davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
星空聯盟

星空聯盟（英語：STAR ALLIANCE）是成立於1997年5月14日的國際航空聯盟，初期是由5間分屬不同國家的大型航空公司結盟，藉由共用軟硬體資源與航線網等方式，強化聯盟各成員競爭力。至今星空聯盟成員數目已發展到26個，除了是迄今為止歷史最悠久、規模最大的航空聯盟外，它的成立也掀起20世紀末期一股航空聯盟熱潮，其他對手航空也相繼成立聯盟團隊，例如天合聯盟（SkyTeam）與寰宇一家（oneworld），以期能與星空聯盟抗衡。
官方企業標語為“Together. Better. Connected”。
星空聯盟（或所有航空聯盟）的概念，源自更早以前就存在於民用航空業界的班號共用（Code-Sharing）與延遠航線代理制度。代碼共享令航空公司間很大程度上實現了無縫連接，這種緊密的合作曾被懷疑為不正當競爭行為，並導致歐盟展開對該聯盟成員實質合併的調查。事實上，一些人推測，若政府放寬限制，其成員將合併為單一的公司，儘管仍未有證據證明其實現的可能。
在星空聯盟成立之前，西北航空和荷蘭皇家航空自1993年起便共同一起經營，是現代航空聯盟體系的先行者，在更早的幾十年前，航空公司間已存在搭配和合作制度，甚至共同執行行銷活動，但合作方式較分散雜亂。
1997年，由聯合航空與漢莎航空這兩間分別來自美洲與歐洲的民航巨擘為主幹，再加上加拿大航空（當時仍譯稱為加拿大楓葉航空）、北歐航空與泰國國際航空這五間航空公司宣佈星空聯盟正式成立。星空聯盟的成立，形成了規模、聯合競爭模式，創造航空發展史上的一個新里程碑。這促使了其競爭對手，相繼聯合成立寰宇一家及天合聯盟。
星空聯盟的企業識別標誌是一個由5個三角形組合而成的五角星，象徵創立聯盟的五個創始成員。然而創始成員之一的北歐航空於2024年9月轉投對手之一的天合聯盟，創首位聯盟創始成員轉投其他聯盟紀錄。
星空聯盟透過以下方式提高成員的營運效率：
為了推廣星空聯盟的合作與統一形象，所有成員航空公司的飛機機身上皆繪有聯盟的五角形標誌。除了一般標準版本的機身塗裝外，所有星空聯盟成員都必須將旗下至少一架飛機改為星空聯盟的統一特殊塗裝，以提升星空聯盟的統一形象。至2005年這類星空聯盟塗裝共出現過三個版本：
目前所有第三代機身塗裝均允許航空公司在翼端帆、引擎整流罩、駕駛證舷窗下方和機身後方保留其航空公司原來的設計，而部分航空公司如其標準塗裝將飛機註冊號後兩到三位或國旗塗於機尾的話也被准許保留。
而目前所有成員航空公司中，新加坡航空、紐西蘭航空、漢莎航空和中國國際航空因其民間習俗、地位特殊和員工權益而未使用星空聯盟的標準塗裝，由於黑色對新加坡人而言是禁忌、不吉利的民間習俗，加上新加坡航空006號班機空難后禁止使用黑色作為該塗裝之垂直尾翼底色，因此星空聯盟官方特准新加坡航空以長期性使用全白色或垂直尾翼標圖LOGO版本，漢莎航空曾經也在自家空中巴士A320上採用該塗裝，但原因未知。至於黑色對紐西蘭人而言則是地位重要，則於2022年被官方特准紐西蘭航空使用全黑色版本。漢莎航空則由於與其員工之間的協議關係，旗下的空中巴士A340採用正常的第三代星空聯盟塗裝，但去除了全部漢莎航空相關元素。中國國際航空則於2019年開始仿照天合聯盟成員中國東方航空、廈門航空和前成員中國南方航空的天合聯盟塗裝開始在旗下星空聯盟塗裝垂直尾翼上添加航空公司標誌，原因未知。
下述星空聯盟塗裝作出了以下改動：
星空聯盟設有正式成員及優連夥伴兩種航空公司合作以及地面夥伴一種鐵路公司合作類別，過去另有「區域性會員航空公司」（Regional Member Airlines）的等級，該等級成員主要是一些小型或地區性航空公司，以擴充聯盟的航線網絡涵蓋範圍。加入星空聯盟的區域性會員航空名單的要求門檻較低，但前提是新成員必須與聯盟內其中一位正式成員有密切合作關係且使用該航空公司的飛行常客獎勵計劃。
創始成員 汉莎航空集团全资拥有航空公司或主要被持股公司。 由漢莎區域航空、聯合航空快運等所營運的品牌不一定是星空聯盟成員。但其營運航班均代表其各自的成員航空公司，使用它們的呼號，並是星空聯盟航班。 漢莎區域航空的此類成員均由漢莎航空完全持有。 由漢莎航空和土耳其航空共同擁有 價值聯盟成員
除正式成員外，星空聯盟在2015年開設優連夥伴（Connecting Partners），旨在令優連夥伴航空公司毋需成為正式成員亦能與星空聯盟成員有緊密的合作。旅客倘若在同一行程同時包含優連夥伴與正式成員航班，該旅客在優連夥伴航班上亦能享受行李直掛等標準星盟旅客待遇；星空聯盟金卡會員能在優連夥伴航班上享受星空聯盟金卡會員待遇。
星空聯盟在2022年開設针對鐵路運輸公司的地面夥伴（Intermodal Partners），和優連夥伴类似，地面夥伴運輸公司亦能與星空聯盟成員有緊密的合作，且旅客能享受行李直掛等標準星盟旅客待遇。
韓亞航空

韓亞航空（朝鮮語：아시아나 항공／아시아나 航空，英語：Asiana Airlines，韩交所：020560，前稱首爾航空）是一間以首爾為基地的大韓民國第二大航空公司，僅次於大韓航空，與大韓航空同為韓國的兩間主流航空公司。韓亞航空是九間被Skytrax評為「五星級航空公司」之一。
韓亞航空是星空聯盟成員，共有106個航點，公司總部及國際線樞紐機場位於首爾的仁川國際機場，而國內樞紐則是首爾金浦國際機場。
韓亞航空於1988年2月17日成立，並於同年12月23日開辦往釜山的航班，而1988至2006年採用之標誌是人類雙手張開圖案，並以濟州及首爾作為國內航線的樞紐。韓亞航空是由母公司錦湖韓亞集團根據韓國政府政策成立的第二家國家航空公司，原稱作首爾航空。韓亞航空自1988年成立以來迅速發展，韓亞航空成立並不像26年前大韓航空那樣艱辛以兩架二手飛機起家，反之，韓亞航空在正式對外營運的半年內，即1989年4月11日引進愛爾蘭GPA集團租借的6架波音737-300客機，創業之初，公司便以高品質的服務策略取代廉價的高密度載客量，成功的行銷策略為韓亞航空帶來龐大的收益。
在1990年4月，僅成立16個月的韓亞航空就達成了3百萬人次的搭載紀錄，並在日本東京、名古屋、仙台與福岡設立國際航線。在成立不到2年且並未獲利的情況下，韓亞航空在1990年9月1日與波音簽署了60億美金的購機計劃，韓亞航空一共簽署了27架波音飛機訂單，包括9架波音747-400、10架波音767-300與8架波音737-400以及另外24架選擇權訂單。
在1991年初，韓亞航空龐大的機隊發展計劃已經將航線從原本的韓國與日本拓展至台北、香港、曼谷、新加坡，11月底韓亞航空使用一架可搭載279名乘客與34噸貨物的波音747-400 combi機型，營運往返首爾與洛杉磯的跨太平洋直航航線。由於洛杉磯航線的成功，韓亞航空又增加了舊金山與紐約的航線，在美國4個主要門戶機場，韓亞航空在開航3年內就已經佔了3個航點。因亞洲經濟起飛、美國的開放天空政策以及當時競爭對手大韓航空因飛行安全問題而導致客流量減少，讓韓亞航空得以快速增長。在美國航線成功後，韓亞開始放慢擴展步伐，但在1993年，在大韓航空成功開拓越南胡志明市的航線後的一個月，韓亞航空亦加入越南市場。後來韓亞航空於2003年加入了星空聯盟，星空聯盟內龐大的中國航點需求，讓韓亞航空在中國已經擁有18個航點，提供了將近600個航班與16萬個座位，成為一家中型的國際航空公司，機隊共有69架飛機，營運往21個國家66個城市82條航線，及國內12個城市15條航線。
2007年4月18日，韓亞航空與國泰航空、馬來西亞航空、卡塔爾航空、新加坡航空及翠鳥航空獲Skytrax評為「五星級航空公司」。2009年2月17日更被Air Transport World （页面存档备份，存于互联网档案馆）選為「年度航空公司」，到2010年更被Skytrax評為「年度全球最佳航空公司」。
為慶祝公司成立30週年，韓亞航空於2018年2月14日宣布，將完成正在進行的標準化工作，並將美麗的人的口號改為Beautiful people。10月1日，韓亞航空仁川國際機場的登機櫃檯從K、L、M櫃檯移至A、B、C櫃檯，而在43號和28號登機口附近的頭等艙和商務艙休息室分別移至11號和26號登機口。
2019年，由於韓亞受債務問題影響，母公司錦湖韓亞集團決定將此公司的33.47%股份全數出售予HDC現代產業（朝鲜语：HDC현대산업개발）。
此外，韓亞航空決定將波音747-400和波音767-300等較舊的客機退役，從而減少債務和虧損。
2020年7月，俄羅斯當局批准HDC現代產業收購韓亞航空。
2020年9月，現代產業放棄收購。
2020年11月16日，南韓政府通過計劃，讓國營的韓國產業銀行向大韓航空母公司韓進集團注資8000億韓圓，以協助韓進達成收購韓亞航空的目標，大韓航空的子公司真航空以及韓亞航空的釜山航空和首爾航空亦將會進行整合，預計合併後將會成為全球十大航空公司。
2022年2月22日，韩国公正交易委员会决定附条件批准大韩航空收购韩亚航空63.88%的股份。委员会要求两家公司将部分航线的机场时隙和运输权转移给其他航司，并禁止两家公司对各项制度做出不利消费者的变更。目前，新加坡、越南、澳大利亚、中国、欧盟、日本等13个国家已批准，美国已批准。此次合并案于2024年12月12日完成。
韓亞航空與以下航空公司實行代碼共享：
星空聯盟成員
其他航空公司
截至2024年3月，韓亞航空機隊平均機齡為12.3年，擁有以下飛機：
韓亞航空為韓國SBS電視劇：《拜託了，機長》（韓語：부탁해요 캡틴）的贊助航空公司。
List of Boeing 777 orders and deliveries

This article lists the orders and deliveries for the Boeing 777. As of December 2024, the largest airline orders are by Emirates (355), Qatar Airways (179), and Singapore Airlines (116).
The title of largest 777 operator has changed hands during the aircraft's history. Singapore Airlines' order for up to 77 aircraft on November 15, 1995 constituted the largest-ever wide-body aircraft purchase at the time. The purchase comprised 34 firm orders and 43 options for the 777-200ER, all to be powered by Trent 800 series engines, and was valued at US$12.7 billion. The number of 777 customers had grown to 25 airlines by June 1997, with 323 aircraft on order. On August 26, 2004, Singapore Airlines followed up with a US$4 billion order for the 777-300ER, including 18 firm orders and 13 options. The combined orders would make the carrier's 777 fleet number 77 when deliveries were complete.
On November 20, 2005, Emirates placed the largest firm order for the 777. Totaling 42 aircraft, including 24 −300ERs, 10 −200LRs and 8 777Fs, the purchase was reportedly worth US$9.7 billion. The Middle Eastern carrier followed up with another order for 30 −300ERs at the 2010 Farnborough Airshow.
On September 19, 2013, Lufthansa confirmed a firm order of 20 777-9Xs prior to an official launch of the aircraft. Boeing launched the 777X at the 2013 Dubai Air Show. In March 2014, ANA of Japan ordered 20 777-9X models.
Orders and deliveries through February 2025
Orders through February 28, 2025 and deliveries
Boeing 777 orders and deliveries (cumulative, by year):
Orders Deliveries through February 28, 2025
Data through Dec 31, 2024.
Pengantin

Pengantin adalah lelaki atau perempuan yang akan berkahwin atau baru berkahwin. Pihak lelaki dipanggil pengantin lelaki dan pihak perempuan dipanggil pengantin perempuan. Kedua-dua pengantin dipanggil sebagai mempelai. Kedua-dua pengantin yang cantik dan sepadan akan digelar "merpati dua sejoli" atau disebut sebagai peribahasa "bagai pinang dibelah dua".
Dalam kalangan masyarakat Melayu, ketika bersanding, pengantin lelaki akan memakai baju Melayu dan pengantin perempuan akan memakai baju kurung. Biasanya pakaian pengantin mengunakan kain songket. Pengantin lelaki akan memakai tengkolok dan keris akan disisip di pinggang. Sementara pengantin perempuan akan memakai mahkota atau tiara di kepala dan membawa bunga tangan.
Jika anda melihat rencana yang menggunakan templat {{tunas}} ini, gantikanlah dengan templat tunas yang lebih spesifik.
Kain ulos

Kain ulos atau sering juga disebut ulos sahaja, adalah salah satu busana khas Indonesia. Ulos secara turun temurun dikembangkan oleh masyarakat Batak, Sumatera. Dari bahasa asalnya, ulos bererti kain. Cara membuat ulos ialah dengan menggunakan alat tenun tradisional.
Warna dominan pada ulos adalah merah, hitam, dan putih yang dihiasi oleh ragam tenunan dari benang emas atau perak. Mulanya ulos dikenakan di dalam bentuk selendang atau sarung sahaja, kerap digunakan pada acara rasmi atau upacara adat Batak, namun kini banyak dijumpai di dalam berbagai-bagai bentuk buah tangan.
Jika anda melihat rencana yang menggunakan templat {{tunas}} ini, gantikanlah dengan templat tunas yang lebih spesifik.
Warna liturgi

Warna liturgi adalah salah satu bentuk simbol atau simbol yang digunakan dalam ibadat Kristian. Fungsi warna dalam liturgi adalah sebagai tanda peristiwa gerejawi. Warna ini boleh digunakan dalam aksesori untuk pakaian liturgi imam serta koir, stola atau kain altar yang disertakan. Altar menjadi tempat meletakkan peralatan perjamuan . Skema warna yang digunakan adalah berdasarkan Paus Pius V pada tahun 1570 dan ditubuhkan dalam Order of Missae oleh Paus Paul VI pada tahun 1969. Lima warna asas yang digunakan dalam skema warna liturgi ialah: putih, merah, hijau, ungu dan hitam.
Referensi
Pandan

Pandan atau mengkuang ialah sejenis tumbuhan monokotiledon dalam genus Pandanus keluarga Pandanaceae. Ia genus terbesar dalam keluarganya, sekitar 578 spesies yang dikenalpasti tumbuh bertaburan di kawasan-kawasan tropika dan subtropika Afrika timur, Asia Tenggara serta Australia sampai ke kepulauan Pasifik, terutamanya Madagaskar dan rantau Malesia.
Banyak spesies pandan digunakan sebagai bahan makanan, contohnya daun pandan wangi dan buah pandan laut. Daun-daun pandan dan mengkuang juga sering dianyam untuk dibuat tikar dan rumah oleh penduduk tempatan.
Nama pandan (Jawi: ‏ڤندن‎‎) asalnya digunakan kepada jenis pandan wangi (Pandanus amaryllifolius); ia juga memberi nama kepada genusnya Pandanus.
Nama mengkuang (Jawi: ‏مڠکواڠ‎‎) digunakan untuk jenis pokok pandan yang besar.
Spesies-spesies dalam genus ini mempunyai ciri sepunya yang sama iaitu batang langsing seiras batang pokok palma. Akarnya tunjang dan tebal.
Helai daunnya memanjang menyerupai rumput dengan tepi yang berduri; daun-daunnya kerap tersusun melingkari batang seakan-akan skru. Sebatang dahan pokok pandan mempunyai tiga atau empat lingkaran daun. Ada pula spesies pandan yang tumbuh merimbun sehingga menjadi pokok besar yang meneduhkan, contohnya Pandanus furcatus.
Kuntum bunganya ringkas, tidak beranggi dan mempunyai banyak sulur; bunga-bunga ini disusun padat dalam satu tandan. Satu pokok pandan yang berbunga mempunyai satu jantina sahaja.
Buah-buahnya disusun dalam tandan yang berbentuk bulat seiras buah durian atau nanas; ia dibentuk daripada perkembangan ovari beberapa bunga yang berdampingan. Ruang udara di tengah buah membolehkannya terapung untuk dipencarkan oleh air walaupun burung dan kelawar juga penting dalam proses ini.
Spesies terpilih:
Kampung Pandan, Brunei

Kampung Pandan ialah sebuah kawasan dalam Kuala Belait, pekan utama bagi Daerah Belait, Brunei. Ia merangkumi petempatan Pandan asal dan kawasan perumahan awam Rancangan Perumahan Negara Pandan.
Kawasan Kampung Pandan secara rasmi dipecahkan kepada tiga kampung iaitu Kampung Pandan 'A', Kampung Pandan 'B' dan Kampung Pandan 'C'. Mereka merupakan pembahagian pentadbiran peringkat ketiga dan terbawah; kampung-kampung tersebut adalah di bawah Mukim Kuala Belait. Setiap pecahan kampung mempunyai seorang ketua kampung yang bertanggungjawab terhadap penduduk di setiap kawasan tersebut. Kampung-kampung tersebut juga merupakan kawasan poskod; poskod-poskod bagi Kampung Pandan 'A', Kampung Pandan 'B' dan Kampung Pandan 'C' ialah KA1931, KA2931 dan KA2131.
Kampung Pandan juga merupakan sebahagian dari kawasan bandaran Pekan Kuala Belait. Kampung Pandan, sebahagian kawasan Mumong dan Pekan Kuala Belait adalah di bawah bidang kuasa Lembaga Bandaran Kuala Belait dan Seria, badan pentadbir pekan tersebut.
Selain daripada kediaman persendirian dan perumahan swasta, Kampung Pandan juga menempatkan Perumahan Negara Pandan, salah satu kawasan perumahan awam di Brunei di bawah program Rancangan Perumahan Negara. Program ini memberi peluang kepada rakyat Brunei untuk memiliki kediaman sendiri.
Terdapat dua buah sekolah menengah di Kampung Pandan, iaitu Sekolah Menengah Pengiran Jaya Negara Pengiran Haji Abu Bakar dan Sekolah Menengah Sayyidina Ali. Sekolah Menengah Sayyidina Ali juga menempatkan pendidikan tingkatan enam bagi Daerah Belait. Kampung Pandan juga mempunyai dua buah sekolah rendah, iaitu Sekolah Rendah Pengiran Setia Jaya Pengiran Abdul Momin dan Sekolah Rendah Paduka Seri Begawan Sultan Omar Ali Saifuddien. Manakala pendidikan rendah agama Islam, yang wajib bagi murid-murid beragama Islam di Brunei, disediakan di Sekolah Ugama Pengiran Setia Jaya Pengiran Abdul Momin dan Sekolah Ugama Sayyidina Ali. Masing-masing berkongsi tempat dengan sekolah rendah dan sekolah menengah dengan nama-nama yang serupa.
Kampung Pandan mempunyai sebuah masjid iaitu Masjid Rancangan Perumahan Negara Kampong Pandan. Masjid ini mula digunakan pada tahun 1996 dan dapat menampung lebih kurang 1,100 jemaah.
Terdapat sebuah perpustakaan awam di Kampung Pandan: Perpustakaan Kampong Pandan dibuka rasmi pada tahun 2006 dan mempunyai sebuah koleksi bahan bacaan khusus berkaitan dengan Syarikat Minyak Brunei Shell.
Dewan Kemasyarakatan Kampung Pandan merupakan sebuah dewan serbaguna bagi penduduk Kampung Pandan mengadakan aktiviti kemasyarakatan.
Pandan wangi

Pandan wangi (Pandanus amaryllifolius), atau hanya disebut pandan, ialah sejenis tumbuhan tropika dalam genus Pandanus. Daunnya sering digunakan dalam menambahkan aroma masakan di Asia Tenggara, dan sekitar kawasan di India dan China. Menurut kajian Cambridge University, panda sangat bagus untuk mengubati sakit perut. Pandan hendaklah dipotong dan digoreng seketika sebelum dijadikan sayur air mahupun minuman.
Spesies pandan ini jarang tumbuh secara meliar dan ditanam secara meluas untuk diproses sebagai perisa dalam masakan.
Nama amaryllifolius terbit daripada bahasa Latin yang menggabungkan kata amaryllis yakni sejenis tumbuhan yang dikenali dengan nama "pandan suasa", dan folius yakni "daun", lalu bermaksud "daun seperti pandan suasa".
Spesies ini jenis renek hijau menegak setinggi 1-1.6 m dengan daun panjang halus seperti bilah berbentuk jambak. Batangnya tegak, mampu menerbitkan dahan dan mempunyai akar udara berkayu. Dedaun pandan ini menonjol dan boleh dikenal pasti daripada jenis pandan lain semacam rasau-rasau dan pandan hutan daripada ukuran yang relatif kecil. Ia juga berbau lebih wangi, memberikan nama kepada jenis pandan ini.
Pokok ini adalah mandul dan jarang berbunga, melainkan hanya jambak bunga jantan dapat ditemui berbentuk duri dengan seludang berwarna putih. Pokok pandan wangi tidak dapat menghasilkan buah lantaran ketiadaan bunga betina. Pokok ini sangat mudah untuk hidup dan membiak melalui keratan.
Daunnya digunakan segar (terutamanya dalam bentuk diikat), beku atau dikeringkan sebagai bahan penambah perisa dalam masakan di Nusantara dan Filipina, terutama hidangan nasi dan kuih. Ayam pandan (Bahasa Thai: ไก่ห่อใบเตย) ialah masakan Thailand dengan ayam dibalut dengan daun pandan dan digoreng. Nasi lemak juga menggunakan daun pandan untuk menaikkan rasa santan yang dimasak.
Daun ini turut digunakan sebagai perasa bagi pencuci mulut seperti kek, kuih seperti kuih ketayap dan onde-onde malahan juga air sirap.
Daun pandan turut digunakan untuk dibuat hiasan, dan pengharum dalam upacara tertentu seperti sebagai bunga rampai dalam istiadat perkahwinan Melayu. Ia juga merupakan pokok yang banyak kegunaannya bagi orang-orang India.
Daun pandan memiliki ciri-ciri penyingkir lipas. Ciri-ciri bau pandan dihasilkan oleh sebatian bau 2-asetil-1-pirolina yang turut memberi bau roti putih, beras jasmin dan beras basmati, dan bunga kerak nasi (Vallaris glabra).
Pandan (kawasan persekutuan)

Pandan (kawasan persekutuan) ialah kawasan pilihan raya bagi parlimen di Dewan Rakyat. Parlimen ini ditubuhkan bersama-sama dengan parlimen Ampang (kawasan persekutuan) pada tahun 2004. Sebelum ini, kedua-dua parlimen itu merupakan parlimen Ampang Jaya (kawasan persekutuan).
Penyandang kerusi ini ialah Rafizi Ramli dari PH-PKR.
Sumber:
Sebelum ini, parlimen Pandan dan parlimen Ampang berada di bawah parlimen Ampang Jaya. Parlimen Ampang Jaya tertubuh pada tahun 1994 apabila Majlis Perbandaran Ampang Jaya ditubuhkan dan dijadikan sebagai sebuah kerajaan tempatan baharu daripada kawasan Hulu Kelang di Majlis Daerah Gombak dan Ampang di Majlis Daerah Hulu Langat.
Sebelum ini Ampang Jaya berada di bawah parlimen Hulu Langat (kawasan persekutuan) memandangkan sebahagian besar kedua-dua parlimen itu berada di bawah daerah Hulu Langat.
Terdapat dua kawasan Dewan Negeri Selangor di dalam parlimen ini iaitu:
Tanjung Pandan, Belitung

Tanjung Pandan ialah sebuah kecamatan di Kabupaten Belitung, Kepulauan Bangka Belitung, Indonesia yang juga merupakan ibu kota Kabupaten Belitung. Ia adalah sebuah kota pelabuhan.
Kecamatan Tanjung Pandan terdiri daripada 12 buah kelurahan, iaitu:
Opor ayam

Opor ayam ialah hidangan Indonesia dari Jawa Tengah yang terdiri daripada ayam yang dimasak dalam santan. Campuran rempah (bumbu) termasuk lengkuas, serai, kayu manis, tamarind jus, gula melaka, ketumbar, jintan manis, buah keras, bawang putih, bawang merah, dan lada. Opor ayam juga merupakan hidangan popular untuk lebaran atau Hari Raya Aidilfitri, biasanya dimakan bersama ketupat dan sambal goreng ati (hati lembu dalam sambal).
Opor ayam merupakan makanan yang sangat terkenal di Indonesia. Masakan ini telah dikenal luas di daerah lain, hampir di seluruh wilayah Indonesia. Opor ayam sebenarnya ialah ayam rebus yang diberi perencah pekat daripada santan yang ditambah dengan pelbagai rempah ratus seperti serai, kencur, dan sebagainya. Dalam tradisi Jawa, perayaan Lebaran biasanya dibuat meriah dengan membuat ketupat yang dihidangkan bersama telur dan hati lembu goreng dalam sambal.
Templat:Indonesia-cuisine-stub
Tom kha kai

Tom kha kai, tom kha gai atau sup kelapa Thai (Bahasa Thai: ต้มข่าไก่, RTGS: tom kha kai, disebut [tôm kʰàː kàj]; Lao: ຕົ້ມຂ່າໄກ່, tom kha kai, pronounced [tôm.kʰāː.kāj]), harfiahnya "sup lengkuas ayam") adalah sup panas pedas dan masam dengan santan dalam masakan Thai dan masakan Lao.
Di Thailand, sebahagian besar resipi tom kha kai biasanya termasuk santan, lengkuas, daun limau purut, serai, cili Thai, ketumbar, cendawan jerami (atau shiitake atau cendawan yang lain), ayam, sos ikan dan jus limau. Cili goreng kadang-kadang juga ditambah.
Dalam gaya-Thai tom kha kai, adas manis tidak digunakan, sedangkan dalam tom kha kai gaya Laos, adas manis (phak si, Bahasa Laos: ຜັກຊີ) digunakan. Adas manis ialah herba yang biasa yang digunakan dalam masakan Lao. Jawapan Thai bagi adas manis adalah (dikenali di Thailand sebagai phak chi Lao (Bahasa Thai: ผักชีลาว), kerana ia dikenali oleh masyarakat tempatan sebagai herba Lao) dalam Thai tom kha adalah ketumbar atau ketumbar (phak chi, Bahasa Thai: ผักชี).
Terdapat tom kha kai versi lain yang diperbuat dengan makanan laut (tom kha thale, Bahasa Thai: ต้มข่าทะเล), cendawan (tom kha het, Bahasa Thai: ต้มข่าเห็ด), babi (tom kha mu, Bahasa Thai: ต้มข่าหมู) dan tauhu (tom kha taohu, Bahasa Thai: ต้มข่าเต้าหู้).
Musang pulut

Musang pulut atau luwak (nama saintifik: Paradoxurus hermaphroditus) ialah sejenis musang daripada keluarga Viverridae yang ditemukan di hutan-hutan primer dan sekunder di Asia Selatan dan Asia Tenggara serta pulau-pulau Sumatera, Jawa, Borneo, Sulawesi dan Filipina.
Ia spesies hidupan liar yang dilindungi di bawah undang-undang Malaysia, pemburuannya memerlukan lesen yang diluluskan.
Badannya panjang dengan ukuran 43.2-71 sentimeter kepala hingga ke pangkal ekor, ekornya berukuran 40.6-66 sentimeter. Kaki-kakinya pendek. Badannya penuh bulu kasar berwarna kelabu; belakangnya ada tiga jalur gelap, dan topeng hitam pada bahagian mata, pipi dan hidung dengan tompok putih di bahagian bawah mata. Musang Pulut mempunyai bulu kasar kelabu sehingga keperangan dengan bulu tebal (guard hairs) hitam dihujung merata-rata. Ia turut mempunyai bau yang kuat yang mencucuk hidung. Bahagian telinga, kaki dan hujung ekor juga berbulu hitam.
Musang Pulut menyebarkan biji benih dari pada buah yang dimakannya dengan memakan isi dan membuang najis yang berisi biji benih jauh daripada pokok asal. Walaupun tidak banyak yang diketahui mengenai musang Pulut, tabiat keluar waktu malamnya terhasil kerana bagi mengelakkan pemangsa.
Spesies ini aktif pada waktu malam sepenuhnya, terutamanya pada waktu subuh; ia kurang aktif pada waktu masuknya fasa bulan purnama. Ia pemanjat yang cekap dan menghabiskan kebanyakan masa di atas pokok.
Ia omnivor dan memburu sendiri. Makanan utama musang pulut adalah buah-buahan yang berisi lembut seperti mempelam, tetapi ia turut makan haiwan bertulang belakang kecil, cacing dan serangga.
Musang Pulut juga sangat suka memakan nira yang digunakan dalam nama Inggerisnya. Musang Pulut juga gemarkan buah kopi. Ia makan isi luar dan biji kopi melalui saluran penghadaman mereka. Kopi yang mahal yang dikenali sebagai kopi luwak dikatakan dihasilkan daripada biji kopi ini. Kopi luwak dikatakan mempunyai rasa berkanji (gamy flavor) dan dijual dengan harga sehingga US$100 sepaun.
Musang Pulut turut mengawal kawasan yang mungkin bertindan semasa bekalan makan berkurangan. Apabila tinggal disesuatu kawasan, musang akan menggunakan pokok yang sama untuk tidur pada waktu siang.
Pada kebiasaannya, ia bersarang dalam lubang pokok di mana mereka menjaga dua atau tiga ekor anak. Musang pulut membiak sepanjang tahun walaupun ia pernah direkodkan bahawa anaknya lebih kerap dilihat antara Oktober hingga Disember. Anaknya dilahirkan berkawan antara 2 hingga 5 ekor. Sebagai mamalia, Musang Pulut berdarah panas, melahirkan anak, menjaga anak, dan mempunyai bulu di badan. Musang Pulut akan menjaga anaknya sehingga mampu berdikari.
Musang Pulut menjadi matang antara 11 hingga 12 bulan. Dalam kurungan musang Pulut mampu hidup sehingga 22 tahun.
Ayam lado hijau

Ayam lado hijau ialah masakan yang berasal daripada Sumatera Barat yakni di negara Indonesia. Bahan asasnya ialah daging ayam serta lada yang berwarna hijau. Hidangan ini biasanya dijual di restoran Padang atau gerai makanan, ataupun disajikan di rumah. Selain lada hijau, bahan ini juga terbuat dari bahan-bahan lainnya iaitu serai, tomato hijau, bawang merah, bawang putih, daun kunyit, daun limau, halia, lengkuas dam limau nipis. Hidangan ini juga sesuai dijadikan sebagai juadah berbuka puasa dan sahur. Ia berasal dari Koto Gadang, Bukittinggi.
Pongal (hidangan)

Pongal atau Huggi ialah hidangan beras India Selatan yang popular. Dalam bahasa Tamil "pongal" bermaksud "menggelegak". Di Telugu dan Kannada, pongali ialah hidangan nasi yang dicampurkan dengan susu dan gula. Huggi berasal daripada perkataan Puggi yang bermaksud "menggelegak, menggelembung".
Dua enispongal ialah chakarai pongal, yang manis, dan venn pongal, yang dibuat dari mentega yang diklarifikasi. Perkataan pongal umumnya merujuk kepada venn pongal pedas dan merupakan makanan sarapan pagi yang biasa. Chakarai pongal dibuat semasa perayaan Pongal.Chakarai Pongal dibuat daripada "chakarai" iaitu gula perang tradisional
Chakarai pongal atau chakkara pongali umumnya disiapkan di kuil sebagai prasadam, (persembahan yang dipersembahkan kepada dewa). Pongal jenis ini dibuat semasa Pongal festival di Tamil Nadu dan semasa Sankranthi festival di Andhra Pradesh.
Bahan boleh merangkumi beras, kelapa, dan kacang hijau. Chakarai Pongal sering dimaniskan dengan jaggery, yang memberikan warna coklat pada pongal, walaupun sebagai gantinya dapat dimaniskan dengan gula putih.
Venn (perkataan Tamil untuk putih) Pongal ialah hidangan gurih yang popular di rumah Tamil, Sri Lanka dan India Selatan lain dan biasanya disajikan sebagai sarapan istimewa terutamanya di Tamil Nadu dan Sri Lanka Utara dan Timur. Ia biasanya disajikan dengan sambar dan cutni kelapa.
Melagu (kata Tamil untuk lada) Pongal ialah varian pedas dari hidangan yang sama yang dibuat dengan lada, nasi, dan moong daal.
Puli (perkataan Tamil untuk Tamarind) Pongal ialah varian yang dibuat dengan asam jawa dan nasi rebus. Ia tidak berkaitan secara khusus dengan festival Pongal dan sering dimakan untuk makan malam.
Pongal disediakan sebagai hidangan penting semasa festival Pongal di festival Tamil Nadu, Pondicherry dan Kerala dan Sankranthi di Andhra Pradesh dan Telangana.
Asian Food Network

The Asian Food Network (AFN), formerly known as Asian Food Channel, is a Southeast Asian pay television channel and website owned by Warner Bros. Discovery International through its Asia-Pacific division. Launched in 2005, it provides a mix of food programming content primarily focused on Asian cuisine.
The Asian Food Channel was co-founded by Hian Goh and Maria Brown in 2005. The idea was conceived by Goh, an investment banker, and Brown, a journalist at the BBC, in 2004 to bring a food television channel to Asia.
Content for the network was originally purchased from overseas markets and included shows such as Meat and Greet and Singapore Flavours from Mediacorp. In 2009, it launched AFC Studio at Orchard Central in Singapore. It allowed fans to purchase branded merchandise and also used for original content creation such as Great Dinners of the World and Big Break. By 2013, the network reached 130 million viewers in 12 markets.
Scripps Networks Interactive purchased the channel in 2013. It became part of Discovery, Inc. in 2018 when Discovery acquired Scripps Networks Interactive, Six years after the acquisition of the channel by the same company that owned Food Network, the network was rebranded as the Asian Food Network in 2019, with a larger focus placed on multi-platform content.
The Asian Food Network provides a wide mix of food programming content that are sourced internationally such as the United Kingdom, the US, Canada, Europe, Australia, as well as Asian specific content from Korea, Japan, China, Philippines, Taiwan, Malaysia, Indonesia, Singapore and Thailand.
Most shows are subtitled, but English shows are sometimes subtitled in Chinese, like in SkyCable. Others don't have subtitles in English programming such as on Cignal.
Bika ambon

Bika ambon or golden cake or golden kuih bingka in Singapore, is an Indonesian dessert made from ingredients such as tapioca flour, eggs, sugar, yeast and coconut milk. Bika ambon is generally sold in kaffir lime or pandan flavor, but today it is also available in other flavors like banana, durian, cheese and chocolate.
Originating from the city of Medan in North Sumatra, the cake is usually cooked twelve hours, so that it can last in the best condition and according to what is desired for four days because after that the cake starts to harden.
This cake is a further development of kue bingka, a famous traditional cake in the eastern parts of Indonesia.
The cake is notable for its sponge-like holes, which are formed by yeast in the cake dough that creates bubbles. These holes give it a unique spongy texture when it is baked. It is a close analogue of the Malay sponge cake, due to similar spongy holes, but the moisture and texture are slightly different.
Although the name contains the word "Ambon", the name of an island and its largest city, Bika ambon is widely known as the specialty cake of Medan in North Sumatra and is often brought as a gift by those who visited the city. The origins of bika ambon are not known; however, there is some speculation that they came to Medan through Ambonese traders, where the locals took a liking to it.
Another popular explanation states that Bika Ambon derives its name from being first sold in Medan in Ambon street. Nowadays, Mojopahit Street, Medan Petisah is the most famous sales region of bika ambon in Medan, North Sumatra. There are at least 40 stores that sell this kind of cake.
Recently, bika ambon has become popular around Central Java, thanks to a few retail shops that sell various Indonesian traditional cakes.
Kampung Pandan

Kampung Pandan is a village/settlement located in the Titiwangsa constituency in eastern Kuala Lumpur, Malaysia, surrounded by Ampang, Maluri, Pudu and Bukit Bintang. Once a small settlement, Kampung Pandan has now grown and developed tremendously.
It used to be an area of well-planned settlement (with title deed) under Rural Industrial Development Authority (RIDA) to accommodate/ relocate people who were moved from their areas of settlement for development purposes (among the areas was Maxwell Village) in the late 1960s.
Kampung Pandan was developed into two sections of the settlement namely Kampong Pandan Dalam (settlement) and Kampong Pandan Luar (commercial area or locally known as the town area). Along with the development of Kuala Lumpur, the area prospered.
The settlement however saw squatter areas, inhabited by people from other Malaysian states who were looking for job opportunities in the city back in the early 1970s.
More squatter houses were built in the early 1990s as there was demand from illegal immigrants (mostly Indonesian) who worked in various industries especially the emerging commercial development (construction). In the early 2000s, the squatter areas were demolished.
The current residences in Kampung Pandan are part of the original settlement and the houses are changing (renovated/rebuilt)rapidly in terms of their designs while some retained their original design adding a quaint charm to the area.
The village has an elementary school built named Sekolah Rendah Kampong Pandan which was renamed Sekolah Rendah Kebangsaan Tun Hussein Onn.
Among famous landmarks in Kampung Pandan is the Mokhtar Dahari Community Square or Dataran Komuniti Mokhtar Dahari, a community square named after the famous Malaysian footballer he used to live in Kampung Pandan and played football here.
rapidKL bus T407 connects some areas in Kampung Pandan to SBK20 Tun Razak Exchange MRT station.
6°38′N 117°04′E﻿ / ﻿6.633°N 117.067°E﻿ / 6.633; 117.067
Putu mayang

Putu mayang adalah kue tradisional yang dibuat dari tepung kanji atau tepung beras yang berbentuk seperti mi, dengan campuran santan kelapa, dan disajikan dengan kinca atau gula jawa cair.
Di Indonesia kue ini merupakan bagian dari seni kuliner Betawi. Akan tetapi, asal mula kue ini mungkin terkait dengan kue putu mayam yang berasal dari India Selatan. Kedua-duanya memiliki bentuk adonan tepung kanji atau tepung beras yang dicetak menyerupai gumpalan mi. Namun putu mayang Indonesia sedikit berbeda dibandingkan putu mayam India yang juga dapat ditemukan di Sri Lanka, Malaysia, dan Singapura. Gumpalan putu mayang Indonesia lebih menyatu dan tebal dengan ukuran gumpalan yang kecil, sementara putu mayam India memiliki helai seperti mi yang lebih halus dan ukuran yang lebih lebar. Putu mayang juga populer bagi masyarakat Melayu di Kepulauan Riau sebagai hidangan saat Ramadhan, cemilan, maupun hidangan pada pesta pernikahan.
Memakan kue ini dapat dilakukan dengan menyiram gula merah dan santan, atau memberi tambahan sedikit taburan kelapa pada gula putu mayang tersebut.
Dodongkal

Dodongkal atau dongkal (bahasa Sunda: ᮓᮧᮓᮧᮀᮊᮜ᮪, translit. dodongkal) adalah sejenis makanan tradisional atau kue tradisional Indonesia yang termasuk ke dalam kelompok jajanan pasar. Dongkal terbuat dari Tepung beras. Kemudian tepung beras yang telah halus diisikan gula aren dan dikukus. Dongkal biasanya disajikan diatas daun pisang dan ditaburi parutan kelapa diatasnya. Dongkal termasuk kedalam makanan jajanan pasar Indonesia yang mulai langka. Makanan ini bisa ditemui di Jakarta dan beberapa daerah di Jawa Barat seperti Sukabumi, Bogor, dan Cianjur. Di daerah Bandung, Dongkal dikenal dengan nama awug. Dongkal biasa disajikan bersama secangkir teh sebagai kudapan.
Dongkal memiliki adonan dasar yang sama dengan adonan kue putu, yaitu tepung beras dan gula aren. Namun, dongkal yang telah matang memiliki tekstur yang lebih kenyal dibandingkan kue putu. Dongkal juga berwarna putih karena tidak diberikan campuran warna hijau dari daun suji seperti pada putu. Dongkal mempunyai ciri khas dalam hal pembuatannya. Jika kue putu biasanya dibuat dalam cetakan potongan bambu atau pipa, dodongkal dikukus menggunakan kukusan berbahan anyaman bambu berbentuk kerucut, dalam bahasa Sunda disebut Aseupan. Lalu dimasukkan ke alat pengukus khas tradisional Sunda, yang disebut seeng. Umumnya, seeng berbentuk dandang, tetapi bagian tengahnya meramping sementara bagian leher dan dasarnya lebih lebar. Dengan bentuk seperti ini, uap yang dihasilkan bisa tetap berada di dalam dandang sehingga dodongkal senantiasa hangat. Dodongkal yang telah matang akan menghasilkan warna 'belang-belang' hasil kombinasi lapisan berulang tepung beras dan gula aren. Dodongkal yang sudah matang kemudian dituangkan dalam bentuk seperti nasi tumpeng, lalu dipotong-potong menjadi beberapa bagian supaya mudah dinikmati. Sebagai pelengkap, biasanya ditaburi dengan parutan kelapa sehingga rasanya jadi lebih gurih.
Dodongkal adalah bahan makanan yang biasa dikonsumsi oleh masyarakat Indonesia. Dodongkal mengandung energi sebesar 7 kilokalori, protein 1,3 gram, karbohidrat 15,8 gram, lemak 0,9 gram, kalsium 0,01 miligram, fosfor 0 miligram, dan zat besi 0,2 miligram. Selain itu di dalam Dodongkal juga terkandung vitamin A sebanyak 0 IU, vitamin B1 0 miligram dan vitamin C 0 miligram. Hasil tersebut didapat dari melakukan penelitian terhadap 40 gram Dodongkal, dengan jumlah yang dapat dimakan sebanyak 100 %.
Rempeyek

Rempeyek (rêmpèyèk) atau Peyek (pèyèk) adalah penganan (lauk) terbuat dari tepung dengan kacang (udang, dan sebagainya), digoreng dalam bentuk pipih.
Rempeyek merupakan penganan tradisi adat Jawa yang berasal dari Daerah Istimewa Yogyakarta, dan sudah ada sejak abad ke-16 masa Kesultanan Mataram. Penganan ini juga terdokumentasi dalam Serat Centhini yang diterbitkan pada abad ke-18M.
Secara umum, rempeyek terbuat dari tepung beras yang dicampur dengan air hingga membentuk adonan kental, diberi bumbu (terutama garam, bawang putih) dan daun jeruk, serta diberi bahan pengisi yang khas, biasanya biji kacang tanah atau kedelai. Tepung beras berfungsi sebagai pengikat adonan. Isian rempeyek dapat berupa bahan pangan hewani berukuran kecil, seperti ikan teri, ebi, udang kecil, yutuk, jingking (kepiting kecil), atau laron. Saat ini, orang juga membuat rempeyek dari daun bayam dan kepiting.
Sebagai makanan pelengkap, fungsi rempeyek sama dengan kerupuk, yaitu sebagai pelengkap hidangan. Selain itu, rempeyek juga kerap di sajikan ketika orang Jawa melangsungkan upacara adat. Seperti saat selametan bayi, selametan khitanan, selametan pernikahan bahkan selametan untuk orang yang sudah meninggal. Rempeyek mudah ditemukan di warung makan, pasar, ataupun di pasar swalayan. Makanan ini juga sangat mudah ditemukan karena banyaknya masyarakat yang gemar mengkonsumsinya. Di pedesaan, biasanya disajikan dalam acara pernikahan atau pelayatan.
Kata Rempeyek atau yang biasa disebut peyek saja (dari bahasa Jawa: ꦉꦩ꧀ꦥꦺꦪꦺꦏ꧀, translit. Rêmpèyèk, dari "rêmpah" dan "jiyèk"), yang berarti makanan berbentuk "gépéng" dan "lébar" dengan tambahan rempah-rempah.
Rempeyek sudah dikenal di Daerah Istimewa Yogyakarta sejak abad ke-16 masehi, era kesultanan Mataram. Bermula dari perjalanan Ki Ageng Pamanahan bersama dengan rombongan untuk melakukan Bedhol Desa yang diperintahkan oleh Sultan Hadiwijaya. Kala itu rombongan harus menempuh jarak dari wilayah Surakarta menuju Alas Mentaok. Di ujung perjalanannya rombongan dijemput oleh Ki Gede Karanglo, saat itu rombongan bertemu di pinggir Kali Opak. Mereka pun beristirahat setelah melakukan perjalanan jauh dan kemudian meneruskan perjalanan menuju kediaman Ki Gede Karanglo. Mereka dipersilahkan untuk beristirahat dan disajikan makanan. Saat itu menu yang disajikan adalah nasi putih, sayur pecel, peyek, dan sayur kenikir. Untuk pertama kalinya, rempeyek dianggap sebagai makanan yang mudah untuk dibuat dan memberikan rasa asin di tengah-tengah makanan hambar seperti nasi dan sayur saja. Saat itulah rempeyek mulai dikenal.
Media tentang Rempeyek di Wikimedia Commons
Kue cucur

Kue cucur adalah penganan yang terbuat dari adonan tepung beras dan gula (merah), kemudian digoreng. Penganan ini tidak hanya ada di Indonesia, tapi terdapat juga di Malaysia, Thailand, dan Brunei. Asal usul penganan cucur belum diketahui secara pasti, namun penganan ini telah terdokumentasi dalam Serat Centini yang diterbitkan pada abad ke-18M.
Kue ini terbuat dari tepung beras dan gula jawa atau gula aren yang digoreng. Kue Cucur memiliki bentuk yang cenderung tebal menggembung seperti gunung di bagian tengah dan tipis di bagian pinggirannya. Dalam leluri suku Betawi, jajanan ini termasuk salah satu makanan adat yang kerap dihidangkan dalam upacara-upacara adat budaya Betawi.
Secara umum, kue tradisional masyarakat Betawi ini dapat ditemui di pasar-pasar tradisional di seluruh daerah di Indonesia, khususnya di area Jabodetabek (Jakarta, Bogor, Depok, Tangerang, Bekasi) dan sekitarnya. Di berbagai daerah Indonesia, Kue Cucur juga dikenali dengan beragam nama atau sebutan lain, seperti Pinyaram, Panyaram, atau Paniaram (oleh suku Minangkabau di Sumatera Barat), Dumpi (oleh suku Mandar di Sulawesi Barat), Kucur atau Kocor (oleh suku Madura dan Kangean di Madura dan Kepulauan Kangean, maupun masyarakat di provinsi Jawa Timur pada umumnya),, Wadai Cucur di Kalimantan Selatan, dan lain sebagainya.
Di Kalimantan Selatan, masyarakat Banjar menggunakan kue ini saat melakukan kegiatan adat. Misalnya dalam bulan Safar, ada ritual batimbang anak atau ritual mengayunkan anak agar anak tersebut terhindar dari pengaruh buruk. Dalam ritual tersebut, kue cucur sering dijadikan perlengkapan ritual ini. Baayun Mulud, salah satu tradisi masyarakat Banjar pada bulan Rabiulawal, biasanya juga disediakan kue cucur untuk menghiasi ayunan anak yang mengikut tradisi tersebut.
Dikarenakan faktor perdagangan dan kekuasaan kerajaan-kerajaan kuno Indonesia pada zaman dahulu, Kue Cucur menyebar dari Indonesia hingga dikenali di wilayah maritim Asia Tenggara, di Brunei kue ini disebut sebagai Penyaram, di Malaysia kue ini dikenali dengan nama Kuih Cucur Jawa atau Cucur Jawa, sedangkan di Thailand dikenali sebagai Khanom Cūcùn (ขนมจู้จุน), Cūcùn (จูจุ่น) atau Cūcùn Yawā (จูจุ่นยะวา).
Kata "cucur" diambil dari istilah dalam bahasa Jawa "cucur" (ꦕꦸꦕꦸꦂ) ataupun "kucur" (ꦏꦸꦕꦸꦂ) yang memiliki arti "pancuran" atau "kucuran" yang merujuk pada teknik pembuatan kue cucur.
Kolak

Kolak (atau kolek) adalah makanan penutup khas Indonesia yang berbahan dasar gula aren atau gula kelapa, santan, dan daun pandan (P. amaryllifolius). Kolak memiliki rasa yang gurih, manis, dan tekstur yang lembut. Kolak biasanya disajikan hangat, tetapi bisa juga disajikan dingin dengan ditambah es batu sehingga menjadi es kolak. Meski saat ini sudah dapat ditemui di mana saja, namun kolak sejatinya berasal dari Jawa.
Di Indonesia, kolak merupakan hidangan yang disukai masyarakat sebagai salah satu menu berbuka puasa di bulan Ramadhan. Pada bulan tersebut, penjual makanan musiman yang menjual kolak dapat dengan mudah ditemukan di pinggir jalan raya perkotaan. Selain buah pisang, kolak biji salak juga kerap ditemui saat bulan Ramadhan. Kolak biji salak terbuat dari ubi jalar yang dibentuk bulat, lalu dicampur dengan tepung tapioka.
Variasi kolak dengan penambahan pisang disebut kolak pisang. Variasi lain dapat ditambahkan bahan seperti labu kuning, ubi jalar, nangka, pisang raja, singkong, bola nasi, dan mutiara tapioka. Hal ini biasanya tergantung dari ketersedian bahan isian di daerah tersebut.
Perlu diketahui, kolak biji salak tidak menggunakan biji buah salak sebenarnya, melainkan menggunakan isian bola-bola ubi yang terbuat dari ubi jalar. Berdasarkan isiannya, jenis kolak yang cukup dikenal oleh masyarakat di antaranya yaitu:
Ketan mangga

Ketan mangga (bahasa Thai: ข้าวเหนียวมะม่วง, RTGS: khaoniao mamuang, pengucapan [kʰâ(ː)w.nǐa̯w mā.mûa̯ŋ]) adalah hidangan penutup Thailand yang terbuat dari beras ketan, mangga, dan santan. Makanan ini dapat dimakan dengan garpu, sendok, atau langsung dengan tangan. Meskipun berasal dari Thailand, makanan ini dikonsumsi di wilayah geografis Indochina di Asia Tenggara, seperti Laos, Kamboja, dan Vietnam. Ketan mangga lazim menjadi sajian dalam puncak musim mangga pada musim panas bulan April dan Mei di Thailand.
Bahan utama yang dibutuhkan adalah beras ketan, santan segar atau yang sudah dikalengkan, garam, gula aren, dan mangga. Mula-mula, beras ketan direndam dalam air dan kemudian dimasak dengan cara dikukus atau menggunakan penanak nasi. Sementara itu, santan kelapa dicampur dengan garam dan gula, lalu dipanaskan tanpa mendidih. Setelah ketan yang dimasak telah tanak, masukkan ketan dalam campuran santan, lalu aduk dan tunggu hingga santan meresap ke dalam ketan. Untuk menyiapkan hidangan ini, kupas dan iris mangga. Lalu, taruh mangga di wadah beserta campuran ketan yang ditaruh di sampingnya. Sisa santan yang belum terpakai dapat ditambahkan ke dalam ketan untuk menambah cita rasa gurih. Kadang-kadang ketan dapat ditambahkan taburan kacang kuning renyah.
Pada umumnya, mangga kuning yang disajikan dalam ketan mangga memiliki rasa yang lebih manis dari mangga hijau. Di Thailand, mangga dengan jenis "Nam Doc Mai" (mangga nektar bunga) atau jenis "ok-rong" yang digunakan. Mangga jenis lain yang berasal dari wilayah Meksiko dan Karibia juga dapat disajikan. Beras ketan bergluten pun umumnya dijadikan bahan ketan dibandingkan beras ketan biasa karena bertekstur lebih baik.
Makanan ini sebaiknya dihabiskan setelah dihidangkan. Jika dimasukkan ke dalam kulkas atau dibiarkan berhari-hari, ketan akan mengeras dan sulit dimakan. Ketan pun akan cepat basi karena mengandung santan.
Ketan mangga bisa divariasikan seperti ini:
Sagu santan

Sagu santan (bahasa Burma: အုန်းနို့သာကူ; bahasa Thai: สาคูน้ำกะทิ; RTGS: sakhu nam kathi) adalah hidangan penutup khas Myanmar dan Thailand. Komponen utama resep ini adalah sagu dan santan. Hidangan ini dapat dihias dengan berbagai macam topping; termasuk talas, ubi jalar, kelapa, jagung kuning, pisang, dan lainnya. Ini mirip dengan berbagai bentuk chè Vietnam.
Kratom

Kratom atau juga dikenal dengan nama Biek atau Ketum adalah sejenis tumbuhan dari famili Rubiaceae yang banyak terdapat di Afrika, di bagian utara dan tengah Semenanjung Malaysia serta di selatan Thailand. Di Thailand, tumbuhan ini disebut Kakuam, Ithang atau Thom.Kratom mempunyai zat opioid dan berakibat seperti obat perangsang.
Pada tahun 2013. kratom telah dipelajari dalam sel dan hewan, tetapi tidak ada uji klinis yang dilakukan di Amerika Serikat. Amerika Serikat Drug Enforcement Administration (DEA) menyatakan pada tahun 2013 bahwa kratom tidak memiliki penggunaan medis yang sah, dan pada tahun 2019, Badan Pengawas Obat dan Makanan AS (FDA) menyatakan bahwa tidak ada bukti bahwa kratom aman atau efektif untuk pengobatan penyakit apa pun, dan tidak ada penggunaan klinis yang disetujui untuk kratom.
Dalam budaya di mana tanaman ini tumbuh, kratom telah digunakan dalam pengobatan tradisional. Daunnya dikunyah untuk meredakan nyeri muskuloskeletal dan meningkatkan energi, nafsu makan, dan hasrat seksual dengan cara yang mirip dengan khatu dan koka. Daun atau ekstrak darinya digunakan untuk penyembuhan luka dan sebagai obat bius lokal. Ekstrak dan daunnya telah digunakan untuk mengobati batuk, diare dan infeksi usus. Mereka juga digunakan di Thailand sebagai agen cacing usus.
Kratom dapat digunakan untuk tujuan rekreasi. Dalam dosis rendah, kratom menghasilkan efek euforia yang sebanding dengan koka. Pada dosis yang lebih tinggi, kratom menyebabkan efek seperti opioid. Aksi biasanya dimulai dalam waktu lima hingga sepuluh menit dan berlangsung dari dua hingga lima jam. Beberapa laporan anekdot menggambarkan peningkatan kinerja, kewaspadaan, banyak bicara, keramahan, peningkatan hasrat seksual, suasana hati yang positif, dan euforia setelah penggunaan kratom.
Menurut US DEA dan survei tahun 2020, kratom digunakan untuk menghilangkan rasa sakit, kecemasan, depresi atau penghentian opioid.
Di Thailand, sebuah survei tahun 2007 menunjukkan bahwa tingkat konsumsi kratom seumur hidup, setahun terakhir, dan 30 hari terakhir masing-masing adalah 232%, 0,81%, dan 0,57%, di antara responden berusia 12-65 tahun.
Pukis

Kue pukis atau hanya disebut pukis adalah kue atau makanan ringan tradisional Indonesia yang terbuat dari adonan berbahan dasar tepung terigu dan dimasak dalam wajan cetakan khusus. Ini adalah makanan ringan yang biasa ditemukan di pasar tradisional Indonesia.
Kue ini dibuat dari adonan telur, gula pasir, tepung terigu, ragi, dan santan. Adonan itu kemudian dituangkan ke dalam cetakan setengah bulan serta dipanggang di atas api (bukan oven). Pukis adalah modifikasi dari kue wafel. Variasinya bermacam-macam, diberi taburan cokelat butir, keju, selai nanas, sukade (manisan buah, biasanya dari pepaya dan dipotong kecil kecil serta berwarna-warni), atau kacang.
Kue pukis memiliki bentuk dan warna yang khas. Bagian atasnya berwarna kuning dan bagian bawahnya kecokelatan. Pukis mudah dijumpai di toko-toko kue maupun penjual kaki lima di Indonesia. Dan karena mudah dijumpai kue ini jarang disajikan pada pesta-pesta.
Coconut bar

Coconut bar is a refrigerated dim sum dessert found in Hong Kong, Taiwan, Southern China and in overseas Chinatowns. It is sweet and has a soft, gelatin-like texture but is white in color rather than translucent like gelatin. It is sometimes referred to as coconut pudding.
The dessert is made of coconut milk (preferably freshly made) and set with a mixture of tang flour (wheat starch) and corn starch, or a mixture of agar agar and gelatin. It is sweetened, and sometimes sprinkled with desiccated coconuts. The texture varies from silky springy (if gelatin and agar agar is used as setting agent) to creamy in texture (if wheat starch and corn starch are used to set the dessert) depending on individual preparations. The standard dim sum version has no filling.
Bánh bò

Bánh bò (literally "cow cake" or "crawl cake") is a sweet, chewy sponge cake from Vietnam. It is made from rice flour, water, sugar, and yeast, and has a honeycomb-like appearance (called rễ tre, literally "bamboo roots," in Vietnamese) on the inside due to the presence of numerous small air bubbles. Coconut milk is also usually a part of the batter, imparting a slight flavor and aroma of coconut. The cake is of Southern Chinese origin, although the Chinese version, called bái táng gāo (白糖糕), does not contain coconut milk. Bánh bò are generally eaten as a dessert, although they may also be consumed as an accompaniment to a meal.
In the Vietnamese language, bánh means "cake", and bò can either mean "cow" or "to crawl". According to the entry for "𤙭" (bò) in Paulus Huỳnh Tịnh Của's 1895 dictionary Đại Nam quấc âm tự vị, the dessert is named for its resemblance to a cow's udder, implying that the name was shortened from bánh vú bò. However, according to a popular folk etymology, bò refers to how the cake "crawls" up to the rim of the bowl when steamed to completion.
Bánh bò is to be distinguished from the less common bánh bó ("pressed cake"), a fruit cake found in Quảng Ngãi Province; bò ("cow", "beef") is pronounced with a falling tone, whereas bó ("pressed") has a rising tone.
Traditional varieties of bánh bò are available in Vietnam as well as in Asian grocery stores in countries with substantial overseas Vietnamese populations, such as the United States and France:
Blakas

Blakas or Belakas is a general name for any sort of cleaver or large knife originating from Bali, Indonesia that has a heavy rectangular blade with a straight cutting edge used for chopping. The long, rounded hilt often becomes thinner at one or both ends. The blade often has a fanciful shape and encrusted motifs. Sometimes it is made for ceremonial purposes, and also used in pairs with golok. It is a common utensil in Balinese households and is used for kitchen chores, orchard work, and in ceremonial activities.
Bendo (knife)

The Bendo is a traditional bladed tool from Java, Indonesia. Betawi people would regard the Bendo as a domestic household tool and sometimes it is also called golok dapur, which means a "kitchen golok".
The Bendo has a short, single-edged, heavy blade. The blade is narrow at the hilt and becomes significantly wider after a few centimeters. The back of the blade is straight, the blade is bulbous and has a deep hollow grind that runs just below the back. The handle is usually made of wood and is decoratively carved and slightly curved on the pommel. The scabbards are made of wood and are artfully decorated with carvings. They consist of two halves connected by rattan straps. The Bendo is used to harvest the sugar palm.