davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Telecommunications in France

Telecommunications in France are highly developed. France is served by an extensive system of automatic telephone exchanges connected by modern networks of fiber-optic cable, coaxial cable, microwave radio relay, and a domestic satellite system; cellular telephone service is widely available, expanding rapidly, and includes roaming service to foreign countries.
The telephony system employs an extensive system of modern network elements such as digital telephone exchanges, mobile switching centres, media gateways and signalling gateways at the core, interconnected by a wide variety of transmission systems using fibre-optics or Microwave radio relay networks. The access network, which connects the subscriber to the core, is highly diversified with different copper-pair, optic-fibre and wireless technologies. The fixed-line telecommunications market is dominated by the former state-owned monopoly France Telecom.
Telephones – main lines in use: 36.441 million; 35.5 million (metropolitan France) (2009)
Telephones – mobile cellular: 60.95 million; 59.543 million (metropolitan France) (2009)
Satellite earth stations – 2 Intelsat (with total of 5 antennas – 2 for Indian Ocean and 3 for Atlantic Ocean), NA Eutelsat, 1 Inmarsat (Atlantic Ocean region); HF radiotelephone communications with more than 20 countries
Radio stations: AM 41, FM about 3,500 (this figure is an approximation and includes many repeaters), shortwave 2 (1998)
Radios: 55.3 million (1997)
Television stations: 584 (plus 9,676 repeaters) (1995)
Televisions: 34.8 million (1997)
Internet country code: .fr
Internet service providers (ISPs): 62 (2000)
Internet hosts: 15,182,001; 15.161 million (metropolitan France) (2010)
Internet users: 45.262 million; 44.625 million (metropolitan France) (2009)
France currently has 4 mobile networks, Orange, SFR, Bouygues Telecom and Free all of which are licensed for UMTS. All except Free are also licensed for GSM. In 2016 Q3, Orange had 28.966 million mobile phone customers, SFR had 14.577 million, Bouygues had 12.660 million, Free Mobile had 12.385 million, and the MVNOs had 7.281 million.
Before the launch of Free Mobile in January 2012, the number of physical mobile phone operators was very limited. For example, Sweden currently has 4 licensed operators with their own networks despite a smaller and sparser population than France's, making improved coverage less economically rewarding. However, France has a number of MVNOs which increases competition.
However, Free Mobile obtained its licence in December 2009 and operates since January 2012.
In France, the satellite telecommunications system TELECOM 1 (TC1) will provide high-speed, broadband transfer of digital data between different sections of subscribing companies. Conventional telecommunications links between continental France and its overseas departments will also be supplied.
Telecommunications in French Guiana

There are telecommunications in French Guiana.
In 1923, there were 117 telephones in use, with 241 miles of wire. The number of telephones was approximately 6,800 by 1975, approximately 13,700 by 1982 and 18,100 by 1989. There were 47,000 telephone main lines in use in 1995, and 51,000 in 2001. There were 138,200 mobile cellular phones in 2002.
Telephone system: domestic: fair open wire and microwave radio relay system international: satellite earth station – 1 Intelsat (Atlantic Ocean)
In 1923, there were nine telegraph offices, with 205 miles of wire.
Radio Cayenne began to broadcast on 9 June 1951, with regular broadcasts from January 1953. In 1998, radio stations were broadcast on AM 2, FM 14 (including 6 repeaters) and shortwave 6 (including 5 repeaters). There were 7,100 radio receivers by 1975. There were 104,000 radios in 1997.
There were three television stations (plus eight low-power repeaters) in 1997. There were 3,000 television receivers by 1975. There were 30,000 televisions in 1997.
There number of internet users was 2,000 in 2000, and 3,200 in 2002. There were two internet service providers in 2000.
The top-level domain country code is .gf.
Telecommunications in French Polynesia

This article is about communications systems in French Polynesia.
The Honotua fiber optic cable connected Tahiti to Hawaii in 2010, increasing Internet speeds to 20 gigabits per second from 500 megabits per second. The cable will also connect to Moorea and the Leeward Islands of Huahine, Raiatea and Bora Bora.
Main lines in use: 32,000 (1995)
Mobile cellular: 4,000 (1995)
Telephone system: Domestic: N/A International: Satellite Earth station—1 Intelsat (Pacific Ocean)
Radio stations: AM 2, FM 14, shortwave 2 (1998)
Radios: 128,000 (1997)
Television stations: 7 (plus 17 low-power repeaters) (1997)
Televisions: 40,000 (1997)
Internet Service Providers (ISPs): OPT (national operator),
Country code (Top Level Domain): PF
ITU Prefix: F
Amateur radio prefix (Designated by France): FO
École nationale supérieure des télécommunications de Bretagne

École nationale supérieure des télécommunications de Bretagne (French pronunciation: [ekɔl nɑsjɔnal sypeʁjœʁ de telekɔmynikasjɔ̃ də bʁətaɲ]; transl. "Brittany National School of Telecommunications") was a French grande école of engineering, and a research center providing training in information technologies and telecommunications. In 2017, it merged with École des mines de Nantes to form IMT Atlantique, which has consistently been ranked high in French and international rankings, e.g. 98 for Computer Science and 151-200th for Electrical Engineering in the 2023 QS Ranking.
As a member of the Institut Mines-Télécom, it had three campuses:
Télécom Bretagne had been the source of breakthroughs in the world of telecommunications, notably the turbo codes (first published in Proc. IEEE ICC'93) used extensively in 3G mobile telephony standards.
For students admitted in formation initiale (FI, literally initial formation), the curriculum takes three years and deals with six main domains in 1st and 2nd year:
and four options in 3rd year:
Télécom Bretagne delivers Master of Science degrees, which are fully compliant with the Bologna system. MSc is a two-year training course leading to a high level of expertise in Information Technologies (IT):
(Mastères spécialisés, masters de recherche, PhDs...)
Admission for the Engineering degree is decided, for most French students, through competitive examination after two to three years of mostly theoretical physics and mathematics classes in CPGE. Foreign students and a few French students are selected after undergraduate or graduate studies based on their results and specific tests.
Anne de Gaulle

Anne de Gaulle (1 January 1928 – 6 February 1948) was the youngest daughter of General Charles de Gaulle and his wife, Yvonne. She was born in Trier, Germany, where her father was stationed with the Army of Occupation in the Rhineland.
She was born with Down syndrome and lived with her family until her death. General de Gaulle, who was normally undemonstrative and stoic in his affections for his family, was more open and extroverted with Anne. De Gaulle would entertain her with songs, dances, and pantomimes.
In October 1945, Yvonne de Gaulle bought the Château de Vert-Cœur at Milon-la-Chapelle (Yvelines), where they installed a private hospital for disabled young girls: the Fondation Anne de Gaulle.
Anne died of bronchitis on 6 February 1948, aged 20, at Colombey-les-Deux-Églises. She could only say one word clearly: "Papa". Upon her death, her father said: "Now, she is like the others." ("Maintenant, elle est comme les autres.")
On 22 August 1962, Charles de Gaulle was the victim of an attempted assassination at Petit-Clamart. He later said that the potentially fatal bullet had been stopped by the frame of the photograph of Anne that he always carried with him; placed this particular day on the rear shelf of his car. When he died in 1970, he was buried in the cemetery of Colombey-les-Deux-Églises beside his beloved daughter.
She is portrayed by Clémence Hittin in the 2020 film De Gaulle.
नवीन वर्ष

नवीन वर्ष म्हणजे नवीन वर्ष किंवा नवीन दिनदर्शिका सुरू होण्याची वेळ किंवा दिवस. या दिवसापासून वर्षाची मोजणी एका अंकाने वाढत.
बऱ्याच संस्कृतीत हा कार्यक्रम काही प्रमाणात साजरा करतात. सर्वत्र सध्या प्रचलनात असलेल्या ग्रेगरीय दिनदर्शिकेत, १ जानेवारी हा दिवस नवीन वर्षाची सुरुवात म्हणून चिन्हांकित केला जातो. जुलियन दिनदर्शिका आणि रोमन दिनदर्शिकेतही १ जानेवारी हाच नवीन वर्षाचा दिवस होता.
इतर संस्कृती त्यांचा पारंपारिक किंवा धार्मिक नवीन वर्षाचा दिवस त्यांच्या स्वतःच्या रुढीनुसार पाळतात आणि कधीकधी नागरी दिनदर्शिकेतील (ग्रेगोरियन) १ जानेवारी हा दिवसपण साजरा करतात. चीनी नववर्ष, मुस्लिम नवीन वर्ष, पारंपारिक जपानी नवीन वर्ष आणि ज्यू नवीन वर्ष (रोश हशाना) ही अधिक सुप्रसिद्ध उदाहरणे आहेत. भारतात आणि इतर देशांत वेगवेगळ्या तारखांवर नवीन वर्ष साजरे केले जाते. भारतातील अनेक राज्यांत पण नवीन वर्षाचे दिवस वेगवेगळे आहेत.
मराठी, कोंकणी, कन्नड व तेलुगू भाषिक भागांमध्ये हिंदू दिनदर्शिकेप्रमाणे चैत्र शुद्ध प्रतिपदेला म्हणजेच गुढीपाडवा हा नवीन वर्षाचा दिवस म्हणून साजरा होतो.
भारतात अनेक राज्यांत नवीव वर्ष वेगवेगळ्या दिवशी साजरा होतो. पंजाबी / शीख धर्मातील लोक बैसाखी या त्यांच्या नानकशाही दिनदर्शिकेनुसार नवीन वर्ष साजरा करतात. तमिळ कालदर्शिकेनुसार पुथंडु किंवा पुथुवरुषम पासून नवीन वर्षारंभ होतो त्या दिवशी नव वर्ष साजरा केला जातो. नमीळनाडूतील विविध मंदिर आणि घरांमध्ये उत्सव आयोजित केला जातो. घरांच्या अंगण कोलमनी (रांगोळी) सजवले जाते. हिमाचल प्रदेश मधील डोगरा लोक चैत्र महिन्यात त्यांचे नवीन वर्ष चैत्य साजरे करतात. आसाम मध्ये रोंगाली बिहू हा एप्रिल मध्ये येणारा नवीन वर्षाचा दिवस आहे.
बंगाली बांधव हे पहेला वैशाखला साजरा करतात. हा बांगलादेशातील राष्ट्रीय सुट्टी म्हणून साजरा केला जातो हा एप्रिल मध्ये येणारा सण पश्चिम बंगाल, त्रिपुरा आणि आसामच्या काही भागांमध्ये बंगाली परंपरा असणाऱ्या लोकांमध्ये धार्मिक धर्मनिरपेक्ष साजरा होतो. केरळ राज्यात विषु हा सण साजरा होतो. कर्नाटक मधील मंगलोर आणि तुलू भाषिक लोक पण विषु साजरा करतात. हे सर्व दिवस गुढी पाडवा याच दिवशी येतात. यांची फक्त नावे वेगळी आहेत. संपूर्ण मराठी प्रांत ( महाराष्ट्र, गोवा ) व मराठी भाषिक कर्नाटक , तेलंगणा भागांमध्ये गुढीपाडवा हा नवीन वर्षाचा दिवस म्हणुन साजरा होतो. महाराष्ट्र, गोवा, कर्नाटकातील व तेलंगणातील काही मराठी भाषिक भाग व संपूर्ण जगातील मराठी बांधव गुढीपाडवा हा मराठी नववर्षाचा दिन मोठ्या उत्साहात साजरा करतात.
उगाडी हा हा कर्नाटाकातील नव वर्ष दिन असतो तो गुडीपाडव्याच्या दिवशी साजरा होतो.
मारवाडी व गुजराती लोक दिवाळी पासून नवीन वर्ष सुरू करतात. सिंधी नव वर्षाची सुरुवात चेटीचंड उत्सवापासून होते. पारशी धर्मात नववर्ष नवरोजच्या रूपात साजरे केले जाते.
लोसर

लोसर हा एक बौद्ध सण आहे. लोसर हा एक तिबेटी भाषेचा शब्द आहे, ज्याचा अर्थ आहे - 'नवीन वर्ष' ('लो' = नवीन, 'सर' = वर्ष ; युग). हा उत्सव तिबेट, नेपाळ आणि भूतानचा सर्वात महत्त्वपूर्ण बौद्ध सण आहे. भारताच्या आसाम आणि सिक्कीम राज्यांत हा सण साजरा केला जातो.
नूतन वर्ष संध्या

"नूतन वर्ष संध्या" हा एक सामाजिक स्नेहमेळावा स्वरूपाचा कार्यक्रम जगभरात साजरा केला जातो.
३१ डिसेंबर हा ग्रेगोरियन कालगणनेचा वर्षातला शेवटचा दिवस आहे. पुढच्या दिवशी १ जानेवारीला नवे ग्रेगोरियन वर्ष सुरू होते. ग्रेगोरियन नव्या वर्षाच्या स्वागतासाठी ३१ डिसेंबरच्या संध्याकाळी जगभरात जल्लोष साजरा केला जातो. ख्रिस्ती धर्मातील नाताळ उत्सवाचा हा सातवा दिवस असतो. जगभरात साजरा होणारा हा दिवस भारतातही उत्साहाने साजरा करण्याची प्रथा सुरू झाली आहे. या संध्याकाळी समूहाने लोक एकत्र येऊन खाणे, पेय पिणे, नृत्य करणे, संगीताचे कार्यक्रम, मनोरंजनाचे खेळ खेळणे अशा कार्यक्रमांचा आनंद घेतात.
जगातील विविध देशात ३१ डिसेंबरची संध्याकाळ सरत्या वर्षाला निरोप देत वेगवेगळ्या पद्धतीने साजरी केली जाते.
येथे नूतन वर्ष संध्या कुटुंब आणि मित्र परिवार यांच्यासह साजरी करतात. मोठ्या शहरात रात्री उशिरापर्यंत कार्यक्रम सुरू असतात. त्यांमध्ये नृत्य, गायन यांचा समावेश असतो. रात्री १२ वाजता आतषबाजी केली जाते. मार्टियर मेमोरियल या ठिकाणी यावेळी जास्त गर्दी असते. रात्री ८ वाजता राष्ट्राध्यक्ष सर्व नागरिकाना संदेश आणि शुभेच्छा देतात. नवीन वर्षाला सुरुवात होण्यापूर्वी एक विशिष्ट प्रकारचा केक आणि काळी कॉफी पिण्याची येथे पद्धती आहे. नवीन वर्षाच्या पहिल्या दिवशी लहान मुले आपले आई-वडील आणि अन्य नातेवाईक यांना हाताने लिहून शुभेच्छापत्रे देतात.
इजिप्तमध्ये कैरो या राजधानीच्या शहरात मोठ्या उत्साहाने नवीन वर्षाचे स्वागत केले जाती. या देशातील प्रसिद्ध कलाकार यावेळी आपली कला सादर करतात. त्याचे विशेष कार्यक्रम योजले जातात. आतषबाजी केली जाते.
नवीन वर्ष स्वागतासाठी आदल्या दिवशी संध्याकाळी दक्षिण सुदान मधील नागरिक चर्चला भेट देतात. रात्री ९ वाजल्यापासून रात्री १२ वाजेपर्यंत तेथे कार्यक्रम होतो, रात्री १२ च्या ठोक्याला सगळेजण एकत्र मिळून नववर्ष स्वागताचे गीत गातात. रात्री १२.३० वाजता हा कार्यक्रम संपतो. १ जानेवारी रोजी शाळा, शासकीय संस्था यांना सुट्टी जाहीर केलेली असते.
नूतन वर्ष स्वागत संध्येला मोठ्या प्रमाणावर आतषबाजी हे येथील वैशिष्ट्य आहे. ब्राझीलमध्ये या दिवशी विशेष सुट्टी जाहीर होते. परंपरा विचारात घेता ब्राझील मधील नागरिक घरात किंवा उपहारगृहात एकत्र जेवण घेतात. या दिवशी त्यांच्या उन्हाळी सुट्ट्या सुरू होतात. समुद्रकिनारी पांढ-या रंगाचा पोशाख घालून हे लोक नव्या वर्षाचे उत्साहाने स्वागत करतात. काही समुद्रकिनारी संगीताचे विशेष कार्यक्रम योजले जातात.
येथे नवीन वर्षाचे स्वागत बर्फावरील हॉकीचा खेळ खेळून केले जाते. घरात आणि समाजात लोक एकत्र येऊन आनंद साजरा करतात.
नाताळनंतर मोठ्या प्रमाणावर साजरा होणारा नॉर्वे येथील उत्सव म्हणजे नूतन वर्ष स्वागत संध्या. येथे नाताळ हा कौटुंबिक तर नवीन वर्ष स्वागत हा सामाजिक सोहळा मानला जातो. टर्की नावाचा पारंपरिक पदार्थ या दिवशी आवर्जून केला जातो. व्हॅनिला पुडिंग तसेच आईस्क्रीमचे विविध प्रकार केले जातात. मद्यपान केले जाते. आतषबाजी केली जाते.
मध्य लंडन शहरात मध्यरात्री होणारी आतषबाजी हे येथील वैशिष्ट्य मानले जाते. २०१० साली येथील सुमारे ८ मिनिटे सुरू असलेली रोषणाई आणि आतषबाजी पाहण्यास सुमारे २५,००० लोक एकत्र झाले होते.
भारतात पारंपरिक नवीन वर्ष वेगवेगळ्या राज्यात वेगवेगळ्या दिवशी सुरू होते, असे असले तरी ३१ डिसेंबरच्या संध्याकाळी कुटुंबात आणि सामूहिक स्वरूपात एकत्र येऊन नव्या ग्रेगोरियन वर्षाचे स्वागत केले जाते. यामध्ये तरुण मंडळींचा उत्साह अधिक असतो.
नाताळ
लोसूंग महोत्सव

लोसूंग हे सिक्कीमचे नवीन वर्ष आहे. भूतिया जमाती द्वारे हे दरवर्षी डिसेंबरमध्ये साजरे केले जाते.
तिबेटी चंद्र कॅलेंडरवर आधारित आहे.
लोसूंग केवळ भारतातच नाही तर नेपाळ आणि भूतानमध्येही साजरा केला जातो.
उत्सवात सादर होणाऱ्या नृत्य प्रकारांमध्ये पद्मसंभव (किंवा गुरू उग्यान) यांच्या जीवनातील कथाकथांचे वर्णन केले जाते.
पुजारी देवतांना 'ची-फुट', विशेष मद्य अर्पण केल्यानंतर उत्सव सुरू होतो. देवांना अर्पण केल्यानंतर राक्षस राजाच्या पुतळ्याचे दहन केले जाते. राक्षसाला जाळणे याला वाईटाचा नाश करण्याचे प्रतिक मानले जाते.
काही स्पर्धा आयोजित केल्या जातात आणि आनंदोत्सव अनेक दिवस टिकतो. या उत्सवाला सोनम लोसूंग असेही म्हणतात. लोसूंग हा सण पूर्व भारतात खूप प्रसिद्ध आहे.
हिजरी वर्ष

हिजरी वर्ष ( अरबी: سَنة هِجْريّة ) किंवा युग ( التقويم الهجري अत-तकवीम अल-हिजरी ) हा इस्लामिक चंद्र कॅलेंडरमध्ये वापरला जाणारायुग आहे. याची गणना - इस्लामिक नवीन वर्षापासून सुरू होते ज्यामध्ये मुहम्मद पैगंबर आणि त्यांचे अनुयायी मक्केहून मदीना येथे स्थलांतरित झाले. हिजरा म्हणून ओळखल्या जाणाऱ्या या घटनेचे स्मरण इस्लाममध्ये पहिल्या मुस्लिम समुदायाच्या ( उम्मा ) स्थापनेतील भूमिकेसाठी केले जाते.
ग्रेगोरियन (AD किंवा CE) आणि इस्लामिक दिनदर्शिका (AH) मधील भिन्न अंदाजे रूपांतरण सूत्रे शक्य आहेत:
किंवा
तेलुगू लोक

तेलुगू लोक किंवा तेलुगुवारू हे द्रविड समूहाचे तेलुगू भाषा बोलणारे लोक आहेत, जे मुख्यत: आंध्रप्रदेश, तेलंगणा आणि पुद्दुचेरी मधील यानम शहरात स्थायिक आहेत. भारतामध्ये हिंदीनंतर तेलुगू ही सर्वाधिक बोलली जाणारी भाषा आहे. भारतात तेलुगू लोकांची संख्या जवळपास ८.१६ कोटी आहे.
तेलुगू चलचित्रपट

तेलुगू सिनेमा किंवा टॉलीवुड (तेलुगू: తెలుగు సినీపరిశ్రమ) ही भारताच्या आंध्र प्रदेश राज्यामधील एक चित्रपट सृष्टी आहे. टॉलीवूड हे नाव तेलुगू भाषिक चित्रपटांसाठी संबोधन्यात येते. तेलुगू चित्रपट उद्योग हा भारतातील सर्वात मोठा चित्रपट उद्योग असल्याकारणाने ते चित्रपट निर्मितीचे एक मोठे केंद्र म्हणुन ओळखले जाते ,तसेच तिथे इतर भाषेतील (भारतीय प्रादेशिक भाषा) चित्रपटांची देखील निर्मिती केली जाते. आज तेलुगू सिनेमा हा जगातील सर्वच प्रमुख राष्ट्रांमध्ये प्रदर्शित होतो. भारतात देखील आंध्रप्रदेश सोबत इतर सर्व प्रमुख महानगरात तेलुगू चित्रपट पहावयास मिळतात.
चित्रपटांच्या वाढत्या लोकप्रियतेमुळे येथील कलाकारांचे मानधन हा एक चर्चेचा विषय बनला आहे.तेलुगू चित्रपट उद्योगाने भारतीय चित्रपट सृष्टित मोठे योगदान केले आहे.आज आंध्रप्रदेशातील ३७०० हुन अधिक चित्रपट गृहातुन टॉलीवुडचे चित्रपट प्रदर्शित होतात.(भारतातील सर्वात जास्त चित्रपट गृह आंध्र प्रदेशात आहेत.) ह्या चित्रपट सृष्टिने अनेक गिनिज बुक रेकॉर्ड्स प्राप्त केले आहेत. जगातील सर्वात मोठी चित्रपट सृष्टी होण्याकडे तेलुगू सिनेमाची वाटचाल आहे.
तेलुगू लिपी

तेलुगू लिपी ही अबुगीडा प्रकाराची ब्राह्मी लिपीपासून उत्पन्न झालेली लिपी आहे. भारताच्या आंध्र प्रदेश, तेलंगणा व आसपासच्या प्रदेशात बोलली जाणारी तेलुगू भाषा लिहीणयासाठी वापरली जाते. तेलुगू लिपी ही संस्कृत लिहिण्यासाठीही मोठ्या प्रमाणात वापरली जाते. तसेच गोंडी भाषा लिहीण्यासाठीसुद्धा हिचा वापर होतो. पूर्व चालुक्यांच्या काळात हिचा वापर अधिक होऊ लागला. ब्राह्मी लिपी परिवारापासून कदंबा व भट्टीप्रोलु लिपीपासून ह्या लिपीचा विकास झाला आहे, तसेच कन्नड लिपीशी हिचे खूप साम्य आहे.
मौर्य कालखंडात वापरली जाणारी ब्राह्मी लिपी कृष्णा नदीच्या खोऱ्यात पोहचली आणे भगवान बुद्धांचे अवशेष ठेवण्यासाठी तयार केलेल्या कलशावर सापडलेल्या भट्टीप्रोलू लिपीचा उदय झाला. घंटासाला आणि मासुलीपटणम् (प्राचीन टॉलमीचे मैसोलोस् व पेरिप्लसचे मसालिया)च्या आजूबाजूच्या बंदरातून बौद्ध धर्म पूर्व आशियात पसरला गेला. इ.स. ५ व्या शतकात भट्टीप्रोलू ब्राह्मी तेलुगू लिपीत विकसित झाली. मुस्लिम इतिहासकार आणि अभ्यासक अल-बिरुनी यांनी तेलगू भाषेचा तसेच त्याच्या लिपीचा "अंधरी" असा उल्लेख केला.
तेलुगू लिपीत १८ स्वर आहेत, त्यापैकी प्रत्येकाला स्वतंत्र स्वरूप व व्यंजनासोबत जोडण्यासाठी स्वरचिन्हे आहेत. या भाषेत ऱ्हस्व व दीर्घ स्वरांमध्ये फरक केला जातो.
जेव्हा स्वर एखाद्या शब्दाच्या किंवा अक्षराच्या सुरुवातीस येतो, तसेच तो स्वतःमध्ये संपूर्ण असतो तेव्हा तो स्वतंत्र स्वरूपात वापरला जातो (उदा. अ, उ, ए). स्वरचिन्हांचा वापर करून व्यंजवात मिसळला की त्याचे अक्षर बनते (उदा. क्+आ= का, य+ओ= यो). అ (अ)चे कोणतेही स्वरचिन्ह नाही आहे कारण सर्व व्यंजनात तो आधीपासून मिसळला आहे. इतर स्वरचिन्हे व्यंजनात मिसळले की त्यांचे उच्चारण त्या स्वराप्रमाणे होते. उदाहरणार्थ :
राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार, सर्वोत्कृष्ट तेलुगू चित्रपट

राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार, सर्वोत्कृष्ट तेलुगू चित्रपट ही राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कारांमधील एक श्रेणी आहे. भारतातील माहिती व प्रसारण मंत्रालयाने स्थापन केलेल्या डायरेक्टरेट ऑफ फिल्म फेस्टिव्हलद्वारे दरवर्षी हे पुरस्कार सादर करण्यात येतात. हा पुरस्कार तेलुगू भाषेतील सर्वोत्कृष्ट चित्रपटास सादर केला जातो आणि चित्रपटाच्या निर्माता आणि दिग्दर्शकाला दिला जातो. हा एक रजत कमल पुरस्कार आहे. २०१७ला या पुरस्कारात रजत कमल, प्रमाणपत्र आणि रोख रक्कम असे पारितोषिकात समाविष्ट होते. नवी दिल्ली येथे आयोजित कार्यक्रमात भारताच्या राष्ट्रपतींच्या हस्ते हा पुरस्कार प्रदान केला जातो.
भारताच्या संविधानाच्या आठव्या अनुसूची मधील २२ अधिकृत भाषांपैकी १८ भाषांतील चित्रपटांना हा प्रदान करण्यात येतो. ह्या भाषा आहेत, आसामी, बंगाली, बोडो, डोगरी, गुजराती, हिंदी, कन्नड, काश्मिरी, कोंकणी, मल्याळम, मणिपुरी, मराठी, उडिया, पंजाबी, संस्कृत, तमिळ, तेलुगू आणि उर्दू. ह्या भाषा व्यतिरिक्त, अजून काही भाषांतील चित्रपटांना असे पुरस्कार देण्यात येतात, जसे कि भोजपुरी, गारो, हरियाणवी, जसरी, इंग्रजी, खासी, कोडवा, कोकबोरोक, लडाखी, मिशिंग, मिझो, मोनपा, पांगचेनपा, रभा, शेरडोकपेन, तुलू आणि वानचो.
राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कारांची स्थापना १९५४ मध्ये "उच्च सौंदर्याचा आणि तांत्रिक मानक आणि शैक्षणिक आणि संस्कृती मूल्य असलेल्या चित्रपटांच्या निर्मितीस प्रोत्साहित करण्यासाठी" केली गेली आणि प्रादेशिक चित्रपटांसाठी पुरस्कारांचा समावेश करण्याचे नियोजनही केले. पुरस्कार "चित्रपटांसाठी राज्य पुरस्कार" म्हणून स्थापित करण्यात आले होते. परंतु १९५६ मध्ये १५व्या राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कारांमध्ये त्याचे "राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार" असे नामकरण करण्यात आले.
२१ डिसेंबर १९५५ रोजी सादर झालेल्या २र्या राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कारांमधून सात प्रादेशिक भाषांमध्ये (बंगाली, हिंदी, कन्नड, मल्याळम, मराठी, तामिळ आणि तेलगू) चित्रपटांसाठी पुरस्कारांना प्रारंभ झाला. "सर्वोत्कृष्ट चित्रपटासाठी राष्ट्रपतींचे रौप्य पदक", "द्वितीय सर्वोत्कृष्ट चित्रपटासाठी प्रमाणपत्र" आणि "तृतीय सर्वोत्कृष्ट चित्रपटासाठी प्रमाणपत्र" या तीन पुरस्कारांची स्थापना करण्यात आली. नंतरचे दोन प्रमाणपत्र पुरस्कार १५व्या राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार (१९६७) पासून बंद केले गेले.
१९५४ मध्ये कादरी वेंकटा रेड्डी दिग्दर्शित पेदमनुशुलू तेलुगू भाषेत सर्वोत्कृष्ट चित्रपटासाठी प्रथम राष्ट्रपतींचे रौप्य पदकचा मिळाला. तेलगू भाषेत दुसऱ्या आणि तिसऱ्या सर्वोत्कृष्ट चित्रपटासाठी प्रमाणपत्र अनुक्रमे थोडू डोंगालु आणि विप्र नारायणा यांनी प्राप्त केले. दिग्दर्शक अदुर्थी सुब्बा राव यांच्या सात चित्रपटांस हा पुरस्कार मिळाला आहे: थोडी कोडलू (१९५७), मंगल्य बलम (१९५८), नम्मिना बंटू (१९५९), मूगा मानसूलू (१९६३), डॉक्टर चक्रवर्ती (१९६४), सुदिगुंडलु चक्रवर्ती चित्र (१९६७) आणि आदर्श कुतुंबम (१९६९).
आंध्र प्रदेश

आंध्रप्रदेश (तेलुगू- ఆంధ్ర ప్రదేశ్) हे भारतीय २८ राज्यांपैकी एक राज्य आहे. आंध्रप्रदेशाचे क्षेत्रफळ १६०.२०५ वर्ग कि.मी. असून क्षेत्रफळानुसार ते भारतात आठवे राज्य आहे. २०११ च्या जणगणनेुसार आंध्र प्रदेशाची लोकसंख्या ४९,३८६,७९९ एवढी आहे.
१ नोव्हेंबर इ.स. १९५६च्या राज्य पुनर्रचना कायद्याने हैदराबाद संस्थानाचे विभाजन होऊन तेलगू भाषकांचा आंध्र प्रदेश निर्माण झाला, मराठी भाषकांचा प्रदेश महाराष्ट्राला जोडला गेला, कन्नड भाषकांचा प्रदेश कर्नाटकाला जोडला गेला.
२ जून, २०१४ रोजी आंध्र प्रदेशचे विभाजन होऊन तेलंगणा हे नवीन राज्य निर्माण करण्यात आले. प्रारंभी काही काळ हैदराबाद ही तेलंगणा आणि आंध्र प्रदेशची राजधानी होती. नंतर अमरावती या सुनियोजित राजधानीची कोनशिला २२ ऑक्टोबर २०१५ ला पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांनी बसविली.
यावरील विस्तृत लेख येथे पहा.
आंध्र प्रदेशमध्ये 26 जिल्हे आहेत. जिल्ह्यांची यादी अशी -
चारमिनार हा मोहम्मद कुली कुतब शहा यांनी १५९१ साली बांधला. शहराचा प्रतिक म्हणून चारमिनार ओळखला जातो. चारमीनार हे नाव त्याच्या बांधलेल्या पद्धतीवरून हे नाव मिळाले. चारमिनार हा ५४ मीटर उंच आहे.
तिरुपती हे भारतातील सर्वात प्रसिद्ध तीर्थक्षेत्रांमध्ये मोडते. तिरु म्हणजे लक्ष्मी. लक्ष्मीचा पती म्हणजे तिरुपती(विष्णू). येथे बालाजीचे विख्यात मंदिर आहे. शहरापासून जवळच असलेल्या डोंगरावर बालाजीचे मंदिर आहे. या डोंगरास तिरुमला असे म्हणतात. तेलुगू व तमिळ भाषेत मला/मलई म्हणजे डोंगर/पर्वत होय.
श्रीशैल्यम्‌ मल्लिकार्जुन हे बारा ज्योतिर्लिंग मंदिरांपैकी एक मंदिर आहे. हे हैद्राबादपासून २२० किमी अंतरावर आहे.
आंध्र राज्य

आंध्र राज्य हे भारतातील मद्रास राज्यातील उत्तरेकडील तेलुगू भाषिक जिल्ह्यांमधून १९५३ मध्ये निर्माण करण्यात आलेले राज्य होते. रायलसीमा आणि तटीय आंध्र या दोन भिन्न सांस्कृतिक प्रदेशांनी हे राज्य बनले होते. आंध्र राज्यामध्ये सर्व तेलुगू भाषिक भागांचा समावेश नव्हता, कारण ते काही भाग हैदराबाद राज्यात होते. १९५६ च्या राज्य पुनर्रचना कायद्यांतर्गत, आंध्र राज्य हैदराबाद राज्याच्या तेलगू भाषिक प्रदेशांमध्ये विलीन होऊन आंध्र प्रदेश तयार करण्यात आला.
आंध्र राज्याच्या निर्मितीच्या काळात केवळ अकरा जिल्हे होते जे दोन विभागात होते.
चुका उधृत करा: "lower-alpha" नावाच्या गटाकरिता <ref>खूणपताका उपलब्ध आहेत, पण संबंधीत <references group="lower-alpha"/> खूण मिळाली नाही.
राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार

राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार हे भारत सरकार ने दिलेले पुरस्कार असून. हे पुरस्कार देण्यास १९५४ सालापासून प्रारंभ झाला. सुवर्ण कमळ आणि रजत कमळ असे दोन पुरस्कार सर्वांगसुंदर चित्रपटाना दिल्यानंतर, बाकीचे राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार, चित्रपटाच्या इतर कलात्मक आणि तांत्रिक अंगांसाठी दिले जातात.
भारतीय सिनेमाकरिता आजीवन योगदान दिलेल्या व्यक्तीस दादासाहेब फाळके पुरस्कार हा जीवनगौरव पुरस्कार दिला जातो.
भारतीय संविधानाच्या आठव्या अनुसूचीत नमूद केलेल्या भाषेतील सर्वोत्कृष्ट चित्रपट
भारतीय संविधानाच्या आठव्या अनुसूचीत नमूद न केलेल्या भाषेतील सर्वोत्कृष्ट चित्रपट
इतर चित्रपट पुरस्कार:
हा पुरस्कार सर्वोत्कृष्ट गैर फीचर फिल्मला दिला जातो.
तेलंगणा विधानसभा

तेलंगणा विधानसभा (तेलुगू: తెలoగాణ రాష్ట్ర శాసన సభ) हे भारताच्या तेलंगणा राज्याच्या विधिमंडळाच्या दोन सभागृहांपैकी एक आहे (दुसरे: तेलंगणा विधान परिषद). ११९ आमदारसंख्या असलेल्या तेलंगणा विधानसभेचे कामकाज हैदराबादमधून चालते. तेलंगणा राष्ट्र समिती पक्षाचे मधूसुदन चारी विधानसभेचे सभापती असून मुख्यमंत्री के. चंद्रशेखर राव हे विधानसभेचे नेते आहेत.
१९५६ साली आंध्र प्रदेश राज्याची निर्मिती झाल्यानंतर आंध्र प्रदेश विधानसभेमध्ये २९४ सदस्य होते. २०१४ साली तेलंगणा राज्य वेगळे करण्यात आले व ११९ जागा तेलंगणा विधानसभेमध्ये सामील केल्या गेल्या. भारताच्या इतर विधिमंडळांप्रमाणे तेलंगणा विधानसभेचा कालावधी ५ वर्षांचा असतो व आमदारांची निवड निवडणुकीद्वारे होते. सरकार स्थापनेसाठी राजकीय पक्षाला अथवा राजकीय आघाडीकडे ६० जागांचे बहुमत असणे अनिवार्य आहे. विद्यमान तेलंगणा विधानसभा २०१४ सालच्या निवडणुकीनंतर अस्तित्वात आली.
तेलंगणा आणि आंध्र प्रदेशच्या अधिकृत विभाजनानंतर, राज्य विधान परिषद आणि विधानसभेसह द्विसदनी विधानसभा आहे .
नवीन राज्य तेलंगणाला 119 जागा दिल्या आहेत आणि तिची पहिलीच निवडणूक एप्रिल 2014 मध्ये झाली. BRS ने निवडणुकीत जोरदार विजय मिळवला आणि मोठ्या बहुमताने सरकार स्थापन केले. विरोधी पक्ष म्हणून एआयएमआयएम, काँग्रेस तिसऱ्या क्रमांकावर आहे. त्यानंतर 2018 मध्ये विधानसभा लवकर बरखास्त झाली आणि 2018 च्या निवडणुकीत टीआरएसने मोठ्या बहुमताने विजय मिळवला.
त्यानंतर 2019 मध्ये विधानसभेने आणखी एक आमदार जोडण्यास मान्यता दिली. आणि हा आमदार होण्याऐवजी अँग्लो-इंडिया समुदायातून सत्ताधारी पक्षाकडून नामनिर्देशित आमदार असेल. स्टीफेनोस एल्विस हे बीआरएस पक्षाचे विद्यमान नामनिर्देशित आमदार आहेत.
विधानसभेत सध्या 120 आमदार आहेत. त्यापैकी 119 सदस्य लोकांद्वारे निवडले जातात आणि 1 अँग्लो-इंडिया समुदायातून नामनिर्देशित केला जातो. राज्य अंदाजे समान लोकसंख्या असलेल्या 119 मतदारसंघांमध्ये विभागले गेले आहे. दर 5 वर्षांनी विधानसभेची निवडणूक होते. तथापि निवडणूक लवकर होऊ शकते जर:
1. राज्यघटनेनुसार राज्य चालवण्यात अपयश
2. 1 महिन्यापेक्षा जास्त काळ सदनात बहुमताचा पाठिंबा मिळवण्यास कोणाचीही असमर्थता
3. सभागृह विसर्जित करण्याचा मंत्रिमंडळाचा बिनविरोध निर्णय.
अंजली (अभिनेत्री)

अंजली (तेलुगू: అ౦జలి) ही भारतीय चित्रपट अभिनेत्री आहे. तिचे प्रमुख कार्यक्षेत्र तमिळ चित्रपट (कॉलीवूड) आहे.
अंजली (जन्मः ११ सप्टेंबर,१९८८ /८९, मोगालीकुदुरु, राजामुंड्री, आंध्रप्रदेश) ही एक दक्षिण भारतीय अभिनेत्री आहे जी विशेषकरून तमिळ ,कन्नड आणि तेलुगू चित्रपटांतून अभिनय करते.ती तिच्या आनंदी,काट्रदु तमिळ आणि अंगाडि तेरु ह्या चित्रपटातील अभिनयासाठी विशेषकरून ओळखली जाते.तेलुगू भाषेतील फोटो ह्या थरारक चित्रपटाद्वारे आपल्या अभिनय कारकीर्दीस आरंभ करणाऱ्या आता तमिळ भाषेतील चित्रपटात आपले स्वतंत्र स्थान निर्माण केले आहे.
Ginger dressing

Ginger dressing (also called sesame ginger dressing or sesame dressing) is an American salad dressing made with East Asian ingredients and intended to evoke East Asian cuisine. It is made with seasoned rice vinegar, minced garlic, minced onion, ginger, vegetable oil, scallions, sesame seeds, soy sauce, peppers, honey or corn syrup, and water.
Often served on salads at Japanese-American and Chinese-American restaurants, sesame ginger dressing is spicy and sweet.
Ingredients for a typical ginger dressing include: water, vegetable oil, sugar, soy sauce, garlic, onion, ginger, vinegar, and brown sugar.
The Green Bowl

The Green Bowl is a gorge just southeast of Kinuseo Falls at the north end of Monkman Provincial Park in the Northern Rockies of British Columbia, Canada, northeast of the city of Prince George and south of the community of Tumbler Ridge.
A grazing pasture surrounded by gorge walls, The Green Bowl is described in its British Columbia Geographical Names Information System entry as:
54°45′10″N 121°10′25″W﻿ / ﻿54.75278°N 121.17361°W﻿ / 54.75278; -121.17361
Philadelphia roll

A Philadelphia roll is a makizushi (also classified as a kawarizushi) type of sushi generally made with smoked (or sometimes raw) salmon, cream cheese, and cucumber, with the rice on the outside (uramaki). It is sometimes made with imitation crab instead of salmon, but can be found to include other ingredients, such as other types of fish, cucumber, scallions, and sesame seed. Like many Western-inspired sushi rolls, its design and name are modified to target an American market, which includes putting the rice on the outside, and the nori in the inside (inside-out sushi) to appeal to western aesthetics. The Philadelphia roll is the most popular sushi roll in Ukraine, especially during the Russo-Ukrainian War.
In the Pacific Northwest, the Philadelphia roll is often called a Seattle roll.
Media related to Philadelphia roll at Wikimedia Commons
Food portal
కోట్‌పల్లి ప్రాజెక్టు

కోట్‌పల్లి ప్రాజెక్టు (నాగసముద్రం సరస్సు) అనేది తెలంగాణ రాష్ట్రం, వికారాబాదు జిల్లా, కొట్‌పల్లి మండలం, కొట్‌పల్లి గ్రామ సమీపంలో ఉన్న నీటి పారుదల ప్రాజెక్టు. మధ్యతరహా ప్రాజెక్టులో భాగంగా 9,200 ఎకరాల ఆయకట్టుకు నీరందించేందుకు ప్రధాన కట్ట, అలుగు, బేబీ కెనాల్‌తోపాటు కుడి, ఎడమ కాలువలు నిర్మించబడ్డాయి.
1967లో 24 అడుగుల ప్రాజెక్టు నీటి సామర్ధ్యంతో ఈ ప్రాజెక్టు నిర్మించబడింది.
కుడి కాలువ ద్వారా 8,100 ఎకరాలు... ఎడమ, బేబి కాలువల ద్వారా 1,100 ఎకరాలకు సాగు నీరందించే ఈ ప్రాజెక్టు ఆధునీకరణతోపాటు ఆనకట్ట బలోపేతం, బేబీ కెనాల్‌, కుడి, ఎడమ కాల్వల పునర్నిర్మాణం, మరమ్మతులకు ప్రతిపాదన పంపబడింది. ఈ ప్రాజెక్టు ఆధునీకరణ పనులు పూర్తైతే 15 వేల ఎకరాలకుపైగా విస్తీర్ణం పెరుగుతుందని అంచనా వేయబడింది.
ఈ కోట్‌పల్లి ప్రాజెక్టు పర్యాటకప్రాంతంగా ఉండడంతో ఇక్కడికి అత్యధిక సంఖ్యలో పర్యాటకులు వస్తారు. ఈ ప్రాజెక్టులో నీటిలో కయాకింగ్‌, బోటింగ్‌ సదుపాయం కూడా ఉంది.
రవాణా
హైద‌రాబాదు నుండి నుంచి 138 కిలోమీట‌ర్లు, అనంత‌గిరి నుంచి 12 కిలోమీట‌ర్లు, ధ‌రూర్ చౌర‌స్తా నుంచి 6 కిలోమీట‌ర్ల దూరంలో ఈ ప్రాజెక్టు ఉంది. సొంత వాహనం లేనివారికి అందుబాటులో ప్రైవేట్ ఆటోలు ఉంటాయి.
ఆహారం
స్థానికులు కొంతమంది ఇక్కడ కొన్ని స్టాల్స్ ఏర్పాటుచేసుకుని ప‌ర్యాట‌కుల‌కు ఆహారం అదించి జీవ‌నోపాధి పొందుతున్నారు. మ్యాగీ న్యూడిల్స్, కోడిగుడ్లు, చికెన్ క‌బాబ్, చాయ్‌తోపాటు ఇత‌ర ఆహార ప‌దార్థాలు ఇక్కడ అందుబాటులో ఉంటాయి.
వసతి
వసతి కొరకు తెలంగాణ రాష్ట్ర పర్యాటక అభివృద్ధి సంస్థ అధ్వర్యంలోని హ‌రిత హాట‌ల్స్ అందుబాటులో ఉన్నాయి.
ఎల్లో రైస్

ఎల్లో రైస్ అనేది స్పానిష్, ఇరానియన్, పశ్చిమాసియా, మొరాకో, ఈక్వడార్, పెరువియన్, కరేబియన్, పోర్చుగీస్, ఫిలిప్పినో, ఆఫ్ఘన్, ఇండియన్, శ్రీలంక, దక్షిణాఫ్రికా, ఇండోనేషియా వంటకాల్లో సంప్రదాయ పసుపు-రంగు బియ్యం వంటకం. అన్నటో, కుంకుమ లేదా పసుపుతో చేసిన తెలుపు బియ్యం ఉపయోగించి దీనిని తయారు చేస్తారు, ఇది బియ్యానికి పసుపు రంగును ఇవ్వడానికి ఉపయోగించే పదార్ధాలు.
దక్షిణ ఆఫ్రికన్ పసుపు బియ్యం, కేప్ మలయ్ వంటకాల్లో దాని మూలాలతో, సాంప్రదాయకంగా ఎండుద్రాక్ష, చక్కెర, దాల్చినచెక్కతో తయారు చేయబడుతుంది, రుచికరమైన వంటకాలు, కూరలకు అనుబంధంగా వడ్డించే చాలా తీపి బియ్యం వంటకాన్ని తయారు చేస్తుంది.
శ్రీలంకలో, దీనిని కహా బుత్ అని పిలుస్తారు, ఇండోనేషియా, శ్రీలంక ప్రభావాలు రెండింటి నుండి తీసుకోబడింది.
ఇండోనేషియాలో దీనిని నాసి కునింగ్ అని పిలుస్తారు. ఫిలిప్పీన్స్ లో దీనిని కునింగ్ అని పిలుస్తారు.
నాదేష్డా బ్రెన్నికే

నాదెష్డా బ్రెన్నికే (జననం 21 ఏప్రిల్ 1973) ఒక జర్మన్ నటి, గాయని, రచయిత.
బ్రెన్నికేకు ఒక కుమారుడు నికిత ఉన్నాడు, అతను 1997 లో జన్మించాడు, అతను ఒంటరి తల్లిగా పెరిగాడు. 2007, 2020 మధ్య, బ్రెన్నికే బ్రాండెన్బర్గ్లోని ఒక వ్యవసాయ క్షేత్రంలో నివసించింది, అక్కడ ఆమె అరేబియన్ గుర్రాలు, ప్రాచ్య పిల్లులు,యు గ్రేట్ డేన్ను పెంచుతుంది.
ఆమె వియత్నాం కెమెరామెన్ న్గో త్ చావుతో రెండేళ్ల పాటు (2012-14) రిలేషన్ షిప్ లో ఉంది.
Juan Valdez (gobernador)

Juan de Valdez (-?) Fue un teniente General, gobernador de las provincias novohispanas de Coahuila y Texas, y alcalde del presidio y de la villa de Bexar en 1714 y 1716.
Juan Valdez fue elegido gobernador de la provincia de Coahuila y de Texas (en ese entonces Texas dependía en lo administrativo de Coahuila) en dos ocasiones: la primera fue en 1714 y la segunda en 1716. Fue alcalde del presidio de villa de Bexar (San Antonio, Texas) en 1720. Durante su alcaldía en Bexar, estableció la misión San José y San Miguel de Aguayo, bajo las órdenes de la virrey de la Nueva España, incluso después de que el padre Antonio de Olivares presentó una petición solicitando que la misión no se hiciera en Zacatecas como estaba planeado.​
Exxon Valdez

Dong Fang Ocean, anteriormente conocido como Exxon Valdez, Exxon Mediterranean, SeaRiver Mediterranean, S/R Mediterranean y Mediterranean, fue un buque petrolero que cobró relevancia tras encallar el 24 de marzo de 1989 en la bahía del Príncipe Guillermo vertiendo 40 900 m³ (257 000 barriles) de petróleo en la costa de Alaska mientras era propiedad de ExxonMobil. Este es el segundo mayor derrame petrolífero de la historia de Estados Unidos​ y en 1989 fue considerado el 54.º mayor derrame de la historia.
Tras el accidente fue reparado y pasó de llamarse Exxon Valdez a Exxon Mediterranean. Cuando en los años 90 Exxon traspasó la nave a una compañía subsidiaria (SeaRiver Maritime Inc) el buque pasó a llamarse SeaRiver Mediterranean abreviado como S/R Mediterranean y finalmente Mediterranean a partir de 2005. Exxon intentó que la nave volviera a formar parte de su flota estadounidense sin éxito, pues el barco tenía prohibido volver a Prince William Sound.​ Por ello el buque se usó en Europa, Oriente Medio y Asia.​ En 2002 la nave volvió a ser retirada de servicio.​​
En 2005 comenzó a operar de nuevo con bandera de conveniencia de las Islas Marshall.​ Para entonces, la legislación europea había prohibido la entrada en puertos europeos a los petroleros monocasco (como el Exxon Valdez).​ En consecuencia, el buque sólo pudo continuar en servicio en Asia.
A principios de 2008 SeaRiver Maritime vendió el Mediterranean a una empresa naviera ubicada en Hong Kong: Hong Kong Bloom Shipping Ltd., la cual renombró de nuevo el barco como Dong Fang Ocean bajo bandera de Panamá. En 2008 la nave fue remodelada, y de petrolero pasó a ser utilizado para el transporte de mineral de hierro.
El 30 de julio de 2012, la corte suprema de la India dio permiso a sus propietarios para embarrancarlo en la costa de Guyarat para su desmantelamiento.​ Fue embarrancado en Alang el 2 de agosto de 2012.​
En la película "Waterworld" se ve que "los humeantes" (Smokers en la versión original en inglés), una comunidad de malvados liderados por "El Diácono" (interpretado por Dennis Hopper), viajan en un vetusto barco petrolero que aún lleva en sus bodegas algo de petróleo y se propulsa con remos. Si bien en la película "El Diácono" se dirige a su gente cada vez que les habla como "habitantes de la nave", hacia el final de la película el buque es hundido y se aprecia en su popa, cuando va camino al fondo, el nombre "Exxon Valdez".
En el capítulo 'The one with Rachel's new dress' de la aclamada serie Friends, Phoebe debe elegir un nombre para su sobrino. Phoebe dice que quiere un nombre 'fuerte' como Exxon, a lo que Chandler le responde, siendo sarcástico,'al chico Valdez le funcionó'
En el capítulo 'The Birdbot of Ice-Catraz' de la serie Futurama, emitido originalmente el 4 de marzo de 2001, el equipo de protagonistas deberá remolcar al "Juan Valdez", un super tanque lleno de "sabrosa materia oscura colombiana", a través de una zona de reserva ambiental de pingüinos en Plutón. Esto en clara referencia al Exxon Valdez.
C1 Espresso

C1 Espresso es una cafetería en Christchurch, Nueva Zelanda. Utiliza tubos neumáticos colocados bajo el techo para transportar la comida hasta la mesa de los clientes a 140 kilómetros por hora (87,0 mph). Los tubos también se utilizan para transportar los recibos de los clientes a la cocina.​
C1 Espresso fue inaugurado en 1996 en Christchurch por Sam y Fleur Crofskey.​
El terremoto de Christchurch de febrero de 2011 obligó a cerrar C1 Espresso. Más tarde, el restaurante se trasladó al otro lado de la calle, a la antigua oficina de correos de High Street y fue reabierto oficialmente el 9 de noviembre de 2012 por el ministro de Recuperación del Terremoto de Canterbury, Gerry Brownlee,​​ lo que lo convierte en uno de los primeros negocios de la ciudad central en abrir después del temblores.​ El nuevo edificio aumentó su capacidad de unas 250 a 350 personas y cuenta con un jardín en la azotea, colmenas y paneles solares.​​ El nuevo restaurante se centró más en la sostenibilidad.​
Después de ver tubos neumáticos en un episodio de la serie de televisión animada Futurama, Crofskey decidió usarlos en la cafetería y comenzaron a usarlos para transportar recibo s a la cocina. Después de que Crofskey sintiera que esto no era suficiente, el restaurante comenzó a colocar tubos neumáticos alrededor del techo para llevar la comida a las mesas en 2013 y 2014.​
En 2019, C1 Espresso fue incluido en el Salón de la Fama de la Asociación de Restaurantes.​​
En noviembre de 2020, exempleados acusaron al restaurante de intimidación, de no permitir y desalentar descansos y días de enfermedad, y de hacer preguntas inapropiadas. Crofskey negó estas afirmaciones. Los empleados y una petición de 1500 firmas pidieron que el restaurante fuera retirado del Salón de la Fama y la Asociación de Restaurantes comenzó a investigar el caso. Un exempleado creó un grupo de Facebook llamado C1 Boycott and Protest Group («Grupo de protesta y boicot a C1») que reunió a más de 4000 miembros.​​ Posteriormente, Crofskey renunció temporalmente para tomar un «largo descanso», «para reflexionar sobre las conversaciones de la semana pasada». Pronto se eliminaron todas las páginas de redes sociales de C1 Espresso.​
En enero de 2021, la empleada Dale Palea'ae y su prometido Nick Annear compraron C1 Espresso de Crofskey después de que Crofskey les preguntara si querían comprarlo.​
A 2018, C1 Espresso muestra algunas de sus peores críticas en TripAdvisor en su menú. Debajo del logotipo del restaurante se lee el lema «El hogar de las terribles críticas de TripAdvisor». Crofskey dijo que esta es una manera de contrarrestar críticas negativas injustas y anónimas sobre el café, pero dijo que era probable que aumentaran las críticas negativas de TripAdvisor por parte de las personas que quisieran aparecer en el menú.​
Espresso Americano

Espresso Americano es una empresa hondureña de café y postres con sede central en Tegucigalpa, Honduras. La empresa fue fundada en 1994 en Tegucigalpa y actualmente opera como una franquicia con locales en diversas ciudades de Centroamérica.​​
La empresa utiliza café hondureño y ofrece bebidas de café frío y caliente. Una de sus bebidas más populares es el café granita. La empresa es reconocida en la industria por elevar la calidad y gustos del café bebido en Honduras.​
Espresso Americano fue fundada el 22 de noviembre de 1994 con su primer local ubicado en el centro de Tegucigalpa. Dos años más tarde abrió su primer local en San Pedro Sula, la segunda ciudad más grande del país. Entre 1996 y 2010 la empresa se fue expandiendo a 25 ciudades por todo el país, abriendo locales principalmente en aeropuertos y centros comerciales como Multiplaza, City Mall y Megaplaza en las ciudades principales.​
En 2010, la compañía abrió sus primeros locales fuera de Honduras, en Nicaragua y Panamá. El 17 de noviembre de 2014, abrió su primer local en los Estados Unidos en Denver, Colorado.​ En 2016, la empresa firmó un convenio para distribuir su café hondureño por Asia.​
Espresso Americano tiene 185 locales en 25 ciudades de Honduras y fuera de Honduras en las ciudades de Managua en Nicaragua y la Ciudad de Panamá en Panamá.​ En 2014 la empresa se había expandido a Seattle y Denver en los Estados Unidos pero para septiembre de 2017 se reportaba que Espresso Americano había cerrado todos sus locales en el país norteamericano.​
Espresso martini

El espresso martini, también conocido como vodka espresso, es una bebida alcohólica con cafeína que se toma fría y se hace con café expreso, licor de café, vodka . No es un verdadero martini ya que no contiene ginebra ni vermut, pero es una de las muchas bebidas que incorporan el término martini en su nombre.
Hay varias teorías sobre el origen del espresso martini. Una de las más frecuentes​​ es que fue creado por Dick Bradsell a finales de la década de 1980 en el Fred's Club en Londres para una joven que pidió algo que "me despierte y luego me destruya".​ Bradsell ha hecho esta reivindicación en un video de amplia difusión.​ También se cita a Bradsell describiendo las circunstancias de su invención de la bebida: "La máquina de café de Soho Brasseries estaba justo al lado de la estación donde servía bebidas. Fue una pesadilla, ya que quedaban posos de café por todas partes, así que el café estaba muy presente en mi mente. Y todo iba de vodka en aquel entonces, era todo lo que la gente bebía".​​
Las recetas para hacer un espresso martini varían según la fuente. Tradicionalmente, incluyen Kahlúa o Tía María .
En su receta, la guía Difford recomienda 44 ml de vodka, 30 ml de café espresso caliente y de 20 ml de licor de café.​ Los ingredientes se vierten en una coctelera con hielo. Luego, la mezcla se agita, se cuela y se vierte en una copa de martini fría. La bebida se adorna con granos de café (y si se desea se añade un toque de ralladura de limón) y se sirve.​​
La bebida vio crecer su popularidad a principios de la década de 2020.​ Esta popularidad fue recibida con nerviosismo por parte de los camareros debido al tiempo y esfuerzo necesarios para preparar la bebida.​
Coffea arabica

El cafeto arábigo (Coffea arabica) es un arbusto de la familia de las rubiáceas nativo de Etiopía o Yemen;​ es la principal especie cultivada para la producción de café (obtenido a partir de las semillas tostadas) y la de mayor antigüedad en agricultura, datándose su uso a finales del I milenio en la península arábiga.
Alcanza entre 9 y 12 metros de altura en estado silvestre, con hojas opuestas y simples, ovales u oblongas, de color verde oscuro, borde ondulado, base obtusa y ápice acuminado. Las inflorescencias en cimas paucifloras, axilares. Produce una drupa carnosa y ovoide de color rojo brillante que contiene dos semillas. Los frutos de C. arabica contienen menos cafeína que otras especies cultivadas comercialmente. Contiene principalmente el compuesto cafestol aunque sus granos no contienen el derivado 16-O-Metilcafestol encontrado en otras variedades del café.​
Aunque el café es originario de África del Este, su cultivo tiene gran importancia económica en Colombia, México, África, Estados Unidos, Brasil, Vietnam, Guatemala, Costa Rica y Honduras, países los cuales son los principales productores mundiales de café.
Estados Unidos representa el mayor mercado mundial de café, seguido de Brasil, siendo este país asimismo el mayor productor de este cultivo en el mundo. Los países escandinavos y Finlandia son donde se consume más café por número de habitantes.
El café tiene propiedades diuréticas y estimulante.​ La cafeína es un estimulante del sistema nervioso central, a nivel psíquico y también neuromuscular. Las sales potásicas le confieren un efecto diurético, reforzado por los ácidos clorogénicos, responsables de su actividad como colerético y expectorante. Aumenta la motilidad gástrica y el peristaltismo intestinal. En aplicación tópica es lipolítico. Indicado para astenia psicofísica, hipotensión arterial, bradicardia, disquinesias biliares, estreñimiento, bronquitis, intoxicación por opiáceos, depresión cardiorrespiratoria y adiposidades localizadas (celulitis).​ Las dosis excesivas pueden provocar palpitaciones, migraña, sueño irregular y desequilibrios cardíacos.
Coffea arabica fue descrita por Carlos Linneo y publicado en Species Plantarum 1: 172. 1753.​
Coffea: nombre genérico que procede de la palabra Kafa el lugar donde descubrieron el café, quahwah en árabe clásico.
arabica: epíteto geográfico que alude a su localización en Arabia.
39 variedades de Coffea arabica se secuenciaron genéticamente en el 2024. El procedimiento también incluyó la secuenciación de un espécimen que usó Carlos Linneo en el siglo XVIII para darle nombre a la especie. Los resultados, publicados en Nature Genetics, permiten suponer que C. arabica se desarrolló hace más de 600 mil años en los bosques de Etiopía al cruzarse, de manera natural (hibridación natural) otras dos especies de café: Coffea canephora y Coffea eugenioides. La población de esta variedad aumentó y disminuyó durante el calentamiento y el enfriamiento de la Tierra durante miles de años, antes de cultivarse en Etiopía y en Yemen.​
The Coffee Bean & Tea Leaf

The Coffee Bean & Tea Leaf (o simplemente llamado Coffee Bean) es una cadena de cafeterías fundada en 1963, que en agosto de 2014 ya tenía más de 900 tiendas por el mundo.
La compañía fue fundada por Hebert Hyman en 1963, la creó principalmente para personas de negocios y personas apresuradas​
La primera tienda fuera de los Estados Unidos se abrió en Suecia, después de que Hyman y su esposa Mona viajaran allá y descubrieran lo autóctono y perfecto que es el café de allí.
En 1996 Hyman vendió los derechos de la compañía a la empresa asiática Singaporean Brothers.
En diciembre del 2015, desembarca en Paraguay, siendo el primer país de América del Sur donde entra la franquicia, abriendo su primer local en el barrio de Villa Morra de la capital paraguaya. Luego abrió 3 locales más, en el centro histórico y en shoppings. Curiosamente, al mismo tiempo que es el primer país donde entra Coffee Bean, es el único país de Sudamérica donde no está presente la cadena similar, Starbucks.
El café de la Compañía se clasifica en siete categorías: Light & Subtle, Light & Distinctive, Light & Smooth, Descafeinado, Reserve, Dark y Dark & Distinctive.​
Los granos provienen de países como Colombia, Indonesia, Jamaica, Kenia y Tailandia​​
En Navidad ofrece distintos sabores como Gingerbread, Candy Cane y Red Velvet​​​
El té de la compañía también se divide en siete categorías: Green, Black, Oolong, Herbal Fusion, Descafeinado, Flavored y Te Master. Uno de sus tés más famosos es el Chai Latte​
En mayo de 2013 la compañía anunció que firmaba un acuerdo exclusivo con Hilton Worldwide el cual trata de que ofrecerán el café de la compañía en sus hoteles en Norte América, Sur América y Centro América​
La cafetería se ve notablemente varias veces en series de la cadena HBO. En series como Entourage en la cual se ve bastante en la temporada 2.
También se ha visto unas cuantas veces en el "reality" The Hills, de la cadena MTV.​
Nabob

Nabob es una marca de café propiedad de Kraft Foods y vendida en Canadá desde 1896. Nabob produce varias mezclas diferentes de café que están disponibles en cualquier supermercado canadiense.
The Nabob Coffee Company nació en Vancouver, Canadá, en 1896. Su café fue procesado y envasado en la fábrica de alimentos Kelly Douglas Limited.​ El nombre hace referencia al modismo anglo-indio nabob, un término usado para referirse a un hombre rico que hizo su fortuna en el Oriente durante la época colonial británica.
La enseña fue adquirida en 1976 por la multinacional alemana Jacobs. Dos años después, la marca llegó al centro y al este de Canadá y en 1986 llegó hasta Quebec, la última provincia donde llegó el producto.
En 1994 fue vendida a la multinacional Kraft Foods.
Desde 2006, Nabob ha sido la principal marca de café para la cafetería Tassimo en Canadá. Tassimo lanzó su sistema de elaboración de cerveza con Nabob T Discs utilizando el concepto de código de barras de Tassimo.​ Nabob ofrece doce tipos diferentes de discos Tassimo que van desde su mezcla de desayuno ligero hasta su espresso. ​ Los lattes y cappuccinos de Nabob incluyen un T Disc adicional de producto de leche condensada en la parte superior del propio disco de Nabob.​
Espresso tonic

Espresso tonic o café tonic es una bebida mixta sin alcohol que se elabora mezclando espresso y agua tónica. Registrada por primera vez en 2007, la bebida se hizo popular en Escandinavia antes de extenderse a América del Norte, Japón y todo el mundo. Los ingredientes clave son el espresso y el agua tónica, pero se pueden agregar otros saborizantes.
Mientras que la tónica se patentó en 1858 en Londres,​ y las máquinas de café expreso se inventaron en 1905 en Italia,​ el primer registro de la creación de esta bebida fue en Oslo en 2007.​ Allí lo mezcló un barista que trabajaba con los futuros fundadores de la empresa sueca Koppi Roasters, Anne Lunell y Charles Nystrand.​
Posteriormente, en 2007, apareció en el menú de Koppi Roasters en Helsingborg, como Kaffe & Tonic.​​ Su popularidad creció en Escandinavia y, en la década de 2010, la bebida se había extendido a la cultura cafetera de América del Norte como resultado de competencias internacionales de baristas.​ En 2015, la bebida también se había extendido a Japón.​ La historiadora Wendy Pojmann ha asociado la bebida con la «moda barista».​ En 2019, la cadena de café británica Caffè Nero se asoció con la empresa de bebidas Fever-Tree para vender dos variaciones de la bebida en sus puntos de venta.​
La bebida se crea tradicionalmente vertiendo espresso sobre agua tónica helada, creando una bebida en capas. Si la tónica se vierte sobre el espresso, se forma una espuma en la bebida.​ La bebida también puede incluir jarabe de azúcar, una guarnición de limón,​ u otros sabores como cereza,​ lima o miel.​ Son los baristas japoneses a quienes se les atribuye el mérito de agregar sabores adicionales a la bebida primero.​ Las sugerencias para servir incluyen usar un vaso de tubo y con una pajita.​