davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Control bus

In computer architecture, a control bus is part of the system bus and is used by CPUs for communicating with other devices within the computer. While the address bus carries the information about the device with which the CPU is communicating and the data bus carries the actual data being processed, the control bus carries commands from the CPU and returns status signals from the devices. For example, if the data is being read or written to the device the appropriate line (read or write) will be active (logic one).
The number and type of lines in a control bus varies but there are basic lines common to all microprocessors, such as:
The RD and WR signals of the control bus control the reading or writing of RAM, avoiding bus contention on the data bus.
Additional lines are microprocessor-dependent, such as:
Systems that have more than one bus master have additional control bus signals that control which bus master drives the address bus, avoiding bus contention on the address bus.
Kamp Choisel

Kamp Choisel, pe a-wechoù Kamp Kastell-Briant, a oa ur c'hamp-bac'h e-kichen Kastell-Briant e-pad an eil brezel-bed. Miliadoù a dud a bep seurt a dremenas eno etre 1940 ha 1942, prizonidi vreizhat ha gall dreist-holl.
D'ar 17 a viz Mezheven 1940 ec'h erruas ar bagadoù alaman. Lakaet e voe prizonidi-vrezel ennañ, dindan karg ar velestradurezh c'hall, betek ar 14 a viz Genver 1941 ma vejont kaset da Alamagn. Adalek 1941 e voe anvet Centre de séjour surveillé de Choisel, dindan an isprefed, diwallet gant archerien c'hall. Kantreidi, prizonidi a wir boutin ha prizonidi bolitikel a voe bac'het, komunourien dreist-holl, betek 1942. Serret e voe d'ar 15 a viz Even 1942 ha troet e voe en ur bon lec'haveiñ evit an arme alaman.
E-pad an daou vloaz-se e voe bac'het miliadoù a dud a bep seurt, treuzkaset prizonidi zo eus un eil kamp d'egile, ha fuzuilhet lod all evit abegoù politikel, en o zouez an doktor Jacq ha Guy Môquet.
Sturmtruppen

Sturmtruppen pe Stoßtruppen (brezhoneg: bagadoù argadiñ) a oa soudarded war-droad arbennikaet eus Tirlu an Impalaeriezh Alaman. E bloavezhioù diwezhañ ar Brezel Bras, ar Stoßtruppen ("bagadoù stroñs" pe "bagadoù bountañ") a oa bet gourdonet gant kaderezhioù ensilañ – ul lodenn eus gwelladennoù alaman evit tagañ ar fozioù-difenn enebour.
An Impalaeriezh Alaman a oa deuet er brezel en ur soñjal e vije gounezet buan gant kampagnoù brezel bras ha bliv. Ne oa ket gwelet an hiniennoù hag ar stourmadennoù bihan evel reoù pouezus. An ofiserien wellañ, a oa bet lakaet e postoù uhel al lu, o doa evezhiet spis ar fiñvoù bras ha penaos gwellaat an dezougen gant trenioù, gwelloc'h evit lakaat aked war gwellaat kas war-raok an emgannoù. Ar spered-se a oa bet unan o tegas trec'hioù ramzel evit Alamagn e Rusia, Roumania, Serbia hag Italia, met ur fazi koustus e voe war Talbenn Kornôg ar brezel.
Dre ma oa deuet ar brezel da vezañ difiñv, ne oa ket ken pouezus gellout fiñval bliv strolladoù bras a soudarded. An ofisierien uhel alaman er C'hornôg a oa bet rediet da brederiañ evit kavout un diskoulm d'an talbennoù difiñv. Daou vennad bras a oa bet kavet evel diskoulm d'ar gudenn a oa drastus a-fed kolloù tud. An hini kentañ a oa bet ar gredenn, dreist-holl hini Erich von Falkenhayn, e oa an obererezhioù strategel, lazhañ ar muiañ posupl a enebourien, un diskoulm da vezañ lakaet da dalvezout evel pal pennañ an holl oberiadurioù brezel.
An eil mennad, deuet diwar skiant-prenet kalz soudarded war an talbenn, e oa hini "tagadennoù bihanoc'h" da doullañ an talbenn. Stourmoù a seurt-se a oa deuet da vezañ diaes spontus da gas dre ma oa bet lakaet da eil pal, suj d'an oberiadurioù-brezel strategel ramzel. Difenner ar mennad-se e oa ar jeneral troadegiezh Erich Ludendorff, a zeuas da vezañ de facto penn bras Tirlu Impalaeriel Alamagn goude ar c'holl en Emgann Verdun. Bountet en doa da sevel batailhonoù tagañ arbennikaet bliv evel diskoulm d'ar c'hudennoù a lakae an nerzhioù alaman da vezañ difiñv ha stanket gant difennoù ar gevredidi.
Krouidigezh an unvezioù-se a oa bet ar wech kentañ, ha marteze an doare nevesañ, gant an tirlu alaman da gavout un diskoulm evit mont dreist kudenn ar fozioù difenn. Dre implij soudarded gourdonet mat, gant is-ofiserien dishual a-fed reiñ urzhioù, dezho o falioù nemeto treuziñ prim an no man's land ha goude-se al linennoù difenn kentañ en un nebeud lec'hioù rakwelet, evit reiñ an tu da argadennoù bras gant soudarded standart da dizhout ar poentoù goullo ha freuzañ ar strolladoù soudarded a chome. Dre-se e vije savet un hent hag a roe an tu da gaout argadennoù kalz brasoc'h evel ma oa bet e penn-kentañ ar brezel ha degas an trec'h d'an Alamanted.
Efedus e voe an doare kadoniezh nevez-se met a-benn ar fin e oa re ziwezhat dija evit bezañ trec'h : mankout a rae soudarded evit ober eskemmoù gant ar re vac'hagnet ha skuizh er Sturmtruppen ; ouzhpenn-se e vanke soudarded ha dafar d'an Alamaned evit dont a-benn da implijout an toulloù krouet en talbenn da vat. Ar Gevredidi a oa bet ivez o kopiañ an doare ober-se en ur grouiñ bagadoù stourm arbennikaet. Ijinet o doa ivez kadoniezhioù difenn evit talañ ouzh ar Sturmtruppen.
Einsatzgruppen

An Einsatzgruppen (un anv alamanek a dalvez kement ha strolladoù oberoù arbennik) a oa bagadoù damsoudardel eus an Trede Reich stag ouzh ar Reichssicherheitshauptamt (RSHA) a veze fiziet enne lazhañ an dud « diezhomm » (yuzevien, komunourien hag o c’homiserien bolitikel, tud a relijion, tsiganed, tud siek) er broioù aloubet er reter (Polonia, Unaniezh Soviedel), hep kemer ar boan d’o barn.
En e levr Ordinary Men e studi an amerikan Christopher Browning petra zo bet kaoz da oberoù tud ar 101añ batailhon eus ar polis alaman a zo bet barnet war-lerc’h ar brezel dre m’o devoa lazhadeget Yuzevien e Polonia.
Emgann Ponte Novu

Emgann Ponte Novu a c'hoarvezas e Korsika d'an 8 ha 9 viz Mae 1769, entre bagadoù Pasquale Paoli — anezho Korsed ha goprsoudarded alaman ha suis — hag armeoù ar roue gall Loeiz XV, harpet gant soudarded kors savet a-du gant ar C'hallaoued. Goude trec'h an arme c'hall e voe digor an hent da Gorte, kêr-benn ar Gorsed. Gant an emgann-se e voe echuet brezel Korsika.
Berder

Berder zo un enezenn vihan e Mor Bihan Gwened, e kumun an Arvor-Baden. 23 hektar eo he gorread ha n'eus den ebet o chom enni a-hed ar bloaz.
Lojañ a c'haller e Berder, ha kalz a dud a zeu di da dremen o vakañsoù en ur "gêriadenn vakañsoù" meret gant Loisirs Vacances Tourisme, ur gevredigezh a feurm an enezenn digant ar greantour Yves Rocher.
Un enezennig eo Berder pa vez lanv, hogen ul ledenez pa vez tre : ur chaoser 80 metr a vez dizoloet gant ar mor neuze hag a stag Berder ouzh bourc'h an Arvor-Baden.
Er Mor Bihan emañ Berder nepell diouzh an inizi-mañ :
Chicago

Chicago (distaget: [ʃɪˈkɑːɡoʊ]) a zo ur gêr eus Stadoù-Unanet Amerika, en Illinois. An trede brasañ kêr eus ar vro eo gant 2 707 120 a annezidi e 2011, hag 8 711 000 a dud gant ar bannlevioù. Emañ lec'hiet e norzh ar Stadoù-Unanet, er reter d'ar stêr Mississippi.
Chicago eo an trede kêr vrasañ er Stadoù-Unanet, goude New York ha Los Angeles, hag ur penn-ahel ekonomikel pouezus. Ur mor a dourioù uhel a ziskouez ar Cental Business District (CBD), pe karter an aferioù. Tri eus tourioù uhel Chicago a zo e-touesk 20 tour uhelañ er bed : ar John Hancock Center (344 metrad uhelder), an Aon Center (346 metrad uhelder) hag ar Willis Tower (442 vetrad uhelder). Chicago en em led war 47 km war mervent ribl ar stêr eus al lenn Michigan. "Windy city" (kêr an avelioù) eo lesanv kêr Chicago abalamour ma vez avelioù kreñv enni a-hed ar bloavezh.
Chicago eo ar greizenn trenoù gentañ. Kalz a genwerzh a vez graet, ur penn-ahel greantel pouezus eo (govelerezh, metalouriezh, kimiezh, moullañ, agrovouedel, elektronek, hag all) hag unan eus ar marc’hadoù bedel brasañ e-keñver hadoù ha chatal.
Rannet eo Chicago e tri c’harter bras : an norzh (kentoc’h tiez ha tourioù evit lojañ), ar c’hornôg (lodenn greantelaet) hag ar su (karterioù evit lojañ). Bez' emañ ivez ar c’hreiz-kêr, "the loop" (ar c’helc’h). War-bouez un nebeud kilometradoù aod riblet gant greanterezhioù, tost an holl aodoù a zo implijet evit an amzer vak (mirdioù, aodoù ha gourliorzhoù). Savadur an tour-uhel amerikan kentañ e 1885 en deus merket ganedigezh skol Chicago, an dudennoù skouerius o vezañ Louis Sullivan, William Baron Jenney, Daniel H. Burnham, Frank Lloyd Wright ha Mies van der Rohe. Ar Sears Towers, 110 estaj, a zo bet e-pad pell an tour brasañ er bed, a-raok bezañ distremenet gant tourioù Petronas (452 metrad uhelder) e Kuala Lumpur.
Mirdioù bras a zo e Chicago, an Art Institute of Chicago (1879) da skouer, unan eus ar mirdioù amerikan pouezusañ en arzoù-kaer, pe c’hoazh, ar Field Museum of Natural History (skiantoù naturel ha skiantoù ar vuhez diwar-benn an den). Laz-seniñ simfoniek Chicago, krouet e 1891, a zo anavezet e-giz unan eus ar re wellañ er bed. Kêr-benn ar blues eo Chicago: eus stadoù ar su e oa deuet kalz a sonerien evit klask muioc’h a arvesterien.
E 1673, an ergerzhourien c’hall Jacques Marquette ha Louis Jolliet a zizoloas an dachenn e-lec’h m’emañ Chicago staliet bremañ, ur c’hantved a-raok ma krogfe an dud da erruout evit staliañ kêr. E 1848, kleuzadenn kanol an Illinois ha donedigezh an hentoù-houarn a aotreas brasadur ar gêriadenn, setu perak e teuas kalz a dud da chom enni. E-kerzh ar berzh (1919-1933), Chicago a zeuas da vezañ brudet gant al laerien hag al lazherien, Al Capone o vezañ an hini anevezetañ. Kalz labourioù a zo bet graet evit adnevesaat karterioù a zo.
Gevellet eo Chicago gant eizh kêr warn-ugent. Kalz anezho a zo, evel Chicago, eil kêr o bro. Ul lodenn all zo kêrioù pennañ o bro, met ez eus deuet diouto kalz divroidi da Chicago.
Un singe en hiver (film)

Un singe en hiver a zo ur film gallek, sevenet e gwenn ha du gant ar filmaozour gall Henri Verneuil (1920-2002) e 1962.
Pevarvet film ha tregont Henri Verneuil an hini eo, bet savet war-lerc'h Les lions sont lâchés (miz Gwengolo 1961) hag a-raok Mélodie en sous-sol (miz Meurzh 1963).
La Patronne (Maupassant)

La Patronne zo un danevell gant ar skrivagner gallek Guy de Maupassant embannet e 1884.
Kentañ ma voe embannet a oa e Gil Blas ar 1añ a viz Ebrel 1884, ha sinet Maufrigneuse. Adembannet e voe en dastumad Les Sœurs Rondoli er memes bloaz.
Ur studier eus Kemper zo degouezhet e Pariz, hag aet da chom da di-lojañ ur genvroadez.
Treuzpluñveg

Un treuzpluñveg zo ur seurt goubenner hir. Lakaet e vez en un doagenn. E-barzh ez eus plu pe danvez blot all.
Gallout a reer en em gannañ gant treuzpluñvegoù ha goubennerioù evit farsal, hep riskl d'ober droug d'ar re all. An abadennoù-se a blij d'ar vugale, d'ar grennarded ha d'an dud gour zoken, en tier-lojañ, en trevadennoù vakañsoù, pe c'hoazh er c'hazarnioù.
Raloc'h eo deuet da vezañ er c'hambreier eget ar goubenner avat.
Tourgéville

Tourgéville a zo ur gumun eus departamant Calvados e Bro-C'hall.
Digoret e voe ar vered e 1917, e-pad ar Brezel bed kentañ. Implijet e voe betek miz Genver 1919 gant pennlec'hioù diglanvañ (13th, 14th,15th) hag ospitalioù hollek (72nd, 73rd, 74th) . Implijet e voe en-dro e-pad an Eil brezel-bed e mizioù Eost ha Gwengolo 1944. 90 soudard alaman a voe douaret enni ivez .
Niver a annezidi
Brehon B. Somervell

Brehon Burke Somervell, ganet d'an 9 a viz Mae 1892 hag aet da Anaon d'an 13 a viz C'hwevrer 1955, a oa ur jeneral eus arme ar Stadoù Unanet ha penn jeneral en Army Service Forces e-pad an Eil Brezel-bed, etre 1942 ha 1945. Gant ar renk-se e oa e karg eus dafariñ an arme. Pa 'z eas da Anaon, ar Washington Post a zeskrivas anezhañ evel "unan eus an ofiserien varrekañ a voe produet gant lu ar Stadou Unanet".
Evel penn d'an divizion sevel United States Army Quartermaster Corps e 1941, Somervell a oa bet karget da sevel un heuliad kampoù ha savadurioù evit lojañ ha gourdoniñ an niver uhel a emezelidi a oa bet el lu. Evel boaz, Somervell a oa deuet a-benn da seveniñ ar savadurioù lies ha pouezus evit an nerzh brezel hep kaout dale. E-touez an holl vennadoù pouezus e voe unan pouezusoc'h eget ar re all, hag a oa hini ar Pentagon. Ar chanter a voe hir ha kasaüs evit ar jeneral, met hiziv an deiz c'hoazh ez eo e bennoberenn. Ar Pentagon a zo brudet dre ar bed a-bezh abaoe fin al labourioù, d'ar 15 a viz Genver 1943.
Kastell Trevare

Emañ Kastell Trevare e kumun Sant-Wazeg, e departamant Penn-ar-Bed ha e Bro Gerne.
Graet e vez Maner Trevare anezhañ ivez ha lesanvet e vez "ar Maner Ruz" abalamour da liv ruz ar mogerioù brikennoù.
Savet e voe etre 1893 ha 1907, ouzh tor Roc'h an Aotrou, er Menez Du, gant an tisavour Walter-André Destailleur evit James de Kerjégu, ur politiker genidik eus Sant-Wazeg a voe kannad ha prezidant ar c'huzul-departamant. Fellout a rae da hennezh lakaat sevel war e zouaroù ur savadur a vefe ennañ an holl aezamantoù a oa en e amzer : tommerezh kreiz, dour tomm e pep lec'h en ti, privezioù, saverez... Mervel a reas e 1908, bloaz goude ma voe echu al labourioù. D'e verc'h ha d'e vab-kaer e tremenas ar c'hastell met ul lec'h vakañsiñ e oa evito ha biskoazh ne voe tud o vevañ ennañ ingal e gwirionez.
E 1941 e voe ac'hubet ar c'hastell gant ofiserien alaman, a chomas da lojañ ennañ a-hed an Eil Brezel-bed. Bombezet e voe gant kirri-nij ar Royal Air Force (aerlu ar Rouantelezh-Unanet) d'an 30 a viz Gouere 1944.
Dilezet e voe goude ar brezel. Adprenet e voe gant kuzul-departamant Penn-ar-Bed e 1968. Abaoe ez eo bet adkempennet tamm-ha-tamm ar c'hastell hag al liorzhoù a zo tro-dro dezhañ.
Savet eo bet ar c'hastell gant greunit Kersanton (Loperc'hed) ha gant brikennoù. E 1904 e oa bet dibabet da vezañ kinniget e diskouezadeg hollvedel Chicago. Abaoe 2009 emañ war roll ofisiel ar monumantoù istorel : ar c'hastell, ar chapel, lojeiz an implijidi, ar marchosi hag an atant arnodel a zo stag outañ. Ne c'haller gweladenniñ nemet ul lodenn eus ar c'hastell, hag ingal e tegemer diskouezadegoù.
Emañ al liorzh 170 devezh arat war roll al « liorzhoù heverk » abaoe 2006. Savet e oa bet evit reiñ ton d'ar chaseal, un dodenn hag a zistro ingal a-hed an alezioù. Ijinet e oa bet diwar patrom liorzhoù ar XVII kantved hag an XVIII kantved. Ur chapel zo gouestlet da sant Hubert de Liège, sant paeron ar chaseal, hag ur feunteun e-kreiz al liorzh en hanternoz d'ar c'hastell.
El liorzh doare an Azginivelezh e kornôg ar chapel ez eus poulloù-dour gouestlet d'ar chaseal, ur pezh hoc'h-gouez en e gustod a-us dezho.
Ar chase a zeu en dro c'hoazh gant delwennoù ar vugale mistri chas.
Ar fabrikoù, a oa stalioù-labour evit al liorzhourien a-wechall, zo bet adkempennet evit bezañ ul lodenn eus al liorzh gant ur feuntenn hag ul lamm-dour. Beolioù ha feunteunioù a-leizh zo a-hed alezioù al liorzh.
Meur a liorzh disheñvel zo war an domani. Ul liorzh italian gant he foull-dour, liorzh al lamm-dour e ma oa ar fabrikoù gwechall, ar park mod saoz gant dastummadegoù plant a zegas brud d'al liorzh, brug-roz, kamellia, fuchsia, roz-kaouled da skouer.
E reter ar c'hastell ez eus bet savet liorzhioù arnevez diwezhatoc'h, evel al liorzh « Bleiz, pelec'h emaout ? », ur seurt milendall gant plant savet en-dro d'ur bleiz kuzhet a-dreñv ur speurenn goad.
A-hed ar bloaz e vez diskouezadegoù war domani Trevare, a-zivout ar plant evel-just hag a-zivout ar vuhez arzel dre vras.
Plijidi

Plijidi zo ur gumun eus Breizh, e Bro-Dreger, e departamant Aodoù-an-Arvor.
Div skol hag ur skolaj a zo e Plijidi: ur skol bublik gant tro-dro da 55 bugel enni, ur skol brevez (Sant-Jozef) gant war-dro 30 bugel ha Skolaj Diwan Plijidi gant 139 skolajiad (2008-2009) ha 202 e 2011-2012. E ti-kêr Plijidi ez eus pemp den o labourat.
Jean-Pierre Coffe

Jean-Pierre Coffe, bet ganet d'ar 24 a viz Meurzh 1938 e Lunéville hag aet d'an Anaon d'an 29 a viz Meurzh 2016 e Lanneray a oa un animatour radio ha skinwel, skrivagner ha komedian gall.
Brudet eo evit e labour evit difenn ar geginerezh orin ha produioù ar c'hornioù-bro.
Ganet eo bet Jean-Pierre Coffe e Lunéville e 1938. N'en deus ket anavezet e dad, marv e oa e 1940 e-pad an eil brezel bed. Desavet eo bet gant e vamm, a oa perukennerez. E vamm-gozh a oa keginerez.
Kuitaat a ra e vamm Bro-Lorraine evit mont da chom da Bariz, e-lec'h ma studi er skol-lojañ. D'e 13 vloaz e krog Jean-Pierre ar c'hoariva, hag ober a ra labourioù bihan. D'e 18 vloaz e pouez 120 kg, hag e krog ur reol-voued a laka anezhañ da goll e vlev.
E 1970 e tiazez ar c'henstroll « Les Grands-mères », evit staliañ mammoù-kozh e familhoù e-pad ar vakañsoù. Ober a ra freuz-stal. Repuiñ a ra Jean-Pierre Coffe en e di war ar maez.
E 1976 e tigor 2 breti e Pariz : « La ciboulette » ha « Le modeste ». Met e 1985 e vez laeret gant un den a afer libanat. Ur freuz-stal nevez eo gant muioc'h eget 3 million lur da zle.
Dont a ra da vezañ Jean Pierre Coffe kuzulier war MTV France, ha plijout a ra dezhañ ar skinwel. E 1984 ez a war Canal+, e-lec'h ma ra kronikoù betek 1991. Neuze, etre 1992 ha 1993 e ra e weler anezhañ evit ar wech kentañ e-barzh un abadenn diwar-benn ar c'heginañ, gant Jean Luc Delarue ha Michel Denisot. Kevrediñ a ra France 2 e 1993, e lec'h ma kinnig Comment c'est fait ?, ur abadenn evit ar vugale, ha c'est tout Coffe gant Jonathan Lambert e 1994.
Mont a ra war TF1 e 1994 e barzh «Bien jardiner», produet gant Jean Luc Delarue, met divizout a ra Delarue paouez o c’henlabour. « Ne zebrer ket Delarue, c'hwedañ a reer-eñ. N'am eus netra ken da larêt dezhañ. »
Abaoe 2003, e labour gant Michel Drucker war France 2, evel kroniker e-barzh «vivement dimanche prochain». War France 2 emañ Jean Pierre Coffe bepred, kinnig a ra rekipeoù eno hag e ali a ro diwar-benn ar c’heginañ.
Labourat a ra er skingomz e 1986 ivez, e barzh an abadenn Les grosses têtes war RTL, ha ça se bouffe pas, ça se mange war France Inter.
C'hoariet en deus ivezen un nebeud filmoù hag e-barzh ur pezh c'hoari e 1976 (le genre humain)
Kemer a ra perzh en un nebeud telefilmoù :
Met skrivañ eo e oberiantiz pennañ. Skrivet en deus un tregont bennak a levrioù, war ar c’heginañ pe al liorzhañ.
Skrivet en deus un tregont levr bennak (sturlevr keginerezh, levrioù rekipeoù, kuzulioù liorzherezh, essais) :
Skrivet en deus ivez ur pezh c'hoari, Descente aux plaisirs, leurennet e 1997 gant Pierre Mondy ha c'hoariet gant Annie Girardot.
France during World War II

France was one of the largest military powers to come under occupation as part of the Western Front in World War II. The Western Front was a military theatre of World War II encompassing Denmark, Norway, Luxembourg, Belgium, the Netherlands, the United Kingdom, France, Italy, and Germany. The Western Front was marked by two phases of large-scale combat operations.
The first phase saw the capitulation of the Netherlands, Belgium, and France during May and June 1940 after their defeat in the Low Countries and the northern half of France, and continued into an air war between Germany and Britain that climaxed with the Battle of Britain.
After capitulation, France was governed as Vichy France headed by Marshal Philippe Pétain. From 1940 to 1942, while the Vichy regime was the nominal government of all of France except for Alsace-Lorraine, the Germans and Italians militarily occupied northern and south-eastern France. France was not liberated until 1944, when the allied invasion restored the French Government.
The following are articles about the topic of France during World War II:
Dunning, Perth and Kinross

Dunning is a small village in Perth and Kinross in Scotland with a population of about 1,000. The village centres around the 12th–13th century former parish church of St. Serf, where the Dupplin Cross is displayed (Historic Scotland; open in summer without entrance charge). It is in Strathearn, north of the Ochil Hills. It is just south of the A9, between Auchterarder and Perth.
There was an Iron Age fort on Dun Knock (no visible remains) and a 1st-century Roman camp at Kincladie (part of the rampart and ditch survive in Kincladie Wood). The former is the probable origin of the name Dunning, ex Old Irish dúnán 'little fort'. Legend tells that Saint Serf (fl. 8th century?) killed a dragon here, and there is a thorn tree planted in Jacobite times.
The Dunning Parish Historical Society website includes St. Serf's Church graveyard survey and Dunning parish census records, both useful for genealogy research. The village (except the church) was burned during the 1715 Jacobite Rebellion. The oldest surviving house (recently restored) dates from the 1730s.
The fountain at the centre of the village dates from 1874 and was gifted by Alexander Martin, a former Dunning resident, who made his fortune in New Brunswick as a confectioner. It includes interesting stone carvings in a medieval style, including an otter eating a trout.
A plaque on the outer kirkyard wall commemorates the evacuated children (mainly from Glasgow) who stayed here during the Second World War.
The Kirkstyle Inn, dating to the 19th century, is still in operation.
Dunning was served by Dunning railway station on the Scottish Central Railway from 1848 until the station closed in 1956.
The building has a distinctive and largely intact tower dating from around 1200. The interior was remodelled in the early 19th century to place the pulpit centrally after adding a north wing and internal galleries. Stained glass is of an excellent standard, especially for a rural kirk and is by Ballantine and Gardiner. The kirk was in use until 1972 but is now in the care of Historic Scotland. It is visible to the public at no charge but under supervision.
The kirkyard includes early dated stones 1623 and 1624.
The building was used in the filming of the Scottish film Complicity.
The cross was placed in the church after a protest to Historic Scotland at its removal from its home in Dunning.
In a field north-west of the village stands a sombre 18th-century monument bearing the inscription "Maggie Wall was burnt here 1657 as a Witch".
Notable residents include decorated SAS Commander Brigadier Rory Walker OBE MC. Several of the Lords Rollo lie buried in the kirkyard. Rollo Park is named after the family.
Dunning Community Trust aims to help shape and improve the village of Dunning and surroundings for future generations. One of the trust's main projects is the care of Kincladie Wood.
The village includes a recreation area which embraces a nine-hole golf course, a football pitch and tennis court.
宮殿

宮殿通常指君主居住、使用的房屋，可由一座或多座房屋構成。在中文中最初是君主（皇帝、王）所用的建筑物的专称，一般称举行礼仪和办公用的主体建筑物为“殿”，而称生活起居的部分为“宫”。西方国家中，Palace泛指君主、贵族、主教或重要公衆人物所居住的房屋。
在國家首都的主要宮殿是全國的權力中心與象徵，如故宮。宮殿的象徵意義引申為政治或宗教的代號，如中南海、克里姆林宮、白宮和爱丽舍宫。宮殿根據各國的環境情況而不同，如歐洲的宮殿不少被設計成城堡、堡壘形式，亞洲的宮殿有些設計成寺廟、塔狀的形式。
中國的宮殿則比較豐富，包括主要行政中心－皇宮，還有離宮、行宮、花園等讓皇帝、皇族、貴族、官員休息或行樂的地方，都是大形的園林建築群。宫殿的范围进一步扩展，就是由诸多宫殿组成的宫城。更一步扩展为皇城。中国传统建筑中，建筑物依照所有者身份遵循严格的等级制度，宫殿的级别是最高的。
大多數的皇宮都建在首都，中國歷代的王朝以及各個地方政權都分別建造有自己的皇宮，又因为各朝都建有行宫、离宫等建筑，因此宫殿遍布中國各地，例如西安、洛阳、南京、北京、開封、杭州、瀋陽、廣州、成都、承德等地，拉萨的布達拉宮亦作為西藏王宮。
[在维基数据编辑]
北京及瀋陽的明清皇家宮殿

北京及瀋陽的明清皇家宮殿，或簡稱為明清故宮，是聯合國教科文組織所登錄的一項中國的世界文化遺產。登錄的範圍包括北京故宮博物院（紫禁城）及2004年追加的瀋陽故宮等兩個建築群。而另一个世界遗产则是明清皇家陵寝。
1987年，北京故宮（紫禁城）被登錄為世界文化遺產。紫禁城是世界现存最大的皇宮，為明清兩朝24個皇帝所居住、辦公的宮殿。由明成祖朱棣於1406年下旨修建，至1420年基本完成。
2004年，瀋陽故宮作為北京故宮的擴展項目被聯合國教科文組織列為世界文化遺產。瀋陽故宮是後金及滿清初期，努爾哈赤及皇太極兩名皇帝的宮殿，顺治帝在此继位，同時也是滿清的離宮之一。
因為滿足世界文化遺產下列評定標準而登錄：
玉熙宫

玉熙宫，原址位于今北京市西城区文津街中国国家图书馆古籍馆处，是明朝皇家宫殿，现已无存。
明朝时，玉熙宫是帝王游乐之所。此处距万寿宫很近。《明史》记载：“嘉靖四十年十一月辛亥（1561年12月31日）夜，万寿宫灾”。万寿宫又叫永寿宫，是嘉靖帝的别宫。《万历野获编》载，这次火灾是因嘉靖帝喝醉了酒，与新宠幸的宫姬萧美人，在貂皮帐内燃放小焰火取乐，引燃貂皮帐酿成火灾，“殿内乘舆一切服御，及先朝异宝，尽付之一炬”。深夜万寿宫中起火，内侍多有死者，嘉靖帝被锦衣卫救出，护驾到玉熙宫避难。《金鳌退食笔记》载：“玉熙宫在西安门里街北，金鳌玉蝀桥之西。明世宗嘉靖四十年十一月辛亥，万寿宫灾，暂御玉熙宫。神宗时，选近侍三百余名，于玉熙宫学习官戏，岁时陛座，则承应之。”吴伟业《琵琶行》曰：“先皇驾幸玉熙宫、凤纸佥名唤乐工。苑内水嬉金傀儡，殿头过锦玉玲珑。一自中原盛豺虎，暖阁才人罢歌舞。插柳停搊素手筝，烧灯罢击花奴鼓。”
玉熙宫西有羊房、延寿庵、安乐堂。明朝成化年间，明宪宗朱见深专宠万贵妃。孝穆纪皇后托病居住安乐堂，并在此生子朱祐樘，后继位当皇帝成为明孝宗。
清朝，玉熙宫、羊房、延寿庵、安乐堂皆废。玉熙宫改成御马监西马场，羊房谐音改为养蜂夹道。康熙十三年五月，曾在原玉熙宫设席殿，停放仁孝皇后梓宫，集百官举哀。后来玉熙宫改为内厩，豢养御马，称御马监西马场，俗称御马场。养蜂夹道南口一带，中华民国初年改为军营，公府操场。
兰亭

兰亭古迹是位於中华人民共和国浙江绍兴的一個文化古迹和旅游胜地，位于绍兴城区西南13公里的兰渚山麓，是东晋著名书法家、会稽内史王羲之的园林住所，是一座晋代园林。东晋永和九年（353年）三月初三，王羲之与谢安、王献之等40多位名士在此举办修禊集会，王羲之“微醉之中，振笔直遂”，写下了著名的“天下第一行书”《兰亭集序》。
相传春秋时期，越王勾践曾在此植兰，汉朝时设驿亭，故名兰亭。现址为明嘉靖二十七年（1548年）郡守沈启重建，其后几经改建。
1963年，兰亭遗址确定为“浙江省重点文物保护单位”。文化大革命期间（1966-1976年），兰亭碑被砸碎成四截。文革结束后才找回拼接起来，但已留下了“兰”字缺尾、“亭”字缺头的遗憾。1979年起，绍兴市政府本着“整旧如旧”的原则，对兰亭遗址进行整修，基本上恢复了明清时的格局。
绍兴兰亭古迹公园除有与王羲之有关的文物及仿古建筑外，尚保存多种珍贵碑刻，包括；
日惹

日惹（印尼語：Yogyakarta/Jogjakarta/Yogya/Jogja，爪哇語：ꦔꦪꦺꦴꦒꦾꦏꦂꦠ Ngayogyakarta [ŋɑːˈjɔɡjɔˈkɑːrtɔ]）印度尼西亚爪哇岛中南部城市，日惹特区首府。日惹是爪哇岛上最古老的城市之一，曾为日惹苏丹国首都，在1945至1949年的独立战争中曾作为印度尼西亚的首都。目前日惹是印尼最重要的大学城和爪哇文化艺术中心。周边多古迹，著名的有婆罗浮屠。
氣候受季風影響，屬於熱帶季風氣候。年均溫為26~27 ℃。
由於日惹鄰近著名世界文化遺產婆羅浮屠和普蘭巴南，以及日惹市內擁有曾為日惹蘇丹家族主宮的日惹王宮，使得日惹成為印度尼西亞重要的旅遊勝地。大多數遊客以日惹作為住宿地點，拜訪婆羅浮屠和普蘭巴南。
云龙山

云龙山，位于中国江苏省徐州市南郊，因山有云气，而有蜿蜒似龙而得名。云龙山山体由相连的九个山峰组成，呈东北—西南走向，长约3千米。
云龙山最高峰海拔143米，第一节高度为103.5米。北魏以来的名胜古迹几乎都集中在这一节山上下。早在北宋时期，云龙山就成了著名的游览胜地。大文豪苏轼出任徐州知州时，经常与宾客寮吏登临。
云龙山有很多名胜古迹,如北魏时期人工开凿的大石佛，唐宋时期开凿的摩崖石刻，北宋年间张山人故址，晋商创建的山西会馆，雍正年间徐州知府李根云创建的云龙书院，光绪年间徐州知府田庚倡建的船厅等历史文化古迹，还有民国时期建造的碑廊、御碑亭等。东山腰有一北魏时期的古寺，名曰“兴化寺”，山巅是北宋张天骥的故址，其中有放鹤亭、招鹤亭、饮鹤泉等古迹。西山腰为清朝康熙年间建造的大士岩、五十三参、半山亭。山西侧黄茅冈有苏轼当年醉卧的石床。
然而，由于徐州历史上久经战乱，许多珍贵的历史文化遗产遭到惨重破坏。解放初期，徐州百废待兴，人民政府对云龙山重要古迹进行了维修整理。二十世纪六十年代后期，掀起了文化大革命，云龙山又一次遭到浩劫，许多重要文物古迹惨遭破坏，大石佛被毁，密布大佛两侧崖壁上的小佛雕无一幸存，许多珍贵的石碑被人为破坏，变得面目全非。至二十世纪八、九十年代，在政府财政及社会资金支持下，云龙山上大部分古迹逐步得到修复。在修旧的同时，又先后增建了幽邃轩、洞天小庐、云龙山北大门、跨云阁、观景台、杏花村、西大门、鹤归亭及同心台等一批新景观，部分复建了张山人草堂、云龙书院等古迹。2004年实施了云龙山显山露水工程，2012年实施了云龙山敞园改造工程。
[在维基数据编辑]
徐州园林网：云龙山介绍
Universal Beijing

The Universal Beijing Resort (Chinese: 北京环球度假区), commonly known as Universal Beijing, is a theme park and entertainment resort complex based in Beijing, China. Invite-only test operation started on September 1, 2021, and the full operation started from September 20, 2021.
The resort is operated by Universal Destinations & Experiences. It is owned by NBCUniversal, a division of Comcast, and Beijing Shouhuan Cultural Tourism Investment.
Once completed, Universal Beijing Resort will consist of two theme parks (Universal Studios Beijing and a second planned theme park), a water park, a shopping, dining and entertainment complex (Universal CityWalk Beijing), and six hotels.
In February 2009, Shanghai Securities News reported that Universal Studios was close to winning approval from China's government to build a theme park in Beijing. The project was formally approved by the State Council and NDRC on September 25, 2014. Construction of Universal Beijing Resort began on 28 October 2016. Construction of Phase 1 of Universal Beijing Resort completed in April 2021, and opened on September 20, 2021. Phase 2 of Universal Beijing Resort is set to begin construction in 2025.
Universal Studios Beijing is the resort's flagship park and opened as part of phase one.
There are seven themed areas in the park:
A later phase of Universal Beijing Resort includes plans for a second theme park which has not started to be built yet. The theme park will be located adjacent to Universal Studios Beijing.
Universal CityWalk acts as the gateway to Universal Beijing's theme parks. The entertainment, dining and retail complex includes stores and restaurants and is located between the parking and transit station and the theme park and waterpark entrances. CityWalk opened on September 2, 2021 as part of the resort's first phase without entrance fee. A variety of shops, dining, and entertainment is slated to be included in the complex, including:
A later phase of Universal Beijing Resort includes plans for a waterpark.
The first phase of Universal Beijing Resort features two official on-site hotels which are located in close proximity to the Universal Beijing theme parks.
Universal Resort station of Beijing Subway, on Batong line and Line 7 opened on August 26, 2021.
589 and T116 were extended to Universal Beijing Resort on August 26, 2021.
Beijing Television Cultural Center

The Television Cultural Center (TVCC; Chinese: 中央电视台电视文化中心) is a 34-story skyscraper on East Third Ring Road, Guanghua Road in the Central Business District (CBD) of Beijing, China. It was due to open in mid-May 2009 containing a hotel, a theater, and several studios. It finally opened on 16 May 2012 due to a major fire.
The Office for Metropolitan Architecture won the contract from the Beijing International Tendering Co. to construct the CCTV Headquarters and the Television Cultural Center by its side on December 20, 2002. It accommodates visitors and guests, and will be freely accessible to the public. On the ground floor, a continuous lobby provides access to the 1500-seat theater, a large ballroom, digital cinemas, recording studios and exhibition facilities. The cultural complex was designed with the cooperation of dUCKS scéno for the scenography and theater consultancy. and of DHV for the acoustics studies. The building hosted the international broadcasting center for the 2008 Olympic Games. Nowadays, the tower accommodates a five-star hotel; guests enter at a dedicated drop-off from the east of the building and ascend to the fifth floor housing the check-in as well as restaurants, lounges, and conference rooms. The hotel rooms occupy both sides of the tower, forming a spectacular atrium above the landscape of public facilities.
On February 2, 2009, the TVCC building caught fire due to a fireworks celebration by CCTV during the Lantern Festival, celebrating the New Year. The fire damaged the nearly complete building, delaying its opening until 2012.
Media buildings in Beijing
কৌণিক বেগ

পদার্থবিজ্ঞানে কৌণিক বেগ (ইংরেজি: Angular velocity ) বলতে সময়ের সাথে বস্তুর কৌণিক সরণের হারকে বোঝানো হয়। অর্থাৎ কোনো অক্ষের চতুর্দিকে ঘূর্ণায়মান কোনো বস্তু বা বিন্দু প্রতি একক সময়ে যে পরিমাণ কৌণিক দুরত্ব অতিক্রম করে, তাকে কৌণিক বেগ বলা হয়। এটি একটি ভেক্টর রাশি। এস.আই. পদ্ধতিতে কৌণিক বেগ পরিমাপের একক হলো রেডিয়ান প্রতি সেকেন্ড। এছাড়া একে ডিগ্রি প্রতি সেকেন্ড অথবা ঘূর্ণন প্রতি সেকেন্ডে (revolution per second- rps), ঘূর্ণন প্রতি মিনিট (revolution per minute-rpm) বা ঘূর্ণন প্রতি ঘণ্টাতেও (revolution per hour-rph) প্রকাশ করা হয়। একে ω বা Ω (গ্রিক বর্ণ ওমেগা) দ্বারা প্রকাশ করা হয়। কৌণিক বেগের দিক হলো বস্তুটি যে তলে ঘূর্ণায়মান, থাকে সেই তলের লম্ব বরাবর। যার দিক ডান হস্ত নিয়ম দ্বারা নির্ণয় করা যায়। গতানুগতিক নিয়মানুসারে, ধনাত্মক কৌণিক বেগ দ্বারা বুঝায় বস্তুটি ঘড়ির কাটার বিপরীত দিকে ঘুরছে আর ঋণাত্মক কৌণিক বেগ দ্বারা বুঝায় বস্তুটি ঘড়ির কাটার দিকে ঘুরছে।
উদাহরণস্বরুপ, একটি ভূ-স্থির উপগ্রহ ২৪ ঘন্টায় পৃথিবীকে এক বার ঘুরে আসে তথা 360 ∘ {\displaystyle 360^{\circ }} ঘুর্ণন সম্পন্ন করে। তাহলে এর কৌণিক বেগ হবে ω = 360 ∘ 24 h = 15 ∘ / h {\displaystyle \omega ={\frac {360^{\circ }}{24h}}=15^{\circ }/h} বা একে যদি রেডিয়ানে লিখতে চাই তবে লিখব, ω = 2 π 24 h = 0.26 r a d / h {\displaystyle \omega ={\frac {2\pi }{24h}}=0.26rad/h}
প্রধানত দুই ধরনের কৌণিক বেগ রয়েছে, যথা (ক) অরবিটাল কৌণিক বেগ ও (খ) স্পিন কৌণিক বেগ। অরবিটাল কৌণিক বেগ দ্বারা বুঝায় একটি বস্তু একটি স্থির বিন্দুর সাপেক্ষে কত দ্রুত ঘুরছে। অন্যদিকে স্পিন কৌণিক বেগ দ্বারা বুঝায় একটি বস্তু তার ঘূর্ণন অক্ষের সাপেক্ষে কত দ্রুত ঘুরছে।
কোনো একটি বস্তু যদি r {\displaystyle r} ব্যসার্ধের একটি কক্ষপথে x {\displaystyle x} অক্ষের সাপেক্ষে সময়ের সাথে ϕ ( t ) {\displaystyle \phi (t)} কৌনিক সরণ ঘটে তবে এর কৌণিক বেগ হবে, ω = d ϕ d t {\textstyle \omega ={\frac {d\phi }{dt}}} । ϕ {\displaystyle \phi } কে যদি রেডিয়ান এককে পরিমাপ করা হয় তবে বস্তুটি x {\displaystyle x} অক্ষের সাথে যে বৃত্তচাপ অতিক্রম করে তার দৈর্ঘ্য l = r ϕ {\displaystyle l=r\phi } । তাহলে এর রৈখিক বেগ হবে, v = d l d t = r ω {\textstyle v={\frac {dl}{dt}}=r\omega } সুতরাং, ω = v r {\textstyle \omega ={\frac {v}{r}}}
Eggplant (color)

Eggplant is a dark purple or brownish-purple color that resembles the color of the outer skin of European eggplants. Another name for the color eggplant is aubergine (the French, German and British English word for eggplant).
The first recorded use of eggplant as a color name in English was in 1915.
The pinkish-purple-grayish color shown in the color box as eggplant was introduced by Crayola in 1998.
Eggplant vegetables themselves have many different varieties and may range from indigo to white, but they can also be red or black and other colors. The term eggplant originated as a description of the round, white colored eggplants because they look like eggs. However, this origin became mostly forgotten to the common Western collective as the importation of white eggplants ceded to the purple, leading to the word "eggplant" being associated with purple. In Western cuisines, an exceeding majority of the eggplants eaten are purple. Chinese eggplants are the same shape as a European eggplant but are colored a dark violet color. Thai eggplants are small, round, and colored forest green.
Lime (color)

Lime is a color that is a shade of yellow-green, so named because it is a representation of the color of the citrus fruit called limes. It is the color that is in between the web color chartreuse and yellow on the color wheel. Alternate names for this color included yellow-green, lemon-lime, lime green, or bitter lime.
The first recorded use of lime green as a color name in English was in 1890.
Lime (color hex code #C0FF00) is a pure spectral color at approximately 564 nanometers on the visible spectrum when plotted on the CIE chromaticity diagram.
During the 2000s, lime green was a very popular aesthetic, particularly with products, throughout the entirety of the decade and eventually saw a resurgence during the early 2020s. Famous examples include Song Airlines, Crocs shoes, and the Seattle Seahawks.
Some fire engines in the United States are lime yellow rather than red due to safety and ergonomics reasons. A 2009 study by the U.S. Fire Administration concluded that fluorescent colors, including yellow-green and orange, are easiest to spot in daylight.
The National Rugby League team Canberra Raiders uses lime green as one of its main colors, as does the National Football League's Seattle Seahawks, which utilizes a color officially named Action Green, which strongly resembles lime green.
Key lime is a light lime color that is named after a Crayola Pearl Brites crayon.
Lemon-lime is a fluorescent chartreuse color that is named after carbonated soft drinks such as Sprite, 7 Up, and Sierra Mist. The red value to this neon color is almost to yellow.
The color Arctic lime is close to electric lime, and was named in 2009. This is one of the colors in Crayola's eXtreme colors ultra-bright colored pencils.
The color peridot is a shade of lime with lemon undertones, which represents the color of the peridot gemstone. Peridot is the birthstone for those born in August.
The color Volt is used by Nike in several of their athletic products, most notably their Air Max 90 Hyperfuse sneakers, which were introduced in 2011. This color is similar to electric lime.
Electric lime is a Crayola color created in 1990. This tint of lime is popular in psychedelic art.
The color French lime is the shade of lime called "lime" in the Pourpre.com color list, a color list widely popular in France.
The web color named "lime", in the CSS color scheme maintained by the World Wide Web Consortium (W3C), has the identical normalized color coordinates as the color green, as found in X11 color names formulized over 1985–1989. The web color lime / X11 color green match the green primary color of the RGB color model.
The W3C web color named green is darker than the color named green in X11, using the HTML color code #008000 as compared to the color code #00FF00 in X11. This lime versus green issue is one of the very few clashes between web and X11 colors in the CSS color scheme.
Lime green is a vivid yellowish green web color.
Bright lime is a luminous vivid chartreuse green web color.
Jorge Eduardo Londoño

Jorge Eduardo Londoño Ulloa (Puerto Boyacá, Boyacá, 25 de noviembre de 1960) es un político y abogado colombiano que fue gobernador del departamento de Boyacá durante el periodo comprendido entre 2004 a 2008 y elegido Senador de la república en las elecciones de marzo de 2010 por el Partido Verde.​​ Dicho partido fue refundado en octubre de 2009 y dejó su antiguo nombre de Partido Verde Opción Centro, tras la adhesión de los exalcaldes de Bogotá, Antanas Mockus, Luis Eduardo Garzón y Enrique Peñalosa.​​
Londoño es abogado de la Universidad Externado de Colombia, inquieto por la vida pública y la gestión social, cuenta con estudios en el exterior en Derecho Público Comparado en el Instituto Universitario de Estudios Europeos de Torino (Italia). En el año 1997, obtuvo su título como especialista en Derecho Público de la Universidad Externado de Colombia; en 2008, se especializó en la Universidad de Alicante España en Argumentación Jurídica, así mismo, obtuvo el título de Magíster Derecho Español e Internacional otorgado por la Universidad Alfonso X el Sabio en el año 2007. Además, ostenta el Doctorado en Cuestiones Actuales del Derecho Español e Internacional, de la Universidad Alfonso X el Sabio de España.
Entre los cargos público y privados desempeñados figuran:​
En las elecciones para la Gobernación de Boyacá de 2003, venció por estrecho margen a su principal contrincante Pedro Alonso Sanabria, militante del partido Conservador Colombiano.​ Su gobierno al frente del departamento de Boyacá fue sobresaliente, con gestión destacada en las áreas de la salud, vías y seguridad, lo cual le valió varios reconocimientos, incluido el del presidente de la república Álvaro Uribe al final de su mandato como gobernador.​​​
En su mandato llevó el Fútbol Profesional de la Categoría Primera A a Tunja con el Boyacá Chicó en el 2005.​​​
Jorge Eduardo Londoño participó como candidato al Senado por el partido Verde en las elecciones para el Congreso de Colombia, para el periodo 2010-2014, resultando elegido con la votación más alta en su departamento (Boyacá), para esta corporación.​ En marzo de 2010 Londoño fue inhabilitado por la Procuraduría General de la Nación en fallo de primera instancia para ejercer cargos públicos por doce años por irregularidades en contratación estatal.​ Sin embargo, gracias a la apelación presentada pudo posesionarse temporalmente el 20 de junio de 2010.​ En abril de 2011, tras finalizar el proceso investigativo fue absuelto por la Procuraduría y anulado el fallo inicial que lo destituía e inhabilitaba para ejercer cargos públicos, motivo por el cual podrá seguir desempeñando su cargo como senador.​
José Antonio Gómez Londoño

José Antonio Gómez Londoño (Medellín, 5 de abril de 1754-Santa Fe de Antioquia, 10 de octubre de 1812) fue un político, abogado y militar neogranadino que ocupó la presidencia del Estado Libre de Antioquia entre 1811 y 1812, durante la Patria Boba.
Nacido en Medellín, hijo del español nativo de Guzmán, Antonio Adriano Gómez y de Bárbara Londoño Castañeda, hija del regidor español Antonio Londoño Zapata, estudió en el Colegio Mayor de San Bartolomé de Bogotá, de donde se graduó de Derecho. Posteriormente viajó a trabajar en Santa Fe de Antioquia.
Fue alcalde de Santa Fe de Antioquia, contador oficial del gobierno de la Provincia de Antioquia, administrador de las rentas de aguardientes y naipes y consejero de los gobernadores coloniales Francisco Baraya y Campa, Juan de José Lora Nuno y José Felipe de Iriarte.
Tras los sucesos del 20 de julio de 1810, se unió al movimiento independentista y fue nombrado miembro de la Junta Suprema de Antioquia. El 11 de octubre de 1811 fue nombrado primer presidente constitucional del Estado Libre de Antioquia. Siendo presidente creó las juntas de seguridad y vigilancia, destinadas a reprimir la oposición a la creación de la República, lideradas por Juan del Corral, y apoyó al gobierno de Antonio Nariño.
Murió repentinamente el 10 de octubre de 1812, cuando aún era presidente de Antioquia. Casado en dos ocasiones, tuvo a seis hijos, entre los cuales destaca Juan María Gómez, también prócer de la independencia y quien sería gobernador de Antioquia entre 1842 y 1845. Su tataranieto fue el gobernador de Antioquia y Ministro de Relaciones Exteriores Fernando Gómez Martínez.
Niños bailando en una fiesta

Niños bailando en una fiesta, producida por Norman Rockwell, fue utilizada como portada de la edición del 26 de enero de 1918 de la revista The Saturday Evening Post.​ Esta pintura también se ha denominado Chico pisando el dedo de la chica y Perdóname. La pintura original, en óleo sobre tela con unas dimensiones de 58,50 x 48 cm, se encuentra en la colección del National Museum of American Ilustration.
La pintura muestra una humorística pero embarazosa situación en que un chiquillo accidentalmente ha pisado el pie de una muchacha mientras bailaban. La jovencita se sujeta el pie y mira al muchacho con una expresión que parece preguntar “¿Por qué hiciste eso?”. El chiquillo parece estar tratando de disculparse, levantando las manos, con las palmas hacia la chica. Sus mejillas enrojecidas muestran su vergüenza por la situación. Hay una segunda pareja danzando al fondo que parecen divertidos por la escena que se desarrolla delante de ellos. Hay una sensación de celebración formal por las prendas que visten los niños, aunque porten gorros divertidos de fiesta.
Shichi-Go-San

El Shichi-Go-San (七五三, ''Shichi-Go-San'' literalmente “siete, cinco, tres”) es un festival anual que se realiza en Japón cada 15 de noviembre, y consiste en un rito de paso en el que participan las niñas de 3 y 7 años de edad y los niños de 3 y 5 años de edad.
En esta ceremonia los padres visten a sus hijos con vestidos tradicionales y asisten a los santuarios sintoístas o a los templos budistas del área donde residen, para celebrar el rito con el fin de expresar gratitud y rendir plegarias para la seguridad y salud continua de los niños. En ocasiones se realizan banquetes formales.
Desde tiempos antiguos, tanto los niños y niñas que llegan a los tres años tienen su cabello corto, y no es hasta luego de una ceremonia formal llamada kamioki (髪置き, 'kamioki') en donde los niños se le permiten crecer su cabello. Para los niños de cinco años, usan por primera vez un hakama, a través del rito de hakamagi (袴着, 'hakamagi'). Para las niñas de siete años, se realiza el ritual del obitoki (帯解, 'obitoki'), en donde se reemplaza el cinturón obi estrecho usado en un kimono infantil por un cinturón más ancho.
La fecha en que es celebrado, el día quince del undécimo mes, era considerada como un día de augurio en tiempos antiguos, y estuvo íntimamente relacionado cuando el quinto shōgun Tokugawa, Tokugawa Tsunayoshi, condujo una serie de ritos para su hijo Tokumatsu en dicho día.
Las particularidades sobre lo que cada sexo debe hacer a cada edad, así como los nombres de las celebraciones, varían por región, condición social y período, pero se puede generalizar como una serie de rituales basados en la edad, que tienen como fin la celebración de la maduración del niño desde una etapa precaria de la infancia (幼児, yōji) a una etapa estable de la juventud (児童, jidō). Esta serie de ritos se conocen colectivamente como el Shichi-Go-San.
En la región de Kansai existe un ritual similar llamado jūsan-mairi (十三参り, 'jūsan-mairi') en donde los niños de 13 años visitan un templo budista dedicado al bodhisattva Kokūzō. En las zonas rurales existen celebraciones para cada año que cumplan los niños.
Desde la era Taishō, el Shichi-Go-San se convirtió en una fiesta más elegante y tuvo una mayor expansión en el país.
Durante el Shichi-Go-San los niños reciben un caramelo llamado Chitoseame (千歳飴, 'Chitoseame' literalmente “caramelo de los mil años”). Es de color rojo y blanco, de consistencia larga y delgada (15 mm de diámetro x 1 m de largo); simboliza y asegura el sano crecimiento y la longevidad. Este confite viene en una bolsa con una grulla y una tortuga, llamada tsurukame (鶴亀, 'tsurukame') y representa la larga vida en Japón. Viene forrado en un papel de arroz delgado y claro que tiene parecido al plástico. Es comestible y es muy popular entre los niños.
Medio centavo (moneda de Estados Unidos)

El medio centavo, o half cent, fue la denominación más pequeña de la moneda estadounidense. Se acuñó por primera vez en 1793 y cesó su emisión en 1857. Fue acuñado con cinco diseños diferentes.
Autorizada por primera vez por la Ley de acuñación de 1792 el 2 de abril de 1792,​ la moneda se produjo en los Estados Unidos de 1793 a 1857. Estaba hecha de cobre al 100% y estaba valorada en cinco milésimas, o un ducentésimo de dólar. Era un poco más pequeño que un cuarto de dólar moderno con diámetros 22 mm en 1793, 23,5 mm de 1794 a 1836 y 23 mm de 1840 a 1857.​ La acuñación se suspendió por la Ley de acuñación del 21 de febrero de 1857. Todos fueron producidos en la Casa de Moneda de Filadelfia.
Existen diferentes variaciones del medio centavo:
No hay marcas de ceca en ninguna de las monedas (todas fueron acuñadas en la Casa de la Moneda de Filadelfia ) y los bordes son lisos en la mayoría de los medios centavos. En las monedas de 1793, 1794 y algunas de 1795 y una variedad de la moneda de 1797, se leía con letras TWO HUNDRED FOR A DOLLAR y otra variedad de 1797 tenía un borde agarrado o fresado.
Gorra de la Libertad, mirando a la izquierda
Gorra de la Libertad, mirando a la derecha
Busto drapeado
Cabeza clásica (se muestra en la parte superior derecha)
Pelo trenzado
Clotilde con traje negro

Clotilde con traje negro es una pintura de principios del siglo XX del artista español Joaquín Sorolla. Forma parte de la colección del Metropolitan Museum of Art de Nueva York. La obra destacó en la exitosa exposición que realizó Sorolla en 1909 en la Hispanic Society of America en Nueva York, donde el Metropolitan la adquirió de inmediato.​
Realizado con pintura al óleo sobre lienzo, la obra muestra a Clotilde García del Castillo, esposa de Sorolla, confidente, compañera de viaje y musa. La pintura representa a Clotilde con un vestido negro en su casa de Madrid. En el fondo, Sorolla ha colocado una versión más pequeña de una de sus pinturas anteriores. La obra está en exhibición en las colecciones del Museo Metropolitano en la Galería 827.​
Glitter/Fated

«glitter/fated» es el sencillo n.º41 de la cantante de pop japonesa Ayumi Hamasaki que salió a la venta el 18 de julio de 2007 bajo el sello Avex Trax.
El 19 de mayo del 2007 fue anunciado en la página oficial de Ayumi Hamasaki el lanzamiento de su nuevo sencillo para el 18 de julio de este año.
glitter, compuesta por Kazuhiro Hara, formó parte del anuncio de Kiwis Zespri Gold y Fated, compuesta por Shintaro Hagiwara y Akihisa Matsuura, estaba incluida en la banda sonora de la película Kaidan. El sencillo también incluiría una tercera canción, Secret de su anterior álbum n.º 8 del mismo nombre, compuesta por Tetsuya Yukumi, que también formaría parte de otra banda sonora, en este caso de la película Confession of Pain. Letras de las cuales están todas escritas por la misma Ayumi.
Lo que sorprendió fue la noticia de que esta vez no se incluirían dos videoclips, para cada canción, si no que habría un corto musical con las dos canciones titulado Distance Love, protagonizado por Ayumi Hamasaki y Shawn Yue, rodado todo en Hong Kong con una duración de 18 minutos aproximadamente.