Ménstruasi lan budaya

Budaya lan menstruasi yaiku babagan aspek budaya sekitar carane masarakat ndeleng haid . Larangan menstruasi minangka tabu sosial sing ana gandhengane karo menstruasi. Ing sawetara masarakat, kalebu menstruasi sing dianggep najis utawa ngisin-isini, malah nyegah menstruasi ing ngarep umum (ing media lan pariwara ) utawa ing pribadi (ing antarane kanca, kulawarga, utawa pria). Akeh agama tradisional sing nganggep menstruasi sacara suci najis, sanajan antropolog negesake yen konsep 'suci' lan 'najis' bisa uga ana gandhengane.
Beda budaya ndeleng menstruasi kanthi macem-macem cara. Dasar akeh tumindak norma lan komunikasi babagan menstruasi ing industri industri barat yaiku kapercayan manawa menstruasi kudu tetep didhelikake. Bentenipun, ing sawetara masarakat pamburu-pamburu, pengamalan haid dideleng kanthi positif, tanpa konotasi najis.
Tembung "haid" sacara etimologis ana gandhengane karo "datang bulan". Istilah "menstruasi" lan "menses" asale saka basa Latin mensis (wulan), sing sabanjure gandhengane karo basa Yunani mene (rembulan) lan kanggo akar tembung Inggris wulan lan wulan.
Miturut antropolog Thomas Buckley lan Alma Gottlieb, panelitian lintas budaya nuduhake yen, nalika tabu babagan menstruasi meh umum, lan sanajan akeh sing kalebu pangertene ora najis, akeh tradhisi menstruasi "mbahas beda banget, malah ngelawan, tujuan lan makna." Ing sawetara masarakat tradisional, ritual menstruasi dialami wanita minangka protèktif lan nguatake, menehi wanita papan sing adoh saka pandangan pria lan saka tekanan lan tuntutan seksual utawa domestik sing ora dikarepake.
Conto instruksional diwenehake dening antropolog Wynne Maggi, sing nggambarake bashali komunal (omah haid gedhe) wanita ing Lembah Kalasha (sisih Lor-kulon Pakistan) minangka 'papan sing paling suci', dihormati wong lanang, lan dadi wanita kabeh wanita pusat pengorganisasian kanggo netepake lan njaga solidaritas lan kekuwatan jender. Miturut salah sawijining lembaga beasiswa evolusi budaya, ide manawa getih menstruasi menehi tandha awak minangka periodik suci wiwitane digawe dening koalisi wanita kanggo kepentingane dhewe, sanajan mengko, kanthi kepemilikan sapi lan kekuwatan patriarki, kapercayan lan pantangan sing padha dimanfaatake para patriark agama kanggo nambah tekanan saka wanita.
Teori Metaformis, kaya sing diusulake dening teori teori budaya Judy Grahn lan liya-liyane, nggawe menstruasi minangka ide pangorganisasi utama sajrone nggawe budaya lan pembentukan ritual wiwitane manungsa.
Ahli teori sosiologis Emile Durkheim mratelakake manawa agama manungsa kanthi sakabehe muncul wiwitane ana hubungane karo haid. Argumentasi dheweke yaiku yen tumindak tartamtu - tumindak ritual kolektif - bisa nggawe totemisme, ukum, eksogami, lan kekerabatan bebarengan minangka basa lan pamikiran manungsa sing khas. Kabeh diwiwiti, miturut Durkheim, nalika aliran getih sacara periodik nyuda hubungan antarane jinis kelamin. 'Kabeh getih elek banget', ujare, 'lan kabeh jinis taboo digawe kanggo nyegah kontak karo penyakit kasebut'. Sajrone menstruasi, wanita bakal nggunakake 'jinis tumindak nolak sing nggawe jinis kelamin adoh saka dheweke'. Getih sing padha iki bisa uga ngliwati vena wanita lan kewan, nuduhake asal mula getih ing 'totemik' - bagean-manungsa, bagean-kewan - makhluk leluhur. Sawise getih haid wis ana gandheng cenenge karo getih goleki, dadi lumebu nalar yen pamburu ngormati kewan tartamtu kaya-kaya kerabat, lan iki intine 'totemisme'. Sajrone getih klompok kasebut manggon ing 'dewa' utawa 'totem', 'mula getih kasebut minangka makhluk gaib. Nalika wis entek, dewa bakal tumpah '.
Ing agama Yahudi, wanita nalika haid diarani " niddah " lan bisa uga dilarang tumindak tartamtu. Contone, Taurat Yahudi nglarang hubungan seksual karo wanita sing lagi menstruasi. Pengecualian ritual "niddah" ditrapake kanggo wanita nalika haid lan udakara seminggu sawise iku, nganti dheweke lumebu mikvah (bath ritual) sing biasane kanggo wanita sing wis bebrayan. Sajrone wektu kasebut, pasangan sing bebrayan kudu ngindhari hubungan seksual lan karukunan fisik. Yudaisme Orthodok nglarang wanita lan pria ora malah nutul utawa nularake perkara kasebut sajrone periode kasebut. Nalika wong-wong Yahudi Orthodok ngetutake pengecualian iki, akeh wong-wong Yahudi ing cabang agama liyane ora.
Ing Torah ( Imamat 15: 19-30), wanita haid dianggep najis - "Sapa wae sing ndemek dheweke bakal najis nganti sore" ( New International Version ). Nyentuh wanita sing lagi menstruasi, ndemek obyek sing wis dilungguhi utawa diresiki, utawa hubungan seksual karo dheweke uga nggawe wong najis kanthi ritual. Suwene aturan kasebut ditindakake ing agama Yahudi modern beda-beda gumantung saka tingkat konservatisme / orthodoxi.
Ing Purwaning Dumadi 31: 34-35, haid dirujuk ing sawijining crita, nalika Rachel ana, utawa pura-pura nalika haid :
Umume agama Kristen ora ngetutake ritual utawa aturan tartamtu sing ana gandhengane karo haid. Denominasi liyane, kayata agama Kristen Ortodoksi Timur, ngetutake aturan sing padha karo sing ditemtokake ing bagean Code Holiness ing Imamat, sing meh padha karo ritual Yahudi Niddah . Paus Dionysius saka Alexandria nganggep wanita sing lagi menstruasi manawa "sanajan dheweke dhewe, sing setya lan alim, bakal wani nalika ing negara iki bisa nyedhaki Meja Suci utawa kanggo nyentuh awak lan getihe Sang Kristus." Kayane, wanita Kristen Ortodoksi Timur, kayata sing kalebu Greja Ortodok Koptik, ora lumebu greja nalika lagi menstruasi.
Sawetara Bapak Greja mbela pengecualian wanita saka pelayanan adhedhasar konsep najis. Wong liya negesake manawa hukum kemurnian kudu dibuang minangka bagean saka Prajanjian Lawas. Teks Konstitusi Apostolik abad kaping 4 ujar:
Sawetara pasamuwan-pasamuwan Kristen, kalebu akeh panguwasa saka Gereja Ortodoks Wétan lan sawetara bagéan saka Oriental Gréja Ortodoks (uga dikenal minangka Rusian, Ukrainia, Yunani, Malankara Jacobite lan Malankara Ortodoks pasamuwan), béda saka Katulik Roma Gréja, wanita maringi pitutur ora kanggo nampa komuni sajrone haid, ora amarga haid dianggep dosa, nanging kanggo persiapan sing luwih kuat kanggo nyedhak Kristus lan amarga kesulitan fisik sing diadhepi para wanita. Iki minangka praktik sing cukup umum ing saindenging Yunani lan Rusia lan negara-negara Kristen Orthodok sing historis liyane, uga wong Kristen Ortodok ing negara-negara sing kalebu minoritas, kalebu Mesir, Kerala lan Siria.
Ing taun 735, Greja Latin mutusake manawa wanita kudu diidini teka ing liturgi lan nampa Komuni Suci nalika haid.
Sajrone menstruasi, wanita ora bisa nindakake shalat. Aturan aturan disaranake supaya para wanita ngetutake nalika haid. Kabeh mau ora pasa lan ngiwa pasa ing wulan Ramadhan kudu rampung sajrone dina liya. Sajrone ziarah mens, diidini; lan diidham- idhamake Kaabah uga diidini. Dheweke diidini lumebu ing papan pandonga ing mesjid nanging ora entuk pandonga lan didhukung supaya bisa teka ing pertemuan lan festival muslim ( Idul ). Sawise periode, perlu ( Ghusl ), sing uga dibutuhake kalorone pasangan sawise seks, uga dibutuhake sadurunge shalat bisa dilanjutake.
Tafsir Islam Al -Qur'an tradisional nglarang hubungan seksual sajrone haid wanita, nanging ngidini keintiman fisik lan tumindak seksual liyane sing ora nuroni. Yen ana wong sing nindakake hubungan seksual karo garwane lan ngerti yen dheweke wis diwiwiti, dheweke kudu langsung mundur.
Ing agama Buddha ( Theravada utawa Hinayana ) menstruasi dianggep minangka " ekskresi fisik alami sing kudu dialami wanita saben wulan, ora luwih utawa kurang ". Nanging, ing cabang agama Buddha Jepang tartamtu, wanita haid dilarang lumebu ing kuil. Ing Buddhisme Nichiren (Jepang) haid ora dianggep dadi alangan spiritual tumrap praktik agama, sanajan wanita haid bisa milih ora sujud, kanggo nyenengake.
Agama Hindhu, pandangan babagan menstruasi beda-beda. Menstruasi dianggep minangka periode pemurnian, lan wanita asring dipisahake saka papan pamujaan utawa obyek sing ana gandhengane, sajrone jangka wektu kasebut. Iki minangka dhasar praktik budaya lan watesan babagan menstruasi ing agama Hindu.
Wanita sing wis diwasa wis diwatesi lumebu Sabarimala kanthi cara tradisional, kaya sing kacathet ing "Memoir Survei negara-negara Travancore lan Cochin" ing taun 1818. Ing taun 1991, Pengadilan Tinggi Kerala kanthi sah mbatesi lumebu wanita ing ndhuwur umur 10 taun lan kurang saka 50 taun saka Kuil Sabarimala amarga umure lagi menstruasi. Ing tanggal 28 September 2018, Pengadilan Tinggi India nglarang larangan lumebu wanita. Ditulis manawa diskriminasi tumrap wanita kanthi alesan apa wae, sanajan agama, ora konstitusional. Kontroversi babagan iki terus ditindakake.
Ing Bali, wong wadon ora diidini lumebu pawon kanggo nindakake tugas sing biasane, uga ora diidini karo bojone nalika haid. Dheweke kudu turu adoh saka kulawarga lan kudu njaga sandhangan sing diagem nalika menstruasi adoh saka sandhangan sing bisa digunakake menyang candhi. Salah sawijining peraturan sing paling penting yaiku yen wanita ora diidini lumebu kuil nalika haid.
Ing Sumba, para wanita ndhelikake siklus, sing nggawe wong lanang dianggep nipu. Wanita saka Sumba percaya manawa amarga kerahasiaane, dheweke bakal bisa ngontrol pria kasebut. "Wong ora bakal ngerti sepira sing bisa ditindakake kanggo ngontrol kabeh perkara kasebut. Kita duwe macem-macem rahasia, lan mesthine kudu yakin manawa kita bisa ngontrol luwih saka sing kita bisa ".
Wanita mestine ngindhari hubungan seksual nalika haid. Dipercaya manawa penyakit sing ditularake seksual minangka asil saka wanita sing ngapusi pria lan nindakake hubungan seksual nalika haid. Gonorrhea diterjemahake minangka "penyakit sing sampeyan alami saka wanita" ing Sumba; iku wis dadi masalah sosial. Nalika wong bakal nandhang penyakit iki, siji-sijine cara dheweke percaya yen bisa nyingkirake lara yaiku nglarani wong wadon. Alesané yaiku awak wanita bisa nyedhot infeksi lan ngresiki sajrone siklus.