Taseograpiya

Ang taseograpiya (kilala rin bilang taseomansiya o tasolohiya; Ingles: tasseography) ay pamamaraan ng panghuhula na nagbibigay-kahulugan sa mga huwaran sa mga dahon ng tsaa, mga dinurog na kape, o mga tining ng alak.
Nanggaling ang termino sa wikang Ingles mula sa salitang Pranses na tasse (tasa) na nagmula naman sa tassa, isang salitang-hiram sa Arabe tungo sa Pranses, at ang mga Griyegong hulapi -graph (pagsulat), -logy (pag-aaral ng), at -mancy (panghuhula).
Tinatangka ng panghuhula na makakuha ng kabatiran sa likas na mundo sa pamamagitan ng madaling maunawaan na pagpapakahulugan ng mga magkakasabay na pangyayari.
Maaaring sinagin ang mga unang pahiwatig ng Kanlurang taseograpiya sa medyebal na manghuhula sa Europa na nagbuo ng kanilang mga pagpapakahulugan mula sa mga tilamsik ng pagkit, tingga, at iba pang mga tinunaw na sangkap. Nagbago ito para maging pagbasa ng dahon ng tsaa noong ikalabingsiyam na siglo, isang maikling panahon pagkatapos na ipinakilala ng mga Olandeng negosyante ang tsaa sa Europa sa pamamagitan ng mga ruta ng kalakalan patungong Tsina.
Namunga ang Eskosya, Irlanda, Gales at Inglaterra ng mga dalubhasa at may-akda sa paksa, at nakagawa ang mga Ingles na manlalayok ng mararaming masalimuot na koleksyon ng tasa ng tsaa na idinisenyo at pinalamutian upang makatulong sa panghuhula. Karaniwang gumagamit ang mga kultura ng Gitnang Silangan na nanghuhula sa pamamaraang ito ng mga naiwang latak ng kape mula sa kapeng Turko/kapeng Libanes/kapeng Griyego na binabaligtad sa isang plato.
Itinatala ng Encyclopedia of Occultism & Parapsychology, Fifth Edition, Vol. 2 na namatnugot ni J. Gordon Melton:
Bihirang makita ang mga inilarawang pamamaraan ni Melton ng pagtapon ng tsaa at pag-alog ng tasa; papaubusin ang tsaa ng karamihan ng mga mambabasa sa kalahok, tapos iikutin ang tasa.
Tradisyonal na basahin ang isang tasa mula ngayon hanggang sa hinaharap simula sa gilid ng hawakan ng tasa at pagsunod sa mga simbolo pababa sa isang paikid na paraan hanggang sa maabutan ang ilalim na sumisimbolo sa malayong hinaharap. Karamihan sa mga mambabasa ay nakakakita lamang ng mga larawan sa mga madilim na dahon ng tsaa laban sa isang puting o niyutral na likuran; babasahin din ng ilan ang mga pasaliwang larawan na nabuo sa pamamagitan ng pagtingin ng mga simbolo na bumubuo sa mga puting negatibong puwang na may kumpol ng mga madidilim na dahon na bumubuo ng likuran.
Isinaalang-alang ng ilang mga kanluraning pangkat na mali na subukan ang taseograpiya gamit ang tsaa mula sa binuksang supot ng tsaa o gamit ang diksyunaryo ng simbolo. Praktikal ang mga kadahilanan para sa mga pagbabawal na ito: masyadong makinis ang pagputol ng tsaa sa supot para makabuo ng mga makikilang larawan sa tasa at may sariling makasasayang sistema ng simbolismo ang pagbasa ng dahon na hindi tumutugma sa mga iba pang mga sistema tulad ng paghula sa panaginip.
Bagaman mas gusto ng karamihang tao ang simpleng puting tasa para sa pagbasa ng dahon ng tsaa, mayroon ding mga tradisyon ukol sa pagsasaayos ng mga dahon sa tasa, at mas madaling gamitin para sa mga ilan ang mga minarkahang tasa. Simula sa huling bahagi ng ika-19 na siglo at nagpapatuloy hanggang sa kasalukuyan, yumayari ang mga palayukang Ingles at Amerikano ng espesyal na pinalamutiang tasa at mga koleksyon ng platito para sa paggamit ng mga mambabasa ng tsaa. Marami sa mga disenyo ay patentado at may kasamang mga tagubilin na nagpapaliwanag sa kanilang paraan ng paggamit. Ilan sa mga pinakakaraniwan ang mga naibigay sa mga maramihang pagbili ng tsaa.
Mayroong dose-dosenang kakaibang disenyo ng mga tasa ng manghuhula, ngunit ang tatlong pinaka-karaniwang uri ay mga tasang sodyak, tasang pambaraha, at mga tasang pansagisag.
Ang tasograpiya ng kape (Greek: καφεμαντεία, Serbo: гледање у шољу, Turko: kahve falı) ay tradisyonal na isinasagawa gamit ang kapeng Turko o anumang paraan ng paggawa ng kape na nag-iiwan ng mga latak na nananatili sa ilalim ng tasa. Inuubos ang halos lahat ng kape sa loob ng tasa, ngunit iiniwan ang mga latak para manatili sila roon. Kadalasang pinaniniwalaan na hindi dapat basahin ng kalahok ang kanilang sariling tasa.
Mayroong maraming mga baryasyon ng pagbabasa ng kape. Karaniwang kailangan na matakpan ang tasa ng platito at baligtarin ito. Sa tradisyong Turko, madalas na binibigyang kahulugan ng mga mambabasa ng kape ang tasa na nahahati sa mga pahalang na kalahati: isinasalin ang mga simbolo na lumilitaw sa kalahating nasa ibaba bilang mga mensahe patungkol sa nakaraan, at mensahe tungkol sa hinaharap ang mga simbolo sa kalahating nasa tuktok. Maaari ring isalin ang mga tasa sa mga kalahating patayo upang matukoy ang mga sagot na "oo" o "hindi" pati na rin ang pangkalahatang kalalabasan ng mga pangyayari na kinakatawan ng mga sagisag. Halimbawa, maaaring "basahin" ng mga manghuhula ang mga simbolo sa "kaliwang" kalahati bilang mga "negatibong" pangyayari o kinalabasan, habang "mababasa" ang mga simbolo sa "kanang" kalahati bilang "positibo". Maaaring sumunod ang mga iba pang mambabasa sa paniniwala na ang tasa ay may kakayahang magbunyag ng kabatiran tungkol sa nakaraan, ngunit hindi nito mahuhulaan ang mga pangyayaring lampas sa apatnapung araw sa hinaharap. Maaari ring isama ang platito sa pagbabasa. Tulad ng sa tasa, mayroong iba't ibang baryasyon para sa kinakatawan ng platito, kasama na kung nagpapahiwatig ang pagdidikit ng platito sa tasa ng isang "positibong" o "negatibong" kalalabasan.
Nangangailangan ang ilang mga pamamaraang Rumanya na painugin ang mga sedimento hanggang sa sakupin nila ang karamihan ng loob ng tasa. Hindi nangangailangan ng pag-inog ang mga iba pang tradisyon, tulad ng sa Turko at Gitnang Silangan, ngunit kailangang palingunan ang tasa patungo sa kalahok sa pagsiwalat ng kapalaran. Binibigyan ang latak ng kape ng oras upang matuyo sa tasa bago magsimula ang pagbabasa.
Pagkatapos ng pagbabasa, tatanungin ang kalahok na "buksan ang puso". Ginagawa ito sa pamamagitan ng paglalagay ng kanang hinlalaki sa loob ng ilalim ng tasa at sunud-sunod na pag-iikot pakanan. Mag-iiwan ito ng impresyon na bibigyang kahulugan ng mangangalakal ang panloob na mga saloobin o damdamin ng kalahok.
Noong 2007, napagbintangan ang isang manghuhulang tagapagbasa ng kape mula sa Israel ng pandaraya, isang krimen na mapaparusahan ng hanggang limang taon sa kulungan. Napawalang-sala ang mga akusasyon ng manghuhula matapos na itinuring ng gobyerno ng Israel na napakahirap patunayan na sadyang "nagkukunwari" lang siya.
Mayroong maraming mga interpretasyon para sa mga simbolo, ngunit karaniwang nakatuon ang mga mambabasa sa kulay ng mga simbolo. Yamang na puti ang karamihan sa mga tasa na ginamit o madilim ang mga latak, nabuo ang mga simbolo mula sa malakas, magkakaibang mga kulay. Itinuturing ang puti bilang "mabuting" simbolo na nagbabala ng mga positibong mga bagay sa pangkalahatan para sa kalahok, habang itinuturing ang mga latak mismo bilang nagbubuo ng mga "masamang" simbolo.
Maaaring maging maraming bagay ang mga simbolo, kabilang ang mga tao, hayop, at bagay. Karaniwan, kukumpulin ng manghuhula ang mga malalapit na simbolo para sa isang hula.