davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
List of vice presidents of India

The vice president of India is the second highest constitutional office in the government of India after the president. In accordance with Article 63 of the Constitution of India, the vice president discharges the functions of the president when a contingency arises due to the resignation, removal, death, impeachment or the inability of the president to discharge their functions. They are also the ex officio chairperson of the Rajya Sabha, the upper house of the Parliament of India.
The vice president is elected by an electoral college consisting of all members of both houses of the Parliament in accordance with the system of proportional representation by means of the single transferable vote via a secret ballot conducted by the Election Commission of India. Once elected the vice president continues in office for a five-year term, but can continue in office irrespective of the expiry of the term, until a successor assumes office. They can be removed by a resolution passed by an effective majority in the Rajya Sabha. They are responsible for the protection of the rights and privileges of the members of the Council of States. They also decide whether a bill introduced in the Rajya Sabha is a financial bill. There have been 14 vice presidents since the inception of the post in 1950. The first vice president of India, Sarvepalli Radhakrishnan, took oath at Rashtrapati Bhavan on 13 May 1952. He later served as the president. Following the death of Zakir Husain in 1969, Varahagiri Venkata Giri resigned from the post of vice president to contest the presidential election and got elected. Out of 14 vice presidents, six of them later went on to become the president. Krishan Kant has been the only one to die during his tenure. M. Venkaiah Naidu is the first vice president to be born after Independent India is formed.
On 11 August 2022, Jagdeep Dhankhar took office as the vice president.
This list is numbered based on vice presidents elected after winning an Indian vice presidential election. The vice president of India does not represent any political party. The colors used in the table indicate the following:
சாந்தி எனது சாந்தி

சாந்தி எனது சாந்தி (Shanti Enathu Shanti) என்பது 1991 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த இந்தியத் தமிழ் திரைப்படமாகும். இத்திரைப்படத்தை டி ராஜேந்தர் எழுதி இயக்கித் தயாரித்தார். ராஜேந்தர் தானே படத்தின் பிரதான கதாபாத்திரத்தில் ராதாவுடன் நடித்தார். படம் 18 ஏப்ரல் 1991 அன்று வெளியிடப்பட்டது. இதில் நடித்ததற்காக சிலம்பரசன் 12வது சினிமா எக்ஸ்பிரஸ் விருதில் சிறந்த குழந்தை நட்சத்திரம் விருது வென்றார்.
இத்திரைப்படத்திற்கு டி. ராஜேந்தர் அனைத்துப் பாடல்களையும் இயற்றி இசையமைத்துள்ளார்.
சாச்சி 420

சாச்சி 420 (ஆங்கிலம்:The Trickster Aunt/Chachi 420) இது ஓர் இந்திய இந்தி மொழித் திரைப்படமாகும். கமல்ஹாசன் இயக்கத்தில் டிசம்பர் 19, 1997 ஆம் ஆண்டு வெளியானது. இத்திரைப்படத்தில் கமல்ஹாசன், தபூ, நாசர், அம்ரீஷ் புரி, ஓம் பூரி, மற்றும் பலர் நடித்துள்ளனர். மேலும் இத்திரைப்படம் நவம்பர் 10, 1996 ஆம் ஆண்டு கமல்ஹாசன், மற்றும் மீனா நடித்த அவ்வை சண்முகி என்னும் தமிழ் திரைப்படத்தின் மறுஆக்கமாகும்.
முதலில் இத்திரைப்படம் 1996 ஆம் ஆண்டு அவ்வை சண்முகி என்ற தலைப்பில் தமிழிலும், பாமனே சத்யபாமனே என தெலுங்கிலும் வெளியானது. பின்னர் 1997 ஆம் ஆண்டு இந்தியில் சாச்சி 420 என்ற பெயரில் மறுஆக்கம் செய்யப்பட்டு வெளியானது. மேலும் இத்திரைப்படத்தில் கமல்ஹாசன் அவர்களின் மகளும் நடிகையுமான சுருதி ஹாசன் சாகோ கோரி எனத் தொடங்கும் பாடலைப் பாடியுள்ளார்.
பொரி

பொரி என்பது நெல்லிலிருந்து தயாரிக்கப்படும் ஒரு உணவு திண்பண்டமாகும். இதை சாதாரணமாக வெள்ளை பொறி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. மேலும் இந்தியா மற்றும் தமிழகத்தில் பண்டிகைகளிலும், விழாக்களிலும், சிற்றுண்டியாகவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. அருணகிரிநாதரின் திருப்புகழில் விநாயகர் பூசையில் பொரி பயன்படுத்தியதாக குறிப்புகள் உள்ளன. மேலும் இதை வங்காள மொழியில் முரி, கன்னடத்தில் கள்ளெ புரி, தெலுங்கில் மரமரலு, மராத்தியில் சிர்முரே என இந்தியாவெங்கும் பல பெயர்களில் இப்பொருள் அழைக்கப்படுகிறது.
பொரி தமிழகத்தில் பண்டிகைக் காலங்களில் கடவுளுக்குப் படைக்கப்படுகிறது மேலும் பொரி உருண்டை போன்ற பலவித திண்பண்டப் பொருட்களின் தயாரிக்கவும் பயன்படுகிறது. கேரளம் மற்றும் தமிழ்நாடு ஆகிய பகுதிகளில் பிரசாதமாகவும் சில கோயில்களில் வழங்கப்படுகிறது. சபரிமலைக்கு இருமுடி கட்டிக்கொண்டு செல்லும் பக்தர்கள் சர்க்கரையுடன் பொரியும் சேர்த்து எடுத்துச் செல்கிறார்கள்.
உலகெங்கிலும் சிற்றுண்டிகளில் பொரி கலந்து உண்கிறார்கள். வட இந்தியாவில், பேல் பூரி, சாட் போன்ற கலவை உணவு வகைகளில் பொரி முக்கிய பதார்த்தமாகப் பயன்படுகிறது.
செடியிலேயே நன்கு முற்றிய நெற்கதிர்களை நீரில் சில நிமிடங்கள் ஊறவைக்கப்படுகிறது. பிறகு நீரிலிருந்து எடுத்து 8-10 மணி நேரம் உலரவைக்கப்படுகிறது. அதன் பின்னர் 190-210°செ வெப்ப நிலையில் 40-45 நிமிடங்கள் சூடான மணலுடன் சீராக வறுக்கப்படுகிறது. நெல்லின் உள்ளே அடர்ந்த மாவுப்பொருள் உள்ளது. நீரின் கொதிநிலைக்கு மேலான வெப்பத்துக்கு சுடும்போது நெல்லின் உறுதியான புறப்பொருளுக்கு உள்ளேஉயர் அழுத்த நீராவி உருவாகிறது. கூடவே மாவுப்பொருளின் மூலக்கூறுகளும் உடைந்து நீரோடு வேதி இயக்கத்தில் உருகுகிறது. இந்நிலையில் நெல் மணி வெடிக்கிறது. அப்போது உள்ளிருக்கும் மாவுப்பொருளும் புரதப்பொருளும் காற்று நிறைந்த நுரைக்கூழ்மமாகி வெளிவருகிறது. வெளிவந்த கூழ்மம் அடுத்த விநாடி குளிர்ந்து திடமாகி மொறுமொறுப்பான வெண்மையான பொரியாக மாறுகிறது. பின்னர் சலித்து மணலையும் உமியையும் நீக்கி பயன்பாட்டுக்கு வருகிறது. நவீன முறைகளில், மின்சமையற்கலங்களிலும் பொரிக்கப்படுகிறது.
புதுமண்டபம்

புதுமண்டபம் அல்லது வசந்த மண்டபம், மதுரை மாநகரில், மீனாட்சி அம்மன் கோயில் சுவாமி சன்னதி எதிரில் அமைந்துள்ளது. மதுரை மன்னர் திருமலை நாயக்கர் 1635இல் ஆண்டு தோறும் கோடைக் காலத்தில் வசந்த விழா கொண்டாடுவதற்காக புதுமண்டபத்தைக் கட்டினார். இம்மண்டபம் முற்றிலும் கல்லினால் கட்டப்பட்டுள்ளது. சிற்பிகளின் உன்னத உளி வேலைப்பாட்டினால் இம்மண்டபத்தின் சிற்பங்கள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. தமிழ்நாட்டின் சிற்ப, கட்டடக் கலைத்திறனுக்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டாக இம்மண்டபம் விளங்குகிறது.
333 அடி நீளம், 105 அடி அகலம், 25 அடி உயரம் கொண்ட புதுமண்டபத்தில் 4 வரிசைகளில் 125 தூண்கள் உள்ளன. மண்டபத்தின் நடுவில் கல்லால் ஆன வசந்த மண்டப மேடை அமைந்துள்ளது. தூண்களில் பத்திரகாளி, ஊர்த்துவ தாண்டவர், தடாதகை பிராட்டி, மீனாட்சி திருக்கல்யாணம், யாழிகள், குதிரை வீரர்கள், சூரிய சந்திரர்கள், திருவிளையாடல் புராணக் காட்சிகள், அர்த்தநாரீசுவரர், சங்கர நாராயணன், திரிபுராந்தகர், ஏகபாத மூர்த்தி, கஜசம்கார மூர்த்திகளின் சிற்பங்களும், மண்டப நடுவரிசைத் தூண்களில் மன்னர் திருமலை நாயக்கர் உள்ளிட்ட நாயக்க மன்னர்கள் மற்றும் ராணிகளின் அழகிய சிற்பங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன.இம்மண்டபத்தின் நடுவில் நாயக்க மன்னர்களின் உருவச்சிலைகள் அவர்களது மனைவியருடன் இயற்கையான தோற்றத்தைக் கொண்டுள்ளது.
புதுமண்டபத்தின் கிழக்கில் முழுமை பெறாத இராயகோபுரமும், எழுகடல் தெருவும் அமைந்துள்ளது.
சித்திரை மாத வசந்த உற்சவம் எனும் இளவேனிற்கால திருவிழாவின் போது, புதுமண்டபத்தின் நடுவில் உள்ள கல் மேடையில் மீனாட்சி அம்மனுடன் சுந்தரேஸ்வரர் எழுந்தருளி பக்தர்களுக்குக் காட்சி தருகிறார். மார்கழிமாதம் புதுமண்டபத்திற்கு மீனாட்சியம்மன் மட்டும் எண்ணெய்காப்பு உற்சவத்திற்கு எழுந்தருளுகிறார்.
370 ஆண்டுகள் பழமையும், கலைநயமிக்கதுமான புதுமண்டபம் தற்போது பொலிவிழந்து, மண்டபத்தின் தென்பகுதியில் பாத்திரக் கடைகளும், வடபகுதியில் புத்தகக் கடைகளும், பிற பகுதிகளில் ஆடைகள் தைக்கும் தையற்கலைஞர் கடைகளும் காணப்பட்டன. தற்போது அங்கிருந்த கடைகள் குன்னத்தூர் சத்திரத்தில் செயல்பட்டுவருகிறது.
பாசுக்கல் (அலகு)

பாசுக்கல் அல்லது பாஸ்கல் (Pascal) (குறியீடு Pa) என்பது அழுத்தத்தின் SI அலகு ஆகும். பாசுக்கல் என்பது ஒரு சதுர மீட்டர் பரப்பில் ஒரு நியூட்டன் எடை செயல்படும்போதுள்ள அழுத்தம் ஆகும். அதாவது ஒரு பாசுக்கல் என்பது நியூட்டன்/மீட்டர் க்குச் சமமாகும். புகழ் பெற்ற பிரான்சியக் கணித அறிஞரும், இயற்பியலாளரும், மெய்யியல் அறிஞருமான பிளேய்சு பாசுக்கல் (Blaise Pascal) நினைவாக இந்த அலகு பெயரிடப்பட்டுள்ளது.
இதே அலகு தகைவு (stress (physics)|stress), யங் கெழு அல்லது யங் எண்(Young's modulus), இழுவலிமை (tensile strength) ஆகியவற்றையும் அளக்கப் பயன்படுகிறது.
தரையில், கடல்மட்டத்தில், சீரான வளிமண்டல அழுத்தம் 101,325 பா (Pa) = 101.325 கிபா (kPa) = 1013.25 ஃகெபா (hPa) = 1013.25 மிபார் (mbar) = 760 டார் (ISO 2533) ஆகும்.
உலகெங்கிலும் வானிலையாளர்கள் (Meteorologists) வெகு காலமாக வளிமண்டல அழுத்தத்தை மில்லிபார் என்னும் அலகால் அளந்துவந்தனர். SI அலகுகள் வந்தபிறகும் இந்த மில்லிபார் அளவை பின்பற்றும் முகமாக மில்லிபாருக்கு இணையான ஃகெக்டோ-பாசுக்கல் என்னும் அலகைப் பயன்படுத்துகின்றனர். ஒரு ஃகெக்டோ பாசுக்கல் என்பது 100 பாசுக்கலுக்கு ஈடு. ஒரு மில்லிபார் என்பது 100 பாசுக்கல் ஆகும். பிற துறைகளில் கிலோபாசுக்கல் போன்ற SI அலகுகளையே பயன்படுத்துகின்றனர். குறைக்கடத்தி கருவி உருவாக்க இயலிலும், வெற்றிடத்தன்மையை (அழுத்தக் குறைவுத் தன்மையை) அளக்க பாசுக்கல் என்னும் அழுத்த அளவு பயன்படுத்தினாலும், கூடவே டார் (Torr) என்னும் அளவையும் பயன்படுத்துகின்றனர்.
முன்னாளைய சோவியத் யூனியனில் மீட்டர்-டன்-நொடி அலகுமுறையில் (mts system) பீசே (pieze) என்னும் அலகை அழுத்தத்திற்குப் பயன்படுத்தினர். அது ஒரு கிலோபாசுக்கலுக்கு ஈடு ஆகும்.
(அறிமுகத்துக்கு SI முன்னொட்டு பார்க்கவும்)
¹பூமியின் நிலப்பரப்பில்
இரத்தஅழுத்தமானி

இரத்தஅழுத்தமானி (Sphygmomanometer) என்பது இரத்த அழுத்தத்தினை அளவிடுவதற்குப் பயன்படும் கருவி ஆகும். இது நாடி அழுத்தமானி என்றும் இரத்த அழுத்த அளவி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.
இரத்த அழுத்தமானியை ஆஸ்திரிய நாட்டைச் சேர்ந்த மருத்துவர் சாமுவேல் சீக்ப்ரிட் கார்ல் ரிட்டர் வான் பாஸ்ச் 1881ஆம் ஆண்டு கண்டுபிடித்தார். சிபியோன் ரிவா-ரோக்கி 1896-ல் மிகவும் எளிதாகப் பயன்படுத்தப்படும் மானியினை அறிமுகப்படுத்தினார். 1901ஆம் ஆண்டில், முன்னோடி நரம்பியல் அறுவை சிகிச்சை நிபுணரான மருத்துவர் கார்வி குசிங், ரிவா-ரோச்சியின் இரத்தஅழுத்தமானியினை அமெரிக்காவிற்கு கொண்டு வந்து, நவீனமயமாக்கி, மருத்துவ சமூகத்தில் பிரபலப்படுத்தினார். 1905ஆம் ஆண்டில் உருசிய மருத்துவர் நிகோலாய் கொரோட்கோவ் "கொரோட்காஃப் ஒலிகள்" கண்டுபிடித்ததைத் தொடர்ந்து இதயவிரிவு அழுத்தத்தினை இரத்த அழுத்த அளவீட்டுடன் சேர்த்தபோது மேலும் முன்னேற்றம் ஏற்பட்டது. வில்லியம் ஏ. பாம் 1916-ல் பாமனோமீட்டர் வகையினைக் கண்டுபிடித்தார்.
ஒரு ஊதப்பட்ட சுற்றுப்பட்டை, ஒரு அளவிடும் அலகு (மெர்குரி மானோமீட்டர், அல்லது அனரோயிட் அளவி) மற்றும் ஊதலுக்கான ஒரு பொறிமுறையானது கைமுறையாக இயக்கப்படும் குமிழ் மற்றும் அடைப்பிதழ் அல்லது மின்சாரத்தில் இயக்கப்படும் கருவியினை ஆகியவற்றைக் கொண்டுள்ளது.
இரத்த அழுத்தமானியில் ஒரு குமிழ் குழாய் உடன் இணைந்த வெப்பநிலைமானி ஒன்றும் காணப்படுகின்றது. இந்த குமிழை அழுத்தும் போது பாதரசம் உந்தப்படுகின்றது. ஒரு அளவி எவ்வளவு பெரிதாக இருக்கும் என்பதை ஒரு பாதை காட்டுகிறது. இந்த அழுத்தமானி பாதரசத்தினைக் கொண்டு இருக்கும். இதனுடன் இணைந்த இதயத்துடிப்பு மானி மூலம் இரத்த அழுத்தத்தைக் கண்டறியப்படுகிறது.
எண்ணிம அல்லது மற்றும் சாதாரண வகையிலா என இரண்டுவித இரத்த அழுத்தமானிகள் தற்போது பயன்படுத்தப்படுகின்றன. துல்லியம் மற்றும் வசதி ஆகியவற்றில் இவை வேறுபடுகின்றன.
வத்தல் குழம்பு

சுண்டைக்காய் வற்றல் குழம்பு தென்னிந்திய உணவு வகைகளில் ஒன்று.
வாணலியில் எண்ணெய்விட்டு தனித்தனியாக வறுக்க வேண்டியதை கருகவிடாமல் வறுத்து நீர் விட்டு அரைக்கவும். புளியை 1-2 கோப்பை நீரில் ஊற வைக்கவும். அரிசி மாவு 1/2 கோப்பை நீரில் கரைக்கவும்.
வாணலியில் 4 தேக்கரண்டி எண்ணெய்விட்டு வற்றல் நிறம் மாறும் வரை வறுக்கவும். அதே வாணலியில் வற்றலோடு புளிக் கரைசல் ஊற்றி உப்பு,மஞ்சள் தூள், வெல்லம், மிளகாய் தூள்,அரிசி மாவு கரைசல் சேர்த்து 15 நிமிடம் கொதிக்கவிடவும். புளி வாசனை போனதும் வறுத்து அரைத்த மசாலாவை இட்டு கொதிக்கவிடவும். கொதியல் அடர்த்தியாகும் வரை கொதிக்கவிடவும்.
மற்றொரு வாணலியில் மீதமுள்ள எண்ணெயைவிட்டு தாளிக்க வேன்டியதை ஒன்றன் பின் ஒன்றாக இட்டு பொரிந்ததும் குழம்பில் ஊற்றவும். எண்ணெய் பிரிந்து மேலே வரும்வரை கொதிக்கவிட்டு இரக்கவும்.
சென்னை தொழில் வர்த்தக சபை

சென்னை தொழில் வர்த்தக சபை (Madras Chamber of Commerce and Industry) என்பது முன்னணி தொழில் முனைவோரால் நிர்வகிக்கப்பட்டு, தொழில்துறையினரின் தலைமையில் செயல்படும் ஒரு அரசு சார்பற்ற அமைப்பாகும். இதன் முதன்மை நோக்கம் என்பது பொருளாதாரம், வணிகம், பெருவணிகம், தொழிற்சாலை போன்றவற்றின் மீதான அரசாங்கக் கொள்கைகளில் செல்வாக்கு செலுத்துதல் ஆகும். மேலும் இது கல்வி மேம்பாடு, சுகாதாரம், உள்கட்டமைப்பு, சுற்றுச்சூழல் ஆகியவற்றிற்றின் மேம்பாட்டுக்குக்கான பணிகளிலும் ஈடுபடுகிறது.
1836 செப்டம்பர் 29 அன்று, சென்னை தொழில் வர்த்தக சபையை எட்டு தொழிலதிபர்கள் இணைந்து நிறுவினர். இதன் முதல் தலைவராக இந்தியாவின் முன்னணி தொழிலதிபரான ஜே. ஏ. அர்புத்னாட் ( J. A. Arbuthnot) இருந்தார். துவக்கத்தில் இதன் அலுவலகமானது பின்னி அண்ட் கோவிலில் தற்காலிகமாக இயங்கிவந்தது. பின்னர் 1869 ஆம் ஆண்டில் தி மெட்ராஸ் மெயில் அலுவலகத்தின் ஒரு பகுதியை குத்தகைக்கு எடுத்து முதன்முதலில் ஒரு நிரந்தர இடத்தில் அலுவலகம் செயல்படத் துவங்கியது. 1924 ஆம் ஆண்டு, மெர்கண்டைல் வங்கி அலுவலகங்களுக்கு வர்த்தக சபையின் அலுவலகம் இடமாறியது.
தென்னிந்திய தொழில் வர்த்தக சபை மற்றும் தொழிற்சாலைகள் போன்ற அமைப்புகளில், துவக்கத்தில் இருந்தே, பெரும்பாலான இந்தியர்கள் அதிக எண்ணிக்கையில் சேரவில்லை. இந்திய வணிகர்கள், சென்னை தொழில் வர்த்தக சபை போன்ற தங்களுக்கான சொந்த அமைப்புகளைத் தொடங்கினர். 1964 ஆம் ஆண்டில் முதன்முதலில் இதன் தலைவர் பதவி இந்தியருக்கு கிடைத்தது.
1900களின் முற்பகுதியில், இந்திய ரயில்வேயின் வளர்ச்சியில் இந்த அமைப்பு ஒரு முக்கிய பங்கு வகித்தது.
தென்னிந்தியத் திரைப்படத்துறை

தென்னிந்தியத் திரைப்படத்துறை (Cinema of south India) என்பது ஐந்து வெவ்வேறு திரைப்படத்துறைகள் ஒன்று சேர்ந்த கூட்டமைப்பாகும். தமிழ், கன்னடம், மலையாளம், தெலுங்கு மற்றும் துளு ஆகிய திரைப்படத் தொழில் நிறுவனங்களை ஒன்றிணைத்தது. சென்னை, பெங்களூரு, கொச்சி, ஐதராபாத்து மற்றும் மங்களூர் போன்ற நகரங்களை போன்ற நகரங்களை தலைமை இடங்களாக கொண்டு இயக்குகின்றன.
தென்னிந்திய சினிமா துவக்கத்தில் சுயமாக வளர்ச்சியடைந்தது. மேலும் தென்னிந்திய தொழில்நுட்ப வல்லுநர்கள் பிற மொழிப்படங்களில் வேலை பார்க்கும் வாய்ப்பு, வியாபாரா ரீதியிலான வெற்றி , உலகமயமாக்கல் போன்ற காரணங்களினால் தென்னிந்திய சினிமா வளர்ச்சி பெற்றது.. இதனை தென்னிந்திய திரைப்பட சம்மேளன வர்த்தக நிறுவனம் கட்டுப்படுத்துகிறது. தமிழ் மற்றும் தெலுங்குத் திரைப்படத் துறையின் வருவாய் 36% ஆகும்.
1897இல் ஐரோப்பியர் விக்டோரியா பப்ளிக் ஹால் என்ற மௌன குறும்படத்தைத் (ஊமைப்படம்) தயாரித்து சென்னையில் வெளியிட்டார். திரைப்படங்களில் கற்பனையற்ற கதாபாத்திரங்கள் இடம் பெற்றன. தினசரி நிகழ்வில் காணப்படும் புகைப்படப் பதிவுகளாக இருந்தன. மெட்ராஸ் (இன்றைய சென்னை) இல் ஊமைப்படங்களை திரையிடுவதற்காக எலக்ட்ரிக் தியேட்டர் நிறுவப்பட்டது. இது பிரிட்டன் சமூகத்தினருக்கு மிகவும் பிடித்ததாக இருந்தது. இது சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மூடப்பட்டது. தற்போது இந்த கட்டிடம் அண்ணாசாலை (மவுண்ட் ரோடு) தபால் நிலையத்தின் ஒரு பகுதியாக உள்ளது. மவுண்ட் ரோடில் லிரிக் தியேட்டர் என்ற ஒன்றும் இருந்தது. இந்த இடத்தில் ஆங்கில மேற்கத்திய இசை நிகழ்ச்சிகள், பால்ரூம் நடனங்கள், ஊமைப்படங்கள் போன்றவை வெளியிடப்பட்டன. திருச்சியில் தென்னிந்திய இரயில்வேயின் ஊழியரான சுவாமிக்கண்ணு வின்சென்ட் என்பவர், பிரெஞ்சுகாரரான டூ பாண்ட் இடம் இருந்து ஊமைப்படங்களை விலைக்கு வாங்கி ஒரு வணிக நிறுவனத்தில் காட்சிப்படுத்தினார். அவர் படங்களை வெளியிடுவதற்கான கூடாரங்களை(டென்ட்) அமைத்தார்.அவரது டென்ட் சினிமா மாநிலம் முழுவதும் பயணித்தது. எனவே மக்களிடையே மிகவும் பிரபலமடைந்தது. பிற்பாடு, அவர் டாக்கிஸ்களைத் தயாரித்தார்.
சாமிக்கண்ணு வின்சென்ட் கோயம்புத்தூரில் தென்னிந்தியாவின் முதல் சினிமாவை உருவாக்கினார். இவர் டென்ட் சினிமா என்ற முறையை உருவாக்கினார். சேலம் (மாடர்ன் தியேட்டர்ஸ் ஸ்டுடியோ) மற்றும் கோயம்புத்தூரில் (மத்திய ஸ்டூடியோ, நெப்டியூன் மற்றும் பக்ஷிராஜா) போன்ற திரைப்பட ஸ்டூடியோக்கள் கட்டப்பட்டன. சென்னையில் விஜய வாஹினி ஸ்டுடியோ மற்றும் ஜெமினி ஸ்டுடியோஸ் கட்டப்பட்டன. தென்னிந்திய மொழிகள் திரைப்படத்தின் மையமாக சென்னை விளங்கியது.
இந்திய திரைப்பட கம்பெனி லிமிட்டை நிறுவிய ஆர். நடராஜா அவர்களால் தயாரிக்கப்பட்ட கீசக வதம் (கீசகனின் அழிவு) என்பதே சென்னையின் முதலில் தயாரிக்கப்பட்ட திரைப்படமாகும்.
டிவிஎஸ் குழுமம்

டிவிஎஸ் (TVS) தனது முதன்மை தொழிலகங்களை மதுரை மற்றும் சென்னையில் கொண்டுள்ள ஓர் தென்னிந்திய பல்துறை தொழில் நிறுவனமாகும். குழுமத்திலுள்ள ஏறத்தாழ அனைத்து நிறுவனங்களுமே தனிப்பட்ட முறையில் நிறுவனர் குடும்பத்திற்கு உரிமையானவை. மிகப்பெரிய நிறுவனமான டிவிஎஸ் மோட்டார்ஸ் இந்தியாவின் முதல் மூன்று இருசக்கர வாகனங்களைத் தயாரிக்கும் நிறுவனங்களில் ஒன்றாகத் திகழ்கிறது. இருபதாம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் இதன் நிறுவனர் தி. வே. சுந்தரம் அவர்களால் மிக எளிமையாகத் தொடங்கப்பட்ட இந்த நிறுவனம் இந்தியாவின் மிகப் பெரும் தானுந்தி உறுப்புகளைத் தயாரிக்கும், வினியோகிக்கும் நிறுவனமாக வளர்ந்துள்ளது. இந்தக் குழுமத்தின் சார்வைப்பு நிறுவனமாக தி.வே.சுந்தரம் அய்யங்கார் & சன்ஸ் உள்ளது.
சிறந்த தென்னிந்தியக் கலை இயக்குநருக்கான பிலிம்பேர் விருது

சிறந்த தென்னிந்தியக் கலை இயக்குநருக்கான பிலிம்பேர் விருது என்பது பிலிம்பேர் என்ற இதழால் ஆண்டுதோறும் பிலிம்பேர் விருதுகளின் தென்னிந்தியப் பிரிவான தென்னிந்திய பிலிம்பேர் விருதுகள் பிரிவின் கீழ் வழங்கப்படும் விருதாகும். இவ்விருது தென்னிந்திய மொழித் திரைப்படங்களில் சிறப்பான செயற்கையான படப்பிடிப்பு அரங்கங்களை அமைக்கும் கலை இயக்குநருக்கு வழங்கப்படுகிறது.
ஈரோடு மாவட்டத்திலுள்ள கல்வி நிலையங்கள்

ஈரோடு மாவட்டத்திலுள்ள கல்வி நிலையங்கள் என்பது இந்தியாவின் தமிழ்நாட்டில் ஈரோடு மாவட்டத்தில் செயற்பட்டுவரும் கல்லூரிகள், பள்ளிகள் உள்ளிட்ட கல்வி நிறுவனங்களின் பட்டியலாகும்.
தென்னிந்திய பிலிம்பேர் விருதுகள்

தென்னிந்திய பிலிம்பேர் விருதுகள் என்பது பிலிம்பேர் நிறுவனத்தால் ஆண்டுதோறும் வழங்கப்படும் பிலிம்பேர் விருதுகளின் தென்னிந்திய பிரிவாகும். தென்னிந்திய மொழித் திரைப்படங்களில் சிறப்பான திறமையை வெளிப்படுத்தும் திரைப்பட கலைஞர்களுக்கு இவ்விருது வழங்கப்படுகிறது. 1953ஆவது ஆண்டில் வெளியான திரைப்படங்களுக்கு 1954ஆம் ஆண்டு முதலாக இவ்விருது வழங்கப்பட்டு வருகிறது. தொடக்க காலத்தில் தமிழ், தெலுங்கு மொழிகளுக்கு மட்டும் வழங்கப்பட்ட இவ்விருது 1967ஆம் ஆண்டு முதல் மலையாளம், மற்றும் 1970ஆம் ஆண்டு முதல் கன்னட மொழித் திரைப்படங்களுக்கும் வழங்கப்படுகிறது. ஒவ்வொரு மொழி திரைப்படத்துறைக்கும் தனித்தனியான விருதுகளும், அனைத்திற்கும் சேர்த்து பொதுவான விருதுகளும் வழங்கப்படுகின்றன. பொதுவாக இவ்விருது வழங்கும் விழாக்கள் சென்னை அல்லது ஐதராபாத்து நகரங்களில் நடைபெறுகின்றன.
இந்த விருது விழா முதன் முதலில் 1953 ஆம் ஆண்டில் பாலிவுட் பிலிம்பேர் விருதுகளுடன் இணைந்து சென்னையின் கலைவனார் அரங்கத்தில் நடைபெற்றது. பின்னர் விழா தனித்துவமான இசை அகாடமிக்கு மாற்றப்பட்டது.
1953 இல் ஆரம்பத்தில் இந்தி திரையுலகை அங்கீகரித்து விருதுகள் வழங்கப்பட்டது. பின்னர் 1963 ஆம் ஆண்டில் விருதுகளுக்காக தமிழ், தெலுங்கு, பெங்காலி மற்றும் மராத்தி மொழிகளில் சிறந்த படத்தை தேர்வு செய்து விருதுகள் வழங்கப்பட்டன, மேலும் 1966 முதல் மலையாள படங்கள் சேர்க்கப்பட்டன. கன்னடத் திரைப்படங்கள் 1969 இல் நிகழ்வின் ஒரு பகுதியாக மாறியது. 1972 ஆம் ஆண்டில் அனைத்து தென்னிந்திய படங்களிலும் சிறந்த நடிகர், சிறந்த நடிகை மற்றும் சிறந்த இயக்குநர் பிரிவுகளுக்கு விருதுகள் வழங்கப்பட்டன. சிறப்பு விருதுகளுக்கான பிரிவுகள் 1980 களில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன மற்றும் 1990 களில் சிறந்த இசை அமைப்பாளருக்கான விருது சேர்க்கப்பட்டது.
2006 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, நான்கு திரைப்படத் துறையிலும் ஒவ்வொன்றிலும் மொத்தம் 10 பிரிவுகள் உள்ளன.
கலை கங்கா

பி. கங்காதரன் (P.Gangadharan, 8 மே 1925 – 16 பிப்ரவரி 1989) என்பவர் ஓர் இந்தியத் திரைப்படக் கலை இயக்குநர், ஓவியர், உலோக சிற்பங்கள் வடிவமைப்பாளர். 1953 முதல் 1977வரை தமிழ்த் திரைப்படக் கலை இயக்குநராகப் பணியாற்றியுள்ளார்.
கலை கங்கா என்ற கங்காதரன், பச்சையப்பன் - நீலாம்பாள் இணையருக்கு மகனாக 08.05.1925 இல் நாகப்பட்டினத்தில் பிறந்தவர். பள்ளி படிப்பை நாகப்பட்டினத்தில் முடித்த பின் கும்பகோணம் அரசு நுண் கலைக் கல்லூரியில் சேர்ந்து பட்டம் பெற்றார்.
1946 ஆம் ஆண்டு ஓவியர் பாலு மற்றும் திரைப்பட இயக்குநர் டி.ஆர். ராமண்ணாவின் பரிந்துரையில் நெப்டியூன் ஸ்டுடியோவில் கலை இயக்குநராகப் பணியாற்றினார். 1953 இல் திரைப்பட இயக்குநர் டி.ஆர். ராமண்ணா இயக்கத்தில் ‘வாழப்பிறந்தவள்’ திரைப்படத்தில் கலை இயக்குநராக தனது பணியைத் தொடங்கினார். திரு. ராமண்ணாவுடன் இணைந்து பல திரைப்படங்களுக்கு பணியாற்றி உள்ளார்.
மேலும் பி. ஆர். பந்துலு, ஏ.பீம்சிங், ஸ்ரீதர், ஏ.பி. நாகராஜன், பி.மாதவன் ஆகிய திரைப்பட இயக்குநர்களின் கீழும் பணியாற்றி உள்ளார்.
1961 ஆம் ஆண்டு திரைப்பட இயக்குநர் ஸ்ரீதர் தனது நண்பர்களான கோபு, ஏ. வின்சென்ட், பி.என்.சுந்தரம் மற்றும் திருச்சி அருணாசலம் ஆகியோருடன் சித்ராலயா என்ற சொந்த தயாரிப்பு நிறுவனத்தைத் தொடங்கினார். இந்நிறுவனத்தின் சின்னத்தை வடிவமைத்தவர் கலை இயக்குநர் கங்கா. [1]
கலைக்கோவில் என்ற திரைப்படத்தை மெல்லிசை மன்னர் விஸ்வநாதனுடன் கலை இயக்குநர் கங்கா இணைந்து தயாரித்த திரைப்படம். 1980 ஆம் ஆண்டில் அவர் "ஸ்ரீ ராம பக்த ஹனுமான்" என்ற மலையாள திரைப்படத்தை இயக்கினார்."ஸ்ரீ ராம பக்த ஹனுமான்"
தென்னிந்திய திரைப்பட கலை இயக்குநர்கள் சங்கத்தில் (CADASI) 1972 ஆண்டு அதன் தலைவராகச் செயலாற்றினார்.
https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Ganga_-_souveir.pdf
https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Nenjil_oru_aalayam.jpg
https://www.dinamalar.com/malarkal/vara-malar-weekly-magazine/varamalar-arutchselvar-apnagaraj/68001
தோட்டா தரணி

தோட்டா தரணி என்பவர் ஒரு இந்திய திரைப்பட கலை இயக்குநர் மற்றும் தயாரிப்பு வடிவமைப்பாளர் ஆவார், இவர் முக்கியமாக தமிழ் , தெலுங்கு, மலையாளம் மற்றும் இந்தித் திரைப்படங்களில் பணியாற்றியுள்ளார் . 2013 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, அவர் இரண்டு தேசிய திரைப்பட விருதுகள், இரண்டு தென்னிந்திய பிலிம்பேர் விருதுகள் மற்றும் நான்கு தமிழ்நாடு மாநில திரைப்பட விருதுகளை வென்றுள்ளார். அவரது படைப்புகளில் ஓவியங்கள், சுவரோவியங்கள், காகித படத்தொகுப்புகள், மரத் தொகுப்புகள், அமைப்புகள் மற்றும் பல உள்ளன.
தோட்டா தரணி தனது தந்தைக்கு உதவி செய்யும் போது பன்னிரண்டு வயதிலிருந்தே மேடை வடிவமைப்பு கலையில் ஈடுபட்டுள்ளார். நாயகன் மற்றும் இந்தியன் படங்களில் அவர் செய்த பணிகள் அவருக்கு தேசிய திரைப்பட விருதுகளைப் பெற்றுத் தந்தன. அவரது படைப்புகளில் தெலுங்குத் திரைப்படமான அர்ஜுன், தசாவதாரம், கந்தசாமி மற்றும் லீடர் படங்களுக்கான மதுரை மீனாட்சி கோயிலின் பிரமாண்டமான தொகுப்பு பிரதி அமைக்கப்பட்டுள்ளது. தயாரிப்பு வடிவமைப்பாளராக 100 க்கும் மேற்பட்ட திரைப்படங்களில் பணியாற்றியுள்ளார், இதில் மூன்று வெளிநாட்டு தயாரிப்புகள் உள்ளன: பாண்டிச்சேரி, டெர்னியர் காம்ப்டோயர் டெஸ் இண்டெஸ் (பிரஞ்சு), அனுமன் (பிரஞ்சு) மற்றும் கிளை (இத்தாலியன்).
கலை இயக்குநராக மட்டுமல்லாமல், தோட்டா தரணி ஒரு தயாரிப்பு வடிவமைப்பாளராகவும், பல்வேறு படங்களின் கலைத்துறையிலும் பணியாற்றியுள்ளார்.
தோட்டா தரணி 1971 ஆம் ஆண்டில் சுவரோவியத்தில் பட்டயப்படிப்பை முடித்தார், பின்னர் அச்சு தயாரிப்பைப் படிக்க பிரான்ஸ் அரசாங்கத்திடம் இருந்து உதவித்தொகை வழங்கப்பட்டது. கூடுதலாக, லண்டன் மற்றும் புது தில்லியில் உள்ள ராயல் காலேஜ் ஆப் ஆர்ட் நிறுவனத்தில் இருந்து அச்சு தயாரிக்கும் படிப்புகளை முடித்தார் .
மாளவிகா சருக்கை

மாளவிகா சருக்கை (Malavika Sarukkai) பரத நாட்டியத்தில் சிறப்பு வாய்ந்த ஒரு இந்திய மரபுசார் நடனக் கலைஞா் ஆவார். இவா் 2002 ஆம் ஆண்டு சங்கீத் நாடக அகாதமி விருதினை பெற்றார். 2003 ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவின் நான்காவது உயர்ந்த இந்திய குடிமகன் விருதான பத்ம சிறீ விருதை பெற்றார்.
தென்னிந்திய மாநிலமான தமிழ்நாட்டில் 1959 ஆம் ஆண்டு இவா் பிறந்தார். கல்யாணசுந்தரம் பிள்ளை (தஞ்சாவூர் பள்ளி) மற்றும் இராசரத்தினம் (வாசுவாகூர் பள்ளி) ஆகியோாின் கீழ் பயிற்சி பெற்றார். புகழ்பெற்ற குருஸ், கெலுசரன் மஹபத்ரா மற்றும் ரமணி ரஞ்சன் ஜெனா ஆகியோாிடம் இருந்து ஒடிசி கற்றாா். மேலும், கல்யாண நாராயணனிடமிருந்து அபிநயம் கற்றுக்கொண்டார். தனது 12ஆம் வயதில் தனது முதல் நடனத்தை மும்பையில் அரங்கேற்றினார்.
இவர் இந்தியாவின் பல இடங்களிலும் மற்றும் வெளிநாடுகளில் லிங்கன் சென்டர் ஃபார் தி பெர்பார்மிங் ஆர்ட்ஸ், நியூயார்க், ஜான் எஃப். கென்னடி சென்டர் ஃபார் தி பெர்பார்மிங் ஆர்ட்ஸ் மற்றும் சிகாகோவிலும் தனது நடனத்தை நிகழ்த்தியுள்ளார். அவரது வாழ்க்கை மற்றும் பணி, இந்திய அரசாங்கத்தால் ”சமர்ப்பணம்” என்ற ஆவணப்படத்தின் மூலம் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. பிபிசி / விநெட் இன் ”டான்சிங்” என்ற தலைப்பில், ஒன்பது மணி நேர தொலைக்காட்சி ஆவணப்படத்திலும் அவர் இடம்பெற்றுள்ளார். கண்ணுக்குத் தெரியாத வரிசை - மாளவிகா சருக்கையின் கலை மூலம் பரதநாட்டியத்தை ஆராயும் கலை நிகழ்ச்சி (The Unseen Sequence – Exploring Bharatanatyam Through the Art of Malavika Sarukkai) மும்பையில் உள்ள தேசிய மையத்தில் திரையிடப்பட்ட மற்றொரு கலை ஆவணமாகும்.
மாளவிகா சருக்கை நடன வடிவமைப்பு செய்திருக்கும் ஸதிதி கதி, கிருஷ்ணா நீ போன்றவை நியூயார்கின் ஜுலியர்ட் நிகழ்த்துக் கலைகளுக்கான பள்ளிப் பாடத்திட்டத்தில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது.
2002 இல் இந்திய அரசாங்கத்தால் சங்கீத நாடக அகாதமி விருது மாளவிகா சருக்கைக்கு வழங்கப்பட்டது. அவருக்கு தமிழ்நாடு அரசின் சார்பில் கலைமாமணி பட்டம் வழங்கப்பட்டுள்ளது. மிருணாளினி சாராபாயி விருது, நிருத்யசூடாமணி பட்டம், சமஸ்கிருதி விருது மற்றும் ஹரிதாஸ் சம்மேளன விருது மியூசிக் அகாதெமியின் கலா ஆச்சர்யா விருது போன்ற பிற விருதுகளையும் பெற்றுள்ளார். 2003 ஆம் ஆண்டில், பத்மசிறீ விருது பெற்றார்.
வழக்கு எண் 18/9

வழக்கு எண் 18/9 என்பது 2012 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த தமிழ்த் திரைப்படம் ஆகும். இப் படத்தை பாலாஜி சக்திவேல் எழுதி இயக்கி உள்ளார். சமூக ஏற்றத்தாழ்வு, ஊழல், குழந்தைத் தொழிலாளர்கள், ஆபாசம், இளையோர் பிரச்சினைகள் ஆகிய சமூகச் சிக்கல்களை ஒரு காதல் கதையின் ஊடாக இப்படம் அலசுகிறது.
வழக்கு எண் 18/9 ஊடகங்கள் மத்தியில் சிறந்த வரவேற்பைப் பெற்றுள்ளது. ரைம்சு ஒப் இந்தியா பத்திரிகை இப் படத்துக்கு 4.5/5 புள்ளிகள் வழங்கியது.
எஸ். ஞானதிரவியம்

எஸ். ஞானதிரவியம் ஓர் இந்திய அரசியல்வாதியும், 17வது நாடாளுமன்ற உறுப்பினரும் ஆவார். இவர் 2019 ஆம் ஆண்டு நடந்த இந்திய மக்களவைத் தேர்தலில், திருநெல்வேலி தொகுதியிலிருந்து, திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் சார்பில் போட்டியிட்டு, இந்திய நாடாளுமன்றத்திற்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
தென்னிந்திய திருச்சபையின் திருநெல்வேலி திருமண்டலத்தின் ஆட்சி மன்ற குழு உறுப்பினராகவும், தூய யோவான் மேல்நிலைப் பள்ளியின் தாளாளராகவும் ஞானதிரவியம் இருந்து வந்தார். கடந்த நான்கு நாட்களுக்கு முன்பு தென்னிந்திய திருச்சபையின் யோவான் பள்ளி தாளாளர் பொறுப்பில் இருந்தும், ஆட்சி மன்ற குழு உறுப்பினர் பொறுப்பில் இருந்தும் ஞான திரவியம் நீக்கப்பட்டார். புதிய நிர்வாகியாக அரசு வழக்கறிஞர் அருள்மாணிக்கம் என்பவர் நியமிக்கப்பட்டார்.
இதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து யோவான் பள்ளி வளாகத்திற்கு தனது ஆதரவாளர்களுடன் சென்ற ஞானதிரவியம், புதிதாக நியமிக்கப்பட்ட நிர்வாகிகளுடன் கைகலப்பில் ஈடுபட்டனர். மேலும் பாதிரியார் காட்பிரே நோபிள், மக்களவை உறுப்பினர் ஞானதிரவியம் ஆதரவாளர்களால் கடுமையாக தாக்கப்பட்டார். பாதிக்கப்பட்ட பாதிரியார் காட்பிரே நோபிள் பாளையங்கோட்டை காவல் நிலையத்தில் புகார் அளித்தார். இது குறித்து ஆயர் பர்ணபாஸ், திமுக தலைமையிடத்தில் புகார் அளித்துள்ளார். இந்த நிலையில் ஞானதிரவியம் கட்சி கட்டுப்பாட்டை மீறி செயல்பட்டதாகவும், அதற்கு தகுந்த விளக்கத்தை ஏழு நாட்களுக்குள் அளிக்க வேண்டும், தவறினால் ஒழுங்கு நடவடைக்கை எடுக்கப்படும் என திமுக பொதுச்செயலாளர் துரைமுருகன் எச்சரிக்கை கடிதம் விடுத்துள்ளார்.
தென் இந்திய ரயில்வே சதி வழக்கு

தென் இந்திய ரயில்வே சதி வழக்கு(South Indian Railway Conspiracy Case) என்பது 1928 தென்னிந்திய ரயில்வே போராட்டத்தைத் தொடர்ந்து ஆங்கிலேய ஆட்சியாளர்களால் பொதுவுடைமைத் தலைவர்கள் மீது புணையப்பட்ட வழக்காகும்.1928ல் நாகையில் ரயில்வே தொழிலாளர் போராட்டம் நடைபெற்றது. ஆலையை திருச்சிக்கு மாற்றுவதால் ஐயாயிரம் தொழிலாளர் வேலை போகும் என்பதால் ஏற்பட்ட போராட்டம் , 10 நாட்களாக நீடித்தது.ஆங்கிலேய ஆட்சி அடக்குமுறையைக் கட்டவிழ்த்துவிட்டது. ஆங்கிலேய ஆட்சியின் உளவுத்துறை கம்யூனிஸ்ட்டுகளே இப்போராட்டத்தின் பின்னால் இருந்து இயக்குவதாகவும்; ஆட்சியைக் கவிழ்க்கும் சதியின் ஒரு பகுதி என்றும் குற்றம்சாட்டியது.பதினெட்டு நபர்கள் மீது இந்திய தண்டனைச் சட்டத்தின் பிரிவு 120- பி மற்றும் ரயில்வே சட்டத்தின் 126 மற்றும் 128 பிரிவுகளின் கீழ் கிரிமினல் சதி வழக்கு பதிவு செய்யப்பட்டது.டி.கிருஷ்ணசாமி, ம.சிங்காரவேலர், முகுந்தலால் சர்க்கார் உள்ளிட்ட பலர் கைது செய்யப்பட்டனர்.இவ்வழக்கில் லட்சுமணராவ் எனும் நீதிபதி 29 ஏப்ரல் 1929 அன்று தீர்ப்பு வழங்கினார்.கிருஷ்ணசாமி, சிங்காரவேலர், முகுந்தலால் சர்க்கார் ஆகியோருக்கு பத்தாண்டு சிறையும்; பெருமாள் என்கிற ரயில்வே தொழிலாளிக்கு ஆயுள் தண்டனை அதுவும் அந்தமான் சிறையில் எனத் தீர்ப்பாகியது.தமிழ்நாடு, சுதேசமித்திரன்,லோகோபகாரி, சுவராஜ்யா, மாத்ரூபூமி மற்றும் குடி அரசு ஆகிய தமிழ் பத்திரிக்கைகள் இத் தண்டனை மிகவும் கடுமையானது என விமர்சித்தன .
மனிஷா யாதவ்

மனிஷா யாதவ் இந்திய நாட்டு நடிகை மற்றும் மாடல் ஆவார். இவர் தமிழ் மற்றும் தெலுங்கு மொழித் திரைப்படங்களில் நடித்து வருகின்றார்.
இவர் 2012ம் ஆண்டு பாலாஜி சக்திவேல் இயக்கத்தில் வழக்கு எண் 18/9, என்ற திரைப்படத்தின் மூலம் திரையுலகில் அறிமுகமானார். அந்த திரைப்படத்துக்கு 60 வது தேசிய திரைப்பட விருதுகள், 2 வது தென்னிந்திய சர்வதேச திரைப்பட விருதுகள், தெற்காசிய திரைப்பட விருதுகள் மற்றும் 7 வது விஜய் விருதுகள் என பல விருதுகளை வென்றது. அதன் மூலம் விஜய் விருது சிறந்த அறிமுக நடிகைக்கான விருதை வென்றார். அதே ஆண்டில் துணிக துணிக என்ற தெலுங்கு திரைப்படத்தில் அறிமுகமானார்.
கூட்டுத் தொலைபேசி அழைப்பு

கூட்டுத் தொலைபேசி அழைப்பு (conference call) என்பது தொலைபேசி அழைப்பு ஒன்றை அழைப்பவர் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட நபர்களுடன் ஒரே நேரத்தில் பேசவும் அழைக்கப்பட்ட நபர்களும் பேச்சில் பங்கேற்கவும் உதவும் ஒரு முறை ஆகும். இந்தக் கூட்டு அழைப்பு அழைக்கப்பட்டவர்களும் பங்கேற்கும் படியாகவோ அல்லது அழைப்பவர் பேசுவதை மட்டும் கேட்கும் படியாகவோ தேவைக்கேற்ப வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கும். அது சில சமயம் தொலைக் கூட்ட ஒலி (ATC, Audio Tele-Conference) என்று குறிப்பிடப்படுகிறது.
கூட்டு அழைப்புகள் அழைக்கப்படுபவர்கள் அனைவரையும் அழைப்பில் இணத்துக்கொள்ளும்படி வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கும். இருப்பினும், பங்கேற்பவர்கள் தாங்களாகவே கூட்டு அழைப்பில் இணைந்து பேசவும் வாய்ப்புள்ளது. அதற்கு அவர்கள் "கான்ஃப்ரன்ஸ் பிரிட்ஜ்" (conference bridge) என்ற குறிப்பிட்ட கருவியின் மூலம் குறிப்பிட்ட தொலைபேசி எண்ணை சுழற்றி தங்களை இணைத்துக் கொள்ளலாம்.
கூட்டு அழைப்பில் பங்கேற்கும் அனைவரையும் இணைக்கும் கூட்டுப் பாலத்தை (conference bridge) செவ்வனே கவனிக்க நிறுவனங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட நபரை பயன்படுத்திக் கொள்கின்றனர். இவர் அழைப்பில் பங்கேற்பவர்களின் தொலைபேசி எண்கள் மற்றும் தபால் பெட்டி எண்கள் ஆகியவற்றை தந்து கூட்டு அழைப்பு நடத்த உதவுவார்.
மிகக் குறைவாக மூன்று வழி அழைப்புகள் (Three-way calling) என்பது அதிகப்படியான கட்டணத்தில் வீட்டு தொலைபேசிகளையோ அல்லது அலுவலகத் தொலைபேசிகளையோ இணைக்க உதவுகிறது. இந்த மூன்று வழி அழைப்பிற்கு, முதலில் அழைக்கப்பட்டவரின் எண் சுழற்றப்படுகிறது. பிறகு ஹுக் ஃப்ளாஷ் பொத்தான் (அல்லது மறு அழைப்புப் பொத்தான்) அழுத்தப்படுகிறது. பிறகு மற்றொரு நபரின் தொலைபேசி எண் சுழற்றப்படுகிறது. அந்த அழைப்பு மணி ஒலிக்கும் போதே ஃப்ளாஷ் பொத்தானை மீண்டும் அழுத்தவேண்டும். அப்பொழுதுதான் மூன்று நபர்களின் தொலைபேசிகளும் ஒன்றுடனொன்று இணைக்கப்படும். இது ஏற்கனவே இணைக்கப்பட்டுள்ள ஒரு அழைப்பிற்கு இரண்டாவது வெளிச் செல்லும் அழைப்பை அனுமதிக்கிறது.
அமில முட்டை

அமில முட்டை (acid egg) மற்றும் மாண்டேஜஸ் (montejus) (அல்லது மான்டே-ஜூஸ்) (or monte-jus) என்ற சொற்கள் சில நேரங்களில் கடினமான திரவங்களை ஒரு கொள்கலனிலிருந்து மற்றொன்றிற்கு மாற்றுவதற்காக எக்கிக்கு பதிலாக நகரும் பாகங்கள் இல்லாத சாதனத்தைக் குறிக்கவோ சில நேரங்களில் ஒன்றுக்கொன்று மாற்றாகவோ பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இந்த அமைப்பு இயங்குவதற்கான தத்துவம் என்னவென்றால், திரவத்தைக் கொண்ட ஒரு வலுவான பாத்திரம் வாயு அல்லது நீராவி மூலம் அழுத்தப்பட்டு, திரவத்தை ஒரு குழாயில் (பொதுவாக செங்குத்தாக மேல்நோக்கி) செலுத்துகிறது, இதனால் திரவமானது நகர்கிறது. திரவம் மாற்றப்படும் போது, அழுத்தமானது வெளியிடப்படுகிறது. புவிஈர்ப்பு விசையின் வழியாக அதிகமான திரவம் தங்க வைக்கப்படுகிறது. இந்த செயல்முறை சுழற்சி முறையில் இயங்குகிறது. இதே கொள்கையானது தண்ணீரை மேலே ஏறு்றுவதற்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது மற்றும் காற்று இடப்பெயர்ச்சி எக்கி அல்லது இடையறவுபட்ட எரிவாயு-தூக்கு எக்கி என்று அழைக்கப்படுகிறது, மேலும் எண்ணெய் உருவாகுமிடத்தில் இருந்து எண்ணெயை மேலே கொண்டுவருவதற்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இதன் பயன்பாடு பெரும்பாலும் நவீனமயமாக்கப்பட்ட குழாய்களால் மாற்றப்பட்டது, ஆனால் இது இன்னும் சில நேரங்களில் சிறப்புப் பணிகளுக்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது.
இது மிகவும் அரிக்கும் தன்மையுள்ள கந்தக அமிலத்தைக் கையாள குறிப்பாக வடிவமைக்கப்பட்டது, ஆனால் மற்ற அரிக்கும் தன்மையுள்ள திரவப் பொருட்களை கையாள்வதற்காகவும் நீட்டிக்கப்பட்டது. இது பாரம்பரியமாக பீங்கான் (அரிப்பை எதிர்க்கும்) கொண்டும் மற்றும் கோள வடிவிலும் (அழுத்தத்தைத் தாங்கும்) தயாரிக்கப்பட்டதால் இப்பெயரைப் பெற்றது. 3 அடி விட்டம் மற்றும் 6 அடி நீளம், 40 கன அடி அமிலம் கொண்ட ஒரு உருளை வடிவம் (அரைக்கோள முனைகளுடன்) ஸ்விண்டின் என்பவரால் விவரிக்கப்பட்டது. கொள்கையளவில், பாத்திரம் திரவத்தால் நிரப்பப்பட்ட பகுதியாகும், பின்னர் அது அழுத்தப்பட்ட காற்றின் காரணமாக உந்தி வெளியேற்றப்படுகிறது. திரவ வெளியேற்றம் மேலிருந்து ஒரு குழாய் வழியாக கிட்டத்தட்ட கப்பலின் அடிப்பகுதிக்கு செல்கிறது. அமில முட்டை காலியாகும்போது, அமுக்கி மற்றும் விநியோக குழாய் இணைப்புகள் வால்வுகளால் மூடப்பட்டு, காற்றழுத்தம் வெளியேறி, பாத்திரம் அமிலத்தால் நிரப்பப்படுகிறது. சுழற்சி மீண்டும் தொடங்கலாம்.
சர்க்கரை உற்பத்தியில் பயன்படுத்தப்படும் பிரெஞ்சு கண்டுபிடிப்பு, பகுதியளவு பதப்படுத்தப்பட்ட சர்க்கரை திரவத்தை ஒரு குழாயின் மேல் சுத்திகரிப்புக்கான அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர்த்துகிறது. எனவே "மான்டே-ஜூஸ்" அல்லது "ரைஸ் ஜூஸ்" என்று பெயர் பெற்றது. அமில முட்டை போலல்லாமல், இது பாரம்பரியமாக எஃகினால் செய்யப்பட்ட ஒரு செங்குத்து உருளை வடிவ பாத்திரத்தைக் கொண்டுள்ளது, கீழிருந்து ஒரு குழாய் மேல்நோக்கி திரும்பியுள்ளது, மேலும் அது நீராவி மூலம் அழுத்தப்படுகிறது.
Bihar drought of 1966–1967

The Bihar drought of 1966–1967 was a drought in Bihar and eastern Uttar Pradesh, India. The official death toll from starvation in the Bihar drought was about 70,000, roughly half of which occurred in the state of Bihar.
The wholesale price of food grains in Bihar had increased while there was a marginal increase in the prices in other states. The annual production of food grains had dropped in Bihar from 7.5 million tonnes in 1965–1966 to 7.2 million tonnes in 1966–1967 during the Bihar drought. There was an even sharper drop in 1966–1967 to 4.3 million tonnes. The national grain production dropped from 89.4 million tonnes in 1964–1965 to 72.3 in 1965–1966 – a 19% drop. The rise in prices of food grains caused migration and starvation, but the public distribution system, relief measures by the government, and voluntary organizations limited the impact. On a number of occasions, the Indian government sought food and grain from the United States to provide replacement for damaged crops; however, US food aid was limited by Lyndon B. Johnson in retaliation for Indian criticism on the US's role in the Vietnam War.
Achappam

An achappam ('achh' meaning mould and 'appam' meaning food made with flour) is a deep fried rose cookie made with rice flour and egg predominantly found in Kerala and other parts of South India. It is a signature Kerala snack believed to have originated from Dutch influence. It has since spread to South East Asia, where it has various local names such as kuih loyang (brass), acuan (mould), cap (stamp), bunga ros (rose flower), bunga durian (durian flower), goyang (shake), kembang loyang, dok jok (water lettuce), etc. Rose cookies are shaped like flowers, slightly sweet crunchy, and available in teashops and snack shops all around South India.
Achappam are made using patterned irons or molds to give the characteristic size, shape, and surface impression. The iron is heated to a very high temperature in oil, dipped into the batter, then re-immersed in the hot oil to create a crisp shell around the metal. The iron is lifted from the oil after the cookie separates from the iron.
Achappam batter is made from a blend of rice flour, eggs, sugar, and coconut milk.
Achappam can be eaten plain and are also commonly spiced with sesame, cumin, and cardamom.
Food portal India portal
Poornalu

Boorelu (Telugu: బూరెలు) is an Indian sweet and dumpling made of rice flour stuffed with jaggery mixed dal paste and dry fruits. It is often served hot with ghee. It is called poornam in Telangana and Andhra Pradesh. Poornam preparation follows the traditional methods common to all South Indian cuisines. Poornam Boorelu are traditionally prepared using a rice-urad dal batter, and then packed with some shredded dry fruits and channa dal mixture known as poornam and it is then deep-fried in oil until golden brown.
The first occurrence of Poornalu is not known. However it has been an integral part of the menu in most Telugu festivals and occasions. Like most other Telugu dishes, Poornalu also uses urad dal as its main ingredient since in Southern India; urad dal has long been the most commonly grown pulse.
Poornalu is mostly served after the main course and rarely as an evening snack in most Telugu households. Often Poornalu is served along with ghee to enhance its flavour. Preferably it is better consumed hot. It is made in abundance during the famous Makar Sankranti – the festival of harvest. During this time, poornalu is made exuberantly and most heartily and distributed among friends, relatives and neighbours. Poornalu is often served at weddings and other festivities. The preparation and serving of poornalu, however, undergoes minor alterations from place to place.
Poornalu is also called suyyam, seeyam, sukiyan, sugeelu or sugunta in various parts of Southern India. It is also often termed as Poornam Boorelu(Telugu: పూర్ణం బూరెలు) in Andhra Pradesh and Telangana and Poornalu(పూర్ణాలు) seems to be the shortened form of it.
Vadilal

Vadilal Industries is an Indian multinational company specializing in ice cream and frozen food products. The company was established in 1907 by Vadilal Gandhi in Ahmedabad.
In 1907, Vadilal made its first ice cream "using the traditional kothi method", with a hand-cranked machine. In 1926, it introduced its dedicated ice cream parlours, and began offering home delivery.
The brand introduced the cassata to Indian audiences in 1950. Vadilal expanded in 1985 and later introduced India's first automated ice cream candy line machinery.
In 1989, the company went public and launched its IPO. This was followed by the opening of their first ice cream plant in Bareilly, Uttar Pradesh in 1993. Two years later in 1995, they began exporting their sub-brands to over 26 countries.
In 2012, the company introduced an extrusion machine and cone-making machine.
In 2017, Vadilal unveiled a new logo accompanied by the tagline, "Dil Bole Waah Waah Waah".
Vadilal produces ice cream cones, candies, bars, ice-lollies, cups, family packs, and economy packs, in a variety of flavours. All their products are vegetarian and free of eggs.
In the 1990s, Vadilal diversified into the processed foods industry, including frozen vegetables, ready-to-eat snacks, curries, and breads for the domestic and export markets. The company received a certification in 2013 for meeting the global standards for food safety by the Bureau Veritas.
In 2011, the brand released a new range of ice creams including Flingo cones and Badabite bars, as well as a premium line of ice cream tubs called the Gourmet Premium Ice Creams.
They also introduced a Gourmet Natural Tub line in 2021, which focuses on traditional Indian dessert flavours like gulab jamun, falooda, and kesar rasmalai among others.
In 2021, Vadilal introduced Vadilal Now For Ever cafe in Ahmedabad, Gujarat.
As of 2023, the company has a network of over 125,000 dealers across India.
Pressed

Pressed is a 2011 Canadian crime drama film directed by Justin Donnelly and starring Luke Goss, Tyler Johnston, Jeffrey Ballard, and Michael Eklund. It is the debut directing project for Justin Donnelly.
Business executive Brian Parker (played by Goss) has been fired from his job at a top investment firm and is facing serious financial troubles. He decides to invest his personal money in a dangerous drug deal that may end his problems quickly. However, two young joyriders, Jesse and Sam, steal the illicit drug money. The risky situation changes lives, some of them for good.
Pressed duck

Pressed duck (French: canard à la presse, caneton à la presse, canard à la rouennaise, caneton à la rouennaise or canard au sang) is a traditional French dish. The complex dish is a specialty of Rouen and its creation attributed to an innkeeper from the city of Duclair. Since the 19th century, it has also been a specialty of the Tour d'Argent restaurant in Paris where it is formally known as the Caneton Tour d'Argent (Tour d'Argent duckling). It consists of various parts of a duck served in a sauce of its blood and bone marrow, which is extracted by way of a press. It has been considered "the height of elegance".
First, a duck (preferably young and plump) is asphyxiated to retain the blood. The duck is then partially roasted. Its liver is ground and seasoned, then the legs and breast are removed.
The remaining carcass (including other meat, bones, and skin) is then put in a specially designed press, similar to a wine press. Duck presses tend to be substantial and heavy pieces of equipment, generally made of solid brass or iron. Pressure is then applied to extract duck blood and other juices from the carcass. The extract is thickened and flavoured with the duck's liver, butter, and cognac, then combined with the breast to finish cooking.
Other ingredients that may be added to the sauce include foie gras, port wine, Madeira wine, and lemon. The breast is sliced and served with the sauce in a first serving; the legs are grilled and served as the next course.
Pressed wood

Pressed wood, also known as presswood, is any engineered wood building and furniture construction material made from wood shavings and particles, sawdust or wood fibers bonded together with an adhesive under heat and pressure. This makes it different from densified wood, which is solid wood that has been compressed to increase its strength and possibly modify other properties.
Pressed wood can also contains strips of wood veneers. Panels that are laminated from sheets of veneer are usually known as plywood.
The creation of pressed wood begins with the veneers being placed in a rotary dryer. This dryer is typically heated with steam at around 204 °C (400 °F). This process prepares the veneers for the humidifying process in which the veneers are then placed into humidification chambers. These humidification chambers have a precise moisture content.
After the veneers have been prepared, resin adhesive is applied to the top of the veneer and then rolled for equal distribution on top of the veneer. Next, another veneer with a perpendicular grain pattern is applied on top. This process is then repeated until the desired thickness of the board is met.
Once the board is at its desired thickness, the board is placed into a press, where the board is pressed and heated. This process gives pressed wood its strength advantage over other engineered wood types.
The boards are placed in a press where the press will press down on the boards with roughly 2.8 megapascals (400 psi) of pressure. At the same time, the boards will also be heated up to 149 °C (300 °F)—this heat and pressure cause the adhesive to cure, forming the finished board.
Presswood is very commonly used in the construction of houses and other buildings. Because of pressed wood's high strength and versatility, it works very well for structural constructions.
Pressed wood is a very common material used to make wooden pallets. This is because of how cheap pressed wood can be and how pallets can easily be constructed out of pressed wood.
Because of pressed wood's strength and versatility, it works very well for structural parts of furniture.
1-krone (norsk mynt)

Dagens norske 1-krone er en mynt i myntrekken som begynte med 20-kroner i 1994. Den kom i produksjon fra 1997 etter en omfattende designprosess som måtte starte om igjen helt fra skissenivå da det ble bestemt at 1-krone og 5-krone skulle ha hull i midten. Designer Ingrid Austlid Rise ved Den Kongelige Mynt på Kongsberg hadde 70 utkast til bakside på mynten som hun la frem for rådet til vurdering. Til slutt landet man på motivet fra Hylestadportalene som stod i Hylestad kirke, men som nå er på Historisk museum i Oslo. Dette egnet seg godt rundt hullet.
Denne myntrekken var designet av billedkunstneren Per Palle Storm. Den brøt med tidligere tiders formuttrykk, hvor myntenes revers (bakside) var forbeholdt riks- eller heraldiske symboler. I Storms myntrekke revolusjonerte han utformingen ved å benytte naturalistiske dyrebilder på myntenes revers. Én-kronens revers viste en hest.
Dagens norske 1-krone tilhører samme myntrekke som begynte med 20-kroner i 1994. Den kom i produksjon fra 5. september 1997 etter en omfattende designprosess som måtte starte om igjen helt fra skissenivå da det ble bestemt at 1-krone og 5-krone skulle ha hull i midten. Formgiver Ingrid Austlid Rise ved Den Kongelige Mynt på Kongsberg hadde 70 utkast til myntens bakside som hun la frem for rådet til vurdering. Til slutt landet rådet på motivet fra Hylestadportalene som stod i Hylestad kirke i Setesdal i Aust-Agder, og som i 1876 ble overlevert til oldsaksamlingen på Historisk museum i Oslo. Dette egnet seg godt rundt hullet.
Sagnet forteller at hylestadportalene stammer fra Sirdal i Vest-Agder. Sannsynligvis ble de laget omkring 1175. Portalene stod i den gamle stavkirka i Setesdal som ble revet i 1664. Medaljongrammer på høyre portalplanke inneholder motiv fra sagnet om Sigurd Fåvnesbane. Medaljongrammer var nokså vanlig i kunst fra middelalderen. På den venstre portalplanken glir motivene over i hverandre og minner mer om uttrykk som er kjent fra tekstilarbeider, deriblant Osebergteppet.
Motivet på myntens bakside (revers) er en fri gjengivelse av utskjæringer på portalene, og viser en fugl som er vendt mot venstre sittende i rankeverk. Under motivet er pregeåret som innskrift og valøren 1 KRONE i omskrift. Til høyre i rankeverket er signaturen til formgiver Ingrid Austlid Rise (IAR).
Myntens forside (advers) viser et kors som er dannet av det kronede monogrammet til Kong Harald V gjentatt tre ganger og med to parallelle linjer - som tilsvarer de to loddrette linjene i monogrambokstavene - som nederste, loddrette korsarm. Det runde midtfeltet er avgrenset av en sirkel som går slik at kronene i monogrammene er utenfor denne. Nederst står omskriften NORGE flankert av den Kongelige Mynts (fra 2003 det Norske Myntverkets) merke (hammer og bergsjern korslagt) og merket / initialene til myntdirektøren. Fra og med pregeåret 2007 er myntdirektørens initialer fjernet. Fra samme tidspunkt er myntverkets merke plassert inne i den underste stolpen (rett over R i NORGE).
50-øre

Den siste norske 50-øresmynt tilsvarte en halv norsk krone. Grafisk formgiver er Grazyna Jolanta Lindau.
Fra og med 1. mai 2012 opphørte mynten å være tvungent betalingsmiddel i Norge. Norges Bank innløste 50-øringer frem til 1. mai 2022. Norges Bank har påpekt at mynten i stor grad ble brukt som veksel i butikker, men ble samlet opp hos kunder og dermed ikke sirkulerer som en ordinær betalingsmynt. Dette medførte at Norges Bank måtte prege 50-øringer til tross for at det var nok 50-øringer i sirkulasjon. Bortfall av 50-øringen antas å gi reduserte samfunnsmessige kostnader med tanke på lager og transport, uten å gå utover effektiviteten i betalingssystemet.
Iver Fossum

Iver Tobias Rørvik Fossum (født 1996) er en norsk fotballspiller som spiller for Rosenborg.
Fossum debuterte for Strømsgodset borte mot Molde den 28. april 2013, en kamp de vant 2–1.
Den 23. desember 2015 signerte han en fireårs kontrakt med Hannover 96 for en overgangssum på 20 millioner NOK.
Den 3. februar 2025 skrev han under med Rosenborg ut 2027.
Den 29. mai 2016 fikk han sin første landskamp for Norge mot Portugal.
Den 15. november 2019 scoret han sitt første landslagsmål for Norge mot Færøyene.
Nakh

Nakh-folk (også kalt vainakh eller veinakh) er en gruppe av folkeslag i Nord-Kaukasus som snakker nakhiske språk. De omfatter tsjetsjenere, ingusjere, batsere og kistere. «Nakh» brukes synonymt med uttrykket «vainakh» (som betyr «vårt folk»), unntatt i lingvistisk sammenheng, hvor uttrykket vainakh er begrenset til språkene tsjetsjensk og ingusjisk. Selv om tsjetsjensk og ingusjisk er nær nok beslektet til å kunne anses som fjerne dialekter av samme språk, så er ikke folkeslagene nær beslektet genetisk, noe som indikerer et tilfelle av språkskifte en gang i fortiden.
Terje Formoe

Terje Falk Formoe (født Terje Formoe; 1949) er en norsk artist, låtskriver og forfatter. Han er særlig kjent for Kaptein Sabeltann, en oppdiktet sjørøverskikkelse som første gang ble presentert i en sommermusikal for barn i Kristiansand Dyrepark i 1990.
Terje Formoe ble født den 6. desember 1949 i Fredrikstad. Han er utdannet lærer. Han begynte artistkarrieren som visesanger, og den første plata kom i 1975. Han arbeidet som markeds- og underholdningssjef i Kristiansand Dyrepark fra 1984–1994. Der framførte han egne, musikalske familieforestillinger hver sommer, blant annet Vår dyreverden og sjørøvershowene med Kaptein Sabeltann fra 1990.
Terje Formoe har utgitt en rekke plater for barn, først og fremst med musikken fra forestillingene om Kaptein Sabeltann, men også Livet er toppen fra 1983 som inneholder «Juliussangen». Formoe har også laget familieforestillinga Kjell Pell Pottitskrell i 1996 og utgitt viseplata Umaskert i 2003. Mest kjent er han imidlertid for rollefiguren Kaptein Sabeltann, en skikkelse som har blitt en kommersiell suksess. Arbeidet med Sabeltann gav ham Kardemommestipendiet i 1992, og det resulterte i Spellemannprisen 1994 i klassen «barneplater» for albumet Kaptein Sabeltann og hemmeligheten i Kjuttaviga. Han ble nominert til Spellemannprisen 2014 for albumet Den blå planeten.
Terje Formoe er daglig leder og styreleder i Kaptein Sabeltann AS. Omsetningen i 2005 var på nesten 7 millioner kroner og resultatet nesten to millioner. Terje Formoe er også styremedlem i Piratprodukter AS, der han eier 51 prosent av aksjene. Piratprodukter hadde over 25 millioner kroner i omsetning i 2006.
Terje Formoe er broren til maleren Erik Formoe og faren til skuespilleren Janne Formoe. Han bor og arbeider i Kristiansand.
Lista inneholder de fleste plate-, bok- og filmutgivelsene der Terje Formoe har vært ansvarlig for musikk og manus.
Terje Formoe har utgitt en rekke LPer, kassetter og CD-er, både som musikkplater og lydbøker.
I tillegg er det blitt utgitt flere aktivitetsblader, månedsmagasiner og adventskalendere med Kaptein Sabeltann, blant annet med tegninger av Egil Nyhus og Asbjørn Tønnesen. Et månedlig Sabletann-blad med fast tegneserie kom i 2006. Tegneserien er skrevet av Dag E. Kolstad og tegnet av Arild Midthun, Asbjørn Tønnesen og Jimmy Wallin.