James K. Polk (awit)

Ang "James K. Polk" ay isang kanta ng alternative rock band They Might Be Giants, tungkol sa presidente ng Estados Unidos ng parehong pangalan. Orihinal na inilabas noong 1990 bilang isang B-side sa nag-iisang "Istanbul (Not Constantinople)", ang unang hitsura nito sa isang studio album ay ang 1996 na Factory Showroom. Lumitaw din ito sa kanilang mga album ng compilation na Dial-A-Song: 20 Years of They Might Be Giants at A User's Guide to They Might Be Giants. Ang awit ay tungkol kay James K. Polk, ika-11 Pangulo ng Estados Unidos, na nagsisimula sa isang paglalarawan ng 1844 Demokratikong Pambansang Convention at magpapatuloy sa pagsakop sa ilan sa mga highlight ng pagkapangulo ni Polk. Kahit na ang banda ay nakatakda upang magsulat ng isang kanta na binubuo nang buo ng mga makasaysayang katotohanan, kasama nito ang ilang mga pagkakamali o pagkakamali.
Ang Factory Showroom muling pag-record ng "James K. Polk" ay may kasamang interlude na nagtatampok kay Julian Koster na naglalaro ng isang musikal na lagari. Ang kanta ay naging isang tagahanga ng tagahanga at madalas na ginampanan nang live, kahit na ang banda ay nagpahayag ng antipathy patungo sa Polk mismo; Inilarawan ni John Flansburgh ang Polk bilang "evil".
Ayon kay John Flansburgh, isinulat ni John Linnell ang "James K. Polk" kasama si Matthew Hill, isang kaibigang bata sa kanila at isang buff ng kasaysayan. Ang konsepto para sa kanta ay nagmula sa isang pag-uusap ng dalawa tungkol sa pagsulat ng isang kanta na buong batay sa katotohanan, sa ugat ng "The Battle of New Orleans". Sina Linnell at Hill ay partikular na iginuhit kay James K. Polk dahil sa kanyang kamag-anak na kaluburan sa kabila ng matinding impluwensya sa kanyang pagkapangulo. Nagpatuloy sila upang isulat ang kanta sa kabila ng personal na hindi pagsang-ayon sa mga patakaran ni Polk bilang pangulo. Inisip ng Flansburgh na kung isinama nila ang kanilang opinyon na ang Polk ay "evil", matatalo nito ang layunin ng pagsulat ng isang kanta ng purong katotohanan.
Bago isulat ang kanta, sina Linnell at Hill ay hindi pamilyar sa pagkapangulo ni Polk — pinili nila ang Polk nang random mula sa isang listahan ng mga pangulo. Pagkatapos lamang magsaliksik ng Polk ay natuklasan nila na siya ay, ayon kay Linnell, "really intense and kind of…creepy".
Sa isang pagsusuri ng "Istanbul (Not Constantinople)" na solong, na mayroong "James K. Polk" bilang B-side nito, tinawag ni Christian Huey ang pangunahing instrumento ng kanta na isang "plodding synth line". Inihambing din niya ang melodic na di-leksikal na mga bokabularyo sa mga nasa "Istanbul". Nagtatampok ang pagrekord ng Factory Showroom na si Julian Koster ng Neutral Milk Hotel na naglalaro ng isang musikal na lagari. Tinatawag ng Linnell at Flansburgh ang epekto ng sawing "spooky".
Ang kanta ay hindi naglalahad ng isang komprehensibong talambuhay ni James K. Polk. Sa halip, nagsisimula ito sa 1844 Democratic National Convention. Ang deadlocked kasama sina Martin Van Buren, James Buchanan, at Lewis Cass, ang partido sa huli ay pinili si Polk bilang nominado nito. Ang kanta ay lumaktaw sa pangkalahatang halalan at inilarawan ang mga nagawa ni Polk bilang pangulo, tulad ng pagkuha ng bahagi ng Oregon Teritoryo at nangunguna sa bansa sa tagumpay sa Digmaang Mehikano-Amerikano.
Ang "James K. Polk" ay naglalaman ng dalawang pangunahing error o pagkakamali sa mga lyrics nito. Ang unang taludtod ay naglalarawan kay Van Buren bilang isang nagwawalang - saysay. Habang kalaunan ay sumali si Van Buren sa Free Soil Party, na sumalungat sa pagpapalawak ng pagka-alipin sa Estados Unidos, hindi niya ipinagtaguyod ang buong pag-aalis nito. Pangalawa, sinabi ng kanta na "Polk" ginawa ang Ingles na nagbebenta ng Oregon Territory "sa panahon ng kanyang pagkapangulo. Sa katunayan, inangkin ng US ang bahagi ng tinatawag noon na Oregon Country bago ang administrasyon ni Polk. Ang polk ay nilagdaan ang Oregon Treaty sa United Kingdom noong 1846, na pinino ang mga paghahabol sa Amerika at British sa Pacific Northwest. Pagkatapos lamang ng kasunduang ito ay itinatag ang Teritoryo ng Oregon.
Kahit na ang Factory Showroom ay nakatanggap ng maligamgam na pagtugon mula sa mga kritiko, "James K. Polk" ay pangkalahatan na itinuturing na mabuti. Sa isang pagsusuri ng kanta para sa AllMusic, pinuri ni Stewart Mason ang kanta para sa parehong himig at lyrics nito, na, sa kabila ng pagiging "praktikal na mga talata", "i-scan nang maayos". Bagaman pinapaboran ni Mason ang orihinal na 1990 na pag-aayos sa pag-record ng 1996, tinawag niya ang tune na isang "paborito ng tagahanga". Ang isang pagsusuri ng People ng Factory Showroom ay may label na kanta na "Beatles-esque".
Sa kabila ng papuri na natanggap ng kanta, sa isang pagsusuri ng Factory Showroom, si Stephen Thomas Erlewine ng AllMusic ay hindi pumayag sa "recycling" na band ng lumang band para sa album. Para kay Erlewine, tinukoy nito ang kanilang "creative block" sa tagal ng panahon. Anuman, ang kanta ay itinalaga bilang isang "AllMusic pick" mula sa album.
Ang "James K. Polk" ay binanggit bilang isang halimbawa ng mga hindi kinauukulang paksa ng banda para sa mga lyrics ng pop. Ang ilang mga kritiko ay nakakita ng isang koneksyon sa pagitan ng mga pang-edukasyon na lyrics ng kanta at tagumpay ng band ng bandang huli, sa kalagitnaan ng hanggang huli-2000s, sa pagbubuo ng musika ng mga bata. Inihambing ni Mason ang kanta sa Schoolhouse Rock! programang pang-edukasyon sa telebisyon; Gayunpaman, ang awit ay din popular sa mga adult mga tagahanga ng banda, at ito ay madalas na nagtatampok sa kanilang mga live na setlists.