davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Masjid Agung Palabuhanratu

Masjid Agung Palabuhanratu nyaéta salahsawiosna masjid di Pasundan anu nyondong di Dayeuh Palabuhanratu, Jawa Kulon, Indonesia. Masjid ieu ngawitan di wangun dina taun 1926, sareung wit di adeugkeunna. Masjid Agung Palabuhanratu lokasina di Kalurahan Palabuhanratu, Kacamatan Palabuhanratu Kota, meuneuran paleubah Jalan Siliwangi Palabuhanratu, di sabeulah kulon Alun-alun Palabuhanratu.
Masjid ieu di wangun dina taun 1926 dina zaman Kolonial Walanda. Lahanna ogé mangrupikeun hibah ti warga kira-kira. Nyaéta warga Pakauman (Nami Kampung Kaum zaman kapungkur).
Citakan:Masjid di Indonesia
Masjid Pangeran Diponegoro

Masjid Diponegoro mangrupa tempat ibadah muslim anu bisa dipaké ku pengunjung atawa komunitas lokal pikeun ngalakonan ibadah agama jeung kagiatan lianna kayaning perayaan hari besar, ceramah, kajian agama sarta diajar Alquran. Masjid ieu nangtung dina hiji wewengkon 2,850 m2 mibanda luas wangunan 760 m2 sarta diwangun ku dua hambalan. Hambalan ka hiji kanggo para jamaah, tempat wudhu, mandi, rohangan pikeun ngadagoan, perpustakaan, gudang jeung dapur; sedengkeun hambalan kadua tempat imam, da'wah, mihrap, kitu ogé kubah ngawangun munara 26 méter luhurna keur azan.
Arsitéktur na dicokot tina bentuk lolobana masjid di Indonesia, kayaning Masjid Azhar Al jeung Masjid tina syahid Jakarta, Yogyakarta. konstruksi na ieu dilaksanakeun di 1973 sarta diresmikeun taun 1975 ku présidén Soeharto. Pangeran Diponegoro dipilih salaku nami tinimbangan alatan masjid bakti nami tokoh pahlawan nasional anu sakaligus mingpin agama Islam nu bareng jeung rahayat Yogyakarta pengkuh ngalawan kolonialismeu Walanda.
Wangunan anu lokasina di katuhu hareup gedong Sasana Kriya jeung tepung wates jeung garéja di Santa Chatarina. Ieu dimaksudkeun salaku simbol karukunan agama di Indonesia.masjid ieu téh teu saukur dipaké tempat ibadah keur Umat Islam di lingkungan TMII, tapi ogé pikeun nu datang sarta masarakat sakurilingna, boh sorangan boh berjamaah, kaasup solat Jumaah (Jumatan) jeung solat Taraweeh salila Ramadhan. Tapi pikeun hari-hari besar, saperti Idhul Fitri jeung idhul Adha, palaksanaan solat dipigawé di Plaza Tugu Api Pancasila. Ceramah agama anu boga tujuan pikeun nambahan pangaweruh atawa ngan saukur ngingetan aturan kahirupan di beragamapun diayakeun di masjid ieu.
Salian kagiatan rutin kaagamaan, Masjid Pangeran Diponegoro ogé dipaké pikeun upacara sarta bisa jadi dituturkeun ku hajatan, boh sacara sederhana boh rada meriah, ku nambahkeun tenda atawa lamun hayang ngayakeun resepsi maké Sasana Utomo atawa Sasono Adi Guno dina kira 100 méter.
Masjid ieu henteu ngabogaan hiasa dekoratif, hateup ngawangun kubah (doom) nyarupaan struktur gaya Bizantium nu di pangaruhan struktur ruhangan Panthéon (Kuna Yunani), nu miboga harti yén hirup manusa mangrupa struktur bagian udari leutik tina semesta jeung ngihan di handapeunana.
Masjid Al-Hakim Padang

Masjid Al-Hakim Padang nyaéta hiji masjid anu miboga gaya Taj Mahal di Basisir Padang, Kota Padang, Sumatra Kulon, Indonesia. Ieu masjid mimiti diwangun di awal 2017. Waragad pangwangunanna nyaéta ti hiji donatur, sedengkeun tanahna disadiakeun ku Pamaréntah Kota Padang luyu jeung panataan Basisir Padang anu dilakukeun ti taun 2014.
Masjid Al Imtizaj Bandung

Masjid Al Imtizaj Bandung nyaéta salah sahiji masjid nu aya di puseur Bandung, wangunana miboga ciri has arsitektur Tionghoa. Masjid ieu ayana di Jalan Banceuy No. 8. Loba jalma nu kairut ku arsitektur masjid ieu. Harti Al Imtizaj nyéta ngahijikeun atawa dina bahasa Tionghoa Ronghe.
Al Imtizaj mangrupa masjid arsitektur budaya tionghoa ku sabab éta bisa ogé disebuut Klenteng Berkubah ku sabab di jero wangunan ieu aya gapura nu wangunna saperti klenteng tapi di luhurna aya kubah nu biasa jadi siloka wangunan masjid di Indonésia.
Baheula masjid ieu dibangun pikeun ngaronjatkeun budaya seni tiongkok dina khasanah ngahijikeun etnis tionghoa Islam jeung umat Islam séjénna.
Sajarah munggaran dibangunna masjid ieu, mimitina ti kahayang Bapak HR. Nuriana (mantan Gubernur Jawa Kulon) pikeun ngawangun masjid keur Muallaf hususna pikeun muallaf etnis tionghoa. Tim arsitekna dipupuhuan ku Ir Danny Swardany MBA, nu mangrupa arsitek masjid Atta'awun Bogor nu jadi salah sahiji Monumen Kebersamaan Masyarakat Jawa Barat. Masjid ieu diresmikeun dina tanggal 6 Agustus 1429 H ku Bapak Nuriana nu diaranan Masjid Al Imtizaj.
Nalika abus ka daérah masjid, aya sababaraha korsi anu nyaman anu disayogikeun di palataran. Tatangkalan jeung kembang ngahias unggal juru Masjid Al-Imtizaj. Sanajan lokasina hareupeun jalan gedé, angkutan kota, beus kota, angkutan umum séjénna ngaliwat di hareup tapi teu kitu ngaganggu. Tapi nyaman jeung rada tiis lamun diuk di dinya. Wewengkon solat dibagi dua, nya eta awéwé jeung lalaki. Ti gapura, jamaah haji lalaki kudu turun sababaraha anak tangga pikeun asup ka tempat wudhu jeung tempat sholat. Samentara éta, awéwé kudu naek ka lantai dua.
Cinematic techniques

This article contains a list of cinematic techniques that are divided into categories and briefly described.
Movement can be used extensively by film makers to make meaning. It is how a scene is put together to produce an image. A famous example of this, which uses "dance" extensively to communicate meaning and emotion, is the film, West Side Story.
Provided in this alphabetised list of film techniques used in motion picture filmmaking. There are a variety of expressions:
To achieve the results mentioned above, a Lighting Director may use a number or combination of Video Lights. These may include the Redhead or Open-face unit, The Fresnel Light, which gives you a little more control over the spill, or The Dedolight, which provides a more efficient light output and a beam which is easier to control.
Sound is used extensively in filmmaking to enhance presentation, and is distinguished into diegetic and non-diegetic sound:
In motion picture and television production, a sound effect is a sound recorded and presented to make a specific storytelling or creative point, without the use of dialogue or music. The term often refers to a process, applied to a recording, without necessarily referring to the recording itself. In professional motion picture and television production, the segregations between recordings of dialogue, music, and sound effects can be quite distinct, and it is important to understand that in such contexts, dialogue, and music recordings are never referred to as sound effects, though the processes applied to them, such as reverberation or flanging, often are. Necessary incidental units of sound, footsteps, keys, a polishing sound, are created in a Foley studio.
New techniques currently being developed in interactive movies, introduce an extra dimension into the experience of viewing movies, by allowing the viewer to change the course of the movie.
In traditional linear movies, the author can carefully construct the plot, roles, and characters to achieve a specific effect on the audience. Interactivity, however, introduces non-linearity into the movie, such that the author no longer has complete control over the story, but must now share control with the viewer. There is an inevitable trade-off between the desire of the viewer for freedom to experience the movie in different ways, and the desire of the author to employ specialized techniques to control the presentation of the story. Computer technology is required to create the illusion of freedom for the viewer, while providing familiar, as well as, new cinematic techniques to the author.
ПФК Бургас

Бургас е футболен клуб от едноименния град. Президент на клуба е Ивайло Стоянов. Клубът е приемник на историята и традициите на ФК Мастер Бургас, създаден през 2009 година.
Отборът е създаден през 2009 г. с името Мастер. Още в първата си година, ФК Мастер спечели първенството в Южната Б областна група без да загуби нито една среща и придобива правото да се състезава в А областна група. От сезон 2010/2011 ФК Мастер използва детският отбор на град Българово, който играе от името на бургаския клуб в първенството на областната група. В отбора през сезон 2010/2011 се състезават известни футболисти като Стефан Трайков, Пламен Крумов, Тодор Киселичков и Стоян Ненов.
На 19 юни 2011 г. в баража за влизане във В група, Мастер побеждава Родопи (Момчилград) със 7:1. През сезон 2013/2014 старши треньор на отбора става бившият футболист на бургаския Черноморец, както и на Славия, Ангел Стойков. Мастер завършва на второ място, но печели място в Б група поради отказването на Бенковски (Бяла). На 19 юни 2014 г., БФС потвърждава отказа на Бенковски (Бяла) и изпраща официална покана към Мастер да заеме неговото място.
На 22 юни 2014 г. Мастер приема поканата, а ръководството заявява, че името на отбора се променя на ПФК Бургас както и клубните цветове от червено и бяло на синьо и бяло, в символика с цветовете на град Бургас. Мартин Бошнаков се оттегля от поста президент, но остава в ръководството на тима, където влизат още Руси Гочев и Тодор Райков.
На полусезона 2014/15 и по-точно 7 януари 2015 г. отбора се обединява с Нефтохимик от Б ОФГ Бургас. Доиграва сезона с името ПФК Бургас, а от 2015/16 носи името Нефтохимик.
Отборът играе домакинските си мачове на стадиона в град Българово, който се намира на 15 километра северозападно от Бургас. ФК Мастер разработва проект за обновяването на стадиона в град Българово, като стадионът получава лиценз за мачове от Б и В група.
Към 1 март 2015 г.
Бургас (община)

Община Бургас се намира в Югоизточна България и е една от съставните общини на област Бургас. Административен център на общината е град Бургас.
Общината се намира в централната част на област Бургас и с площта си от 559,151 km заема 6-о място сред 13-те общини на областта, което съставлява 7,22% от територията на областта. Границите ѝ са следните:
С изключение на най-северната и най-южната и югоизточна част територията на общината се заема от източната, най-ниска част на Бургаската низина. Най-северната част, част от землищата на селата Драганово и Брястовец се заемат от южните склонове на Айтоска планина (част от Източна Стара планина), като тук се намира и най-високата точка на общината – връх Керезбаир (330 m). В най-южната част, в землището на село Извор се простират част от най-северните разклонения на рида Босна от планината Странджа с маскимална височина до 160 m. В югоизточната част, в землището на село Маринка попадат западните склонове на възвишението Росен баир с височина от 267 m. В центъра на общината, западно от квартал „Меден рудник“ на град Бургас се издига уединеното възвишение Върли бряг с височина от 209 m.
Цялата община попада във водосборния басейн на Черно море. Тук се намират двете ни най-големи черноморски езера – Бургаското и Атанасовското и източната част на големия язовир Мандра. През общината преминават най-долните течения на четири реки: Айтоска и Чукарска река, вливащи се в западната част на Бургаското езеро и Факийска и Изворска река, вливащи се в югоизточната част на язовир Мандра.
Общината се състои от 12 населени места. Списък на населените места, подредени по азбучен ред, население и площ на землищата им:
Община Бургас включва два града (Бургас и Българово) и 13 села. Административно-териториалното деление на община Бургас включва 10 кметства (гр. Българово, м.с. Черно море, с. Рудник, с. Равнец, с. Маринка, с. Драганово, с. Брястовец, с. Изворище, с. Твърдица, и с. Извор) и 3 населени места с кметски наместници (с. Братово, с. Димчево, с. Миролюбово. Въпреки че Община Бургас е с население над 100 000 души, тя не е поделена на административни райони.
В самия гр. Бургас са обособени 6 териториални дирекции:
Средногодишното население за 2011 година е 212 902 жители.
Население на община Бургас през годините, според данни на НСИ:
Раждаемост, смъртност и естествен прираст през годините, според данни на НСИ:
Коефициент на раждаемост, смъртност и естествен прираст през годините, според данни на НСИ (средно на 1000 души, в ‰):
Численост и дял на етническите групи според преброяването на населението през 2011 г., по населени места (подредени по численост на населението):
Състав на общинския съвет, избиран на местните избори през годините:
През средата на общината, от запад на изток преминава последният участък от 15 km от трасето жп линия София – Карлово – Бургас.
През общината преминават частично или изцяло 12 пътя от Републиканската пътна мрежа на България с обща дължина 115,9 km:
Европейска част на Русия

Европейска Русия е частта от територията на Русия, разположена в континента Европа.
Обхваща западните части на страната, до планинската верига Урал. С площ около 3 960 000 km² тя заема приблизително 40% от територията на Европа.
Европейска Русия включва около 23% от общата територия на страната. В същото време там живеят 78% от населението при средна гъстота 27 души на квадратен километър, докато в Азиатска Русия средната гъстота е едва 2,5 души на квадратен километър.
Реки в Русия

По данни на Държавния воден регистър на Русия броят на реките в страната над 10 км е около 3,2 млн. броя. Те принадлежат към четири главни водосборни басейна, които от своя страна страна се делят на второстепени (морски) водосборни басейни: Атлантически океан (Черно море, Азовско море и Балтийско море); Северен ледовит океан (Баренцево море, Бяло море, Карско море, море Лаптеви, Източносибирско море и Чукотско море); Тихи океан (Берингово море, Охотско море и Японско море) и Вътрешни безотточни области (Каспийско море, междуречие Волга — Урал, безотточна област в басейна на река Об и басейн на езерото Убсу Нур)
Около 65% от територията на Русия принадлежи към водосборния басейн на Северния ледовит океан и неслучайно тук са най-дългите и с най-големи водосборни басейни реки на страната — общо 2522 реки над 100 км (72% от всички реки над 100 км в Русия), от които 37 над 1000 км (70% от всички „хилядници“). Втори по големина са Вътрешните безотточни области — около 20%, като на първо място е водосборния басейн на Каспийско море с трите големи реки вливащи се в него — Волга (най-голямата европейска река), Урал и Терек. Около 10% от територията на страната попада в Тихоокеанския водосборен басейн с двете големи реки Амур и Анадир, а останалите 5% от площта на Русия принадлежат към водосборния басейн на Атлантическия океан.
От таблицата е видно, че в Русия има 3532 броя реки с дължина над 100 км, от които:
Списъкът на реките в Русия е поделен на 4 подсписъка: • Списък на реките в Русия (водосборен басейн на Атлантическия океан) • Списък на реките в Русия (водосборен басейн на Северния ледовит океан) • Списък на реките в Русия (водосборен басейн на Тихия океан) • Списък на реките в Русия (водосборен басейн на безотточните области).
В тях са описани всички реки над 100 км в Европейската територия на страната и всички реки над 200 км в Азиатската част. Списъкът е съставен на следния принцип: океан — море — река – приток от първи порядък – приток от втори порядък и т.н. Пред всеки от притоците, независимо от кой порядък са, е поставен километърът, на които се влива в главната река, като километрите са отчетени от устието към извора на реката с по-висок порядък. Изключения правят тези реки, които не се вливат директно в реката от по-горен порядък, а в някой неин проток, ръкав или близко езеро. Със съответната стрелка са показани кой приток от коя страна на реката се влива: → ляв приток, ← десен приток, считано по посоката на течението на реката с по-голям порядък.
Списък на реките в Русия по дължина
In Soviet Russia

"In Soviet Russia", also called the Russian reversal, is a joke template taking the general form "In America you do X to/with Y; in Soviet Russia Y does X to/with you". Typically the American clause describes a harmless ordinary activity and the inverted Soviet form something menacing or dysfunctional, satirizing life under communist rule, or in the "old country". Sometimes the first clause is omitted, and sometimes either clause or both are deliberately rendered with English grammatical errors stereotypical of Russians.
Although the exact origin of the joke form is uncertain, an early example is from the 1938 Cole Porter musical Leave It to Me! ("In Soviet Russia, messenger tips you."). Bob Hope used the form at the 1958 Academy Awards. In the 1968–1973 television show Laugh-In, a recurring character, "Piotr Rosmenko the Eastern European Man" (played by Arte Johnson), delivered short jokes such as "Here in America, is very good, everyone watch television. In old country, television watch you!" This joke alludes to "telescreens" from George Orwell's dystopian novel Nineteen Eighty-Four, which both reproduce images and monitor the citizenry.
The joke form is often associated with the Soviet emigrant comedian Yakov Smirnoff, who used it, for example, in a 1985 Miller Lite commercial: "In America, there's plenty of light beer and you can always find a party. In Russia, Party always finds you". Another example is by Garry Kasparov: "Every country has its own mafia; In Russia, the mafia has its own country."
BeIN LaLiga

beIN LaLiga fue un canal deportivo de fútbol propiedad de Mediapro en colaboración con beIN Sports destinado a emitir LaLiga Santander. Inició sus emisiones a partir de la temporada 2016-2017, y​ transmitía ocho partidos por jornada, incluyendo a Real Madrid o Barcelona en todas las jornadas excepto las de los "clásicos". Adicionalmente, emitía uno de los dos Real Madrid-Barcelona de la temporada, emitiendo en esa jornada solo 7 partidos del resto de equipos, para totalizar 8 encuentros como el resto de jornadas. Asimismo, también emitía todas las eliminatorias por ronda excepto una de Copa del Rey en las que participaba al menos un equipo de Primera o Segunda, pero solo hasta la ronda de cuartos de final incluida.
El canal cesó sus emisiones el 16 de agosto de 2019, tras finalizar la concesión de derechos de LaLiga Santander para las tres próximas temporadas.​ Fue sustituido por Movistar LaLiga ese mismo día a las 00:00h.
Emitía a través de las tres plataformas de pago principales de España: Movistar+ y Orange TV, además de la regional asturiana Telecable. Cuando coinciden dos o más encuentros de Liga o Copa en simultáneo, se podía activar hasta un máximo de 7 señales adicionales para poder emitir todos ellos en directo. Estas señales se denominaban beIN LaLiga Max 1-8.
Nació el 1 de julio de 2016 a las 00:00 horas,​ solamente a través de la plataforma de Vodafone. Posteriormente se ampliaría a Movistar+, Orange TV y Telecable.
Su programación, basada en la emisión en directo y en diferido de partidos de Liga y Copa españolas, se completaba con programas de producción propia, reportajes, análisis y entrevistas.
Además, emite los siguientes programas de producción propia:
LaLiga 123 TV

LaLiga 1|2|3 TV fue un canal de televisión por suscripción español, propiedad de LaLiga, que inició sus emisiones el 19 de agosto de 2016 al declararse desierto el concurso de compra de los derechos audiovisuales de LaLiga 1|2|3 para las temporadas 2016–17, 2017–18 y 2018–19.​
El canal estuvo disponible a través de Movistar+, Vodafone TV, Orange TV, Telecable, Euskaltel y Opensport,​ y ofrecía 8 multicanales, además del canal principal.
El canal finalizó sus emisiones el 16 de agosto de 2019, tras finalizar la concesión de derechos de LaLiga 1|2|3 para las tres próximas temporadas.​
Copa de España de fútbol sala

La Copa de España de fútbol sala es una competición organizada por el Comité Profesionalizado de Fútbol Sala de la RFEF​ y se disputa desde el año 1990, coincidiendo con el inicio de la División de Honor. Hasta la edición de 2019 fue organizada por la Liga Nacional de Fútbol Sala.
Desde su primera edición hasta el presente, la Copa de España es disputada por los ocho primeros equipos clasificados al terminar la primera vuelta de la liga. Si la ciudad organizadora tiene un equipo en la División de Honor, este está clasificado automáticamente para disputar la Copa junto a los siete mejores clasificados. Los equipos se enfrentan en eliminatorias a partido único.
En la edición de 2007 se amplió el número de participantes a los 16 de la máxima categoría nacional. Los equipos se repartieron en 4 grupos de 4, basándose en la clasificación al término de la primera vuelta para elegir los cabezas de serie. De cada grupo se clasificaron dos equipos para cuartos de final, excepto donde hubo un equipo de la ciudad anfitriona, que paso automáticamente a cuartos junto al mejor clasificado de su grupo. Esta variante solo fue vigente para la competición de ese año.
Supercopa de España de fútbol sala

La Supercopa de España de fútbol sala es un torneo organizado por el Comité Profesionalizado de Fútbol Sala que enfrenta al campeón de División de Honor y al campeón de la Copa de España, basándose en la Supercopa de España de Fútbol. Hasta la edición 2019 fue organizado por la Liga Nacional de Fútbol Sala.
Si un equipo ganaba ambos títulos le era otorgado automáticamente el título de campeón de la Supercopa de España. En 2006 se estrenó el formato a cuatro equipos, incluyendo en la competición al subcampeón de Liga y al equipo anfitrión. Las eliminatorias se disputan a partido único con ronda de penaltis en caso de empate al términar el tiempo reglamentario más 5 minutos de prórroga.
Supercopa de España femenina de fútbol sala

La Supercopa de España de fútbol sala es un torneo organizado por el Comité Nacional de Fútbol Sala de la Real Federación Española de Fútbol que enfrenta al campeón de la Primera División de fútbol sala femenino y al campeón de la Copa de España. El Atlético Madrid Navalcarnero es el equipo que más veces ha logrado ganarla, con 8 títulos.
Desde su inauguración en 2003, hasta la temporada 2021-22, el trofeo se disputaba cada año a finales de agosto; a partir de la temporada 2022-23, se disputa a principios de febrero.
La Supercopa se disputa por eliminación directa a partido único.
Las normas del torneo establecen que cada vez que un club vence la competición tres veces seguidas o cinco alternas, y antes de que otro club lo logre, recibe el trofeo en propiedad, y a partir de la edición siguiente se disputa la posesión de uno nuevo. Entretanto, cada vencedor recibe una réplica del mismo. Solamente uno de los campeones tiene el trofeo en posesión.
Actualizado hasta la edición de la temporada 2024 incluida.
Stadium of Light

El Stadium of Light (en español: Estadio de Luz) es un estadio de fútbol situado en la ciudad de Sunderland, en el condado metropolitano de Tyne y Wear al noreste de Inglaterra. Sirve de sede habitual al Sunderland Association Football Club. Es también un estadio elite de la UEFA; esto le permite tener finales de competencias europeas.
El Estadio de Luz fue oficialmente inaugurado por el Príncipe Andrés, Duque de York, el 30 de julio de 1997 con el partido de exhibición del Sunderland A.F.C. contra el AFC Ajax.
Vicente Calderón Stadium

The Vicente Calderón Stadium (Spanish: Estadio Vicente Calderón [esˈtaðjo βiˈθente kaldeˈɾon]) was the home stadium of Atlético Madrid from its completion in 1966 to 2017, with a seating capacity of 54,907. It was located on the banks of the Manzanares, in the Arganzuela district of Madrid, Spain.
The stadium was originally called the Estadio Manzanares, but this was later changed to the Vicente Calderón Stadium, in honour of their long-term President Vicente Calderón. The stadium closed in 2017 after the conclusion of the 2016–17 season, with Atlético Madrid moving to Metropolitano Stadium for the following season. Demolition began in 2019 and completed the following year.
The original capacity from 1966 was 62,000 people. For the 1982 World Cup it was decided to add another 4000 seats, so the capacity from 1982 to 2001 was 66,000. After 2001 downsizing of the stadium started in small steps until its closing in 2017, when it stood with just below 55,000 seats.
A notable, and rather spectacular feature of the Vicente Calderón, was that the M-30 dual carriageway, running from the South Node Toledo Bridge, passed below one of the main stands.
Construction of a new stadium to replace El Metropolitano originally began in 1959, but came to a halt following financial problems. The ground eventually opened in 1966 as the Estadio del Manzanares, being renamed Vicente Calderón in 1972. The Stadium had a capacity of 62 000 people seated when opened in 1966. For the World Cup there was called for even more people in the Stadium, so by 1982 the capacity was 66 000 people. The 66 000 capacity was kept until 2001 when downsizing started in small steps at a time.
The final match at the stadium was on 28 May 2017, between a past and present Atlético side and a world XI.
Both Bruce Springsteen and The Rolling Stones played here in 1988 and 1981. Bruce Springsteen had an attendance of 70 000 People on August 2, 1988. The Rolling Stones had attendance of 68 000 people. The Springsteen concert and the Springsteen Concert in Camp Nou in front of 95 000 people were the fastest selling tickets ever in the history of Spain. On 23 September 1992 Michael Jackson held a sold-out concert as part of his Dangerous World Tour to 54,907 people. During his stay in Madrid, he visited numerous hospitals where sick children were kept who needed treatment and help for diseases and other conditions that were discovered during birth. Mexican pop group RBD recorded their Hecho en España DVD on 22 June 2007 during their Tour Celestial at the stadium. This tour spawned eight concerts throughout Spain.
The Estadio Vicente Calderón was located on the banks of the Manzanares river. The closest metro station to the grounds was Pirámides, located on Line 5.
The stadium hosted the final of the Copa del Rey (also previously known as the Copa del Generalísimo) on 14 occasions: 1973, 1974, 1975, 1977, 1979, 1981, 1986, 1989, 1994, 2005, 2008, 2012, 2016, and 2017.
The stadium hosted three games in the 1982 FIFA World Cup:
Ciudad Deportiva Atlético de Madrid

Ciudad Deportiva Atlético de Madrid, officially Ciudad Civitas Deportiva Atlético de Madrid is the training ground and academy base of Spanish football club Atlético Madrid. It was officially opened on 13 September 1995.
Located in Majadahonda and covering 55,000 m it is used since 1995 for youth and senior team trainings. It is also home to the mini Estadio Cerro del Espino, which is the home ground of Atlético Madrid B and CF Rayo Majadahonda, both playing in Segunda División B.
The club's future training facilities will be built in the city of Alcorcón which is located 15 km southwest of the Madrid metropolitan area. According to the preliminary design of the new sports city, the training centre will accommodate 11 regular-sized training pitches, a stadium with a capacity of 15,000 seats, a medical centre, a dressing room building and a residential building for the players. With an area of 1.4 million m, the new complex will cost about 114 million euros. The training complex will be surrounded with a sports club including a golf course, multiple tennis courts and swimming pools. The complex will accommodate a hotel and a shopping centre as well.
Spain national under-17 football team

The Spain national under-17 football team represents Spain in international football at this age level and is controlled by Royal Spanish Football Federation, the governing body for football in Spain.
Considered one of the strongest national teams in under 17 level, Spain has participated in 9 out of 14 World Cup tournaments. Spain hold the record of playing the most finals without ever winning the tournament, having finished as runners-up on four occasions.
*Denotes draws include knockout matches decided on penalty kicks.
In addition to team victories, Spanish players have won individual awards at UEFA European Under-17 Football Championship.
In addition to team victories, Spanish players have won individual awards at FIFA World Cup Under-17 Football Championship.
Note: Club(s) represents the permanent clubs during the player's time in the Under-17s.
Note: Club(s) represents the permanent clubs during the player's time in the Under-17s.
The following players were named in the squad for the 2025 UEFA European Under-17 Championship qualification matches against Norway, Germany and Austria in March 2025.
Caps and goals correct as of 19 February 2025, after the match against Denmark.
The following players have also been called up to the squad within the last twelve months and remain eligible for selection.
>
The following table shows Spain's head-to-head record in the FIFA U-17 World Cup.
Paquito Diaz

Si Francisco Bustillos Diaz, na mas kilala bilang Paquito Diaz (28 Mayo 1932 – 3 Marso 2011 [1] Naka-arkibo 2011-03-07 sa Wayback Machine.), ay isang beteranong Pilipinong aktor at direktor ng pelikulang nakatuon sa aksiyon at komedya. Kadalasang kontrabidang artista ang ginagampanan niya at kabilang dito ang pagiging kontrabida sa mga pelikula na pinagbibidahan ng kanyang kaibigan na si Fernando Poe, Jr. sa ilang mga ng mga pelikula niya. Katangiang pampelikula niya ang pagkakaroon ng makapal na bigote.
Namatay siya noong 3 Marso 2011 sa edad na 78 taong gulang.
Ang lathalaing ito na tungkol sa Pilipinas at Artista ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Romy Diaz

Si Romy Diaz (Nobyembre 28, 1940 – Mayo 10, 2005) ang tinaguriang Judas ng pelikula dahil siya ang laging lumalabas sa papel ni Judas kapag Mahal na Araw. Siya ay sumikat noong dekada 60s.
Ang lathalaing ito ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Kamaong Asero

Ang Kamaong Asero ay isang pelikulang nasa wikang Tagalog na lumabas sa Pilipinas noong 1981. Ginawa ang pelikulang ito sa ilalim ng pangangasiwa ng direktor na si Bobby P. Santiago ayon sa kuwentong isinulat nina Bienvenido A. Ramos at Amado Yasona (kilala rin bilang Armando Yasona). Isinulat ni Henry Cuino ang iskrinpley o iskript ng pelikula. Kabilang sa mga artistang nagsiganap sa pelikulang ito sina Lito Lapid, Alma Moreno, Jennifer Cortez, Paquito Diaz, Tintoy, King Gutierrez, Zandro Zamora, Jimmy Santos, Ruben Rustia, at Maritess De Joya. Inilabas ito ng VPS International Pictures.
Ang lathalaing ito na tungkol sa Pelikula mula sa Pilipinas ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Ako ang Huhusga

Ang Ako ang Huhusga (Kapag Puno Na ang salop part II) (Ingles: I Shall Judge (If the Ganta is Full Part II)) ay isang pelikulang aksiyon sa Pilipinas noong 1989, na pinalabas sa takilya ng Bonanza Films at Viva Films sa ilalim ng direksiyon ni Fernando Poe, Jr.
Si Hukom Valderama (ginagampanan ni Eddie Garcia), bagaman may maharlika at marangal na titulo sa lipunan, ay binabalot ng mga gawaing labag sa batas at katwiran. Natatakot siyang madamay at mapabalitang gumagawa ng mga gawaing ito. Subalit mapanindigang pinuno ng mga pulis si Tenyente Guerrero (ginagampanan ni Fernando Poe, Jr.) na matapang sa paghuhusto ng mga kamalian, lalo na dahil sa kaniyang hindi makatarungang pagkakabilanggo. Walang ibig sumaksi laban sa masamang hukom. Nagharap sa isang labanang personal si Hukom Valderama at Tenyente Guerrero.
Ang lathalaing ito na tungkol sa Pelikula mula sa Pilipinas ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Agila ng Maynila

Ang Agila ng Maynila (Ingles: Eagle of Manila) ay isang pelikulang aksiyon sa Pilipinas noong 1988 sa pamamagitan ng pawalan ng FPJ Productions sa direksiyon ni Pablo Santiago.
Si Mauro Reyes (ginagampanan ni Fernando Poe, Jr.) ay isang ekis na kalakihang pulis na magtutop ng metal bilang isang marahas ng pagbarilin sa mga batas ng patid iyon sa pamamahala sa itaas ng makipaglaban sa pamamagitan na ang kamatayan ng kaniyang pamilya at ang magiging pagliligtas. Sa mga gilid ng kahirapan ganyan ng mayroong nangyari sa kaniyang pamilya, siya ay magiging para sa humpak, na ang sarili ng gitna at walang pag asa sa buhay, hanggang sa isang kakilakilabot ng katampalasanan na hindi gumising sa kanyang pagkakilala. Ang bagay sa mga kaibang panggagahasa na pumatay at pagpaslang ganyan ang mayroon ng bumangon sa kanilang lugar, siya ay pagsuyo sa hindi magtakip ang paglingid ng mahiwaga ng mga kaso... Ang maghayag sa mga katapusan ang tumiklop sa batas ng pilitin ng mga pagsalangsang. Ang kalooban na siya ay maging mahusay sa pasiyahan ng lahat ng bagay na kahit na kung isang ekis na kalakihang pulis?
Ang Agila ng Maynila ay isang kuwento ng manubos na isang sarili sa daig ng buhay ng kapansanan.
Si Freddie Aguilar ay gumanap ng magaawit ng kantang "Agila ng Maynila" ang suliranin ng opisyal ng ganitong pelikula noong 1988.
Bela Padilla

Si Krista Elyse Hidalgo Sullivan (ipinanganak noong Mayo 3, 1991), na mas kilala sa kanyang pan-entabladong ngalan na si Bela Padilla, ay isang artistang Pilipina, tagagawa ng pelikula, tagasulat ng senaryo, paminsan-minsang host, at modelo.
Si Padilla (ipinanganak na Krista Elyse Hidalgo Sullivan) ay ipinanganak kay Cornelius Gary Sullivan at asawang si Margarette Cariño Hidalgo ("Meg"). Ang kanyang ina na si Meg ay isang maternal na first-degree na pinsan kay Robin Padilla. Ang kanyang ama ay hiwalay sa kanyang unang asawa. Mayroon siyang tatlong nakatatandang kalahating kapatid sa England mula sa unang pamilya ng kanyang ama habang mayroon din siyang isang kapatid na lalaki mula sa kapwa niya magulang. Una siyang nag-aral sa isang edukasyon na pang-Montessori na international school sa Forbes Park, Makati, bago sa Colegio San Agustin - Makati. Kinuha ni Padilla ang journalism bilang isang elective sa senior high school.
Ang lola ng ina ni Padilla ay ang kapatid ni Eva Cariño-Padilla, asawa ng aktor-director at dating gobernador ng Camarines Norte na si Roy Padilla, Sr. Siya ang pamangkin, ng pangalawang lahi na consanguinity, sa mga aktor na sina Rommel Padilla, Robin Padilla at BB Gandanghari, at pangalawang pinsan kina RJ at Daniel Padilla (mga anak ni Rommel) at sina Queenie at Kylie Padilla (mga anak na babae ni Robin).
Si Padilla ay natuklasan ng ABS-CBN talent scout na si Jet Valle matapos na makita siya sa isa sa mga field trip niya at ipinakilala siya sa ABS-CBN sa pamamagitan ng Star Magic Batch 15 at pinagtibay ang pangalan ng entablado na si Krista Valle. Sa parehong taon nakuha niya rin ang kanyang unang papel sa TV teen drama na Star Magic Presents : Abt Ur Luv Ur Lyf 2. Kalaunan ay pinalitan niya ang pangalan ng entablado sa kanyang tunay na pangalan na si Krista Sullivan nang magsimula siyang magtrabaho bilang isang freelance actress. Noong 2009, siya ay gumanap na isang menor de edad sa serye sa TV na Totoy Bato. Siya ay naging regular cast sa ikatlong panahon ng Lokomoko High sa TV5.
Noong 2010, iniwan niya ang Star Magic, pinalitan ang kanyang manager kay Claire dela Fuente at lumipat sa GMA-7. Kasabay ng paglipat, binago din niya sa wakas ang kanyang pangalan sa entablado patungo sa Bela Padilla.
Noong 2011, iginawad kay Bela ang Miss Friendship at ang mga Darling awards ng Media sa Asian Super Model Contest na ginanap sa Guilin at Nanning sa Guangxi Zhuang Autonomous Region ng China, noong 6 at 7 Setyembre.
Noong Marso 2012, si Padilla ay nasa gitna ng isang kontrobersya nang ang kanyang cover magazine ng FHM Philippines' ay naalis dahil sa mga paratang ng rasismo.
Noong 2015, bumalik si Padilla sa ABS-CBN matapos pumirma ng isang eksklusibong kontrata sa Dreamscape Entertainment Television, isa sa mga sikat na assets ng ABS-CBN, at ginampanan ang papel bilang Carmen sa hit na teleseryeng FPJ's Ang Probinsyano, inspirasyon mula sa pelikula ni Fernando Poe Jr. ng parehong pamagat, kasama sina Coco Martin, Maja Salvador at Susan Roces.
Noong 2019, si Bela Padilla na naka-star bilang pangunahing antagonista at isa sa mga bidang karakter ng Sino ang Maysala?: Mea Culpa bilang Juris.
Vinesauce

Ang Vinesauce (kilala rin bilang Vinesauce Vidya) ay isang pangkat ng iba't ibang mga streamer at isa ring media re-streaming website na nabuo noong Mayo 11th, 2010. Ang Vinesauce ay nakatuon sa iba't ibang larong paglalaro (kumpara sa mapagkumpitensyang paglalaro), at isang kultura ng mature nakakatawa at sa loob ng mga biro. Ang iskedyul ng Vinesauce ay walang iskedyul ng streaming, at naglalaro ang mga streamer anumang oras na komportable sila. Ang Vinesauce ay mayroon ding isang channel sa YouTube, kung saan naka-upload ang parehong mga stream ng clip at buong uncut stream.
Bago ang pagbuo ng komunidad ng Vinesauce, ang streamer na "Vinny" ay nagsimula sa isang channel sa YouTube, nilikha noong ika-21 ng Pebrero, 2010. Nag-upload siya ng mga maliliit na pag-record ng mga video game at mga pag-record ng mga banda sa amateur.
Noong ika-4 ng Nobyembre, 2015, ang mga channel ng YouTube at Twitch ng Vargskelethor ay naging kompromiso mula sa isang tagas ng password. Ang avatar at background ng kanyang channel sa YouTube ay binago, at 3 mga video ay nai-upload. Nang maglaon, ang lahat ng naunang mga nai-upload na video ay naging pribado. Sa kanyang channel ng Twitch, sinumang nag-uusap ay agad na ipinagbawal. Muling nakontrol ng Vargskelethor noong Nobyembre 10, 2015.
Ang logo ng Vinesauce ay isang berdeng cartoon na kabute, sa estilo ng powerup ng kabute sa seryeng Mario. Ang cap ng kabute ay isang berdeng-dilaw na gradient. Sa lugar ng gitnang puting bilog ay isang "V", na kumakatawan sa unang titik sa "Vinesauce". Ang puting tangkay ng kabute ay may mukha, na may bukas, nakangiting bibig at berdeng mata.
Ang pangalang "Vinesauce" ay isang kombinasyon ng "Vinny" at "sauce". Sinabi ni Vinny na pinili niya ang "sauce" dahil "ito ay isang masayang salita".
Ang Vinesauce is HOPE (paminsan-minsan ay pinaikli sa "ViH") ay isang kawanggawa stream na nagtataas ng pera para sa Pediatric Cancer Research Foundation (PCRF). Ito ay pinatakbo bawat taon mula noong 2014, at pinamamahalaan ng 501(c)(3) samahan na "Variety for HOPE". Si Hootey, isang dating streamer ng Vinesauce at iugnay, ay kasalukuyang nagdidirekta at nagpaplano sa charity stream.
Ito ay isang kaganapan sa streaming kung saan naglalaro ang iba't ibang mga streamer ng Vinesauce, labanan sa mga kumpetisyon, at nakikipag-ugnayan sa komunidad upang makalikom ng pondo.
Matapos ang kaganapan, ang mga nagresultang video ay nai-upload sa YouTube channel na "Variety for HOPE".
Ang Vinesauce.com ay isang website na pinapanatili ng Vinesauce, na unang nakarehistro noong Agosto 11, 2011. Ang pangunahing layunin ng website ay upang ipakita ang mga streamer ng Vinesauce, na nagli-link sa kani-kanilang mga pahina ng Twitter at Twitch.
Ang pag-link sa Twitch, ang stream ng salamin na footage mula sa mga streamer, kasama ang komentaryo.
Ang Vinesauce ay nagkaroon ng maraming mga streamer; 11 kasalukuyan, 5 ang dating. Ang bawat streamer ay may iba't ibang mga pangkalahatang iskedyul; habang ang mga batis ay hindi sinasadya na binalak nang maaga, ang ilang mga streamer ay may tinatayang pattern ng oras kung kailan sila nag-stream.
Annonacin

Ang annocin ay isang kemikal na natatagpuan sa ilang mga prutas gaya ng guyabano gayundin sa iba pang mga prutas mula sa pamilya Annonaceae. Ang isang pagsasaliksik na isinagawa sa Caribbean ay nagmungkahi ng koneksiyon sa pagitan ng pagkain ng guyabano at atipikal(hindi karaniwan) na mga anyo ng sakit na Parkinson sanhi ng sobrang taas na konsentrasyon ng annonacin. Ang mga pagsasaliksik ay nagpakitang ang araw araw na konsumpsiyon(pagkain) sa mga daga(3.8 at 7.6 mg kada kg kada araw sa loob ng 28 araw) ng guyabano ay nagsanhi ng mga lesyon sa utak ng mga ito na konsistente sa sakit na Parkinson.
Kasama ng ilang mga acetogenin, ang annonacin ay iniulat na humaharang ng mitochondrial complex I (NADH-dehydrogenase) na responsable sa konbersiyon ng NADH sa NAD at sa pagpuno ng proton gradient sa ibabaw ng panloob na membrano ng mitochondria(mitochondrial inner membrane). Ito ay epektibong nagsasara ng kakayahan ng isang selula na lumikha ng ATP sa pamamagitan ng landas oxidatibo na sa huli ay pumupwersa sa isang selula sa isang apoptosis(natural na kamatayan ng selula) o necrosis(kamatayan sanhi ng panlabas na paktor).
Rebecca

Si Rebecca ay isang Pilipinong aktres na sumikat noong kalagitnaan ng dekada 60s. Ang kasikatan niya ay umabot hanggang sa unang dekada 70s, Siya ay ipinanganak noong 1942
Si Rebecca ay unang napanood noong unang dekada sisenta sa pelikulang Divina, Diyos ng Apoy kung saan ipinakilala ang isa pang Magandang artista na si Rosario del Pilar. Bagamat maliit lang ang kanyang naging papel ay tumatak sa tao ang kanyang Mala-Morenang ganda at naging dahilan ito para kunin siya ng iba't-ibang produksiyon ng pelikula. Ilan sa mga pelikula niya kung saan nakasama niya si Da King ay ang Sigaw ng Digmaan (1963), Walang Hanggan (1964) kabituin si Amalia Fuentes, Ex-Convict (1967), Alyas 1 2 3 (1968) kasama si Nova Villa, Magpakailan Man (1968) kabituin si Susan Roces, at Asedillo kasama si Barbara Perez.
ilang sa mga nakasama na niyang sikat na aktor kung saan siya ang leading lady ay sina Jess Lapid sa Marko Asintado at Kardong Pusa noong (1968). Nakasama din niya si Tony ferrer noong 1968 sa pelikulang Brasong Bakal, Joseph Estrada sa 3 Hari at Bernard Belleza Maging ang Kontrabidang Komedyante na si Max Alvarado ay nakapareha niya noong (1968) sa Dirty Face Max at apat na kmedyante noong (1964) sina Oscar Obligacion, Pepe Pimentel, Pablo Virtuoso, Dencio Padilla para sa pelikulang 4 na Kabalyero
Dekada 70s ang huling dekada niya sa pelikula ay patuloy na nakagawa pa siya ng mangilan-ngilang pelikula kasama ang batikang aktor na si Joseph Estrada sa Padre Pugante noong (1970). Ang Pelikulang Bugoy kung saan nakasama naman niya ang naglalakihang bida at kontrabida at Basketball Player na sina Andy Poe, Paquito Diaz at Robert Jaworski.
Ang lathalaing ito na tungkol sa Pilipinas at Artista ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Bea Alonzo

Si Bea Alonzo (ipinanganak Oktubre 17, 1987) ay isang artista, at modelo mula sa Pilipinas.
Ipinanganak si Bea Alonzo noong Oktobre 17, 1987 sa Pilipinas. Isang Briton ang kanyang ama at Pilipina naman ang kanyang ina. Nagkahiwalay ang kanyang magulang noon pang apat na taong gulang siya.
Jaclyn Jose

Si Jacklyn Jose (21 Oktubre 1963 – 2 Marso 2024) ay isang artista sa Pilipinas. Siya ang unang Pilipino na nagwagi ng tropeo ng Best Actress sa Cannes Film Festival.
Ipinanganak si Jaclyn Jose bilang Mary Jane Santa Ana Guck noong Oktubre 21, 1963 sa Lungsod ng Angeles sa lalawigan ng Pampanga. Siya ay pangalawa sa anim na magkakapatid. Kapatid niya si Veronica Jones na naunang nag-artista kaysa sa kanya. Ang kanyang ina ay dating kumakanta sa isang bar at ang kanyang ama ay isang sundalo na American-German.
Dahil sa kahirapan ay pinangarap ni Jaclyn Jose na makapagtrabaho sa Japan para kumita ng mas malaki sa inaasahan.
Bago pinasok ni Jaclyn Jose ang larangan ng showbusiness sa edad na 21 taong gulang ay naging tindera muna siya ng bibingka. Siya din ay naging personal assistant ni Veronica Jones na kanyang kapatid.
Nagkaroon ng relasyon si Jaclyn Jose kay Mark Gil at nagkaroon sila ng anak na si Andi Eigenmann.
Ang unang role na ginampanan ni Jaclyn Jose sa telebisyon ay ang pagiging "Ester" sa palabas na "Familia Zaragoza" simula 1996 hanggang 1997. Ang kanyang huling pagganap ay bilang hepe ng kulungan na si "Supt./BGen. Dolores Espinas" sa palabas na "FPJ's Batang Quiapo" na ipinalas sa ABS-CBN.
Sa larangan ng pelikula, si Jaclyn Jose ay unang lumabas sa pelikula ni William Pascual na may pamagat na "Chicas" at sa pelikula ni Chito Roño na pinamagatang "Private Show" noong 1984. Gumanap din siya sa mga pelikulang "The Flor Contemplacion Story", "Patay na si Hesus", at "Kalel, 15".
Nanalo si Jaclyn Jose ng Best Actress Award sa Cannes Film Festival noong 2016 sa kanyang pagganap sa pelikulang "Ma' Rosa". Siya ang unang Pilipinang nanalo ng Best Actress sa Cannes Film Festival.
Pinarangalan ng Pambansang Komisyon sa Kultura at mga Sining si Jaclyn Jose noong 2017 dahil sa kanyang pagkapanalo sa Cannes Film Festival.
Ginawaran si Jaclyn Jose ng Movie Icon Award ng The Entertainment Editors' Choice of the Society of Philippine Entertainment Editors (The Eddys) noong 2023.
Nanalo din si Jaclyn Jose ng Gawad Urian best actress sa kanyang mga pagganap sa mga pelikulang "Takaw Tukso" noong 1987, "Itanong mo sa Buwan" noong 1989 at sa "Sarong Banggi" noong 2006.
Nakuha din ni Jaclyn Jose ang parangal bilang Best Supporting Actress galing sa Gawad Urian at Luna Awards sa kanyang pagganap bilang "Neneng" sa pelikulang "The Flor Contemplacion Story" na ipinalabas noong 1995.
Yumao si Jaclyn Jose noong Marso 2, 2024 sanhi ng myocardial infarction o atake sa puso sa edad na 60 taong gulang.
Mercedes Cabral

Si Ma. Mercedes Porte Cabral o Mercedes Cabral, ay (ipinanganak noong Agosto 10, 1986) ay isang Pilipinong aktres ay tanyag sa kanyang ginampanan sa Philippine arthouse at mga independent films, na kilala bilang Brillante Mendoza kabilang ang Serbis, Kinatay, Captive, and Thy Womb. At ang ilang mga pelikulang South Korean na Thirst directed kay Park Chan-wook. Noong 2021, siya ay lumahok sa Huwag Kang Mangamba At ginampanan ang kontrabidang Agatha, a wicked stepmother of Joy, na ginampanan ni Francine Diaz.Noong 2016, at sa Phil Giordano's award winning ng short film SUPOT.
Kumander Dante (film)

Kumander Dante (lit. 'Commander Dante') is a 1988 Filipino biographical action film about the co-founder of the New People's Army, the militant arm of the Communist Party of the Philippines, Bernabe "Kumander Dante" Buscayno. Produced and directed by Ben "M7" Yalung from a screenplay by Ricky Lee, the film stars Phillip Salvador as the titular rebel, alongside Laarni Enriquez, Paquito Diaz, Charlie Davao, Robert Talabis, Bing Davao, Bomber Moran, King Gutierrez, E. R. Ejercito, and Ruben Rustia; Buscayno himself provides the narration. The film was produced by Cine Suerte and was released on September 1, 1988.
Critic Lav Diaz gave Kumander Dante a positive review. It was nominated for five FAMAS Awards, for Best Action Picture, Best Supporting Actor (Diaz), Best Cinematography, Best Music and Best Art Direction, but it did not win in any category.
It is actor Luis Gonzales' third portrayal of Ferdinand Marcos, after the films Iginuhit ng Tadhana in 1965 and Pinagbuklod ng Langit in 1969.
Bernabe Buscayno stated in an August 1988 interview on the television program Public Forum that "40% of the film is not true", sharing that director Ben Yalung had altered certain portions of Ricky Lee's screenplay involving action sequences such as by adding the fictional scene of Buscayno disguising himself as a woman in a Volkswagen, to which Buscayno said that he only used a kalesa when he needed to be brought to a hospital for treatment. He also revealed that he had previously intended to delay the film's release in order to correct the inaccuracies, but decided against it due to the lengthy and expensive process of filing a complaint.
Phillip Salvador, who portrayed Buscayno in the film, also stated that they had to add scenes "for cinematic purposes" in order for the studio to make a profit at the box office and recoup the large budget it provided for the film.
Kumander Dante was graded "A" by the Movie and Television Review and Classification Board (MTRCB), indicating a "Very Good" quality, and was released in theaters on September 1, 1988.
Lav Diaz, writing for the Manila Standard, gave the film a positive review. Though he criticized the filmmakers' decision to not heed Bernabe Buscayno's qualms about inaccuracies and exaggerated action scenes in the film ("even if [director] Yalung's over-exaggeration of fight scenes is removed, the life of Dante would still reach Lam-Ang proportions"), he still commended Yalung's direction, Ricky Lee's screenplay, and the film's shot-on-location scenes.