Doraemon

Ang Doraemon (ドラえもん) ay isang seryeng manga na nilikha ni Fujiko F. Fujio (ang pen name ni Hiroshi Fujimoto), na kinalaunan ay naging seryeng anime. Ang serye ay tungkol sa isang pusang robot na nagngangalang Doraemon, na naglakbay pabalik sa panahon mula sa ika-22 dantaon upang tulungan ang isang batang mag-aaral, si Nobita Nobi.
Si Doraemon ay isinama bilang icon pangkultura ng Hapon at noong Abril 22, ay nahalal bilang sa sa mga 22 Bayani ng Asya ng magasin na Time Asia.. Karamihan sa mga kabanata ng Doraemon ay komedya na may mga aral ng tamang asal, tulad ng katapatan, , katapangan, atbp. May iilang din mga kabanata na nagpapalabas ng mga isyung may kinalaman sa kalikasan, tulad ng mga hayop na walang tirahan, mga nangaganib na maubos na species, pagkaubos ng mga kakahuyan, at polusyon. Ang mga paksa tulad ng mga dinosaur, ang teorya ng patag and daigdig, at Kasaysayan ng Hapon ay nakapaloob din.
Ang serye ay unang lumabas noong Disyembre 1969, nang ito ay nailimbag ng sabay-sabay sa anim na magkakaibang magasin. Tuos nito, may 1,344 na kuwento ang nabuo sa orihinal na serye, na nilimbag ng Shogakukan sa ilalim uring manga na Tentōmushi (てんとう虫) na umaaabot sa 45 na bolyum. Ang mga bolyum (volume) ay naipon sa Pang-Sentral na Aklatan ng Takaoka sa Toyama, Hapon, kung saan isinilang si Fujio.
Nanalo ang Doraemong ng unang Shogakukan Manga Award para sa pambatang manga noong 1982 at ng unang Osamu Tezuka Culture Award noong 1997.
Noong Disyembre 1969, ang mangang Doraemon ay sabay sabay na inilabas sa anim na buwanang magasing pambata. Pinamagatan ang mga magasin ayon sa taon ng pag-aaral ng mga bata, na kinabibilangan ng Yoiko (mababait na bata), Yōchien (nurseri), at ang Shogaku Ichinensei (Unang baitang) hanggang Shogaku Yonnensei (ika-apat na baitang). Noong 1973, ang serye ay nagsimulang lumabas sa dalawa pang magasin, Shogaku Gonensei (ika-anim na baitang) at ang Shogaku Rokunensei (ika-anim na baitang). Ang mga kuwentong tampok sa bawat magasin ay iba-iba, na nangangahulugang ang may-akda ay orihinal na lumilikha ng mahigit anim na kuwento bawat buwan. Noong 1977, ang CoroCoro Comic ay inilunsad bilang magasin ng Doraemon. Ang mga orhinal na manga binatay sa mga pangsineng Doraemon ay inilabas din ng CoroCoro Comic. Ang mga kuwentong inilaan sa ilalim ng uring Tentōmushi ay ang mga kuwentong matatagpuan sa magasin na ito.
Simula ng mailabas ang Doraemon noong 1969, ang kuwento ay pinili at pinagsama-sama sa apatnapu't limang mga aklat na inilimbag noong 1974 hanggang 1996, na may sirkulasyon na mahigit sa 80 milyon noong 1992. Karagdagan pa dito, ang Doraemon ay lumabas sa iba't ibang mga seryeng manga ng Shōgakukan. Noong 2005, ang Shōgakukan ay naglimbag pa ng serye ng limang aklat na manga sa ilalim ng pamagat na Doraemon+ (Doraemon Plus), na hindi makikita sa 5 aklat ng Tentōmushi
Si Doraemon ay ipinadala pabalik sa panahon ng kaapu-apuhan ni Nobita Nobi na si Sewashi upang ayusin ang mga ginagawa ni Nobita, upang ang kanyang mga salinlahi ay mabuhay sa isang maaayos na hinaharap. Sa orihinal na panahon, ang kahinaan ni Nobita, at kinalaunan sa kanyang karera sa buhay, ay nagdulot ng suliraning pangsalapi sa kanyang mag-anak.
Ang kuwento ay kadalasang nakatutok sa araw-araw na mga pagsubok sa buhay ng ika-apat na baitan na mag-aaral na si Nobita, ang bida sa kuwento. Sa isang pangkaraniwang kabanata, si Nobita ay umuuwing umiiyak dahil sa mga suliranin kinakaharap niya sa paaralan o sa mga kapitbahay nito. Pagkatapos maglabas ng hinanakit, maglalabas si Doraemon ng panghinaharap na kagamitan upang matulungan si Nobita na maayos ang kanyang problema, pagkatapos ay maghihiganti, o kaya naman ay ipagmamayabang sa kanyang mga kaibigan.
Kadalasang sumusobra sa ginagawa si Nobita, kahit na sa mabuting hangarin ni Doraemon na makatulong. ay lalong nadudulot si Nobita sa gulo. Minsan, ang mga kaibigan niya (kadalasang si Suneo at Jaian [Damulag sa dubbing nito sa Filipino]) ay inaagaw ang kagamitan at nagdudulot ng hindi tamang paggamit dito. Subalit, sa huling bahagi ng kuwento, mayroon laging nangyayari sa karakter na gumamit ng hindi maganda dito, at dito lumalabas ang aral pang-asal ng kuwento.
Si Doraemon ay kayang maglabas ng iba't ibang kagamitan na kilala bilang dōgu (道具, lit. gadget) mula sa kanyang bulsa. Ang ibang mga gamit ay batay sa mga totoong kagamitang hapon na may dagdag na tampok, subalit ang iba naman ay halos kathang pang-agham (ngunit ang iba naman ay kadalasang binatay sa mga paniniwalang pangrelihiyoso).
Libu-libong mga dōgu ang naitampok sa Doraemon. Ang iba ay sinasabing humigit kumulang nasa 4,500. Ito ang dahilan kung bakit tanyag ito kahit pa sa mga nakakatandang tagapagbasa/manunood.
May tatlong kasalukuyan at kadalasang sinasabing paniniwalang urban (urban legend) na nagsimulang kumalat noong huling banda ng 1980 naging katapusan ng serye ng Doraemon.
Sinasabing ang mga kadahilang ng mga isyung ito ay pinag-diskusyunan at napatunayan na walang katapusan ang Doraemon.
Mayroong tatlong opisyal na katapusan na ginawa para sa seryeng Doraemon. Ang Doraemon ay hindi tinuloy sa dalawang media dahil ang mga mambabasa nito ay tumataas na ang mga baitang at ang katapusan nito ay pinaniniwalaang kailangan. Ang dalawang ito ay hindi na na ireprinta.
Ang huling katapusan ay sinasabing ang opisyal katapusan dahil sa kababaan ng rating nito sa telebisyon at ang labis na kaabalaahan sa ibang trabaho ni Fujiko Fujio. Subalit ang Doraemon ay hindi naalis sa isip nila at nagsimula ulit noong sumunod na buwan. Noong 1981, ang kabataang iyon ay isinagawang anime at tinawag na "Ang pagbabalik ni Doraemon", at noong 1998, ito ay inilabas bilang isang pelikulang anime.