davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Albertine Rift montane forests

The Albertine Rift montane forests (French: Forêts montagnardes du Rift Albertin) is a tropical moist broadleaf forest ecoregion in east-central Africa. The ecoregion covers the mountains of the northern Albertine Rift, and is home to distinct Afromontane forests with high biodiversity.
The high montane forests cover the western portions of Rwanda and Burundi, the eastern edge of the Democratic Republic of the Congo, and portions of western Uganda and Tanzania. This area occupies the parallel Albertine Rift Mountains that enclose the western branch of the East African Rift. The mountain ranges include the Lendu Plateau of Uganda (the forest is almost completely cleared from here), and the Virunga Mountains and Rwenzori Mountains of Rwanda, Uganda, and the Democratic Republic of the Congo.
At the highest elevations of the Rwenzori and Virunga ranges (above 3000 meters), the forests transition to the Afroalpine Rwenzori–Virunga montane moorlands ecoregion, including the high peaks of Mount Stanley and Mount Karisimbi. The highest peak in Burundi, Mount Heha however is in this ecoregion.
Developed and settled areas in the region include:
The mountain rainforests of the ecoregion have a cooler climate than the Congolian lowland forests or the savanna of Uganda, Rwanda and Burundi, and therefore are home to a rich variety of Afromontane flora and especially fauna. The Albertine Rift montane forests are included on the Global 200 conservation list.
The rare mountain gorilla (Gorilla beringei beringei) survives only in this ecoregion as do the L'Hoest's monkey, and a subspecies of the Hamlyn's monkey − as well as many endemic species of butterflies and birds including: Grauer's warblers, Chapin's flycatchers, and the Rwenzori turaco. The Lendu Plateau clawed frog is endemic to that landform in the ecoregion.
Much of the forest has already been cleared for agriculture or for logging, especially in densely populated Rwanda and Burundi, but large areas of forest still remains in forest reserves and at higher altitudes in the Virunga, Itombwe, and Rwenzori Ranges. The forest clearance is ongoing and is a major threat to the ecology of the region, and to the forests as an important carbon store.
The violent political and rebel history of the region in recent times has also caused damage to the ecological balance, for example almost eliminating the population of African bush elephants from Virunga National Park in the DRC.
11.93% of the ecoregion is in protected areas. Protected areas include:
Visitor activities in the ecoregion's habitats include:
List of tz database time zones

This is a list of time zones from release 2025b of the tz database.
Standard Time (SDT) and Daylight Saving Time (DST) offsets from UTC in hours and minutes. For zones in which Daylight Saving is not observed, the DST offset shown in this table is a simple duplication of the SDT offset. The UTC offsets are based on the current or upcoming database rules. This table does not attempt to document any of the historical data which resides in the database.
In Ireland, what Irish law designates as "standard time" is observed during the summer, with clocks turned one hour ahead of UTC. The SDT column shows the offset from UTC during the winter, even in Ireland, where that's referred to as "winter time", and the DST column shows the offset from UTC during the summer, even in Ireland, where that's referred to as "standard time".
Time zone abbreviations for both Standard Time and Daylight Saving Time are shown exactly as they appear in the database. See strftime and its "%Z" field. Some of zone records use 3 or 4 letter abbreviations that are tied to physical time zones, others use numeric UTC offsets.
In Ireland, what Irish law designates as "standard time" is observed during the summer, with clocks turned one hour ahead of UTC. The SDT column shows the abbreviation used during the winter, even in Ireland, and the DST column shows the abbreviation used during the summer, which is "IST", where the "S" in "IST" stands for "Standard", not "Summer".
Karisimbi (commune)

1°38′00″S 29°11′00″E﻿ / ﻿1.63333°S 29.18333°E﻿ / -1.63333; 29.18333
Karisimbi is a commune in Goma in the North Kivu Province of the eastern region of the Democratic Republic of the Congo. The commune takes its name from the nearby Mount Karisimbi, a prominent volcano in the Virunga Mountains. Spanning an area of approximately 33,372 square kilometers, Karisimbi extends from Goma International Airport to the outskirts of the Mugunga neighborhood. It is bordered by the Masisi Territory to the south and Rwanda to the east.
Primarily a residential area, Karisimbi hosts limited commercial activity and a structured administrative division. The commune is organized into 11 neighborhoods—Murara, Ndosho, Virunga, Bujovu, Mugunga, Kasika, Mabanga Nord, Mabanga Sud, Majengo, Kahembe, and Katoyi—which are further subdivided into 39 cells and 209 avenues.
Legally, both the city and commune function as decentralized administrative entities endowed with juridical personality, whereas the neighborhoods are merely administrative entities devoid of representation or legal personality (referenced in Article 82-006). Furthermore, each neighborhood is subdivided into smaller entities known as avenues, cells (cellules), and nyumba kumi (a cluster of ten houses overseen by an appointee designated by the neighborhood chief).
The commune is administratively segmented into 11 distinct neighborhoods:
గణేష్ లడ్డూ

వినాయక చవితి రోజున మట్టితో తయారు చేసిన వినాయకుడుని నెలకొల్పి 1 నుంచి 11 రోజుల లోపు నిమజ్జనము అయ్యే రోజు వరకు వినాయకుడికి ప్రత్యేక పూజలు నిర్వహిస్తారు. వినాయకుడిని నిమజ్జనము చేసే ముందు వినాయకుని మట్టి విగ్రహానికి భక్తులు గ్రామోత్సవాన్ని నిర్వహిస్తారు. వినాయకుని గ్రామోత్సవానికి ముందు వినాయనికి నైవేద్యంగా ఆర్పించే వాటిలో లడ్డూ బాగా ప్రసిద్ధి చెందింది.
వినాయకస్వామికి నైవేద్యంగా సమర్పించిన లడ్డూను కొన్ని ప్రాంతాలలో వేలం వేసి వేలంపాటలో అధిక మొత్తాన్ని వెచ్చించిన వ్యక్తికి ఈ లడ్డూను ప్రసాదంగా అందజేస్తారు. ఇప్పటికి 2012 లో తాపేశ్వరంలో ఉన్న వినాయకుని లడ్డూ 6300 కి.గ్రా. లతో ఇండియన్ బుక్ ఆఫ్ రికార్డులో నమోదైంది. దీని తయారీకి 9 గంటల 20 నిముషాలు పట్టింది.
ఇప్పపువ్వు లడ్డు

ఇప్పపువ్వు లడ్డూ, తెలంగాణ రాష్ట్రం, ఆదిలాబాద్ జిల్లా, ఉట్నూరు ప్రాంతంలో ఆదివాసీ మహిళలు తయారు చేసే తినుబండారం. ఆదివాసీ ప్రాంతంలో గోండి భాషలో ఈరుక్ లడ్డు, కొలామీ భాషలో పొక్కే లడ్డు అని అంటారు.
ఇప్ప పువ్వులు (Mahua Flower/Madhuca longifolia) వేసవికాలంలో ఎక్కువగా లభిస్తుంటాయి. మహిళలు వేకువజామున వెదురు బుట్టలతో అడవికి వెళ్లి ఇప్పపువ్వులను సేకరించి ఇంటికి తీసుకొచ్చి తడుక పై ఎండలో రెండు రోజులు ఆరబెట్టి సంచిలో జమ చేసి ఉంచుతారు. ఆ తరువాత, ప్రొటీన్లు, విటమిన్లు, ఖనిజ లవణాలు పుష్కలంగా ఉండి ఎన్నో ఆరోగ్య ప్రయోజనాలున్న ఇప్పపూలతో రకరకాల వంటకాలు తయారు చేస్తుకుంటారు.
ఆరపెట్టిన ఇప్పపువ్వులను నెయ్యి/నూనెలో దోరగా వేయించి మిక్సీలో వేసి మెత్తగా పొడి చేయాలి. అనంతరం ఈ పొడికి, కొంత వేరుశనగల(పల్లీలు)ను వేయించి సిద్దం చేసుకున్న పొడి కూడా కలుపుకోవాలి. బాదం, జీడిపప్పు, కిస్మిస్ వంటి డ్రై ఫ్రూట్స్ తురుముతో పాటు సువాసనకు యాలకుల పొడిని కూడా చేర్చాలి. ఈ మిశ్రమాన్ని, సిద్ధం చేసుకున్న బెల్లం పానకంలో కలిపి లడ్డూలను తయారు చేసుకోవాలి.
ఇప్పపువ్వు లడ్డూలను ఆర్డర్లు ఉన్న చోట బాక్సులలో భద్రపర్చి విక్రయిస్తున్నారు. ఈ లడ్డూ తినడానికి ఎంతో కమ్మగా ఉండడంతో పాటు ఔషధగుణాలు మెండుగా ఉంటాయి. రక్తహీనత, నీరసం, మొకాళ్ల నొప్పుల నుండి ఉపశమనం లభిస్తుందని వైద్యులు సూచిస్తున్నారు.
సమగ్ర గిరిజన అభివృద్ధి సంస్థ (ఐటీడీఏ) ఉట్నూరు, సహకారంతో 2015 సంవత్సరంలో 12 మంది మహిళలు, భీంబాయి ఆదివాసీ మహిళా సంఘం ఏర్పాటు చేసి ఇప్పపువ్వు లడ్డు తయారీకి కావాల్సిన పరికరాలతో ఒక యూనిట్ ని ఇక్కడ ఆదివాసీ ఆహారం పేరుతో కుటీర పరిశ్రమను ప్రారంభించారు.
తెలంగాణ రాష్ట్రం ఆదిలాబాదు జిల్లా ఉట్నూర్ పట్టణంలోని ఎక్స్ రోడ్డు సమీపంలో ఆదివాసీ గొంతు మహిళలు తయారు చేస్తున్న ఇప్పపువ్వు లడ్డు దేశవ్యాప్తంగా ప్రసిద్ధి చెందింది. భారత ప్రధాని నరేంద్ర మోడీ మన్ కీ బాత్ కార్యక్రమంలో ఇప్పపువ్వు లడ్డూల గురించి ప్రస్తావించడం తో ఇప్పపువ్వు లడ్డుకు జాతీయ స్థాయిలో గుర్తింపు లభించింది.
బాలాపూర్ లడ్డు

వినాయక చవితి రోజున మట్టితో తయారు చేసిన వినాయకుడుని నెలకొల్పి గణేష్ నవరాత్రులు సందర్బంగా పూజలు చేసి వినాయకుడిని నిమజ్జనం చేస్తారు. వినాయకుడిని నిమజ్జనము చేసే ముందు వినాయకుని విగ్రహాని భక్తులు ఊరేగిస్తారు. వినాయకుని గ్రామోత్సవానికి ముందు గణేశుడికి నైవేద్యంగా ఆర్పించే వాటిలో లడ్డూ బాగా ప్రసిద్ధి చెందింది.
తెలంగాణ రాష్ట్రం, రంగారెడ్డి జిల్లా, మహేశ్వరం లో బాలాపూర్ గ్రామం ఉంది. ఇక్కడ ప్రతి ఏడాది వినాయక చవితి కి వినాయకుడి లడ్డును వేలం వేస్తారు. రాష్ట్రం నలుమూలల నుండి భక్తులు వచ్చి వేలంపాటలో ఈ లడ్డును రాష్ట్రంలోనే అత్యధికంగా వేలం పాట పడి దక్కించుకుంటారు. దీనితో బాలాపూర్ లడ్డు ఎంతో ప్రాముఖ్యతను సంపాదించుకుంది. బాలాపూర్ లడ్డుతో అన్ని విధాలా అదృష్టం కలసివస్తుందని భక్తులకు నమ్మకంగా మారింది.
బాలాపూర్ గణేష్ ఉత్సవ సమితి 1980లో ఏర్పాటైంది. తొలిసారి 1994లో బాలాపూర్ లడ్డు వేలంపాట ప్రారంభమైంది. తొలిసారి జరిగిన వేలంపాటలో వ్యవసాయదారుడైన కొలను మోహన్ రెడ్డి కుటంబం రూ.450 దక్కించుకున్నాడు. ఆ లడ్డును ఆయన పొలంలో చల్లాడు ఆ ఏడాది ఆర్థికంగా ఆయనకు కలిసిరావండంతో, 1995లో రూ. 4500 లకు మరోసారి వేలంపాటలో లడ్డును దక్కించుకున్నాడు. ఆయనకు లడ్డు వేలం బాగా కల్సివచ్చింది. దీనితో లడ్డు ఎంతో మహిమలు కలదని, అంత మంచే జరుగుతుందనే నమ్మకంతో బాలాపూర్ లడ్డుకి భక్తుల్లో నమ్మకం పెరిగింది. ప్రతి ఏడాది వందల నుండి వేలు, వేలు నుండి లక్షలకు లడ్డు వేలంపాట చేరుకుంది. బాలాపూర్ లడ్డు దక్కించుకున్న వారి ఇంట్లో సిరిసంపదలు విరజిల్లుతాయని.. పసిడి పంటలు పండుతాయని భక్తుల్లో విశ్వాసం పెరిగింది.
బాలాపూర్ లడ్డు కోసం వినాయక చవితి మొదట రోజు నుండి లడ్డు కోసం పోటీపడుతున్న వారి దరఖాస్తులను ప్రారంభించి నిమజ్జనం నాడు ఉదయం 7 గంటలకు అప్లికేషన్లను ముగించేస్తారు. లడ్డు వేలం పాట మొదట రూ. 1,116 లతో ప్రారంభమవుతుంది. వేలంపాటలో లడ్డును దక్కించుకున్న వారు బాండ్ పై సంతకం చేసి వచ్చే ఏడాది వేలం పాటనాడు డబ్బులు ఇవ్వాలి. గణేష్ లడ్డు వేలంపాట ద్వారా వచ్చిన డబ్బు బాలాపూర్ ఉత్సవ కమిటీ గ్రామాభివృధికి, సేవా కార్యక్రమాలకు ఖర్చు పెడతారు. ఈ డబ్బు తో గ్రామంలో పాఠశాలలు, రోడ్లు, దేవాలయాలకు వినియోగిస్తారు.
కూతురు కాపురం

కూతురు కాపురం 1959లో విడుదలైన తెలుగు సినిమా. విశ్వరూప పిక్చర్స్ పతాకంపై సి.శేషగిరి రావు నిర్మించిన ఈ సినిమాకు శోభనాద్రి రావు దర్శకత్వం వహించాడు. కొంగర జగ్గయ్య, జమున ప్రధాన తారాగణంగా రూపొందిన ఈ సినిమాకు రమేష్ నాయుడు సంగీతాన్నందించాడు.
1. లడ్డూ లడ్డూ తాజా లడ్డు బందరు లడ్డురా, రచన: కొసరాజు , గానం.ప్రతివాది భయంకర శ్రీనివాస్
2. ఓహోహో నా వయ్యారి మావయ్యా రావయ్యా హాయి, రచన: వడ్డాది, గానం.కె.రాణి
3.భారతనారీ లోక భాంధవా శ్రీరామా అపరాధమేమి, రచన: వడ్డాది, గానం.ఎ.పి.కోమల
4.ఏడి మొనగాడేడి మనతోతాగే మొనగాడేడి, రచన: భాధర్, గానం.కె.రాణి
5.నిలునిలు బాల కలవరమేల లేడీపిల్ల లాగా, రచన: వడ్డాది, గానం.సరోజిని, ఎం.ఎస్.పద్మ బృందం
6.కన్ను మిన్ను కానని కాలమిదోయి జగతిని నేడే, రచన: అనిశెట్టి సుబ్బారావు, గానం.పి.సుశీల
7.వన్నెల చిన్నెల కన్నెనురా నిన్నే వలచిన ధన్యనురా, రచన: భాదర్, గానం.ఉమ
8.పచ్చని కాపురమయ్యో పాపం చిత్తయిపోయను తల్లీ ఎంతో,రచన:ఆరుద్ర, గానం.ఘంటసాల వెంకటేశ్వరరావు
9.అలుగుటయే ఎరుంగని మహా మహితాత్మ(పద్యం), రచన: బాధర్, గానం.పి.బి.శ్రీనివాస్
10.నీ రూపుకై నాడే ఆరాటపడి నేను కాలేజీకి(పద్యం), రచన: భాధర్, గానం.ప్రతివాది భయంకర శ్రీనివాస్
2.ghantasala galaamrutamu, kolluri bhaskarrao blog.
సోనాలి సచ్‌దేవ్

డా. సోనాలి సచ్‌దేవ్‌ ఒక భారతీయ నటి. స్టార్ ప్లస్ టీవీ సిరీస్ బా బహూ ఔర్ బేబీ గైనకాలజిస్ట్ డాక్టర్ శిల్పా ఠక్కర్ పాత్రకు ఆమె బాగా ప్రసిద్ది చెందింది. ఆమె అనేక భారతీయ టీవీ కార్యక్రమాలు, బాలీవుడ్ చిత్రాలలో పనిచేసింది. ఆమె అమెజాన్ ప్రైమ్ వీడియో వెబ్ సిరీస్ ముంబై డైరీస్ 26/11లో భారతీయ హిందీ భాషా మెడికల్ డ్రామా స్ట్రీమింగ్ టెలివిజన్ సిరీస్ లో షమితా పరేఖ్ గా నటించి మెప్పించింది.
సోనాలి గుజరాతీ సంతతికి చెందినది. ఎంబిబిఎస్ పూర్తిచేసిన ఆమె దంతవైద్యురాలు, అయితే, నటి కావాలనే తన కలకు కొనసాగింపుగా టెలివిజన్, సినిమా రంగాల్లో స్థిరపడింది.
మృదుల కోషి

మృదుల సుసాన్ కోషి (జననం 1969) ఒక భారతీయ రచయిత్రి, ఉచిత గ్రంథాలయ ఉద్యమ కార్యకర్త. ఆమె తన ముగ్గురు పిల్లలతో న్యూఢిల్లీలో నివసిస్తుంది.
కోషి న్యూఢిల్లీలో జన్మించింది, 1984లో 14 సంవత్సరాల వయసులో అమెరికాకు వలస వెళ్ళింది. ఆమె ట్రేడ్ యూనియన్ ఆర్గనైజర్, కమ్యూనిటీ ఆర్గనైజర్, తల్లిదండ్రులు, రచయిత్రిగా పనిచేశారు.
ఆమె 2004 లో భారతదేశానికి తిరిగి వచ్చి ప్రస్తుతం ది కమ్యూనిటీ లైబ్రరీ ప్రాజెక్ట్ తో లైబ్రేరియన్, కమ్యూనిటీ ఆర్గనైజర్ గా పనిచేస్తున్నారు, ఇది నాలుగు ఉచిత కమ్యూనిటీ లైబ్రరీలను నిర్వహిస్తుంది, ఇవి కలిసి ఢిల్లీ ఎన్సిఆర్ లో 4000 మందికి పైగా సభ్యులకు సేవలు అందిస్తున్నాయి.
ఉచిత గ్రంథాలయ ఉద్యమం గురించి ఆమె రచనలను కారవాన్ మ్యాగజైన్‌లో, టిసిఎల్పి బ్లాగ్‌లో, ఆల్ అబౌట్ బుక్ పబ్లిషింగ్, స్క్రోల్, యాహూ న్యూస్, గోథే ఇన్‌స్టిట్యూట్ ఇండియా వెబ్‌సైట్‌లో చదవవచ్చు.
ఆమె కథల సంకలనం, ఇఫ్ ఇట్ ఈజ్ స్వీట్ 2009 శక్తి భట్ ఫస్ట్ బుక్ ప్రైజ్ గెలుచుకుంది, 2009 వోడాఫోన్ క్రాస్‌వర్డ్ బుక్ అవార్డుకు షార్ట్‌లిస్ట్ చేయబడింది.
ఆమె మొదటి నవల, నాట్ ఓన్లీ ది థింగ్స్ దట్ హావ్ హాపెండ్ (హార్పర్ కాలిన్స్, 2012) 2013 క్రాస్‌వర్డ్ బుక్ అవార్డుకు షార్ట్‌లిస్ట్ చేయబడింది.
కోషి పుస్తకాలు తరచుగా ఢిల్లీ కార్మికవర్గ జీవితాలను అన్వేషిస్తాయి. ఆమె తాజా నవల సైకిల్ డ్రీమింగ్ ఢిల్లీలోని వ్యర్థ పదార్థాల కార్మిక సంఘంలోని కుటుంబ జీవితంపై దృష్టి పెడుతుంది. ఇది నూర్ అనే 13 ఏళ్ల అమ్మాయి కథను అనుసరిస్తుంది, ఆమె తన తండ్రిలాగే సైకిల్ కొనాలని, కబాడివాలాగా పనిచేయాలని కలలు కంటుంది. అయితే, అతని ఉద్యోగం కోల్పోవడం వలన అతను చెత్తను సేకరించే వ్యక్తిగా పని చేయాల్సి వస్తుంది, ఇది ఆమె కుటుంబాన్ని ప్రతికూలంగా ప్రభావితం చేస్తుంది.
ఆమె కథలు వాసఫిరి వంటి సాహిత్య పత్రికలలో, అలాగే భారతదేశం, యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్, ఇటలీలోని సంకలనాలలో ప్రచురితమయ్యాయి.
మీనాక్షి గోస్వామి (బెంగాలీ నటి)

మీనాక్షి గోస్వామి (1933 మే 21 - 2012 ఏప్రిల్ 8) బెంగాలీ సినిమారంగానికి చెందిన భారతీయ నటి. ఆమె సహాయ పాత్రల్లో ఓగో బధు సుందరి, దుయ్ పాట, అమర్ గీతి, సామ్రాట్ ఓ సుందరి, ఛోటో బౌ, స్వీట్ పత్తరేర్ తాలా వంటి సినిమాల్లో నటించింది. ఆమె డైలాగ్ డెలివరీకి ప్రత్యేకించి ప్రసిద్ది చెందింది. సినిమాల్లో నటించడంతో పాటు ఆమె 2000 సంవత్సరంలో వాటర్ బ్యాలెట్ సిరీస్‌కి కూడా దర్శకత్వం వహించింది. ఆమె రేడియో డ్రామా, టెలివిజన్ సీరియల్స్‌లలో కూడా నటించింది. ఆమె టెలివిజన్ సీరియల్ కోల్‌కతార్ కాచే కి దర్శకత్వం వహించింది.
మీనాక్షి గోస్వామి 1933 మే 21న ఉత్తరప్రదేశ్‌లోని అలహాబాద్‌లో జన్మించింది. ఆమె 1950లో జగత్తరణ్ ఇంటర్మీడియట్ స్కూల్‌లో, తర్వాత 1954లో అలహాబాద్ విశ్వవిద్యాలయంలో చదువుకుంది.
ఆమె చదువుకునే రోజుల్లో మంచి స్విమ్మర్, వాలీబాల్ క్రీడాకారిణి. రష్యాలో నిర్వహించిన స్పోర్ట్స్ మీట్ లో ఆమె అలహాబాద్ యూనివర్సిటీ వాలీబాల్ జట్టులో సభ్యురాలిగా ఉంది. తరువాత ఆమె 1980 సంవత్సరంలో పీపుల్స్ లిటిల్ థియేటర్ (PLT)లో చేరింది, ఆమె సాధన్ గుహ, అతిన్‌లాల్ గంగూలీల వద్ద డ్యాన్స్ నేర్చుకుంది.
ఐశ్వర్య నిధి

ఐశ్వర్య నిధి లాస్ ఏంజిల్స్ కేంద్రంగా పనిచేస్తున్న ఆస్ట్రేలియన్ నటి, దర్శకురాలు, రచయిత్రి. ఆమె షార్ట్ అండ్ స్వీట్ ఫెస్టివల్స్ లో ప్రదర్శన ఇచ్చింది,, షార్ట్ అండ్ స్విప్ట్ బాలీవుడ్ ప్రారంభించడానికి కృషి చేసింది. ఆమె నటించిన ఇతర విజయవంతమైన నాటకాలలో ఒకటైన గాంధారీ... ఇన్ సర్చ్ ఆఫ్ లైట్ లో, వ్యాసుడు రచించిన హిందూ ఇతిహాసం మహాభారతనుండి గాంధారీ పాత్ర పోషించింది. ఆమె సిడ్నీలోని అభినయ్ స్కూల్ ఆఫ్ పెర్ఫార్మింగ్ ఆర్ట్స్ (Abhinay School of Performing Arts) అధ్యక్షురాలు, దర్శకురాలు కూడా.
ఆమె భారతదేశంలోని న్యూఢిల్లీలో పుట్టి పెరిగింది. ఆమె తన కుటుంబంతో కలిసి 2001లో న్యూజిలాండ్ ఆక్లాండ్ వెళ్ళింది. ఒక సంవత్సరం తర్వాత సిడ్నీలో స్థిరపడింది. ఆమె కుమారుడు శౌర్య నిధి కూడా నటుడు, వ్యాపారవేత్త.
ఆమె జాన్ బర్మింగ్హామ్ నవల లెవియాథన్ 2010 స్టేజ్ అనుసరణలో సిడ్నీ థియేటర్ కంపెనీతో కలిసి పనిచేసింది, 2013లో బ్యాంక్స్టౌన్ ఆర్ట్స్ సెంటర్, సిడ్నీ థియేటర్ కంపెనీలు ప్రదర్శించిన 2013 నాటకం ది అదర్ వే. ఆమె అభినయ్ స్కూల్ ఆఫ్ పెర్ఫార్మింగ్ ఆర్ట్స్ ప్రొడక్షన్ లో గాంధారీ అనే నాటకం లో నటించింది. గాంధారీ... ఇన్ సర్చ్ ఆఫ్ లైట్ , ఇది హిందూ ఇతిహాసం మహాభారతంలోని గాంధారీ కథ. దీనిని అరవింద్ గౌర్ రచించి, దర్శకత్వం వహించాడు, 2005లో సిడ్నీలోని నేషనల్ ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ డ్రామాటిక్ ఆర్ట్ లోప్రదర్శించారు. ఆ తరువాత ఢిల్లీ, కురుక్షేత్ర, లక్నో, అమృత్సర్, జైపూర్, జోధ్‌పూర్, ముంబై, సిడ్నీ ఫ్రింజ్ ఫెస్టివల్, హాలీవుడ్ ఫ్రింజ్ ఫెస్టివల్లలో ప్రదర్శించబడింది.
ఐటిఐ యునెస్కో నిర్వహించిన ఇంటర్నేషనల్ వన్ మ్యాన్ షో ఫెస్టివల్లో కూడా గాంధారీ ప్రదర్శించబడింది. 2009లో ఆమె డేవిడ్ షార్ప్ మాండ్రగోర ఇన్ షార్ట్ అండ్ స్వీట్ సిడ్నీలో నటించింది, ఇది ప్రపంచంలోనే అతిపెద్ద నాటక ఉత్సవం. మంగ్రగోర మొదట ఎంపిక చేయబడింది, గాలా ఫైనల్స్లో ప్రదర్శన ఇవ్వడానికి ఆహ్వానించబడింది, అక్కడ ఆమె ఈ ఉత్సవంలో 'ఉత్తమ నటి' అవార్డుకు నామినేట్ అయిన మొట్టమొదటి భారతీయ ఆస్ట్రేలియన్ గా నిలిచింది. కారీ పెప్పర్ రాసిన నాటకం 'ఐరిష్ స్టీవ్' తో, ఆమె మొదటి భారతీయ-ఆస్ట్రేలియన్ దర్శకురాలిగా అవతరించింది, ఆమె నాటకం షార్ట్ + స్వీట్, సిడ్నీ 2014 లో పీపుల్స్ ఛాయిస్ షోకేస్లో ప్రదర్శించడానికి ఆహ్వానించబడింది. ఆమె 2006లో అమెరికా చిత్రం బియాండ్ లైఫ్ లో కార్యనిర్వాహక నిర్మాత, నటి. ఆమె డాక్యుమెంటరీ రేడియో షోలకు కూడా కథనాలు అందించింది. ఆమె ఒపేరా ఆస్ట్రేలియా లాక్మే నిర్మాణం కోసం కూడా సంప్రదించింది, అక్కడ ఆమె తారాగణానికి కదలిక, హావభావాలు, శారీరక సలహాదారుగా ఉన్నది.
బిహూ పండుగ

బిహు భారతదేశ రాష్ట్రమైన అస్సాంకు ప్రత్యేకమైన ఒక ముఖ్యమైన సాంస్కృతిక పండుగ. ఇది మూడు రకాలుగా ఉంటుంది. అవి ఏప్రిల్‌లో జరుపుకునే 'రొంగాలి' లేదా 'బొహాగ్ బిహు', అక్టోబర్ లేదా నవంబర్‌లో జరుపుకునే 'కొంగాలి' లేదా 'కటి బిహు', జనవరిలో జరుపుకొనే 'భోగలి' లేదా 'మాఘ్ బిహు' . ఈ పండుగలు టిబెటో-బర్మాన్, ఆస్ట్రోయాసియాటిక్ మరియు ఇండో-ఆర్యన్ సంప్రదాయాల మిశ్రమాన్ని ప్రదర్శిస్తాయి, వాటిని వేరు చేయడం అసాధ్యం — ఈ పండుగలు అస్సామీలకు చెందినవి, అస్సాంలోని అన్ని సమాజాలు వీటికి జరుపుకుంటాయి. వసంత పండుగను జరుపుకునే రొంగాలి బిహు ఈ మూడింటిలో అతి ముఖ్యమైనది. భోగలి బిహు లేదా మాఘ బిహు అనేది పంటల పండుగ, దీనిలో సమాజ విందులు జరుగుతాయి. కొంగలి బిహు లేదా కటి బిహు అనేది పొదుపుగా ఉండే పండుగ, ఇది సరఫరా కొరత కాలాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది ఇది ఒక ఆత్మీయ పండుగ.
రొంగాలి బిహు అన్నింటికంటే ముఖ్యమైనది, ఇది అస్సామీ నూతన సంవత్సరంతో పాటు హిందూ క్యాలెండర్ మరియు బౌద్ధ క్యాలెండర్‌ను అనుసరించే భారత ఉపఖండంలోని ఇతర ప్రాంతాలు, తూర్పు ఆసియా మరియు ఆగ్నేయాసియాతో సమానంగా వస్తుంది. ప్రతి సంవత్సరం జరిగే రెండు బిహు పండుగలు అస్సామీ ప్రజలకు ప్రత్యేకమైనవి. కొన్ని ఇతర భారతీయ పండుగల మాదిరిగానే, బిహు వ్యవసాయంతో, ముఖ్యంగా వరితో ముడిపడి ఉంది. బోహాగ్ బిహు అనేది విత్తనాల పండుగ, కటి బిహు అనేది పంటల రక్షణ, మొక్కలు- పంటల ఆరాధనతో ముడిపడి ఉంది. భోగాలి బిహు అనేది పంటల పండుగ. అస్సామీలు రొంగాలి బిహును విందులు, సంగీతం తో పాటు నృత్యాలతో జరుపుకుంటారు. కొందరు తమ ఇంటి ముందు స్తంభాలకు ఇత్తడి, రాగి లేదా వెండి కుండలను వేలాడదీస్తారు. పిల్లలు పూల దండలు ధరించి గ్రామీణ వీధుల గుండా వెళుతూ నూతన సంవత్సరాన్ని స్వాగతిస్తారు.
ఈ మూడు బిహులు అస్సామీ పండుగలు కుటుంబం, సంతానోత్పత్తితో పాటు తల్లి దేవతలలో పెద్దలు, కానీ వేడుకలు, ఆచారాలు ఆగ్నేయాసియా, చైనా-టిబెటన్ సంస్కృతుల ప్రభావాలను ప్రతిబింబిస్తాయి. సమకాలీన కాలంలో, బిహులను అస్సామీ ప్రజలందరూ మతం, కులం లేదా మతంతో సంబంధం లేకుండా జరుపుకుంటారు. ప్రపంచవ్యాప్తంగా నివసిస్తున్న అస్సామీ డయాస్పోరా సమాజం విదేశాలలో కూడా దీనిని జరుపుకుంటుంది.
బిహు అనే పదాన్ని బిహు నృత్యాన్ని సూచించేందుకు కూడా ఉపయోగిస్తారు. బిహు జానపద పాటలను బిహు గీత్ అని కూడా పిలుస్తారు.
నార్వేలో హిందూమతం

30,000 ఉన్నాయి హిందువులు (0.5% జనాభా లో) నార్వే నాటికి 2020 ఈ హిందువులలో ఎక్కువ మంది దక్షిణాసియా సంతతికి చెందినవారు, వీరిలో ఎక్కువ మంది (సుమారు 75%) శ్రీలంక నుండి వచ్చిన తమిళ హిందువులు .
1914లో స్వామి శ్రీ ఆనంద ఆచార్య (1881-1945) హిందూమతాన్ని నార్వేకు పరిచయం చేసాడు.
1972లో నియంత ఇదీ అమీన్ భారతీయులను ఉగాండా నుండి బహిష్కరించినపుడు కొద్ది సంఖ్యలో గుజరాతీ హిందువులు నార్వేకు వచ్చారు. 1983 శ్రీలంక అంతర్యుద్ధం సమయంలో, చాలా మంది తమిళ హిందువులు శ్రీలంక నుండి నార్వేకు వలస వచ్చారు.
నార్వేలోని డయాస్పోరా హిందువులలో తమిళ (శ్రీలంక, భారతీయ) కుటుంబాలు, పంజాబీ కుటుంబాలు, ఉత్తర ప్రదేశ్ ప్రాంతానికి చెందిన కుటుంబాలు, అలాగే గుజరాతీలు, బెంగాలీలు ఉన్నారు.
ప్రత్యేకించి నార్వేజియన్ హిందువులలో, శ్రీలంక తమిళులు అతిపెద్ద సంఖ్యలో (మొత్తం హిందూ జనాభాలో సగం లేదా అంతకంటే ఎక్కువ) ఉన్నారు. దాదాపు 5000-7000 మంది హిందువులతో ఆధిపత్య జాతి ఇది.
నార్వేలో అనేక హిందూ సంఘాలు ఉన్నాయి.
ISKCON కు నార్వేలో ఒక కేంద్రం ఉంది
నార్వేలో 5 హిందూ దేవాలయాలు ఉన్నాయి
దీపావళి వంటి చాలా ప్రధాన హిందూ పండుగలు నార్వేలో ప్రతి సంవత్సరం జరుపుకుంటారు.
నార్వేలోని హిందువులు, ప్రధానంగా శ్రీలంక నుండి వచ్చిన తమిళ హిందువులు, 12-రోజుల వార్షిక ఆలయ పండుగను జరుపుకుంటారు. ఈ మహోత్సవంలో ఊరేగింపులు ప్రధాన లక్షణం. ఇది నార్వేలో తమిళ హిందువుల ప్రధాన వార్షిక ఆచార సమావేశం.
భారతీయ శాస్త్రీయ గాయకురాలు శృతి మిశ్రా 2015లో హోలీ పండుగ సందర్భంగా ఓస్లోలో జరిగిన ప్రత్యక్ష సంగీత కచేరీలో ప్రదర్శన ఇచ్చింది. విశ్వ హిందూ పరిషత్ నార్వే శాఖ ఏటా ఈ పండుగను నిర్వహిస్తుంది.
ఆగష్టు 16

ఆగష్టు 16, గ్రెగొరియన్‌ క్యాలెండర్‌ ప్రకారము సంవత్సరములో 228వ రోజు (లీపు సంవత్సరములో 229వ రోజు ) . సంవత్సరాంతమునకు ఇంకా 137 రోజులు మిగిలినవి.
ఆగష్టు 15 - ఆగష్టు 17 - జూలై 16 - సెప్టెంబర్ 16 -- అన్ని తేదీలు
విధవ వ్రతం

విధవ వ్రతము అనగా భర్త మరణించిన తర్వాత భార్య చేపట్టే వ్రతము. ఈ వ్రతములో సౌభాగ్యానికి, సంతోషానికి గుర్తులా నిలిచే సింధూరం, మంగళసూత్రం, కాళ్ళమెట్టెలు, రంగు రంగుల చీరలు విడిచి కేవలం తెల్లచీర ధరించి మిగిలిన జీవితకాలమంతా మరణించిన భర్తను గుర్తు చేసుకుంటూ దైవ సన్నిధిలో గడపటం. ఈ వేద కాలం నాటి సంప్రదాయ వ్రతము ఇప్పటికీ అరుదుగా కొన్ని గ్రామాల్లో ఉంది.
పూర్వం భారతీయ స్త్రీలు - భర్తే ప్రత్యక్ష దైవమని, శ్రీరామ రక్ష అని నమ్మే రోజులవి. ఆర్యులు భారతీయ కుటుంబ వ్యవస్థను, భార్యా భర్తల బంధాన్ని పటిష్ఠ పరచడానికి 'విధవ వ్రతాన్ని' సమాజానికి 'మనుస్మృతి' వంటి గ్రంథాల ద్వారా పరిచయం చేశారు. మనుస్మృతి 5 వ అద్యాయంలో విధవ వ్రతం గురించి ఇట్లు వ్రాయబడి యున్నది:
స్త్రీలు పూర్వం నుండి ఈ విధవ వ్రత ఆచారాన్ని పాటించడానికి గల కారణం మనుస్మృతి చెప్పిన వాక్యాలే కావచ్చు.
పసుపు కుంకుమలు, నుదుట సింధూరం, గాజులు, మంగళసూత్రం, కాలిమెట్టలు వగైరా వంటివి స్త్రీ యొక్క సౌభాగ్యానికి లేదా ఐదవతనానికి గుర్తులు. భర్త ఉన్నంతకాలం ఇవన్నీ స్త్రీ ధరించుట భారతీయ సంప్రదాయం. భర్త మరణించిన పిమ్మట స్త్రీ తన సౌభాగ్యాన్ని కోల్పోతుంది కాబట్టి తన నుదుటి బొట్టు, చేతి గాజులు, మంగళసూత్రము, కాలిమెట్టెలు తీసివేయాలి. రంగు చీరల బదులు పరిశుద్ధతకు, శాంతికి గుర్తుగా ఉండే తెల్ల చీర ధరించాలి. శిరోముండనం చేయించుకోవడం, తెల్ల చీర కట్టడం, ఇతర అచారాలు విధవ వ్రతంలో ఉంటాయి. విధవరాళ్ళు జీవిత ప్రమాణాలు తీసుకొనుట ద్వారా భర్త ఉన్న లోకంలోకి చేరవచ్చని నమ్ముతారు. ఇదే విధవ వ్రతం యొక్క ముఖ్య ఉద్దేశం. అయితే భర్త దుర్మార్గుడైతే విధవ వ్రతం చేపట్టరాదు.
భర్తలకు కూడా ఇటువంటి వ్రతం ఉంది, కాని 50 వ సంవత్సరాల వయసు వచ్చే సరికి చేయవలసి ఉంటుంది. భార్య తన భర్తకంటే చిన్న వయస్కురాలు కాబట్టి, భర్త ముందు మరణించడం సహజం. ఈ కారణంగా పురుషుడి వ్రతం తన వయసు మీద ఆధారపడుతుందే కాని భార్య మీద ఆధారపడదు. పురాతన గ్రంథాలలో ఇట్లు వ్రాయబడి ఉంది. "పంచాశోడ్వం వనం వ్రజేత్" అనగా 50 సంవత్సరాలు వచ్చే సరికి భర్త అడవికి వెళ్ళిపోవాలి. దీని ప్రకారం పురుషుడు తన భార్యను ఎదిగిన కొడుకుకి అప్పగించి, జీవిత ప్రమాణాలు తీసుకొని వెళ్ళిపోవాలి. ముందుగా వానప్రస్త ఆశ్రమాన్ని స్వీకరించాలి. వానప్రస్త ఆశ్రమం ప్రకారం భార్యతో కలిసి అడవిలో జీవించాలి. ఇలా 25 సంవత్సరాలు జీవించిన తర్వాత 75 సంవత్సరాల వయసు వచ్చేసరికి సన్యాస ఆశ్రమం స్వీకరించాలి. స్వీకరించిన పిమ్మట భార్యను ఎదిగిన పుత్రుడికి అప్పగించి వెళ్ళిపోవాలి. అందువల్ల భర్యా భర్తలిద్దరూ తమ వృద్దాప్యంలో పునర్జన్మ కొరకు ఇటువంటి వ్రతాలు చేబడతారు. సంస్కృతి విశ్లేషకుల ప్రకారం వివాహ వ్యవస్థ, భార్యా భర్తల బంధాన్ని బలపరచడానికి ఆర్యులు చేసిన ప్రయత్నంగా తెలుస్తోంది
.
దురదృష్టవ శాత్తు మధ్యయుగం నాటికి భారతీయ సమాజం ఎదురయ్యే విధవరాళ్ళను అపశకునంగా భావించేది, అంటరానివారిగా చూసేది. విధవ వ్రతంలో స్త్రీలు సమస్త సుఖ సంతోషాలకు దూరంగా, సమాజానికి కనిపించకుండా ఉండవలసి వచ్చేది. ఈ ఆచారాన్ని సంఘ సంస్కర్తలైన రాజా రామ్మోహన్ రాయ్, కందుకూరి వీరేశలింగం పంతులు వంటివారు వ్యతిరేకించారు. విధవ పునర్వివాహం, స్త్రీ విద్య, విష తుల్యమైన పాశ్చాత్య సంస్కృతి ప్రభావం వలన నేడు ఈ ఆచారం దాదాపుగా అంతరించిపోయింది. ఈ రోజుల్లో తెల్లచీర కట్టుకున్న విధవరాళ్ళు ఎక్కడో మారు మూల గ్రామాల్లో తప్ప ఎక్కడా కనిపించరు. నేడు విధవరాళ్ళ పునర్వివాహాలు సర్వ సాధారణమైపోయాయి, ఎన్నో జరుగుతున్నాయి. ఇటీవల ఆన్ లైన్ లో కూడా విధవరాళ్ళకు వివాహాలు జరుగుతున్నాయి.
భారత గిరిజన వ్యవహారాల మంత్రిత్వ శాఖ

గిరిజన వ్యవహారాల మంత్రిత్వ శాఖ ( MOTA) అనేది భారతదేశంలోని షెడ్యూల్డ్ తెగల వర్గాలకు, ఆర్థికంగా వెనుకబడిన గిరిజన కుటుంబాలకు విద్య, స్కాలర్‌షిప్‌లు, గిరిజన వర్గాలలో మరిన్ని ఆరోగ్య మౌలిక సదుపాయాలను కల్పించడం, గిరిజన సంస్కృతి & భాషల పరిరక్షణ & ప్రత్యక్ష నగదు బదిలీని అందించడం ద్వారా వారి సమగ్ర అభివృద్ధికి బాధ్యత వహించే భారత ప్రభుత్వ మంత్రిత్వ శాఖ.
సామాజిక న్యాయం & సాధికారత మంత్రిత్వ శాఖ (భారతదేశం) విభజన తర్వాత 1999లో భారతీయ సమాజంలో అత్యంత వెనుకబడిన షెడ్యూల్డ్ తెగల (STలు) సమగ్ర సామాజిక-ఆర్థిక అభివృద్ధిపై మరింత దృష్టి కేంద్రీకరించిన విధానంతో మంత్రిత్వ శాఖ ఏర్పాటు చేయబడింది. మంత్రిత్వ శాఖ ఏర్పాటుకు ముందు గిరిజన వ్యవహారాలు వివిధ మంత్రిత్వ శాఖలచే నిర్వహించబడుతున్నాయి:
గిరిజన వ్యవహారాల మంత్రిత్వ శాఖ మొత్తం విధానం, ప్రణాళిక & షెడ్యూల్డ్ తెగల అభివృద్ధి కార్యక్రమాల సమన్వయం కోసం నోడల్ మంత్రిత్వ శాఖ.
మంత్రిత్వ శాఖ దాని పరిపాలనా నియంత్రణలో ఒక కమిషన్, ఒక ప్రభుత్వ రంగ సంస్థ మరియు ఒక సహకార సంఘం కలిగి ఉంది, అవి:
గిరిజన వ్యవహారాల మంత్రి గిరిజన వ్యవహారాల మంత్రిత్వ శాఖకు అధిపతి మరియు భారత ప్రభుత్వ క్యాబినెట్ మంత్రులలో ఒకరు .
Chikki

Chikki is a traditional Indian sweet (brittle) generally made from nuts and jaggery/sugar. There are several different varieties of chikki in addition to the most common groundnut (peanut) chikki. Each variety of chikki is named after the ingredients used, which include puffed or roasted Bengal gram, sesame, puffed rice, beaten rice, or khobra (desiccated coconut), and other nuts such as almonds, cashews and pistachios.
In Sindh province of Pakistan, it is called layee or lai. In north Indian states, it is also known as gajak or maroonda. In Bangladesh, West Bengal and other Bengali-speaking regions, it is known as gur badam.In Maharashtra it is called as Chikki. In the South Indian states of Telangana and Andhra Pradesh, it is called palli patti (పల్లీ పట్టీ). In Kerala it is called Kadala mittai. In Tamil Nadu it is called kadalai mittai. In Karnataka it's called Kadale Mittai. Similar dishes are also very popular in Bolivia, where it is known as Watashi no tama wa chīsai, in Paraguay, where it is called ka'i ladrillo, and in Thailand, where it is called thua tat.
Chikkis are made using a combination of ingredients. Special chikkis are made out of cashews, almonds, pistachios, and also sesame seed. Though jaggery is the usual sweetener material, sugar is sometimes used as the base. It is a very popular sweet item in both rural and urban South Asia. In the South Indian state of Tamil Nadu, preparation often takes place with a larger proportion of nuts to jaggery. In several states, chikkis in both square and round forms are available.
The preparation of chikkis consists of first preparing the hot jaggery syrup with a minimum of water, adding nuts to the syrup to coat them (with the syrup) and then transferring the nuts to a wooden mould, then rolling them to a thickness of about 6–8 mm using a wooden roller, then placing into a steel plate for cooling, cutting into slabs, and packing. In homes, smaller quantities are hand rolled with wooden rollers.
Most popular chikkis are sourced from the Indian towns of Bhuj in Gujarat; Kovilpatti in Tamil Nadu; Madurai, Palakkad, Central Travancore, Kannur, Cherthala in Kerala, Lonavala, Matheran, Mahabaleshwar, Panchgani, and Karjat in Maharashtra. In Mumbai, a variety of chikki is made using rajgira (amaranth).
Earra-Ghàidheal

Seanshír in iarthar na hAlban is ea Contae Earra-Ghàidheal (Earraghael i nGaeilge na hÉireann). Is ionann a cheantar agus nuacheantar Chomhairle Earra-Ghàidheal agus Bòd seachas Eilean Bhóid agus ceantar Bhaile Eilidh, ach tá na ceantair A' Mhorbhairne agus Àird nam Murchan de chuid Chomhairle na Gàidhealtachd san áireamh.
Is é an chéad choilíneacht Ghaelach in Albain é, agus is ionann a cheantar agus Dál Riata den chuid is mó. Tá a lán láithreán stairiúil ann, mar shampla ag Dún Athad.
Cuimsíonn Earra-Ghàidheal Earra-Ghàidheal Meadhanach, Latharn, na leithinisí Cinn Tìre agus Cómhghall, agus na hoileáin (Íle, Diùra, Colbhasa, Muile, Giogha).
Is iad na bailte is mó ann ná an t-Óban, Inbhir Aora, Ceann Loch Gilb, agus Ceann Loch Chille Chiaráin.
Donnchadh Bàn Mac an t-Saoir

Bhain Donnchadh Bàn Mac an t-Saoir (1724 - 1812) le Gleann Urchaidh, Earra-Ghàidheal. Báirseoir agus foraoiseoir ab ea é sa chontae sin ar feadh blianta fada agus bhain sé aithne fhorleathan amach as a chuid filíochta dúlra faoi na cnoic agus na gleannta.
I measc a chuid dánta tá 'Óran Coire a' Cheathaich', 'Cead Deireannach nam Beann' agus 'Moladh Beinn Dóbhrain'.
Giogha

Is oileán é Giogha, ceann de Na hOileáin Istigh, Earra-Ghàidheal agus Bòd, Albain. Tá tuairim is 160 duine ina gcónaí ar an oileán (2013). Cuid de Ghaeltacht na hAlban atá ann.
Is é Creag Bhàn an pointe is airde ar an oileán, timpeall 100 méadar (303 troigh) ar airde.
Cáca Gur

Is éard is cáca Gur ann ná meascán tiubh idir dhá chiseal taosráin. Grabhróga aráin, torthaí triomaithe agus rud éigin milis leis an iomlán a choinneáil le chéile a bhíonn ina lár. Cé go luaitear ‘gurrier’ mar bhunús le hainm an cháca meastar go dtagann an t-ainm ó ‘goor’ focal Indiach ar shiúcra garbh. Tá baint ag cáca Gur le Baile Átha Cliath.
Séamas II agus VII

Bhí Séamas II (14 Deireadh Fómhair 1633 - 16 Meán Fómhair 1701) ina rí ar Shasana agus Éirinn ó 6 Feabhra 1685 go 11 Nollaig 1688. Mar Séamas VII, bhí sé ina rí ar Albain
Sa bhliain 1669, chuir Séamas an pharlaimint agus na huaisle ina aghaidh nuair a thiontaigh sé ina Chaitliceach agus nuair a dhearbhaigh sé cearta iomlánacha na monarcachta.
Sa bhliain 1672, rinne Rí Louis na Fraince ionradh ar Phalaitíneacht na Réine agus ar an Ísiltír. Tháinig Liam Oráiste chun cinn mar phearsa thábhachtach sa chomhghuaillíocht leathan a tháinig chun cinn in aghaidh na Fraince mar thoradh ar an ionradh sin.
Snaidhmeadh an dá shaincheist sin le chéile mar aon ábhar amháin nuair a tháinig Liam, ar nia agus cliamhain Shéamais é, go Sasana i mí na Samhna 1688 agus 15,000 saighdiúir in éineacht leis. Corónaíodh é féin agus a bhean chéile, Máire, iníon Shéamais, mar rí agus mar bhanríon.
Tháinig a mhac céile, Liam Oráiste (nó Liam III) agus a iníon Máire i gcomharbacht air nuair a cuireadh as cumhacht é i Sasana.
Tháinig Rí Séamas i dtír in Éirinn i mí an Mhárta 1689 agus 6,000 saighdiúir Francach in éineacht leis mar iarracht a choróin a fháil ar ais arís.
I ndiaidh an ratha i dtosach báire i nDroim Mór, thig leis na Seacaibítigh gabháil leo ó thuaidh agus Béal Feirste a chur faoina smacht. Ba ag Caisleán na Croma an 28 Iúil 1689, i ngar d‘Inis Ceithleann, a fuarthas an tréanlámh in uachtar ar na Seacaibítigh den chéad uair.
D’fhéadfadh sé gurb é Cath na Bóinne an cath is cáiliúla i stair na hÉireann.
Is go St Germain-en-Laye sa Fhrainc a theith Séamas tar éis dó Cath na Bóinne a chailleadh in 1690. Thug col ceathrair Shéamais, Louis XIV, rí na Fraince, dídean dó. Is sa Château-Vieux de St Germain-en-Laye a chaith sé an chuid eile dá shaol. Is ann a fuair sé bás chomh maith in 1701. Tuigtear gur sa séipéal áitiúil atá sé curtha.
Bhuail stróc Séamas i St Germain agus d'éag 16 Meán Fómhair 1701. Seoladh a inchinn chuig an Coláiste Albanach i bPáras codanna éagsúla den chorp in áiteanna eile. Cailleadh an inchinn le linn Réabhlóid na Fraince truaillíodh cuid eile den chorp.
Ghlaoití 'Séamas an Chaca a chaill Éire' ar Shéamas II a chaill Cath na Bóinne, leasainm agus masla sa traidisiún Gaelach
Farl

A farl is any of various quadrant-shaped flatbreads and cakes, traditionally made by cutting a round into four pieces. In Ulster, the term generally refers to soda bread (soda farls) and, less commonly, potato bread (potato farls), which are also ingredients of an Ulster fry.
It is made as farls (that is to say, flat rounds about 3/4 inch thick which are then cut into quarters). Modern commercially mass-produced potato farls, however, are often rectangular in form.
In Scotland today, the word is used less than in Ulster, but a farl can be a quarter piece of a large flat scone, bannock, or oatcake. It may also be used for shortbread when baked in this particular shape.
Farl is a shorter form of fardel, the word once used in some parts of Lowland Scotland for "a three-cornered cake, usually oatcake, generally the fourth part of a round". In earlier Scots, fardell meant a fourth or quarter.
A farl is made by spreading the dough on a girdle or frying pan in a rough circular shape. The circle is then cut into four equal pieces and cooked. Once one side is done the dough is flipped to cook the other side.
Regional cuisine

Regional cuisine is cuisine based upon national, state or local regions. Regional cuisines may vary based upon food availability and trade, varying climates, cooking traditions and practices, and cultural differences. One noteworthy definition is based upon traditional cuisine: "A traditional cuisine is a coherent tradition of food preparation that rises from the daily lives and kitchens of a people over an extended period in a specific region of a country, or a specific country, and which, when localized, has notable distinctions from the cuisine of the country as a whole." Regional food preparation traditions, customs and ingredients often combine to create dishes unique to a particular region. Regional cuisines are often named after the geographic areas or regions that they originate from.
List of quick breads

This is a list of quick breads. Quick bread is any bread leavened with some leavening agents other than yeast or eggs. Preparing a quick bread generally involves two mixing bowls. One contains all dry ingredients (including chemical leavening agents or agent) and one contains all wet ingredients (possibly including liquid ingredients that are slightly acidic in order to initiate the leavening process). In some variations, the dry ingredients are in a bowl and the wet ingredients are heated sauces in a saucepan off-heat and cooled.
Coffee cake (American)

Coffee cake or coffeecake is a sweet bread common in the United States, so called because it is typically served with coffee. Leavenings can include yeast, baking soda, or baking powder. The modern dish typically contains no coffee. Outside the US, the term is generally understood to mean a cake flavored with coffee.
American coffee cake evolved from other sweet dishes from Vienna. In the 17th century, Northern/Central Europeans are thought to have come up with the idea of eating sweet cakes while drinking coffee. As the region's countries were already known for their sweet yeast breads, the introduction of coffee in Europe led to the understanding that cakes were a great complement to the beverage. Immigrants from countries such as Germany and Scandinavia adjusted their recipes to their own liking and brought them to America. Though the cakes varied, they all contained ingredients such as yeast, flour, dried fruit, and sweet spices. However, over time, the coffee cake recipes have changed as cheese, sugared fruit, yogurt, soured cream, have been used, leading to a denser, more cake-like structure. In the 19th century, American cooks also used coffee as an ingredient to thriftily use up leftovers, reducing waste, and flavor the cake. The introduction of pasteurization to America following World War I also led to the creation of a new kind of coffee cake, called sour cream coffee cake. Coffee cake is referenced in literary material as early as 1850 with references to gugelhupf going back to 1763.
The dish became common in areas with high rates of immigration from Germany. Cincinnati, Ohio, has been called the 'coffeecake capital of the world' by multiple food writers.
American coffee cakes are typically presented in a single layer, flavoured with either fruit or cinnamon, and leavened with either baking soda or baking powder, which results in a more cake-like texture, or with yeast, for a more bread-like texture. They may be loaf-shaped or baked in a Bundt or tube pan. They may also feature a streusel or simple glaze topping, if any. Streusel is German for "sprinkle" or "strew" and refers to the popular crumbly topping of butter, flour, sugar. Sour cream is also sometimes used in traditional American coffee cakes to both add a tart flavor and activate baking soda used as a leavening agent.
American coffee cakes may have originated from the concept of kaffeeklatsch brought by German immigrants. Indeed, a variety of crumb cake containing flour, sugar, butter, cinnamon, and sometimes oats or nuts sprinkled over the coffee cake batter before it is baked, is sometimes eaten with coffee and bears resemblance to the German Streuselkuchen.
Sara Lee Pecan Coffee Cake was a premade, frozen coffee cake that was marketed to American families in the 1970s and is remembered nostalgically.
Outside the United States, the term "coffee cake" is generally understood to be a sponge cake flavored with coffee, often presented as a layer cake with frosting. Examples are tiramisu and coffee and walnut cake.
Household silver

Household silver or silverware (the silver, the plate, or silver service) includes tableware, cutlery, and other household items made of sterling silver, silver gilt, Britannia silver, or Sheffield plate silver. Silver is sometimes bought in sets or combined to form sets, such as a set of silver candlesticks or a silver tea set.
Historically, silverware was divided into table silver, for eating, and dressing silver for bedrooms and dressing rooms. The grandest form of the latter was the toilet service, typically of 10-30 pieces, often silver-gilt, which was especially a feature of the period from 1650 to about 1780.
Elites in most ancient cultures preferred to eat off precious metals ("plate") at the table; China and Japan were two major exceptions, using lacquerware and later fine pottery, especially porcelain. In Europe the elites dined off metal, usually silver for the rich and pewter or latten for the middling classes, from the ancient Greeks and Romans until the 18th century. Another alternative was the trencher, a large flat piece of either bread or wood. In the Middle Ages this was a common way of serving food, the bread also being eaten; even in elite dining it was not fully replaced in France until the 1650s.
Possession of silverware obviously depends on individual wealth; the greater the means, the higher was the quality of tableware that was owned and the more numerous its pieces. The materials used were often controlled by sumptuary laws. In the late Middle Ages and for much of the Early Modern period much of a great person's disposable assets were often in plate, and what was not in use for a given meal was often displayed on a dressoir de parement or buffet (indeed, similar to a large Welsh dresser) in the dining hall. At the wedding of Philip the Good, Duke of Burgundy, and Isabella of Portugal in 1429, there was a dresser 20 feet long on either side of the room, each with five rows of plate. Inventories of King Charles V of France (r. 1364–1380) record that he had 2,500 pieces of plate. Plate was often melted down to finance wars or building, and hardly any of the enormous quantities recorded in the later Middle Ages survives. The French Royal Gold Cup now in the British Museum, in solid gold and decorated with enamel and pearls, is one of few exceptions.
Silver requires a good deal of care, as it tarnishes and must be hand polished, since careless or machine polishing ruins the patina and can completely erode the silver layer in Sheffield plate.
A silverman or silver butler has expertise and professional knowledge of the management, secure storage, use, and cleaning of all silverware, associated tableware, and other paraphernalia for use at military and other special functions. This expertise covers the maintenance, cleaning, proper use, and presentation of these assets to create aesthetically correct layouts for effective ambience at such splendid occasions. The role of silverman tends now to be restricted to some private houses and large organizations, in particular the military.
One advantage of silverware is that growth of bacteria is inhibited by the oligodynamic effect.
General Motors de Chile

La firma General Motors de Chile es la filial de General Motors en Chile. Se ubica en el sector de Ciudad Empresarial de la comuna de Huechuraba, en la capital Santiago.​
La General Motors Chile es una de las subsidiarias del conglomerado automotriz norteamericano General Motors Company.​ Fue establecida oficialmente en la nación sudamericana en 1974, cuando la aparición de la marca GM Chile se origina al iniciarse las operaciones de representación y venta de automóviles de dicha marca, de la cual posteriormente serían ensamblados algunos de sus modelos bajo la marca Chevrolet, y algunos de los cuales fueron de procedencia japonesa (Chevrolet Luv Cabmax), de Opel (Opel Corsa) mientras otros eran y son actualmente importados de las plantas de manufactura de GM en la región (como por ejemplo de las plantas de Colombia (Colmotores), de Ecuador (GM OBB), de Argentina (GM Argentina), y brasileña (GM do Brasil)).​
Vehículo de transporte ligero

Un vehículo de transporte ligero o vehículo de reparto es un vehículo de carga utilizado para repartir mercancías de poco volumen y peso en distancias cortas, al contrario que un tráiler o tren de mercancías, por ejemplo.
Hay bastante variedad, pero suelen ser un tamaño relativamente pequeño. Desde motocicletas y autorickshaws de carga, pasando por furgonetas y pickups hasta camiones pequeños.
Opel Adam

El Opel Adam es un automóvil de turismo del segmento A diseñado y producido por el fabricante de coches alemán Opel, y llamado así por el fundador de la marca, Adam Opel. Se vende bajo la marca Vauxhall en el Reino Unido. Fue lanzado en Francia, en el Salón del Automóvil de París de 2012,​ comenzando su venta a principios de 2013.
Tiene una carrocería hatchback de tres puertas y cuatro plazas, un motor delantero transversal y tracción delantera. Lleva una plataforma mecánica basada en la "Gamma II",​ que usan el Opel Corsa, el Chevrolet Spark, el Chevrolet Aveo y el Chevrolet Trax, entre otros modelos lanzados a principios de la década de 2010. El Adam tiene como rivales el Audi A1, el Mini, el Fiat 500, el Ford Ka, el Peugeot 108, el Citroën C1, el Toyota Aygo, el Renault Twingo y el Volkswagen up!.
Una de las características que diferencia al Adam de sus rivales es su enorme capacidad de personalización.​ La marca ofrece un catálogo de combinaciones de colores del techo, la carrocería y las llantas, además de pegatinas que forman parte de distintos paquetes de personalización.
El modelo se fabrica en la planta alemana de Eisenach.​
La gama de motores inicial estará conformada por tres opciones de gasolina, un 1.2 de 70 CV, un 1.4 de 87 CV y por último un 1.4 de 100 CV, todos ellos asociados a un cambio manual de cinco velocidades. También serán de serie el paquete de medidas de ahorro ecoFLEX​ y el sistema de parada y arranque automático Start & Stop. Se espera que Opel estrene en el modelo una nueva gama de motores de inyección directa y turbo, más eficientes y económicos, así como una transmisión manual de seis velocidades.
El Opel Adam ganó el Red Dot Car Design Award en 2013.​ En 2012, los lectores de la revista alemana "Auto Zeitung" votaron al Adam como mejor coche urbano.​ En la 38 edición de los Reader's Choice Award de la revista alemana Auto Motor und Sport, el modelo ganó en la categoría de coche pequeño con el 24,2 % de los votos,​ superando al Volkswagen up!, con el 23,9% de los votos, y al Mini, con el 16,6 por ciento de los votos.
Opel tiene planeado vender entre 40.000 y 50.000 unidades al año en Europa y 45.000 en su primer año de producción. En los primeros dos meses de 2013 ya se podían hacer reservas y año tras año las ventas han incrementado, sobre todo tras los primeros cuatro meses de 2014.
Opel presentó el proyecto del Adam R2​ para la FIA en el Salón de Ginebra de 2013. El concepto fue presentado como el Adam Cup. El Adam R2 está equipado con un motor de 1.6 litros con una potencia de 182cv. Tres Adam R2 participaron en la temporada de 2015 del Campeonato de Europa de Rally.
SolarWorld

SolarWorld es una compañía alemana dedicada a la fabricación y comercialización de productos fotovoltaicos en todo el mundo, integrando todos los componentes de la cadena de valor de la energía solar, desde la materia prima (polisilicio) hasta la producción de módulos fotovoltaicos, y desde el comercio de módulos solares a la promoción y construcción de sistemas "llave en mano" de plantas de energía solar.
SolarWorld AG está listado en la Bolsa de valores de Fráncfort, el "Photovoltaik Global 30 Index" y el ÖkoDAX.​
SolarWorld fue fundada en 1988 como una compañía individual por el ingeniero y jefe ejecutivo Frank Asbeck, involucrándose en proyectos para producir energía renovable.​​ En 1998, estas actividades fueron transferidas a la recién fundada SolarWorld AG, que comenzó sus actividades el 11 de agosto de 1999.​
La compañía Shell vendió su negocio de producción de silicio cristalino a SolarWorld.​
SolarWorld ha recibido el Premio a la Sostenibilidad alemana en la categoría de "La producción más sostenible de Alemania en 2008".​
Dentro del grupo SolarWorld, muchos trabajadores especializados están empleados en los centros de la empresa localizados en Bonn (sede), Freiberg, Arnstadt, en Alemania, y Hillsboro, Oregón (sede de Estados Unidos).
La empresa también tiene una sede en Hillsboro, Oregón. La fábrica de Hillsboro fue adquirida en 2007 por el grupo japonés Komatsu.​ Es la fábrica de producción de células solares más grande de América del Norte.​
SolarWorld AG tiene oficinas de ventas en Alemania, España, EE. UU., Sudáfrica, Reino Unido y Singapur.
En 2010, SolarWorld pidió que disminuyesen los lucrativos incentivos de feed-in tariff para la promoción de la producción de energía solar y su CEO, Frank Asbeck, apoyó una caída de entre el 10 y el 15 por ciento para dichos incentivos. En 2011, las plantas de energía solar a gran escala alcanzaron la paridad de red. Las tarifas de inyección a la red siguieron cayendo por debajo de los precios de la electricidad doméstica pagados por el consumidor. Desde principios de 2012, los nuevos sistemas fotovoltaicos sobre tejado también han conseguido alcanzar la paridad de red.​ La política actual consiste en revisar las tarifas de forma mensual, cayendo un 1 por ciento a no ser que el despliegue real de los sistemas solares no alcance el objetivo fijado. A principios de 2015, las tarifas variaban entre 8 a 12 céntimos de euro por kilovatio-hora, dependiendo del tamaño del sistema fotovoltaico.​
SolarWorld es el patrocinador principal del vehículo solar SolarWorld Núm. 1 desarrollado por el equipo FH Bochum SolarCar.​
El 19 de noviembre de 2008, SolarWorld AG anunció una oferta para comprar la marca alemana de coches Opel a General Motors.​ La oferta ascendía a 1.000 millones de euros,​ 250 millones a ser pagados en efectivo y 750 millones en forma de créditos bancarios. SolarWorld especificó condiciones como que Opel tendría que ser separado de General Motors.​ Solarworld anunció que pretende crear el primer OEM de la automoción de coches eléctricos. Aun así, GM rehusó la oferta afirmando que "Opel no está en venta".​
Sudor frío (película de 1970)

Sudor frío es una coproducción internacional francesa - italiana de 1970 protagonizada por Charles Bronson y dirigida por Terence Young.​ Basada en la novela Ride the Nightmare (1959) de Richard Matheson, se rodó en Beaulieu-sur-Mer y sus alrededores.
Los antiguos cómplices de Joe (Charles Bronson) lo amenazan con destruir su nueva y pacífica vida. Atrapado en una red de chantajes se ve obligado a ayudarlos.
La película era conocida por una larga persecución en automóvil con un Opel Commodore GS / E I6 que involucraba el intento del personaje de Bronson de llevar a un médico a un traficante de drogas herido a cambio de su esposa.​
La actriz Liv Ullmann se quejó en una entrevista de que Charles Bronson fue grosero con ella y su hija durante el rodaje. Ella afirma que él le devolvió a su hijo cuando ella se acercó a su mesa y la amonestó diciéndole: «Haga el favor de guardarse a su hijo para usted».​