ఒడ్డున ఉన్న కొండ ప్రాంతం. రాజస్థాన్ మీనాస్ విరాట్ నగర్ పాలకుడు విరాట సోదరులు. బంధువులుగా భావిస్తారు.వారు 11 వ శతాబ్దం వరకు ఈ ప్రాంతాన్ని విరాట్ నగర్ దగ్గర పరిపాలించారు.ఈ ప్రాంతం నుండి చాలా చారిత్రక ఆధారాలు బుద్ధుని కాలంలో లభించాయి.వారి చివరి రాజ్యాలలో ధుంధర్ అతిపెద్దది. తరువాత ఈ ప్రాంతం 11 వ శతాబ్దం నుండి 1947 లో భారతదేశం స్వాతంత్ర్యం పొందిన వరకు కచ్వాహా రాజవంశం చేత పాలించబడింది.ఉత్తర భారతదేశంలోని మీనాస్, దక్షిణ భారతదేశంలోని మీనవర్స్, వలయార్లు, అరయార్లు వారి పూర్వీకుల జన్వువులు, వృత్తిలో ఈనాటికీ ఒకరికొకరు దగ్గరి సంబంధం కలిగి ఉన్నారు.ఈ దక్షిణ భారత మత్స్యకార వర్గాలన్నీ ఇప్పుడు ఆంధ్రప్రదేశ్త, తెలంగాణ, కర్ణాటక, తమిళనాడు, కేరళకు చెందిన బెస్త, పరవర్, ముక్కువర్, మోగవీర, గంగవర్, జాలరి, దీవర తెగలకు చెందినవి.హిందూ పురాణాలు (స్కంద పురాణం కావేరి పురాణం) ప్రకారం మత్స్య దేశ చక్రవర్తి కుమారుడు చంద్రవంశ క్షత్రియుడి చంద్ర వర్మ చెందిన పూర్వీకుడని పేర్కొన్నారు.
పాండవుల వనవాసానంతరం (అరణ్యవాసం) ముగిసి, అతి రహస్యంగా, చాతుర్యంగా, కౌరవులకు తెలియకుండా అజ్ఞాతవాసంను నిర్విఘ్నముగా గడపాలని విరాటనగరానికి పయనం ...
పాండవులు అజ్ఞాతవాసంలో విరాట రాజు కొలువులో ఒక సంవత్సరం కాలం గడుపుతారు.
ప్రమిద

ప్రమిద అనేది జ్యోతి వెలిగించేందుకు ఉపయోగించు సాధనం. ప్రమిద దీపం నవగ్రహ దోషాలను తొలగిస్తుందని జ్యోతిష్య నిపుణులు అంటుంటారు.
వీటిని దేవాలయాల్లో, పూజలలో, పూజా మందిరాల్లో, దేవుని ముందు, దీపావళి వంటి పర్వదినాల్లో, మొక్కులలో, చీకటిగా ఉన్నచోట్లా పలు రకాలుగా వాడుతారు.
ఎంతటి సంపన్నుడైనా దేవాలయానికి వెళ్తే ప్రమిదలతో దీపమెలిగించాలని, ఏ దేవునికైనా ప్రమిదలో దీపమెలిగించడం ద్వారా సుభిక్షమైన ఫలితాలను పొందవచ్చని ప్రజల విశ్వాసం. ప్రమిద, అందులోని నూనె, వత్తులు, కాంతికి నవగ్రహాలకు సంబంధం వుంది. ఇంకా ప్రమిదల్లో నేతిని నింపి దీప ప్రజ్వలన చేయడం ద్వారా మహాలక్ష్మీదేవి అనుగ్రహాన్ని పొందవచ్చు. ప్రమిదల్లోని జ్వాలలో మహాలక్ష్మి నివసిస్తుందని విశ్వాసం.
1. ప్రమిద దీపం -సూర్యుడు
2. నెయ్యి, నూనె- ద్రవపదార్థం - చంద్రుడు
3. వత్తులు - బుధుడు
4. ప్రమిదను వెలిగించడం ద్వారా ఏర్పడే జ్వాల- అంగారకుడు
5. ఈ జ్వాల నీడ భూమిపై పడుతుంది- ఇది భూమికి సంకేతమైన రాహువును సూచిస్తుంది.
6. జ్వాలలో కాంతినిచ్చే పసుపు రంగు- గురువు
7. దీప ప్రజ్వలన ద్వారా ఏర్పడే మసిలాంటి నల్లటి రంగు- శనికి సంకేతం
8. దీప ప్రజ్వలన ద్వారా ఏర్పడే కాంతి- ఇది జ్ఞానం.. కేతువుకు సంకేతం
9. ప్రమిదలోని వత్తులు తరుగుతూ రావడానికి శుక్రుడు సంకేతం. శుక్రుడు ఆశకు కారకుడని జ్యోతిష్య నిపుణులు చెప్తున్నారు.
అదెలాగంటే.. మానవుడు ఆశలను తగ్గించుకుంటే.. సుఖసంతోషాలు చేకూరుతాయనేందుకు ప్రమిదలో వెలిగే దీపమే నిదర్శనం.