Penjagaan kesihatan di Malaysia

Penjagaan kesihatan di Malaysia di bawah tanggungjawab Kementerian Kesihatan. Malaysia umumnya mempunyai sistem kesihatan yang cekap, operasi dua peringkat penjagaan kesihatan yang terdiri dari dua sistem kesihatan universal kerajaan dan sistem kesihatan swasta sedia ada. Kadar kematian bayi – standard dalam menentukan secara keseluruhan kecekapan kesihatan – pada tahun 2005 adalah 10, membandingkan dengan baik dengan Amerika Syarikat dan Eropah barat. Jangka hayat ketika lahir pada tahun 2005 adalah 74 tahun.
Penjagaan kesihatan di Malaysia telah mengalami transformasi radikal. Penjagaan perubatan pra-kolonial terdahulu hanya terhad kepada ubat-ubatan tradisional tradisional di kalangan penduduk tempatan orang Melayu, Cina, India dan lain-lain kumpulan etnik. Kedatangan penjajahan membawa amalan perubatan barat ke negara ini. Sejak kemerdekaan negara pada 31 Ogos 1957, sistem rawatan perubatan yang dipindahkan dari penjajahan British telah diubah untuk memenuhi keperluan penyakit-penyakit baru muncul, serta keperluan politik nasional.
Malaysia mempunyai sistem penjagaan kesihatan yang meluas. Ia melaksanakan sistem penjagaan kesihatan sejagat, yang wujud di sepanjang sistem penjagaan kesihatan swasta. Kadar kematian bayi, satu standard dalam menentukan kecekapan penjagaan kesihatan keseluruhan, pada tahun 2005 ialah 10, berbanding dengan Amerika Syarikat dan Eropah Barat. Purata jangka hayat bayi yang lahir pada tahun 2005 adalah 74 tahun. Kematian bayi menurun dari 75 per 1000 kelahiran pada tahun 1957 hingga 7 per 1000 pada tahun 2013.
Penjagaan kesihatan di Malaysia dibahagikan kepada sektor swasta dan awam. Peruntukan awam begitu asas, terutama di kawasan luar bandar. Kerajaan telah menghasilkan satu pelan, 1Care untuk 1Malaysia, pada tahun 2009, dengan tujuan pembaharuan berdasarkan prinsip 'penggunaan mengikut keperluan, membayar mengikut kemampuan', tetapi sedikit kemajuan ke arah pelaksanaannya telah dibuat. Masyarakat Malaysia meletakkan kepentingan dalam pengembangan dan pembangunan penjagaan kesihatan, meletakkan 5% daripada bajet pembangunan sektor sosial kerajaan ke penjagaan kesihatan awam, peningkatan lebih daripada 47% berbanding angka sebelumnya. Ini bermakna peningkatan keseluruhan lebih daripada RM2 bilion. Dengan penduduk yang semakin meningkat dan semakin tua, Kerajaan ingin memperbaiki dalam banyak bidang termasuk membaik pulih hospital sedia ada, membina dan melengkapkan hospital baru, pengembangan bilangan poliklinik, dan penambahbaikan dalam latihan dan pengembangan telehealth. Sejak beberapa tahun kebelakangan ini, mereka telah meningkatkan usaha mereka untuk membaik pulih sistem dan menarik lebih banyak pelaburan asing.
Hospital kerajaan mempunyai peralatan dan kemudahan penjagaan kesihatan yang terbaik di negara ini selain mempunyai pakar dalam bidang ini. Walau bagaimanapun, kelemahan utama ialah kekurangan kakitangan di hospital awam berbanding dengan bilangan pesakit yang mencari rawatan telah menyebabkan giliran yang panjang. Hospital swasta kebanyakannya terletak di kawasan bandar dan dilengkapi dengan kemudahan diagnostik dan pengimejan terkini. Hospital swasta tidak dilihat sebagai pelaburan yang ideal: ia sering diambil sehingga sepuluh tahun sebelum syarikat-syarikat telah melihat apa-apa keuntungan. Walau bagaimanapun, keadaan sekarang telah berubah dan syarikat-syarikat kini meneroka kawasan ini sekali lagi, sepadan dengan peningkatan bilangan warga asing yang memasuki Malaysia untuk rawatan perubatan dan tumpuan kerajaan baru-baru ini untuk membangunkan industri pelancongan kesihatan. Kerajaan juga telah berusaha untuk mempromosikan Malaysia sebagai destinasi penjagaan kesihatan, di peringkat serantau dan antarabangsa.
Agensi-agensi kerajaan telah melabur banyak syarikat penjagaan kesihatan. Kira-kira satu pertiga katil hospital swasta bermasalah dengan pelaburan kerajaan.
Sistem penjagaan kesihatan Malaysia memerlukan doktor menjalankan perkhidmatan tiga tahun wajib dengan hospital awam untuk memastikan tenaga kerja di hospital-hospital ini dikekalkan. Doktor dikehendaki melaksanakan 4 tahun termasuk 2 tahun perkhidmatan kerajaan dengan hospital awam di seluruh negara, memastikan liputan keperluan perubatan yang cukup untuk penduduk umum. Doktor asing digalakkan memohon pekerjaan di Malaysia, terutamanya jika mereka layak ke tahap yang lebih tinggi. Walau bagaimanapun, masih terdapat kekurangan yang signifikan dalam tenaga kerja perubatan, terutamanya pakar yang terlatih; oleh itu, penjagaan dan rawatan perubatan tertentu hanya tersedia di bandar-bandar utama. Usaha baru-baru ini untuk membawa banyak kemudahan ke bandar-bandar lain telah terhalang oleh kekurangan kepakaran untuk menjalankan peralatan yang ada. Akibatnya, penjagaan dan rawatan perubatan tertentu hanya terdapat di bandar-bandar besar.