davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Wildlife photography

Wildlife photography is a genre of photography concerned with documenting various forms of wildlife in their natural habitat.
As well as requiring photography skills, wildlife photographers may need field craft skills. For example, some animals and birds are difficult to approach and thus a knowledge of the animal's and birds behavior is needed in order to be able to predict its actions. Photographing some species may require stalking skills or the use of a hide/blind for concealment.
While wildlife photographs can be taken using basic equipment, successful photography of some types of wildlife requires specialist equipment, such as macro lenses for insects, long focal length lenses for birds and underwater cameras for marine life.
In the early days of photography, it was difficult to get a photograph of wildlife due to slow lenses and the low sensitivity of photographic media. Earlier photos of animals were often of captive ones. These included photos of lion cubs taken at the Bristol zoo in 1854 and in 1864, photos of the last Quagga by Frank Hayes. Wildlife photography gained more traction when faster photography emulsions and quicker shutters came in the 1880s. Developments like these lead to photos such as the ones taken by German Ottomar Anschutz in 1884, the first shots of wild birds in action. In 1894 wildlife photographers Mary Augusta Wallihan and her husband Allan published a book of photographs they had taken of wildlife in the Rocky Mountains. Members of the Delaware Valley Ornithological Club (DVOC) captured early photographs of nesting songbirds in the Philadelphia area in 1897. In July 1906, National Geographic published its first wildlife photos. The photos were taken by George Shiras III, a U.S. Representative from Pennsylvania. Some of his photos were taken with the first wire-tripped camera traps.
The world's three largest photography organisations, the Photographic Society of America, the Fédération Internationale de l'Art Photographique and the Royal Photographic Society have adopted a common definition for nature and wildlife photography to govern photography competitions, their respective presidents writing in a joint statement, "The development of a common definition for nature and wildlife photography will be an important step in helping photographers, many of whom enter competitions internationally, know what the rules are. It will also provide organisers with a very clear definition when they need to deal with the problem of ineligible images."
Equipment for wildlife photography can be very specialized.
Some other specialized gear includes camera traps, hides, ghillie suits and flash extenders.
Freeman Patterson

Freeman Wilford Patterson CM ONB (born September 25, 1937) is a Canadian nature photographer and writer. He lives at Shamper's Bluff, New Brunswick. Patterson has authored several books on photographic techniques and theory, as well as on his nature photography.
Patterson was born at Long Reach, New Brunswick. He earned a B.A. from Acadia University and was granted a fellowship to study at Union Theological Seminary at Columbia University. While in New York, he studied photography and design. After completing three years there, he taught for three more years in Edmonton before finally deciding to pursue photography full-time.
Together with photographer and friend Colla Swart, he has hosted photographic workshops in Kamieskroon, Northern Cape, South Africa.
He lives at Shamper's Bluff, New Brunswick.
Hylocomium splendens

Hylocomium splendens, commonly known as glittering woodmoss, splendid feather moss, stairstep moss, and mountain fern moss, is a perennial clonal moss with a widespread distribution in Northern Hemisphere boreal forests. It is commonly found in Europe, Russia, Alaska and Canada, where it is often the most abundant moss species. It also grows in the Arctic tundra and further south at higher elevations in, for example, northern California, western Sichuan, East Africa, Australia, New Zealand and the West Indies. In Scotland it is a characteristic species of the Caledonian Forest. Under the UK's national vegetation classification system, pinewood community W18 is named as "Pinus sylvestris-Hylocomium splendens woodland", indicating its significance in this ecosystem.
It is generally olive green, yellowish or reddish green in colour, with reddish stems and branches. These often form branches up to 20 cm long, with current year's growth starting from near the middle of the previous year's branch. This produces feathery fronds in steps. It is possible to estimate the age of a plant by counting the steps – a new level being produced each year. This form of growth enables the species to "climb" over other mosses and forest debris that falls on it. It is shade-loving, grows in soil and humus and on decaying wood and often forms mats with living parts growing on top of older, dead or dying sections. Further south, the plants are larger with several steps; further north, in the arctic tundra, the plants are smaller with few steps.
Occurring widely in the boreal forests, this plant is often found on forest floors even in relatively harsh northern latitudes. In Canada, for example, according to C. Michael Hogan the black spruce/feathermoss climax forest often occurs with moderately dense canopy featuring a forest floor of feathermosses that include H. splendens, Pleurozium schreberi and Ptilium crista-castrensis. Experiments simulating global change with increased nutrient deposits and warming indicate that increased nutrient deposits and climate warming may have negative impact on growth of Hylocomium splendens.
The species has a commercial use in floral exhibitions and for lining fruit and vegetable storage boxes. In the past it was utilised as a floor covering for dirt floors. In Alaska and northern Canada it is still used for filling the gaps between the logs in log cabins. It has anti-bacterial qualities and may also contain anti-tumour agents.
H. splendens is used for bio-geochemical mapping in Northern Europe. Through spectrometry techniques such as plasma-mass spectrometry, 38 elements can be examined for airborne heavy metal pollution.
Gillet de Laumont

François Pierre Nicolas Gillet de Laumont (28 May 1747 – 1 June 1834) was a French mineralogist.
He was born in Paris, educated at a military school and served in the army from 1772 to 1784, when he was appointed inspector of mines. His attention in his leisure time was wholly given to mineralogy, and he assisted in organizing the new École des Mines in Paris.
He was author of numerous mineralogical papers in the "Journal et Annales des Mines". The mineral laumontite, which Laumont discovered in the mines of Huelgoat, was named after him by René Just Haüy. After the death of Jean-Baptiste L. Romé de l'Isle in 1790, Laumont purchased his large collection of minerals and crystals.
During his career, he was awarded with the Ordre de la Réunion (1813), the Légion d'honneur (1815) and the Ordre de Saint-Michel (1819). He died in Paris in 1834.
Murus gallicus

Murus gallicus or Gallic wall is a method of construction of defensive walls used to protect Iron Age hillforts and oppida of the La Tene period in Western Europe.
The distinctive features are:
The technique of construction and the utility of the walls was described by Julius Caesar in his Commentaries on the Gallic War:
About 30 structures of this type have been excavated, mainly in Gaul, but extending to the upper reaches of the Rhine and Danube. The example at the sea promontory fort of Le Camp d'Artus, at Huelgoat, was excavated and reported by Mortimer Wheeler.
At Manching an earlier murus gallicus wall was rebuilt in the pfostenschlitzmauer style.
The murus gallicus contrasts with other construction styles:
Inzuri mu ntara y’Uburasirazuba

Inama idasanzwe iyi komisiyo yagiranye n’aborozi bo mu turere twa Gatsibo, Kayonza, Kirehe na Nyagatare, harebwa ibyavuye mu isuzuma iyo komisiyo yakoze ku mikoreshereze y’inzuri muri utwo turere, inama yabaye kuwa kane 26 Nzeri.
Ni inzuri zatanzwe mu gihe cy’isaranganya ry’ubutaka mu ntara y’Uburasirazuba, aho yatanze inzuri 9,400.Muri iryo genzura hasuwe inzuri 251. Muri zo, komisiyo yasanze hari inzuri 107 zikoreye ariko zitabyazwa umusaruro, n’izindi 144 zidakoreye.Kuba urwuri rukoreye bivuga ko ruba rutarangwamo ibihuru, ruzitiye, rurimo amazi yo kuhira amatungo, kandi ruteye ku buryo bubungabunga ibidukikije.Hafashwe imyanzuro kandi yo gushyiraho komite (imboni z’ubworozi) zo guhwiturana aborozi muri buri mudugudu, ndetse aborozi banasabwa kwirinda gukoresha abana mu nzuri.komisiyo kandi ivuga ko nyuma yo kugenzura imikoreshereze y’inzuri, hafashwe imyanzuro irimo no kuba inzuri zizaba zidakoreye kugeza muri Gashyantare umwaka utaha wa 2020 zizasubizwa Leta, kwirinda kugurisha ubutaka bwasaranganyijwe, gukorera hamwe hagamijwe guteza imbere igice inzuri ziherereyemo, kwegera abateza ibibazo badakorera inzuri bakagirwa inama, abinangiye bagafatirwa ibyemezo.
Bavugako Ubutaka buke dufite mu Rwanda, ntabwo twakwemera ko hari ubutabyazwa umusaruro. Bigomba guhinduka, kandi ntibyahinduka tutagiye mu mategeko. Abafite ubutaka bahawe na komisiyo, bugomba kubyazwa umusaruro byanze bikunze, bitaba amategeko agakurikizwa.Ntabwo bari bwongere gutegereza, bifuza ko biba. Kugira urwuri wahawe ukaba utarubyaza umusaruro ni agahomamunwa.Minisitiri kandi yasabye aborozi gukora ubworozi butanga umusaruro, kuko intara y’Uburasirazuba ari nini kandi ikaba irimo inka nyinshi, bityo ko nta mpamvu n’imwe bafite yo kutabona umusaruro ukomoka ku bworozi ushimishije.
Umwe mu borozi bororera mu karere ka Gatsibo, avuga ko kuba hari aborozi batereranye inzuri bahawe ntibazikorere ngo zibyare umusaruro ari ubujiji, kuko urwuri ubusanzwe rubyarira umusaruro uwaruhawe mbere y’abandi.Ku ruhande rumwe ni ubujiji, kuko urwuri baba baruhaye umuntu ngo rumutunge, hanyuma igihugu na cyo kibyungukiremo. Iyo bigenze bityo rero ari we ntacyo akuramo, n’igihugu ntacyo kibona.Aborozi kandi bavuga ko n’ubwo bigoye gukorera urwuri rwari rwaratereranwe rugasubira ku murongo bigoye, ariko ko nibabishyiraho umutima bizagerwaho.
Wiki Clubs Mu Rwanda

Amatsinda ya Wiki mu Rwanda ni gahunda y’uburezi yatangijwe n’itsinda rya Wikimedia User Group Rwanda mu mwaka wa 2023. Iyi gahunda igamije kwigisha abanyeshuri b’amashuri yisumbuye uburyo bwo gutunganya no kwandika kuri Wikipedia mu rwego rwo guteza imbere ubumenyi rusange no gushyigikira icyerekezo cya Wikimedia mu karere k’ibiyaga bigari bya Afurika.
Amatsinda ya Wiki yatangiriye mu ntara y’Iburasirazuba, ahitwa Rwamagana, no mu ntara y’Amajyaruguru, mu kigo cya Rulindo TVET Kageyo Secondary School. Aya matsinda yatoranyijwe hagendewe ku bushake bwo kwitabira gahunda z’uburezi n’imishinga y’iterambere mu baturage.
Intego z’ibanze z’aya matsinda ni izi zikurikira:
Kwigisha abanyeshuri b’amashuri yisumbuye uburyo bwo gutunganya Wikipedia. Gukangurira urubyiruko gukwirakwiza ubumenyi bwerekeye umuco n’amateka y’u Rwanda. Gushyigikira ishyirwaho ry’ubufatanye mu muryango wa Wikimedia mu Rwanda. Guteza imbere ubuyobozi bw’urubyiruko binyuze mu bayobozi b’aya matsinda mu turere dutandukanye. Imiterere n’ubuyobozi Buri tsinda ry’Amatsinda ya Wiki rifite abayobozi mu mashuri n’uturere bakorana mu bikorwa byayo. Ubu buryo bwo kuyoborwa n’urubyiruko butuma gahunda ziba iz’abaturage kandi zigashyigikira imikorere irambye.
Ingaruka nziza Iyi gahunda yashoboye kumenyekanisha uburyo bwo gutunganya Wikipedia mu rubyiruko rwo mu mashuri yisumbuye, binatanga amahirwe yo kumenyekanisha uburyo bwo gukwirakwiza ubumenyi rusange mu Rwanda. Binyuze mu kwigisha abanyeshuri, iyi gahunda ihuje n’intego nyamukuru za Wikimedia zo kugera kure hashoboka no gufasha abantu badafite amahirwe yo gutanga ibitekerezo byabo.
Ibyifuzo by’ahazaza Ubushake n’ubushobozi byagaragaye mu matsinda ya Rwamagana na Rulindo byerekana ko iyi gahunda ishobora kwaguka no mu tundi turere no mu zindi ntara z’u Rwanda.
Amarushanwa y' ubwiza mu Rwanda 2018

Amarushanwa y' ubwiza mu Rwanda 2018, ku nshuro ya 8 irushanwa rya Miss Rwanda, ryabaye ku ya 24 Gashyantare 2018 ahitwa Camp Kigali Grounds mu mujyi ya Kigali .
Uwatsinze, Liliane Iradukunda wo mu Ntara y'Iburengerazuba yasimbuye Elsa Iradukunda wo mu Ntara y'Iburengerazuba .
Intara y'Iburasirazuba

Iyi ntara y'iburasirazuba cyangwa(eastern) mundimi z'amahanga iberanye n'ubuhinzi ndetse n'ubworozi.
Intara y'Iburasirazuba ni imwe mu Ntara enye zigize u Rwanda ikaba igizwe n'Uturere 7 ndetse n'imirenge 95,Ibiro by'Intara y'Iburasirazuba biherereye mu akarere ka Rwamagana, umurenge wa Kigabiro, akagari ka Cyanya, umudugudu wa Rurembo.Iyi ntara ikaba iyobowe na Pudence RUBINGISA.
Iyi ntara y'iburasirazuba ikaba igizwe n'uturere 7 aritwo Rwamaga,Bugesera,Gatsibo, Kayonza,Kirehe,Ngoma ndetse na Nyagatare
Iyi ntara ifite ubuso bungana n'ibirometero kare 9813,ikaba ituwe n'abaturage basaga 3563145
1:Gukurikirana no kugirinama uturere mukwesa imihigo ya leta
2:Gukorera uturere ubuvugizi
iyintara yiburasirazuba kandi harimo amahoteri agiye atandukanye ,urugero= silent hill hotel iherereye mukarere ka kayonza
Sainte-Famille Church

Sainte-Famille Church (Holy Family Church) is a Catholic church in Muhima, downtown Kigali, in Rwanda. It is located on a hill, close to the cell of Rugenge. Sainte-Famille Church was the scene of killings during the genocide in April 1994.
The building is constructed from red brick, but its facade is embellished with white panels. Besides the parish church, it also includes a visitor centre, a clinic, a primary school, a driving school and buildings leased to individuals by the parish.
Constructed when Rwanda was still part of the German colonial empire in 1913, the building is one of the largest churches in the city.
During the Rwandan genocide of 1994 thousands of Tutsi and Hutu took refuge in the church and many were massacred, following the death of President Juvénal Habyarimana. Witnesses have alleged that the priest in charge of the church, Father Wenceslas Munyeshyaka, who had armed himself, helped Hutu Power militias take people from the church to be killed. Fr. Munyeshyaka allegedly agreed to "let the militia pick off those they wanted every now and then."
Speaking ten years later, Father Antoine Kambanda, director of the local branch of the Caritas charity, acknowledged that some members of the Catholic Church in Rwanda had been involved in the killings, although others had done what they could to prevent them.
Save, Rwanda

Save is a small town and sector in Rwanda. It is located a few miles north of the town of Butare, and in the west of the Gisagara District of Southern Province. There is a church, several schools and a health centre. It is also home to the Mother House of the Benebikira Sisters.
German forces occupied Rwanda in 1897. In 1899 Bishop John Joseph Hirth travelled to that country. There he tried to develop a relationship with King Yuhi Musinga. Hirth gained permission to found the first Catholic missions in Rwanda at Save, Zaza and Nyundo between 1900 and 1901. The first church in Rwanda was built at Save in 1900, a thatched structure. Later it was replaced by a brick building.
Citations
Sources
Southern Finland Province

Southern Finland (Finnish: Etelä-Suomen lääni, Swedish: Södra Finlands län) was a province of Finland from 1997 to 2009. It bordered the provinces of Western Finland and Eastern Finland. It also bordered the Gulf of Finland and Russia.
On September 1, 1997 the Uusimaa Province, the Kymi Province and the southern parts of the Häme Province were joined to form the new Southern Finland Province.
All the provinces of Finland were abolished on January 1, 2010.
The State Provincial Office was a joint regional authority of seven different ministries. It promoted national and regional objectives of the State central administration. The State Provincial Office of Southern Finland employed about 380 persons. Its service offices were located in the cities of Hämeenlinna, Helsinki, and Kouvola. The administrative seat was placed at Hämeenlinna.
Southern Finland was divided into six regions:
Southern Finland was divided into 72 municipalities in 2009.
The coat of arms of Southern Finland was composed of the arms of Tavastia, Karelia and Uusimaa.
60°30′N 26°00′E﻿ / ﻿60.500°N 26.000°E﻿ / 60.500; 26.000
سوڈان (گینڈا)

سوڈان (1973ء - 19 مارچ 2018ء) شمالی نسل کے سفید گینڈے کا آخر نر گینڈا تھا۔ اس کے سوا اب اس نسل کے صرف دو مادہ گینڈے ہی دنیا میں موجود ہیں۔ اس کینڈے کو کینیا کے اول پیجیٹا کنزروینسی میں رکھا گیا تھا۔ اس کی وجہ شہرت و اہمیت شمالی سفید گینڈے میں آخری معلوم تین گینڈوں میں سے ایک تھی، جو اپنی نسل کا واحد نر گینڈا تھا۔ اب اس کے بعد دنیا میں معلوم شمالی گینڈے کی صرف دو مادہ گینڈے موجود ہیں۔ سوڈان کو اس کی طویل عمری کی وجہ سے کئی بیماریاں اور اور ان میں در آنے والی پیچیدگیوں کے نتیجے میں ابدی نیند سلا دیا گيا۔
فروری 2015ء میں، الپجیتا نے گوفنڈمی میں گینڈے کی حفاظت پر مامور رینجرز کے لیے چندے کی مہم چلائی۔ 2015ء میں ال پیجیتا سے رابطہ کرنے کے بعد، دوبئی میں مقیم پاکستانی کاروباری شخصیت حامد حسین اور محمد یعقوب نے شعور پیدا کرنے کے لیے ایک عالمی مہم شروع کی۔
جاوی گینڈا

جاوی گینڈا ( گینڈا سونڈیکس )، جاوین گینڈا یا سنڈا گینڈا گینڈوں کے خاندان کی ایک انتہائی خطرے سے دوچار قسم ہے۔ یہ سطحی طور پر ہندوستانی گینڈوں سے ملتے جلتے ہیں۔ تاہم، افریقہ کے کالے یا سفید گینڈے کے لمبے اور ممکنہ طور پر مہلک سینگوں کے برعکس، جاون نسل کا سنگل، کسی حد تک کند سینگ (صرف نر پر موجود) عام طور پر 25 سینٹی میٹر (0.82 فٹ) سے چھوٹا ہوتا ہے۔
ماناوو گوندا سینٹ فلورس پارک

ماناوو گوندا سینٹ فلورس پارک یونیسکو کے عالمی ثقافتی ورثہ کے مطابق ایک محفوظ پارک ہے۔ یہ وسطی افریقی جمہوریہ میں چاڈ کی سرحد کے قریب بامینگیو۔بانگوران ریاست میں واقع ہے۔ اسے جنگلی حیات کے تنوع کی وجہ سے سنہ 1988ء میں عالمی ثقافتی ورثے کی فہرست میں شامل کیا گیا تھا۔ سب سے اہم انواع میں کالے گینڈے، ہاتھی، چیتے، شیر، سرخ ہرن اور بھینسیں شامل ہیں۔لوگ قدرتی جنگلی حیات کو بحال کرنے کے لیے افزائش نسل کے پروگراموں میں حصہ لیتے ہیں۔
زمرہ:وسطی افریقی جمہوریہ کے قومی پارک
ڈیزرٹ نیشنل پارک

ڈیزرٹ نیشنل پارک ایک قومی پارک ہے جو ہندوستان کی ریاست راجستھان میں جیسلمیر اور باڑمیر کے قصبوں کے قریب واقع ہے۔ یہ سب سے بڑے قومی پارکوں میں سے ایک ہے، جو 3162 کلومیٹر کے رقبے پر محیط ہے۔ ڈیزرٹ نیشنل پارک صحرائے تھر کے ماحولیاتی نظام کی ایک بہترین مثال ہے۔ ریت کے ٹیلے پارک کا تقریباً 44 فیصد حصہ بنتے ہیں۔
نازک ماحولیاتی نظام کے باوجودیہاں پرندوں کی زندگی کی کثرت ہے۔ یہ خطہ صحرا کے ہجرت کرنے والے اور رہائشی پرندوں کی پناہ گاہ ہے۔ بہت سے عقاب ، ہیریر ، فالکن ، بزڈ ، کیسٹریل اور گدھ یہاں دیکھے جاتے ہیں۔ ان میں چھوٹے پیروں والے عقاب ، ٹیلے عقاب ، دھبے والے عقاب ، لگر فالکن اور کیسٹرل سب سے زیادہ عام ہیں۔ چھوٹے تالابوں یا جھیلوں کے قریب ریت کے گراؤس پائے جاتے ہیں۔ خطرے سے دوچار عظیم ہندوستانی بسٹرڈ ایک پرندہ جو نسبتاً مناسب تعداد میں پایا جاتا ہے۔ یہ مختلف موسموں میں مقامی طور پر منتقل ہوتا ہے۔ اس علاقے کا دورہ کرنے کا سب سے موزوں وقت نومبر اور جنوری کے درمیان ہے۔ ڈیزرٹ نیشنل پارک میں جانوروں اور پودوں کے فوسلز کا مجموعہ ہے جو 180 ملین سال پرانے ہیں۔ اس علاقے میں 60 ملین سال پرانے ڈائنوسار کے کچھ فوسلز ملے ہیں۔
ڈیزرٹ نیشنل پارک 3162km² کے رقبے پر محیط ہے۔ جس میں 1900 مربع کلومیٹر جیسلمیر ضلع میں ہے اور باقی 1262km² ریاست راجستھان کے ضلع بارمیر میں ہے۔ اس پارک کو 1980 میں گزٹ کیا گیا تھا۔ پارک زیادہ تر ریت کے ٹیلوں (44%) پر مشتمل ہے لیکن اس میں فرش اور ساختی میدان بھی ہیں۔ ڈیزرٹ نیشنل پارک میں جراسک دور کے فوسلز بھی ہیں۔
چنکارا یا انڈین گزیل اس خطے کا ایک عام ہرن ہے۔ نیشنل پارک کے دیگر قابل ذکر جانوروں میں صحرائی لومڑی، بھیڑیا اور صحرائی بلی ہیں۔ اس ریتلی رہائش گاہ میں پرندوں کی زندگی بہترین ہے۔ پرندے جیسے سینڈ گراؤس، تیتر، شہد کی مکھی کھانے والے، لارک اور شائیک عام طور پر دیکھے جاتے ہیں۔ پارک کی سب سے بڑی کشش گریٹ انڈین بسٹرڈ پرندہ ہے جو انتہائی خطرے سے دوچار نسل ہے ار یہ صرف ہندوستان میں پائی جاتی ہے۔ ڈیزرٹ نیشنل پارک ان آخری جگہوں میں سے ایک ہے جہاں یہ نسل کافی تعداد میں پائی جاتی ہے۔ اس طرح، یہ جگہ دنیا بھر سے ہزاروں پرندوں کو دیکھنے والوں کو اپنی طرف کھینچتی ہے۔ صحرائے تھر، جسے اکثر 'ریت کا سمندر' کہا جاتا ہے، مغربی راجستھان کے بڑے علاقے پر پھیلا ہوا ہے۔ تھر کا نازک ماحولیاتی نظام منفرد اور متنوع جنگلی حیات کے لیے موزوںہے۔ ریت کے اس وسیع سمندر میں مشہور ڈیزرٹ نیشنل پارک واقع ہے، جو صحرائے تھر کے ماحولیاتی نظام اور اس کے متنوع جنگلی حیات کی مہم جوئی کی ایک بہترین مثال فراہم کرتا ہے۔ نباتات بہت کم ہیں اور سیون گھاس اور آک جھاڑی کے ٹکڑے دیکھے جا سکتے ہیں۔ یہ تقریباً 20 فیصد وسیع و عریض ریت کے ٹیلوں سے ڈھکا ہوا ہے۔
پارک میں پائے جانے والے مسکنوں میں کھلی گھاس کا میدان، کانٹے دار جھاڑیاں اور ٹیلے شامل ہیں۔ پارک میں پودوں کی 168 اقسام ریکارڈ کی گئی ہیں۔
جیپ سفاری سیاحوں کو نسبتاً کم وقت میں پارک کے وسیع علاقے کو دیکھنے کے قابل بناتی ہے۔
رنتھمبور نیشنل پارک

رانتھامبور نیشنل پارک شمالی ہندوستان کا ایک قومی پارک ہے ، جس کا احاطہ 282 کلومیٹر ہے۔ رانتھامبور کو 1955 میں حکومت ہند نے سووی مادھو پور گیم سینکوریری کے طور پر قائم کیا تھا اور 1973 میں اسے چیتوں کے ذخائر میں سے ایک قرار دے دیا گیا ۔ 1 نومبر 1980 کو رنتھمبور ایک قومی پارک کا درجہ دیا گیا۔ رانتھامبور وائلڈ لائف کو درحقیقت بنگال کے چیتوں کے لیے جانا جاتا ہے ، اور یہ ان جانوروں کو اپنے قدرتی جنگل میں دیکھنے کے لیے ہندوستان میں ایک بہترین جگہ ہے جہاں آپ باآسانی دن کے وقت میں بھی چیتوں کودیکھ سکتے ہے۔ کہا جاتا ہے کہ رانتھامبور نیشنل پارک میں چیتے دیکھنے کے لیے بہترین وقت نومبر اور مئی ہوتا ہے۔ دیگر جانوروں میں ہندوستانی چیتا ، نیلگئی ، جنگلی سوار ، سمبر ، دھاری دار ہائنا ، ریچھ اور مگرمچھ شامل ہیں۔ اس پارک میں درختوں ، پودوں ، پرندوں اور رینگنے والے جانوروں کی ایک بہت بڑی تعداد واقع ہے ۔ یہ پارک جنوب مشرقی راجستھان کے سوئی مادھو پور ضلع میں واقع ہے ، کوٹا کے شمال مشرق میں تقریبا 110 کلومیٹر اور جے پور سے 140 کلومیٹر جنوب مشرق میں ، یہاں قریب ترین ہوائی اڈا بھی ہے۔ قریب 11 کلومیٹر دور سوئی مادھو پور میں قریبی قصبہ اور ریلوے اسٹیشن بھی ہے۔ یہ پارک کوٹا ریلوے اسٹیشن کے قریب بھی ہے۔ اس کا نام تاریخی رنتھمور قلعے کے نام پر رکھا گیا ہے ، جو پارک میں واقع ہے۔
رانتاھمبور چیتوں کی کثیر آبادی کے لیے جانا جاتا ہے۔ جیسے جیسے پارک میں سیاحت بڑھی اور پڑوسی دیہات کی آبادی میں اضافہ ہوا ، چیتوں کے غیر قانونی شکار میں بھی اضافہ ہوا ۔۔ ہندوستانی حکومت نے 1973 میں پروجیکٹ ٹائیگر کا آغاز کیا اور پارک کے 60 ملی 2 مربع حصے کوچیتوں کی پناہ گاہ کے طور پر مختص کیا۔
پچھلے کچھ سالوں کے دوران ، غیر قانونی شکار اور دیگر وجوہات کی وجہ سے رانتھامبھور میں چیتوں کی آبادی میں کمی واقع ہوئی ہے۔ چیتوں کی 2014 کی مردم شماری کے مطابق ، رانتھامبھور نیشنل پارک میں 62 شیر تھے۔ 2013 میں چیتوں کی تعداد 48 اور 2005 میں 25 تھی۔
جے پور 130 کلومیٹر
کوٹا 114 کلومیٹر
جودھ پور 450 کلومیٹر
بیکانیر 476 کلومیٹر
ادئے پور 401 کلومیٹر
دہلی 365 کلومیٹر
اجمیر 258 کلومیٹر
ماؤنٹ ابو 555 کلومیٹر
جیسلمیر 713 کلومیٹر
داوسہ 109 کلومیٹر
مانس نیشنل پارک

مانس نیشنل پارک، ایک قومی پارک ہے جو آسام ، ہندوستان میں ایک ہاتھی ریزرو ہے۔یہ ہمالیہ کے دامن میں واقع ہے اور ، یہ بھوٹان میں رائل ماناس نیشنل پارک سے متصل ہے۔ یہ پارک اپنی نایاب اور خطرے سے دوچار مقامی جنگلی حیات جیسے آسام کی چھت والے کچھوے ، ہسپیڈ خرگوش ، سنہری لنگور اور پگمی ہاگ کے لیے جانا جاتا ہے۔ مانس جنگلی پانی کی بھینسوں کی آبادی کے لیے بھی مشہور ہے۔ اپنی غیر معمولی حیاتیاتی تنوع، مناظر اور مختلف قسم کے رہائش گاہوں کی وجہ سے، مانس نیشنل پارک ایک بایوسفیئر ریزرو اور یونیسکو کے عالمی ثقافتی ورثے کی جگہ ہے۔
پارک کا نام دریائے مانس سے نکلا ہے۔ دریائے مانس دریائے برہم پترا کی ایک ندی ہے، جو نیشنل پارک کے قلب سے گزرتی ہے۔
مانس نیشنل پارک کو یکم اکتوبر 1928 کو 360 کلومیٹر (140 مربع میل) رقبے کے ساتھ ایک پناہ گاہ قرار دیا گیا تھا۔ مانس بائیو ریزرو 1973 میں بنایا گیا تھا۔ پناہ گاہ کے اعلان سے پہلے، یہ مانس آر ایف اور نارتھ کامروپ آر ایف نامی ایک محفوظ جنگل تھا جسے کوچ بہار کے شاہی خاندان اور گوری پور کے راجا شکار کے طور پر استعمال کرتے تھے۔ 1951 اور 1955 میں رقبہ بڑھا کر 391 کلومیٹر (151 مربع میل) کر دیا گیا۔ اسے دسمبر 1985 میں یونیسکو نے عالمی ثقافتی ورثہ قرار دیا تھا۔ کاہتاما آر ایف کوکیلاباری آر ایف اور پانباری آر ایف کو 1990 میں مناس نیشنل پارک بنانے کے لیے شامل کیا گیا۔ 1992 میں یونیسکو نے اسے عالمی ثقافتی ورثہ کے طور پر قرار دیا تھا جو بھاری غیر قانونی شکار اور دہشت گردی کی سرگرمیوں کی وجہ سے خطرے میں تھا۔ 25 فروری 2008 کو رقبہ بڑھا کر 500 کلومیٹر (190 مربع میل) کر دیا گیا۔ 21 جون 2011 کو، اسے خطرے میں عالمی ثقافتی ورثے کی فہرست سے ہٹا دیا گیا اور اس کے تحفظ میں اس کی کوششوں کو سراہا گیا۔ نیشنل پارک کے مرکز میں صرف ایک جنگلاتی گاؤں پاگرانگ ہے۔ اس گاؤں کے علاوہ 56 مزید دیہات اس پارک کو گھیرے ہوئے ہیں۔
پارک کو تین حصوں میں تقسیم کیا گیا ہے۔ مغربی حصہ پانباری، بارپیٹا روڈ کے قریب بانس باڑی میں مرکزی اور مشرقی پاتھ شالا کے قریب بھویاپارہ میں واقع ہے۔ زیادہ تر زائرین بانس باڑی آتے ہیں اور پھر بھوٹان کی سرحد پر مانس ندی پر متھنگوری کے جنگل کے اندر کچھ وقت گزارتے ہیں۔
واخان نیشنل پارک

واخان نیشنل پارک افغانستان کا ایک قومی پارک ہے۔ 2014ء میں قائم ، اس پارک میں پامیر پہاڑوں اور ہندوکش کے درمیان واخان کوریڈور کے ساتھ ، شمال میں تاجکستان ، جنوب میں ہندوستان اور مشرق میں چین کی سرحد سے ملحقہ ، پورا واخان ضلع ہے ۔ پودوں اور حیوانات میں پودوں کی کچھ پرجاتیوں ، برف چیتا ، لنکس ، بھیڑیا ، بھوری ریچھ ، پتھر مارٹین ، سرخ لومڑی ، پلاس کی بلی ، آئیکس ، مارکو پولو بھیڑ اور پیشاب شامل ہیں۔ دور دراز اور بڑے پیمانے پر درخت کی لکیر کے اوپر ، کان کنی اور لاگنگ کی بجائے غیر قانونی شکار اور زیادہ چوری ، اس وقت بنیادی خطرہ ہیں ۔ اس علاقے میں 13،000 واخی اور 1،500 کرغیز باشندے رہتے ہیں۔
کازیرانگا نیشنل پارک

کازیرانگا نیشنل پارک (آسامی زبان: কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান, pronounced سانچہ:IPA-as) آسام، بھارت میں واقع ہے۔ یہاں گینڈوں کی شکاریوں سے حفاظت کے لیے انتہائی اقدامات کیے ہوئے ہیں۔ اس پارک کی سیکورٹی گارڈ کو کھلی چھوٹ ہے کہ گینڈوں کے شکاریوں کو دیکھتے ہی گولی مار دیں، جس کے لیے سیکورٹی گارڈز کو قانونی تحفظات بھی حاصل ہیں۔ پارک کے گارڈ پچھلے تین سالوں میں 50 مبینہ شکاریوں کو ہلاک کر چکے ہیں، اس کے برعکس اس عرصے میں شکار ہونے والے گینڈوں کی تعداد مرنے والے شکاریوں کی تعداد سے کہیں کم ہے۔
Kaziranga National Park سفری راہنما منجانب ویکی سفر سانچہ:Kaziranga National Park سانچہ:Protected areas of Assam
سانچہ:Tiger Reserves Of India سانچہ:North East India
玉带生砚

玉带生砚是中国南宋名臣文天祥生前所用的砚台之一，用端溪县（今德庆县附近）老坑石材制成。因砚整体呈鞋形，也称履砚。砚台整体呈紫灰色，周边有一圈白色环绕纹理，从而得名“玉带生”。砚堂与墨池相连，极为朴素。“玉带生”三字篆刻于墨池正上方，周侧有篆书精刻文天祥所做的砚铭，砚背镌有乾隆为其所做的《御制玉带生歌》。
据传，玉带生砚本屬南宋诗人刘辰翁，劉赠予文天祥。宋景炎二年（1277年）文天祥将此砚台贈予其幕府參謀谢翱。元军俘获文天祥后，此砚便随谢翱輾轉江南。元元贞元年（1295年）谢翱逝世，葬于江浙严子陵钓台，砚台下落不明。至正十六年（1356年）睦州司理杨维祯在拜谒严子陵祠和凭吊谢翱荒冢时，无意发现了失传已久的玉带生砚。杨大喜，并做《玉带生传》。元末战乱，杨维桢避乱于海上，逝世后砚台再次失踪。清康熙年间，江苏布政使宋荦从民间购得几经辗转的玉带生砚。后又传入宫中，为乾隆帝所珍爱，藏于三希堂内。乾隆赋《御制玉带生歌》一首，镌刻于砚背。后又成《御铭》、《御识》等作，分别刻于砚台下方及盛装的黑色木漆盒两侧。其中可以见到“激切尽节易，从容尽节难”这样的词句，表明了乾隆对文天祥气节的赏识。不久后，玉带生砚再次流落民间。盖因战火导致砚台迁至台湾，后藏于國立故宮博物院。
念无双

《念无双》（英語：A Moment But Forever）是一部由爱奇艺奇霖工作室出品，唐嫣及刘学义领衔主演，郭晓婷、王弘毅、周柯宇等人主演的中国大陆古装仙侠剧，改编自十四郎在晋江文学城发表的网络小说《天下无双》。自2025年3月27日起在爱奇艺与优酷同步播出。
神女无双为了取回神界的宝物，下凡刺杀有狐族大祭司源仲，但她后来发现事情另有隐情，在调查的过程中两人相爱，并携手拯救了世界。
该剧于2023年7月28日在横店影视基地开机拍摄，同年12月21日正式杀青。
砚台镇

砚台镇，是中华人民共和国重庆市垫江县下辖的一个乡镇级行政单位。
砚台镇下辖以下地区：
汪家社区、​砚台社区、​高新社区、​金钟村、​水口村、​定安村、​顺昌村、​大佛村、​农光村、​太安村、​白云村、​石梯村、​百胜村、​新渡村、​临江村和​登丰村。
墨雨云间

《墨雨雲間》（英語：The Double）是2024年6月2日 (2024-06-02)播出的中國大陸古裝劇，改編自千山茶客作家的古代小說《嫡嫁千金》，由侣皓吉吉、白雲墨、馬詩歌執導，于正擔任製片人，吳謹言、王星越、陳鑫海領銜主演。其番外篇已同步播出。
講述了淮鄉縣令之女薛芳菲在命運巨變後，受救命恩人相府千金姜梨所託，頂替姜梨身份進入京城，並在肅國公蕭蘅等人的幫助下，逐步查清當年變故的真相，為父親沉冤昭雪，匡扶正義安國佑民的故事。
墨子 (书)

《墨子》是中国戰國时期的思想家墨子的著作，共五十三篇传世于今。《汉书·艺文志》云“墨子七十一篇”，现存《墨子》五十三篇，由墨子及其几代门徒逐渐增补而成，是研究墨子和墨家学说的基本材料。其中的《经上》、《经下》、《经说上》、《经说下》、《大取》、《小取》等6篇，一般称作《墨经》或《墨辩》，着重阐述认识论和逻辑学。墨子早在先秦时期创立了以几何学、力学、光学为突出成就的一整套科学理论。
《墨子》是阐述墨家思想的著作，原有71篇，现存53篇，一般认为是墨子的弟子及后学记录、整理、编纂而成。墨家的创始人墨子约公元前468年至公元前376年名翟，鲁国人，原是手工工匠，善于制造守城器械等，反对儒学，著作里写非儒，后创墨家学派，共同的领袖称为“鉅子”；墨子死后，墨家分为三派，“有相里之墨，有相夫氏之墨，有邓陵之墨”。
《墨子》分两大部分：一部分是记载墨子言行，阐述墨子思想，主要反映了前期墨家的思想；另一部分《经上》、《经下》、《经说上》、《经说下》、《大取》、《小取》等6篇，一般称作墨辩或墨经，着重阐述墨家的认识论和逻辑思想，还包含许多自然科学的内容，反映了后期墨家的思想。
玆按吳毓江《墨子校註》列其所見《墨子》在校勘上的重要版本如下：
以下收錄部分重要的註疏類書籍。刊于學術刊物上的單篇學術文章除重要者外一般從略。
下列部分《墨子》相關論著：
侯德昌

侯德昌（1934年—），河南辉县孟庄镇人，中国书画家。
侯德昌1934年生于河南辉县孟庄镇一个贫苦农民家庭。自幼喜爱书画，练习刻字。上了两年多小学之后，便以优异成绩考入辉县一中。1956年又考入中央工艺美院陶瓷系，毕业后留校任教。侯德昌研究山水画及书法、刻字。
此外，侯德昌还曾为中南海、中央军委八一大楼等场所以及申办奥运会等重大活动绘制作品。
支架

支架（stent）是一種應用於植入型外科手術的管狀器具，以治療體內病變的管道（例如血管、食道、輸尿管、胰管等），恢復管道的正常運輸功能。支架置入（stenting）就是放置支架的處置過程。
支架一般是永久或半永久植入於患者體內，但亦可以意指手術中用以臨時維持管道形狀的輔助工具。
支架使用的物料有不銹鋼，鎳鈦合金或鈷鉻合金，而不同支架又有不同的構造：
悬雍垂

悬雍垂（palatine uvula，uvula）又名腭垂，俗称“小舌”、“吊鐘”，是人体口腔器官，悬挂于软腭正中间的末端。悬雍垂的功能是在饮食时上升堵住食物通过鼻腔进入气管的通道，从而使食物进入食道。在语言上，部分语言需要利用小舌的振动发出小舌音。
懸壅垂與其連接的軟腭，與睡眠呼吸中止症有相當程度的關聯，經常好發於中年男性，可以透過手術治療：例如懸雍垂腭咽整型手術（英语：Uvulopalatopharyngoplasty）（UPPP手術）、微創軟腭支架手術，可以有效解決呼吸中止，以及打鼾音量的問題。
背包

背包，又稱背囊，是一種附帶一至兩條肩帶，可以掛在人類背部的行李袋。從近代行軍荷載物品用途，發展而成為現代的背包。雖然在構造與材料上都有改進，但是其主要構造系統仍然是肩帶與行李袋。由於人類難以單靠雙手持久地提著重物，因此背包往往是用來攜帶或者搬運重物的首選工具。
根據不同的應用，戶外活動如散步、登山、遠足、旅行及騎單車等，又或者是日常逛街及上學等，使用背包時都會講求舒適與輕便。當負重時，如貨物運輸、露營和行軍等，所使用的背包設計都會有所不同，例如會採用更為透氣的材質，內側加上支持框架，將重量轉移至臀部，或者肩帶可以加入填充物件以減少肩背的壓力及附有腰帶等。
在華人社會，稱之為背包或背囊，就是意指「背」負的行「囊」；日文中有兩種用詞，一是用漢字「背囊」，另一用「リュックサック」，是音譯自德文「rucksack」的片假名；而韓語稱背包為「배낭」或「백팩」，「배낭」是漢字「背囊」的諺文，而「백팩」是音譯自英文的「backpack」；越南語用詞是「ba lô」是法語詞「ballot」的音譯，其發音也與漢語的「背囊」接近。
德語中的背包是「rucksack」，是由「rücken」（背部）與「sack」（布袋）兩字所組成，丹麥語的「rygsæk」、挪威語的「ryggsekk」、瑞典語的「ryggsäck」、以及荷蘭語的「rugzak」都是同源字。俄語中的背包，是借用德語轉寫斯拉夫字母變成的「рюкзак」；在英國，是引用德語外來詞「rucksack」為背包一字，而美國有兩種用字，其軍中沿用「rucksack」一字，然而1910年代，美國民間從「moneybag」（錢袋）與「packsack」（綁袋）兩種袋子，演變成一種袋口穿有繩子，繩子兩端固定在底部的袋子，可以揹在肩上的「backpack」，後來就成為現代美式英文中背包的通用字。
西班牙語中的背包是「mochila」，是從「mochil」（信差）一詞演變而來，葡萄牙語的「mochila」、加泰羅尼亞語的「motxilla」都是同源字。法語中背包是「Sac à dos」，字面意思就是「在背上的袋子」。
在許多民族都有發現背包的原型，其中已知最早的「背包」原型，為死於公元前3300年的冰人奧茨的遺物，用 3 根樹枝綁成支架，加上網與獸皮，揹在背上載物品，但也有研究人員認為那是雪鞋。
在中國古代，人們為便於長途運送物資或旅行，除了使用馬匹、推車等載具外，也會製作可揹式的支架，靠人力載著物資前進。在日本，仍保留著傳統的背負支架，稱為「背負子」。
現代背包源自歐洲，13世紀時，歐洲各國的軍隊，開始採用麻質或棉亞麻混紡的帆布，來加強防禦工事，後來他們用這些布料製造成袋子來搬運物資，隨後為能讓部隊可以承受惡劣天氣，需要隨身攜帶一些衣物、糧食與生存裝備，便使用這些布料袋子，採自傳統背架的觀念，設計出可以肩負在背上的布袋。1551年發行的瑞典字典中，首次收錄有「ruggsack」（即今ryggsäck）一字，並說明字源為中古高地德語，用以收納物品，可見當時背包已在中、北歐，廣泛被地人們所使用，或已為人所熟知。
直至1936年，在法國德龍省安內鴻（Anneyron）城，一間剛成立了6年的家庭式公司勒富馬（Lafuma），推出了一個擁有多項專利的背包，其設計完善，為背包帶入新的發展階段。
無支架式背包的構造，主要是袋子與肩帶，通常採用輕便耐用的布料製成，以達到重量輕、攜帶容易、方便收藏的需求，與有支架的背包相比，較不能保持一個固定的形狀，可負載重量較少等差異，而售價也相對低廉。為能加強無支架式背包的支撐力、舒適性，有些無支架背包會在貼近背部處，加上填充料、或特殊布料，或改良肩帶的設計，又或加上腰帶等；也有些無支架式背包，採簡化設計，以求輕便、通風、耐磨。
無支架式背包常見應用於軍旅攜帶個人物品、學生裝載書本教具、人們在戶外活動時帶的輕裝備、又或是放置日常隨身物品、手提電腦、攝影器材等。
外支架式背包已經存在了數個世紀，特色是支撐袋子的支架露在外面，有些支架可以與袋子分離。隨著材料與技術的進步，外支架式背包也不斷演進，支架由從前的木材及鐵，到現在的鋁合金及塑料，肩帶也有舒適的軟墊與設計，有些附有腰帶以貼近腰背，良好的透氣便於在炎熱的氣候中被揹負。
Zenga

Zenga (禅画, "zen picture") is a term for the practice and art of Zen Buddhist painting and calligraphy in the Japanese tea ceremony and also the martial arts.
Zenga is a style of Chinese and Japanese calligraphy and painting, done in ink. The term is most often used for artwork by Buddhist monks, often without formal artistic training, and is sometimes contrasted with "nanga," or "literati painting," made by scholars.
In many instances, both calligraphy and image will be in the same piece. The calligraphy denotes a poem, or saying, that teaches some element of the true path of Zen. These inscriptions are usually short, often written in kana. The brush painting is characteristically simple, bold and abstract, and the style often playful and spontaneous.
In keeping with individual paths to enlightenment, nearly any subject matter can lend (and has lent) itself to zenga. Everything from a cat, to a bamboo shoot, to a man defecating in a field has been used to illustrate a particular point - although ensō, sticks and Mount Fuji are the most common elements.
Though Zen Buddhism had arrived in Japan at the end of the 12th-century, Zenga flourished during the beginning of the Edo period in 1600, in the Kyoto area. The prelate of the Daitoku-ji temple, Takuan Sōhō, was a well-known Zenga painter; other notable practitioners during the Edo period included Hakuin Ekaku and Sengai Gibon.
The term "Zenga" was used at least as far back as Japanese scholar Okamoto Kanoko's studies of Ekaku, but with the renewed interest in Zen after World War II came a wave of further scholarship, both in Japan and in the West. Japanese-born Swiss scholar Kurt Brasch's books Hakuin and Zenga (1957) and Zenga (1962), as well as a traveling Zenga exhibition he organized in Europe from 1959 to 1960, were particularly influential. Brasch's use of the term "Zenga," however, prompted criticism from some Japanese scholars including Takeuchi Naoji, who argued that it narrowly categorized the art.
Hsu Yung Chin

Hsu Yung Chin (Traditional Chinese: 徐永進; 13 November 1951 – 26 October 2022) was a Taiwanese artist and calligrapher. Originally known for traditional Chinese calligraphy, in the 1990s he began to gain renown for his postmodernist calligraphy and ink paintings.
Hsu was born in Miaoli, Taiwan. His parents were farmers and his father also worked as a construction worker. At the age of 22, he graduated from Hsinchu Teacher's College. After working as an elementary school teacher for several years, he returned to university and got a degree in Chinese Literature from Shida University. After graduation, he worked as a secretary for the dean of Ming Chuan University for three years before becoming an artist full-time. He was married to Zheng Fang He, a widely published art critic.
Hsu died on 26 October 2022, at the age of 70.
In 1976, when Hsu was 26 years old, he won first prize for calligraphy at Taiwan's 30th annual National Art Competition. Before giving up competition in 1978, he had won six other national calligraphy competitions.
Hsu Yung Chin's calligraphy has been described as modern and postmodern, because it breaks with traditional calligraphy's rules regarding form, color, materials, and subject matter in order to create a more visceral and contemporary aesthetic. Hsu turned away from traditional calligraphy because he felt it was too steeped in conservatism to be relevant to contemporary Chinese society. While the content and aesthetic of Hsu's works are postmodern, he maintains the traditional relationship between calligraphy and Zen practice, focusing on the act of painting as opposed to the work that is created
Ginny Holder

Ginny Holder is an actress best known for playing Thandie Abebe-Griffin on the BBC medical drama series Holby City. In 1999 she played in Wing Commander. Holder appeared in various British TV series, including The Bill and The Capture. In 2022, she joined as a regular on Death in Paradise as Darlene Curtis. She also played in 20 episodes of Family Affairs. Holder had also a career as stage actress.
ஜவகர் குகை

ஜவகர் சுரங்கப் பாதை (Jawahar Tunnel அல்லது Banihal Tunnel) ஸ்ரீநகருக்கும் ஜம்முவிற்கும் இடையே அமைந்த பனிஹால் - காசிகுண்ட் நகரங்களை இணைக்கும் ஒரு சுரங்கப் பாதை ஆகும். இந்தியாவின் முதல் பிரதமர் ஜவகர்லால் நேருவின் நினைவாக இப்பெயர் சூட்டப்பட்டது. ஆண்டு முழுவதும் போக்குவரத்து வசதிக்காக 1954 ஆம் ஆண்டில் செருமனியைச் சேர்ந்த ஆல்பிரட் குன்சு, சி. பாரெசெல் ஆகியோரால் வடிவமைக்கப்பட்டு உருவாக்கப்பட்டது. இது 22 டிசம்பர் 1956 முதல் போக்குவரத்துப் பயன்பாட்டில் உள்ளது. இதன் மொத்த நீளம் 2.85 கிலோமீட்டர். பனிஹால் மற்றும் காசிகுண்ட் நகரங்களை இணைக்கும் தேசிய நெடுஞ்சாலை 1எ (இந்தியா)-இல் அமைந்துள்ளது.
இந்தியாவின் எல்லைப்புற சாலைகள் அமைப்பால் 1960 -ல் மேம்படுத்தப்பட்டது. இது 150 வாகனங்கள் செல்லும் விதம் வடிவமைக்கப்பட்டது. ஆனால் தற்போது தினமும் 7,000 வாகனங்கள் இந்தக்குகையைக் கடந்து செல்கின்றன. மேம்படுத்தப்பட்டபின் காற்று உட்புகும் வசதி அமைக்கப்பட்டது. மேலும் மாசடைதல், வெப்பநிலை ஆகியவற்றை உணரும் உணரிகள் (sensors) பொருத்தப்பட்டுள்ளன. அவசரத் தேவைக்கான தொலைபேசி வசதியும் இதனுள் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.
24 மணி நேரமும் ராணுவத்தினரால் இது கண்காணிக்கப்படுகிறது. புகைப்படம் எடுப்பதோ அல்லது காணொளிப் படம் எடுப்பதோ முற்றிலும் தடை செய்யப்பட்டுள்ளது. இதனுள் செல்லும் போது ஒரே சீரான வேகத்தில் செல்ல வேண்டும். படம்பிடிக்கருவிகள் மூலம் இக்குகையினுள் செல்லும் வாகனங்கள் தொடர்ந்து கண்காணிக்கப்படுகிறது.
2009 வரை நள்ளிரவு முதல் காலை 8 மணி வரை பொதுமக்களின் வாகனங்கள் தடைசெய்யப்பட்டிருந்தது. தற்போது 24 மணிநேரமும் வாகனங்கள் பயணிக்கலாம்.
தேசிய நெடுஞ்சாலை 45 (இந்தியா)

தேசிய நெடுஞ்சாலை 45 அல்லது மாபெரும் தெற்கு வழித்தடம் தமிழ்நாட்டில் ஒரு முக்கிய நெடுஞ்சாலை ஆகும். சென்னையின் தென்மேற்கு பகுதியில் கத்திப்பாரா சந்திப்பில் தொடங்கி பல்லாவரம், தாம்பரம், செங்கல்பட்டு, மேல்மருவத்தூர், திண்டிவனம், விக்கிரவாண்டி, விழுப்புரம், உளுந்தூர்பேட்டை, பெரம்பலூர், திருச்சி, மணப்பாறை, திண்டுக்கல் போன்ற நகரங்கள் வழியாக தேனியில் முடிகிறது. மொத்தத்தில் சென்னை முதல் தேனி வரை 501 கிமீ நீளம் ஆகும். சென்னை முதல் திண்டுக்கல் வரை நான்குவழிச் சாலை வசதி உள்ளது. திண்டுக்கல் முதல் தேனி வரை நான்குவழிச் சாலை பணி நடைபெறுகிறது. திண்டுக்கல் வரை தென்னக இரயில்வே சார்பில் தொடர்வண்டிப் பாதையும் இந்த நெடுஞ்சாலைக்கு இணையாக அமைந்துள்ளது.
பெரம்பலூர் நகர் பகுதி முழுவதும் 6 வழிச்சாலை வசதி சிறப்பாக உள்ளது. பெரம்பலூர் மாவட்டம் முழுவதும் இந்த சாலைக்கு நடுவே பூங்கன்றுகள் பராமரிப்புகளுடன் பார்க்க அழகாக அமைந்துள்ளது.தமிழகத்தில் விபத்து/இறப்பு விகிதம் மிகையான பகுதி இந்த பெரம்பலூர்.
மோட்டார் வாகனங்கள் உற்பத்தி செய்யும் நாடுகளின் வரிசைப் பட்டியல்

மோட்டார் வாகனங்கள் உற்பத்தி செய்யும் நாடுகளின் வரிசைப் பட்டியல் என்பது ஏப்ரல் 2011ல் Organisation Internationale des Constructeurs d'Automobiles|OICA என்னும் அமைப்பால் தொகுக்கப்பட்டதாகும். இப்பட்டியல் தானுந்துகள், இலகுரக வியாபார வாகனங்கள், சிற்றுந்துகள், சுமையுந்துகள், பேருந்துகள் மற்றும் கோச்கள் ஆகியவற்றை உள்ளடக்குகிறது.
அண்ணா மேம்பாலம்

அண்ணா மேம்பாலம் (ஜெமினி மேம்பாலம்) சென்னையின் மையப் பகுதியில் அண்ணா சாலையில் அமைந்துள்ள மேம்பாலம் ஆகும். 1973 ஆம் ஆண்டு கட்டி முடிக்கப்பட்ட இது சென்னையில் கட்டப்பட்ட முதல் மேம்பாலமும், இந்தியாவிலேயே மூன்றாவதாக கட்டப்பட்டதும் ஆகும். இது கட்டப்பட்ட போது இந்தியாவிலேயே நீண்ட பாலமாகத் திகழ்ந்தது. ஜெமினி ஸ்டூடியோஸ் இங்கு அமைந்திருந்ததால் இப்பகுதி ஜெமினி சர்க்கிள் எனவும் இங்கு கட்டப்பட்ட மேம்பாலம் ஜெமினி மேம்பாலம் எனவும் அழைக்கப்பட்டன. குதிரைப் பந்தயத்தைத் தடை செய்ததை நினைவுகூரும் வகையில் குதிரையைக் கட்டுப்படுத்தும் மனிதன் சிலைகள் அமைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. ஒரு மணி நேரத்தில் ஏறத்தாழ 20,000 வாகனங்கள் இப்பாலத்தின்வழி செல்கின்றன. ஏர்செல் செல்லுலர் நிறுவனம் இப்பாலத்தைப் பராமரிக்கத் திட்டமிட்டு, பாலத்தில் ஒளி விளக்குகளை நிறுவி பராமரித்தது.
ரூப் கம்ஃபோர்ட்ஸ் லிமிடெட்

ரூப் கம்ஃபோர்ட்ஸ் லிமிடெட் (Troop Comforts Limited (TCL), இந்திய அரசின் பாதுகாப்பு அமைச்சகத்தின் கீழ் செயல்படும் ஒரு பொதுத்துறை நிறுவனம் ஆகும். இதன் தலைமையிடம் கான்பூர் நகரத்தில் உள்ளது. இது இராணுவத்திற்கான துணிகள், உடைகள் மற்றும் பாதுகாப்பு உடைகளை உற்பத்தி செய்கிறது. இந்நிறுவனம் இராணுவத்திற்கான சீருடைத் துணிகள், கம்பளி உடைகள், கூடாரங்கள் மற்றும் மலையேற்ற சாதனங்கள் உற்பத்தி செய்கிறது.
1 அக்டோபர் 2021 அன்று படைக்கலத் தொழிற்சாலைகள் வாரியத்தின் கீழ் உள்ள தொழிற்சாலைகளை இணைத்து 7 பொதுத்துறை நிறுவனங்களாக மாற்றி அமைந்த போது இந்நிறுவனம் தொடங்கப்பட்டது.
^ இராணுவச் சீருடைகள் தொழிற்சாலை, ஆவடி
கண்ட்லா துறைமுகம்

கண்ட்லா அல்லது கண்ட்லா துறைமுகம் அல்லது புது கண்ட்லா (Kandla, also Kandla Port or New Kandla) (குசராத்தி: કંડલા) இந்தியா வின் மேற்குப் பகுதியில் உள்ள குஜராத் மாநிலத்தின் கட்ச் மாவட்டத்தில் அமைந்த துறைமுக நகரம். கட்ச் வளைகுடாவில் கண்ட்லா துறைமுகம் அமைந்துள்ளது. சரக்குகளை கையாள்வதில் மற்ற பெரிய இந்திய துறைமுகங்களுக்கு நிகரானது.
கண்ட்லா துறைமுகம், கப்பல்களில் சரக்குகளை கப்பல்களில் ஏற்றி இறக்குவதில் இந்தியாவில் முதல் இடத்தை வகிக்கிறது. கண்டலா துறைமுகம், தனியார் நிறுவனங்களுடன் கூட்டுச் சேர்ந்து எண்ணெய் சுத்திரிகரிப்பு ஆலைகளுக்குத் தேவையான கச்சா எண்ணெயை இறக்குமதி செய்கிறது.
1965இல் துவக்கப்பட்ட கண்டலா சிறப்புப் பொருளாதார மண்டலம், இந்தியாவின் மிகப்பெரிய சிறப்புப் பொருளாதார மண்டலம் ஆகும். . இந்தியாவின் முதல் கட்டற்ற ஏற்றுமதி துறைமுகம் கண்ட்லா துறைமுகம் ஆகும். கண்ட்லா துறைமுகத்திலிருந்து ஒன்பது கி. மீ.. தொலைவில் உள்ள கண்ட்லா சிறப்பு பொருளாதார மண்டலம் 310 ஹெக்டர் பரப்பளவு கொண்டது கண்டலா துறைமுகம் உப்பு, துணிகள், தானியங்களை ஏற்றுமதி செய்வதாலும், கச்சா இரும்பு, எக்கு, இயந்திரங்கள், எண்ணெயை இறக்குமதி செய்வதாலும் அதிக வருவாய் ஈட்டும் துறைமுகமாக உள்ளது. துறைமுகத்தை ஒட்டியுள்ள வளர்ந்து வரும் புது கண்ட்லா நகரம் பல்வேறு தங்கும் விடுதிகள் மற்றும் கல்வி நிறுவனங்களைக் கொண்டுள்ளது
போர்ட் இந்தியா நிறுவனம்

ஃபோர்ட் இந்தியா பிரைவேட் லிமிடெட் (Ford India Private Limited) இந்தியாவில் போர்ட் தானுந்து நிறுவனத்திற்கு முழுமையும் உரிமையான துணை நிறுவனமாகும். இதன் தலைமையகம் தமிழ்நாட்டின் காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்தில் சென்னையை அடுத்த மறைமலை நகர் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. இந்தியாவில் சீருந்து தயாரிப்பாளர்களில் ஆறாவதாக உள்ளது.
1996ஆம் ஆண்டு புதிய ஃபோர்ட் இந்தியா பி.லிமிடெட்டின் உற்பத்தி துவங்கினாலும் இதன் ஆரம்பம் 1907ஆம் ஆண்டு போர்ட் மாடல் ஏ உடன் தொடங்கியது. தற்போதைய தொழிற்சாலை சென்னையை அடுத்த மறைமலை நகரில் உள்ளது. 1926ஆம் ஆண்டு தொடங்கிய முயற்சி 1954ஆம் ஆண்டு மூடப்பட்டது. மீண்டும் மகிந்தரா நிறுவனத்துடன் 50-50 இணைந்த முயற்சியாக மகிந்தரா போர்ட் இந்தியா லிமிடெட் (MFIL) என அக்டோபர் 1995 அன்று தொடங்கியது. போர்ட் தானுந்து நிறுவனம் தனது பங்கை 72% ஆக மார்ச் 1998இல் உயர்த்தி ஃபோர்ட் இந்தியா பி. லிட் என மறுபெயரிட்டது.
ஃபோர்ட் இந்தியாவின் மேலாண்மையை தலைவர் மற்றும் மேலாண் இயக்குநராக மைக்கேல் போன்ஹம், செயல் இயக்குநர் (இயக்கம்) சந்தீப் சன்யால், செயல் இயக்குநர் (சந்தைப்படுத்தல், விற்பனை மற்றும் சேவை) நிகெல் ஈ. வார்க், துணைத் தலைவர் (நிதி) மற்றும் முழுநேர இயக்குநராக குல்ஜித் ராணா, துணைத் தலைவர் (மனிதவளம்) வைரமணி பாண்டியன் ஆகியோர் நிர்வகிக்கின்றனர்.
சென்னையிலிருந்து 45 கி.மீ தொலைவில் உள்ள மறைமலை நகரில் ஆண்டுக்கு 100,000 அலகுகள் தயாரிக்கக்கூடிய போர்ட் இந்தியாவின் முதன்மை தொழிற்சாலை அமைந்துள்ளது. மார்ச் 2010இல் இதன் புதிய இரக வண்டி போர்ட் ஃபிகோவை அறிமுகப்படுத்துகையில் இந்தத் திறனளவை 200,000 அலகுகளாக இரட்டிப்பாக்க போர்ட் தானுந்து நிறுவனம் $500 மில்லியன் செலவழித்துள்ளது. இதனை ஆண்டுக்கு 250,000 அலகுகளாக உயர்த்த புதிய தொழிலக வசதிகளையும் அமைத்து வருகிறது.
ஏப்ரல் 2011 நிலவரப்படி, போர்டு இந்தியாவிற்கு நாட்டின் அனைத்து மாநிலங்களிலும் மூன்று நடுவண் ஆட்சிப்பகுதிகளிலும் உள்ள 107 நகரங்களில் 170 முகமைகள் செயல்பட்டு வருகின்றன.
2010 ஆண்டில், போர்ட் இந்தியா தனது 2009ஆம் ஆண்டின் விற்பனையான 29,488 சீருந்துகளுக்கெதிர் 83,887 சீருந்துகளை விற்று 172% வளர்ச்சியைக் கண்டுள்ளது.
போர்டின் இந்தியத் தொழிற்சாலையிலிருந்து குறைந்தளவு சீருந்துகள் தென் அமெரிக்கா மற்றும் ஆபிரிக்காவிற்கு ஏற்றுமதி ஆகிறது.
2021 ஆம் ஆண்டில் இந்திய சந்தையில் இருந்து ஃபோர்டு வெளியேறிய நிலையில், தனது குஜராத் மாநிலத்தில் உள்ள ஆலையை டாட்டா மோட்டார்ஸ் நிறுவனத்திடம் விற்பனை செய்தது.
2024 ஆம் ஆண்டின் இறுதி அல்லது 2025 ஆம் ஆண்டின் துவக்க மாதங்களில் மீண்டும் இந்திய சந்தைக்கு T6 வகை மற்றும் எலக்ட்ரிக் கார்களை விற்பனை செய்யவும், தயாரிக்கவும் ஃபோர்டு திட்டமிட்டுள்ளது.
75வது சுதந்திரத் திருநாள் அமுதப் பெருவிழா

75வது சுதந்திரத் திருநாள் அமுதப் பெருவிழா (75th Anniversary of Indian Independence or Azadi Ka Amrit Mahotsav), இந்தியா விடுதலை அடைந்த 75வது ஆண்டு நாளை 12 மார்ச் 2021 முதல் 15 ஆகஸ்டு 2023 முடிய இந்தியா மற்றும் வெளிநாடுகளில் முழுவதும் திருநாளாகக் கொண்டாட இந்திய அரசு முடிவு எடுத்துள்ளது.. இத்திருநாளை கொண்டாடும் வகையில் 15 ஆகஸ்டு 2022 அன்று இந்தியாவின் 3.5 கிலோ மீட்டர் நீளமான வாசுகி சூப்பர் சரக்கு தொடருந்து வெள்ளோட்டம் விட்டு இந்திய இரயில்வே சாதனை படைத்தது.
75வது சுதந்திரத் திருநாள் அமுதப் பெருவிழாவை ஒட்டி இந்தியா முமுவதும் வீடு தோறும் தேசியக் கொடியை ஏற்ற இந்தியப் பிரதமர் வேண்டுகோள் விடுத்துள்ளார். அஞ்சலகம் உட்பட பல இடங்களில் தேசியக் கொடி ரூபாய் 25-க்கு விற்பனை செய்யப்பட்டது.
75வது சுதந்திரத் திருநாள் அமுதப் பெருவிழாவிற்கு இந்திய அரசு ஐந்து மையக் கருத்துக்கள் கொண்டுள்ளது. அவைகள்:
ரெனி குசூர்

ரெனி குசூர் (Renee Kujur) ஒரு இந்திய விளம்பர வடிவழகி ஆவார். சர்வதேச ரிதம் அண்ட் புளூசு பாடகி ரியானாவுக்கு ஒப்பானவர் என்று அறியப்படுகிறார். ரிகானா 2.0 அல்லது இந்தியாவின் சொந்த ரிகானா என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்.
ரெனி குசூர் 1985 ஆம் ஆண்டு இந்தியாவின் சத்தீஸ்கர் மாநிலத்தின் சச்பூர் மாவட்டத்தில் உள்ள பாகிச்சா தெக்சில் என்ற கிராமத்தில் ஆதிவாசி ( பழங்குடியினர் ) குடும்பத்தில் பிறந்தார். இவரது தோல், தொனி மற்றும் அம்சங்களுக்காக அவர் தப்பெண்ணத்தையும் விமர்சனத்தையும் எதிர்கொண்டார். இவருக்கு 3 வயதாக இருந்தபோது, அவளது பள்ளியில் நடந்த ஆடம்பரமான ஆடை போட்டியில் தேவதையாக கலந்து கொண்டதால், சக தோழிகளால் ‘கருப்பு தேவதை’ என்று அழைக்கப்பட்டாள். 3 வயது குழந்தையாக இருந்தபோது இந்த சம்பவம் அவளுக்கு நீடித்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. அவள் பதின்வயதில் காளி (கருமையான தோள் கொண்ட பெண்) என்று அழைக்கப்பட்டாள். அவர் டாமி கில்பிகர் என்ற விற்பனையகத்தில் விற்பனை ஊழியராக பணியாற்றத் தொடங்கினார். அங்கு அவர் ரியானாவைப் போல் இருப்பதை மக்கள் கவனிக்கத் தொடங்கினர். ரியானாவுடன் அவளது ஒற்றுமையை அவள் உணர்ந்தவுடன், அவளுடைய நிலைமை மாறியது. அவர் தனது சிலையான ரியானாவை சந்திக்கும் நாளில் தனது பயணம் முடிவடையும் என்று அவர் வெளிப்படுத்தினார்.
ரெனி குசூர் புது தில்லி மாளவியா நகரில் விளம்பர மாதிரியாகப் பணிபுரிகிறார். ரியானாவை ஒத்த அவரது புகைப்படங்கள் இணையத்தில் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது. அவர் சாடின் மாடல் என்ற நிறுவனத்தில் இந்திய நாட்டில் பணிபுரிகிறார். பாம் மேத்தா, சேத்தன் சில்லர் மற்றும் விசய் பல்காரா போன்ற வடிவமைப்பாளர்களுடன் பணிபுரிந்துள்ளார். அவர் இந்தியா ரன்வே வீக் மற்றும் ஆசிய வடிவமைப்பாளர் வாரம் ஆகியவற்றில் நடத்தல் போட்டியில் கலந்து கொண்டார். ரீபொக் மற்றும் நிப்ட் போன்ற தர அடையாளங்களுக்கு விளம்பர மாதிரியாக கலந்து கொண்டார். 2018 ஆம் ஆண்டு இந்திய ஆடை வடிவமைப்பு கவுன்சில் நடத்திய இந்தியா கவுச்சர் வீக் காலா நிகழ்ச்சியில் பாராட்டப்பட்டார். உலகெங்கிலும் உள்ள கருமையான மாடல்களுக்கு எதிரான பாகுபாட்டை எதிர்த்துப் போராடி வருகிறார். 2019 ஆம் ஆண்டில், இந்தியாவின் எம்.டி.வி. சூப்பர்மாடல் விளம்பர மாதிரி போட்டியின் முதல் நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்றார்.
மரக்காணம் கள்ளச்சாராய சாவுகள், 2023

2023ஆம் ஆண்டு மே மாதம் நடந்த கள்ளச்சாராய சம்பவத்தில், விழுப்புரம் மாவட்டம் மரக்காணம் அருகேயுள்ள எக்கியார் குப்பத்தில் 14 பேரும், செங்கல்பட்டில் உள்ள சித்தாமூருக்கு அருகில் இருக்கும் பெருக்கரணை, பேரம்பாக்கம் ஆகிய இரு கிராமங்களில் 8 பேர் என மொத்தமாக 22 பேர் மெத்தனால் கலந்த கள்ளச்சாராயம் அருந்தியதால் உயிரிழந்தனர்.
அதிமுக பொதுச்செயலாளர் பழனிசாமி பாமக தலைவர் இராமதாசு போன்றோர் கள்ளச்சாராயத்தை தடுக்க தவறிய அரசின் நிருவாகத்திறமையின்மையை குறைகூறினர்.
எடப்பாடி பழனிசாமி ட்விட்டர் பதிவில், " திமுக அரசின் நிர்வாக திறமையின்மையால் கள்ளச்சாராய கலாசாரம் தமிழ்நாட்டில் தலைதூக்கி உள்ளதாகவும், மரக்காணத்தில் கள்ளச்சாராய விற்பனையால் மரணங்கள் ஏற்பட்டதற்கு காரணம் என்றும் தெரிவித்தார்.
ராமதாசு தனது ட்விட்டர் பதிவில் கள்ளச்சாராய விற்பனையை தடுக்க வேண்டியது தமிழக அரசின் சட்டப்பூர்வ கடமையாகும். காவல்துறையினரின் ஒத்துழைப்பு இல்லாமல் கள்ளச்சாராய விற்பனை நடந்திருக்கவே முடியாது. கள்ளச்சாராய உயிரிழப்புகளுக்கு உள்ளூர் காவல்துறை மற்றும் வருவாய்த்துறையினரும், மதுவிலக்கு நடைமுறைப்பிரிவினரும் தான் பொறுப்பேற்க வேண்டும். அவர்கள் அனைவரும் உடனடியாக பணிநீக்கம் செய்யப்பட வேண்டும் என்றார்.
இந்த சம்பவம் தொடர்பாக மரக்காணம் காவல் நிலைய ஆய்வாளர் அருள் வடிவேல் அழகன், மதுவிலக்கு காவல்துறை பெண் ஆய்வாளர் மரிய சோபி மஞ்சுளா ஆகிய இரண்டு பேரையும் பணியிடை நீக்கம் செய்து தமிழக டிஜிபி சைலேந்திரபாபு உத்தரவு பிறப்பித்திருந்தார். இந்த சம்பவம் தொடர்பாக உதவி ஆய்வாளர் சிவகுருநாதன், உதவி ஆய்வாளர் ஸ்டீபன் ஆகிய மேலும் இரண்டு பேர் பணியிடை நீக்கம் செய்யப்பட்டனர்.
தமிழக முதல்வர் மு. க. தாலின் வெளியிட்டுள்ள அறிவிப்பில், கள்ளச்சாராயம் அருந்தி உயிரிழந்தவர்களுக்கு 10 லட்சம் ரூபாய் உதவித்தொகையும் (நிவாரணம்), சிகிச்சை பெற்று வருவோருக்கு 50 ஆயிரம் ரூபாய் நிவாரணமும் அளிக்கப்படுகிறது' என தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
கஞ்சா, குட்கா, கள்ளச்சாராயம் போன்றவை போதைப்பொருள்கள் என்றால், அரசு விற்கும் மதுபானம் புனிதத் தீர்த்தமா என்றும் கள்ளச்சாராய விற்பனையைத் தடுக்கவே நல்ல சாராயம் விற்பதாகக் காரணம் கூறும் தி.மு.க அரசு, கள்ளச்சாராய விற்பனையைத் தடுக்கத்தவறிவிட்டது என்றும் சீமான் கூறினார்.
கள்ளச்சாராய விற்பனையும் திராவிட மாடல் அரசின் ஈடில்லா இரண்டாண்டுக்காலச் சாதனையா? என்று கேட்ட சீமான் மரக்காணம் கள்ளச்சாராய மரணத்திற்கு 10 லட்சம் ரூபாய் நிவாரணம் அரசு அறிவித்திருப்பதையும் சீமான் கடுமையாக விமர்சித்தார். கள்ளச்சாராயம் குடித்து இறந்தவர்களுக்கு எதற்காக பத்து லட்சம் , யார் பணத்தில் இந்த 10 லட்சத்தை அறிவிக்கிறீர்கள். இதன் மூலம் கள்ளச்சாராயம் விற்பவர்களை ஊக்குவிக்கிறீர்களா என்றும் சீமான் கேள்வி எழுப்பினார்.
Swanskin cloth

Swanskin is a close woven twill-weave flannel cloth for work clothes. It was used by fishermen and laborers. It is employed also as Ironing cloth to support on ironing tables.
In the 17th century, the cloth industry was an important part of Shaftesbury and Sturminster Newton's economy, with production taking place in cottage industries in the surrounding areas. In the 18th century, the towns and Blackmore Vale area produced a coarse white woollen cloth known as 'swanskin,' that was used by Newfoundland fishers and for British Army and Navy uniforms. Local watermills became fulling mills for cleaning the raw wool, and teasels were used for napping the cloth.
Original 18th century samples of the fabric were thought to be lost until 2022, when a team of British-Canadian students found woollen swanskin mittens on the Change Islands. These can be found at the Olde Shoppe Museum on the islands. Further information on Dorset's role in the swanskin trade can be found at the Sturminster Newton Museum.
Some sources (Fairchild's dictionary of textiles) define "swanskin" as a generic term for soft, napped fabrics of the time period.
西藏野驴

西藏野驢（學名：Equus kiang；藏語：རྐྱང་།，威利转写：rkyang），又名藏野驴，是大型馬科哺乳動物，分佈于青藏高原海拔4000-7000米的地區，是所有野生驢中體型最大的一種，平均肩高為140厘米。它們與波斯野驢（或亞洲野驢，E. hemionus）有著親緣關係，有些分類學傢將它歸為波斯野驢的一個亞種。
西藏野驢共有三個亞種：
其被列為《瀕危野生動植物種國際貿易公約》附錄二的物種，被限制出口及貿易。
驴

驴（学名：Equus africanus asinus）是常见的马科马属家畜，是非洲野驴被人类驯化所形成的亚种，和马体形相似，但耳朵长，尾巴有尾柄，类似牛尾巴。
驢是奇蹄目的成員。其他成員包括斑馬和馬，它們都有相同形態的腳蹄。叫聲響亮且高尖刺耳。体色一般为灰色，也有白色和黑色品种，但都有一个白色眼圈。由于不同品种，体形大小相当不同，小的类似大狗，大的和马一样高。
驴在人类历史记载和神话中经常出现。与骑马常用来描写军旅风貌不同，骑驴的描写常出现在唐宋隐居文人的诗词之中，故骑驴给人落魄、清贫的印象，人们也将此看作一种清雅、高洁、脱俗的象征。
公驴可以和母马交配，生下的叫马骡，馬骡个大，具有驴的负重能力和抵抗能力，有马的灵活性和奔跑能力，是非常好的役畜，但基本不能生育，极少数可以生育。如果是公马和母驴交配，生下的叫驴骡，又叫“駃騠”，驴骡个小，一般不如马骡好，但有时能生育。
驴比马的适应性强，可以忍受粗食、重负，比马的价格低，因此一直是人类的重要役使动物。有的小驴可以驮负相当高大的人。 一般驢的負重可以達到一百公斤，連續走動五至六小時的山路沒有問題。驴对危险相当警觉，因此在某些对自己有危险的情况下不听人的驱使，显得相当执拗，所谓“驴脾气”。但一般情况下脾气温顺，可以服从孩子的调遣，因此现在不再使用役用动物的发达国家，有许多人把小型驴作为宠物，可以供孩子骑乘。
驢肉可食用，甚至美味程度，竟有天上龙肉，地下驴肉一词形容。中國河北保定有著名小吃“驢肉火燒”，是在烙熟的麵餅中加入熟驢肉而成。驢腸也是一道名菜，北宋韓縝愛吃驢腸，每次宴客必用驢腸做菜，而且要現殺現煮，有客人起身如廁，路過廚房，現場看見活驢被剖肚抽腸的慘狀，心有不忍，終生不再吃驢肉。明穆宗朱載坖為裕王時，好食驢腸，即位後，頗思節儉，聽說光禄寺每天要殺一只驢，就不再吃了。清朝有“澆驢肉”的吃法，乃是以开水浇驴身，再刮光驴毛，活切驴肉；这种吃法因过于残忍而逐渐被淘汰。中药亦有以煉驴皮做為藥材的東阿阿膠，中國每年因阿膠這味藥材而殺害約四百萬隻驢，導致中國國內驢隻數量銳減，甚至把腦筋動到遠在非洲的毛驢身上，迫使部分非洲國家下令禁止出毛驢到中國。
[在维基数据编辑]