davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Sagon

Sagon adalah sejenis Kue basah yang pada zaman dahulu banyak dibuat dari campuran kelapa yang diparut halus dan tepung Sagu, namun di beberapa daerah kini dibuat dari tepung Ketan maupun tepung Kanji. Dua bahan utama berupa parutan kelapa dan tepung tersebut dipadatkan di loyang khusus yang umumnya berbentuk setengah lingkaran. Namun di beberapa daerah, seperti di Wonosobo, Sagon berbentuk lingkaran. Sagon dikenal di Indonesia, utamanya di banyak daerah di pulau Jawa dan Sumatera.
Citarasa yang dihasilkan cenderung gurih dan manis dan biasanya ditaburi bahan tambahan berupa gula pasir sebagai topping. Aroma Sagon yang harum dari karamelisasi bahan-bahannya menjadi ciri khas Sagon yang biasanya dibakar langsung di atas tungku arang. Ketika dimakan, Sagon yang cenderung memiliki tekstur keras di luar, akan meleleh di dalam mulut.
Proses pembuatannya mudah meskipun ada beberapa cara berbeda. Di Wonosobo,Sagon dimasak dengan memanaskan sisi bawah dan sisi atas loyang sekaligus dengan arang panas yang ditempatkan di nampan logam. Asal-usul penamaan Sagon diyakini dari bahan dasarnya yakni tepung Sagu. Namun karena perkembangan zaman dan kelangkaan bahan, banyak yang mengganti bahan sagu dengan tepung ketan, dengan hasil yang tidak begitu berbeda meskipun mempengaruhi citarasanya.
Di tempo dulu, Sagon biasanya dihidangkan di saat hari raya atau hari besar dan dijual di pasar-pasar induk. Momen besar ketika Sagon dihidangkan juga meliputi hari raya Jawa dan pada hari-hari pasaran. Di daerah berhawa dingin, Sagon biasanya menjadi hidangan usai bekerja baik siang maupun sore atau petang hari bersama teh atau kopi.
Sagon juga masih kerap ditemui di event-event pameran kuliner khas atau tradisional dengan berbagai varian bentuk hingga tekstur. Sagon yang dijual dalam kemasan plastik untuk jangka waktu yang panjang biasanya diproses hingga kering. Sedangkan di Wonosobo, kue Sagon diproses masih agak lunak di bagian dalam sehingga hanya bertahan dalam waktu satu hingga dua hari.
Burasa

Burasa adalah salah satu panganan khas Makassar dan masyarakat Sulawesi Selatan. Panganan ini dikenal juga dengan nama Burasa. dan agak beda dengan lontong namun agak pipih dan dimasak dengan cara tersendiri. Burasa merupakan makanan yang selalu ada pada hari lebaran, biasanya tersaji bersama “ "kaluku : kelapa” serta bisa juga sebagai pelengkap makanan berkuah lainnya.
Panganan ini terbuat dari beras yang dimasak terlebih dahulu dengan santan yang banyak hingga menjadi nasi lembek dan selanjutnya dibungkus dengan daun pisang. Biasanya dibuat menjadi dua bagian dalam satu ikatan (menggunakan tali rafia) kemudian direbus hingga matang. Panganan ini juga biasanya ditemui di luar provinsi Sulawesi Selatan seperti Gorontalo, Kalimantan dan beberapa daerah lain di Indonesia dan Malaysia. Di Kalimantan Selatan, burasa lebih dikenal sebagai lapat. Berbeda dari masyarakat Sulawesi Selatan yang terbiasa memakan burasa dengan kaluku "kelapa", masyarakat Banjar di Kalimantan Selatan umumnya menyantap burasa dengan sambal kacang dan sering disajikan ketika lebaran. Mungkin dikarenakan banyaknya orang-orang dari Sulawesi Selatan yang merantau dan menetap di daerah-daerah tersebut sehingga panganan ini ikut menjadi bagian dari tradisi hari lebaran di daerah-daerah tersebut.
Selain untuk hidangan pada hari lebaran, burasa juga banyak dipilih sebagai makanan untuk bekal dalam perjalanan karena mampu bertahan hingga dua hari. Masyarakat Sulawesi Selatan lebih sering dijadikan teman makan untuk Coto Makassar, Pallu Konro, Pallubasa, Dangkot dan makanan yang berkuah lainnya.
Buras banjar adalah salah satu varian makanan burasa asal Kalimantan Selatan yang dimakan dengan kuah kacang berawarna kemerahan. Buras banjar terdiri atas bahan dasar beras, santan, dan juga bahan lainnya. Bahan-bahan tersebut di bungkus menggunakan daun pisang, kemudian di rebus ke dalam panci. Biasanya Buras Banjar disajikan bersama siraman kuah kacang yang manis dan pedas.
Tekwan

Tekwan (Jawi: تكون) adalah makanan khas Palembang yang terbuat dari campuran daging ikan dan tapioka, yang dibentuk berupa bulatan kecil-kecil, dan disajikan dalam kuah udang dengan rasa yang khas. Biasanya pelengkap tekwan adalah sohun, irisan bengkoang dan jamur, serta ditaburi irisan daun bawang, seledri, dan bawang goreng. Tekwan berasal dari kata "Berkotek Samo Kawan", yang dalam bahasa Palembang artinya duduk mengobrol bersama teman atau dari bahasa Hokkien tâi-oân (台丸) yang secara homofon mirip Taiwan (Hanzi: 台灣; Pe̍h-ōe-jī: Tâi-oân).
Tekwan merupakan kuliner hasil perpaduan budaya Palembang dan Tionghoa. Banyak masyarakat Tionghoa yang menetap di Palembang dan berjualan makanan berbahan dasar tepung dan ikan.
Kemudian masyarakat palembang memodifikasinya agar sesuai dengan cita rasa lidah masyarakat setempat. Selain itu, makanan ini juga dimodifikasi dengan menambahkan kuah kaldu dan bumbu khas daerah setempat.
Istilah "tekwan" berasal dari kata "bekotek samo kawan" yang berarti "mengobrol dengan kawan". Nama ini dipilih karena masyarakat Palembang senang makan bersama kawan-kawan sambil berbincang.
Namun ada juga yang berpendapat bahwa tekwan ini merupakan akronim dari kalimat bahasa Inggris “take one” yang artinya makan diambil satu-satu yang memang cara memakan tekwan dengan disantap satu per satu seperti makan bakso.
Ayam rica-rica

Ayam rica-rica adalah salah satu makanan khas Manado, Sulawesi Utara. Kata rica berasal dari bahasa Manado yang berarti "pedas" atau "cabai". Dengan bumbu dasar seperti cabai merah, bawang merah, bawang putih, jahe, serai, dan daun jeruk, ayam rica-rica memiliki aroma harum yang khas dan rasa pedas yang kuat.
Hidangan ini biasanya disajikan dengan nasi putih hangat, dilengkapi dengan irisan mentimun, tomat, dan taburan bawang goreng untuk menambah tekstur dan kesegaran. Beberapa variasi ayam rica-rica mencakup versi goreng, panggang, atau kuah, serta tambahan daun kemangi yang memberikan aroma lebih segar. Selain ayam, rica-rica juga sering diolah dengan bahan lain seperti ikan, bebek, atau seafood. Dengan perpaduan rasa pedas, gurih, dan aromatik, ayam rica-rica tetap menjadi hidangan favorit yang menggugah selera..
Kue talam

Kue talam is an Indonesian kue or traditional steamed snack made of a rice flour, coconut milk and other ingredients in a mold pan called talam which means "tray" in Indonesian. The cake mold used to create kue talam are either larger rectangular aluminium tray or smaller singular cups made from ceramics, aluminium, melamine or plastic.
Kue talam and its variations are commonly found in various Indonesian regional cuisine traditions; from Betawi, Minang, Malay, Batak, to Sundanese and Javanese. Kue talam was introduced by the Sino-Burmese to Lower Myanmar, where it is known as kway talan (ကွေတာလန်း).
Kue talam usually has two layers; the top one is white made from savoury creamy coconut milk, while the bottom one is coloured according to each variant's recipe. The green pandan flavour, the yellow yam and the brown coconut sugar flavours are the most common one.
The basic ingredients of kue talam are rice flour, coconut milk, granulated sugar, salt, and pandan leaves. Other ingredients might be included to create the lower coloured part.
The top one is white and made simply using more coconut milk, rice flour, sugar and salt, and usually tastes savoury, mild sweet with softer creamy consistency. The bottom one is a little bit firmer and has colours according to added ingredients. The bottom coloured layer are poured first into the mold. After being half cooked being steamed for some times, the white layer is added on top and steamed further.
The mold being used traditionally is rectangular aluminium tray mold, hence the name talam (tray), thus the cake is required to be cut into rectangular or square shape prior of serving. Today however, the singular small cups akin to chawan (Chinese teacup) are often used as mold; either made from ceramics, aluminium, plastic or melamine.
Kue talam normally tastes sweet and consists of two layers, white top and coloured bottom. Kue talam could be made in various flavours which contributes to the colours of the bottom part, they are:
Most of kue talam tastes sweet, however there is also a salty and savoury variants that uses ebi or dried shrimp for flavour, which is called talam udang or "shrimp talam" in Betawi cuisine of Jakarta.
Taisce Chagála Beag

Trí phíosa seodra óir ón Chré-umhaois Luath (2300–2000 RC) in Éirinn is ea taisce Chagála Beag. Anois tá sé in Ard-Mhúsaem na hÉireann – Seandálaíocht i mBaile Átha Cliath, áit a mbíonn sé ar taispeáint de ghnáth.
Fuarthas na píosaí i bportach i gCagála Beag, Ros Comáin sa bhliain 1945. Is éard atá ann ná luanla óir (“corrán gealaí”) agus dhá dhiosca bheaga óir, de chineál aitheanta ó shamplaí eile, a bhfuil móitíf chroise laistigh de dhá chiorcal mar mhaisiúchán orthu. Tá na píosaí cothrom agus tanaí, agus tá meáchan níos lú ná 78 gram sna trí cinn le chéile, rud a thugann le fios go mb'fhéidir gur cuid de mhuince iad.
Sa bhliain 2017, bhí na trí phíosa le feiceáil ar stampa poist Éireannach, ceann de shraith darb ainm A History of Ireland in 100 Objects.
Tháinig fear darb ainm Hubert Lannon ar an taisce sa bhliain 1945 agus é ag gróigeadh móna ar a phortach i gContae Ros Comáin. Ó 1947 ar aghaidh, coinníodh na píosaí i dtaisceadán i siopa poitigéara Uí Shíocháin i mBéal na mBuillí, agus ba bhaill de mhuintir Uí Shíocháin amháin a chonaic iad i dtaca an ama sin. Sa bhliain 2009, bhris gadaithe isteach sa siopa agus goideadh an taisceadán. Fuair na Gardaí na píosaí, fillte i bpáipéar, i scipe bruscair i mí Aibreáin 2009. Chreid na gardaí go raibh suim ag na gadaithe in airgead tirim agus i ndrugaí den chuid is mó, agus nár thuigeadar go raibh na píosaí sa gcreach a caitheadh amach, is dócha mar gheall ar cé chomh héadrom a bhí siad.
Sa lá atá inniu ann, tá an taisce ar taispeáint bhuan in Ard-Mhúsaem na hÉireann – Seandálaíocht. Is de chineál “clasaiceach” an luanla, an cineál is luaithe agus is fearr de thrí chineál luanla atá ann. As an 100 luanla ar marthain in Iarthar na hEorpa, is as Éireann 80 acu.
Track surface

The track surface of a horse racing track refers to the material of which the track is made. There are three types of track surfaces used in modern horse racing. These are:
The style of racing differs between surfaces, with dirt races tending to have the fastest pace, while turf racing often comes down to a sprint in the stretch. Races on artificial surfaces tend to play out somewhere in between. Anecdotally, American betters consider dirt racing to be more predictable, which makes it a more popular medium for betting purposes. Weather conditions affect the speed of the different surfaces too, and grading systems have been developed to indicate the track condition (known as the "going" in the UK and Ireland). Turf surfaces are the most affected by changes in the weather, and many turf horses will have a strong preference for a specific type of going.
Synthetic surfaces allow racing to take place in bad weather conditions, when it may otherwise be cancelled, and for this reason are sometimes referred to as All Weather surfaces. Manufacturers of synthetic racetrack surface materials promote the fact that synthetic tracks have drainage attributes that are better than natural surfaces.
There is also evidence that synthetic surfaces are significantly safer than dirt in terms of equine breakdowns, though there are many variables that come into play. The statistics for North America in 2015 showed 1.18 fatalities per 1,000 starts on synthetic surfaces, 1.22 on grass courses, and 1.78 on dirt tracks. The breakdown rates were down for each of the surfaces compared to 2014.
The first synthetic surface used for thoroughbred racing was Tropical Park's Tartan turf, a synthetic surface similar to Astroturf installed in 1966. Tartan turf was never a success with horsemen.
The first synthetic surface to replace dirt in the United States was installed at The Meadows Racetrack and Casino in Washington, Pennsylvania in 1963. This surface, called Tartan, was found to be unsatisfactory and removed and replaced with a traditional limestone surface in 1975.
Michael Fitzmaurice (politician)

Michael Fitzmaurice (born 18 September 1969) is an Irish politician from the Independent Ireland party who has been a Teachta Dála (TD) for the Roscommon–Galway constituency since the 2016 general election, and from 2014 to 2016 for the Roscommon–South Leitrim constituency.
Before becoming a politician, Fitzmaurice used to run an agricultural and turf contracting business. He is the chair of the Turf Cutters and Contractors Association.
Fitzmaurice was elected to Galway County Council for the Tuam local electoral area following the local elections held in May 2014. He entered national politics after winning a by-election caused by the election of Luke 'Ming' Flanagan to the European Parliament. He was endorsed by Flanagan.
He was a founding member of the Independent Alliance, which was formed in 2015. On 18 May 2016, Fitzmaurice, was the only Independent Alliance TD to vote against Enda Kenny as Taoiseach. He later announced that day he was leaving the group and would not join the government.
In February 2024, he joined Independent Ireland, a party founded the previous year by Michael Collins.
At the 2024 general election, Fitzmaurice was re-elected to the Dáil.
Fitzmaurice is in favour of cutting "turf" (peat). Turbary rights have been affected by the Habitats Directive, which has resulted in the protection of some raised bogs in Ireland since the 1990s. As at the end of 2018 protection of some bogs as Special Areas of Conservation remains in force, but Fitzmaurice and other politicians have succeeded in removing protection from some bogs designated as Natural Heritage Areas under the Wildlife (Amendment) Act 2000.
Fitzmaurice is a critic of environmental vegetarianism. Defending Irish livestock farmers, he criticised the former President Mary Robinson for advocating reduced meat and dairy consumption so that people have a lower carbon footprint. Along with several other TDs, he later criticised Taoiseach Leo Varadkar for comments about trying to reduce his consumption of meat.
Stack's Mountains

The Stack's Mountains are a range of hills northeast of Tralee in County Kerry, Ireland. Traditionally they are deemed part of the hilly region known as Sliabh Luachra (anglicised 'Slieve Logher'), which also includes the Mullaghareirk Mountains.
The highest peak in the range is Crusline, which is 355 metres high. Nearby summits include Ballincollig Hill (353 m), Beennageeha Mountain (321 m), and Stack's Mountain (Irish: Cnoc an Stacaigh; 323 m).
The range is characterised by moorland and limited open pasture, with 4,700 hectares of young coniferous forest plantations of mainly Sitka spruce – with Japanese larch, pines, firs and cedars, along with some broadleaved trees such as birch, ash, alder, oak, willow, sycamore, and holly – most managed by the forest management company, Coillte.
The local conifer forests, open heather moors, and grassland are habitats for fauna such as the hen harrier, Irish hare, red fox, red grouse, snipe, cuckoo, and meadow pipit. The neighbouring Glanaruddery Mountains to the southeast are divided from the Stack's Mountains by the valley of the Smearlagh River.
The peat company, Bord na Móna, extracted about 250,000 tons of turf from Lyracrumpane Bog between 1938 and 1963. Nowadays, turf is harvested by local people under turbary arrangements, using hopper machines instead of the traditional slane. There are also wind farms on Stack's Mountain and Ballincollig Hill.
The Lyracrumpane Development Association in cooperation with Coillte have created the four-mile "Mass Path and River Walk" along the banks of the Smearlagh River, and the ten mile "Fionn MacCumhaill" trek through open countryside and Coillte forest plantations.
The seven-mile Smearlagh River, which is a tributary of the River Feale, is formed in the Stack's Mountains and Glanaruddery Mountains from the Broghane Stream, Dromaddamore River, Glashoreag River, and Lyracrumpane River. The Smearlagh meets the Feale at Inchymagilleragh, three miles east of Listowel, where the confluence is known as "The Joinings". The Smearlagh is a swift river that provides good salmon and sea trout fishing.
Silverside (beef)

Silverside is a cut of beef from the hindquarter of cattle, just above the leg cut. Called "silverside" in the UK, Ireland, South Africa, Australia and New Zealand, it gets the name because of the "silverwall" on the side of the cut, a long fibrous "skin" of connective tissue (epimysium) which has to be removed as it is too tough to eat. The primary muscle is the biceps femoris.
Silverside is boned out from the top along with the topside and thick flank. It is usually prepared as a 2nd class roasting joint. It may also be thinly sliced for minute steak or beef olives, or split in two to produce a salmon-cut.
In South Africa, Australia, Ireland and New Zealand, silverside is the cut of choice for corning or brining, so much so that the name "silverside" is often used to refer to corned beef (also called salt beef) rather than any other form of the cut. The common method of preparation is being boiled and left simmering for several hours. With the addition of onions, potatoes and other vegetables this results in a meal that is effectively identical to the New England boiled dinner.
In South Africa this cut is often used to make biltong (a form of dried, cured meat).
In most parts of the U.S., this cut is known as outside or bottom round, as traditionally, a hindquarter is laid on the cutting table with the outside down or to the bottom, as opposed to the inside being on top. In the U.S. it is also known as a rump roast, which means something different in countries using the British beef cut scheme.
What Did Jack Do?

What Did Jack Do? is a 2017 American black-and-white short film written and directed by David Lynch. It premiered on November 8, 2017, at the Fondation Cartier pour l'Art Contemporain in Paris. It was later released to Netflix on January 20, 2020. In the film, a detective (played by Lynch) interrogates a capuchin monkey who possibly committed a murder.
The film's synopsis reads "In a locked down train station, a homicide detective conducts an interview with a tormented monkey."
Lynch first mentioned the project in December 2014, in an interview about his upcoming work recorded during his "Naming" exhibition at the Middlesbrough Institute of Modern Art: "Right now I'm mostly writing [Twin Peaks], I've got a painting going and I'm building a chair. I love to build things and this is for a monkey film. I'm working with a monkey named Jack and that'll come out sometime. It is not a chimpanzee, the monkey came from South America."
The film was eventually shot in 2016, and premiered on November 8, 2017, at the Fondation Cartier pour l'Art Contemporain in Paris, as part of the launch of Lynch's Nudes photo book published by the Fondation. Lynch had talked about the premiere during an interview with the Cahiers du cinéma recorded on October 30, 2017, and published in December: "I will be in Paris for the release of this book. I will sign copies at the Paris Photo fair. And then I will show my 'monkey film' at the Fondation Cartier. It's a strange film of 17 minutes". On May 20, 2018, the short had its U.S. premiere during Lynch's "Festival of Disruption" in New York. On January 20, 2020, the date of Lynch's 74th birthday, the short was made available for streaming to Netflix.
In his write-up of the film, Bloody Disgusting's John Squires called What Did Jack Do? an "oddball gem". Writing for IndieWire Tambay Obensen referred to the film as "bizarre and unsettling" while at the same time calling it "very funny" whether that was the director's intention or not. On review aggregator Rotten Tomatoes, the film has an approval rating of 93% based on 14 reviews, with an average score of 7.8/10.
Metro Manila Turf Club

Metro Manila Turf Club, Inc. (MMTCI), operating as MetroTurf, is a horse racing institution in the Philippines. Located in Malvar and Tanauan, Batangas, the company was founded in 2013 and is served as an alternate horse racing hub alongside the Manila Jockey Club and the Philippine Racing Club.
MMTCI began its operation in February 2013 by Dr. Norberto Quisumbing Jr., founder of the Norkis Group of Companies. It was built on a 45 hectares (450,000 m) racetrack located at the boundary of Malvar and Tanauan in Batangas. Quisumbing spent PH₱1 billion in constructing the racetrack.
In 2021, MMTCI has allegedly collected twice the required 10% tax on horse racing bets, which resulted in an excessive PH₱300 million. More than 60 horse trainers and groomers were signed a petition to the Games and Amusements Board (GAB) to suspend MMTCI's operations until the latter has settled unpaid taxes.
During the running of the fourth race at Metro Turf Club in Malvar, Batangas on January 10, 2024, 46-year-old jockey Francisco “Kiko” A. Tuazon's (of Barangay 331, Manila) left stirrup of his horse No. 5 named "Wild Eagle" owned by James Rabano suddenly broke, caused him to lose his footing, and fell on the race track at 6:48 p.m from his horse. Tuazon was trampled by his horse and another steed. Suffering from a concussion, he was taken to Daniel Mercado Medical Center in Tanauan, Batangas, where he was declared dead by Dr. Benjamin Macatangay. Philippine Racing Commission chairman Aurelio “Reli” P. De Leon Aurelio de Leon paid tribute to the fallen jockey in a statement: "The Commission, along with the entire horse racing community, deeply mourns the untimely passing of jockey Francisco 'Kiko' Tuazon. A revered and cherished figure in the sport, he left an indelible mark on the track and in our hearts." This incident was the first ever major death in the sport in years.
Beate Hølmebakk

Beate Marie Hølmebakk (født 1963) er en norsk arkitekt og professor.
Hølmebakk har gjennom karrieren jobbet med et bredt spekter av prosjekter innen arkitektur, landskapsarkitektur, kuratering og kunst.
Hølmebakk studerte arkitektur ved Arkitektur og Designhøgskolen i Oslo og Cooper Union i New York.
Tidlig i karrieren jobbet Hølmebakk med Virginia (1995-2000) en serie med papirarkitekturprosjekter. Serien består modeller og tegninger inspirert av litterære kvinneskikkelser. Nasjonalmuseet kjøpte inn flere av verkene i serien til sin samling i 2020.
Sammen med arkitekt Per Tamsen grunnla Hølmebakk arkitektkontoret Manthey Kula i 2004, som har hovedkontor i Oslo. Manthey Kula har stor anerkjennelse internasjonalt og jobber med prosjekter innenfor arkitektur, landskapsarkitektur og utstillingsdesign. Kontorets første prosjekt, kraftstasjon på Pålsbu Kraftverk, ble nominert til Mies van der Rohe Award.
I 2018 vant Manthey Kula og arkitektkontoret LCLA konkurransen om å utforme Norges gjestelandspaviljong på bokmessen i Frankfurt 2019 med utkastet "Norge Forteller". I 2021 designet kontoret fire av de permanente utstillingene ved det nye Munchmuseet.
I 2007 ble Hølmebakk ansatt som professor ved Arkitektur og Designhøgskolen i Oslo.
Hølmebakk er datter av oversetter Inger-Sofie Manthey Hølmebakk og forlegger Gordon Hølmebakk. Hennes bror Carl-Viggo Hølmebakk er også arkitekt.
Femme fatale

En femme fatale (fransk for dødelig kvinne) er en stereotypi, en umoralsk kvinne som bruker sin seksualitet for å lure den ulykkelige helten. Hun portretteres ofte som en seksuelt umettelig kvinne.
Femme fatale har eksistert, i ulike former, i myter og legender fra nesten alle kulturer. Tidlige eksempler er de jødiske/kristne figurene Lilit, Eva, Delila og Salome. På slutten av 1800-tallet og begynnelsen av 1900-tallet ble femme fatale mye brukt i vesteuropeisk og amerikansk kultur, og var et gjentakende tema hos blant annet Oscar Wilde, Edvard Munch, Gustav Klimt og andre.
I den engelsktalende verden er femme fatale-figuren ofte utenlandsk, iblant vampyrliknende, og farlig for mannen som blir tømt for sin virilitet og selvstendighet. Helten kan bare reddes ved å flykte fra hennes favn. Dette har medført at hun også iblant kalles vamp. Sistnevnte begrep kom fra filmens første tid med stumfilmstjerner som særlig Theda Bara som ofte opptrådte som vampyrer eller i vampyrlignende kvinneroller. Vamp er derfor en forkortelse for vampyr, og etter en tid fikk det betydning som den har i dag, en dristig og vågal kvinne.
Da film noir-sjangeren ble introdusert på 1940-tallet fikk femme fatale-figuren en ny storhetstid i populærkulturen. Det finnes mange eksempler fra spionhistorier, thrillerfilmer og eventyrfortellinger, som Double Indemnity (1943) og Touch of Evil (1958). I disse historiene har hun ofte tilknytning til skurken, og bedrar helten. En av de mest berømte femme fatalene i film- noir sjangeren er Gilda (1946) i filmen med samme navn spilt av Rita Hayworth. Gilda blir beskrivet som den ultimate femme fatale.
Odilon Redon

Odilon Redon (født 22. april 1840 i Bordeaux, død 6. juli 1916 i Paris) var en fransk maler og tegner.
Redon kom fra en rik familie i Bordeaux i Aquitaine. Han begynte å tegne som barn. Femten år gammel begynte han på formelle studier i tegning. Faren insisterte på at han måtte studere arkitektur, men han klarte ikke opptaksprøvene til arkitektstudiet. Dermed fikk han i 1864 anledning til å gå i lære hos kunstmaleren og skulptøren Jean-Léon Gérôme.
Vel hjemkommen til Bordeaux begynte han å arbeide med skulptur, og med silketrykk og litografi.
I 1870 sluttet Redon seg til hæren for å delta i den fransk-prøyssiske krig. Mot slutten av krigen flyttet han til Paris, der han nesten utelukkende arbeidet med kulltegning og litografi. Først i 1878 fikk arbeidet hans noe større medgang og bedre anseelse. Året etter publiserte han sitt første album med litografier, med tittelen Dans le Rêve.
Redon var ganske ukjent inntil 1884, da kultromanen tittelen À rebours (=Mot naturen) av Joris-Karl Huysmans utkom. Historien handlet om en dekadent aristokrat som samlet på tegninger laget av Redon.
I 1890-årene foretrakk Redon pastell- og oljemaleri som medium. Han stilte ut sammen med Nabisgruppen i 1899. I 1903 ble han tildelt Æreslegionen. Populariteten steg da en katalog over etsinger og litografi kom ut i 1913.
Som tegner påvirket Redon blant andre Fernand Khnopff, Jan Toorop og Edvard Munch.
Redon døde i Paris den 6. juli 1916.
Holger Drachmann

Holger Henrik Herboldt Drachmann (født 9. oktober 1846, død 14. januar 1908), var en dansk lyriker, dramatiker og kunstmaler. Han betraktes som representant for Det moderne gjennombrudd i Danmark. Han var først maler, senere forfatter, og vekslet mellom begge kunstarter hele livet.
Edvard Grieg satte musikk til en rekke av Drachmanns dikt, bl.a. Reiseminder fra Fjeld og Fjord opus 44, som ble skrevet i løpet av en tur de to hadde sammen i fjellet, 1886.
Fra 1878 mottok Drachmann Statens Kunstfonds hædersydelse. Han ble ridder av Dannebrogordenen i 1887 og kommandør av 2. grad i 1906.
En statue av Drachmann etter modell av Hans Christian Holter ble avduket ved Allégade på Frederiksberg i 1924.
«Jeg hører i Natten den vuggende Lyd» ble tatt opp i den danske kulturkanonens lyrikkantologi i 2006.
Ernst Ludwig Kirchner

Ernst Ludwig Kirchner (født 6. mai 1880 i Aschaffenburg, død 15. juni 1938 i Davos, Sveits) var en tysk ekspresjonistisk maler og en av grunnleggerne av den tyske kunstnergruppen Die Brücke (Broen).
Hans kunstneriske utvikling startet allerede før år 1900 med tresnitt. Kirchner studerte arkitektur i Dresden (1901–1905), og fortsatte med å studere billedkunst i München hvor han ble kjent med jugendstil og tresnittene til Albrecht Dürer. Maurice de Vlaminck, Albert Marquet og Georges Braque hørte også til kunstnere han kjente verkene til.
Sammen med kunstnerne Erich Heckel og Karl Schmidt-Rottluff, stiftet han gruppen Die Brücke i 1905. Med sterke impulser fra Gauguin, Munch og van Gogh, ble der likhetstrekk med fauvismen i Paris, men uttrykket i de tyske maleriene forsøkte bevisst å uttrykke følelser på en sterkere måte. Inspirasjonen både i kunsten og filosofien var mere inspirert av Nietzsche, noe som ga en parallellitet til de italienske futuristenes tro på at verden var i ferd med å bli ny og bedre.
Selbstbildnis mit Modell (Kunstneren og hans modell) fra 1910 gir eksempel på bruken av rene farger for å gi en skjærende virkning. I tresnittene oppnår han lignende ting ved å bruke grov linjeføring og ujevne konturer. Han er delvis inspirert av tysk primitiv kunst, men forvrenger bevisst for å oppnå det han vil.
Fra 1910 av var han etablert med sitt eget billedspråk, som beskrives som energifylt og unikt for ham. I likhet med Edvard Munch uttrykker bildene noe basalt i menneskesjelen, med bruk av gjenkjennelige (figurative) elementer som er fortegnet i form og farge til stemningen i bildet.
Han flyttet til Berlin i 1911 og ble med på Emil Noldes Neue Secession og kretsen omkring Der Sturm. Maleriene ble stadig mere kantete og dystre. Fünf Frauen auf der Straße (Fem kvinner på gaten) (1913) er ett verk som viser hva det moderne liv kan føre til.
Krigsutbruddet i 1914 førte med seg store forandringer i manges liv. Kirchner ble militær fra september 1914, men endte med nervøst sammenbrudd og fysisk kollaps i 1915. Et selvportrett viser marerittet: Han drømmer om seg selv med amputert hånd (noe som ikke hendte).
Selv om krigsmarerittene fulgte ham gjennom resten av livet, (som periodiske depresjoner), fikk han både oppdrag og ære i mellomkrigstiden. Stilen er mere rolig, noe mere abstrakt. Han hadde separatutstillinger i München, Hamburg og New York.
Nazi-utstillingen av Entartete Kunst og ødeleggelsen av trolig ca.600 av hans arbeider var et kraftig slag å ta. I alt 766 bilder er registrert som inndratt. Han ble deprimert og tok livet sitt i Davos, 1938.
Kirchener skrev forøvrig kritikker av egne verker under aliaset «Louis de Marsale». Hans grafiske produksjon var stor: Dubes Catalogue raisonné inneholder 971 tresnitt, 665 etsinger og 458 litografier.
Melancholy (Munch)

Melancholy (Norwegian: Melankoli; also known as Jappe on the Beach, Jealousy or Evening) is a painting by the Norwegian artist Edvard Munch. Munch painted multiple variant versions of the expressionist work in oil on canvas during the period 1891–1893. The painting depicts a man with his head resting in his hand in a pensive mood at the edge of a shoreline.
The inspiration for the painting was an unhappy romantic affair that Munch's friend, Jappe Nilssen, was involved in. In Munch's painting the figure of the melancholy man is at the right, and his mood is represented by the undulating shoreline and skylines that extend toward the left. Critics suggest that there are also erotic allusions, perhaps in the presence of the Moon reflected on the water. The landscape represents Åsgårdstrand's beach where Munch spent his summers from 1889.
Melancholy was exhibited in 1891 at the Autumn Exhibition in Oslo. The artist and journalist Christian Krohg credited it as the first Symbolist painting by a Norwegian artist. Munch painted more than one version of the composition in 1891. A version completed in 1892–93 is in the National Gallery, Oslo.
Inheritance (Munch)

Inheritance (Norwegian: Arv; 1897–1899) is an oil painting on canvas created by the Norwegian painter Edvard Munch (1863–1944). It depicts a mother with syphilis holding her baby, who is affected by congenital syphilis. Munch completed the work after visiting the Hôpital Saint-Louis in Paris, where he saw a woman crying for her child with the disease.
The baby in the painting is lifeless, pale and covered in spots. The mother, whose hands and patterned skirt are especially prominent, has a tearful red face and sits on a bench in front of a green background.
The critical response to the painting was one of surprise; discussing sexually transmitted disease in public was unacceptable at the time. In addition, the artist had portrayed a distortion of the traditional artistic subject of the Madonna and Child.
Edvard Munch was a Norwegian artist whose mother, sister and paternal grandfather had been affected by tuberculosis. Munch completed an oil painting on canvas in the late 1890s based on what he witnessed during a visit to the Hôpital Saint-Louis in Paris, one of three hospitals in that city that took in people with syphilis. In its museum his attention was drawn to a wax model of a baby with congenital syphilis. He also saw a woman crying for her child with venereal disease. The painting is known as Inheritance. The first version was titled The Syphilitic Child.
The work is housed at the Munch Museum, in Oslo, Norway. It measures 141 cm by 120 cm.
The painting depicts a baby affected by congenital syphilis lying in the arms of its mother, who sits on a bench in front of a green background. The infant is portrayed as lifeless, pale, yellow, and covered in spots. Its body parts are out of proportion and the eyes wide open. The mother's hands and patterned skirt are specifically prominent. She is crying and has a red face. Her jacket is plain black and there is a bright red feather in her hat. Munch stated he saw a woman "crying in the hospital of venereal disease", but does not clarify whether the syphilitic woman in the painting transmitted syphilis to her baby via an unfaithful husband or from her own sex work.
Munch's own description of the image was as follows:
Munch was at the time affected by a decline in his mental health. Like the baby in the image he felt that he too had entered the world in a sick state.
The reaction to the painting in the late nineteenth century was one of surprise. Discussing sexually transmitted disease in public was unacceptable at the time on moral grounds. It has been described as shocking even in the 21st century. In addition, the artist had portrayed an inversion of the traditional artistic subject of the Madonna and Child.
ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం

జిఒఎపి అని సంక్షిప్తీకరించబడిన ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం, ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్ర పాలనకు బాధ్యత వహించే రాష్ట్ర ప్రభుత్వపరిపాలనా సంస్థ. ఇది అమరావతి రాష్ట్ర రాజధాని, రాష్ట్ర కార్యనిర్వాహక, శాసనసభ, న్యాయవ్యవస్థ అధిపతిని కలిగి ఉంది.
భారత రాజ్యాంగం ప్రకారం, డి జ్యూర్ ఎగ్జిక్యూటివ్ అధికారం గవర్నర్‌కు ఉంటుంది, అయితే వాస్తవ అధికారం ముఖ్యమంత్రి, అతని మంత్రివర్గం ద్వారా లేదా వారి సలహాపై మాత్రమే అమలవుతుంది. శాసనసభకు ఎన్నికల జరిగిన తరువాత, రాష్ట్ర గవర్నరు సాధారణంగా మెజారిటీ స్థానాలు ఉన్న పార్టీని (లేదా సంకీర్ణాన్ని) ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేయడానికి ఆహ్వానిస్తాడు. అసెంబ్లీకి సమష్టిగా బాధ్యత వహించే మంత్రుల మండలిని, ముఖ్యమంత్రిని గవర్నరు నియమిస్తాడు.
ఇది ఐదు సంవత్సరాల కాలానికి ఆంధ్రప్రదేశ్ శాసనసభకు ఎన్నికైన 175 మంది ఎమ్మెల్యేలతో ఎన్నికైన ప్రభుత్వం. ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం భారతదేశంలోని ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రాన్ని పరిపాలించే ప్రజాస్వామ్యబద్ధంగా ఎన్నుకోబడిన రాజ్యాంగ సంస్థ.
ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం ప్రజాస్వామ్యయుతంగా ఎన్నుకోబడిన సంస్థ, గవర్నరు రాజ్యాంగ అధిపతి. ఐదేళ్ల కాలానికి నియమితులైన గవర్నరు ముఖ్యమంత్రిని, అతని మంత్రి మండలిని నియమిస్తాడు. గవర్నరు రాష్ట్రానికి ఉత్సవ అధిపతిగా ఉన్నప్పటికీ, ప్రభుత్వ రోజువారీ నిర్వహణను ముఖ్యమంత్రి, అతని మంత్రి మండలి చూసుకుంటుంది, వీరికి రాజ్యాంగరీత్యా సంక్రమించిన చాలా శాసన అధికారాలు ఉన్నాయి.
2023 ఫిబ్రవరి 12న బిశ్వభూషణ్ హరిచందన్ స్థానంలో ఎస్. అబ్దుల్ నజీర్ ఆంధ్రప్రదేశ్ 24వ గవర్నర్‌గా భారత రాష్ట్రపతి నియమించారు.
నారా చంద్రబాబునాయుడు, 2024 జూన్ 12న నవ్యాంధ్ర మూడవ ముఖ్యమంత్రిగా బాధ్యతలు చేపట్టారు. ముఖ్యమంత్రి కార్యాలయం ముఖ్యమంత్రి కార్యక్రమాలను సమన్వయంచేస్తుంది.
ప్రధాన వ్యాసం:ఆంధ్రప్రదేశ్ మంత్రిమండలి
ప్రధాన వ్యాసం: ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వ శాఖలు 30 పైగా శాఖలు, మొత్తం 253 సంస్థలు ఉన్నాయి.
జిల్లా కలెక్టరు కార్యాలయం జిల్లా స్థాయిలో పరిపాలనకు కేంద్ర స్థానం. జిల్లా పరిషత్ అధికారులు అభివృద్ధి కార్యక్రమాలను చేపట్టటంలో జిల్లా కలెక్టరుతో సమన్వయం చేసుకుంటారు.
రాష్ట్రంలో దాదాపు 8 లక్షల మంది ఉద్యోగులు ఉన్నారు. ఇందులో 5.6 లక్షల మంది రెగ్యులర్ ఉద్యోగులు (గ్రామ, వార్డు సెక్రటేరియట్‌లో 1.3 లక్షల మంది ఉద్యోగులు) ఉద్యోగులు), 2 లక్షల మంది కాంట్రాక్టు, ఔట్‌సోర్సింగ్ ఉద్యోగులు, కార్పొరేషన్లు, ప్రభుత్వ రంగ సంస్థల్లో పనిచేస్తున్న 6 మందికి పైగా ఉద్యోగులు ఉన్నారు.
2019 జనవరి 1న అమరావతిలో ఆంధ్రప్రదేశ్ హైకోర్టు ప్రారంభించిన తర్వాత, దీనిలో ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్ర ఉన్నత న్యాయస్థానంగా మారింది.దీనికి ప్రతి జిల్లాలో సబార్డినేట్ సివిల్, క్రిమినల్ కోర్టులు ఉన్నాయి. ఆంధ్రప్రదేశ్ ఉన్నత న్యాయస్థానం నిర్ణయాలను భారత సుప్రీంకోర్టులో అప్పీల్ చేయవచ్చు.
2001 లో ఎలెక్ట్రానిక్ సాంకేతివ్యవస్థ ఉపయోగించి రాజీవ్ ఇంటర్నెట్ విలేజి కార్యక్రమం ద్వారా ప్రజలకు మెరుగైన సేవలందించటానికి అంతర్జాలంలో ఏపీ ఆన్ లైన్ అనే జాలస్థలి ఏర్పడింది. As of 2021, దీనిని అన్ని ప్రభుత్వ డిజిటల్ సేవల కొరకు విస్తరించి మైఎపి (myap) అనే జాలస్థలి (గవాక్షం) ఏర్పడింది.
చిహ్నం "ధమ్మ చక్రం" (చట్ట చక్రం), పిన్నట్ ఆకులు, విలువైన రాళ్లతో ఏకాంతరంగా త్రిరత్నాల తీగతో అలంకరించబడి ఉంటుంది. చక్రం చుట్టూ మూడు వృత్తాల అలంకార పూసలు ఉన్నాయి. "పూర్ణ ఘటక" (పుష్కలంగా ఉన్న జాడీ) వద్ద ఉంది. చక్రం హబ్. జాతీయ చిహ్నం దిగువన ఉంది. తెలుగు లిపిలో 'ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం' (ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం) అనే పదం ఎగువన ఉంది. ఇది ఆంగ్లం, దేవనాగరి లిపిలో వ్రాయబడిన "ఆంధ్రప్రదేశ్" అనే పదంతో చుట్టుముట్టబడి ఉంది. తెలుగు లిపిలో 'సత్యమేవ జయతే' అనే పదం దిగువన కనిపిస్తుంది.
ప్రభుత్వం

ప్రభుత్వం అనగా ఒక దేశాన్ని లేదా రాష్ట్రాన్ని లేదా సమాజాన్ని నియంత్రించి పరిపాలించే సంస్థ, ఇది ఒక నిర్ధిష్ట ప్రాంతంలో, నిర్దిష్ట సమూహాముపై కార్యనిర్వాహక అధికారాన్ని వినియోగించే సమిష్టి సమూహాము. ప్రభుత్వం ప్రజలను పరిపాలిస్తుంది. ఇది రాజకీయంగా వ్యవస్థీకృత భూభాగంపై అధికారాన్ని వినియోగించే వ్యక్తి లేదా సమూహాన్ని సూచిస్తుంది. ప్రభుత్వం అనేది ఒక వ్యవస్థీకృత వ్యవస్థ, ఇది చట్టాన్ని రూపొందించేవారిని, నిర్వాహకులును, పరిపాలనా అధికారులను కలిగి ఉంటుంది. ప్రభుత్వం చట్టాలను రూపొందించి వాటిని అమలు పరుస్తుంది. ప్రభుత్వం తన అధికార యంత్రాంగం ద్వారా పాలన కొనసాగించడానికి కార్యాలయాలను ఏర్పాటు చేస్తుంది, వీటిని ప్రభుత్వ కార్యాలయాలు అంటారు. ప్రభుత్వ కార్యాలయాల ద్వారా ప్రభుత్వం ప్రజలకు సేవ చేస్తుంది. ప్రభుత్వం న్యాయ, ఆర్థిక, వైద్య నిర్వహణ వ్యవస్థలను పటిష్ట పరచి దేశాభివృద్ధికి కృషి చేస్తుంది. ప్రభుత్వం ప్రజలకు వారి హక్కులు, బాధ్యతలు తెలియజేసి వారిని చైతన్యపరుస్తుంది. ప్రతి దేశంలో ప్రతి ప్రభుత్వానికి ప్రభుత్వ యంత్రాంగం, రాజ్యాంగం ఉంటుంది. ప్రభుత్వం అనేది ఒక దేశం లేదా రాష్ట్రాలలో ఒక నిర్దిష్ట వ్యవస్థ ద్వారా ఒక నిర్దిష్ట కాలానికి పాలించే కొంతమంది వ్యక్తుల సమూహం. ఒక దేశంలో కేంద్ర స్థాయిలో ఏర్పడిన ప్రభుత్వాన్ని కేంద్ర ప్రభుత్వమని, రాష్ట్ర స్థాయిలో ఏర్పడిన ప్రభుత్వాన్ని రాష్ట్ర ప్రభుత్వమని అంటారు.
ప్రభుత్వం అనేది రెండు రకాలు 1.రాచరిక ప్రభుత్వం 2.ప్రజాస్వామ్య ప్రభుత్వం
రాచరిక ప్రభుత్వంలో ప్రధాన వ్యక్తిని రాజు అంటారు. రాచరిక ప్రభుత్వంలో రాజు ఎంపిక వంశపారంపర్య వారసత్వంగా జరుగుతుంది. రాచరిక ప్రభుత్వంలో ముఖ్యమైన వ్యక్తులు రాజు, రాణి, మంత్రి, సేనాధిపతి. ఒక రాజ్యంలో రాజు కింద రాజ్యభాగాలను ఏలే రాజులను సామంత రాజులు అంటారు.
ప్రజాస్వామ్య ప్రభుత్వంలో దేశ స్థాయిలో ప్రధాన వ్యక్తులు రాష్ట్రపతి, ప్రధానమంత్రి, మంత్రులు, పార్లమెంట్ సభ్యులు. రాష్ట్ర స్థాయిలో ప్రధాన వ్యక్తులు గవర్నర్, ముఖ్యమంత్రి, మంత్రులు, శాసనసభ్యులు. ప్రజాస్వామ్య ప్రభుత్వంలో జిల్లా స్థాయిలో కలెక్టర్లు ప్రధాన బాధ్యత వహిస్తారు. ప్రజాస్వామ్య ప్రభుత్వంలో ప్రభుత్వాన్ని ప్రజలు ఎన్నికల ద్వారా ఎన్నుకుంటారు. ఎన్నికలలో రాజకీయపార్టీలు ప్రముఖ పాత్ర పోషిస్తాయి.
పంజాబ్ ప్రభుత్వం (భారతదేశం)

పంజాబ్ రాష్ట్ర ప్రభుత్వం, లేదా స్థానికంగా రాష్ట్ర ప్రభుత్వం అని కూడా పిలువబడే పంజాబ్ ప్రభుత్వం, భారత రాష్ట్రమైన పంజాబ్ రాష్ట్ర 23 జిల్లాల అత్యున్నత పాలక అధికారసంస్థ. ఇందులో పంజాబ్ గవర్నరు నేతృత్వంలోని కార్యనిర్వాహక వర్గం, న్యాయవ్యవస్థ, శాసనశాఖ ఉంటాయి.
భారతదేశంలోని ఇతర రాష్ట్రాల మాదిరిగానే, పంజాబ్ రాష్ట్ర అధిపతి గవర్నరును కేంద్ర ప్రభుత్వ సలహా మేరకు భారత రాష్ట్రపతి నియమిస్తారు. గవర్నరు పదవి ఎక్కువగా ఆచారబద్ధమైనది. ముఖ్యమంత్రి ప్రభుత్వానికి అధిపతి. చాలా వరకు కార్యనిర్వాహక అధికారాలు ముఖ్యమంత్రికే ఉంటాయి. పంజాబ్ రాజధాని చండీగఢ్. ఇక్కడ శాసనసభ, సచివాలయం ఉన్నాయి. చండీగఢ్ హర్యానా రాజధానిగా కూడా పనిచేస్తుంది. ఇది భారతదేశం లోని ఒక కేంద్రపాలిత ప్రాంతం. చండీగఢ్‌లో ఉన్న పంజాబ్ &amp; హర్యానా హైకోర్టు మొత్తం రాష్ట్రంపై అధికార పరిధిని కలిగి ఉంది.
ప్రస్తుత పంజాబ్ శాసనసభ ఏకసభ, ఇందులో 117 మంది శాసనసభ సభ్యులు (ఎంఎల్ఎ) ఉన్నారు.ఏదేని ఇతర పరిస్థితులలో ముందుగానే రద్దు చేయకపోతే దీని పదవీకాలం 5 సంవత్సరాలు.
శాసనసభ గవర్నరు, పంజాబ్ శాసనసభ ఉంటాయి. ఇది రాష్ట్రంలోని అత్యున్నత రాజకీయ సంస్థ. శాసనసభను పిలిపించే లేదా మూసివేసే అధికారం గవర్నరుకు ఉంటుంది. శాసనసభ సభ్యులందరును సాధారణంగా ప్రతి ఐదేళ్లకు జరిగే ఎన్నికలలో 18 ఏళ్లు పైబడిన అర్హులైన ఓటర్ల ఎన్నుకుంటారు. ప్రస్తుత శాసనసభలో 117 మంది ఎన్నికైన సభ్యులు ఉన్నారు. ఎన్నికైన సభ్యులు తమ సొంత సభ్యులలో ఒకరిని దాని ఛైర్‌పర్సన్‌గా ఎన్నుకుంటారు. ఇతనిని శాసనసభ స్పీకరు అని పిలుస్తారు. స్పీకరుకు డిప్యూటీ స్పీకరు సహాయకారిగా ఉంటారు. అతనిని కూడా శాసనసభ్యుల ఎన్నుకుంటారు. సభలో సమావేశాన్ని నిర్వహించడం స్పీకరు బాధ్యత. స్పీకరు గైరు హాజరు అయిన సందర్బలో డిప్యూటీ స్పీకరు ఆ బాధ్యతను నిర్వహిస్తాడు
పంజాబ్, హర్యానా హైకోర్టు భారతదేశంలోని పంజాబ్, హర్యానా రాష్ట్రాలకు, భారతదేశ కేంద్రపాలిత ప్రాంతమైన చండీగఢ్‌కు ఉమ్మడి హైకోర్టు. దీనిలో 64 మంది శాశ్వత న్యాయమూర్తులు, ప్రధాన న్యాయమూర్తితో సహా 21 మంది అదనపు న్యాయమూర్తులతో కూడిన ఈ హైకోర్టు న్యాయమూర్తుల మంజూరు చేయబడిన బలం 85. 2023 సెప్టెంబరు 14 నాటికి, 36 మంది శాశ్వత, 22 అదనపు న్యాయమూర్తులతో కూడిన 58 మంది న్యాయమూర్తులు హైకోర్టులో పనిచేస్తున్నారు.
మేజర్ ధ్యాన్ చంద్ ఖేల్‌రత్న పురస్కారం

ధ్యాన్ చంద్ ఖేల్ రత్న పురస్కారం, భారత దేశంలో అత్యున్నత క్రీడా పురస్కారం. భారత మాజీ ప్రధాని కీ.శే. రాజీవ్ గాంధీ జ్ఞాపకార్థం 1991-92 లో ఈ పురస్కారం ప్రారంభింపబడింది. ఒక ప్రశంసాపత్రం, ఒక పతకం, నగదు ఈ పురస్కారం లోని భాగాలు.
ఒలింపిక్స్, ఆసియాడ్, కామన్‌వెల్త్ క్రీడల్లో గాని, బిలియర్డ్స్, స్నూకర్, క్రికెట్, చదరంగం వంటి క్రీడల్లో గానీ అత్యుత్తమ ప్రదర్శన కనబరిచిన క్రీడాకారునికి లేక జట్టుకు ఈ పురస్కారం ఇస్తారు. సాధారణంగా, పురస్కారం ప్రకటించేందుకు ఒక సంవత్సరం ఏప్రిల్ 1 నుండి మరుసటి సంవత్సరం మార్చి 31 వరకు కనబరచిన ప్రదర్శనలను లెక్కిస్తారు. క్రీడలు, యువజన వ్యవహారాల మంత్రిత్వ శాఖ ఈ పురస్కార విజేతను నిర్ణయించేందుకు క్రీడలతో సంబంధమున్న వారితో కూడిన ఒక బృందాన్ని నియమిస్తుంది. ఏదైనా సంవత్సరం ప్రదర్శనలు ఆశించిన విధంగా లేవని ఎంపిక బృందం భావిస్తే ఆ ఏటికి పురస్కార ప్రధానం జరగదు.
ఖేల్ రత్న పురస్కారం 1991 నుండి 2021 వరకు మాజీ ప్రధానమంత్రి రాజీవ్ గాంధీ పేరిట రాజీవ్ గాంధీ చంద్ ఖేల్‌రత్న పురస్కారం అని ఉండేది. 2021 ఆగస్టు 6 న దీని పేరును ప్రముఖ హాకీ క్రీడాకారుడైన ధ్యాన్ చంద్ పేరిట మేజర్ ధ్యాన్ చంద్ ఖేల్‌రత్న పురస్కారం అని మార్చారు.
ఇప్పటివరకు ఈ పురస్కారం వేరు వేరు విభాగాలకు చెందిన ఇద్దరేసి క్రీడాకారులకు సంయుక్తంగా రెండు సార్లు ప్రధానం చేయగా, 1993-94 లో మాత్రం ఎవ్వరికీ ఇవ్వలేదు. ఇప్పటి వరకు ఒక్క మారు మాత్రమే క్రీడా జట్టుకు పురస్కారం లభించింది. ఈ పురస్కారంలో నగదు బహుమతి 1991-92 లో లక్ష రూపాయిలు, 2000-01 లో మూడు లక్షల రూపాయిలు, 2004-05 నాటికి అయిదు లక్షల రూపాయిలు ఉంది.
అర్జున పురస్కారానికీ, ఈ పురస్కారానికి మధ్య ఉన్న ముఖ్య వ్యత్యాసం ఏమనగా - అర్జున పురస్కారాన్ని ప్రతి క్రీడలోని ఉత్తమ క్రీడాకారునికి ఇస్తారు. కానీ ఈ పురస్కారం మాత్రం క్రీడాకారులందరిలో అత్యుత్తమ ప్రదర్శన కనబరిచిన వారికి మాత్రమే ఇస్తారు. ఖేల్ రత్న అను హిందీ పదానికి క్రీడారత్నమని అర్థం.
డోనాల్డ్ బ్రాడ్‌మాన్

సర్ డోనాల్డ్ జార్జ్ బ్రాడ్‌మన్ (27 ఆగస్టు 1908–25 ఫిబ్రవరి 2001), తరచుగా ది డాన్ అని పిలువబడే, ఆస్ట్రేలియన్ క్రికెటర్, అతను ప్రపంచంలోనే గొప్ప బ్యాట్స్‌మన్‌గా పరిగణించబడ్డాడు. టెస్ట్ క్రికెట్‌లో అతని బ్యాటింగ్ సగటు 99.97,20 సంవత్సరాల క్రీడా జీవితంలో, బ్రాడ్‌మాన్ స్థిరంగా స్కోరులను నమోదు చేస్తూ, మాజీ ఆస్ట్రేలియా కెప్టెన్ బిల్ వుడ్‌ఫుల్ ఉద్దేశంలో "ఆస్ట్రేలియా జట్టులో ముగ్గురు బ్యాట్స్‌మాన్‌లకు సమం" అని పేర్కొనే స్థాయికి చేరుకున్నాడు. అతను కేవలం రెండేళ్లలో అట్టడుగు స్థాయి నుండి ఆస్ట్రేలియన్ టెస్ట్ క్రికెట్ జట్టులో చేరాడు. డాన్ చిన్న వయస్సులోనే కెరీర్ ఉన్నత స్థాయికి చేరుకున్నాడు. అతను 22 సంవత్సరాల వయస్సు వచ్చేసరికి, అనేక రికార్డులు సృష్టించాడు, వాటిలో కొన్ని ఇప్పటికీ అతని పేరుతోనే ఉన్నాయి. అతని స్కోర్‌ను నియంత్రించడానికి ప్రత్యేకంగా ఇంగ్లాండ్ బాడీలైన్ అని పిలిచే ఒక వివాదస్పద వ్యూహాలను రూపొందించింది. . 21 సంవత్సరాల మూడు నెలల పాటు కొనసాగిన ఫస్ట్ క్లాస్ కెరీర్ లో అతను ప్రతి మూడు ఇన్నింగ్స్ లకు ఒకసారి సెంచరీ చేశాడు. 1948ఇంగ్లాండ్ ఆస్ట్రేలియా పర్యటనలో చివరి టెస్టులో అతను 4 పరుగులు చేయగలిగితే, అతను ఈరోజు సగటున 100 పరుగులు చేసేవాడు, కానీ దురదృష్టవశాత్తు అతను సున్నా వద్ద అవుట్ అయ్యాడు, అందువలన అతని సగటు 99.94%. అతను 52 టెస్టుల్లో 99.94 సగటుతో 6996 పరుగులు చేశాడు.
టెస్ట్ మ్యాచ్‌లలో ప్రదర్శన
యన్టీఆర్ స్టేడియం (హైదరాబాద్)

యన్టీఆర్ స్టేడియం (తెలంగాణ కళాభారతి మైదానం) తెలంగాణ రాజధాని హైదరాబాదులోని లోయర్ ట్యాంకుబండ్ ప్రాంతంలో ఉన్న స్టేడియం. ఇది ఇందిరా పార్కుకు ప్రక్కన, 14 ఎకరాల విస్తీర్ణంలో ఉంది. ప్రతిరోజు యువత పెద్దసంఖ్యలో ఇక్కడికి వచ్చి వివిధ ఆటలు ఆడుతారు, అలాగే ఉదయం సాయంకాలం వేళల్లో వాకర్స్ వచ్చి ఇక్కడ వ్యాయామం చేస్తుంటారు.
ఉమ్మడి ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రం ఉన్నప్పుడు ప్రతి ఏటా ఆంధ్రప్రదేశ్ అవతరణ దినోత్సవాన్ని ఇక్కడే ఘనంగా నిర్వహించేవారు. తెలంగాణ ఏర్పడిన తరువాత తెలంగాణ ప్రభుత్వం దీనిని తెలంగాణ కళాభారతి మైదానంగా పేరు మార్చింది.
ఈ ప్రాగణంలోని 11 ఎకరాల విస్తీర్ణంలో అంతర్జాతీయ స్థాయిలో తెలంగాణ సంస్కృతి, వారసత్వం ఉట్టిపడేలా తెలంగాణ కళాభారతి భవనాన్ని నిర్మాణానికి తెలంగాణ ప్రభుత్వం సన్నాహాలు చేసింది. దీనికి సంబంధించిన భవన డిజైన్ ను ముఖ్యమంత్రి కేసీఆర్ ఎంపిక చేశాడు. కళాభారతి నిర్మాణ ప్రతిపాదనకు కొంతమంది నుండి వ్యతిరేకత వచ్చింది.
దక్షిణాసియా ప్రాంతీయ సహకార మండలి

దక్షిణాసియా ప్రాంతీయ సహకార మండలి టూకీగా సార్క్ (SAARC-South Asian Association for Regional Cooperation).
సార్క్ 8 డిసెంబర్ 1985 న ka ాకాలో స్థాపించబడింది. దీని సచివాలయం నేపాల్ లోని ఖాట్మండులో ఉంది. సంస్థ ఆర్థిక, ప్రాంతీయ సమైక్యత అభివృద్ధిని ప్రోత్సహిస్తుంది. ఇది 2006 లో దక్షిణాసియా స్వేచ్ఛా వాణిజ్య ప్రాంతాన్ని ప్రారంభించింది. సార్క్ ఐక్యరాజ్యసమితిలో పరిశీలకుడిగా శాశ్వత దౌత్య సంబంధాలను కొనసాగిస్తుంది, యూరోపియన్ యూనియన్‌తో సహా బహుళపక్ష సంస్థలతో సంబంధాలను అభివృద్ధి చేసింది.
1970 సంవత్సరము చివరలో, అప్పటి బంగ్లాదేశ్ అధ్యక్షుడు జియౌర్ రెహ్మాన్ దక్షిణాసియా దేశాలతో కూడిన వాణిజ్య కూటమిని ఏర్పాటు చేయాలని ప్రతిపాదించాడు. ఈ విషయం అతను దక్షిణ ఆసియా దేశాల ప్రభుత్వాల అధిపతులతో తెలియ చేశాడు.1981 లో కొలంబోలో జరిగిన సమావేశంలో ఈ ప్రతిపాదనను భారతదేశం, పాకిస్తాన్, శ్రీలంక దేశాలు అంగీకరించాయి.1983 ఆగస్టులో, న్యూఢిల్లీ లో జరిగిన సమావేశంలో నాయకులు దక్షిణాసియా ప్రాంతీయ సహకారంపై ఒక ప్రకటనను చేసాయి.
దక్షిణాసియా ప్రాంతీయ సహకార మండలి (సార్క్)1985 డిసెంబర్, 7-8 తేది ల లో స్థాపించబడింది . దీని ప్రధాన కార్యాలయం నేపాల్ లోని ఖాట్మండులో ఉంది . దీని స్థాపనలో ఉద్దేశ్యం, దక్షిణాసియాలోని దేశాలు వారి సామూహిక స్వావలంబనకు ఆర్థిక, సాంకేతిక, సామాజిక, సాంస్కృతిక అభివృద్ధిని చేసుకోవడం . దక్షిణాసియా ప్రాంతీయ సహకార మండలలో ఏడుగురు వ్యవస్థాపక సభ్యులు బంగ్లాదేశ్, భూటాన్, భారత్ , మాల్దీవులు, నేపాల్, పాకిస్తాన్ , శ్రీలంక. 2007 లో ఆఫ్ఘనిస్తాన్ ఈ సంస్థలో చేరింది. దేశాధినేతల సమావేశాలు సాధారణంగా ప్రతి సంవత్సరం ఖరారు చేయబడతాయి, ఈ దేశాల విదేశాంగ కార్యదర్శుల సమావేశాలు సంవత్సరానికి రెండుసార్లు జరుగుతాయి. ఈ దేశాల సహకారం మొత్తం 11 రంగాలలో వ్యవసాయం, విద్య, సంస్కృతి, క్రీడలు; ఆరోగ్యం, జనాభా, పిల్లల సంక్షేమం, పర్యావరణం, వాతావరణ పరిరక్షణ , గ్రామీణాభివృద్ధి , పర్యాటక, రవాణా, శాస్త్రీయ, సాంకేతిక విజ్ఞానం, మహిళల సంక్షేమం , అభివృద్హి , మాదక ద్రవ్యాల రవాణా నివారణ. నిర్ణయాలు ఏకగ్రీవంగా ఉండాలని, "ద్వైపాక్షిక, వివాదాస్పద సమస్యలు" నివారించాలని పేర్కొన్నవి
దక్షిణాసియా ప్రాంతీయ సహకార మండలి (సార్క్) కు ప్రస్తుతం తొమ్మిది మంది దేశాల పరిశీలకులు గా ఉన్నాయి అవి: (i) ఆస్ట్రేలియా; (ii) చైనా; (iii) యూరోపియన్ యూనియన్; (iv) ఇరాన్; (v) జపాన్; (vi) కొరియా రిపబ్లిక్; (vii) మారిషస్; (viii) మయన్మార్మ (ix) అమెరికా.
పై ఏడు దేశాలు సభ్యులుగా 1985december8 'సార్క్'ఏర్పడింది తదుపరి 2007లో అఫ్‌ఘనీస్తాన్ 8వ దేశంగా చేరింది. నందగోపాల్ రాయల
తెగలు

తెగలు (Tribes) అతి ప్రాచీనమైన మానవ సమూహాలు. ఈ తెగల వారిని ఆదిమ వాసులని, ఆదిమ జాతులని, ఆదిమ సమూహాలని ఇంకా ఎన్నో పేర్లతో పిలుస్తూ ఉంటారు. 1950వ సంవత్సరంలో అమలులోకి వచ్చిన మన భారత రాజ్యాంగంలో ఈ తెగలకు సంబంధించిన విషయాల్ని ఒక షెడ్యూలులో పొందుపరచారు. అప్పటినుండి ఈ తెగలను షెడ్యూల్డ్ తెగలు (Scheduled Tribes) అని పిలవడం మొదలయింది. మన దేశంలో సుమారు 573 సముదాయాలను ప్రభుత్వము షెడ్యూల్డ్ తెగలుగా గుర్తించింది.
భారతదేశంలో సుమారు 68 మిలియన్ల ప్రజలు ఈ తెగలకు చెంది ఉన్నారు. వీరిలో 90 శాతం మంది కొండలలోను, పర్వతాలలోనూ, ఎడారులలోనూ నివసిస్తున్నారు. మిగిలిన 10 శాతం మంది మైదాన ప్రాంతాలలో నివసిస్తున్నారు.
నిర్ధిష్ట ప్రదేశం, ప్రత్యేక సంస్కృతి, ఒకే పేరు, ఒకే భాష, అంతర్వివాహం, సమష్టి ఆంక్షలు, ఆర్థిక స్వయం సమృద్ధి, విశిష్ట సామాజిక, రాజకీయ వ్యవస్థలు అనేవి తెగల ముఖ్య లక్షణాలు. భారతదేశంలో తెగలన్నీ కచ్చితమైన ప్రాంతీయ సమూహాలు అంటే ప్రతి తెగా నిర్ణీత ప్రదేశంలో నివసిస్తూ ఉంటుంది. ప్రతి తెగకూ ఒక ప్రత్యేకమైన సంస్కృతి ఉంటుంది. సర్వసాధారణంగా ఒక తెగకు చెందినవారు వారి తెగలోని వారినే పెళ్ళి చేసుకుంటారు. ప్రతి తెగలోని సభ్యులందరూ సమష్టి ఆంక్షల్ని కలిగివుంటారు. ఈ ఆంక్షలు ఇంద్రజాల పరమూ, మత సంబంధమూ అయిన విశ్వాసాలతో కూడుకుని ఉంటాయి. ప్రతీ తెగ ఆర్థిక సంబంధమైన విషయాలలో స్వయం సమృద్ధమై ఉంటుంది. తెగలలోని ఆర్థిక వ్యవస్థలలో చాలా సూక్ష్మమైన సాంకేతిక పద్ధతుల్ని ఉంటాయి. వీనిలో జరిగే ఉత్పత్తి సాధారణంగా ఆ తెగలోని ప్రజలకు ఉపయోగించడం కొరకే పరిమితమౌతుంది. డబ్బు వాడకం చాలా తక్కువ. లాభాన్ని గడించాలనే దృష్టి ఉండదు. తెగ యొక్క సామాజిక వ్యవస్థలో అనేక విభాగాలు ఉంటాయి. కుటుంబాలు, వంశాలు, గ్రామాలు, గోత్రాలు, గోత్రకూటాలు, ద్విశాఖలూ, ఉపతెగలు తెగలోని అంతర్భాగాలు. కొన్ని కుటుంబాలు వంశంగాను, కొన్ని వంశాలు గోత్రంగాను, కొన్ని గోత్రాలు గోత్రకూటమిగాను, కొన్ని గోత్రకూటాలు ద్విశాఖలుగాను ఏర్పడతాయి. రెండు గాని అంతకన్నా ఎక్కువగానీ ఉపతెగలు కలిపి తెగగా ఏర్పడవచ్చును.