வனப்பெழுத்து

வனப்பெழுத்து (Calligraphy) என்பது ஒரு வகை காட்சிக் கலை ஆகும். இது எழுதும் கலை எனக் குறிப்பிடப்படுவது உண்டு. ஒரு தற்கால வரைவிலக்கணம் வனப்பெழுத்து எழுதுதலை, வெளிப்பட்டுத் தன்மையுடனும், இயைபுத் தன்மை கொண்டதாகவும், திறமையாகவும் பரந்த முனை கருவி அல்லது தூரிகை கொண்டு குறிகளுக்கு வடிவம் கொடுத்தல் என வரையறுக்கிறது.
தற்காலத்து வனப்பெழுத்துக்கள் எழுத்துக்குரிய பயன்பாட்டுத் தன்மை கொண்ட கையால் எழுதப்பட்ட எழுத்துக்களில் இருந்து, பண்பியல் வெளிப்பாட்டுத்தன்மை கொண்ட கையெழுத்துக் குறிகள் வரை பல விதமாக உள்ளன. இவற்றுட் சிலவற்றில் எழுத்துக்களைப் புரிந்து கொள்ள முடியாமலும் இருக்கக்கூடும். இன்றும் திருமண அல்லது பிற நிகழ்ச்சிகளுக்கான அழைப்பிதழ்கள், எழுத்துரு வடிவமைப்பு, வணிகச் சின்ன வடிவமைப்பு, மதம்சார்ந்த கலைகள், பலவகையான அறிவித்தல்கள், வரைகலை வடிவமைப்பு, கல்வெட்டுக்கள், நினைவுக்குரிய ஆவணங்கள் போன்றவற்றினூடாக வனப்பெழுத்து வழங்கி வருகிறது.
திருமண அழைப்பிதழ்கள் மற்றும் நிகழ்வு அழைப்புகள், எழுத்துரு வடிவமைப்பு மற்றும் அச்சுக்கலை, கைகளால் எழுதப்பட்ட இலச்சினை வரைகலை, மதம் சார் ஓவியங்கள், பணி சார் வனப்பெழுத்துக் கலை, வெட்டு கல்லில் செதுக்கப்பட்ட கல்வெட்டுகள், மற்றும் நினைவு ஆவணங்கள் ஆகியவற்றில் வனப்பெழுத்து செழுமைகள் தொடர்கிறது. படம் மற்றும் தொலைக்காட்சி, சான்றுகள், பிறப்பு மற்றும் இறப்புச் சான்றிதழ்கள், வரைபடங்கள் மற்றும் பிற எழுதப்பட்ட படைப்புகள் ஆகியவற்றிற்கான சான்றிதழ்கள் மற்றும் நகரும் படங்களிலும் இந்த எழுத்துமுறை பயன்படுத்தப்படுகிறது.
பேனா மற்றும் தூரிகைகள் வனப்பெழுத்தின் முதன்மைக் கருவிகளாகும். வனப்பெழுத்துப் பேனா முள்ளானது தட்டையாகவும், வளைவாக அல்லது கூர்மையாகவும் இருக்கக்கூடும். அழகுபடுத்துதல் நோக்கத்திற்காக பல் முனை பேனா உலோக தூரிகைகள் பயன்படுத்தப்படக் கூடும். எவ்வாறயினும் பட்டை மற்றும் பந்து முனை பேனா வகைகளும் இவ்வெழுத்து முறையில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இருப்பினும் கோணக் கோடுகளை இப்பேனாக்களால் உருவாக்கமுடிவதில்லை. கோதிக் என்ற கூர்மாட வகையிலான வனப்பெழுத்துப் பாணி எழுத்துக்களுக்கு கட்டை முனை பேனா பயன்படுகிறது.
வனப்பெழுத்து எழுதும் மையானது பொதுவாக நீர் அடிப்படையிலானது மேலும் அச்சிடுவதற்குப் பயன்படும் எண்ணெய் அடிப்படையிலான மைகளை விட குறைவான பிசுபிசுப்புத் தன்மையுடன் கானப்படுகின்றன. , உயர் தர தாள்கள் சரியான மை உரிஞசு பதத்தைக் கொண்டுள்ளதால் எழுதும் போது தெளிவான கோடுகள் உருவாக ஏதுவாக உள்ளன. என்றாலும் உயர் ரக தாள்களில் எழுதப்படும் எழுத்துக்களில் ஏற்படும் பிழகைளை சரிசெய்ய சிறு கத்தி வடிவ கருவி பயன்படுகிறது. கோடுகள் அதை கடக்க அனுமதிக்க ஒரு ஒளி பெட்டி தேவையில்லை. வழக்கமாக, ஒளி பெட்டிகள் மற்றும் வார்ப்புருக்கள் ஆகியவை நேரான கோடுகளை வரையவும் பென்சில் குறிப்புகள் இல்லாமல் வேலை செய்யவும் பயன்படுகிறது. ஒரு ஒளி பெட்டி அல்லது கோடிட்ட தாள்களானது பெரும்பாலும் ஒவ்வொரு கால் அல்லது அரை அங்குலத்திற்கோ இடப்பட்டு வரையப்படகிறது. இருப்பினும் அங்குல இடைவெளிகள் எப்போதாவது பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
பொதுவான வனப்பெழுத்து பேனா மற்றும் தூரிகைகளாவன:
லத்தின் மொழி கையெழுத்து பயன்பாட்டினால் மேற்கத்திய வனப்பெழுத்து அங்கீகரிக்கப்படுகிறது. ரோமில் கி.மு 600 ஆம் ஆண்டு வரை இலத்தின் எழுத்துக்கள் தோன்றின. முதலாம் நூற்றாண்டில் ரோமானிய பேரரசு எழுத்துக்கள் கற்களால் செதுக்கப்பட்டன, சுவீடன் எழுத்துக்கள் சுவர்களில் வர்ணம் பூசப்பட்டன, ரோமானிய ஓட்ட எழுத்துக்கள் தினமும் பயன்படுத்தப்பட்டன. இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் நூற்றாண்டுகளில், அரிய எழுத்துமுறை பாணி உருவாக்கப்பட்டது.விவிலியம் போன்ற மத நூல்களை நகல் எழுதுவதற்கு தனித்துவ வனப்பெழுத்துக்கள் பயன்பட்டன. நான்காவது மற்றும் ஐந்தாவது நூற்றாண்டுகளில் ரோம சாம்ராஜ்யம் வீழ்ச்சியுற்றபோது, ​​ஐரோப்பாவின் இருண்ட காலம் தொடங்கிய காலத்தில் வனப்பெழுத்து மரபுகள் தேவாலயங்களில் பாதுகாக்கப்பட்டன.
கிறிஸ்தவ தேவாலயங்கள் விவிலியத்தின் பிரத்தியேகமான எழுத்துக்கள் மூலம் நகல் எடுப்பதற்கு குறிப்பாக புதிய ஏற்பாடு மற்றும் மற்ற புனித நூல்கள் மூலம் எழுதும் வளர்ச்சியை ஊக்குவித்தன. லத்தின் பெரிய எழுத்துக்கள் மற்றும் அரை எழுத்துக்களில் (லத்தீனில் "அன்சியா," அல்லது "இஞ்ச்") இருந்து அறியப்பட்ட இரண்டு தனித்துவ பாணியிலான எழுத்துக்கள் பல்வேறு ரோமானிய புத்தகப் புத்தகங்களிலிருந்து உருவாக்கப்பட்டது. வட ஐரோப்பாவில் 7 வது-9 ஆம் நூற்றாண்டுகள் டர்ரோவின் புத்தகம், லிண்டிஸ்பார்ன் கோஸ்பெல்ஸ் மற்றும் கெல்சின் புத்தகம் ஆகிய புத்தகங்களின் மூலத் கெல்ட்டிய ஒளியூட்டல் கையெழுத்துப்படியின் மலர்ச்சிகாலமாகத் திகழ்ந்தது.
பதினோராம் நூற்றாண்டில், கரோலின் முறை கோதிக் எழுத்துக்களாக உருவானது. இது மிகவும் சிறியதாக இருந்ததால் ஒரு பக்கத்தில் மேலும் உரையை பொருத்த ஏதுவாக இருந்தது. கோதிக் வனப்பெழுப்பு பாணிகள் ஐரோப்பா முழுவதும் ஆதிக்கம் செலுத்தியது; 1454 இல், ஜொனென்னஸ் குடன்பெர்க் ஜெர்மனியில் மெயின்ஸ் நகரில் முதல் அச்சிடப்பட்ட பத்திரிகை ஒன்றை உருவாக்கியபோது தனது முதல் தட்டச்சில் கோதிக் பாணியை ஏற்றுக்கொண்டார்.
15 ஆம் நூற்றாண்டில், பழைய கரோலிங்கியன் எழுத்துமுறைகள் மறுபரிசீலனை செய்யப்பட்டன. அவை விரைவு எழுத்து முறை அல்லது லிட்டர் ஆண்டிகுவா என்ற பழம்பெரும் எழுத்துமுறைகளை உருவாக்க ஊக்குவித்தன. 17 ஆம் நூற்றாண்டில் பிரான்சில் இருந்து பாடேர்ட் எழுத்துமுறை கானப்பட்டது. 18 ஆம் நூற்றாண்டு ஆங்கில எழுத்துக்களும் தங்கள் புத்தகங்கள் மூலம் ஐரோப்பா முழுவதும் மற்றும் உலகம் முழுவதிலும் பரவின.
1600 களின் நடுப்பகுதியில் பிரெஞ்சு அதிகாரிகள் பல்வேறு கைகளால் எழுதப்பட்ட ஆவணங்கள் மற்றும் பலவிதமான திறன்களைக் கொண்டு தயாரிக்கப்பட்டன. அத்தகைய பல ஆவணங்கள் புரிந்துகொள்ளுதலில் சிரமம் ஏற்படுவதாக புகார்கள் எழுந்தன.அதனடிப்படையில் அரசாங்கத்தின் சட்ட ஆவணங்களையும் மூன்று வகையாக கையெழுத்துக்களில் மட்டுமே பயன்படுத்த ஆணையிடப்பட்டது. அதாவது கூலி, ரோன்ட், (ஆங்கிலத்தில் வட்ட வடிவம் என அறியப்படுகிறது) மற்றும் ஓட்ட வகை வீச்செழுத்து சில நேரங்களில் வழக்கமாக பாஸ்தர்தா என அழைக்கப்படுகிறது.
புனித மேற்குலக வனப்பெழுத்துக்கள் சில சிறப்பு வாய்ந்த பண்புகளைக் கொண்டிருக்கும். அதாவது ஒவ்வொரு பத்தகம் அல்லது அத்தியாயங்களின் தொடக்க எழுத்து வனப்பாகவும் அதிக அலங்கார அம்சங்களையும் கலைநயத்தையும் கொண்டிருக்கும்.புதிய ஏற்பாட்டு நூலின் அலங்காரப்பக்கமானது இலக்கியம், அலங்காரங்கள் நிறைந்த விலங்குகளின் அலங்காரமான வடிவியல் சித்திரங்கள் இடம் பெற்றிருக்கும். லிண்டிஸ்பிரேன் சுவிசேஷங்கள் (715-720 AD) இதற்கான தொடக்க கால உதாரணம் ஆகும்.
சீன அல்லது இஸ்லாமிய வனப்பெழுத்து, மேற்கத்திய வனப்பெழுத்துருக்கள் கண்டிப்பான விதிகள் மற்றும் வடிவங்களைப் பயன்படுத்துவதற்குப் பயன்படுத்தப்பட்டது. தரமான எழுத்துக்கள், எழுத்துக்களுக்கிடையே சீர்மை மற்றும் ஒழுங்கமைப்பைக் கொண்டிருந்தன, பக்கத்தின் கோணங்களின் "வடிவியல்" வரிசையில். ஒவ்வொரு எழுத்துக்களும் துல்லியமான பக்கவாட்டு வீச்சு (வீழ்த்தாக்கு) வரிசையில் உள்ளன.
ஒரு தட்டச்சு போலல்லாமல் எழுத்துகளின் அளவு, பாணி மற்றும் நிறங்கள் ஆகியவற்றின் ஒழுங்கற்ற தன்மை, உள்ளடக்கம் தெளிவில்லாத இருந்தாலும், அழகியல் மதிப்பை அதிகரிக்கிறது. இன்றைய சமகால மேற்கத்திய வனப்பெழுத்துக்களின் கருப்பொருள்கள் மற்றும் மாறுபாடுகள் பல, புனித ஜான்ஸ் விவிலியத்தின் பக்கங்களில் காணப்படுகின்றன. குறிப்பாக இதற்கான நவீன உதாரணம் விவிலியத்தின் திமோதி பாட்ஸ் 'சித்தரிக்கப்பட்ட பதிப்பாகும் இதில் 360 நேர்த்தியான வனப்பெழுத்துக்கள் மற்றும் வனப்பெழுத்து அச்சு எழுத்துக்குறிகளும் கானப்படுகின்றன.
பல மேற்கத்திய பாணிகளும் ஒரே கருவிகளையும் நடைமுறைகளையும் பயன்படுத்துகின்றன, ஆனால் எழுத்துரு முறையின் தொகுப்பு மற்றும் இலக்கிய முன்னுரிமைகள் மூலம் வேறுபடுகின்றன. ஸ்லாவோனிய எழுத்துக்களுக்கு, ஸ்லாவோனிய வரலாறு மற்றும் அதன் விளைவாக உருசிய எழுத்து முறைமைகள் லத்தீன் மொழியில் இருந்து வேறுபடுகின்றன. இவை 10 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் இன்று வரை உருவானது.
வனப்டிபழுத்துக்கலையின் சீனப் பெயர் சூஃபா (shūfǎ) ஆகும். (மரபு சீனத்தில் 書法 என்பது இலக்கிய ரீதியாக “எழுதுதலின் முறைமைச் சட்டம்” என்பதாகும்) சப்பானியப் பெயர் ஷோடோ (shodō) (சப்பானிய மொழியில் 書道 என்பது “எழுதும் வழி அல்லது எழுதுதல் கொள்கை” எனப்படுகிறது), கொரிய பெயர் சியோயே (seoye) (கொரிய மொழியில் 서예/書藝 என்பது எழுதுதல் கலை என அறைியப்படுகிறது. வியட்நாமில் தூ பாப் ( Thư pháp) (வியட்நாமிய மொழியில் 書法 என்பது "கடிதங்கள் அல்லது எழுத்துக்களின் வழி" என்பதாகும்) கிழக்கு ஆசிய எழுத்துக்களின் வனப்பெழுத்து, கிழக்கு ஆசிய கலாச்சாரத்தின் முக்கியமான மற்றும் போற்றக்கூடிய ஒரு அம்சமாகும்.
அலங்காரத் தேவைகளுக்காக தமிழ் பதாதைகளில் இத்தகைய வனப்பெழுத்துக்களைப் பெரிதும் காணலாம். ஆலயங்கள் மற்றும் சமய விழாக்களில் இத்தகைய வனப்பெழுத்துக்களைக் காணலாம்.
இசுலாமிய எழுத்தணிக்கலை