davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Juvenile Justice (TV series)

Juvenile Justice (Korean: 소년 심판) is a 2022 South Korean legal drama television series that premiered on Netflix on February 25, 2022. Written by Kim Min-seok and directed by Hong Jong-chan, it stars Kim Hye-soo, Kim Mu-yeol, and Lee Sung-min. Juvenile Justice tells the story of a judge who is known for her dislike of juveniles and gets appointed as judge of a juvenile court. The court-room drama sends a message of how society is also responsible for juveniles' acts.
Shim Eun-seok, an elite judge with a cold and distant personality who is known for her dislike of juveniles, is appointed judge of a juvenile court in the Yeonhwa District. There, she breaks customs and administers her own ways of punishing the young offenders. Eun-seok has to deal with and balance her aversion to minor offenders with firm beliefs on justice and punishment as she tackles complex cases while discovering what being an adult truly means.
Netflix in November 2020 confirmed the production of original series Juvenile Justice. It was also confirmed that Hong Jong-chan will direct the series with Kim Hye-soo playing Sim Eun-seok, a newly appointed judge. The series will revolve around issues of the juvenile statutes, and daily lives and concerns of juvenile court judges. On January 27, 2023, it was reported that the production of season 2 has been canceled.
In December 2020 casting of Kim Mu-yeol and Lee Sung-min as main lead was confirmed.
On May 4, it was reported that Kim Hye-soo was filming Netflix's series Juvenile Justice.
For two weeks in a row, from February 28 to March 6, and March 7 to March 13, Juvenile Justice garnered 45.93 million and 25.94 million viewing hours, respectively, and was Number 1 in Netflix's "Global Top 10" weekly list of the most-watched non-English television shows.
Joel Keller of Decider reviewing the series wrote, "Juvenile Justice is about as close to an American-style procedural as Netflix or Korean TV gets. We hope we get a little more backstory on the main character, but the cases might just be compelling enough to keep our interest."
Pierce Conran of the South China Morning Post gave 3 stars out of 5 and wrote, "A grounded actors showcase that explores juvenile delinquency in a tightly woven frame of jurisprudence which occasionally shifts into a very melodramatic gear."
List of Netflix original films (since 2025)

Netflix is an American global on-demand Internet streaming media provider, that has distributed a number of original programs, including original series, specials, miniseries, documentaries and films. Netflix's original films also include content that was first screened on cinematic release in other countries or given exclusive broadcast in other territories, and is then described as Netflix original content.
These programs are one-time original events or supplementary content related to original films.
List of heads of state of Ireland

Below is a list of heads of state of Ireland.
The title "King of Ireland" was created by an act of the Irish Parliament in 1541, replacing the Lordship of Ireland, which had existed since 1171, with the Kingdom of Ireland.
British monarchs:
The Wars of the Three Kingdoms (incorporating the Irish Rebellion of 1641, Confederate Ireland, the Cromwellian conquest of Ireland and the Irish Confederate Wars) took place between 1639 and 1651. Charles I was executed in 1649 and his son Charles II was recognised by some Irish lords as King of Ireland. The Interregnum began with England, Ireland, Scotland and Wales ruled by the Council of State, then the Lord Protector Oliver Cromwell (1649–1658) and his son Richard Cromwell (1658–1659). The Restoration in Ireland was effected in 1660 without major opposition, Charles II being declared king on 14 May 1660 by the Irish Convention.
The position of King of Ireland was contested by William III and James II between 1689 and 1691, after the Glorious Revolution of 1688. The Crown and Parliament Recognition Act 1689 made William King of Ireland, and this was reinforced by his victory at the Battle of the Boyne (part of the Williamite War in Ireland).
The Acts of Union 1800, instituted in reaction to the Irish Rebellion of 1798, created the United Kingdom of Great Britain and Ireland.
Following the Ireland Act 1949, only that part of Ireland known as Northern Ireland remained part of a monarchy.
The governor-general was appointed by the King on the advice of his Irish ministers. Initially, the British government had some involvement in the appointment process. However, this ended following the 1926 Imperial Conference; thenceforth, only the government of the Irish Free State was formally involved. A further effect of the 1926 conference (in particular, of the Balfour Declaration) was that the monarch also ceased to receive formal advice from the British government in relation to his role in the Irish Free State; such advice thenceforth came officially only from the Executive Council of the Irish Free State (the Cabinet).
The office of president was established in 1937, in part as a replacement for the office of governor-general that existed during the 1922–1937 Irish Free State. The seven-year term of office of the president was inspired by that of the presidents of Weimar Germany. At the time the office was established critics warned that the post might lead to the emergence of a dictatorship. However, these fears were not borne out as successive presidents played a limited, largely apolitical role in national affairs.
The functions of the president were exercised by the Presidential Commission from the coming into force of the Constitution on 29 December 1937 until the coming into office of Douglas Hyde in 1938, and during the vacancies of 1974, 1976, and 1997.
Donald Miller (author)

Donald "Don" Miller (born August 12, 1971) is an American author, public speaker, and business owner. He is the CEO of StoryBrand, a marketing company. He is also an author of personal essays and reflections about faith, God, and self-discovery. His first New York Times bestselling book was Blue Like Jazz.
At 21, Miller left his home in Pearland, Texas, and went to Portland, Oregon, where he owned a small Portland-based textbook publishing company called Coffee House Books. Miller became a New York Times Bestselling Author when he published Blue Like Jazz in 2003. In 2004, Miller released Searching For God Knows What, which discusses how the traditional understanding of the gospel of Jesus aligns with a theory of personality. In 2005, he released Through Painted Deserts, a republished version of his first book, Prayer and the Art of Volkswagen Maintenance, originally published in 2000. In 2006, he wrote another book, To Own A Dragon, on his reflections on growing up without a father. Miller is also the founder of The Mentoring Project, a non-profit that partners with local churches to mentor fatherless young men. Miller's next book, A Million Miles in a Thousand Years, was released in late 2009.
In 2009, Miller served on a Presidential Advisory Council on Fatherhood and Healthy Families.
On November 30, 2013, Donald Miller married Elizabeth "Betsy" Miltenberger. They now live in Nashville, Tennessee.
In 2015, he published the book Scary Close, discussing his views and personal history of self-discovery and intimacy in relationships.
In 2015 Miller helped The Federation for Children create the Failing Our Kids campaign that lobbied state governments for school voucher programs. In early 2016 Miller consulted with Fox River Partnerships, an economic think tank in Illinois, to develop a messaging campaign for a new economic and tax plan called a Circulation Economy.
In 2017, he published the book Building a StoryBrand, on marketing and messaging. He presents a marketing framework inspired by principles of storytelling called the StoryBrand 7 Part Framework.
Kecak

Kecak (pelafalan: /'ke.tʃak/, secara kasar "KEH-chahk", pengejaan alternatif: Ketjak, Ketjack) adalah dramatari seni khas Bali yang lebih utama menceritakan mengenai Ramayana dan dimainkan terutama oleh laki-laki. Tarian ini dipertunjukkan oleh banyak (puluhan atau lebih) penari laki-laki yang duduk berbaris melingkar dan dengan irama tertentu menyerukan "cak" dan mengangkat kedua lengan, menggambarkan kisah Ramayana saat barisan kera membantu Rama melawan Rahwana. Namun, Kecak berasal dari ritual sanghyang, yaitu tradisi tarian yang penarinya akan berada pada kondisi tidak sadar, melakukan komunikasi dengan Tuhan atau roh para leluhur dan kemudian menyampaikan harapan-harapannya kepada masyarakat.
Para penari yang duduk melingkar tersebut mengenakan kain kotak-kotak seperti papan catur melingkari pinggang mereka. Selain para penari itu, ada pula para penari lain yang memerankan tokoh-tokoh Ramayana seperti Rama, Shinta, Rahwana, Hanoman, dan Sugriwa.
Lagu tari Kecak diambil dari ritual tarian sanghyang. Selain itu, tidak digunakan alat musik. Hanya digunakan kincringan yang dikenakan pada kaki penari yang memerankan tokoh-tokoh Ramayana.
Sekitar tahun 1930-an Wayan Limbak bekerja sama dengan pelukis Jerman Walter Spies menciptakan tari Kecak berdasarkan tradisi Sanghyang dan bagian-bagian kisah Ramayana. Wayan Limbak mempopulerkan tari ini saat berkeliling dunia bersama rombongan penari Bali-nya.
Condong

Condong adalah tarian Bali yang sering dipentaskan sebagai pendahuluan untuk legong dan diiringi oleh semar pangulingan . Istilah ini juga merujuk ke karakter fiksi, representasi klasik pelayan wanita, yang ada di dalam tari condong, seperti tari legong, gambuh, dan arja.
Tari condong berasal dari istana di Bali pada pertengahan abad ke-19. Penciptanya tidak diketahui, tetapi sejarah rakyat mengacu bahwa ada pangeran dari Sukawati sakit parah mendapat penglihatan dua gadis cantik menari dengan anggun ditemani musik gamelan; setelah sehat kembali, pangeran ini mereka ulang tarian yang dia pernah lihat. Tarian ini awalnya menceritakan kisah dua bidadari bernama Supraba dan Wilotama. Semenjak dekade 1930-an, cerita diubah menjadi seorang raja atau ratu.
Pada pertunjukan modern, penari condong memainkan peran subjek. Koreografer Ni Ketut Arini menggambarkan penari condong sebagai potret seorang pelayan istana yang melayani raja, serta kagum akan kuasanya dan kecantikan putri sang raja.
Banyak gerakan yang merupakan versi sderhana dari tari legong yang beraneka ragam; dan memang condong dimasukkan ke dalam tari Bali dasar, juga dipelajari oleh anak-anak.
Ada beberapa usaha untuk mempertahankan tari condong di Bali. Salah satu usahanya adalah penyelanggaraan kompetisi untuk anak-anak yang melakukan tarian untuk nilai. Gerakan-gerakan tari condong telah diadaptasi menjadi kreasi seni yang lebih kekinian, termasuk panyembrama (I Wayan Berata; 1971), yang juga termasuk gerakan-gerakan legong.
Condong umumnya digunakan sebagai pendahuluan dari tari legong sehingga ditampilkan sebelumnya. Tari ini juga bisa ditampilkan sebelum tari gambuh atau arja; karakter condong cukup khas dibanding karakter yang lain. Karakter condong juga konsisten di seluruh cerita yang berbeda, sebagai representasi klasik dari pelayan wanita yang telah mengenalkan berbagai macam karakter putri, baik dari Bali ataupun bukan, termasuk Rangkesari, Ophelia, dan Miranda.
Dalam tarian yang menjadi awalan pertunjukan legong, penari condong memasuki panggung lebih dulu, menampilkan gilirannya. Penari condong umumnya gadis muda, dan gerakan-gerakannya merupakan, seperti istilah yang dikemukakan etnomusikologis Michael Tenzer, karakter yang "tajam dan intens". Ketika pertunjukan legong mulai, penari condong bisa menari bersama dengan penari legong menghadirkan tiap-tiap penari legong dengan kipas sebelum keluar panggung. Durasi rata-rata pertunjukan condong adalah sekitar 15 menit. Dalam bentuk legong lasem, penari condong kembali dengan mengenakan sayap gagak meramalkan kematian Raja Lasem.
Seperti tari legong, tari condong diiringi gaya gamelan semar pangulingan. Pengiringan musik ini mengambil bentuk rangkaian melodi pendek 16 ketukan, dalam irama gegaboran Pada tari condong yang dipentaskan sebagai pendahuluan untuk legong kraton, musik pengiring diganti ke irama batle.
Templat:Dance in Bali
Tari Barong

Tari Barong bagi masyarakat Bali adalah salah satu tarian yang cukup terkenal. Tarian yang berasal dari Bali ini bukan hanya sekedar sebuah tarian pertunjukan namun juga ada makna unsur-unsur kepercayaan di dalamnya. Tari Barong ini menceritakan tentang mitologis gambaran binatang beruang yang memiliki kekuatan gaib dan dianggap dapat melindungi manusia.
Tari Barong merupakan peninggalan kebudayaan pra-Hindu yang melambangkan pertempuran antara kebaikan (dharma) dan keburukan (adharma). Menurut keyakinan masyarakat Bali, khususnya yang beragama Hindu, kebaikan dan keburukan selalu berdampingan atau disebut juga sebagai Rwa Bhineda. Kata Barong berasal dari kata bahruang yang berarti beruang.
Namun menurut pendapat bahwa kata Barong itu berasal dari Jawa Kuno. Kedudukan Barong sebagai binatang mithos, perlukisan atau perwujudan dari binatang ajaib, binatang suci, suatu penciptaan dari nilai-nilai religious.
Kostum yang dipakai penari Barong adalah Ket atau Keket. Kostum ini merupakan gabungan antara singa, harimau, dan lembu. Pada badan Barong dihiasi ornamen dari kulit, potongan-potongan kaca dari cermin, dan dilengkapi bulu-bulu dari serat daun pandan. Barong ini dimainkan oleh dua orang penari, satu penari mengambil posisi di bagian depan memainkan gerak kepala dan kaki depan Barong, sedangkan penari kedua berada di belakang memainkan kaki belakang dan ekor barong.
Tari Barong menceritakan tentang pertarungan antara Barong dan Rangda, juga dilengkapi dengan tokoh-tokoh lainnya, seperti kera (sahabat Barong), Dewi Kunti, Sadewa (anak Dewi Kunti) serta para pengikut Rangda. Dalam tarian ini, Barong melambangkan kebaikan dimana penari menggunakan kostum binatang berkaki empat dan keburukan yang dilambangkan dengan Rangda, yaitu sosok menyeramkan dengan dua taring runcing mulutnya.
Tari Topeng

Tari Topeng adalah tarian yang penarinya mengenakan topeng. Topeng telah ada di dunia sejak zaman pra-sejarah. Secara luas digunakan dalam tari yang menjadi bagian dari upacara adat atau penceritaan kembali cerita-cerita kuno dari para leluhur. Diyakini bahwa topeng berkaitan erat dengan roh-roh leluhur yang dianggap sebagai interpretasi dewa-dewa. Pada beberapa suku, topeng masih menghiasi berbagai kegiatan seni dan adat sehari-hari.
Cerita klasik Ramayana dan cerita Panji yang berkembang sejak ratusan tahun lalu menjadi inspirasi utama dalam penciptaan topeng di Jawa. Topeng-topeng di Jawa dibuat untuk pementasan sendratari yang menceritakan kisah-kisah klasik tersebut.
Tari Topeng dapat merujuk kepada beberapa bentuk kesenian:
Di daerah Pulau Kalimantan, suku Dayak menggunakan topeng dalam Tari Hudog yang sering dimainkan dalam upacara keagamaan dari kelompok suku Dayak Bahau dan Modang. Tari ini dimaksudkan untuk memperoleh kekuatan dalam mengatasi gangguan hama perusak tanaman dan mengharapkan diberikan kesuburan dengan hasil panen yang banyak. Topeng yang digunakan berwarna hitam, putih, dan merah yang melambangkan kekuatan alam yang akan membawa air dan melindungi tanaman yang mereka tanam hingga musim.
Keberadaan topeng dalam masyarakat Bali berkaitan erat dengan upacara keagamaan Hindu, karena kesenian luluh dalam agama dan masyarakat. Tari Topeng Bali adalah sebuah tradisi yang kental dengan nuansa ritual magis, umumnya yang ditampilkan di tengah masyarakat adalah seni yang disakralkan. Tuah dari topeng yang merepresentasikan dewa-dewa dipercaya mampu menganugrahkan ketenteraman dan keselamatan.
Tari Topeng Cirebon adalah kesenian tari topeng yang berkembang di Cirebon, Jawa Barat.
Topeng Malang adalah kesenian tari topeng dari daerah Malang, Jawa Timur. Kisah yang dibawakan biasanya berasal dari kisah Panji yang menceritakan kisah asmara Raden Panji Asmoro Bangun (Inu Kertapati) dengan Putri Sekartaji (Chandra Kirana).
Lebih lazim disebut tari Reog Ponorogo, tari ini juga mengenakan topeng yang berasal dari Ponorogo.
Topeng Ireng adalah satu bentuk tradisi seni pertujukan yang berasimilasi dengan budaya lokal Jawa Tengah. Topeng Ireng yang juga dikenal sebagai kesenian Dayakan ini adalah bentuk tarian rakyat kreasi baru yang merupakan hasil metamorfosis dari kesenian Kubro Siswo.
Tari Gong

Tari Gong atau dapat disebut juga Tari Kancet Ledo adalah salah satu tarian Dayak Kalimantan Timur dan Kalimantan Utara, tepatnya dari suku Dayak Kenyah. Tarian ini ditarikan seorang gadis dengan gong digunakan sebagai alat musik pengiringnya. Tari ini biasanya dipertunjukkan pada saat upacara penyambutan tamu agung atau upacara menyambut kelahiran seorang bayi kepala suku.
Gerakan dalam Tari Gong mengekspresikan tentang kelembutan seorang wanita. Tari ini mengungkapkan kecantikan, kepandaian dan lemah lembut gerakan tari. Sesuai dengan nama tarinya, tari Gong ditarikan di atas sebuah Gong, diiringi dengan alat musik Sampe.
Tari Gong menceritakan kemolekan seorang gadis yang menari di atas sebuah gong, dimana gadis itu akan diperebutkan oleh 2 orang Pemuda Dayak. Kesederhanaan tari Gong terlihat pada gerak dan musik. Gerak pada tari Gong hanya beberapa segmen tubuh saja yang bergerak, serta bentuk gerakannya diulang- ulang pada saat penari menuju Gong, saat berada di atas Gong dan turun dari Gong. Tari Gong memiliki gerak kaki yang sederhana dalam melangkah dan ayunan tubuh dan tangan yang lemah lembut. Kostum yang digunakan sangat mewah karena terbuat dari manik-manik yang dirangkai menjadi motif – motif binatang seperti motif Kalung Aso (Naga Anjing), pola permainan musik yang mendukung tarian ini datar tidak terjadi pergantian iringan dari awal hingga akhir tari.
Dilihat dari gerak dan tatapan mata yang dimiliki lembut dan lincah karena disamakan dengan sifat seekor burung, di mana burung mempunyai sifat yang cepat, lembut dan lincah. Bentuk gerak dalam tari Gong ini tergolong sederhana, gerak yang merupakan ekspresi yang menirukan gerak hewan tiruannya seperti burung Enggang. Penari melakukan gerakan-gerakan yang sederhana dan mudah. Dalam gerak yang melambangkan hubungan manusia dengan burung Enggang terlihat dalam gemulai gerak tangan, tubuh dan kaki. Gerak pelan pada tangan mengibaratkan kepak sayap burung Enggang.
Penari Gong menggunakan busana berupa baju manik dan Taah, Taah merupakan Pakaian khas wanita yang terdiri dari kain beludru yang dihiasi manik-manik. Dipakai dengan cara dililitkan pada pinggang, yang masing-masing ujung tali dililitkan dan berhenti di pusar, serta perlengkapan lainnya yang digunakan Lavung atau Topi yang dibuat dari rotan dan terdapat corak-corak sesuai dengan corak baju dan Taah, dan kalung yang terbuat dari manik-manik yang berwarna dan gigi atau taring Macan, dan bulu burung Enggang yang dikenakan di kedua belah tangan penari.
Lucky Perdana

Lucky Perdana (lahir 8 April 1986) adalah pemeran, model dan politikus Indonesia. Ia dikenal luas berkat perannya dalam serial televisi yang berjudul Candy.
Lucky Perdana lahir pada 8 April 1986 di Banyuwangi, Jawa Timur. Ia merupakan putra pertama dari tiga bersaudara pasangan Bambang dan Puji K.
Lucky pernah menikah dengan Veronica tahun 2016. Mereka dikaruniai seorang anak, yaitu Almeer Mumtaaz Perdana pada 9 April 2018. Namun, pada akhir tahun 2020 Lucky mengumumkan bahwa dirinya telah bercerai dengan Veronica dan menikah dengan Lidi Brugman. Dari pernikahan yang kedua, Lucky dikaruniai dua orang anak, yaitu Zayn Kael Callisto dan Zayden Kai Callisto.
Canang sari

Canang sari (Balinese: ᬘᬦᬂᬲᬭᬶ) is one of the daily offerings made by Balinese Hindus to thank the Sang Hyang Widhi Wasa in praise and prayer. Canang sari will be seen in the Balinese temples (pura), on small shrines in houses, and on the ground or as a part of a larger offering.
The phrase canang sari is derived from the Balinese words sari (essence) and canang (a small palm-leaf basket as the tray). Canang itself consists of two syllables from the Kawi language: ca (beautiful) and nang (purpose).
Canang sari has some parts; there are peporosan, ceper, raka-raka, and sampian urasari. Peporosan or the core material is made from betel leaf, banana leaf, lime, gambier, prestige, tobacco and betel nuts. Material of peporosan symbolizes the Trimurti, the three major Hindu Gods. Shiva is symbolized by lime, Vishnu is symbolized by betel nut, and Brahma is symbolized by gambier. Canang sari are covered by ceper (a tray made from palm leaf) as a symbol of Ardha Candra. Raka-raka is topped with sampian urasari, which are in turn overlaid by flowers placed in a specific direction. Each direction symbolizes a Hindu God (deva):
A canang sari is completed by placing on top of the canang an amount of kepeng (the coin money) or paper money, which is said to make up the essence (the "sari") of the offering.
Canang sari is offered every day to Sang Hyang Widhi Wasa as a form of thanking for the peace given to the world; it is the simplest daily household offering. The philosophy behind the offering is self-sacrifice in that they take time and effort to prepare. Canang sari is not offered when there is a death in the community or family. Canang sari is also used on certain days, such as: Kliwon, Purnama, and Tilem.
치파오

치파오는 몸에 딱 맞는 형태의 옷이며, 치마에 옆트임을 주어 실용성과 여성미를 강조하였다. 기마만족이었던 만주족은 말타기와 활쏘기 등을 할 때에 편하게 활동할 수 있도록 옷을 개안하였다. 그 당시의 치파오는 현대와는 달리 소매가 넓었으며 옆트임을 내어 몸의 움직임과 탈의를 간편하게 했다.
치파오는 화려한 색상과 아름다운 디자인을 가지고 있다는 것이 특징이다. 치파오의 본래 형태는 발목을 넘는 길이의 옷이었지만 현대에서는 치마와 소매의 길이 등다양하다.
전통적인 치파오의 종류는 롱파오( 황제가 입던 용무늬를 수놓은 예복), 망파오(대신들이 입던 이무기 무늬를 수놓은 예복), 창푸파오(평상복)이 있었다.
하지만 오늘날의 치파오는 평상복인 창푸파오로 다른 옷들은 완전히 사라졌다.
순치 원년, 청나라가 수도를 베이징으로 옮기고 한족의 한복 착용을 금지하자 치파오가 중국에 유입되기 시작했다. 명나라 멸망후 만주족의 관습인 변발과 의복이 강제됨에 따라 한푸는 쇠퇴했다. 결국 한푸문화는 청나라 때 완전히 사라졌다.
청나라 중반에는 대부분의 한족이 이미 만주복식을 입었고, 한푸은 만족복식과 빠르게 합쳐졌다. 한족은 팔기제에 속한 사람들을 뜻하는 치런(旗人, 기인)이 입는 옷이라고 하여 치파오라 부르게 되었다. 즉, 한푸는 중국 인구의 대다수를 차지하는 한족이 아니라 소수 만주족에게서 유래한 것이다. 치파오와 한푸은 서로 관련이 거의 없지만 둘 다 중국 의류이며 패턴이 매우 유사하다. 청나라의 공식 의복은 순전히 만주족이었으며, 청나라의 공식 통치자들은 전통과 의복을 유지할 필요성을 강조하는 여러 칙령을 썼다.
요, 금, 원, 명나라 시대에 여진족은 주로 좌군 가운을 입었다. 만주족이 세관에 들어가기 전 입는 예복과 옷을 만주어로 '이지에'라고 부른다. 남성, 여성, 어린이가 일년 내내 입는 옷이다. 각 가운은 옷 전체에서 잘라낸 것이다. 기본 구조는 라운드 넥, 큰 플랩, 왼쪽 거싯, 4면 슬릿, 허리 밴드 및 말굽 소매이다. 명나라 의복의 무정형 직물의 직선 길이는 청나라 용의복과 유니폼의 기묘한 조각과 대조를 이룬다.
1911년 신해혁명 이후에 치파오는 서양식 의상의 영향을 받게 되면서 이전의 화려하고 복잡한 형태에서 간결한 디자인, 우아한 색으로 변했다. 치파오는 시대와 유행에 따라서 그 길이와 형태가 변화하였다. 1920년대 말에는 치마가 땅에 닿을 정도로 길이가 길어지고 옆트임이 허벅지까지 올라올 정도로 과감해지고 허리선이 더욱 강조되었다.
1930년대 초반에는 긴 것이 유행하면서 치마의 길이가 다시 길어져 땅에닿을 정도가 되고, 옷깃은 높고 소매는 길게 하여 입었다. 치마의 옆 트임은 허벅지까지 올라오게 되었다. 1940년대에는 치파오의 실용성이 강조되며 길이가 다시 짧아지면서 종아리까지 올라갔고 장식을 배제하고 단순한 형태가 주를 이루었다.
1960년대 다시 짧은 것의 민소매 형식의 치파오가 등장하기도 하였다. 또한 세계적으로 독창성과 아름다움이 인정받으면서 국제 패션 대회를 휩쓸었다. 치파오는 홍콩, 타이완, 화교 등을 중심으로 계속해서 발전했고 다양한 디자인과 옷감으로 중국 예복으로 자리잡았다.
1990년대 스트리트 파이터 2가 폭발적인 인기를 끌자 그 게임에 등장하는 여성 격투가인 춘리가 치파오에 팬티스타킹을 같이 착용하고 나온 모습에 착안되어 이후 치파오에 팬티스타킹이 필수적으로 따라가게 되었으며 여성들 대부분이 마치 습관처럼 치파오를 입을 때 꼭 팬티스타킹을 신게 되었다.
치파오가 유행하기전에는 청나라 이전부터 한족의 오랜 전통 의상이었던 한푸(汉服)가 유행하였다.
석주선

석주선(石宙善, 1911년 9월 17일~1996년 3월 3일) 은 대한민국의 복식사학자, 민속학자이다. 본관은 광주(廣州)이며, 호는 난사(蘭斯)이다. 석주명의 여동생이다.
평생을 바쳐 한복 연구에 매진한 선구적인 한복 연구가이다. 1952~58년 수도여자사범대학 교수, 1958~76년 동덕여자대학교 교수를 지냈고, 1977년 단국대학교 대학원 교수로 재직하면서 1981년 개인소장품 3,365점과 도서 3,000여 권을 단국대학교에 기증, 단국대학교부속 석주선기념민속박물관이 설립되어 관장을 맡았다. 한국복식사학자로서 8·15해방 직후부터 민속유물을 조사·수집·정리하여 최초로 유형·무형 문화재가 되게 했고, 특히 조선 중·후기의 복식과 장신구를 정리·보존하는 데 큰 역할을 했다.
1911년 평안남도 평양에서 아버지 석승서와 어머니 김의식 사이에서 3남 1녀 중 외동딸로 태어난 석주선 여사는 1930년 평안남도 평양 명륜여자고등보통학교를 졸업하고 이후 옷을 공부하기 위해 일본으로 건너가 1941년 일본 도쿄(東京) 고등양재학원을 졸업하고, 8·15 광복 전까지 도쿄 고등양재학원의 교수로 재직하였다. 1950년까지는 국립과학박물관 공예연구실장을 지냈으며 항상 후학 교육 시 실증적인 유물을 뒷받침하여 가르쳤던 것으로 알려져 있다.
석주선 박사는 일생을 통해 연구하고 수집한 전통복식 및 민속 유물 3,365점을 기증하였는데 특히 17세기 순조의 삼녀 덕온공주의복(중요민속자료 제1호), 심동신금관조복(중요민속자료 제2호), 항아당의(중요민속자료 제213호), 광해군비 중궁 유씨의 당의(중요민속자료 제215호) 등 당의와 생활유품 같은 국가지정 중요민속자료를 보관하다 단국대학교에 기증하였고 단국대학교는 1981년 5월 2일 별도의 박물관을 세워 ‘석주선기념민속박물관’을 개관하였다.
1967년 11월 3일 개교 20주년 기념일을 맞아 ‘단국대학교 부속 박물관’으로 개관하였던 단국대학교 박물관과 1999년 3월 ‘석주선기념박물관(石宙善紀念博物館)’으로 통합되었다.
석주선 기념박물관은 그녀가 기증한 한복을 바탕으로 중앙박물관과 합치면서 동아시아 고전미술에 대한 연구를 펼치고 있다. 전통복식과 민속유물 3365점으로 출발, 현재는 9421점의 국내 최대 복식자료를 수장한 박물관답게 귀중한 문화재가 소장돼 있다.
1961∼1977년 문화재 위원(문화부), 1981∼1986년 방송 자문위원(한국방송공사), 1983∼1995년 영정 심의위원(문화체육부), 1986∼1995년 민속자료평가 심의위원(국립민속박물관), 1983∼1995년 여성솜씨 전시회 심사위원(서울특별시), 1987∼1995년 신사임당 심사위원(주부클럽연합회), 1983∼1995년 한국 전통미술인회 자문위원 및 고문 등을 두루 역임하였다.
1996년 3월 3일 충청남도 천안에서 숙환으로 사망하였다.
조선구마사

《조선구마사 - 괴력난신의 시대》(朝鮮驅魔師)는 2021년 3월 22일부터 2021년 3월 23일까지 방송되었던 SBS 월화 드라마였는데 프로그램 기획서에 당초 16부작 미니시리즈로 기획되었지만 역사 왜곡 시비 문제로 인하여 2회까지만 방영하고 종영되었다.
역사왜곡으로 악명높아 많은 비판을 받았다.
2021년 3월 22일 방송된 1화에서 극 중 충녕대군이 의주의 기생집에서 외국인 사제와 통역사에게 중국의 전통 음식인 월병과 피단(달걀이나 오리알을 삭힌 음식), 중국식 만두 등을 대접하는 장면이 나와 역사 왜곡 논란이 일고 있었다. 제작진은 "명나라 국경에 가까운 지역이다 보니 ‘중국인의 왕래가 잦지 않았을까’ 하는 상상력을 가미하여 소품을 준비했다"고 입장문을 밝혔으나, 이러한 해명은 더 큰 논란을 불러 일으켰다. 역사적으로 간도는 명나라의 국경 지대였던 적이 없으며 당시 여진족, 조선인 등이 거주하고 있었다. 또한 국무당의 도무녀인 무화가 입은 의상이 중국 드라마에서 나온 무녀의 의상과 거의 비슷하다는 지적이 나왔다.
뿐만 아니라 태종이 환각을 보고 백성들을 도륙하는 장면과, 충녕대군(세종대왕)이 시종처럼 구석에 서서 천주교 신부에게 술을 따르는 장면, 충녕대군이 호위무사에게 "자신의 6대조인 목조(태조 이성계의 고조부)께서도 기생에 빠져 강원도 삼척으로 야반도주하셨던 분이신데 그 피가 어디 가겠느냐"고 비하하는 장면, 백성들이 최영 장군이 충신이면 다른 충신들 다 얼어 죽었겠다고 비하하는 장면, 연변 사투리를 쓰는 인물이 농악무를 보여주는 장면 등도 역사 왜곡으로 지적 받았다.
3월 23일 오후 기준으로, 대한민국 방송통신심의위원회와 SBS 시청자 상담실에선, 조선구마사와 관련된 민원이 1,700개 이상에 달했다. 또한 청와대 국민청원에서는 조선구마사의 방영을 즉각 중단하라는 청원이 올라왔고, SBS 시청자 상담실에 접수된 프로그램 중 '조선구마사'에 대한 애로 사항 건수는 무려 170여건에 이른다. 3월 24일에는 서경덕 성신여자대학교 교수 등이 이와 같은 극 중 장면에 대해 비판했다.
경상북도 문경시는 드라마 조선구마사 제작비 지원을 중단하고 제작사 측에 인센티브를 환수할 것을 명령했다. 또한 전라남도 나주시는 드라마 세트장 사용 허가를 취소하고 SBS 측에 나주시 협찬 로고 삭제를 요구했다. 전주이씨종친회는 성명을 내고 "SBS가 실존 인물의 이름을 그대로 사용하면서 역사적 사실을 왜곡한 드라마를 방영하여 대다수의 대한민국 국민들과 세계인들에게 잘못된 역사 왜곡을 가질 수 있다는 사실에 우려를 표한다. 이에 우리는 SBS에 '역사 왜곡 동북공정 드라마'인 조선구마사의 방영을 중단할 것을 요구한다."고 밝혔다.
3월 24일에는 삼성전자와 KT, LG생활건강 등 다수의 기업이 광고를 철회했고, 26개 기업이 협찬을 중단한다고 밝혔다. 또한 한복 제작 업체인 나래솔은 3월 25일에 SNS 공식 계정을 통해 "나래솔은 그동안 드라마 조선구마사에 등장하는 조선의 정통 궁중 의상 제작에 협조했으나 역사 왜곡 논란을 고려하여 한복 협찬을 중단한다."고 밝혔다.
SBS 드라마본부는 "3월 29일과 30일 방송 내용을 전면 재정비 차원에서, 약 1주일간 결방한다"고 밝혔다. 하지만 SBS는 3월 26일에 "이번 사태의 심각성을 깊이 인식하여 ‘조선구마사’ 방영권 구매 계약을 해지하고 방송을 취소하기로 결정했다"고 발표했다. 이어서 "SBS는 본 드라마의 방영권료 대부분을 이미 선지급한 상황이고, 제작사는 80% 촬영을 마친 상황" "방송사와 제작사의 막대한 경제적 손실과 편성 공백 등이 우려 되는 상황이지만 SBS는 지상파 방송사로서의 가장 중대한 책임감을 느끼며 방송 취소를 결정했다"고 밝혔다. 또한 제작사도 조선구마사의 해외 판권 독점 계약을 취소하기로 결정했다.
중국 IT 기업 텐센트에서 운영하는 동영상 스트리밍 웹사이트 'WeTV'가 '조선구마사'를 소개하면서, 조선민주주의인민공화국(DPRK, Democratic People's Republic of Korea)이 건국된 역사적 사실에 바탕을 두었으며, '바티칸이 불교 국가인 고려를 대체하기 위해 조선의 건국을 지지했다'고 설명한 사실이 밝혀짐에 따라 논란이 되었다. 이후 조선구마사 측은 번역 오류를 수정하겠다고 밝혔다.
역사 왜곡 논란에 이어 중국 자본이 투입되었다는 의혹이 제기되었으나, 이에 대해 SBS 드라마본부 측에선 사실이 아니라고 해명했다.
옷소매 붉은 끝동

《옷소매 붉은 끝동》(영어: The Red Sleeve)은 2021년 11월 12일부터 2022년 1월 1일까지 방송된 MBC 금토 드라마이다. 강미강 소설가의 동명 원작을 극화하였다. 이준호가 이산(정조) 역, 이세영이 성덕임(의빈 성씨) 역, 이덕화가 영조 역으로 출연하였다.
조선시대 실존 인물 정조와 의빈 성씨의 사랑이야기를 바탕으로 로맨스물 특유의 독창적인 세계관을 구축하여, 자체적으로 완성도에 기대가 높아 SBS와 MBC 등 두 양사간의 금토드라마 시청률과 화제성을 선점하기 위해, 북미와 유럽, 일본 등 동아시아 국가를 비롯한 전 세계 30여개 국에서 판권 계약을 체결하여, 2021년 4분기 방영작으로 가닥을 잡은 바 있다.
MBC 드라마 《이산》(방영: 2007. 9.~2008. 6.) 이후 14년 만에 정조, 성덕임(의빈 성씨)의 생애를 소재로 하였다. 드라마는 섬세한 감정선 묘사와 함께 우리 한복, 궁중 한옥 등 사극물 특유의 한국적 정서에 어울리는 독특한 소재 선택과 작품성과 대중성까지 인정받은 로맨스 사극 드라마로 방송통신심의위원회가 주관하는 이달의 좋은 프로그램상을 수여 받기도 하였다.
내용
출처
호텔신라

호텔신라(영어: Hotel Shilla)는 대한민국의 관광업체로, 삼성그룹의 관광 계열사이다. 면세유통사업, 호텔사업 및 생활레저사업을 운영중이다. 1973년 2월 14일 삼성그룹 내 호텔사업부 창설을 필두로 하여 서울, 제주에 호텔을 건립하고 2006년부터 중국 쑤저우 신라호텔을 위탁 운영을 시작했다. 개관 이후 각종 정상회담이 열리고 있다.
2013년 11월 1일 경기도 화성시 노작로 161 (반송동)에 지상 29층 규모로 개관하였으며 286개 객실을 갖추고 있다.
2014년 10월 1일 서울특별시 강남구 언주로 517 (역삼동)에 지상 16층/지하 5층 규모로 개관하였으며 306개 객실을 갖추고 있다.
2015년 3월 1일 제주특별자치도 제주시 노연로 100 (연동)에 지상 12층/지하 2층 규모로 개관하였으며 301개 객실을 갖추고 있다.
2015년 5월 1일 서울특별시 서대문구 충정로 76 (미근동)에 지상 27층/지하 3층 규모로 개관하였으며 319개 객실을 갖추고 있다.
2015년 7월 15일 울산광역시 남구 삼산로 200 (달동)에 지상 22층/지하 3층 규모로 개관하였으며 335개 객실을 갖추고 있다. 인근에 롯데시티호텔 울산이 위치해 있다.
2015년 9월 1일 서울특별시 마포구 마포대로 83 (도화동)에 지상 26층/지하 3층 규모로 개관하였으며 383개 객실을 갖추고 있다.
2015년 12월 22일 서울특별시 종로구 삼봉로 71 (수송동)에 지상 19층/지하 4층 규모로 개관하였으며 339개 객실을 갖추고 있다.
2016년 2월 1일 서울특별시 동작구 시흥대로 596 (신대방동)에 지상 21층/지하 4층 규모로 개관하였으며 310개 객실을 갖추고 있다.
2016년 7월 11일 충청남도 천안시 서북구 동서대로 177 (성정동)에 지상 17층/지하 2층 규모로 개관하였으며 309개 객실을 갖추고 있다.
2020년 4월 1일 서울시 강남구 영동대로 506 (삼성동) 지상 21층/지하 3층 규모로 개관하였으며 309개 객실을 갖추고 있다.
글로벌 호텔 체인 브랜드로 베트남 다낭에 이어 미국, 중국, 인도네시아 등 10개 도시 진출을 계획하고 있다
https://www.shillamonogram.com
2011년 4월 12일 한복 디자이너 이혜순이 서울 신라호텔 1층 뷔페 레스토랑 더 파크뷰에 한복을 입고 입장하려 하자 직원이 “위험한 옷”이라면서 출입을 거부하여 신라호텔에 대한 거센 비판이 제기됐다.
https://biz.chosun.com/site/data/html_dir/2011/04/14/2011041400767.html
이혜순은 《스캔들: 조선남녀상열지사》, 《쌍화점》 등에서 출연자들의 한복을 만든 디자이너였는데 당시 신라호텔은 한복과 트레이닝복 차림을 한 고객의 출입을 금지하고 있었다. 이로 인해 신라호텔 홈페이지는 항의글로 서버가 폭주했다. 신라호텔측은 공식적으로 사과문을 올리는 한편 이부진 사장이 이혜순에게 직접 사과한 것으로 알려졌다. 이러한 소식은 외신으로까지 퍼져나갔다. AFP통신은 "한국의 최고급 호텔에서 자국의 전통의상을 입지 못하게 하는 일이 일어났다"고 보도했고 이 보도를 인용한 다른 국가들의 언론들도 보도했다. 신라호텔은 2004년 일본 자위대 창설 기념행사에서 기모노 출입을 허용한 일이 알려지면서 누리꾼의 비난을 받기도 했다. 논란 이후 신라호텔측의 정책 수정으로 뷔페식당의 한복 입장이 가능하게 되었다.
첩지머리

첩지(疊紙)는 한복에서 족두리나 아얌 등 머리장식을 할 때 머리를 고정하기 위해 착용하던 머리 장식을 말한다. 첩지는 머리를 단정하게 하기 위해 머리 정 가운데에 꽂았다. 첩지를 착용하려면 가운데 가르마를 타고 뒤로 빗어넘겨 목덜미에서 하나로 묶은 다음 첩지를 가르마 중앙에 얼고 양쪽 끈을 묶었다. 조선 시대 왕비는 용의 모양을 한 용첩지를 당의와 함께 착용했고 상궁들은 옥색 저고리와 남색 치마에 견마기를 입고 머리 장식인 개구리 모양의 첩지를 머리에 달았다.
첩지는 양반 여성을 상징적으로 드러냈으며 한편으로는 여성을 옥죄는 하나의 상징이었다.
조선 중기에 들어 머리 장식이 더욱 화려해지고 부녀자들 사이에서 다리 머리가 유행하면서 금 ·은 ·구슬·옥 등으로 만든 머리 장식으로 자신의 화려함을 표출했으며 이에 따라 첩지에도 더욱 화려한 장식을 쓰는 움직임이 가속화된다.
첩지는 정조의 가체금지령(加髢禁止令) 이후 장려되었다. 현대 한국의 사극에서는 2010년대 이후로 당의를 입을때 족두리가 아닌 첩지를 하는 고증오류가 마다하게 퍼져 있다. 또, 기록에 따른 모양의 첩지가 아닌 해괴한 모양으로 사극 드라마에 자주 등장한다.
원피스

원피스(영어: one piece dress 또는 dress, frock, gown, 문화어: 달린옷, 외동옷)는 윗옷과 아래옷(주로 원피스)이 이어진 한 벌짜리 옷을 가리킨다. 일본어권과 한국어권에서는 뜻이 변질돼 “상·하의가 한 벌로 이어진 옷"을 의미하는데, 영어로는 주로 dress(one piece)라고 한다.
아동복, 여성용 외출복이나 실내복, 임부복, 단체복이나 제복, 간호사 등의 근무복, 특별한 의식에 입는 예복, 다른 옷 위에 덧입는 작업복 등 용도는 다양하다. 일상복으로 입는 경우 봄, 여름, 가을 동안에는 원피스 하나만으로 외출복이 되지만, 겨울에는 그 위에 외투를 걸쳐 입는 경우가 더 많다.
서구식 의복이 보편화되면서 한국인이 일상 생활에서 잘 입지 않게 되었던 전통 한복을 개량하여 위아래가 달린 원피스 형태로 만든 제품이 나오기도 했다. 이렇게 한복을 원피스 형태로 바꾸어 세계에 널리 알린 디자이너로는 이영희가 있다.
일본 전통 의상인 기모노(일본어: 着物, きもの)는 기본적으로 아래위가 나뉘지 않은 한 벌짜리 옷이다. 최근에는 기모노 원피스라는 이름으로 간편화된 의상이 나오고 있으며, 일본 젊은 층을 중심으로 유행하는 로리타 패션 아이템이 주로 원피스 형태를 띠고 있다.
Geyperman

Geyperman was the name of a Spanish action figure manufactured by the company Geyper during the 1970s.
Geyper, although a Hasbro licensee, used Palitoy's product line as the basis for their outfits. The figure itself was a combination of various Hasbro molds, using talker style torsos (screwed together, rather than a single mold). The first version had the head of the first G.I. Joe figures, with flocked hair, with or without beard, and was available from 1976 to 1979. Later, the Eagle-Eye head mold with fixed eyes was released in Spain only. This was the transitional model and was available from 1978 to 1980, with flocked hair and no beard, and the colour of the skin is lighter than the model of second wave 1980-1982, which was darker and came with or without beard, and a body that didn't have the inscriptions Geyper (made in Spain), which the previous models had.
There are a few examples of Geyperman packages; one can see from the Radio BackPack comparison that even the logo was inspired directly by Palitoy's "Action Man". They also included a "star" scheme similar to Action Man, for mail-in equipment/figure offers.
In most cases, closed box packages included a photo of the item in use, but some like the radio, used painted artwork to display the item.
This type of packaging is very close to that used by both Palitoy and Hasbro, for Action Man and G.I. Joe respectively. The graphics were usually original Hasbro artwork, modified in some instances. This type of packaging was ideal in terms of the child seeing exactly what he would receive.
The outfit box artwork was almost identical to that of Palitoy's line. The following are uniform set graphics, attached to the left side of the box. The box itself was the same format as the sabotage set; black frame, with yellow carding & blister pack to retain items. The back of the box illustrated the range of outfits and accessories offered for sale by Geyper.
Geyper also offered outfits in a smaller package, with the items enclosed in a plastic bag inside a closed box. The Cowboy and "Indian" (Native American) sets are examples of this type. The back of the packages have photo illustrations of the other; Cowboy shows native American, and vice versa.
Geyper offered budget carded accessory packs containing just a few items to augment one's collection at a reasonable price for children to afford themselves. The back of the card illustrated other items or outfits offered by Geyper.
In 1964, Hasbro toy company's first "action figure" was introduced with the name of G.I. Joe. They were 12" tall and represented the four branches of the military: Army, Navy, Air Force & Marines. The toyline was dedicated to one character named G.I. Joe and later on, the line featured vehicles, accessories, talking soldiers and six foreign soldiers.
The original 12-inch G.I. Joe was licensed to several countries:
The nineties Action Man was released by Hasbro International for the European market in uniform packaging, no longer licensed to individual companies.
The Seven

"The Seven" is the 123rd episode of the NBC sitcom Seinfeld. This was the 13th episode for the seventh season, originally airing on February 1, 1996. In this episode, Elaine and Kramer turn to Newman to resolve a dispute over which of them is rightful owner of a bike, George wants to name his first child Seven, and Jerry dates a woman who seemingly never changes her clothes.
Elaine strains her neck trying to get a bike down from the wall in an antiques store. Jerry had been oblivious to Elaine's struggles, as he was working on getting the phone number of a woman, Christie. Elaine impulsively vows to give the bike to whoever fixes her neck. Kramer claims to be skilled in shiatsu technique and relieves her aching neck. He then demands the bike despite it being a girl's model. Elaine reluctantly gives it to him, but the next day, her neck pain returns worse than ever, so she demands the bike back. Kramer refuses. They appeal to Newman as a neutral third party to resolve the dispute. He declares that they should cut the bike in half, so Elaine and Kramer can both have it. Elaine scoffs at the proposal, whereas Kramer tells Newman to give the bike to Elaine, saying he would rather it belong to her than be destroyed. Newman gives the bike to Kramer, stating that the bike's true owner wouldn't want it destroyed.
Kramer starts keeping a record of what he takes from Jerry's fridge, asking Jerry to bill him. At the end of the week, the bill is more than he can pay, so he sells the bike to Newman. Finding Newman riding the bike on the street, Elaine tries to reclaim the bike by grabbing his scarf as he rides away.
George tells Susan that he wants to name his future firstborn child Seven (after Mickey Mantle's jersey number) but Susan finds the name ridiculous. When Susan tells her expectant cousin Carrie and her husband Ken about the argument, they love the name and decide to give it to their child. Feeling that the name will lose its appeal if it is not unique, George follows them to the hospital as Carrie is going into labor, to no avail trying to get them to switch to a different name.
Jerry is mystified that Christie is wearing the same dress every day he sees her. When he wrangles a visit to her apartment, he sees a 1992 photo of her wearing the same outfit. Consumed with curiosity, he starts rummaging through her closet looking for other outfits. She catches him and insists that he leave. The next day she breaks up with him over the phone, denying his pleas for an in-person breakup.
The man in the photo with Christie is episode co-writer Alec Berg.
Newman's means of determining the bike's rightful owner is based on the Judgment of Solomon, a Biblical story in which Solomon determined which of two women is the mother of a child.
The ending of the episode's George story was abbreviated during editing. Among the cuts were George telling the hospital staff that he is the father of Carrie's child so that he can fill out the paperwork which identifies the child's name, and a scene in which Jerry and Susan admire the infant Seven while George continues to brood.
Монгол гутал

Монгол гутал нь Монголчуудын уламжлалт хувцасны нэг юм. Монгол гутал бусдаас ялгагдах онцлог нь утга учиртай. Энэ нь ээтэн хошуу, оймс хоёрын хоорондох агаар өвөлд дулаан, зунд сэрүүн байлгах үндэслэлтэй. Энэхүү гутал нь маш өндөр уулархаг нутагт илүү зонхилно. Харин Монголчууд тал хээр нутагт малаа дагаж ашиг шимийг нь хүртэж амьдардаг хүмүүс тул хэт ээтэн хоншоортой гутал нь тохиромжтой биш юм. Одоогоор 143 төрлийн Монгол гутлын хэлбэр дизайнууд мэдэгдээд байна.
Монголд дэлхийн хамгийн том, 9м өндөр, 6м урт, 2м өргөнтэй монгол гутлыг бүтээсэн бөгөөд уг гутлыг хийхэд 225 ширхэг үхрийн арьс, 4500 метр олс, 120 кв.метр эсгий, 72 кв.метр поролон, 13 куб.метр мод, 300 литр цавуу, 180 кв.метр брезент тус тус оржээ.
Гутал

Гутал нь хөлийн гадуур хувцас юм.
Гутлыг чухам яг хэзээ зохиосон нь тодорхойгүй гэнэ. Одоогоос мянга мянган жилийн өмнө хүмүүс авласан ангийн арьсаараа хөлөө хучин өмссөн нь гутлын анхдагч гэж хэлж болно. Чухам тэр үеэс гутал өнөөг хүртэл улс үндэстэн бүхэнд, үеэс үед, соёлоос соёлд өөрчлөгдөн хөгжсөөр хүний амьдралд байр сууриа эзэлжээ.
Алтан овооны хүн чулуу

Алтан овооны хүн чулуу нь Алтан овооны дэргэд дахь дундад зууны үеийн хүн чулуун хөшөө.
Сүхбаатар аймгийн Дарьганга сумын төвийн зүүн хойно дөрвөн хүн чулуун хөшөө бий. Эдгээрийг нутгийн ард олон “ноён, хатан, хүү, бэр” хөрөг хэмээн нэрлэж хадаг тавин идээ, цагааныхаа дээжийг өргөж хүндэлсээр иржээ.
Дурдсан хөргүүдийг анх 1927 онд Зөвлөлтийн судлаач В.А.Казакевич, Монголын эрдэмтэн, судлаач Н.Сэр-Оджав /1961 онд/, Д.Баяр /1981-1985 онд/ давтан судалж удаа дараа хэвлэн нийтэлсэн байна. Харьцуулсан судалгааны дүнд эдгээр хөрөг нь ХIII-ХIV зууны монголчуудын бүтээсэн дурсгал болох нь нэгэнт тогтоогджээ.
Энэхүү дөрвөн хөргийг өөрөөр төрлийн, өнгө зүс ялгаатай чулуугаар харилцан адилгүй ур чадвар гарган хийсэн боловч ерөнхий хэлбэр байдал дүрсэлж гаргасан хувцас эд хэрэглэл нь нэгэн цаг үе, нэг соёлын хүрээнд хамаарахыг илтгэнэ. Ноён хэмээх хөргийг цайвар, бусад хөргийг шаргал саарал, улбар өнгөтэй гантиг болон галт уулын гаралтай чулуугаар урлан хийжээ.
Эдгээрийн нэгээс бусдын толгой хугаран алга болсон агаад В.А.Казакевичийг очиж үзэх үед Ноён хөргийн толгой байсан нь түүний нийтлүүлсэн гэрэл зураг, тэмдэглэлд хадгалагдан үлджээ. Эдгээрийн нэн тэргүүн нүдэнд тусах нийтлэг байдал нь бүгдийг түшлэгтэй исэр сандалд суусан байдлаар хийсэн явдал юм. Ноён хөрөг хэмээн алдаршсан хамгийн том хөргийн ноёны заларч буй исэрийг зөрүүлдэг хөлтэй, түшлэгийн арын самбарт бадамцэцгэн хээгт овойлгон цоолборлож хоёр гарын түшлэгийг элдэв сийлбэр хээгээр чимэглэжээ.
Дээл нь зөв тийш дарж товчилдог, ташуу энгэр, нарийн ханцуй, урт хормойтой уужим халхгар бөгөөд нугалаасыг тун бодитой нарийн дүрсэлсэн. Тухайлбал, ноён хөргийн дээлийн заамыг хоёр эмжээртэй хатан хөргийн хийг хоёр нарийн, нэг өргөн нийт гурван эмжээртэй хийсэн нь ХIII-ХIV зууны монгол хаад хатдын хөрөг зурагт эр, эм хүний дээлийн ялгааг тодотгон гаргасан байдагтай яг дүйдэг. Ноён хөргийн дээлийг дал мөрөн дээгүүр нь толгойд углаж өмсөх, шашны зан үйлийн “додиг” хэмээх өмсгөлийн хэлбэрээр угалз гарган чимэглэсэн. Түүнээс гадна энэ хөргийн дээлийн хормойн өвдөгцөө голоороо усны долгион хээтэй өргөн тууз гаргажээ. Хөргүүдийн хормойн дороос гутлын хамрыг цухуйлган дүрсэлсэн, ихэнх хөргийнх мөлгөр хоншоортой, уллагаатай байх ба харин хатан хөргийн гутал яльгүй ээтгэр хоншоортой байна.
Эр хүний дүрстэй хөргүүдэд бүс, бүснээс зүүж хоёр ташаа дамнуулан унжуулсан хавтага сав, хутга, сэтгүүр мэтийн зүйл товойлгож урласан. Харин эмэгтэй хүний хөргийг бүсгүйгээр урласнаас гадна биеийн галибар төрхч эмэгтэй хүн гэж ялгагдахаар дүрсэлжээ. Нутгийнхан “бэр” хөрөг хэмээн нэрлэдэг.
Эдгээр хөргийг чулуу овоолон хийсэн булш мэт дүгрэг байгууламжийн голд байрлуулсан байна. Харин үүрэг зориулалтын хувьд эдгээр нь булш биш мөн адил тахил шүтээний чанартай зүйл болох нь судалгаанаас тодорхой болжээ. НТ-ын XIII-XIV зууны Монголын дундад үед хамаарна.
Шонх Таван Толгойн хүн чулуун хөшөө

Дорнод аймгийн Халхгол сумын төвийн өмнө 7 км зайтай Шонх Таван Толгой нэртэй газарт хоёр хүн чулуу байсан бөгөөд нэг нь Монголын Үндэсний Музейд үзмэрт хадгалагдаж байгаад одоо Чингис Хаан Үндэсний музейн үзэсгэлэнгийн танхимд хадгалагдаж байна. Цагаан өнгийн гантиг чулуугаар хийсэн түшлэгтэй исэр сандалд заларч буй эр хүний дүрсийг тун уран чадварлаг цоолборлон урласан, эвдэрч хэмхэрсэн зүйл бараг үгүй бүтэн сайнаараа байгаа нь тун онцлог юм. Зүүн гартаа урт иштэй цомбон хундага барьж баруун гараа сандлын тохойвч дээр тавин суужээ. Шанаархаг өргөн нүүр, жирэвгэр хөмсөг, жартгардуу том нүдтэй бөгөөд бөмбөгөр оройтой, зузаан хүрээтэй, оройдоо жинс, ардаа залаа бүхий дүгрэг малгай өмсч хоёр чихний араар багцалж боосон шибилгэр гэзэг унжуулжээ.
Дээлийнхээ гадуур богино ханцуйтай урт хормойтой, хоёр ташаандаа оноо бүхий хувцас давхарлан өмссөн нь ганц өргөн эмжээртэй, зөв ташуу энгэртэй ба үүний хормой дотуур өмссөн дээлийнхээс арай богино болохыг тун бодитой илэр¬хийлжээ. Баруун ташаандаа мөлгөр булантай, зүүн ташаандаа дөрвөл¬жин хэлбэртэй хавтага зүүсэн нь онооны завсраар цухуйж харагдана. Хөлдөө шовгордуу хоншоортой, нимгэвтэр ултай гутал өмссөн нь хормойн дороос цухуйж сандлын дорхи тавцанд гишгэсэн байна. Сандлын хөл хоорондоо зөрөлдсөн ба уулзвар дээр нь цэцэг хэлбэрийн тав гаргаж түшлэгийн арыг цэцгэн хээгээр чимжээ. Анх бүтэн байхдаа дээл хувцасны цээжин хэсгээр битүү хээ угалзтай байсны бүдэг ором мэдэгдэх ба ерөөс энэ хөрөг хүний зүс царай, бие бялдрын хэмжээ харьцааг нарийн сайн илэрхийлж уран чадварлаг дүрслэгдсэнээрээ нэн онцгой. Энд дүрсэлсэн хувцас, гэзэг, эд юмс, сандал суудал зэрэг нь ХIII - ХIV зууны дурсгал болохыг гэрчилнэ.
Gonchigiin Bumtsend

Gonchigiin Bumtsend (Mongolian: Гончигийн Бумцэнд; 11 September 1881 – 23 September 1953) was a Mongolian revolutionary who held several high level positions within the Mongolian government in the 1940s and early 1950s. He was Chairman of the Presidium of the State Little Khural (titular head of state) of the Mongolian People's Republic from July 1940 until his death, 1953.
Bumtsend was born on 11 September 1881 in Züünbürenhanuul Hoshuu, Tüsheet Khan Province (present day Yeröö district, Selenge Province). The son of a poor herding family, Bumtsend taught himself to read and write Mongolian script at age 13 and helped illiterate herdsmen in his area write petitions to the government. In his youth he worked as a woodworker and a cart driver at a horse relay station. During the Bogd Khanaate he worked as a laborer in Khüree (present day Ulaanbaatar).
Bumtsend made his first contact with Mongolian revolutionaries in 1920 while working for the administration of his local hoshuu. He helped collect winter clothing for the partisan army and was involved in propaganda work. He was made a unit commander in the Mongolian partisan army commanded by Damdin Sükhbaatar during the Mongolian Revolution of 1921 and played a role in the defeat of the Chinese garrison at Kyakhta in March 1921. After Mongolian partisans and Soviet Red Army troops successfully entered Khüree in July of that year, Bumtsend's unit participated in several mop up guerrilla operations against remnants Baron Roman von Ungern-Sternberg's forces. His unit then suppressed counterrevolutionary uprisings in eastern Mongolia.
He joined the Mongolian People's Revolutionary Party in 1923 and spent much of the 1920s working as a police chief while strengthening the administrative structures of the revolution in his home district. Through most of the 1930s he supervised cooperatives in Selenge Province and, as head of the local party cell, was directly involved in efforts to expropriate property of local nobles and the expel Chinese traders from the country.
Bumtsend was chosen to serve as chairman of the Presidium of the State Small Khural (titular head of state) at the Tenth Party Congress in 1940. It was an honorary role, with power residing in the hands of the prime minister, Khorloogiin Choibalsan. He became a member of the country's Politburo in 1943 and chairman of the Great Khural in 1951. He died in office on September 23, 1953, aged 72.
He was twice awarded the Order of Sukhbaatar and received the Soviet Order of Lenin.
Ivan-Arakhley Lake System

Ivan-Arakhley Lake System (Russian: Ивано-Арахлейские озёра) is a group of fresh water bodies in the Chita District, Zabaykalsky Krai, Russia. The villages of Arakhley, Tasei and Preobrazhenka are located near the lakes.
The lakes are a tourist attraction and there are holiday cottages and resorts near them. They are located within the Ivano-Arakhley State Natural Landscape Reserve (Zakaznik), a protected area of regional significance created in 1995, covering an area of 210,000 ha (520,000 acres).
The lakes lie at the southeastern end of the Vitim Plateau. As a group, they are also known as "Beklemishev Lakes" (Russian: Беклеми́шевские озёра) since they stretch roughly from SW to NE for about 80 km (50 mi) along the Beklemishev Depression. "Chita Lakes" (Russian: Чити́нские озёра) is another alternative name, because the lakes lie very close to Chita, about 50 km (31 mi) to the west of the city.
The lake system includes 6 large lakes with a water surface of more than 10 km (3.9 sq mi): Arakhley, Shaksha, Irgen, Ivan, Tasei and Bolshoy Undugun. Arakhley is the largest of the group and is also the one having the greatest depth.
The system includes 20 smaller lakes with surface areas of roughly 1 km (0.39 sq mi) or less. Lakes Ivan and Tasei belong to the Lena basin. Arakhley, Shaksha, Bolshoy Undugun and Irgen are separated from them by a slight elevation and belong to the Baikal basin through the Khilok river, a tributary of the Selenga.
List of shoe-throwing incidents

Shoe-throwing showing the sole of one's shoe or using shoes to insult are forms of protest in many parts of the world. Shoe-throwing as an insult dates back to ancient times, being mentioned in verse 8 of Psalm 60 and the similar verse 9 of Psalm 108 in the Old Testament. Modern incidents where shoes were thrown at political figures have taken place in Australia, India, Ireland, Taiwan, Hong Kong, Pakistan, the United Kingdom, the United States, and most notably the Arab world.
Posters of former U.S. President George W. Bush's face have long appeared through the Middle East with shoes attached to them, and some people have called former Secretary of State Condoleezza Rice kundara, meaning "shoe". Shoeing received attention after Muntadhar al-Zaidi threw his shoes at then-President Bush in a 14 December 2008 press conference in Baghdad, Iraq. Since the al-Zaidi incident, copycat incidents in Europe, North America, India, China, Iran, Turkey and Australia have been reported.
Shoes are considered unclean, especially in the Arab World.
Matthew Cassel of The Electronic Intifada in the context of the Bush shoeing incident has held the opinion that the Western media overplayed the action's particularly "Arab" character.