Islam

Islam (basa Arab: الإسلام, Al-Islām; Aksara Sunda: ᮄᮞᮣᮙ᮪) déngékeun (pitulung·info) "kapasrahan ka Gusti") nyaéta hiji ageman tauhid, kaasup rungkun ageman Ibrahim (ageman anu percaya kana kanabian Ibrahim). Kalayan kurang leuwih 1,2–1,3 miliar pangagemna , Islam mangrupa ageman kadua panglobana di dunya. Pangagem ajaran Islam disebut muslim. Islam ngajarkeun yén Gusti (Alloh) nurunkeun Firman-Na ka manusa ngaliwatan para Nabi jeung Rasul sarta Muhammad ﷺ mangrupa Rasul panungtungan nu diutus ka dunya. Dina basa Arab, Islām hartina “sumerah diri” sarta mangrupa Dīn nu hartina "aturan" atawa "sistim"
Muslim kudu percaya kana Rukun Iman nu 6 perkara nyaéta:
Konsép dasar dina Islam nyaéta tauhid nyaéta ngaku kaésaan Gusti, sarta nampik sagala wangun nyakutukeun atawa midua kamanten-Na. Konsép ieu dicicikeun kalawan écés sarta basajan dina surat Al-Ikhlash (surat ka-112) anu tarjamahanana tayalian:
Dina basa Arab, Gusti disebut minangka "Allah", urang Sunda tos biasa ngucap Alloh atawa Pangéran. Kecap ieu sacara étimologi nyambung kalawan ilah "kapangéranan", Alloh nyaéta ogé kecap anu dipaké ku urang Kristen (Nasrani) sarta Yahudi Arab minangka tarjamahan ti ho théos ti Jangji-pasini Anyar sarta Septuaginta.
Ngaran "Alloh" henteu mibanda wangun loba sarta henteu diasosiasikeun kalawan génder nu tangtu. Dina Islam sakumaha ditepikeun dina Al Qur'an disebutkeun:
Alloh nyaéta Ngaran Pangéran (ilah) sarta hiji-hijina Pangéran sakumaha anu didugikeun ka manusa ngaliwatan Al Quran:
Pamakéan kecap Alloh sacara linguistik ngécéskeun kahijian. Umat Islam percaya yén Pangéran anu maranéhanana sembah nyaéta sarua jeung Pangéran umat Yahudi sarta Nasrani, dina hal ieu téh Nabi Ibrahim. Tapi, Islam nampik ajaran Kristen alatan paham Trinitas di mana hal ieu dianggap Politheisme.
Nyutat Qur'an, surat An-Nisa (4):171:
Dina Islam visualisasi atawa ngagambarkeun Pangéran henteu ditepungan, hal ieu dipahing alatan bisa boga tungtungna dina gaberhalakeun sarta malahan panghina, alatan Pangéran henteu sarupa sareng naon wae ogé (Asy-Syuraa QS. 42: 11). Minangka gantina, Islam ngagambarkeun Pangéran dina 99 ngaran / gelar / landian Pangéran (asma'ul husna) anu ngagambarkeun sipat kapangéranna sakumaha anu aya dina Al Qur'an.
Dasar Hukum Islam nyaéta Al Quran sarta Sunnah Nabi Muhammad ﷺ. Hukum Islam, nurutkeun surat Al-ahzhab ayat 36, lamun Alloh sarta Rosul-Na geus netepkeun hiji hukum, mangka manusa henteu bisa nampikna. Sajaba ti éta, lamun hukum kasebut henteu kapanggih naskh na dina Al Quran sarta Sunnah, mangka manusa kaci pikeun ngalakonan Ijtihad. Ijtihad ngan kaci dipigawé ku jalma-jalma zuhud, sholeh, sarta alus amalnya
Para ulama netepkeun yén tiap Muslim kudu tumut kana 5 asas dina Islam nu disebut Rukun Islam:
Al Qur'an nyaéta kitab suci pikeun ummat Islam. Sacara harfiah Qur'an hartosna bacaan. Tapi cacak kadéngé ngarujuk ka hiji buku/kitab, ummat Islam ngarujuk Al Qur'an sorangan leuwih dina kecap-kecap atawa kalimah di jerona, lain dina wangun fisikna minangka hasil citakan.
Umat Islam percaya yén Al Qur'an ditepikeun ka Nabi Muhammad SAW ngaliwatan malaékat Jibril. Penurunannya sorangan lumangsung sacara bertahap antara taun610 nepi ka nepi ka maotna anjeunna 632 masehi. Cacak Al Qur'an leuwih réa ditransfer ngaliwatan apalan, tapi minangka tambahan réa pamilu Islam dina mangsa éta anu nuliskeunana dina tulang, batu-batu sarta dangdaunnan.
Umat Islam percaya yén Al Qur'an anu aya ayeuna persis sarua jeung anu ditepikeun ka Muhammad SAW, saterusna ditepikeun deui ka pamiluna, anu saterusna ngapalkeun sarta nulis eusi Al Qur'an kasebut. Sacara umum para ajengan nyatujuan yén vérsi Al Qur'an anu aya ayeuna, mimiti dikompilasi dina mangsa kekhalifahan Utsman bin Affan (khalifah Islam ke-3) anu berkisar antara 650 nepi ka 656 Masehi. Utsman bin Affan saterusna ngirimkeun duplikat ti vérsi kompilasi ieu ka sakumna penjuru kakawasaan Islam dina mangsa éta sarta maréntahkeun sangkan kabéh vérsi sajaba ti éta dibinasakeun pikeun kasaragaman.
Al Qur'an mibanda 114 surat (bab), sarta sajumlah 6.236 ayat (aya béda gumantung cara ngitung). Ampir kabéh Muslim ngapalkeun sahenteuna sawatara bagian ti sakabéh Al Qur'an, maranéhanana anu ngapalkeun sakabéh Al Qur'an dipikawanoh minangka hafiz (loba:huffaz). Pencapaian ieu lain hiji hal anu arang, dipercaya yén ayeuna aya jutaan penghapal Al Qur'an diseluruh dunya.
Muslim ogé percaya yén Al Qur'an aslina ngan Basa Arab. Hasil tarjamahan Al Qur'an ka sagala rupa basa henteu mangrupa Al Qur'an éta sorangan. Ku alatan éta tarjamahan ngan mibanda kalungguhan minangka koméntar ka Al Qur'an atawa hasil usaha néangan harti Al Qur'an, tapi lain Al Qur'an éta sorangan.