davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Pepes

Pepes atau Pais (Tulisan Sunda: ᮕᮄᮞ᮪, Pais) makanan khas Jawa Barat, Indonesia. Bahan asasnya ialah ikan dan daun pisang. Makanan ini terkenal kerana identik dengan daun pisang.
Di samping itu juga, pepes memiliki kandungan nutrien yang baik untuk kesihatan kerana dalam proses pembuatan pepes ikan tidak menyerap minyak yang banyak.
Teknik ini paling biasa digunakan untuk menyediakan ikan. Di Jawa Barat, ikan mas (Ikan Lee Koh) adalah ikan yang paling popular untuk dimasak sebagai pepes. Di Palembang, ikan Patin adalah ikan yang paling umum digunakan, sementara di Sumatera Barat, orang-orang disana menggunakan ikan bilih (Mystacoleucus padangensis).
Namun, ikan bukanlah satu-satunya ramuan yang boleh dibuat untuk pepes. Makanan laut, daging, ayam, tauhu, tempe, oncom, cendawan atau sayur-sayuran juga disediakan dalam kaedah ini. Terdapat banyak variasi resipi pepes. Makanan laut lain seperti udang dan sotong, walaupun kurang biasa, boleh digunakan dalam pepes. Daging selain ikan seperti ayam dan daging cincang yang dicampurkan dengan telur juga boleh digunakan.
Di Palembang, tempoyak amat terkenal, yang merupakan tempoyak dalam bekas daun pisang. Daging yang eksotik dan tidak biasa juga dapat dimasak sebagai pepes, misalnya sebagai variasi swikee, kaki katak dan telur katak mungkin disiapkan sebagai pepes. Kaedah ini digunakan dalam beberapa hidangan Indonesia dan juga menjadi nama hidangan yang disediakan dengan cara ini, contohnya:
Pepes dibuat dengan mencampurkan ikan atau sejenis makanan dengan campuran rempah-rempah termasuk garam, cili, bawang merah, bawang putih, kunyit, halia, serai, daun kari, buah keras, asam jawa, tomato, dan selasih lemon dan semuanya dibungkus dengan daun pisang.
Bougna

Bougna is a traditional feast dish of the Kanak people of New Caledonia. The word "bougna" comes from the Drehu word "puhnya" meaning "bundle", "pack".
Bougna often contains taro, yam, sweet potato, banana, and pieces of either chicken, fish, crab, prawns or lobster. The contents are wrapped in banana leaves and are then buried to cook in a ground oven, which uses red-hot rocks heated by fire. After about two hours of cooking, the banana leaves are unearthed and unwrapped, and the contents are eaten.
రేవులు, నౌకాయానం, జలరవాణా శాఖ

రేవులు, నౌకాయానం, జలరవాణా శాఖ భారత ప్రభుత్వంలోని మంత్రిత్వ శాఖ. నౌకాశ్రయాలు, షిప్పింగ్, జలమార్గాల మంత్రిత్వ శాఖ నౌకానిర్మాణం, మరమ్మత్తు, ప్రధాన నౌకాశ్రయాలు, జాతీయ జలమార్గాలు, అంతర్గత జల రవాణా వంటి షిప్పింగ్, పోర్ట్ రంగాలను ఈ సంస్థ కలిగి ఉంటుంది. షిప్పింగ్ మంత్రిత్వ శాఖ పేరును రేవులు, నౌకాయానం, జలరవాణా శాఖగా 2020 నవంబరు 8న కేంద్ర ప్రభుత్వం, ప్రధాన మంత్రి నరేంద్ర మోదీ మార్చాడు.
అబచూరిన పోస్టాఫీసు

అబచూరిన పోస్టాఫీసు (కన్నడ : ಅಬಚೂರಿನ ಪೋಸ್ಟಾಫೀಸು) ఒక కన్నడ చలన చిత్రం. కె.పూర్ణచంద్ర తేజస్వి రచించిన కథ ఆధారంగా ఈ సినిమా తీయబడింది. ఇది 1973లో నిర్మించబడిన భారతీయ భాషాచిత్రాలలో ఉత్తమ చిత్రంగా ప్రాంతీయ బహుమతి పొందిన కన్నడ చిత్రం. పత్రె సి.వినాయక్ నిర్మించిన ఈ చిత్రానికి ఎన్.లక్ష్మీనారాయణ దర్శకత్వం వహించాడు. ఈ సినిమాలో నాని, గిరిజా లోకేష్, రమేష్, రామారావు ప్రధాన పాత్రలను ధరించారు. విజయకుమార్ ఈ చిత్రానికి సంగీత దర్శకత్వం నెరపాడు.
అబచూర్ అనేది చిన్న గ్రామం. అక్కడ నివసించే బోబన్న చాలా మంచివాడు. అతడు కాఫీ ఎస్టేట్‌లో పనిచేస్తున్నాడు. ఆ కుగ్రామంలో వున్న చిన్న పోస్టాఫీసును కూడ్డా అతనే నడుపుతున్నాడు. బోబన్న నిజాయితీగా, నిక్కచ్చిగా తన పని పాటలు చూసుకుంటూ, గ్రామంలో వున్న వివిధ వ్యక్తులతో పరిచయం ఏర్పరుచుకుంటూ వస్తున్నాడు. ఒక్కోసారి, తనకు ఏదైనా ఇబ్బంది కలిగితే అది దాచిపెట్టుకుని నవ్వేసే స్వభావం అతనిది.
అతనికి పోస్టాఫీసు ఉద్యోగం సరదాగా, వినోదంగా ఉండేది. కాని ఇంటిదగ్గర మాత్రం అతనికి సుఖంలేదు. అతని భార్య కావేరికి అతనికి మధ్య ఉన్న అనురాగ సంబంధాలను అతని అత్త మాచమ్మ తుంచివేస్తున్నది. అత్తగారి అజమాయిషీ క్రింద అతని నలిగిపోతున్నాడు. కావేరి కూడా తల్లికి భయపడుతూ ఎటూ ఏమీ చెప్పలేక సతమతమవుతున్నది.
ఎస్టేట్ యజమాని శ్రీకాంతయ్య కొడుకు రమేష్ విలాస జీవితం గడిపే యువకుడు. సెలవుల్లో అతను అబచూర్ వచ్చాడు. తన వ్యక్తిగత విషయాలు తండ్రికి తెలియకూడదని, తన ఉత్తరాలు, తన టపా అంతా తనకే అందజెయ్యమని బోబన్నకు చెప్పాడు. బోబన్న అలాగే అన్నాడు. కొన్ని కొన్ని కవర్లు జాగ్రత్తగా అతన్నే అట్టేపెట్టమన్నాడు. ఒకరోజు రమేష్‌^కు వచ్చిన ఒక పార్సెల్ చిరిగి బయట పడింది. అందులో అతనికి నగ్నదృశ్యాలున్న పుస్తకం కనిపించింది. స్త్రీల నగ్నత్వాన్ని అలా చూడడంలో బోబన్న ఉత్సాహం కనబరిచాడు. ప్రణయానందంతో ఉప్పొంగసాగాడు. అప్పుడప్పుడూ రమేష్ దగ్గర్నుంచి ఖరీదైన అత్తర్లను, సిగరెట్లను పుచ్చుకుంటూ కులాసాగా గడపసాగాడు. ఈ ఉత్సాహం భార్యను అటూ ఇటూ తీసుకెళ్ళేంతవరకూ వచ్చింది.
ఇది ఇలా ఉండగా ఇంకో సంఘటన జరిగింది. కల్లు దుకాణంలో బెలయాడ అనే వ్యక్తికి ఒకరోజు ఒక పోస్టుకార్డ్ వచ్చింది. అది కేరాఫ్ బోబన్న అని ఉంది. బెలయాడ ఎప్పుడూ ఒక చోట నిలవడు. వూరూరూ తిరుగుతూ వుంటాడు. ఉత్తరం వచ్చిన రోజు కూడా బెలయాడ అందుబాటులో లేడు. ఆ కార్డు ఆకాశరామన్న ఉత్తరం. బెలయాడ కుమార్తె పద్మిని గురించి లేనిది పోనిది రాసి ఉంది. బోబన్న అది చూడనే లేదు. కాని అతని అత్తగారు చూసింది. ఆ ఉత్తరాన్ని రంగప్ప అనే అతనిచేత చదివింది. ఆ ఉత్తరం అటూ ఇటూ చేతులు మారడంతో తడిసిపోయింది. అది చూసి బోబన్న కంగారు పడి మంచి ఉద్దేశం తోనే - ఇంకో కార్డు మీద అదే విషయం వ్రాసి, బెలయాడ అడ్రసు రాసి పోస్ట్ చేస్తాడు. ఈ విషయం బయట పడి ఆ ఉత్తరం రాసిన 'ఆకాశ రామన్న ' బోబన్ననే అని వూరందరూ అపోహపడ్డారు. అమాయకురాలైన పద్మినిపై అభాండాలు వేసినందుకు బోబన్నపై అందరూ విరుచుకు పడ్డారు.అయితే బోబన్న తడిసిన మొదటి కార్డు చూపడం వల్ల ఆ ఉత్తరం అతను వ్రాయలేదని అందరూ గ్రహించారు. అయితే తన భార్యముందు ఊరంతా అలా అనడం, భార్య బాధపడడం చూసి బోబన్న అదోలా అయిపోయాడు. దానికి తోడు కూతురు పెళ్ళికి అత్తగారు చేసిన అప్పు విషయమై ఎస్టేటు యజమాని ఆమె పరంగానే తీర్పు చెప్పడంతో అతనికి మంచితనంపై, నిజాయతీపై నమ్మకం పోతుంది. ఫలితంగా వికలమైన మనసుతో తన భార్యను తీసుకుని ఆ గ్రామం విడిచి వెళ్ళిపోవడంతో కథ ముగుస్తుంది.
వెలగలపల్లి

వెలగలపల్లి, ఏలూరు జిల్లా, చింతలపూడి మండలానికి చెందిన రెవెన్యూయేతర గ్రామం. ప్రగడవరం పంచాయతి పరిధికి చెందింది. ఏలూరు నుండి చింతలపూడి వెళ్ళు దారిలో 47 కి.మి. దూరంలో ఉంది. దగ్గరి పట్టణం - చింతలపూడి. పంచాయితీ ఆఫీసు - ప్రగడవరం. పోస్టాఫీసు - వెలగలపల్లి. జనాభా 2000 (సుమారుగా). స్కూళ్ళు -ప్రాథమిక పాఠశాల (5 వ తరగతి వరకు) గ్రంథాలయాలు - చిన్న గ్రంథాలయం ఉంది. పోస్టాఫీసు - చిన్న పోస్టాఫీసు ఉంది. బస్సు సౌకర్యం - ఏలూరు నుండి చింతలపూడి, సత్తుపల్లి నుండి ఏలూరు వెళ్ళు అన్ని బస్సులు వెలగలపల్లిలో ఆగుతాయి. దుకాణాలు - ఉన్నాయి. గుడులు - రామాలయం, ఆంజనేయస్వామి, సుబ్రమణ్యెశ్వరస్వామి గుడి ఉన్నాయి.
ఆముదార్లంక

ఆముదార్లంక కృష్ణా జిల్లా చల్లపల్లి మండలానికి చెందిన రెవెన్యూయేతర గ్రామం.
చల్లపల్లి మండల పరిధిలో ఉన్న ఆముదార్లంక గ్రామం, గుంటూరు జిల్లా కృష్ణా నది ఒడ్డున ఉంది. ఈ గ్రామం ఒక లంక గ్రామం. ఈ గ్రామానికి పోస్టాఫీసు వగైరాలు గుంటూరు జిల్లాలో ఉన్నాయి.
రేపల్లె, మచిలీపట్నం, పెడన, తెనాలి
వీరు మండల కేంద్రానికి రావాలంటే, 33 కి.మీ. రహదారి మార్గం గుండా ప్రయాణించవలసి ఉంటుంది. లేదంటే పడవల మీద కృష్ణా నది దాటి రావాలి. మోపిదేవి, చల్లపల్లి నుండి రోడ్దురవాణా సౌకర్యం ఉంది. రైల్వేస్టేషన్: విజయవాడ 62 కి.మీ
మండల పరిషత్తు ప్రాథమిక పాఠశాల:- ఈ గ్రామానికి వానా కాలంలో అప్పుడప్పుడూ వరదలు వస్తుంటవి. అప్పుడు గ్రామంలోని ఈ పాఠశాలలో, వరద బాధితులకోసం పునరావాస కేంద్రం ఏర్పాటు చేస్తారు.
ఈ గ్రామానికి పోస్టాఫీసు వగైరాలు గుంటూరు జిల్లాలో ఉన్నాయి.
2013 జూలైలో ఈ గ్రామ పంచాయతీకి జరిగిన ఎన్నికలలో, శ్రీ ఆలూరి జగన్నాధం సర్పంచిగా ఎన్నికైనారు.
청계천 두산위브더제니스

청계천 두산위브더제니스(영어: Cheonggyecheon Doosan We've The Zenith)는 대한민국 서울특별시 중구 흥인동에 위치한 주상복합 단지이다. 서관과 동관과 오피스텔이 있으며 아파트 295세대 및 오피스텔 332세대 총 1개동로 구성되어 있고 난방방식은 개별난방, 도시가스다.
2011년에 착공하여 2014년 12월에 완공하였고 개장 및 입주하였다.
다음은 청계천 두산 위브 더 제니스의 내부 시설이다. 1층에는 오픈스페이스 등 판매시설이 있다.
씨드큐브 창동

씨드큐브 창동(영어: Seed Cube Changdong)은 대한민국 서울특별시 도봉구 창동에 위치한 마천루이다. 창동·상계도시재생활성화 구역 내에 위치하였으며 도시재생 시범사업으로 선정되어 개발되었다. 서울주택도시공사, 주택도시기금, (주)서울투자운용이 출자하여 특수목적법인(REITs,리츠)인 (주)서울창동창업문화도시재생위탁관리부동산투자회사를 설립하였으며, 리츠가 사업의 주체로 부동산개발사업을 시행하여 공사 후 운영하고 있다. 2019년에 착공하여 2023년 7월 완공하였다.[1]
창동에 창업, 문화산업단지를 조성할 수 있다. 2017년 창업 및 문화산업단지가 주차장에 들어선다고 한다. 공사 후 2021년 완공 목표로 하고 있다. 2019년에 들어선다고 하고 착공하였고 2023년 완공을 목표로 하고 있다. 2023년 5월에 완공하고 같은 해 8월에 개장했다. 이렇게 해서 업무시설, 오피스텔이 들어섰고 창업 공간이 조성되었다.
씨드큐브 창동의 구성이다.
현재 도봉구에서 가장 높은 마천루다. 그리고 가장 높은 오피스텔이다. 완공된 후 도봉구에서 가장 높은 마천루가 되었다. 오피스텔이 완공된 후 도봉구에서 가장 높은 오피스텔이 되었다. 높이는 160m이고 지상 49층이다. 주변에 있는 지상 16층짜리 업무시설보다 높다. 완공되기 전에 지상 49층 돌파했다.
서울 동북권 랜드마크다. 씨드큐브 창동에서 먼저 누리다. 창업, 문화, 예술의 새로운 스마트 허브 거점도시고 창동이다. 씨드큐브 창동의 프리미엄 라이프를 누리다. 오피스텔이 공공지원민간임대주택이다. 오피스텔 주변에는 업무시설이 있고 업무시설 주변에는 오피스텔이 있다. 상업시설에는 상업시설이 들어섰다.
노들섬

노들섬(鷺梁島)은 서울특별시 용산구 이촌동에 있는 한강의 하중도이다. 여의도의 동쪽에 있으며 한강대교가 통과한다. 섬의 많은 부분은 모래와 갈대숲으로 이뤄져 있다.
한강대교(개통 당시 이름은 인도교)가 건설된 1917년 당시 다리의 중앙에 있던 모래언덕에 둑을 쌓으면서 중지도(中之島, 일본어: なかのしま 나까노시마)로 이름을 붙였다. 해방 이후에도 중지도라는 이름이 이어져오다가 1987년 노들섬으로 개칭하였다.
노들의 의미는 '백로(鷺)가 놀던 돌(梁)'이라는 뜻으로, 지금의 노량진 주변을 이야기한다. 이 근처에 있던 나루터를 노들나루라고 불렀는데, 이를 한자로 바꾼 것이 바로 노량진(鷺梁津)이다.
노들섬에는 이후 구한말까지 노들섬은 육지에 모래밭으로 붙어있어 하중도의 모습을 갖추지 않았다. 노들섬이 위치하던 지역에는 신초리(新草里)라는 마을이 존재했다. 신초리는 《비변사등록》 등 조선시대의 사료에서 처음 등장하는데, 1683년에는 나룻배를 제작하게 하였다는 기록이 있다. 이후 기록이 등장하지 않다가 갑오개혁 이후에 비로소 기록이 다시 등장한다. 구한말에는 신초리가 상동과 하동으로 나뉘어 있었다.
1913년에는 일본제국 후작 이해창이 신초리의 토지에 대한 소유권을 주장하면서 주민들의 동의 없이 조선총독부에 판매한다. 이에 대해 신초리의 주민들은 이장 김윤석을 중심으로 86명의 성인남성의 서명을 받아 정식으로 항의하였는데, 받아들여지지 않고 강제로 퇴거당한다. 이에 따라 과거 신초리의 일부는 1917년 한강인도교를 개통할 때 한강소교와 한강교를 잇는 사이의 중지도가 된다. 당시까지는 강 한가운데 고립되어 있지 않았기 때문에 용산역 경부선 철도에 물을 공급하는 수원지도 육로로 연결되어 있는 등 육로를 통한 왕래가 가능했다.
1925년에 을축년 대홍수를 겪으며 중지도 부근이 완전히 물에 잠기고, 신초리 역시 완전히 수몰된다. 이 때 한강인도교 역시 파괴되었는데 1930년대에 한강인도교를 증축하면서 1938년 중지도에 공원을 조성한다. 이 때 중지도공원 정류장도 만들어진다.
해방 이후에는 1950년 6.25 전쟁의 발발과 함께 한강 인도교 폭파 사건을 겪기도 한다. 1950년 당시까지만 해도 중지도는 모래밭으로 용산과 연결되어 하중도가 아니었으나, 김현옥 시장 하에서 1968년 한강종합개발계획으로 인해 모래밭의 모래를 사용하고, 1973년에 제방을 정비해 섬의 부지를 굳히면서 완전히 하중도로 바뀐다.
제2한강교인 양화대교가 지어진 이후에는 선유도와 구분을 위해 제1중지도로 이름을 바꾼다. 1987년에는 과거 일제강점기에 지어진 이름인 중지도를 고유어인 노들섬으로 개칭한다. 이 때 제2중지도도 선유도로, 중앙청역도 경복궁역으로 바꾼다.
1989년의 개발계획에 따라 한강대교 이서에는 테니스 연습장을 조성했다. 그러나 대규모 시민공원을 조성하겠다는 계획은 무산되고, 오랫동안 빈 땅으로 남는다. 이후 오페라 하우스를 건설하는 계획이 진행 중이었으나, 취소되고 주말 농장으로 바뀌었다. 이후 논의를 거친 끝에 2017년 10월에 소규모 공연예술센터가 착공에 들어갔고, 2019년 9월 28일 개장함으로써 노들섬은 복합문화공간으로 재탄생했다.
신촌

신촌(新村)은 서울특별시 서대문구 신촌동과 대현동, 창천동, 마포구 노고산동과 대흥동 일대를 일컫는 지명이다. 주변에 연세대학교, 이화여자대학교, 서강대학교, 홍익대학교 등 국내의 주요 대학들이 밀집해 있다. 서울역에서도 멀지 않고 고양, 김포, 인천 등지로 연결되는 교통편이 발달하였으며, 많은 유흥업소 등이 모여 있는 서울의 대표적인 부도심 중 하나이다. 신촌로타리에 위치한 서울 지하철 2호선 신촌역에서 바로 연결된다. 마포구 노고산동, 동교동, 서교동, 상수동, 신수동, 창전동 일대를 포함하는 서강대학교, 홍익대학교 주변도 신촌 권역에 속한다. 생전 故 이한열 열사가 대학 재수 시절 지냈던 지역이기도 하며 주변에 이한열 열사 기념관, 연세대학교 김대중도서관이 있다.
신촌은 많은 대학이 밀집해 있고, 교통이 편리한 장점이 있어 대학 문화가 발전하여 1970년대부터 1990년대까지 서울특별시의 주요 상권으로 성장하였다. 하지만 2000년대 들어서 무분별한 상업화로 인해 임대료가 급격히 오르면서 빈 점포가 늘어나고, 방문객들이 인근 홍대 상권으로 발길을 돌리는 등 방문객이 줄어 크게 침체되었다. 이에 당국과 시민들의 노력으로 2010년대 들어서 중심 도로인 연세로가 대중교통전용지구로 바뀌었고, 이에 따른 많은 행사가 열리는 등 방문객들이 다시 찾아 활기를 되찾고 있다.
Winchester Repeating Arms Company Historic District

The Winchester Repeating Arms Company Historic District is a historic district in New Haven, Connecticut that was listed on the National Register of Historic Places in 1988. It includes 867 properties, which "include 858 major structures and 131 notable outbuildings." Of these structures, 876 are buildings deemed to contribute to the historical and/or architectural significance of the area, and most of these are residential. However the center of the district is "dominated" by the 75-acre (30 ha) tract of the former Winchester Repeating Arms Company, which contains industrial buildings.
The district includes and surrounds the old Winchester plant later run by U.S. Repeating Arms; the plant was important to both of its adjoining residential neighborhoods. Some of the plant has been operated by Science Park at Yale, a business incubator with Yale University associations.
According to the district's 1987 nomination document:
Residential development in the district included development of tenement buildings for one, two or three families. Examples are as depicted in accompanying photo 2 (134-36, 138-40, 142-44, 146-48 Mansfield St.), photo 4 (166-68, 162-64, 156-58, 152-54, 146-48 Sheffield St., photo 5 (220-30 Division St.), photo 13 (567 Dixwell Ave.), photo 16 (552-54, 558 Winchester Ave.) and photo 20 (368, 370, 374, 378 Dixwell Ave.). Two speculators who were very successful with such residential development were Joseph Sheldon and John W. Bishop: "these men were the moving force behind the 19th-century development of virtually all of the properties which currently line both sides of Admiral and most of Henry Streets, as well as the construction of most of the houses along the southwestern side of Munson Street directly opposite the Winchester complex. Their work is depicted in accompanying photo 22 (51, 49, 43, 41, 39 Henry St.), photo 12 (49, 53, 55, 59 Admiral St.) and accompanying photo 9 (206, 208, 210, 212, 214, 216, 218, and 220-22 Munson St.).
The Winchester firm had started operations on Union Street in the Wooster Square neighborhood of New Haven, and moved to Bridgeport in 1866. It relocated from Bridgeport to New Haven in 1870, to the current location in the district. The original buildings which it built no longer exist. The firm grew to more than 600 employees by 1887 and "well in excess of 1,000" by the early 1900s.
Streets in the district include:
The district is located in the Newhallville and Dixwell neighborhoods defined by the city of New Haven, Connecticut.
The 1987 NRHP nomination document reads: the "255-acre district includes most of the southern and northern portions of the city's Newhallville and Dixwell neighborhoods, respectively."
ప్రతిమా బందోపాధ్యాయ

ప్రతిమా బందోపాధ్యాయ (21 డిసెంబర్ 1934 – 29 జూలై 2004) కోల్‌కతాకు చెందిన బెంగాలీ నేపథ్య గాయని , ఆమె ప్రసిద్ధ బెంగాలీ భాషా చలనచిత్రాలు, చలనచిత్రేతర చిత్రాలలో, ముఖ్యంగా 1940లు, 50లు, 60లు, 70లలో అనేక పాటలు పాడారు. ఆమెను ప్రతిమా బెనర్జీ అని కూడా పిలుస్తారు .
ప్రతిమా బందోపాధ్యాయ పూర్వీకులు బంగ్లాదేశ్‌లోని ఢాకాలోని బిక్రాంపూర్ (ఇప్పుడు మున్షిగంజ్ ), బహేరాక్ ( బెంగాలీ : বাহেরক ) నుండి వచ్చారు . ఆమె ఒక వయసులోనే తన తండ్రి మణి భూషణ్ చటోపాధ్యాయను కోల్పోయింది. ఆమె తల్లి కమలా చటోపాధ్యాయ ఆమెను కోల్‌కతాలోని భబానీపూర్‌లోని వారి ఇంట్లో పెంచింది . ఆమె చాలా చిన్న వయసులోనే శ్రీ ప్రకాష్ కాళి ఘోషల్ వద్ద సంగీత పాఠాలు నేర్చుకోవడం ప్రారంభించింది.
ప్రతిమా బంద్యోపాధ్యాయ మొదటి రికార్డు 1945లో సెనోలా రికార్డ్స్ ద్వారా కనిపించింది. ఆకాశవాణి యొక్క ప్రసిద్ధ రేడియో కార్యక్రమంలో "అమల కిరణే" పాట 40ల చివరలో ప్రవేశపెట్టబడింది, 1952లో ద్విజెన్ ముఖోపాధ్యాయ్‌తో కలిసి "హే చారుపూర్ణో సోమోషిఖోరిణి" అనే యుగళగీతం ప్రవేశపెట్టబడింది, ఇది ఆమె ప్రజాదరణను పెంచింది. ఆమె 1951లో " సునందర్ బియే " చిత్రంలో శ్రీ సుధీర్‌లాల్ చక్రవర్తి సంగీత దర్శకత్వంలో " టోటిని అమి, తుమి సుదురేర్ చాంద్ " అనే బెంగాలీ పాటను రికార్డ్ చేయడం ద్వారా బెంగాలీ చిత్రాలలో ప్లేబ్యాక్ గానంలో అరంగేట్రం చేసింది . మూడు దశాబ్దాలుగా, ఆమె 65 కి పైగా బెంగాలీ చిత్రాలకు, అనేక సినిమాయేతర పాటలకు తన గాత్రాన్ని అందించింది.
1986లో ప్రతిమా భర్త శ్రీ అమియో కుమార్ బందోపాధ్యాయ మరణించిన తరువాత, ఆమె ఆరోగ్యం వేగంగా క్షీణించింది, 2004 జూలై 29న ఆమె తుది శ్వాస విడిచారు. ఆమెకు కుమార్తె రైకిషోరి బందోపాధ్యాయ, కుమారుడు అమర్నాథ్ బందోపాధ్యాయ, కుటుంబం ఉన్నారు.
శ్రీ లక్ష్మీ నరసింహస్వామి దేవాలయం (పాకిస్తాన్)

శ్రీ లక్ష్మీ నారాయణ దేవాలయం (ఉర్దూ: لکشمی نارائن مندر) పాకిస్తాన్‌లోని కరాచీలో ఉన్న ఒక హిందూ దేవాలయం. పాకిస్తాన్ హిందూ కౌన్సిల్ ప్రకారం, ఈ ఆలయం సుమారు 200 సంవత్సరాల క్రితం నిర్మించబడింది. స్థానిక సమాజంలోని హిందువులకు ఇది ఒక ముఖ్యమైన ఆరాధనా స్థలం. ఇది కరాచీలోని ఒక క్రీక్ ఒడ్డున ఉన్న ఏకైక పురాతన ఆలయాలలో ఒకటి.
నారాయణ మందిర్ పాకిస్తాన్‌లోని సింధ్ ప్రావిన్స్‌లోని కరాచీలో ఒక మైలురాయి అయిన స్థానిక జెట్టీ వంతెన క్రింద ఉంది. ఈ ఆలయం అనేక హిందూ ఆచారాలకు ముఖ్యమైన ప్రదేశం.
ఈ ఆలయం ప్రధానంగా హిందూ దేవత లక్ష్మి & లార్డ్ విష్ణుకి అంకితం చేయబడింది; అయినప్పటికీ, ఇది షిర్డీకి చెందిన హనుమాన్, సాయిబాబా విగ్రహాలకు నిలయం. ఆలయంలో జరుపుకునే ప్రధాన పండుగలు గణేశ చతుర్థి, గణేశుడి పుట్టినరోజు, రక్షా బంధన్. హిందువులు దేవతలకు నైవేద్యాలు సమర్పించడానికి, కర్ణి మరణ ఆచారాలను నిర్వహించడానికి ఆలయానికి వస్తారు. ఈ ఆలయం శ్రాద్ధం, దుర్గామాత మూర్తిలను (తొమ్మిది రోజుల పాటు గర్బాను ప్రదర్శించిన తర్వాత) వరుసగా నవ రాత్రి, గణేష్ చతుర్థి పండుగల ముగింపులో సముద్రంలో గణేశుని విగ్రహాలను నిమజ్జనం చేయడానికి ఒక పవిత్ర స్థలం. హిందువులు కర్మ శుద్ధి కోసం అరేబియా సముద్రపు నీటిలో మునిగి స్నానాలు చేస్తారు. వర్షాకాలంలో, హిందూ స్త్రీలు ఉపవాసం కోసం, తమ భర్తల శ్రేయస్సు కోసం ప్రార్థించడానికి ఆలయానికి వస్తారు.
ఓడరేవు అభివృద్ధి కార్యకలాపాలు, సైట్ సమీపంలో నిర్మాణ పనుల కారణంగా, ఆలయానికి సముద్రపు నీటి ప్రవేశం, దాని సమగ్రత ప్రమాదంలో పడ్డాయి. సెప్టెంబరు 2012లో, స్థానిక హిందూ సమాజం దాఖలు చేసిన పిటిషన్ తర్వాత, సింధ్ హైకోర్టు కరాచీ పోర్ట్ ట్రస్ట్ ఆలయాన్ని కూల్చివేయకుండా నిషేధిస్తూ ఉత్తర్వులు జారీ చేసింది. పిటిషనర్ హిందూ పంచాయితీ సభ్యుడు, ఎక్సైజ్, పన్నుల శాఖ మంత్రి అయిన ముఖేష్ చావాలా ఆలయ స్థలానికి సమీపంలో నిర్మాణ బాధ్యత వహించారని విశ్వసించారు. ప్రభావవంతమైన హిందూ నాయకులు, నగర అధికారులచే "కార్పొరేట్ దురాశ, వివక్షపూరిత కుల వ్యవస్థ" కారణంగా షెడ్యూల్డ్ కులానికి చెందిన ప్రాంతంలోని హిందూ కుటుంబాలు బలవంతంగా తిరిగి స్థిరపడుతున్నాయని విశ్వసించారు. 1993లో, భారతదేశంలో బాబ్రీ మసీదు కూల్చివేత తర్వాత ప్రతీకారంగా ఆలయం అపవిత్రం చేయబడింది.
శ్రీ లక్ష్మీనారాయణ మందిరం, కరాచీ

శ్రీ లక్ష్మీనారాయణ మందిరం (ఉర్దూ: لکشمی نارائن مندر) పాకిస్తాన్ లోని కరాచీలో ఉన్న ఒక హిందూ ఆలయం. పాకిస్తాన్ హిందూ కౌన్సిల్ ప్రకారం, ఈ ఆలయం కొన్ని వందల సంవత్సరాల క్రితం నిర్మించబడింది. ఈ దేవాలయం స్థానిక కమ్యూనిటీ యొక్క హిందువుల కోసం ఒక ముఖ్యమైన ప్రార్థన, ఆరాధన ప్రదేశము. ఈ మందిరం సజీవంగా ఉన్న పురాతన ఆలయాలలో ఒకటి. కరాచీలో క్రీక్ ఒడ్డున ఉన్నటువంటి ఒకే ఒక ఆలయం ఇది.
శ్రీ లక్ష్మీనారాయణ మందిరం పాకిస్తాన్ సింధ్ ప్రావిన్స్ లోని కరాచీలోని ఒక స్థానిక జెట్టీ వంతెన క్రింద ఉంది. ఈ దేవాలయం అరేబియా సముద్రము వైపుగా చూస్తూ ఉంటుంది. ఇది చాలా హిందూ ఆచారాలకు ముఖ్యమైన స్థలం.
ఈ ఆలయం ప్రధానంగా హిందూ దేవత లక్ష్మికి అంకితం చేయబడింది; ఏదేమైనా, హనుమంతుడు, షిర్డీ సాయిబాబా విగ్రహాలు కూడా ఉన్నాయి. గణేష్ పుట్టినరోజు, రక్షా బంధన్ గణేష్ చతుర్థి ఈ ఆలయంలో జరుపుకునే ప్రధాన పండుగలు. దేవతలకు అర్పణలు చేయడానికి, మరణం తర్వాత కర్మకు సంబంధించిన ఆచారాలను నిర్వహించడానికి హిందువులు దేవాలయానికి వస్తారు. ఈ ఆలయం శ్రద్ధను అందించడానికి, నవరాత్రి, గణేష్ చతుర్థీ పండుగల ముగింపులో; దుర్గా దేవత (తొమ్మిది రోజులు గర్బా నృత్యం ప్రదర్శించిన తరువాత) , గణేశ విగ్రహాలను సముద్రంలో నిమజ్జనం చేయుటకు ఇది పవిత్ర ప్రదేశం. కర్మ శుద్ధీకరణ కోసం అరేబియా సముద్రపు నీటిలో హిందువులు స్నానం చేస్తారు. ఋతుపవన కాలంలో, హిందూ మహిళలు ఉపవాసం కోసం దేవాలయానికి వచ్చి, వారి భర్తల బాగోగుల కోసం ప్రార్థిస్తారు.
ఈ ఆలయం సమీపంలో పోర్ట్ అభివృద్ధి కార్యకలాపాలు, నిర్మాణ పనుల కారణంగా, ఆలయం నుండి సముద్రపు నీటిలోనికి భక్తుల రాకపోకలకు వెళ్ళేందుకు నిరాకరించడం, మందిరం సమగ్రతకు కూడా బెదిరించడం జరిగింది. 2012 సెప్టెంబరులో స్థానిక హిందూ సమాజం ద్వారా పిటిషను దాఖలు చేసిన తరువాత, సింధ్ హైకోర్టు కరాచీ పోర్ట్ ట్రస్ట్‌ను మందిరం పరదేశాన్ని నిర్మూలించకుండా ఒక ఆదేశాన్ని జారీ చేసింది. దేవాలయం స్థలం సమీపంలో నిర్మాణ బాధ్యతకు హిందూ పంచాయతీ సభ్యుడు, ఎక్సైజ్, పన్నుల శాఖ మంత్రి ముఖేష్ చావ్లా అని పిటిషనర్ అభిప్రాయపడ్డారు. "కార్పొరేట్ దురాశ, ఒక వివక్షత కుల వ్యవస్థ" కారణంగా బలవంతంగా తిరిగి హిందూ నాయకులు, నగర అధికారులచే స్థిరపడినట్లు హిందూ కుటుంబాలు పేర్కొన్నాయి. కొత్త అభివృద్ధి ప్రణాళికలో భాగంగా ఒక వినోద కాంప్లెక్స్ నిర్మాణాన్ని కలిగి ఉండి, ఇది ఆలయ ప్రాంగణంలోని స్థలాన్ని ఆక్రమించి ఉంటుంది. 1993 లో, భారతదేశంలో బాబ్రీ మసీదు కూల్చివేసిన తరువాత ప్రతీకారంగా ఈ ఆలయం అపవిత్రం చేయబడింది.
బయోడైవర్సిటీ పార్క్, విశాఖపట్నం

బయోడైవర్సిటీ పార్క్, విశాఖపట్నం, ఒక బొటానికల్ గార్డెన్, ఒక ఎక్స్ సిటు కన్జర్వేషన్ పార్క్, ఇది భారతదేశంలోని ఆంధ్రప్రదేశ్ లోని విశాఖపట్నంలో మొట్టమొదటిది. ఈ పార్కు రాణి చంద్రమణి దేవి ప్రభుత్వ ఆసుపత్రి ఆవరణలో ఉంది. ఇది 3 ఎకరాల (1.2 హెక్టార్లు) విస్తీర్ణంలో విస్తరించి ఉంది. విశాఖపట్నంలోని డాల్ఫిన్ నేచర్ కన్జర్వేషన్ సొసైటీ (డీఎన్సీఎస్), రిజిస్టర్డ్, ఎకో ఫ్రెండ్లీ, ప్రభుత్వేతర సంస్థ దీనిని 13 సంవత్సరాలుగా నిర్వహిస్తోంది, ఇప్పుడు ఆసుపత్రి, విశాఖపట్నం మెట్రోపాలిటన్ రీజియన్ డెవలప్మెంట్ అథారిటీ సహకారంతో నిర్వహిస్తోంది. ఈ ఉద్యానవనం 2002 జూన్ 5 న ప్రారంభించబడింది. ఈ పార్కులో 2,000 జాతులకు పైగా మొక్కలు ఉన్నాయి. 60 జాతుల పక్షులు, 105 జాతుల సీతాకోక చిలుకల సందర్శనలను నమోదు చేసింది. ఈ ఉద్యానవనం విద్యార్థులకు, వృక్షశాస్త్రజ్ఞులు, జంతు శాస్త్రవేత్తలు, పరిశోధకులకు విద్య, అవగాహన, పరిశోధనలకు "సజీవ ప్రయోగశాల"గా మారింది.
ఈ ఉద్యానవనం 10 ప్రధాన మండలాలను కలిగి ఉంది:
పవిత్ర వనాలు
జురాసిక్ కాలం నాటి సజీవ శిలాజ మొక్కలు (జిమ్నోస్పెర్మ్స్)
కాక్టి, సుక్యులెంట్స్
అలంకరణ మొక్కలు
జల మొక్కలు
ఔషధ లేదా మూలికా, సుగంధ మొక్కలు
కీటకహార మొక్కలు
ఆర్కిడ్ లు
ఫెర్న్స్
వెదురు, తాటి తోటలు
ఈ విభాగాలలో కన్యహైర్ చెట్టు (జింగో బిలోబా), కృష్ణుని వెన్న కప్పు, పవిత్ర శిలువ, జీసస్ చిరునవ్వు, ఆటోగ్రాఫ్ చెట్టు, తలకిందుల చెట్టు, మిక్కీ మౌస్ చెట్టు, లాఫింగ్ బుద్ధ వెదురు, ఆక్టోపస్ చెట్టు వంటి వృక్ష వింతలు లేదా క్యూరియోసిటీలు ఉన్నాయి. ఇది 'గ్రీన్ హౌస్ లేదా పాలినెట్డ్ హౌస్', 'చెరువు', 'కాక్టస్ & సక్యులెంట్ కన్జర్వేటరీ' కలిగి ఉంది. వర్క్ షాప్ లు, శిక్షణా కార్యక్రమాలను నిర్వహించడానికి సొసైటీ ఒక ఇంటర్ ప్రిటేషన్-కమ్-ట్రైనింగ్ సెంటర్ ను ప్రారంభించింది.
బయోడైవర్సిటీ పార్క్ క్రింది మొక్కల సమూహాలను కలిగి ఉంది:
పార్కులో గోల్డెన్ బ్యాక్డ్ వుడ్ పెకర్, మచ్చల గుడ్లగూబ, పారాకీట్స్, బ్రాహ్మినీ స్టార్లింగ్, గ్రేటర్ కౌకాల్, రెడ్-విస్కర్డ్ బుల్బుల్, పర్పుల్ సన్బర్డ్, బర్న్ గుడ్లగూబతో సహా 60 జాతుల పక్షులు నమోదు చేయబడ్డాయి.
విశాఖపట్నం జిల్లాలోని తూర్పు కనుమల అడవులు, పట్టణ పరిసరాలలో 6 కుటుంబాలకు చెందిన 100 కంటే ఎక్కువ జాతులు గమనించబడ్డాయి, వీటిలో పాపిలియోనిడే కుటుంబం 10 కంటే ఎక్కువ జాతులు, పిరిడే 20 కంటే ఎక్కువ జాతులు, నింఫాలిడే 30 కంటే ఎక్కువ జాతులు, లైకేనిడే 20 కంటే ఎక్కువ జాతులు, రియోడినిడే 1 జాతులు, హెస్పెరిడే 10 కంటే ఎక్కువ జాతులు ఉన్నాయి. కొన్ని జాతుల మగ సీతాకోకచిలుకలు ఉదా: కాకులు, పులులు క్లస్టర్ అని పిలువబడే ఆసక్తికరమైన యంత్రాంగాన్ని చూపుతాయి. వర్షాకాలంలో, మగ పక్షులు క్రోటాలేరియా రెటుసా, హీలియోట్రోపియం ఇండికమ్ వంటి కొన్ని జాతుల మొక్కల చుట్టూ గుమిగూడి సంయోగానికి అవసరమైన కొన్ని ఆల్కలాయిడ్లు లేదా సెక్స్ ఫెరోమోన్లను పీల్చుకుంటాయి.
2014 అక్టోబరులో హుధుద్ తుఫాను తూర్పు భారతదేశం, నేపాల్ లలో భారీ నష్టం, ప్రాణ నష్టాన్ని కలిగించింది. పార్కు మొత్తం తీవ్రంగా దెబ్బతిని శ్మశానాన్ని తలపించింది. దాదాపు అన్ని వృక్ష జాతులు నేలకూలాయి, కంచెలు ధ్వంసమయ్యాయి, చెరువు, గ్రీన్ హౌస్, కాక్టి ఇల్లు కూలిపోయాయి. ప్రభుత్వ సహకారంతో విద్యార్థి వలంటీర్లు ఏడాది వ్యవధిలోనే పార్కును పునరుద్ధరించారు.
విశాఖపట్నంలోని బయోడైవర్సిటీ పార్కు అభివృద్ధి, నిర్వహణకు డాల్ఫిన్ నేచర్ కన్జర్వేషన్ సొసైటీ (డీఎన్సీఎస్) రెండు ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వ రాష్ట్ర స్థాయి అవార్డులను అందుకుంది.
కొప్పుల హేమాద్రి

కొప్పుల హేమాద్రి వృక్ష శాస్త్ర పరిశోధకులు. ఆంధ్ర ప్రదేశ్ లో ఉన్న తూర్పుకనుమల అడవుల్లో మాత్రమే కనిపించే నాగార్జున ఉల్లిగడ్డ అనే మొక్కను తొలిసారిగా 1982 లో కొప్పుల హేమాద్రి, స్వహారి శశిభూషణరావు అను వృక్షశాస్త్రవేత్తలు కనుగొన్నారు .
కొప్పుల హేమాద్రి తూర్పు గోదావరి జిల్లా, గొల్లప్రోలు గ్రామంలో సెప్టెంబర్ 19, 1938 న జన్మించారు. ఈయన అనకాపల్లి లోని ఎ.ఎం.ఎ.ఎల్. కాలేజీ నుంచి బి.ఎస్.సి (కెమిస్ట్రీ) పట్టాను 1959 లో పుచ్చుకున్నారు. యూనివర్శిటీ ఆఫ్ బోంబేలో బి.ఎస్.సి ఆనర్స్ పూర్తి చేసారు. బొటానికల్ సర్వే ఆఫ్ ఇండియా (వెస్టర్న్ సర్కిల్) పూనాలో పరిశోధకునిగా ఉద్యోగంలో చేరారు. మొక్కలు వాటి జాతులు, వైవిధ్యాలు గురించి గాఢ అధ్యయనం చేస్తూ పరిశోధనలు ప్రారంభించారు. ఎం.ఎస్.సి అభ్యసిస్తూ పరిశోధన పత్రాలు సమర్పించేందుకు "ఫ్లోరా ఆఫ్ జన్నర్" ప్రాంతాలలో మొక్కల జాతులు మీద విశేష పరిశోధనలు చేసారు.
సహ్యాద్రి కొండల నడుమ ఉన్న దట్టమైన అటవీ ప్రాంతమే ఫ్లోరా ఆఫ్ జన్నర్. ఆ ప్రాంతాన్ని అణువణువునా పరిశోధించి 14 కొత్త మొక్కలను కనిపెట్టారు. శతాబ్దాల నుండి పరిశోధకులకు కానరాని, తెలియని ఆ మొక్కల వినియోగం, ప్రయోజనాల గురించి ప్రాచీన గ్రంథాలను సంప్రదించారు. తన పరిశోధన సారాంశాన్ని "బొటానికల్ సర్వే ఆఫ్ ఇండియా" సంస్థ డైరక్టరుకు పరిశీలన నిమిత్తం పంపగా, దానిని పి.హెచ్.డికి పంపించవలసినదిగా సలహా యిచ్చారు. దానిని ప్రపంచ ప్రఖ్యాత సంస్థ "రిజ్క్ హెర్బేరియం" (పోలండ్ దేశం) కు పంపించారు. అక్కడి డైరక్టరు ఆయన పరిశోధనా గ్రంథాన్ని క్షుణ్ణంగా పరిశీలించి, చిన్న, చిన్న సవరణలు చేసి పి.హె.డికి బదులుగా డి.ఎస్.సి పట్టాను అందించారు. ఈయన పరిశోధనలతో 40 కొత్తరకాల మొక్కలు వైద్యరంగంలో ప్రవేశించాయి. ఆయన కేంద్రీయ ప్రభుత్వ ఆయుర్వేద సంస్థలో సర్వే అధికారిగా ఔషథ మొక్కలను పరిశోధనలు జరిపేందుకు నియమితులయ్యారు. అప్పటి వరకు ఉన్న ఆయుర్వేద గ్రంథాలళో, నిఘంటువులలో ఉన్న మందుల మొక్కల పేర్చు దాదాపుగా అన్ని తప్పులుగా ఉండేవి. అన్ని తప్పులను సవరించి, వర్గీకరణలు చేసి, అసలు సిసలైన నామకరణం చేసారు.చరిత్ర గర్భంలో మాటు మణిగిన 24 రకాల మొక్కలను కొత్తగా పరిచయం చేసారు. హిమాలయాలలో మాత్రమే లభ్యమవుతుందనుకొనే " గోమూత్ర శిలాజిత్"ను ఆంధ్ర ప్రదేశ్, కర్ణాటక రాష్ట్రాలలో ఉన్నట్లు కనుగొన్నారు. ఈ "గోమూత్ర శిలాజిత్" కడప లోని వెంపల్లి కొండల మీద "రక్తమండలం" పేరుతోనూ, అనంతపురం జిల్లా మడకసిర గ్రామ ప్రాంతాలలోని బంగారు నాయకుని కొండమీద "మునిరెట్ట" పేరుతోనూ, మహబూబ్ నగర్ జిల్లాలో "కొండముచ్చు మూత్రం" గానూ పిలువబడుతుంది.
ఆయన 2005 వరకు 15 వైద్య గ్రంథ రచనలను వెలువరించారు. ఆంధ్ర ప్రదేశ్ లో మందు మొక్కలు, ఔషథీ వృక్ష శాస్త్రము, లను తెలుగు అకాడమీ వారు ప్రచురించి బి.ఎస్.సి (ఆయుర్వేద) విద్యార్థులకు పాఠ్య గ్రంథాలుగా రూపొందించారు. ఈయన ఆంధ్ర ప్రదేశ్, తెలంగాణ రాష్ట్రాలలో వివిధ జిల్లాల్లో లభ్యమవుతున్న ఔషథీ మొక్కలను పరిచయం చేస్తూ వాటి వినియోగ విధానాలను వివరిస్తూ పలు గ్రంథ రచనలు చేసారు. "గిరిజన మూలికా వైద్యం" గ్రంథం ప్రసిద్ధి పొందింది. ఆయుర్వేద నిఘంటువులను అక్షర క్రమంలో నామీకరణ ద్వారా సరిదిద్దారు.
కొప్పులవారి కతలూ…కబుర్లూ పుస్తకంలో ఆయన అనుభవాలను కథల రూపంలో వివరించారు. పుస్తకంలో సగం కబుర్లు తన ఊరు గొల్లప్రోలు గురించి. ఇందులో కనిపించే వ్యక్తులు — రచయిత తాతగారు, అమ్మా నాన్నలు, అక్కలు, బళ్ళో గురువు, స్నేహితులు, మంత్రగాళ్ళు — ఇలా ఎందరో. అందరి గురించి తీయటి జ్ఞాపకాలు. చదివిన ప్రతి ఒకరికీ వారి చిన్ననాటి విషయాలు కచ్చితంగా జ్ఞాపకం వస్తాయి. పల్లె వాతావరణంలో పెరిగిన వారికైతే ఇది మృష్టాన్నభోజనమే. మిగత సగం వ్యాసాల విషయాలు — కాలేజి చదువు, కాలేజి గురువులు, సహోద్యోగులు, ఉద్యొగంలో దోహదపడ్డ పెద్దలు, వృక్షశాస్త్ర పరిశోధనలు, ముఖ్యంగా మూలిక వైద్యం (herbal medicine).
బంతిపువ్వు

బంతిపువ్వు (Tagetes) . బంతి పువ్వు మెక్సికో , దక్షిణ అమెరికా, భారత్ లలో పంట గా వేస్తారు. ఇవి బంగారు , పసుపుపచ్చ , నారింజ రంగులలో లభ్యమవుతుంది. బంతి పూవులును భారత దేశములో పూజలలో, పెళ్లిళ్లలో అలంకరణ చేస్తారు.బంతి పువ్వు వాణిజ్య పంట. బంతి పువ్వును ఆధారం గా చేసుకొని ఆచార్య ఆత్రేయ తెలుగులో మూగ మనసులు చిత్రములో " ముద్ద బంతి పువ్వులు మూగ కళ్ళ ఊసులు " అనే పాటను వ్రాశారు .
ప్రపంచ దేశాలలో గాక మన దేశం లో తెలంగాణ , ఆంధ్ర ప్రదేశ్ , కర్ణాటక , తమిళనాడు, ఉత్తర్ ప్రదేశ్,పశ్చిమ బెంగాల్ , సిక్కిం, మధ్య ప్రదేశ్ , గుజరాత్ వివిధ రాష్ట్రములో లలో పండిస్తారు . బంతి పువ్వు విత్తనాలు త్వరగా మొలకలుగా వస్తాయి. సాధారణంగా 8 వారములలో మొలకలు అందుబాటులో ఉంటాయి. ఈ బంతి పువ్వలను మనము కూర గాయల తోటల మధ్యలో వేయగలుగుతే తోటకు అందం గా ఉంటుందని చెప్పవచ్చును. తోటలకు తెగుళ్లను రాకుండా అరికట్టుతుంది . తగినంత సూర్యరశ్మిలో బంతి పువ్వుల తోట రాగలదు .
బంతిపువ్వుల కు నీళ్లు పోసినప్పుడు కొంత మేరకు మధ్యలో ఎక్కువగా నీరు లేకుండా చూడ వలెను. ఎక్కువ ఎండలో నీటిని గమనిస్తుండాలి. తడి వాతావరణం లో కుళ్ళి పోవడానికి ఆస్కారం ఉంటుంది. బంతి పువ్వుల తోట అలంకరణ కోసం సాధారణంగా పెరిగే పువ్వులలో ఒకటి సామాజిక కార్యక్రమాల కోసం దండలు తయారు చేయడానికి వాడతారు. బంతి పువ్వుల పెరుగుదలకు కావలసిన ఉష్ణోగ్రత 18-20 డిగ్రీలు . 35 డిగ్రీల కంటే ఎక్కువ ఉష్ణోగ్రతలు ఉంటే మొక్కల పెరుగుదల అంత గా ఉండవు .శీతాకాలంలో, మొక్కలు , పువ్వులు మంచుతో దెబ్బతింటాయి. బంతి పువ్వును వివిధ రకాల నేలలలో పెంచవచ్చు.2. ఫ్రెంచ్ (మరగుజ్జు) బంతి పువ్వులు (ఫ్రెంచ్ మరగుజ్జు) తేలికపాటి నెలలో పండిస్తారు. అయితే బాగా ఎండిపోయిన, తేమతో కూడిన నేలలు ఆఫ్రికన్ (పొడవైన) బంతి పువ్వులకు బాగా సరిపోతాయి. నీటిపారుదల వారానికి ఒకసారి లేదా రెండు సార్లు అవసరము . నీటి స్తబ్దతను నివారించాలి. బంతి పువ్వుల పంటను 7-8 రోజుల వ్యవధిలో సేద్యం చేయ వలెను .దీనికి నేల పరిమాణం, ఋతువుల( సీజన్) పై ఆధారపడి ఉంటుంది. వేసవిలో 4,5 రోజుల విరామం తర్వాత నీటిపారుదల అవసరం, శీతాకాలంలో 10-12 రోజుల విరామం. వర్షాకాలంలో వాతావరణం అవసరమైన ప్రకారం నీటిని వాడవలెను. బంతి పువ్వు నాట్లు వేసిన తరువాత పుష్పానికి 40-50 రోజులు సమయం పడుతుంది. పువ్వులు ఉదయం వేళల్లో కోయాలి, తీసే ముందు నీటిపారుదల మంచి పూల ఎక్కువగా రావడానికి ఆస్కారం ఉంటుంది . క్రమం తప్పకుండా పువ్వులు తీయడం ,ఎండిన పువ్వుల తొలగింపు దిగుబడిని పెంచుతాయి. కొమ్మతో ఉన్న పువ్వులు కట్టలుగా కట్టి మార్కెట్‌కు రవాణా చేయబడతాయి. ఒక మొక్క దగ్గర 100 నుండి 150 పువ్వులు పొందవచ్చు. బంతి పువ్వులు వచ్చే వ్యవధి సుమారు 3 నెలలు. పంట కోసిన తరువాత, పువ్వులను చల్లని ప్రదేశంలో ఉంచడం మంచిది. బంతి పువ్వు రవాణా, దగ్గర మార్కెట్ల కోసం గోనె సంచులలో ప్యాక్ చేస్తారు ,దూర ప్రాంతములకు వెదురు బుట్ట ను వాడతారు
యాప్రాల్

యాప్రాల్, తెలంగాణ రాష్ట్రం, మేడ్చల్ జిల్లా, అల్వాల్ మండలానికి చెందిన గ్రామం, ఈశాన్య సికింద్రాబాదు శివారులోని ఒక ప్రాంతం. 1980ల మధ్యకాలంవరకు అల్వాల్ మున్సిపల్ కార్పోరేషన్ పరధిలో గ్రామ పంచాయితీగా ఉండేది. 2007లో అల్వాల్‌తో సహా 12 మున్సిపాలిటీలు, హైదరాబాదు పరిసరాల్లోని 8 గ్రామ పంచాయతీలు విలీనం చేయబడి హైదరాబాదు మహానగరపాలక సంస్థగా (జిహెచ్‌ఎంసి) ఏర్పడింది. అప్పటినుండి ఇది జిహెచ్‌ఎంసి (నేరెడ్‌మెట్‌ డివిజన్, మల్కాజ్‌గిరి సర్కిల్) లో ఒక భాగంగా ఉంది.
1980ల కాలంలో ఈ యాప్రాల్ ప్రాంతం వ్యవసాయ భూములతో, 3000ల కన్నా తక్కువ జనాభాతో ఉండేది. తరువాతికాలంలో ఇది నివాస ప్రాంతంగా మారింది.
ఇక్కడికి సమీపంలో సైనిక్ పురి, కాప్రా, అల్వాల్, బొల్లారం, కౌకూర్, సికింద్రాబాద్ కంటోన్మెంట్ మొదలైన ప్రాంతాలు ఉన్నాయి.
ఈ ప్రాంతంలోని యాప్రాల్ సరస్సు, ఇక్కడి వ్యవసాయానికి ప్రధాన నీటి వనరుగా ఉంది. అనేక దశాబ్దాలుగా, మహాంకాళి బోనాలు, మల్లన్న జాతర పండుగలు జరుపుకుంటున్నారు.
సీతమ్మపేట (విశాఖపట్నం)

సీతమ్మపేట, ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రం విశాఖపట్నంలోని ఒక శివారు ప్రాంతం. ఇది నగరం ప్రధాన ఆదాయ ప్రాంతాలలో ఒకటిగా ఉంది. ఈ ప్రాంతంలో దసరా, వినాయకచవితి పండుగలు ఘనంగా జరుపబడుతాయి.
ఇది 17°43′58″N 83°18′32″E﻿ / ﻿17.732771°N 83.308995°E﻿ / 17.732771; 83.308995 ఆక్షాంశరేఖాంశాల మధ్య ఉంది. సముద్ర మట్టానికి 17 మీటర్ల ఎత్తులో ఉంది.
మధురానగర్, శాంతిపురం, రేసువానిపాలెం, నక్కవానీపాలెం, అక్కయ్యపాలెం మొదలైన ప్రాంతాలు ఇక్కడికి సమీపంలో ఉన్నాయి.
సీతాంపేట ప్రాంతం ద్వారకా బస్ స్టేషనుకు చాలా దగ్గరగా ఉండడం వల్ల నగరంలోని అన్ని ప్రాంతాలకు బస్సు సౌకర్యం ఉంది. 16 జాతీయ రహదారితో కలుపబడి ఉంది. ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్ర రోడ్డు రవాణా సంస్థ ఆధ్వర్యంలో సీతమ్మపేట మీదుగా అక్కయ్యపాలెం, గాజువాక, ఎన్ఏడి ఎక్స్ రోడ్, మద్దిలపాలెం, పెందుర్తికు మొదలైన ప్రాంతాలకు బస్సు సౌకర్యం ఉంది. ఇక్కడికి సమీపంలో విశాఖపట్నం రైల్వే స్టేషను, కొత్తపాలెం రైల్వే స్టేషను ఉన్నాయి.
దపోరిజో

దపోరిజో, భారత రాష్ట్రం, అరుణాచల్ ప్రదేశ్ లోని అప్పర్ సుబన్సిరి జిల్లాకు చెందిన జనాభా గణన పట్టణం.
డాపో అనేద వాస్తవానికి అంటువ్యాధులకు లేదా దుష్టశక్తులకు వ్యతిరేకంగా "రక్షణ" లేదా "అవరోధం" అని సూచించగా, రిజో అనే పదం "లోయ" అర్థాన్ని సూచిస్తుంది.ఇది ఎగువ సుబన్సిరి జిల్లా ప్రధాన కార్యాలయానికి పరిపాలనా కేంద్రస్థానం. ఇది అంతులేని కొండల మధ్య ఉన్న సుబాన్సిరి నది పైన ఉన్న ఒక అందమైన పట్టణం.ఈ పట్టణం డపోరిజో వంతెనకు పేరుపొందింది. ఎప్పటికప్పుడు ప్రహహం పెరిగే వేగవంతమైన వాటిలో ఇది ఒకటిగా ఉంది.ఈ వంతెన 2020 ఏప్రిల్‌లో కేవలం 27 రోజుల్లో నిర్మించారు.
As of 2001 India census, డపోరిజో జనాభా మొత్తం 15,468 మంది ఉండగా వారిలో పురుషులు 52% మంది, స్త్రీలు 48% మంది ఉన్నారు. డపోరిజో సగటు అక్షరాస్యత రేటు 59% ఉంది.ఇది జాతీయ సగటు 59.5% కన్నా తక్కువగా ఉంది.పురుషుల అక్షరాస్యత 66%, స్త్రీల అక్షరాస్యత 51% ఉంది. డపోరిజా జనాభాలో 6 సంవత్సరాల కంటే తక్కువ వయస్సు గలవారు 19% మంది ఉన్నారు. ఇది టాగిన్, గాలో, నైషి తెగల మూడు జాతుల మాతృభూమి. ఇది టాగిన్ తెగ జనాభా ఎక్కువ మంది ఉన్న మెజారిటీ ప్రాంతం.ఉప సమూహాలు లేదా వంశాలు లేవు. తమిన్, తాసి, గిడు గింగు, రెరి, మ్రా, నాహ్, మొదలైనవి.
2017 ఏప్రిల్ నాటికి 24-డపోరిజో నియోజకవర్గం ఎమ్మెల్యేగా తానియా సోకి పననిచేస్తున్నారు.2020 జనవరి నాటికి డిప్యూటీ కమిషనర్-కమ్-జిల్లా మేజిస్ట్రేటుగా కాంటో డాంగెన్, ఐపిసిఎస్, డపోరిజో టౌన్‌షిప్ ఎస్పీ (పోలీసు సూపరింటెండెంట్) గా తాపో గుజార్ పనిచేస్తున్నారు.
డపోరిజో సముద్ర మట్టానికి 600 మీటర్ల ఎత్తులో ఉంది. ఇది అరుణాచల్ ప్రదేశ్ ప్రధాన నదులలో ఒకటైన సుబాన్సిరి నది ప్రక్కన ఉంది.దాపోరిజో లోయ ప్రధాన ఉపనది శక్తివంతమైన బ్రహ్మపుత్ర మూడు మూలల్లో ఎవర్గ్రీన్ కొండలు, మరొకటి సుబన్సిరి నది చుట్టూ ఉంది.
డపోరిజో చుట్టూ ఉన్న ప్రదేశాలు మెంగా మందిర్, సిప్పీ మొదలైనవి. .
సి- డోని ఫెస్టివల్, మోపిన్, బోరి యుల్లో, వివిధ తెగల నియోకం పండుగలు ఏడాది పొడవునా చాలా ఉత్సవాలను చేస్తాయి.
అరుణాచల్ ప్రదేశ్ శాసనసభ నియోజకవర్గాల జాబితా మొత్తం 60 వ నియోజకవర్గాలు ఉన్నాయి
Savitri Vrata

Savitri Vrata (also Savitri Brata) or Savitri Amavasya is a fasting day, commemorating the pious act of Savitri who rescued her husband, Satyavan, from the god of death (Yama). It occurs on the new moon day in month of Jyeshtha. Married Hindu women observe a fast to promote a long, healthy life for their husbands. It is celebrated in the Indian states of Odisha, Bihar, Uttar Pradesh and in Nepal.
The same festival is observed on Vat Purnima, the full moon of Jyestha in other regions including Maharashtra, Goa, Gujarat, Karnataka.
The story of Savitri is noted in the Hindu epic Mahabharata. The vrata was named after Savitri, the beautiful daughter of King Ashvapati. She selected Satyavan as her life partner, a prince in exile who lived in the forest with his blind father Dyumatsena. Before marrying him, she was foretold that Satyavan would only live for a year - although, this did not stop her decision. After a year, Satyavan, accompanied by Savitri, went to the forest to chop wood, but fell unconscious and died. Yama, the god of death, appeared to take away Satyavan's soul. Seeing this, Savitri followed them, believing it to be her duty as a wife. Yama, moved by the devotion of Savitri, returned the life of her husband. Soon Satyavan regained his lost kingdom, and his father, Dyumatsena, regained his sight.
Savitri's virtue of faithfulness and devotion towards her husband has made her an exemplary figure for Hindu women.
The rituals related to Savitri Vrata are collectively compiled under Vat-Savitri puja which is mainly derived from the Sanskrit text the Skanda Purana. Rituals are also noted in later literary works (such as the Chaturvarga Chintmani and Vratarka) inspired by and extracted from the Skanda Purana.
During Savitri Vrata, reverence is offered to Savitri and a banyan tree - by watering and wounding a thread around it. Aside from its medicinal qualities and national symbolism, the banyan tree is offered homage because it is believed that Savitri attained spiritual prowess through its shade during her encounter with Yama.
In Odisha, women offer worship to a grinding stone or sila pua which is considered to be a symbolic representation of Savitri.
Baleganjur

Baleganjur atau Bleganjur adalah salah satu ensambel gamelan Bali. Istilah ini berasal dari kata Bala dan Ganjur. Bala berarti pasukan atau barisan, Ganjur berarti berjalan. Balaganjur kemudian menjadi Baleganjur yaitu suatu pasukan atau barisan yang sedang berjalan, yang kini pengertiannya lebih berhubungan dengan sebuah barungan gamelan.
Gamelan Baleganjur pada awalnya difungsikan sebagai pengiring upacara ngaben atau pawai adat dan agama.Tapi dalam perkembangannya,sekarang peranan gamelan ini makin melebar.Kini gamelan baleganjur dipakai untuk mengiringi pawai kesenian,ikut dalam iringan pawai olahraga,mengiringi lomba laying-layang,dan ada juga yang dilombakan.
Baleganjur adalah sebuah ensambel yang merupakan perkembangan dari gamelan bonang atau bebonangan.Baik dari segi instrumentasinya maupun komposisi lagu-lagunya. Bonang atau bebonangan adalah sebuah barungan yang terdiri dari berbagai instrument pukul(percussive) yang memakai pencon seperti reong,trompong kajar,kempli,kempur,dan gong. Gamelan bonang memakai dua buah kendang yang dimainkan memakai panggul cedugan. Dalam lontar Prakempa disebutkan bahwa gamelan bonang dipakai untuk mengiringi upacara ngaben.Sama kasusnya dengan gamelan baleganjur yang pada umumnya dipakai untuk mengiringi upacara ngaben.
Instrumen dalam Baleganjur terdiri dari:
Jing

Jing adalah alat musik tradisional Korea yang berupa gong yang terbuat dari kuningan. Dalam pementasan musik kerajaan, dipergunakan jing berukuran besar bernama daegeum. Nama lain jing adalah geum, geumjing dan geumra. Jing dimainkan dalam berbagai pertunjukkan musik seperti pawai militer (chwita), musik ritual Jongmyo Jeryeak, musik Buddhis, musik gut sampai permainan pungmul.
Jing adalah salah satu dari empat elemen penting samulnori, di mana suara yang dihasilkannya melambangkan angin. Jing dimainkan dengan cara dipukul menggunakan pemukul yang dibungkus kain, sehingga suara yang dihasilkan bernada rendah namun dalam dan lembut.
Diskografi Ungu

Grup musik pop rock Indonesia Ungu telah merilis 8 album studio, 7 album religi, 3 album soundtrack, 2 album kompilasi, 6 album video, 60 video musik, dan 99 singel. Ungu pertama kali dinaungi di bawah label Warner Music Indonesia sejak awal mereka berkarier sebelum akhirnya berganti label Trinity Optima Production pada 2005.
Ungu awalnya di bentuk di Jakarta dengan nama Glasses yang menjadi cikal bakal terbentuknya Ungu pada tahun 1993 oleh Aryo (vokalis), Ekky (gitar), Odhot (gitar), Herry (bass), dan Pasha Akbar (drum). Pada tahun 1996, Odhot, Herry Surya dan Pasha Akbar keluar dari Glasses. Odhot memilih bergabung dengan band lain, sementara dua orang itu Herry Surya dan Pasha Akbar membentuk Soda Band yang merupakan cikal bakal nama Padi. Band ini sempat vakum karena kesibukan masing masing personel beberapa bulan.
Pada 1996, Franky Hediakto (Ekky, gitar) dan Ariyo Wahab (Riyo, vokal) kembali mengaktifkan band ini, Kali ini Makki Parikesit menjadi pemain bass (Makki-bass), di saat pula Muhamad Nur Rohman alias Rowman "Garux" menjadi pemain drum (Rowman-drum), Dengan bergabungnya Makki & Rowman tak lama Ekky berkenalan dengan Iyus Tri Astanto Manager SK-FM, Iyus Tri Astanto mau pegang band mereka asalkan nama Glasses harus diganti. Sebab nama Glasses terlalu ke barat-baratan, Iyus mengusulkan nama Ungu, alasannya Ungu itu warna keagungan, saat bersamaan nama warna sebagai nama grup musik sedang populer. Ekky dan yang lainnya pun menyetujui nama itu. Dengan nama Ungu mereka mulai serius menulis lagu dan nge-jam di studio. Namun, pada 1997, karena merasa terlalu lama masuk dapur rekaman, Ariyo Wahab dan Rowman mengundurkan diri band yang baru setahun berganti nama menjadi Ungu. Ariyo memilih membentuk band State of Groove (SOG), sementara Rowman kembali beraktif dengan grup musik Garux.
Saat ini, Ungu beranggotakan Pasha (vokalis). Enda (gitar), Oncy (gitar), Makki (Bass), Rowman (drum).
Mesin drum

Mesin drum (bahasa Inggris: drum machine) adalah sebuah alat musik elektronik yang dapat membuat tiruan suara drum dan instrumen perkusi lainnya dengan pola tertentu. Alat ini biasa digunakan untuk keperluan rekaman musik dansa elektronik serta berbagai genre musik lain. Mesin drum juga digunakan untuk membuat lagu selain elektronika, misalnya lagu pop dari Michael Jackson, dengan album Thriller. Mesin ini berbentuk kotak dan memiliki tombol keypad untuk memprogram, seperti membuat ritme dan ketukan/beat.
Sebagian besar mesin drum sudah memiliki suara drum internal, serta parameter untuk memodulasi dan membentuk suara. Mesin drum menghasilkan suara baik dengan menggunakan sintesis atau dengan memutar sample hasil rekaman. Mesin drum sering digunakan untuk lagu populer hingga awal tahun 2000-an, ketika perangkat lunak seperti DAW lebih sering digunakan. Meskipun begitu, mesin drum masih sering digunakan hingga sekarang, terutama pada musik elektronik seperti hip-hop.
Pada awal 1930-an, Henry Cowell dan Léon Theremin mengembangkan Rhythmicon, sebuah inovasi yang merupakan cikal bakal dari mesin drum. Sejumlah produk lain diproduksi setelah itu, tetapi perubahan besar terjadi pada tahun 1980, dengan dirilisnya Linn LM-1, mesin drum komersial pertama untuk menggunakan suara sampel secara digital, yang memiliki fitur-fitur revolusioner pada masanya. Linn LM-1 telah digunakan oleh banyak musisi 80-an, seperti Michael Jackson, Prince, dan Phil Collins, bahkan hanya ada sekitar 500 LM-1 didunia sehingga susah untuk didapatkan.
Hampir bersamaan dengan perilisan Linn LM-1, yaitu Roland TR-808 yang diproduksi oleh Roland Corporation pada tahun 1980 hingga 1982. Berbeda dengan LM-1, yang menggunakan sampel digital otentik, TR-808 justru menghasilkan suara drum analog yang sama sekali tidak realistis. Pada awalnya TR-808 dianggap sebuah kegagalan. Namun, ketika musik hip-hop dan elektronik mulai muncul, para seniman dan produser menggunakan kembali suara TR-808. Hingga saat ini, TR-808 masih digunakan secara luas dalam genre musik elektronik.
Kampung Hanok Gunung Nam

Kampung Hanok Gunung Nam (남산골 한옥마을) adalah sebuah kampung yang terdiri dari rumah tradisional Korea (hanok) yang didirikan di Gunung Nam, Seoul, Korea Selatan. Kampung ini didirikan sebagai objek wisata baru pada tahun 1998 dan untuk memperingati ulang tahun kota Seoul yang ke-600 tahun. Kampung ini memiliki luas keseluruhan 8000 m persegi.
Arsitektur rumah yang terdapat di tempat wisata ini adalah giwa-jip atau rumah atap genting. Di sini para wisatawan dapat mempelajari tentang kehidupan masyarakat Korea pada masa Dinasti Joseon. Terdapat 5 buah rumah beratap genting yang berasal dari berbagai lokasi di Seoul yang dipindahkan dan direstorasi ditempat ini. Rumah pertama adalah milik Yi Seung-eop, seorang tukang kayu yang hidup di akhir masa Joseon. Di rumah-rumah ini dipamerkan hasil karya seni tradisional Korea seperti kilssam (teknik mewarnai pakaian), hanbok (pakaian tradisional), maedeup (pita rajutan). Selain itu setiap minggunya, diselenggarakan berbagai acara budaya seperti rekonstruksi upacara pernikahan tradisional, permainan alat musik gayageum dan geomungo, samulnori, bela diri tradisional dan sebagainya.
Gunung Kendang

Gunung Kendang adalah gunung berapi stratovolcano yang terletak di perbatasan kecamatan Kertasari, Kab. Bandung dan kecamatan Pasirwangi, Kab. Garut, Jawa Barat, Indonesia. Gunung Kendang terdapat empat lapangan Fumarol termasuk Kawah Manuk, dengan luas kawah 2,75 km. Gunung Kendang memiliki sublimasi Sulfur, letupan lumpur panas, dan Mata air panas.
Punggung lereng Gunung Kendang yang memanjang dari utara ke selatan menjadi batas alami bagi empat daerah aliran sungai utama seperti DAS Citarum yang berbatasan dengan DAS Cimanuk disebelah timur punggung lereng. DAS Cimanuk berbatasan dengan DAS Cikandang dan DAS Cilaki disebelah barat punggung lereng. DAS Cikandang berbatasan dengan DAS Cilaki pada sisi timur lereng. Terakhir DAS Cilaki yang berbatasan dengan DAS Citarum disebelah utara.
Mayoritas lereng komplek Gunung Kendang sebelah timur merupakan hulu sub DAS bagi DAS Cimanuk dimana aliran utamanya (Sungai Cimanuk) bermuara ke pantai utara Jawa. Sedangkan DAS Cikandang yang berada di sisi lereng selatan hingga barat daya serta DAS Cilaki, sama-sama mengalirkan air dari anak-anak sungai yang ada didalamnya menuju pesisir selatan Jawa. Gunung Kendang merupakan titik terjauh di ujung tenggara daerah aliran sungai Citarum.
Rampak Kendang

Rampak Kendang atau Rampak Gendang adalah salah satu kesenian tradisional masyarakat Sunda. Rampak kendang terdiri dari dua suku kata yaitu, 'Rampak' dan 'Kendang'. Rampak berasal dari bahasa Sunda yang memiliki pengertian serempak atau secara bersama-sama sedangkan Kendang atau Kendang Sunda adalah instrumen dalam gamelan Degung. Sehingga, Rampak kendang adalah pertunjukan kendang yang dilakukan secara bersama-sama.
Alat musik yang digunakan adalah kendang, sebagai alat musik utama dalam rampak kendang, rebab, gitar dan alat gamelan lainnya. Rampak kendang biasanya dimainkan lebih dari dua orang dengan menggunakan kostum yang sama. Saat pertunjukan berlangsung, para pemain naik ke atas panggung dan menempati posisi mereka di depan alat musiknya. Setelah aba-aba yang diberikan salah satu pemain, alunan musik yang penuh energik pun terdengar. Tidak hanya musiknya, tetapi para pemain ikut serta menggerakan kepala dan badan mereka. Rampak kendang sering dikolaborasikan dengan pertunjukan seni lainnya, seperti Tari jaipong.
Terdapat dua jenis Rampak Kendang:
Rampak kendang terkandung makna filosofis di dalamnya. Kesenian ini mencerminkan masyarakat sunda yang harmonis yang berlandaskan sifat-sifat bergotong-royong dan kecerian.
Dory Harsa

Dory Haryanto Eka Saputra, yang lebih dikenal sebagai Dory Harsa (lahir 27 November 1993) adalah pemusik berkebangsaan Indonesia. Namanya dikenal secara luas sebagai penabuh kendang untuk grup musik yang mengiringi setiap pertunjukan campursari Didi Kempot. Selain bermusik, ia juga seorang penyanyi.
Dory Harsa mengenal dunia musik sejak masih duduk di sekolah menengah pertama, belajar dari ayahnya, Agus Haryanto atau Agus Genjik, yang juga seorang pemain musik. Namun, ketika SMA dia baru bergabung dengan grup musik yang sering mengiringi setiap pertunjukan campursari Didi Kempot sampai Sang Maestro tersebut tutup usia pada tahun 2020, dan tercatat sebagai musisi paling muda di grup itu. Semula, Dory punya keinginan melanjutkan pendidikan dengan memperdalam ilmu musik, tapi ayahnya melarang, sehingga dia terpaksa mengambil jurusan Ilmu Komputer di Universitas Duta Bangsa.
Sering tampilnya Dory Harsa di atas panggung maupun ketika diundang sebagai narasumber di televisi cukup menyita perhatian publik, utamanya warganet karena sosoknya mirip dengan putera Presiden ke-6 Susilo Bambang Yudhoyono, Agus Harimurti Yudhoyono yang kini menjabat sebagai Ketua Umum Partai Demokrat.
Pernikahan keduanya dengan Nella Kharisma dilangsungkan pada tanggal 15 Agustus 2020 di Gereja Kristen Jawi Wetan, Purwoasri, Kabupaten Kediri, Jawa Timur. Hal tersebut ia sampaikan pada tanggal 9 September 2020. Sebelum menikah, Dory terlebih dahulu berpindah agama dari islam menjadi Kristen, mengikuti keyakinan Nella.
Mount Kendang

Mount Kendang is a stratovolcano located in the border between Kertasari Subdistrict, Bandung Regency and Pasirwangi Subdistrict, Garut Regency, West Java, Indonesia. It contains four fumarole fields including Kawah Manuk, a broad, 2.75 km wide crater. Sulfur sublimation, mud pots and hot springs are found in the volcano.
Roa stasjon

Roa stasjon er en stasjon på Gjøvikbanen, opprettet i 1909 da Roa–Hønefosslinjen ble bygget, og er derfor noe nyere enn nabostasjonene.
Stasjonen er fortsatt betjent av trafikkstyrer.
Én rushtidsavgang på linje R31 fra Oslo S har Roa stasjon som endestasjon i ruteplanen for 2023.
Innen utgangen av 2023 vil stasjonen ligge innenfor Ruters takstsoner i Oslo og Akershus i sone 2Ø.
Paul Armin Due

Paul Franz Wilhelm Armin Due (født 1870 i Kristiania, død 1926 i Oslo) var en norsk arkitekt. Han var sønn av arkitekt Paul Due (1835–1919) og ble utdannet ved Hannovers Polytechnikum i 1896.
Han arbeidet de første to årene etter uteksamineringen i Tyskland, men gikk inn i sin fars firma fra 1898 og tegnet en rekke jernbanestasjonsbygninger, bl.a. til Gjøvikbanen, Flekkefjordbanen, Hell-Sunnanbanen og Bergensbanen.
Fra 1911 hadde Paul Armin Due eget arkitektfirma i Kristiania, og tegnet fram til 1916 en del villaer i Aker (nå Oslo), blant dem:
De siste årene av sitt yrkesaktive liv arbeidet han hos Byarkitekten i Kristiania.
Siden far og sønn arbeidet med de samme prosjektene, er det i ettertid for enkelte jernbanebygninger usikkert hvem av de to som skal ha hovedæren. Men de aller fleste stasjonene fra tiden like etter 1900 og frem til 1910 var det Paul Armin Due som stod for. Mens faren var mer preget av historismen, tegnet Paul Armin i en mer jugend-preget stil, som var det nye og moderne stiluttrykket.
I tillegg til de opplistede stasjonsbygningene tegnet Paul Armin Due også stasjonsbygninger til den planlagte Urskogbanen (nå Urskog–Hølandbanen), men den private A/S Urskogbanen hadde ikke råd til å bygge slike påkostede stasjonsbygninger. I stedet fikk byggmester Günther Schüssler fra Kongsvinger i oppdrag å tegne stasjonsbygningene på strekningen.
Roa

Roa er administrasjonssenteret i Lunner kommune i Akershus, ca. 55 kilometer nord for Oslo. Roa ble fram til 2013 regnet som en del av tettstedet Roa/Lunner, men ble da skilt ut som eget tettsted med 968 innbyggere pr 1. januar 2023. Det ligger ved riksvei 4 mot Gjøvik og E16 mot Hønefoss. Roa stasjon er et sentralt knutepunkt på Gjøvikbanen.
I den tidligere lensmannsgården og garveriet ble Evangeliesenteret etablert i 1983. Senteret var i drift fram til 2008.