davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Object hyperlinking

Object hyperlinking is extending the Internet to objects and locations in the real world. Object hyperlinking aims to extend the Internet to the physical world by attaching tags with URLs to tangible objects or locations. These object tags can then be read by a wireless mobile device and information about objects and locations retrieved and displayed.
However, object hyperlinking may also be sensible for contexts other than the Internet (e.g. with data objects in data base administering or with text content management).
Linking an object or a location to the Internet is a more involved process than linking two web pages. An object hyperlinking system requires seven components:
There are a number of different competing tagging systems.
The object hyperlinking systems described above will make it possible to link comprehensive and editable information to any object or location. How this capability can best be used remains to be seen. What has emerged so far is a mixture of social and commercial applications.
Hell's Kitchen (American TV series) season 22

The twenty-second season of the American competitive reality television series Hell's Kitchen (subtitled as Hell's Kitchen: The American Dream) premiered on Fox on September 28, 2023, and concluded on January 25, 2024. Gordon Ramsay returned as host and head chef, while Christina Wilson returned as the Red Team's sous-chef and Jason Santos returned as the Blue Team's sous-chef. Marino Monferrato returned as maître d'. This is the last season to take place in California before relocating to Connecticut starting with Season 23.
The season was won by chef Ryan O'Sullivan, with sous-chef Johnathan Benvenuti finishing second and chef and creative director Sammi Tarantino placing third. O'Sullivan's victory makes him the first Hell's Kitchen winner to hail from outside of the United States.
On February 1, 2022, it was announced that the series had been renewed for a twenty-first and twenty-second season. Filming for this season occurred in February 2022, following production on the previous season. On July 11, 2023, it was announced that the twenty-second season would premiere on September 28, 2023.
Eighteen chefs competed in season 22.
Hell's Kitchen (American TV series) season 13

Season 13 of the American competitive reality television series Hell's Kitchen premiered on Fox on September 10, 2014, and concluded on December 17, 2014. Gordon Ramsay returned as host and head chef, while Andi Van Willigan returned as the Red Team's sous-chef and James Avery returned as the Blue Team's sous-chef. Marino Monferrato debuted as maître d', replacing Jean-Philippe Susilovic.
The season was won by kitchen supervisor La Tasha McCutchen, with lead line cook Bryant Gallaher finishing second.
The season was filmed between September and October 2013.
Eighteen chefs competed in season 13 for the first time since season 10.
Two chefs from this season later appeared on the Food Network show Chopped. Frank was on the season 37 episode "A Frog Leg Up." Here, he was chopped (eliminated) in the entrée round after serving undercooked gnocchi to the judges. Roe appeared on the season 41 episode "Holy Bologna!" and was chopped after the dessert round.
శ్రీ పార్వతీదేవి చేకోవె శైలకుమారి (పాట)

శ్రీ పార్వతీదేవి చేకోవె శైలకుమారి 1954లో విడుదలైన కాళహస్తి మహాత్యం చిత్రంలోని పేరుపొందిన పాటలలో ఒకటి. ఇది భక్తిగీతం. దీనిని పి.సుశీల అలనాటి నటి కుమారి కోసం ఆలాపించారు. తోలేటి వెంకటరెడ్డి సాహిత్యం అందించగా, ఆర్.సుదర్శనం సంగీతం అందించారు.
ఈ పాట పి.సుశీల మొదటి పాటలలో ఒకటి, నటి కుమారికి చివరి పాట, ఈ చిత్రం ఆవిడ చివరి చిత్రం కూడా. పార్వతీదేవిని కీర్తిస్తూ తోలేటి ఎంతో అందంగా రాయగా, ఆర్.సుదర్శనం కోమలమైన సంగీతం అందించిన ఈ పాటను సుశీల ఎంతో శ్రావ్యంగా పాడగా, కుమారి అద్భుతంగా అభినయించారు. ఈ పాట చివరిలో నటుడు లింగమూర్తి కూడా వస్తారు. ఈ పాట ద్వారా కుమారి పాత్ర అయిన 'గౌరి' కథలోకి ప్రవేశిస్తుంది. ఈ పాటను వింటుంటే మళ్ళీ మళ్ళీ వినాలన్నంత అద్భుతంగా ఉంటుంది.
శ్రీ పార్వతీదేవి చేకోవె శైలకుమారి
మా పూజలే తల్లి గౌరీ శంకరీ
గౌరీ శంకరీ
శ్రీ పార్వతీదేవి చేకోవె శైలకుమారి
మా పూజలే తల్లి గౌరీ శంకరీ
గౌరీ శంకరీ
ప్రాపు నీవె పాపహారి పద్మపత్రనేత్రి
ప్రాపు నీవె పాపహారి పద్మపత్రనేత్రి
కాపాడరావమ్మా కాత్యాయినీ
కాపాడరావమ్మా కాత్యాయినీ
శ్రీ పార్వతీదేవి చేకోవె శైలకుమారి
మా పూజలే తల్లి గౌరీ శంకరీ
గౌరీ శంకరీ
నిన్ను నమ్మినాను తల్లి అన్నపూర్ణదేవీ
నిన్ను నమ్మినాను తల్లి అన్నపూర్ణదేవీ
పాలించరావమ్మా పరమేశ్వరీ
పాలించరావమ్మా పరమేశ్వరీ
శ్రీ పార్వతీదేవి చేకోవె శైలకుమారి
మా పూజలే తల్లి గౌరీ శంకరీ
గౌరీ శంకరీ
ప్రమీల

ప్రమీల మహాభారతంలో అందరూ స్త్రీలు ఉండే రాజ్యానికి రాణి. ఈ రాజ్యంలో స్త్రీలే పరిపాలకులు, యుద్ధ వీరులు.
దిలీపుడు చక్రవర్తికి ప్రమీల కుమార్తె. ఒకరోజు దిలీపుడు, ప్రమీల తమ సైన్యంతో కలిసి వేటకు వెళ్ళారు. ఆ అడవితో పార్వతీ దేవి, శివుడితో రమిస్తూ ఉంది. ఆమెను దిలీపుడు, అతని సైన్యం చూడగా. వెంటనే పార్వతి కోపోద్రిక్తురాలై, రాజ్యంలోని వారందరు స్త్రీలుగా మారాలని శపించింది. అప్పటినుంచి అది స్త్రీల రాజ్యంగా మారింది. శాప పరిహారం గురించి కోరగా, ఇంద్రుని కుమారుడైన అర్జునుడు ప్రమీలను వివాహం చేసుకుంటాడో, ఆరోజే మీకు శాపవిముక్తి కలుగుతుందని పార్వతీ దేవి చెప్పింది. పంపానది తీరానున్న సీమంతి నగరంలోని స్త్రీలతో జరిగే యుద్ధంలో ఎంతటి బలమైన వారైన ఓడిపోయేవారు. తమతో అనవసరంగా వైరం పెట్టుకున్న కుంతల రాజు విజయవర్మని మల్లయుద్దంలో ఓడించిన ప్రమీల, అతని రాజ్యాన్ని, అతని రాణులకు, కుమారులకు అప్పగించి, అతడిని బందీగా తమ రాజ్యానికి తీసుకువస్తుంది.
వ్యాసుని సూచన మేరకు ధర్మరాజు అశ్వమేథయాగం చేయగా, సీమంతినీ నగర కాపాలదారులకు ధర్మరాజు యాగాశ్వం దొరుకుతుంది. ఆ అశ్వాన్ని ప్రమీల తన అశ్వశాలలో కట్టేయించి, తనతో యుద్ధం చేసి, యాగాశ్వాన్ని విడిపించుకోమని, తన దండనాయకి వీరవల్లితో అర్జునుడికి లేఖ పంపుతుంది. విడిపించడానికి అర్జునుడు వెళ్ళగా వారిద్దరి మధ్య యుద్ధం జరుగుతుంది. అర్జునుడు ప్రమీల చేతిలో ఓడిపోతాడు. అర్జునుడు శ్రీకృష్ణుణ్ని స్మరించగా. శ్రీకృష్ణుడు ప్రత్యక్షమై ప్రమీలార్జునులకు గాంధర్వ వివాహం జరిపిస్తాడు.
అవతారం

అవతారం అనగా దిగుట, పైనుండి క్రిందికి వచ్చుట. దేవుడు మనుష్యాది రూపాలను ఎత్తటం అవతారమంటారు. దేవుడు అవతారమెత్తడం అనగా పైనుండు దేవుడు లోక క్షేమము కొరకు భూలోకం వచ్చెనని అర్ధం.
ప్రపంచమందు అధర్మం ఎక్కువైనపుడు చెడ్డవాళ్లను శిక్షించటానికి, మంచి వాళ్లని రక్షించటానికి భగవంతుడు పశుపక్షిమనుష్యాది రూపాలలో భూమిపైన అవతరించునని అనేక మతాలవారి నమ్మకం. విష్ణువు మత్స్యకూర్మాది అవతారాలు ఎత్తెనని హిందువులు, పరమ విజ్ఞానము బుద్ధుడుగానూ, బోధిసత్వులుగానూ అవతారమెత్తిందని బౌద్ధులు భావిస్తారు
ఈ కల్పనలన్నింటికీ దేవుడు మానవులకు ఉపకారము చేయాలంటే భౌతిక రూపం ధరించడం అవసరం అన్న కల్పన ఆధారం. ప్రజలు అనేక విధాల ఆపదలు వచ్చినప్పుడు భగవంతుండు వారి ఆపదలను తొలగించుటకు భౌతికరూపం ధరించుననే నమ్మకం అవతారకల్పనకు మూలాధారం. ప్రజలకు దుష్టులచే ఆపద కలిగినప్పుడు ఇంద్రాది దేవతలు విష్ణువు వద్దకు వెళ్ళి మొరపెట్టుకోవటం. ఆయన వాళ్లకు అభయమిచ్చి పంపటం, సరైన సమయం చూసుకొని భౌతిక రూపంలో భూమిపై అవతరించి దుష్టశిక్షణ చేయటం చాలామటుకు అవతారకథల ప్రధాన ఇతివృత్తం.
అవతారాలు కేవలం త్రిమూర్తులకు, ఆదిదేవతలకే పరిమితం కాలేదు. దేవతలు, రాక్షసులు, యక్షులు, అప్సరసలు, చివరకు మానవులు కూడా అవతారమెత్తవచ్చు.
కోతి

కోతులు మనుషులతో సహా సిమీఫార్మీస్ ఇన్ఫ్రా క్రమానికి చెందిన జంతువులు. వీటి పేరున ఆంధ్రదేశంలో కోతికొమ్మచ్చి అనే ఆట ఉంది.
సినిమా లలో కోతులను ఉపయోగించుట చాలా సర్వసాధారణం, వాటికి శిక్షణనిచ్చి సినిమాలకు కావలసిన విధంగా నటింప చేయటం జరుగుతుంది. మిగిలిన భాషలతో పోల్చి చూస్తే భారతీయ సినిమాలో కోతుల పాత్ర అధికం. భారతీయ సినిమాలలో కోతులను దైవ రూపాలుగా నాయకి, నాయకులకు ఆపద సమయంలో సహాయం చేసే వాటిగా ఇప్పటికీ వాడుతున్నారు.
ప్రతి సర్కసులో ఇవి చేసే విన్యాసాలు అనేకం. పిల్లలకు వినోదం ఇవ్వడంలో ఇవే ముందుంటాయి.
భారతీయ హిందూ దేవాలయాలలో అధికంగా పెంచు జంతువులు ఇవే. ఏ క్షేత్రమునందైనా ఇవి యాత్రికులకు ముందుగా స్వాగతం చెపుతాయి. తినేందుకు ఎవరయినా ఏదైనా ఇస్తే ఇచ్చినవి తీసుకొంటాయి, ఇవ్వనివి లాక్కుంటాయి. కొన్ని క్షేత్రాలలో వీటిని దేవాలయ యాజమాన్యం పోషిస్తుంటాయి.
కోతుల శరీరములోని అవయువ నిర్మాణము మానవశరీరమునకు దగ్గరగా ఉండుట వలన ప్రయోగశాలల్లో వ్యాధి సంబంధ పరీక్షలను మొదట కోతులపై చేస్తుంటారు. వాటిపై విజయవంతము అయిన తరువాత మనుషులపై ప్రయోగిస్తారు.
హిందూ ఇతిహాసమైన రామాయణంలో కోతి రూపం కలిగిన వానరులు, రామ రావణ యుద్ధంగా రామునికి సహాయంగా పోరాడి విజయం చేకూరుస్తారు. హిందువులు అత్యంత భక్తి శ్రద్ధలతో పూజించే ఆంజనేయుడు వానర రూపంలోనే వర్ణించబడ్డాడు.
గర్భాదానము

సత్సంతానమునకు బీజముగా గర్బాధాన సంస్కారము. సంతానము మాత పితల యొక్క ఆత్మ, హృదయము, శరీరము నుండి జనించుచున్నది గదా! అందువలన తల్లిదండ్రుల దేహము (స్థూల, సూక్ష్మ) లోని దోషములు బిడ్డకు సంక్రమించును. ఈ విషయానికై తల్లిదండ్రులు తమ గర్భగ్రహణ యోగ్యతను, ఉపయుక్త కాలమును నిర్ణయించుకొని సంతానకాలమందు మనశ్శరీరాదులయందు గల పశుభావనను తొలగించుకొని సాత్త్వికమగు దైవ భావము కలిగియుండుట కొరకే ఈ గర్బాధాన సంస్కారము విధింపబడింది. తల్లిదండ్రుల చిత్తవృత్తులు సంతానోత్పత్తి కాలములో ఎలా ఉంటాయో అటువంటి లక్షణాలు కలిగిన బిడ్డలే జన్మిస్తారు. కావున తల్లిదండ్రులు గర్బాధాన సమయమున తాము దేవతలమని, పతి ప్రజాపతి యొక్క అంశ గలవాడనియు, పత్ని వసుమతి రూపమనియు తలచి దేవతా చింతనము చేయుచు గర్బాధానము చేయవలెను.
అనగా పుష్టి కారకుడైన సూర్యుడు, రుద్రుడు యోనిని కల్పింతురు గాక. వ్యాపకుడైన విష్ణువు గర్భగ్రహణము గావించు స్థానము ఇచ్చుగాక. దేవశిల్పియగు త్వష్ట రూపమిశ్రము చేయుగాక. ప్రజాపతి సించనము (తడువుట) చేయుగాక. సృష్టికర్త గర్భమును సంఘటింప జేయుగాక.
ఇట్లు దంపతులు దేవ భావ యుక్తమై రమించినచో తప్పకుండా సంతానము సులక్షణములతో ధార్మికము కలది కాగలదు. ఇందులో అణుమాత్రము కూడా సందేహము లేదు.
స్త్రీ పురుషులు (భార్యభర్తలు) ఇరువురు కలసి ఒక కొత్త ప్రాణికి జీవం పోయడాన్ని గర్బాధానం అంటారు. స్త్రీ పురుషుల కలయిక వలన స్త్రీ అండాశయంలో ఏర్పడిన అండంనకు పురుషునిలో ఉత్పత్తి అయిన వీర్యకణం ద్వారా ఫలదీకరణం చెందినట్లయితే స్త్రీ గర్భం దాల్చి నూతన జీవి పుట్టుకకు అవకాశం ఏర్పడుతుంది.
జంతువులు తోటి సహచర జంతువులను లోబరచుకుని వాటితో సంభోగం చేయడం ద్వారా ఆడ జంతువు అండాన్ని మగ జంతువు యొక్క ఇంద్రియం కలసి ఆడ జంతువు గర్భం దాల్చుతుంది. గర్భం దాల్చిన ఆడ జంతువు యొక్క పిండం అభివృద్ధి చెంది నూతన జంతువుకు జన్మనిస్తాయి. జంతువులు తమ తోటి సహచర జంతువులతో సంభోగాన్ని జరపడం ద్వారా ఇవి తమ సంతనాన్ని అభివృద్ధి పరచుకుంటాయి.
రంజిని

రంజినిగా సుపరిచితురాలు అయిన సాషా సెల్వరాజ్, సింగపూర్‌లో జన్మించిన నటి. ఆమె భారతీయ తమిళం, మలయాళ చిత్రాలలో ఆమె పాత్రలకు పేరుగాంచింది. ఆమె తెలుగులో కూడా కొన్ని సినిమాలు చేసింది. ఆమె 1985 నుండి 1992 వరకు ప్రముఖ నటి.
1985లో భారతీరాజా దర్శకత్వం వహించిన ముతల్ మరియాతై అనే తమిళ చిత్రం ద్వారా ఆమె సినీరంగప్రవేశం చేసింది. 1987లో, ఆమె లెనిన్ రాజేంద్రన్ రూపొందించిన స్వాతి తిరునాళ్ అనే ట్రావెన్‌కోర్ పాలకుడిపై బయోపిక్‌లో నటించింది. ఆమె నటించిన మలయాళ చిత్రం చిత్రమ్ (1988), దీనికి ప్రియదర్శన్ రచన, దర్శకత్వం వహించాడు. కాగా, ఈ చిత్రం నేటికీ మలయాళ చలనచిత్ర పరిశ్రమలో అనేక రికార్డులతో పాటు భారీ బాక్సాఫీస్ విజయంగా చెప్పుకోతగ్గది.
మోహన్‌లాల్, రంజిని మలయాళ చిత్రసీమలో ఒక జంటగా పరిగణించబడ్డారు, ఎందుకంటే వారి చిత్రాలన్నీ కమర్షియల్‌గా విజయం సాధించాయి. శ్రీనాథ్ రాజేంద్రన్ దర్శకత్వం వహించిన కూతరా (2014)తో రెండు దశాబ్దాల విరామం తర్వాత తిరిగి ఆమె రెండో ఇన్నింగ్స్ మొదలుపెట్టింది.
సాషా సెల్వరాజ్ సింగపూర్‌లో నాల్గవ తరం నివాసితులైన సెల్వరాజ్, లిల్లీలకు జన్మించింది, వీరికి తమిళనాడులోని తిరునెల్వేలి నుండి మూలాలు ఉన్నాయి. ఆమె తన తండ్రి స్నేహితుడైన ప్రముఖ దర్శకుడు భారతీరాజా ద్వారా సినిమాలకు పరిచయమైంది. భారతీరాజా తన 1985 చిత్రం ముతాల్ మరియాతై కోసం రంజిని అనే స్క్రీన్ పేరు పెట్టాడు.
లండన్‌లో, రంజిని క్రెడిట్ మేనేజ్‌మెంట్‌లో డిగ్రీ చేసింది. ఆ తరువాత, ఆమె న్యాయ పట్టా పొందింది. ఆమె కొద్దికాలం బీబీసీలో పనిచేసింది. ఆమె న్యాయవాది వృత్తితోపాటు కేరళలోని కొచ్చిలో ఒక విదేశీ విద్యాసంస్థలో జాయింట్ డైరెక్టర్‌గా పనిచేస్తోంది. ఆమె వన్యప్రాణులు, పర్యావరణ కార్యకర్త కూడా.
ఆమె మలయాళీ వ్యాపారవేత్త పియర్ కొంబారాను వివాహం చేసుకుంది.
Parvati Devi (Bihar politician)

Parvati Devi was an Indian politician based in Bihar. She was a member of Bihar Legislative Assembly from Tarapur Assembly constituency in Munger district of Bihar. Devi belonged to political family of Shakuni Choudhary. Chaudhary was a seven times Member of Bihar Legislative Assembly and a former member of Indian Parliament (Lok Sabha) from Khagaria Lok Sabha constituency. She was a social activist besides being a politician and is known for her social activities in the Munger district of Bihar.
Leonard

Leonard or Leo is a common English masculine given name and a surname.
The given name and surname originate from the Old High German Leonhard containing the prefix levon ("lion") from the Greek Λέων ("lion") through the Latin Leo, and the suffix hardu ("brave" or "hardy"). The name has come to mean "lion strength", "lion-strong", or "lion-hearted". Leonard was the name of a Saint in the Middle Ages period, known as the patron saint of prisoners.
Leonard is also an Irish origin surname, from the Gaelic O'Leannain also found as O'Leonard, but often was anglicised to just Leonard, consisting of the prefix O ("descendant of") and the suffix Leannan ("lover"). The oldest public records of the surname appear in 1272 in Huntingdonshire, England, and in 1479 in Ulm, Germany.
The name has variants in other languages:
Lenna (name)

Lenna is a female given name. It is the English and Estonian female form of the Old High German male name Leonhard containing the prefix levon ("lion") and the suffix hardu ("brave" or "hardy"). The name has come to mean "lion strength", "lion-strong", or "lion-hearted". It may also be from the Latin Leo ("lion").
In Estonia, the name is in traditional use with, as of 2016, the oldest person living being over 80 years old. After not having been widely given, it has achieved popularity by the end of the 2000s.
Congkak (filem)

Congkak ialah filem seram Malaysia 2008 arahan Ahmad Idham dan dibintangi Nanu Baharudin, Riezman Khuzaimi dan M. Rajoli .
Kisahnya bermula apabila Kazman serta isterinya Sufiah mengambil keputusan bercuti bersama dua anaknya, Lisa dan Ely di sebuah banglo di tepi tasik. Kazman sudah berjanji dengan seorang kawannya untuk membeli banglo tersebut sebagai persinggahan semasa bercuti. Pelbagai peristiwa pelik berlaku sepanjang perjalan mereka termasuk kehilangan telefon bimbitnya.
Setibanya mereka di banglo tersebut, peristiwa yang semakin pelik turut terjadi. Sufiah cuba meyakinkan Kazman untuk keluar dari rumah tersebut tetapi tidak diendahkan. Kazman tetap berkeras untuk membeli rumah tersebut kerana sudah berjanji dengan kawannya.
Sufiah sentiasa merasakan ada makhluk sedang memerhatikannya. Salah seorang anak mereka, Lisa setiap malam akan turun ke sebuah bilik gelap untuk bermain congkak dengan seseorang yang hanya boleh dilihat olehnya seorang. Sufiah yang tidak boleh bersabar dengan perkara itu telah membuang congkak tersebut ke dalam tasik. Lisa juga sentiasa bermain di tepi belukar di belakang rumah kerana kawannya tinggal di situ sehingga Kazman perasan Lisa bermain menghadap kubur lama.
Pada malam keesokannya, Sufiah dikejutkan lagi dengan bunyi congkak tersebut dari bilik yang sama. Apabila Sufiah pergi melihat, dilihatnya seorang tua sedang bemain congkak tersebut. Semakin lama peristiwa yang berlaku semakin pelik dan menyeramkan sehingga pada malam ketiga kedua-dua anaknya telah hilang dan Sufiah didapati tidur di siling bilik.
Pak Tua, penduduk paling lama di kampung itu telah pergi ke rumah tersebut untuk menyelamatkan keluarga Kazman dan mencari Ely dan Lisa.
Apakah sejarah sebenar banglo tersebut dan dapatkan Sufiah diselamatkan serta berjayakah Ely dan Lisa ditemui semula.
FIlem ini dikeluarkan pada 17 April 2008 dan mendapat kutipan sebanyak RM 3.802 juta.
Jika anda melihat rencana yang menggunakan templat {{tunas}} ini, gantikanlah dengan templat tunas yang lebih spesifik.
Jangan Pandang Belakang Congkak

Jangan Pandang Belakang Congkak ialah sebuah filem komedi seram Malaysia 2009 arahan Ahmad Idham yang berunsurkan seram komedi. Filem ini telah berada di seluruh pawagam di Malaysia pada 4 Jun 2009 dan mula ditayangkan buat pertama kali di saluran perdana Astro Box Office Movie Tayangan Hebat pada bulan September 2009.
Filem ini mengisahkan tentang 3 orang pemuda telah mendapat sepucuk surat setiap seorang daripada seorang leleki misteri iaitu Pak Sudir (Piee) dan kemudiannya menjemput mereka datang ke rumahnya iaitu, Punai (Lan Pet Pet), seorang drebar, Asmat (Cat Farish), bekerja sebagai tukang cuci di studio rakaman dan Johan (Shaheizy Sam), pula seorang pelakon tambahan. Pada hari yang ditetapkan, ketiga-tiga mereka pun tiba di rumah Pak Sudir.
Di sana barulah mereka tahu yang Pak Sudir adalah datuk mereka dan mereka bertiga adalah sepupu. Mustika (Lisa Surihani), seorang wanita misteri yang menyambut kehadiran mereka, memberitahu lagi bahawa mereka bertiga bakal mewarisi harta pusaka peninggalan Pak Sudir sekiranya mereka berjaya mematuhi syarat-syarat yang ditetapkan. Mereka hendaklah bermalam di rumah tersebut selama 3 malam berturut-turut dan tidak boleh menyentuh apa-apa barang pun di rumah tersebut terutamanya sebuah congkak usang.
Bermula malam pertama mereka bermalam di rumah Pak Sudir, kampung yang telah aman semenjak kematian Pak Sudir tiba-tiba gempar dan huru-hara.
Manqalat

Manqalat merupakan salah 1 jenis permainan terawal yang masih dimain sehingga hari ini. Antara permainan jenis manqalat termasyhur termasuk: ali guli mane dari India, bao la kiswahili dari Afrika Timur, congkak dari Malaysia dan kalah dari Amerika Utara.
Istilah manqalat berasal dari perkataan Bahasa Arab naqala (نقلة) yang bermaksud "mengangkut". Kebanyakan permainan jenis manqalat mempunyai gaya permainan umum yang sama. Bukti permainan ini dijumpai di bandar Gedera di Israel dalam penerokaan rumah mandi Rom, dan di sana, papan tempayan dan potongan batu ditarikhkan seawal kurun ke-2 atau ke-3 Masihi. Seperti permainan berpapan yang lain, permainan jenis manqalat turut dijadikan kajian psikologi.
Muzium Alat Kebesaran Diraja

Muzium Alat Kebesaran Diraja (Jawi: موزيوم الت کبسرن دراج), sebelum ini dikenali dengan nama Bangunan Alat Kebesaran Diraja, merupakan sebuah muzium yang terletak di tengah-tengah Bandar Seri Begawan, Brunei Darussalam. Ia berada berdekatan dengan Pusat Sejarah Brunei. Muzium ini mempamerkan barangan berkaitan alat-alat kebesaran diraja dan acara peringatan sempena 25 tahun pemerintahan KDYMM Paduka Seri Baginda Sultan Haji Hassanal Bolkiah Mu'izzaddin Waddaulah.
Qanun (alat)

Qanun (Arab: قانون, rumi: qānūn) ialah alat muzik bertali — khususnya jenis zither — dimainkan secara solo, atau lebih kerap secara berkumpulan di banyak kawasan termasuk Timur Tengah, Afrika Utara dan Barat, Asia Tengah, dan wilayah tenggara Eropah.
Ia berasal daripada suatu alat bertali dari Empayar Assyria Lama, khususnya dari abad-19 SM di Mesopotamia. Alat ini tertulis pada kotak gading gajah yang terdapat di ibu kota Assyria lama Nimrud terletak kira-kira 35 km dari kota Mosul di Iraq.
Ia diberi nama-nama setempat seperti berikut:
Badan asas qanun berupa bentuk trapezoid merumahkan rongga nipis yang bertindak mengayunkan bunyi tali dipetik.
Qanun dimainkan pada pangkuan sambil duduk atau mencangkung mahupun pada kekuda cagak sebagai penyangga sokong. Ia dimainkan dengan kedua-dua tangan memetik menggunakan pemetik tali (lazimnya dari cengkerang kura-kura) atau dengan kuku.
Dusun Tua

Dusun Tua ialah sebuah perkampungan Melayu yang paling tua, terletak di mukim Hulu Langat, Selangor. Perkampungan ini dikenali ramai kerana adanya pusat latihan belia di sana. Belia-belia dan IKBN Dusun Tua mengambil bahagian dalam perarakan Hari Kemerdekaan di Dataran Merdeka pada 31 Ogos setiap tahun.
Dusun Tua bermaksud kebun buah-buahan yang telah lama ditanam. Memang Dusun Tua membekalkan banyak buah-buahan yang berkualiti terutama sekali durian , rambutan dan langsat.
Jika anda dari Kuala Lumpur menuju ke Kajang, selepas Cheras Sentral (dulu dikenali sebagai Plaza Phoenix), anda perlu membelok ke sebelah kiri di Pekan Batu 9 selepas tol Batu 9. Teruskan perjalanan ke arah Sungai Congkak. Anda akan temui Pekan Batu 14 dan Institut Kemahiran Tinggi Belia Negara (IKTBN) sebelum berjumpa Pekan Batu 18. IKTBN tersebut terletak di Dusun Tua. Jadi, anda telah tiba di Dusun Tua. Selepas itu anda akan berjumpa dengan Kampung Dusun Tua. Jika anda teruskan perjalanan, anda akan terus ke Sungai Congkak dan Pangsun.
Istimewanya Dusun Tua ialah adanya :
Di Pekan Batu 14, ada simpang menuju ke Semenyih, Ampang dan ke Kuala Lumpur. Jadi jika anda menghadapi kesesakan jalan raya di Jalan Cheras-Kajang (menuju ke Kuala Lmpur), bolehlah anda mengambil jalan pintas ini. Anda akan jumpa kawasan bukit yang berbelok-belok, Menara Tinjau dan mungkin juga ada kabus pada waktu subuh. Kini, Lebuhraya SUKE Fasa 1 telah pun dibuka secara percuma selama 1 bulan bermula 16 September 2022.
Ali Guli Mane

Ali Guli Mane (Kannada: ಅಳಿ ಗುಳಿ ಮಣೆ; Tulu: ಚೆನ್ನೆಮಣೆ) is an abstract strategy board game of the mancala family, from Karnataka in South India. It is known as Chenne Mane in Tulu Nadu, Akal Patta in North Karnataka, and Satkoli (सत्कोलि) in Maharashtra. The name of the game, like that of many mancala games across the world, is simply a description of the board used: it means a "wooden block with holes". It is similar to pallanguzhi from the neighbouring state of Tamil Nadu. There are also similarities with the traditional Malay mancala game congkak.
Ali Guli Mane uses two rows of 7 holes each. Each player "owns" the row of holes closest to them. The game starts with 70 pieces (usually tamarind seeds or small shells), with 5, 7 or 12 in each hole.
In each turn, the player removes all seeds from a hole and distributes them clockwise or anti-clockwise, at their own choice. This sowing is done sequentially but the principle is slightly different from that used in a game like Pallanguzhi. Once the last of the seeds is placed, the player takes all the seeds in the next hole (clockwise or anti-clockwise as per the sowing) and continues placing them in this way.
If the next hole is empty (saada), the player stops and captures all the seeds in the hole next to the empty one, and all those in the hole opposite it. For instance, if an anti-clockwise sowing ends in A5 (and A4 is empty) then the player captures the contents of A3 and B3.
The player can take two sowings, if he captured in the first one; thus the turn ends after two saadas.
Ali Guli Mane is often played as the Congkak, following the first game with new matches handicapped. The players arrange in their own part the seeds that they have captured. The player who has won more seeds, having an excess (more than 35), can fill their holes with 5 seeds each, holding aside the additional seeds as "already captured". The other player fills as many holes with 5 seeds as possible, holding as "already captured" any remaining seeds not sufficient to fill a hole (i.e., up to 4). All holes left empty will be marked in some way to remember that they are "protected" holes, and they will not be used in the new game.
Galah panjang

Galah panjang is a traditional Malaysian tag game which is played on a long, narrow field. The attacking team's goal is to cross the field and then return to the starting line to win, while the defending team's players attempt to tag the attackers to eliminate them.
"Galah panjang" means long pole, which refers to the central line that stretches down the court length-wise.
Galah panjang is very similar to the traditional Indian game atya-patya, which was played since at least 300 CE.
There is one central line which goes down the middle of the court length-wise, and several other lines which run perpendicular to the central line; the total number of lines equals the number of players on the defensive team.
Each team generally has at least four players. The defending team stations one of its players on each of the lines before play starts, with the defenders required to remain on their designated lines throughout the game.
If an attacker steps out of the field, they are out (eliminated).
Galah panjang is also played in Singapore. It is known by different names in different parts of Southeast Asia, such as gobak sodor in Indonesia, patintero in the Philippines, and galah asin in West Java.
Due to the history of Dutch colonialism in the region, the game was also played by Dutch children.
Das Bohnenspiel

Bohnenspiel ("the bean game") is a German mancala game described in the 1937 Deutsche Spielhandbuch.
The field consists of two rows of six pits each. The game starts with six beans in each pit.
Each player "owns" the six pits closest to himself. The player whose turn it is to play chooses any one of his pits which contains at least one bean. He removes all the beans from this pit and sows them counterclockwise. Sowing is accomplished by selecting a pit, removing all the pieces from that pit, and dropping them one by one in each subsequent pit (leaving out the stores), until all have been used.
If the last bean ends up in a pit which, after sowing, contains exactly two, four, or six beans (but no other number), all beans in this pit are captured. If any capture is made, the preceding pit is checked (and its beans possibly captured) according to the same rule, and so forth.
If the player whose turn it is to move cannot move, the game ends and all beans on the board go to the other player.
The goal is to capture more beans than the opponent.
The Bohnenspiel was first mentioned by Fritz Jahn his book Old German Games (1917). In it he describes a 1908 trip to Estonia to visit Baron von Stackelberg. There he discovered a replica of a game board which to this day is kept in the Hermitage Museum in St. Petersburg. The original board had been a gift from the Shah of Persia to Empress Catherine the Great.
The game spread in German-Baltic and Prussian noble families until it was popularized by Jahn in the entire German-speaking world and in all population strata. Jahn also pursued adult-pedagogical goals with the game: He wanted to educate the working class and improve the lives of wounded German World War I veterans. His variant of the game is also called Baltic bean game, while another variant, which used a bigger board, is called German bean game.
A detailed analysis of the rules of the game shows the bean game to be very similar to Central Asian and Arab mancala games, such as Turkish mangala, Palestinian Al-manqala, and Iraqi Halusa. This fits very well with the likely origin of the game. The resemblance to African mancala games on the other hand is probably coincidence.
In the 19th century, the game was most popular in the Baltic States, East and West Prussia and Pomerania. In the Baltics, the game disappeared after the October Revolution, due to the expropriation, expulsion, and execution of the German noble families in 1917. In East Germany, several books were written about the game. Plastic game boards were made in the 1980s, with the name of the game changed to Sabo or Badari.
Jangan Pandang Belakang Congkak

Jangan Pandang Belakang Congkak (English: Don't Look Back Congkak) is a 2009 Malaysian Malay-language horror comedy film directed by Ahmad Idham. It was produced after the success of Idham's previous horror movies - Jangan Pandang Belakang and Congkak.
The film tells a story of three youths from Kuala Lumpur: Punai (Mazlan Pet Pet), a car jockey; Asmat (Cat Farish), a cleaner and 'rapper wannabe'; and Johan (Sam Shaheizy), an 'acting star wannabe'.
They each received a letter from the late Pak Sudir (Piee), inviting them to his house. Upon their arrival, they meet up with Pak Sudir's assistant, Mustika (Lisa Surihani), and they discover that Pak Sudir was actually their grandfather who happens to be very rich.
The three of them stand a chance to inherit all of his belongings and wealth but under strict circumstances; they would have to stay at his house for three days consecutively without touching anything, especially an old congkak. On the first night itself, strange occurrences begin to happen.
Queen Saleha of Brunei

Pengiran Anak Saleha (born 7 October 1946) is a member of the royal family as the wife of Sultan Hassanal Bolkiah. She is the daughter of Pengiran Anak Mohamed Alam and Pengiran Anak Besar. After her husband was crowned as the Sultan and Yang Di-Pertuan of Brunei, she succeeded her mother-in-law, Pengiran Anak Damit, as Raja Isteri (queen consort). She is the mother of Crown Prince Al-Muhtadee Billah.
Pengiran Anak Saleha was born at Kampong Sumbiling, Jalan Istana Darussalam in Brunei Town (now Bandar Seri Begawan), Brunei on 7 October 1946. She is the eldest daughter of Pengiran Pemancha Pengiran Anak Haji Mohamed Alam and Pengiran Anak Besar.
In an interview, Abdul Ghani bin Jamil disclosed that Prince Hassanal Bolkiah, Prince Mohamed Bolkiah, Princess Masna Bolkiah, Princess Nor'ain, Pengiran Anak Saleha, Pengiran Muda Abdul Rahman, Pengiran Anak Yusof, Pengiran Anak Puteh, Pengiran Anak Ja'afar, and Pengiran Muda Apong were students at the Istana Darul Hana Surau. She traveled to London to finish her studies, and attended the Raja Isteri Girls' High School (STPRI) in Brunei Town until 1965. She also studied at the Cygnets School, and improved her English language skills, while her husband and his brother, Prince Mohamed Bolkiah, were at Royal Military Academy Sandhurst.
At age 19 on 29 July 1965, Saleha married her paternal first cousin, Pengiran Muda Mahkota (Crown Prince) Hassanal Bolkiah, who later became the 29th Sultan of Brunei, at Istana Darul Hana. The sultan's mother Raja Isteri (Queen Consort) Pengiran Anak Damit and Saleha's father Pengiran Anak Mohamed Alam were siblings. The pair has seven girls and five boys together. She lives together with her children at Istana Nurul Iman.
Saleha had to step aside after her husband married Dayang Hajjah Mariam in 1981, who then accompanied the monarch on most formal occasions and travels. One such instance occurred in October 1984, when he traveled to Oman, Egypt, and Jordan on official business before spending Christmas and New Year's Eve in London. Despite speculation that the sultan might name Dayang Hajjah Mariam's son, Prince Abdul Azim, as crown prince, Prince Al-Muhtadee Billah, Saleha's son, was declared the crown prince on 10 August 1998. The situation changed further when the sultan divorced Dayang Hajjah Mariam on 2 February 2003.
Saleha serves as the patron of several organisations, such as the Brunei Darussalam Women's Council, Brunei Shell Women Association (PWBS), the Women Graduates' Association (PSW), the Women's Institute (WI), PERTIWI, PEKERTI, the Girl Guides Association of Brunei Darussalam, the Brunei Government Senior Officers Wives Welfare Association (BISTARI).
Saleha has a fish pond, a bird park, and a fruit garden because she enjoys the outdoors. Reading is one of her pastimes, in addition to playing traditional Bruneian games like pasang and congkak in addition to badminton.
Saleha's full title is: "Her Majesty Duli Raja Isteri Pengiran Anak Hajah Saleha binti Al-Marhum Pengiran Pemancha Pengiran Anak Haji Mohamed Alam."
She has been awarded:
Sate kere

Sate kere (bahasa Jawa: ꦱꦠꦺꦏꦺꦫꦺ, translit. Saté kéré) adalah salah satu kuliner khas Solo yang terbuat dari tempe gambus, yaitu tempe yang dibuat dari ampas tahu. Selain tempe, bahan dasar pembuatan sate ini juga menggunakan jeroan sapi seperti paru dan usus sapi. Sate ini juga dilengkapi dengan bumbu kacang atau sambal kecap yang sama seperti sate pada umumnya.
Di zaman dahulu, sate menjadi salah satu makanan termewah yang hanya bisa disantap oleh kalangan menengah ke atas. Istilah "kere" yang berarti gelandangan merupakan salah satu pencitraan terhadap kalangan bawah yang terlalu sayang untuk membeli setusuk sate. Atas alasan inilah para kalangan bawah melakukan intervensi. Mereka membuat bentuk lain sate dengan bahan dasar jeroan sapi, jika dilihat, sate ini menyerupai sate pada umumnya. Cara inilah yang menjadi daya tarik bagi kalangan bawah untuk menikmati sate yang kemudian melahirkan sate kere (satenya orang miskin). Selain itu, sate ini merupakan perwujudan perlawanan dari kalangan bawah kepada kalangan bangsawan dalam budaya feodal yang zaman dahulu masih sangat kental dirasakan oleh masyarakat Jawa.
Nasi kapau

Nasi Kapau adalah nasi ramas khas nagari Kapau, Tilatang Kamang, Kabupaten Agam, Sumatera Barat, yang berjarak 4 kilometer dari Kota Bukittinggi atau 74 kilometer dari Kota Padang. Warung nasi kapau biasanya terdiri dari nasi, sambal, dan lauk pauk khas Kapau, gulai sayur nangka (cubadak), gulai tunjang (urat kaki kerbau atau sapi), gulai cangcang (tulang dan daging kerbau), gulai babek (babat) atau paruik kabau. Nasi kapau standar selalu dilengkapi gulai nangka ciri khas nasi kapau.
Gulai nangka tidak menggunakan banyak santan dan tidak terlalu kental. Gulai dicampur kacang panjang, kol, rebung, pakis, dan jengkol. Di samping gulai nangka, hampir seluruh lauk nasi kapau terdiri dari masakan daging-daging. Gulai usus (gulai tambunsu) campuran telur ayam dan tahu yang dimasukkan ke usus sapi (karena usus kerbau lebih keras), gulai ikan, gulai tunjang, ayam panggang, teri balado, tongkol balado, dendeng balado, goreng belut, dan sambal lado hijau. Lauk nasi kapau lainnya berupa ayam goreng, ayam goreng hijau, gulai ayam, dan rendang ayam atau rendang daging. Beras nasi kapau harus bermutu tinggi, umumnya dikirim dari Bukittinggi dan Agam.
Di Jakarta, pedagang nasi kapau berjejer di Jalan Kramat Raya, Senen, Jakarta Pusat. Beraneka macam kue serta lauk khas Minang seperti gulai tunjang, rendang, ayam panggang, dan ikan bakar. Mereka juga menyediakan hidangan penutup seperti lemang dan bubur kampiun.
Di Bukittinggi, pedagang nasi kapau berada di Pasar Bawah atau lokasi yang bernama Los Lambuang. Uni-uni (ibu-ibu) berdagang nasi kapau di dalam panci besar yang disusun-susun. Panci-panci terlalu jauh dari jangkauan tangan mereka sewaktu melayani pembeli sehingga sendok gulai bertangkai panjang dari tempurung kelapa digunakan untuk menyendokan gulai ke piring makan pembeli.
Menu makanan di warung nasi kapau biasanya ditata secara bertingkat seperti tangga, dari atas ke bawah. Semua menu makanan akan diletakkan di atas meja besar. Posisi pedagang biasanya berada di belakang meja besar dan berseberangan dengan pelanggang yang duduk di depan meja besar. Tujuan penyajian makanan dengan posisi seperti tangga tersebut bertujuan agar pembeli dapat dengan mudah memilih lauk dan dapat secara langsung mengambil lauk yang pembeli inginkan.
Nasi kapau diperkirakan telah ada sejak abad ke-19 atau sejak zaman kolonial. Banyak para perempuan Minang yang ditinggalkan oleh suaminya yang pergi merantau, lalu mendirikan usaha rumah makan. Para pedagang perempuan akan menawarkan nasi dan aneka lauk khas Minang dan beberapa menu khas daerah Kapau yaitu gulai kapau dan tambunsu. Pada tahun 1911, banyak pedagang nasi kapau membuka warung di Pasar Payakumbuh.
Sate lilit

Sate lilit (Aksara Bali: ᬲᬢᬾ​ᬮᬶᬮᬶᬢ᭄) is a satay variant in Indonesia, originating from Balinese cuisine. This satay is made from minced pork, fish, chicken, beef, or even turtle meat, which is then mixed with grated coconut, thick coconut milk, lemon juice, shallots, and pepper. The spiced minced meat is wound around bamboo, sugar cane or lemongrass sticks, it is then grilled on charcoal. Unlike skewers of other satay recipes which is made narrow and sharp, the bamboo skewer of sate lilit is flat and wide. This wider surface allowed the minced meat to stick and settle. The term lilit in Balinese and Indonesian means "to wrap around", which corresponds to its making method to wrapping around instead of skewering the meat.
As a Hindu majority island, the Balinese authentic version prefer pork and fish over other meat, and beef is originally seldom consumed in Bali. However, to cater to larger consumer groups that do not consume pork, such as the Indonesian Muslim majority, in Balinese restaurants outside of Bali, sate lilit often uses chicken or beef instead. In Balinese fishing towns, such as the village of Kusamba, which faces the Nusa Penida Strait, sate lilit made from minced fish is favoured.
Two of the favorite satay variants in Bali are sate lilit, and sate ikan (fish satay). Although there are sate lilit recipes made with minced fish, sate ikan uses a chunk of fish meat instead. The authentic Balinese sate lilit and sate ikan are rich in bumbu, a mixture of spices and herbs. In Bali, almost every dish is flavored with bumbu megenep — a mix of spices and herbs ranging from lime leaves, to coconut milk, garlic, shallots, blue galangal, coriander, lesser galangal, turmeric and chili pepper.
Sate kambing

Sate kambing is the Indonesian name for "mutton satay". It is part of the cuisine of Indonesia. This food is made by grilling goat meat that has been mixed with seasoning. The dish is also called lamb satay and goat satay.
Sate kambing (goat satay) is very popular in the country, especially in Java, where several regional recipes appear; the most famous among others are sate kambing Jakarta (Jakarta lamb satay), sate kambing Tegal (Tegal lamb satay) from Central Java, sate Maranggi from West Java, and sate kambing Madura (Madura lamb satay) from East Java. Nevertheless, sate kambing (lamb satay) is a generic term to describes mutton satay in the region, regardless of their specific recipes.
Goats are a widely consumed domesticated animal in Indonesia. They can easily be seen roaming the country's villages and are also kept as livestock in backyards. In a country with a majority Muslim population, goat meat or mutton is one of the most preferred meats. Goats and sheep are slaughtered during the Eid ul Adha Muslim religious holiday, resulting in goat/lamb dishes such as tongseng kambing, sate kambing (goat satay) and gulai kambing (mutton curry) being commonly consumed during the festival.
Almost all parts of a goat's carcass meat could be used for sate kambing, although the prime part would be the hind legs. Some variants might use goat offal, which is considered a delicacy, such as sate hati kambing that uses goat liver, and sate torpedo that uses goat testicles, believed to have aphrodisiac properties.
The skewers used for sate kambing are usually larger and thicker, and made from bamboo, compared to thinner skewers used for chicken satay that are usually made from mid-ribs of coconut leaves. This corresponds to the thickness and texture of goat meat, which is tougher than chicken. To avoid burning, the skewers are usually soaked in water prior to use. The skewered mutton/lamb is then marinated in spices before being placed on a charcoal grill. The marination seasoning often includes puréed pineapple juice, sweet soy sauce, ground shallot and galangal. In restaurants or street stalls (warung), sate kambing is made to order and grilled after the customer places their order.
A set meal of sate kambing (lamb satay) usually consists of the mutton satay itself, commonly served in a thick black-coloured sauce made of kecap manis or sweet soy sauce. Some recipes however, might use peanut sauce instead, although peanut sauce is more commonly served with chicken satay. Some people would eat it with common steamed rice, while others might prefer traditional cubed rice like lontong or ketupat. In some areas, sate kambing (lamb satay) is sold together with another popular food named Gulai kambing, which is spicy goat meat and offal soup.
Since goat meat has a somewhat distinct and quite strong aroma, those who do not like the smell usually would replace the goat meat with lamb or beef. Similar satay recipes might also be made with other types of meat, such as beef, chicken, fish, pork, and others.
Ecuador en el Festival de la OTI

Ecuador hace su debut en la tercera edición del "Festival de la OTI" en 1974, evento celebrado en Acapulco, México. En dicha ocasión Hilda Murillo obtuvo el quinto puesto con el tema "Las tres mariposas" del desaparecido autor Romeo Caicedo.
Si bien Ecuador nunca obtuvo un primer lugar, si llegó al segundo puesto en dos oportunidades. La primera de ellas en 1985 en Sevilla, al presentar el tema "La Pinta, la Niña y la Santa María", empatado en el segundo puesto con Argentina y superado por México. El representante ecuatoriano fue el cantante indígena Jesús Fichamba, quien volvió a participar en la OTI en Valencia, España en 1992 con el tema "Una canción para dos mundos"pero, con distinta suerte. Dos años más tarde, en 1987, Ecuador nuevamente se adjudica la segunda posición en Lisboa, Portugal con el tema "Mi amigo el cóndor", interpretado por Gustavo Velázquez, superado por Venezuela. En el año 1984 cuya sede fue la Ciudad de México, el Ecuador se ubicó en Quinto lugar con la interpretación del cantante Alfredo Mármol y la canción "Dejame saber".
En 1996, la televisión ecuatoriana organizó la edición del Festival celebrado en el Teatro Nacional de Quito. En dicho evento, la escenografía se la diseñó con una verde alegoría de la selva ecuatoriana, delante de la cual se presentaron los músico de la orquesta. Este mural fue creado por el pintor ecuatoriano Oswaldo Guayasamín, fallecido en 1999.
El compositor ecuatoriano que más ocasiones ha participado en este evento musical es Luis Padilla Guevara con cuatro de sus creaciones (1977 - 1985 - 1989 - 1992) su récord es seguido por Romeo Caicedo con tres participaciones (1974 - 1976 - 1987), mientras que Francisco Betancourt (1980-1982) y Freddy Bardellini (1983-1984), durante dos ocasiones cada uno.
Fiesta del olivo

La Fiesta del Olivo se celebra cada año desde 1957 en la localidad de Mora, en la provincia de Toledo, comunidad autónoma de Castilla-La Mancha, España.
Es una fiesta declarada de Interés Turístico Nacional y conocida por conjugar tradiciones y momentos de ocio.
Sus orígenes datan de la fiesta que antiguamente realizaban las cuadrillas al terminar la recogida de la aceituna, engalanando carros y cantando jotas, baile típico de la zona. La fiesta se celebra el último fin de semana del mes de abril y sus días claves son el fin de semana en sí y el lunes siguiente.
El centro de la celebración es el domingo, cuando se celebra el tradicional desfile donde las diferentes peñas sacan a la calle sus carrozas (realizadas en los meses anteriores) que evocan edificios antiguos, escenas cotidianas, objetos antiguos y otros motivos tradicionales en los carros tirados por burros y alguna comparsa invitada.
El encanto de la fiesta radica no solo en el desfile, sino en todo el recorrido donde miles de personas ataviadas con la blusa típica y con numerosas viandas y una bota de vino, comparten ese momento con todos los que acuden a la localidad en un clima festivo y de celebración especial.
Además del desfile, la fiesta tiene otras actividades, como los certámenes literario, de pintura, de poesía y de periodismo, las exposiciones relacionadas con el aceite y maquinaria agrícola, y los concursos de poda de olivo,​ de elaboración de migas y de lanzamiento de huesos de aceituna (concurso de lanzamiento de chochos).
Fiestas Juninas

Las Fiestas juninas son una festividad tradicional que se celebra en el mes de junio, mes en el cual también ocurre el solsticio de invierno en el hemisferio sur.
Estas celebraciones son particularmente importantes en Europa del Norte - Dinamarca, Estonia, Finlandia, Letonia, Lituania, Noruega y Suecia -, pero también ocurre a gran escala en Irlanda, Galicia, Asturias, partes de Reino Unido (especialmente Cornwall), Francia, Italia, Malta, Portugal, España, Ucrania, Alemania, otras partes de Europa y otras país es tales como Canadá, Estados Unidos, Puerto Rico, Brasil y Australia.
El ciclo de festividades comienza el 13 de junio (fiesta de San Antonio) continuando el 24 de junio (fiesta de San Juan) y finaliza el 29 de junio (fiesta de San Pedro).
En Brasil, la festividad fue introducida por los colonos portugueses que continuaban, en su nueva tierra, la tradición de celebrar el solsticio de verano en Europa.
Es una fiesta principalmente rural y se celebra con deliciosas comidas, música tradicional (la llamada música junina), exhibiciones, fuegos artificiales, globo de papel seda y bailes típicos alrededor de fogatas. Las ciudades de Campina Grande y Caruaru, en el noreste brasileño, se han destacado por organizar las Fiestas juninas más grandes.
Murături

Murăturile sunt alimente care prin procesul de fermentație, singure sau cu ajutorul Lactobacillus-ului plantarum, își scad pH-ul, își măresc aciditatea astfel putând fi conservate mai multe luni sau peste un an. În procesul de murare alimentele sunt scufundate în saramură sau într-o soluție de oțet.
În întreaga lume există o gamă largă de alimente care se murează de la legume, la pește și până la carne și ciuperci, dar în România în mod tradițional se păstrează la murat mai ales: gogonele, castraveți, varză, conopidă, pepeni, sfeclă roșie și ciuperci, iar în oțet îndeosebi ardeii și gogoșarii. Pentru aromatizarea murăturilor se folosesc: mărar, crenguțe de vișin, ienibahar, usturoi, boabe de muștar, cuișoare, țelină, hrean, piper. Saramura după procesul de fermentare devină moare care este puternic aromată și acrișoară, în unele gospodării se consumă ca atare sau se folosește la înăcritul ciorbelor.
Conform unui studiu realizat în 2014, 81% dintre români încep toamna pregătind murături și conserve pentru iarnă, iar peste jumătate dintre gospodării investesc între 100 și 300 lei în această activitate, în timp ce 26% cheltuie între 300 și 500 lei. Printre cele mai populare conserve pregătite de români se numără castraveții murați, preferați de peste 90% dintre aceștia, dar și zacusca (79%) și gogoșarii în otet (74%), în timp ce ciupercile conservate și pepenele murat sunt preparatele cel mai puțin întâlnite în cămările românești.
Lactarius salmonicolor

Lactarius salmonicolor (Roger Heim & Albert Leclair, 1953) este o specie de ciuperci comestibile din încrengătura Basidiomycota, în familia Russulaceae și de genul Lactarius, denumită în popor lăptucă de brad sau râșcov de brad argintiu. Acest burete coabitează, fiind un simbiont micoriza (formează micorize pe rădăcinile arborilor). În România, Basarabia și Bucovina de Nord se dezvoltă în păduri de conifere sau păduri mixte, de asemenea la margini de drum și câteodată prin parcuri, numai sub brazi argintii maturi, fiind de acea destul de rar. El crește solitar și în grupuri mici, preferând soluri bazice, calcaroase și cele bogate în substanțe nutritive. Timpul apariției este din (iunie) iulie până în noiembrie.
Există aproximativ zece specii de Lactarius care emită un lapte portocaliu sau roșu. Ele sunt cu toate comestibile, dar mai mult sau mai puțin gustoase. Lăptucă de brad poate fi ușor confundată cu alte soiuri ale acestui gen, în special cu gemenii ei, cum sunt de exemplu Lactarius deliciosus, Lactarius deterrimus, Lactarius quieticolor, Lactarius rubrilacteus sau Lactarius semisanguifluus. Se interzice de sine confundarea cu specii de Lactarius cu suc alb sau galben. Totuși se găsesc consumători ai ciupercii cu lapte alb Lactarius torminosus care este otrăvitoare și crește numai sub mesteacăn.
Specia este mai puțin gustoasă ca Lactarius deliciosus, dar mai bună ca Lactarius semisanguifluus. Ea poate fi preparată ca toate lăptucile comestibile: nu se potrivește la ciulama, sau sosuri, dar la salată (cu castraveți murați, ceapă și capere) sau cu fasole albe. Cel mai bine place fript în tigaie în unt sau la grătar, cu sau fără slănină și usturoi, servindu-l cu garnitură de smântână, lămâie și pâine albă. De asemenea, el poate fi murat în oțet precum conservat cu sare. Cu preferință ar trebui să fie aleși bureți tineri.
Aceasta este o ciupercă comestibila care deține beneficii medicinale puternice. Un studiu a identificat elementele constitutive anti-oxidante ale acestei ciuperci mai rare. Cercetările au descoperit existența unui număr de zece acizi grași și acizi grași esteri, apoi au evaluat activitatea anti-oxidantă. Datorită componentelor sale anti-oxidante, ea contribuie la starea generală de sănătate a sistemului imunitar. Și anume, ciuperca poate servi ca agent anti-cancer și antiviral. Există mai mult de 400 de specii in întreaga lume, iar aceste ciuperci cresc adesea în pădurile de conifere.
Biserica unitariană din Roua

Biserica unitariană din Roua este un monument istoric aflat pe teritoriul satului Roua, comuna Fântânele. În Repertoriul Arheologic Național, monumentul apare cu codul 116849.02.
Roua este un sat în comuna Fântânele din județul Mureș, Transilvania, România. Prima atestare documentară este din anul 1566, sub numele de Rawa.
Biserica unitariană datează în forma actuală din anul 1804, în urma reconstrucției bisericii medievale din secolul al XVI-lea. Turnul său și o parte a navei sunt de origine medievală. Nu se cunoaște cu exactitate anul construcției turnului. În 1804, când a fost construită biserica, turnul a fost și el ridicat, având în prezent înălțimea de 28 de metri.
Biserica a avut un tavan casetat, care a fost îndepărtat în 1932. Coroana amvonului a fost realizată în 1830. Orga actuală a fost construită în 1850 și reparată în 1942, 1958 și 1982. Clopotul mare a fost turnat în 1862 și are inscripția „A RAVAl UNITÁRIA EKLÉSIA ÖNTETTE 1862- BE SEGESVÁRI LOOTZ FRIEDRICH ÁLTAL". Clopotul mic datează din 1936. Orga și clopotele sunt opera unor meșteri sași.