davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
బేగంపేట్ (బాలానగర్ మండలం)

బేగంపేట, హైదరాబాదులోని సికింద్రాబాదుకు చెందిన ప్రాంతం. ఆరవ నిజాం (మహబూబ్ అలీ ఖాన్, అసఫ్ జా VI) కుమార్తె బషీర్ ఉన్నిసా బేగం పేరుమీద ఈ బేగంపేట పేరు పెట్టారు. పైగా షామ్స్ ఉల్ ఉమ్రా అమీర్ ఇ కబీర్ రెండవ అమీర్‌ను వివాహం చేసుకున్నప్పుడు వివాహకట్నంలో భాగంగా బషీర్ ఉన్నిసా బేగానికి ఈ ప్రాంతాన్ని కానుకగా అందించారు.
హుసేన్ సాగర్ సరస్సుకి ఉత్తరాన ఉన్న ఈ బేగంపేట, హైదరాబాదు నగరంలోని ప్రధాన వాణిజ్య, నివాస కేంద్రాలలో ఒకటిగా ఉంది. బేగంపేట, పంజాగుట్ట మధ్యలో గ్రీన్లాండ్స్ ఫ్లైఓవర్ ఉంది. పూర్వకాలంలో ఈ బేగంపేట హైదరాబాదు, సికింద్రాబాదు నగరాల మధ్య ఒక చిన్న శివారు ప్రాంతంగా ఉండేది. బేగంపేట విమానాశ్రయం నగరానికి ఒక ప్రధాన ఆకర్షణ. శంషాబాద్‌లో రాజీవ్ గాంధీ అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయం ప్రారంభించిన తరువాత బేగంపేట విమానాశ్రయం వాణిజ్య విమానాల కోసం కాకుండా శిక్షణ, చార్టర్డ్ విమానాల కోసం మాత్రమే పనిచేస్తోంది.
పైగా ప్యాలెస్, గీతాంజలి సీనియర్ స్కూల్, బేగంపేట స్పానిష్ మసీదు, హైదరాబాద్ పబ్లిక్ స్కూల్, సర్ రోనాల్డ్ రాస్ ఇన్స్టిట్యూట్ వంటి ముఖ్యమైన ప్రదేశాలు ఇక్కడ ఉన్నాయి. హుస్సేన్ సాగర్ ఒడ్డున బేగంపేట సమీపంలో సంజీవయ్య పార్క్ కూడా ఉంది.
బేగంపేట్ రైల్వే స్టేషను ఈ ప్రాంతానికి ప్రధాన రవాణా సౌకర్యాన్ని అందిస్తోంది. సమీపంలో ఉన్న సంజీవయ్య పార్క్, జేమ్స్ స్ట్రీట్ వంటి ప్రాంతాలలో హైదరాబాదు ఎం.ఎం.టి.ఎస్ స్టేషన్లు ఉన్నాయి. తెలంగాణ రాష్ట్ర రోడ్డు రవాణా సంస్థ ఆధ్వర్యంలో బేగంపేట నుండి నగరంలోని ఇతర ప్రాంతాలకు బస్సులు నడుస్తున్నాయి. బేగంపేట మెట్రో స్టేషనులో మెట్రో రైలు కూడా ప్రారంభమైంది. విద్యార్థులతో పాటు ఇతర పౌరుల రవాణా సాధనల్లో అత్యంత ప్రజాదరణ పొందిన మార్గాలలో ఇది ఒకటి. ఇక్కడికి సమీపంలోని రసూల్‌పురలో కూడా రసూల్‌పుర మెట్రో స్టేషను ఉంది.
బేగంపేట డివిజన్‌లో గల పికెట్‌ నాలాపై ఎస్‌ఎన్‌డీపీ కార్యక్రమంలో భాగంగా 10 కోట్ల రూపాయలతో నిర్మించిన వంతెనను 2022 అక్టోబరు 28న తెలంగాణ రాష్ట్ర పశుసంవర్ధక శాఖమంత్రి తలసాని శ్రీనివాస్‌ యాదవ్‌ ప్రారంభించాడు. ఈ వంతెన మీదుగా సికింద్రాబాదు నుండి పంజాగుట్ట వెళ్ళేందుకు అవకాశం ఉంటుంది. కంటోన్నెంట్ బోర్డు ప్రాంతాలలోని 8000 గృహాలు కుటుంబాల ప్రజలకు వరద ముప్పు తగ్గుతుంది. ఈ కార్యక్రమంలో హైదరాబాదు నగర మేయర్‌ గద్వాల విజయలక్ష్మి, డిప్యూటీ మేయర్‌ మోతె శ్రీలత రెడ్డి, సికింద్రాబాద్ కంటోన్మెంట్ ఎమ్మెల్యే జి. సాయన్న, జీహెచ్‌ఎంసీ కమిషనర్‌ లోకేశ్‌ కుమార్‌, స్థానిక ప్రజాప్రతినిధులు, అధికారులు పాల్గొన్నారు.
బేగంపేట ధనియాల గుట్టలోని శ్యామ్‌లాల్‌ బిల్డింగ్‌ వద్ద 4 ఎకరాల్లో 8.54 కోట్ల రూపాయలతో నిర్మించిన‌ ‘మహాపరినిర్వాణ’ను 2023 మే 9న తెలంగాణ రాష్ట్ర ఐటీ, పరిశ్రమల, పురపాలక శాఖామంత్రి కల్వకుంట్ల తారక రామారావు ప్రారంభించాడు. ఈ కార్య‌క్ర‌మంలో రాష్ట్ర పశుసంవర్థక శాఖామంత్రి త‌ల‌సాని శ్రీనివాస్ యాద‌వ్‌, రాష్ట్ర కార్మిక శాఖామంత్రి సి.హెచ్. మల్లారెడ్డి, కూకట్‌పల్లి ఎమ్మెల్యే మాధవరం కృష్ణారావు, ఇతర ప్రజాప్రతినిధులు, అధికారులు పాల్గొన్నారు.
ఈ ఆధుకిన వైకుంఠధామంలో అడ్మినిస్ట్రేటివ్‌ బ్లాక్‌ నిర్మాణం, సెరిమోనియల్‌ హాల్‌, చెక్క నిల్వ గది, పిండ ప్రదానం చేసే ప్రాంతం, వెయిటింగ్‌ హాల్‌, బాడీ ప్లాట్‌ఫారంలు, ఫీచర్‌ గోడలు, ప్రవేశం, నిష్క్రమణకు తోరణాలు, ఫలహారశాల, నీటి వసతి సహా టాయిలెట్‌ బ్లాక్‌ల ఏర్పాటు, పాదచారుల మార్గం అభివృద్ధి, పార్కింగ్‌, వైఫై సౌకర్యం, సీఎస్‌ఆర్‌ పద్ధతిన శివుని విగ్రహ ఏర్పాటు, రెండు అంతిమ యాత్ర వాహనాలు వంటి అన్ని రకాల సౌకార్యలు కల్పించారు.
2005, అక్టోబరు 12న, దాదాపు రాత్రి గం. 7.30 ని.లకు బేగంపేట ప్రాంతంలోని టాస్క్ ఫోర్స్ కార్యాలయం వెలుపల ఒక వ్యక్తి పేలుడు పదార్ధాలను పేల్చడంతో ఈ ఆత్మాహుతి బాంబుదాడిలో ఆ వ్యక్తితోపాటు 45 ఏళ్ళ హోంగార్డు ఎ. సత్యనారాయణను మరణించారు.
భారతదేశ హిందూ దేవాలయాల జాబితా

భారతదేశంలో రాష్ట్రాలవారిగా ప్రసిద్ధిపొందిన, బాగా గుర్తింపు పొందిన హిందూ దేవాలయాలు రాష్ట్రాల వారిగా ఈ జాబితాలోనమోదు అవుతాయి.
(బీచుపల్లి ఆంజనేయ స్వామి దేవాలయము, ఇటిక్యాల మండలం,జోగులాంబ గద్వాల్ జిల్లా) (బుద్దరం అంజనేయ స్వామి దేవాలయం బుద్దరం గండి,గోపాల్ పేట మండలం,వనపర్తి జిల్లా)
తమిళనాడు రాష్ట్రంలో అత్యధిక సంఖ్యలో దాదాపు 34,000 దేవాలయాలు ఉన్నాయి.
కార్గిల్ వార్ మెమోరియల్

కార్గిల్ వార్ మెమోరియల్ దీనిని ద్రాస్ వార్ మెమోరియల్ అని కూడా పిలుస్తారు. ఇది భారతదేశం, పాకిస్తాన్‌ల మధ్య 1999లో జరిగిన కార్గిల్ యుద్ధానికి గుర్తుగా భారతదేశం, లడఖ్‌, కార్గిల్ జిల్లాలో కార్గిల్ నగరానికి సమీపంలోని ద్రాస్ పట్టణంలో భారత సైన్యం నిర్మించిన యుద్ధ స్మారకం.
1998-1999 చలికాలంలో, పాకిస్తాన్ సైన్యం నియంత్రణ రేఖ (ఎల్‌ఓసి) ని దాటి, జమ్మూ కాశ్మీర్‌, లేహ్ (లడఖ్), కార్గిల్‌ - శ్రీనగర్‌ను కలిపే జాతీయ రహదారి ఇంకా మరిన్ని ప్రదేశాలను స్వాధీనం చేసుకుంది. ఆక్రమిత భూభాగాలను తిరిగి స్వాధీనం చేసుకోవడానికి భారత సైన్యం మే 1999లో ఆపరేషన్ విజయ్ (విక్టరీ) ని ప్రారంభించింది. ఇది కఠినమైన పర్వత వాతావరణంలో భీకర యుద్ధాలకు దారితీసింది. ఈ ఆపరేషన్ రెండు నెలలకు పైగా కొనసాగింది. రెండు దేశాల మధ్య పూర్తి స్థాయి యుద్ధాన్ని నివారించడానికి, ప్రాంతీయ శాంతిని నెలకొల్పడానికి యుఎస్ఎ జోక్యం, సూచనల మేరకు పాకిస్తాన్ దళాలను ఉపసంహరించుకుంది.
ప్రతి సంవత్సరం, 26 జూలైని భారతదేశం, కార్గిల్ విజయ్ దివస్ (కార్గిల్ విజయ దినం) గా జరుపుకుంటుంది, ఈ సందర్భంగా భారత ప్రధాని న్యూ ఢిల్లీలోని ఇండియా గేట్ వద్ద ఉన్న అమర్ జవాన్ జ్యోతి వద్ద సైనికులకు నివాళులర్పిస్తాడు.
2000లో భారత సైనికులను గౌరవించేందుకు 108 ఇంజనీర్ రెజిమెంట్‌కు చెందిన సైనికులు ఈ ప్రదేశంలో తాత్కాలిక స్మారక చిహ్నాన్ని నిర్మించారు. ప్రస్తుత రూపంలో ఉన్న ఈ స్మారకాన్ని నవంబర్ 2014లో భారత సైన్యం నిర్మించింది.
స్మారక చిహ్నం, గులాబీ ఇసుకరాయి గోడలను కలిగి ఉన్న ఇత్తడి ఫలకాలు ఆపరేషన్ విజయ్ సమయంలో ప్రాణాలు కోల్పోయిన సైనికుల పేర్లతో చెక్కబడి ఉన్నాయి. ఇది డోలోలింగ్ హైట్స్, టైగర్ హిల్, పాయింట్ 4875 (బాత్రా టాప్) నుండి కనిపిస్తుంది.ఈ మెమోరియల్‌లో కెప్టెన్ మనోజ్ పాండే గ్యాలరీ ఉంది. యుద్ధంలో అతని నాయకత్వానికి మరణానంతరం అతనికి భారతదేశ అత్యున్నత సైనిక పురస్కారం అయిన పరమవీర చక్ర లభించింది. 26 జూలై 2012న, ఇండియన్ ఫ్లాగ్ ఫౌండేషన్ 11.4 మీ పొడవు, 7.6 మీ వెడల్పు (37.5 అడుగుల పొడవు, 25 అడుగుల వెడల్పు), 15 కిలోల బరువున్న 30 మీ (100 అడుగులు) పొడవైన జెండా స్తంభంతో జెండాను విరాళంగా ఇచ్చింది. కార్గిల్ వార్ మెమోరియల్ అని కూడా పిలువబడే ద్రాస్ వార్ మెమోరియల్ ఇప్పుడు పశ్చిమ లడఖ్‌లో ఒక ముఖ్యమైన మైలురాయి, ప్రధాన పర్యాటక ఆకర్షణగా పరిగణించబడుతుంది. 2016లో దాదాపు 1,25,000 మంది సందర్శకులు ఇక్కడికి వచ్చి వెళ్లారు.
బ్యామొకేశ్వర ఆలయం

సర్వేశ్వర మహాదేవ ఆలయం , బైమోకేశ్వర ఆలయం అని కూడా పిలుస్తారు, ఇది తాలా బజార్ మార్కెట్ సముదాయంలో ఉంది, ఒరిస్సా యొక్క రాజధాని అయిన భువనేశ్వర్ ఓల్డ్ టౌన్, భారతదేశం, ఒరిస్సా లో ఉంది. ఈ ఆలయం 10.00 మీటర్ల దూరంలో తూర్పు ద్వారం యొక్క ఎడమ వైపున ఉన్న లింగరాజ దేవాలయం ముందు ఉంది. ఈ ఆలయం పశ్చిమాన ఎదురుగా ఉంటుంది. ఇది ఒక ఆలయము, గర్భగుడిలో ఒక వృత్తాకార "యోనిపీఠం"తో శివ లింగము ఉంది. ప్రస్తుతం గర్భగుడి ప్రస్తుత రహదారి స్థాయికి 1.50 మీ. దిగువన ఉంది. ఇది ఇటీవలే కోలుకున్న ఆలయం. దీనిని 10 వ శతాబ్దం ఎడిలో నిర్మించారు. ఈ ఆలయం స్థానిక దుకాణదారులను నిర్వహిస్తుంది.
స్థానికులు ఈ ఆలయాన్ని కేశరీ వంశీయుల (సోమవామ్సిలు) కు ఆపాదించారు. మహా శివరాత్రి లేదా శివరాత్రి, సంక్రాంతి, జలభిషేకాలు మొదలైన పండుగలు ఇక్కడ గమనించవచ్చు.
ఈ ఆలయం చుట్టూ ఉత్తర, దక్షిణం వైపులా ఉన్న దుకాణాలు, తూర్పున నివాస భవనాలు, పశ్చిమాన రహదారి ఉన్నాయి. పశ్చిమాన ప్రవేశ ద్వారం తప్ప, మొత్తం ఆలయం బడాలోని వరండా భాగంలో సమాధి చేయబడి ఉంది. అందువల్ల ఆలయం యొక్క గ్రౌండ్ పథకం గుర్తించబడలేదు. ఏమైనప్పటికీ, రాహ యొక్క ఇరువైపులా ఒక కేంద్రమైన రాహా, అనురథ, కనిక పాగ జంటగా ఉన్న ప్రణాళికలో పంచరథ ఉంది. ప్రస్తుత రహదారి స్థాయికి 1.50 మీటర్ల లోతులో ఉన్న గర్భగుడికి ఐదు అడుగుల పరిథిలో అడుగులు (మెట్లు) ఉన్నాయి. ఎత్తులో, వినానా, రేఖా డ్యూల్, వరండా నుండి మస్తకం వరకు 7.00 మీటర్ల ఎత్తు ఉంటుంది. ఈ గాండీ 5.00 మీటర్ల ఎత్తు, మాస్తాకా ఎత్తు 2.00 మీటర్ల ఎత్తు ఉంటుంది.
"శిల్పకళాశైలి" ఏ శిల్పం శిల్పకళకు సంబంధించినది కాదు. పునర్నిర్మాణం పని సమయంలో ఎర్ర రంగు వాష్ ఆలయానికి ఇవ్వబడింది. తలుపులు మూడు నిలువు బ్యాండ్లతో అలంకరించబడతాయి, నది దేవతలను సాధారణంగా తలుపు ఫ్రేమ్ యొక్క ఎగువ భాగంలో నవగ్రహ స్లాబు యొక్క ఇరువైపులా చూడవచ్చు. డోర్జాంబ్ 1.72 మీ. గంగా ఎడమ వైపున ద్వారపు కుడి వైపున, యమునా లో కనుగొనబడింది. ముక్తేస్వర సమ్మేళనంలోని ఉదాహరణలలో తమ తొడుగులో తొడ చేతితో ఉన్న వాహనాలు తమని తాము నిలబెట్టుకోవడమే. వారి జుట్టు స్టైలిస్ట్‌గా చిత్రీకరించబడింది, వారి ముఖాలు ఒకేలా మృదువుగా, అందమైన నవ్వుల (చిరునవ్వులు) ద్వారా ప్రకాశిస్తాయి. ఇద్దరూ మరగుజ్జు పరిచారకులతో సంబంధం కలిగి ఉన్నారు. ద్వారబంధము యొక్క శైవత్వంతోటి యొక్క ద్వారపాలకులు ప్రక్కన ఇరు వైపులా కనిపిస్తారు, దీని ఎగువ భాగాలు మాత్రమే కనిపిస్తాయి.
లలటాబింబంలో గజలక్ష్మ్మి చిత్రం ఉంది. ఏనుగులు ఇరువైపులా నిలబడి ఉన్న రెండు చేతులలో రెండు దేవాలయాలను పట్టుకును ఉంటుంది. 1.85 మీటర్ల పొడవున ఉన్న తలుపు జాలాల పై ఉన్న ఆర్చిట్రేవ్ నవగ్రహాలతో చెక్కబడింది. తీర్దేశ్వర శివ ఆలయంలో చూసినట్లు కేతువు తన మోకాళ్లపై పూర్తి వ్యక్తిగా చిత్రీకరించబడింది.
ఆలయ నిర్మాణానికి ఉపయోగించే నిర్మాణ వస్తువులు ముతక బూడిద ఇసుకరాయి. నిర్మాణ పద్ధతులు పొడి రాతి, శైలి కళింగన్ విధానంలో ఉంది. నది దేవతలు తలుపు యొక్క పై భాగంలో కనిపిస్తాయి. ఇది భువనేశ్వర్ ఆలయాలలో మినహాయింపు. సాధారణంగా వారు ద్వారపాలకులతో పాటు ద్వారబంధము యొక్క స్థావరం వద్ద కూడా కనిపిస్తారు.
భారత జాతీయ చిహ్నం

భారత జాతీయ చిహ్నం, దీనిని, సారనాధ్ లోని, అశోకుని స్తూపం నుండి స్వీకరించింది‌ (ముందుకు గుఱ్ఱం, వృషభం కనిపించే విధంగా). అశోకుడు స్థాపించిన అశోక స్తంభం పై గల నాలుగు సింహాలు, దాని క్రింద భాగాన, అశోకచక్రం దానిక్రిందిభాగాన తలకిందులుగా వున్న కలువపువ్వు, దానిక్రింద దేవనాగరి లిపిలో వ్రాయబడ్డ సత్యమేవ జయతే (सत्यमेव जयते), దానిక్రింద నాలుగు జంతుబొమ్మలూ వరుసగా ఎడమనుండి కుడికి, ఏనుగు, గుర్రం, ఎద్దు, సింహం గలవు. . దీనిని, జనవరి 26 1950 గణతంత్రదినోత్సవం నాడు భారత జాతీయ చిహ్నంగా స్వీకరించారు. [చరిత్ర]
ఈ చిహ్నం, భారత ప్రభుత్వం లెటర్ హెడ్ పైన, భారత కరెన్సీ నోట్లపైన, భారతప్రభుత్వం జారీచేసే పాస్ పోర్టుపైన కానవస్తుంది.
Fiery Furnace (Arches National Park)

The Fiery Furnace is a collection of narrow sandstone canyons, fins and natural arches located near the center of Arches National Park in Utah, United States.
The area is a popular hiking destination that was named for the reddish hue it exhibits in sunset light. Arches National Park has more than 2,000 cataloged sandstone arches, with some being located in the Fiery Furnace, including Walk Through Arch, Crawl Through Arch, Skull Arch, Kissing Turtles Arch, and Surprise Arch.
The Fiery Furnace contains a variety of plant species, including one of the largest known concentrations of Canyonlands biscuitroot. Fragile ecological features such as biological soil crust and ephemeral pools are also found within the Fiery Furnace, and are vulnerable to visitor impact.
Due to the environmental impacts of heavy visitation, the National Park Service initiated a permit system in 1994 to limit access to the Fiery Furnace. Visitors may purchase permits to hike in the Fiery Furnace alone or join a ranger-guided tour. Two trails lead hikers from the parking lot into the Fiery Furnace, but once inside, hikers must navigate the trailless labyrinth of rock formations. To minimize impact on the plant communities, visitors must walk along sandy washes or on sandstone surfaces. During the approximately 2 mi (3.2 km) ranger-guided tour, which lasts about three hours, visitors will encounter uneven terrain, drop-offs, and narrow passages. Rangers describe the history of the area, while noting the most prominent arches and other geologic features. Visitors can also choose to obtain a self-guided permit and hike through the Fiery Furnace on their own; however, they are required to watch an orientation video describing the area and how to minimize their impact.
38°45′03″N 109°34′01″W﻿ / ﻿38.75083°N 109.56694°W﻿ / 38.75083; -109.56694
Probiotic

Probioticele sunt microorganisme care oferă efecte benefice în momentul în care sunt consumate prin alimentație, având un efect de îmbunătățire a unor simptome digestive și de refacere a florei intestinale benefice pentru organism. Probioticele pot fi utilizate în siguranță pentru consumul uman, însă în unele cazuri pot produce manifestări sau interacții nedorite.
În anumite studii clinice, unele probiotice s-au dovedit a fi folositoare în tratamentul unor condiții medicale specifice, cum ar fi diareea indusă de tratamentul cu antibiotice la copii și infecțiile cauzate de Clostridium difficile la adulți. O problemă legată de consumul oral de probiotice este faptul că acestea pot fi inactivate de mediul puternic acid al stomacului. De aceea, începând cu anii 2010, au fost formulate diverse tehnici de micro-încapsulare pentru rezolvarea acestor probleme.
Culturile vii de probiotice se regăsesc în diverse produse lactate fermentate și alte produse alimentare fermentate.
Unele produse fermentate care conțin bacterii producătoare de acid lactic sunt: murăturile, kimchi, pao cai, și varza murată; produsele derivate din soia precum tempeh, miso, și sosul de soia; și produsele lactate precum iaurtul, kefirul, și laptele bătut.
Secvența principală

Secvența principală de stele este alcătuită din stelele considerate de astronomi tipice și majoritare în Univers. În cea mai mare parte din cursul vieții lor stelele aparțin acestei grupări. Noțiunea apare pentru prima dată în clasificarea spectrală Harvard, după care și în Diagrama Hertzsprung-Russell. Soarele, steaua sistemului nostru planetar, face parte și el din Secvența principală.
În astronomie, secvența principală este o bandă continuă și foarte distinctă de stele care apar pe diagrame în care abscisa este indicele de culoare B-V, iar ordonata este luminozitatea sau, în sens invers, magnitudinea absolută a stelelor. Aceste diagrame culoare-luminozitate sunt cunoscute sub numele de „diagrame Hertzsprung-Russell”, după numele celor doi coinventatori ai ei, Ejnar Hertzsprung și Henry Norris Russell. Stelele care sunt figurate în această bandă sunt cunoscute sub numele de stele din seria principală, sau «stele pitice». Astfel, circa 90 % din stelele observate mai masive decât 0,5M☉ sunt pe secvența principală.
Stea pre-secvența principală

O stea în pre-secvența principală este o stea a cărei fază de dezvoltare nu a atins secvența principală. Exemple de astfel de stele: steaua T Tauri sau FU Orionis (care au aproape de 2 ori masa solară) sau steaua Herbig Ae/Be (cca. 2-8 mase solare). Ele sunt mai rare în univers deoarece majoritatea stelelor se află în secvența principală.
Chicken and mushroom pie

Chicken and mushroom pie is a common British pie, ranked as one of the most popular types of savoury pie in Great Britain and often served in fish-and-chip restaurants. It is also very popular in South Africa.
The outside is usually a full top and bottom crust, with the filling made up of small pieces of chicken and sliced mushrooms in a creamy sauce. The top crust is typically puff pastry. Variations on the theme can use nutmeg or spring onion as part of the creamy filling. Chip shops across the country stock these pies and they also are available to buy in supermarkets.
Kopytka

Kopytka (literally "little hooves") are a kind of potato dumpling in Polish, Belarusian, and Lithuanian cuisines.
The typical ingredients are boiled potatoes and flour, but may also include eggs, salt, and other seasoning. The Polish dish is usually cooked in salted water, whereas in Belarusian and Lithuanian cuisines kapytki is baked first, then stewed or boiled in water.
Kopytka can be either a main dish or served on the side. Kopytka can be served savoury (baked with cheese, fried bacon, fried onion, or with a variety of sauces such as goulash or mushroom sauce); they can also be served sweet (with melted butter and sugar, cinnamon, or sweetened quark), or sugar with sour cream.
The word kopytka [kopyto "hoof", kopytko "little hoof", neuter singular nouns] is Polish for "little hooves," such as those of a small hoofed animal (for example, a goat). Kapytki is the Belarusian word for the same concept. Both refer to the structure of these dumplings, which are formed in the shape of hooves.
Knedle

Knedle (plural from German: Knödel, lit. 'dumpling'), is a dish of boiled ball- or oval-shaped dumplings with a filling. The dough can be potato-based or made of choux pastry; sometimes it is curd-based. It is filled with fruits (whole strawberries, prune plums, apricots, pieces of apples), mushrooms, curd cheese, meat etc. Knedle are popular in Central and Eastern European countries. The fruit-filled variant can be eaten as dessert, a main dish, or side dish.
Dumplings originated in the Austro-Hungarian Empire.
Plum dumplings are known in other languages as: Austrian German: Zwetschkenknödel, German: Zwetschgenknödel, Hungarian: szilvásgombóc, Croatian: knedle sa šljivama, Serbian: knedle od šljiva, knedle or alternatively gomboce in Vojvodina, Slovene: slivovi cmoki, Slovak: slivkové knedle, Czech: švestkové knedlíky, Polish: knedle ze śliwkami, Romanian: găluște/gomboți cu prune.
The dough is typically made with mashed potatoes, eggs, and flour. The dough is flattened out and cut into squares. The plums are inserted into the dumplings by hand. Some versions of the dish use noodles instead of potatoes.
The preparation can include removing the stone and stuffing the fruit with sugar. The plums are then completely wrapped in dough and dropped in boiling water. When they are ready, they are taken out, sprinkled with sugar, and served. They can also be served with breadcrumbs fried in butter and dusted in powdered sugar.
See: Marillenknödel.
Fia mór na mbeann

Ainmhí ba ea fia mór na mbeann sa ghéineas Megaloceros. Chónaigh sé go forleathan san Eoraip, agus is iomaí creatlach dó a aimsíodh i bportaigh na hÉireann. Is dá bharr sin go bhfuil gaol ag an bhfia díofa seo le hÉireann.
Mórbheannach

Géineas d'fhianna a chónaigh san Eoraip is é an géineas mórbheannach nó megaloceros (ón nGréigis: megalos + keras, go litriúil "Mór-Bheann"). Is é Fia mór na mbeann (Megaloceros Giganteus- "Mórbheannach Ollmhór") an speiceas mhórbheannach is cáiliúla.
Beann

Fiafháis chnámhacha ó cheann fíorfhia, ar na fireannaigh amháin (cé is moite den réinfhia). Ní bhíonn beanna ar an dobharfhia in aon chor, an t-aon speiceas fia nach bhfásann beanna. Úsáidtear iad mar léiriú, mar chosaint, agus i gcomhraic chun céile a fháil. Caitear iad gach bliain agus fásann beanna níos mó an chéad bhliain eile. Bíonn siad clúdaithe le craiceann bog (clúnachán) is iad ag fás. Má bhíonn siad géagach, méadaíonn an líon spící (beann) le haois. Tugtar adharc fia air freisin.
Leabhar Aifrinn Stowe

Lámhscríbhinn dhathmhaisithe Éireannach scríofa go formhór as Laidin, cuid bheag de as Sean-Ghaeilge, is ea Leabhar Aifrinn Lothra (aitheanta fosta mar as Leabhar Aifrinn Stowe), atá ó cheart ina sacraiminteach seachas leabhar aifrinn. Scríobhadh é go déanach san ochtú nó go luath sa naoú haois, is dócha tar éis na bliana 792. I lár na 11ú haoise, cuireadh gluaiseanna leis agus athscríobhadh roinnt leathanach ag Mainistir Lothra i gContae Thiobraid Árann.
Idir na blianta 1026 agus 1033, cuireadh cumhdach leis an leabhar. Athchóiríodh agus maisíodh an cumhdach cúpla uair go déanach sa mheánaois, go háirithe am éigin roimh an mbliain 1381, nuair a d'éag Pilib Ó Cinnéide, Iarla Urumhan, ag a raibh an leabhar ansin.
Bhí seanscéal ann a dúradh gur fhág an lámhscríbhinn agus an cumhdach Éire timpeall na bliana 1375, ach is dócha nach ceart é seo, óir go bhfuarthas iad laistigh de bhalla i gCaisleán Leacaoin gar do Lothra sa 18ú haois. Bhí siad curtha ann chun iad a chosaint ó na Normannaigh agus níos déanaí na Protastúnaigh, maraon le bradaithe Éireannacha.
Tháinig an leabhar ar ais go hÉirinn san 18ú haois i measc lámhscríbhinní Stowe bailithe ag George Grenville as Stowe House, agus dá bharr glaoitear as Béarla the "Stowe" Missal air. Tháinig é siúd agus lámhscríbhinní Éireannacha i seilbh Acadamh Ríoga na hÉireann sa bhliain 1883, áit atá sé anois, faoin uimhir catalóige LS D II 3. Scaradh an cumhdach ansin ón leabhar, agus cuireadh é i nArd-Mhúsaem na hÉireann (uimhir 1883, 614a).
Deer of Great Britain

Six species of deer are living wild in Great Britain: Scottish red deer, roe deer, fallow deer, sika deer, Reeves's muntjac, and Chinese water deer. Of those, Scottish red and roe deer are native and have lived in the isles throughout the Holocene. Fallow deer have been reintroduced twice, by the Romans and the Normans, after dying out in the last ice age. The other three are escaped or released alien species. Moose were also formerly native to Britain, before dying out during the mid-Holocene, over 5,000 years ago. The comparably sized Irish elk, which had the largest antlers of any deer was formerly also native to Britain, until becoming regionally extinct some 12,000 years ago.
Deer of Ireland

There are four species of deer living wild in Ireland today, namely red deer, fallow deer, sika deer, and the recently introduced Reeve's muntjac, which is becoming established. Recently, roe deer have been spotted in county Wicklow and county Armagh. The Irish elk and the red deer both became extinct in Ireland about 10,500 years ago during the Nahanagan Stadial. The reindeer was extirpated from Ireland about 9,500 years ago. Many of their skeletal remains have been found well preserved in peat land.
The current red deer population, once thought to have been descendants from the native stock which had come to Ireland at the end of the last ice age, are now believed to have been brought from Britain across the North Channel by neolithic people around 3300 BC. They almost became extinct again in the 20th century, with only around 60 left, but have now made a comeback to approximately one thousand where the "native" herd has survived in Killarney National Park.
Fallow deer were introduced in Norman times, and now have a population up to 60,000 in the wild. Sika deer were introduced in Powerscourt park in 1860, escaped from captivity, and now number up to 50,000. Scottish roe deer were introduced to the Lissadell Estate in County Sligo around 1870 by Sir Henry Gore-Booth. The Lissadell deer were noted for their occasional abnormal antlers and survived in that general area for about 50 years before they died out, and no roe deer currently exist in Ireland.
Butler, F. & Keelleher, C. (eds) (2012). "All-Ireland Mammal Symposium 2009". Irish Naturalists' Journal, Belfast, 90 pp.
National Print Museum

The National Print Museum in Beggar's Bush, Dublin, Ireland, collects, and exhibits a representative selection of printing equipment, and samples of print, and fosters associated skills of the printing craft in Ireland. It was opened in 1996.
The mission of the museum is to collect, document, preserve, exhibit, interpret and make accessible the material evidence of printing craft, and fosters associated skills of the craft in Ireland. It aims to ensure that printers, historians, students and the general public can explore how printing developed and brought information, in all its forms, to the world.
The museum is fully accredited under The Heritage Council’s Museum Standards Programme for Ireland.
The museum holds over 10,000 items including printing machinery, printing blocks, metal and wooden moveable type, ephemera, photographs, books, pamphlets and periodicals.
On exhibit is a representative display of the equipment and artefacts of the rich centuries-old printing heritage, including a replica Gutenberg press (on loan from The Tudors TV series). There was also an original 1916 Proclamation along with a machine (Wharfedale) similar to the one it was printed on.
The museum has two floors, with a shop, a cafe at the rear, and a children's corner upstairs.
The National Print Museum's activities include guided tours, exhibitions, workshops, outreach, lectures and demonstration days. Workshops focus on print-related crafts such as calligraphy, actual printmaking, and batik.
التحطيب

التحطيب هوا فن من الفنون الخناق فى مصر بيرجع اصلها لعصر مصر الفرعونيه القديمه. التحطيب بيستخدم فيه العصاية الخشبة فى المبارزة، الفراعنة صوروالرياضة ديه على حيطان المعابد بتاعتهم وكانوب بيهتمو بتعليمها للجنود.
ازن, التحطيب اساسا كان عشان التدريب على الأسلحة، لكن معا الوقت اتحولت لرقصة بس من غير الاهتمامان بالجانب الرياضى ليها, فبقت زى استعراض بيحصل فى الأفراح فى ريف مصر وصعيدها كنوع من التراث الشعبي. تسمية التحطيب سببها انها بتتلعب بالحطب او بالعصاية الغليظة.
فى زياراته للصعيد اكتشف عادل بولاد قيم التحطيب و اتقنه وقدر انه يرجع فيها التحطيب لأصوله الفرعونيه، وعمل له تقنين وهيكلة لنشره فى الاندية الرياضية وسماه التحطيب المعاصر. و دخل التحطيب فى جمعية سيزا عشان ينشر التحطيب فى فرنسا.. وابتدا بدورات إعداد مدربين للعبته من أول سنة 2016 فى كذا دولة، وفى سنة 2017 اعتمد أول مجموعة مدربين مصريين للتحطيب المعاصر و منهم 3 ستات.
عادل بولاد

عادل بولاد عالم فيزيا مصرى من اصل سورى, اشتهر بانه اسس التحطيب المعاصر.
اسمه بالكامل عادل رؤوف ماكس بولاد, ، اتولد فى مدينة الاسماعيليه سنة 1951 والده كان بيشتغل فى إدارة هيئة قناة السويس. لحد سنة 1963 لما سافرت العيلة لفرنسا و هناك إتجه عادل بولاد للفيزيا واخد الدكتوراه من جامعة باريس سنة 1976. عمل أباحث علمية تحت إشراف كلود أليجر مدير معهد فيزياء العالم بباريس و جيل ميشارد، مدير معمل جيوكيمياء الميه بجامعة باريس 7. هناك أتم أبحاثه و نشر النتائج.
من سنة 1979 الى 2001 شغل شوية مناصب فى الإدارة العليا لشركات دولية زى DIGTAL EQUIPMENT CORPORATION، COMPAQ SYSTEMS ، CISCO SYSTEMS) و قاد فرق دولية فى بلاد فى منطقة اوروبا و الشرق الوسطانى و افريقيا.
جنب دراسته فى الفيزيا اخد الحزام الاسود فى الكاراتيه و بقى مدرب كاراتيه. و بعد كده اسس اسسيون سيزا "جمعية سيزا" اللى كانت مهمتها دراسه و تطوير الفنون القتاليه.
لم يتم العثور على روابط لمواقع التواصل الاجتماعي.
الفولكلور المصرى

فولكلور أصل الكلمه من اللغه الألمانيه ومعناها “علم الشعوب” و يقابلها كمان “ تراث”، يعنى ورث يعنى اللى بيورثه الولاد عن اهلهم و جدودهم ، و يكون الورث دا تاريخى ، ثقافى، أو اجتماعى او غنا او رقص او لبس،
ظهر مصطلح فلكلور اول مره ؛ سنة 1846م، لما استعمله اول مره عالم الأثريات الإنجليزى ويليام توماس.
المجتمعات المصريه مشهوره باحتضانها فلكلور بأشكال كتيره تختلف باختلاف ثقافة كل منطقه؛ فالفلكلور بيتأثر بالثقافه الشعبيه لانه مش نوع واحد ، لكن كل نوع مرتبط بثقافة حته فى مصر لانه جه منها.
و يرجع اصل الفلكلور المصرى للعصر الفرعونى القديم، و هو ما تم رسمه فى نقوش المعابد، اللى تدل علا عظمة المصريين و إبداعهم
التاريخ الثقافى و التراثى المصرى اهتم اوى بالفلكلور المصرى ، و التراث المصرى بشكل عام، و دا من تواجد فرق فنون شعبيه كتيره فى مناطق مختلفه تعمل فلكلور و مزيكه مصريه ، و أنشطه فولكلوربه تعكس الهويه المصريه.
أبرز من قدم أغانى مبنيه علا الفلكلور المصرى هو سيد درويش، زى «سالمه يا سلامه» و«يا عزيز عينى»، اغانى كلامها اصله فولكلور .
اغلب أغانى الفلكلور بتكون حكايه و حوار، من طرف واحد و الطرف التانى تخيُّلى، لكنّها شكّلت مشاعر و أحداث واقعيه بعيده عن الفلسفه.
من أشهر الرقصات الفلكلوريه المصريه: رقصة البمبوطيه و العتبه جزاز و علا نور العين و مانتاش خيالى يا ولا و رقصة الكرومبه و حلاوة شمسنا و خمس فدادين و حتشبسوت و التحطيب و الحجاله و غيرها ، و بيعتبر الرقص من الفنون الشعبيه ، و هو موروث شعبى أصيل، و المناطق المصريه المشهوره بيه كتيره منها؛ بورسعيد و اسكندريه و الدلتا و الصعيد و سينا و الصحرا الشرقيه و الغربيه و غيرهم، أمّا أشكال الرقص فتختلف باختلاف المنطقه، زى رقص بمبوطيه و صيادين و فلاحين من الدلتا و الصعيد و غيره من الرقصات.
لبس الستات المصريات زمان زى الهدوم ايام الفراعنه و الرومان
لبس الرجاله زمان زى الهدوم ايام الفراعنه و الرومان
نسيج زى القباطى
مكان تراث عالمى

مكان تراث عالمى هو مكان بتعتبره اليونسكو مهم انه يتحافظ عليه للاجيال الجايه عشان جزء من الميراث الثقافى العالمى.
لجنة التراث العالمى ف اليونسكو هيا اللى بتحدد ايه يكون مكان تراث عالمى
مواقع التراث العالمى فى مصر

مواقع التراث العالمى فى مصر
دى مواقع التراث العالمى الخاصه بمصر، اللى تم ترتيبها حسب تاريخ إدراجها فى قائمة مواقع التراث العالمى (لليونسكو) كالتالي:
دى قايمة اليونسكو لمواقع التراث العالمى فى مصر
العيله التيموريه

العيله التيموريه ، عيله مصريه ادبيه عريقه من اصل تركى ساهمت مساهمه كبيره فى المحافظه على تراث مصر و فى تطوير المسرح و الادب المصرى الحديث. كتبوا أشعار و ابحاث و مسرحيات و روايات و قصص. عميدهم باحث تراث مصر العلامه احمد تيمور (1871-1930) اللى جمع مخطوطات تاريخيه نادره و شجع على احياء التراث الفولكلورى المصرى و عمل قاموس للغه المصرى ، و بقت مخطوطاته و كتبه من أهم مقتنيات دار الكتب المصريه.
أخته الشاعره و الاديبه عائشه التيموريه (1840-1902) من رواد الادب المصرى الحديث ، كتبت أشعار بالعربى و التركى و الفارسى و مقالات ادبيه فى الجرانيل، سمتها مى زياده " شاعرة الطبيعه ".
الادبا محمد تيمور (1892-1921) و محمود تيمور هما ولاد العلامه احمد تيمور. محمد تيمور رغم وفاته فى عز شبابه كان من الرواد اللى ساهموا جامد فى تطوير و نهضة المسرح المصرى و القصه القصيره المصريه الحديثه. درس حقوق فى فرنسا و حب المسرح الفرنساوى و نقل اساليبه لمصر فى بدايات القرن العشرين. كتب مسرحياته باللغه المصرى لغة المصريين القريبه من قلوبهم و دى كانت حاجه جديده فى مصر بعد ما اتعود الادبا الكتابه بالعربى. من اشهر مؤلفاته اوبريت " العشره الطيبه " اللى كتب اغانيها بديع خيرى و لحنها سيد درويش.
أخوه محمود تيمور (1894-1973) بيعتبر من اكبر ادبا مصر فى العصر الجديث و من اهم كتاب القصه المصريه. قصصه كانت نابعه من البيئه المصريه و بتصور الطبقات الشعبيه ، و ليه روايات رومانسيه و روايات مستوحاه من التاريخ القديم ، و اترجمت له قصص كتيره للغات اجنبيه. روايته " نداء المجهول " كانت من المقررات المدرسيه فى مصر فى ستينات القرن العشرين. كان عضو فى المجمع اللغوى و كرمته الدوله بجايزتها التقديريه سنة 1963.
War dance

A war dance is a dance involving mock combat, usually in reference to tribal warrior societies where such dances were performed as a ritual connected with endemic warfare. Martial arts in various cultures can be performed in dance-like settings for various reasons, such as for evoking ferocity in preparation for battle or showing off skill in a more stylized manner. It could also be for celebration of valor and conquest. Many such martial arts incorporate music, especially strong percussive rhythms.
War dances can overlap with sword dances and other forms of weapon dance, utilizing weapons or replications as part of the artistic performance.
Examples of war dances include:
Shaabi

Shaabi (Egyptian Arabic: شعبى, romanized: shaʻbī, pronounced [ˈʃæʕbi]; lit. 'of the people' or 'locally popular') is an Egyptian musical genre. It is a form of popular working-class music which evolved from Egyptian Baladi in the second half of the 20th century, it's the core of Egyptian people music in streets and weddings and every day Egyptian life.
Shaabi originated in Cairo from the 1920s to the 1940s, as in certain songs and themes of composer Sayyid Darwish, and from the 1940s to 1960s by mawwal singers Abu Dira and Anwar al-Askari and in songs by Shafiq Gallal, Mohamed abd el-Motleb, Mohamed el-Ezzabi and others. One of the most famous and global Egyptian Shaabi songs is "Shik Shak Shok", a creation of the prominent Egyptian musician Hassan Abou El Seoud. It became also known outside of Egypt ever since the 1970s and even gained some global fame. It is considered as a form of the local urban music expressing the difficulties and frustrations of modern lower-class Egyptian life. Shaabi singers predating the 1970s often sang other genres, such as religious music, love songs, and even nationalist songs. As migration to the cities increased, certain neighborhoods were identified as shaabi, and the musicians were known in their own locales.
Shaabi lyrics can be both intensely political, and filled with humour and double entendre. Because of its nature as street music, and widespread indifference to copyright law among Egyptians, Shaabi today is mainly distributed on pirated tapes and CDs.
The first shaabi singer to rise to stardom was Adaweyah, whose first album in 1972 sold a million copies. Like many shaabi singers, Adaweyah was famed for his mawwal. More recently, Shaaban Abdel Rahim rose to fame in 2000 with the controversial "Ana Bakrah Israel" ("I hate Israel"), and has remained something of a working-class hero due to a string of populist political hits.
Other well-known singers in the shaabi genre include Saad El Soghayer, Amina, and Abdelbaset Hamouda. Another notable singer is Hakim, who is from a middle-class background unlike most shaabi singers, and whose commercially successful brand of shaabi-pop is generally cheerful and apolitical.
The most recent new development to come out of Cairo's Shaabi scene is mahraganat (Arabic: مهرجانات, lit. 'festivals') music, also known as "electro-shaabi" in the West. However the performers use mahraganat (meaning a big, loud, messy event; and a festival) to distinguish themselves from sha'bi.
The best-known artists in this genre are Felo, Oka Wi Ortega, Sadat, Figo, Alaa 50 Cent, Shehta Karika, and Islam Chipsy (although Chipsy does not associate him with mahraganat, as his music is more instrumental).
Bōjutsu

Bōjutsu (Japanese: 棒術, lit. 'staff technique') is the martial art of stick fighting using a bō, which is the Japanese word for staff. Staffs have been in use for thousands of years in Asian martial arts like Silambam. Some techniques involve slashing, swinging, and stabbing with the staff. Others involve using the staff as a vaulting pole or as a prop for hand-to-hand strikes.
Today bōjutsu is usually associated either with Okinawan kobudō or with Japanese koryū budō. Japanese bōjutsu is one of the core elements of classical martial training.
Thrusting, swinging, and striking techniques often resemble empty-hand movements, following the philosophy that the bō is merely an "extension of one’s limbs". Consequently, bōjutsu is often incorporated into other styles of empty-hand fighting, like traditional Jū-jutsu, and karate.
In the Okinawan context, the weapon is frequently referred to as the kon (棍).
पार्ले ॲग्रो

पार्ले अ‍ॅग्रो प्रायव्हेट लिमिटेड (पार्ले अ‍ॅग्रो ही एक भारतीय कंपनी आहे. याच्याकडे फ्रूटी, ॲप्पी, एलएमएन, हिप्पो आणि बेली या ब्रँड्सची मालकी आहे.
पार्ले अ‍ॅग्रो हा ब्रिटिश भारतात १९२९ मध्ये स्थापन झालेल्या पार्ले प्रॉडक्ट्सचा एक भाग आहे. मुंबईच्या विलेपार्ले येथील चौहान कुटुंबाची यावर मालकी होती. मूळ पार्ले कंपनीचे विभाजन चौहान कुटुंबातील वेगवेगळ्या तीन स्वतंत्र कंपन्यांमध्ये केले गेले:
तिन्ही कंपन्या कौटुंबिक ट्रेडमार्कचे नाव "पार्ले" वापरत आहेत.
पार्ले अ‍ॅग्रोची सुरुवात १९८४ मध्ये झाली. या कंपनीने शीतपेयांपासून सुरुवात केली आणि नंतर बाटलीबंद पाणी (१९९३) प्लास्टिक पॅकेजिंग (१९९६) आणि मिठाई (२००७) अशा विविध क्षेत्रात काम पसरवले. १९८५ मध्ये पार्ले अ‍ॅग्रोमधून तयार झालेले फ्रुटी हे भारतातील सर्वाधिक विक्री होणारे आंब्याचे पेय बनले.
मूळ पार्ले समुह तीन एकमेकांपासून भिन्न व्यवसायांमध्ये वेगळा करण्यात आला. पण जेव्हा पार्ले अ‍ॅग्रोने मिठाई व्यवसायात उतरली, तेव्हा पार्ले उत्पादनांचा प्रतिस्पर्धी बनला. त्यावेळेस “पार्ले” ब्रँडच्या वापरावरून वाद निर्माण झाला. फेब्रुवारी २००८ मध्ये, पार्ले प्रॉडक्ट्सने पार्ले अ‍ॅग्रोवर न्यायालयात केस केली. त्यानंतर, पार्ले अ‍ॅग्रोने आपली मिठाई उत्पादने नवीन डिझाइनच्या अंतर्गत बाजारात आणली ज्यामध्ये पार्ले ब्रँडचे नाव नव्हते. २००९ मध्ये, मुंबई हायकोर्टाने असा निर्णय दिला होता की पार्ले अ‍ॅग्रो “पार्ले” किंवा “पार्ले कॉन्फी” या ब्रँड नावाने आपली मिष्ठान्न ब्रँड विक्री करू शकेल अशा अटीवर की, त्यांनी उत्पादनावर स्पष्टपणे नमुद केलेले असेल की त्यांची उत्पादने स्वतंत्र वेगळ्या कंपनीची आहेत आणि त्यांचा पार्ले प्रॉडक्ट्सशी काही संबंध नाही. .
पार्ले अ‍ॅग्रो प्रा. लिमिटेड तीन प्रमुख व्यवसाय कार्यरत आहे:
पार्ले अ‍ॅग्रोने १९९६ मध्ये पीईटी प्रीफॉर्म (अर्ध-तयार बाटल्या) च्या उत्पादनातदेखील विविधता आणली. त्याच्या ग्राहकांमध्ये शीतपेये, खाद्यतेल, कन्फेक्शनरी आणि फार्मास्युटिकल विभागातील कंपन्यांचा समावेश आहे.
मिठाई
खाद्यपदार्थ
विलेपार्ले

विले पार्ले हे मुंबईचे उपनगर व मुंबई उपनगरी रेल्वेच्या पश्चिम मार्गावरील एक स्थानक आहे. मराठी भषिक रहिवाशांचे वर्चस्व असलेल्या पार्ल्यात पार्ले-जी ह्या भारतीय बिस्किट कंपनीचा पहिला बिस्किटांचा कारखाना होता.
मुंबईच्या छत्रपती शिवाजी महाराज आंतरराष्ट्रीय विमानतळाचा डॉमेस्टिक (आंतर्देशीय) टर्मिनल पार्ल्यामध्येच आहे. तसेच पश्चिम द्रुतगती महामार्गावरून आंतरराष्ट्रीय टर्मिनसकडे जाण्यासाठी बांधलेला सहार उन्नत मार्ग देखील पार्ल्यामध्येच आहे.
सांताक्रुझ (मुंबई)

सांताक्रूझ हे मुंबई शहराचे एक उपनगर आहे. सांताक्रूझच्या उत्तरेस विले पार्ले, पश्चिमेस जुहू, दक्षिणेस खार तर पूर्वेस वांद्रे व कुर्ला ही उपनगरे आहेत. छत्रपती शिवाजी आंतरराष्ट्रीय विमानतळाचा डॉमेस्टिक टर्मिनल सांताक्रूझमध्येच स्थित आहे.
सांताक्रूझ रेल्वे स्थानक मुंबई उपनगरी रेल्वेच्या पश्चिम मार्गावरील एक स्थानक आहे.
उत्तर मध्य मुंबई लोकसभा मतदारसंघ

उत्तर मध्य मुंबई हा महाराष्ट्रातील ४८ लोकसभा मतदारसंघांपैकी एक आहे. ह्या मतदारसंघामध्ये मुंबईमधील ६ विधानसभा मतदारसंघ समाविष्ट केले गेले आहेत.
मोहन आपटे

प्रा. मोहन आपटे (जन्म : कुवेशी, राजापूर तालुका, कोकण, ५ डिसेंबर १९३८; - मुंबई, १२ नोव्हेंबर २०१९) - ) हे भौतिकशास्त्राचे प्राध्यापक, वैज्ञानिक व मराठी लेखक होते.
मोहन आपटे यांचे शालेय शिक्षण अनेक ठिकाणी झाले. पुण्याच्या फर्ग्युसन काॅलेजातून भौतिकशास्त्रातील पदवी घेतल्यावर त्यांनी अहमदाबाद विद्यापीठातून पदव्युत्तर शिक्षण घेतले. विद्यार्थीदशेत ते कुस्ती शिकले होते. विज्ञानाबरोबरच त्यांना चित्रकलेतही स्वारस्य होते. ते कविता पण करायचे.
मुंबईतील भारतीय विद्याभवन संचालित सोमाणी महाविद्यालयात १९६६ ते १९९८ या काळात ते भौतिकशास्त्राचे प्राध्यापक होते. त्या महाविद्यालयाच्या भौतिकशास्त्र विभागाचे प्रमुख असताना ते निवृत्त झाले.
प्रा. मोहन आपटे यांनी अवकाशशास्त्र, इतिहास, खगोलशास्त्र, गणित, निसर्ग, भौतिकशास्त्र, शरीरशास्त्र, संगणक अशा अनेक विषयांवर विपुल लिखाण केले. मराठीबरोबरच त्यांनी इंग्रजीतूनही नऊ पुस्तके लिहिली. मराठीतून सोप्या भाषेत विज्ञानविषयक जागृती करणारे, वैज्ञानिक वास्तव मांडणारे लिखाण त्यांनी केले. वैज्ञानिक विषय सोप्या भाषेत समाजाऊन सांगणारी व्याख्याने आणि प्रदर्शनांसाठी त्यांनी महाराष्ट्रभर दौरे केले.
आपट्यांची ‘मला उत्तर हवंय’ ही अकरा पुस्तकांची मालिका खूप गाजली. त्यामध्ये अगदी साध्या विज्ञानविषयक शंकांना सोप्या भाषेत उत्तरे दिली आहेत. त्या त्या विषयावरील शंभर प्रश्नांची उत्तरे एका पुस्तिकेत मांडली आहेत. भास्कराचार्याचे संस्कृत श्लोक, त्यांची गणिती सूत्रे त्यांनी सोप्या मराठीत मांडली. ‘लोकसत्ता’च्या रविवारच्या ‘लोकरंग’ या साप्ताहिक पुरवणीत ते खगोलशास्त्रावर एक सदर लिहीत.
आपटे हे अनेक वैज्ञानिक आणि सामाजिक संस्थांशी निगडित होते. त्यांतल्या काही संस्था :-
विलेपार्ले विधानसभा मतदारसंघ

विलेपार्ले विधानसभा मतदारसंघ - १६७ हा महाराष्ट्र राज्य विधानसभेच्या २८८ मतदारसंघांपैकी एक आहे. हा मतदारसंघ मुंबई उपनगर जिल्ह्यात येतो. लोकसभा आणि विधानसभा मतदारसंघ परिसीमन आदेश, २००८ नुसार केलेल्या मतदारसंघांच्या रचनेनुसार विलेपार्ले मतदारसंघात बृहन्मुंबई महानगरपालिकेच्या जनगणना वॉर्ड क्र. १०४८ मधील इन्युमरेशन ब्लॉक ९५ ते १२८, ३२५ ते ३३९ आणि ४३१ ते ४३७, जनगणना वॉर्ड क्र. १२४९, १३५० आणि जनगणना वॉर्ड क्र. १२५५ मधील इन्युमरेशन ब्लॉक २२१ ते ३२९ यांचा समावेश होतो. विलेपार्ले हा विधानसभा मतदारसंघ मुंबई उत्तर मध्य लोकसभा मतदारसंघात मोडतो.
भारतीय जनता पक्षाचे पराग मधुसुदन अळवणी हे विलेपार्ले विधानसभा मतदारसंघाचे विद्यमान आमदार आहेत.
रा.भि. जोशी

रामचंद्र भिकाजी जोशी (जन्म : १० जुलै १९०३; - ६ नोव्हेंबर १९९१) हे एक मराठी लेखक होते.
जोशी यांचा जन्म १० जुलै, १९०३ रोजी हैदराबाद येथे झाला. १९२१ साली ते मॅट्रिक उत्तीर्ण झाले. त्यानंतर १८२१-२३ या काळात अमरावतीला डेप्युटी कमिशनर कार्यालयात त्यांनी कारकुनी केली. १९२३मध्ये त्यांनी इंदूरच्या होळकर महाविद्यालयात प्रवेश घेतला. कलकत्त्याच्या संस्कृत असोसिएशनची काव्यतीर्थ परीक्षा ते १९२५ साली उत्तीर्ण झाले. तसेच १९२७मध्ये अलाहाबाद विद्यापीठाची पदवी परीक्षा पहिल्या वर्गात उत्तीर्ण झाले. त्यानंतर नोकरी व पुढील शिक्षणासाठी ते मुंबईत आले.
इ.स. १९२८ ते १९३० याकाळात दीर्घ आजारामुळे ते त्रस्त होते. पण पुन्हा इ.स. १९३० ते ३१ मध्ये गिरगावातील आर्यन हायस्कूलमध्ये ते शिक्षक म्हणून रुजू झाले. तर इ.स. १९३१ ते ३२ या काळात ते विलेपार्ले येथील पार्ले टिळक विद्यालयात त्यांनी शिक्षक म्हणून काम केले. इ.स. १९३२ मध्ये काशी साठे (विवाहानंतर सुधा जोशी) यांच्याशी त्यांचा विवाह झाला. त्यानंतर इ.स. १९३२ ते १९३४ याकाळात ग्वाल्हेर परिसरातील एका छोट्या संस्थानाच्या राजकुमारांचे खाजगी शिक्षक म्हणून त्यांनी काम झाले. १९३५ साली मुंबई विद्यापीठाची पदव्युत्तर इंग्रजी व मराठी विषयाची पदवी त्यांनी संपादन केली. १९३५-३६ याकाळात ते पुन्हा पार्ले टिळक विद्यालयात शिक्षकी करू लागले. इ.स. १९४० मध्ये ऑल इंडिया रेडिओ दिल्ली येथे वृत्तविभागात अनुवादक व निवेदक म्हणून त्यांची नेमणूक झाली त्यामुळे त्यांनी आपले बिऱ्हाड दिल्लीला हलवले. इ.स. १९४४ पर्यंत ते दिल्लीतच वास्तव्यास होते. इ.स. १९४४ ते १९४६ याकाळात ऑक्सफर्ड युनिव्हर्सिटी प्रेस प्रकाशनाच्या मुंबईत प्रवासी प्रतिनिधी म्हणून नियुक्त झाले. इ.स. १९४६ ते ४७ कर्नाटक प्रकाशन संस्थेचे ते प्रवासी प्रतिनिधी होते.
इ.स. १९४७ मध्ये मुंबईतील सिद्धार्थ कॉलेज ऑफ आर्ट्स अँड सायन्समध्ये रा.भि. जोशी प्राध्यापक म्हणून काम करू लागले. इ.स. १९६१ पर्यंत ते याच महाविद्यालयात कार्यरत होते. इ.स. १९६१-१९६४ याकाळात ते महाड येथील डॉ. आंबेडकर महाविद्यालयाचे प्राचार्य होते. या महाविद्यालयाचे ते पहिले प्राचार्य होते. इ.स. १९६४ ते १९६८पर्यंत ते मुंबईतील सिद्धार्थ कॉलेज ऑफ कॉमर्स अँड इकॉनॉमिक्स येथे प्राध्यापक होते. पीपल्स एज्युकेशन सोसायटीच्या विविध शैक्षणिक संस्थांमध्ये काम करून १९६८साली ते सेवानिवृत्त झाले.
इ.स. १९६८ ते १९७० याकाळात जोशी मुंबई मराठी ग्रंथ संग्रहालयाच्या मराठी संशोधन मंडळाचे संचालक होते. इ.स. १९६८ मध्ये पार्ले येथे भरलेल्या मुंबई आणि उपनगर साहित्य संमेलनाचे अध्यक्षपद त्यांनी भूषविले. इ.स. १९७१-१९७३ मध्ये ते इंडियन सेक्युलर सोसायटीच्या एका प्रकल्पावर ते निदेशक होते. इ.स. १९७३मध्ये सर्व प्रकारच्या सार्वजनिक जबाबदाऱ्यांमधून ते निवृत्त झाले. त्यानंतर ते पूर्णवेळ लिखाण करत असत.
२९ सप्टेंबर १९९१ रोजी रा.भि. जोशी यांच्या पत्नी सुधा जोशी यांचे निधन झाले. व त्याच वर्षी ६ नोव्हेंबर १९९१ रोजी रा.भि. जोशी यांचे वयाच्या ८८व्या वर्षी मुंबई येथे निधन झाले. नीलिमा भावे ही जोशींची मुलगी होय.
पार्ले-जी

पार्ले-जी भारतात उत्पादन होणाऱ्या बिस्किटांचा प्रकार आहे. पार्ले कंपनीचे हे बिस्किट नील्सन सर्वेक्षणानुसार, २०११मध्ये जगातील सर्वात मोठी बिस्किटांची ब्रँड आहे.
इतिहास पार्ले प्रॉडक्ट्सची स्थापना १ ९२९in मध्ये मुंबईच्या विलेपार्ले उपनगरात मिठाई बन कंपनी म्हणून झाली. १९३९ मध्ये पार्ले प्रॉडक्ट्सने बिस्किटांची निर्मिती करण्यास सुरुवात केली. १९४७ मध्ये जेव्हा भारत स्वतंत्र झाला तेव्हा कंपनीने बिस्किटचा ग्लूको ब्रँड प्रदर्शित केल्याने जाहिरात मोहीम सुरू केली. ब्रिटिश-ब्रांडेड बिस्किटांना भारतीय पर्याय. पार्ले-जी बिस्किटांना पूर्वी १९८० पर्यंत 'पार्ले ग्लुको' बिस्किट म्हणले जायचे. पार्ले-जी नावाच्या "जी" मूळतः "ग्लूकोज" साठी उभे होते, नंतरच्या ब्रँड स्लोगनमध्ये "जी फॉर जीनियस" देखील म्हणले गेले.
२०१३ मध्ये, पार्ले-जी किरकोळ विक्रीतील ₹ ५,000 कोटींचा आकडा पार करणारा भारताचा पहिला एफएमसीजी ब्रँड बनला.
ॲप्पी फिझ

ॲप्पी फिझ हे २००५ मध्ये भारतात दाखल झालेले एक पेय आहे. हे पेय पार्ले अ‍ॅग्रोची निर्मिती आहे. ॲप्पी फिझमध्ये कार्बोनेटेड सफरचंदांचा रस असतो आणि कॉकटेलचा आधार म्हणून वापरला जाऊ शकतो. त्यात मद्य नसते. ॲप्पीच्या यशानंतर पार्ले अ‍ॅग्रोने सोडा मिश्रित सफरचंदांचा रस म्हणजेच ॲप्पी फिझ बनवले. याचेच सिक्वल प्रॉडक्ट ग्रुपो फिझ पार्ले ॲग्रोने बाजारात आणले. यात सोडा मिश्रित द्राक्षाचा रस आहे. २००५- २००८ मध्ये क्रिकेट सामन्यांमधील याच्या जाहिराती अपयशी ठरल्या होत्या. पार्ले अ‍ॅग्रोच्या परवान्याअंतर्गत ग्लोबल बेव्हरेज को. लि.मार्फत बांगलादेशात ॲप्पी फिझ यांची निर्मिती व विक्री केली जाते.
दत्तात्रय रामचंद्र केतकर

दत्तात्रय रामचंद्र केतकर उर्फ द.रा. केतकर हे एक मराठी इतिहास अभ्यासक आहेत.
द. रा.केतकर यांचे शालेय शिक्षण मुंबईतील विले पार्ले येथील पार्ले टिळक विद्यालय झाले. त्यानंतर महाविद्यालयीन शिक्षणासाठी त्यांनी जोगेश्वरी येथील इस्माईल युसुफ महाविद्यालयात प्रवेश घेतला. इ.स. १९६१ साली तेथून त्यांनी विज्ञान शाखेची पदवी प्राप्त केली. इ.स. १९७४ साली त्यांनी रसायनशास्त्र या विषयातून पदव्युत्तर शिक्षण पूर्ण केले. १९८६ साली पवई येथील भारतीय तंत्रज्ञान संस्था मुंबई येथे "फाईन पार्टिकल फ्लोटेशन- इलेक्ट्रोफ्लोटेशन" या विषयावर पीएचडी प्रबंध सादर केला.
त्यानंतर ते भारतीय तंत्रज्ञान संस्था मुंबई येथे मेटॅलर्जी अँड मटेरियल सायन्स प्रयोगशाळा व्यवस्थापक या पदावर रुजू झाले. याच संस्थेत त्यांनी "ओअर ड्रेसिंग लॅबोरेटरी व फाईन पार्टीकल लॅबोरेटरी मध्ये काम केले. इ.स. २००३ साली ते सेवानिवृत्त झाले.
अनुराधा गोरे

अनुराधा विष्णू गोरे (इ.स. १९५०? - हयात) या एक मराठी साहित्यिक आहेत. त्यांनी मराठीत आठाहून अधिक पुस्तके लिहिली आहेत. या मुंबईत पार्ले टिळक विद्यालयाच्या मुख्याध्यापिका होत्या. त्यांचा मुलगा कॅप्टन विनायक विष्णू गोरे हा २६ सप्टेंबर, इ.स. १९९५ रोजी वयाच्या २६व्या वर्षी भारताच्या उत्तर सरहद्दीवरील कुपवाडा येथे भारत-पाकिस्तान युद्धात मृत्यू पावला.
मुलाच्या मृत्यूनंतर अनुराधा गोरे यांनी शाळांशाळातून आणि मंडळांमंडळातून व्याख्याने देऊन तरुणांना भारतीय सैन्याची, सैनिकांची आणि ते करीत असलेल्या कामाची माहिती देणारी व्याख्याने देणे आणि वर्तमानपत्रांमध्ये लेख लिहिणे सुरू केले.
गोरे यांची बहुतेक पुस्तके सैन्य आणि सैनिक यासंबंधी आहेत. त्या जानेवारी २०१७ साली बेळगावात झालेल्या मंथन महिला साहित्य संमेलनाच्या अध्यक्ष होत्या.
त्या मूळच्या साताऱ्याच्या आहेत.
पार्ले टिळक विद्यालय

पार्ले टिळक विद्यालय मुंबईच्या विलेपार्ले या उपनगरातील शाळा आहे. याची स्थापना इ.स. १९२१मध्ये लोकमान्य बाळ गंगाधर टिळक यांच्या निधनानंतर पार्ल्यातील नागरिकांनी एकत्र येऊन केली. पार्ले टिळक विद्यालय असोसिएशन या संस्थेच्या विद्यमाने मराठी माध्यमाची तसेच इंग्रजी माध्यमाची शाळा चालवली जाते.
Goregaon

Goregaon ([ɡoːɾeɡaːʋ]) is a suburb of Mumbai city, in the Mumbai Suburban district of India. It has a railway station on the Mumbai suburban railway on the Western Line. An extension of the Harbour Line was completed in 2018 due to which it has regular trains to CSMT. This is in addition to existing trains to Churchgate on the Western Line. Owing to rapid urbanization (mainly due to construction of metro lines) and the growing population of metropolitan Mumbai, Goregaon, which was once a hilly forest region is now a crowded suburb of Mumbai.
Mumbai local trains originate and terminate at Goregaon. Platforms 1 and 2 operate slow trains towards Churchgate and CSMT whereas Platform 7 operates fast trains towards Churchgate.
Goregaon Railway Station is the transport hub of Goregaon. The station currently has seven platforms, two of which are new harbor-line platforms, and was expanded as a part of the Harbour Line extension (under MUTP 2) from Andheri. The expansion, involving two additional platforms and an elevated deck with passenger amenities (on the western side of the existing station) was completed in 2018.
A recently constructed skywalk connects one of the foot-over-bridges to S. V. Road near Citi Centre, a shopping complex near the M. G. Road junction. BEST has bus stations on both the Western and the Eastern sides of the railway station. Goregaon Bus Depot, however, is located away from the railway station, on Link Road. The link road has seen an increase in the traffic of late after the commencement of the Mumbai Metro construction work.
There is a new flyover at Ram Mandir road, connecting Goregaon West and Goregaon East. In addition, Ram Mandir railway station is operational since December 2016. The next important transport project for Goregaon will be the GMLR (Goregaon Mulund Link Road) which will be a 5km underground road consisting of two tunnels each having three lanes. This road will link Goregaon to Bhandup.
Goregaon shares a coundary with the Sanjay Gandhi National Park from the south-western side and is home to the Conservation Education Centre (CEC), run by the Bombay Natural History Society (BNHS). The area is home to a diverse flora and fauna.
Recent development on the eastern side has led to a huge amount of deforestation. Leopard sightings and even the occasional attacks are not very rare and not just in the hamlets inside the Aarey Milk Colony but also in large residential colonies like Nagari Nivara Parishad.
SEAT 800

El SEAT 800 es la versión con carrocería de cuatro puertas del SEAT 600, un automóvil producido por el fabricante español SEAT bajo licencia de Fiat. El SEAT 800 no tenía homólogo italiano, ya que no existió ningún Fiat 600 con este tipo de carrocería. Su carrocería es 180 mm más larga que la del 600 normal y las motorizaciones son las mismas que las del 600.
El SEAT 800 nace del intento por parte de SEAT de competir con el Citroën 2CV y el Renault 4, ambos automóviles dotados de cuatro prácticas puertas y por lo tanto más versátiles que el pequeño utilitario SEAT 600. La factoría Carrocerías Costa de Tarrasa (Barcelona) fue la encargada de llevar a cabo el proyecto del nuevo automóvil y en 1962 presentó un prototipo que no era otra cosa que un SEAT 600 alargado y dotado de puertas traseras.​
El prototipo presentado gustó y la presentación oficial del nuevo modelo se hizo en junio de 1963, en la XXI Feria Internacional de Muestras de Barcelona, usando para ello un segundo prototipo construido durante ese mismo año, incorporando ya los rasgos estéticos y mecánicos del nuevo SEAT 600 D que también se presentaría en el evento. El precio de fábrica del 800 era de 75.000 pesetas en 1964.
La fabricación en serie del SEAT 800 duró de enero de 1964 a junio de 1967, siendo producidas 18.200 unidades a un ritmo bastante lento, debido principalmente al modo casi artesanal en el que se preparaban. Dicho proceso constaba en cortar las carrocerías desnudas de SEAT 600 que se entregaban desde la factoría de SEAT de la Zona Franca de Barcelona, alargarlas en 18 cm, montar un nuevo techo fabricado en prensa y adaptar manualmente los laterales de la carrocería para alojar las nuevas puertas traseras, también fabricadas en prensa, y las puertas delanteras, que eran las originales del SEAT 600 acortadas en su parte posterior. Una vez la carrocería estaba montada, se pintaba y se entregaba terminada a la SEAT, donde se incorporaba en la cadena de montaje del SEAT 600 para recibir la mecánica, cristales y guarnecidos y finalmente el vehículo ser terminado.​
Debido al poco número de ejemplares construidos no era un automóvil fácil de ver en las carreteras españolas, excepto en el servicio de microtaxi, donde tuvieron relativo éxito en ciudades como Madrid, Bilbao o Valladolid.​
Hasta la fecha, se han conservado muy pocos SEAT 800, cuyos propietarios restauran con el objetivo de mantenerlos en perfecto orden de marcha. Se estima que solamente se conservan unas 249 unidades del SEAT 800.​
En abril de 2009 se formalizó la creación del Club SEAT 800 de España, dedicado a la conservación y promoción de estos escasos vehículos.
Como anécdota, cabe resaltar que Antonio Alcántara, el personaje protagonista de la serie Cuéntame cómo pasó (de Televisión Española) conduce un SEAT 800 verde en su tercera temporada.