davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Aeropuerto de Wamena

El aeropuerto de Wamena (en indonesio: Bandar Udara Wamena) (código IATA: WMX, código OACI: WAVV), es un aeropuerto que sirve a la ciudad de Wamena, Regencia de Jayawijaya, provincia de Papúa, Indonesia. El aeropuerto también sirve a la Regencia de Lanny Jaya y a la Regencia de Tolikara. Actualmente, es el único aeropuerto en la región montañosa de Papúa que puede albergar aviones de fuselaje estrecho como el Airbus A320, Boeing 737 y Lockheed C-130 Hercules. El aeropuerto también sirve como punto de entrada al valle de Baliem, donde es conocido por el Festival Cultural del Valle de Baliem (en indonesio: Festival Budaya Lembah Baliem) que se celebra anualmente.
Debido a que se encuentra a gran altitud y está rodeado de altas montañas, el aeropuerto de Wamena es considerado uno de los aeropuertos más peligrosos de Indonesia. El clima impredecible en las tierras altas de Papúa ha provocado algunos accidentes de aviación, que en ocasiones han provocado muertes. Además, la presencia de la guerrilla del Movimiento Papúa Libre en las montañas y selvas cercanas ha representado un grave riesgo para la seguridad de los pasajeros en el aeropuerto.
Recientemente, el presidente Joko Widodo inauguró una nueva terminal. La nueva terminal, que se asemeja al tradicional honai casero de Papúa, fue inaugurada el 30 de diciembre de 2015.​ La nueva terminal que tiene una superficie de 4.000 m² sustituyó a la antigua terminal deteriorada que solo tiene una superficie de 965 m².​ Además, la pista también se está ampliando de 2175 m a 2400 m. La mejora adicional implica la construcción de una calle de rodaje paralela en el aeropuerto.​
Las instalaciones de la nueva terminal incluyen 5 mostradores de facturación, nueva sala de embarque con aire acondicionado, baño más grande y más asientos en la sala de embarque. Las instalaciones del lado del aire incluyen una plataforma que tiene dos puestos de aeronaves que cubren un área de 180 mx 45 my 356 mx 45 m cada uno. La pista del aeropuerto tiene una longitud de 2.175 m, que se ampliaría a 2.400 m eventualmente a 2.600 m.​
El aeropuerto de Wamena, el único aeropuerto de la región que puede albergar aviones Hércules de las Fuerzas Armadas de Indonesia (TNI), fue arrasado por un incendio el 26 de septiembre de 2011; Todos los edificios, incluidas las terminales de salida y llegada, fueron incendiados.​
Asistencia en tierra a aeronaves

La asistencia en tierra a aeronaves (del inglés ground handling) incluye todos los servicios de que es provista una aeronave desde que aterriza hasta su posterior partida.
En la mayoría de los casos las aerolíneas tienen, al menos en sus estaciones base, una división dedicada al manejo en tierra de sus aeronaves. También existen compañías dedicadas exclusivamente a brindar servicio de manejo en tierra a aeronaves en todo el mundo.
Se divide básicamente en las siguientes áreas:
Incluye todos servicios dirigidos a dar comodidad a los pasajeros en la cabina del avión como el abastecimiento de periódicos, cobijas y demás comodidades así como de la limpieza de la cabina misma.
Es el servicio de abastecimiento de alimentos y bebidas para los pasajeros y tripulación durante el viaje.
Incluye todos servicios en la plataforma de operaciones a la aeronave (guía a posición de estacionamiento, remolque, drenado de lavabos, etc.) y también los procesos necesarios para llevar a cabo la carga y descarga del correo, equipaje y demás mercancías a transportarse.
Es el servicio de repostaje de combustible, en algunos aeropuertos el servicio está concesionado a un proveedor exclusivo y en otras ocasiones la aerolínea misma se provee o contrata un proveedor del mismo.
Existe fundamentalmente combustible JET A1 o queroseno para grandes aeronaves y AVGAS para el uso de Aviación general siendo necesario disponer de unos procedimientos cumpliendo normativas de que permitan garantizar la seguridad en el suministro.
Incluye todos procesos necesarios para asegurar y mantener la operatividad de las aeronaves por su naturaleza es uno de los procesos más delicados en el manejo de una aeronave.
Es la instancia que coordina a todos servicios anteriores con el resto de la operación de la aerolínea en el aeropuerto, incluyendo el servicio de despacho y también coordina la comunicación con las autoridades y servicios de control aéreo.
Accidente de avión del aeropuerto de Jalalabad de 2015

El accidente de avión del Aeropuerto de Jalālābād sucedió el 2 de octubre de 2015 cuando un avión Lockheed Martin C-130J Super Hercules​ de transporte de la Fuerza Aérea de los Estados Unidos se estrelló en la pista de aterrizaje dejando a sus 11 ocupantes y a 3 personas más en tierra fallecidos, mientras en el norte del país los combates entre el Ejército y los talibanes por el control de la ciudad de Kunduz se apaciguaban.​
El C-130 de 4 motores se estrelló en torno a la medianoche del viernes 2 de octubre en el Aeropuerto de Jalalabad, importante ciudad del este afgano, cerca de la frontera con Pakistán. El aeródromo es utilizado como base militar, por lo que ha sido blanco de múltiples ataques. Seis militares estadounidenses y 5 subcontratistas de la OTAN murieron, anunció un responsable estadounidense de Defensa, quien no informó la nacionalidad de los segundos.​
Los 5 contratistas civiles trabajaban para la misión de la OTAN Resolute Support, dedicada a entrenar y asesorar a las fuerzas de seguridad afganas.​
La misión de la OTAN, que comunicó también un balance de 11 muertos, no dio explicación sobre las causas del accidente. Los talibanes, que se atribuyen con regularidad y sin pruebas la autoría de los accidentes aéreos en Afganistán, afirmaron que derribaron el aparato.
Una reivindicación que el comandante Tony Wickman de la misión de la OTAN contradijo. Podemos afirmar, "con un alto grado de confianza", que "un ataque enemigo no contribuyó al accidente", dijo.
El C-130 es un avión de transporte militar, dotado de múltiples versiones, capaz de despegar y aterrizar en pistas cortas o someras. Está equipado con 4 motores de hélice y es ampliamente empleado por fuerzas militares para el transporte de tropas y material pesado.​​​
Este suceso ocurrió después de que las fuerzas afganas recuperaran el control el 1 de octubre de parte de la ciudad estratégica de Kunduz (norte) a los talibanes que la habían tomado el 28 de septiembre en unas horas.
Frente a la debacle de las tropas afganas, soldados alemanes, estadounidenses y británicos de las fuerzas especiales fueron enviados a Kunduz, y soldados norteamericanos, atacados por los talibanes, "replicaron" al fuego el día 1 de octubre, según la OTAN, que no facilitó un balance del tiroteo.
El Ejército estadounidense también llevó a cabo varios ataques aéreos contra los talibanes.​​
Aeropuerto de Hostómel

El Aeropuerto «Kiev-Antonov» (IATA: GML, OACI: UKKM), más conocido como Aeropuerto de Hostómel (en ucraniano: аеропорт «Гостомель»), es un aeropuerto internacional de cargas en Ucrania, localizado junto a Hostómel; cerca de Kiev. Es también una importante instalación de pruebas para aviones grandes.
El aeropuerto está nombrado por el fabricante de aviones y equipos aéreos Antonov y operado por su subsidiaria Aerolíneas Antonov. El único An-225, el avión en operación más grande del mundo, estaba basado en Hostómel.
Su valor estratégico para lo conquista de la capital lo ha convertido escenario de la batalla del Aeropuerto Antonov en la actual invasión rusa de Ucrania.
Este aeropuerto es una base para probar los nuevos modelos de Antónov, teniendo un equipamiento especial para ello. Llega el primer avión de la aerolínea Volaris de México con 10 tripulantes
El aeropuerto Antónov es también una base de operaciones para las Fuerza Aérea de Ucrania.
El 24 de febrero fue tomado por las Fuerzas Armadas Rusas durante la invasión Rusa de Ucrania en la batalla del Aeropuerto Antonov; posteriormente el Ejército Ucraniano recuperó el aeropuerto y expulsó a las tropas rusas que estaban en el lugar.​ Pero después, nuevamente, se produjo un ataque en el que se afirma que tomaron temporalmente el control del aeropuerto y que hubo 200 soldados muertos del lado ucraniano.​
Aeropuerto Internacional General Rafael Buelna

El Aeropuerto Internacional General Rafael Buelna o Aeropuerto Internacional de Mazatlán (Código IATA: MZT - Código OACI: MMMZ - Código DGAC: MZT​) se localiza en Mazatlán, Sinaloa, México. Este aeropuerto es el segundo más importante de Sinaloa, después del Aeropuerto Internacional Federal de Culiacán y tiene una terminal con dos salas. Se encuentra en la zona sureste de la ciudad y es uno de cuatro aeropuertos en México que tiene un Centro de Control de Área (Centro Mazatlán), los otros estando en el Aeropuerto Internacional de la Ciudad de México, Aeropuerto Internacional de Monterrey y Aeropuerto Internacional de Mérida. Centro Mazatlán controla el tráfico aéreo sobre la parte noroeste del país.
Además de ser una zona turística, Mazatlán se destaca por su producción pesquera de camarón, sardina y atún para el mercado doméstico e internacional.
Para 2021, Mazatlán recibió a 1,106,071 pasajeros, mientras que para 2022 recibió a 1,450,944 pasajeros, según datos publicados por el Grupo Aeroportuario Centro Norte.
De los pasajeros que lo visitan el 79% son de origen nacional y el 21% restante internacional.
Las obras de ampliación y modernización del edificio terminal permitieron desarrollar confortables espacios para ofrecer un mayor número de productos y servicios, se incluyeron Salones VIP y se desarrolló una nueva área de servicios turísticos (tiempos compartidos) para atender a los visitantes así como una área de mostradores para atención a los pasajeros de vuelos chárter.
El aeropuerto fue nombrado por Rafael Buelna, un militar mexicano que participó en la Revolución Mexicana originario de este Estado.
Se brinda servicio a 12 ciudades dentro del país a cargo de 8 aerolíneas. El destino de Aeroméxico también es operado por Aeroméxico Connect.
Se brinda servicio a 15 ciudades extranjeras, 6 en Estados Unidos (2 estacionales) y 9 a Canadá (estacionales), a cargo de 7 aerolíneas.
Ver fuente y consulta Wikidata.
Los aeropuertos más cercanos son:​
Copa Desafío Volaris 2019

El Torneo Centro - Sur Americano de Rugby Sevens (Copa Desafío Volaris) fue un campeonato realizado en Costa Rica, organizado por la federación de aquel país y avalado por la Sudamérica Rugby. La realización de este evento tuvo como finalidad impulsar el desarrollo del rugby en la región, así como dar un mayor ritmo de juego internacional a los países participantes, en especial a las selecciones masculinas ya que no participan del Sudamérica Rugby Sevens desde hace 3 años. El certamen fue en la modalidad de Rugby 7 y se dividió en tres categorías (Masculino, femenino y juvenil). Venezuela fue la selección campeona en la categoría masculina, México en la femenina y Costa Rica en la juvenil.​​​​​
Arco palmar superficial

El arco palmar superficial es un arco arterial formado por la terminación de la arteria cubital y por la rama palmar superficial de la arteria radial.​ No obstante, en algunos individuos la contribución de la arteria radial podría estar ausente, y en su lugar anastomosarse la arteria cubital con la arteria principal del pulgar (arteria pinceps pollicis), la arteria radial del índice (arteria radialis indeces), o la arteria mediana, las dos primeras de las cuales son ramas de la arteria radial.
Nombres alternativos —menos frecuentes— para este arco arterial son arco volar superficial (arcus volaris superficialis), arco cubital superficial o arco ulnar superficial (arcus ulnaris superficialis).
En este arco se originan tres arterias digitales palmares comunes,​ que irrigan a los músculos lumbricales segundo, tercero y cuarto, respectivamente. Cada una de ellas recibe la contribución correspondiente de una arteria metacarpiana palmar. Cerca de las articulaciones metacarpofalángicas, cada arteria digital palmar común se divide en dos arterias digitales palmares propias.
La Terminología Anatómica recoge el siguiente árbol arterial:
Este arco irriga la superficie palmar de las manos y los dedos.​
El arco pasa a través de la palma de la mano en una curva cuya convexidad se dirige hacia abajo. Si se extiende totalmente el pulgar, el arco palmar superficial queda aproximadamente al nivel de una línea trazada desde el borde distal del pulgar a través de la palma. El arco palmar superficial es más distal que el arco palmar profundo.
Volaris Costa Rica

Vuela Aviacion S.A., operating as Volaris Costa Rica, is a low-cost airline based at Juan Santamaría International Airport in San José, Costa Rica. It is a subsidiary of the Mexican Volaris. Announced in March 2016, the airline began operations in November with flights to Guatemala City.
Parent company Volaris announced the creation of Volaris Costa Rica in March 2016, at which point the subsidiary was already nearing the end of certification with Costa Rican officials. Volaris confirmed in November 2016 that its Costa Rican subsidiary had obtained its air operator's certificate. Volaris Costa Rica operated its first flight from its San José base to Guatemala City on November 30, 2016, using an Airbus A320-200 wet leased from Volaris. The airline's initial area of focus is flights within Central America.
Volaris Costa Rica is a subsidiary of Mexican airline Volaris and operates as a low-cost carrier. The airline's chief executive officer is Fernando Naranjo.
As of October 2024, Volaris Costa Rica flies to the following destinations:
As of March 2025, Volaris Costa Rica operates the following aircraft:
Volaris Costa Rica previously operated the following aircraft:
Volaris El Salvador

Vuela El Salvador S.A. de C.V., operating as Volaris El Salvador, is a low-cost airline based in San Salvador. It is a subsidiary of the Mexican Volaris and a local flag carrier for El Salvador.
The airline had its first certification flight on August 20, 2019, between the cities of San Salvador, Guatemala City and Guadalajara.
As of February 2025, Volaris El Salvador operates the following aircraft:
List of airports in Mexico

This is a list of airports in Mexico, categorized by the largest city served, state, ICAO and IATA codes, and airport name. It includes both public and military airports. Separate Wikipedia lists cover airports in Baja California, Baja California Sur and the busiest airports in Mexico. Airports with scheduled passenger flights on commercial airlines are in bold. If they offer international service, the city name is also in bold, with data as of 2025.
Mexico has a vast aviation network, with 1,527 registered airfields and 80 officially recognized airports as of 2025, ranking 4th globally after the U.S., Brazil, and Australia. Among these, 64 airports have scheduled commercial flights, with 37 handling both domestic and international passenger services, while 27 serve only domestic destinations. The country also has 20 Air Force bases, 10 Air Force stations, 15 Naval Air Bases, and 5 Naval Air Stations, most of which share facilities with civil aviation rather than operating independently. Additionally, hundreds of airfields and airstrips remain scattered across the country, many dating back to a time when limited road infrastructure made air travel crucial for connecting remote areas and supporting military logistics.
Mexico’s airport system is managed by both public and private operators, with the Federal Civil Aviation Agency (AFAC) overseeing regulations and safety. In 1995, the government launched a major airport privatization effort through the 'Ley de Aeropuertos' (Airports Law), transferring most state-owned airports to private operators: Grupo Aeroportuario del Sureste (ASUR), Grupo Aeroportuario del Pacífico (GAP), and Grupo Aeroportuario del Centro Norte (OMA). In 2023, the government expanded military involvement in infrastructure, creating the military-owned Grupo Olmeca-Maya-Mexica (OMM), which took over several previously government-operated airports. Another state-owned operator, Aeropuertos y Servicios Auxiliares (ASA), continues to manage a small number of airports.
Gush Katif Airport

Gush Katif Airport (ICAO: LLAZ) is a small abandoned airfield in Gaza Strip, Palestine approximately three kilometres (2 mi) north of the town of Khan Yunis, and adjacent to the UNRWA Khan Yunis refugee camp. It was located immediately west of the former Israeli settlement of Ganei Tal, and named after the former Israeli settlement area of Gush Katif. Following the destruction of the Yasser Arafat International Airport, it was briefly the only usable runway in the Gaza Strip before it was abandoned in 2004 and overbuilt by 2015. A small sand strip covers the runway.
The airstrip should not be confused with RAF Gaza, which was in the vicinity of the present day Karni Crossing.
After the 1948 Palestinian expulsion and flight, 35,000 refugees took shelter in a camp to the south of the present day airfield. This has become the UNRWA Khan Younis camp.
As part of the unilateral disengagement of Israel from Gaza, Israeli settlers were evicted from the Gush Katif area in 2005. In 2004, the airfield was in a good state of repair. The runway was kept clear, and runway markings were maintained. Following the handover to the Palestinian authorities along with the rest of Gush Katif, the airstrip was no longer maintained. It became partially covered by sand and reduced from a width of 23 m (75 ft) to approximately 9 m (30 ft) of usable tarmac, and the 69 m (225 ft) overrun and backtracking loop at the northwest end became blocked with sand.
In 2010, the main 800 m (2,625 ft) runway was still sufficiently clear to be used, due to its use as an access road for the Khan Younis refugee camp.
By 2014, aerial imagery made it clear that the expansion of the Khan Younis refugee camp, which included the construction of a sewage treatment plant on the former runway threshold, made the airport entirely unusable.
Daawwii(Tourism)

Daawwiin(Afaan ingiliziin:Tourism) namoonni iddoo jireenyaa isaanitii ala bashannanaaf, daawwannaaf, qorannoofi qo`annoof deemaniidha. Daawwiin sochiilee diinagdee galii guddaa argamsiisan keessaa tokko ta’ee gochi isaa naannoo waan hin faalleef warshaa aaraa hin qabne jedhamuun beekama. Itoophiyaan qabeenya Daawwii qabaattullee sababoota garagaraatiin hanga fayyadamuu qabdu hinarganne. Itoophiyaa keessatti iddoowwan hawata Daawwataa(Turistii) ta’an kan akka holqa soof umar, Dallaa Jagol, Dirree Sheek Huseen, Laallibalaa, Aksuum, naannoo sululaa qiinxamaa, Gaarren Baalee, Gaarren kaabaa fa’a tuquun ni danda’ama
Pinnacle (geology)

A pinnacle, tower, spire, needle or natural tower (German: Felsnadel, Felsturm or Felszinne) in geology is an individual column of rock, isolated from other rocks or groups of rocks, in the shape of a vertical shaft or spire. is a natural geomorphological shape and a structural denudation shape of the relief. It is about an isolated, tall and often also slender column or prism, reminiscent of a tower in its shape. A specific type of rock tower is the rock needle.
The rock tower was created as a result of mechanical erosion, namely the gradual breakdown and destruction of a flat plateau or a rocky mountain ridge. Its shape is the result of mechanical weathering and the attitude of the rock, or the subsidence of the slope. On the sea coast, rock towers are created by abrasion and isolation of the more resistant parts of the worn and abraded coast (cliff).
Rock towers are found in various parts of the world. They are found on the edges of high mountains and tabular plateaus, such as the buttes in arid regions, or on heavily disturbed rocky coasts. However, they are most often found in the area of sandstone rock towns.
Examples are the summits of the Aiguille du Midi in the Mont Blanc massif in France, the almost 43-metre-high Barbarine on the south side of the Pfaffenstein hill near Königstein in Germany, or the Bischofsmütze, the Drei Zinnen and the Vajolet Towers in the Dolomites, which are rich in such towers. An area of limestone formations within Nambung National Park, near the town of Cervantes, Western Australia, is known as The Pinnacles.
Antalo Limestone

The Antalo Limestone, also known as the Antalo Sequence, is a geological formation in Ethiopia. It is between 300 and 800 metres thick and comprises fossiliferous limestones and marls that were deposited in a reef. Marine microfossils have shown an age between 165 and 150 million years.
The Antalo Supersequence includes two main stratigraphic units: the Antalo Sequence and the Agula Group. The Antalo Sequence, or Antalo Limestone has been named after the town of Hintalo in Tigray, Ethiopia. The name of the formation was coined by geologist William Thomas Blanford, who accompanied the British Expedition to Abyssinia in 1868. At that time, Hintalo was a major town on the route of the invading British army. So far the nomenclature has not been proposed for recognition to the International Commission on Stratigraphy.
The sedimentary succession is found in Ethiopia, in the Mekelle Outlier, in the Blue Nile gorge, in the Harrar Plateau and around Dire Dawa.
The Antalo Limestone overlies the Adigrat Sandstone, and is covered by the Agula Group or Agula Shale and the Mugher Mudstone.
The Antalo Limestone comprises sediment that was deposited in a shallow tropical sea in the upper Jurassic. As the region had undergone a marine transgression, it was below the sea level. At that time, what would become Ethiopia was positioned just south of the equator.
The limestones and marls of the Antalo Sequence also hold shale and calcareous sandstone layers. The Antalo Limestone comprises four members: (1) a basal member with grainstone and wackestone lithologies, with marly interlayers and in the upper part stromatoporoid coral-like level; (2) sandy limestone deposited in estuaries and lagoons; (3) micritic (very fine grained) limestone with intercalations of wackestone and coquina beds deposited in relatively deep water; and (4) a succession of marls and limestone, with cherty limestone at the base.
The Antalo Limestone sediments were deposited at the time of dinosaurs and primitive birds. Well away from coasts, coral reefs formed the edge of the continental shelf. At shallow depth, the sea bottom was made of large mudflats, with sand bars and spits near river mouths. This sea bed hosted many invertebrate animals: echinoderms, crustaceans, bivalves and gastropods were common. There was also fish. As it was not a nutrient-rich ecosystem, larger predators were rare, maybe some marine reptiles like crocodiles. A striking scavenger in this fauna was a cephalopod mollusc, a giant nautilus with a characteristic spiral shell.
The layering is sub-horizontal, the same as that of the underlying sedimentary formations. This gives rise to a structural sub-horizontal relief, with alternating cliffs and flats. Dissolution processes in limestone lead to the occurrence of caves. Most described caves in Mesozoic limestone in Ethiopia are located in the Harrar region (Sof Omar cave) and in the Dogu’a Tembien district of Tigray.
Given its nearly rectangular shape and its strength, the hard layers of Antalo Limestone are used for
జి.వి. పూర్ణచందు

డా. జి.వి. పూర్ణచందు. విజయవాడ వాస్తవ్యులు, ఆయుర్వేద వైద్యులు, సాహితీవేత్త, పరిశోధకుడు, 120 గ్రంథాల రచయిత.
డా. జి.వి. పూర్ణచందు 23 ఏప్రిల్ 1957 ఏప్రియల్ 23 న కృష్ణా జిల్లా కంకిపాడులో పుట్టారు. సత్యప్రసూన, జి.వి.జి.కె. చంద్రమౌళీశ్వరరావులు వీరి తల్లిదండ్రులు.
కృష్ణాజిల్లాలోని వివిధ గ్రామాలలో ఉన్నత పాఠశాల విద్య, విజయవాడ శాతవాహన కళాశాలలో (1973-75) ఇంటర్మీడియేట్, విజయవాడ డా॥నోరి రామశాస్త్రి ప్రభుత్వ ఆయుర్వేద కళాశాలలో B.A.M.S. డిగ్రీ చదివారు.
భార్య అరుణాదేవి. పిల్లలు ఇద్దరు - లక్ష్మీ చేతన సాఫ్ట్‘వేర్ ఇంజనీర్ (డెట్రాయిట్), కుమారుడు మనోఙ్ఞ కార్తీక్ చెన్నై ఐ ఐ టిలో పి హెచ్‘డి చేస్తున్నాడు
డా. జి వి పూర్ణచందు వందకుపైగా పుస్తకాలు రాశారు. వీటిలో సుమారు నలభై పుస్తకాలు సామాన్యులకు వైద్య రహస్యాలను వివరిస్తాయి.
35 సంపాదకత్వం/సహసంపాదకత్వం వహించారు. తెలుగు భాషాసంస్కృతుల పరివ్యాప్తికి, మూలాలను త్రవ్వి తీసేందుకు దోహద పడే బృహద్గ్రంథాలుగా ఇవి
ప్రసిద్ధి పొందాయి.
రుక్మిణీ లక్ష్మీపతి

రుక్మిణీ లక్ష్మీపతిగా ప్రసిద్ధి చెందిన ఆచంట రుక్మిణమ్మ (జ: 6 డిసెంబరు 1892 – మ: 6 ఆగష్టు 1951), భారత స్వాతంత్ర్య సమరయోధురాలు, భారత జాతీయ కాంగ్రేసు పార్టీకి చెందిన రాజకీయ నాయకురాలు. మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీ శాసనసభకు ఎన్నికైన తొలిమహిళ. అలాగే మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీలో మంత్రిగా పనిచేసిన తొలిమహిళ ఈమె.
భారతదేశంలో సుప్రసిద్ధులైన ఆయుర్వేద వైద్యులలో ఒకరైన ఆచంట లక్ష్మీపతి ఈమె భర్త. తొలి భార్యను కోల్పోయిన లక్ష్మీపతిని కులాంతర వివాహం చేసుకున్నది. ఆమె జమీందారీ కుటుంబం నుంచి వచ్చింది. ఆనాడు ఆ కుటుంబాలలో ఆచారాలు ఎక్కువ. స్త్రీల చదువుకు ప్రోత్సాహం లేదు. అటువంటి వాతావరణంలో ఆమె పట్టభద్రురాలైంది. డిగ్రీ తీసుకుంది. తర్వాత మద్రాసులో ఖద్దరు ప్రచారము చేసింది.
రుక్మిణీ లక్ష్మీపతి, 1892, డిసెంబరు 6 న, మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీలోని మధురైలో జమీందారీ వ్యవసాయ కుటుంబంలో జన్మించింది. ఈమె తల్లితండ్రులు, చూడామణి, శ్రీనివాసరావులు. ఈమె తాత, జమీందారు రాజా టి.రామారావు. ఈమె మద్రాసు కైస్తవ కళాశాలనుండి బి.ఏ. డిగ్రీతో పట్టభద్రురాలైంది. జాతీయోద్యమం పట్ల ఆకర్షితురాలైన రుక్మిణమ్మపై, మహాత్మాగాంధీ, సరోజిని నాయుడు, రాజగోపాలాచారుల ప్రభావం మెండుగా ఉన్నది. బాపూజీ హరిజన నిధికై తన బంగారు ఆభరణాలన్నీ సమర్పించి ఆయన అభిమానాన్ని చూరగొన్నది. సహాయ నిరాకరణోద్యమం, విదేశీ వస్తు బహిర్కణోద్యమాలలో పాల్గొని ఆరు నెలల పాటు జైలుశిక్ష అనుభవించింది.
1923లో ఈమె భారత జాతీయ కాంగ్రేసు పార్టీలో చేరి రాజకీయాలలో క్రియాశీలకంగా పాల్గొన్నది. 1926 వ సంవత్సరం లో పారిస్ లో అంతర్జాతీయ మహిళా సభ జరిగింది. స్త్రీల హక్కుల గురించి చర్చించే ఆ సభకు భారతదేశ ప్రతినిధిగా ఆమె వెళ్ళింది. తర్వాత జిల్లా బోర్డు సభ్యురాలిగా, కార్పొరేషన్ మెంబరుగా, విశ్వవిద్యాలయ సెనేట్ మెంబరుగా పనిచేసింది. మహాత్మా గాంధీ నిర్వహించిన దండి యాత్ర స్ఫూర్తితో, 1930 వ సంవత్సరం మే నెలలో, రాజాజీ నేతృత్వంలో వేదారణ్యంలో జరిగిన ఉప్పు సత్యాగ్రహంలో పాల్గొని, ఆనాడు జైలుకు వెళ్ళిన తొలి మహిళల జట్టులో నిలిచింది. ఉప్పుసత్యాగ్రహ ఉద్యమ నేపథ్యంలో మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీలో అరెస్టు అయిన మొదటి మహిళ ఈవిడే. వివిధ చారిత్రక ఆధారాల ప్రకారం ఉప్పు సత్యాగ్రహంలో పాల్గొన్నందుకు జైలు శిక్ష అనుభవించిన తొలి భారతీయ మహిళ కూడా ఆవిడే. ఆ తర్వాత 1940 వరకు ఎన్నో సార్లు జైలుకు వెళ్ళింది.
రుక్మిణీ లక్ష్మీపతి, 1934లో మద్రాసు లెజిస్లేటివ్ కౌన్సిల్‌కు పోటీచేసి, గెలిచింది. ఈమె 1935 నుండి 1936 వరకు మద్రాసు రాష్ట్ర ప్రాంతీయ కాంగ్రెస్ కమిటీ అధ్యక్షురాలిగా పనిచేసింది. 1937లో మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీ శాసనసభ ఎన్నికల్లో గెలిచి, 1937, జూలై 15న శాసనసభకు ఉపసభాపతిగా (డిప్యుటీ స్పీకరు) ఎన్నికైంది. 1946, మే 1 నుండి 1947, మార్చి 23 వరకు ఆంధ్ర కేసరి టంగుటూరి ప్రకాశం మంత్రివర్గంలో ప్రజా ఆరోగ్య శాఖామంత్రిగా కూడా పనిచేసింది. ఆరోగ్యశాఖా మంత్రిగా ఆయుర్వేదం మొదలైన భారతీయ వైద్య విధానాలను ప్రాచుర్యంలోకి తీసుకురావడంలో గణనీయమైన పాత్ర పోషించింది.
సమాచార రంగ ప్రముఖులు ఆచంట జానకిరాం వీరి కుమారుడు. రుక్మిణీ లక్ష్మీపతి భారత స్త్రీ మండల్ మరియు ఉమెన్స్ ఇండియా అసోసియేషన్ వంటి సంస్థల కార్యక్రమాల్లో చురుగ్గా పాల్గొన్నది. ఆమె సామాజిక సంస్కరణలను ప్రోత్సహించడమే గాక, బాల్యవివాహాల వంటి సామాజిక దురాచారాలను తీవ్రంగా వ్యతిరేకించింది.
రుక్మిణీ లక్ష్మీపతి, 1951, ఆగష్టు 6న మద్రాసులో మరణించింది. చెన్నైలోని ఎగ్మోర్ ప్రాంతంలోగల మార్షల్ రోడ్దును ఈమె పేరు పెటారు. ఈమె చేసిన సేవలను గుర్తిస్తూ, సంస్మరణార్ధం భారత ప్రభుత్వ తపాలాశాఖ, రెండు రూపాయల విలువ కల ఒక తపాలా బిళ్ళను విడుదలచేసింది.
రమణ్ సింగ్

రమణ్ సింగ్, (జననం:1952 అక్టోబరు 15) అతను గతంలో 2019 నుండి 2023 వరకు భారతీయ జనతా పార్టీ జాతీయ ఉపాధ్యక్షుడిగా, 2008 నుండి రాజ్‌నంద్‌గావ్‌ శాసనసభ నియోజకవర్గం నుండి ఛత్తీస్‌గఢ్ శాసనసభ సభ్యుడుగా ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్నాడు. 2004 నుండి 2008 వరకు డోంగర్‌గావ్ నుండి ఛత్తీస్‌గఢ్ శాసనసభ సభ్యునిగా పనిచేశాడు. అతను 2003 డిసెంబరు 7 నుండి 2018 డిసెంబరు 17 వరకు 15 సంవత్సరాల పాటు ఛత్తీస్‌గఢ్‌ ముఖ్యమంత్రిగా మూడు పర్యాయాలు 2వ ముఖ్యమంత్రిగా సుదీర్ఘకాలం పాటు పనిచేసాడు.1999 నుండి 2003 వరకు వాజ్‌పేయి క్యాబినెట్‌లో వాణిజ్యం, పరిశ్రమల శాఖ సహాయ మంత్రిగా, 1999 నుండి 2004 వరకు రాజ్‌నంద్‌గావ్ నుండి లోక్‌సభ సభ్యునిగా పనిచేశాడు. 2003 వరకు 1993 నుండి 1998 వరకు కవార్ధా నుండి మధ్య ప్రదేశ్ శాసనసభ సభ్యుడుగా పనిచేసాడు. అతను 2019 నుండి 2023 వరకు భారతీయ జనతా పార్టీ మాజీ జాతీయ ఉపాధ్యక్షుడుగా పనిచేసాడు.
అతను ప్రస్తుతం 2023 డిసెంబరు 10 నుండి ఛత్తీస్‌గఢ్ శాసనసభ స్పీకర్‌గా పనిచేస్తున్నాడు. గతంలో అతను 1999 నుండి 2003 వరకు వాజ్‌పేయి క్యాబినెట్‌లో వాణిజ్యం, పరిశ్రమల శాఖ సహాయ మంత్రిగా పనిచేశారు, మధ్య ప్రదేశ్ నుండి ఛత్తీస్‌గఢ్ రాష్ట్రం విడిపోయే ముందు, అతను 1990 నుండి 1998 వరకు కవార్ధా నుండి మధ్య ప్రదేశ్ శాసనసభ సభ్యుడుగా పనిచేసాడు.
రమణ్‌సింగ్ 1952 అక్టోబరు 15లో మధ్య ప్రదేశ్‌లో వీరభద్రసింగ్ ఠాకూర్, సుధాసింగ్‌ దంపతులకు జన్మించాడు. అతను 1975లో రాయ్‌పూర్‌లోని ప్రభుత్వ ఆయుర్వేద కళాశాల నుండి తన బ్యాచిలర్ ఆఫ్ ఆయుర్వేద మెడిసిన్, సర్జరీ (BAMS) పూర్తి చేశాడు.
వైద్యుడిగా ఉన్నప్పుడే ఆరెస్సెస్‌తో అనుబంధం కొనసాగించిన రమణ్ సింగ్, రాజకీయాలలో ప్రవేశించి భారతీయ జనసంఘలో చేరి, 1976-77లో ఆ పార్టీ కవార్థా శాఖ అధ్యక్షుడిగా నియమితులైనారు. 1983లో కవార్థా పురపాలక సంఘం కౌన్సిలర్‌గా ఎన్నికయ్యారు. 1990, 1993లలో మధ్య ప్రదేశ్ శాసనసభ సభ్యుడిగా విజయం సాధించారు. 1999లో రాజ్‌నందగాన్ లోక్‌సభ నియోజకవర్గం నుంచి 13వ లోక్‌సభకు విజయం సాధించి అటల్ బిహారి వాజపేయి మంత్రివర్గంలో వాణిజ్య, పరిశ్రమల శాఖ సహాయ మంత్రిగా పనిచేశాడు.
ఛత్తీస్‌గఢ్‌ ప్రత్యేక రాష్ట్రం ఏర్పాటైనక రాష్ట్ర భారతీయ జనతా పార్టీ అధ్యక్షుడైనారు. 2003లో పార్టీని విజయపథంలో నడిపించి ముఖ్యమంత్రి పదవి రేసులో ఉన్న దిలీప్ సింగ్ జుదేవ్ అవినీతి కేసులో ఇరుక్కోవడంతో ఇతనికి అవకాశం లభించింది. 2005లో నక్సలైట్ల స్ంస్థలను నిషేధించడంతో పాటు కాంగ్రెస్ నేత మహేంద్రకర్మ ప్రారంభించిన సల్వాజుడుంకు బహిరంగ మద్దతు ప్రకటించారు. 2008 శాసనసభ ఎన్నికలలోనూ, 2013 శాసనసభ ఎన్నికలలో గెలిచి వరుసగా మూడుసార్లు ముఖ్యమంత్రిగా బాధ్యతలు నిర్వహించాడు.
వన్యా మిశ్రా

వన్యా మిశ్రా (జననం 1992 ఫిబ్రవరి 27) ఒక భారతీయ సాంకేతిక వ్యాపారవేత్త, నర్తకి, మాజీ నటి, అందాల పోటీ టైటిల్‌హోల్డర్, ఆమె ఫెమినా మిస్ ఇండియా వరల్డ్ 2012 కిరీటాన్ని పొందింది.
వన్య పంజాబ్‌లోని జలంధర్‌లో జన్మించింది, చండీగఢ్‌లో పెరిగింది. ఆమె పంజాబ్ ఇంజనీరింగ్ కాలేజీలో ఎలక్ట్రికల్ ఇంజనీరింగ్ చదివింది. ఆమె ఆగస్టు 2012లో చైనాలో జరిగిన మిస్ వరల్డ్ 2012 ఈవెంట్‌లో భారతదేశానికి ప్రాతినిధ్యం వహించింది. అక్కడ, ఆమె 5వ ర్యాంక్‌తో ముగించింది. అయితే, మిస్ మల్టీమీడియా, మిస్ బ్యూటీ విత్ ఎ పర్పస్ అనే ఆరింటిలో రెండు ప్రధాన ఉపశీర్షికలను గెలుచుకుంది.
ఆమె ఆండ్రాయిడ్‌లో ప్రారంభించబడిన తన ఫ్యాషన్ డిస్కవరీ పోర్టల్ సమ్మర్‌లేబుల్‌లో సహ వ్యవస్థాపకురాలు, మేనేజింగ్ డైరెక్టర్‌గా వ్యవహరిస్తోంది.
వన్యా మిశ్రా టైమ్స్ గ్రూప్ సంస్థ మిస్ ఇండియా ఆర్గనైజేషన్‌లో ప్రతిభావంతురాలిగా పనిచేసింది. ఆమె జనవరి 2017 వరకు వ్యాపారవేత్తగా కొనసాగింది, ఆ తర్వాత ఆమె వ్యాపార కార్యనిర్వాహకురాలిగా మారింది.
వన్యా మిశ్రా 1992 ఫిబ్రవరి 27న జలంధర్‌లో జన్మించింది. ఆమె తండ్రి ఇండియన్ ఆర్మీ ఆఫీసర్ , తల్లి ఇంజనీర్, మాజీ స్కూల్ టీచర్. ఆమె చండీగఢ్ లో పాఠశాల విద్యను అభ్యసించింది. ఆ తరువాత, ఆమె పంజాబ్ ఇంజనీరింగ్ కళాశాలలో చేరింది. ఆమె 2014లో బ్యాచిలర్ ఆఫ్ ఇంజనీరింగ్ డిగ్రీని ఎలక్ట్రికల్ ఇంజినీరింగ్‌ ప్రధానాంశంగా పట్టభద్రురాలైంది. 2022లో, ఆమె ఇండియన్ ఇన్‌స్టిట్యూట్ ఆఫ్ మేనేజ్‌మెంట్, అహ్మదాబాద్ నుండి ఎంబీఎ పూర్తి చేసింది.
జనవరి 2012లో, 19 సంవత్సరాల వయస్సులో, ఆమె అనేక రాష్ట్ర రౌండ్‌లను గెలుచుకున్న తర్వాత ఆల్ ఇండియా విజేత మిస్ డాబర్ రోజ్ గ్లోగా ఎంపికైంది, ఫెమినా మిస్ ఇండియా 2012లో టాప్ 20లోకి ప్రవేశించింది. 2012 మార్చి 30న, మహారాష్ట్రలోని ముంబైలో జరిగిన కార్యక్రమంలో ఆమె పాంటలూన్స్ ఫెమినా మిస్ ఇండియా వరల్డ్ విజేతగా నిలిచింది. జడ్జింగ్ ప్యానెల్‌లో ఏక్తా కపూర్, సంజీవ్ బజాజ్, సోనూ నిగమ్, హర్భజన్ సింగ్, సాక్షి తన్వర్, రోహిత్ శెట్టి వంటి ప్రముఖులు ఉన్నారు. ఆమె 3 ప్రధాన ఉపశీర్షికలు మేబెల్‌లైన్ మోస్ట్ బ్యూటిఫుల్ ఐస్, డాబర్ మోస్ట్ బ్యూటిఫుల్ స్కిన్, మోస్ట్ ఫోటోజెనిక్ కూడా గెలుచుకుంది, వెనిజులాకు చెందిన మాజీ ప్రపంచ సుందరి ఇవియన్ సార్కోస్ ఆమెకు కిరీటాన్ని ధరింపచేసింది.
2012లో, ఆమె చైనా ఇన్నర్ మంగోలియాలోని ఓర్డోస్‌లో జరిగిన మిస్ వరల్డ్ పోటీలో భారతదేశానికి ప్రాతినిధ్యం వహించింది. అక్కడ ఆమె ప్రపంచవ్యాప్తంగా 120 మంది ప్రపంచ విజేతలతో పోటీ పడింది. దక్షిణ సూడాన్, ఆస్ట్రేలియా, వేల్స్, జమైకా, పీఆర్ చైనా, బ్రెజిల్‌లతో పాటు ఆమె టాప్ 7లో నిలిచింది. చైనా పీఆర్‌కు చెందిన వెన్క్సియా యు పోటీలో విజేతగా నిలిచింది.
పతంజలి ఆయుర్వేద సంస్థ

పతంజలి ఆయుర్వేద సంస్థ అతి తక్కువ కాలంలో రూ.10వేల కోట్ల టర్నోవర్‌ సాధించిన భారతీయ ఎఫ్‌ఎమ్‌సీజీ రంగ సంస్థగా రికార్డు సృష్టించింది. దశాబ్దాల చరిత్ర కలిగిన సంస్థల్ని వెనక్కి నెట్టి అత్యంత ప్రభావశీల సంస్థల జాబితాలో గూగుల్‌, మైక్రోసాఫ్ట్‌, ఫేస్‌బుక్‌ల తరువాత నాలుగో స్థానంలో నిలిచింది.
పతంజలి ఆయుర్వేద సంస్థను 1995లో హరిద్వార్‌లోని కన్‌కల్‌ ప్రాంతంలో తన స్నేహితుడు బాలకృష్ణతో కలిసి దివ్య ఫార్మసీ అనే చిన్న ఔషధ దుకాణంతో రామ్‌దేవ్‌ ప్రారంభించారు. యోగా, ఆయుర్వేదం... ఈ రెండు రంగాల అభివృద్ధికి సాయపడటాన్ని గురువు బల్‌దేవ్‌ తనపైన పెట్టిన బాధ్యతగా రామ్‌దేవ్‌ భావించేవారు. యోగా గురువుగా అప్పటికే స్థానికంగా రామ్‌దేవ్‌కు మంచి పేరొచ్చింది. ఆయన స్నేహితుడు బాలకృష్ణకు ఆయుర్వేదంపైన తిరుగులేని పట్టుంది. ఇద్దరూ చిన్నప్పుడు ఒకే ఆశ్రమంలో పెరిగారు. తరవాత హిమాలయాలకూ కలిసే ప్రయాణమయ్యారు. అక్కడ రామ్‌దేవ్‌ యోగా సాధనలో నిమగ్నమైతే, బాలకృష్ణ ఆయుర్వేదంలో నైపుణ్యం సాధించారు.
సబ్బులూ, షాంపులూ, పేస్టులూ, టాయిలెట్‌ క్లీనర్లూ, నిత్యావసరాలూ, పిల్లల ఆహారం. ఇలా ఐదేళ్లలో యాభై నుంచి ఏకంగా వెయ్యికి పైగా ఉత్పత్తులను తీసుకొచ్చే స్థాయికి పతంజలి విస్తరించింది. ప్రత్యేక స్టోర్లు ఉండటంతో ఒక వస్తువు కొనడానికి వచ్చేవాళ్లు నాలుగైదు వస్తువుల్ని కొనుగోలు చేసే అవకాశం ఉండేది. తమ నూడుల్స్‌ పూర్తిగా సహజ సిద్ధ పదార్థాలతో తయారయ్యాయని విస్తృతంగా ప్రచారం చేస్తూ ‘పతంజలి నూడుల్స్‌’ ని విడుదల చేసి వేగంగా వినియోగదార్ల ఆదరణ పొందడంలో సఫలమైంది. ప్రత్యేక స్టోర్లూ, అతి వేగంగా దూసుకొస్తున్న ఉత్పత్తుల సంఖ్యా, సందర్భానికి తగ్గ మార్కెటింగ్‌ వ్యూహాలూ. సంస్థ ఎదుగుదలకు కారణాలు.
ఆచార్య బాలకృష్ణ ‘పతంజలి’లో 94శాతం వాటా ఆయనదే. సంస్థ ముఖచిత్రం రామ్‌దేవ్‌ అయితే, దాని చోదక శక్తి బాలకృష్ణ. ముప్ఫయ్యేళ్లుగా రామ్‌దేవ్‌కి సన్నిహితుడిగా ఉంటున్న బాలకృష్ణకి ఆయుర్వేద విద్యలో అద్భుతమైన నైపుణ్యం ఉంది. కాలక్రమంలో మరుగునపడిన ఎన్నో ఆయుర్వేద సూత్రాలను ఆయన వెలికి తీసి వాటి ఆధారంగా తిరిగి ఆ ఔషధాలను తయారు చేశారన్న పేరుంది. తొలిదశలో సంస్థ తీసుకొచ్చిన ఔషధాలూ, ఉత్పత్తులన్నీ ఆయన సృష్టే. ప్రచారం చేసేది రామ్‌దేవ్‌ అయినా దాని వెనకుండే వ్యూహకర్త బాలకృష్ణే. ప్రయోగశాల నుంచి బయటికొచ్చిన ప్రొడక్ట్‌ని ఆమోదించి, దాన్ని ప్యాక్‌ చేసి మార్కెట్‌కి తరలించేవరకూ ప్రతి పనీ ఆయన కనుసన్నల్లోనే జరుగుతుంది. ‘పతంజలి ఆయుర్వేద్‌’కు ఎండీగా ఉన్న ఆయన, మరో 34 అనుబంధ సంస్థలకూ అధినేత.
రాబోయే 5-10ఏళ్ల కాలానికి లక్ష కోట్లు అమ్మకాలు రామ్‌దేవ్‌, బాలకృష్ణలు పెట్టుకున్న లక్ష్యమిది. మొత్తంగా దేశంలో ఏటా అమ్ముడయ్యే ‘ప్యాకేజ్డ్‌ ప్రొడక్ట్స్‌’ విలువలో ఇది మూడో వంతు.
ఆచంట లక్ష్మీపతి

ఆచంట లక్ష్మీపతి (మార్చి 3, 1880 - ఆగస్టు 6, 1962) ఆయుర్వేద వైద్యుడు, సంఘసేవకుడు. ఈయన నాటి మద్రాసు ( నేటి చెన్నయ్) లోని ఆయుర్వేద వైద్య కళాశాల ప్రధానోపాధ్యాయులుగా (1920-1928) సేవలు అందించారు.
ఈయన పశ్చిమ గోదావరి జిల్లా నిడదవోలు దగ్గర మాధవవరంలో శ్రీ రామయ్య, శ్రీమతి జానకమ్మ లకు 1880, మార్చి 3 న జన్మించారు. ఈయన తాతగారు సుబ్బారాయుడు గారు సంస్కృత పండితులు. ఈయన తండ్రి అతను వైద్య పాటు వ్యవసాయం నేర్చుకోవడం కలలు కన్నారు. అటు వైద్య శాస్త్రం, ఇటు వ్యవసాయం రెండింటిలోనూ మక్కువ గల లక్ష్మీపతి మెట్రిక్యులేషన్, ఎఫ్.ఏ. పూర్తి చేసి స్థానికంగా తహశీల్దారు కార్యాలయంలో గుమాస్తాగా పనిచేసారు. ఆపైన బి.ఎ. చేసి స్కాలర్‌షిప్పుతో యం.బి.సి.యం (ఆయుర్వేదం) కోర్సు చేసారు. ప్రముఖ వైద్యనిపుణులు పండిత దీవి గోపాలాచార్యులు వద్ద శిష్యరికం చేసారు.
సంఘసంస్కర్త కందుకూరి వీరేశలింగం గారు వీరికి ఉన్నత పాఠశాల లోని గురువు. ఎఫ్.ఎ పూర్తి చేసిన పిదప ఆయన దవులూరి ఉమామహేశ్వరవావు వద్ద కొంతకాలం క్లార్క్ బాధ్యతలు నిర్వహించాడు. ఉమామహేశ్వరరావు మద్రాసుకు బదిలీఅయిన పిదప ఆయనతో పాటు వెళ్లాడు. ఆ సమయంలో మద్రాసు రాష్ట్రం బ్రిటిష్ పరిపాలనలో ఉండేది. తరువాత ఆయన 1904 లో బి.ఎ పూర్తి చేసాడు.
దవులూరి ఉమామహేశ్వరరావు గారి సహాయము వలన ఈయనకు స్కాలర్‌షిప్ వచ్చుటచే ఈయన మెడిసన్, ఎం.బి.బి.యస్ డిగ్రీలను 1909 లో పూర్తి చేశారు. అల్లోపతీ వైద్యవిద్యను పూర్తి చేసిన తర్వాత ఆయుర్వేదం (పురాతన భారత వైద్య విధానం) ను పండిట్ గోపాలాచార్యులు దీవి వారి అధ్వర్యములో అభ్యసించారు. దీవి గోపాలాచార్యులు 1920 లో మద్రాసునందు ఆయుర్వేద మెడికల్ కాలేజీని నడిపేవారు. ఆ ఆయుర్వేద కళాశాలలో లక్ష్మీపతి ప్రిన్సిపాల్ గా ఎదిగారు.
ఆంగ్ల భాషతో పాటు తెలుగు లోనూ తన రచనా వ్యాసాంగాన్ని కొనసాగించిన డా. ఆచంట లక్ష్మీ పతి1922-27 కాలంలో తెలుగులో "ధన్వంతరి" పత్రికనూ ఆంగ్లంలో 'ఆంధ్రా మెడికల్ జర్నల్ ' ను ప్రచురించారు. ఈయన 63 పుస్తకాలను భారతీయ వైద్యం పై అనగా దర్శనములు, ఆయుర్వేద విజ్ఞానం, ఆయుర్వేద శిక్ష, వనౌషథ విజ్ఞానము, భారతీయ విజ్ఞానము వంటివి వ్రాశారు.ఆయుర్వేదంపై అనేక ఆంగ్ల పుస్తకాలను వ్రాశారు. చలిజ్వరము రోగ లక్షణాలు, దానికి ఆయుర్వేద వైద్యము గురించి చలిజ్వరము పుస్తకాన్ని రాశారు.
అతని మొదటి భార్య సీతమ్మ యౌవనంలోనే మరణించడంతో ఆచంట లక్ష్మీపతి రుక్మిణమ్మను రెండవ పెళ్ళి చేసుకున్నాడు. ఆమె తర్వాతి కాలంలో అవిభక్త మద్రాసు రాష్ట్రానికి ఆరోగ్యశాఖ మంత్రిగా పనిచేసింది. లక్ష్మీపతి ఆయుర్వేద వైద్య రంగానికి ఎంతో సేవ చేశాడు. అఖిల భారత ఆయుర్వేద వైద్య సమాజం, ఆంధ్రా ఆయుర్వేద బోర్డు వంటి సంస్థలకు అధ్యక్షునిగానూ వ్యవహరించాడు. మద్రాసులో ఆంధ్ర సాహిత్య పరిషత్తుకు కార్యదర్శిగా పనిచేశాడు.
ఆయుర్వేద వైద్య రంగానికి అతను చేసిన సేవలకు గుర్తింపుగా ఆచంట లక్ష్మీపతి యూనిట్ ఫర్ రీసెర్చ్ ఇన్ ఆయుర్వేదిక్ మెడిసిన్ ఎట్ వాలంటరీ హెల్త్ సర్వీసెస్, చెన్నై, ఆచంట లక్ష్మీపతి న్యూరోసర్జికల్ సెంటర్, వీహెచ్ఎస్, చెన్నై వంటి సంస్థలకు లక్ష్మీపతి పేరును పెట్టారు.
వైద్యునిగానే కాక సంఘ సేవకునిగా, రచయితగా, జాతీయవాదిగా సేవలందించిన డా.ఆచంట లక్ష్మీ పతి 1962, ఆగస్టు 6 న పరమపదించారు.
ఆనందయ్య కరోనా ఆయుర్వేద మందు (కృష్ణపట్నం)

ఆనందయ్య కరోనా ఆయుర్వేద మందు నెల్లూరూ జిల్లాకు చెందిన కృష్ణపట్నం గ్రామానికి చెందిన ఆయుర్వేద వైద్యుడు ఆనందయ్య తయారుచేసిన ఔషథం. ఈ మందు కరోనా వ్యాధిని తగ్గించడానికి ఉపయోగపడుతుందని ప్రజలు భావిస్తున్నారు. అతను కరోనా వ్యాధి నిర్మూలన కొరకు వివిధ రకాల మందులను తయారుచేసాడు. ఆ మందులలో కొన్ని కరోనా పొజిటివ్ వచ్చే రోగులకు, మరికొన్ని కరోనా వ్యాధి సోకకుండా ఉండేందుకు ప్రజలకు ఉచితంగా అందిస్తున్నాడు. కరోనా వ్యాధిని కట్టడి చేస్తున్నట్లు భావిస్తున్న ఈ మందును తయారుచేసిన ఆనంద్ కుటుంబం ఆయుర్వేద ఔషధాలను తయారుచేసే నేపథ్యం ఉంది. అతను డిగ్రీ వరకు చదువుకున్నాడు. అతనికి చిన్నప్పటి నుంచి ఆధ్యాత్మికతపై మక్కువ ఎక్కువ ఉండటం వల్ల వెంకటయ్య స్వామి శిష్యుడు గురవయ్య స్వామి దగ్గర శిష్యరికం కూడా చేశాడు. ఆ సమయంలో ఆయుర్వేద మందులపై పట్టు సాధించాడు. ఆయుర్వేదంలో తనకున్న అనుభవంతో కరోనాను కట్టడి చేసే మందును తయారు చేసి ముందుగా కృష్ణపట్నం గ్రామ ప్రజలకు ముందుగా అందించాడు.
ఈ ఆయుర్వేదం మందు తయారీలో ఉపయోగిస్తున్నవి తిప్పతీగ,లవంగాలు, వేపాకు,మామిడి చిగురు, నేరేడు ఆకు, పిప్పింటాకు, బుడబుడసాకు,తాటిబెల్లం, పట్ట, తేనె, నేల ఉసిరి, కొండ పల్లేరుకాయలు, జాజికాయ వంటివి వాడుతున్నారు.
ఈ మందు 5 రకాల మందులను పంపిణీ చేస్తున్నాడు.కరోనా రాకుండా రోగనిరోధక శక్తి పెంచడానికి ఒక మందు, క‌రోనా వచ్చిన నాలుగు రకాల మందులను పంపిణీ చేస్తున్నాడు.కరోనా రాకుండా ‘పీ’ రకం మందును, కోవిడ్‌ వచ్చిన వారికి పీ, ఎఫ్, ఎల్, కే రకాలను ఇస్తున్నారు.
ఈ మందుకు పూర్తి స్థాయి అధ్యయనం చేయాల్సిన నేపథ్యంలో మందు పంపిణీని అధికారులు నిలిపివేశారు.మందు శాస్త్రీయతపై సందేహాల నేపథ్యంలో నివృత్తి చేసేందుకు వైద్య బృందాలు రంగంలో దిగాయి. పూర్తి స్థాయి అధ్యయనం తరువాతే అనుతిచ్చేందుకు తాత్కాలికంగా మందు పంపిణీని నిలిపివేశారు. దీనిపై ఆయుష్ కమీషనర్ రాములు ఆధ్వర్యాన అధ్యయనం కొనసాగుతోంది.
Tv9 Telugu ఛానల్ ఇంటర్వ్యూ లో రజినీకాంత్ వెల్లలచెరువు ఆనందయ్య మందు ఒక నాటు మందు అని చర్చ చేయడం కాంట్రవర్సీ కి దారి తీసింది. [1] [2][3] Archived 2023-06-14 at the Wayback Machine[4] Archived 2023-06-14 at the Wayback Machine
Alembic Pharmaceuticals

Alembic Pharmaceuticals Ltd. is an Indian multinational pharmaceutical company headquartered in Vadodara. It is involved in the manufacture of pharmaceutical products, pharmaceutical substances and intermediates. It is also termed to be a market leader in macrolides segment of anti-infective drugs in India.
The company has its headquarters and corporate office situated in Vadodara, Gujarat, India, while its manufacturing facilities are located at Panelav, Karakhadi in Gujarat and Sikkim, India. Its Panelav plant houses active pharmaceutical ingredients (APIs) and formulation manufacturing, while its Sikkim plant is involved in manufacture of formulations for Indian and non-regulated export markets.
Alembic Pharmaceuticals Ltd. initially began as Alembic Chemical Works where it started manufacturing tincture and alcohol at its unit at Vadodara in 1907. The company eventually entered into manufacturing cough syrups, vitamins, tonics and sulphur drugs. Further, Alembic entered into production of penicillin in the 1960s. This dedicated Alembic plant for the manufacture of penicillin was inaugurated by Lal Bahadur Shastri in the year 1961, the then Prime Minister of India. Alembic soon also initiated bulk production of vitamin B12. In the antibiotic section, soon after initiation of penicillin manufacture, Alembic began the production of erythromycin in 1971 for first time in India. Alembic also incorporated and launched the 'Althrocin' brand of erythromycin. In the year, 1997, Althrocin became the top selling brand of erythromycin in India.
In 2000, Alembic received ISO 14000 certification for its Vadodara facility.
In 2010, Alembic Pharmaceutical Ltd. demerged from Alembic Ltd. subsequent to the allotment of 133,515,914 equity shares of ₹2 each to the shareholders of Alembic Ltd. This made the shareholding of Alembic Ltd. in Alembic Pharmaceutical reduce from 100% to 29.18%.
In 2011, the equity shares of Alembic Pharmaceuticals Ltd. were listed on the Bombay Stock Exchange and National Stock Exchange of India.
Alembic manufactures and sells pharmaceutical and active pharmaceutical ingredients (APIs). It also offers international and domestic formulations, with branded and generic formulations being under its domestic formulations.
Alembic has two research and development (R&D) centres which have been well supported by Alembic for its growth initiatives. The company has spent much of its capital on R&D, with majority of expenses on R&D for its markets in the US. For the FY2015-2016, Alembic Pharmaceuticals invested ₹346 crore in R&D alone with 470 on-going projects.
On 20 September 2011, the equity shares of Alembic Pharmaceuticals post its demerger from Alembic Ltd. got listed on the Bombay Stock Exchange where it is a constituent of BSE 500 index and on the National Stock Exchange of India where it is a constituent of Nifty 500 index.
大叔 (韓國電影)

《大叔》（韓語：아저씨，英語：The Man from Nowhere）是一部韓國2010年动作剧情電影，由元斌和金賽綸出演，創下620多萬人次觀影票房，是2010年韓國最賣座電影。
車泰植（元斌 飾）是一個靠營運當舖維生，幾乎從不與人來往或外出的神秘人物，不少鄰居甚至懷疑他是隱姓埋名的罪犯。他唯一的朋友，是叫他「大叔」的鄰居小女孩素美（金賽綸 飾）。素美和大叔一樣，都是孤伶一人，對於常圍在自己身邊的素美，大叔雖然總是冷冷對待，但也逐漸打開心房。
素美的媽媽被捲入黑社會之間的金錢紛爭，黑社會也把素美當成人質抓走她。素美與媽媽的遭遇，激發了車泰植的正義感，為了救出素美，大叔開始展開與黑社會之間的鬥爭。此時警方介入調查，由於懷疑大叔涉嫌案情，開始調查他的背景，警方發現大叔的過去特殊且神祕。隨著大叔一步步的使用非常手段來試圖救回素美，他的一切也逐漸清晰起來……。
黃金有罪

《黃金有罪》（英語：Of Greed And Ants），香港電視廣播有限公司拍攝製作的時裝商戰題材的電視劇，取用阿萊艾美拉攝影機拍攝。由張兆輝、蕭正楠、姚子羚、黃智賢、陳瀅領銜主演，由洪永城、何廣沛、文雪兒、何遠東、張達倫、陳自瑤及楊卓娜聯合演出，並由姜大衞及吳岱融特別演出。編審為鄭成武、劉枝華，監製為王心慰。此劇為2019無綫節目巡禮十九部劇集之一、2019年香港國際影視展十部推介劇集之一及2020無綫節目巡禮十二部推介劇集之一。
該劇以1977年至1987年的香港作為背景，並以「股票」作為題材，講述泰國華僑榮木桐（張兆輝飾）在香港不擇手段和不惜出賣親友而成為巨富的故事，故事以1970年代至1980年代初佳寧集團發跡及其後的佳寧案貪污詐騙事件作為藍本。
本劇於香港無綫電視翡翠台及myTV SUPER七日跨平台總收視之紀錄：
2019年南昌红谷滩杀人案

南昌红谷滩杀人案为2019年5月24日17时18分许发生在江西省南昌市红谷滩新区凤凰中大道的一起杀人案。
万某弟（1987年11月15日－），男，汉族，居住于江西省南昌市红谷滩新区，持有“精神叁级残疾证”。他在小学五年级辍学，17岁左右去奉新县当学徒。2017年至2018年，在离家3公里外的一个小区当保安。2018年5月因家事而辞职。在案件发生的三四天前，他曾去应聘保安，但遭到了拒绝。案发当天的早上，他再次面试保安失败。
沈某某，女，江西瑞金人，出生于广东汕头，本科毕业于上饶师范学院政治与法律学院，并于2018年下旬通过司法考试。2019年春节后，她在南昌的一家律师事务所担任实习律师。
2019年5月24日下午，受害者沈某和两名同伴下班后相约去工作地附近逛街。下午5时许，三人行至红谷滩新区凤凰中大道的一处工地前时，万某弟从掏出刀从背后将沈某的颈部刺伤。
据工地门口的保安所述，万小弟在行凶时不断重复“刺死刺死”，并反复捅刺被害人十多刀。
行凶完毕后，万某弟立即向南跑去，在逃跑时丢弃了凶器，然后躲在事发地附近的一处停车场，直至半小时后接警的警方将其控制。
受伤女子被急救车送往附近的南昌市洪都中医院抢救。据该院医生透露，伤者的锁骨主动脉因被刀刺穿而破裂，送至医院时已无生命体征。在进行心肺复苏等急救措施后，伤者仍因伤势过重身亡。尸检鉴定结果表明，被害人系被用单刃刺器刺伤全身多处，导致其大出血死亡。
案件发生后，网上流出一张自称内部人士讲述的嫌犯杀人动机截图，据该聊天截图，嫌犯患有精神疾病，杀人只因厌世、认为受害者长得漂亮。南昌市公安局随后回应，正对截图来源和真实性进行调查。
5月30日，南昌市东湖区人民检察院对犯罪嫌疑人万某弟批准逮捕。
6月14日，受害人家属向媒体透露，司法鉴定的结果表明万某弟在行凶时“是正常的”。
2019年8月5日上午，江西省南昌市中级人民法院公开审理了此案。根据南昌市人民检察院指控，行凶者万某弟在产生行凶想法后，于5月24日当天购买了凶器，并行至红谷滩新区万达广场附近随机寻找作案目标。在偶遇被害人一行后，便尾随其后伺机作案。当行至一处施工工地时，万某弟掏出尖刀向被害人沈某某颈部连刺几刀。
江西省精神病学司法鉴定所的司法鉴定结果表明，万某弟此前患有双相情感障碍，在作案时处于缓解状态，拥有完整的辨认和控制能力，因此认定其为完全刑事责任能力。
2019年11月15日，江西省高级人民法院以故意杀人罪判处被告人万某弟死刑，剥夺政治权利终身。一审宣判后，万某弟当庭表示上诉。
2020年6月4日，江西省高级人民法院通过远程视频方式依法对万某弟故意杀人案进行了二审公开宣判，裁定驳回上诉，维持原判，依法报请最高人民法院核准。
南昌号导弹驱逐舰 (055型)

南昌号导弹驱逐舰，正式名称为中国人民解放军海军南昌舰（舷号：101），是中國人民解放軍海軍入役的首艘055型导弹驱逐舰，同时也是中华人民共和国研制建造的首艘万吨级大型导弹驱逐舰。该舰约于2014年左右开工建造，於2017年6月28日在上海滬東造船廠下水，并于2020年1月12日起正式入列并服役于中国人民解放军海军北海舰队。
2022年「遼寧號」進行了兩次遠訓，其中5月的一次南昌艦隨行。當時美軍航母在西太平洋只有亞伯拉罕·林肯號航空母艦巡航，5月20日隆納·雷根號航空母艦離開日本橫須賀，接替林肯號進行巡航。
2024年1月7日，新华社报道，中共中央宣传部向全社会宣扬南昌舰党委先进事迹，授予他们“时代楷模”称号，另有报道引述在一次辽宁舰编队实战化部署演练中，「在持续对抗缠斗中，全舰官兵连续20多天时刻保持战斗状态」，「当外军飞机逐渐抵近时，我们预警探测设备是全程追瞄，坚强有力地回击了外军的挑衅。」另外中央电视台为其专门制作节目，公开了2022年時南昌舰的训练画面，显示有2架美军战斗机近距离飞近南昌舰，由于画面解析度过低，有分析认为是F-35战斗机（或F/A-18E/F战斗机），节目提到南昌舰开启雷达预警，对美军战机全程追瞄跟踪，并启动了武器系统，打开了导弹垂直发射井盖板和近防炮瞄准，最终事件有惊无险落幕。
陳南昌

陳南昌（1900年—1970年8月10日），是香港富商，香港四邑商會和新會商會的創辦人，亦曾擔任香港足球總會及亞洲足協會長，並有份創辦香港知名品牌維他奶。
據他孫兒陳兆麟所述，陳南昌是當時全區唯一懂英語的華人，早年曾受港府委任為太平紳士，他亦熱心慈善活動，設立香港兒童安置所及捐款辦學。
陳南昌兒子為醫生陳百豪及建築師陳百強（與已故歌手同名同姓）。
南昌中

南昌中（英語：Nam Cheong Central，代號F07）是香港深水埗區議會下轄的選區，1991年設立，以單棟式私人住宅樓宇為主，最後一任區議員為民建聯成員劉佩玉。
選區位於深水埗中部，名稱源自南昌街，現時以荔枝角道、欽州街、長沙灣道及南昌街包圍的私人樓宇為主。與其相鄰的選區有南昌北、南昌東、南昌南、南昌西和麗閣，投票站設於北河街體育館。
南昌中選區首次出現於1991年區議會選舉，由原有雙議席的南昌西選區分拆而成，範圍與現時相近。當時由原南昌西區議員兼民協成員梁錦滔轉到本區參選，由於未有其他候選人而自動當選。
1994年區議會選舉，南昌中與南昌東、南昌北、南昌南選區，大致以長沙灣道及南昌街為分界線，故此四個選區皆以南昌為命名、連同南昌西選區，被視為南昌五區（當中南昌西選區以荔枝角道、欽州街、通州街及南昌街的私人樓宇與其餘四區接觸，這五個選區以深水埗區內唐樓為主，故在區內團體亦以南昌為名）。梁錦滔轉到大坑東及又一村選區參選，選舉由民協時任南昌西區議員周國良與一二三民主聯盟的歐陽粦爭奪，最後周國良勝出。
1999年區議會選舉由於議席增加，南昌五區加入下南昌選區，南昌中選區南界線修改至大南街，而下南昌則以大南街、欽洲街、荔枝角道、桂林街、通洲街、界限街、荔枝角道和南昌街所包圍。南昌中議席由時為民協成員的張文韜、民主黨成員劉肇聰及民建聯成員趙錫明爭奪。最終張文韜以637票擊敗取得439票的劉肇聰及294票的趙錫明勝出，其後張文韜退出民協。下南昌方面人口估算約14,690人，其中有4,457位是選民，投票站設於香港能仁書院，議席由前民協成員，時為民主黨成員的梁啟賢、民協成員戴遠名和民建聯成員趙錫明爭奪，最終戴遠名以666票成功勝出。
2003年區議會選舉，由於富昌邨於2001年入伙，加上鄰近選區人口較少，2002年選舉管理委員會將下南昌分拆，一部分下南昌選區併入本區，騰出席位設立富昌選區。下南昌選區範圍內大南街至海壇街部份合併至南昌中，而其他部分則合併至南昌南。而張文韜2002年加入民建聯，民協則派出下南昌區議員戴遠名轉至本區爭取連任，同時代表International Human Rights Forum的Sheraz Hafeez亦代表區內少數族裔參選，是深水埗區第一位參選的少數族裔人士。結果戴遠名轉區成功，以1,262票擊敗取得778票的張文韜及僅奪得42票的Sheraz Hafeez而勝出。
2004年12月戴遠名因詐騙案入獄，並被褫奪議員資格，張文韜參與2005年3月舉行的補選，擊敗民協派出的張志強及時為前綫成員、前深水埗區議員符偉樂及獨立人士蟻星略等候選人。
2007年區議會選舉，由於西九龍填海區（俗稱西九四小龍）及歌和老街近筆架山地區人口增加，原南昌五區、九龍仔（大坑東及大坑西）、白田及石硤尾需要重劃以騰出議席予西九龍填海區範圍。南昌東（與石硤尾邨合併成為石硤尾及南昌東選區）取消、南昌五區界線有所更動，當中南昌北、南昌南及南昌中更以後巷作為選區分界。人口估算約21,307人，民協再次派出張志強與民建聯張文韜接班人劉佩玉爭奪（當時傳聞民建聯推薦張文韜擔任特區政府政治助理故未有參選，最終張文韜於2008年成為發展局政治助理），劉佩玉以1,197票勝出，而張志強得到1,012票。
2011年區議會選舉，人口估算約21,245人。劉佩玉爭取連任，另一候選人則是報稱獨立候選人的麥偉明（上屆麥代表民協參選與本區約五分鐘步程的油尖旺區議會大南選區），最後劉佩玉以大比數勝出（劉1,569票對麥519票）。2015年區議會選舉，當時估算約18,413人，麥偉明於提名期最後一日報名參選並與爭取連任的劉佩玉爭奪，使深水埗區所有選區都超過一名候選人，所有選民可以投票，是深水埗區第一次，當屆全港層面而言，除深水埗區外只有中西區出現同樣情況，最後劉再次勝出（劉1,284票對麥538票）。
2019年區議會選舉，深水埗社區陣線成員林倩同原取得1,501票，初步點票中以1票之差擊敗爭取連任的民建聯劉佩玉，惟劉佩玉一方要求重新點票，覆核問題選票後，最終以102票之差落敗。劉佩玉僅以102票險勝林倩同（粵语：林倩同）保住議席，是南昌五選區唯一勝選的建制派區議員，也是該屆僅餘的兩名建制派深水埗區議員。而林氏參選的經歷，由紀錄片夜香·鴛鴦·深水埗所記錄。
陈金声

陈金声（英語：Tan Kim Seng；白話字：Tân Kim-seng；1805年—1864年），新加坡华人富商。
陈金声，号巨川，祖籍福建永春丰山兜，清嘉庆十年丙寅十月初九日辰时（1806年11月18日）出生于马来亚的马六甲。其祖父陈臣留 为新加坡开拓者之一。陈臣留在1757年从福建永春南下马六甲创立丰兴。后在当地娶了中国出生的姚淑慎。父亲陈瑞布生于马六甲幼年回中国读书，和蔡八娘结婚。父亲陈臣留去世后回到马六甲继承家业，另娶中国出生的吴侃娘（1784-1858）为妻。
陈金声的父亲除继承祖业经营农垦外，还开设来兴号店铺兼营商业，家境虽然不算富裕，但他秉承中国人的传统观念，“万般皆下品，惟有读书高”，很重视孩子的教育，让陈金声到私塾就学。由于从小就在优越的教育环境中成长，陈金声自小便能够掌握中、英、马来三语，而这种语言上的优势更成为他商业成功的关键因素。
1819年，陈金声从马六甲到新加坡，起初开办金声公司，后来业务逐渐扩大，购置“丰兴号”轮船，开展海外贸易。数年后，他又在马六甲和上海开设分公司，从此富甲星洲，成为新加坡华侨福建帮的领袖。积资不下二百万元，在新加坡称为首富 （页面存档备份，存于互联网档案馆） 。他在1864年以58岁世寿离世时，已经是新加坡和马六甲最有钱的华商。
1844年，与陈笃生合作创办陈笃生医院。1850年，受封太平局绅士。
他是最早在新加坡兴学办中文教育的先驱人物。1849年陈金声和本地11名海峡华人 （页面存档备份，存于互联网档案馆） 侨领创办“崇文阁 （页面存档备份，存于互联网档案馆）”（在直落亚逸街天福宫的左殿）是新加坡首所华文学塾。1854年，陈金声认为建在天福宫旁的第一所义学堂崇文阁（1849）依附于寺庙，有碍发展，于是捐献1710元购置地皮，加上其他土生华人侨领11人合捐的6345元及其他124人士的3900元 （页面存档备份，存于互联网档案馆） ，建立了萃英书院 （页面存档备份，存于互联网档案馆）。
1857年，任新加坡税务局秘书。1864年，任陪审员。
陈金声独资建造新加坡河上游的金声桥 （于1862年建成 （页面存档备份，存于互联网档案馆））及马六甲陈金声桥 （页面存档备份，存于互联网档案馆），铺设金声路。
陈金声以慈善为怀，力倡创设自来水，慷慨捐出巨资1.3万元(合现在的数千万新元)，敦促英政府兴建麦里兰自来水库，由武吉智马河引水至新加坡市区。1882年，政府为纪念他的功绩，特在红灯码头建立了陈金声纪念喷泉，后来那里兴建邮政局的浮尔顿大厦，1905年喷泉被搬到Battery路，之后在1925年又被搬到近伊丽莎白女王步道（Queen Elizabeth Walk）位于海滨公园的绿地上。
他在新加坡拥有不少房地产，在直落亚逸街有房产，在菲立街、嘉宾达街等地段均有置业。这些黄金地段的房产，其子女都分得部分产权。《遗嘱附录》亦强调后世子孙如果放弃华人礼俗信仰而改信其他宗教，则无权继承遗产。