தேசிய உப்பு சத்தியாகிரக நினைவிடம்

தேசிய உப்பு சத்தியாகிரக நினைவுச்சின்னம் (National Salt Satyagraha Memorial) அல்லது தண்டி நினைவுச்சின்னம் என்பதுஇந்தியாவின் குசராத் மாநிலம் தண்டியில் 15 ஏக்கர் பரப்பளவில் அமைந்துள்ள நினைவுச்சின்னமாகும். இந்த நினைவுச்சின்னம் 1930இல் மகாத்மா காந்தியால் வழிநடத்தப்பட்ட காலனித்துவ இந்தியாவில் அகிம்சை முறையில் மக்கள் ஒத்துழையாமைச் செயலான உப்பு சத்தியாகிரகத்தின் செயல்பாட்டாளர்கள் மற்றும் பங்கேற்பாளர்களை நினைவுகூறும் வகையில் கடற்கரை நகரமான தண்டியில் 15 ஏக்கர் பரப்பில் அமைந்துள்ளது. இங்கு உப்பு அணிவகுப்பு 5 ஏப்ரல் 1930 அன்று முடிவடைந்தது. பிரித்தானிய உப்பு ஏகபோகத்தினை கடல் நீரைக் கொதிக்க வைத்து உப்பு உற்பத்தி செய்து மீறப்பட்டது. இந்த நினைவுச்சின்னம் இந்திய ரூபாயில் 89 கோடி செலவில் நிறுவப்பட்டது.
தேசிய உப்பு சத்தியாகிரக நினைவுச்சின்னத்தை மேம்படுத்துவதற்கான திட்டம் உயர்நிலை தண்டி நினைவு குழுவால் வடிவமைக்கப்பட்டு இந்திய அரசின் கலாச்சார அமைச்சகத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்டது. இந்திய தொழில்நுட்பக் கழகம் மும்பை இந்த நினைவுச்சின்ன வடிவமைப்பின் ஒருங்கிணைப்பாளராகச் செயல்பட்டது. இந்த நினைவுச்சின்னம், மகாத்மா காந்தியின் நினைவு நாளான 2019 ஜனவரி 30 அன்று இந்தியப் பிரதமர் நரேந்திர மோதியால் திறந்து வைக்கப்பட்டது.
இந்த நினைவுச்சின்னம் 40-மீட்டர் (130 அடி) உயரத்தில் ஆங்கில எழுத்தான "A" வடிவ எஃகு சட்டகம் வடிவிலானது ஆகும். இது இரண்டு கைகளைக் குறிக்கிறது. கடலிருந்து வரும் உப்புக் காற்றிலிருந்து இதனைப் பாதுகாக்கும் விதமாக அரிப்பைத் தடுக்கும் பொருளால் ஆனது. நினைவுச்சின்னத்தின் உச்சியில், 2500கிலோ உப்பு படிகத்தைக் குறிக்கும் கண்ணாடி கனசதுரம் ஒன்று உள்ளது. இந்த கனசதுரம் இரவில் ஒருங்கொளி விளக்குகளால் ஒளிரும் தன்மையுடையது. இது நாற்கூம்பு மாயையை உருவாக்குகிறது. கனசதுரத்தின் விதானத்தின் கீழ், 5-மீட்டர் (16 அடி) காந்தியின் உயரமான சிலை முன்னோக்கி அணிவகுத்துச் செல்வது போன்று அமைக்கப்பட்டுள்ளது. 2014ஆம் ஆண்டில், இந்த சிலை மும்பையில் அறுபது தனித்தனி துண்டுகளாகச் செய்யப்பட்டு, இணைக்கப்பட்டு தண்டிக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டது. இப்பணி இரண்டு வருடங்களுக்கு மேலாக நடைபெற்றது. இந்த சிலையினை வடிவமைத்தவர் சதாசிவ சாத்தேயால் ஆவார்.
முதன்மை நினைவிடத்தின் இடதுபுறத்தில் 78 தொண்டர்களுடன் காந்தியின் சிலை உள்ளது. இந்த சிலைகள் வெண்கலத்தால் ஆனவை. இச்சிலையினை அழைக்கச் சிற்பிகளுக்கு அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது. இந்தியா, ஆஸ்திரியா, பல்கேரியா, பர்மா, யப்பான், இலங்கை, திபெத், இங்கிலாந்து மற்றும் அமெரிக்காவிலிருந்து 40 சிற்பிகள் இந்த வடிவமைப்பினை அமைக்கத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர். ஒவ்வொரு சிற்பியும் தலா இரண்டு சிற்பங்களை உருவாக்கினர். களிமண் மாதிரி சிற்பங்கள் பணி நிறைவடைந்த பிறகு, அச்சுகளும் வார்ப்புகள் செய்யப்பட்டன. இந்த சிற்பங்களை ஜெய்ப்பூரில் உள்ள சுகிருதி ஒளிப்பட நிலையம் சிலிக்கான்-வெண்கல கலவையினால் செய்தது.
உப்பு சத்தியாகிரகத்தின் கடற்கரை அம்சத்தைக் குறிக்கும் வகையில் ஒரு செயற்கை ஏரி உருவாக்கப்பட்டது. இந்த ஏரி ஊடுருவ முடியாத, நிலத்தடித் துணிகள் அடிப்படையிலான ஏரியாகும். உப்பு ஊடுருவலைத் தடுக்க கீழேயும் மேலேயும் மூடப்பட்டுள்ளது. இந்த ஏரியில் மழைநீர் தேக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த நீர் சுத்திகரிக்கப்பட்டுத் தெளிவான நீராக காட்சியளிக்கிறது.
சுதந்திரப் போராட்டத்தில் காந்தியால் வலுப்படுத்தப்பட்ட தன்னிறைவு திட்டத்தினை மீண்டும் நிலைநாட்டும் பொருட்டு, இந்த நினைவகம் ஆற்றல் தேவைகளுக்காகத் தன்னிறைவு பெறும் வகையில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இதற்காகச் சூரிய ஆற்றலைத் தயாரிக்கும் வகையில் சூரிய தகடுகளுடன் கூடிய 40 செயற்கை மரங்கள் நிறுவப்பட்டுள்ளன. இது இந்த நினைவகத்தை நிகர பூஜ்ஜிய-ஆற்றல் திட்டமாக மாற்றுகிறது . பகலில் உற்பத்தி செய்யப்படும் மின்சாரம் மின்சாரக் கட்டத்திற்கு ஏற்றுமதி செய்யப்படுகிறது. இரவில், தேவையான ஆற்றல் மின்திட்டத்திலிருந்து பெறப்பட்டுப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இதற்காக இந்த அமைப்பில் விலையுயர்ந்த மின்கலங்கள் நிறுவப்பட்டுள்ளது. இதனால் பராமரிப்பு செலவும் குறைவாக உள்ளது.
பார்வையாளர்களை உப்புத் தயாரிக்கும் பங்களிப்பில் ஈடுபடுத்தும் வகையில், சூரிய சக்தியில் உப்பு தயாரிக்கும் தகடுகள் நிறுவப்பட்டுள்ளன. நினைவுச்சின்னத்தைப் பார்வையிட வருகைதரும் பார்வையாளர்கள், இந்த நினைவுச்சின்னத்தைப் பார்வையிட்டதன் நினைவாக, வீட்டிற்கு ஒரு சிட்டிகை உப்பு எடுத்துச் செல்ல அனுமதிக்கப்படுகிறார்கள். இந்த நடவடிக்கை மகாத்மாவின் மூலோபாய புத்திசாலித்தனத்தைக் கொண்டாடுவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. காந்தி உப்பைச் சக்திவாய்ந்த உருவகமாகக் கொண்டு மக்களைச் சுதந்திரத்தை நோக்கி அழைத்துச் சென்றார்.
இந்த நினைவகத்தில் மொத்தம் 22 கதை சுவரோவியங்கள் உள்ளன. மும்பையில் உள்ள இந்தியத் தொழில்நுட்பக் கழகம் இதனைக் கேரளாவின் ஊரக களிமண் மட்பாண்ட சுவரோவிய அடிப்படையில் கருத்துருவாக்கம் செய்தது. கருத்துருவாக்கம் செய்யப்பட்ட பிறகு சுவரோவியங்கள் ஜவஹர்லால் நேரு கட்டிடக்கலை மற்றும் நுண்கலை பல்கலைக்கழகத்தால் களிமண்ணில் அச்சு வார்க்கப்பட்டன. பின்னர் சுகிருதி ஒளிப்பட நிலையத்தினால் இவை வெண்கலத்தில் வார்க்கப்பட்டன.
கட்டமைப்பில் ஒன்றின் சுவரில் 1930 ஏப்ரல் 5 தேதியிட்ட காந்தியின் மேற்கோள் தண்டியில் எழுதப்பட்டது, காந்தியுடைய கையெழுத்தில் மேலெழுதப்பட்டுள்ளது:
அணிவகுப்பின் போது, 1930 ஏப்ரல் 5 அன்று, காந்தி இரவுப்பொழுதினை சைஃபி இல்லத்தில் கழித்தார். இது தாவூதி போரா சமூகத்தின் 51வது மதத் தலைவர் சையத்னா தாஹர் சைஃபுதீனுக்கு சொந்தமானது. 1961ஆம் ஆண்டில், தேசிய பாரம்பரியத்தின் ஒரு பகுதியாக இந்த இல்லத்தினை தேசத்திற்கு அர்ப்பணிக்குமாறு அன்றைய பிரதமர் ஜவகர்லால் நேருவிடம் அவர் கேட்டுக் கொண்டார்.
இதன் பின்னர் 1964 முதல், இந்த இல்லம் குசராத்து அரசால் பராமரிக்கப்பட்டு வருகிறது. உள்ளூர் மாவட்ட நிர்வாகம் இதை பராமரிக்க குசராத்து சுற்றுலாத்துறையிடமிருந்து மாதம் ₹50,000 (ஐஅ$570) பெறுகிறது. 2016ஆம் ஆண்டில், இந்திய தொல்லியல் துறையின் வதோதரா வட்டம், சைஃபி இல்லம் மற்றும் பிரார்த்தனை மந்திர் ஆகியவற்றை ஓரளவு மீட்டெடுத்தது.