davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Goat farming

Goat farming involves the raising and breeding of domestic goats (Capra aegagrus hircus) as a branch of animal husbandry. People farm goats principally for their meat, milk, fibre and skins.
Goat farming can be very suited to production alongside other livestock (such as sheep and cattle) on low-quality grazing land. Goats efficiently convert sub-quality grazing matter that is less desirable for other livestock into quality lean meat. Furthermore, goats can be farmed with a relatively small area of pasture and with limited resources.
As with other herbivores, the number of animals that a goat farmer can raise and sustain is dependent on the quality of the pasture. However, since goats will eat vegetation that most other domesticated livestock decline, they will subsist even on very poor land. Therefore, goat herds remain an important asset in regions with sparse and low quality vegetation.
According to the Food and Agriculture Organization (FAO), the top producers of goat milk in 2008 were India (4 million metric tons), Bangladesh (2.16 million metric tons) and the Sudan (1.47 million metric tons).
Meat goats are farmed in all US states, although most meat goat production occurs in the Southeast. Texas is the primary producer of meat goats, representing 38% of US production.
Male goats are generally not required for the dairy-goat industry and are usually slaughtered for meat soon after birth. In the UK, approximately 30,000 billy goats from the dairy industry are slaughtered each year.
Eastern Railway zone

22°34′21.8″N 88°21′50.2″E﻿ / ﻿22.572722°N 88.363944°E﻿ / 22.572722; 88.363944
The Eastern Railway (abbreviated ER) is among the 19 zones of the Indian Railways. Its headquarters is at Fairley Place (Kolkata) and comprises four divisions: Howrah, Malda, Sealdah, and Asansol. Each division is headed by a Divisional Railway Manager (DRM). The name of the division denotes the name of the city where the divisional headquarters is located. Eastern Railway oversees the largest and second largest rail complexes in the country, Howrah Junction and Sealdah railway station, and also contains the highest number of A1 and A Category Stations like Howrah, Malda Town, Sealdah, Asansol, Kolkata, Durgapur, Barddhaman, Rampurhat Junction, Bhagalpur,Jamalpur, Jasidih, Bandel and Naihati. Eastern Railways operates India's oldest train, Kalka Mail.
The East Indian Railway (EIR) Company was incorporated in 1845 to connect eastern India with Delhi. The first train ran here between Howrah and Hooghly on 15 August 1854. The train left Howrah station at 8:30 a.m. and reached Hooghly in 91 minutes. The management of the East Indian Railway was taken over by the British Indian government on 1 January 1925.
The Eastern Railway was formed on 14 April 1952 by amalgamating three lower divisions of the East Indian Railway: Howrah, Asansol and Danapur, the entire Bengal Nagpur Railway (BNR) and the Sealdah division of the erstwhile Bengal Assam Railway (which was already added to the East Indian Railway on 15 August 1947). On 1 August 1955, the portions of BNR stretching from Howrah to Visakhapatnam in the South which is now the Headquarters of South Coast Railway zone, Howrah to Nagpur in the Central area and up to Katni in the North Central Region were separated from Eastern Railway and became the South Eastern Railway. Three more divisions: Dhanbad, Mughalsarai and Malda were formed later. Till 30 September 2002 ER consisted seven divisions.
On 1 October 2002 a new zone, the East Central Railway, headquarters at Hajipur, was carved out by separating the Eastern Railway's Danapur, Dhanbad and Mughalsarai divisions from it. Presently, it comprises four divisions and they are Malda Town, Howrah, Sealdah and Asansol.
In 2021, Eastern Railway completed full electrification of its 2010 km rail network in West Bengal, while in 2022, its entire network of 2848 km was electrified with the conversion of the Hansdiha-Godda section.
Howrah–Delhi main line
Grand Chord and Howrah–Allahabad–Mumbai line
Sahibganj loop
Howrah–New Jalpaiguri line
குடியரசுத் தலைவர் கோப்பை படகுப் போட்டி

குடியரசுத் தலைவர் கோப்பை படகுப் போட்டி ( மலையாளம்: പ്രസിഡന്റ്'സ് ട്രോഫി വള്ളം കളി ) என்பது ஒவ்வொரு ஆண்டும் நவம்பர் முதல் நாள் கேரளத்தின், கொல்லம் நகரில் உள்ள அஷ்டமுடி ஏரியில் நடைபெறும் பிரபலமான படகுப் போட்டியாகும். கேரள பிறவி என்று அழைக்கப்படும் நாளான இது இந்திய மாநிலமாக கேரளத்தின் பிறப்பை (உருவாக்கம்) குறிக்கிறது. கொல்லம் அஷ்டமுடி ஏரியில் இலையுதிர்காலத்தில் ஓணம் என்னும் அறுவடை திருநாள் காலத்தில் நடைபெறும் இந்தப் போட்டி மிகவும் பிரபலமானது. சுண்டன் வல்லம் (பாம்பு-படகுகள்), வேப்பு வள்ளத்தின் இரண்டு வடிவங்கள், மற்றும் இருத்துக்குடி வள்ளத்தின் இரண்டு வடிவங்களில் என ஐந்து பிரிவுகளில் போட்டி நடக்கும். பதினாறு பாம்பு-படகுகள் நான்கு துணைப்பந்தய ஆட்டங்களில் போட்டியிடும். இந்த கோப்பை இந்திய ஜனாதிபதியின் பெயரில் நிறுவப்பட்டது. இந்திய ஜனாதிபதி இந்தப் போட்டடியைக் காண வருவார், மேலும் கோப்பையையும் ரொக்கப் பரிசையும் வென்ற அணிக்கு வழங்குவார். 2019 முதல் ஐபிஎல்- மாதிரியாக கொண்டு கேரளத்தின் படகு பந்தய லீக்கின் ஒரு பகுதியாக இந்தப் போட்டி மாற்றப்படும். வாகையர் படகு லீக்கின் இறுதி நிகழ்வாக ஜனாதிபதி கோப்பை படகுப் போட்டியை உருவாக்க கேரள அரசு திட்டமிட்டுள்ளது.
கொல்லம் என்பது கேரளத்தின் ஒரு சிறு வடிவம் போன்றது ஆகும். அஷ்டமுடி ஏரி - சுற்றிலும் மயங்கவைக்கும் பசுமையும், அழகும் அமைதியுமான நீர் பரப்புமாக உள்ளது. கடல், ஏரிகள், சமவெளி, நினைவுச்சின்னங்கள், ஆறுகள், நீரோடைகள், உப்பங்கழிகள், காடுகள், பரந்த பசுமையான வயல்கள் போன்ற தனித்துவமான அம்சங்களைக் கொண்டதாக கொல்லம் பகுதி உள்ளது.
போட்டிக்கான இடம் அஷ்டமுடியின் நுழைவாயிலில் உள்ளது. தெவலி அரண்மனைக்கு அருகிலுள்ள நீர்த்தம்பத்தில் இருந்து போட்டி தொடங்கும். போட்டி முடியும் இடமானது படகு முனையத்தின் முன் பகுதியாகும். இந்த இரண்டு புள்ளிகளுக்கும் இடையில் 1250 மீ நீளமுள்ள நீர்நிலையானது போட்டிக்கான பாதையாக திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.
வஞ்சிப்பாட்டின் (படகோட்டிகளின் பாடல்) வேகமான தாளத்துக்கு ஏற்றவாறு ஓர்மையுடன் படகோட்டிகள் தங்கள் துடுப்புகளை துழாவுகின்றனர். பிரமாண்டமான கறுப்புப் படகுகள் அஷ்டமுடி ஏரியின் அழகிய பந்தயப் பாதை வழியாக சீறிப் பாய்கின்றன. வெளிநாட்டு சுற்றுலாப் பயணிகள் உட்பட நூற்றுக்கணக்கான பார்வையாளர்கள், ஏரியின் முன்புறம் திரண்டு வந்து பார்ப்பது, படகோட்டிகளின் உற்சாகத்தைத் தூண்டுகிறது.
டிடி நேஷனல் மற்றும் டிடி மலையாளம் தொலைக்காட்சி அலைவரிசைகளில் படகுப் போட்டி நேரடியாக ஒளிபரப்பப்படுகிறது.
குடியரசுத் தலைவர் கோப்பை படகுப் போட்டியின் முதல் பதிப்பின் வெற்றியாளர்கள் - ஸ்ரீ கணேசன் சுண்டன் ( செயின்ட் பிரான்சிஸ் படகு கிளப், கொல்லம் ). இரண்டாம் இடம் - தேவாஸ் சுண்டன் ( இயேசு படகு கிளப், கொல்லம் ).
இந்தியாவின் குடியரசு தலைவர் திருமதி. பிரதிபா தேவிசிங் பாட்டீல் குடியரசுத் தலைவர் வெற்றியாளர்களுக்கு கோப்பையையும் ரூ. 10 லட்சம் ரொக்கப் பரிசுகளையும் வழங்கினார்.
தங்கமுலாம் பூசப்பட்ட கோப்பை மற்றும் ரூபாய் 10 லட்சம் ரொக்கப் பரிசு.
பூ. பழனியப்பன்

பூவராகன் பழனியப்பன் (பிறப்பு: நவம்பர் 5, 1930) ஒரு இந்திய மகப்பேறு மருத்துவர். மருத்துவதுறையில் இவரின் பங்களிப்பை அங்கீகரிக்கும் விதமாக மார்ச் 29, 2006 அன்று இந்திய ஜனாதிபதி அப்துல் கலாம் இடமிருந்து பத்ம ஸ்ரீ விருது கிடைத்தது.
ராமச்சந்திரன் பாலசுப்ரமணியன்

ராமச்சந்திரன் பாலசுப்ரமணியன் ஒரு இந்தியக் கணிதவியலாளர். தற்போது சென்னையில் உள்ள இந்திய கணித அறிவியல் கழகத்தின் இயக்குநராக உள்ளார். இவரின் பங்களிப்பை அங்கீகரிக்கும் விதமாக மார்ச் 29, 2006 அன்று இந்திய ஜனாதிபதி அப்துல் கலாமிடம் இருந்து பத்ம ஸ்ரீ விருது கிடைத்தது. இவர் 1990 இல் சாந்தி ஸ்வரூப் பட்நாகர் விருது வழங்கப்பெற்றார்.
இந்தியப் பாதுகாப்புப் படைகள்

இந்திய இராணுவ படைகள் (தேவநாகரி: भारतीय सशस्त्र सेनाएं) இந்திய குடியரசின் இராணுவ படைகள் ஆகும். இந்திய இராணுவம், இந்திய கடற்படை, இந்திய விமான படை மற்றும் இந்திய கரையோர பாதுகாப்பு படை என நான்கு தொழில்முறை சீருடை அணிந்த சேவைகளாக செயல்படுகின்றன. இந்திய ஜனாதிபதி இராணுவ தலைமை கமாண்டராக இருக்கிறார், மேலும் இந்திய இராணுவப் படை ஒரு நான்கு நட்சத்திர இராணுவ தளபதியால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டுகிறது. மேலும், இந்திய ஆயுதப்படைக்கு பல துணைப்படை அமைப்புகள் (அசாம் ரைபிள்ஸ் மற்றும் சிறப்பு எல்லைப்புற பாதுகாப்பு படை) மற்றும் சேவைகளிடை உளவுத்துறை நிறுவனங்கள் துணைபுரிகின்றன.
இந்திய ஆயுதப்படைகள் மத்திய பாதுகாப்பு அமைச்சரின் தலைமையிலான மத்திய பாதுகாப்பு அமைச்சகத்தின் (MoD) நிர்வாகத்தின் கீழ் இருக்கின்றன.இந்திய இராணுவம் 1.3 மில்லியன் தீவிர ஊழியர்கள் கொண்டு உலகின் 3 வது மிக பெரிய இராணுவ சக்தியாக இருக்கிறது.
இந்திய ஆயுத படைகள் 1947, 1965 மற்றும் 1971 ல் இந்திய-பாகிஸ்தான் போர், 1971, கோவா படையெடுப்பு, இந்திய சீன போர், கார்கில் போர் மற்றும் சியாச்சின் மோதல் உட்பட பல முக்கிய இராணுவ நடவடிக்கைளில் ஈடுபட்டு வருகின்றனர். இந்திய ஆயுதப் படையானது உலகின் மிகப்பெரிய இராணுவங்களில் ஒன்றாகும்.
இந்திய இராணுவமே உலகின் மிக பெரிய ஆயுதங்களை இறக்குமதி செய்யும் நாடாக உள்ளது. தற்போது ரஷ்யா, இஸ்ரேல், பிரான்ஸ் மற்றும் அமெரிக்கா இந்திய இராணுவத்திற்கு உபகரணங்கள் அளிக்கும் முதன்மை வெளிநாடுகள் ஆகும்.. ஏறக்குறைய 1.32 மில்லியன் செயலார்ந்த படைகளையும் , 2.14 மில்லியன் இருப்பு படைகளையும் கொண்டுள்ளது. இந்தியா $ 36.03 பில்லியன் இராணுவத்திற்காக செலவிடுகிறது.இது மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 1.83% ஆகும்.
இந்திய கடற்படை இந்திய இராணுவத்தின் கடற்படை பிரிவாகும். இந்திய கடற்படை விமான பிரிவு, 1,200 கடல் செயல் வீரர்கள் (மார்கோஸ்) 7,000 பணியாளர்கள் மற்றும் 1,000 இந்தியக் கடலோரக் காவல்படை அதிகாரிகள் உட்பட 58,350 ஆண்கள் மற்றும் பெண்களும் உள்ள உலகின் மிக பெரிய கடற்படை ஆகும்.
2006 இன் படி
தேசிய மக்கள் தொகை பதிவேடு

தேசிய மக்கள் தொகை பதிவேடு (National Population Register (NPR) என்பது இந்திய அரசின், உள்துறை அமைச்சகத்தின் கீழ் இயங்கும், தலைமைப் பதிவாளர் மற்றும் இந்திய மக்கட்தொகை கணக்கிடும் தலைமை ஆணையாளர் (Registrar General and Census Commissioner of India), இந்தியாவில் குடியிருப்போர் தொடர்பான விவரங்களை பராமரிக்கும் பதிவேடாகும். .தேசிய மக்கள் தொகை பதிவேட்டின்படி, ஒரு "வழக்கமான குடியிருப்பாளர்" என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியில் குறைந்தது ஆறு மாதங்கள் அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட காலம் வாழ்ந்த நபர், அல்லது அடுத்த ஆறு மாதங்கள் அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட காலத்திற்கு ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியில் வாழ விரும்பும் நபரை குறிக்கிறது. இந்தியாவின் ஒவ்வொரு "வழக்கமான குடியிருப்பாளரும்" இதில் பதிவு செய்வது கட்டாயமாகும். மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்புடன் தொடர்புடைய இந்த தேசிய மக்கள் தொகை பதிவேடானது, தேசிய குடிமக்கள் பதிவேடு நாடு முழுவதும் செயல்படுத்துவதற்கான முதல் படியாகக் கருதப்படுகிறது.
தேசிய மக்கள் தொகை பதிவேட்டுக்கும், மக்கள் தொகைப் கணக்கெடுப்புக்கும் இடையே உள்ள வேறுபாடு யாதெனின், தேசிய மக்கள் தொகை பதிவேடு பராமரிக்கும் பணி இடைவிடாத தொடர்பணியாகும். 2011-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் போது தேசிய மக்கட்தொகை பதிவேடும் பராமரிக்கப்பட்டது. பின்னர் 2015-ஆம் ஆண்டில் வீடு வீடாக கணக்கெடுப்பு நடத்தி இந்த தேசிய மக்கள் தொகை பதிவேட்டின் தரவுகள் புதுப்பிக்கப்பட்டது. புதுப்பிக்கப்பட்ட தகவல்கள் டிஜிட்டல் மயமாக்கல் ஆக்கப்பட்டது.
இந்தியக் குடியுரிமை சட்டம் 1955, பிரிவு 14A-இன்படி, ஒவ்வொரு இந்தியக் குடிமகனும் தேசிய மக்கட்தொகை பதிவேட்டில் தங்களைப் பற்றிய விவரங்களை கட்டாயமாக வழங்க வேண்டும். மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்ப்பின் போது, இந்தியக் குடிமகன்களிடமிருந்து தேவையான விவரங்கள் பெற்று தேசிய மக்கட்தொகை பதிவேட்டில் பதிவு செய்யப்படும
தேசிய மக்கள் தொகை பதிவேட்டில் பெயர் பதியாதவர்களுக்கு ஆதார் அடையாள அட்டை வழங்கப்படாது. எனவே தேசிய மக்கள் தொகை பதிவேட்டில் தங்கள் பெயர் பதியாதவர்களுக்கு நடத்தப்படும் சிறப்பு முகாம்கள் மூலம், பெயர் விவரங்கள் பதிந்த பின், ஆதார் அடையாள அட்டைக்கு விண்ணப்பிக்கலாம்.
அசாம் மாநிலம் தவிர்த்து இந்தியா முழுவதும் ஏப்ரல் 2020 முதல் செப்டம்பர் 2020 முடிய தேசிய மக்கள் தொகை பதிவேடு முழுமையாக பதியப்பட்டு வெளியிட இந்திய அரசு முடிவு செய்துள்ளது.
உத்ராகண்டு அரசு சின்னம்

உத்ராகண்டு அரசு சின்னம் என்பது இந்திய மாநிலமான உத்ராகண்டு மாநில அரசின் அதிகாரப்பூர்வ சின்னமாகும். இந்த மாநிலம் 2000 நவம்பர் 9 அன்று பிதியதாக உருவாக்கப்பட்டதாகும்.
உத்தரகண்ட மாநில சின்னமானது வைரவடிவில் நீல நிற ஓரங்களைக் கொண்டுள்ளது. ஒயிலான மலைச் சிகரங்கள் இமயமலையின் அழகிய மலைச் சிகரங்களைக் குறிப்பிடுகின்றன. நான்கு நீரோடைகள் இடமிருந்து வலமாக பாய்வதுபோல் கோடுகள் அமைந்துள்ளன. சின்னத்தின் உச்சியில் இந்திய தேசிய சின்னமான, சாரனாத் சிங்கத் தலை சிவப்புப் பின்னணியில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. அதன் கீழே தேவநாகரி எழுத்தில், "सत्यमेव जयते" சத்யமேவ ஜெயதே என்ற வாசகம் இடம்பெற்றுள்ளது. சின்னத்தின் கீழே இந்தியில் உத்திரகண்ட மாநிலத்தைக் குறிப்பிடும் வாசகம் "उत्तराखण्ड राज्य" என்று உள்ளது.
இந்திய தேசிய இலச்சினை

இந்திய தேசிய இலச்சினை என்பது இந்தியக் குடியரசின் தேசியச் சின்னமாகும். இது சாரநாத்தில் அசோகர் எழுப்பிய சிங்கத் தூணை அடிப்படையாகக் கொண்டு வடிவமைக்கப்பட்டது. இது திசம்பர் 1947 இல் இந்திய மேலாட்சி அரசின் சின்னமாகவும், பின்னர் 26 சனவரி 1950 இல் இந்தியக் குடியரசின் சின்னமாகவும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.
இந்திய தேசிய இலச்சினை இந்திய அரசின் அதிகாரப்பூர்வ முத்திரையாக பயன்படுத்தப்படுகின்றது. அலுவல்முறை கடித முகப்புகளிலும் இந்திய நாணயங்களிலும், கடவுச்சீட்டுகளிலும் இது பயன்படுத்தப்படுகின்றது.
1947 ஆம் ஆண்டு ஆகத்து 15 ஆம் தேதி பிரித்தானிய ஆட்சி முடிவடைந்ததைத் தொடர்ந்து, புதிதாக சுதந்திரம் பெற்ற இந்திய அரசு 30 திசம்பர் 1947 அன்று அதிகாரப்பூர்வ அரசு சின்னமாக இந்த அசோக சிங்க சின்னத்தை ஏற்றுக்கொண்டது. இந்திய அரசியலமைப்பின் அசல் கையெழுத்துப் பிரதியை அழகுபடுத்தும் பணியை நந்தலால் போசிடம் (சாந்தி நிகேதன் பள்ளியின் அப்போதைய முதல்வர்) இந்திய தேசிய காங்கிரசால் வழங்கப்பட்டது. போசு தனது மாணவர்களின் உதவியுடன் இந்தப் பணியை தொடங்கினார். அப்போது இந்த இலச்சினையில் சிங்கங்கள் தத்ரூபமாக சித்தரிக்கப்பட வேண்டும் என்று விரும்பிய அவர், கல்கத்தா மிருகக்காட்சிசாலையில் சிங்கங்களின் நடத்தையைப் படித்துக்கொண்டிருந்த தீனாநாத் பார்கவாவை இந்த பணிக்காகத் தேர்ந்தெடுத்தார். இது 26 சனவரி 1950 இல் இந்தியக் குடியரசின் சின்னமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.
இது சாரநாத்தில் அசோகர் எழுப்பிய சிங்கத் தூணை அடிப்படையாகக் கொண்டு வடிவமைக்கப்பட்டது. முப்பரிமாண வடிவில் இந்த இலச்சினை நான்கு சிங்க உருவங்களை கொண்டிருக்கின்றது. இந்த சிங்கங்கள் சக்தி, தைரியம், தன்னம்பிக்கை மற்றும் நம்பிக்கை ஆகிய நான்கு பண்புகளைக் குறிக்கின்றன. பொதுவாக இலச்சினையில் மூன்று சிங்கங்கள் மட்டுமே தெரியும், நான்காவது சிங்கம் பார்வையில் இருந்து மறைக்கப்பட்டுள்ளது.
இவை ஒரு வட்ட வடிவ பீடத்தில் நிறுத்தப்பட்டுள்ளன. இந்தப் பீடத்தில் (கிழக்கில்) யானை, (மேற்கில்) குதிரை, (தெற்கே) எருது, (வடக்கே) சிங்கம் ஆகிய விலங்குருக்கள் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன. இவற்றின் நடுவே சக்கரங்கள் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன. இந்தப் பீடம் ஒரு மலர்ந்த தாமரை வடிவ தளத்தில் அமைந்துள்ளது. மலர்ந்த தாமரை மலரும் வாழ்வையும் படைப்பூக்க அகவெழுச்சியையும் குறிக்கிறது. தூணின் மகுடமாகத் தர்மச் சக்கரம் விளங்குகின்றது. "சத்யமேவ ஜெயதே" ("வாய்மையே வெல்லும்") என்ற பொன்மொழி தேவநாகரி எழுத்தில் இடமிருந்து வலமாக பீடத்தின் கீழே பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. இது புனித இந்து வேதங்களின் இறுதிப் பகுதியான முண்டக உபநிடததிலிருந்து மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ளது.
இந்தச் சின்னத்தின் பயன்பாடு இந்திய தேசிய இலச்சினை சட்டம், 2005 மற்றும் இந்திய தேசிய இலச்சினை (பயன்பாட்டு ஒழுங்குமுறை) விதிகள், 2007 ஆகியவற்றால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.
கேரள அரசு சின்னம்

கேரள அரசு சின்னம் (State emblem of Kerala ) என்பது கேரள அரசு பயன்படுத்தும் சின்னமாகும். இதில் இரண்டு யானைகள் தேசிய மற்றும் மாநில இலட்சினைகளை காப்பதுபோல் உள்ளன.
கேரள அரசு சின்னமானது திருவாங்கூர் இராச்சிய அரசு சின்னத்தில் இருந்து வந்ததாகும். இந்த அரச சின்னமானது , இரண்டு யானைகள் ஸ்ரீ பத்மநாபனின் சங்கை காப்பது போல அடையாளப்படுத்துகிறது. அந்த சங்குக்கு மேலே இந்திய தேசிய சின்னமாகிய சாரநாத் சிங்கம் காணப்படுகிறது. இது இந்தியாவின் பெரும்பாலான மாநிலச் சின்னங்களில் பொதுவாக காணப்படுவதாகும். சின்னத்தின் அடிப்பகுதியில் பிரகதாரண்யக உபநிடதத்தில் உள்ள சமசுகிருத வாக்கியம் தேவநாகரியில் உள்ளது. இதன் பொருள் "May light spell away darkness". தற்போதைய கேரள சின்னமானது கம்யூனிஸ்ட் ஆட்சியை இந்திய நடுவண் அரசு அகற்றியபின் 1960 இல் பதவிக்கு வந்த பட்டம் தாணு பிள்ளையின் அரசால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட சின்னமாகும்.
குஷ்பு சுந்தர்

குஷ்பு சுந்தர் (இயற்பெயர்: நக்கர்த் கான், பிறப்பு: செப்டம்பர் 29, 1970) தமிழகத் திரைப்பட நடிகை மற்றும் அரசியல்வாதி ஆவார். இவர் தற்போது பாரதிய ஜனதா கட்சியில் உள்ளார்.
1980களில் குழந்தை நட்சத்திரமாக தன் திரைப்பட வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். 1989 ஆம் ஆண்டு வருஷம் 16 என்ற தமிழ்த் திரைப்படத்தில் கதாநாயகியாக அறிமுகமானார். 1990களில் தமிழ்த் திரைப்பட உலகின் முன்னணி கதாநாயகியாகத் திகழ்ந்தார். கன்னடம், மலையாளம் போன்ற பிற மொழிப் படங்களிலும் நடித்தார். பின்னர் திரைப்பட இயக்குநர் சுந்தர் சி.யை மணந்தார். தற்போது குணச்சித்திர வேடங்களில் நடித்து வருகிறார். தமிழ்த் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளில் தொகுப்பாளினியாகவும் நடுவராகவும் பணியாற்றி வருகிறார். தன் கணவர் சுந்தர். சி கதாநாயகனாக நடிக்கும் படங்களை “அவ்னி சினிமாக்ஸ்” என்ற படத்தயாரிப்பு நிறுவனம் மூலம் தயாரித்து வருகிறார்.
2010 இல் தி.மு.க. கட்சியில் இணைந்து தேர்தல் பிரசாரம் செய்தார். 2014 இல் தி.மு.க. விலிருந்து விலகுவதாக அறிவித்தார்.
பின்னர் 26 நவம்பர் 2014 அன்று காங்கிரஸ் தலைவர் சோனியா காந்தியைச் சந்தித்த பின்னர் காங்கிரஸ் கட்சியில் இணைந்தார்.
பின்னர் 12 அக்டோபர், 2020இல் குஷ்பு காங்கிரஸ்லிருந்து விலகி பாஜகவில் இணைந்தார்.
நா. முத்துக்குமார்

நா. முத்துக்குமார் (Na. Muthukumar; 12 சூலை 1975 – 14 ஆகத்து 2016), தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த தமிழ் திரைப்படப் பாடலாசிரியரும் கவிஞரும் ஆவார். பல்லேலக்கா, என் காதல் சொல்ல, ஒரு கல் ஒரு கண்ணாடி ஆகியவை இவரின் பாடல்களுள் சில. தங்க மீன்கள், சைவம் திரைப்படப் பாடல்களுக்காக தேசிய விருது பெற்றவர்.
காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்தில் உள்ள கன்னிகாபுரத்தைச் சேர்ந்தவர் இவர். நான்கு வயதில் தாயை இழந்தவர். சிறு வயதில் இருந்தே புத்தகங்கள் படிப்பதில் ஆர்வம் கொண்டிருந்தார்.
காஞ்சிபுரம் ஆண்டர்சன் மேல்நிலைப்பள்ளியில் 12ஆம் வகுப்பு வரைப் படித்துத் தேறினார். பின்னர் காஞ்சிபுரம் பச்சையப்பன் ஆடவர் கல்லூரியில் இயல்பியல் பயின்று 88% மதிப்பெண் பெற்று அறிவியல் இளவர் பட்டமும் சென்னை பச்சையப்பன் கல்லூரியில் தமிழ் இலக்கியம் பயின்று கலைமுதுவர் பட்டமும் பெற்றார். இவர் எழுதிய தூர் என்ற கவிதையே முதுகலையில் இவருக்குப் பாடமாக இருந்தது. பின்னர் "தமிழ்த் திரைப்படப் பாடல்கள் 1990 முதல் 2000 வரை" என்ற தலைப்பில் ஆய்வுசெய்து முனைவர் பட்டமும் பெற்றார்.
தொடக்கத்தில் திரைப்பட இயக்குநராக சென்னை தமிழ்நாடு திரைப்படக் கல்லூரியில் இயக்குநர் பிரிவில் இணைய விண்ணப்பித்தார். ஆனால், இடங்கிடைக்கவில்லை.
எனவே, இயக்குநர் பாலுமகேந்திராவிடம் நான்கு ஆண்டுகள் பணிசெய்தார். இயக்குநர் சீமானின் வீரநடை என்ற படத்தில் பாடல் எழுதினார். கிரீடம் (2007),வாரணம் ஆயிரம் (2008) ஆகியன போன்ற சில படங்களுக்கு வசனம் எழுதினார். கிட்டதட்ட 1500 பாடல்களுக்கு மேல் எழுதியிருந்த இவர் , 2016 வரை தமிழ்த் திரையுலகின் முன்னணி பாடலாசிரியராக இருந்தார். “பட்டாம்பூச்சி பதிப்பகம்” என்ற பெயரில் பதிப்பகம் தொடங்கி நடத்தினார்.
இவர் 2006ஆம் ஆண்டு ஆனி மாதம் 14 ஆம் தேதி, வடபழனியில் ஜீவலட்சுமி என்பவரை திருமணம் செய்தார். இவர்களுக்கு ஆதவன் என்ற மகனும் யோகலட்சுமி என்ற மகளும் இருந்தனர்.
2016 ஆகத்து 14 அன்று காலையில் தனது 41வது வயதில் காலமானார். மஞ்சள்காமாலையால் பாதிக்கப்பட்டு, காய்ச்சல் முற்றிய நிலையில் இறந்தார்.
இவர் பாட்டெழுதிய சில திரைப்படங்கள்:
National Affairs

National Affairs is a quarterly magazine in the United States about political affairs that was first published in September 2009. Its founding editor, Yuval Levin, and authors are typically considered to be conservative and right-wing. The magazine is published by National Affairs, Inc., which previously published the magazines The National Interest (1985–2001) and The Public Interest (1965–2005). National Affairs, Inc., was originally run by Irving Kristol, and featured board members such as former Secretary of State Henry Kissinger, former ambassador to the United Nations Jeane Kirkpatrick, and author Charles Murray.
In the editorial in the inaugural issue, editor Yuval Levin elaborated on the magazine's mission: "National Affairs will have a point of view, but not a party line. It will begin from confidence and pride in America, from a sense that our challenge is to build on our strengths to address our weaknesses, and from the conviction that chief among those strengths are our democratic capitalism, our ideals of liberty and equality under the law, and our roots in the longstanding traditions of the West. We will seek to cultivate an open-minded empiricism, a decent respect for the awesome complexity of life in society, and a healthy skepticism of the serene technocratic confidence that is too often the dominant flavor of social science and public policy. And we will take politics seriously". The editorial expresses gratitude to the editors of The Public Interest, and notes that "the complete archives of The Public Interest are available for the first time" on its website.
On September 7, 2009, David Brooks of the New York Times reviewed the first issue. He wrote that "The Public Interest closed in 2005", leaving "a gaping hole. Fortunately, a new quarterly magazine called National Affairs is starting up today to continue the work." Brooks continued by noting that the magazine occupied "the bloody crossroads where social science and public policy meet matters of morality, culture and virtue". "In a world of fever swamp politics and arid, overly specialized expertise," Brooks wrote in his closing, "National Affairs arrives at just the right time."
National Affairs "makes its home at the American Enterprise Institute."
Ministry of Education, Religious Affairs and Sports

The Ministry of Education, Religious Affairs and Sports (Greek: Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού) is a government department of Greece. One of the oldest ministries, established in 1833, it is responsible for running the country's education system and for supervising the religions in Greece. The incumbent minister is Kyriakos Pierrakakis. Greece is one of the two countries that have not signed the Lisboa convention which has been ratified by all 47 member states of the Council of Europe in Strasbourg (2012).To this day, the independent department of professional recognition of academic degrees called ATEEN, still acts illegally against graduates of recognized open universities. In 2023, the Council of State published its decision against the ministry's actions of the discriminative non-recognition of degrees.
Movimiento Político Cien por Ciento por Colombia

Movimiento Político Ciento por Ciento por Colombia fue un partido de minorías étnicas de Colombia. Por su condición de partido de minorías, le permite mantener su personería jurídica con tan solo tener un representante en el Congreso de la República; eso le permite dar avales para candidaturas políticas.
Yahir Acuña es su representante a la Cámara por la circunscripción especial para negritudes.
De profesión sospechosos

De profesión sospechosos es una película coproducción de Argentina y España dirigida por Enrique Carreras sobre el guion de Julio Porter, según la obra teatral homónima de Alfonso Paso que se estrenó el 5 de mayo de 1966 y que tuvo como protagonistas a Pepe Marrone, Antonio Prieto, Graciela Borges y Nathán Pinzón. Fue filmada parcialmente en Córdoba.
Antonio Prieto canta los siguientes temas, de letra y música de Joaquin Prieto:
"El amor", "Si te fueras de mi", "Enamorate" y "El mesmito" (cha-cha-cha flamenco).
Anita Martínez canta el tema "El matrimonio" de Becerra y George.
Dos amigos sobre los cuales hay sospechas de la policía de estar vinculados a un crimen, tratan de demostrar su inocencia.
King en El Mundo opinó:
La Nación dijo:
Alicia Arango

Alicia Victoria Arango Olmos (born 1 October 1958) is a Colombian politician and businesswoman, who served as the Minister of Interior and the Minister of Labor of Colombia. She was previously the private secretary of President Álvaro Uribe's Casa de Nariño and the nation's ambassador to the United Nations at Geneva.
Alicia Arango studied business administration at the College of Advanced Management Studies [es] at Bogotá and specialized in public administration at the University of the Andes. She was the Chief of Staff and then assistant chief of staff of Coldeportes, and was later appointed deputy director of the Colombian Institute of Administration. Arango was an adviser to Adelina Covo when she was the Colombian Minister of Education in 1995 and in 1997 to 1998, Arango was a delegate for Cesar and Cundinamarca Departments (respectively) before the Colombian Institute of Family Welfare, also while Covo was head of that entity.
During the first term of Enrique Peñalosa as mayor of Bogotá, Arango was the director of the city's District Institute of Recreation and Sports.
Arango was appointed to replace Angelino Garzón as Colombia's ambassador to the United Nations, taking her office 9 June 2010.
In July 2015, Arango was appointed director of the Democratic Center Party, founded in 2013 by Álvaro Uribe.
Darío Echandía

Darío Echandía Olaya (October 13, 1897 – May 7, 1989) was a lawyer and a Colombian political figure, a member of the Colombian Liberal Party. He was born on October 13, 1897, in Chaparral, Tolima, son of Vincente Enchandia and Carlota Olaya de E. The elder of seven brothers, he was educated at Colegio Mayor de Nuestra Senora del Rosario and Colegio de Araujo (Bogota) receiving degrees of Attorney and Doctor in Law, 1917. He married Emilia Arciniegas, August 2, 1936. He died on May 7, 1989, in Ibagué, Tolima.
During his lifetime, Darío Echandía served as deputy for Tolima, senator for Tolima, president of the senate, magistrate in the Supreme Court of Justice, and in the ministries of Government, Education, Justice and Foreign Relations. He was also the Colombian ambassador to London and to the Holy See.
Darío Echandía was designated as acting president of Colombia on four occasions: From 1943 to 1944 due to the temporary absence of Alfonso López Pumarejo, in 1944 due to a kidnapping attempt against Pumarejo, briefly in 1960, and briefly in 1967.
The Darío Echandía Library (Biblioteca Darío Echandía) in Ibagué was inaugurated in 1984 in his honor.
2026 Florida gubernatorial election

The 2026 Florida gubernatorial election will take place on November 3, 2026, to elect the next governor of Florida, alongside other state and local elections. Incumbent Republican Governor Ron DeSantis is term-limited and cannot seek re-election to a third consecutive term.
A heavily populated South Atlantic state with a large and increasingly conservative Hispanic-American population and the northern parts lying in the Bible Belt, Florida is considered to be a moderately to strongly red state, not having elected a Democratic governor since 1994 and having moved significantly rightward in the last decade. In 2022, incumbent Governor Ron DeSantis was re-elected by a 19.4% margin, a considerable improvement from his 0.4-point victory four years earlier in the 2018 blue wave election. This was followed two years later by Republican Donald Trump winning his adoptive home state by a 13% margin as he won a second non-consecutive presidential term, building upon his 3.3% margin of victory in 2020 and seemingly diminishing Florida's longtime swing-state status. Additionally, Republicans control all statewide offices, a large majority of the state's U.S. House delegation, both U.S. Senate seats and supermajorities in both houses of the Florida Legislature.
Article IV, Section 5(b) of the Florida Constitution states that, for a person to serve as governor, they must:
Partisan clients
Official campaign websites
Democratic Centre (Colombia)

Democratic Centre (identified electorally as Democratic Centre – Strong Hand, Big Heart; Spanish: Centro Democrático – Mano firme, corazón grande) is a conservative political party in Colombia founded in 2013 by Álvaro Uribe, former President of Colombia, former Vice President Francisco Santos Calderón and former Minister of Finance and Public Credit Óscar Iván Zuluaga. It is a self-described party of the centre, although in opinion groups it is often considered right-wing.
The party is currently in opposition to the left-wing presidency of Gustavo Petro.
The party was founded in 2014. A key factor in this were the Government negotiations with FARC, the Popular sovereignty force in the Colombian armed conflict against policies of Political economy.
Although created as a decidedly right-wing party, its members now come from a wide range of political backgrounds, including former politicians of the right-wing Conservative Party, the center-right Social Party of National Unity, and from the left-wing Alternative Democratic Pole, such as Senator Everth Bustamante.
The party is a strong advocate of economic liberalism. It intends to lower corporate taxation and further liberalise the economy in order to attract international investors, particularly to promote the exploitation of natural resources. On international policy issues, the party is pro-American.
During the 2020 United States elections, Democratic Centre promoted Republican Party candidates in the United States, especially in Florida, sharing their support for President of the United States Donald Trump. The party's involvement with promoting political candidates in a foreign election drew controversy among some observers.
With President Duque's unpopularity rate reaching 70%, the government was faced with the largest demonstrations in the country's history from 2019 onwards. The demonstrators intend to denounce the government's plans to make the labour market more flexible, to weaken the public pension fund in favour of private entities, and to raise the retirement age. The unions are also protesting against the tax reform, which aims to reduce the taxes paid by companies, and against the privatisations under way. Another massive protest movement took place in 2021.
The party was considered a regional partner of European Conservatives and Reformists Party until 2022.
In the 2014 congressional elections, the Democratic Centre won 20 seats in the Senate and 19 seats in the Chamber of Representatives.
In the 2014 presidential election, the Democratic Centre chose Óscar Iván Zuluaga, the Senator and Finance Minister during the Uribe Administration, as its presidential nominee. Zuluaga won the first round, but subsequently lost the second round to incumbent President Santos.
Despite the second round loss, the electoral performance in both congressional and presidential elections provided the Democratic Centre with a platform to establish itself as the major opposition party in Colombia. The party has since taken steps to improve its political infrastructure given that it lagged in funding and party organisation compared to more traditional political parties.
María Fernanda Cabal

María Fernanda Cabal Molina (born August 8, 1964) is a Colombian political scientist, businesswoman, politician, and Senator of Colombia. A member of the Democratic Center Party, she has held her seat since 2018 and is her party's most voted-for member of Congress.
Born in Cali, Cauca Valley, Cabal graduated from the University of the Andes in Bogotá, D.C. She began her career as a Member of the Chamber of Representatives in 2014. Cabal was first elected to the Senate in 2018. She was re-elected in 2022. Cabal is a female member of the Democratic Center, the highest-ranking member in the Senate. Cabal is known for her far-right views. She was one of the members of her party who voted against the plebiscite for the peace process.
María Fernanda Cabal Molina was born on August 8, 1964, in Cali, Cauca Valley, where she lived until her high school years. She later moved to Bogotá, D.C. to begin her career as a political scientist at the University of the Andes where she joined the Political Science Department as coordinator of the Democracy Program, which was funded by the National Endowment for Democracy.
During the 90's, Cabal participated as a member of the student movement that later promoted the Seventh Ballot, which called for a constitutional reform through the convening of the National Constituent Assembly.
Cabal was once at birth baptized under the Catholic rite, by her parents in 1964, despite this she declares herself as a Lapsed Catholic, and has shown herself to be an admirer of the Evangelical Protestant rite, which she has expressed to attend on multiple occasions.
Cabal is known for her conservative positions. As a member of congress, she maintained close relations with the Donald Trump administration in the United States and Jair Bolsonaro of Brazil, as well as being a constant critic of leftist movements in Colombia and Latin America. She is in favor of controversial policies such as promoting the right of civilians to bear arms to defend themselves and the rejection of the peace agreement between the FARC guerrillas and the Colombian government.
Cabal would sign the Madrid Charter of the Madrid Forum, joining the right-wing group organized by the Spanish political party Vox.
Historic Pact for Colombia

The Historic Pact for Colombia (Spanish: Pacto Histórico por Colombia, PHxC) is a political and electoral coalition in Colombia composed of political parties and social movements with ideologies ranging from the centre-left, left-wing, and far-left. It is the current Government Coalition in Colombia after the 2022 presidential elections.
This was launched on 11 February 2021 through a press conference where political leaders of the country participated, including Gustavo Petro, Alexander López, Iván Cepeda, María José Pizarro, Roy Barreras, Clara López, Aída Avella, Armando Benedetti, Jorge Rojas Rodríguez, Iván Guarín, and Martha Peralta. In September 2021 Agmeth Escaf, Luis Fernando Velasco, and Piedad Córdoba were added to the coalition. The coalition's presidential nominee, Gustavo Petro, advanced to the second round and defeated Rodolfo Hernández Suárez.
Volaris Costa Rica

Volaris Costa Rica es una aerolínea bandera costarricense de bajo costo basada en el Aeropuerto Internacional Juan Santamaría en San José, Costa Rica. Es filial de la aerolínea mexicana Volaris. Anunciada en marzo de 2016, la aerolínea inició operaciones en noviembre con vuelos a Ciudad de Guatemala.
La compañía matriz Volaris anunció la creación de Volaris Costa Rica en marzo de 2016, momento en el que la filial ya estaba cerca del final de la certificación con funcionarios costarricenses.​​ Volaris confirmó en noviembre de 2016 que su filial costarricense había obtenido su Certificado de Operador Aéreo.​ Volaris Costa Rica operó su primer vuelo - desde su base de San José, Costa Rica a Ciudad de Guatemala - el 30 de noviembre de 2016, utilizando un Airbus A320 con arrendamiento húmedo de Volaris.​​ El área de interés inicial de la aerolínea son vuelos dentro de Centroamérica.​
Volaris Costa Rica es una filial de la aerolínea mexicana Volaris y opera como una aerolínea de bajo costo.​ El director ejecutivo de la aerolíneas es Fernando Naranjo.​ La operación del call center, edición e impresión revista se realiza en San Salvador.​
La aerolínea vuela a los siguientes destinos:​
A marzo de 2025, Volaris Costa Rica opera los siguientes aviones, con una edad media de 6.1 años:​
El mantenimiento de la flota es realizado en los talleres de mantenimiento de Aeroman en el Aeropuerto Internacional de El Salvador.​
Volaris El Salvador

Vuela El Salvador S.A. de C.V. operando como Volaris El Salvador, es una aerolínea de bajo costo de El Salvador, su sede se encuentra en San Salvador. Es subsidiaria de la aerolínea mexicana Volaris y un portador de bandera local para la República de El Salvador.​​
La aerolínea tuvo su primer vuelo de certificación el 20 de agosto de 2019, entre las ciudades de San Salvador, Ciudad de Guatemala y Guadalajara,​ todos los vuelos de la aerolínea se habían suspendido debido a las regulaciones salvadoreñas con respecto a la continua pandemia de COVID-19. Actualmente para el mes de septiembre de 2021 inició sus operaciones conectando el Aeropuerto Internacional de El Salvador con el Aeropuerto Internacional de la Ciudad de México y a inicios de octubre con el Aeropuerto Internacional de Cancún y a finales con el Aeropuerto Internacional Ramón Villeda Morales de San Pedro Sula, Honduras.​
Volaris El Salvador tiene como centro de operaciones al Aeropuerto Internacional de El Salvador, ubicado en el Departamento de La Paz desde donde vuela a los siguientes destinos:
Volaris El Salvador actualmente vuela aviones arrendados de su compañía matriz Volaris; a febrero de 2025, la flota tiene un promedio de edad de 3.3 años.​
Aeropuerto Internacional Guaraní

El Aeropuerto Internacional Guaraní (Código IATA: AGT, Código ICAO: SGES), es un aeropuerto internacional situado en el distrito de Minga Guazú, sirve a Ciudad del Este, capital del departamento de Alto Paraná en la República del Paraguay.
Es el segundo aeropuerto más importante del país en tráfico comercial y de cargas, ocupando el primer puesto el Aeropuerto Internacional Silvio Pettirossi de Asunción.
El aeropuerto Internacional Guaraní fue inaugurado el 20 de agosto de 1993. El aeropuerto fue construido para reemplazar al ex Aeropuerto Alejo García de Ciudad del Este, que finalmente fue rodeado por el desarrollo de la ciudad, quedando ya en una zona urbana muy poblada, y peligrosa para los vuelos.​
Ver fuente y consulta Wikidata.
Aerolíneas extintas:
Destinos suspendidos:
La Cámara de Diputados aprobó el proyecto de concesión de aeropuertos y, al intentar introducir modificaciones, la sesión quedó sin cuórum. De esta manera, quedó vigente por sanción ficta el documento ya aprobado en el Senado el 16 de diciembre de 2010.​
Esta ley quedó vetada por el presidente de la nación, por lo que la concesión del aeropuerto internacional Guaraní no se llevó a cabo.​
Sol (Madrid)

Sol es uno de los seis barrios administrativos que conforman el distrito Centro de la ciudad de Madrid. Comprende la Puerta del Sol, donde se encuentran la sede del Gobierno de la Comunidad de Madrid y el kilómetro cero de las seis carreteras radiales de España. Ocupa el último puesto de población del distrito con 7422 habitantes y una densidad de 16 868 hab./km².
Está situado justo en el centro del distrito, limitado al norte por Universidad, al nordeste por Justicia, al este por Cortes, al sur por Embajadores, y al oeste por Palacio.
En cuanto a calles, desde el norte y en el sentido de las agujas del reloj, está limitado por Jacometrezo, plaza del Callao, Gran Vía, Clavel, Virgen de los Peligros, Sevilla, plaza de Canalejas, Cruz, plaza de Jacinto Benavente, Concepción Jerónima, plaza de Puerta Cerrada, Cuchilleros, Fuentes, Arenal, Costanilla de los Ángeles y la Plaza de Santo Domingo.
La Puerta del Sol está a 2,23 km de la ribera del Manzanares y a 12,39 km del aeropuerto de Madrid-Barajas. Está situada en una llanura situada a 650 m sobre el nivel del mar.
La estación de Sol (C-3 y C-4) da servicio al barrio.
Debido a que es un barrio pequeño, no posee muchas estaciones de metro. Sin embargo, las mismas son de las más importantes de la red. Las estaciones que dan servicio al barrio son Sol (L1, L2, L3), Sevilla (L2), Gran Vía (L1, L5) y Callao (L3, L5).
En todo el barrio, pero sobre todo en la calle Preciados, hay una gran cantidad de tiendas de moda y centros comerciales: El Corte Inglés, FNAC, Casa del Libro, H&M y Zara, entre otros.
Existe la iglesia de Santa Cruz con su torre de la Atalaya de la Cruz. Más atractivos turísticos son la estatua de Carlos III situada en el centro de la plaza de la Puerta del Sol y la Plaza Mayor.
Aeropuerto Internacional de Uruapan

El Aeropuerto Internacional de Uruapan o Aeropuerto Internacional General y Licenciado Ignacio López Rayón (Código IATA: UPN - Código OACI: MMPN - Código DGAC: UPN), es un aeropuerto internacional localizado en Uruapan y fue construido estratégicamente en el centro del estado de Michoacán, México. Conecta a la región de la Meseta Purépecha con la de Tierra Caliente, hacia la costa del Pacífico.
El aeropuerto fue incorporado a la red ASA en 1970, cuenta con una superficie de 264 hectáreas aproximadamente y su plataforma para la aviación comercial es de 15,652 metros cuadrados; además tiene tres posiciones y una pista de 2.4 kilómetros de longitud apta para recibir aviones tipo Boeing 737 y Airbus A320.
Cuenta con servicio de restaurante, locales comerciales, casa de cambio, cafetería, snack bar, posee estacionamiento propio, con capacidad de más de 100 lugares y servicio de transporte terrestre.
En el 2021, Uruapan recibió a 167,112 pasajeros, mientras que en el 2022 recibió a 151,151 pasajeros, según datos publicados por Aeropuertos y Servicios Auxiliares.
Fue declarado Internacional el día 12 de mayo de 2010 por el Presidente Felipe Calderón Hinojosa según el comunicado 078 de la SCT. La medida se apega al Plan Nacional de Desarrollo 2007-2012, ya que amplía la infraestructura aeroportuaria y promueve el crecimiento económico regional, además de generar fuentes de empleo.
El aeropuerto fue nombrado por Ignacio López Rayón, insurgente michoacano que encabezó el movimiento de independencia a la muerte del cura Miguel Hidalgo.
En el aeropuerto de Uruapan tienen su base 103 aeronaves de las cuales el 100% son de ala fija.​
Su horario oficial de operación es de las 7:00 a las 19:00 horas.
Se brinda servicio a 3 ciudades dentro del país a cargo de 2 aerolíneas.
Se brinda servicio a 1 ciudad extranjera en Estados Unidos, a cargo de 1 aerolínea.
Ver fuente y consulta Wikidata.
Según datos publicados por la Agencia Federal de Aviación Civil, en 2022 el aeropuerto recibió 151,151 pasajeros, un decremento del 9.55% con el año anterior.
Los aeropuertos más cercanos son:​
Carl Forssell (diseñador)

Carl Otto Forssell Méndez (Ciudad de México, 1983) es un diseñador gráfico, director creativo y empresario sueco-mexicano. Reconocido por la imagen gráfica de marcas como Volaris, Correos de México, Moshi Moshi, y la identidad del propio Gobierno de México, sus obras han sido premiadas con diversos galardones del mundo del diseño.​
Hijo de padre sueco y madre mexicana, pasó gran parte de su infancia en Estocolmo. Su familia en Suecia cuenta con diversas personas destacadas: su tío abuelo fue el escritor y académico Lars Forssell, su abuelo el arquitecto Otto Carl Abraham Forssell y su tío abuelo el esgrimista y medallista olímpico Carl Otto Forssell. Durante su adolescencia su familia se instaló en Cuernavaca, donde tiene su residencia y desarrollo profesional.​ Estudió diseño gráfico en la Universidad La Salle y combinó desde el primer semestre trabajo y estudio.​
Siendo todavía estudiante fue parte del equipo creador del símbolo de la compañía aérea Volaris en la firma Ideograma Consultores, logo que se mantiene desde 2006 y que fue un avance premonitorio por su pixelado.​ Ha sido el diseñador gráfico y director creativo del desarrollo del proyecto de la identidad gráfica de Gobierno de México y su legado histórico.​​ También el creador de la nueva imagen de Correos de México,​ que tras su modernización y autonomía en 1986, cuando se creó el Servicio Postal Mexicano, requería una nueva identidad gráfica pasando de ser una institución nacional a un servicio amigable y eficaz.​
Fue parte de la campaña digital (“Abre más los ojos”) liderando el equipo creativo de diseño gráfico que innovó el mensaje y creó una serie de contenidos sobre las distintas propuestas del programa electoral del presidente Andrés Manuel López Obrador.​
Ante los retos de la Covid-19 considera fundamental que las empresas aprovechen las herramientas y el entorno digital para reconectar con sus clientes.​ Según el diseñador, ha habido un cambio importante en la experiencia sensorial de la compra/venta debido a la pandemia, lo que afecta a todos los países del mundo. Anteriormente, en el contacto presencial, la experiencia era multisensorial, mientras que la digitalización se vuelca sobre todo en el aspecto visual. Forssell invita a un reposicionamiento del mundo empresarial para adaptar sus productos a este nuevo marco, inmerso en la cultura visual.​
Ha participado como diseñador gráfico en la película “La última y nos vamos” de Eva López Sánchez.​ Es profesor de diseño gráfico en la Universidad La Salle Cuernavaca.
Ha logrado diversos premios y reconocimientos por su trabajo destacando entre ellos:
MexicanaLink

MexicanaLink, una subsidiaria de Mexicana basada en el Aeropuerto Internacional de Guadalajara, fue la aerolínea alimentadora de Mexicana y de MexicanaClick, operando en mercados que no justificaban el uso de aviones más grandes, por considerarse rutas delgadas. Esta aerolínea fue la operadora regional, mientas que MexicanaClick era la aerolínea doméstica de precios bajos que competía con Interjet, Volaris y Viva.
La presentación de la aerolínea a los medios se realizó el 10 de marzo del 2009. La ceremonia fue conducida por el primer ejecutivo del grupo Mexicana el Sr. Manuel Borja. También el Presidente de México Felipe Calderón Hinojosa se sumó a la ceremonia con un breve discurso. El evento se celebró en la base de Mantenimiento de Mexicana en el Aeropuerto Internacional de Guadalajara, Miguel Hidalgo.​
El primer vuelo de esta aerolínea se realizó el 13 de marzo del 2009 a las 2:30 PM CST con salida desde Guadalajara (GDL) a Puerto Vallarta (PVR).​
La flota al cesar operaciones era la siguiente:
Robo de diamantes en el aeropuerto de Bruselas

El 18 de febrero de 2013, ocho hombres enmascarados y armados en dos coches con emblemas policiales, robaron aproximadamente 38 000 000€ (33 000 000£, 50 000 000$) en diamantes de un Fokker 100 de bandera suiza operado por Helvetic Airways en el área de estacionamiento para aeronaves del aeropuerto de Bruselas, Bélgica, justo antes las 20:00 CET.​​​ El robo se realizó sin ningún disparo.
Los ladrones se escondieron en un solar en construcción en las inmediaciones del aeropuerto antes de cometer el robo. Estaban armados con rifles de asalto Kalashnikov y vestidos como agentes de policía. Tras entrar en el aeropuerto a través de un agujero practicado en la valla de seguridad del mismo, los ladrones entraron en las instalaciones con dos vehículos, una furgoneta Mercedes y un Audi, ambos negros y con luces azules de la policía. Condujeron directamente hacia el avión desde el que las gemas eran transferidas a una furgoneta blindada de la empresa Brink's que había llegado desde Amberes hasta el jet fokker 100 bimotor del vuelo LX789 y con destino a Zúrich, en Suiza.​
El período de tiempo entre el procedimiento de la carga y el momento en el que el avión empezó a maniobrar para el despegue sólo había durado 15 minutos, según Caroline De Wolf, portavoz del Centro Mundial de Diamantes de Amberes. De Wolf declaró que el arco de tiempo para el robo era tan breve que los ladrones tenían que haber conocido y cronometrado los procedimientos de transferencia con antelación.
Los ladrones detuvieron el avión y después blandieron sus pistolas, deteniendo a los pilotos y al personal de seguridad del transporte. La fiscalía de Bruselas describió las armas que utilizaron "del tipo Kalashnikov", con toda probabilidad armas Galil. Los ladrones no dejaron de apuntarles en ningún momento. Cargaron 130 sacas en sus automóviles y se alejaron en ellos, pero dejaron atrás algunas gemas con las prisas.
Todo el robo se perpetró en aproximadamente 20 minutos y parece que no alteró la paz de los pasajeros. De hecho, los pasajeros no se enteraron de que algo había pasado hasta que se les anunció que debían desembarcar porque el vuelo había sido cancelado. La furgoneta que se cree que fue usada para el robo fue encontrada más tarde abandonada y quemada.
La fiscal belga Ine Van Wymersch dijo que los ladrones habían sido muy muy profesionales. El asesor francés de seguridad aeroportuaria Doron Levy dijo: "Estoy seguro de que esto fue un trabajo desde dentro ", añadiendo que el robo había sido increíblemente audaz y bien organizado, y que los trabajos a gran escala como aquel estaban a menudo tan bien organizados que los ladrones "probablemente conocen a los empleados por su nombre".