davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Steeping

Steeping is the soaking of an organic solid, such as leaves, in a liquid (usually water) to extract flavours or to soften it. The specific process of teas being prepared for drinking by leaving the leaves in heated water to release the flavour and nutrients is known as steeping. Herbal teas may be prepared by decoction, infusion, or maceration. Some solids are soaked to remove an ingredient, such as salt, where the solute is not the desired product.
One example is the steeping of corn (or maize), part of the milling process. As described by the US Corn Refiners Association, harvested kernels of corn are cleaned and then steeped in water at a temperature of 50 °C (120 °F) for 30 to 40 hours. In the process their moisture content rises from 15% to 45% and their volume more than doubles. The gluten bonds in the corn are weakened and starch is released. The corn is then ground to break free the germ and other components, and the water used (steepwater), which has absorbed various nutrients, is recycled for use in animal feeds.
Dried teas as loose tea or tea bags are prepared for drinking by steeping the leaves in just boiled or heated water to release the flavour and nutrients in the dried tea into the water. This is often done in a cup, mug, teapot, pitcher or urn. A tea infuser or a tea strainer may be used to assist in this process. There is a huge variety of teas available in the market with broad based categories like oolong, green, black, white etc. and other specialized ones catering to particular regions such as Assam, Darjeeling etc. Each tea has to be prepared properly pertaining to their make and quality.
Steeping grain is a part of making beer.
Cold brew tea

Cold brew tea is tea steeped in cold or room temperature water for an extended period of time. The process brews the tea leaves slowly, using time rather than temperature to release the flavors.
Cold brewing tea is a practice which comes from Japan, where it is believed to gently extract flavors from the tea, as hotter brewing can scorch the tea, creating a bitter taste.
The ratio of tea to water is typically 40% tea to 60% water depending on the desired strength. Cold brewing requires a much higher quantity of tea to ensure that enough flavor is extracted into the water. The steeped tea is usually left to brew in room temperature or refrigeration for 16–24 hours.
Cold brewed white tea is shown to have higher amounts of antioxidants when compared to hot brewed.
Shoumei tea

Shoumei (simplified Chinese: 寿眉; traditional Chinese: 壽眉; pinyin: shòuméi; Cantonese Yale: sauh méi; Standard Chinese pronunciation [ʂôʊ.měɪ]) is a white tea that is produced from naturally withered upper leaf and tips, with a stronger flavor reminiscent of lighter oolong teas. It is mostly grown in Fujian Province and Guangxi Province in China. Because it is plucked later than Bai Mudan, the tea may be darker in color, but it should still have a proportionate green color. Some lower grades of Shou Mei may be golden in color with many black and red leaves, making a darker brew with more depth.
Technically this tea, being a fourth-grade tea, is a by-product of Baihao Yinzhen tea production and uses Da Bai or Large White leaves.
The tea can be brewed very differently and there are many combinations that yield interesting results, but it is important to use good mineral water to bring out the sweetness and aroma of the tea and not to over brew or make a bitter and very strong brew.
Typically, white teas are brewed at a lower temperature than black teas. Often temperatures such as 70 degrees Celsius is all that is required. Different steep times and different temperatures have a remarkably different effect on the outcome of the final brew, but two to five minutes is ideal. This is correct for western style brewing when one is making the tea in a mug or western teapot, but when a gaiwan or yixing teapot is used in the gong fu style of brewing where larger quantities of leaf and smaller quantities of water are used and shared amongst the tea drinkers, steep times of less than a minute and measured in seconds would be preferred.
Dianhong

Dianhong tea (Chinese: 滇紅茶; pinyin: Diān hóng chá; lit. 'Yunnan red tea'; pronounced [tjɛ́n xʊ̌ŋ ʈʂʰǎ]) is a type of relatively high-end, gourmet Chinese red tea sometimes used in various tea blends and grown in Yunnan Province, China. The main difference between Dianhong and other Chinese red teas is the amount of fine leaf buds, or "golden tips," present in the dried tea. Dianhong tea produces a brew that is brassy golden orange in colour with a sweet, gentle aroma and no astringency. Cheaper varieties of Dianhong produce a darker brownish brew that can be very bitter.
Teas grown in Yunnan prior to the Han dynasty (206 BCE – 220 CE) were typically produced in a compressed form similar to modern pu'er tea. Dian hong is a relatively new product from Yunnan that began production in the early 20th century. The word diān (滇) is the short name for the Yunnan region while hóng (紅) means "red (tea)"; as such, these teas are sometimes simply referred to as Yunnan red or Yunnan black. However, such references are often confusing due to the other varieties of teas produced in Yunnan.
Hōjicha

Hōjicha (ほうじ茶, 焙じ茶, lit. 'roasted tea') is a Japanese green tea. It is distinctive from other Japanese green teas because it is roasted in a porcelain pot over charcoal. It is roasted at 150 °C (302 °F) to prevent oxidation and produce a light golden colour, as opposed to other Japanese teas which are steamed. In general, the base of a hōjicha consists of leaves from the second harvest or after.
Dry hōjicha tea leaves are brown wedge-shaped needles. The tea is fired at a high temperature, altering the leaf colour tints from green to reddish-brown.
Infusions have a distinctive clear red appearance and nutty fragrance. Hojicha is sometimes sold in a powdered form and used to make steamed milk drinks.
Once infused, hōjicha has a nutty, toasty, sweet flavor. The tea has little to no bitterness.
The process of making hōjicha was discovered in 1920 by accident when a Kyoto merchant had unsaleable bancha. By roasting the bancha, the merchant created a new flavor; hōjicha.
Hōjicha is often made from bancha (番茶 'common tea'), tea from the last harvest of the season. However, other varieties of hōjicha also exist, including a variety made from sencha and kukicha. Kukicha (also known as bōcha or 'twig tea') is made primarily from the twigs and stems of the tea plant rather than the leaves alone.
Hōjicha infusions have a light- to reddish-brown appearance and are less astringent. The lower levels of astringency in hōjicha are due to the tea losing catechins during the high-temperature roasting process.
The roasted flavours are extracted and dominate this tea: the roasting replaces the vegetative tones of other varieties of Japanese green tea with a toasty, slightly caramel-like flavour.
The roasting process used to make hōjicha also lowers the amount of caffeine in the tea. Because of its mildness, hōjicha is a popular tea to serve during the evening meal, before sleep, and preferred for children and the elderly.
سلم (مطربه)

المطربة سلم كانت سلم هى اول مطربة مصرية فى القرن التسعتاشر فظهر نجمها فى سنة 1870 وكانت مشهوره بغناء الموشحات. لاكن شهرتها مادمتش طويلا.
شخصيات مصريه مشهوره
الصفحه دى فيها تقاوى مقاله, و انت ممكن تساعد ويكيپيديا مصرى علشان تكبرها.
بمبة العواده

الست بمبة العواده او بمبة فهيم او بمبة وحيدة مصر هى مطربة مصرية بتعتبر من اوائل المطربات المصريات اللى سجلوا اسطوانات فى بداية القرن العشرين فهى سجلت اول اسطوانه سنة 1904م و هو دور العفو ياسيد الملاح.
توفت المطربة بمبه فهيم فى 5 مارس 1931 ..وبمبه اشتهرت كمان باسم بمبه العوادة او بمبه المصرية وهى اخر المطربات اللى بقين على قيد الحياة من مطربات بلاط الخديو اسماعيل .. وهى كمان اول مطربة تسجل أسطوانة فى تاريخ الغناء العربى سنة 1904 وسجلت عليها أغنية العفو يا سيد الملاح
رواد الغناء فى القرن 19
سوسن فؤاد

سوسن فؤاد مطربه مصريه قديمه
مطربة مصرية شاركت سوسن فؤاد بالغناء فى البرامج الغنائيه "مولد الصباح" و"موكب الربيع" وسوسن فؤاد هى المطربه اللى احبها النجم عبد الحليم حافظ فى بداية حياته الفنيه وكانت تفوقه فى الشهره وغنت فى احداث فيلم حبيبتى سوسو من اخراج نيازى مصطفى فى موسم 1951 لها أغنية جميلة "صوت"من كلمات الشاعر مصطفى عبد الرحمن وتلحين الموسيقار فؤاد حلمى.
1972 - فيلم
1951 - فيلم
شخصيات مصريه مشهوره
الصفحه دى فيها تقاوى مقاله, و انت ممكن تساعد ويكيپيديا مصرى علشان تكبرها.
رانيا شعلان

رانيا شعلان Rania Shaalan فنانة مصرية نحاتة ومزيكا وعازفة جيتار تتخذ المزيكا كهواية ثانية بجانب النحت هى من مواليد 1970. وتوفت سنة 2023 ، هى بنت الدكتور محمد شعلان أستاذ الطب النفسي.
تخرجت فى كلية الفنون الجميله. اخدت بكالوريوس الفنون الجميلة قسم النحت من جامعة حلوان سنة 1997.
كانت هوايتها العزف على الجيتار والغناء والنحت. وأول ظهور فنى لها، كان فى نهاية التسعينيات مع الموسيقار فتحى سلامه.
دخلت عالم الفن من يقارب من 20 سنه رانيا شعلان واحدة من أبرز الأصوات النسائية فى مجال المزيكا البديلة. كان ليها أسلوبها الخاص كمان فى كتابة الأغانى اللى تقدمها للجمهور.
أشهر أعمال رانيا شعلان: خيال المآتة وبحلم.
اتجوزت من جمال السادات، ابن الرئيس الراحل محمد انور السادات سنة 1994 لاكن حصل الطلاق بعدها.
شاركت رانيا شعلان فى الكتير من المعارض المحلية والدولية، منها معرض الترينيال العالمى الاولانى فى تركيا سنة 1997، ومعرض سمبوزيوم اسوان فى مصر سنة 2003، والمعرض العام بمصر كمان سنة 2008، بجانب معرض وجهات نظر فى جاليرى أوبونتو بالزمالك سنة 2016.
مريم عبد العليم

مريم عبد العليم (28 ديسمبر 1930 - 26 ابريل 2010)، فنانة مصرية ومدرسة للفن، تخصصت فى التصميم المطبوع.
نالت البكالوريوس من كلية الفنون الجميله بجامعة حلوان سنة 1954، بعدين نالت الماجيستير عن نفس المجال فى تصميم الجرافيك من جامعة جنوب كاليفورنيا سنة 1957.
من سنة 1958، ابتدت عبد العليم فى تدريس الطباعة الفنية بكلية الفنون الجميلة بجامعة الاسكندرية. سنة 1968، بقت أستاذ مساعد، والمشرفة على قسم الطباعة الفنية. صارت عبد العليم أستاذة متفرغة فى سنة 1957، ورأست قسم التصميم من سنة 1985 لحد 1990. نالت درجة الدكتوراة فى تاريخ الفن عن جامعة حلوان بالقاهرة. أقامت عبد العليم الكتير من المموديل حول العالم، واستعراضات فى الكتير من الدول، كالولايات المتحدة، لبنان، مصر، المانيا، ايطاليا، والنرويج
كمال رمزى

كمال رمزي هو و واحد من من ابرز النقادالمصريين فى مجال السينما، و كان ابتدا مسيرته المهنية سنة 1968.
فى سنة 1968 اتخرج كمال رمزى من المعهد العالى للفنون المسرحيه فى القاهرة بـ مصر.
- نشر مقالات ودراسات فى عدد كبير من الصحف و المجلات المصريه والعربية، ومن بينها:
صدرت له الكتب :
اتكرم كمال رمزى فى المهرجان القومى التلاتاشر للسينما المصرية سنة 2007، وصدر عن مسيرته النقدية كتاب (ارض النقد الواسعة) تأليف وائل عبد الفتاح.
جابر عصفور

الدكتور جابر أحمد عصفور كاتب ومفكر وباحث و أكاديمى ووزير ثقافة مصر الاسبق اتولد فى المحلة الكبرى فى 25 مارس 1944 - 31 ديسمبر 2021) كاتب ومفكر مصرى ورئيس المجلس القومى للترجمة و كان أمينا عاما للمجلس الأعلى للثقافة. وتولى وزارة الثقافة اخر ايام حكم مبارك.
شارك جابر عصفور فى عشرات من المؤتمرات والندوات التخصصية جوه وخارج الوطن العربي، منها:
له الكتير من البحوث والمقالات المؤلفة والمترجمة ومنها:
وزرا ثقافة مصر
ميرا عوض

ميرا أنور عوض (بالعبرية: מירה עווד, اتولدت بتاريخ 1 يونيه 1975) هيا عربية اسرائيلية مغنية و ممثلة وشاعرة غبعيده، تعيش حالى فى تل ابيب فى اسرائيل, هيا أول عربية يتم اختيارها لتمثل اسرائيل فى مسابقة يوروفيجن للأغاني، و كانت الأولى مع المغنية أخينوعم نينى عند غناء أغنية There Must Be Another Way مع كلمات عربية فى المسابقة.
اتولدت ميرا عوض فى الرامة (عكا) - الجليل لأب عربى من الجليل (أنور)، و هو طبيب بحكم مهنته، و أم بلغارية اسمها سنييانكا. درست فى مدرسة ريمون للجاز والمزيكا المعاصرة فى رمات هشارون، اسرائيل.
من سنة 2013 تعيش فى تل أبيب مع زوجها اليهودي، كوستا موغولابيتش.
ميرا عوض بتلعب جيتار وبتقدم الانواع الفنيه:
مصر القديمه (كتاب)

مصر القديمه كتاب للمؤلف الانجليزى «جيمس بيكى» (1866-1931) قام نجيب محفوظ بترجمته سنه 1932 لما كان فى السنه التانيه بكليه الآداب، قسم الفلسفه. ضم الكتاب فصول مبسطه فى تاريخ مصر الفرعوني. والكتاب جزء من سلسله كتب تعليميه تحت عنوان «لمحات عن البلدان» (Peeps at Many Lands).
فصول الكتاب: ارض ليها شهره قديمه، يوم في طيبه، فرعون فى القصر، حياه الجندي، حياه الطفل، شويه اساطير، استكشاف السودان، رحله استكشافيه، الكتب المصريه، المعابد و القبور، قدماء المصريين و السماء.
فاطمه عيد (مغنيه)

فاطمه عيد (18 مارس 1962 -) مغنيه مصريه شعبيه.
فاطمه عيد من مواليد يوم 18 مارس سنة 1962 فى مدينة القنايات فى محافظة الشرقيه .
لم يتم العثور على روابط لمواقع التواصل الاجتماعي.
Ankhhaf (sculpture)

The painted limestone bust of Ankhhaf is an ancient Egyptian sculpture dating from the Old Kingdom. It is considered the work "of a master" of ancient Egyptian art, and can be seen at the Museum of Fine Arts, Boston. Its catalog number is Museum Expedition 27.442.
It depicts a mature man and was therefore likely made during the reign of Khafre (circa 2520–2494 BC). One of the earliest – and even after four and a half thousand years, still among the finest – true sculptured portraits, it is an almost unprecedented depiction of the unidealised features of an actual man. Sculptures portraying true likenesses of people (rather than highly stylized portrayals) are rare in Ancient Egyptian art, both before and after the creation of Ankhhaf's bust. Plaster covers a limestone core, which has been painted red, a colour commonly given to males in both sculpture and in reliefs (figures of women were typically painted yellow). The face is stern, with a slightly uneven mouth which makes him appear as though he is smirking from one side, and aloof and impersonal from the other. There is a slight droop to the eyelids, whose eyes were once painted white with brown pupils. The figure once had a beard and ears, which were broken away in antiquity along with part of the figure's nose.
The bust was discovered in his tomb, installed within a small chapel oriented to the east and facing the chapel's doorway. His arms may have been sculpted on the small pedestal on which it sat, though these have been lost. It was evident that it had once been the focus of a funerary cult, as the bust had crushed several small pottery vessels of the type used for offerings when it fell in antiquity from its pedestal.
The bust was discovered by a museum expedition funded jointly by the Museum of Fine Arts, Boston and Harvard University, and under the contract of the time, such a fine piece would normally have found a home at the Egyptian Museum in Cairo. However, this piece was awarded as thanks for the extensive work done by this expedition and the discovery of the intact royal tomb of Queen Hetepheres, who was Ankhhaf's aunt, a sister of his father. More recently, Zahi Hawass, the chief of Egypt's Supreme Council of Antiquities, has asked that this piece be repatriated to Egypt, as one of five key items belonging to Egypt's cultural heritage, a list which also includes the iconic bust of Nefertiti in the Egyptian Museum of Berlin, a statue of the Great Pyramid architect Hemiunu in the Roemer-und-Pelizaeus-Museum in Hildesheim, Germany, and the Dendara Temple Zodiac in the Louvre in Paris.
Cf. J. Assmann, Preservation and Presentation of Self in Ancient Egyptian Portraiture, in Studies in Honor of William Kelly Simpson Volume 1, pp. 55–81. Edited by Peter Der Manuelian. Boston: Department of Ancient Egyptian, Nubian, and Near Eastern Art, Museum of Fine Arts, Boston 1996.
Corn mummy

A corn mummy or germinating Osiris is an Ancient Egyptian sculpture of Osiris that contained germinated grain seeds, commonly wheat or barley. The rest of the mummy was made up of other materials such as wax, sand and earth. They were fitted with masks most commonly made of wax but sometimes silver. The mummies were provided with wooden coffins.
They seem to have been buried as part of certain festivals such as Khoiak. They were also buried in tombs as part of funerary paraphernalia, with a notable example being found in the tomb of Horemheb, KV57, in the Valley of the Kings.
Fatma Said

Fatma Said (born Fatma Ahmed Hassan Said; 1991) is an Egyptian operatic soprano based in London and Berlin.
Fatma Said born and raised in Cairo, where she attended the Deutsche Schule der Borromäerinnen Kairo. Her father, Ahmed Hassan Said, was the first president of the Free Egyptians Party founded during the 2011 Egyptian revolution.
Said's early focus was tennis, but following the recommendation of her school choir teacher she received her first singing lessons at the age of 14 with soprano Egyptian-French Névine Allouba [fr]. In 2009 she got accepted to study classical singing at the Hochschule für Musik Hanns Eisler Berlin where she received her Bachelor of Music in 2013 and Master of Music in 2018 under Prof. Renate Faltin. She then received a scholarship at the Opera Academy of La Scala in Milan, becoming the first Egyptian soprano to ever sing at La Scala. In 2016 she was seen as Pamina in Peter Stein's production of The Magic Flute at La Scala in Milan.
She has appeared on many international stages, including the Teatro San Carlo (Naples), Staatsoper Hamburg, Royal Opera House Muscat, Wexford Opera in Ireland, Gewandhaus in Leipzig, Vienna Konzerthaus, Royal Albert Hall, and Carnegie Hall. She played roles in the operas Falstaff, L'enfant et les sortilèges, La Cenerentola and The Barber of Seville. She sang at many well-known festivals such as the International Music Festival in Bad Kissingen, the Schumann Festival in Bonn and the 9th and 10th D-Marine Turgutreis International Classical Music Festival in Turkey. She was an artist-in-residence at the Konzerthaus Berlin in 2022/23. Said is also known for her social commitment. At TEDxCairo in 2011, she sang “The Day the People Changed”, a new song she participated in composing about the Egyptian revolution. In 2013, she worked with composer Eugenio Bennato at the Teatro San Carlo on an educational project about the Arab Spring. She represented Egypt on Human Rights Day several times and appeared at the United Nations in Geneva together with Juan Diego Flórez where she committed herself to the musical education of children and young people. In 2016 she was the first opera singer to receive the Creativity Award from Egypt. She was also honored by the National Council for Women that same year. On 25 September 2021 she performed at Global Citizen Live in Paris, along with Elton John, Ed Sheeran, and other well known stars. In 2023, Fatma Said accompanied by the United Philharmonic Orchestra led by Conductor Nader Abbassi held a concert in newly opened Grand Egyptian Museum. A number of public figures and foreign ambassadors attended the concert where she performed songs in Arabic and Egyptian dialect such as a delightful rendition of "Masr Heya Ommi" receiving more than 2 million views on her YouTube channel.
Watch Out for ZouZou

Khalli Balak Min ZouZou (Arabic: خلي بالك من زوزو) is a 1972 Egyptian movie directed by Hassan El-Imam starring Soad Hosny, Hussein Fahmy and Taheyya Kariokka. As with many Egyptians movies of the era, it combines drama, comedy, and music. With its musical numbers and dance sequences, it has become one of Hosny's best loved films and a household favourite in Egypt. However, through these dance sequences, it holds a mirror up to Egyptian society in the 1970s. The movie focuses on the tensions within Egyptian society between tradition and modernism, as well as social pressure towards liberalism. Watch Out for ZouZou was listed in the top 100 Egyptian films list.
ZouZou is a college student that comes from a family of entertainers. Her mother was a retired belly dancer and runs a troupe of performers that entertain at weddings. Her home was on Cairo's famous Muhammad Ali St., known for housing entertainers and musicians. Zouzou performs every night with her family at weddings and private parties as a dancer and singer. This is kept as a secret from all her friends because she worries about how she will be perceived by her peers. Being a professional belly dancer in Egypt during this period was understood to be a low profession, one loosely associated with prostitution, or a lack of morality. Zouzou falls in love with one of her professors who breaks his engagement in order to be with her. The cousin of the professor tries to break off what he has with Zouzou and eventually finds out that she is an entertainer. The cousin frames Zouzou in public, arranging an event that forces her to expose her work as a dancer. Her professor was shocked and ashamed at first, but in the end, all is resolved as Zouzou decides to return to her studies and embrace a bright future free of the need to work as a Muhammad Ali St. dancer.
Khalli Balak Min ZouZou has many songs that are still sung by Egyptians till now. The songs were the most influential and memorable on Egyptians and many more. Two main music composers were Kamal El-Taweel and Salah Jahin. Kamal El-Taweel was friends with Abdel Halim Hafez, also another great music composer and singer. Kamal El-Taweel created the most memorable song Ya Wad Ya Te’eel (O Teaser Boy) which was sung by Soad Hosny.
Walter Armbrust. Mass Culture and Modernism in Egypt. Cambridge: Cambridge University Press, 1996, pp 117–125.
Maria Mauban

Maria Mauban (10 May 1924 – 26 August 2014) was a French actress. She appeared in around fifty films and television series during her career. in 1950 she starred in the British Egyptian-set crime film Cairo Road. The same year she appeared in the Ealing Studios film Cage of Gold. In 1954 she appeared in Roberto Rossellini's Journey to Italy.
She was married to the industrialist Jean Versini and then to the actor Claude Dauphin. They had two children, the actor Jean-Claude Dauphin and Elena Adriana Negru.
Maria Mauban died on 26 August 2014.
Al-ʻIjliyyah

Al-ʻIjliyyah bint al-ʻIjliyy (Arabic: العجلية بنت العجلي) was a 10th-century maker of astrolabes active in Aleppo, in what is now northern Syria.
She is sometimes known in modern popular literature as Mariam al-Asṭurlābiyya (Arabic: مريم الأسطرلابية) but her supposed first name 'Mariam' is not mentioned in the only known source about her life.
According to ibn al-Nadim, she was the daughter of another astrolabe maker known as al-ʻIjliyy; she and her father were apprentices (tilmīthah) of an astrolabe maker from Baghdad, Nasṭūlus.
Al-ʻIjliyyah manufactured astrolabes, an astronomical instrument, during the 10th century; she was employed by the first Emir of Aleppo, Sayf al-Dawla, who reigned from 944 to 967.
Beyond that information, nothing is known about her. Her supposed name, "Mariam", is not supported by sources from her time, and the phrase "al-Asturlabiyy" in the names by which she and her father are known simply means "the astrolabist", and indicates their profession; astrolabes were long known by her time.
The main-belt asteroid 7060 Al-ʻIjliya, discovered by Henry E. Holt at Palomar Observatory in 1990, was named in her honor. The naming citation was published on 14 November 2016 (M.P.C. 102252).
She inspired a character in the 2015 award-winning book Binti and Netflix series Vikings: Valhalla. She was named an extraordinary woman from the Islamic Golden Age by 1001 Inventions.
کراچی بس پر بم حملہ 2002ء

2002ء کراچی بس پر بم حملے، پاکستان میں مغربی غیر ملکیوں پر حملوں کا ایک سلسلہ تھا، جس میں 13 افراد ہلاک اور 40 زخمی ہوئے۔ یہ حملے کراچی صوبہ سندھ میں کیے گئے۔
2002ء میں پاکستان میں دہشت گردی

2002ء میں، 15 دہشت گردانہ، باغیانہ اور فرقہ وارانہ واقعات میں 60 افراد ہلاک اور 150 زخمی ہونے کی اطلاعات جمع کی گئی۔
پاکستانی فن

پاکستانی فن کی ایک طویل روایت اور تاریخ ہے۔ یہ مختلف قسم کے فن پاروں پر مشتمل ہے، بشمول پینٹنگ ، مجسمہ سازی، خطاطی ، مٹی کے برتن اور بنے ہوئے ریشم جیسے ٹیکسٹائل آرٹس ۔ جغرافیائی طور پر، یہ برصغیر پاک و ہند کے فن کا ایک حصہ ہے، جس میں اب پاکستان بھی شامل ہے۔
1947 میں آزادی کے بعد، پاکستان میں صرف دو بڑے آرٹ اسکول تھے - میو اسکول آف آرٹ اور پنجاب یونیورسٹی کا شعبہ فائن آرٹس۔ پاکستانی فن کے ابتدائی علمبرداروں میں عبدالرحمٰن چغتائی شامل ہیں جنھوں نے مغلیہ اور اسلامی طرزوں کے ساتھ مصوری کی، اور احمد
پرویز جو پاکستان کے ابتدائی جدیدیت پسندوں میں سے تھے۔
1960 اور 1970 کی دہائیوں میں، پاکستان میں خطاطی کے انداز ابھرے، جن میں قابل ذکر فنکار اقبال جیفری اور صادقین تھے۔ کراچی اسکول آف آرٹ ، کراچی کا پہلا آرٹ ادارہ ہے، جس کی بنیاد رابعہ زبیری نے 1964 میں رکھی تھی۔
21ویں صدی میں، سانکی کنگ ، اور عاصم بٹ جیسے فنکاروں کے ابھرنے کے ساتھ، پاکستان میں گرافٹی مقبول ہونا شروع ہوئی۔ مؤخر الذکر نے پاکستان میں جمود کو بھی آگے بڑھایا۔
پاکستان کی بڑی آرٹ گیلریوں میں اسلام آباد میں نیشنل آرٹ گیلری شامل ہے۔ لاہور میوزیم قدیم ہند یونانی اور گندھارا سلطنتوں کے ساتھ ساتھ مغل ، سکھ اور برطانوی سلطنتوں کے بدھ آرٹ کے وسیع ذخیرے کے لیے جانا جاتا ہے۔
کمال فن ادب انعام

کمال فن ایوارڈ پاکستان کا ایک بڑا ادبی انعام ہے، جو صرف پاکستانی ادیب کو ہی دیا جاتا ہے۔ یہ انعام کسی ایک تصنیف کی بنیاد پر نہیں دیا جاتا بلکہ کسی شخصیت کی ساری زندگی کے کیے کام کو مدنظر رکھ کر دیا جاتا ہے۔ اس کا آغاز 1997 میں کیا گیا۔ یہ انعام اب تک 21 شخصیات کو دیا جا چکا اس انعام کی رقم مبلغ 1000000/-(دس لاکھ روپے ) ہے ۔
پاکستانی ملی نغموں کی فہرست

پاکستان کے بننے کے بعد بہت سے ملی نغمے لکھے گئے ہیں۔ جن میں سے چند درجہ ذیل ہیں۔
پاکستانی قومی نغمے جن کو "ملٌی نغمہ بھی کہا جاتا ہے ملٌی نغموں کے معروف محقق اور واحد آرکائیوسٹ ابصار احمد کے مطابق اس وقت پاکستان میں سب سے زیادہ ملٌی نغمے بنے ہیں جن کی تعداد تقریباً پانچ ہزار ہے اور انھوں نے اپنی کتاب "یہ نغمے پاکستان کے" میں ان کی مکمل فہرست جبکہ اپنی دوسری کتاب "ہر تان پاکستان" میں ان کی مکمل تاریخ بھی درج کردی ہے۔ یہ تمام ملٌی نغمے پاکستان کی قومی زبان اردو کے ساتھ ساتھ صوبائی اور علاقائی زبانوں، سابقہ مشرقی پاکستان کی زبان بنگالی کے علاوہ انگریزی اور فارسی میں بھی پیش کیے گئے ہیں۔ ابصار احمد کے مطابق چونکہ پاکستان ایک نظریاتی مملکت ہے اس لیے اس کی اساس سے وابستہ نغمے جو قیامِ پاکستان سے پہلے نشر کیے گئے ان کا شمار بھی پاکستانی ملٌی نغموں میں ہی ہوگا جن میں کلامِ اقبال اہم جہت ہے۔ ابصار احمد کے مطابق پہلا ملٌی نغمہ 1911ء میں استاد پیارے صاحب نے گایا جو کلامِ اقبال "مسلم ہیں ہم وطن ہے سارا جہاں ہمارا" تھا۔ قیامِ پاکستان سے پہلے "ملت کا پاسباں ہے محمد علی جناح" بھی مقبول تھا جسے منور سلطانہ اور شمشاد کوثر نے گایا۔
آزاد کشمیر کا پرچم

آزاد جموں اور کشمیر کا ریاستی پرچیم روایتی طور پر پاکستانی قومی رنگ ، سفید اور گہرے سبز رنگ کا مظاہرہ کرتا ہے ، جس میں ایک چاند اور ایک ستارہ ہے جو مسلمانوں اکثریت کی نمائندگی کرتا ہے اور اس میں ان کے اسلامی ورثے اور فیڈریشن آف پاکستان کے ساتھ مضبوط تعلقات کو ظاہر کیا گیا ہے۔ متنازعہ خطے کے بتھ ، ہندو ، سکھ اور دیگر اقلیتوں کی نمائندگی کرنے کے لیے اس میں زعفرانی رنگ کا چوکور بھی ہے ، رنگ بادشاہی سلطنت سے واضح طور پر متاثر ہیں۔ چار سفید دھاری خطے کے کشمیر اہم دریاؤں کی علامت کشمیر ۔ دریائے سندھ (پاکستان کا قومی دریا) ، جہلم ، چناب اور راوی ۔ یہ متنازع علاقے کی پانچ جغرافیائی تقسیموں کی نمائندگی کرتا ہے ، یعنی بلوچستان ، گلگت ، جموں ، وادی کشمیر اور لداخ ۔
ہم سفر

ہم سفر ایک پاکستانی ٹی وی ڈراما سیریل ہے جس کے ہدایت کار سرمد سلطان کھوسٹ ہیں یہ ڈراما فرحت اشتیاق کے ناول ہم سفر پر مبنی ہے۔ یہ سب سے پہلے 24 ستمبر 2011ء سے 3 مارچ 2012ء تک ہم ٹی وی پر نشر ہوا۔ اس کی کہانی ایک شادی شدہ جوڑے کے گرد گھومتی ہے۔
یہ خرد نامی لڑکی کی کہانی ہے جو اشعر کی زندگی کا حصہ بن جاتی ہے، اشعر کی ماں خرد کو اشعر سے دور کرنے کی کوشش کرتی ہے، ناخوشی خرد، اشعر کو چھوڑ دیتی ہے لیکن قسمت انھیں پھر ایک ساتھ لے آتی ہے انھیں دوبارہ ملانے میں حریم اہم کردار ادا کرتا ہے۔ دوسری طرف سارہ اشعر کی دوست ہوتی ہے وہ اشعر سے محبت میں گرفتار ہوجاتی ہے وہ اشعر کو کھو دینے پر اپنی زندگی کا خاتمہ کر لیتی ہے۔ کہانی دونوں کی شادی شدہ زندگی پر مرکوز ہے کہ دونوں کس طرح اسے سنوارتے ہیں۔۔
ہم سفر کا تھیم سانگ
کو وقار علی نے تصیف (compose) کیا اور اس کو قرۃ العین بلوچ نے گایا۔ اس گانے کو نصیر ترابی نے 1971ء میں سقوط ڈھاکہ کے موقع پر لکھا تھا۔ اس گانے کو ڈرامے کے دوران میں بھی مختلف جگہوں پر چلایا گیا۔ ڈرامے کے کئی دوسرے حصوں میں ڈیکسٹر ٹی وی سیریل کا گانا"بلڈ تھیم" بھی چلایا جاتا تھا جسے ڈینیل لچٹ نے کمپوز کیا تھا۔
ہم سفر کو غالب اکثریت میں ناقدین کی جانب سے مثبت تاثرات ملے، بہت سوں نے اسے پاکستانی ٹیلی ویژن کی بحالی قرار دیا۔۔
اس ڈرامے نے بین الاقوامی ناظرین میں بھی بے پناہ مقبولیت حاصل کی۔ ہم سفر کے فیس بک پیج پر اس ڈرامے کے ہزاروں شمالی امریکی اور یورپی مداح اور ناظرین ہیں جن میں سے بڑی تعداد کا یہ کہنا ہے کہ انھوں نے بہت سے پاکستانی ڈرامے دیکھے ہیں لیکن ہم سفر جیسا کوئی نہیں۔۔ بڑی تعداد میں لوگوں نے اداکاری خاص طور پر فواد خان اور ماہرہ خان کی اداکاری، ان کے کردار اور جذباتی کردار کو سراہا ہے۔ نوین وقار جس نے سارہ کا کردار ادا کیا وہ اس ڈرامے کی وجہ سے شہرت کی بلندیوں کو پہنچ گئیں۔
یہ ڈراما پاکستان کی تاریخ میں سب سے زیادہ دیکھا جانے والا ڈراما بن گیا ہم ٹی وی نے کبھی سرکاری طور پر اس ڈرامے کی ٹی آر پی جاری نہیں کی تاہم (ٹی وی کہانی) ذرائع کے مطابق آخری قسط کی ٹی آر پی ریکارڈ 13.8 ریکارڈ کی گئی، باقی دنوں میں اس کی اوسط ٹی آرپی 9.5 سے 11 تک رہی۔ ٹی وی کہانی پر اسے 4.5 کی ریٹنگ ملی۔ مرکزی جوڑے کی آپس میں کیمسٹری اور سرمد سلطان کھوسٹ کی جانب سے ہدایتکاری کو سب سے زیادہ سراہا گیا۔
یقین کا سفر

یقین کا سفر ایک پاکستانی ڈراما سیریل ہے جسے ہم ٹی وی پر 19 نومبر 2017 28 قسطوں کی شکل میں تجویز کیا گیا ہے ڈراما پی ٹی وی پر 22 اگست 2019 میں ہوا جس کی کہانی تین مختلف ثقافتوں سے تعلق رکھنے والے تین خاندانوں کے گرد گھومتی ہے جس میں انھیں مختلف مسائل کا سامنا کرنا پڑتا ہے جس میں میں جنسی ہراسانی، ریپ، سیاسی دباؤ اور ناانصافی اور جہالت شامل ہیں۔ اس کی کہانی 2 ڈاکٹروں کی کوششوں اور محنت کے گرد بھی گھومتی ہے جو پانچ سال کے بعد ایک ہو جاتے ہیں۔ ایک نئے شادی شدہ بیرسٹر اور اس کی بیوی کی مشکلات اور محبت کی کہانی بھی اس ڈرامے میں شامل ہے۔
یقین کا سفر ڈراما مومنہ درید کی پروڈکشن کمپنی نے بنایا اور پیش کیا جبکہ اس ڈرامے کی کہانی فرحت اشتیاق کے ناول "وہ یقین کا نیا سفر" پر مشتمل ہے۔ اسے ڈرامے کے لیے انہی لوگوں نے پیش کیا جنھوں نے اس سے پہلے ہم سفر، دل مضطر، متاع جاں ہے تو، الوداع، دیار دل، اڈاری اور بن روئے کو پیش کیا تھا۔ اس کی ہدایتکاری شہزاد کاشمیری نے کی۔ ڈرامے کی کاسٹ میں مرکزی کردار احد رضا میر، سجل علی، شاذ خان اور حرا سلمان نے ادا کیے۔یہ ڈراما بیک وقت پاکستان، برطانیہ ، امریکا، آسٹریلیا، نیو زی لینڈ، آئر لینڈ اور دبئی میں نشر ہوا۔
یقین کا سفر کے ٹائٹل گانے کی موسیقی وقار علی نے ترتیب دی اور اسے حدیقہ کیانی نے گایا جنھوں نے اڈاری کے بعد تقریبا ایک سال بعد ہم ٹی وی میں اس گانے سے واپسی کی۔
یقین کا سفر 2017 میں پاکستان میں سب سے زیادہ ریٹنگ حاصل کرنے والا ڈراما تھا۔ اسے ناقدین نے بھی سراہا اور اس نے ہم ایوارڈز میں بہترین ڈرامے کا اعزاز حاصل کیا۔لکس ایوارڈز میں بھی اس ڈرامے نے دو ایوارڈ اور چار نامزدگیاں حاصل کیں۔
سفر نصیب

سفر نصیب اردو زبان کے نامور ادیب اور پاکستانی بیوروکریٹ مختار مسعود کی 1981ء میں شائع ہونے والی کتاب ہے۔ کتاب دو سفری داستانوں اور دو خاکوں پر محیط کل چار مضامین مشتمل ہے۔ یہ ترتیب کے حساب سے مختار مسعود کی دوسری کتاب ہے۔
وہ ہم سفر تھا

وہ ہم سفر تھا ایک اردوزبان کا پاکستانی گاناہے جو ہم ٹی وی کے ڈرامے ہم سفر کا ٹائٹل سانگ ہے۔ اسے وقار علی نے کمپوز اور قرۃالعین بلوچ نے گایا ہے۔ یہ فوادخان، ماہرہ خان اور نوین وقار پر فلمایا گیا ہے۔ گانے کو ریلیز سے ہی ناظرین اور ناقدین کی جانب سے مثبت تاثرات ملے ہیں۔.
یہ گانا نصیر ترابی نے 1971ء میں سقوط ڈھاکہ کے موقع پر لکھا تھا۔ گانے کو درامے کے دوران وقتا فوقتا چلایا جاتا ہے۔
وہ ہم سفر تھا گانے کو ناظرین اور ناقدین دونوں نے بے حد پسند کیا۔ یہ 2011-2012 میں سب سے زیادہ سنا جانے والا تھیم سانگ بن گیا تھا۔
ترکِ تعلقات پہ رویا نہ تو نہ میں لیکن یہ کیا کہ چین سے سویا نہ تو نہ میں وہ ہم سفر تھا ہاں وہ ہمنسفر تھا ہاں وہ ہم سفر تھا مگر اس سے ہمنوائی تھا وہ ہم سفر تھا مگر اس سے ہمنوائی نہ تھی کہ دھوپ چھاؤں۔.... کہ دھوپ چھاؤں کا عالم رہا جدائی نہ تھی وہ ہم سفر تھا مگر اس سے ہمنوائی نہ تھی کہ دھوپ چھاؤں۔...
وہ ہم سفر تھا وہ ہم سفر تھا
عداعتیں تھی تغافل تھا رنجشیں تھی مگر عداوتیں تھی تفافل تھا رنجشیں تھی مگر بچھڑنے والے میں سب کچھ تھا بے وفائی نہ تھی بچھڑنے والے میں سب کچھ تھا بے وفائی نہ تھی
کہ دھوپ چھاؤں کا۔... کہ دھوپ چھاؤں کا عالم رہا جدائی نہ تھی
وہ ہم سفر تھا وہ ہم سفر تھا تاجداروں کرکرا سرمہ سہا نہ جائے جن نین میں بسے دوجا کون سمائے
بچھڑتے وقت ان آنکھوں میں تھی ہماری غزل بچھرتے وقت ان آنکھوں میں تھی ہماری غزل غزل بھی وہ وہ کسی کو کبھی سنائی غزل بھی وہ جو کسی و کبھی سنائی نہ تھی کہ دھوپ چھاؤں۔... کہ دھوپ چھاؤں کا عالم رہا جدائی نہ تھی وہ ہم سفر تھا وہ ہم سفر تھا
2012ء میں قرۃ العین بلوچ کو اس گانے کے لیے لکس سٹائل ایوارڈز کی جانب سے دو ایوارڈ دیے گئے۔
پاکستانی فارسی گو شعرا کی فہرست

مسلمانان پاک و ہند کا فارسی ادب سے گہرا تعلق رہا ہے۔ کیونکہ فارسی زبان مسلمانوں کے ذریعے یہاں پہنچی اور یہ زبان مسلمانوں کی مذہبی اور ثقافتی ورثے کی امین رہی۔ قیام پاکستان کے بعد بھی فارسی زبان کو پسند کرنے والے لوگ کافی تعداد میں موجود ہیں۔ خصوصا خانقاہوں سے منسلک لوگ اس زبان سے گہرا لگاؤ رکھتے ییں۔ پاکستانی شعرا نے اردو کے ساتھ ساتھ فارسی زبان میں میں طبع آزمائی کی ہے۔ ذیل میں ان فارسی گو شعرا کی فہرست ہے۔
ذکیہ بہروز ذکی

ذکیہ بہروز ذکی 26 جون 1962ء کو کوئٹہ میں پیدا ہوئیں۔ گورنمنٹ کالج کوئٹہ سے بی۔ اے کیا۔ کالج کے زمانے میں شاعری کا آغاز کیا۔ آپ اردو، فارسی اور ہزارگی زبانوں میں شعر کہتی ہیں۔
آپ کا اردو مجموعہ کلام "دریچہ گل " 2005ء میں شائع ہوا۔ جب کہ فارسی مجموعہ"ہنوز در سفری" 2008ء میں شائع ہوا۔ آپ بلوچستان میں فارسی کی پہلی صاحب دیوان شاعرہ ہیں۔
بمــنـــزلت نرسیـــــدی، هنـــــوز در سفــــری
پاکستانی فارسی گو شعرا
کتاب:هنوز در سفری
مقالہ: بلوچستان کی دوسری فارسی شاعرہ
پاکستانی خواتین کرکٹ ٹیم کا دورہ آسٹریلیا 2022-23ء

پاکستان قومی خواتین کرکٹ ٹیم نے جنوری 2023 میں تین ایک روزہ بین الاقوامی اور تین ایک ٹوئینٹی 20 کھیلنے کے لیے آسٹریلیا کا دورہ کیا۔ ایک روزہ مقابلے آئی سی سی ویمنز چیمپئن شپ 2022-25ء کا حصہ تھے۔
ایمن انور، جویریہ خان اور طوبہ حسن کو پاکستان کے ویمن ایک روزہ اسکواڈ کے لیے سفری ذخائر کے طور پر نامزد کیا گیا تھا، جبکہ غلام فاطمہ، کائنات امتیاز اور صدف شمس کو ویمن ٹوئینٹی 20 اسکواڈ میں سفری ذخائر کے طور پر نامزد کیا گیا تھا۔ 13 جنوری کو زخمی الیسا ہیلی کو ویمن ٹوئینٹی 20 سیریز سے باہر کر دیا گیا۔
ClickBus

ClickBus is a price comparison and online booking website for long-distance bus routes. The company was founded in 2013 by co-founders Eduardo Madeiros and Marcos Sterenkrantz. ClickBus is a global chain of bus ticket resellers, founded by German start up accelerator Rocket Internet. As of today, ClickBus has websites setup and running in Brazil, Colombia, Mexico, and Turkey. Services in Germany, Thailand, Pakistan, and Poland have been discontinued. Users can obtain bus tickets using the desktop sites or downloading a mobile app available for the Google Android or iOS operating system in Brazil. In Brazil alone, ClickBus offers customers over 6,000 routes between cities and it is the market leader for online bus tickets
In 2013, Brazilian Mexico-based Eduardo Medeiros a long-time startup expert had the idea to start an online one-stop bus ticket portal, along with his friend Marcos Sterenkrantz and brought it to the attention of Rocket Internet GmbH who took on the challenge to gather investors such as Millicom. The first investment round granted ClickBus a capital injection of around US$2.15 million and involved a number of investors.
The platform is designed to aggregate bus travel information and allowing users to purchase tickets at the same price being offered by bus providers. It also features a simplified booking system and wide range of routes in each country of operation. Users are able to select specific dates, prices, departures and places of arrival.
ClickBus operated in 7 countries in Europe, Latin America and North America. As of 2015, only the service in Brazil, Colombia, Mexico, and Turkey are still operational.
The Brazilian website operates in over 3000 locations across Brazil including: São Paulo, Rio de Janeiro and Belo Horizonte.
The German website operated under the name of KlickBus and provided users with routes to all major cities in Germany including Berlin, Hamburg and Munich. The expansion came shortly after a law in Germany binding all bus companies to the Government came to an end sparking much growth from private bus operators. In late 2014, the website was shut down.
The Mexican website operates in over 3000 locations across Mexico including: Guadalajara and León, Guanajuato.
ClickBus started its operations in Turkey July 2014. Company has first launched with the name Tikobus, then continued the business with the global brand name ClickBus. ClickBus Turkey merged with Turkey's oldest travel booking platform NeredenNereye.com in 2015. NeredenNereye founded by Erol Demirtaş has started operations in 1999 and has been selling bus and airline tickets since 2009.
List of NBCUniversal television programs

This is a list of television productions produced by Universal Television and other NBCUniversal-owned companies, including television series, streaming television series, and television films.
Formerly known as Revue Studios until 1963.
Formerly known as MCA TV.
Formerly known as MCA Television Entertainment and Universal Television Entertainment.
Formerly known as NBC Productions until 1996. CBS Media Ventures currently distributes most of NBC's pre-1973 series. Most NBC programs after that point are distributed by NBCUniversal Syndication Studios in the U.S. and MGM Worldwide Television Distribution outside of the U.S.
Formerly known as Universal Cable Productions until 2019.
Programs with a shaded background indicate the program is still in production.
Formerly known as Universal Cartoon Studios.
CNBC
MSNBC
Formerly PolyGram Television from 1997-1999 and ITC Entertainment from 1955-1997.
Formerly known as Sleepy Kids (1989–1999) and SKD Media (1999–2000).
NOTE: This list does not include shows not owned by DreamWorks Animation.
Satellite bus

A satellite bus (or spacecraft bus) is the main body and structural component of a satellite or spacecraft, in which the payload and all scientific instruments are held.
Bus-derived satellites are less customized than specially-produced satellites, but have specific equipment added to meet customer requirements, for example with specialized sensors or transponders, in order to achieve a specific mission.
They are commonly used for geosynchronous satellites, particularly communications satellites, but are most commonly used in spacecraft which occupy low Earth orbit missions.
Some satellite bus examples include:
A bus typically consists of the following subsystems:
स्वामी विवेकानन्द की 150वीं जयंती

स्वामी विवेकानन्द एक भारतीय हिन्दू सन्यासी थे। वे पश्चिमी सभ्यता में वेदांत और योग के हिंदू दर्शन को पेश करने वालों में एक प्रमुख व्यक्ति थे। भारत के युवा विकास और खेल मंत्रालयों ने 2013 को स्वामी विवेकानन्द की 150वीं जयंती वर्ष के रूप में मनाने का निर्णय लिया जो कि 12 जनवरी 2013 को भारतवर्ष और दुनियाँ के विभिन्न देशों में मनाया गया।आज भी रामकृष्ण मिशन की विभिन्न शाखाओं द्वारा वर्ष भर इनसे संबंधित कार्यक्रम आयोजित किये किये जाते हैं।
2011 में मलेशियाई सरकार ने इस अवसर को चिह्नित करने के लिए भारत को उपहार के तौर पर एक डाक टिकट पेश किया। भारत के केंद्रीय माध्यमिक शिक्षा बोर्ड (सीबीएसई) ने सभी स्कूलों के स्कूली बच्चों में विवेकानंद के कार्यों और आदर्शों के प्रति रुचि को नवीनीकृत करने के लिए स्कूलों में विवेकानंद जयंती मनाने के लिए कहा। सीबीएसई के वरिष्ठ शैक्षिक अधिकारियों ने कहा कि—"यह परिषद् भारत के 15 महान् विचारकों के विचारों को शामिल करते हुए एक पूरक पुस्तक तैयार कर रही है। पाठ्यपुस्तक विकास के लिए विशेषज्ञ समिति अब तक शामिल नहीं किए गए नामों को शामिल करने का प्रयास करेगी, बशूर्ते कि बच्चों पर पाठ्यक्रम और पाठ्यपुस्तक सामग्री का भार स्वीकार्य सीमा के भीतर रहे।”
कर्नाटक के दक्षिण कन्नड़ जिले के राजनीतिक दलों ने शहर भर में विभिन्न समारोहों और कार्यक्रमों में विवेकानन्द और उनके महान सुधारक कार्यों का जिक्र किया था। तमिलनाडु की दिवंगत मुख्यमंत्री जयललिता ने कहा था कि विवेकानन्द का जीवन और शिक्षाएँ उनके लिए बहुत बड़ी प्रेरणा रही हैं, और वह विवेकानन्द को अपना "राजनीतिक शिक्षक" मानती थी। उन्होंने राज्य के विवेकानंद सांस्कृतिक केंद्र के कल्याण के लिए तमिलनाडु सरकार की ओर से ₹20 मिलियन (US$250,000) का फंड मंजूर किया था।
भारत में विमानक्षेत्रों की सूची

भारत में हवाई अड्डों की इस सूची में मौजूदा और पूर्व वाणिज्यिक और निजी हवाई अड्डे, फ्लाइंग स्कूल, कुछ रक्षा हवाई पट्टियां आदि शामिल हैं। नवंबर 2016 से एएआई के आंकड़ों के अनुसार, उड़ान-आरसीएस के तहत अनुसूचित वाणिज्यिक उड़ान संचालन के लिए निम्नलिखित को लक्षित किया जा रहा है, जिनमें शामिल हैं:
* : "प्रतिबंधित अंतर्राष्ट्रीय विमानक्षेत्र" ("कस्टम विमानक्षेत्र")। इन विमानक्षेत्रों से कुछ ही अंतर्राष्ट्रीय उड़ाने प्रचालन में हैं।
इस सूची में निम्न जानकारी है:
भारतविद्या

भारतीय उपमहाद्वीप की भाषाओं, ग्रन्थों, इतिहास एवं संस्कृति का अध्ययन भारतविद्या (Indology) कहलाती है। यह एशिया अध्ययन का एक भाग है। इसे भारत-अध्ययन (Indic Study) या दक्षिण-एशियायी अध्ययन भी कहा जाता है।
भारत विद्या के अन्तर्गत बहुत से क्षेत्र आ जाते हैं जिनकी तकनीकों को दक्षिण एशिया के उपर लागू करते हुए उपयोग किया जाता है। कुछ क्षेत्र इस प्रकार हैं-
प्रमुख भारतविदों में सम्मिलित है-
विद्या भारती

विद्या भारती , भारत में शिक्षा के क्षेत्र में सबसे बड़ी अशासकीय संस्था है। इसका पूरा नाम "विद्या भारती अखिल भारतीय शिक्षा संस्थान" है। इसकी स्थापना सन् 1977 में हुई थी।
विद्या भारती के द्वारा लगभग हजारों से ज्यादा शिक्षा संस्थान का कार्य कर रहे हैं। विद्या भारती, शिक्षा के सभी स्तरों - प्राथमिक, माध्यमिक एवं उच्च पर कार्य कर रही है। इसके अलावा यह शिक्षा के क्षेत्र में अनुसंधान करती है। विद्या भारती का अपना शोध विभाग है। विद्या भारती के तहत, हजारों शिक्षण संस्थान संचालित होते है। विद्या भारती -शिशुवाटिका , सरस्वती शिशु मंदिर ,सरस्वती विद्या मंदिर , प्राथमिक, उच्च प्राथमिक, माध्यमिक, वरिष्ठ माध्यमिक, संस्कार केंद्र, एकल विद्यालय, पूर्ण एवं अर्द्ध आवासीय विद्यालय और महाविद्यालयों के छात्रों के लिए शिक्षा प्रदान करता है।विद्या भारती का मुख्य उद्देश्य समाज के दीन दुखी अभाव ग्रस्त ,साधन हीं को शिक्षित कर स्वावलंबी बनाना है।
आज लक्षद्वीप और मिजोरम को छोड़कर सम्पूर्ण भारत में 86 प्रांतीय एवं क्षेत्रीय समितियाँ विद्या भारती से संलग्न हैं। इनके अंतर्गत कुल मिलाकर 30,000 शिक्षण संस्थाओं में 9,00,000 शिक्षकों के मार्गदर्शन में 45 लाख छात्र-छात्राएं शिक्षा एवं संस्कार ग्रहण कर रहे हैं। इनमें से 49 शिक्षक प्रशिक्षक संस्थान एवं महाविद्यालय, 2353 माध्यमिक एवं 923 उच्चतर माध्यमिक विद्यालय, 633 पूर्व प्राथमिक एवं 5312 प्राथमिक, 4164 उच्च प्राथमिक एवं 6127 एकल शिक्षक विद्यालय तथा 3679 संस्कार केंद्र हैं। आज नगरों और ग्रामों में, वनवासी और पर्वतीय क्षेत्रों में झुग्गी-झोंपड़ियों में, शिशु वाटिकाएं, शिशु मंदिर, विद्या मंदिर, सरस्वती विद्यालय, उच्चतर शिक्षा संस्थान, शिक्षक प्रशिक्षण केंद्र और शोध संस्थान हैं। इन सरस्वती मंदिरों की संख्या निरंतर बढ़ रही है और आज विद्या भारती भारत में सबसे बड़ा गैर सरकारी शिक्षा संगठन बन चुका है।
1952 में संघ प्रेरणा से कुछ निष्ठावान लोग शिक्षा के पुनीत कार्य में जुटे। राष्ट्र निर्माण के इस कार्य में लगे लोगों ने नवोदित पीढ़ी को सुयोग्य शिक्षा और शिक्षा के साथ संस्कार देने के लिए "सरस्वती शिशु मंदिर" की आधारशिला गोरखपुर में पांच रुपये मासिक किराये के भवन में पक्की बाग़ में रखकर प्रथम शिशु मंदिर की स्थापना से श्रीगणेश किया। इससे पूर्व कुरुक्षेत्र मे गीता विद्यालय, की स्थापना 1946 में हो चुकी थी।
उत्तर प्रदेश में शिशु मंदिरों के संख्या तीव्र गति से बढ़ने लगी। इनके मार्गदर्शन एवं समुचित विकास के लिए 1958 में 'शिशु शिक्षा प्रबंध समिति' नाम से प्रदेश समिति का गठन किया गया। सरस्वती शिशु मंदिरों को सुशिक्षा एवं सद्संस्कारों के केन्द्रों के रूप में समाज में प्रतिष्ठा एवं लोकप्रियता प्राप्त होने लगी। अन्य प्रदेशों में भी जब विद्यालयों की संख्या बढ़ने लगी तो उन प्रदेशों में भी प्रदेश समितियों का गठन हुआ। पंजाब एवं चंडीगढ़ में सर्वहितकारी शिक्षा समिति, हरियाणा में हिन्दू शिक्षा समिति, असम में शिशु शिक्षा समिति बनी। इसी प्रयत्न ने 1977 में अखिल भारतीय स्वरुप लिया और विद्या भारती संस्था का प्रादुर्भाव दिल्ली में हुआ। इसके बाद सभी प्रदेश समितियां विद्या भारती से सम्बद्ध हो गईं।
विद्या भारती की राज्यस्तरीय समितियों के अलग-अलग नाम हैं। ये नाम उन राज्यों के सामाजिक-सांस्कृतिक स्थितियों का प्रतिनिधित्व करते हैं।
स्वामी विवेकानन्द के अनुसार ”मनुष्य के भीतर समस्त ज्ञान अवस्थित है, जरूरत है उसे जागृत करने के लिए उपयुक्त वातावरण निर्मित करने की” शिक्षा की इस उद्देश्य की प्राप्ति हेतु विद्यालय में शिक्षण भारतीय मनोविज्ञान के सिध्दान्तो पर आधारित पंचपदी शिक्षा पद्दति के द्वारा किया है।
साँचा:विद्या भारती
विद्या

विद्या वो जानकारी और गुण, जो हम देखने-दिखाने, सुनने-सुनाने, या पढ़ने-पढ़ाने (शिक्षा) के माध्यम से प्राप्त करते हैं । हमारे जीवन के शुरुआत में हम सब जीना सीखते है । शिक्षा लोगों को ज्ञान और विद्या दान करने को कहते हैं अथवा व्यवहार में सकारात्मक एंव विकासोन्मुख परिवर्तन को शिक्षा माना जाता है ।
विष्णुपुराण में १८ विद्याएँ गिनाई गयी हैं-
इसी प्रकार 'लोकनीति' नामक पालि ग्रन्थ में १८ विद्याएँ गिनाई गयीं है, जो कुछ भिन्न हैं-
शुक्रनीति में उल्लेख है कि विद्याओं की संख्या यद्यपि अनन्त है, तथापि बत्तीस विद्याएं (एवं चौसठ कलाएं) प्रसिद्ध हैं :
अर्थात्‌ ऋग्वेद, यजुर्वेद, अथर्ववेद, सामवेद, इतिहास, पुराण, षड्‌-वेदाङ्ग, पितृविद्या (नृवंशविज्ञान), राशिविद्या (गणितशास्त्र), दैवविद्या (वर्षाविज्ञान), निधिविद्या (खनिजशास्र), वाकोविद्या (विधि एवं तकशास्त्र), एकायन (नीतिशास्त्र), देवविद्या (देवशास्त्र), ब्रह्मविद्या (अध्यात्म), भूतविद्या (जन्तुशास्त्र), क्षत्रविद्या (शस्त्रविद्या), नक्षत्रविद्या (ज्योतिष), सर्पेविद्या ( विषविज्ञान), देवजनविद्या (गन्धर्वविद्या) आदि।
भारत के विद्याविद् आचार्यो ने विद्या के चार विभाग बताए हैं- आन्वीक्षिकी, त्रयी, वार्ता और दण्डनीति। ऋग्वेद, यजुर्वेद और सामवेद को त्रयी कहते हैं। वार्ता से आशय अर्थशास्त्र से है। आन्वीक्षिकी का अर्थ है- प्रत्यक्षदृष्ट तथा शास्त्रश्रुत विषयों के तात्त्विक रूप को अवगत करानेवाली विद्या। इसी विद्या का नाम है- न्यायविद्या या न्यायशास्त्र ; जैसा कि वात्स्यायन ने कहा है :
आन्वीक्षिकी में स्वयं न्याय का तथा न्यायप्रणाली से अन्य विषयों का अध्ययन होने के कारण उसे न्यायविद्या या न्यायशास्त्र कहा जाता है। आन्वीक्षिकी विद्याओं में सर्वश्रेष्ठ मानी गई है। वात्स्यायन ने अर्थशास्त्राचार्य चाणक्य के निम्नलिखित वचन को उद्धृत कर आन्वीक्षिकी को समस्त विद्याओं का प्रकाशक, संपूर्ण कर्मों का साधक और समग्र धर्मों का आधार बताया है-
बौद्धधर्म में पञ्चविद्याएँ ये हैं - शब्दविद्या, हेतुविद्या, चिकित्साविद्या, शिल्प-कर्म-स्थान-विद्या, अध्यात्मविद्या। बोधिसत्व इन पञ्चविद्याओं के स्वामी माने जाते हैं। पंचविद्याओं के स्वामी को 'पण्डित' कहा जाता है।
धरहरा चकिया गाँव, फूलपुर (इलाहाबाद)

निर्देशांक: 25°27′N 81°51′E﻿ / ﻿25.45°N 81.85°E﻿ / 25.45; 81.85
धरहरा चकिया भारतीय राज्य उत्तर प्रदेश के प्रयागराज जिले के फूलपुर प्रखण्ड में स्थित एक गाँव है।
bakhasar barmer== भूगोल ==
कोरापुर गाँव, फूलपुर (इलाहाबाद)

निर्देशांक: 25°27′N 81°51′E﻿ / ﻿25.45°N 81.85°E﻿ / 25.45; 81.85
कोरापुर भारतीय राज्य उत्तर प्रदेश के प्रयागराज जिले के फूलपुर प्रखण्ड में स्थित एक गाँव है।
== भूगोल ==वहां की धरातल बहुत ठीक नही है।
Ernest Renan

Joseph Ernest Renan (Landreger, 28 a viz C'hwevrer 1823 - Pariz, 2 a viz Here 1892) a oa ur skrivagner hag ur prederour breizhat ha gall.
Mab e oa da Philibert François Renan, ur c'habiten kenwerzh, ha da Vagdelaine Josephe Feger. E Landreger e tremenas e vugaleaj en un endro brezhonek ha diouzh-se e teskas komz brezhoneg flour.
Fellout a rae dezhañ mont da veleg, neuze ez eas d'ar c'hloerdi da Bariz evit studiañ an deoliezh, met gwelloc'h e kavas a-benn ar fin mont da gelenner war al Lizhiri klasel ha yezhoù ar Reter-Nesañ. Tremen a reas ar skolveuriegezh war ar brederouriezh, mont a reas da zoktor war al Lizhiri ha da gelenner war an hebraeg. Brudet-bras e voe en e amzer peogwir e savas a-enep an Iliz katolik roman en anv ar skiant ha studi ar skridoù sakr en un doare skiantel. Beajiñ a reas er Reter-Nesañ da vont da studiañ gwrizioù ar relijion gristen el lec'h ma oa-hi bet ganet.
Prenañ a reas ur maner anvet Rosmapamon e Louaneg e-lec'h ma teue e-pad e vakañsoù hag e tegemere meur a benn uhel eno. Plijout a rae dezhañ kouviañ Anatol ar Braz, Charlez ar Govig, Narsis Kelien, hag all, evit debriñ "koanioù keltiek".
Berzh a reas e levr La Vie de Jésus a voe kondaonet gant an Iliz katolik. Kinniget e vez e skrid Qu'est-ce qu'une nation? da studiañ er skolioù-meur hiziv c'hoazh, ha gwelet eo evel unan eus tadoù ar Republik c'hall.
E Breizh ivez e oa bras e vrud ha gwelet e veze evel unan eus ar re a rae enor d'ar vro, dre ma oa enoret e Pariz. Bras e voe e levezon war republikaned e amzer ha war ur brezhoneger ha gwerinour evel Fañch an Uhel, a gavas ul labour dindan ar Stad a-drugarez dezhañ.
E levr Souvenirs d'enfance et de jeunesse a zo bet lennet kalz e Breizh ha dreist-holl e Bro-Dreger.
Reuz a voe e kêr Landreger pa voe kaoz da sevel un delwenn dezhañ tre dirak an iliz-veur Sant-Tudal ha kannadegoù a voe etre katoliked, ur bochad Leoniz degaset gant o beleien en o zouez, ha republikaned ar vro.
Jean Balcou

Jean Balcou, ganet d'an 7 a viz 1932, e Tredarzeg, a voe kelenner war al lennegezh breizhat c'hallek e Skol-veur Breizh-Izel, skrivagner hag enklasker staget ouzh ar [[Greizenn an Enklaskoù Breizhek ha Keltiek. O vezañ m'eo genidik eo eus Bro-Dreger, labouret en deus kalz war Ernest Renan. Kenlabouret en deus gant Yves Le Gallo, da sevel al levr Histoire littéraire et culturelle de la Bretagne.
Diouzh Envorennoù bugaleaj ha yaouankizha enklaskoù war Renan e savas dindan renerezh Jean Fabre un dezenn. Diwarni e tennas kentañ buhezskrid ar skrivagner, unan eus ar Vrezhoned vrudetañ. Renet en deus embannadur kenskriverezh Ernest Renan, ur 700 lizher bennak. Graet en deus enklaskoù diwar-benn François-René de Chateaubriandd hag Élie Fréron.
Tiranterezh speredel

An tiranterezh speredel zo un droienn implijet gant Ernest Renan e L'Avenir religieux des sociétés modernes (1860, III) pa lavare :
Montaigne a skrivas diwar-benn an tyrannie parlière en e Essais (III, 8).
Unan eus armoù an tiranterezh speredel eo an dereadegezh politikel : dereat eo kaout ur spered digor d'an talvoudoù ofisiel ; dereat eo c'hoarzhin ha gouzañv ar goapaerezh, pa vez graet goap gant ar c'hoapaerien ofisiel er media ofisiel.