davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Liste over dopingsaker i norsk idrett

Listen nedenfor inneholder en oversikt over norske topputøvere som har blitt suspendert for brudd på dopingreglementet. Utøvere på lavere nivå eller som driver med idrett på hobbybasis er ikke inkludert. Det er 29 utøvere på listen, inkludert hesten "Camiro".
Listen inneholder ikke utøvere som har blitt anklaget og frifunnet, kun de som har blitt offisielt dømt og suspendert fra idretten. Listen inneholder heller ikke utøvere som har innrømmet bruk av dopingmidler etter endt karriere, som Leif Jensen, Steffen Kjærgaard og Arild Haugen.
Westye Parr Egeberg

Westye Parr Egeberg (født 1877, død 1959) var en norsk godseier, lokalpolitiker og forretningsmann som også var glad i idrett.
Han hadde examen artium fra 1896 og graden cand.philos. fra 1903. Etter Krigsskolen i 1897 avanserte han i gradene innen det norske Forsvaret. Etter å ha gjennomgått Infanteriets skyteskole i 1916, ble han kaptein. Dette var mens den første verdenskrig raste ute i Europa.
Han gikk inn i trelastfirmaet Westye Egeberg & Co., først utenlands for å lære 1898–1900, og fra 1911 til 1931 aktivt i ledelsen. Westye Egeberg fikk også en rekke styreverv, blant annet satt han i styret for Christiania Tømmekommisjon og for skogsrådet for Aker kommune, der han bodde.
Han satt i formannskapet for Aker kommune fra 1922 til 1928.
Westye Egeberg rodde for Christiania Roklub og ble æresmedlem der. I 1935 tok han idrettsmerket i gull.
Idrettsinteressen hadde trolig gått i arv; faren Ferdinand Julian Egeberg innstiftet i 1919 Egebergs ærespris, som per 2018 fortsatt deles ut til norske idrettsutøvere som har særlig utmerket seg innen sin idrettsdisiplin.
Han var sønn av kabinettkammerherre Ferdinand Julian Egeberg (1842–1921) og kammerherreinne Lucy Parr (1853–1937), datter av skipsreder Søren Angell Parr fra Drøbak. Gjennom faren tilhørte Westye Egeberg den sjællandske Egeberg-slekten, og gjennom moren tilhørte han Parr-slekten. Westye Egeberg giftet seg i 1904 med Nini Wedel-Jarlsberg (1880–1945), og de overtok Bogstad gård fra hennes foreldre. De ble gårdens siste private eiere. Hovedgården ble i 1955 gitt som gave til Oslo kommune av parets tre døtre. Skogen og jorden ble solgt. Nini og Westye Egeberg fikk fem barn, hvorav tre vokste opp:
Året før Westye Egeberg døde utga han en slektsbok.
Liste over markeringer etter terrorangrepet i Norge 2011

Dette er en liste over markeringer som fulgte terrorangrepene i Norge 2011. Markeringer ble holdt over hele landet og de fleste byer arrangerte fakkeltog. I Oslo stilte det angivelig rundt 200 000 mennesker til en rosemarsj som skulle gå fra Rådhusplassen til Youngstorget med taler og konserter begge steder. Grunnet for stor pågang ble rosemarsjen offisielt avlyst, men folk fylte gatene og spredte seg rundt i hele sentrum.
NRK arrangerte minnekonserten «Mitt lille land» i Oslo domkirke lørdag 30. juli.
Under mange idrettsarrangementer i dagene etter terrorangrepene, både i Norge og i utlandet, ble det markert med et minutts stillhet, og norske idrettsutøvere i utlandet konkurrerte med sørgebånd. Det skjedde blant annet under den siste etappen av Tour de France, der Thor Hushovd og Edvald Boasson Hagen deltok.
Sandane

Sandane er et tettsted og administrasjonssenteret i Gloppen kommune i Vestland. Tettstedet har 2 520 innbyggere per 1. januar 2023. Sandane ligger innerst i Gloppefjorden, en sørøstgående fjordarm av Nordfjord.
Sentrum er forholdsvis moderne, men noen historiske bygg står igjen. Heradshuset med et fireveis klokketårn er sentralt plassert, og Gloppen Hotell er regnet blant landets «historiske hoteller». Utover dette er stedet preget av flere nye bygg, der handelshuset «Sandane senter» er det største.
Firda videregående skole, stiftet i 1922 som Firda Gymnas, ligger i Sandane. En relativt stor andel av elevene bor på hybel. Dette miljøet blir skildret i NRK P3s nett- og TV-serie Lovleg.
Sandane har et fotballag i 4. divisjon og håndballag i 2. divisjon, også kjent som GHK (Gloppen Håndballklubb). Sandane har også en ni hulls golfbane som ligger like ved Eidsfossen.
Like ved, mot øst, ligger Nordfjord Folkemuseum i et lunt område kalt Jølet. Museet har en stor samling med gamle hus og gjenstander fra hele Nordfjord.
Sandane lufthamn, Anda, ligger like ved. Største idrettsklubb er STIL, Sandane Turn og Idrettslag.
Boligbebyggelsen i Sandane er sentrert om området Åsen, sør for sentrum, og Leirbrekka mot nordvest.
Sandane ligger tett på naturen. Beliggenheten ved fjorden preger bebyggelsen med en rekke kaianlegg mot sjøen. Mot nord ligger stiger terrenget bratt mot Fjellbygda. Mot sør ligger boligområdet Åsen, og sør for Gloppeelva ligger området Bukta, med Sandane Camping ved Fitjesanden. Mot øst på et platå ca. 30 meter over havet ligger Eide, samt gådene Holvik og Evebø. Platået har et rikt jordsmonn, og gårdene var i middelaldertider regnet som storgårder på vestlandet.
Hersleb skole

Hersleb skole var en folkeskole med 1.–7. trinn fra 1922 til 1957. Da ble den ungdomsskole for 8.–10. trinn i bydel Gamle Oslo i Oslo. Skolen ble opprettet i Herslebs gate 20b i 1922, og lagt ned etter asbestfunn i 2011. Etter nedleggelsen ble skolen totalrenovert, og gjenåpnet som Hersleb videregående skole i 2014.
Arkitekt var Harald Aars. Skolen fikk navn etter gaten den ligger i, som hedrer professor i teologi Svend Borchmann Hersleb.
Den nedlagte skolen gjennomgikk fra 2013 omfattende rehabilitering og asbestsanering, og ble ombygget til Hersleb videregående skole som startet opp høsten 2014.
I 1922 tok skolen over elever og ansatte fra Vahls folkeskole som siden 1897 hadde tilholdssted i Herslebs gate 26. Frem til 1957 var skolen en grunnskole 1-7 trinn (folkeskole) Fra 1957 til 1966 var det framhaldsskole ved Hersleb skole. I 1930 hadde skolen 1061 elever, det høyeste tallet den har hatt. Skolen ble senere mottaksskole for nyankomne elever. på 2000-tallet hadde skolen tilbud i språkopplæring i arabisk, tyrkisk og urdu.
I 2009 ble det funnet asbest i skolens ventilasjonssystem og skolen ble stengt med umiddelbar virkning. Elevene ble midlertidig flyttet til Osterhaus' gate, men kom aldri tilbake. I 2011 ble Hersleb skole lagt ned og tilbudene flyttet til den nye Frydenberg skole. Skolen hadde før nedleggelsen om lag 290 elever og mer enn 90 prosent av elevene hadde minoritetsbakgrunn fra mer enn 30 nasjonaliteter. Det var ca 30 lærerårsverk ved skolen.
I perioden 2012 til 2014 ble skolen totalrenovert. Renoveringen kostet rundt 400 millioner kroner, og det meste utenom fasaden ble byttet ut. Skolen gjenåpnet som Hersleb videregående skole, og tilbyr realfagsfokusert utdanning i samarbeid med Universitetet i Oslo.
Under renoveringen ble det funnet takmalerier som ikke tidligere var kjente.
Skolens siste rektor var Halvor Holm.
Kviknes Hotel

Kviknes Hotel ligger i Balestrand ved Sognefjorden i Sogn og Fjordane. Hotellet er medlem av De Historiske Hotel og Spisesteder.
Hotellet har 195 værelser som er fordelt på to bygg. Det historiske bygget stod ferdig i 1913 og har 25 værelser, mens bygget fra 1960-årene inneholder 165 værelser. Kviknes var i 1913 Norges største trebygning. I 2008 stod den nye kurs- og selskapsavdelingen ferdig. «Kviknesalen» har møtekapasitet på opptil 450 personer. Hotellet har også flere selskapslokaler og salonger, samt to restauranter og bar. Kunst og kultur er sentrale tema, blant annet inneholder hotellet en rekke kjente malerier og er hovedarena for jazzfestivalen Balejazz.
Gjestgiveriet på Holmen ble kjøpt av Ole Kvikne 26. februar 1877. Siden den gang har familien Kvikne eid og drevet hotellet. Hotellet har vært gjennom en rekke utvidelser og renoveringsprosjekter, men likevel er arkitekturen på de to bygningene ivaretatt. Den historiske bygningen ble tegnet og bygget i sveitserstil og ble den største trebygningen i Norge da den stod ferdig. Bygningen fra 1960-årene ble bygget i betong, og arkitekturen på fløyen er preget av den tids senmodernisme.
Keiser Wilhelm II fikk etter en rekke besøk i Norge øynene opp for Balestrand i 1910. Han stortrivdes i bygden og fant seg godt til rette blant alle kunstnerne som viet seg til nasjonalromantikken. Den 25. juli 1914 satt Keisar Wilhelm i en dragestol hos sin venn Hans Dahl da han fikk meldingen om at første verdenskrig var uunngåelig. I dag står denne stolen i Høivik-salen på Kviknes Hotel, og under setet kan man lese følgende:
Knut Johannesen

Knut «Kupper'n» Johannesen (født 6. november 1933 i Oslo) er en norsk tidligere skøyteløper. Han regnes som en av de største profilene innen norsk vinteridrett og flere av hans fyndord er gått inn i det norske språket. Han representerte Arbeidernes Skøyteklubb (ASK) som aktiv løper.
Johannesens navn blir gjerne knyttet til fyndordene «Sølv er nederlag» og «To indre og vekk me'n!», hvorav det siste ofte urettmessig blir tilskrevet Hjalmar Andersen.
Olav H. Hauges dikt:
Eg har òg teke premi på skeisor, eg vart nummer fire i eit skulerenn då eg var åtte, etter han Leiv. Men dei hine hadde stålsette skeisor, og eg berre jarn. Eg hadde kjøpt mine hjå urmakaren, eg tok dei som hadde største snablane.
Men no skrid Kupper'n i Squaw Valley! Eg har ikkje tenkt å gå nokon 10 000 m, men ordi fær ein djervare sving, og ho mor grip fastare um staven.
Liste over offisielle verdensrekordnoteringer gjort av Knut Johannesen.
Liste over offisielle norgesrekordnoteringer gjort av Knut Johannesen.
Farris

Farris, eller Farrisvannet, er en innsjø i Vestfold mot grensen til Telemark. Innsjøen demmes opp av raet som danner Farriseidet som fra langt tilbake i historien har vært landeveis forbindelse mellom Brunlanes og resten av Vestfold. Langt den største delen av Farris ligger i Larvik kommune, mens den lengst i nord danner grense mot Porsgrunn og strekker seg inn i Siljan kommune. Innsjøen har et areal på ca. 22 km², og er opptil ca. 120 meter dyp.
Farriseidet mellom Farris og Larviksfjorden hadde opprinnelig navnet Fareid (Fareið), sammensatt av far (ferd) og eid. Dette "ferdsleeidet" ga innsjøen navnet Fareiðsvatnet, som utviklet seg til Farrisvannet og videre til Farris. Et eldre navn på Farris kan være Lýsir som finnes i gårdsnavnene Lysby og Lysnes ved Farrisvannet.
Farris er en vesentlig del av Farrisvassdraget som strekker seg fra Skrimfjella i nord til Larviksfjorden i syd, og den viktigste vannkilden er Siljanelva som har munningen helt nord i innsjøen. I tillegg kommer fra vest den mindre Rekåa via Oklungen og munner ut nordvest.
Farris er geologisk sett en fortsettelse av Larviksfjorden. Det store raet danner Farriseidet på tvers av den langstrakte fjordstrukturen, og demmer opp Farrisvannet i sydenden. Innsjøen har således en utstrekning på 20,5 km i nord-syd-retning, mens største bredde sjelden overstiger en km. Farris består av to hoveddeler, hver 10-11 km lange. I sydøst det egentlige Farrisvannet med Lysbufjorden i nord og Nesfjorden mot vest med forbindelse til Eikenesfjorden i nordvest. Mellom disse delene ligger en rekke øyer, de største er Bjørnøya, Eikenesøya og Flatøya.
På sydøstsiden ligger bukten Farriskilen og dens omgivelser var et av arnestedene for vinteridrett i Larvik med avholdte skirenn, travløp og skøyteløp.
Farriselva er Farrisvannets naturlige utløp, og har en lengde på ca. 1 100 meter før den munner ut i havet ved Larvik. Elva med sitt fossefall har vært en viktig kraftkilde for Larviks industri siden 1500-tallet. De siste årene har den hatt svært liten vannføring pga. stort uttak til drikkevann og kraftproduksjon.
Vestfold Interkommunale Vannverk leverer drikkevann fra Farris og Eikeren til omtrent 200 000 innbyggere. Sjøene er drikkevannskilde for nær 170 000 personer, hovedsakelig i Vestfold fylke. Farris er også inntaksdam for Fritzøe kraftverk.
Farris har gitt navnet til mineralvannet Farris, som siden 1907 er tappet fra naturlige kilder med grunnvann fra Bøkeskogen, ikke fra innsjøen.
Cross-country skiing at the 1952 Winter Olympics

The 1952 Winter Olympics cross-country skiing competition consisted of three events for men (18 km, 50 km and 4 × 10 km relay) and the first women's cross-country competition at an Olympic Games, of 10 km. The competitions were held from Monday, 18 February to Saturday, 23 February 1952.
A total of 138 cross-country skiers from 19 nations competed at the Oslo Games:
Ski mountaineering

Ski mountaineering (abbreviated to skimo) is a skiing discipline that involves climbing mountains either on skis or carrying them, depending on the steepness of the ascent, and then descending on skis. There are two major categories of equipment used: free-heel Telemark skis and skis based on Alpine skis, where the heel is free for ascents, but is fixed during descent. The discipline may be practiced recreationally or as a competitive sport.
Competitive ski mountaineering is typically a timed racing event that follows an established trail through challenging winter alpine terrain while passing through a series of checkpoints. Racers climb and descend under their own power using backcountry skiing equipment and techniques. More generally, ski mountaineering is an activity that variously combines ski touring, Telemark, backcountry skiing, and mountaineering.
Ski mountaineering is set to make its debut as an Olympic Games event in the 2026 Winter Olympics.
Military patrol was an official event at the 1924 Winter Olympics, followed by demonstration events at the 1928 Winter Olympics, in 1936 and in 1948. Military patrol is considered to be a predecessor of the biathlon.
From 1992 to 2009, the Comité International du Ski-Alpinisme de Compétition (CISAC), founded by the skiing associations of France, Italy, Slovakia, Andorra, and Switzerland, sanctioned the European Championship. Then the CISAC merged with the International Council for Ski Mountaineering Competitions in 1999, which in 2008 became the International Ski Mountaineering Federation (ISMF).
Outside Europe, international championships started with the 2007 South American Ski Mountaineering Championship and the 2007 Asian Championship of Ski Mountaineering. The 2012 North American Ski Mountaineering Championship was the first edition of a North American Championship of Ski Mountaineering, sanctioned by the United States Ski Mountaineering Association.
In July 2021, the International Olympic Committee announced that Ski Mountaineering had been added as an optional sport at the 2026 Winter Olympics in Milan Cortina, following a successful debut of the sport at the 2020 Winter Youth Olympics. In October 2021, The Organizing Committee of the 2026 Winter Olympic Games announced that the competition venue chosen for the event was the resort of Bormio. In addition, the sport is scheduled as an optional event during the 2025 Winter World University Games, to be held in Turin, Italy.
International competition is sanctioned by the International Ski Mountaineering Federation, holding the ISMF Ski Mountaineering World Cup. National bodies sanction national competitions: for example, the United States Ski Mountaineering Association (USSMA), Ski Mountaineering Competition Canada (SMCC), and the Schweizer Alpen Club (Switzerland).
Three important races are the Italian Mezzalama Trophy, the Swiss Patrouille des Glaciers, and the French Pierra Menta.
Cross-country skiing at the 1976 Winter Olympics – Men's 50 kilometre

The men's 50 kilometre cross-country skiing competition at the 1976 Winter Olympics in Innsbruck, Austria, was held on Saturday 14 February at Seefeld. Gerhard Grimmer of East Germany was the 1974 World champion and Pål Tyldum of Norway was the defending champion from the 1972 Olympics in Sapporo, Japan.
Each skier started at half a minute intervals, skiing the entire 50 kilometre course. Of the 59 athletes who started the race, 15 did not finish. Ivar Formo of Norway took his first and only Olympic gold medal.
Sources:
Cross-country skiing at the 2010 Winter Paralympics – Men's 1 km Sprint Classic

The Men's 1 km Sprint Classic competition of the Vancouver 2010 Paralympics was held at Whistler Olympic Park in Whistler, British Columbia. The competition was held on Sunday, March 21.
In the cross-country skiing 1 km Sprint visually impaired, the athlete with a visual impairment has a sighted guide. The two skiers are considered a team, and dual medals are awarded.
Cross-country skiing at the 2010 Winter Paralympics – Women's 1 km Sprint Classic

The Women's 1 km Sprint Classic competition of the Vancouver 2010 Paralympics was held at Whistler Olympic Park in Whistler, British Columbia. The competition took place on Thursday, March 21.
In the cross-country skiing 1 km Sprint visually impaired, the athlete with a visual impairment has a sighted guide. The two skiers are considered a team, and dual medals are awarded.
Càrn Mòr Dearg

Càrn Mòr Dearg (Scottish Gaelic for 'great red peak') is the ninth-highest mountain in Scotland and the British Isles, with a height of 1,220 metres (4,000 ft). It stands a short distance northeast of Ben Nevis, the highest mountain in Britain, to which it is linked by the 'Càrn Mòr Dearg arête'. Along with Càrn Dearg Meadhanach ('middle red peak') and Càrn Beag Dearg ('little red peak'), it makes up the eastern ridge of the horseshoe-shaped Ben Nevis massif in the Scottish Highlands.
The ascent of Càrn Mòr Dearg from the north (start from the North Face Car Park), the traverse of the arête, and the scramble up the north side of Ben Nevis make one of the best horse-shoe routes in Scotland.
Càrn Mòr Dearg is attractive to ski mountaineers and off piste skiers and boarders. In good conditions the summit can be reached from the nearby Nevis Range Ski areas in two hours or less. With enough snow, the descent from the summit to the CIC Hut gives a long, pleasant grade 1 descent. The eastern flank of the mountain has three fine bowls which give descents graded between 2 and 5 in K. Biggin's guide.
56°48′20″N 4°59′15″W﻿ / ﻿56.80549°N 4.98744°W﻿ / 56.80549; -4.98744
Helge Bjørnstad

Helge Bjørnstad (born 14 October 1971) is a Norwegian ice sledge hockey player and swimmer.
As a member of the Norwegian ice sledge hockey team he has three silver (1994, 2002, 2006) from the Paralympic Games. At the 1998 Paralympic Games the team took the gold medal. He took the bronze medal with the Norwegian team at the 2010 Winter Paralympics in Vancouver, Canada.
He has also won several Paralympic medals as a swimmer. He took two gold medals and one silver at the 1992 Summer Paralympics, and two gold and one silver at the 1996 Summer Paralympics.
He received the Egebergs Ærespris in 2009, a prize awarded to Norwegian athletes who excel in more than one sport.
ශ්‍රී ලංකාවේ උප බෙදීම්

ඉඩම්, උප්පැන්න, විවාහ සහ මරණ ලියාපදිංචි කරන්නාවූ කලාපවේ. මේවා ලක්දිව පැරණි දේශපාලන සහ පරිපාලන කලාප වලට අනුරූපී වේ.
කෝරළ හත්පත්තු වලට බෙදේ
කෝරළ පත්තු වලට බෙදේ
දළ දේශීය නිෂ්පාදනයෙන් සංවර්ධනය

උතුරු ඇමරිකාව ලෝකයේ වඩාත්ම මන්දගාමී මර්ධනයක් සහිත මහාද්වීපය වුව ද ස්ථායී වර්ධනයක් පෙන්වයි. වේගවත් ආර්ථික වර්ධනයක් ඇත්තේ කැරිබීයානු දූපත්වලය.
දකුණු ඇමරිකාව තුළ ඇත්තේ වේගයෙන් ඉහල පහල යන වර්ධනයකි. වේගවත් හැඟීමක් හෝ බැසීමකම පසුව මන්දගාමී වර්ධනයක් පෙන්නුම් කරයි. බ්‍රසීලයේ මෙය වඩාත්ම හොඳින් දක්නට ලැබේ. කෙසේ වුවත් වර්ධනය ස්ථාවර වෙමින් පවතී. සමස්ත මහාද්වීපයම වර්ධනය වෙයි.
වේගවත්ම වර්ධනය මෙන්ම ඉතාම මන්දගාමී වර්ධනයක් අපගමනයන් සියල්ල අප්‍රිකාවේ දක්නට හැක. ලෝකයේ තෙවැනි වේගවත්ම වර්ධනය ඇති රට බවට ඇන්ගෝලාව පත් කරනු ලැබුවේ තෙල් නිධි විසිනි. සිම්බාබ්වේ ලෝකයේ වඩාත්ම මන්දගාමී වර්ධනය පෙන්වන රටයි. අප්‍රිකාවේ තෙල් නිධි මඟින්, රටවල් කිහිපයක් තම අසල්වැසි රටවල් අභිබවා ගිය “ධනවත් ප්‍රදේශය” බිහිකර ඇත. ලෝකයේ වේගවත්ම ආර්ථික වර්ධනය පෙන්වන රටවල් 10 න් 03ක්ම හියුගෝ අප්‍රිකාවේය. අතීතයේ දී සමහර රටවල් ලොව වේගවත්ම වර්ධනය පෙන්නුම් කළ රටවල් විය. තෙල් සංචිත නිසා සමකය ආසන්නයේ රටක් වූ ගිනියාව 2004 දී 75% ක වර්ධනයක් පෙන්වීය.
යුරෝපයේ ඇත්තේ වඩාත්ම ස්ථායී ආර්ථික වර්ධනයන්ගෙන් එකකි. සෝවියට් දේශයේ බිඳ වැටීමෙන් පසු 1990 ගණන්වල මුළු මහත් නැ‍ඟෙනහිර යුරෝපය පුරාම ආර්ථික අපගමනයක් සහිත කාලවකවානුවක් විය. දෙදහස් ගණන් වන විට එය යථා තත්වයට පත් වෙමින් තිබුණි. එම ප්‍රදේශය මේ වන විට වර්ධනය අත්දකිමින් සිටියි. විශේෂයෙන්ම මෑත කාලීනව යුරෝපා සංගමය හා එක් වූ රටවල මෙම තත්වය දැකිය හැක.
යුරෝපය ලෝකයේ වේගවත්ම ආර්ථික වර්ධනය සහිත මහාද්වීපවලින් එකකි. බොහෝ රටවල් මධ්‍යස්ථ වේගයකින් වර්ධනය වන නමුදු බොහෝ කුඩා රටවල් 7% වඩා වැඩි වර්ධන වේගයක් ලබා ගනිමින් ආසන්න රටවලට වඩා අසාමාන්‍ය වේගයකින් වර්ධනය වෙයි. ලෝකයේ වෙග්වත්ම ආර්ථික වර්ධනය ඇති රටවල් 10 අතරින් පළමුවැනිනා සිටින්නේ යුරෝපයේය.
විසිවන සියවසේ දී සමස්ත ආසියාවම වඩාත් වැඩි වර්ධනයක් සහිත ප්‍රදේශය විය. කෙසේ වුවත් 21 වැනි ශතවර්ෂයේ දී චීනය සියල්ල අභිබවා සිටින්නීය. එහෙත් යම් යම් වර්ධනීය ස්ථාන නැ‍ඟෙනහිර ආසියාවෙන් හා දකුණු ආසියාවෙන් මතුවීමට පටන්ගෙන තිබේ. විශේෂයෙන්ම ඉහල වර්ධනයක් පෙන්නුම් කරයි. වඩාත්ම වැඩි වර්ධනයක් ඇති රටවල් 10 අතුරින් 03ක් සෘජුවම ආසියාතික රටවල් වන අතර තවත් රටවල් 03ක් වක්‍රව හෝ අර්ධ වශයෙන් ආසියානු රටවල්ය.
මේ අතර ඕසීනියාව මධ්‍යස්ථ වර්ධනයක් පෙන්නුම් කරයි. ඕසිනියාහි අසාමාන්‍ය වර්ධනය පෙන්නුම් කරන එකම ප්‍රදේශය “වනාවටු” ප්‍රදේශයයි.
සමහර රටවල් ඒවායේ ඇති යුද්ධය තත්ව හා අත්‍යුද්ගමනය හේතුවෙන් සෘණාත්මක වර්ධනයක් පෙන්වයි. පලස්තීනීය රාජ්‍යයක් , සිම්බාබ්වේ සහ චැඩ් වැනි රටවල් වේ.
http://en.wikipedia.org/wiki/Economic_development#Development_by_GDP
දෙසැම්බර් 28

දෙසැම්බර් 28, ග්‍රෙගරි දින දසුනට අනුව අවුරුද්දේ 362 වන දිනය වේ (අධික අවුරුද්දක නම් 363 වන දිනය). අවුරුද්ද අවසන් වීමට තවත් දින තුනක් ඇත.
චෛත්‍ය

චෛත්‍ය වර්ග තුනක් ඇත.
චෛත්‍ය වර්ග තුන වන්දනා කිරීම සඳහා වෙන වෙනම ගාථා ඇති අතර වර්ග තුනම එකවර වන්දනා කිරීම සඳහාද ගාථාවක් ඇත.
නිදසුන්:
නිදසුන්:
==ආශ්‍රිත ලිපි==
ශ්‍රී ලංකාවේ AA ශ්‍රේණියේ මාර්ග ලැයිස්තුව

ශ්‍රී ලංකාවේ A ශ්‍රේණියෙහි මහාමාර්ග ලැයිස්තුව යනු, මහා මාර්ග අංකය අනුව වර්ග කෙරුනු ශ්‍රී ලංකාවෙහි මහා මාර්ග ලැයිස්තුවකි. මෙම ශ්‍රේණියේ AA, AB, AC යනුවෙන් වර්ග තුනක් පවති. මෙම මාර්ග කාණ්ඩයේ සියලූම තාක්ෂණික හා සාම්ප්‍රදායික වාහන ගමන් කිරීමට අවසර ඇත.
ඛේද් ලෙන්

ඛේද් ලෙන් යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ඉන්දියාවේ මහාරාෂ්ට්‍ර ප්‍රාන්තයේ ඛේද් නගරය අසල පිහිටි පුරාතන බෞද්ධ ලෙන් සමූහයකි.
මෙම ලෙන් සමූහයට විශාල විහාර ශාලාවක්, භික්ෂූන් සඳහා වූ කුටි තුනක්, සහ දිගටි ශාලාවක පිහිටි ස්තූපයක් අයත් වේ. එසේම කුඩා ලෙන් හතරක් ද මෙම සමූහයට අයත් ය. මෙම ලෙන් ඇත්තේ අතිශය කනගාටුදායක තත්ත්වයක ය.
List of Alvin and the Chipmunks (1983 TV series) episodes

Alvin and the Chipmunks is an American animated television series featuring the Chipmunks, produced by Bagdasarian Productions in association with Ruby-Spears Enterprises from 1983 to 1987, Murakami-Wolf-Swenson in 1988 and DIC Entertainment from 1988 to 1990.
This was a retool of the series and parodied many movies from its era.
Road signs in Armenia

Road signs in Armenia are similar to the signs of other post-Soviet states and most European road sign systems. Armenia is a signatory of the Vienna Convention on Road Traffic and the Vienna Convention on Road Signs and Signals. The Ministry of Transport regulates these icons, while the police enforces them. Road signs ensure transport vehicles move safely and orderly, as well as, to inform both pedestrians and motorists of traffic rules.
Road signs in Armenia are the same as in Russia and are based on the ГОСТ 32945-2014, ГОСТ Р 52289-2019 and ГОСТ Р 52290-2004 standards with the exception that inscriptions on road signs are in Armenian and English and the stop sign is bilingual (ԿԱՆԳ kang and STOP). The rules for the use of road signs and their technical requirements are governed by the Russian standards ГОСТ Р 52289-2019, ГОСТ Р 52290-2004 and the interstate standard ГОСТ 32945-2014. Road signs in Armenia are divided into eight categories:
Пионерская организация имени Эрнста Тельмана

Пионерская организация имени Эрнста Тельмана (нем. Pionierorganisation «Ernst Thälmann») — детская политическая организация в ГДР, существовавшая при Союзе свободной немецкой молодёжи.
Пионерская организация была основана 13 декабря 1948 года и, как и ССНМ, в первые годы не имела чёткой пропартийной направленности и не являлась столь массовой. По мере большевизации ССНМ большевизировалась и пионерская организация, становясь детской организацией СЕПГ. Являясь официальной детской политической организацией в ГДР, пионерская организация была неотъемлемой частью единой социалистической системы школьного образования. Она являла собой этап подготовки к членству в ССНМ — членство в пионерской организации обычно заканчивалось в начале 8 класса с приёмом пионеров-тельмановцев в ряды Союза свободной немецкой молодёжи. В 1960-1980-е годы в ней состояли почти все ученики средней школы с первого по седьмой год обучения и назывались в зависимости от возраста «юными пионерами» и «пионерами-тельмановцами». 13 декабря отмечался в ГДР как День пионерии. Распущена в августе 1990 года.
В Западном Берлине пионерская организация была создана в 1974 году и существовала при Союзе свободной немецкой молодёжи Западного Берлина.
Во главе пионерской организации стояло центральное руководство (Zentralleitung) в центре, окружные руководства (Bezirksleitungen) в округах, районные руководства (Kreisleitungen) в районах. Существовало два статуса пионеров — юные пионеры (Jungpioniere 6—9 лет, носили синие пионерские галстуки) и пионеры-тельмановцы (Thälmann-Pioniere, 10—14 лет, первоначально цвет их галстука был также синий, но постепенно он был заменён на красный).
На удостоверении, выдававшемся юному пионеру, были напечатаны следующие заповеди:
Помимо заповедей «юных пионеров» пионеры-тельмановцы соблюдали законы пионеров-тельмановцев. В 1960-е годы пионеры-тельмановцы давали следующую клятву:
Пионерский салют

Пионе́рский салю́т — приветственный жест советских пионеров, а также современных пионеров на постсоветском пространстве. Сродни воинскому приветствию.
Отдавая салют, пионер поднимает согнутую в локте правую руку перед собой, так, что рука оказывается чуть выше головы. Все пять пальцев при этом выпрямлены и прижаты друг к другу, ладонь обращена к голове ребром. Расстояние от ладони до лба — примерно ладонь.
Салют отдаётся только, если на пионере повязан пионерский галстук. Салют отдаётся знамёнам и флагам (пионерским, государственным и военным), при отдаче рапорта, при получении наград, во время минуты молчания. На призыв «К борьбе за дело Коммунистической партии будь готов!» пионеры отдают салют, произнося ответ «Всегда готов!».
В СССР салютом пионеры должны были приветствовать «вожатых, пионерский и воинский строй, Красное знамя, подъём Государственного флага СССР и флагов союзных республик, исполнение Государственного гимна СССР и гимнов союзных республик». Также пионеры должны были салютовать у Мавзолея Владимира Ильича Ленина и «у памятников борцам за свободу своей Родины».
Флаг Германской Демократической Республики

Флаг Герма́нской Демократи́ческой Респу́блики — горизонтально вытянутое (3:5) прямоугольное полотнище, состоящее из трёх полос равной ширины: чёрной наверху, красной в середине и золотой внизу, с гербом ГДР в центре. С момента образования ГДР в 1949 году до 1959 года, флаг ГДР выглядел так же, как и флаг ФРГ. Герб был разработан в 1955 году и добавлен к флагу ГДР только в 1959 году. В таком виде флаг использовался как национальный флаг ГДР до 1990 года.
На гербе изображены молот, символизирующий рабочий класс, циркуль, символизирующий трудовую интеллигенцию, и венок из колосьев пшеницы, символизирующий крестьянство.
Демонстрация этого флага считалась противоречащей конституции в ФРГ и в Западном Берлине, однако в 1969 году правительство ФРГ изменило эту политику.
С июня по октябрь 1990 года, когда произошло объединение Германии, в качестве национального флага ГДР использовался современный флаг Германии.
В настоящее время флаг ГДР используют болельщики некоторых футбольных клубов из восточной Германии, демонстрируя его во время матчей на стадионах. В связи с тем что западногерманские болельщики нередко весьма отрицательно реагируют на эту практику, на некоторых стадионах демонстрация флага ГДР запрещена.
День пионерии

День пионе́рии (в современной РФ — День детских общественных объединений) — праздник для детей и подростков, а также вожатых и педагогов, работающих с детьми пионерского (школьного) возраста.
День пионерии отмечается 19 мая в день образования коммунистических детских групп «Юных пионеров» имени Спартака. Организаторами праздника выступают пионерские организации, продолжающие традиции и методы работы пионерского движения. В СССР День пионерии являлся одним из главных праздников советских школьников.
19 мая 1922 года II всероссийская конференция Комсомола приняла решение о повсеместном создании пионерских отрядов. В честь этого события 19 мая отмечался в СССР как День пионерии.
В советское время ко Дню пионерии в школах проводились «Ленинские уроки», подводились итоги в соревновании между звеньями, отрядами и дружинами в успеваемости, в сборе металлолома, макулатуры. Также в День пионерии проводились сборы, концерты, конкурсы, награждения отличившихся пионеров, пионерские парады и митинги.
В вечернее время при школах в отдельных микрорайонах организовывались и менее формальные гуляния с традиционным «пионерским костром». В РФ в развлекательных центрах и клубах ко Дню пионерии нередко проводятся дискотеки «пионерской тематики», акции, флешмобы.
После роспуска Всесоюзной пионерской организации имени В. И. Ленина День пионерии отмечают детские организации и движения, сохранившие пионерские традиции и методы работы.
Праздничные мероприятия пионерской тематики проводятся как в РФ, так и в других республиках бывшего СССР.
Приём в пионеры на Красной площади у мавзолея Ленина ежегодно организует КПРФ. В торжественной церемонии участвуют больше 3000 детей (в 2012 году, юбилейном для пионерии, было принято свыше 5000). Как правило площадь перекрывают, перед съехавшимися с десятков городов РФ школьниками выступает лидер партии Г. А. Зюганов, затем им повязывают галстуки, а после, уже вступившим в пионерские ряды «юным ленинцам», устраивают небольшой концерт.
В Севастополе ежегодно 19 мая проводится шествие учеников образовательных учреждений по центру города.
Джамбо (жест)

Джамбо (англ. jumbo) или Шака (англ. shaka) — жест, при котором большой палец и мизинец оттопырены, а остальные пальцы прижаты к ладони. Изначально появился под названием «шака» в странах Африки и на Гавайях, там его до сих пор используют в качестве приветствия, доброго пожелания или напутствия. С течением времени жест стал ассоциироваться также с популярным среди сёрферов приветствием «hang loose», отразившим философию сёрфинга и трактуется как «расслабься».
В Африке его переняли наёмники, там же он получил название «джамбо». Военные разных стран, в том числе российские, показывают его в качестве приветствия между собой или демонстрации силы. Жест показан в фильме 2016 года «Тайные солдаты Бенгази».
Кроме этого, в некоторых странах, в том числе России, жест может означать предложение выпить (с характерным опрокидыванием), покурить наркотики (с подношением большого пальца ко рту) или разговор по телефону (с прикладыванием к уху).
В Китае означает цифру 6. Если потрясти рукой три раза, то 666, что значит «Хорошая работа», «Молодец», «Круто».
Синие ночи

«Синие ночи» — российский телевизионный многосерийный фильм 2008 года. За основу фильма взята деятельность «Пионерской организации Советского Союза» в летнем пионерском лагере. Премьера состоялась в 2008 году.
Предолимпийский 1979-й год. Спортсмен Владимир Добрынин получил условный срок за избиение сына «большой шишки», за что был исключён из Олимпийской сборной СССР по биатлону, но мечтает вернуться в спорт. По совету тренера он начинает своё возвращение в большой спорт с получения положительной характеристики, для чего с помощью того же тренера устраивается физруком в пионерский лагерь «Конструктор» имени Павлика Морозова.
До лагеря Добрынин добирается автобусом, в котором едет работать вожатой в тот же лагерь девушка Наташа.
По дороге Владимир вступается за Наташу, на которую нападают гопники из соседней деревни. Наташа выглядит холодной и неприступной, крайне скупой на благодарность своему защитнику. В лагере её встречает старший пионервожатый Гена, её парень, с которым она окончательно разрывает отношения. Гена считает виновным во всём Добрынина, а о беременности и аборте своей бывшей девушки узнаёт много позже. А пока добрый, искренний, справедливый и, ко всему прочему, физически сильный Владимир не даёт покоя не только вожатому Геннадию, но и заведующему столовой Трофиму Кузмичу, жестоко избивающего своего сына, и его собутыльнику, музруку Аристарху, который крайне недоволен, что старший воспитатель Антонина Ермакова изменяет ему с женатым секретарём райкома, куратором лагеря Павлом Скворцовым. Владимиру предстоит пережить провокации со стороны старшего пионервожатого, заведующего столовой и музыкального руководителя, что затруднит ему достижение главной цели — получить удовлетворительную характеристику. А ещё он найдёт здесь свою любовь — вожатую Наташу.
Пионер (программа)

Программа «Пионер» (англ. Pioneer program) — американская программа исследования межпланетного пространства и нескольких небесных тел. В рамках программы было запущено несколько автоматических межпланетных станций, из которых наиболее примечательными были «Пионер-10» и «Пионер-11», впервые достигшие двух из внешних планет Солнечной системы (Юпитер и Сатурн) и покинувшие её. Запуск космических кораблей серии «Пионер» начался в 1958 году.
Космические аппараты серии «Пионер» были различны по устройству, так как предназначались для разных миссий.
В честь программы названа Земля Пионера на Плутоне.
Научная цель запуска первых трёх кораблей серии состояла в изучении Луны и фотографировании её обратной стороны.
Миссией следующих двух аппаратов было изучение Луны с пролётной траектории:
Далее НАСА поставило задачу вывести аппараты на окололунную орбиту, получить телеизображения Луны и измерить её магнитное поле. Были построены более усовершенствованные зонды нового поколения, но следующие четыре запуска были неудачными. Аппараты индексов не получили.
Запуски первых аппаратов серии «Пионер» к Луне оказались не слишком удачными, и дальнейшее изучение спутника нашей планеты продолжили аппараты серий «Сервейер» и «Лунар орбитер».
Следующие «Пионеры» обладали удивительным долголетием (так, с аппаратом «Пионер-6» поддерживалась связь до 2000 года, после чего сеансы были прекращены из финансовых соображений). Аппараты «Пионер-5» — «Пионер-9» изучали природу возникновения солнечного ветра, космические лучи, магнитное поле Земли.
Аппараты «Пионер-10» (стартовал в марте 1972 года) и «Пионер-11» (стартовал в апреле 1973 года) — это самые известные аппараты серии. Они первыми достигли третьей космической скорости, пересекли пояс астероидов и исследовали дальний космос.
«Пионер-10» пролетел мимо Юпитера в декабре 1973 года. Основной его задачей было изучение условий в окрестностях Юпитера и получение фотографий планеты. Последний сигнал от «Пионера-10» был получен 23 января 2003 года.
«Пионер-11» миновал Юпитер в 1974 году и продолжил полет. В 1979 году он достиг Сатурна. В сентябре 1995 года контакт с аппаратом был потерян.
В 1978 году в космос отправились последние два зонда серии «Пионер». Это были зонды для исследования Венеры — «Пионер-Венера-1» и «Пионер-Венера-2».
Young Pioneer camp

Young Pioneer camp (Russian: Пионерский лагерь) was the name for the vacation or summer camp of Young Pioneers. In the 20th century these camps existed in many socialist countries, particularly in the Soviet Union.
The Young Pioneer camps of the Soviet Union were the place of vacation for children from the Young Pioneer organization of the Soviet Union during summer and winter holidays.
The first All-Union Young Pioneer camp, Artek was formed on June 16, 1925. The Young Pioneer camp phenomenon grew in popularity and in 1973 approximately forty thousand Young Pioneer camps existed in the USSR. In that year, approximately 9,300,000 children had vacations in these camps. There were different types of camps: sanitation camps, sports camps, tourist camps, thematic camps (for young technicians, young naturalists, young geologists and children of other potential careers). Generally speaking if parents wanted their child or children to go to one of these Young Pioneer camps, they had to pay a fee to apply for accommodation in the camp. However, typically the state organization where the parent worked "sponsored" the child by allotting the worker's child a place in the camp free of charge to the parent or parents as an incident to the parent's employment.
The main Young Pioneer camps of the Soviet Union were All-Union Young Pioneer camp Artek (near Gurzuf), republican camps: Orlyonok (near Tuapse, Russian SFSR, opened in 1960), Okean (near Vladivostok, Russian SFSR, opened in 1983), Molodaya Gvardiya camp [uk] (near Odessa, Ukrainian SSR) and Zubryonok [ru] (in Minsk Oblast, Byelorussian SSR). It was very difficult to apply for accommodation to the main camps, especially to Artek, as they were very popular.
Western children also sometimes attended Soviet Young Pioneer camps, including children from Canada in the 1970s.
In East Germany the Ernst Thälmann Pioneer Organisation built a pioneer camp (known as a "pioneer republic") in 1952 at Werbellinsee north-east of Berlin. It was based on the Artek camp. It was considered a privilege to be chosen to go to this camp.
Jewish Communist Workers Youth Union (Iugend Poalei Zion)

The Jewish Communist Workers Youth Union (Iugend Poalei Zion) (Yiddish: ייִדישן קאָמוניסטישן אַרבעטער - יוגנטי פאַרבאַנד יוגנט פועלי - ציון, in Russian; EKSRM (Iugend Poalei Zion)), initially known as the Jewish Socialist Workers Youth Union (Iugend Poalei Zion) (Russian: Evreĭskiĭ sotsialisticheskiĭ soiuz rabocheĭi molodezhi (Iugend Poaleĭ-Tsion, ESSRM (Iugend Poalei Zion)), was a Labour Zionist youth organization in Soviet Russia/Soviet Union. The organization was the youth wing of the Jewish Communist Labour Party (Poalei Zion). The All-Russian Constituent Conference of ESSRM (Iugend Poalei Zion) was held March 4–10, 1921 in Moscow. This conference was followed by the first All-Russian Congress of ESSRM (Iugend Poalei Tsion), held between August 15–20, 1922 in Moscow. The organization was active until 1928.
Nosegay

A nosegay, posy, or tussie-mussie is a small flower bouquet. They have existed in some form since at least medieval times, when they were carried or worn around the head or bodice. Doilies are traditionally used to bind the stems in these arrangements. Alternatively, "posy holders", available in a variety of shapes and materials (although often silver), enable the wearing of these arrangements "at the waist, in the hair, or secured with a brooch".
The term nosegay arose in fifteenth century Middle English as a combination of nose and gay (the latter then meaning "ornament"). A nosegay is, thus, an ornament that appeals to the nose or nostril.
The term tussie-mussie (also tussy-mussy) comes from the reign of Queen Victoria (1837–1901), when the small bouquets became a popular fashion accessory. Typically, tussie-mussies include floral symbolism from the language of flowers and therefore may be used to send a message to the recipient. In modern times, the term specifically refers to small bouquets in a conical metal holder, or the holder itself, particularly when used at a white wedding.
In the 18th century and earlier, tussie-mussies were often carried to ward off foul odors, or miasmas, as it was believed that the pleasant scents of flowers and herbs promoted well-being. Plants like lavender, rosemary, thyme, and sage were used during the plague for their disinfecting properties, as well as their strong aromas. Bouquets were often made from paper napkins or special small silver holders, but in the modern version, ribbon is used instead. Over time, tussie-mussies became more of a fashion accessory than a health necessity and might have disappeared entirely if not for a small book by Lady Mary Wortley Montagu. Her book narrated a secret code in which flowers were used to convey messages in the Turkish harem. The intrigue of receiving secret messages this way became a popular pastime.
Gottex

Gottex is an Israeli goods designer swimwear manufacturer based in Tel Aviv.
Gottex was founded in Tel Aviv, Israel, in 1956 by Lea Gottlieb, who headed the design team until 1998. She adapted her expertise as a raincoat manufacturer to create a pioneering swimsuit company.
She sold her wedding ring for capital, bought fabric, borrowed a sewing machine and began to design swimsuits that were unique to Israel, inspired by the local Middle-Eastern light and colors: "the aqua of the Mediterranean, the golden yellow of the desert, the blue of Lake Tiberias, the pink of Jerusalem stone and the greens of the Galilee."
During the German occupation of Hungary, Gottlieb was forced to move with her husband and daughters from one hiding place to another. To avoid being recognized as a Jew when passing through checkpoints, she used to tuck her head in a bouquet of flowers. She said that the flower motifs in her designs were a tribute to the flowers that saved her life.
In Gottlieb's vision, Gottex collections can be worn "from pool to the bar", and then to a restaurant or cocktail parties. In addition to swimsuits, Gottex produces caftans, tunics and trousers, combining swimwear and beachwear. Gottex is a pioneer of swimsuits with hard-cup bras. Gottex is known for using innovative fabrics. It was the first manufacturer to introduce spandex.
In 1975, she was contacted by the fashion houses of Yves St. Laurent and Pierre Cardin, which sought to manufacture her swimsuits under their names. Instead, she expanded into men's and children's swimwear, bed linens, towels and drapes.
By the 1980s, Gottex swimsuits were being worn by Diana, Princess of Wales, Spain's Queen Sofia, Elizabeth Taylor, and Brooke Shields.
In 1997, Gottex was acquired by the Lev Leviev of the Africa-Israel Group. Lea Gottlieb ran the design department for another year and then left to start another fashion company under her own name at the age of 85, where she worked until she was 90.
In 1993, Gottex was America's top swimsuit import. According to the Israel Export Institute, exports of Israeli swimwear totaled $44 million in 1999.
Pioneer Corporation

Pioneer Corporation (パイオニア株式会社, Paionia Kabushiki-gaisha), is a Japanese multinational corporation based in Tokyo, that specializes in digital entertainment products. The company was founded by Nozomu Matsumoto on January 1, 1938 in Tokyo as a radio and speaker repair shop. Its current president is Shiro Yahara.
Pioneer played a role in the development of interactive cable TV, the LaserDisc player, the first automotive Compact Disc player, the first detachable face car stereo, Supertuner technology, DVD and DVD recording, the first AV receiver with Dolby Digital, plasma display (with the last 2 years of plasma models being branded as Kuro, lauded for their outstanding black levels) and Organic LED display (OLED). The company works with optical disc and display technology and software products and is also a manufacturer. BMW, Volkswagen Group and Daimler AG of Germany jointly acquired a 3% ownership stake in Pioneer through a joint venture company called Here B.V. Most of Pioneer's shares are held by Mitsubishi.
In March 2010, Pioneer stopped producing televisions as announced on 12 February 2009. On June 25, 2009, Sharp Corporation agreed to form a joint venture on their optical business to be called Pioneer Digital Design and Manufacturing Corporation. In September 2014, Pioneer agreed to sell Pioneer Home Electronics (Home A/V) to Onkyo, and in March 2015, Pioneer sold its DJ equipment business division to KKR, which resulted in the establishment of Pioneer DJ as a separate entity, independent of Pioneer. In June 2021, Voxx International announced that it had finalized a licensing agreement with the Pioneer and Pioneer Elite brands "for all markets, except China" as part of their acquisition of Onkyo.
Pioneer also supplies genuine audio equipments and head units installed for Daihatsu automobiles marketed in Indonesia since the launch of Daihatsu Xenia in 2004.
Pioneer Karaoke Channel (Chinese: 先鋒卡拉OK頻道; pinyin: Xiān Fēng Kǎ Lā OK Pín Dào) is a satellite television channel that features Asian music videos and karaoke 24 hours a day. Pioneer and Malaysian satellite broadcaster Astro officially launched on 1 June 1996.
The Art of Entertainment
Pioneer is one of the major vendors of optical drives.
More recent optical drives allow the user to specify different operation modes using bundled software:
Gymslip

A gymslip is a sleeveless tunic with a pleated skirt most commonly seen as part of a school uniform for girls. The term "gymslip" primarily refers to the school uniform; otherwise the term pinafore dress (British English) or jumper dress (American English) is usually preferred.
The introduction of the gymslip as female athletic wear is credited to Mary Tait, a student of Martina Bergman-Österberg, a pioneer of women's physical education in Britain. Gymslips were worn by gymnasts and track and field athletes from the 1880s to the 1920s, as they were more mobile than traditional female attire, but still modest enough to keep the underwear hidden during sporting activity. Even in this modest attire, gymslips as athletic wear were still worn strictly out of public view.
When not worn as athletic wear, gymslips or pinafore dresses are generally worn over a blouse and replace a skirt. A blazer may be worn over the top, or gym knickers underneath. First emerging in the 1900s, by the 1920s it had become compulsory in many private, convent and high schools, and thus became commonly worn by girls as part of their school uniform, together with a blouse.
Although now largely replaced by modern-style uniforms, gymslips are still synonymous in Britain with schoolgirls, leading to the slang term "gymslip mum" to describe a teenage pregnancy. Well-known modern depictions of gymslips include the St Trinian's films, and less traditionally, schoolgirl uniform pornography, a use given more public recognition when in 1991 politician Clare Short condemned the fetish, saying that "the Page 3 girl in a gymslip may be over 16, but the imagery is clearly intended to present schoolgirls as sexual objects".
Ricochet Gathering

Ricochet Gathering is a collaboration event for electronic music. The name applies both to the event and to the group of musicians involved in the event, where a group of musicians and a usually small group of fans gather at locations around the world. The event takes place approximately once each calendar year; the first gathering was held at the Okefenokee Swamp in April 2000. Each gathering event has a theme tied to the Berlin School of electronic music pioneers Tangerine Dream. The Ricochet Dream Web site has been replaced by "Site Under Construction" since 2016.
The type of music that is created at these event varies from old-style retro Berlin School to new contemporary electronic music (EM). Musicians and fans usually have to make an effort to reach the exotic locations. Once there, the setting and atmosphere allow fans and musicians to live in a communal setting for a few days (usually a week) to make and listen to electronic music. All music created at each event is live, unrehearsed, improvised, and captured in one take.
The music at and by the Ricochet Gathering is recorded and eventually published by the Ricochet Dream music label, which is dedicated to releasing music from this event and its associated musicians. Vic Rek has been the producer of these events, the music being released on his Ricochet Dream EM label. He also coined the term "Electronic Woodstock" when he was preparing for the Poland 2004 event, even though the published slogan was "Elektronika u Rolnika", which means "Electronics at the Farm" in Polish. Complete details about the Ricochet Gathering music and releases are cataloged in the Discogs music database.
http://bluenote.poznan.pl/event/daniel-bloom/ http://www.studio-nagran.pl/viewtopic.php?t=144