davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
صوفى ويصا

صوفي حبيب جورجي ويصا نساجة وشريكة مؤسسة في مركز رمسيس ويصا واصف للفنون، اتولدت سنة 1922 بالقاهرة. هي ابنة الرسام حبيب جورجى، اللى شجعها على الالتحاق بمعهد الفن، حيث تخرجت فيه سنة 1946 لتُصبح معلمة فنون. بالإضافة لدراستها، كانت لصوفي اهتمامات في مجال العمل المجتمعي، حيث أسست نادي في منطقة فقيرة بالقاهرة ليمارس فيه الأطفال الرياضة ويتعلمون الفن وبعض مهارات العمل.
تُعد صوفي رسامة ذات إنجازات هامة وخبيرة بالأصباغ الطبيعية الخاصة بالصوف. وقد عُرضت أعمال صوفي في أكثر من مكان بالقاهرة ويضم متحف ويصا واصف أيضًا بعضًا من أعمالها الخاصة.
في سنة 1948، تزوجت من رمسيس ويصا واصف، وأنجبا سوزان ويوانا. قرر الزوجان على العمل على مشروع سويًا واشترا أرضًا في منطقة الحرانية وأنشئا مركز الحرانية للفنون.
اعتمد واصف على تنمية الحس الإبداعي عند الاطفال جنب لجنب مع تنمية الحس المهني، لانه خلاهم يبتدوا بأنوال صغيرة وبعدد قليل من الخيوط وبألوان قليلة ونوعيات خيوط سهلة فى التعامل معاها وبمرور الوقت تنمو الحاسة الإبداعية ويكبر معاها مقياس العمل ليصل للأنوال الكبيرة اللى بيشتغل عليها أكتر من فرد وبتنوعات من الخيوط والألوان تسمح بخروج اعمال إبداعية على درجة أكبر من التعقيد.
بعد وفاة ويصا واصف سنة 1974 اتعهدت مراته وأولاده بالعمل والإشراف على المركز مستكملين حلم الفنان فى أن يصبح كل انسان فى الحرانية فنان بالفطرة يخرج اعمال متفردة يستحيل تكرارها مرتين كما نجح خلفا ويصا واصف فى إضافة العديد من الصناعات اليدوية التانيه زى صناعات الخزف اليدوي والأغطية والملابس اليدوية.
اعمال اطفال الحرانية لفت كل دول العالم
في سنة 1969، أنشأت صوفي مقصفًا للعاملين، وشرعت في تعليمهم كيفية إعداد طعام صحي لأطفالهم. ومع نمو ثقة أهل الحرانية في صوفي ورمسيس؛ سمحوا للسيدات بالعمل في المركز. وفي المقابل، هيأ الزوجان لسيدات القرية مناخًا صحيًا وآمنًا للعمل، حيث ارتقى المركز بوضع السيدات العاملات به.
عقب وفاة زوجها سنة 1974، تولت صوفي مهام الإشراف علي مجموعة من الفنانين اللى قد بدؤا مشروعًا جديدًا مع زوجها. وقد عُرفت هذه المجموعة بالجيل الأول للنساجين المصريين في العصر الحديث.
فى سنة 1989، قامت صوفي ببناء متحف في حديقة المركز، حيث جمعت المجموعة الدائمة لزوجها الراحل وأبرزت تطور النساجين منذ البدايات الأولية للتجربة.
الرمزيه

الرمزيه (بالانجليزيه: Symbolism) حركه فى الادب و الفن ظهرت فى فرنسا فى اواخر القرن التسعتاشر, كرد فعل للمدرستين الواقعيه و الطبعانيه, و بتهدف للتعبير عن سر الوجود عبر الرمز و اتاثر الرمزيين باعمال بودلير و مع احتفاظهم بمبدا الفن للفن سعو يدو القارئ انطباع عن وعيهم الباطن معتمدين فى داه على المزيكا و الصور الشعريه اللى بتبرز احلام الشاعر الداخليه.
لم يتم العثور على روابط لمواقع التواصل الاجتماعي.
سوق المهن اليدويه

سوق المهن اليدويه فى دمشق, سوريا هو سوق للحرف اليدويه الدمشقيه عباره مجموعه من المحلات الصغيره على صفين متقابلين بينهم شارع ضيق فى عرض ست امتار و طول 200 متر السوق موجود فى منطقه التكيه القنوات جنب التكيه السليمانيه و ليه مدخلين واحد منهم من التكيه نفسها.
السوق بيضم اكثر من تسعتاشر حرفه يدويه قديمه فى اكتر من خمسين محل و منها:
مجلة سندباد

مجلة سندباد مجله مصريه شهريه للاطفال تصدر كل يوم خميس صدر اول عدد منها فى سنة 1952 و كانت اول مجلة اطفال مصريه. اسسها و رأس تحريرها محمد سعيد العريان. صدر اخر عدد منها فى يوليه 1960. وكان الرسام الاساسى فى المجله هو الفنان حسين بيكار(1913-2002)
باوهاوس

باوهاوس (Bauhaus) كان مدرسة فنون فى المانيا.
باوهاوس أسسه فالتر جروبيوس سنة 1919 فى فايمار.
باوهاوس جمع بين الحرف اليدوية و الفنون الجميله.
باوهاوس اتقفل سنة 1933.
8502 باوهاوس هو كويكب اتسما على اسم باوهاوس.
هيراكليتوس

هيراكليتوس (باليونانى :Ηράκλειτος ό Εφέσιος) (بالانجليزى : Heraclitus) كان فيلسوف يونانى، من فلاسفه قبل سقراط بيعتبر اغمض فيلسوف فى التاريخ. اتولد فى مدينة افسس فى اسيا الصغرى ( تركيا دلوقتى) و كان من العيله الحاكمه هناك.
اتشهرت فلسفة هيراكليتوس بالغموض و اتسما "الفيلسوف الغامض" و اتعرف الاسم دا فى عصور اليونانيه و الرومانيه و لحد دلوقتى. و دا عشان دايمن بيقول كلام مجازى و فيه رموز و صعب تعرف هو قصده ايه بالضبط. سماه تيمون الفليوسى " صاحب الألغاز.
كان اول من قال باللوجوس
قال كمان ان الانسجام هو ديمن نتيجه المتقابلات و عشان كدا الحقيقه الاساسيه فى العالم الطبيعى هى الكفاح و ان كل شىء فى حركه مستمره و تغير. كان لهيراتكليتوس مبدأ اول بينقسم لتلات اجزاء هما
المبدأ التانى : "ان كل شىء فى سيلان دايم: παυτα ρξι <payta rxi> و عبر عنه " انك متقدرش تنزل نفس النهر مرتين" بعد كدا ضاف ليه فلوطرخس و هوا بيحاول يشرح المبدا التانى" عشان فيه مايه جديده بتتدفق فيه ديمن".
المبدأ التالت: شرحه بقوله "ان نظام العالم واحد للكل , محدش عمله لا واحد من الألهه ولا من الناس , بس هو ديمن موجود و هيفضل موجود علا طول, العالم نار حيه دايمة البقاء , اتولعت بمقاييس و هتتطفى بمقاييس" و شرح بعد كدا الائرسى الكلام دا بقوله " ان الكون اتخلق من نار و هينتهى من جديد من نار فى عصور ورا بعض علا التبادل لحد الاخر.".
حمض نووى

الحمض النووى (انجليزى: Deoxyribonucleic acid, نطق: [[:Media:en-us-Deoxyribonucleic_acid.ogg|/diːˌɒksɨˌraɪbɵ.n(j)uːˈkleɪ.ɪk ˈæsɪd/]] (مساعده·معلومات), ديوكسى ريبو نوكليك أسيد; معروفه اكتر بإسم: D.N.A. \دى إن ايه\) هو الحمض النووى اللى بيحتوى على التعليمات الجينية اللى بتمثل صفات كل الكائنات الحية و بعض الفيروسات,مهمة الحمض النووى الاساسية هى أنه يخزن المعلومات اللى بيحتاجها الجسم لبُنا الخلايا, زى الشفرة/كود او الخريطة, اجزاء الحمض النووى اللى بتشيل المعلومات دى اسمها(الجينات genes) ,اما باقى اجزاء الحمض النووى فليها اغراض فى بناء سلسلة الحمض النووى و تنظيم أستعمال المعلومات اللى فيه.
من الناحية الكيماويه, الحمض النووى بيتكون من حاجة اسمها (البوليمرات polymers) ودى تجمع لمجموعة من الجزيئات الكيميائية زى تركيب البلاستيك, وبيتكون من بوليمرين طول من وحدات بسيطة اسمها (النوكليدات nucleotides) معمول لهم اساس من السكر و الفوسفات, البوليمرين دول بيمشوا فى أتجاهين عكس بعض,لازق فى كل جزىء سكر 4 انواع من الجزيئات اسمها (القواعد النووية nucleobases) وهى دى اللى ب فيها المعلومات الجينية,وبتبقى متشفرة علشان كده بتستعمل حاجة اسمها نفكها,وجوه النواه بتاعة الخلية بيبقى الحمض النووى متقسم لحاجة اسمها (الكروموسومات chromosomes) والخلايا علشان تتكاثر سواء فى الانسان او اى كائن حى لازم الخلايا تنقسم و فى العملية دى الكروموسومات بتتصور او بتنقسم جوه النواة علشان لما الخلية تنقسم النواة بتاعتها بتنقسم والنواة الجديدة تاخد الحمض النووى المنسوخ و يبقى فى خليتين متشابهتين تماما فى كل الصفات.
الحمض النووى ممكن تحصله أضرار وتشوهات كتير من حاجات زى العوامل المؤكسدة او العوامل المؤلكلة (عناصر الألكيلات alkyl elements) او اللأشعاعات زى الاشعة فوق البنفسجية او اشعة أكس او (الأشعاع الكهروماغنطيسى electromagnetic radiation) وده ممكن يسبب تعديل الحمض النووى و تغيير شكلهو ده يغير من صفات حامل الحمض النووى.
اول واحد قدر يعزل الحمض النووى هو (فردريك ميشر Friedrich Miescher) وبعده أكتشف العالم (فوبيس ليفين Phoebus Levene) القواعد النووية والسكر والفوسفات,وبعد محاولات كتير م من علما كتار اتحط نموذج للحمض النووى وتركيبه, و بعد كده اتفكت الشفرة الجينية اللى بتوضح صفات حامل الحمض النووى على ايد (هار جوبيند كوراما , روبرت و.هولى , ومارشال وارن نيرنبرج Har Gobind Khorana, Robert Holley and Marshall Warren Nirenberg)
الفخارى

الفخارى (Al-Fukhari) هيا مركز فى دولة فلسطين.
الفخارى موجوده فى منطقه اداريه اسمها محافظة خان يونس.
الفخارى بترتفع عن مستوى سطح البحر 54 متر
حسب الاحصا اللى اتعمل سنة 2017 وصل عدد السكان فى الفخارى 6,443 انسان.
لم يتم العثور على روابط لمواقع التواصل الاجتماعي.
Khurja pottery

Khurja pottery is traditional Indian pottery work manufactured in Khurja of the Bulandshahr district in Uttar Pradesh state, India. Khurja pottery has been protected under the Geographical indication (GI) of the Agreement on Trade-Related Aspects of Intellectual Property Rights (TRIPS) agreement. It is listed at item 178 as "Khurja Pottery" of the GI Act 1999 of the Government of India with registration confirmed by the Controller General of Patents Designs and Trademarks.
Origin of Khurja’s pottery work has been said with at least two different stories. In one legend, Afghan King Taimur Lung accompanied Egyptian and Syrian potters during his campaign in the Khurja region over 500 years ago. In another legend, potters had been moved to the region during Mughal Empire while another version says there we no long historical events in accordance with pottery tradition in Khurja.
However, the author of "Pottery-making Cultures and Indian Civilization" mentioned that "Khurja in Bulandshaher is one of the oldest centers for glazed pottery in India". Further mentioned, "These potters often call themselves as Multani Kumhars suggesting that their origin was Multan".
Modern-day pottery manufacture flourished in the 1940s, and the Uttar Pradesh government set up a pottery factory in 1942. Later, the factory was closed in 1946–47 due to lack of quality. In 1952, the factory was changed as Pottery Development Centre. From 1942 until now, some adoption, transformation, initiative were taken by various actors for the betterment of pottery manufacture that resulted an importance role of Khurja pottery in national level as well as export to foreign countries.
There are about 15,000 people as official employees while about 25,000 unofficial employees who work in 500-odd units and nearly 400 factories. They produce several kinds of items such as crockery wares, art wares, electrical goods, sanitary wares, tiles, household items, etc.
Khurja pottery has market in India and foreign countries. There are nearly 23 export oriented units. Reports say that production has received around 2,500 million Indian Rupees worth of item in 1999–2000 including 148.2 million Indian Rupees worth of export.
प्राणिचलित वाहतूक साधने

स्वयंचलित वाहने येण्यापूर्वी प्राण्यांच्या साहाय्याने ओढून चालविण्यात येणाऱ्या जुन्या काळातील चाके असलेल्या वाहतूक साधनांची यादी-
बंडी,खासर आदींच्या अधिक माहितीसाठी पहा झाडीबोली
सुतार (बलुतेदार)

शेतक-याला आवश्यक असणारी अवजारे बनविणे व दुरुस्ती करण्याचे काम सुतार या बलुतेदाराकडे असे. शेतीसाठी आवश्यक असणारे नांगर,पाभर, तिफण, वखर, बैलगाडी इत्यादी अवजारे सुतार बनवित असे.महाराष्ट्राच्या अनेक ग्रामीण भागात याला 'वाढई' असेही संबोधण्यात येते.
दारे, चौकटी, खिडक्या, तक्तपोस, लाकडी पलंग, दिवाण, लाकडी बांधणी असलेल्या घरांचे लाकडी स्तंभ, तुळया, छताची आखणी व लाकडाचे कोरीव कामांनी त्याचे सुशोभनही सुतारच करीत असे.
आलमपाटी गाय

आलमपाटी गाय किंवा आलंबडी गाय (तामिळ:ஆலம்பாடி மாடு) हा एक शुद्ध भारतीय गोवंश असून याचे मुख्य स्थान तमिळनाडू राज्यातील आलमपाटी गावातील आहे. सध्या हा गोवंश जवळपास नामशेष झाला असून, याचे संरक्षण आणि संवर्धन करण्याचे प्रयत्न सुरू आहेत.
आलमपाटी हे तामिळनाडू राज्यातील एक छोटेसे एक छोटेसे गाव असून कर्नाटक आणि तामिळनाडू राज्याच्या सीमारेषेवर आहे. याचे स्थान होगेनक्कल पासून तीन ते चार मैल अंतरावर आहे. या गावाचे नाव येथे आढळणाऱ्या 'आलमपाटी गायीच्या' जातीवरून पडले. हा गोवंश सध्या अत्यंत दुर्मिळ आहे. यांचा मुख आढळ धर्मपुरी जिल्ह्यातील पेन्नागरम, कुरिरी, होगेनक्कल, उट्टमलाई, पेरुमपालाई, एरियुर भागांत तसेच कृष्णगिरी जिल्ह्यातील सीमावर्ती भागात देंकनिकोट्टई, नाट्रमपालयम, अनचेट्टी भागात होता.
या गोवंशाचे मुख्य वैशिष्ट्य म्हणजे लांब पाय, उभारलेले रुंद कपाळ आणि मजबूत शिंगे होय. या गोवंशाला चारा अल्प प्रमाणात लागतो. हा गोवंश श्रमिक कामासाठी जसे की बैलगाडी ओढण्यासाठी व नांगरणीसाठी योग्य आहे. राष्ट्रीय पशु आनुवंशिक संशोधन संस्थेच्या निकषानुसार हा गोवंश मशागतीच्या म्हणून ओळखला जातो.
तामिळनाडू पशुवैद्यकीय संशोधन विद्यापीठाने 'आलमपाटी पशुवैद्यकीय संशोधन केंद्राची' तपासणी करून तामिळनाडू सरकारला कोटी रुपयांच्‍या खर्चाचे अंदाजपत्रक असलेला प्रस्‍ताव सादर केला आणि या गोवंशाचे संरक्षण आणि संवर्धन करण्याची परवानगी मिळवली. यानंतर, ८ ऑक्टोबर २०१८ रोजी तामिळनाडू सरकारने या प्रस्तावाला मंजूरी दिली. बैलगाडी शर्यती तसेच जलीकट्टी सारख्या जैव-सांस्कृतिक खेळांवर बंदी आणणे आणि विदेशी संकरित गायींचा अतिरेकी प्रसार यामुळे ही जात नष्ट होत असल्याची तक्रार शेतकरी आणि प्रजनक करत आहेत.
भारतीय गायीच्या इतर विविध जातींची माहिती मिळवण्यासाठी येथे टिचकी द्या ― भारतीय गायीच्या विविध जाती
राष्ट्रीय महामार्ग

राष्ट्रीय महामार्ग (रा. म.) हे भारतातील मुख्य रस्ते आहेत. राष्ट्रीय महामार्गांचे जाळे भारतभर ६६,५९० कि.मी. पसरले आहे. भारतीय राष्ट्रीय राजमार्ग प्राधिकरण ही भारत सरकारच्या नवव्या पंचवार्षिक योजनेअंतर्गत १९९५ साली स्थापन केलेली एक संस्था आहे. ही राष्ट्रीय महामार्गांच्या विकास, बांधकाम तसेच देखभालीसाठी जबाबदार आहे. भारताच्या एकूण रस्त्यांच्या फक्त २ % रस्ते रा. म. आहेत, पण एकूण रस्ता वाहतुकीच्या ४०% वाहतुकीसाठी ते कारणीभुत आहेत.
उत्तर प्रदेशातील वाराणसी ते तामिळनाडूतील कन्याकुमारी पर्यंत धावणारा तसेच जबलपुर, नागपूर, हैदराबाद व बंगळूर ह्या प्रमुख शहरांना जोडणारा २३६९ किमी लांब रा. म. ७ हा सर्वात लांब तर एर्नाकुलम ते कोची असा ६ किमी धावणारा रा. म. ४७अ हा सर्वात लहान राष्ट्रीय महामार्ग आहे. दिल्ली–आग्रा (रा. म. २), दिल्ली–जयपुर (रा. म. ८), अमदावाद–वडोदरा (रा. म. ८), मुंबई–पुणे (रा. म. ४), बंगळूर–चेन्नई (रा. म. ४) हे राष्ट्रीय महामार्गांवरील काही सर्वाधिक गर्दीचे पट्टे आहेत.
राष्ट्रीय महामार्ग ९१ (जुने क्रमांकन)

राष्ट्रीय महामार्ग ९१ हा भारतातील एक राष्ट्रीय महामार्ग आहे. हा रस्ता दिल्लीजवळील गाझियाबादला कानपूरशी जोडतो.
राष्ट्रीय महामार्ग ७२ (जुने क्रमांकन)

राष्ट्रीय महामार्ग ७२ हा भारतातील एक प्रमुख राष्ट्रीय महामार्ग आहे. हा रस्ता चंडीगढला देहरादूनशी जोडतो.
राष्ट्रीय महामार्ग ८० (जुने क्रमांकन)

राष्ट्रीय महामार्ग ८० हा भारतातील एक प्रमुख राष्ट्रीय महामार्ग आहे. हा रस्ता बिहारमधील मोकामाहला पश्चिम बंगालमधील फरक्काशी जोडतो.
राष्ट्रीय महामार्ग ९४ (जुने क्रमांकन)

राष्ट्रीय महामार्ग ९४ हा भारतातील एक प्रमुख राष्ट्रीय महामार्ग आहे. हा रस्ता हृषिकेशला यमुनोत्रीशी जोडतो.
पोते

पोते ही ज्यूट अथवा तत्सम पारंपारिक तंतूंपासून तयार करण्यात आलेली एक मोठी पिशवी असते. सहसा, याचा उपयोग धान्य अथवा कोणतेही उत्पादन, शेती उत्पादन, खते, सिमेंट इत्यादी वस्तूंच्या साठवणूकीसाठी व वाहतूकीसाठी होतो.याने धान्य अथवा कोणतेही औद्योगिक उत्पादन याचे भंडारण करणे,ते वाहनात भरणे,त्यास खाली उतरविणे व विक्रीच्या ठिकाणावर त्यास ठेवणे व उपयोगाचे ठिकाणी नेणे आदी क्रिया सोप्या होतात. याची धारकक्षमता साधारणपणे २० किलो ते १०० किलो इतकी असू शकते.
ज्यूटचे धागे वापरून तयार केलेले पोते हे पर्यावरणपूरक व जैवविघटित होणारे असते.पण यावर ओलाव्याचा परिणाम होतो.
सध्या पोते पॉलिप्रॉपेलिन अथवा तत्सम कृत्रिम धाग्यांपासूनही तयार करण्यात येतात.ती सहसा, पर्यावरणपूरक असत नाहीत पण यावर थोड्याशा ओलाव्याचा परिणाम होत नाही.
मका आदींच्या तंतूंपासून पर्यावरपूरक पोती तयार करण्यात येतात.
वेगवेगळ्या प्रकारचे धान्य अथवा वस्तू साठविण्यासाठी वेगवेगळ्या प्रकारचे पोती (पोत्याचे अनेकवचन) बनविण्यात येतात. धान्याचा अथवा वस्तूचा आकार (ग्रेन-दाण्याचा आकार) यावर ते अवलंबून असते. बारीक वस्तू,जसे तांदूळ, गहू, बाजरी, ज्वारी खते, साखर,सिमेंट यासाठी असलेल्या पोत्यांची वीण ही घट्ट असते. त्याने आतील वस्तू बाहेर गळत नाहीत. पण वांगे, कांदा, बटाटे आदी ठळक वस्तूंच्या साठवणूकीसाठी वापरण्यात येणारी पोती ही सहसा मोकळ्या विणीची असतात. त्याने या वस्तू हवेशीर राहतात व त्याचा लवकर नाश होत नाही व उष्म वातावरणाचा त्यावर परिणाम होत नाही.
पोत्याचे उत्पादनात वापरण्यात आलेल्या वस्तूनुसार त्याची उत्पादनकिंमत ठरते.
बारदाना ही शेतीसंदर्भातील एक संज्ञा आहे. हा पोत्यास असलेला एक हिंदीभाषिक शब्द आहे.बारा प्रकारचे दाणे ज्यात ठेवता येतात तो (बारादाना) 'बारदाना' असा त्याचा अर्थ असू शकतो.बारादानाचा अपभ्रंश मग बारदाना झाला असावा.
ताग

ताग (इंग्रजी:Jute) ही वनस्पती ‘फ्लोएम’ पेशीपासून माणसाला उपयुक्त असे तंतू देणारी वनस्पती आहे. वनस्पतीजन्य धागेनिर्मिती हे हरित तंत्रज्ञान आहे. भाताची लागवड करताना पाण्याच्या साठवणीसाठी बांध घालावे लागतात. या बांधांवर ताग लावण्यात येतो. तागाचा दोन प्रकारे उपयोग होतो. फ्लोएमपासून धागा मिळवणे आणि त्याच्या मुळांवरील गाठी नत्रस्थिरीकरण्यास मदत करतात. म्हणूनच कमी पाऊस-पाण्यात उत्कृष्ट धागा देणाऱ्या या वनस्पतींच्या लागवडी पर्यावरण रक्षणास पूरक आहेत.
सूक्ष्म जिवाणूंच्या साहाय्याने तंतुमय वनस्पतींना पाण्यात कुजवून त्यापासून धागे तयार करण्याची नैसर्गिक प्रक्रियेला ‘रेटिंग’ म्हणतात. या क्रियेत घायपात, अंबाडी, ज्यूट या वनस्पतींच्या खोडांना साठविलेल्या स्वच्छ पाण्यात तीन ते चार आठवडे ठेवून नंतर सूर्यप्रकाशामध्ये सुकविले जाते आणि नंतर त्यांचे गठ्ठे बांधून ज्यूट गिरणीमध्ये दोर, दोरखंड सुतळी, गोणपाट, धान्याची पोती तयार करण्यासाठी पाठवले जाते. ज्यूटच्या धाग्यांना विविध प्रकारचे रंग देऊन त्यापासून शबनम बॅग, आसने, शिंकाळी, पर्सेस अशा शोभेच्या वस्तू गृहउद्योगातून तयार केल्या जातात.
रेटिंग हा कृषी क्षेत्रातील पूरक व्यवसाय आहे. फ्लोएमपासून तयार केलेल्या धाग्यांना वैज्ञानिक भाषेत ‘बास्ट फायबर’ असेही म्हणतात. हा धागा कणखर, सहजासहजी न तुटणारा आणि लवचीक असतो. उत्कृष्ट प्रक्रिया केलेले तंतू पांढरेशुभ्र असतात.
भारताच्या स्वातंत्र्यपूर्व काळात बंगालमध्ये ज्यूट उत्पादन आणि त्यावरील प्रक्रिया उद्योग चालत असे. फाळणीनंतर ज्यूट शेती पूर्व बंगाल, सध्याच्या बांगलादेशमध्ये गेली आणि ज्यूटच्या गिरण्या पश्चिम बंगालमधील कलकत्ता तेथे राहिल्या. याचा फार मोठा फटका लाखो ज्यूट उत्पादक शेतकऱ्यांना बसला.
पूर्वी हूगळी आणि ब्रह्मपुत्रेच्या नदी काठावर नद्यांचे पाणी अडवून मोठ्या प्रमाणावर ज्यूटच्या धाग्यांची निर्मिती होत असे. प्रदूषित नद्या, वातावरणातील बदलामुळे येणारे महापूर यामुळे या व्यवसायावर मोठा परिणाम झाला आणि पर्याय म्हणून प्लास्टिकची पोती, दोर, दोरखंड बाजारात आले.
पंजाब

पंजाब हे भारताच्या वायव्येकडील एक महत्त्वाचे राज्य आहे. पंजाब पाच नद्यांचा प्रदेश म्हणून प्रसिद्ध आहे. याच्या ईशान्येला हिमाचल प्रदेश व जम्मू आणि काश्मीर, पूर्वेस चंदिगड, दक्षिण व आग्नेय दिशांना हरयाणा, नैऋत्येस राजस्थान ही राज्ये आहेत तर पश्चिमेस पाकिस्तान हा देश आहे. चंदिगड ही पंजाब व हरियाणाची संयुक्त राजधानी आहे. पंजाबचे क्षेत्रफळ ५०,३६२ आहे तर पंजाबची लोकसंख्या १०,३८,०४,६३७ एवढी आहे. पंजाबी ही पंजाबची प्रमुख भाषा आहे. पंजाबची साक्षरता ७६.६८ टक्के आहे. ताग, गहू, तांदूळ, चहा ही येथील प्रमुख पिके आहेत. पंजाब मध्ये शीख धर्माचा उदय झाल्याने तेथे शीख धर्मीयांची संख्या जास्त आहे.
पंजाबमधील असंतोष : पंजाब राज्यात अकाली दल हा प्रमुख राजकीय पक्ष होता. १९७३ मध्ये अकाली दलाने ‘आनंदपूर साहिब’ ठराव मंजूर केला. त्यानुसार चंदीगढ पंजाबला द्यावे, इतर राज्यांतील पंजाबी भाषिक प्रांत पंजाबमध्ये समाविष्ट करावेत, सैन्यामधील पंजाबचे संख्याप्रमाण वाढवावे, पंजाब राज्यास अधिक स्वायत्तता द्यावी अशा अनेक गोष्टींची मागणी या ठरावात होती. १९७७ मध्ये अकाली दल पंजाबमध्ये सत्तेवर आला. अकाली दलाने सत्ता घेताना जुन्या मागण्यांबरोबर पंजाबला नदी पाणीवाटपात पाणी वाढवून द्या, अमृतसर शहराला पवित्र शहर किताब द्या अशा मागण्या केल्या. १९८० मध्ये पंजाबमध्ये ‘स्वतंत्र खलिस्तान’ या चळवळीने मूळ धरले. या काळात अकाली दलाचे नेतृत्व संत हरचरणसिंग लोंगोवाल करत होते. ते सुवर्ण मंदिरात बसून आपल्या कार्यकर्त्यांना निदर्शने करण्याच्या सूचना देत होते. सुवर्णमंदिराच्या दुसऱ्या बाजूस कट्टर खलिस्तानवादी जर्नेलसिंग भिंद्रानवाले याच्याभोवती सशस्त्र अनुयायी गोळा होऊ लागले. या काळात दहशतवादी अतिरेकी कारवायांना सुरुवात झाली. १९८१ मध्ये संपादक लाला जगतनारायण यांच्या खून प्रकरणी भिंद्रानवाले यास अटक झाली. येथून पुढे वातावरण अधिक चिघळत गेले. यातूनच १९८३ मध्ये पंजाबमध्ये राष्ट्रपती राजवट लागू करण्यात आली. भिंद्रानवाले अकाल तख्त या धार्मिक स्थळी राहायला गेला. भिंद्रानवालेच्या अनुयायांनी सुवर्णमंदिर परिसर आपल्या ताब्यात घेऊन तेथे वाळूची पोती रचली. परिसराला किल्ल्याचे स्वरूप आले. यामुळे पंजाबातील शांतता धोक्यात आली. लोकशाहीसमोर हे मोठे आव्हान होते.
कृषि
पंजाब एक कृषि प्रधान राज्य आहे. येथे गव्हाचे उत्पादन सर्वाधिक हा॓ते.
यावरील विस्तृत लेख पहा - पंजाबमधील जिल्हे पंजाब राज्यात २२ जिल्हे आहेत.
वनराई बंधारा

वनराई बंधारा हा बंधाऱ्याच्या बांधकामाचा एक कच्चा प्रकार आहे. हा बहुदा तात्पुरता असतो.याचे बांधकाम सिमेंटची रिकामी पोती, माती,वाळू व दगड यांच्या सहाय्याने करता येते. हा बंधारा वनराई संवर्धनाचे काम करतो म्हणून यास वनराई बंधारा म्हणतात.
याद्वारे,पावसाळा संपल्यानंतर, नाला किंवा ओढा यातील पाणी-प्रवाह स्थानिकरित्या मिळणाऱ्या वस्तूंनी अडवून, बिगर-पावसाळी शेतीच्या हंगामासाठी पाण्याची तजविज छोट्या प्रमाणात करता येते व काही प्रमाणात भागविताही येते.
कोणत्याही नाला,ओढा अथवा पाण्याच्या प्रवाहात, पाण्याचा साठा जास्तीत-जास्त होऊ शकेल अशा जागेची निवड यासाठी करण्यात येते.प्रवाहाच्या कमी रुंदीच्या ठिकाणाची निवड यासाठी करण्यात येते.हा बंधारा उभारण्याचा खर्च कमीत-कमी असावा व त्याद्वारे जास्तीतजास्त फायदा मिळावा अशी यामागील भूमिका आहे.नाला/ओढा/छोट्या नदीचे पात्र खोल व अरुंद असावयास हवे.तेथील उतार कमी असावयास हवा.निवडलेली जागा प्रवाहाच्या वळणाजवळची असू नये.
प्रवाहाचा उतार व रुंदी लक्षात घेता या बंधाऱ्याच्या पायव्याची रुंदी सुमारे १.५ ते २ मीटर असावी. हा बंधारा दोन्ही काठापर्यंत बांधणे आवश्यक आहे.सिमेंटच्या रिकाम्या पिशव्यांमध्ये रेती भरून त्यांची तोंडे प्लॅस्टिकच्या दोऱ्यांनी शिवून त्या बंधाऱ्यासाठी वापरण्यात येतात. प्रवाहाच्या वाहण्याच्या दिशेस आडवा अशी याची रचना असते. ही भरलेली पोती/गोण्या एकाशेजारी एक व एकमेकास लागून अशा पहिल्या ओळीत ठेवण्यात येतात.पोत्यांची लांबी सहसा प्रवाहाच्या दिशेने असते.पहिला थर तयार झाल्यावर, तसाच दुसरा थर रचण्यात येतो.विटांची भिंत बांधतांना वापरण्यात येणारी सांधेजोड पद्धत यात वापरण्यात येते. पहिल्या थराच्या गोण्यांच्या सांध्यांवर/जोडावर, दुसऱ्या थराचे पोते ठेवण्यात येते.साधारणतः दोन अथवा तीन थरांनंतर, मातीचा एक थर पसरविण्यात येतो. त्याने रचलेल्या पोत्यांच्या मधील फटी बुजून बंधाऱ्याचे सांधे पक्के होतात व पाणी झिरपत नाही.
भारतीय वाहन नंबरप्लेट

राज्ये:
1) AN = अंदमान आणि निकोबार
2)AP = आंध्र प्रदेश
3)AR = अरुणाचल प्रदेश
4)AS = आसाम
5)BR = बिहार
6)CG = छत्तीसगढ
7)CH = चंदीगड
8)DD = दीव आणि दमण
9)DL = दिल्ली
10)DN = दादरा आणि नगर हवेली
11)GA = गोवा
12)GJ = गुजरात
13)HP = हिमाचल प्रदेश
14)HR = हरियाणा
15)JH = झारखंड
16)JK = जम्मू आणि काश्मीर
17)KA = कर्नाटक
18)KL = केरळ
19)LD = लक्षद्वीप
20)MH = महाराष्ट्र
21)ML = मेघालय
22)MN = मणिपूर
23)MP = मध्य प्रदेश
24)MZ = मिझोरम
25)NL = नागालॅंड
26)OD = ओरिसा
27)PB = पंजाब
28)PY = पुद्दुचेरी
29)RJ = राजस्थान
30)SK = सिक्कीम
31)TN = तामीळनाडू
32)TR = त्रिपुरा
33)UK = उत्तराखंड
34)UP = उत्तर प्रदेश
35)WB = पश्चिम बंगाल
रश्मी उर्ध्वरेषे

रश्मी उर्ध्वरेषे उर्फ रश्मी रानडे (जन्म १९५९) या एक भारतीय वाहन अभियंता आहेत. इ.स. २०१४ पासून त्या 'ऑटोमोटिव्ह रिसर्च असोसिएशन ऑफ इंडिया'च्या संचालिका आहेत. वाहन क्षेत्रातील अतुलनीय कामामुळे मार्च २०२० मध्ये उर्ध्वरेषे यांना भारतातील महिलांसाठीचा सर्वोच्च पुरस्कार, नारी शक्ती पुरस्कार राष्ट्रपतींच्या हस्ते प्रदान करण्यात आला.
रश्मी उर्ध्वरेषे यांचा जन्म इ.स. १९५९ मध्ये नागपूर शहरात झाला. इस १९७७ मध्ये विश्वेश्वरय्या राष्ट्रीय तंत्रज्ञान संस्था, नागपूर मधून विद्युत अभियांत्रिकीचे पदवी पर्यंतचे शिक्षण घेतले. त्यानंतर अभियांत्रिकी महाविद्यालय, पुणे येथून वाहन अभियांत्रिकीचे पदव्युत्तर शिक्षण पूर्ण केले. त्याकाळी भारतात या क्षेत्रात महिलांनी आपले शैक्षणिक कारकीर्द निवडणे ही एक असामान्य आणि तेव्हढीच आवाहनात्मक बाब होती. त्यावेळेस अभियांत्रिकी महाविद्यालयात अगदी मोजक्याच महिला शिक्षण घेत असत आणि त्यातही वाहन क्षेत्रात तर सामान्यतः पुरुषांचीच मक्तेदारी होती.
नंतर उर्ध्वरेषे यांनी शापन्विकी अभियांत्रिकी म्हणजे इलेक्ट्रॉनिक इंजिनिअरिंगचे प्रशिक्षण घेतले आणि जलविद्युत (हायड्रॉलिक्स) आणि उत्सर्जन नियंत्रणासाठीच्या चाचणी मशीनचे नियंत्रण विकसित करण्याचे काम केले. त्यांनी उत्सर्जन मोजण्याच्या पद्धती विकसित करण्यास मोलाची मदत केली आणि त्याकाळी ती उत्सर्जनाचा अभ्यास करणारी पहिली भारतीय प्रयोगशाळा होती. उर्ध्वरेषे यांचे कौशल्याचे क्षेत्रे 'ऑटोमोटिव्ह सेफ्टी', 'एमिशन आणि एम्बियंट एर क्वालिटी' ( एक्यूएम ), 'ई-मोबिलिटी', 'शाश्वत वाहतूक', 'वाहन नियमन', 'एकरूपता' इत्यादी आहेत. त्या 'एकूण गुणवत्ता व्यवस्थापनात' तज्ज्ञ होत्या आणि त्यांनी या विषयावर एक पुस्तक पण लिहिले.
छंद आणि आवड म्हणून त्या सतार वाजवायला शिकल्या आणि कालांतराने त्या राज्यस्तरीय ब्रिजमध्ये विजेती ठरल्या.
नंतर इ.स. २०१४ मध्ये 'ऑटोमोटिव्ह रिसर्च असोसिएशन ऑफ इंडिया'च्या पुढील संचालिका म्हणून त्यांची निवड झाली.
इ.स. २०१९ पर्यंत त्यांनी जे पस्तीस वर्षात वाहन संशोधन आणि विकास क्षेत्रात आपले भरीव योगदान दिले त्यानिमित्ताने त्यांना भारतातील महिलांसाठीचा सर्वोच्च पुरस्कार, नारी शक्ती पुरस्कारासाठी निवड झाली. हा पुरस्कार मार्च २०२० मध्ये भारताचे तत्कालीन राष्ट्रपती रामनाथ कोविंद यांच्या हस्ते प्रदान करण्यात आले. हा पुरस्कार महिला सक्षमीकरणासाठी अपवादात्मकपणे काम करणाऱ्या महिलांना दिला जातो. रश्मी उर्ध्वरेषे या SAE India (वाहन अभियांत्रिकी साठीची आंतरराष्ट्रीय संस्था)च्या भावी अध्यक्षा आहेत.
रश्मी उर्ध्वरेषे यांचे पती हेमंत उर्ध्वरेषे हे सुद्धा अभियंता आहेत. रश्मी सहा महिने जर्मनीत असताना त्यांनी आपल्या चौदा महिन्यांच्या मुलाची (सारंग उर्ध्वरेषेची) स्वतः काळजी घेतली होती.
हिंदुस्तान मोटर्स

हिंदुस्तान मोटर्स ही एक भारतीय वाहन उद्योग कंपनी आहे. ती कोलकत्ता, पश्चिम बंगाल, भारतामध्ये आहे. मारुती उद्योग सुरू होण्यापूर्वी ही भारतातील सर्वात मोठी वाहन निर्माता कंपनी होती. हिंदुस्तान मोटर्स ॲम्बेसेडर या मोटारवाहनाचे उत्पादक आहेत.
आय.एस.ओ. ३१६६-२:आय.एन.

आय.एस.ओ. ३१६६-२:आय.एन. हा भारत देशासाठी वापरला जाणारा आय.एस.ओ. ३१६६-२ ह्या आय.एस.ओ. प्रमाणाचा एक घटक आहे. ह्यामध्ये भारताच्या २८ राज्ये व ८ केंद्रशासित प्रदेशांसाठी वैयक्तिक कोड दिले आहेत. प्रत्येक कोडची सुरुवात आय.एस.ओ. ३१६६-१ मधील भारतासाठी वापरल्या जाणाऱ्या आय.एन. (IN) ह्या संक्षेपाने होते. पुढील दोन अक्षरे प्रत्येक राज्यासाठी वेगळी आहेत. ही दोन अक्षरे भारतीय वाहन नंबरप्लेटसाठी देखील वापरली जातात.
मोर

मोर कुक्कुटवर्गीय पक्षी आहे. या आकर्षक रंगाच्या सुंदर पक्षाला भारताचा राष्ट्रीय पक्षी म्हणून मान्यता दिली आहे. विणीच्या हंगामात मोर नराला पिसारा असतो व विणीचा कालावधी संपताच तो झडून जातो. जंगलात वावरणाऱ्यांना ही पिसाऱ्याची पिसे सापडू शकतात. मोराचा विणीचा हंगाम पावसाळ्याच्या सुरुवातीला असतो. त्यामुळे साधारणपणे मे महिन्यापासून ते जून अखेरीपर्यंत लांबसचक पिसारा असणारे मोराचा नाच हा प्रेशणीय असतो. गोव्यात मोराच्या मादीला लांडोर असे म्हणतात.
मोराचे एकूण मुख्य तीन प्रकार आढळतात; दोन आशियाई प्रजाती, भारतीय उपखंडातील भारतीय मोर आणि दक्षिणपूर्व आशियातील हिरवा मोर; तसेच आफ्रिकेच्या काँगो खोऱ्यातील आफ्रिकन मोर.
मोराचे अन्न हे झाडाची पाने, किडे, साप, सरडे,आळी आहे. ते काही फळेही खातात.
मोर पानझडी जंगलांत व अरण्यात राहतात व ते रात्री आसऱ्यासाठी झाडांवर जातात.
महाराष्ट्रात बऱ्याच गावांजंलगत मोरांचा वावर आढळतो. मोर हा पक्षी सरस्वती देवीचे वाहन आहे अशी मान्यता आहे. अर्थात अनेक प्राण्यांना विशिष्ट देवतांशी वा दैवतांशी जोडून त्यांचे जतन केले जावे व नैसर्गिक जीवसाखळी अबाधित राखावी असा विचार त्यापाठी असावा. या श्रद्धेपोटी गावकरी मोरांना नेहमी खाद्य व पाणी देत असतात. पुणे जिल्ह्यात शिरूर तालुक्यातल्या 'मोराची चिंचोली' नावाच्या गावात मोरांच्या झुंडी आढळतात. इतर क्षेत्रातही मोर मोठ्या प्रमाणात आढळतात.सोलापूर जिल्ह्यातील काही गावांमध्ये मोरांचा मुक्त संचार आहे.झुंडीने आढळतात तसेच मोरांसाठी प्रसिद्ध असलेले बीड जिल्ह्यातील नायगाव मयुर अभयारण्य हे भारतातीत/महाराष्ट्रातील एकमेव मयुर अभयारण्यात भरपूर प्रमाणात मोर अढळतात व या मोरांचे संरक्षण व संगोपणासाठी वन्यजीव विभागा मार्फत विविध उपक्रम द्वारे मोरांच्या वाढीसाठी दिवसरात्र प्रयत्न सुरू आहेत.
मोराच्या आवाजाला केकारव असे म्हणतात.केकारव म्यॉंव म्यॉंव किंवा म्यूॅंहू...म्यूॅंहू... असा भासतो. मोराचा आवाज ऐका (सहाय्य·माहिती)
जंगल क्षेत्रातील त्यांच्या जोरदार केकारवामुळे त्यांचा सहजपणे शोध घेता येतो.
पांढरा मोर दुर्मिळ आहे. हे प्रामुख्याने मोकळ्या जंगलात किंवा शेतात आढळतात, जेथे त्यांना फीडसाठी बेरी आणि धान्य मिळते परंतु साप, मांजर, उंदीर आणि खार(गिलहरी) इ. खातात.वपावसाची चाहूल लागताच मोर त्याचा पिसारा फुलवतो आणि नाचतो म्हणूनच आपल्याला पावसाळ्यात जास्त करून मोर दिसतात.
मोर हे सरस्वती तसेच कार्तिकेय यांचे वाहन आहे. मोराच्या रंगीत पिसाऱ्यामुळे तसेच डौलदार मानेमुळे मोराने पैठणी या मराठी महावस्त्रावर स्थान मिळवले आहे.
भूस्थिर उपग्रह प्रक्षेपण यान-३

भूस्थिर उपग्रह प्रक्षेपण यान-३ हे भारतीय अंतराळ संशोधन संस्था द्वारे विकसित उपग्रह वाहन आहे. १८ डिसेंबर २०१४ रोजी सकाळी नऊ वाजता या यानाने सतीश धवन अंतराळ केंद्र येथुन अंतराळाच्या दिशेने झेप घेतली. या प्रायोगिक उड्डाणामध्ये इस्रोने या स्वरूपाच्या उड्डाणासाठी लागणाऱया सर्व चाचण्या घेतल्या. या सर्व चाचण्या यशस्वीपणे पूर्ण झाल्या. हे उड्डाण मानवरहित होते. उड्डाण प्रायोगिक असल्यामुळे प्रक्षेपणानंतर काही वेळाने यान बंगालच्या उपसागरात उतरविण्यात आले.
एथर एनर्जी

एथर एनर्जी ही एक भारतीय इलेक्ट्रिक वाहन कंपनी आहे, ज्याचे मुख्यालय बंगलोर येथे आहे. २०१३ मध्ये तरुण मेहता, स्वप्नील जैन आणि सतीश डंडूर यांनी त्याची स्थापना केली होती. ती दोन इलेक्ट्रिक स्कूटर तयार करते - एथर ४५०एक्स आणि एथर ४५० प्लस. त्याने देशभरात एथर ग्रिड नावाची इलेक्ट्रिक वाहन चार्जिंग पायाभूत सुविधा देखील स्थापित केली आहे.
एथर एनर्जी ची स्थापना २०१३ मध्ये तरुण मेहता आणि स्वप्नील जैन यांनी केली होती. २०१४ च्या सुरुवातीला, त्याला विज्ञान आणि तंत्रज्ञान विभाग, आयआयटी मद्रास आणि आयआयटी चे माजी विद्यार्थी आणि ऐरोसपिके चे संस्थापक श्रीनी व्ही श्रीनिवासन अंतर्गत तंत्रज्ञान विकास मंडळाकडून ₹४.५ दशलक्ष मिळाले. डिसेंबर २०१४ मध्ये, फ्लिपकार्ट चे संस्थापक, सचिन बन्सल आणि बिन्नी बन्सल यांनी बीज भांडवल म्हणून $१ दशलक्ष गुंतवणूक केली. मे २०१५ मध्ये, टायगर ग्लोबलकडून विकास, चाचणी, उत्पादन आणि वाहनाच्या लाँचिंगमधील गुंतवणुकीसाठी $१२ दशलक्ष मिळाले. २३ फेब्रुवारी २०१६ रोजी, कंपनीने बंगळुरू येथील तंत्रज्ञान परिषदेत सर्जमध्ये आपली पहिली स्कूटर एस३४० चे अनावरण केले.
हिरो मोटोकॉर्प ने ऑक्‍टोबर २०१६ मध्‍ये सिरीज बी राउंड ऑफ फंडिंगमध्‍ये ₹१८० कोटींची गुंतवणूक केली. २०१८ मध्‍ये पुन्हा १३० कोटी रुपयांची गुंतवणूक केली. मे २०१९ मध्ये, सचिन बन्सलच्या $३२ दशलक्ष गुंतवणुकीच्या नेतृत्वाखाली एथर एनर्जीने निधीच्या दुसऱ्या फेरीत $५१ दशलक्ष जमा केले. हिरो मोटोकॉर्प ने या फेरीचा एक भाग म्हणून $१९ दशलक्षचे परिवर्तनीय कर्ज रूपांतरित केले. या व्यतिरिक्त, इंनोव्हें कॅपिटल ने $८ दशलक्ष उद्यम कर्ज वाढवले. डिसेंबर २०१९ मध्ये, अथर एनर्जीने होसूरमध्ये इलेक्ट्रिकल वाहनांसाठी ४००००० चौरस फूट उत्पादन प्रकल्प उभारण्यासाठी तामिळनाडू सरकारसोबत सामंजस्य करार केला. गुंतवलेली रक्कम सुमारे ₹६३५ कोटी असेल.
एथर एनर्जी वेबसाइट
भूस्थिर उपग्रह प्रक्षेपण यान

भूस्थिर उपग्रह प्रक्षेपण यान हे भारताचे भूस्थिर कक्षेत उपग्रह प्रक्षेपित करण्यासाठीचे वाहन आहे.
एस १२५ टप्पा २.८ मीटर व्यासाचा आहे व हा टप्पा एम २५० ग्रेड मार्जिंग स्टील ने बनवलेला आहे. ह्या टप्प्यात १२९ टन प्रोपेलंन्ट सामावू शकते. एल ४० स्र्टॅप ओन्स ह्या मध्ये ४० टन हायपरगोलिक प्रोपेलंन्ट ( UDMH and N2O4) २.१ मीटर व्यासाच्या भांड्यात ठेवलेले असते. ह्या स्टेजमध्ये ६८० किलो न्यूटन. थ्रस्ट मिळ्ते.
दुसरा टप्पा २.८ मी व्यासाचा आहे व यात ३७.५ टन प्रोपेलंन्ट ( UDMH and N2O4) अल्युमिनियमच्या दोन भांड्यात ठेवता येते. ह्या टप्प्यात विकास इंजिन वापरले जातात (७२० कि.न्यू.)
तिसरा टप्पा २.८ मी व्यासाचा आहे. द्रवरूप हायड्रोजन आणि द्रवरूप ऑक्सिजन दोन वेगळ्या भांड्यात साठवलेले असतात ( १२.५ टन).
पृथ्वीभोवतीच्या भूस्थिर कक्षेत सुमारे दोन टन किंवा त्यापेक्षा अधिक वजनाचा उपग्रह पाठवायचा असल्यास, प्रक्षेपकाच्या शेवटच्या टप्प्यात अवजड उपग्रहाला ढकलत पुढे नेण्यासाठी मोठी ऊर्जा लागते. कमी इंधनाचा उपयोग करून उपग्रहाला सुमारे 800 सेकंदांपर्यंत ढकलत नेण्यासाठी "क्रायोजेनिक' इंजिनाचा वापर करण्यात येतो. या इंजिनामध्ये इंधन म्हणून द्रवरूप हायड्रोजन, तर द्रवरूप ऑक्‍सिजनचा उपयोग ऑक्‍सिडायझर म्हणून करण्यात येतो. द्रवरूप हायड्रोजनचे तापमान उणे 253 अंश, तर द्रवरूप ऑक्‍सिजनचे तापमान उणे 183 अंश सेल्सियस असते. यासाठी लागणारे पंप चालविण्यास 40 हजार "आरपीएम'ची मोटर लागते. हे सर्व 800 सेकंदांसाठी जसेच्या तसे घडले, तरच दोन टनांचा उपग्रह अपेक्षित कक्षेत पोचतो. हे तंत्रज्ञान भारत सोडून अमेरिका, फ्रान्स, चीन, जपान आणि रशियाकडेच आहे.
पी.एस.एल.व्ही.

धृवीय उपग्रह प्रक्षेपक वाहन (P.S.L.V) ( Polar Satellite Launch Vehicle ) हे भारतीय अंतराळ संशोधन संस्थचे भूस्थिर उपग्रह प्रक्षेपण यान आहे. इस्रोच्या कामगिरीतला हा मानाचा तुरा आहे. केवळ भारतीय नव्हे तर इतरही देशांचे उपग्रह सुद्धा अवकाशात पाठवुन परकीर चलन मिळवण्यात आणि अवकाश स्पर्धेत भारताला आघाडीत आणण्यात याचा महत्त्वाचा वाटा आहे.
या प्रक्षेपकाची उंची ४४ मीटर तर, वजन २३० टन आहे. २००८ मध्ये "इस्रो'ने याचा वापर करून एकाचवेळेस दहा उपग्रह प्रक्षेपित करून विश्‍वविक्रमाची नोंद केली होती. हे संपूर्ण स्वदेशी बनावटीचे असून इस्रो (ISRO - Indian Space Reasearch Orgnization) ने केली आहे. पी.एस.एल.व्ही. भुस्थिर कक्षेत उपग्रह नेऊ शकते. आतापर्यंत १९ भारतीय तर २२ विदेशी असे ४१ भूस्थिर उपग्रह इस्त्रोने अवकाशात यशस्वी रित्या पाठवले आहेत. पी.एस.एल.व्ही.च्या एका उड्डाणाचा खर्च साधारण १.७ करोड अमेरिकन डॉलर इतका आहे.
घोडा

घोडा हा एक चतुष्पाद प्राणी आहे.
मानवाने घोडे माणसाळवून त्यांचा वाहन म्हणून प्राचीन काळापासून उपयोग केला आहे. घोड्यांच्या जगभरात अनेक प्रजाती आहेत. मंगोलियासारखे काही देश तर तिथल्या आजतागायत अस्तित्वात असलेल्या अश्व-संस्कृतीसाठीच प्रसिद्ध आहेत. जगभरात आढळणाऱ्या घोड्यांच्या काही प्रमुख प्रजाती खालीलप्रमाणे... अरबी घोडा, ध्रुवीय घोडा, तट्टू, स्केंडिनेव्हियन घोडा, भारतीय घोडा, थरो ब्रेड घोडा, इंग्रजी घोडा, अमेरिकन घोडा, मंगोलियन घोडा, ओस्ट्रेलियन घोडा, इ.
भारतवर्षाला अश्वारोहणाचा प्रदीर्घ इतिहास आहे. भारतीय उपखंडाची व्याप्ती पूर्वी बऱ्याच दूरवर पसरलेली असल्याने,आज ज्या प्रजाती स्थानिक प्रदेशाच्या नावाने ओळखल्या जातात जसे की सिंधी घोडा, हे आजही मूळ भारतीय अश्व म्हणूनच ओळखले जातात. भारतीय अश्वांच्या काही प्रमुख प्रजाती खालीलप्रमाणे १) सिंधी घोडा २) मारवाडी घोडा ३) काठियावाडी\काठेवाडी घोडा ४) पंजाबी घोडा ५) भिमथडी तट्टू ६) पहाडी तट्टू ७) भारतीय सेना प्रजातीचा घोडा (ही इंग्रजांच्या काळापासून वेगळेपण जपलेली अशी एक संमिश्र अश्व प्रजाती असून या जातीचे घोडे, भारतीय सेना वगळता संपूर्ण जगात कोठेही आढळत नाहीत.)
घोडे जास्तकरून शाकाहारी असतात. ते गवत खातात. घोडे ३० ते ४५ वर्षे जगतात. १९व्या शतकातील एक घोडा आजपर्यंत सगळ्यात जास्त ६५ वर्षे जगला.
घोडा ८ तासात १४०० कि मी अंतर पळू शकतो(???) पहा : प्राण्यांचे आवाज
टाटा मोटर्स

टाटा मोटर्स ही भारतातील सर्वांत मोठी व्यावसायिक वाहने बनवणारी टाटा समूहाची कंपनी असून विविध प्रकारचे ट्रक हे या कंपनीचे वैशिष्ट्य आहे. मागील १५ ते २० वर्षात टाटा मोटर्सने लहान व मध्यम गाड्यांमध्ये लक्षणीय झेप घेतली आहे. या कंपनीने जगातील सर्वांत स्वस्त गाडी बनवण्याचा ध्यास घेतला असून. टाटा नॅनो १ लाख रुपयात सर्व सामान्यांसाठी चारचाकी गाडी असे सादरीकरण केले आहे. यामुळे प्रथमच भारतीय वाहननिर्मितीची आंतराष्ट्रीय स्तरावर कौतुकास्पद दखल घेतली गेली. तसेच प्रसिद्ध लँड रोव्हर व जॅग्वार ह्या ब्रिटिश वाहन कंपन्या या कंपनीने विकत घेतल्या. त्यामुळे टाटा मोटर्स या कंपनीचा व भारताचा आंतराष्ट्रीय वाहन निर्मितीत भारताचा दबदबा वाढला. या कंपनीचा पुणे येथे मोठा कारखाना आहे. किंबहुना पुणे शहराची औद्योगिक शहर म्हणून ओळख होण्यास या कंपनीचा मोठा वाटा आहे. तसेच जमशेदपूर येथेही कारखाना आहे. नॅनोसाठी पश्चिम बंगालमध्ये सिंगूर येथे टाटा मोटर्स या कंपनीने घेतलेल्या जागेवर २००७-०८ मध्ये बरेच आंदोलन झाले व टाटा मोटर्स कंपनी यामुळे माध्यमांमध्ये चर्चेत होती.
प्राचीन भारताची रूपरेषा

खाली प्राचीन भारताच्या रूपरेषेसंदर्भात थोडक्यात माहिती दिली आहे:
प्राचीन भारत - पूर्व एेतिहासिक काळापासून, मध्यवर्ती भारताच्या सुरुवातीपर्यंतचा भारत. हा काळ साधारणपणे, गुप्त साम्राजाच्या अंतापर्यंत समजला जातो.
प्राचीन भारतात आजचे भारत, पाकिस्तान, अफगाणिस्तान (काही भाग), बांग्लादेश, नेपाळ, भूतान व ब्रह्मदेश या देशांचा समावेश होता.
सविस्तर कालावधीकरण खालील प्रमाणे आहे :
नाविक (दिक्चालन यंत्रणा)

भारताची प्रादेशिक उपग्रह दिक् चालन पद्धति (NavIC) ही भारताची उपग्रहांच्या साह्याने संचालित होणारी दिशा दर्शक यंत्रणा आहे. इंडियन रीजनल नेव्हिगेशन सॅटेलाइट सिस्टम (Indian Regional Navigation Satellite System (IRNSS))चा भाग NavIC नाविक या नावाने ती प्रचलित आहे. देशातल्या वापरकर्त्यांना अचूक स्थितीची माहिती देण्यासाठी नाव्हीक बनवली गेली आहे. अनेक भारतीय भाषांत नाविक या शब्दाचा अर्थ नावाडी असा होतो. ही यंत्रणा आता उपयोगात आणलेली आहे. आहे. ही यंत्रणा नेमकी वास्तवकालीन स्थिती आणि वेळेविषयी माहिती पुरवू शकेल, ही स्वायत्त उपग्रह दिक् चालन यंत्रणा भारताचा संपूर्ण भूभाग आणि त्याच्याभोवतीच्या १५०० किलोमीटर परिसर एवढ्या क्षेत्रात वापरता येईल. भविष्यकाळात हा परीघ आणखी वाढवण्याची योजना आहे. नागरी आणि लष्करी अशा दोन्ही क्षेत्रांसाठी या व्यवस्थेचा वापर करण्याची योजना आहे. सद्यस्थितीत सात उपग्रहांचा समुह त्यासाठी वापरला जाणार असून त्यासाठीचा सातवा उपग्रह त्याच्या कक्षेत स्थापित करण्यात आला. आयआरएनएसएस-१ (इंडियन रीजनल नॅव्हिगेशन सॅटेलाईट सिस्टीम -१) या आद्याक्षरांनी ही उपग्रह मालिका ओळखली जाते. भारताने अमेरिकेच्या जागतिक स्थितीदर्शक यंत्रणेच्या धर्तीवर (जीपीएस) स्वतःची दिशादर्शक यंत्रणा विकसित करणाऱ्या देशांच्या रांगेत स्थान मिळविले आहे. सध्या जगात अनेक देशांच्या अशा उपग्रह दिक् चालन पद्धती अस्तित्वात आहेत. अमेरिकेची जीपीएस (ग्लोबल पोझिशनिंग सिस्टीम) ही त्यापैकीच एक आहे. स्वतःची नेव्हिगेशन प्रणाली असलेल्या ५ देशांपैकी भारत एक बनला आहे. त्यामुळे दिशादर्शनासाठी भारताचे इतर देशांवरील अवलंबित्व कमी झाले आहे. ही यंत्रणआ अचूक रीअल-टाइम स्थान आणि वेळ सेवा प्रदान करते. हे भारत आणि त्याच्या आजूबाजूला १,५०० किमी (९३० मैल) पर्यंत पसरलेल्या प्रदेशास व्यापते आणि पुढील विस्ताराची योजना आहे. या प्रणालीमध्ये सध्या सात उपग्रहांचा नक्षत्र आहे आणि जमिनीवर उभे असलेले दोन अतिरिक्त उपग्रह आहेत.
पाकिस्तानी सैनिकांनी आक्रमण केल्या नंतर झलेल्या कारगिल युद्धामध्ये अमेरिकेने भारतीय सैन्याला कारगिल प्रदेशासाठी ग्लोबल पोझिशनिंग सिस्टम (GPS) डेटा दिला नव्हता. भारताची विनंती नाकारली गेली होती. यामुले भारताने आपली स्वतःची यंत्रणा विकसित केली आहे.
सर्व ऑप्टिकल अणु घड्याळ अभ्यास आणि विकास उपक्रमासह, भारतीय अणु घड्याळांचा विकास सुरू करण्यात आला. सध्या या नेव्हिगेशन सॅटेलाइटचे ऑपरेशनल आयुष्य वाढवण्याची खबरदारी म्हणून, इस्रो उर्वरित उपग्रहांमध्ये दोन ऐवजी फक्त एक रुबिडियम अणु घड्याळ चालवत आहे.
भारतातील व्यावसायिक वाहनांवर NavIC आधारित ट्रॅकर्स अनिवार्य आहेत.
या नक्षत्रात ७ सक्रिय उपग्रह आहेत. या सात मधून ३ उपग्रह भूस्थिर कक्षात आहेत आणि ४ कललेल्या भूस्थिर कक्षात आहेत. या यंत्राने साठी प्रक्षेपित किंवा प्रस्तावित केलेले सर्व उपग्रह खालीलप्रमाणे आहेत:
ISRO नवीन १२ वर्षांचे आयुर्मान असलेले पाच पुढील पिढीचे उपग्रह प्रक्षेपित करणार आहे. भारतीय तंत्रज्ञान आणि धोरणात्मक उपक्रमांचा एक भाग म्हणून ग्लोबल इंडियन नेव्हिगेशन सिस्टम (GINS) साठी अभ्यास आणि विश्लेषण सुरू करण्यात आले. पृथ्वीच्या वर २४,००० किमी (१४,९१३ मैल) स्थित असलेल्या या प्रणालीमध्ये २४ उपग्रहांचा समूह असावा अशी अपेक्षा आहे.
अग्नि-पी क्षेपणास्त्र

अग्नि-पी किंवा अग्नि-प्राईम एक संरक्षण संशोधन आणि विकास संस्थेने विकसित केलेले मध्यम पल्ल्याचे स्फोटक क्षेपणास्त्र आहे जे सामरिक सक्ती कमानद्वारे संचालित अग्नि-१ आणि अग्नि-२ चे अनुक्रमज असून त्यातील सुधारित प्रणोदक, मार्गनिर्देशन आणि मार्गदर्शन यंत्रणे सह एकत्रित मोटर केसिंग, मॅन्युवेव्हरेबल पुनःप्रवेश वाहन यामधये लक्षणीय सुधारणा केल्या आहेत. अग्नि क्षेपणास्त्र बॅलिस्टिक क्षेपणास्त्र मालिकेतील हे सहावे क्षेपणास्त्र आहे.
२०१६ पासून, विविध माध्यम संस्थाने नोंदवले आहे कि संरक्षण संशोधन आणि विकास संस्था यथार्थता आणि विश्वासार्हता वाढवण्यासाठी अग्नि-४ आणि अग्नि-५ च्या तंत्रज्ञानाचे उद्ग्रहण करून अग्नि-१ चे अग्नि-१पी नावाचे अनुक्रमज विकसित करत आहे.
२८ जून २०२१ रोजी संरक्षण संशोधन आणि विकास संस्थेने अब्दुल कलाम बेटातून अग्नि-पीची (पूर्वी अग्नि-१पी म्हणून ओळखले जाणारे) यशस्वीरीत्या चाचणी केली. हे दोन टप्प्याचे घन-इंधन क्षेपणास्त्र आहे जे डब्यात साठवले जाऊ शकते आणि रस्ता आणि रेलमार्गे वाहतुकीने वाहून नेता येईल. हे क्षेपणास्त्र संरक्षण संशोधन आणि विकास संस्थेनेने सुरू केलेल्या अग्नि मालिकेतील क्षेपणास्त्रांचे एक नवीन वर्ग आहे जे अग्नि-३ च्या अर्ध्या वजनाचे आहे आणि यात सुधारित मार्गदर्शन यंत्रणा आणि प्रणोदन यंत्रणा आहे ज्यात १०००-२००० किमी अंतराचे क्षेत्र व्यापण्याची क्षमता आहे.
शिलाँग

शिलॉँग ही भारताच्या मेघालय राज्याची राजधानी व सर्वात मोठे शहर आहे. त्याचबरोबर शिलाँग पूर्व खासी हिल्स जिल्ह्याचे प्रशासकीय केंद्र आहे. १९७४ ते १९७२ दरम्यान संयुक्त आसाम प्रांताच्या राजधानीचे शहर राहिलेले शिलाँग १९७२ साली मेघालय राज्याच्या निर्मितीनंतर मेघालयच्या राजधानीचे शहर बनले व आसामची राजधानी गुवाहाटीमधील दिसपूर येथे हलवण्यात आली. आजच्या घडीला मेघालयची आर्थिक, सांस्कृतिक व वाणिज्य राजधानी असलेल्या शिलाँगची लोकसंख्या २०११ साली सुमारे १.४३ लाख इतकी होती. आजच्या घडीला येथील ४७ टक्के रहिवासी ख्रिश्चन धर्मीय तर ४२ टक्के लोक हिंदू आहेत. इंग्लिश ही येथील अधिकृत भाषा असून खासी व गारो ह्या दोन स्थानिक भाषांना राजकीय दर्जा देण्यात आला आहे.
खासी व जैंतिया हिल्स हा भूभाग पारंपारिक काळापासून चेरापुंजी येथे राजधानी असलेल्या खासी जमातीच्या अखत्यारीखाली होता, परंतु सिल्हेट ते आसाम दरम्यान रस्ता बांधण्यासाठी ईस्ट इंडिया कंपनीला येथील जमिनीची आवश्यकता भासू लागली. ह्यावरून झालेल्या युद्धमध्ये ब्रिटिशांची सरशी झाली व १८३३ साली हा भूभाग ब्रिटिश अधिपत्याखाली आला. परंतु चेरापुंजी हे ठिकाण सोयीचे नसल्यामुळे ब्रिटिशांनी १८६० च्या दशकात शिलाँग शहराची स्थापना केली. येथील डोंगराळ भाग व सौम्य हवामानामुळे शिलाँगची तुलना स्कॉटलंडसोबत केली जाते. १८७४ मध्ये ब्रिटिश राजवटीने नवनिर्वाचित आसाम प्रांताची स्थापना केली व शिलाँग आसामची राजधानीचे शहर बनले.
एक लोकप्रिय पर्यटनस्थळ असून देखील येथे रस्ते व रेल्वेमार्गांचा विकास होऊ शकला नाही ज्यामुळे शिलाँगचा विकास संथगतीने होत राहिला.
१८ व्या शतकामध्ये येथे आलेल्या ख्रिश्चन मिशन-यांनी या भागात ख्रिश्चन धर्माचा प्रसार केला. मुलांच्या शिक्षणासाठी शाळा सुरू केल्या. या भागाला निसर्गाचा संपन्न वारसा लाभलेला आहे. ब्रिटिशांना हे शहर पूर्वेकडील स्कॉटलँड सारखे निसर्गसंपन्न आणि सुंदर वाटले. ब्रिटिश वसाहतवादाचा वारसा असलेली घरांची रचना आणि हॉटेल व कॅफे मधील वाजवले जाणारे संगीत ही या शहराची वेगळी वैशिष्टये आहेत. पर्यटनाच्या दृष्टिने संपन्न असा हा प्रदेश आहे. मेघालयची राजधानी आणि सर्वात मोठे शहर म्हणजे शिलाँग हे डोंगर उतारावर वसलेले आहे. शिलाँग मधील शिलाँग व्यू पॉइंट वरून आपण सर्व शिलाँग शहर पाहू शकतो. आकाशात पसरलेले प्रचंड धुके आणि त्या धुक्यात हरवलेले शिलाँग हे शहर वेगळीच अनुभूती देऊन जाते. शिलाँग पासून काही अंतरावर एलिफंटा धबधबा आहे. या धबधब्याला स्थानिक लोक तीन पायऱ्यांचा धबधबा असे म्हणतात. कारण हा धबधबा तीन टप्प्यांमध्ये पडतो. ब्रिटिशांनी या धबधब्याला एलिफंटा हे नाव दिले. कारण या धबधब्याच्या डाव्या बाजूस हत्तीच्या आकाराचा खडक होता. मात्र तो 1897 मध्ये भूकंपामुळे नष्ट झाला. पर्यटकांना धबधबा पाहण्यासाठी येथे बांधण्यात आलेल्या पायऱ्या मुळे आणि पुलामुळे आपण हा धबधबा सर्वबाजूंनी पाहू शकतो. खडकावरून खाली येणारे पाणी हिरव्यागार झाडांमुळे सुंदर दिसते. या धबधब्यातून उडणारे पाण्याचे तुषार आनंददायी वाटतात. एकूणच निसर्गरम्य असा हा परिसर पर्यटकांचे आकर्षण बनलेला आहे.
शिलाँग विमानतळ शहराच्या ३० किमी उत्तरेस स्थित असून येथून दिल्ली, कोलकाता तसेच ईशान्येकडील दिमापूर, गुवाहाटी, सिलचर, इम्फाल, आगरताळा इत्यादी प्रमुख शहरांसाठी थेट प्र्वासी विमानसेवा उपलब्ध आहे. राष्ट्रीय महामार्ग ६ शिलाँगला गुवाहाटी तसेच इतर महत्त्वाच्या शहरांसोबत जोडतो. राष्ट्रीय महामार्ग १०६ हा शिलाँगला नाँगस्टॉइनसोबत जोडणारा महामार्ग देखील येथील एक महत्त्वाचा रस्ता आहे. आजच्या घडीला शिलाँग भारतीय रेल्वेच्या नकाशावर नसून भविष्यात गुवाहाटी ते मेघालय रेल्वेमार्ग बांधला जाईल.
All India Society for Electronics and Computer Technology

All India Society for Electronics and Computer Technology (AISECT) is a social enterprise established in 1985 to take computer education to the rural and semi-urban masses. It was established by Santosh Choubey. The organisation now operates in 28 states and four union territories of India, serving millions of people mostly in rural and semi-urban areas through its 23,000+ end-mile service delivery centres.
The society was established by Santosh Choubey and a few other youths in 1985 when computers were new to India. Computers became more useful and popular over the years but the rural and semi-urban masses of India were being left out from India's economic and digital growth story. AISECT realising the need to bridge the ICT gap and started developing computer education content in regional languages, starting with Hindi. It started opening computer training centres in rural districts and blocks of Madhya Pradesh in the early nineties after going through various reorganisations over the years, AISECT was officially registered as a cooperative society in the year 1997.
Bhoodsidhhanath

For other uses related to Sidhhanath Temple, see: Sidhhanath Temple (disambiguation)
Bhoodsidhhnatha is another name for the Hindu deity Siddhanath, who is believed to be incarnation of Shiva. Siddhanath is patron god of adjacent regions and one of among several regional protective (Kshetrapal) gods of Maharashtra. There is a temple dedicated to Bhoodsidhhnatha at the village of Bhood in Maharashtra., India.
An annual festival celebrating Bhoodsidhhanatha is held on Chaitra Krishna Ashtami, a three-day celebration of the deity's wedding ceremony. On the first day, a bullock cart race is organised near the temple. Second day is the most important day and on this day Sasankathi(Holy long wooden or metallic bar) and Diva(Holy lamp) are the main attractions. On the third day Kusumba(Type of Bhang) is served as Prasadam to Bhoodsidhhnatha.
乒乓球拍

乒乓球拍是乒乓球运动中进行击球的球拍。乒乓球拍由胶皮、海绵、底板组成，但也有某些球拍是没有海绵的。
普遍认为，现代乒乓球运动发源于19世纪末的英国。当时，英国人用羊皮纸作球拍，以软木塞等物作球，在餐桌上以网球的形式游戏。最初普及的乒乓球拍仅是一块木板。随工业技术发展，羊皮成为了球拍覆盖物以增加摩擦，后来便出现了带有胶粒的橡胶薄膜代替羊皮。50年代初，日本人率先在胶皮与底板之间加入了海绵层，大大增加了球拍的弹性还有“吃球”的性能。从这种意义上，现代乒乓球在海绵胶皮发明以后才真正成型。
在此后的几十年中，乒乓球拍的结构再也没有发生特别的变化，但器材制作技术还在不断革新中。科技的发展在器材的工艺上获得广泛应用，例如底板从单块木板发展到夹层木板，再发展到在纤维管中加入金属，或加入碳作夹层，甚至还有紫外线处理和水晶面处理等技术；海绵和胶皮也从以前的两片分开逐渐演化为粘合后再出厂的套胶，并成功使用了等离子技术和纳米技术等。
乒乓球器材仍然不断地适应着现代乒乓球的发展而更新，除了为迎合不同打法的运动员制作了進攻板、全面板、防守板等，还能为著名的选手制作个人专用球拍。也为“小球变大球”等变化而改变球拍的制作。
乒乓球

乒乓球（英語：table tennis或ping-pong，台湾稱為桌球，粵語口語又作乒乓波，又簡稱乒球），是一种球類運動。它與羽毛球以及網球同為球拍運動的一種，流行於世界各地。
雙方球員手持乒乓球拍、隔著架有球網的球桌互相對打。可作為單打或雙打，兩方互相擊球直至一方無法回球或一方擊打的球沒有落在對方檯面，另一方便能得分。
桌球規則在一局比賽中，先得11分的一方為勝方； 10 比10 平手後，先連續多得2分的一方為勝方。通常在國際正式比賽，單項賽（單打、雙打）採用七局四勝制，團體賽中的單打或雙打採用五局三勝制。 在巡迴公開賽中的雙打雖然亦為單項賽，但採用五局三勝制。
「乒乓球」一词得名於其打擊時發出的「ping pong」聲音，該擬聲詞由英国制造商J. Jaques & Son Ltd在1901年註冊為商標。因此，在中國大陆、香港及澳門便以「乒乓球」此一音譯作為其官方名稱。其中，「乒乓」二字始見於明代，是一對變體表音字，即通過輕微改變「兵」的形體來標示與之相似的讀音。
这项运动起源于维多利亚时代的英国，当时上流社会的人將其視为饭后的客厅游戏遊玩。最初被称为“桌上网球”（table tennis），亦有人稱作“室内网球”（indoor tennis）。
20世紀初，乒乓球運動開始在歐洲和亞洲蓬勃開展起來。1926年，在德國柏林舉行了國際乒乓球邀請賽，同時成立了國際乒乓球聯合會。第一屆世桌賽譜寫了乒乓球早期運動的歷史新篇章，為今後的世界錦標賽奠定了基礎。從1926年至1939年，世界乒乓球錦標賽每年都舉行1次。從2003年第47屆世乒賽開始，國際乒聯決定將把單項與團體比賽分開進行。多年的發展也使乒乓球的球拍、比賽用球和規則發生了很大的變化。最初的球拍是块略经加工的木板，后来有人在球拍上贴一层羊皮。后来，欧洲人再把带有胶粒的橡皮贴在球拍上。在20世纪50年代初，日本人又发明了贴有厚海棉的球拍。
乒乓球運動於1988年夏季被首次列為奧運會正式比賽項目。
当今的世界比赛标准用球是一个具有高弹性的空心塑料球。球直径40毫米，重2.7公克。球檯2.74米长，1.525米宽，76厘米高。檯面用高密度纤维板或者类似的加工木料做成，并被涂上了一层低摩擦的专用光滑涂料。
球台被一个高15.25厘米的球网分为两部分。球员必须配备乒乓球拍。球拍由木制球板、海绵、以及橡胶皮组成。比赛的每一分由一方球员发球开始。發球员必须用手把球垂直於地面向上抛起，不得使球旋转，并使球在离开非执拍手的手掌之后上升至少16厘米。当球从抛起的最高点下降时，發球员方可击球，使球首先触及本方檯区，然后越过或绕过球网装置，再触及接发球员的檯区。然后接球员必须还击，使球直接越过或绕过球网装置，或触及球网装置后，再触及对方檯区。然后双方球员轮流击球，如此反复下去，直到某一方無法將球回擊至另一方之球檯上，此時判另一方得1分。比赛通常以五局三勝或七局四勝（正式國際比賽賽制）的形式進行，每局的勝方必須至少得11分，而且比敗方至少多得2分（若對方已得10分，己方必須得12分方可贏得此局，其餘以此類推）。
乒乓球桌子也在不断变化中，早年桌子只有90厘米宽，网高是17厘米，后来国际乒联皆改为现在的制度。早年乒乓球直径是38毫米，现在是40毫米。最近國際乒聯决定从2014年7月1日起，在国际比赛中推广使用以聚酯纤维为材料的新球，代替“赛璐珞”（celluloid）为材质的旧球，以避免旧球有毒易燃的缺点 ，且為了降低球速，增加來回，亦增加觀賞性，將原本39.50至40.50毫米的直徑，上調为40.00至40.60毫米，標示為40+。
地面应为木制或经国际乒联批准的品牌和种类的可移动塑胶地板。地板具有弹性，没有其它体育项目的标线和标识。地板的颜色不能太浅或反光强烈，可为红色或深红色；不能过量使用油或蜡，以避免打滑。馆内比赛区域的空气流速控制在每秒0.2至0.3米之内，温度为20-25℃左右，或低于室外温度5℃。
乒乓球比賽的用具包括：球拍、膠皮、比賽用球、球桌及防滑地膠等。
根據國際乒乓球聯盟（International Table Tennis Federation，ITTF）的規定，球拍的組成中，至少要有85％是天然木材，可使用纖維材料或壓縮紙作為強化層，但強化層的厚度應小於球拍總厚度的7.5％或0.35毫米。
技術是戰術的基礎，戰術是技術的綜合運用。打球的動作，拍型，觸球部位，是技術問題；而針對對方手感不佳，發不轉球誘其回球飄高，持續攻壓導致對方失誤，或者待機搶攻對方，或者制定計劃，則屬戰術考量。
從專業的角度而言，桌球對於身體的協調，包括步法、身法、揮擊、視力、反應等皆有高度要求。但桌球給予觀眾或業餘愛好者的感覺往往比較像是休閒活動而非體育運動，這其實是很多原因造成的：
綜合以上兩點，在一場真正的比賽中，恐怕只有超一流球員容易有精彩多次的回合，大部分的玩家常陷在發球搶攻戰與無謂失誤的輪迴中。因此，很多桌球選手在訓練時往往汗流浹背，但在比賽時卻沒有得到多少運動。
也就是說，抱持強迫取分的激進心態打球，打桌球可能變成一件枯燥的事；但若抱持連續互相抽球多回合以及強身健體的意識打球，打桌球就是兼具休閒娛樂、體育健身、觀賞性、老少咸宜且易於上手的運動。
乒乓球运动曾被做成第一个成功的商业化电视游戏「Pong」。
1970年代，美中关系极度紧张，中国邀请美国乒乓球队訪中，其后中国乒乓球队回访。这成为了改善美中关系的一个新起点。不久，美国总统尼克松访中，这是美国总统首次来中国访问。因此人们把这次历史事件称为“乒乓外交”。此外，这次“小球转大球”的关键人物是中国体育队员庄则栋。因为他的热情友好，结识了美国乒乓球运动员格伦·科恩，从而发展出一段美中建交的外交關係。
球拍

球拍，是指在球類運動中，用來擊球的平板狀用具。使用球拍的體育運動，包括羽毛球、网球、乒乓球、板球、壁球、匹克球等。一般来说球拍包括杆状或柱状的手持握部分和板状的击打面组成。
分詞書寫

中文分詞書寫（Chinese word-segmented writing），也稱分詞連寫或詞式書寫，是指像英文等拼音文字一樣，按詞書寫，在詞與詞之間留出空格。例如以下的句子在詞和詞之間加上空格，就是中文分詞書寫的句子。
分詞書寫可提高漢語閱讀和信息處理的效率。例如：傳統寫法“乒乓球拍賣完了。”有歧義，用分詞書寫可根據需要明確表達爲“乒乓 球拍 賣完了。”或“乒乓球 拍賣 完了。”
中文和英文都曾經沒有標點沒有分詞書寫。現在英文等拉丁文字兩者都用上了。中文在1900年代初五四新文化运动前后引入了標點符號，但是單詞之間仍然沒有邊界記號，沒有分開來寫。
在1950年代，中國語言學家曾討論過採用分詞書寫的建議，但沒有獲得通過。
1987年，陳立為在國際中文信息處理會議上再次提出中文分詞書寫的想法。
第一篇分詞書寫的中文文章的出現不晚於1998年，當時在中國的〈中文信息學報〉中發表了題為《也谈汉语书面语的分词问题——分词连写十大好处》的論文。 全文（共七頁）分詞連寫，其摘要如下：
2018年，英文維基學院發表了一篇題為"Word segmentation of Hanzi" (漢字分詞)的短文，其中文版全文分詞如下：
第一本分詞書寫的書籍是2000年出版的《語言 理論》。
中文通常是用漢字書寫的，所以中文分詞書寫主要是指漢字文本的分詞書寫。以下介紹分詞書寫的一些方法或依據。
分詞書寫的主要目的是準確、清楚地表達作者的意思。 例如，傳統的非分詞句子 「美國會反對。」 有兩種可能的含意，分詞書寫可根據需要清楚表達爲 「 美國 會 反對。」(The US will oppose.) 或 「 美 國會 反對。」 (The US Congress opposed)。又如，「昨天我應用鋼筆簽名。」也有歧義，用分詞書寫可以表達為「昨天 我 應用 鋼筆 簽名。（做了） 」和「昨天 我 應 用 鋼筆 簽名。 （可能沒做）」。這種區別對法庭來說可能很重要。 作者應該根據自己的意思選擇正確的分詞方式，消除歧義。
如果不能確定某個字串是否為合法單詞，作者可以在可靠的漢語词典或分詞語料庫中檢查其是否存在，例如现代汉语词典、重編國語辭典修訂本和平衡語料庫等。 或根據詞彙、詞法和句法知識檢查它是否是語言學上合格的單詞。
在口語中，兩個單詞之間通常有或者可以有停頓,而單詞內音節之間一般不允許停頓。
兩個詞之間的間距設定為漢字寬度的一半比較合適，小於兩行之間的距離。 由於漢語詞的平均長度約為2個字，如果詞間空格是一個漢字的寬度，且大於行間距離，則頁面上的文字行會顯得分散，不緊湊。 更理想的做法是由電腦根據上下文環境做智能的動態調整，類似於MS Word的排版功能。
英文是用大寫字母來標記。漢字文本的專有名詞也應該有標記，例如用底線。 事實上，某些中文聖經（例如現代標點和合本）已經這樣做了。例如：
拼音通常用来给漢字注音，但是在初级汉语教学或对外汉语教学中有时也用拼音直接表达汉语，所以拼音的书写也是一种中文书写，同时还可以是汉字分词书写的重要参考。 《漢語拼音正字法基本規則》是漢語拼音書寫和分詞的中國國家標準。其主要内容《5. 總則》摘錄如下：
5.1 拼寫普通話基本上以詞為書寫單位。例如： rén (人)， pǎo (跑)， hǎo (好)， fúróng (芙蓉)， māma (媽媽)， diànshìjī (電視機)， túshūguǎn (圖書館)。
5.2 表示一個整體概念的雙音節和三音節結構，連寫。例如： quánguó (全國)， zǒulái (走來)， dǎnxiǎo (膽小)， duìbuqǐ (對不起)， chīdexiāo (吃得消)。
5.3 四音節及四音節以上表示一個整體概念的名稱，按詞或語節（詞語內部由語音停頓而劃分成的片段）分寫，不能按詞或語節劃分的，全都連寫。例如： wúfèng gāngguǎn (無縫 鋼管)， huánjìng bǎohù gūihuà (環境 保護 規劃)， jīngtǐguǎn gōnglǜ fàngdàqì (晶體管 功率 放大器)， yánjiūshēngyuàn (研究生院)， hóngshízìhuì (紅十字會)。
5.4 單音節詞重疊，連寫；雙音節詞重疊，分寫。例如： rénrén (人人)， niánnián (年年)， yánjiū yánjiū (研究 研究)， xuěbái xuěbái (雪白 雪白)， tōnghóng tōnghóng (通紅 通紅)。
重疊並列即AABB式結構，連寫。例如： láilaiwǎngwǎng (來來往往)， qīngqīngchǔchǔ (清清楚楚)， fāngfāngmiànmiàn (方方面面)。
5.5 單音節前附成分（副、總、非、反、超、老、阿、可、無、半等）或單音節後附成分（子、兒、頭、性、者、員、家、手、化、們等）與其他詞語，連寫。例如： fùbùzhǎng (副部長)， zǒnggōngchéngshī (總工程師)， fùzǒnggōngchéngshī (副總工程師)， zhuōzi (桌子)， háizimen (孩子們)。
5.6 為了便於閱讀和理解，某些並列的詞、語素之間或某些縮略語當中可用連接號。例如： bā-jiǔ tiān (八-九 天)， rén-jī duìhuà (人-機 對話)， Jīng-Zàng Gāosù Gōnglù (京-藏 高速 公路)。
此外，還有一些其他方面的規則，請見該規範的原文。
下面是一個較長的分词书写例子。聯合國《世界人權宣言》中文版第一條 :
其拼音可分詞連寫為
相應的，其漢字文本分詞書寫形式是
英文原文：
中文分詞書寫的優點包括：
中文分詞書寫的缺點包括：
在分詞書寫普及之前，可用計算機技術來進行漢語文本自動分詞。 目前自動分詞的準確度已達到百分之九十几， 但仍需要人工校對， 而且永遠不會像作者親自分詞那麼可靠。
上海红双喜

上海红双喜股份有限公司是中国的一家体育用品制造商，以其乒乓球相关产品最为著名，同时也生产羽毛球、举重等的体育相关产品。
1959年，北京获得了第26届世界乒乓球锦标赛的举办权，中国希望在两年后举行的这次比赛中使用中国国产设备，当年即由上海华联乒乓球厂会同上海赛璐珞厂、四川泸州化工厂、上海市轻工业局塑料研究所和中国乒乓球厂的技术人员共同在上海设计并生产了相应器材，包括球台、球、裁判器械，次年获得了国际乒乓球联合会的认证。
由于1959年是中华人民共和国成立十周年，同年乒乓球选手容国团为中国获得了首个世界冠军，时任国务院总理周恩来更把这两件事并列为1959年中华人民共和国的两件大喜事，并由周恩来亲自将品牌名称定为“红双喜”，采用双喜图案作为商标。红双喜器材在之后的第26届世乒乓赛中使用，红双喜成为中国第一个进入国际顶级赛事的运动品牌。
红双喜的历史可追溯到成立于1946年的上海华联乒乓球厂。1966年，公私合营的华联乒乓球厂改为全民所有制（国营）的上海乒乓球厂。1995年，上海乒乓球厂、上海球拍厂、上海体育器材一厂和三厂等合并为上海红双喜体育用品总厂，同年引进香港资金成立上海红双喜冠都体育用品有限公司，并在2005年成为股份制公司。2007年，李宁有限公司获得红双喜57.5%的股权。
2021年4月，上海红双喜股份有限公司成被执行人，执行标的超50万。
红双喜产品以乒乓球系列最为出名，同时羽毛球和举重产品也是重要发展方向。
红双喜生产乒乓球、乒乓球拍、底板、套胶、球台等产品，在全球的大众乒乓球市场占有一半以上的市场份额。截至2012年，红双喜12次成为世界乒乓球锦标赛的指定赛事器材供应商。自2000年起的4届奥运会乒乓球比赛上，红双喜均为器材供应商。
2004年，红双喜的羽毛球产品获得国际羽毛球联合会批准，2008年为奥运羽毛球比赛的供应商。
2005年，红双喜举重器材获得国际举重联合会批准为A级杠铃，红双喜也成为2008年北京奥运会举重比赛的器材供应商。
其他还有足球、排球、篮球、网球等相关产品。
世界乒乓球锦标赛

世界乒乓球錦標賽，简称世乒赛，是國際乒乓球聯合會主辦的一項歷史最悠久且最高水準的世界乒乓球大賽，象徵著乒乓球運動的最高榮譽，与奥运会、乒乓球世界杯并称为“乒乓球运动三大赛事”。
世界乒乓球錦標賽始於1926年。第一屆「世界乒乓球錦標賽」在英國倫敦舉行。實力雄厚的匈牙利隊獲得了當時所設的男子團體、男子單打、男子雙打、女子單打和混合雙打5個全部冠軍。
1928年舉行的第二屆世乒賽增設女子雙打比賽，1933年舉行的第八屆世乒賽又增設了女子團體比賽。1928年至1939年、1947年至1957年，世乒賽每年舉行一次，其間由於第二次世界大戰暫停。從1957年起，「世乒賽」每兩年舉行一屆。設有七個項目：男子團體、女子團體、男子單打、女子單打、男子雙打、女子雙打和混合雙打。
從2003年第47屆世乒賽開始，國際乒聯決定將單項與團體比賽分開進行。單數年份進行單項賽；雙數年份進行團體賽。（其實把單項賽和團體賽分開舉行早有先例，1999年「世乒賽」原定在南斯拉夫貝爾格萊德舉行，因科索沃戰爭而更改舉辦地點。國際乒聯決定將當年的世乒賽單項賽改在荷蘭埃因霍溫舉行，而團體賽順延至2000年2月在馬來西亞吉隆坡舉行）。
世界乒乓球锦标赛每个项目都有一个冠军奖杯，每当新的捧杯者产生，奖杯上会刻下夺冠者或者团队的名字，由当届冠军所属协会保管，在下届世乒赛开幕前归还。
除此之外，还有一个1939年由埃及国王捐赠的埃及杯，由世乒赛主办城市保管，直到下一届世乒赛开幕。
更新至2024年世界乒乓球锦标赛。双打项目的选手属于不同协会的，各协会记0.5分。