davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Josh Quong Tart

Josh Quong Tart​ (Sídney; 18 de septiembre de 1975) es un actor australiano, más conocido por haber interpretado a Matt Honer en All Saints y a Miles Copeland en Home and Away.
Josh entró en 1994 a la prestigiosa escuela de teatro australiana National Institute of Dramatic Art NIDA, de donde se gradó en 1997 con un título en artes escénicas (actuación).
Josh es descendiente del prominente Mei Quong Tart, quien era un embajador chino de Australia, también manejaba una casa de té en el edificio Queen Victoria en Sídney. Es el más joven de cuatro hermanos, uno de ellos se llama Byron Tart.
Josh ha aparecido en varias series de televisión, películas y teatro, algunas obras en las que ha aparecido son Elvis: The Musical, Bad Boy Johnny, Old Wicked Songs, This Lime Tree Bower y en la comedia negra Killer Joe entre otros...
Entre el 2001 y el 2003 participó en la exitosa serie australiana All Saints donde interpretó al secretario de sala Matthew "Matt" Horner.
En el 2003 Josh fue el anfitrión del programa de niños Sarvo junto a Jamie Croft en Nickelodeon.
También ha participado en series como Wildside, Water Rats, Young Lions, Master Raindrop, HeadLand y en el 2004 apareció en otra exitosa serie australiana Mcleod's Daughters, donde interpretó a Grant Meldrum.
En el 2006 apareció en la serie HeadLand donde interpretó a Will Monk, el esposo de Kate. Ese mismo año apareció en el show Lemon Tart junto a su hermano Byron Tart y la Genevieve Lemon.​​
El 30 de noviembre de 2007 se unió al elenco de otra aclamada serie australiana Home and Away, donde interpretó a Miles "Milco" Copeland,​ hasta el 23 de noviembre de 2011, después de que su personaje decidiera mudarse a Tailandia con su hermana gemela, Sally Fletcher para enseñar.​​ En 1994 apareció por primera vez el personaje de Miles cuando Sally comenzó a tener a su amigo imaginario "Milco". A su llegada a Summer Bay en el 2007 se reveló que Miles era en realidad el hermano gemelo de Sally Fletcher. Por su interpretación ha sido nominado a los premios logie en el 2009 y el 2010.
En abril del 2012 se unió al elenco principal de la nueva serie Underbelly: Badness donde interpretó al criminal Andrew "Undies" Perish, el hermano del criminal Anthony Perish (Jonathan LaPaglia). La serie es parte de la exitosa Underbelly y en ella también aparecen los actores Matthew Nable, Ella Scott Lynch, Jodi Gordon, Aaron Jeffrey y Leeanna Walsman.​
Mezcla de frutos secos

La mezcla de frutos secos, también llamada revuelto en Andalucía, o cóctel de frutos secos, es un aperitivo consistente en cualquier mezcla de frutos secos combinados mecánica o manualmente. Es habitual que contenga almendra, nuez, nuez de Brasil, anacardo, avellana, pacana y pistacho. También es habitual que incluya diversas legumbres, como habas, guisantes y especialmente cacahuetes, así como pipas (de girasol, calabaza, etcétera) y pasas o similares (ciruelas, etcétera). Los frutos secos pueden salarse, tostarse, cocinarse o sancocharse.
Además de comerse directamente, las mezclas de frutos secos pueden usarse en distintas recetas, como el farka tunecino,​ tartaletas,​ y toffees.​
Timbal (utensilio)

Un timbal es un molde en forma de cono o cilindro corto usado para varios tipos de preparación. Un uso habitual es el de acomodar arroz cocido en el timbal y girar éste en el plato de la comida, para después retirar el timbal y que quede la pila de arroz con la forma (esta es práctica habitual al servir el arroz a la cubana). A veces se suele emplear como timbal (molde) un folio de papel o cartón.​ La palabra timbal significa copa o vaso, indicando la forma en la que se presenta, se cocina o la que se moldea ante el consumidor final el plato.​ En algunas ocasiones, es habitual, en la cocina casera que se emplee como propio timbal una taza.
Son conocidos los timbales de pollo, en algunos casos de macarrones ('Timbale alla Napolitana'),​ aunque en la cocina moderna son muy conocidos los timbales de verduras. En algunas ocasiones suele emplearse como una forma decorativa de presentar un plato, alternando en el molde diversos alimentos, un ejemplo puede ser: arroz y berenjenas. Alimentos de composición pastosa como pueden ser patés, o salsas muy cuajadas. En otras es una forma original de presentar postres de frutas.
Masa (alimento)

Masa es el nombre común usado para diversas mezclas hechas de harina y un líquido (agua o leche) o algún tipo de grasa (aceite comestible, mantequilla o manteca). Es la base de la elaboración del pan, del bizcocho, de la tortilla americana, de las empanadas, de las galletas, de la bollería y de muchas tartas. Puede ser horneada, frita o cocida (en un comal o plancha, al vapor o en agua). Puede incluir levadura, pero hay variantes que no llevan, como por ejemplo las masas para panes ácimos, tortillas, pastas y dumplings. La harina más utilizada es la de trigo, seguida por la de maíz, avena, arroz, frijol y soya, incluso de papa, entre otras. Su uso está ampliamente difundido en todo el mundo, donde constituyó la base de la alimentación durante milenios. Harina amasada es denominada amasijo​ o amasadura.​
Los distintos tipos de masa pueden clasificarse según la forma de cocinarla:
Bienenstich

Bienenstich (en alemán: picada de abeja) es un postre tradicional alemán. Consiste de tres capas, siendo la primera una masa quebrada con levadura, la segunda un relleno de mantequilla, azúcar y crema de almendras y por último, la capa superior consiste nuevamente de una masa quebrada con almendras caramelizadas.
Para obtener la masa quebrada se prepara una masa dulce con leche, mantequilla y azúcar y se la extiende en una bandeja de horno plana. Luego se prepara la masa de almendras cortadas en pequeños pedazos en la sartén con mantequilla y azúcar. Al enfriar, se la esparce sobre la masa quebrada. Tras haber sido horneada, se corta el bizcocho horizontalmente por la mitad y se rellena con la crema.
Según las direcciones de preparación de dulces del Deutschen Lebensmittelbuch (instrucciones para la preparación de alimentos del Ministerio de Alimentos y Agricultura alemán), la crema del relleno del Bienenstich debe pesar al menos un 20% del peso total de la tarta.
El origen del nombre Bienenstich no se encuentra claro. Una de las leyendas dice que en 1474 los habitantes de Linz am Rhein planeaban un ataque a la ciudad vecina de Andernach, ya que el Káiser les había prometido a los vecinos los impuestos del Rhein y por lo tanto quitado a la ciudad de Linz am Rhein. Sin embargo, en la mañana del ataque, dos aprendices de panadería recorrieron los muros de la ciudad de Andernach y comieron de los nidos de abejas que se encontraban allí. Cuando los dos aprendices avistaron a los habitantes de Linz am Rhein, les tiraron los nidos de abeja encima y estos asustados, tuvieron que huir tras ser picados por las abejas. Para festejar, el panadero de Andernach horneó junto a sus aprendices una tarta muy especial: el Bienenstich.
Timbal de Martín Sec

El timbal de Martín Sec (en italiano: timballo di Martin Sec) es un pastel típico de la gastronomía piamontesa que consiste en masa quebrada rellena de peras cocidas al vino tinto con azúcar y especias.​​
Como sugiere su nombre, este postre se elabora a base de peras Martin Sec, que son típicas de la región. Se prepara cocinando las peras junto con vino, azúcar y especias varias, como canela, ralladura de limón o naranja, clavo de olor o enebro. Luego, esta mezcla se vierte sobre un disco de masa quebrada (en italiano: pasta frolla) y se cubre con otra capa de masa.​​
Un postre similar al timbal, pero elaborado con ciruelas, es la torta de ramassin, típica de la zona de Saluzzo.​
Rissole

Un rissole (del francés rissoler, "freír"; del latín russeolus, ‘rojizo’) es una croqueta pequeña originada en la gastronomía francesa,​ cubierta con masa quebrada o pan rallado y habitualmente frita o hecha al horno. Se rellena con ingredientes dulces o salados, siendo los más populares la carne o el pescado picados. Se sirve como entrante, postre o acompañamiento.
En Francia, las rissoles existen en diferentes versiones, y la masa usada puede ser de hojaldre, quebrada o quebrada con empanizado si se fríen. Pueden estar rellenas de diferentes tipos de estofados de carne, pescado o de una mezcla de puré de patatas y quesos como en la región de Auvernia.​
En Saboya las rissoles se hacen dulce y son un postre. Suelen rellenarse de mermelada de peras y se hornean.
En el norte de Francia, la rissole más tradicional es la rissole de Coucy, cuya receta se remonta a la Edad Media. El relleno es de carne o pescado y existen en versiones horneadas o fritas.
En Portugal, los rissóis suelen rellenarse con bacalao (rissóis de bacalhau), carne picada, gamba (rissóis de camarão) o, menos frecuentemente, de pollo (rissóis de frango) o con una combinación de queso y jamón.
En Australia el rissole suele hacerse de carne picada sin la cobertura de masa, pero a veces con pan rallado. En Nueva Zelanda es muy parecido, pero puede contener cebolla amarilla en dados y hacerse a la barbacoa como opción más sana durante el verano.
Los rissoles también son populares en Brasil, donde se conocen más como risoles. Suelen rellenarse con maíz dulce, queso o pollo.
El rissole es un aperitivo popular en Indonesia, donde también se llaman risoles. Suelen rellenarse con fideos vermicelli y comerse con salsa de soja indonesia (kecap), salsa de guindilla o guindilla tailandesa.
El rissole también es un aperitivo frito popular en el sur de Irlanda, especialmente en el condado de Wexford, donde se elaboran con patata cocida y machacada, hierbas y especias locales, rebozada o con pan rallado. Se sirve con patatas fritas, pollo o salchichas rebozadas. También puede encontrarse en chip shops del sur de Gales y del noreste de Inglaterra, donde el rissole con chips es una comida común. Estos rissoles suelen ser de carne (típicamente corned beef) mezclada con patata, hierbas y a veces cebolla. Suelen tener aproximadamente el mismo tamaño y forma que un huevo a la escocesa. Se cubren con pan rallado o menos frecuentemente con rebozado, y se fríen.
List of communities in Puerto Rico

In Puerto Rico, there are 78 municipalities and 902 municipio subdivisions made up of 827 barrios and 75 barrios-pueblo. There are also a number of subbarrios and communities. The following is a list of the 902 barrios, some of the subbarrios, including the 40 subbarrios of Santurce, which is a barrio of San Juan and a few communities (comunidad, on the U.S. Census) arranged in alphabetical order.
Barrios (which for US census purposes, are roughly comparable to minor civil divisions) in turn are further subdivided into smaller local populated place areas/units called sectores (sectors in English). The types of sectores may vary, from normally sector to urbanización to reparto to barriada to residencial, among others. Sectores are not on this list.
Kazuhiko Ogasawara

Kazuhiko Ogasawara (小笠原和彦, Ogasawara Kazuhiko) is a Japanese professional wrestler and karateka best known for his tenure in the Japanese promotions Pro Wrestling Zero1 and Pro Wrestling Freedoms.
Ogasawara is known for seldomly competing for various promotions from the Japanese independent scene. On the tenth night of All Japan Pro Wrestling's Excite Series 2003 from February 23, he teamed up with Masato Tanaka, Ryoji Sai and Shinjiro Otani in a losing effort against Arashi, Kendo Kashin, Nobutaka Araya and Satoshi Kojima as a result of an eight-man tag team match. Ogasawara often competed as a guest in various women's promotions. At NEO Be Happy Again ~ 10th Anniversary, an event promoted on January 6, 2008, by NEO Japan Ladies Pro-Wrestling, he fought in a 30-person battle royal won by Mima Shimoda and also involving notable opponents such as Aoi Kizuki, Arisa Nakajima, Choun Shiryu, Azumi Hyuga, Yoshiko Tamura and many others. At Ice Ribbon New Ice Ribbon #275 ~ Ice Ribbon March, an event promoted by Ice Ribbon on March 21, 2011, Ogasawara teamed up with Chii Tomiya in a losing effort against Jun Kasai and Miyako Matsumoto as a result of a hardcore rules match. At Makoto Debut 15th Anniversary Show, an independent show produced by Makoto on November 1, 2021, Ogasawara competed in a battle royal won by Mizuki and also involving Emi Sakura, Hagane Shinnou, Haruka Kato, Masahiro Takanashi, Minoru Tanaka, Yuu Yamagata and others.
Ogasawara made his professional wrestling debut at ZERO-ONE Truth Century Creation 2002 on March 2, where he defeated Ryoji Sai by referee's decision. He continued to mark appearances at the "Century Creation" events, competing at the 2003 edition from March 2, where he teamed up with Naohiro Hoshikawa and Yoshihito Sasaki in a losing effort against Kaz Hayashi, Kendo Kashin and Ryuji Hijikata.
Ogasawara made sporadic appearances in DDT Pro-Wrestling, mainly focusing on the Ironman Heavymetalweight Championship, title which he has won on six separate occasions. At Koichiro Kimura Memorial Show, a cross-over event held by DDT, Pro Wrestling Freedoms and Apache Pro-Wrestling Army on December 8, 2014, he competed in a battle royal won by Kintaro Kanemura and also involving Mitsunobu Kikuzawa, Poison Sawada Julie, Ricky Fuji, Naoshi Sano, Daisaku Shimoda and many others. At DDT/Shuten Doji Produce What Are Cherry Blossoms Without Sake on July 22, 2015, he teamed up with Emi Sakura and Masa Tanakashi to defeat The Brahman Brothers (Brahman Kei & Brahman Shu) and Gorgeous Matsuno.
Ogasawara also worked for Ganbare Pro-Wrestling while the promotion was still under the patronage of DDT. He made his first appearance at DDT Ganbare Pro-Wrestling "Ganpuro Houseshow 2" on May 9, 2013, where he teamed up with Osamu Namiguchi to defeat Batten Blabla and Ken Ohka.
Crust (baking)

In baking, a crust is the outer, hard skin of bread or the shell of a pie. Generally, it is made up of at least shortening or another fat, water, flour, and salt. It may also include milk, sugar, or other ingredients that contribute to the taste or texture. An egg or milk wash can be used to decorate the outside, as well as coarse sugar. A crust contributes to a pastry.
The ratio of ingredients and mixing method determines the texture of the crust. If the flour is not well mixed with the shortening, then water can bind to the available flour causing the gluten protein matrix to become over developed. This would result in a tough crust, as opposed to a flaky crust, which is more desirable.
Depending on the type of pastry, the crust can be baked before it is filled, or in baked (baked together with the filling). In pies, two different types of crust exist: one-crust pie and two-crust pie. A two-crust pie can have either a complete upper crust, a lattice top, or any of a variety of other decorative tops.
In baking there are many types of crusts and doughs for these crusts depending on what you are trying to achieve. In pastries there are five different types of dough you can use as the crust; flaky, shortcrust, puff, choux and filo.
Pies also use different types of crust depending on the flavor and idea a person is going for. There are eight main types of pie crust; Flaky, Tender, Hot Water, Sweet crust, Crostata, Creamcheese, Cornmeal, graham cracker or other cookie type, and Rough puff. Any of these crusts could work for any pie but the tastes are slightly different. When making a pie, a crust should be chosen which one will taste the best and hold in the filling.
Pâte brisée

Pâte brisée is a type of shortcrust pastry. It is an unsweetened pastry used for raised pies with meat fillings and savory custard filled quiches like Quiche Lorraine.
The name "pâte brisée" translates to "broken pastry" in English, which refers to the crumbly or mealy texture of the dough.
Pâte brisée is, according to the French-American Cultural Foundation, a classic of French pastry.
The pastry has a long and storied history in French cuisine, dating back to the Middle Ages. The concept of using flour and fat to create a pastry dough can be traced back to ancient civilizations, but it was the French who refined and popularized the technique. The recipe for pâte brisée is believed to have evolved from a medieval pastry called a "coffin" or "coffyn," which was a sturdy, vessel-like pastry used to encase and cook various fillings.
Pâte brisée is made with flour, cold or softened butter, eggs, salt, and icewater. Pate brisée should be flaky and sturdy, rather than crumbly.
According to the Traite de Patisserie Moderne, if sugar is added the dough is called pâte sucrée.
According to Marie-Antoine Carême pâte brisée was made by rubbing in the butter and folding the dough several times by hand on a pastry board. According to Carême, pâte brisée is "used particularly for gateaux des rois".
Common savory applications include quiches.
Rhubarb pie

Rhubarb pie is a pie with a rhubarb filling.
Rhubarb pie is popular in the United Kingdom, where rhubarb has been cultivated since the 1600s, and the leaf stalks eaten since the 1700s. Besides diced rhubarb, it usually contains a large amount of sugar to balance the tartness of the vegetable. The pie is usually prepared with a bottom crust and a variety of styles of upper crust.
In the United States, a lattice-style upper crust is often used. This style of pie is a traditional dessert in the country and is part of New England cuisine. Rhubarb has long been a popular choice for pie filling in the Great Plains and Midwest regions, where fruits were not always readily available.
Sumner, Washington, describes itself as the "Rhubarb Pie Capital of the World." It is unknown exactly when the city gained this description, although it has been in use since at least the 1930s.
Rhubarb pies and desserts are also popular in Canada, as the rhubarb plant can survive in cold climates.
A strawberry rhubarb pie is a type of tart and sweet pie made with a strawberry and rhubarb filling. This was created when the fruits were paired up and harvested in England in June and July. The British found the sweetness of the strawberries offset the tartness of the rhubarb. Sometimes tapioca is used as a thickener.
Blueberry pie

Blueberry pie is a pie with a blueberry filling. Blueberry pie is readily made because it does not require pitting or peeling of fruit. It usually has a top and bottom crust. The top crust can be circular, but the pie can also have a crumble crust or no top crust. Blueberry pies are often eaten in the summertime when blueberries are in season in the Northern hemisphere.
Blueberries, both wild ('lowbush') and cultivated ('highbush'), are native to North America. Blueberry pie was first eaten by early American settlers and later the food spread to the rest of the world. A similar earlier pie from England are prepared with bilberries which are known as European Blueberries . It remains a popular dessert in the United States and Canada. Blueberry pie made with wild Maine blueberries is the official state dessert of the U.S. state of Maine. Berry pie, including with blueberries, was documented as early as 1872 in the Appledore Cook Book.
The typical primary ingredients for blueberry pie are rinsed and stemmed blueberries. The berries can be frozen or fresh. Other ingredients include flour or instant tapioca, cinnamon, nutmeg, sugar, vanilla and butter. Ingredients may vary, depending upon the recipe.
A 100 gram reference serving of commercially prepared blueberry pie supplies 55 calories, and is 10% fat, 35% carbohydrates, 2% protein, and 52% water (table). It contains 10% of the Daily Value in vitamin K, but otherwise contains no micronutrients in significant content.
List of barrios and sectors of Gurabo, Puerto Rico

Like all municipalities of Puerto Rico, Gurabo is subdivided into administrative units called barrios, which are, in contemporary times, roughly comparable to minor civil divisions, (and means wards or boroughs or neighborhoods in English). The barrios and subbarrios, in turn, are further subdivided into smaller local populated place areas/units called sectores (sectors in English). The types of sectores may vary, from normally sector to urbanización to reparto to barriada to residencial, among others. Some sectors appear in two barrios.
Horchata

Ang horchata (Balensiyano: orxata; Filipino: ortsata) ay isang Kastilang inuming gawa sa mga tigernut, tubig, at asukal. Orihinal itong nagmula sa València at iniinom nang malamig na malamig bilang pamawing-uhaw. Mayroon itong regulating council upang tiyakin ang husay ng produkto at ang mga bayan kung saan ito maaaring magmula ayon sa Denominació d’Origen (Balensiyano para sa Denomination of Origin). Kilala ang bayan ng Alboraia sa husay ng kanilang horchata. Nagmula ang idea ng paggawa ng horchata mula sa mga tigernut noong panahong Muslim sa València (ika-8–ika-13 dantaon).
Sa lutining Mehikano, pangunahing gawa sa kanin ang horchata. Habang madalas na puti at “magatas” ang inumin, maaari itong handaing dairy-free sa pamamagitan ng paggamit ng blanched na almendra, bagaman kinakailangan ng ilang mga resipi ang gatas. Ilan pa sa maaaring isangkap ay ang asukal, kanela, baynilya, dalandan, o dayap.
Ang horchata na matatagpuan sa Ekwador ay may pagkatulad sa Mehikanong klase ngunit sesamo ang ginagamit sa halip na almendra.
Sa El Salvador, tinitimplahan ang horchata ng giniling na kakaw at kanela at gayundin ng sesamo, at paminsang sinasala; ito ang uri ng paghanda sa mga kainang Salbadorenyo, partikular na sa kalakhang Washington, DC.
Leche flan

Ang leche flan (Ingles: caramel custard) ay isang panghimagas na gawa sa gatas, prutas narangha, asukal, kape at mga itlog. May mga leche flan na gumagamit lamang ng pula ng itlog sa halip na buong itlog o kasama ang puti ng itlog.
Ang lathalaing ito na tungkol sa Pagkain ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Pisang cokelat

Pisang cokelat (chocolate banana in Indonesian) or sometimes colloquially abbreviated as piscok, is an Indonesian sweet snack made of slices of banana with melted chocolate or chocolate syrup, wrapped inside thin crepe-like pastry skin and being deep fried. Pisang cokelat is often simply described as "choco banana spring rolls". It is often regarded as a hybrid between another Indonesian favourites; pisang goreng (fried banana) and lumpia (spring roll).
The type of banana being used is similar to pisang goreng; preferably pisang uli, pisang kepok or pisang raja sereh. The skin used for wrapping is usually the readily available lumpia skin. In Indonesia, pisang cokelat is regarded as a variant of pisang goreng, and categorized under gorengan (Indonesian assorted fritters) and sold together with some popular fried stuff; such as fried tempeh, tahu goreng and pisang goreng. It is a popular snack that can be found from humble street side kakilima cart to cafe and fancy restaurants.
Pisang cokelat is almost identical to Philippines turon, which is actually a banana lumpia, except in this Indonesian version chocolate content is a must, not optional.
My Kitchen Rules series 10

The tenth season of the Australian competitive cooking competition My Kitchen Rules, titled 10th Anniversary Season, premiered on the Seven Network on Monday 28 January 2019.
Before this series aired, The Best of MKR was shown depicting MKR's journey over the years
Applications for contestants opened during the airing of the ninth season. Pete Evans and Manu Feildel returned as judges, with Colin Fassnidge acting as a judge/mentor in the challenge/elimination rounds.
During the Instant Restaurant rounds, each team hosts a three-course dinner for judges and fellow teams in their allocated group. They are scored and ranked among their group, with the two lowest scoring teams sent to the Sudden Death Cook-Off at the MKR restaurant, with a risk of being eliminated.
The Top 7 teams meet at Kitchen Headquarters to compete in four Quarter Final challenges to determine the teams entering the Semi-Final round. One team advances after each night until the Top 4 semi-finalists are decided and the remaining three teams will be eliminated.
Lumpiang keso

Lumpiang keso is a Filipino deep-fried appetizer consisting of a stick of cheese wrapped in a thin egg crêpe. It is more commonly known as cheese sticks, cheese lumpia, or cheese turon. It is usually served warm and crispy, with a dipping sauce made from a mixture of banana ketchup and mayonnaise. It can also be served with garlic mayonnaise or sweet chili sauce.
The recipe merely involves rolling a large stick of cheese (usually processed cheese or cheddar) in a lumpia wrapper (the thin kind). They are cooked quickly, usually less than 2 minutes. Ideally, the cheese or the entire lumpia is chilled or even frozen before cooking as this prevents the cheese from melting completely upon frying. Alternatively, the lumpia wrapper can be rolled tightly to prevent the cheese from leaking out. The thickness of the roll varies from very thin and long, to thick and stubby. It is optionally sprinkled with cheese powder.
Lumpiang keso is a type of lumpia. The dish is easy to modify, and variants may use other types of cheese like cream cheese or add milk to moisten the cheese. Other types of lumpia may also use cheese, like dinamita and lumpiang Shanghai, but these are considered separate dishes altogether. Lumpiang keso is popular among children. It is also commonly served as finger food with beer or other alcoholic drinks.
Bánh xèo

Bánh xèo (Vietnamese: [ɓǎjŋ̟ sɛ̂w], lit. 'sizzling pancake') is a crispy, stuffed rice pancake popular in Vietnam. The name refers to the sound (from xèo – 'sizzling') a thin layer of rice batter makes when it is poured into the hot skillet. It is a savoury fried pancake made of rice flour, water, and turmeric powder. It can also be called a Vietnamese crêpe. Some common stuffings include pork, prawns, diced green onion, mung bean, and bean sprouts. Bánh xèo is often served with sides. Usually, some commonly added ingredients include leafy greens like lettuces or perilla leaves, other herbs as flavor enhancers like mint leaves and Thai basil, cucumbers, and pickled vegetables, usually carrots and radishes. Lastly, its dipping sauce is nước chấm (sweet and sour garlic fish sauce). Elements of each side and sauce add to the fresh-tasting fried Bánh Xèo.
Bánh Xèo is a traditional street food in Vietnam. The working class mainly ate it because it was cheap and easy. Its origins are unknown. However, Vietnamese people agreed that the creation of this dish could be somewhere in Central Vietnam through the fusion of French culture from the French colonial times or South Vietnam by migrating immigrants moving into Vietnam and mixing with the surrounding culture. Others believe Bánh Xèo came from mixing Cham culture and Vietnamese cuisine.
Through the years, Bánh Xèo has expanded to other nearby Southeast Asian countries like Cambodia and Thailand. Bánh Xèo has become more popular as more affluent people started to realize its savory taste and new restaurants opening up like "Banh Xeo Muoi Xiem and An La Ghien", stated Saigoneers in 2016.
On the 2nd and 16th of each lunar month, some Vietnamese people would substitute Bánh Xèo for rice.
Regional variations include:
Bánh khoái is a type of crispy pancake made from a batter of rice flour, water, and egg yolks. It is typically filled with shrimp, pork, and bean sprouts, and is shaped like a half-moon. The batter is poured into a hot pan and cooked until golden brown. Bánh khoái is often served with fresh herbs and a dipping sauce. The origin of the name "Bánh Khoái" has various explanations. Some believe that the original name was "Bánh Khói". Huế is famous for its Bánh Khoái Thượng Tứ, which is located southeast of the city's Citadel.
The dish is also popular in Cambodia, where the dish is called banh chao (Khmer: បាញ់ឆែវ).
There is also a Thai version of bánh xèo called Khanom bueang Yuan (Thai: ขนมเบื้องญวน). It is offered by some street vendors and is available at many Bangkok restaurants serving Thai or royal cuisine. The most common filling in Thailand is a minced mixture of shredded coconut, roasted peanuts, shrimp, salted radish and fried tofu and served with bean sprouts and sweet cucumber relish.
Cornick (food)

Cornick (Filipino: kornik) is a Filipino deep-fried crunchy puffed corn nut snack. It is most commonly garlic-flavored but can also come in a variety of other flavors. It is traditionally made with glutinous corn.
Cornick is made by soaking corn kernels in water for three days, changing the water used for soaking daily. The corn used is traditionally glutinous corn (mais malagkit or mais pilit), but other types of corn can also be used, including popcorn. After soaking, the kernels are drained and dried thoroughly. It is then deep-fried in oil at about 120 to 130 °C (248 to 266 °F), to ensure that the kernels do not pop. It is cooked for around two to three minutes then drained on paper towels.
Cornick is traditionally seasoned with salt and toasted garlic. Commercial variants are available in a larger variety of flavors including adobo, chili, cheese, and barbecue flavors.
Chichacorn, a portmanteau of "chicharron" and "corn", is a variant of cornick originating from the Ilocos region. It differs from cornick in that it is allowed to partially pop during frying.
Mass-produced cornick snacks are widespread in the Philippines. The most popular commercial brands include Boy Bawang, Super Bawang, Bawang na Bawang, and Safari. It is also a common ingredient in Filipino mixed nuts snacks which include brands like Ding Dong and Corn Bits.
White sugar

White sugar, also called table sugar, granulated sugar, or regular sugar, is a commonly used type of sugar, made either of beet sugar or cane sugar, which has undergone a refining process. It is nearly pure sucrose.
The refining process completely removes the molasses from cane juice or beet juice to give the disaccharide white sugar, sucrose. It has a purity higher than 99.7%. Its molecular formula is C12H22O11. White sugars produced from sugar cane and sugar beet are chemically indistinguishable: it is possible, however, to identify its origin through a carbon-13 analysis.
White sugar (and some brown sugar) produced from sugar cane may be refined using bone char by a few sugar cane refiners. Beet sugar has never been processed with bone char and is vegan. In modern times, activated carbon and ion-exchange resin may be used – see Sugar refinery § Purification.
From a chemical and nutritional point of view, white sugar does not contain—in comparison to brown sugar—some minerals (such as calcium, potassium, iron and magnesium) present in small quantities in molasses. The only detectable differences are, therefore, the white color and the less intense flavor.
The overconsumption of white sugar (or any sugar) brings many health consequences. Such as heart disease, obesity, type-2 diabetes, and more. The CDC recommends limiting daily sugar consumption to less than 200 calories worth (about 12 teaspoons/48 grams) on a 2000 calorie diet.
तमिलनाडु सरकार

तमिलनाडु भारत का प्रमुख राज्य है। यहाँ की राजधानी चैन्नई है।
राज्यपाल हैं - माननीय थिरु आर.एन. रवि (१८ सप्तम्बर २०२१ से)
प्रमुख सरकारी विभाग इस प्रकार है-
तमिल नाडु सरकार
तमिलनाडु प्रीमियर लीग

तमिलनाडु प्रीमियर लीग (टीएनपीएल) भारत के तमिलनाडु में एक पेशेवर ट्वेंटी-20 क्रिकेट लीग है। 2016 में तमिलनाडु क्रिकेट एसोसिएशन (टीएनसीए) ने लीग का गठन किया था।
स्रोत:
कलाम सैट

कलाम सेट एक विश्व का सबसे हल्का और लघु कृत्रिम उपग्रह है, जिसका नामांकरण भारतीय पूर्व राष्ट्रपति व वैज्ञानिक एपीजे अब्दुल कलाम के नाम पर किया गया है. यह विश्व का पहला ३ डी प्रिंटर से तैयार उपग्रह भी है। इस उपग्रह का वजन 64 ग्राम है। अमेरिकी अंतरिक्ष संस्था द्वारा वालोप्स अंतरिक्ष केंद्र से एसआर-4 रॉकेट के माध्यम से कलाम सैट का प्रक्षेपण किया गया।
इस उपग्रह को मूलतः तमिलनाडु के करूर जिले में पल्लापट्टी के मोहम्मद रफीक शाहरुख एवं उनकी टीम ने बनाया है। नासा और आई डूडल लर्निंग ने अंतरिक्ष से संबंधित एक 'क्यूब इन स्पेस' नामक प्रतियोगिता करवाई थी, जिसमें 57 देशों से 86 हजार डिजाइनें प्राप्त हुई। इन डिजाइनों में से शाहरुख के उपग्रह का चयन हुआ था।
इस उपग्रह में स्वदेशी आठ सेंसर लगाए गए है, जो पृथ्वी के वेग, आवर्तन, चुम्बकीय क्षेत्र का मापन करेंगे।
कलाम सैट: नासा आज छोड़ेगा दुनिया का सबसे छोटा उपग्रह, भारतीय छात्र ने बनाई है ये सैटेलाइट
एपीजे अब्दुल कलाम प्रौद्योगिकी विश्वविद्यालय

एपीजे अब्दुल कलाम प्रौद्योगिकी विश्वविद्यालय, जाता है (केटु ), एक राज्य विश्वविद्यालय तिरुवनंतपुरम, केरल, भारत में स्थित है। यह एक शिक्षण और संबद्धता विश्वविद्यालय है, जिसमें 150 से अधिक संबद्ध कॉलेज और 1,60,000 से अधिक छात्र नामांकित हैं, जिनके पास केरल के पूरे क्षेत्र पर अधिकार क्षेत्र है। यह एक एआईसीटीई (ऑल इंडिया काउंसिल फॉर टेक्निकल एजुकेशन और यूजीसी ( यूनिवर्सिटी ग्रांट्स कमीशन) स्वीकृत विश्वविद्यालय है जो बीटेक, बीएआरच जैसी लोकप्रिय धाराओं के तहत यूजी और पीजी पाठ्यक्रम प्रदान करता है। ,बीटीएमसीएच , एमटेक , एम .आर्च , एमबीए , और एमसीयेआई अब, केटीउ नियमित पाठ्यक्रम के अलावा बी .टेक ऑनर्स के साथ-साथ मामूली कार्यक्रम भी प्रदान करता है।
एपीजे अब्दुल कलाम प्रौद्योगिकी विश्वविद्यालय इंजीनियरिंग और प्रौद्योगिकी से संबंधित पाठ्यक्रमों की पेशकश करने के लिए समर्पित है और इसके पूर्ववर्ती, पुराने और प्रतिष्ठित केरल विश्वविद्यालय द्वारा पेश किए गए पाठ्यक्रमों की तुलना में उन्नत पाठ्यक्रम और पाठ्यक्रम हैं। यह एक अपेक्षाकृत नया और सुधारित विश्वविद्यालय है, जिसका पहला बैच 2015 में है।
2018 के रूप में, राज्य सरकार ने तिरुवनंतपुरम के बाहरी इलाके में विलाप्पिलशला में केरल टेक्नोलॉजिकल यूनिवर्सिटी (केटीउ) का मुख्यालय स्थापित करने के लिए प्रशासनिक स्वीकृति दी है।
2014 मई में, केरल की सरकार अध्यादेश के माध्यम से कटु की स्थापना की गई थी। ऑल इंडिया काउंसिल फॉर टेक्निकल एजुकेशन के पूर्व सदस्य सचिव कुंचेरिया पी। इसाक को केरल टेक्नोलॉजिकल यूनिवर्सिटी के पहले वाइस-चांसलर और एम। अब्दुल रहमान को पूर्व में नियुक्त किया गया था। अखिल भारतीय तकनीकी शिक्षा परिषद निदेशक, विश्वविद्यालय के पहले प्रो-वाइस-चांसलर के रूप में नियुक्त किया गया था।
विश्वविद्यालय को शुरू में केरल प्रौद्योगिकी विश्वविद्यालय के रूप में जाना जाता था। बाद में विश्वविद्यालय का नाम बदलकर भारत के पूर्व राष्ट्रपति के सम्मान में ए पी जे अब्दुल कलाम के नाम कर दिया गया।.
भारतीय प्रौद्योगिकी संस्थान मद्रास

निर्देशांक: 12°59′29″N 80°14′01″E﻿ / ﻿12.99151°N 80.23362°E﻿ / 12.99151; 80.23362
भारतीय प्रौद्योगिकी संस्थान मद्रास (अंग्रेज़ी: Indian Institute of Technology Madras) (IIT मद्रास) चेन्नई में स्थित एक सार्वजनिक तकनीकी और अनुसंधान विश्वविद्यालय है (जिसे पहले मद्रास के नाम से जाना जाता था), तमिलनाडु, भारत। भारतीय प्रौद्योगिकी संस्थानों (आईआईटी) में से एक के रूप में, इसे राष्ट्रीय महत्व के संस्थान के रूप में मान्यता प्राप्त है। पश्चिम जर्मनी की पूर्व सरकार से तकनीकी और वित्तीय सहायता के साथ 1959 में स्थापित, यह भारत सरकार द्वारा स्थापित तीसरा आईआईटी था। IIT मद्रास को 2016 में अपनी स्थापना के बाद से शिक्षा मंत्रालय के राष्ट्रीय संस्थागत रैंकिंग फ्रेमवर्क द्वारा भारत में शीर्ष इंजीनियरिंग संस्थान का दर्जा दिया गया है।
IIT मद्रास एक आवासीय संस्थान है जो 2.5-वर्ग किलोमीटर (0.97 वर्ग मील) के परिसर में स्थित है जो पहले आसपास के गुइंडी नेशनल पार्क का हिस्सा था। संस्थान में लगभग 600 संकाय, 10,000 छात्र और 1,250 प्रशासनिक और सहायक कर्मचारी हैं। 1961 में भारतीय संसद से अपना चार्टर प्राप्त करने के बाद से बढ़ते हुए, परिसर का अधिकांश भाग एक संरक्षित जंगल है, जिसे गिंडी नेशनल पार्क से उकेरा गया है, बड़ी संख्या में चीतल (चित्तीदार हिरण), काला हिरन, बोनट मकाक और अन्य का घर है। दुर्लभ वन्यजीव। 1988 और 2003 में गहरी हुई एक प्राकृतिक झील, इसके अधिकांश वर्षा जल को बहा देती है।
1956 में, पश्चिम जर्मन सरकार ने भारत में इंजीनियरिंग में उच्च शिक्षा संस्थान स्थापित करने के लिए तकनीकी सहायता की पेशकश की। मद्रास में भारतीय प्रौद्योगिकी संस्थान की स्थापना के लिए 1959 में बॉन, पश्चिम जर्मनी में पहले भारत-जर्मन समझौते पर हस्ताक्षर किए गए थे। IIT मद्रास को पश्चिम जर्मनी सरकार से तकनीकी, शैक्षणिक और वित्तीय सहायता के साथ शुरू किया गया था और उस समय पश्चिम जर्मन सरकार द्वारा अपने देश के बाहर प्रायोजित सबसे बड़ी शैक्षिक परियोजना थी। जर्मनी के संघीय गणराज्य की सरकार ने मद्रास में एक उच्च तकनीकी संस्थान की स्थापना में निम्नलिखित सहायता प्रदान करने पर सहमति व्यक्त की है।
इसने पिछले कुछ वर्षों में जर्मनी में विश्वविद्यालयों और संस्थानों के साथ कई सहयोगी अनुसंधान प्रयासों को आगे बढ़ाया है। हालांकि जर्मन सरकार से आधिकारिक समर्थन समाप्त हो गया है, डीएएडी कार्यक्रम और हम्बोल्ट फैलोशिप से जुड़े कई शोध प्रयास अभी भी मौजूद हैं।
संस्थान का उद्घाटन 1959 में तत्कालीन केंद्रीय वैज्ञानिक अनुसंधान और सांस्कृतिक मामलों के मंत्री द्वारा किया गया था। पहले बैच में पूरे भारत से 120 छात्रों की कुल संख्या थी। 1961 में, IIT को राष्ट्रीय महत्व के संस्थान घोषित किया गया था। पहला दीक्षांत समारोह 11 जुलाई 1964 को आयोजित किया गया था, जिसमें भारत के तत्कालीन राष्ट्रपति डॉ. एस राधाकृष्णन ने दीक्षांत भाषण दिया और छात्रों के उद्घाटन बैच को डिग्री प्रदान की। संस्थान ने 1966 के बीटेक बैच में अपनी पहली महिला छात्र प्राप्त की। IIT मद्रास ने 2009 में अपनी स्वर्ण जयंती और 2019 में अपनी हीरक जयंती मनाई।
List of state highways in Tamil Nadu

State Highways in India are stretches with heavy traffic intensity of more than 10,000 Passenger Car Units (PCUs) but less than 30,000 PCUs which connects district headquarters, important towns and the National Highways in the state and neighboring states. The Construction & Maintenance wing of the Highways Department manages construction and maintenance of all the State Highways (SH), major district roads (MDR), and other district roads (ODR). The Tamil Nadu State Highways Network has eight circles: Chennai, Villupuram, Madurai, Salem, Tiruchirappalli, Coimbatore, Tiruppur and Tirunelveli.
The state has a total of 286 state highways, 161 state highways urban (SH-U) stretches and 905 major district roads (MDRs), apart from other district roads (ODRs).
This is a list of state highways in Tamil Nadu (as of March 2019).
This is a list of state highways urban stretches in Tamil Nadu (as of March 2019).
எண்ணெய் விளக்கு

எண்ணெய் விளக்குகள் பலவிதப்படுகின்றன. பொதுவாக இத்தகைய விளக்குகளில் எண்ணெயைத் தேக்கி வைத்திருக்க ஒரு பகுதி இருக்கும். இந்த எண்ணெயிலிருந்து சிறிது சிறிதாக எரியும் சுவாலைக்கு வழங்குவதற்காக ஒன்று அல்லது பல திரிகள் இருக்கலாம். எண்ணெய் விளக்குகளில் பல வகை எண்ணெய்கள் பயன்படுத்தப் படுகின்றன. அவற்றுள்,
என்பன பரவலான பயன்பாட்டிலுள்ளவை.
எண்ணெய் விளக்குகள் ஒளி தரவும் அழகூட்டவும் நீண்ட காலமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்துள்ளன. உலகின் பல பகுதிகளிலும் இவ்வாறான விளக்குகள் பயன்படுத்தப்பட்டிருப்பதாகத் தெரிகிறது. மண், பித்தளை முதலிய உலோகங்கள் விளக்குகளை உருவாக்க மரபு வழியாகப் பயன்படும் பொருட்களாகும்.
போன்ற பல விளக்கு வகைகள் இந்தியாவிலும் வேறு பல கீழை நாடுகளிலும் இன்றும் பயன்படுத்தப்பட்டு வருவதைக் காணலாம். இந்து சமய / இந்திய மரபில் எண்ணெய் விளக்கு ஏற்றுவது மங்களகரமானதாகக் கருதப்படுகிறது.
நாச்சியார் கோயில் விளக்கு

நாச்சியார் விளக்கு (Nachiarkoil lamp) மேலும் அம்மன் விளக்கு அல்லது நாச்சியார் குத்துவிளக்கு என்றும் அழைக்கபடும் இது, பித்தளையைக் கொண்டு அகல் விளக்குகளை அடுக்கி உருவாக்கப்படும் ஒரு அலங்கார விளக்கு ஆகும். இது இந்தியாவின் தமிழ்நாட்டில் கோயில் நகரமான நாச்சியார்கோயில் என்ற ஊரில் கம்மாளர் (பத்தர்) சமூதத்தால் பிரத்யேகமாக உருவாக்கப்படுகிறது. வெற்று வார்ப்பாக இருக்கும் விளக்கு, வெவ்வேறு அளவுகளில் நான்கு பகுதிகளாகத் தயாரிக்கப்படுகிறது. பின்னர், அவை ஒன்றாகத் திருகப்படுகின்றன. அதன் உச்சியில் "பிரபை" என அழைக்கப்படும் மகுடம் போன்ற அமைப்பு பொருத்தப்படுகிறது. இது பொதுவாக அம்சப் பறவை அல்லது அன்னப்பறவை வடிவத்தில் இருக்கும். விளக்கு ஒரு மேலோட்டமான கிண்ணத்தை வைத்திருக்கும் பெண் உருவ வடிவத்திலோ அல்லது ஒரு மரக் கிளைகளின் வடிவத்திலோ செய்யப்படலாம். இந்த விளக்குகளின் கிண்ணத்தில் ஐந்து ஆங்கில வி-வடிவ அமைப்பு உள்ளன. அவற்றில் எண்ணெயால் நிரப்பி பருத்தித் திரிகளைக் கொண்டு விளக்கு ஏற்றி வைக்கப்படுகிறது. இவ்வகை அலங்கார விளக்குகள் தென்னிந்தியாவில் உள்ள கோவில்களில் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
வர்த்தக தொடர்பான அறிவுசார் சொத்துரிமை ஒப்பந்தத்தின் புவியியல் குறிப்பின் கீழ் இந்த தயாரிப்பு பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. பிப்ரவரி 8, 2010 அன்று இது இந்திய அரசாங்கத்தின் புவியியல் குறிப்புகள் சட்டம் 1999 இன் கீழ் "நாச்சியார்கோயில் குத்துவிளக்கு " என்று பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. நாச்சியார்கோயிலில் 'பூம்புகார்' என்ற பெயரில் மாணவக் கைவினைஞர்களின் ஒரு இரண்டு வருட பயிற்சித் திட்டம் ஒன்றை தமிழ்நாடு கைவினை மேம்பாட்டுக் கழகம் நடத்தி வருகிறது.
தமிழ்நாட்டின் தஞ்சாவூர் மாவட்டம், கும்பகோணம் வட்டத்தில் நாச்சியர்கோயில் அமைந்துள்ளது. இந்த நகரம் கும்பகோணத்திலிருந்து தென்கிழக்கே 6 மைல் (9.7 கி.மீ) தூரத்தில் கும்பகோணம் - திருவாரூர் பிரதான சாலையில் உள்ளது. விளக்குகள் கம்மாளர் (பத்தர்கள்) எனப்படும் உள்ளூர் கைவினைஞர்களால் தயாரிக்கப்படுகின்றன .
விளக்குகள் முதலில் நாச்சியார்கோயில் என்ற ஊரில் பத்தர்கள் என அழைக்கப்படும் கம்மளர்கள் என்ற குறிப்பிட்ட சமூகத்தினரால் செய்யப்பட்டன. அவர்கள் பித்தளை மற்றும் பித்தளை அலாய் உலோகத்தால் செய்யப்பட்ட இந்த கலை வடிவத்தை முதலில் கேரளாவின் முந்தைய திருவாங்கூர்-கொச்சி மாநிலத்தில்]] நாகர்கோயிலில் பயின்று வந்தனர். இந்த கைவினைப்பொருளைக் கொண்டு அவர்கள் நாகர்கோயிலில் தங்கள் வாழ்வாதாரத்தைத் தொடர முடியாததால், கம்மாளர்களின் ஐந்து குடும்பங்கள் ஆரம்பத்தில் கும்பகோணத்திற்கும் பின்னர் 1857 இல் நாச்சியார்கோயிலுக்கும் குடியேறின. கும்பகோணத்தில் உள்ளூர் கைவினைஞர்கள் இந்த தயாரிப்பை பித்தளைத் தாள்களைக் கொண்டு தயாரிப்பதைக் கண்டனர். கைவினைப்பொருட்களைத் தயாரிப்பதற்கு தாள்களைப் பயன்படுத்துவது பற்றி இவர்களுக்குத் தெரியாததால், இவர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட வகை மணலைப் பயன்படுத்தி ஒரு குறிப்பிட்ட பித்தளை அலாய் நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி அதில் தங்கள் சொந்த கைவினைத்திறனை புகுத்தினர். அருகிலுள்ள காவிரி ஆற்றுப் படுக்கையில் கிடைக்கும் வெளிர் பழுப்பு மணல் பிரத்தியேகமானது என்றும் தங்களது தயாரிப்புகளை வடிவமைக்க மிகவும் பொருத்தமானது என்று இவர்கள் கண்டுபிடித்ததால் இவர்கள் நாச்சியார்கோயிலில் குடியேறினர். இந்த மணல் "வண்டல் மணல்" என்று அழைக்கப்படுகிறது. நாட்சியார்கோவிலின் கம்மாளர் தெருவில் அதிக எண்ணிக்கையில் வசிக்கும் பத்தர்கள் (கம்மாளர்) என்று அழைக்கப்படும் உள்ளூர் கைவினைஞர்களால் இந்த விளக்குகள் தயாரிக்கப்படுகின்றன.
மினிகாய் தீவு கலங்கரை விளக்கு

மினிகாய் தீவு கலங்கரை விளக்கு என்பது இந்தியத் தீவான மினிக்காய் தீவின் தென்முனையில் உள்ளது. இது பிரித்தானியர் இந்தியாவை ஆண்ட போது கட்டப்பட்டது. இது 49.5 மீட்டர் உயரமுள்ளது. இதன் விளக்கொளி 40 நாட்டிகல் மைல் தொலைவிற்கு தெரியும். இது செங்கற்களைக் கொண்டு கட்டப்பட்டது. இதன் மீது விளக்கு உள்ளது.
இந்த பகுதியில் பிரித்தானியரும், தீவின் வடக்குப் பகுதியில் உள்ளூர் மக்களும் வசித்து வந்தனர். இங்குள்ள விளக்கு 15 வினாடிகளுக்கு ஒரு முறை மின்னும். இந்த தீவு இந்திய அரசின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. 2008ஆம் ஆண்டில் தீவின் வடக்குப் பகுதியில் மற்றொரு கலங்கரை விளக்கம் கட்டப்பட்டது.
ஆலப்புழா கலங்கரை விளக்கம்

ஆலப்புழா கலங்கரை விளக்கம் (Alappuzha Lighthouse) என்பது கேரளத்தின், ஆலப்புழா நகரத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு கலங்கரை விளக்கமாகும். இது 1862 ஆம் ஆண்டில் கட்டப்பட்டது. மேலும் இது ஒரு முக்கிய சுற்றுலா பகுதியாகும். கலங்கரை விளக்கத்தைப் பார்வையிட இந்திய குடிமக்களிடம் 20 ரூபாயும், வெளிநாட்டவர்களிடம் 50 ரூபாயும் கட்டணம் வசூலிக்கபடுகிறது. ஒவ்வொரு வாரமும் 1500 மணி முதல் 1630 மணி வரை பார்வையாளர்கள் அனுமதிக்கப்படுவார்கள்.
இந்தியாவின் ஆலப்பழா கலங்கரை விளக்கம் உள்ள இடமான ஆலப்புழா, கேரளத்தின் பரபரப்பான துறைமுகங்கள் மற்றும் வர்த்தக மையங்களில் ஒன்றாகும். திருவிதாங்கூரின் ஒரு பகுதியான ஆலப்புழா, இந்திய விடுதலைக்கு முன்னர் திருவிதாங்கூரைச் சேர்ந்த மன்னரால் ஆளப்பட்டது. போர்த்துகீசியம், டச்சுக்காரர்கள், ஆங்கிலேய வர்த்தகர்களின் வருகைக்குப் பிறகு, விழிஞ்ஞம், கொல்லம், திருவிதாங்கூர் மற்றும் புரைக்காடு ஆகியவை முந்தைய திருவிதாங்கூரின் முக்கிய துறைமுகங்களாக இருந்தன, இதன் மூலம் வெளிநாட்டு வர்த்தகம் செழித்தது.
புரைக்காடு துறைமுகத்தின் வீழ்ச்சியால், வர்த்தகர்களுக்கு மறுவாழ்வு அளிக்க வேண்டியது அவசியமாயிற்று. அதற்காக ஆலப்புழாவை துறைமுகமாக உள்கட்டமைப்பு வசதிகள் செய்யப்பட்டன. இந்த துறைமுகம் 1792 இல் வெளிநாட்டு வர்த்தகர்களுக்கு திறக்கப்பட்டது. 18 ஆம் நூற்றாண்டில் வழக்கமான கலங்கரை விளக்கம் எதுவும் இருக்கவில்லை.
துறைமுகத்தின் பயன்பாடு அதிகரித்ததால், துறைமுகப் பொறுப்பாளர்கள் கலங்கரை விளக்கம் ஒன்றை அமைக்கவேண்டி இருந்தது. தற்போதைய கலங்கரை விளக்கத்தின் கட்டுமானமானது அரசர் இரண்டாம் மார்தாண்டா வர்மரின் (திருவிதாங்கூரின் மன்னர்) ஆட்சியில் தொடங்கி, இராம வர்மரின் ஆட்சிகாலத்தில் நிறைவடைந்தது. கலங்கரை விளக்கத்துக்கான அடிக்கல்லை 26 ஏப்ரல் 1860 அன்று திருமதி மௌக் கிராஃபோர்டு நாட்டினார்.
30 ' உயர கலங்கரை விளக்கத்தில் தேக்கு மரத்தாலான சுழல் படிக்கட்டு அமைக்கபட்டது. தேங்காய் எண்ணெய் கொண்டு எரியும் இரட்டை திரி விளக்கு ஒளியூற்றுடன் முதல்-வரிசை ஓளியியல் கருவிகளின் ஒரு பகுதி எம் /எஸ் ஆல் வழங்கப்பட்டது. சான்ஸ் பிரதர்ஸ், பர்மிங்காமால், 28 மார்ச், 1862 இல் நிறுவப்பட்டு பயன்பாட்டுக்கு வந்தது. இதே உபகரணங்கள் 1952 ஆம் ஆண்டு வரை தொடர்ந்தன. பின்னர் 500 மிமீ டிரம் ஆப்டிக் மற்றும் ஏஜிஏ தயாரிப்பின் டிஏ கேஸ் ஃப்ளாஷர் கொண்டு மாற்றப்பட்டது.
1000 வாட் மின்சார விளக்குடன் தற்போதைய 4 வது வரிசை ஓளியியல் கருவி 1960 இல் நிறுவப்பட்டது.
நேரடி இயக்கி அமைப்பு 8 ஏப்ரல் 1998 இல் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டது, மேலும் 30, திசம்பர் 1998 அன்று 300 மிமீ விளக்குகளில் ஒரு தனி அவசர விளக்கு அமைக்கபட்டது. வெள்ளொளிர்வு விளக்கு 28 பிப்ரவரி 1999 இல் மாற்றபட்டு 230 V 150 W உலோக ஹேலைட்டு விளக்கு அமைக்கபட்டது.
கலங்கரை விளக்கம் தானியக்கமாக ஆக்கப்படாமல் ஆளுள்ள நிலையம்.
வெற்று வெள்ளை வண்ணம் பூசப்பட்ட கலங்கரை விளக்கமானது 2000 ஆம் ஆண்டில் சிவப்பு மற்றும் வெள்ளை பட்டைகள் பூசப்பட்டன.
இந்த கட்டிடம் 2007 முதல் பொது மக்கள் பார்வைக்கு திறக்கப்பட்டது.
பொ. திருகூடசுந்தரம்

பொ. திருகூடசுந்தரம் இந்திய விடுதலைப் போராட்ட வீரர், தமிழ் எழுத்தாளர், வழக்கறிஞர், இதழாளர் என பன்முகத்தன்மை கொண்டவர் ஆவார்.
பொ. திருகூடசுந்தரம் தமிழ்நாட்டின் தூத்துக்குடி மாவட்டத்தில் (அன்றைய திருநெல்வேலி மாவட்டம்) உள்ள ஸ்ரீவைகுண்டம் என்னும் திருவைகுண்டத்தில் பொன்னம்பலம் பிள்ளை – சொர்ணாம்பாள் என்னும் இணையருக்கு 1891ஆம் ஆண்டில் பிறந்தார். திருவைகுண்டத்திலேயே தொடக்கக்கல்வி பயின்ற அவர்,5ஆம் படிவம் முதலே படிப்பில் முதலாமவராகத் திகழ்ந்தார். திருநெல்வேலியில் பயின்று கலை இளவர் (Bachelor of Arts) பட்டம் பெற்ற பின்னர், சென்னை மாநிலக் கல்லூரியில் (Presidency College) சேர்ந்து, கலைமுதுவர் (Master of Arts) தேர்வில் சென்னைப் பல்கலைக் கழகத்தின் தங்கப் பதக்கத்தைப் பெற்றார். சென்னை சட்டக் கல்லூரியில் பயின்று சட்ட இளவர் (Bachelor of Law) பட்டம் பெற்றார். இவர் கமலம் என்பவரை சாதிமறுத்தும் புரோகிதச்சடங்குமறுத்தும் தாலிகட்டுதல் மறுத்தும் சுயமரியாதைத் திருமணம் செய்துகொண்டார். இத்திருமணம் திருநெல்வேலி சிந்துபூந்துறையில் 1931 அக்டோபர் மாதம் நடைபெற்றது.
திருகூடசுந்தரம் சட்ட இளவர் பட்டம் பெற்றதும் நீதிமன்றத்தில் பதிந்து வழக்கறிஞர் தொழில் புரிந்து வந்தார். 1921ஆம் ஆண்டில் ஆங்கிலேயே அரசிற்கு எதிராக அரசு ஊழியர்கள், வழக்கறிஞர்கள், மாணவர்கள் உள்ளிட்ட அனைவரையும் ஒத்துழையாமை இயக்கத்தில் ஈடுபடும்படி காந்தி அழைப்புவிடுத்தார். அதனையேற்று திருகூடசுந்தரமும் தனது வழக்கறிஞர் தொழிலைக் கைவிட்டு ஒத்துழையாமை இயக்கத்தில் ஈடுபட்டார். 1939ஆம் ஆண்டில் வேதாரண்யம் என்னும் மரைக்காட்டில் (மான்கள் நிறைந்த காடு) நடைபெற்றஉப்புச்சத்தியாகிரகத்தில் கலந்துகொண்டு சிறைசென்றார்.
பின்னர் திருநெல்வேலி மாவட்டத்திலும் இராமநாதபுரம் மாவட்டத்தின் செட்டிநாட்டுப் பகுதியிலும் காந்திய இயக்கத்தை வலுப்படுத்தும் பணிகளை மேற்கொண்டார். செட்டிநாட்டு இளைஞர்களைத் திரட்டி அப்பகுதியில் உள்ள ஊர்களை தூய்மைப்படுத்தும் பணிகளில் ஈடுபட்டார். அப்பணியைப் பாராட்டி குமரன் இதழின் ஆசிரியர் சொ. முருகப்பா, தோட்டி மகாத்துமா என திருகூடசுந்தரத்தைப் புகழ்ந்து கட்டுரை எழுதினார். அப்பணியை மற்றவர்கள் எவ்வாறு எள்ளிநகையாடியவர்களைப் பற்றி ஊழியன் இதழின் திருகூடசுந்தரம் கட்டுரைகள் எழுதினார். தீண்டாமை ஒழிக்க சாதிகடந்த திருமணங்களை காந்தி ஊக்குவித்தார். எனவே, திருகூடசுந்தரமும் சாதிகடந்து திருமணம் செய்துகொண்டார். அதன்பின்னர் நாகர்கோவிலில் இவரும் இவர்தம் மனைவியாரும் தங்கி அப்பகுதியில் உள்ள கோயில்களில் தாழ்த்தப்பட்டவர்களின் ஆலய நுழைவுப் போராட்டங்களை நடத்தினர். இவர்களுக்கு பொன்னம்பலம் என்னும் மகனும் சொர்ணாம்பாள் என்னும் மகளும் பிறந்தனர்.
1946ஆம் ஆண்டில் வெளிவந்த அப்பாவும் மகனும் என்னும் நூலில் இவர் பத்து நூல்களை சொந்தமாக எழுதவும் பத்து நூல்களை மொழிபெயர்க்கவும் செய்திருக்கிறார் எனக் குறிப்பிடப்பட்டு உள்ளது. அவற்றுள் அறிய வந்துள்ள நூல்கள் வருமாறு:
திருகூடசுந்தரம், மற்றவர்கள் எழுதிய சில நூல்களுக்கு முன்னுரை எழுதியிருக்கிறார். அவற்றுள் சில:
காந்தி நடத்திய அரிசன் இதழின் தமிழ்ப் பதிப்பான தமிழ் அரிசன் என்னும் இதழுக்கு இவரும் நாமக்கல் கவிஞர் வெ. இராமலிங்கமும் ஆசிரியர்களாக இருந்தனர்.
இந்தியா நாடு விடுதலைபெற்ற பின்னர், தமிழக அரசு தமிழில் கலைக்களஞ்சியத் தொகுதிகளை உருவாக்கும் பணியில் ஈடுபட்டது. அப்பணிக்கு ஆசிரியராக பெரியசாமி தூரன் பொறுப்பேற்றார். திருகூடசுந்தரம் துணைப் பொறுப்பாசிரியராக இருந்தார்.
காந்தியத்தை தன்னுடைய வாழ்க்கை நெறியாகக்கொண்ட திருகூடசுந்தரம் தான் வாழ்ந்த சென்னை, தியாகராய நகர், கோவிந்து தெரு வீட்டில் 1969ஆம் ஆண்டு மறைந்தார்.
7

கிபி ஆண்டு 7 (VII) என்பது ஜூலியன் நாட்காட்டியில் சனிக்கிழமையில் ஆரம்பமான சாதாரண ஆண்டு ஆகும். அக்காலத்தில் இவ்வாண்டு "மெட்டெல்லசு மற்றும் நிர்வா ஆகியோரின் ஆட்சி ஆண்டு" (“Year of the Consulship of Metellus and Nerva”) எனவும், "ஆண்டு 760" (பண்டைய உரோமன் அப் ஊர்பி கொண்டிட்டா நாட்காட்டியில்) எனவும் அழைக்கப்பட்டது. நடுக் காலப்பகுதி முதல் ஐரோப்பாவில் அனோ டொமினி ஆண்டுகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட பின்னரே இவ்வாண்டுக்கு 7 என அழைக்கும் முறை நடைமுறைக்கு வந்தது. கிறித்தவப் பொது ஆண்டு முறையில் இது ஏழாம் ஆண்டாகும். இதற்கு முந்தைய ஆண்டு கிபி 6 ஆகும்.
செப்டம்பர் 7

செப்டம்பர் 7 (September 7) கிரிகோரியன் ஆண்டின் 250 ஆம் நாளாகும். நெட்டாண்டுகளில் 251 ஆம் நாள். ஆண்டு முடிவிற்கு மேலும் 115 நாட்கள் உள்ளன.
ஆகத்து 7

ஆகத்து 7 (August 7) கிரிகோரியன் ஆண்டின் 219 ஆம் நாளாகும். நெட்டாண்டுகளில் 220 ஆம் நாள். ஆண்டு முடிவிற்கு மேலும் 146 நாட்கள் உள்ளன.
சூலை 7

சூலை 7 (July 7) கிரிகோரியன் ஆண்டின் 188 ஆம் நாளாகும். நெட்டாண்டுகளில் 189 ஆம் நாள். ஆண்டு முடிவிற்கு மேலும் 177 நாட்கள் உள்ளன.
பெப்ரவரி 7

பெப்ரவரி 7 (February 7) கிரிகோரியன் ஆண்டின் 38 ஆம் நாளாகும். ஆண்டு முடிவிற்கு மேலும் 327 (நெட்டாண்டுகளில் 328) நாட்கள் உள்ளன.