davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Brazo Oriental

Brazo Oriental is a barrio (neighbourhood or district) of Montevideo, the capital of Uruguay. Brazo Oriental is a residential zone located approximately 5 kilometres (3.1 mi) from Montevideo's centre.
Brazo Oriental borders La Figurita and Jacinto Vera to the south, Bolívar to the east, Cerrito de la Victoria to the northeast, Aires Puros to the northwest and Atahualpa to the west. It is delimited by Artigas Boulevard to the south, Burgues Avenue to the west and José Batlle y Ordóñez Boulevard to the north.
It was reported in the press around 1910 that there had been a mortal fight with knives between a "Porteño" (Argentinian) and an "Oriental" (Uruguayan) at the corner of the actual avenues San Martín and Luis Alberto de Herrera. Although the Argentinian was younger and more agile, the fight was won by the Uruguayan thanks to the power of his arm (brazo). For many years following the event this place was called "la esquina del brazo del Oriental" (the corner of the arm of the Oriental), which finally gave its name to the barrio.
The most important landmarks of the barrio are the Museo de la Casa de Luis Alberto de Herrera, historical leader of the Partido Nacional, the Escuela Superior de Comercio of the Universidad del Trabajo del Uruguay (UTU) the headquarters of the Colón F.C. sports club and the public sports facilities of "Plaza de deportes 12", which include a closed gymnasium, a 25-meter open air swimming pool, two basket courts and a 100m sprinting stripe.
The bus lines that pass through Brazo Oriental are the following: 76, 185, 186, 526 (Artigas Boulevard); 155, 156, 396, 404, 456 (San Martín avenue); 150, 158 (Burgues avenue); 169, 175, 199, 505 (General Flores avenue); 181, 182, 183, 306 (Luis Alberto de Herrera avenue); 2, 173 (José Batlle y Ordóñez Boulevard).
Siege of Montevideo (1811)

The First Siege of Montevideo (Spanish: Primer Sitio de Montevideo) took place between May and October 1811, when the troops of the United Provinces of the Río de la Plata unsuccessfully besieged the city of Montevideo, still held by Spanish loyalists.
In 1810, the May Revolution had forced the Spanish to abandon Buenos Aires, but they held on to the Banda Oriental (present-day Uruguay), as Francisco Javier de Elío moved the headquarters of his Viceroyalty of the Río de la Plata to Montevideo. In May 1811, the revolutionary José Gervasio Artigas defeated the Spanish in the Banda Oriental at the Battle of Las Piedras. After the battle, the Royalists only remained in control of two cities: Colonia del Sacramento and Montevideo, which was besieged by Artigas and José Rondeau.
Montevideo had formidable fortifications and the Spanish controlled the Río de la Plata river. When a Portuguese relief army entered the Banda Oriental at the request of Spain, the United Provinces signed a truce with Elío, recognizing him as the ruler of the Banda Oriental. Artigas felt the truce to be treasonous. He broke relations with Buenos Aires, and lifted the blockade over Montevideo in October 1811.
The city would finally be conquered by Artigas and Rondeau in 1814 after the second Siege of Montevideo.
Mary Help of Christians Cathedral, Shillong

The Cathedral of Mary Help of Christians is a cathedral in Shillong, Meghalaya, India. It is the cathedral church of the Roman Catholic Archdiocese of Shillong and serves as the seat of the Metropolitan Archbishop of Shillong. It covers the districts of East Khasi Hills and Ri-Bhoi, in which there are 43 church districts or "Parishes". The Cathedral, built more than 85 years ago, is the principal place of worship of the over 342,169 Catholics of the Shillong Archdiocese.
Built in 1913 by the first Catholic missionaries to these hills, the Salvatorians from Germany (of the Society of the Divine Saviour), it was the first Catholic Cathedral Church in what was then the Apostolic Prefecture of Assam. Construction of the new church of Mary Help of Christians began on the same site on 25 October 1936. The earlier 1913 building – the Church of the Divine Saviour – was a wooden structure, which was destroyed in a fire on April 10, 1936. Described as modern Gothic, the Church building plan was approved on August 22, 1936 by the chairman of the Shillong Municipality, who was also the Deputy Commissioner of former United Khasi & Jaintia Hills District, Keith Cantlie. The first stone of the new Church was blessed on October 25, 1936 the feast of Christ the King. The building stands on sand and has no direct connection with the underlying rock; the type of foundation was recommended since the region where Shillong is located is prone to severe earthquakes. The sand on which the structure stands provides elasticity. At the time of building the foundation, trenches were cut from rock and half-filled with sand. Theoretically the Church building in times of earthquakes can rock safely on the shock-absorbing sand. In 1980, the centenary year of the Catholic Church in North East India, the Archbishop, Hubert D’Rosario, declared the Cathedral Church a shrine, duly approved to be a pilgrimage centre. Since then special church services have been held there every Wednesday.
Located in the Laitumkhrah locality in Shillong, the Cathedral of Mary Help of Christians has high arches and stained glass windows. Directly below, carved out of the hill is the Grotto Church. This Cathedral is named after Mary the mother of Jesus Christ. On the flanks of the inside of the Cathedral Church are another set of 14 Stations of the Cross. Made of terracotta in relief, they depict scenes from the suffering and death of Jesus Christ. These depictions, it is said, earlier adorned the old Cathedral Church. They are reported to have been produced by the Art Institute in Munich, Bavaria, Germany. The inside of the Church also holds several works of church art which portray scenes from Holy Scripture and the life of Saints. There is a set of stained glass windows made in Grenoble, France in 1947. On the left facing the main altar is the grave of the first Archbishop of Shillong, Hubert D'Rosario, SDB., DD. Next to the grave, just in front of the statue of Mary and the Child Jesus, is another altar, where special nine-day devotions are held every month.
የጥንተ ንጥር ጥናት

ኬሚስትሪ ወይም የጥንተ-ንጥር ጥናት የቁሶችን አሰራር እና ጸባይ ያጠናል።
የ«ኬሚስትሪ» ስም የሚመጣ ከእንግሊዝኛ ሲሆን እሱ የተወለደ ከ1700 ዓ.ም. አካባቢ በፊት «አልኬሚ» ከተባለ ሌላ ጥናት ነበር። ይህም አልኬሚ ዋና ዒላማ ብረት ወደ ወርቅ ለመቀየር ነበር። የማይቻል ምኞት እንደ ነበር የዛኔ ተገነዘበ። አልኬሚ የሠራ ሰው 'አልኬሚስት' ተባለ ወይም በአጭሩ 'ኬሚስት'። በኋላ ትውልድ የኬሚስት ሥራ 'ኬሚስትሪ' ተባለ።
የ«አልኬሚ» ስም ደግሞ የወጣ ከዓረብኛ «አል-ኪሚያ» (الكيمياء ወይም الخيمياء) ማለት «የመቀየር ጥበብ» ሲሆን የዚህ ቃል መነሻ በእርግጠኝነት አይታወቅም። ወይም ከግሪክ «ቄሜያ» (χημεία, ቀላጭ ብረታብረት) ወይም ከግብጽ ዱሮ ስም «ከመት» («የከመት ጥበብ» ለማለት) ሊሆን ይችላል።
እንዲሁም በእንግሊዝኛ chemical ኬሚካል የሚለው ቃል ድምጽ ኃይል ከ«ኬሚስትሪ» ሲሆን፣ በዐማርኛ «ጥንተ ንጥር» መባሉ ከግዕዝ ነው። «ንጥር» ማለት የተነጠረ ወይም የተጠራ እንደ ንጥር ቅቤ ቢሆን ፅንሰ ሀሣቡ ከነጥሮን (ሶዲየም ከሰላ ወይም አምቦ አመድ) ጋር፣ በግሪክም /ኒትሮን/፣ ዓረብኛ /ናጥሩን/፣ ዕብራይስጥ /ኔቴር/፣ ግብጽኛ /ነቸሪት/ («የአምላክ») እንደ ተዛመደ ይታሥባል።
'ፔሪዮዳዊ ሢስተም'ክፍለ ጊዜአውዊ ስርአቱ ባምርኛ period የሚለውን´ ጴር ዮድ´ ተብሎ ማድመጽ ዪቻል ይሆን ? ግ እዝ የባህር ማዶን ቃል ውደራሱ ቛንቛ ማድመጽ ስፊ ልምምድ አለው፡ ሌሎች ቛንቋዎች ይህን ያደርጋሉ፡፡
አሴቶ አቼቶ አሴቲን ባሩድ....ፈንጂ ማቴርያዉነት (ማቴርያል) መርዛሜነት.... የተፍጥሮ ዘረ መሰረት (ኤሌሜንት) ባህርይ
ሞሪታኒያ

ሞሪታኒያ (አረብኛ፡ موريتانيا‎) በይፋ የሞሪታኒያ እስላማዊ ሪፐብሊክ፣ በሰሜን ምስራቅ አፍሪካ የምትገኝ ሀገር ናት። በምዕራብ ከአትላንቲክ ውቂያኖስ፣ በደቡብ-ምዕራብ ከሴኔጋል፣ በምሥራቅና ደቡብ-ምሥራቅ ከማሊ፣ በሰሜን-ምሥራቅ ከአልጄሪያ፣ እና በሰሜን-ምዕራብ ከምዕራባዊ ሣህራ ጋር ትዋሰናለች። የአገሩዋ ስም የመጣው ከጥንቱ የሞሪታኒያ መንግሥት ነው። ዋና እና ትልቁዋ ከተማዋ ኑዋክሾት ናት።
በዛሬው ሞሪታንኒያ በመጀመሪያ የሠፈሩት የባፎር ሰዎች ነበሩ። እነዚህ ስዎች ከዘላን ሕይወት ወደ ግብርና ከተቀየሩት የመጀመሪያ የሰሃራ ሕዝቦች አንዱ ናቸው። ከ5ኛው እስከ 7ኛው ምዕተ ዓመት፣ ባፎሮች በበርበር ህዝቦች ፍልሰት ምክኒያት ተፈናቀሉ።
ብዙዎቹ የሞሪታኒያ ሕዝብ በመቆያ ግብርና ቢኖሩም ይሄ ወደ ውጭ አገር ለመላክ አይደለም። በተለይ ወደ ውጭ የሚላከው ብረት፣ ፔትሮሊየም፣ እና ዓሣ ናቸው።
ሞሪታኒያ በ12 ዊላያ በሚባሉ ክልሎችና በአንድ የአስተዳደር አካባቢ ተከፍላልች። እነዚህም ክልሎች በ44 ሙጋታ በሚባሉ ክፍሎች ተከፍለዋል።
Edna Mall

Edna Mall (Amharic: ኤድና ሞል) was an entertainment and shopping mall in Addis Ababa, Ethiopia, established in 2008. It was owned by the Tekleberhan Ambaye Construction PLC (TACON). As an entertainment venue, the mall hosted Matti Cinema and Bob and Bongo's Fun Palace.
In 2021, the Chinese firm East Steel PLC acquired Edna Mall with 810 million birr after TACON unable to repay a loan from the Commercial Bank of Ethiopia (CBE) and using the mall as collateral. Subsequently, a three times auction of the mall was held with 237 million birr bid. In April 2022, the East Steel PLC announced to renovate the mall and gave warning to building tenants after several times deadlines offered by CBE.
Edna Mall was established in November 2008 as an entertainment hub. The mall houses 30 offices and shops as well as restaurants and underground parking garages. It also hosted Matti Cinema, Bob and Bongo’s Fun Palace. The mall was owned by Tekleberhan Ambaye Construction PLC (TACON).
In 2021, the Chinese firm East Steel PLC acquired Edna Mall with 810 million birr, a prime property under TACON and received offer of three times auction of 237 million birr. The offer was happen after TACON unable to pay loan from the Commercial Bank of Ethiopia (CBE) and using the mall as collateral.
In December 2021, the CBE announced a deadline to the mall's tenants for eviction after not complying the previous order. In April 2022, the East Steel PLC announced a plan to renovate the building to overhaul as modern mall and warned the former tenants for eviction and otherwise their store would be sealed off.
పామ్‌కెర్నల్ నూనె

పామ్‌ కెర్నల్‌నూనె/కొవ్వు (Palm kernel oil/fat) : పామ్‌పళ్లలోని గుజ్జు (mesocarp) నుండి పామాయిల్ ఉత్పత్తికాగా, పామ్‌ గింజనుండి పామ్‌కెర్నల్‌ నూనె/కొవ్వు ఉత్పత్తి అగును. పామ్‌కెర్నల్‌ కొవ్వు ఖాద్యతైలం. పామ్ పళ్లనుండి పామాయిల్, పామ్‌కెర్నల్‌ కొవ్వు ఉత్పత్తి అయ్యి నప్పటికి, రెండింటిలోని కొవ్వుఆమ్లాలు, వాటి భౌతిక ధర్మాలు వేరువేరుగా వుండును. రెండింటిలోను సంతృప్త కొవ్వుఆమ్లాలు అధికశాతంలో వున్నప్పటికి, పామాయిల్‌లో పామాటిక్‌ ఆసిడ్ (40-45%), పామ్‌ కెర్నల్‌ కొవ్వులో లారిక్‌ ఆసిడ్ (50-5%) వరకు వుండును. పామ్‌కెర్నల్ కొవ్వు అయోడిన్ విలువ 17-20 మధ్య వుండటం వలన తక్కువ ఉష్ణోగ్రత వద్ద గడ్డకట్టును.
పామ్ పళ్లలో గింజ 25-30% వరకు వుండును. విత్తనం పైన బ్రౌన్‌రంగులో గట్టి పెంకు (shell) వుండును.లోపలమెత్తటి గింజ (kernel) వుండును.మొత్తం నట్‌లో కొవ్వుశాతం 25-30% వరకు, కేవలం గింజ/పిక్కలో 40% వరకు కెర్నల్‌కొవ్వు వుండును. నట్‌ గోళాకారంగా వుండి, పై భాగం కొద్దిగా సాగినట్లు వుండును. సన్నని నూగు వంటిది నట్‌సెల్‌ పైవుండును. నట్‌లో పెంకు శాతం30-40% వరకు వుండును. కెర్నల్‌ నుండి కొవ్వును పైనున్నపెంకును తొలగించి (decorticated) కాని లేదా యధాతతంగా కొవ్వును తీయుదురు. పామాయిల్ మిల్‌నుండి సేకరించిన నట్లను (nuts) మొద్దట శుభ్రంచేసి, ఆరబెట్టి తేమ శాతాన్ని తగ్గించెదరు. తేమశాతం 6-7% వున్నచో మంచిది. మొత్తం సీడును క్రష్‌చేసినచో 14-16% కొవ్వు దిగుబడి వచ్చును, కేకులో 10-12% వరకు నూనె/కొవ్వు వుండిపోవును. విత్తనాలను మొదట రోస్టరులో రోస్ట్ చేసి, డికార్డ్‌కేటరు యంత్రం ద్వారా విత్తనం పైనున్న పెంకును తొలగించెదరు. పెంకు తొలగించిన విత్తనాలను హెమరు మిల్లుసహాయంతో చిన్నముక్కలుగా చేసెదరు. ఈ విత్తన ముక్కలను స్టీముద్వారా వేడిచేసి ఎక్సుపెల్లరు యంత్రంలో ఆడింది నూనెను తీయుదురు. పెంకును తొలగించివిత్తనాన్ని క్రష్‌చేసినచో 35% వరకు ఆయిల్‌ రికవరి వుండును. కెర్నల్‌నుండి సాధారణంగా మొదట ఎక్స్‌పెల్లరుల ద్వారా క్రష్‌చేసి కొవ్వును తీయుదురు. కేకులో మిగిలివున్న నూనె/కొవ్వును సాల్వెంట్‌ ప్లాంట్‌ ద్వారా తీయుదురు. కొందరు కెర్నల్‌ను ఫ్లేక్స్‌గా చేసి మొత్తం కొవ్వును సాల్వెంట్‌ప్లాంట్‌ ద్వారా తీయుదురు. ఆఫ్రికాలోని గ్రామీణ ప్రాంతాలలో గానుగ నుపయోగించెదరు. పామ్‌కెర్నల్‌కేకులో ప్రోటిన్‌16-18% వరకు, డి్‌ఆయిల్డ్‌కేకులో 19-20% వరకు ప్రోటిన్ వుండును. పశువులదాణాగా, కోళ్ళదాణాగా వుపయోగిస్తారు.
పామ్ గింజ కొవ్వు పోలిపోయిన పసుపు రంగులో లేదా వర్ణరహితంగా వుండును.కొబ్బరినూనె వలె ఇది లారిక్‌ కొవ్వుఆమ్లాన్ని ఎక్కువ ప్రమాణంలో కలిగివున్నందున కొబ్బరినూనె వంటి వాసన వచ్చును. కొబ్బరినూనెకు, పామ్‌గింజనూనెకు పోలికలు చాలా దగ్గరిగా న్నాయి.
పామ్‌కెర్నల్‌కొవ్వు భౌతిక, రసాయనిక లక్షణాలు
కొవ్వుఆమ్లాల శాతం
కొబ్బరినూనె-పామ్‌కెర్నల్‌ఫ్యాట్‌ పోలికలు
మార్గరిన్ (margarine) :మార్గరిను అనేది వెన్న (Butter) కు ప్రత్యామ్నాయంగా తయారుచేసింది. దీనినే టేబుల్‌బట్టరు అనికూడా అంటారు. మార్గరినులో 80% వరకు వనస్పతి (hydrogenated fat),12-15%నీరు (తేమగా, మిగిలినది రిపైండ్‌నూనె.రిపైండ్‌నూనె ఒకటి, లేదా అంతకు ఎక్కువ రకాలు చేర్చివుండవచ్చును. మార్గరిన్‌ను బేకరిఉత్పత్తులలో, కేకులో తయారిలో వుపయోగిస్తారు.
మార్గరినుకుండవలసిన భౌతిక, రసాయనిక లక్షణాల పట్టిక
ఆంథోని ఈస్ట్‌మన్

ఆంథోని ఈస్ట్‌మన్‌‌ మలయాళ సినిమా దర్శకుడు & నిర్మాత. ఆయన దర్శకత్వం వహించిన అంబాడే న్జానే సినిమా ఆయనకు మంచి గుర్తింపు తెచ్చింది. ఆంథోని ఇనాయే తేడి సినిమా ద్వారా నటి సిల్క్ స్మితను సినీ రంగానికి పరిచయం చేశాడు.
ఆంథోని మురిగితీరి కురియాకోస్, మార్తా దంపతులకు 26 ఆగస్టు 1946లో చోవన్నూర్ గ్రామం, కింగ్డమ్ అఫ్ కొచ్చిన్, బ్రిటిష్ ఇండియాలో జన్మించాడు. ఆయన చోవన్నూర్ లోని సెయింట్ థామస్ స్కూల్ & కున్నంకుళం ప్రభుత్వ పాఠశాల నుండి పాఠశాల విద్యాభాస్యం పూర్తి చేశాడు. ఆంథోనీ 1960వ దశకంలో ఫొటోగ్రాఫర్‌గా కెరీర్‌ ప్రారంభించి, ఈస్టమన్‌ స్టూడియో ప్రారంభించాడు.
ఆంథోని మేరీ ని వివాహమాడాడు. ఆయనకు కుమారుడు గంజి, కుమార్తె మినీ ఉన్నారు.
ఆంథోని 1979లో ‘ఇనాయే తేడి’ సినిమా ద్వారా దర్శకుడిగా మారాడు.
ఆంథోనీ 3 జూలై 2021న త్రిస్పూర్‌లో గుండెపోటుతో మరణించాడు.
ఆండ్రాయిడ్

ఆండ్రాయిడ్ అనునది తాకే తెరగల మొబైల్స్, టేబ్లెట్ కంప్యూటర్ లాంటిఎలక్ట్రానిక్ పరికరములలో వాడుటకు రూపొందించిన నిర్వహణ వ్యవస్థ. ఇది లినక్సును పోలి ఉండే స్వేచ్ఛామూలాలు అందుబాటులో గలది. స్పర్శాతెర వలన మిథ్య కీ బోర్డులు ద్వారా సంక్లిష్ట లిపుల భాషల వారు వాడడానికి సులభంగా వుంటుంది. భారతీయ భాషలకు అధికారిక తోడ్పాటు జెల్లీబీన్ రూపంతో అందుబాటులోకి వచ్చింది.
సత్యమంగళం సమీపంలోని ఎరంగటూర్‌ ప్రాంతానికి చెందిన సుభాష్‌-మంజులను ప్రేమించి పెళ్లి చేసుకోగా.. ఆ మహిళ కుటుంబ సభ్యులు అభ్యంతరం వ్యక్తం చేశారు. 10వ తరగతి చదువుతున్న తన చెల్లెలు హాసినిని సత్యమంగళంలోని ఓ ప్రైవేట్ పాఠశాలకు ద్విచక్ర వాహనంపై సుభాష్ తీసుకెళ్లాడు. అప్పుడు మంజు తండ్రిని పికప్ వ్యాన్ ఢీకొట్టడంతో హాసిని మృతి చెందింది. ఈ ఘటనలో చంద్రన్, అతని భార్య చిత్ర సహా ఆరుగురిని పోలీసులు అరెస్ట్ చేశారు. ఈ పరిస్థితిలో హాసినిని హత్య చేసిన తన తల్లి దండ్రులు సంతోషంగా పెళ్లి చేసుకున్నారని, సంతోషంగా జీవిస్తున్నారని ఉరి తీయాలని కూతురు డిమాండ్ చేసింది. మా అమ్మను ఉరితీసినా మనం తప్పించుకోలేమని పేట పొన్ను అంటోంది. ఆడపిల్ల చెప్పినట్టు తల్లి ప్రవర్తించవచ్చా? బెత్త థాయ్ ఇంత దారుణంగా ప్రవర్తించడానికి ఆండ్రాయిడ్ ఫోన్లే ప్రధాన కారణం.
నిన్ను దెంగుతా ఎర్రి పూకా 🖕
ఆండ్రాయిడ్ ని ఆండీ రుబిన్ అనే వ్యక్తి రూపొందించాడు,అతడికి రోబోలంటే ఎక్కువ ఇష్టం ఉండటంతో, స్నేహితులంతా ఆ సాఫ్ట్‌వేర్‌కు ఆండ్రాయిడ్ (మనిషిలా కనిపించే రోబో) అన్న పేరు పెట్టమన్నారు. నిజానికి కెమెరాల్లో ఫొటోలను కంప్యూటర్‌లోకి ఎక్కించడానికి దీన్ని తయారు చేశాడు. అది భవిష్యత్తులో ఇంత అద్భుతాన్ని సృష్టిస్తుందనివూహించని రుబిన్, గూగుల్ సంస్థకు తక్కువ మొత్తానికే దాన్ని అమ్మేశాడు. ఆ తరువాత నుంచి గూగుల్ దాన్ని అప్‌డేట్ చేస్తూ వస్తోంది. మొదటి వెర్షన్‌కు 'ఆస్ట్రోబాయ్' అని సరదాగా పేరు పెట్టిన గూగుల్, ఆ తరువాత వచ్చిన వాటికి కూడా కప్‌కేక్, డోనట్, ఎక్లయిర్స్, ఫ్రోయో, జింజర్ బ్రెడ్, హనీ కోంబ్, ఐస్‌క్రీమ్ శాండ్‌విచ్, జెల్లీ బీన్, కిట్ కాట్, లాలీ పాప్ ... ఇలా ఆహార పదార్థాల పేర్లూ, అదీ ఆంగ్ల ఆక్షరమాల క్రమంలోని మొదటి అక్షరంతో మొదలయ్యే పేర్లే పెడుతూ వస్తుంది.
android jelly been 2.0
శామ్సంగ్ గెలాక్సీ జె7 (2016)
Sena Kalyan Sangstha

Sena Kalyan Sangstha (Bengali: সেনা কল্যাণ সংস্থা, lit. 'Army Welfare Foundation') is a trust owned and operated by the Bangladesh Armed Forces. It owns a number of businesses including a travel agency, an electronics and cement factory and ice cream. Major General Md Habib Ullah is the present chairman of Sena Kalyan Sangstha.
The organization started in 1953 as the Fauji Foundation when Bangladesh was a province of Pakistan. After the independence of Bangladesh, it was renamed to Sena Kalyan Sangstha in 1972. Before shifting the head office to Mohakhali, it was headquartered in Motijheel in a 23-storey building named Sena Kalyan Bhaban. It started a rice mill and a flower mill during the pre-independence era. It also owns companies that includes Savoy Ice cream, Energy Savings Lamp, Habib fan, Citizen Fridge, Elephant cement, television and transformer factory.
In 2016, the trust signed a MOU with Bawani group of Saudi Arabia to export manpower. In 2013, the trust was appointed to construct a ৳3 billion convention center in the southern city Chittagong. In 2015, the trust launched Sena Kalyan Travels and Tours, a travel agency. The trust also owns a Liquefied petroleum gas plant.
In 2015, 7 workers were killed and 50 injured while constructing a warehouse for the trust in Mongla. The trust built Mongla Cement Factory with a loan from Pakistan that was secured in 1988. Sena Hotel Developments Limited, which operates Radisson Blu in Bangladesh, is owned by Sena Kalyan Sangstha and Bangladesh Army Welfare Trust.
On 29 August 2021, Bank Asia donated ৳5 million to Sena Kalyan Sangstha. The trust owns KB Petrochemicals Limited jointly with a Middle Eastern company and recently signed an agreement with Eastern Lubricants Blenders Limited, a state owned company.
आंध्र प्रदेश क्रिकेट संघ

आंध्र प्रदेश क्रिकेट संघ भारताच्या आंध्र प्रदेश राज्याचे अंतर्देशीय क्रिकेट स्पर्धांमध्ये प्रतिनिधित्व करतो.
अमरावती (आंध्र प्रदेश)

अमरावती, आंध्र प्रदेश हे भारतातल्या आंध्र प्रदेश राज्याच्या नदीकाठी वसविण्यात येत असलेले राजधानीचे शहर आहे. गुंटूर जिल्ह्यात कृष्णा नदीच्या दक्षिण तीरावर आंध्र प्रदेश राजधानी क्षेत्रात ते वसले आहे. या सुनियोजित शहराची कोनशिला २२ ऑक्टोबर २०१५ला पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांनी बसविली. गुंटूर आणि विजयवाडा या ही दोन शहरे या राजधानीच्या शहराच्या नजिक आहेत.
आंध्र प्रदेश विधानसभा निवडणूक, २०१९

भारत देशातल्या आंध्र प्रदेश राज्याच्या विधानसभेसाठीची निवडणूक, इ.स. २०१९ साली ११ ते २९ एप्रिल २०१९ दरम्यान होत आहे. ही निवडणूक विधानसभेच्या १४७ जागांसाठी असेल. तेलुगू देशम पक्षाचे एन. चंद्रबाबू नायडू हे सध्या आंध्र प्रदेशचे मुख्यमंत्री आहेत.
राष्ट्रीय तंत्रज्ञान संस्था (आंध्र प्रदेश)

राष्ट्रीय तंत्रज्ञान संस्था (आंध्र प्रदेश) (संक्षिप्त NITANP ) हे तडेपल्लीगुडेम, आंध्र प्रदेश, भारत येथे स्थित एक सार्वजनिक तांत्रिक विद्यापीठ आहे.
भारतीय चित्रकला

भारतीय चित्रकलेची भारतीय कलेत खूप मोठी परंपरा आणि इतिहास आहे. परंतु हवामानाच्या परिस्थितीमुळे फार कमी उदाहरणे टिकून आहेत. सर्वात जुनी भारतीय चित्रे प्रागैतिहासिक काळातील गुहाचित्रे होती, जसे की भीमबेटका गुहा सारख्या ठिकाणी सापडलेली चित्रे. भीमबेटका गुहेत सापडलेल्या काही पाषाण युगातील चित्रे अंदाजे दहा हजार वर्षे जुनी आहेत.
भारतातील प्राचीन हिंदू आणि बौद्ध साहित्यात अनेक राजवाडे आणि चित्रांनी सजवलेल्या इतर इमारतींचे उल्लेख आहेत, परंतु अजिंठा लेण्यांमधील जी काही चित्रे जिवंत आहेत त्यापैकी सर्वात लक्षणीय आहेत. पांडुलिपीत लहान प्रमाणात चित्रकलेचा सराव कदाचित या काळात केला गेला होता, जरी सर्वात जुने अस्तित्त्व मध्ययुगीन काळातील आहे. जुन्या भारतीय परंपरांसह पर्शियन लघुचित्राचे मिश्रण म्हणून मुघल काळात एक नवीन शैली उदयास आली आणि १७ व्या शतकापासून तिची शैली सर्व धर्मांच्या भारतीय रियासतांमध्ये पसरली, प्रत्येकाने स्थानिक शैली विकसित केली. ब्रिटिश राजवटीत ब्रिटिश ग्राहकांसाठी कंपनी पेंटिंग्ज बनवली गेली. तसेच त्यांनी १९ व्या शतकापासून पाश्चात्य धर्तीवर कला शाळा देखील सुरू केल्या. यामुळे आधुनिक भारतीय चित्रकला झाली, जी अधिकाधिक आपल्या भारतीय मुळांकडे परत येत आहे.
पटुआचे पटुआ संगीताचे प्रदर्शन, पटचित्र स्क्रोलसह, कोलकाता
भारतीय चित्रांचे स्थूलमानाने म्युरल्स, लघुचित्रे आणि कापडावरील चित्रे असे वर्गीकरण करता येते. अजिंठा लेणी आणि कैलाशनाथ मंदिराप्रमाणेच भित्तीचित्रे ही भक्कम वास्तूंच्या भिंतींवर साकारलेली मोठी कामे आहेत. कागद आणि कापड यांसारख्या नाशवंत साहित्यावरील पुस्तके किंवा अल्बमसाठी सूक्ष्म चित्रे फारच कमी प्रमाणात साकारली जातात. भित्तीचित्रांचे अवशेष, फ्रेस्को सारख्या तंत्रात, भारतीय रॉक-कट आर्किटेक्चरसह अनेक ठिकाणी टिकून आहेत, किमान 2,000 वर्षे मागे जात आहेत, परंतु अजिंठा लेणीतील पहिले आणि ५ व्या शतकातील अवशेष सर्वात लक्षणीय आहेत.
कापडावरील चित्रे बहुतेक वेळा लोककला म्हणून अधिक लोकप्रिय संदर्भात तयार केली जात होती. उदाहरणार्थ, राजस्थानातील भोपस आणि चित्रकथी यासारख्या महाकाव्यांचे प्रवासी पाठक वापरतात आणि तीर्थक्षेत्रांच्या स्मरणिका म्हणून विकत घेतात. २०० वर्षांहून जुने असलेले फार थोडे जिवंत आहेत, परंतु हे स्पष्ट आहे की परंपरा खूप जुन्या आहेत. काही प्रादेशिक परंपरा अजूनही कामे निर्माण करत आहेत.
तेलंगणा

तेलंगणा (लेखनभेद: तेलंगण किंवा तेलंगाण) भारताचे २९वे राज्य आहे. जून २, इ.स. २०१४ रोजी स्थापन झालेले हे राज्य पूर्वी आंध्र प्रदेशचा भाग होते. या प्रदेशाची प्राचीन नावे तेलिंगाण, तेलिंगा, त्रिलिंग अशी होती.
तेलंगणा भौगोलिक दृष्ट्या मराठवाडा, विदर्भ आणि उत्तर कर्नाटक यांच्या सीमांलगत आहे. तांदूळ हे मुख्य पीक असलेला हा प्रदेश गोदावरी खोऱ्यात असून हा भाग ऐतिहासिक काळात सातवाहन (इ.स.पू. २२१ - इ.स. २१८), गोवळकोंड्याची कुतुबशाही (इ.स. १५२० - इ.स. १६८७) आणि हैदराबादचा निजाम (इ.स. १७२४ - इ.स. १९४८) यांच्या सत्तेखाली राहिला. इ.स.च्या विसाव्या व एकविसाव्या शतकात साम्यवाद आणि नक्षल विचारप्रणालींचा लक्षणीय प्रभाव या प्रदेशावर आढळतो. हैदराबाद मुक्तिसंग्रामानंतर इ.स. १९४८ साली हा भाग स्वतंत्र भारतीय संघराज्यात विलीन झाला. हैदराबाद ही तेलंगणाची राजधानी व सर्वात मोठे शहर आहे तर तेलुगू ही प्रमुख भाषा आहे.
तेलंगणा हे वेगळे राज्य घोषित करण्यात यावे, यासाठी अनेक वर्षे तेलंगण राष्ट्रीय समितीने लढा चालवला होता. डिसेंबर ९, २००९ रोजी या प्रयत्नांना यश येऊन भारत सरकारने तेलंगणा हे वेगळे राज्य होणार असल्याचे जाहीर केले. तेलंगण राज्याच्या स्थापनेसाठीचे विधेयक १५ व्या लोकसभेत १८ फेब्रुवारी २०१४ला आणि राज्यसभा या वरिष्ठ सभागृहात २० फेब्रुवारी २०१४ला संमत करण्यात आले आणि राष्ट्रपतींच्या मान्यतेसाठी पाठविण्यात आले.
तेलंगणा राज्यात पुढील जिल्हे आहेत. आदिलाबाद, करीमनगर, कामारेड्डी, कुमारम् भीम आसिफाबाद, खम्माम, जगतियाळ, जयशंकर भूपालपल्ली, जानगाव, जोगुलांबा गडवाल, नागरकुर्नूल, नारायणपेट, नालगोंडा, निजामाबाद, निर्मल, पेद्दापल्ली, भद्राद्रि कोठागुंडम, मंचरियाल, महबूबनगर, महबूबाबाद, मेडक, मेडचल-मलकजगिरी, मुळुगू, यादाद्री भुवनगिरी, रंगारेड्‍डी, राजन्ना सिरकिला, वनपर्थी, वारंगळ ग्रामीण, वारंगळ शहर, विकाराबाद, संगारेड्डी, सिद्दीपेट, सूर्यापेट, हैदराबाद.
हैदराबाद शहर हे तेलंगणामधील सर्वात मोठे वाहतूक केंद्र आहे. हैदराबाद आंतरराष्ट्रीय विमानतळ हा भारतामधील एक प्रमुख विमानतळ असून येथून देशातील सर्व मोठ्या शहरांसाठी तसेच अनेक आंतरराष्ट्रीय स्थानांसाठी थेट प्रवासी सेवा उपलब्ध आहे. भारतीय रेल्वेच्या दक्षिण मध्य रेल्वे क्षेत्राचे मुख्यालय सिकंदराबाद रेल्वे स्थानक येथे असून हैदराबाद रेल्वे स्थानक, वारंगळ रेल्वे स्थानक इत्यादी मोठी स्थानके देशातील इतर भागांसोबत जोडली गेली आहेत. तेलंगणा एक्सप्रेस, सिकंदराबाद राजधानी एक्सप्रेस इत्यादी जलद गाड्या हैदराबादला दिल्लीसोबत जोडतात. चारमिनार एक्सप्रेस, गोदावरी एक्सप्रेस, गोळकोंडा एक्सप्रेस इत्यादी येथील प्रसिद्ध गाड्या आहेत.
सिरिसिल्ला (तेलंगणा)

सिरिसिल्ला हे भारताच्या तेलंगणा राज्याच्या राजन्ना सिरिसिल्ला जिल्ह्याचे मुख्यालय आहे. सिरिल्ला हे नाव सिरिशला (संपत्तीचे केंद्र) यावरून आले आहे. हे शहर मनेरू नदीच्या काठावर आहे. मोठ्या प्रमाणात यंत्रमाग, कापड प्रक्रिया आणि रंगरंगोटी युनिट्सच्या उपस्थितीमुळे हे टेक्सटाइल टाउन म्हणून प्रसिद्ध आहे. ४०,००० पेक्षा जास्त यंत्रमाग असलेले हे तेलंगणा राज्यातील सर्वात मोठे कापड केंद्र आहे. वारंगलसह सिरसिल्ला हे तेलंगणा सरकारने मेगा टेक्सटाईल झोन म्हणून विकसित करण्याचा प्रस्ताव ठेवला आहे. तेलंगणातील पहिली विसलंध्र महासभा विसलंध्र चळवळीदरम्यान सिरिल्ला येथे आयोजित करण्यात आली होती.
हे शहर राजधानी हैदराबादपासून १४०.७ किलोमीटर अंतरावर आहे. हे ऐतिहासिक वेमुलवाडा मंदिर शहरापासून १० किमी अंतरावर आहे.
२०११ च्या जनगणनेनुसार, शहराची लोकसंख्या ९२,९१० इतकी आहे. ९२% लोकसंख्येसह हिंदू बहुसंख्य धार्मिक गट आहे, त्यानंतर ६% मुस्लिम आणि २% इतर आहेत.
तेलुगू ही सर्वाधिक बोलली जाणारी भाषा आहे. मुस्लिम समाजात उर्दू बोलली जाते.
सिरिसिल्ला हे उत्तर अक्षांशाच्या १८° २२′ ४८″ N आणि पूर्व रेखांशाच्या ७८° ४९′ ४८″ E वर स्थित आहे. सिरिसिल्लाची सरासरी उंची ३३९ मीटर आहे. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान ८५९.९ मिलिमीटर (३३.८५ इंच) आहे. सिरिल्ला हे मनेरू नदीच्या काठावर आहे. रस्त्याने, हे सिकंदराबादच्या उत्तरेस १२० किमी, करीमनगरपासून ४० किमी पश्चिमेस, सिद्धीपेटच्या ३० किमी उत्तरेस आणि कामारेड्डीच्या ५६ किमी पूर्वेस स्थित आहे.
ऐतिहासिक वेमुलवाडा मंदिर शहरापासून १० किमी अंतरावर आहे.
सिरिसिल्ला नगरपालिकेची स्थापना १९८७ मध्ये करण्यात आली, ही शहराच्या नागरी गरजांवर देखरेख करणारी नागरी संस्था आहे. सध्या नगरपालिकेचे कार्यक्षेत्र ५५.४७ किमी मध्ये पसरलेले असून ३९ निवडणूक प्रभाग असलेली प्रथम श्रेणी नगरपालिका म्हणून वर्गीकृत करण्यात आली आहे. सिरिसिल्ला हे शहर सिरिसिल्ला विधानसभा मतदारसंघात येते. जो करीमनगर लोकसभा मतदारसंघात मोडतो.
सिरिसिल्ला येथे TSRTC (तेलंगणा राज्य मार्ग परिवहन महामंडळ)चे बसस्थानक आहे आणि सार्वजनिक वाहतूक सुविधा पुरवते.
जवळचे रेल्वे स्थानक: करीमनगर (४० किमी अंतरावर)
शहरात राज्यातील सर्वात जुने कनिष्ठ महाविद्यालयापैकी एक, शासकीय पदवी आणि तंत्रनिकेतन महाविद्यालय आहे. जवाहरलाल नेहरू तंत्रज्ञान विद्यापीठ (जवाहरलाल नेहरू टेक्नॉलॉजिकल युनिव्हर्सिटी - JNTU) - राजन्ना सरसिल्ला हे जवाहरलाल नेहरू टेक्नॉलॉजिकल युनिव्हर्सिटी, हैदराबाद अंतर्गत सरकारी अभियांत्रिकी महाविद्यालय आहे.
वनपर्ति (तेलंगणा)

वनपर्ति (Wanaparthy) हे भारताच्या तेलंगणा राज्याच्या वनपर्ति जिल्ह्याचे मुख्यालय आहे. हे राज्य राजधानी हैदराबादपासून १४९ किमी अंतरावर आहे. वनपर्तिच्या राजाचे महल हे शहरातील प्रमुख आकर्षण आहे.
२०११ च्या जनगणनेनुसार, शहराची लोकसंख्या १२,८६६ कुटुंबांसह ६०,९४९ होती. एकूण लोकसंख्येमध्ये ३१,५०१ पुरुष आणि २९,४४८ स्त्रिया आहेत- लिंग गुणोत्तर १,००० पुरुषांमागे ९३५ स्त्रिया. ०-६ वयोगटातील मुलांची लोकसंख्या ६१२२ आहे जी कामारेड्डीच्या एकूण लोकसंख्येच्या १०.०४% आहे.सरासरी साक्षरता दर ७७.९१% होता.
८३.००% लोक हिंदू आणि (१५.३७%) मुस्लिम होते. इतर धार्मिक अल्पसंख्याकांमध्ये ख्रिश्चन (१.०५%), शीख (०.०२%), बौद्ध (०.०३%), जैन (०.०१%) आणि कोणताही धर्म नसलेले (०.५२%) यांचा समावेश होतो.
तेलुगू वनपर्तिमध्ये सर्वाधिक बोलली जाणारी भाषा आहे.
वनपर्ति हे उत्तर अक्षांशाच्या १६°२१′३९.६″N आणि पूर्व रेखांशाच्या ७८°०३′४५.७२″E वर स्थित आहे. वनपर्तिची सरासरी उंची ३६५ मीटर आहे. वार्षिक सरासरी पर्जन्यमान ६३८.६ मिलिमीटर (२५.१४ इंच) आहे. हे शहर कृष्णा नदीच्या खोऱ्यात आहे.
वनपर्ति नगरपालिकेची स्थापना ही १९८४ मध्ये करण्यात आली, शहराच्या नागरी गरजांवर देखरेख करणारी नागरी संस्था आहे. सध्या नगरपालिकेचे कार्यक्षेत्र २७.४० किमी (१०.५७ चौरस मैल) मध्ये पसरलेले असून ३६ प्रभाग आहेत. वनपर्ति हे शहर वनपर्ति विधानसभा मतदारसंघात येते. जो नागरकर्नूल लोकसभा मतदारसंघात मोडतो.
वनपर्ति संस्‍थान किंवा वनपर्तिचा राजा हा हैदराबादच्‍या निजामाचा जामिनदार होता. वनपर्तिच्या सरंजामशाहीवर त्यांनी नियंत्रण ठेवले.
वनपर्ति येथे TSRTC (तेलंगणा राज्य मार्ग परिवहन महामंडळ)चे बसस्थानक आहे आणि सार्वजनिक वाहतूक सुविधा पुरवते. वनपर्ति हे शहर राष्ट्रीय महामार्ग ४४ या महामार्गाद्वारे सुगम आहे.
जवळचे रेल्वे स्थानक हे वनपर्ति रोड रेल्वे स्थानक आहे.
तेलंगणातील पहिले तंत्रनिकेतन महाविद्यालय (पॉलिटेक्निक कॉलेज) कृष्ण देव राव शासकिय तंत्रनिकेतन महाविद्यालय (के.डी.आर. गव्हर्नमेंट पॉलिटेक्निक) वनपर्थी येथे सुरू झाले.
Rahatgarh Fort

Rahatgarh Fort is a historical fort located on the banks of Bina River in Rahatgarh in Sagar District, Madhya Pradesh, India.
Originally built by Sultan Muhamad Khan (Circa 17th Century AD), Rahatgarh Fort is situated on the top of north west peak along the range of hills near the town itself. It can be approached by means of a long winding passage, and the walls of the fortification are approximately 100 m thick.
Parmars, Chandelas and Muslims also had control over this fort. This fort also played an important role in the revolution of 1857.
Outline of Andhra Pradesh

The following outline is provided as an overview of and topical guide to Andhra Pradesh:
Andhra Pradesh – one of the 28 states of India, situated on the southeastern coast of the country. It is the seventh-largest state with an area of 162,970 km (62,920 sq mi) and the tenth-most-populous state with 49,577,103 inhabitants as per 2011 census of India. On 2 June 2014, the north-western portion of the state was bifurcated to form a new state of Telangana. In accordance with the Andhra Pradesh Reorganisation Act, 2014.Amaravati serves as the capital of the state with the largest city being Visakhapatnam. Telugu, used by majority of people and is the official language along with English.
Geography of Andhra Pradesh
Places in Andhra Pradesh
Districts of Andhra Pradesh – Andhra Pradesh is subdivided into 26 districts
Demographics of Andhra Pradesh
Politics of Andhra Pradesh
Elections in Andhra Pradesh
Government of Andhra Pradesh
Andhra Pradesh Legislature
History of Andhra Pradesh
Culture of Andhra Pradesh
Telugu literature
Music of Andhra Pradesh
Cuisine of Andhra Pradesh
Religion in Andhra Pradesh
Sports in Andhra Pradesh
Symbols of Andhra Pradesh
Economy of Andhra Pradesh
Education in Andhra Pradesh
Wikimedia Atlas of Andhra Pradesh
Music of Andhra Pradesh

There were eminent mridangam artists like "Mrudanga Kesari" Mullapudi Lakshmana Rao and his son Mullapudi Sri Rama Murty. And his disciple " Mrudanga Shiromani" Dharmala Rama Murty and his son Dharmala Venkateshwara Rao. There were other legends like ML Lakshminarayana Raju and Kamalakara Rao.
The major composers like Annamacharya, Tyagaraja, Bhadrachala Ramadas, Kshetrayya, Bhuloka tsapa chutti (One who carpeted the Earth) Bobbili Keshavayya, Karvetinagaram composers like Govindasamayya and Sarangapani were pioneers in the field of Carnatic music. In the area of instrumental music, giants such as Dwaram Venkataswamy Naidu (violin), Emani Sankara Sastry (veena), Sheik Chinna Moulana (Nadaswaram), and Chitti Babu (veena) are famous. Contemporary stalwarts of Vocal music include Voleti Venkatesvarulu, Mangalampalli Balamuralikrishna, Nedunuri Krishnamurthy, Dwaram Bhavanarayana Rao, Srirangam Gopalaratnam, Sripada Pinakapani, Nookala Chinna Satyanarayana, Lalita & Haripriya, D. Raghavachary & Seshachary, Dr. Dwaram Lakshmi, Manda Sudharani, Parthasarathy N. Ch, and Dr. Dwaram Tyagaraj. Also Yella Venkatesara Rao, Patri Satish Kumar (mridangam), Pantula Rama, U. Srinivas (mandolin), D. Srinivas (veena), Tirupati Srivani Yalla (veena), Marella Kesava Rao, Ivaturi Vijayeshwara Rao, Akella Mallikarjuna Sharma, and Avasarala Kanyakumari (Violin) are some of the eminent instrumentalists from Andhra Pradesh.
Susarla Dakshinamurthi, Parupalli Ramakrishnaiah Pantulu, Ogirala Ramachandra Rao, Pithapuram Nageswara Rao, Tanguturi Suryakumari, and Mangalampalli Balamuralikrishna are one of the influential music composers of south Indian cinema. Music composers such as Pendyala Nageswara Rao, R. Sudarshanam, and R. Goverdhanam duo made contribution to folklore and mythological films. Madhavapeddi Satyam, P. Adinarayana Rao, Gali Penchala Narasimha Rao, Satyam, P. B. Sreenivas, S. P. Kodandapani, G. K. Venkatesh, S. Hanumantha Rao, have contributed their work extensively for films with social relevance themes. Ghantasala, S. P. Balasubrahmanyam, P. Susheela, S. Janaki, M. M. Keeravani, Ramesh Naidu etc., are some of the musicians and playback singers from Andhra Pradesh to receive National recognition. R. P. Patnaik is the current president of Andhra Pradesh Cine Music Association.
Other prominent Telugu film score and soundtrack composers of the present include K. Chakravarthy, Raj–Koti, Mani Sharma, Devi Sri Prasad, Mickey J Meyer, Ramana Gogula, R. P. Patnaik, Chakri (music director), Kalyani Malik, S. Thaman, S. V. Krishna Reddy, Vandemataram Srinivas, and Sri Kommineni.
List of districts of Andhra Pradesh

The state of Andhra Pradesh has 26 districts. Visakhapatnam district is the smallest district in area while Prakasam district is the largest. Nellore district is the most populous whereas Parvathipuram Manyam district is the least populous district. The districts are further divided into two or more revenue divisions, which are further subdivided into mandals for administrative purposes.
At the time of Independence the present day Andhra Pradesh was a part of the Madras State. The telugu speaking dominant regions Kostaandhra and Rayalaseema were separated from Madras State to form Andhra State in 1953.
As Andhra State, it consists of 11 districts, which are Anantapur, Chittoor, East Godavari, Guntur, Kadapa, Krishna, Kurnool, Nellore, Srikakulam, Visakhapatnam and West Godavari.
As a result of the 1956 States Reorganisation Act, the state's boundaries were re-organized following linguistic lines. On 1 November 1956, the Andhra State and the Telangana region of the Hyderabad State were merged to form the Andhra Pradesh which is retrospectively referred to as United Andhra Pradesh.
As united Andhra Pradesh, it consisted of 21 districts, with 10 districts of Telangana region. In the year 1959, Bhadrachalam and Nuguru Venkatapuram taluks of East Godavari district, which are on the other side of the Godavari River, were merged into Khammam district on grounds of geographical contiguity and administrative viability. Similarly Aswaraopeta part of West Godavari District was added to Khammam district and Munagala taluk belonging to Krishna district was added to Nalgonda district in the same year.
The number of districts became 23 with the formation of Prakasam district from the parts of Guntur, Nellore and Kurnool districts in 1970 and Vizianagaram district from parts of Visakhapatnam and Srikakulam districts in 1979.
After the bifurcation of the United Andhra Pradesh in 2014, the Andhra region now known as Andhra Pradesh was left with 13 districts but was given several tribal-dominated mandals from the Khammam district of the Telangana as part of the Polavaram project. These mandals were added to the East Godavari and West Godavari district's respectively.
On 26 January 2022, the Government of Andhra Pradesh proposed 13 new districts by issuing a draft notification under the Andhra Pradesh Districts (Formation) Act, 1974, Section 3(5). After taking the objections and suggestions received from the public into consideration, the government has published the final notification on 3 April 2022. With effect from 4 April 2022 the newly formed districts came into effect as specified in the schedule. At present there are 26 districts spread across 3 cultural regions: Uttaraandhra, Kostaandhra and Rayalaseema.
The state is further divided into 26 districts, with North Andhra comprising six districts, Coastal Andhra comprising 12 districts, and Rayalaseema comprising eight districts. These districts are made up of 77 revenue divisions, 685 mandals and 13,324 village panchayats as part of the administrative organisation.
North Andhra:
Coastal Andhra:
Rayalaseema:
List of Monuments of National Importance in Andhra Pradesh

This is a list of Monuments of National Importance officially recognized by and available through the website of the Archaeological Survey of India (ASI) in the Indian state Andhra Pradesh. The monument identifier is a combination of the abbreviation of the subdivision of the list (state, ASI circle) and the numbering as published on the website of the ASI. As of August 2021, there are 135 Monuments of National Importance in Andhra Pradesh.
List of State Protected Monuments in Andhra Pradesh

The State Protected Monuments are designated by the Archaeological Survey of India (ASI). The state governments of India are authorised to maintain, protect and promote the State Protected Monuments. This list documents the State Protected Monuments in the Indian state of Andhra Pradesh, as officially reported by the ASI. The monument identifiers consist of an abbreviation representing the subdivision of the list (state and ASI circle) followed by a numerical designation, as published on the ASI's website. A total of 500 State Protected Monuments have been recognized by the ASI in Andhra Pradesh. In addition to these, Monuments of National Importance in the state are also noteworthy.
List of institutions of higher education in Andhra Pradesh

In Andhra Pradesh there are 3 central universities, 19 central autonomous Institutions, 26 state universities, 4 deemed universities and 8 private universities
There are 26 state universities and 8 private universities in the state.
Following the Jawaharlal Nehru Technological Universities Act, 2008 Jawaharlal Nehru Technological University was split into four universities, Jawaharlal Nehru Architecture and Fine Arts University, Jawaharlal Nehru Technological University, Anantapur, Jawaharlal Nehru Technological University, Hyderabad and Jawaharlal Nehru Technological University, Kakinada. This is also reflected by the UGC list. The date of establishment of all four institutes is therefore 2008, though Jawaharlal Nehru Technological University was established in 1972 by The Jawaharlal Nehru Technological University Act, 1972 which is what the UGC lists as the establishment date for Jawaharlal Nehru Technological University, Hyderabad.
granted deemed university status
There are 99 engineering colleges in the state.
Demographics of Andhra Pradesh

Andhra Pradesh is one of the southern state of India. There are a total of 26 districts in the three regions of Coastal Andhra, Uttarandhra and Rayalaseema. The capital of the state [Andhra Pradesh] is the Amaravati.
The census over the years grown steadily in terms of population. It shares borders with states like Tamil Nadu, Orissa, Telangana and Karnataka. Based on the Census of India (2011), the state has a population of 49,471,555 residents. The sex ratio is way above the national average at 992 as against 978 in 2001.
Spread over an area of 160,205 km, the state has a population density of 308 as against 277 in 2001 Census, which is below the national average. Registered growth rate of the population is 11.10 as against 14.59 recorded in the 2001 census. The decadal growth rate has come down by 3.49 during the 2001-2011.
Literacy rate in 2011 was 67.77% as against 60.47% recorded in 2001 census. It is an increase of 7.19%. The official language of the state is Telugu.
Тал газар

Тал газар — Харьцангуй өндрийн хэлбэлзэл багатай, эх газрын давхаргын морфоструктурын элемент бөгөөд талбайгаар янз бүр. Хэдэн сая км квадрат талбай эзлэх Амазонкийн тал, Дорнод Европын тал, Баруун Сибирийн талууд зэрэг том талууд байхад уул хоорондын тал, тэнгисийн эргийн тал, нуурын тал (нуур байсан суурин дээр үүснэ) зэрэг нь талбайгаар бага.
Гарал үүслээр нь тал газрыг доорхи байдлаар ангилна.
Дэлхийн гадаргын хэвтээ тэнхлэг дагуух шилжилт хөдөлгөөний харьцангуй тайван хэсэг. Бүтцийн хувьд нам дор газрын тогтоц зонхилсон байдаг. Талст суурь ба тунамал хурдас бүхий хоёр үелэлээс тогтдог.
Ус, салхи, тунадас гээд байгалийн хүчин зүйлийн нөлөөлөлд автан тал газрын хэв шинжид орж буй уулархаг бүс. Давхраат талын ерөнхий хэв шинжтэй адил.
Элэгдлийн тал нь денудацын үйл явцын үр дүнд үүссэн, өндрийн хувьд ихэнхидээ 500 метрээс хэтрэхгүй. Хурдас чулуулгийн элэгдэлд орох байдал харилцан адилгүй учир ийм талын гадарга ухаа гүвээ, хад ихтэй. Элэгдлээс үүссэн сэвсгэр хурдасны зөөгдөл нь налуу 3 градус болоход зогсоно. Денудацын тал талбайн хувьд давхраат талаас багагүй бөгөөд бүх тал газрын 17 хувь нь ийм гаралтай юм.
Мэнэнгийн тал

Мэнэнгийн тал нь Дорнод Монголын өргөн уудам тал нутгийн дунд орших, Монгол орны хамгийн том тэгш тал юм. Дорнод аймгийн Матад сумын нутагт орших тал.
Талын гадарга жигд, налуу нь 10 м/км-ээс хэтэрдэггүй. Мэнэнгийн тал нь Буйр нуураас баруун тийш 90 гаруй км урт, 60 гаруй км өргөн нутгийг эзлэн д.т.д 600 м өндөрт оршдог.
“Сав газрын захиргааны талаар авах арга хэмжээний тухай” Засгийн газрын 2012 оны 254 дүгээр тогтоол, “Мэннэгийн талын сав газрын захиргааны бүтэц, орон тоо, дүрэм батлах тухай” Байгаль орчин, ногоон хөгжлийн сайдын 2014 оны А-26 дугаар тушаалаар байгуулагдсан.
Номхон далайн ай савд багтах бөгөөд байнгын урсгалтай гол мөрөн байхгүй,газрын доорхи усны нөөцтэй бүс нутаг.
Хил заагийн хувьд Сүхбаатар аймгийн Эрдэнэцагаан сум бүхэлдээ, Сүхбаатар сумын зүүн урд хэсэг, Асгат сумын зүүн болон зүүн урд хэсэг, урд хэсэг, Дарьганга сумын зүүн хойд хэсэг, Дорнод аймгийн Матад сум бүхэлдээ, Халхгол сумын баруун хэсэг, Баянтүмэн зүүн урд хэсэг, Булган зүүн урд хэсгийг багтаан нийтдээ 53371,6км2 талбайг эзэлдэг. Бэлчээрийн ургамал зээр, чоно болон ховор ан амьтад ихтэй, дэлхий дээрх байгалийн төрхөө хадгалан үлдсэн том тал билээ. Мэнэнгийн тал нь Нөмрөг, Халх голын сав газартай хил залгаа орших жижиг дов толгодуудтай хялгант хээр бүхий уудам газар юм.
Мэнэнгийн тал бол цагаан зээрийн гол бэлчээр нутгийн нэг бөгөөд энд жил бүр олон зуугаараа сүрэглэсэн цагаан зээр ирж өвөлждөг. Олон наст үржил шимт үетэн ургамлууд зонхилсон хялганат хээрийн өвсөн далай мэт үзэсгэлэнт байдлыг Мэнэнгийн талаас харах боломж бүрджээ. Унаган төрхөө харьцангуй хэвээр хадгалан үлдсэн хялгант хээр түүний салшгүй хэсэг болох цагаан зээрийн их сүргийг хамгаалах нь дэлхий дахинд их ач холбогдолтой. Энд нэн ховордсон цэн тогоруу, цагаан тогоруу, гургуул, тоодог зэрэг олон зүйл шувууд байдгаас гадна Монголын улаан номонд орсон бүх ургамлын 10 орчим хувь ургадаг бөгөөд Төв Азийн цагаан зээрийн 70 гаруй хувь нь нутагшжээ.
Энэ тал нутгийн тухай яруу найрагч Б.Явуухулан “Бугуйл хаях ойроос нар мандах нь сонин, бууж үдлэх холоос айл нь харагдах нь хачин” гэж магтан биширсэн байдаг.
2010 онд хийсэн судалгаагаар Мэнэнгийн тал нутаг цөлжилтөд нэн хүчтэй өртөж байгааг тогтоож байсан бол 2020 оны судалгаагаар сул түвшинд байна гэж үзжээ.
Сэрсэн тал

Сэрсэн тал -Монгол Улсын Хөдөлмөрийн баатар, Чингис хаан одонт, Төрийн шагналт, Урлагийн гавьяат зүтгэлтэн, хөгжмийн нэрт зохиолч Бямбасүрэнгийн Шаравын хөгжмийн бүтээл.
1984 онд “Сэрсэн тал” зохиолоо бичсэн нь өнөөг хүртэл эгшиглэж байна. Тухайн жилдээ Улс тунхагласны 60 жилийн ойн хүрээнд нийт 150 хүнтэй найрал хөгжимчид алдарт Төрийн шагналт, Ардын жүжигчин, Монголын хөгжмийн театрыг үндэслэгчдийн нэг, удирдаач, хийлч, хөгжмийн зохиолч Жамьянгийн Чулууны удирдлагаар "Сэрсэн тал"-ыг анх тоглож байжээ.
“Миний бага насны амьдралтай холбоотой. Захиалагчийн санаа юу байсан бэ гэхээр, ерөөсөө л Монгол орны сэрж буй амьдрал. Талд амьдрал сэрж байгаа тухай. Тэр дотор наадам ч орно. Монголын ард түмний сэрж байгааг, хийж бүтээх зориг, эрмэлзлийг дүрслэх учиртай байсан. Одоо наадмаар морь уралдахад "Сэрсэн тал" байнга явж байдаг. Хурдан морины уралдаантай сайхан таардаг” хэмээн уг аялгууг зохиогч Б.Шарав дурсан ярьж байжээ.
Харин хөгжмийн зохиолч Н.Жанцанноров түүний тухай “1984 оны есдүгээр сард би улс тунхагласны 60 жилийн ойн концертын ерөнхий найруулагчаар томилогдоод сургууль төгсч ирээд удаагүй байсан Б.Шаравтай уулзаж монголчуудын ололт амжилтыг илэрхийлсэн хөгжим бичээч гэж захиалга өгсөн. Б.Шарав тэр дагуу их цөөхөн хоногт энэ хөгжмийг бичсэн байна. Ноот дээрээ ямар нэг нэр тавиагүй, удиртгал гэж бичсэн байсаныг Ардын жүжигчин Ж.Чулуун багш хөгжмийг нь үзээд концертдоо тохируулж нэр өгөх хэрэгтэй юм байна гээд “Сэрсэн тал” гэсэн нэр өгсөн ажээ. Ингээд 1984 оны 11-р сарын 25-нд улс тунхагласны 60 жилийн ойн концертод орчин цагийн Монголд анх удаа 150 хүнтэй үндэсний найрал хөгжим ардын жүжигчин Ж.Чулууны удирдлагаар энэ хөгжмийг анх тоглосон түүхтэй ажээ.
Хар Хидан

Хар Хидан буюу Баруун (хожуу) Ляо — Төв Азид төвлөсөн, монгол угсааны кидан үндэстний байгуулсан хант улс байв. Хятадын хойд нутагт төвлөсөн Ляо Улсыг зүрчидийн Алтан улс цохин мөхөөхөд үлдэгдэл нь баруун одож Елюй Даши 1124 онд Хар Хидан улсыг үүсгэжээ. 1218 онд найманы Хүчлүгийг байхад Их Монгол Улсын цэрэг дайлан эзэлснээр мөхсөн.
Тэнгэр уул, Долоон усан, Эмил гол, Тарвагатайн нуруугаар нутаглаж, Баласагун орчим нийслэл тогтож байв.
Зөрчидийн Алтан улс хятадын Сүн улстай холбоолон Хидан Ляо Улсыг удаа дараа уулгалсаар мөхөөсөн. Аргагүйдэн Елюй Даши үлдсэн ноёд, албатыг авч баруун одон 1124 онд “Гүр хаан” цол өргөмжлөгдөж Хар Хиданулсыг үндэслэв. “Гүр хаан” гэдэг нь Жувейнийн тайлбарласнаар “хаадын хаан” гэсэн утгатай ажээ. Гүр хааны захиргаанд Долоон улсын өмнөд хэсэг, Нульжины хязгаар, Сырдарья мөрний сав газар орж байв.
1134 онд Хар ханы улсыг довтлон Баласагуныг эзэлж нийслэл болгон суув. 1137, 1141 онд киданчууд харлугтай холбоолон Катван гэдэг газар Баруун хар хан болон сельжукийн цэргийг дийлж, Хорезмыг уулгалан улсаа батжуулжээ.
1151–1161 онд Дашийн хүү Илия, 1161–1177 онд охин Пусувань төр барив.
Найман аймгийн Хүчүлүг ийнхүү Харлаг, Уйгураар дайрч 1208 онд Хар Хидан хүрчээ. Хүчүлүг Хар Хидан улсын Жулху буюу Гүр хаанд дагаар оров. Хүчүлүг өөрийгөө аюултай байдалд оруулахгүйн тулд өөрийн оронд нэгэн нөхрөө Гүр хаантай уулзуулаад, өөрөө гадаа хөтчийн дүрээр хүлээж байв. Эрсдэлгүй гэж тооцсоны эцэст өөрөө биеэр орж уулзаж байсан гэдэг. Хүчүлүг Гүр хааны охин Хунхутай гэрлэснээр Гүр хааны итгэлт хүн нь болжээ. Улс дотоодын самуунтай болж, эцэст нь Хүчүлүг ханхүү гүр хааныг түлхэн хан ширээнд суужээ. Хүчүлүгийн Хар Хиданд очсон үйл явдал нь Хар Хиданы уналттай давхцсаныг энд бас дурдах хэрэгтэй. Хар Хиданы хараат улсуудад шил шилээ дарсан бослого хөдөлгөөнүүд өрнөж байв. Гүр хаан энэ үед төрийн хэргийг мэдэхээсээ илүүтэйгээр баяр цэнгэл, ан гөрөө хөөцөлдөх болж, төрийн хэргийг огоорч эхэлсэн нь Хүчүлүгт сайхан далим болсон байна. Ингээд Хүчүлүг өөрийн талын хүмүүсийг цуглуулж эхэлжээ. Хар Хиданы язгууртнуудын дунд хов хутгаж эхэлсэн Хүчүлүг Найман аймгийн тарж бутарсан ноёдыг ч хурааж татаж авахаа мартаагүй байв. Дагаар орохдоо Несторианы урсгалаас татгалзаж, шарын шашинд орсон гэдэг.
Ингээд 1211 онд Хүчүлүг хадам аавынхаа нэрийг барин Самаркандад нэр хүндтэй болж Хорезм Шахтай Монголчуудын эсрэг холбоо тогтоосноор Чингис хааны байгуулсан Их Монгол улсын баруун-өмнөд хил аюултай байдалд орсон байна. Хүчүлүг ийнхүү Хар Хиданд хүчирхэг болсон нь монголчуудад бодит аюул байсан юм.
Чингис хааны төрд халтай учир Их Монгол Улсын цэрэг 1218 онд Хүчлүгийг дайлан дарж, газар нутгийг хураан авчээ. 1218-1220 оны орчимд Хар Хидан улс нь Их Монгол Улсын бүрэлдэхүүнд орж харьяат иргэд нь хаяа нийлэн сууж байсан казах, узбек, ногай, каракалпак, башкир зэрэг угсаатны бүлгүүдтэй холилдон аажимдаа ууссан байна.
Кидан жанжин Ойрх Дорнод руу зугтав. 1224 онд Ираны Керман улс байгуулагдсан ч 1306 он гэхэд мөхсөн байна. Керман улс нь Ил Хаант Улсын вассал байв.
Хар тугалга

Error in template * unknown parameter name (Загвар:Инфобокс химийн элемент): "bild"
Хар тугалга нь (латинаар: plumbum) химийн элементийн үелэх системд Pb гэж тэмдэглэгддэг, атомын дугаар нь 82 болох химийн элемент юм. Зөөлөн, хувийн жин ихтэй, хортой хүнд металл болно. Байгаль дээр исэл, cульфид байдлаар тохиолдоно. Хар тугалга нь уран, тори зэрэг цацраг идэвхт элементүүдийн задралын эцсийн бүтээгдэхүүн юм.
Хар тугалга нь газрын гадаргын массын 1.6*10%-г эзэлдэг. Байгаль дээр дан байдлаар тохиолдох нь маш ховор боловч 80 орчим эрдсийн найрлагад ордог. Ихэнх тохиолдолд сульфид хэлбэрээр тохиолдоно. Хар тугалга хутгаар хэрчигддэг, хумсаар мөр гардаг. Зөөлөн давтамхай шинж чанартай. Хар тугалгаар хийсэн эдлэл бүүдгэр өнгөтэй байдаг. Давсны ба хүхрийн хүчил бараг үйлчилдэггүй. +2 ба +4 исэлдлийн зэрэг үзүүлнэ. +2 исэлдлийн зэрэгтэй илүү тогтвортой.
Амархан хайлдаг, боловсруулахад хялбар дөхөм учраас өргөн хэрэглэдэг. Хар тугалгаар аккумуляторын тугалган дугтуй, химийн үйлдвэрийн хүчилд тэсвэртэй тугалган аппарат хэрэгсэлд хэрэглэнэ. Хар тугалганы нэгдлүүд бусад хүнд металлын адил хортой боловч зарим нэг нэгдлийг эм болгон ашигладаг.
Хар тэнгис

Хар тэнгис (монголчууд мөн "Хар далай" гэж нэрэлдэг) зүүн өмнөд Европд, Анатолийн хойг (Турк) дээр байрлах, эх газар дундын тэнгис юм. Уг тэнгис нь Газар дундын тэнгис, Эгейн тэнгисээр Атлантын далайтай холбогдоно. Босфорын хоолой нь Хар тэнгисийг Мраморын тэнгистэй, улмаар Дарданелийн хоолой нь Эгейн тэнгистэй холбоно. Эгейн тэнгис нь Газар дундын тэнгисийн нэг хэсэг гэж тооцогддог байна. Эдгээр тэнгисүүд (уснууд) нь Ази болон Европ тивийн хил юм. Хар тэнгис нь баруун хойд талдаа Керчийн хоолойгоор Азовын тэнгистэй холбогдоно.
Хар тэнгисийн нийт талбай нь 436400 км2, , хамгийн их гүн нь 2200 метр хүрнэ. Газар дундын тэнгистэй адил Хар тэнгис рүү жилд 200 км³ Атлантын далайн ус урсаж ирэх бөгөөд ууршилтын улмаас ус нь харьцангуй өндөр давсжилттай болдог байна. Эх газраас жилд 320 км³цэнгэг ус цутгах бөгөөд уг тэнгист цутгадаг хамгийн том мөрөнгүүд бол Дунай мөрөн, Днепр, Днестр юм.
Турк, Болгар, Румын, Украин, Орос, Гүрж улсууд Хар тэнгисийн эрэгээр хүрээлэн оршино. Крымын хойг нь 2014 оноос ОХУ-ын автономит эрхтэй муж юм.
Хар тэнгис нь ачаа тээврийн чухал зангилаа бүс нутаг юм. Үүнээс гадна маш чухал стратегийн болон цэргийн ач холбогдолтой тэнгис болно.