davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Julien Lamy

Julien Elie Lamy (born 6 November 1999) is a French professional footballer who plays as a winger for Bulgarian First League club Lokomotiv Plovdiv.
Having started his career in his native France with Brest II and Plabennec, Lamy has also played in England with Rotherham United, AFC Wimbledon and Grimsby Town.
Born in Paris, Lamy started his career in Plabennec. Later he moved to AS Brestoise, and in the 2016-17 season he played for Stade Brestois, before signing for his former club, Plabennec, in July 2017. He was released by Plabennec at the end of the 2017–18 season. During the 2018–19 season he had trials with English clubs West Bromwich Albion and Nottingham Forest. After also trialling with Rotherham United, he signed a one-year contract with the club in June 2019.
Lamy made his senior debut for Rotherham United on 8 October 2019, in the EFL Trophy. In January 2020, manager Paul Warne said Lamy had to impress whilst playing for the reserves if he wanted more first-team appearances.
On 31 January 2020, Lamy joined AFC Wimbledon on loan for the rest of the 2019–20 season. After the season, he was released by Rotherham United.
He signed for Grimsby Town on 5 February 2021, following a trial. On 12 May 2021 it was announced that he would leave Grimsby at the end of the season, following the expiry of his contract.
For the 2021–22 season, Lamy signed for Cypriot Second Division side Enosis Neon Paralimni.
In July 2023, he signed for Slovenian PrvaLiga club Celje on a contract until 2025. He moved to Mura in early 2024, before signing for Bulgarian club Lokomotiv Plovdiv in July 2024.
Knocking on wood

Knocking on wood (also phrased touching wood or touch wood) is an apotropaic tradition of literally touching, tapping, or knocking on wood, or merely stating that one is doing or intending to do so, in order to avoid "tempting fate" after making a favorable prediction or boast, or a declaration concerning one's own death or another unfavorable situation.
There are connections between ancient spirituality and trees influencing fortune. In the pre-Christian beliefs of the Germanic people, for example, three Norns send fate up into the universe through a tree. Languages descended from these people include concepts such as "knock on wood", "touch wood" or "three times wood", although only the first two expressions are in the descended English language specifically. Meanwhile, the ancient Celtic peoples also believed that the act of touching wood called on spirits or gods of the trees. Christians tie the practice to the symbolism of the wood of the cross of crucifixion. Folklore researcher Steve Roud suggests that the widespread, modern use however derives from a form of tag called "Tiggy Touchwood" in which players are safe from being tagged if they are touching wood.
Монголын Радио Спортын Холбоо

Монголын Радио Спортын Холбоо (МРСХ) нь сонирхогчийн радио холбоо, өндөр хурдны телеграф, радио сонирхогчийн чиглэл олох буюу Үнэг агналтын спортын төрлүүдийг хөгжүүлэх чиглэлээр үйл ажиллагаа явуулдаг ашгийн бус, гишүүддээ үйлчилдэг төрийн бус байгууллага юм.
МРСХ нь 1967 онд анх байгуулагдсан. Дээрх радио спортын чиглэлүүдээр улс, хотын аварга шалгаруулах болон нэрэмжит тэмцээнүүдийг уламжлал болгон явуулдаг. Мөн МРСХ-ын тамирчид тив, дэлхийн аварга шалгаруулах тэмцээнүүдэд тогтмол оролцож өндөр амжилт гаргаж байна.
Холбооны Ерөнхийлөгчөөр Д.Гарам-Очир, С.Ганбаатар, О.Шаалуу, Ч.Чадраабал, Т.Гантөмөр нар, Нарийн бичгийн даргаар Н.Хосбаяр, Ж.Батжаргал, А.Даваадорж нар амжилттай ажиллаж байв. Өнөөдөр холбооны Ерөнхийлөгчөөр Ж.Батжаргал, Нарийн бичгийн даргаар З.Бат-Эрдэнэ нар ажиллаж байна.
МРСХ нь Олон Улсын Радио Сонирхогчдын Холбоонд Монгол Улсыг албан ёсоор төлөөлдөг.
Монголын радио спортын холбоо
1914 он

(MCMXIV) Аргын тооллоор нэгэн мянга есөн зуун арвандөрөвдүгээр оны модон бар жил. Григорийн он тооллоор буюу Латинаар Анно Домини гэж тоолдог болсноос хойшхи хоёр дахь мянганы 914 дэх жил, 20-р зууны 14 дэх он, 1910-аад оны тав дахь жил. Энэ жил дэлхийн I дайн эхэлж олон улсын нөхцөл байдал тогтворгүй болсон юм.
Арванхоёрдугаар сарын 29 - Дэлхийн нэгдүгээр дайн: Сарикамиш хотод Османы эзэнт гүрэн 12,000 цэрэгтэйгээр дайрав. Хотыг хамгаалж байсан Оросын цэргүүд Османы 6,000 цэргийг устгасан байна.
Шведийн эзэн хааны дэргэдэх Нобелийн шагналын хороо энэ жил уран зохиол болон энхтайвны шагналтнуудыг тодруулахгүй байхаар шийдвэрлэжээ. Харин физикийн салбарын Нобелийн шагналыг рентген туяа ойх үзэгдлийг илрүүлснийх нь төлөө Германы эрдэмтэн Макс фон Лойе буюу Макс Теодор Феликс фон Лойед олгосон байна. Химийн салбарын Нобелийн шагналыг Америкийн эрдэмтэн Теодор Уиллиам Ричардсд химийн элементийг атомын жингээр нь англиан ялгах боломжтой гэдгийг тогтоосных нь төлөө олгожээ. Ингэснээр химийн салбарт шагнал авсан анхны Америк химич болсон юм. Энэ жилийн эрүүл мэндийн салбарын Нобелийн шагналыг Австри-Унгарын эзэнт гүрний эрдэмтэн Роберт Баранид мэдрэлийн эс эрүүл мэндэд хэрхэн нөлөөлдөг болохыг судласных нь төлөө олгожээ. Харин тэрээр энэ удаад шагналаа гардан авч чадаагүй бөгөөд бүр сүүлд 1916 онд өөрийн биеэр гардан авч байсан гэдэг. Учир нь түүнийг Австри-Унгарын эзэнт гүрэн дайны цагт шоронд хорьж байсантай холбоотой юм. Олон нийт энэ удаагийн Нобелийн шагналын хоёрыг нь буюу дийлэнхийг нь дайны эсрэг талуудаас авсанд дургүйцэж байсан ч Швед улс үүнд ямар нэгэн улстөрийн байдлаар хандаагүй гэж мэдэгдсэн байна.
List of miniature sheets from India Post

A Miniature sheet is a small group of stamps that are still attached to the sheet on which they are printed. They could be regular issues or commemorative ones as well. They could be individual designs as well with special illustrations on the sheet. Several miniature sheets have been issued by India which portrays different aspects of the nation's identity like famous personalities, important events, art and culture, history, monuments etc.
India Post issued its first miniature sheet on 14 November 1973.
René Théophile Hyacinthe Laenneg

René-Théophile-Hyacinthe Laenneg, a voe ganet d'ar 17 a viz C'hwevrer 1781 e Kemper hag a varvas d'an 13 a viz Eost 1826 e Ploare, a zo ur medisin breizhat brudet-bras abalamour m'en deus ijinet ar selaouenner pe stetoskop.
Laenneg zo mab ha mab-bihan alvokaded a vicher. E dad-kozh, Michel Alexandre Laenneg a voe maer Kemper etre 1763 ha 1765. Desket en doa brezhoneg, komz a rae mat ar yezh hag ober a rae ganti en e lizheroù pa skrive d'e dad.
Pa voe marvet e vamm e 1786 gant an dorzhellegezh, e yeas lerc’h-ouzh-lerc’h da chom da di un eontr a oa person en Eliant, ha da di un eontr all, Guillaume François Laenneg a oa medisin, kelenner ha rener er skol vedisinerezh ha rektor Skol-veur Naoned.
Laenneg, war skouer e eontr, a grogas d'ober e studioù medisin. E 1800 e reas e studioù dindan renerezh Corvisart en hôpital de la Charité e Pariz. Dont reas da vezañ doktor war ar medisinerezh e 1804. War-lerc’h e pleustras ar gorfadurezh kleñvedel gant Gaspard Laurent Bayle. Studiañ a reas ar c'hleñvedoù diwar ar gloazioù lezet e-barzh ar c’horfoù-marv ha dreist-holl kaletadur an avu.
E 1816 e voe anvet en ospital Necker. Dedennet e oa gant ar c’hleñvedoù skevent hag arnodiñ a rae war yec’hed e glañvourien en ur implijout teknik an tosañ skignet gant Corvisart. Talvezout a rae an teknik-se da selaou an trouz graet gant un organ pa veze skoet tro-war-dro dezhañ a-daoligoù gant ar bizied. Evit ober an dra-se gant aez ez ijinas ar stetoskop. Da gentañ e oa ur gorzenn baper, a oa bet gwellaet gantañ. Sevel a reas un doare nevez a dalveze da zielfennañ trouzioù diabarzh ar c’horf a zeue eus gloazioù korfadurezhel, ar pezh a voe talvoudus dreist-holl evit diagnostikañ ar c'hleñvedoù analañ evel an dorzhellegezh. E 1819 ez embannas e levr meur Selaou dre hanterouriezh, ma renkas trouzioù ar brusk. E 1822 e voe titlet e kador vedisinerezh pleustrek e Collège de France.
E-pad un endervezh eus miz Here e tremenas dirak Palez al Louvre. Edo bugale o c’hoari war ar porzh, e-touez atredoù. Ur bugel a oa o skrabat penn un treust hir gant beg ur spilhenn. En tu all d’an treust e oa bugale o selaou an trouzioù, boutañ a raent an eil war egile evit selaou ha c’hoarzhin a raent eus an dra-se. Chom a reas a-sav dirak ar vugale a oa o reiñ dezhañ ar respont d’ar gudenn a glaske diskoulmañ abaoe pell.
Un deiz e voe galvet war-dro ur plac’h hag a oa klañv gant he c’halon ha goulenn a reas ur follenn paper. Hag eñ da rollañ anezhi evit ober ur seurt korzenn. Hag eñ da lakaat un tu war bruched ar glañvourez hag an tu all tost d’e skouarn. Klevout a rae mat war un dro trouz ar galon ha hini an alanañ. Ijinet en doa ar selaouennerezh.
Dindan 22 viz en doa Laenneg dizoloet kement tra a denne d’ar semiologiezh-skevent hag evel-se en doa graet ar medisinerezh ur pezh mell lamm war-raok.
Koulskoude e kouezhas klañv, eñ ivez, gant an dorzhellegezh. Mont a reas d’ober e annez d’e vaner e Kerlouarneg e Ploare, e-kichen Douarnenez, ma varvas d’an 13 a viz Eost 1826, d’an oad a 45 bloaz.
Hippokrates

Hippokrates Kos pe Hippokrates (henc'hresianeg: Ἱπποκράτης Hippokrátēs), ganet war-dro -460 en enez Kos, da vare Kantved Perikles, ha marvet war-dro -370 e Larissa, a oa ur mezeg en Henc'hres. Gwelet e vez evel ur mezeg eus ar re vrasañ en istor ar vezegiezh. Kinniget eo evel tad mezegiezh broioù ar c'hornôg abalamour d'ar pezh en deus degaset d'an danvez-mañ evel diazezer ar Skol vezegiezh hipokratek. Ar skol-mañ a dreuzfurmas a-grenn ar vezegiezh en Henc'hres, oc'h ober anezhi un danvez a-ziforc'h, disheñvel diouzh an danvezioù all a veze liammet outi da gustum (teürgiezh ha prederouriezh peurgetket), hag ur vicher wirion.
Koulskoude e vez mesket alies oberoù saverien ar C'horpus hag implijerien ar vezegiezh hipokratek, ha re Hippokrates e-unan. Anavezout a reer nebeut-kenañ eus ar pezh en deus soñjet, graet ha skrivet Hippokrates. Lod a ra ivez kentañ mezeg an istor eus Imhotep eus Henegipt. Taolennet e vez Hippokrates peurliesañ evel skouer ar vezeien. Krediñ a reer en dije lakaet studi reizhadek ar vezegiezh klinik d'ober araokadennoù bras, o tiverrañ anaoudegezh ar skolioù mezegiezh a oa bet en e raok, hag o kemenn doareoù ober divezel d'ar vezeien er C'horpus hipokratek hag en oberennoù all.
A-du emañ an istorourien da lâret e oa ganet Hippocrates war-dro 460 kt JK en enez Kos, en Henc'hres. Ur mezeg hag ur c'helenner brudet e voe.
Titouroù all diwar-benn e vuhez n'int ket asur. Soranos Efesos, ur ginekologour gresian eus an eil kantved a voe kentañ buhezskriver Hippokrates, ha mammenn bennañ an titouroù hon eus diwar-benn ar mezeg brudet eo e zanevelloù. Titouroù all zo deut betek ennomp a-drugarez da skridoù Aristoteles, skrivet er IV kantved kt JK, eus ar Souda skrivet en X kantved goude JK ha da oberennoù Yann Tzetzes savet en XII kantved goude JK. Daou vab Hippokrates, Thessalos ha Drakon, hag e vab-kaer, Polybios, a voe e ziskibled. Hervez Galenos, ur medisin gresian en deus bevet diwezhatoc'h, e oa Polybios warlerc'hiad gwirion Hippokrates. Drakon ha Thessalos o doe pep a vab anvet Hippokrates, ar pezh a c'hell lakaat unan da faziañ. Mervel a reas Hippokrates war-dro 370 kent JK.
Hervez Soranos e oa Herakleides, ur medisin, a oa tad Hippokrates. Praksitela, merc'h Tizane, e oa e vamm. Soranos a lavar ivez e teskas Hippokrates ar vezegiezh gant e dad hag e dad-kozh, hag e studias danvezioù all gant Demokritos ha Gorgias. Mont a reas Hippokrates war ar studi en asklepieion Kos moarvat, ha kentelioù en doe digant Herodikos, ur mezeg eus Trakia. Ar meneg nemetañ zo graet eus Hippokrates en e amzer a gaver e diviz Platon, Protagoras, ma teskriv Hippokrates evel "Hippokrates Kos, an Asklepiad". Hippokrates a labouras evel mezeg hag a gelennas a-hed e vuhez. Beajiñ a reas ken pell ha Thessalia, Trakia, ha Mor Marmara. Aet e vije da anaon e Larissa moarvat da 83 pe 90 vloaz, daoust ma lavar skrivagnerien zo e vevas pelloc'h evit 100 vloaz.
Levr Ruz Hergest

Levr Ruz Hergest, pe Llyfr Coch Hergest hervez ar c'hembraeg, zo un dornskrid krenngembraek, skrivet war-dro 1350 hervez lod, etre 1382-1410 gouez da lod all, hag unan eus div vammenn ar Mabinogi. Komz-plaen koulz ha barzhoniezh zo ennañ.
Dont a ra anv an dornskrid eus liv ar c'hein anezhañ, e lêr ruz, hag eus Plas Hergest, e Herefordshire a oa e Marz Kembre gwechall gozh. Miret eo en Oxford, el Levraoueg vodleian, evit ar Jesus College (Oxford) (MS 111). Profet e oa bet gant Thomas Wilkins en 1701. Unan eus an dornskriverien e vije bet Hywel Fychan fab Hywel Goch eus Buellt. Gouzout a reer en doa labouret evit Hopcyn ap Tomas ab Einion (war-dro 1330 - goude 1403) eus Ynysforgan, Abertawe, ha marteze eo evit hennezh e oa an dornskrid.
Kleñved Alzheimer

Kleñved Alzheimer a zo ur c'hleñved neurologel anvet adal ar medisin Alois Alzheimer hag a voe dizoloer ar c'hleñved e 1906. Kleñved Alzheimer a grog sioul met gant red an amzer a ya war washaat. An azon diazez a zo da gaout kudennoù o klask eñvoriñ darvoudoù a-nevez (koll ar memor a-nevez).
Gant ma gendalc'h ar c'hleñved da vont war-raok, an azonioù a 'hell mont etrezek kudennoù gant ar gaoz, kudennoù dihenchañ (aes da vezañ kollet), cheñchamantoù tem-spered bliv, koll al luskadur, koll an nerzh d'ober war e dro e-unan ha kudennoù emzalc'h.
Er bloavezh 2015, e oa tro 48 milion a dud dre ar bed tapet gant ar c'hleñved. An darn anezho a zo oadet a-us da 65 bloaz.
Kenneth E. Stager

Kenneth E. Stager, bet ganet d'an 28 a viz Genver 1915 en Uniontown (Pennsylvania, Stadoù-Unanet Amerika) hag aet da Anaon d'an 13 a viz Mae 2009 e West Los Angeles (Kalifornia, SUA), a oa un evnoniour stadunanat.
Lakaet e voe da Mirour Mirdi istor naturel kontelezh Los Angeles (Natural History Museum of Los Angeles County).
Nationalsozialistischer Untergrund

An Nationalsozialistischer Untergrund (Broadelour-sokialour kuzh) a oa ur strollad sponterien nevez-nazi alaman a voe flastret e 2011. An NSU a zo bet brudet dre e izili Uwe Mundlos, Uwe Böhnhardt ha Beate Zschäpe, hag a oa bet o vevañ kuzh asambles gant falspaperioù. Etre 100 ha 150 den zo bet liammet ouzh ar strollad sponterezh neveznazi, p'o deus roet harp d'an triad kuzhet e-pad un dek vloaz bennak. An harperien o devoa kuzhet anezho, roet armoù ha falspaperioù, roet goudor hag arc'hant dreist-holl.
An NSU a oa disheñvel diouzh darn eus ar strolladoù sponterien all rak ne glaske ket bezañ brudet. Ar strollad sponterien a oa bet kavet gant poliserien Alamagn ur wech marvet Böhnhardt ha Mundlos, hag harzet Zschäpe nebeut amzer goude. Diaes eo gouzout resis petra eo an holl dorfedoù sevenet gant an Nationalsozialistischer Untergrund. Betek-henn e soñer eo bet graet an torfedoù-mañ ganto : muntr 9 den, Turked, Gresianed ha Kurded etre an 9 a viz Gwengolo 2000 hag ar 6 a viz Ebrel 2006, muntr ur boliserez, bombezadenn Nürnberg e 1999, bombezadennoù Kologn e 2001 ha 2004, un heuliad 14 laeroñsi e tiez-bank. Hervez prokulor meur Alamagn ar mare e oa an NSU "ur strollad eus an tu dehoù pellañ mennet gant ar c'hoant da lazhañ estrañjourien, ha keodedourien gant orinoù estren"
Douarbolitikerezh

An douarbolitikerezh a zo ur skiant, e-touez skiantoù an Den, savet er XX kantved evit studiañ an etreober a gaver etre an douaroniezh hag ar politikerezh. An istor hag ar skiantoù kevredigezhel a zegas o savboentoù koulz ha div lodenn an douaroniezh, an douaroniezh fizikel hag douaroniezh an Den. Ur preder war ar galloudoù politikel diazezet war an tiriadoù eo da gentañ holl. Eus ganedigezhioù, kreskidigezhioù ha marvioù ar riezoù hag an impalaeriezhioù e vez kaoz peurvuiañ, da lavaret eo eus petra a ro pouez dezho ha petra a c'hell lakaat anezho da goll o galloud pe da vont da get. Studiañ an eskemmoù sevenadurel hag armerzhel eo ur poent bras ivez.
Ijinet eo bet an termen gant an douaroniour svedat, Rudolph Kjellén, e dibenn an XIX kantved. E 1904 ec'h embannas ar Breizhveuriad Hallford John Mackinder un deorienn war vartezeadenn ar Galonvro (Heartland e saozneg). Ma’n em stailhfe ur riez e-kreiz ur c'hevandir a c'hellfe bevañ hep beli war ar mor ha chom trec'h war ar riezoù all. Er c'hontrol, an Amerikan, Alfred Thayer Mahan a bouezas war ar galloud war vor (sea power) hag o deus bet koulz Breizh-Veur en XIX kantved hag ar Stadoù-Unanet er c'hantved war-lerc'h.
Pa ziskenner eus an dachenn gevandirel betek ar perzhioù douaroniel ha denel a gaver e-barzh ar riezoù hag ar broioù, e veneger alies :
Pa vez kavet hentoù nevez pe doareoù nevez evit en em dilerc'hiañ e c'hell kêrioù ha riezoù bras koll o birvidigezh. Da skouer p'o doa kavet an Europiz an hent war vor evit mont da Sufrika ha d'ar Reter pellañ eo bet diskaret ment ha pouez Tombouctou ha Samarkand e dibenn ar Grennamzer. Dre ma oa aesoc'h mont war bigi eget war an hentoù douar e veze ur pouez bras d'ar stêrioù a oa bageüs. War riblennoù ar stêrioù hirañ e kaved meur a riez galloudus. Ar skouerioù koshañ a zo re ar riezoù an Henamzer uhel koulz e Mezopotamia (stêrioù Eufrat ha Tigr) hag e Egipt (stêr Nil).
Gounezerezh an ed a zo unan eus an oberezhioù a rastell ar muiañ arc'hant p'eo ar bara hag ar c'hrampouezh ur boued priziet-dreist. Pinvidigezh Egipt kozh, galloud Rusia pa oa Ukraina dindan he beli, galloud armerzhel ar Stadoù-Unanet tennet diouzh ar gounezerezh divent diorroet en o flaenennoù meur a zo faktoù istorel eus ar re bouezusañ en Istor. E lodennoù ar bed m'eo gounezet boued diaezez all (maiz pe riz) e weler riezoù staliet o c'halloud war kontroll kouerien rediet da broduiñ war gorreadoù bras (sevenadurioù rakkoulmel e Suamerika ha sevenadurioù Gevred Azia. Renet eo ar gounezerezh gant an hin hag an dour. Un hin mat ha dourioù a ra ur riez pinvidik.
Un aradennad venezioù a zo a-bouez-kenañ :
Selaouenner

Ur selaouenner zo ur benveg implijet e mezegiezh, evit ar selaouennerezh, da lâret eo da selaou trouzioù diabarzh korf an dud.
Ijinet e oa ar selaouenner e 1816 e Bro-C'hall, gant ar mezeg Rene Laenneg. Ne oa anezhañ d'ar c'houlz-se nemet un dornad paperennnoù ruilhet a dalveze da bellaat skouarn ar medisin diouzh bruched ar c'hlañvour abalamour da zoujañ d'e elevez. Krouiñ a reas e-giz-se ar selaouennerezh dieeun, a eneber ouzh ar selaouennerezh war-eeun ma lakaer ar skouarn ouzh askre ar c'hlañvour. Taolenniñ a reas e venveg dre skrid evit ar wezh kentañ d'an 8 a viz Meurzh 1817. Laenneg a savas un nebeud skouerennoù e prenn goude se. Ur doare founilh a zastume trouzioù ar c'horf, kaset goude betek ur selouell e penn all ar benveg.
Gwellaet e oa ar patrom war-dro 1830 gant Pierre Piorry a ijinas ur pezh en olifant da lakaat penn ar benveg da glotañ gwelloc'h gant toull skouarn ar selaouer. Er memes mare, un duellenn hebleg a stage ar "founilh" ouzh ar selaouell. Patrom ar benveg dibleg avat a vo implijet e-pad un nebeud dekvloaziadoù c'hoazh.
Ijinet e voe ur selaouenner gant div selaouell (evit an div skouarn) kerkent ha 1829 met ne voe savet nemet e 1851. An duvelenn a oa kaoutchoug met re vresk e oa ha ret e oa dilezel ar c'hentañ patrom-se. Un eil patrom a oa savet en 1852 gant tuellennoù metalek.
War-dro 1870 e oa ijinet selaouennerioù diforc'hat : daou founilh, savet e penn pep a duellenn a gase d'ur selaouell evit pep skouarn. A-drugarez d'ar benveg-se e c'halle ar vezeien keñveriañ ar pezh a glevent e daou lec'h disheñvel.
Un nebeud kemmoù dister a oa degaset ken a ijinas Rappaport ha Sprague, er bloavezhioù 1940, ur benveg nevez berr ha pounner gant tuellennoù kaoutchoug hag ur "founilh" doubl a c'haller treiñ, evit selaou ar reizhad analañ gant un tu ha reizhad ar galon hag ar gwazhied diouzh an tu all.
E 1961 e oa ijinet gant an aotrou mezeg David Littmann, ur c'helenner eus Skol Vezegiezh Harvard, ar selaouenner a-vremañ, kalz skañvoc'h hag a roe an tu da selaou kalz gwelloc'h trouzioù diabarzh ar c'horf.
Deiziataer ijinadennoù Mab-den

Ur renabl eus an ijinadennoù en urzh an amzer a vo kavet war ar bajenn-mañ.
Notenn : Alies e vez tabut en-dro da zeiziad krouiñ an ijinadennoù. C'hoarvezout a ra d'an traoù bezañ bet ijinet gant tud disheñvel e-tro an hevelep mare pe, a-wechoù, bezañ bet rakijinet en un doare bennak a-raok bezañ gwellaet ha lakaet da dalvezout da vat gant un den all bloavezhioù war-lerc'h. Pa sav amjestregezh a-zivout an deiziadoù ez eus bet divizet lakaat amañ deiziad implij pleustrek kentañ an ijinadenn.
=== V milved kt JK
List of British innovations and discoveries

The following is a list and timeline of innovations as well as inventions and discoveries that involved British people or the United Kingdom including the predecessor states before the Treaty of Union in 1707, the Kingdom of England and the Kingdom of Scotland. This list covers, but is not limited to, innovation and invention in the mechanical, electronic, and industrial fields, as well as medicine, military devices and theory, artistic and scientific discovery and innovation, and ideas in religion and ethics, and disgrace.
Factors that historians note spurred innovation and discovery include the 17th century Scientific Revolution and the 18th/19th century Industrial Revolution. Another possible influence is the British patent system which had medieval origins and was codified with the Patent Law Amendment Act 1852 (15 & 16 Vict. c. 83).
1761
1816

1816 (MDCCCXVI) was a leap year starting on Monday of the Gregorian calendar and a leap year starting on Saturday of the Julian calendar, the 1816th year of the Common Era (CE) and Anno Domini (AD) designations, the 816th year of the 2nd millennium, the 16th year of the 19th century, and the 7th year of the 1810s decade. As of the start of 1816, the Gregorian calendar was 12 days ahead of the Julian calendar, which remained in localized use until 1923.
This year was known as the Year Without a Summer, because of low temperatures in the Northern Hemisphere, possibly the result of the 1815 eruption of Mount Tambora in Indonesia, causing severe global cooling, catastrophic in some locations.
1826

1826 (MDCCCXXVI) was a common year starting on Sunday of the Gregorian calendar and a common year starting on Friday of the Julian calendar, the 1826th year of the Common Era (CE) and Anno Domini (AD) designations, the 826th year of the 2nd millennium, the 26th year of the 19th century, and the 7th year of the 1820s decade. As of the start of 1826, the Gregorian calendar was 12 days ahead of the Julian calendar, which remained in localized use until 1923.
1781

1781 (MDCCLXXXI) was a common year starting on Monday of the Gregorian calendar and a common year starting on Friday of the Julian calendar, the 1781st year of the Common Era (CE) and Anno Domini (AD) designations, the 781st year of the 2nd millennium, the 81st year of the 18th century, and the 2nd year of the 1780s decade. As of the start of 1781, the Gregorian calendar was 11 days ahead of the Julian calendar, which remained in localized use until 1923.
Maurice Dallimore

Maurice Albert Dallimore (23 June 1912 – 20 February 1973) was an English actor who lived and worked mostly in the United States. Most noted for portraying proper British character roles, he appeared as a regular or recurring character on many TV shows which included such series as 77 Sunset Strip, The Jack Benny Show, the ABC-TV series Honey West, McHale's Navy, the ABC-TV series Batman, where he appeared as Superintendent Watson, I Dream of Jeannie, The Monkees and Fair Exchange. He appeared in an episode of The Tab Hunter Show in 1961. In 1965, he appeared on Petticoat Junction, playing Faversham in the episode "The Butler Did It". He also appeared in an episode of the Rifleman.
Dallimore died in Hollywood, California on 20 February 1973, of Laennec's cirrhosis. He was 60 years old. Maurice married Gertrude Bernice Larson 1909-1970 on 2 June 1961 in Middlebury Connecticut. She was the daughter of Andrew Larson 1876-1937 and Sarah Bryan 1878-1947.
John French (physician)

John French (1616–1657) was an English physician known for his contributions to chemistry (in particular, distillation) as well as for his English translations of Latin and German works.
He was born in 1616 at Broughton, near Banbury, Oxfordshire. He obtained a B.A. degree from Oxford University in 1637 and an M.A. in 1640, qualifying as a physician with an MD in 1648. He died in 1657 near Boulogne while serving as a physician to the English army. He left a widow, Mary, and a son, John.
He lived at a time when the new science of chemistry was developing from alchemy and was an enthusiast for its application to medicine. He was known for his extensive knowledge of chemistry and was respected by scientists of the time such as Robert Boyle.
John French is chiefly remembered for publishing in 1651 The Art of Distillation, a detailed handbook of knowledge and practice at the time, said to be possibly the earliest definitive book on distillation. However, it has been claimed that much of it was a translation of an earlier (1500) German text by Hieronymus Brunschwig.
John French was also the translator of Three Books of Occult Philosophy in 1651 (original: De Occulta Philosophia libri tres by Heinrich Cornelius Agrippa, although he was only identified as J.F. in that work. All other English translations of the book available have been merely edited versions of his work.
Beau's lines

Beau's lines are deep grooved lines that run from side to side on the fingernail or the toenail. They may look like indentations or ridges in the nail plate.
This condition of the nail was named by a French physician, Joseph Honoré Simon Beau (1806–1865), who first described it in 1846.
Beau's lines are horizontal, going across the nailline, and should not be confused with vertical ridges going from the bottom (cuticle) of the nail out to the fingertip. These vertical lines are usually a natural consequence of aging and are harmless.
Beau's lines should also be distinguished from Muehrcke's lines of the fingernails. While Beau's lines are actual ridges and indentations in the nail plate, Muehrcke lines are areas of hypopigmentation without palpable ridges; they affect the underlying nail bed, and not the nail itself. Beau's lines should also be distinguished from Mees' lines of the fingernails, which are areas of discoloration in the nail plate.
As the nail grows out, the ridge in the nail can be seen to move upwards until it reaches the fingertip. When it reaches this point the fingertips can become sore for a few days as the nail bed is exposed by the misshapen nail.
There are several causes of Beau's lines. It is believed that there is a temporary cessation of cell division in the nail matrix. This may be caused by an infection or problem in the nail fold, where the nail begins to form, or it may be caused by an injury to that area. Some other reasons for these lines include trauma, coronary occlusion, hypocalcaemia, and skin disease. They may be a sign of systemic disease, or may also be caused by an illness of the body, as well as drugs used in chemotherapy, or malnutrition. Beau's lines can also be seen one to two months after the onset of fever in children with Kawasaki disease. Conditions also associated with Beau's lines include uncontrolled diabetes and peripheral vascular disease, as well as illnesses associated with a high fever, such as scarlet fever, measles, mumps and pneumonia. Beau's lines can also be a sign of zinc deficiency.
A researcher found Beau's lines in the fingernails of two of six divers following a deep saturation dive to a pressure equal to 305 metres (1,001 ft) of sea water, and in six of six divers following a similar dive to 335 metres (1,099 ft). They have also been seen in Ötzi the Iceman.
Human nails grow at a rate which varies with many factors: age, the specific digit, as well as nutrition. However, typically in healthy populations fingernails grow at about 0.1 mm/day and toenails at about 0.05 mm/day.
Jean Rey (physician)

Jean Rey (French pronunciation: [ʒɑ̃ ʁɛ]; c. 1583 – c. 1645) or (in English) John Rey was a French physician and chemist.
Born in Le Bugue, in the Périgord (Dordogne département), he studied medicine at the University of Montpellier. He practised medicine in his native town and corresponded with René Descartes and Marin Mersenne.
He discovered that the weight of lead and tin increases when they are calcinated, and attributed this phenomenon to the weight of air, which he believed to become denser when heated (Essays, 1630). He explained the greater weight of calcinated lead and tin by supposing that calcination involves the incorporation of air in the metal. This hypothesis would later be confirmed by Antoine Lavoisier, over a century later in 1789.
His discovery of the weight of air also made possible the invention of the barometer by Evangelista Torricelli in 1643. He also developed a device called a "Thermoscope", a precursor of the thermometer.
Jean Rey died in Le Bugue, where he had lived all his life. The exact date of his death is disputed.
Tahu bacem

Tempe Tahu Bacem inggih punika salah satunggaling tetedhan tradhisional ingkang bahanipun saking tempe lan tahu ingkang caranipun masak kanthi dipunbacem. Anggènipun mbacem tahu saha témpé kanthi dipungodhog ing toya ingkang sampun dipunsukani gula jawa saha uyah.
Bacem

Bacem minangka panganan saka laladan Jawa Tengah pérangan wétan (Mataraman). Sejatiné bacem iku kalebu ngolahpangan kanggo ngawètke bahan. Bahan kang racaké dianggo ya iku tempe lan tahu. Bacem tèmpé lan tahu biyasa dipangan nalika anget lan ngganggo sega. Ing laladan Kaliurang,Yogyakarta diarani jadah bacem, ya iku jadah/uli kang disuguhké bareng karo tèmpé lan tahu bacem.
Témpé bacem

Témpé bacem ya iku panganan olahan kang saka bahan dhasar témpé. Témpé bacem iki panganan khas saka Indonésia. Cara nggawé témpé bacem kalebu gampang lan murah. Bahan kang dianggo ngolah témpé bacem ya iku témpé, gula abang, brambang, bawang putih, ketumbar, lan godhong salam. Biyasané témpé bacem rasané legi lan magel. Témpé bacem racaké dijodhoké karo tahu bacem. Loro panganan iki énak dipangan nganggo sayur nalika panas, nanging iya bisa mung dadi lawuh karo sega.
Dhubu

Dubu (豆腐, 두부) yaiku sajenis tahu ing Korea. Korea nggunakaké tahu kanggo gawé macem-macem jinis olahan .
Rujukan tahu paling awal ing Korea bisa ditemokaké ing Rekaman Mogeun ( Mogeunjip ) sing ditulis Yi Saek (jeneng pena Mogeun, 1328-1396) sajrone Dinasti Goryeo (938-1392). Ing sajroning puisi, Yi Saek nyritakaké tahu éca sing wis digawé.
Pitunjuk liyané ditulis babagan cara olah tahu korea ing Yangchonjip dening Gwon Geun lan Heo Gyun (1569-1618), salah sawijine panulis Dinasti Joseon sing nulis artikel ing Domundaejak babagan lemes saka rasa ora nyenengaké sing didol para bakul ing njaba Gerbang Changui . Cathetan ing Sejongsillok ( Rekaman Pemerintah King Sejong ) nyebutaké manawa Kaisar Ming muji kenikmatan tahu ing Joseon lan wong wadon iku apik kanggo olah panganan sing enak.
Cathetan sejarah nuduhaké manawa teknik nggawé tahu dikenal saka tlatah China menyang Korea nalika Dinasti Goryeo wiwit abad kaping-10. Mung saka Korea sing dikenalaké menyang Jepang . Titik Korea nduwe tékstur antara tahu Cina lan Jepang, ora angel utawa alus. Wong Jepang ngenalaké pirang-pirang jinis tahu ing Korea sajrone pendudukan Jepang ing Korea (1910-1945).
Sundubu dipangan karo kecap lan bumbu pedhes nalika ngombe makgeolli .
Salah sawijining papan panggonan tradisional sing kondhang ing Korea yaiku Desa Chodang ing Provinsi Gangwon . Ing Chodang, tahu diolah nganggo banyu sagara saka ambané 3 meter ing ngisor pasir. Sejarah Chodang tahu asale saka panémuan musim semi ing 1500-an dening Heo Yeop, pegawai negeri sipil Joseon sing uga adhine Heo Nanseolheon . Sawise ngrasakaké rasa nyenengaké banyu Heo Yeop banjur digunakaké kanggo nggawé tahu. Dheweke nambahaké banyu sagara kanggo proses penebalan. Tahu sing digawé kanggo nggawé rasa unik. Nganti saiki, tradhisi nggawé tahu nganggo banyu sagara isih lumaku. Kutha asal ngerti jenenge kanthi jeneng pena Heo Yeop, yaiku Chodang.
Mattar paneer

Mattar paneer ( basa Hindi: मटर पनीर ), uga dikenal minangka mater paneer, lan mutter paneer minangka salah sawijining jinis sajian vegetarian India Utara lan sajian Hindi kacang polong lan paneer ing saos adhedhasar tomat, dibumbui karo garam masala .
Iki asring disajikake karo sega lan jinis roti India ( naan, paratha, poori, utawa roti gumantung karo wilayah). Maneka bahan liyane asring ditambahake, kayata "aloo" (kentang), jagung, yogurt utawa krim.
Ros omelette

Ros omelette, uga dikenal minangka omeletette ras, minangka cemilan lan panganan jalanan ing masakan Goan . Ros tegese "kuah" ing Konkani . Iku duduh pedhes saka salah siji pitik utawa chickpeas, kang asring padha xacuti kang umum katon ing Katulik Goan gaya masak. Yen dudu xacuti, mula bisa uga kuah pedhes sing kalebu bawang, godhong kari, wiji sawi ireng, klapa lan bumbu-bumbu sing biasane disiyapake dening wong-wong Hindu Goan. Bahan-bahan kayata jamur utawa kembang kol uga umume digunakake. Omelet ngemot endhog, jamu, mrica cabai ijo sing dicincang apik, bawang (utawa bawang ), ketumbar ijo seger lan uyah sing disigar, kanthi macem-macem variasi. Ros dimasak kanthi kapisah. Ros panas diwutahake karo omelet sing anyar digoreng lan disajikake karo roti Goan (Pav). Ros omelette biasane didol nganggo kranjang panganan sing diantrekake ing macem-macem kutha Goa. Kreta kasebut mulai mbuwang sore sing padha lan terus diladeni sawise tengah wengi. Akeh restoran uga nampilake sajian iki ing menu.
Menemen

Menemen minangka panganan tradisional Turki sing kalebu endhog, tomat, mrico ijo, lan rempah-rempah kayata lada ireng lan abang rebus sing dimasak ing minyak zaitun utawa minyak bunga matahari . Keju putih, lan produk charcuterie kayata sucuk utawa pastırma bisa uga ditambahake. Menemen bisa digawe nganggo bawang, nanging tambahan bawang asring dibahas lan luwih umum nalika menemen dipangan minangka panganan utama, tinimbang nalika sarapan. Piringane padha karo shakshouka. Menemen umume dipangan kanggo sarapan lan disuguhi roti . Jeneng kasebut asale saka sawijining kutha cilik ing Provinsi Izmir .
Sandwiches de miga

Sándwiches de miga, uga diarani rafaelitos, minangka panganan sing populer ing Argentina lan Uruguay, sing asring dikonsumsi ing pesta. Tinimbang nggawe saka awal, Argentina biasane tuku ing toko roti lokal. Dheweke bisa dipanggang utawa dipanggang. Versi roti panggang minangka panganan bar umum ing kaloro negara kasebut, sing dikenal kanthi lokal minangka tostado utawa carlitos ing Argentina, lan calientes sándwiches ing Uruguay.
Sándwiches de miga mirip karo tramezzino Italia lan sandwich timun Inggris kanggo teh sore, sing minangka panganan khas tèh . Academia Argentina de Gastronomía nyaranake manawa roti lapis kasebut bisa uga dikenal menyang Argentina dening para imigran saka Italia Lor . Nanging, koran Buenos Aires Clarín ngandhakake manawa sandwich kasebut sejatine ditemokake dening tukang roti lokal ing Confitería Ideal, sing nggawe roti lapis karo roti bergaya Inggris sing digawe maneh kanggo ngrampungake klompok insinyur Inggris sing rindu sing asring nggawe pérangan awal abad rong puloh.
Sandwich ukuran siji, dobel utawa pirang-pirang lapis lan digawe saka roti sing diiris tipis tanpa kulit, yaiku bagean roti sing diarani miga . Dheweke diiseni irisan adhem sing diiris tipis (utamane ham ), endhog rebus, keju, tomat, paprika, tuna, salad, lan kadang sayuran liyane kayata asparagus . Mentega utawa mayonnaise minangka bahan penting liyane.
Satyawati Suleiman

Dra.Satyawati Suléiman (lair ing Bogor, 7 Oktober 1920 – pati ing Jakarta, 26 Fèbruari 1988 ing umur 67 taun) yaiku arkéolog wadon pertama saka Indonesia . Dhéwéké uga dikenal minangka arkéolog ing bidang klasik lan ikonografi . Ing taun 1954, dhéwéké bebarengan karo RP Soejono, Bochari, Basoeki, Uka Tjandrasasmita, lan arkéolog saka Walanda nindakaké èkspédisi menyang pulau Sumatra, utamané ing wilayah Sumatera Selatan lan Jambi . Èkspédisi kasebut dadi panelitian awal babagan Krajan Sriwijaya adhédhasar panelitian babagan ikonografi patung Sumatra.
Dhéwéké lulus kanthi gelar sarjana arkéologi saka Universitas Indonesia ing taun 1953.
Satyawati Suléiman miwiti karir sadurungé lulus dadi sarjana kanthi kerja ing Dinas Purbakala wiwit taun 1948. Wiwit taun 1958 nganti 1961, dhéwéké dadi wakil Indonesia dadi Atase Budaya ing India . Nalika njabat ing India, dhéwéké éntuk akèh ilmu babagan candhi lan patung kanggo nyumbang ilmu panelitian babagan ikonografi ing Indonesia. Banjur wiwit taun 1961 nganti 1963, dhéwéké isih diangkat dadi Atase Budaya ing Inggris .
Sawise dadi Atase Budaya, Satyawati Suléiman bali menyang Indonesia lan dadi kepala bidang Arkéologi Klasik wiwit taun 1963 nganti 1973 ing Lembaga Purbakala dan Peninggalan Nasional (LPPN). Ing taun 1973, dhéwéké ngganténi Soekmono dadi kepala LPPN sadurungé. Ing taun sing padha, uga tugas ing Proyek Pamulihan Candi Borobudur. Nalika Satyawati Suleiman njabat dadi kepala LPPN nganti pungkasan taun 1977, lembaga kasebut ganti jeneng dadi Pusat Penelitian Purbakala dan Peninggalan Nasional.
Sawise dadi kepala LPPN, Satyawati Suleiman isih kerja dadi Ahli Riset Utama ing Pusat Penelitian Purbakala dan Peninggalan Nasional nganti taun 1985, uga dadi Governing Board ing SEAMEO Project on Archaeology and Fine-Arts (SPAFA).
Miturut O. W. Wolters ing tulisané kanthi irah-irahan "Ing memoriam: Satyawati Suléiman, 1920-1988", sadurungé seda, Satyawati Suléiman naté crita karo kanca-kancané yén nalika pènsiun bakal ngisi kalodhangan kanthi ngurus kolam iwak ing omahé. Nanging, kanca-kancané ujar manawa nindakaké iku bakal nggawé dhéwéké bosen. Nganti taun 1985, Satyawati Suléiman diwenéhi hak kanggo njaga jabatané ing Pusat Penelitian Purbakala dan Peninggalan Nasional. Hak iki digunakaké kanggo nulis lan ngewangi para sarjana muda mbenakaké artikel sing diterbitaké.
Museum of Fine Arts and Ceramics

The Museum of Fine Arts and Ceramics (Indonesian: Museum Seni Rupa dan Keramik) is a museum in Jakarta, Indonesia. The museum is dedicated especially to the display of traditional fine art and ceramics of Indonesia. The museum is located in the east side of Fatahillah Square, near Jakarta History Museum and Wayang Museum.
The building of the Fine Art and Ceramic Museum was completed on January 12, 1870, and was used as the Court of Justice (Dutch: de Raad van Justitie). The building was known as Paleis van Justitie. During the Japanese occupation, the building was used by KNIL and later after the independence of Indonesia, was used as the Indonesian military dormitory and as the logistic warehouse. In 1967, the building was used as the West Jakarta Mayor Office. In 1974, the building was used as an office for the Jakarta Museum and History Department. The building was officially inaugurated as the Fine Art and Ceramic museum by president Soeharto on August 20, 1976.
The museum displays the traditional handicraft of Indonesia. The museum also displays paintings by Indonesian painters such as the romanticist painter Raden Saleh and expressionist painter Affandi. The paintings are organized by important period in Indonesian fine arts history: The Raden Saleh Era Room (1880–1890), Hindia Jelita Room (1920s), Persagi Room (1930s), Japanese Occupation Period Room (1942–1945), Pendirian Sanggar ("Founding of Art Studio") Room (1945–1950), Birth of Realism Room (1950s), and the Contemporary Art Room (1960s-now).
The museum also displays traditional ceramics from various areas of Indonesia and contemporary ceramics. There are also ceramic collections from China, Thailand, Vietnam, Japan, and Europe.
6°08′02″S 106°48′51″E﻿ / ﻿6.13389°S 106.81417°E﻿ / -6.13389; 106.81417
Banjarnegara

Banjarnegara is a town in Central Java, Indonesia and the seat of Banjarnegara Regency. It is 55 km from the Dieng Plateau region and a centre for ceramic arts.
Banjarnegara has a tropical rainforest climate (Af) with moderate rainfall from June to September and heavy to very heavy rainfall from October to May. It is one of the wettest towns in Indonesia.
7°23′46″S 109°41′42.58″E﻿ / ﻿7.39611°S 109.6951611°E﻿ / -7.39611; 109.6951611
Té de maíz

El té de maíz (en coreano: 옥수수차 oksusu-cha) es una tisana tradicional coreana hecha de granos de maíz tostado hervidos. No contiene hojas de té.
Para preparar oksusu-cha se secan concienzudamente granos de maíz y entonces se tuestan hasta que queden dorados o marrones. A continuación el maíz tostado se cuece en agua hirviendo hasta que el color de esta se vuelva amarillo pálido. Entonces se cuela el té y se descarta el maíz hervido. Aunque la bebida es dulce naturalmente, puede añadírsele azúcar si se desea más dulce.
La variedad de maíz más usada se denomina gang-naeng-i (강냉이), y suele cultivarse en los alrededores de Gangneung, una ciudad de la provincia de Gangwon, en la costa este de Corea, por lo que esta bebida es especialmente popular en esa región. El té de maíz es muy sencillo de preparar desde cero tostando granos de maíz frescos en el horno, y luego macerándolos en agua hirviendo durante varios minutos, pero también está disponible en bolsas de té ya preparadas.
El oksusu-cha se combina a menudo con bori cha (té de cebada tostada), ya que el dulzor del maíz compensa el sabor ligeramente amargo de la cebada.
Dulce tormento

Dulce Tormento (producción de Ecuavisa, 1995) fue una telenovela ecuatoriana realizada por Ecuavisa en realización y coproducción de Centauro Producciones de Colombia, escrita por Alpha Dolly Delgado y Franklin Briones, producido por José Romero y Gustavo Nieto Roa,​ dirigida por George Coello de 150 episodios aproximadamente.
Protagonizada por Luigi Aycardi, Laura Suárez y Vilma Sotomayor. El tema principal de esta telenovela (Dulce Tormento), le dio éxito al cantante y artista del momento Darío Javier.​
Separadas por un abismo social, las vidas de Yasmín y Diego coinciden gracias al destino. Diego es novio de Claudia, arribista y prepotente por naturaleza, quien estará dispuesta a todo por obtener el amor verdadero de Diego. Los planes de Claudia, sin embargo, podrían ser frustrados por la súbita presencia de Yasmín, quien atraerá el corazón de Diego sin importar los obstáculos en el camino. Es en este triángulo amoroso donde se desarrollará el romance más cautivador, y donde el amor será, justamente, un dulce tormento.
Una producción ecuatoriana de calidad que contó con actores nacionales de primer nivel como la conocida Vilma Sotomayor, quien actualmente se encuentra en Televisa de México, y Luigi Aycardi, de Colombia, quien además es miembro del elenco de “Decisiones”, producida por Telemundo, “La quiero a morir”, producida por Caracol Televisión y “Chepe Fortuna”, producida por RCN Televisión.
Dulce Jesús mío

Dulce Jesús mío es un villancico andino, compuesto y escrito por el músico ecuatoriano Salvador Bustamante Celi.​​
El villancico forma parte de la cultura navideña ecuatoriana,​ el autor fue inspirado por la presencia de los franciscanos en su tierra natal (Loja) y que lo motivaron a la composición de músicas sacras y navideñas en honor a las festividades de diciembre.​
EL villancico fue popularizado por la casa disquera Fediscos la década de los 60´s por el dúo adolescente Los Pibes Trujillo, cuando grabaron el disco titulado Cantan Dulce Jesús Mio. Cabe mencionar que la letra fue escrita por el Franciscano Fernando de Jesús Larrea en la colonia, cuando esta era la Real Ausidencia de Quito, el villancico ha sido musicalizado por varias personas, entre ellos Bustamante.
La letra de la canción se basa en dos estrofas:
Bebida de cereal tostado

Una bebida de cereal tostado es aquella infusión caliente hecha de uno o más granos de cereal tostados y procesados comercialmente hasta obtener una forma en polvo o cristales que puede reconstituirse posteriormente en agua caliente.
El producto suele comercializarse como una alternativa libre de cafeína y teína al café y el té. Pueden encontrarse en tiendas de especializadas y en algunas tiendas de ultramarinos.
Algunos ingredientes comunes son la cebada tostada, la cebada malteada, el centeno, la achicoria, la melaza y la remolacha.
Las bebidas de cereal tostado son populares en las gastronomías de Polonia y este asiático, teniendo Japón, China y Corea sus propias versiones, normalmente grano tostado simplemente macerado en agua caliente.
Fritura de maíz

Una fritura de maíz (también conocida con el anglicismo corn chips) es un aperitivo elaborado a partir de harina de maíz frita en aceite o al horno, generalmente en forma de pasta o a una cucharada pequeña. Las frituras de maíz son gruesas, rígidas y muy crujientes. Tienen el fuerte aroma y sabor del maíz tostado, y son a menudo muy espolvoreados con sal.
En los EE. UU., "Fritos" es una de las más antiguas y reconocidas marcas de las frituras de maíz.​
Mientras que los estilos estadounidenses de frituras de maíz y chips de tortilla están hechos de maíz, el maíz en tortillas es sometido al proceso de nixtamalización, resultando en un sabor más suave, un aroma y una textura menos rígida.​ Las tortillas también tienden a ser saladas más grandes, más delgadas, y menos del estilo América-chips de maíz.
Las frituras de maíz suelen ser más a menudo consumidas solas o con salsas para mojar. Son un ingrediente común en la mezcla de partes de fabricación casera y comercial. En el sudoeste de los EE. UU., un plato popular se hace añadiendo chili a una bolsa de frituras de maíz y comer la mezcla desde la bolsa.​​
También fueron comercializadas en los años 80 por la marca Planters​
Maíz dulce

El maíz dulce (Zea mays L. var. rugosa​) es una variedad de maíz con elevado contenido en azúcar.
El grano del maíz dulce es el resultado de una mutación en los genes que controlan la conversión del azúcar en almidón en el endosperma (tejido de reserva). Las mazorcas de maíz dulce son cosechadas en una etapa precoz de su crecimiento (estadio lechoso). La maduración del grano produce la conversión del azúcar en almidón, por lo cual el maíz dulce se conserva poco tiempo y se come fresco, o bien se comercializa enlatado o congelado, antes de que los granos se endurezcan y se vuelvan ricos en almidón.
El maíz dulce fue una mutación espontánea del maíz de campo silvestre y cultivado por varias naciones amerindias. Los iroquéses tuvieron el primer maíz dulce registrado (llamado Papoon) a los colonos europeos en 1779.​ Y prontamente fue un popular cereal en las regiones sur y centrales de EE. UU.
Sus variedades de polinización abierta estuvieron ampliamente disponibles en EE. UU. en el siglo XIX. Dos de las más antiguas variedades, aún son vendidas hoy: Country Gentleman, con hileras blancas en irregulares filas, y Stowell's Evergreen.
La producción en el siglo XX estuvo influenciado por las siguientes desarrollos:
Actualmente hay centenares de variedades, y constantemente se desarrollan más.
Peruvian corn

Choclo, also referred to as Peruvian corn or Cuzco corn (after Cuzco, the capital city of the Inca empire), is a large-kernel variety of field corn from the Andes. It is consumed in parts of Central America and South America, especially in Ecuador, Peru, Bolivia and Colombia. Choclo may also refer to common corn in Argentina, Chile and Uruguay.
Choclo can be eaten raw when the ears are young, or cooked when the ears are more mature. It has a milder flavor compared to other varieties of field corn, and is better suited for human consumption. When compared to sweet corn, the kernels are larger and chewier and have a starchy, hefty texture, rather than a sweet taste. The taste and appearance are somewhat similar to hominy.
Choclo is used in the making of humitas in Bolivia, choclo arepas in Colombia and for pastel de choclo. Peruvian corn is often white in color.
The word choclo derives from the Quechua word choccllo and has since taken on a broader context within the Spanish language, often being used to refer to cobs of corn in general.
In Peru, choclo is commonly served as an accompaniment to dishes such as ceviche, and its toasted, salted form, similar to corn nuts, are customarily given free to restaurant patrons upon being seated. Full ears of choclo are also a popular street food in Peru and other Andean countries, typically served with a slice of cheese as choclo con queso.
While flavors vary greatly, finger foods like choclo con queso mirror the popularity of corn on the cob as a convenient street snack in Latin America.
Salprieta

Salprieta or sal prieta is a typical side dish from the province of Manabí, Ecuador, used as condiment for dishes based on fish, plantain or rice.
The basic recipe for salprieta contains equal parts of toasted corn and toasted peanuts, both ground to a coarse powder; then mixed with finely chopped coriander, dried oregano, salt and black pepper. Achiote oil can be added to give color to the mixture.
The term is derived from Spanish Sal (salt) and prieta meaning dense, dark.