Harpsichord

Harpsichord nyaéta pakakas musik anu dicoo ku keyboard. Ieu ngaktifkeun jajar levers nu ngahurungkeun mékanisme pemicu nu plucks hiji atawa leuwih string ku plectrum leutik dijieunna tina quill atawa plastik. Senar aya dina tegangan dina papan sora, anu dipasang dina kotak kayu; papan sora ngagedékeun geter tina senar supados anu ngadangukeunana. Kawas organ pipa, kecapi bisa mibanda leuwih ti hiji manual keyboard, komo papan pedal. Harpsichord ogé tiasa gaduh tombol eureun anu nambihan atanapi ngahapus oktaf tambahan. Sababaraha harpsichord bisa boga buff stop, nu brings strip tina kulit buff atawa bahan sejenna dina kontak jeung string, muting sora maranéhna pikeun simulate sora kecapi nu dipetik.
Istilah ngalambangkeun sakabeh kulawarga instrumen plucked-keyboard sarupa, kaasup virginals leutik, muselar, sarta spinet. Harpsichord ieu loba dipaké dina Renaissance jeung musik Baroque, boh salaku alat iringan boh salaku alat soloing. Dina jaman Baroque, kecapi mangrupikeun bagian standar tina grup kontinyu. Bagian basso continuo acted salaku yayasan pikeun loba potongan musik dina jaman ieu. Salila ahir abad ka-18, kalayan ngembangkeun fortepiano (lajeng ngaronjatna pamakéan piano dina abad ka-19) harpsichord laun ngiles tina pamandangan musik (iwal dina opera, dimana eta terus dipaké pikeun marengan recitative ). Dina abad ka-20, éta nyieun resurgence, dipaké dina pintonan sajarahna informed musik heubeul, dina komposisi anyar, sarta, dina kasus langka, dina gaya nu tangtu musik populér (misalna, Baroque pop ).
Harpsichord ieu paling dipikaresep nimukeun dina ahir Abad Pertengahan. Nepi ka abad ka-16, tukang harpsichord di Italia geus nyieun instrumen lightweight kalawan tegangan low stringing kuningan. Pendekatan anu béda dilaksanakeun di Walanda Kidul dimimitian dina ahir abad ka-16, utamana ku kulawarga Ruckers. Harpsichord maranéhanana ngagunakeun konstruksi heavier sarta ngahasilkeun nada leuwih kuat sarta has kalawan tegangan luhur treble stringing baja. Ieu kaasup harpsichord munggaran kalayan dua kibor, dipaké pikeun transposisi . Instrumén Flemish dilayanan salaku modél pikeun konstruksi harpsichord abad ka-18 di bangsa séjén. Di Perancis, keyboard ganda diadaptasi pikeun ngadalikeun paduan suara senar anu béda-béda, ngajantenkeun alat musik anu langkung fleksibel (disebut 'ganda ekspresif'). Instrumén ti puncak tradisi Perancis, ku produsén sapertos kulawarga Blanchet sareng Pascal Taskin, mangrupikeun salah sahiji anu paling dikagumi tina sadaya harpsichord, sareng sering dianggo salaku modél pikeun pangwangunan instrumen modern. Di Inggris, firma Kirkman sareng Shudi ngahasilkeun harpsichord canggih tina kakuatan sareng sonoritas anu hébat. Tukang Jerman sapertos Hieronymus Albrecht Hass ngalegaan repertoire sora alat ku cara nambihan paduan suara genep belas kaki sareng dua suku; instrumen ieu nembe dilayanan salaku model pikeun tukang modern.
Kira-kira taun 1700 fortepiano munggaran diwangun ku Bartolomeo Cristofori. Fortepiano mimiti ngagunakeun perkusi, senarna dipukul ku palu kertas kulit tibatan dipetik. Beda jeung harpsichord, fortepiano mampuh ngarobah volume dinamis, méré ngaranna.[2] Nepi ka ahir abad ka-18 harpsichord ieu diganti ku piano sarta ampir ngiles ti tempoan pikeun kalolobaan abad ka-19: iwal nya éta pamakéan terus di opera pikeun ngalengkepan recitative, tapi piano kadang lunta malah aya.
Twentieth-century efforts to revive the harpsichord began with instruments that used piano technology, with heavy strings and metal frames. Starting in the middle of the 20th century, ideas about harpsichord making underwent a major change, when builders such as Frank Hubbard, William Dowd, and Martin Skowroneck sought to re-establish the building traditions of the Baroque period. Harpsichords of this type of historically informed building practice dominate the current scene.
Harpsichord rupa-rupa ukuran jeung wangun, tapi kabeh boga mékanisme dasar sarua. pamuter nu depresses konci nu batu leuwih pangsi di tengah panjangna. Tungtung konci séjén lifts jack (strip panjang tina kai) nu nahan plectrum leutik (sapotong ngaganjel ngawangun quill, mindeng dijieun tina plastik dina abad ka-21), nu plucks string. Nalika pamuter nu ngaleupaskeun konci, ujung jauh balik ka posisi sésana na, sarta jack ragrag deui; plectrum nu, dipasang dina mékanisme létah nu bisa swivel mundur jauh ti string, ngalirkeun string tanpa plucking deui. Nalika konci ngahontal posisi istirahatna, damper anu dirasakeun di luhur jack ngeureunkeun geter senar. Prinsip dasar ieu dipedar sacara rinci di handap.
</br>
</br>
Unggal senar ieu tatu sabudeureun pin tuning (ogé katelah pin wrest ) di tungtung pangcaketna pamaén. Lamun diputer ku rengkuh atawa tuning palu, pin tuning nyaluyukeun tegangan supados string disada pitch bener. Pin tuning dicekel pageuh dina liang dibor dina pinblock atawa wrestplank, hiji plank hardwood oblong. Neruskeun tina pin tuning, string salajengna ngaliwatan nut nu, ujung seukeut nu dijieunna tina hardwood tur ilaharna napel na wrestplank nu. Bagian tina senar saluareun kacang ngabentuk panjangna ngageter, nu plucked tur nyiptakeun sora.
Di tungtung séjén tina panjangna ngageter, senar ngaliwatan sasak, ujung seukeut sejen dijieunna tina hardwood. Salaku kalawan nut, posisi horizontal string sapanjang sasak ditangtukeun ku pin logam nangtung diselapkeun kana sasak, ngalawan nu string rests. Sasak sorangan rests on soundboard a, panel ipis kai biasana dijieunna tina spruce, fir atawa-dina sababaraha harpsichord Italia- cypress. Papan sora éfisién ngirimkeun geter senar kana geter dina hawa; tanpa soundboard a, string bakal ngahasilkeun ngan sora pisan lemah. Hiji senar napel dina tungtung jauh na ku loop ka hitchpin nu secures kana kasus nu.
Bari loba harpsichord gaduh hiji string per catetan, harpsichord leuwih elaborate bisa mibanda dua atawa leuwih string pikeun tiap catetan. Nalika aya sababaraha senar pikeun tiap catetan, senar tambahan ieu disebut "choirs" senar. Ieu nyadiakeun dua kaunggulan: kamampuhan pikeun rupa-rupa volume sarta kamampuhan pikeun rupa-rupa kualitas tonal. Volume ngaronjat nalika mékanisme alat diatur ku pamaén (tingali di handap) ku kituna pencét hiji konci tunggal plucks leuwih ti hiji string. Kualitas tonal tiasa variatif ku dua cara. Kahiji, paduan suara anu béda tina senar tiasa dirarancang pikeun gaduh kualitas tonal anu béda, biasana ku gaduh hiji sét senar dipetik ngadeukeutan kacang, anu nekenkeun harmonik anu langkung luhur, sareng ngahasilkeun kualitas sora "nasal". Mékanisme instrumen, disebut "eureun" (nyusul pamakéan istilah dina organ pipe) ngidinan pamaén pikeun milih hiji paduan suara atawa lianna. Kadua, gaduh hiji konci noyod dua senar sakaligus robah teu ngan volume tapi ogé kualitas tonal; contona, lamun dua senar disetel ka pitch sarua plucked sakaligus, catetan teu ngan louder tapi ogé richer tur leuwih kompleks.
Éfék anu jelas pisan dimeunangkeun nalika senar anu dipetik sakaligus dina hiji oktaf. Ieu biasana kadéngé ku ceuli lain salaku dua nada tapi jadi hiji: sora senar nu leuwih luhur dicampurkeun jeung nu ti handap, jeung ceuli ngadangu nada handap, enriched kualitas tonal ku kakuatan tambahan dina harmonik luhur. tina catetan disada ku string luhur.
Nalika ngajéntrékeun harpsichord éta adat pikeun nangtukeun choirs na string, mindeng disebut disposition na. Pikeun ngajelaskeun nada tina paduan suara senar, terminologi organ pipa dianggo. Senar dina nada dalapan kaki (8') disada dina nada normal anu dipiharep, senar dina nada opat suku (4') disada saluhureun oktaf. Harpsichord aya kalana kaasup paduan suara genep belas-suku (16') (hiji oktaf leuwih handap dalapan suku) atawa dua-suku (2') paduan suara (dua oktaf luhur; rada langka). Nalika aya sababaraha paduan suara senar, pamaén sering tiasa ngontrol paduan suara anu mana. Ieu biasana dilakukeun ku ngabogaan sakumpulan jacks pikeun tiap paduan suara, sarta mékanisme pikeun "mareuman" unggal set, mindeng ku ngagerakkeun register luhur (ngaliwatan nu jacks geser) gigir jarak pondok, ku kituna plectra maranéhanana sono string. . Dina instrumen basajan ieu dipigawé ku cara manual mindahkeun registers, tapi salaku harpsichord mekar, tukang nimukeun levers, levers dengkul jeung mékanisme pedal sangkan leuwih gampang pikeun ngarobah pendaptaran.
Harpsichord kalawan leuwih ti hiji keyboard (ieu biasana hartina dua kibor, tumpuk hiji dina luhureun séjén dina fashion hambalan-wijaksana, sakumaha jeung organ pipe) nyaritakeun kalenturan dina milih mana string maén, saprak unggal manual bisa diatur ngadalikeun plucking nu. tina susunan senar anu béda. Ieu ngandung harti yén pamaén tiasa gaduh, contona, hiji 8 'manual sarta 4' manual siap dipaké, sahingga mungkin mun pindah antara aranjeunna pikeun ménta luhur (atawa handap) pitches atawa nada béda. Sajaba ti éta, harpsichord misalna mindeng boga mékanisme (nu "gandeng") nu pasangan manual babarengan, ku kituna hiji manual tunggal muterkeun duanana sét string.
Sistem anu paling fleksibel nyaéta "shove coupler" Perancis, dimana manual handap ngageser maju sareng mundur. Dina posisi mundur, "anjing" napel na beungeut luhur manual handap kalibet beungeut handap kenop manual luhur. Gumantung kana pilihan keyboard jeung posisi coupler, pamuter nu bisa milih salah sahiji susunan jacks dilabélan dina "angka 4" salaku A, atawa B jeung C, atawa tilu.
Sistim jack "dogleg" Inggris (ogé dipaké dina Baroque Flanders) teu merlukeun coupler a. Jacks dilabélan A dina Gambar 5 boga bentuk "dogleg" nu idin boh keyboard maén A. Lamun pamaén hayang maénkeun luhur 8 'ti manual luhur wungkul teu ti manual handap, cecekelan eureun disengages jacks dilabélan. A na engages gantina hiji baris alternatif tina jacks disebut "lute eureun" (teu ditémbongkeun dina Gambar). Kecapi stopan dipaké pikeun niru sora hampang tina kecapi nu dipetik.
Pamakéan sababaraha manual dina harpsichord a teu asalna disadiakeun pikeun kalenturan dina milih senar bakal disada, tapi pikeun transposisi tina instrumen maén dina kenop béda (tingali Sajarah harpsichord nu ).
Sababaraha harpsichord mimiti dipaké hiji oktaf pondok pikeun register panghandapna. Alesan di balik sistem ieu nya éta not low F ♯ jeung G ♯ jarang diperlukeun dina musik mimiti. Catetan bass jero ilaharna ngawangun akar chord, sarta chord F ♯ jeung G ♯ jarang dipaké dina waktu ieu. Kontras, low C jeung D, duanana akar chord umum pisan, sono pisan lamun harpsichord kalawan konci panghandapna E disetel ka cocog tata perenah keyboard. Nalika sarjana nangtukeun rentang pitch instrumen kalawan jenis ieu oktaf pondok, maranéhna nulis "C / E", hartina catetan panghandapna mangrupa C, dicoo dina kenop nu ilaharna bakal disada E. Dina susunan sejen, katelah "G. /B', konci panghandapna B disetel ka G, sarta semu C-seukeut jeung D-seukeut masing-masing disetel ka A jeung B.
Kasus kai nahan dina posisi sadaya anggota struktural penting: pinblock, soundboard, hitchpins, keyboard, jeung aksi jack. Ieu biasana ngawengku handap padet, sarta ogé bracing internal pikeun ngajaga formulir na tanpa warping handapeun tegangan tina string. Kasus pisan rupa-rupa beurat tur sturdiness: harpsichord Italia mindeng konstruksi hampang; konstruksi heavier kapanggih dina instrumen Flemish engké jeung nu diturunkeun tina aranjeunna.
Kasusna ogé masihan harpsichord penampilan luarna sareng ngajagi alatna. Harpsichord badag nyaéta, dina harti, sapotong jati, sabab nangtung nyalira dina suku jeung bisa jadi styled dina tata cara jati séjén tempat jeung jaman na. Instrumén Italia mimiti, di sisi séjén, éta jadi lampu dina konstruksi nu aranjeunna diperlakukeun rada kawas biola a: diteundeun pikeun neundeun dina hal luar pelindung, sarta dicoo sanggeus nyokot kaluar tina kotak na nempatkeun eta dina meja. Méja sapertos kitu sering rada luhur - dugi ka ahir abad ka-18 jalma biasana maén nangtung. Antukna, harpsichord diwangun ku ngan hiji kasus, sanajan aya hiji tahap panengah: jero-luar palsu, nu keur alesan éstétika murni diwangun kasampak saolah-olah kasus luar ngandung hiji batin, dina gaya heubeul. Malah sanggeus harpsichord jadi objék timer encased, aranjeunna mindeng dirojong ku stand misah, sarta sababaraha harpsichord modern boga suku misah pikeun portability ningkat.
Loba harpsichord boga tutup nu bisa diangkat, panutup pikeun kibor, sarta stand musik keur nahan lambar musik jeung skor.
Harpsichord geus dihias ku rupa-rupa cara: kalawan cet buff polos (misalna sababaraha instrumen Flemish), kalawan kertas dicitak kalawan pola, kalawan kulit atawa panutup buludru, kalawan chinoiserie, atawa aya kalana ku karya seni dicét kacida elaborate.
The virginal mangrupakeun bentuk rectangular leutik tur basajan tina harpsichord ngabogaan ngan hiji string per catetan; string ngajalankeun sajajar jeung keyboard, nu aya dina sisi panjang kasus nu.
A spinet nyaéta harpsichord kalawan senar diatur dina hiji sudut (biasana ngeunaan 30 derajat) kana keyboard. Senar-senarna deukeut-deukeut teuing pikeun jacks pikeun pas antara aranjeunna. Gantina, senar nu disusun dina pasangan, sarta jacks aya dina sela gedé antara pasangan. Dua jacks dina unggal gap nyanghareupan dina arah nu lalawanan, sarta unggal plucks a string meungkeut celah.
Diarist Inggris Samuel Pepys nyebatkeun "triangle" na sababaraha kali. Ieu sanés alat perkusi anu ayeuna urang sebut segitiga ; rada, éta ngaran pikeun spinets oktaf-pitched, nu éta triangular dina bentuk.
Clavicytherium mangrupikeun harpsichord sareng papan sora sareng senar anu dipasang sacara vertikal nyanghareup ka pamuter, prinsip ngahemat rohangan anu sami sareng piano tegak . Dina clavicytherium a, jacks pindah horisontal tanpa bantuan gravitasi, ku kituna aksi clavicytherium leuwih kompleks tinimbang harpsichord séjén.
Ottavini mangrupakeun spinets leutik atawa virginals dina pitch opat-suku. Harpsichord dina pitch oktaf éta leuwih umum dina Renaissance mimiti, tapi popularitasnya ngurangan engké on. Sanajan kitu, ottavino tetep pohara populér salaku alat domestik di Italia nepi ka abad ka-19. Di Nagara-nagara Lemah, ottavino biasana dipasangkeun sareng parawan 8 ', dibungkus dina cubby leutik handapeun papan sora alat anu langkung ageung. The ottavino bisa dihapus sarta disimpen dina luhureun virginal, nyieun, dina pangaruh, alat manual ganda. Ieu sok disebut 'indung-jeung-anak' atawa 'double' virginals.
Aya kalana, harpsichord diwangun nu kaasup set sejen atawa sét string underneath tur dicoo ku foot-dioperasikeun pedal keyboard nu pemicu plucking sahiji konci-pitched panghandapna tina harpsichord nu. Sanaos teu aya harpsichord pedal anu masih aya ti abad ka-18 atanapi sateuacanna, ti Adlung (1758): set handap biasana senar 8 '... diwangun kawas harpsichord biasa, tapi kalawan extent dua oktaf wungkul. The jacks sarupa, tapi maranéhna bakal nguntungkeun tina disusun deui ka tukang, saprak dua [bass] oktaf nyokot saloba spasi opat dina harpsichord biasa Saacanna 1980 nalika Keith Hill ngawanohkeun desain na pikeun harpsichord pedal. Seuseueurna kecapi pedal diwangun dumasar kana desain piano pedal anu masih aya ti abad ka-19, dimana alatna salega pedalboard. Bari ieu lolobana dimaksudkeun salaku instrumen latihan pikeun organis, sababaraha lembar dipercaya geus ditulis husus pikeun harpsichord pedal. Sanajan kitu, susunan pedals bisa ngagedekeun sora tina sagala sapotong dipigawé dina instrumen, sakumaha nunjukkeun dina sababaraha albeum ku E. Power Biggs .
The archicembalo, diwangun dina abad ka-16, miboga tata perenah keyboard mahiwal, dirancang pikeun nampung sistem tuning varian nungtut ku prakték komposisi jeung experimentation téoritis. Anu langkung umum nyaéta instrumen kalayan seukeut pamisah, ogé dirarancang pikeun nampung sistem tuning waktos éta.
Harpsichord lipet mangrupikeun alat anu tiasa dilipat supados langkung kompak, sahingga ngagampangkeun perjalanan sareng éta.
Sacara umum, harpsichord saméméhna boga rentang leuwih leutik batan leuwih engké, sanajan aya loba pengecualian. Harpsichord panggedena boga rentang ngan leuwih lima oktaf, sarta pangleutikna boga handapeun opat. Biasana, keyboard anu paling pondok dipasihan rentang anu langkung panjang dina bass kalayan " oktaf pondok ". Rentang pitch tradisional pikeun instrumen 5-oktaf nyaéta F 1 –F 6 (FF–f‴).
Tuning pitch sering dianggap A 4 = 415 Hz, kira-kira semitone leuwih handap tina nada konsér standar modérn A 4 = 440 Hz. Pangecualian anu ditampi nyaéta pikeun repertoire barok Perancis, anu sering dilakukeun ku a = 392 Hz, kira-kira semitone handap deui. Tempo Jean-Philippe Rameau 's Risalah on harmoni (1722) [Dover Publications], Buku Hiji, bab lima, pikeun wawasan kana tuning barok Perancis; "Kusabab lolobana semitones ieu kacida diperlukeun dina tuning organ sarta instrumen sarupa séjénna, sistem chromatic Harpsichord kalawan leuwih ti hiji keyboard (ieu biasana hartina dua kibor, tumpuk hiji dina luhureun séjén dina fashion hambalan-wijaksana, sakumaha jeung organ pipe) nyadiakeun kalenturan dina milih mana string maén, saprak unggal manual bisa diatur ngadalikeun plucking nu. tina susunan senar anu béda. Ieu ngandung harti yén pamaén tiasa gaduh, contona, hiji 8 'manual sarta 4' manual siap dipaké, sahingga mungkin mun pindah antara aranjeunna pikeun ménta luhur (atawa handap) pitches atawa nada béda. Sajaba ti éta, harpsichord misalna mindeng boga mékanisme (nu "gandeng") nu pasangan manual babarengan, ku kituna hiji manual tunggal muterkeun duanana sét string. geus digambar up." Nyetel alat ayeuna biasana dimimitian ku netepkeun A; sajarahna eta bakal dimimitian ti hiji C atawa hiji F. harpsichord ngagunakeun clef bass (F clef).
Sababaraha instrumen modéren diwangun ku kibor anu tiasa ngageser ka gigir, ngamungkinkeun pamuter pikeun nyaluyukeun mékanisme sareng senar dina boh A. = 415 Hz atanapi A = 440 Hz. Upami tuning lian ti temperamen anu sami dianggo, alatna kedah nyetél deui saatos keyboard digeser.
Sapanjang période sajarah, harpsichord ieu dipapaésan ciri; pikeun sawala éksténsif jeung ilustrasi tingali Kottick (2003). Kasus dicét dina kelir caang (utamana di Perancis abad ka-18), atawa ditutupan ku veneer kai elaborate (abad ka-18 Inggris), atawa adorned kalawan moldings sculptural jeung kenop (Italia). Papan sora ngandung lukisan, boh barang-barang individu sapertos kembang sareng sasatoan (Flanders, ogé Perancis), atanapi bahkan (dina alat anu mahal), lukisan skala pinuh sapertos biasana dieksekusi dina kanvas. Kibor tiasa gaduh "konci bodas" sareng "konci hideung" anu sami sareng piano ayeuna, tapi tukang damel sering nganggo pola anu sabalikna, kalayan seukeut bodas sareng natural hideung. Ulikan ngeunaan hiasan harpsichord janten widang ilmiah penting dina abad ka-20, utamana ku karya Sheridan Germann (2002), anu pangaweruh ngalegaan nepi ka titik bisa pin handap seniman anonim husus anu digawé kalayan pembina husus.
Seuseueurna repertoire standar pikeun kecapi ieu ditulis nalika kembangan sajarah kahijina, jaman Renaissance sareng Baroque.
Musik munggaran nu ditulis husus pikeun harpsichord solo ieu diterbitkeun kira-kira awal abad ka-16. Komposer anu nyerat musik harpsichord solo seueur pisan salami jaman Baroque di nagara Éropa kalebet Italia, Jerman, Inggris sareng Perancis. Komposisi harpsichord solo kaasup suite tari, fantasias, jeung fugues. Diantara komposer kawentar anu nulis pikeun harpsichord éta anggota sakola virginal Inggris jaman Renaissance, utamana William Byrd ( c. 1540-1623).
Di Perancis, sajumlah ageung karya solo anu ciri pisan diciptakeun sareng disusun janten opat buku ordre ku François Couperin (1668-1733). Domenico Scarlatti (1685–1757) mimiti karirna di Italia tapi nulis lolobana karya harpsichord solo na di Spanyol; Karyana anu paling kasohor nyaéta séri 555 harpsichord sonata. Panginten komposer anu paling sohor anu nyerat pikeun harpsichord nyaéta Georg Friedrich Händel (1685-1759), anu nyusun seueur suite pikeun harpsichord, sareng khususna JS Bach (1685-1750), anu damel solo (contona, The Well-Tempered Clavier sareng nu Goldberg Variations ), terus dipigawé pisan lega, mindeng dina piano. Bach oge pelopor konser harpsichord, duanana dina karya ditunjuk saperti kitu, sarta dina bagian harpsichord of na Kalima Brandenburg Concerto.
Dua komposer nu pang menonjol dina jaman Klasik, Joseph Haydn (1732–1809) jeung Wolfgang Amadeus Mozart (1756–1791), nulis musik harpsichord. Pikeun duanana, alat anu dipidangkeun dina jaman baheula karirna,</link> sarta ieu lolobana diganti ku piano dimimitian kasarna dina ahir 1770s.</link>
Ngaliwatan abad ka-19, harpsichord ampir sakabéhna diganti ku piano. Dina abad ka-20, komposer balik deui ka instrumen, sabab néangan variasi dina sora sadia pikeun aranjeunna. Dina pangaruh Arnold Dolmetsch, harpsichordists Violet Gordon-Woodhouse (1872–1951) jeung di Perancis, Wanda Landwska (1879–1959), aya di forefront tina renaissance instrumén urang. Konser pikeun instrumén ieu ditulis ku Francis Poulenc ( Concert champêtre, 1927–28), jeung Manuel de Falla . Konser Ganda Elliott Carter dicitak pikeun harpsichord, piano sareng dua orchestra chamber. Pikeun akun lengkep ngeunaan musik diwangun pikeun harpsichord revived, tingali harpsichord Kontemporer .