davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
பன்னாட்டு மாம்பழ திருவிழா

பன்னாட்டு மாம்பழத் திருவிழா (International Mango Festival), ஆண்டுதோறும் இந்தியாவின் தலைநகர் தில்லியில் கோடையின் தொடக்கத்தில் நடைபெறும் திருவிழா ஆகும். இது மாம்பழங்கள் காட்சிப்படுத்தும் இரண்டு நாள் திருவிழாவாகும். இது 1987ஆம் ஆண்டு முதல் நடைபெற்று வருகிறது.
வேளாண் மற்றும் பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுப் பொருட்கள் ஏற்றுமதி மேம்பாட்டு ஆணையம், தேசிய தோட்டக்கலை வாரியம் மற்றும் புது தில்லி மாநகராட்சி மன்றம் ஆகியவற்றுடன் இணைந்து தில்லி சுற்றுலா மேம்பாடு மற்றும் போக்குவரத்துக் கழகம் ஏற்பாடு செய்கிறது. கடந்த ஆண்டுகளைப் போலவே, இந்த விழா தல்கடோரா உள்விளையாட்டு அரங்கில் தொடர்ந்து நடைபெறுகிறது
இதுகுறித்து சுற்றுலாத்துறை அதிகாரி ஒருவர் கூறியதாவது:
இக்கண்காட்சியில் 550க்கும் மேற்பட்ட மாம்பழ வகைகள் மற்றும் ரகங்கள் இத்திருவிழாவில் பார்வையாளர்கள் பார்வையிடவும் சுவைக்கவும் இடம்பெறுகின்றன. இவற்றில் அல்போன்சா, மல்லிகா, அம்ரபாலி, இம்சாகர், மால்டா, பலியா, கோரஸ்யா, தமன், தூன், பாசியா, கெல்சியா, நிகாரின் கெரியா, ருச்சிகா மற்றும் ஷமாசி ஆகியவை அடங்கும். மௌரியா ஷெரட்டன், தாஜ்மகால் பேலஸ் & டவர், இன்டர்-கான்டினென்டல் உணவகம், மேரியட் இந்தியா, குதுப் ஹோட்டல் மற்றும் இந்தியாவைச் சுற்றியுள்ள கிளாரிட்ஜ்கள் போன்ற ஐந்து நட்சத்திர உணவகங்களின் குறிப்பிடத்தக்கச் சமையல்காரர்கள் மாம்பழத்தில் செய்யப்பட்ட பலவகையான உணவுகளைத் தயாரித்து பார்வையாளர்களை மகிழ்ச்சியூட்டுகின்றனர்.
மாம்பழங்களைக் கூழ், ஊறுகாய், பழச்சாறு மற்றும் கலனில் அடைத்த பழங்களாகப் பதப்படுத்தும் விவசாயத் தொழில்கள் மற்றும் உணவுத் தொழில் நிறுவனங்கள் தங்கள் தயாரிப்புகளைக் காட்சிப்படுத்தவும் இந்த திருவிழா ஒரு வாய்ப்பாகும்.
திருவிழாவின் செயல்பாடுகளில் கலாச்சார நிகழ்ச்சிகள் மற்றும் பெண்களுக்கான மாம்பழம் உண்ணும் போட்டி, மாம்பழ தொடர்களை எழுதுதல், மாம்பழச் செதுக்குதல் செயல் விளக்கம், தந்திரக் காட்சி மாம்பழம் பற்றிய வினாடி வினா போன்ற பொழுதுபோக்கு நிகழ்வுகள் அடங்கும். மாம்பழ நடுவர் போட்டிக்கு, பல்வேறு பிரிவுகள் உள்ளன, ஒவ்வொன்றிலும் போட்டியிடக் குறைந்தபட்சம் ஏழு பழுத்த மாம்பழங்கள் தேவை. காட்சிப்படுத்தப்படும் மிகப்பெரிய மாம்பழத்திற்குப் பரிசும் வழங்கப்படுகிறது.
பன்னாட்டு மாம்பழத் திருவிழாவை விவரிக்கும் போது, பிபிசியின் நிருபர் ஒருவர் கூறியதாவது:
மாம்பழத் திருவிழாக்கள் உலகின் பிற இடங்களிலும் நடத்தப்படுகின்றன. இவற்றுள், அமெரிக்காவின் புளோரிடாவின் மியாமியில் உள்ள ஃபெயர்சைல்ட் வெப்பமண்டல தாவரவியல் தோட்டம், மற்றொன்று பிலிப்பீன்சு செபு மற்றும் மூன்றாவது ஜமைக்காவின் நெக்ரில் ஆகும். 9 ஆகத்து 2015 அன்று கனடாவின் மிசிசாகா, ஒன்டாரியோவில் கனடாவின் நண்பர்களின் முன்னணி மற்றும் யுனைடெட் கனடியன் பாக்கிதானி தன்னார்வலர்களால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட முதல் பன்னாட்டு மாம்பழத் திருவிழா கனடாவில் நடைபெற்றது.
ஜீவகராம விகாரை

ஜீவகராம விகாரை (இந்தி: जीवकर्म विहार; ஆங்கிலம்: Jivakarama vihara), மேலும் ஜீவக அமரவண விஹாரா (அம்ர - வன என்றால் "மாம்பழ தோட்டம்"), ஜீவகம்ரவண, ஜீவகம்ரபனா அல்லது ஜீவகவனராமம், என்பது புத்தர் காலத்தில் அரச மருத்துவருமான சீவகன் என்பவரால் நிறுவப்பட்ட ஒரு பண்டைய புத்த மடாலயம் அல்லது விகாரை ஆகும்.
இந்தியவின் பீகார் மாநிலத்தில், நாளந்தா மாவட்டத்தில், உள்ள ராஜகிருஹத்தின் வெளிப்புறத்தில், கிஜ்ஜகுடா மலைக்குக் கீழே, ஒரு மாம்பழத்தோட்டம் இருந்தது. இது மன்னர் பிம்பிசாரரிடம் அரச மருத்துவரான ஜீவகன்என்பவரால் பௌத்த சங்கத்திற்கு நன்கொடையாக வழங்கப்பட்டது. ஜீவகர் அந்த இடத்தில் ஒரு மடத்தை கட்டி, அதனை சங்கத்திற்கு நன்கொடையாக வழங்கினார். புத்தர், தேவதத்தனால் காயமுற்ற போது இந்த மடாலயத்தில் ஒருமுறை சிகிச்சை பெற்றதாகக் கூறப்படுகிறது.
சங்கத்தின் விதிமுறைகளுக்கு இணங்க, தொடக்கத்தில் இந்த மடாலயம், தனியறைகள் (ஆங்கிலம்: Cells) இல்லாமல், இரண்டு நீண்ட, இணையான நீள்சதுர மண்டபங்களுடனும், துறவிகள் உண்ணவும் உறங்கவும் பல படுக்கைகளுடன் கூடிய துயில்கூடம் (ஆங்கிலம்: Dormitories) ஆகியவற்றுடன் உருவாக்கப்பட்டது. மற்ற கூடங்கள் (ஆங்கிலம்: Hall) பின்னர் கட்டப்பட்டன. பெரும்பாலும் நீளமான, நீள்சதுர கட்டிடங்கள், பராபர் குகைகளின் நீளமான கட்டுமானத்தை நினைவூட்டுகின்றன.
இந்த விகாரைக்கான தொடக்ககால கட்டுமானம் அனேகமாக கி.மு. 530-400 ஆம் ஆண்டுகளுக்கு இடைப்பட்ட காலத்தைச் சேர்ந்ததாகலாம் என்று தொல்பொருள் சான்றுகள் சுட்டுகின்றன. ஒன்றாம் நூற்றாண்டில் காந்தாராவில் கட்டப்பட்ட பிற்கால நாற்கர விகாரையைவிட இந்த விகாரை மிகவும் வித்தியாசமானது. பிற்காலத்தில் தூபிகளைக் கொண்டு கட்டப்பட்ட விகாரைகளுக்கு மாறாக, தூபி இல்லாதது இங்கு நோக்கத்தக்கது. கட்டுமான முறை (இடிந்த அடித்தளம்) மற்றும் அந்த இடத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட கலைப்பொருட்கள், இரும்பு ஆணிகள், சுட்டகளிமண் (ஆங்கிலம்: Terracota) பந்துகள் அல்லது கரடுமுரடான சிவப்பு மட்பாண்டங்கள் போன்றவை அனைத்தும் கி.மு. ஐந்தாம் நூற்றாண்டிற்குப் பிற்பட்ட காலத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.
மாம்பழ ஆரஞ்சு

மாம்பழ ஆரஞ்சு (Mango Orange) என்பது அதிகாரப்பூர்வமாக 'மாங்கோரேஞ்ச்' என்று உச்சரிக்கப்படுகிறது. இது இந்தியாவின் தமிழ்நாட்டின் நீலகிரி மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு சிறிய கிராமமாகும். இந்த கிராமம் தேயிலைத் தோட்டங்களால் சூழ்ந்து காணப்படுகிறது. பெரும்பாலான கிராம மக்கள் தேயிலைத் தோட்டங்களில் வேலை செய்கிறார்கள். இப்பகுதியில் ஓரிரு பள்ளிகள், தேவாலயங்கள் மற்றும் மசூதிகள் உள்ளன.
மாம்பழ ஆரஞ்சு கிராமம் கேரளாவில் உள்ள சுல்தான் பத்தேரியிலிருந்து 30 கி. மீ. தொலைவிலும் தமிழ்நாடு கூடலூரிலிருந்து 25 கி. மீ. தொலைவிலும் உள்ளது. இது கடல் மட்டத்திலிருந்து 880 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்துள்ளது.
பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில், இலண்டனை தளமாகக் கொண்ட ஒரு சுரங்க நிறுவனம் இந்த கிராமத்தில் ஓர் நகரத்தை உருவாக்கியது. இதன் ஒருபகுதியாகக் கிறித்துவ தேவாலயம் மற்றும் பந்தய மைதானமும் கட்டப்பட்டது. சுரங்கத்திற்கான வாய்ப்பு இல்லாமல் போனபோது, பிரித்தானிய முதலீட்டாளர்கள் தோட்டத் தொழிலுக்கு மாறினார்கள். காபி மற்றும் தேயிலைத் தோட்டங்கள் மிகப்பெரிய அளவில் உருவாக்கப்பட்டன. பல ஐரோப்பியர்கள் இங்குக் குடியேறி இப்பணியை மேற்பார்வையிட்டனர். மலபார் பகுதியைச் சேர்ந்த ஏராளமான இந்தியர்கள் தோட்டங்களில் பணிபுரிந்தனர்.
தற்போது, முழு கிராமமும் தமிழ்நாடு தேயிலைத் தோட்டக் கழகம் (டாண்டீ), ஆர்பிஜி குழுமத்தின் ஹாரிசன்ஸ் மலையாளம் நிறுவனம் மற்றும் முருகப்பா குழுமத்தின் பாரி விவசாய தொழிற்சாலை நிறுவனத்தின் தேயிலைத் தோட்டங்கள் நிறைந்துள்ளது. இக்கிராமம் பனிய, குறும்ப, காட்டு நாயக்கர் போன்ற பழங்குடியின மக்களின் புனிதமான இடமாகும். இன்று இக்கிராமத்தின் மக்கள் தொகை புலம்பெயர்ந்த இலங்கைத் தமிழர்கள், கவுடாக்கள் மற்றும் கேரள முசுலிம்களால் நிறைந்து காணப்படுகிறது. பழங்குடியின மக்களால் நடத்தப்படும் சிறிய அளவிலான தங்கச் சுரங்க நடவடிக்கைகளும் இங்குப் பிரபலமானது.
2016ஆம் ஆண்டில், யானைத் தாக்குதல்களால் தொடர்ச்சியான மரணங்கள் காரணமாக மாம்பழ ஆரஞ்சு கிராமம் தேசிய அளவில் கவனத்தினை ஈர்த்தது.
2424 ஏக்கர் பரப்பளவைக் கொண்ட நாடுகானி சந்திப்பில் உள்ள வெப்பமண்டல மரபணுக் குளம், 47,000 வகையான தாவரங்களைக் கொண்டுள்ளது. மேலும் இங்குப் பட்டாம்பூச்சிகளின் அருங்காட்சியகமும் உள்ளது. தங்குமிடம், மற்றும் மலையேற்ற வசதிகளும் இங்கு உள்ளது.
பயலாட்டம்

பயலாட்டம் (Bayalaata) என்பது கர்நாடகாவின் தென்னிந்திய பிராந்தியத்தில் காணப்படும் யக்சகானம் எனப்படும் ஒரு பாரம்பரிய இந்திய நாடகத்தின் நடன வடிவமாகும். இது இந்திய காவியக் கவிதைகளின் கதைகளையும், நடனம் மற்றும் நாடகமாகக் காட்டப்படும் புராணங்களையும் உள்ளடக்கியது . பயலாட்டம் என்றால் திறந்த வெளி நாடகம் என்பதையும் அறுவடை காலத்தின் முடிவையும் குறிக்கிறது. இதற்கான மிகவும் பிரபலமான கருப்பொருள் துளு நாடு மக்களுக்கு ஆழமான வேரூன்றிய முக்கியத்துவத்தைக் கொண்ட கோட்டியும் சென்னய்யாவும் என்ற கதையாகும். பொதுவாக ஐந்து வகையான பயலாட்டங்கள் உள்ளன - தாசராட்டம், சன்னதாட்டம், தொட்டாட்டம், பரிகாட்டம், யக்சகானம். பரிஜத் மற்றும் யக்ஷகனா ஆகியவை
கிராம கோவிலுக்கு முன்பாக மணலில் அல்லது திறந்தவெளிகளில் யக்சகான மேடை அமைக்கப்படுகிறது. ஒவ்வொரு மூலையிலும் மூங்கில் கம்பங்களுடன் பூக்கள், வாழைப்பழம் மற்றும் மாம்பழ இலைகளால் மாலை அணிவிக்கப்பட்டு, பொருந்திய பனை ஓலைகளால் கூரையுடன் கூடிய ஒரு சிறிய மேடையாக இருக்கும். சூரியன் மறையும் வேளையில் ஒரு மேளத்தின்ஒலி நிகழ்ச்சிகளை அறிவிக்கிறது.
காலேபாடு மாம்பழம்

காலேபாடு மாம்பழம் என்பது மாம்பழ வகைகளில் ஒன்று ஆகும். இதன் மரம் குட்டையாக வளரும் இரகம் ஆகும். இந்த ரகம் சீரான அதிக காய்ப்புக் கொடுக்கக்கூடியது ஆகும். நல்ல சுகந்த நறுமணத்துடன் இந்த பழம் இனிப்பாக சாறும், நார் அற்றதாகவும், கெட்டியான சதைப்பற்றுடன், மஞ்சள் கலந்த ஆரஞ்சு நிறத்துடன், சிறிய பழங்களாக இருப்பதுடன், நல்ல இருப்புத் தன்மை உடையதால் நீண்டதூரம் எடுத்துச் செல்ல ஏதுவாக உள்ளபழம் ஆகும்.
அர்கா புனித் மாம்பழம்

அர்கா புனித் இரக மாம்பழம் அல்போன்சா மற்றும் பங்கனப்பள்ளி இரங்களின் கலப்பு ஒட்டு இரக மாம்பழ வகையாகும். இது மிதமான வீரியம் கொண்ட மரம் ஆகும். ஆண்டுதோரும் சீரான விளைச்சல் தரக்கூடியது. இது நடுப்பருவ இரகம் ஆகும். இதன் பழங்கள் நல்ல இருப்புத்தன்மைக் கொண்டதாகவும் வெளிநாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்யக்கூடிய இரகமாகவும் உள்ளது. அல்போன்சாவைப் போல கெட்டியான ஆரஞ்சு நிற சதைப்பற்றும், இனிப்பும் புளிப்பும் கலந்த சுவையும் நல்ல மணமும் உடையது.
ஆறாவது அகில இந்திய மாங்கனி விழா மலர்,கிருட்டிணகிரி,தர்ம்புரி மாவட்டத்திற்கேற்ற மா இரகங்கள். கட்டுரை.
முதலமட

முதலமட (Muthalamada) என்பது இந்தியாவின், கேரளத்தின், பாலக்காடு மாவட்டத்தில் இருக்கும் ஒரு கிராம ஊராட்சி ஆகும். இது ஒரு உள்ளாட்சி அமைப்பாகும், இதில் முதலமட-I மற்றும் முதலமட-II ஆகிய கிராமங்கள் அடங்கியுள்ளன. மாம்பழம் அதிகம் விளையும் பகுதிகளில் முதலாமடை ஊராட்சியும் ஒன்றாகும். இங்கு நிலவும் காலநிலையும், மண் வளமும் மாம்பழ விளைச்சலுக்கு மிகவும் ஏற்றதாக உள்ளது. இங்கிருந்து ஐக்கிய அரபு அமீரகம் மற்றும் வட மாநிலங்களுக்கு மாம்பழம் ஏற்றுமதி செய்யப்படுகிறது.
அருகிலுள்ள தொடருந்து நிலையம் பொள்ளாச்சி மற்றும் பாலக்காடு சந்திப்பு ஆகியவற்றுக்கு இடையே உள்ள முதலமட தொடருந்து நிலையம் ஆகும். பரம்பிக்குளம் காட்டுயிர் உய்விடம் இந்த ஊராட்சியில் உள்ளது. அது கன்னிமாரா தேக்கு மரம் மற்றும் வனவிலங்குகளை பார்வையிடுவதற்கு பிரபலமானது.
தொடுவானம்

தொடுவானம் அல்லது அடிவானம் (ஆங்கிலத்தில் horizon அல்லது skyline) என்பது வானத்தையும் புவியையும் பிரிப்பதாக தெரியும் ஒரு கோடு. இது நாலாபுறமும் வெகு தூரத்தில் பூமியை குடை போல தொட்டுக்கொண்டு இரண்டு பிரிவுகளாக பிரிக்கும் காட்சியை அளிக்கும் ஒரு கோடு ஆகும். இதை தமிழில் அத்து வானம், அடிவானம் என்றும் அழைப்பர் (அத்து என்றால் எல்லை முடியும் இடம், நம் கண்களுக்கு வானம் முடிவதைப் போலத் தோன்றுவதால் அத்துவானம் அழைப்பர்) பல இடங்களில், உண்மையான தொடுவானமானது மரங்கள், கட்டடங்கள், மலைகள், முதலியவற்றால் மறைக்கப்படுவதில்லை, சுருக்கமாக கூறினால் பூமிக்கும் வானத்திற்கும் இடையில் காணப்படும் குறுக்குக்கோடு தொடுவானம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. கடற்கரையிலிருந்து கடலைப் பார்த்தால், தொடுவானமானது அடிவானத்திற்கு அருகிலுள்ள கடல் பகுதியில் தெளிவாக தெரியும் இது கட்புல கடற்பரப்பு (horizon) என்று அழைக்கப்படுகிறது.
வானம் பூமியைத் தொட்டுக் கொண்டிருப்பது போல தோன்றுவதற்குக் காரணம் பூமி கோள வடிவத்தில் இருப்பதால் அவ்வாறு தோன்றுகிறது. ஒருவேளை பூமி தட்டையாக இருந்தால் “தொடுவானம்” என்ற ஒன்றே இருந்திருக்காது. பூமி கோள வடிவம் என்பதற்கு “தொடுவானம்” தான் மிக எளிய நிரூபணம். நாம் பூமியின் மீது நின்று கொண்டிருக்கும்போது. நமது கண்களிலிருந்து நேராக ஒரு கோடு போட்டுக் கொண்டே சென்றால் அந்தக் கோடு பூமியின் மேற்பரப்பை எந்த இடத்தில் தொட்டுச் செல்கிறதோ அதுவே பூமியை வானம் தொடும் இடம். நம் கண்களைப் பொறுத்தவரை அதுதான் தொடுவானம். படத்தில் தொடுவானத்தின் தூரம் என்பது என்ன என்று காட்டப்பட்டுள்ளது. மனிதனின் தலையில் இருந்து அவன் பார்வை தரையைத் தொடும் வரை உள்ள தூரம் தான் தொடுவானத்தின் தூரம்.
பித்தாகரசுத் தேற்றத்தின்படி ஒரு செங்கோண முக்கோணத்தில் உள்ள கர்ணத்தின் வர்க்கம் மற்ற இரு பக்கங்களின் வர்க்கங்களின் கூட்டுத் தொகைக்கு சமம்.
பூமியின் மையத்திலிருந்து தொடுவானத்தின் ஒளிக்கீற்று தொடும் இடத்திற்கு நேர்கொடு வரைந்தால் அதுதான் பூமியின் ஆரம். அந்த தொடுகோட்டிலிருந்து ஒரு ஒளிக்கீற்று நேர்கோடாக வரையப்பட்டுள்ளது. அந்த இரண்டு கோடுகளுக்கும் உள்ள கோண அளவு 90°. பூமியின் மையத்திலிருந்து நேராக ஒரு கோடு நம் கண்களுக்கு வரைந்தால் அதுதான் செங்கோணத்தின் கர்ணம் (R+h).
பக்கத்தில் உள்ள படத்தில் “h” என்பது நமது உயரம். புள்ளி H யில் இருந்து புள்ளி O க்கு போகும் கோடுதான் தொடுவானத்திலிருந்து நமது கண்ணுக்கு வரும் ஒளிக் கீற்று. “R” என்பது பூமியின் ஆரம். ஆரத்தின் நீளம் 6400 கிலோ மீட்டர் (AB=6300 Km). இங்கே “R+h” என்பது “பூமியின் ஆரத்தின் நீளமும் நமது உயரத்தையும் சேர்த்தால் வரும் நீளம். (R+h= Radius of earth plus your height). இங்கே நமக்கு கண்டறிய வேண்டியது “HO” வின் நீளம். இதுதான் தொடுவானத்தின் நீளம். கர்ணத்தின் நீளம் நமக்குத் தெரியும். (R+h = 6300 km + 1.76m). இங்கே 1.76 மீட்டர் என்பது நம் உயரம்.
இப்போது : B C = A C 2 − A B 2 {\displaystyle \mathrm {B} C={AC}^{2}-{AB}^{2}\mathrm {\,} } அதாவது
தொடுவானத்தின் நீளம் = ( R + h ) 2 − R 2 {\displaystyle \mathrm {(} R+h)^{2}-R2\mathrm {\,} }
= ( 6300 , 000 + 1.76 ) 2 − ( 6300 , 000 ) 2 {\displaystyle \mathrm {=} (6300,000+1.76)^{2}-(6300,000)^{2}\mathrm {\,} }
= 4.7 கிலோ மீட்டர்.
இந்த எளிய கணக்கிடுதலின் படி நம் கண்களுக்கு வானம் கடலைத் தொடும் தூரம் என்பது 4.7 கிலோ மீட்டர் ஆகும்.
Jal-jeera

Jal-jeera is an Indian beverage. It is flavored with a spice mix known as jal-jeera powder. In Hindi, "jal" means water and "jeera" means cumin. The beverage base is either lemonade or similar tangy drinks and jaljira spices, and is a popular summer drink in India. It is sometimes served as an appetizer, as it is intended to "startle" the taste buds.
Jaljira spices generally consist of cumin, ginger, black pepper, mint, black salt, some fruit powder (usually either mango, or some kind of citrus zest), and chili or hot pepper powder.
Jaljeera has a very long history, originating on the banks of the Ganges river. At one time, the powder was ground on stone slabs, and stored in clay pots.
The cumin is a medicinal ingredient which aids digestion. The mint has a cooling effect. Black salt or rock salt acts as a digestive.
Jaljeera is popular in northern India because it is thought to have cooling properties, against the temperature of the region.
Mangifera caesia

Mangifera caesia is a species of flowering plant in the cashew family, Anacardiaceae. Known in English as jack or white mango, among other names. It belongs to the same genus as the mango and is widely cultivated in areas of Indonesia, Malaysia, Singapore, Brunei, Papua New Guinea and the Philippines.
It was featured in Malaysian stamp, printed in 1999 as a postage stamp in the rare fruits series.
M. caesia is locally known as binjai (Malay language), wani (Balinese language/Dusun language), yaa-lam (Thai language), bayuno/baluno/belunok (Filipino language), mangga wani (Cebuano language/Sabah language), and gwani (Subanen language).
These are restricted to wet lowlands at below 450 metres (1,480 ft). It requires rainfall and is rarely in found forests but rather abundant in marshes and riverside areas. Grows up to 30 m (98 ft) tall with a dense crown of round-shaped leaves. The flowers are purple or pink, 0.7 centimetres (0.28 in) long with five sepals. The fruit is a large, edible, elliptical drupe 10–15 cm (4–6 in) long and 6–8 cm (2.5–3 in) wide. The skin is thin and green or brown with darker patches, and the flesh is yellow-white, mushy, and strongly odorous with an acid-sweet or sour taste. The binjai is believed to originate from the island of Borneo, but is commonly grown elsewhere for its edible fruit. The tree is one of the most common and valuable Mangifera species in western Malaysia, where it is cultivated extensively in orchards. It is also widely grown in Bali, Sumatra, and Borneo.
This tree produces thousand of fruits, ripening three months after anthesis. The fruit matures during the rainy season, this is a deciduous, stands erect and bare before shedding large bud scales that envelops twigs and inflorescence.
It is propagated from seeds or through marcotting. Grafting on the seedling stock is also possible through inarching potted rootstocks onto twigs of mother trees. The mature tree requires abundant space, about 12 to 16 metres (39 to 52 ft) in either direction.{[cn}}
The fruit of the M. caesia can be served fresh, preserved or cooked. They can be eaten dipped in chili and dark soy sauce. In Bali, it is used as an ingredient for local creamy juices, also for making spice base for chillies sambal which is eaten with river fish. it can also be used in making pickles. The wood is used for light construction.
In Brunei, where it is called binjai, the fruit is used to make a variety of cacah or dipping sauce for ambuyat, a sago dish considered to be the country's national dish.
Like that of Mango, the sap of M. caesia can cause skin eruptions or dermatitis. It unripe fruits' sap can also cause irritation.
Mango mealybug

The mango mealybug (Drosicha mangiferae) is a pest of mango crops in Asia. The nymphs and females suck plant sap from inflorescences, tender leaves, shoots and fruit peduncles. As a result, the infested inflorescences dry up, affects the fruit set, causing fruit drop. These bugs also exude honey dew over the mango tree leaves, on which sooty mold fungus develops reducing the photosynthetic efficiency of the tree. It is a polyphagous pest and is found on over 60 other plant species. Despite its name, it is not a true mealybug (family Pseudococcidae) but rather a member of the Monophlebidae.
In Pakistan, Drosicha mangiferae is univoltine and has a total lifecycle of 78–135 days. Between April and May, purple-colored eggs are laid in egg-sacs consisting of a mass of wax threads, in the loose soil around (within 2–3 m radius) the infested mango trees. Eggs hatch in December–January and nymphs start ascending the trees to succulent shoots and the bases of fruiting parts. Nymphs go through stages of 1st instar (45–71 days), 2nd instar (18–38 days) and 3rd instar (15–26 days). Female and male appearance starts during March–April. Males are winged and short-lived after mating, and do not cause damage to the trees.
There are a range of cultural, chemical and non-chemical techniques for minimizing damage to the mango crop, for example the use of physical barriers to stop Drosicha mangiferae nymphs crawling up the stem of mango trees, by wrapping plastic sheets or sticky bands (sometimes impregnated with insecticide) around the tree stem.
Kari Ishad

The 'Kari Ishad' mango, is a mango cultivar primarily grown in the Ankola and Karwar talukas of Uttara Kannada district, Karnataka, India.
The mango is well known for its luscious taste, unique aroma, generous amount of pulp, shape, and size. Ishad mango has two varieties, Kari Ishad (thin skin) and Bili lshad (thick skin but with less pulp and is less sweet). Kari Ishad mangoes are characterized by their impressive size and shape typically growing large and assuming an oblique-oval shape. A mature tree can yield up to 2000 fruits in a single season. The mango is harvested from mid-May with a short shelf life of about five days. It's market is limited to Ankola, Karwar and Hubballi.
It was awarded the Geographical Indication (GI) status tag from the Geographical Indications Registry under the Union Government of India on 31 March 2023 (valid until 1 March 2032).
Matha Totagars Farmer Producer Company Limited from Ankola proposed the GI registration of the Kari Ishad mango. After filing the application in 2022, the fruit was granted the GI tag in 2023 by the Geographical Indication Registry in Chennai, making the name "Kari Ishad" exclusive to the mangoes grown in the region. It thus became the second mango variety in Karnataka (after Appemidi Mango) to earn the GI tag.
Kataldhar Lonavla

Kataldhar is a waterfall near Lonavala in Pune district in the Indian state of Maharashtra. This waterfall is not so famous because reaching the valley is somewhat difficult and requires basic trekking experience. Water is not available there for the whole year, but a good amount of water falls during the monsoon season.
Kataldhar Waterfall is located near Rajmachi Fort. To get there, find 3 mango trees on the Rajmachi Trekking route, at which point you can descend the Ulhas valley through dense forest. After reaching Kataldhar Waterfall you will see one eye shaped cave that could easily accommodate 100 people. At this cave, you will see Rajmachi Fort (Srivardhan Fort Balekilla).
The height of Kataldhar Lonavla is about 350 feet with an overhand of more than 100 feet.
Katharipuram

Katharipulam is a village in south India, under the administration of the Vedaranyam taluk, and located in the Nagapattinam District in the state of Tamil Nadu. The local language is Tamil. The village population is about 7292, and the village occupies an area of around 25 km (10 sq mi). It is about 10 km (6 mi) north west of Vedaranyam and about 35 km (22 mi) south of Velankanni Town, a famous Christian holy place. The postal index number (PIN) is 614808.
According to the 2011 census it has a population of 7292 living in 2113 households. The main agricultural product is coconut growing.
Originally called "Saptha Rishi Pulam", the name of the village has evolved into Katharipulam over time. "Saptha" means seven, "Rishi" denotes Hindu saints, "Pulam" in Tamil means "living place", thus "Saptharishipulam" means "living place of seven saints", the original name. The current name is composed of the parts "kathari" brinjal - a vegetable widely cultivated around these area and "pulam".
The maximum temperature is around 40 degrees celsius, occurring in the months of May and June. The minimum temperature is approximately 20 degrees, occurring in December and January. There are moderate to heavy rains during the north-east monsoon season, which starts from mid-September, running to mid-January.
Mango, cashew, conifers (planted for firewood), palms, coconut trees, tamarind trees and foliage cover the land. There are a number of nearby attractions: a beach in Vedaranyam, and Kodikkarai (Point Calimere) is reputed as a bird sanctuary. Its small mangrove forest area is home to deer and other animals. During winter season, migrating birds, including flamingoes, from Russia and New Zealand can be seen.
Katharipulam has a higher secondary school and Aided Middle School.
Bachmann knot

The Bachmann hitch (sometimes misspelled 'Bachman') is a friction hitch, named after the Austrian alpinist Franz Bachmann. It is useful when the friction hitch needs to be reset quickly or often or made to be self-tending as in crevasse and self-rescue. (See Prusik knot)
The Bachmann hitch requires the use of a carabiner. It does not matter if the carabiner is locking or not. Most importantly, the carabiner must be of round cross section for friction. Grabbing hold of the carabiner will release the friction and allow the hitch to slide freely and thus be moved appropriately. To remove the Bachmann hitch, just unclip the top loop, hold on to the carabiner and pull the cord free.
This knot is frequently tied using a sling made from 1" tubular webbing. In this case wrap the webbing 3 times around the rope (this means the carabiner gate must be opened 3 times in the tying of the knot) for normal (dry) applications. There are a limited number of applications that involve repeated shock loads to the knot and in these 4 wraps are usually sufficient.
However, with a non-locking carabiner it is safer to use the knot with the carabiner gate opening facing down (opposite to what is shown in the picture). This decreases the risk of self-unclipping: at maximum, one twist goes off. Otherwise, the whole knot may fail.
It is important for safety reasons to mention that the rope used for the friction hitch should be smaller in diameter than the tension rope. This allows for movement when resetting the hitch position but when a large load is applied to the friction hitch, the hitch locks on to the tension rope. If two ropes of the same diameter are used for the friction hitch and tension rope, the hitch may move freely like a slip knot (lasso or noose) and not lock into place. When encircling any cylindrical object, most ropes can only be tightened to a diameter slightly greater than the ropes own diameter(USMC Assault Climber Course).
توت عنخ امون

توت عنخ امون'(مصرى قديم: twt-ˁnḫ-ı͗mn; تقريب النطق: /təwaːt ʕaːnəx ʔaˈmaːn/) (1361 - 1352 ق.م)، ملك مصر، من العيله الثامنة عشرة. أظهرت الدراسات المعملية اللى تمت على الحمض النووى DNA لاكتر من مومياء أنه على الأرجح ابن اخناتون و أمه بنت الملك امنحتب التالت و الملكة تى لكن يظل اسمها مش معروف بالظبط ، و كده تى كانت جدته مش أمه زى ما كان البعض يعتقد، و لا الملكة نفرتيتى
توج توت عنخ آمون و هو فى بداية المطلع التانى من عمره و توفى و هو لم يكمل التاسعة عشرة من عمره. اتنصل من دين أبوه إخناتون و رجع من أخت اتون (تل العمارنه دلوقتى ) على طيبة و عبادة الإله آمون. رغم أنه لم يقم بأعمال كبيرة، لكنه يعتبر من أشهر ملوك مصر فى العالم علشان تحفه و كنوزه اللى تضم قناعه البديع عثر عليها المصرولوجى هوارد كارتر سليمة فى مقبرته فى وادى الملوك سنة 1922. دى الكنوز معروضة حالى فى المتحف المصرى فى القاهرة.
بينت دراسات اتعملت على حمضه النووى اللى أعلنت نتائجها فى فبراير 2010 أن توت عنخ آمون توفى سنة 1324 قبل الميلاد ولم يكمل التاسعة عشرة من عمره و أنه على الأرجح توفى بسبب ملاريا حادة و أنه كان يعانى من قصور فى الدورة الدموية فى أنسجة العظم، وبكده انتهت أسطورة مقتله.
توت عنخ آمون كان فرعون مصر من سنة 1334 ولغاية سنة 1325 قبل الميلاد. و فى زمن الدولة الجديدة. كان توت عنخ آمون من أشهر الفراعنة لأسباب مش ليها علاقة بإنجازاته أو بالحروب اللى انتصرت فيها مصر بحكمة زى فراعنة تانيين؛ لكن فى الحقيقة كانت لأسباب تانيه تعتبر مهمة بالنسبة للتاريخ والمؤرخين ومن أهمها اكتشاف مقبرته وكل كنوزه سليمة لا شيء منها مخرب أو مسروق . وذلك و موته فى سن صغير خصوصاً أنهم لقو كسور فى العظم و الفخد و الرأس، و أسباب تانيه بعد موته زادت غموض حكاية وفاته فى سن صغير زى جواز مراته بوزير من وزرائه اللى أعلن نفسه فرعون من بعده.
عنخ اسن آمون

عنخ اسن آمون كانت ملكه مصريه من الاسره التمنتاشر و هيا من الاسرات اللى حكمت المملكه المصريه الحديثه ما بين سنة 1550 و سنة 1070 قبل الميلاد.
عنخ اسن آمون من مواليد سنة 1346 قبل الميلاد.
عنخ اسن آمون ماتت سنة 1322 قبل الميلاد.
لم يتم العثور على روابط لمواقع التواصل الاجتماعي.
احمس عنخ

احمس عنخ كان ارستقراطى من الاسره الفرعونيه التمنتاشر.
احمس عنخ من مواليد سنه 1550 قبل الميلاد, مات سنه 1524 قبل الميلاد.
لم يتم العثور على روابط لمواقع التواصل الاجتماعي.
الصفحه دى فيها تقاوى مقاله, و انت ممكن تساعد ويكيپيديا مصرى علشان تكبرها.
امينمحت عنخ

أمنيمحات عنخ (اسمه معناه حياه امنمحات) كان أميرًا مصريً قديمً عاش في عهد الأسرة الاتناشر، و هوه ابن أمنمحات التانى.
أمنيمحات عنخ من مواليد سنه 1950 قبل الميلاد.
لم يتم العثور على روابط لمواقع التواصل الاجتماعي.
الصفحه دى فيها تقاوى مقاله, و انت ممكن تساعد ويكيپيديا مصرى علشان تكبرها.
مرس عنخ التالته

مرس عنخ التالته كانت ملكه مصريه من الاسره الرابعه و هيا من الاسرات اللى حكمت المملكه المصريه القديمه ما بين سنة 2686 و سنة 2181 قبل الميلاد.
مرس عنخ التالته من مواليد سنة 2600 قبل الميلاد.
مرس عنخ التالته ماتت سنة 2600 قبل الميلاد.
لم يتم العثور على روابط لمواقع التواصل الاجتماعي.
الصفحه دى فيها تقاوى مقاله, و انت ممكن تساعد ويكيپيديا مصرى علشان تكبرها.
مفتاح الحياه

العنخ او مفتاح الحياه هوا رمز هيروغليفى مصرى قديم كان بيستخدم فى الكتابه و الفن لتمثيل كلمه "الحياه" و بيعتبر رمز للحياه نفسها, استمر استخدامه من فى المصريين الاقباط اللى كييفهه كصليب crux ansata و هوا نسخه من الصليب المسيحى مع حلقه دائريه زى حلقه العنخ.
العلامه ليها شكل صليب بس مع حلقه بيضاويه بدل من الشريط العلوى, اصول الرمز مش معروفه, رغم انه تم اقتراح كتير من الفرضيات, استخدام فى الكتابه كعلامه ثلاثيه, بتمثل سلسله من تلات حروف ع-ن-خ, التسلسل داه موجود فى كتير من الكلمات المصريه زى الكلمات اللى بتعنى "المرآه" و "باقه الازهار" و "الحياه".
لم يتم العثور على روابط لمواقع التواصل الاجتماعي.
مفتاح غزالة

مفتاح غزالة لاعب كورة قدم من ليبيا
مفتاح غزالة من مواليد يوم 3 اكتوبر 1977 فى طرابلس
بيلعب فى مركز حارس مرمى, و لعب مع منتخب ليبيا لكره القدم و نادى الاتحاد الليبى و نادى المدينه الليبى
شارك فى:
خالد مفتاح

خالد مفتاح لاعيب كورة قدم من قطر.
خالد مفتاح من مواليد يوم 2 يوليه 1992 فى الوكره.
بيلعب فى مركز مهاجم, و لعب مع فريق فريق قطر لكوره قدم و نادى الوكره و منتخب قطر تحت 23 سنه لكره القدم و نادى الدحيل.
شارك فى:
بابا الفاتيكان

بابا الڤاتيكان او بابا روما او بابا الكاتوليك ، او بابا اللاتين ، او بطريرك الكنيسه الكاتوليكيه. البابويه بتعتبر اعلى سلطه فى كنيسة الروم الكاتوليك, البابا بيبقى اسقف روما و رئيس الكنيسه و خليفة القديس بطرس راس الكنيسه الكاتوليكيه. الفاتيكان, روما, بتبقى مقر البابا. كنيسة الروم الكاتوليك فيها 266 بابا, بابا الفاتيكان دلوقتى هو فرانسيسكو الاولانى و رقم 266 على الكرسى البابوى.
المؤرخ المصرى ابن العميد وضح فى تأريخه إن لقب " البابا " ، معناه " ابو الأباء " و انه استخدم لأول مره فى مصر لتمييز البطرك ، بعدين اللقب اتنقل من مصر لروما.
تحوتى

تحوتى ، قائد من قواد ملك مصر تحوتمس التالت من الاسره التمنتاشر. فى الادب المصرى القديم شخصيه اشتهرت بالدهاء و عمل الألاعيب اللى من ضمنها انه عشان يستولى على مدينة يافا حط عساكر فى قدر و بعت لحاكم يافا يقوله انه عايز يوريه عصاية فرعون السحريه ، فلما فتح له الابواب طلعت العساكر من القدر و استولوا على يافا. و دى قصه تشبه قصة على بابا فى الف ليله و ليله.
كاردينال

كاردينال Cardinal ، فى الكنيسه الكاتوليكيه ، عضو فى اعلى هيئه بتساعد بابا الفاتيكان فى ادارة الكنيسه الكاتوليكيه و هى المجلس الاستشارى. مرتبته بعد البابا طوالى. الكرادله بيختاروا البابا من بينهم. منصب الكاردينال منفصل عن الوظايف الكنسيه فمش شرط ان الكاردينال يكون اسقف. الكرادله هما اللى بيديروا المجالس المختصه بشئون الكنيسه العالميه ، و هما اللى بيترأسوا المحاكم العليا ، وبيتولوا اعمال السكرتاريه فى المسائل الباباويه. عدد الكرادله كان فى الاصل 70 لكن فى سنة 1967 رفعه البابا بولس الساتت لـ 120.
لغه مصريه

اللغه المصريه القديمه (𓂋𓏺𓈖 𓆎𓅓𓏏𓊖 r n km.t) هى لغه المصريين القدام و من عيلة لغات افرواسيويه. اللغة المصرية إتكتب و فيه سجلات مكتوبه بيها من سنة 3400 قبل الميلاد تقريبن و ده بيخليها واحده من أقدم اللغات المعروفه المسجله. و كان المصريين بيتكلموها لحد أواخر القرن السابع الميلادى فى شكلها القبطى.
اللغه والرموز الهيروغليفيه اتكتبت بيها سجلات مكتوبه من سنة 3400 ق.م (قبل الميلاد) تقريبا وده بيخليها واحدة من اقدم اللغات والحروف المعروفه المكتوبه والمسجله فى العالم، لان اقدم اللغات والحروف المعروفه المكتوبه والمسجله فى العالم هيه وبالترتيب من الاقدم للاحدث:
نظم الكتابه التلاته هى اقدم نظم الكتابه المعروفه والمسجله فى العالم.
لاحظ علما الخطوط ان حرف( پ) الهيروغليفى اللى بيشبه باب اتحول بعد تعديله لحرف "P" فى حروف الابجديه اليونانيه، و ان حرف (ن) اللى شبه موج زى موج نهر النيل, اتحول بعد تعديله لحرف "N" فى اليونانى و اللاتينى ، وان حرف (ا) اللى على شكل نسر واقف و مرسوم من جنبه , اتحول لحرف "A" فى اليونانى و اللاتينى. و ان حرف (ى) اللى علا شكل ورقة بردى اتحول بعد تعديله لحرف(I) فى اليونانى و اللاتينى .تأثير الرموز الهيروغليفيه علا اليونانيه و اللاتينيه حصل بعد مده و علا مراحل طويله و متعدده بعد ما طورها الكنعانيين بتطوير حروف ابجديه ضمنها حروف الابجديه الكنعانيه القديمه وحروف الابجديه الكنعانيه الحديثه وحروف الابجديه الفينيقه و حروف الابجديه الاراميه و غيرهم. علما الخطوط بياكدو ان الحروف الهيروغليفيه و الكنعانيه هى اصل معظم او تلت تربع (4/3) حروف ابجديات العالم.
بعد اندثار الحروف المصريه القديمه الهيروغليفى و الهيراطيقى و الديموطيقى, المصريين كانو بيتكلمو نفس اللغه لكن كتبوها بالحروف القبطيه لحد الاحتلال العربى فى القرن السابع الميلادى. استمر المصريين يتكلمو اللغه دى فتره طويله بعد الاحتلال العربى . اللغه اتسمت اللغه القبطيه واللى نتجت فى بداية القرن التانى الميلادى لما استعار المصريين كتير من الحروف اليونانيه اللى شويه منها اصله مصرى مع ابقائهم علا سبع حروف من الحروف الابجديه الديموطيقيه المصريه و بكده ظهرت اللغه القبطيه و حروف ابجدية اللغه القبطيه.
. مصرى متأخر لغه كانت بتستخدم فى الكتابه فى عصر مملكة مصر الجديده و فترة العمارنه من سنة 1350 تقريبن قبل الميلاد.
حروف ديموطيقيه

الكتابة الديموطيقية Demotic هى واحده من الخطوط المصرية القديمة اللى كانت تستخدم فى تدوين النصوص الدينية، ونصوص تدريب الكتبة والرسايل والوثائق القانونية والتجارية عند قدماء المصريين. و هو خط مبسط من الخط الهيراطيقى.
وقد اشتق ده الاسم من الكلمة اليونانية (ديموس δημός) والنسبة منها (δημοτικός ديموتيكوس) وتعنى «الشعبي». ولا يعنى ده المسمى الربط بين ده الخط وبين الطبقات الشعبية فى مصر، و إنما هو خط المعاملات اليومية .
الخط الديموطيقى اللى ظهر من القرن الثامن قبل الميلاد واستمر لحد القرن الخامس الميلادي، يمثل المرحلة الخطية التالتة بعد الهيروغليفى والهيراطيقي، و ظهر الخط ده نتيجة لتعدد الأنشطة وكثرة المعاملات وخصوصاً الإدارية منها اللى تحتاج لسرعة فى الإنجاز. و كتب ده الخط على مادتين رئيستين وهما البردى والأوستراكا (الشقافة).
تطورت الديموطيقية فى مصر السفلى (الوجه البحرى) خلال العيله السادسة والعشرين؛ ويرجع تاريخ أقدم وثيقة (معروفة) مكتوبة بالديموطيقية لالسنة الحادية والعشرين من حكم الملك بسماتيك الاول.
وقد تطورت الديموطيقية من الهيراطيقية، و كانت تكتب مثلها: من اليمين لاليسار. كمان أن النصوص الديموطيقية كانت تدون بالحبر، وباستخدام فرشاة من البوص على أوراق البردى. و كانت تدون كمان على الخشب أو الكتان، أو تنحت فى الحجر أو المعدن.
وقد بقت الديموطيقية كتابة الاستخدام اليومي، بداية من نص القرن الثامن قبل الميلاد؛ وحتى القرن الرابع الميلادي.
مصادر التاريخ المصرى القديم

مصادر التاريخ المصرى القديم هى المصادر التاريخيه و النصوص الاثريه اللى بتقول معلومات عن تاريخ مصر القديم. فيه نوعيتين من المصادر :
1) المصادر المصريه ، و دى بتتمثل فى اللست الملكيه اللى سابوها الفراعنه زى حجر بالرمو ( من الاسره الفرعونيه الخامسه )، و قايمة الكرنك ( من الاسره الفرعونيه التمنتاشر ) و قوايم ابيدوس و سقارة، و بردية تورين ( من الاسرة الفرعونيه التسعتاشر )، و التسجيلات التاريخيه اللى سجلها ملوك مصر الفرعونية ، و نصوص الأنساب اللى بتخص كبار رجال الدوله المصريه و أجدادهم و الملوك اللى عاصروهم.
2) الكتابات الأوروبيه القديمه اللى دونها المؤرخين و الرحاله اليونانيين و لكن التعامل معاها ساعات لازم يكون بحذر لان فيها غلطات. من المؤرخين دول هيرودوت (450 ق.م.) و ديودوروس الصقلى (59 ق.م.) و اترابون (24 ق.م.) و بلوتارك (100 م). بالاضافه لتاريخ مانيتون.
مفيش مصادر عربية قديمه بخصوص التاريخ المصرى القديم، و كل اللى اتكتب بالعربى بيرجع للعصور الوسطى و كان تاريخ مصر الخرافى اللى كان عباره عن خرافات مالهاش علاقه بتاريخ مصر القديمه.
لستة كود الفيفا

رموز بلاد الفيفا (بالانجليزى: country code) تتكون من 3 حروف مكتوبه بالاتينى، و وافق عليها كل اتحادات القارات السته. يعين الفيفا رمز لكل بلد مكون من تلات حروف. و دى لسته بالرموز الرسمية اللى بيستخدمها الفيفا و كل قاراتها (أفك، كاف، كونكاكاف، كونميبول، أوفك وايفا) كمختصرات لأسماء البلادن والمناطق التبع يها، فى المسابقات الرسمية.
الايام دى فيه 208 عضو ف الفيفا، كل بلد مع رمزها.
الرموز دى بتاعة بلاد أو مناطق تابعة مش أعضاء ف الفيفا، لكن رموزها تظهر ف قاعدة بيانات النتايج، أو تستخدم ف انتظام.
الرموز دى بتاعة بلاد او مناطق مش منتميه للفيفا.
تعتبر الرموز اللى بعد كده قديمة بسبب عدم وجود بلد ما أو تغيير اسمه أو تغييره أو بقا جزءا من بلد آخر.
سخمت

سخمت Sekhmet من الآلهة فى مصر القديمة. فى الغالب بتتمثل كسيدة برأس لبؤة جالسة على العرش أو واقفة. هيا واحد من أعضاء ثالوث منف (بتاح - سخمت - نفرتم). آلهة أنثى. ألقابها: السيدة العظيمة محبوبة بتاح، عين رع، سيدة الحرب، سيدة الأرضيين (مصر العليا والسفلى)، سيدة الأرض الليبية، الجبارة و ألقاب تانيه كثيرة. تعدّ اللبؤة هيا الحيوان المقدس لربة منف سخمت اللى يعنى اسمها القوية.
سخمت وتعنى القوية، كانت دائم ما تمثل كسيدة برأس لبؤة أو بهيئة سيدة ورأس لبؤة جالسة على العرش اللى تزينه علامة توحيد شمال و جنوب مصر وتمسك بيدها مفتاح الحياة عنخ ، يعلو رأسها قرص الشمس وثعبان الكوبرا . و كان مركز عبادتها فى منف و كانت تعتبر مرات بتاح ووالدة نفرتوم اله اللوتس مثلوا ثالوث منف (بتاح سخمت وابنهما نفرتوم).
غضب رع اله الشمس فى المعتقد المصرى القديم على البشر لاستهزائهم به. فقام بارسال سخمت لتنتقم منهم .. الصورة المنتقمة لحتحور .. لكى تقتل دول البشر. الا أن سخمت استمتعت بهذه المهمة جداً فعاثت بقتل الناس لدرجة أنها قضت على كل البشر تقريباً. وهنا خدع رع سخمت بأن قدم ليها كميات كبيرة من البيره الملونة أحمر اللى تشبه لون الدم فشربت منه وسكرت وهدأت لحد توقفت عن القتل.
صولجان واس

صولجان واس (بالإنجليزية: Was sceptre ) هو صولجان مصري قديم من عهد قدماء المصريين فى شكل عصى طويلة، يشكل طرفها العلوي على هيئة رأس حيوان وطرفها السفلي ذو سنين زى الشوكة. و تكون العصى موجية أو مستقيمة.
ترى فى نقوشات قدماء المصريين يمسكها ملك أو إله علامة على القوة والسيطرة، هيا كمان علامة الحظ السعيد. يقدم فى العادة صولجان الواس من الإلهلفرعون. كمان توجد نقوش كثيرة تبينه خلف اسم الملك المكتوب.
ظهر الرمز أول مرة فى أثار الفتره الاولانىى من تاريخ مصر، فكان يصور كمسند للسماء أو يمسكه إله. وتختلف تفسيراته من بين كونه «عصى الراعي» أو عصى للأمساك بالأفعى.
بعدين استخدم بعدها كرمز للمقاطعتين المصريتين 4 و 19، فقد كانت مصر مقسمةل42 مقاطعة، يسمى كل منها «سبات». واستخدم رمز صولجان الواس وعليه ريشة كرمز لمدينة «واست» هيا المعروفة ب «طيبة» اللى كانت عاصمة للبلاد، وترمز الريشةلالإلهة ماعت، بذك خلعت على تلك المدينة صفة مقدسة.
وجد من الصولجان فى كثير من المقابر وكان يستخدم فى المعابد، وكتمائم.
كان من يحمل صولجان الواس إما ملك أو إله أو كاهن. وتوجد نقوش ورسومات كثيرة لهم. وغالبا ما طان يظهر فى صحبة رموز مثل عنخ الحياة ورمز عامود جد رمز الدوام. وجد منه ومن بقاياه اجزاء مصنوعة من الفاينس أو من الخشب يحلى رأسه برأس «ست» وذيله. ويعود أول ظهوره لعهد العيله الاولانىى.
كمان يحمل رمز «واس» معنى كلمة «القوة».
The Key of Life

The Key of Life is a 1928 novel by the British writer Francis Brett Young. It was part of a group of cultural works that acknowledged a new Egyptomania in the wake of the discovery of Tutankhamun tomb by Howard Carter in 1922.
Ruth Morgan, a young woman living in a village in the Welsh borders, falls in love with an archaeologist working on a nearby dig after he falls ill. She follows him to Egypt where he is employed on a major excavation.
Dancin' in the Key of Life

Dancin' in the Key of Life is the debut solo studio album (not including two albums released earlier in the decade with Steve Arrington's Hall of Fame) by American R&B/soul singer Steve Arrington. It was released in 1985 via Atlantic Records, and was produced by Keg Johnson and Wilmer Raglin. The album peaked at number 185 on the Billboard 200 and number 32 on the Top R&B/Hip-Hop Albums. Its self-titled lead single peaked at #68 on the Hot 100 and #8 on the Hot R&B/Hip-Hop Songs.
"Steve Arrington – Dancin' In The Key Of Life". Discogs.
Tarian Lansaran

Tarian Lansaran merupakan tarian traditional suku kaum Murut bertumpu di suatu pelantar anjal di mana para penari melonjak-lonjak atasnya. Pada masa lalu, tarian itu diadakan bagi menyambut kepulangan para pahlawan yang telah mencapai kemenangan setelah bertarung di medan pertempuran. Ada beberapa jenis lansaran dilakukan sepanjang zaman termasuk sebagai suatu permainan, menjadi suatu acara dilakukan para pengayau sampai menjadi acara pementasan moden.
Tarian ini biasanya dilakukan di lantai khas yakni lansaran (seakar kata Murut lumasar "melambung") atau lulungunan (barangkali turunan *luluN "menggulung") yang berukuran kira-kira 81 kaki persegi yang dibina di tengah-tengah rumah panjang yang diperbuat menggunakan kayu bulat. Kayu bulat dipasang berlapis-lapis secara khusus supaya lebih anjal dan mulur, lalu para penari boleh melantun di atasnya seperti pegas.
Suatu binaan mudah alih direka bina Suhairin Abd Kadir, seorang seniman asal Kota Kinabalu, sebagai persiapan mementaskan tarian ini pada acara Pesta Seni Borneo tahun 2017.
Tarian ini dilakukan secara berkumpulan di mana para penari lelaki dan perempuan berpakaian tradisional khusus warna hitam dan hiasan manik-manik yang berwarna-warni; kaum lelaki memakai topi berbulu burung serta pakaian diperbuat daripada kulit kayu bercampur kain berwarna.
Peserta memasuki lansaran secara sukarela dan spontan malah tanpa had waktu tertentu. Penari tarian ini membuat bulatan sambil melonjak-lonjak di atas lantai lansaran dengan diringi oleh bunyi hentakan susunan kayu bulat di bahagian bawah lantai lansaran, sambil itu penari lelaki akan melonjak ke atas untuk mencapai "kinkilat" (singkowoton) yang digantung di bahagian atas sambil bersorak tanda gagah.
Kemuncak tarian lansaran ialah berbalas-balas pantun tanda mengeratkan lagi tali silaturahim antara mereka.
Tarian Adai-adai

Tarian Adai-adai merupakan tarian traditional bagi suku kaum Brunei yang berdasarkan pada kehidupan kaum nelayan. Tarian ini mengisahkan cerita kumpulan nelayan pergi menangkap ikan di laut manakala kaum wanita menunggu kepulangan mereka di kawasan pantai untuk membantu mengutip hasil tangkapan yang akan diperolehi.
Tarian Adai-adai ini biasanya ditarikan oleh pasangan empat lelaki dan empat perempuan ini diiringi oleh pukulan rebana dan gambus serta nyanyian dengan rentak hampir sama dengan rentak tarian Zapin yang terdapat di Semenanjung Malaysia. Tarian Adai-Adai biasanya diadakan semasa keramaian suku kaum Brunei ataupun menyambut ketibaan orang-orang kenamaan. Penari-penarinya juga memakai pakaian khas yang berwarna warni.
Kadang-kala tiada alatan muzik digunakan, sebaliknya bunyi yang mengiringi nyanyian adalah hentakan pengayuh di bahagian pinara sampan atau perahu yang didayung serta pukulan buyung atau keduit. Tarian ini sering dipersembahkan di majlis-majlis keramaian. Ia juga merupakan tarian masyarakat suku Berunai yang mendiami pekan Weston, Sabah.
Tarian Limbai

Tarian Limbai merupakan satu tarian tradisional suku kaum Bajau, Sabah. Tarian Limbai biasanya ditarikan ketika menyambut ketibaan pengantin lelaki yang diarak ke rumah pengantin perempuan.
Sebaik sahaja rombongan pengantin sampai, perarakan dihentikan sementara, lalu tarian Limbai dipersembahkan di hadapan pengantin. Ia merupakan upacara khas sebagai isyarat menjemput pengantin naik ke rumah untuk melakukan istiadat ijab qabul yakni pernikahan.
Irama dan bahasa tarian mengiringi anggota-anggota rombongan pengantin naik ke rumah. Penari-penari melambai-lambaikan selendang mereka sebagai lambang mengundang dan mengucapkan selamat datang.
Tarian Bolak-bolak

Tarian Bolak-bolak adalah tarian traditional suku kaum Suluk yang diiringi dengan pukulan "gabbang" yang sering diadakan di majlis-majlis perkahwinan dan majlis-majlis keramaian yang lain. Tarian Bolak-bolak dilakukan oleh kaum wanita dan lelaki yang memakai pakaian tradisional berwarna warni.
Penari menggunakan empat bilah kayu kecil jenis keras yang digenggam dengan tangan, dua bilah kayu dalam satu tangan ditepuk-tepuk sehingga mengeluarkan bunyi sama rentak dengan pukulan kulintangan.
Tarian Magunatip

Tarian Magunatip adalah sejenis tarian tradisi masyarakat beberapa suku kaum Murut di pedalaman Sabah. Perkataan Magunatip diambil daripada perkataan "atip" yang bermaksud menekan antara dua permukaan. Penari magunatip memerlukan kemahiran dan ketangkasan yang baik untuk menari melintasi buluh yang dipukul serentak untuk menghasilkan bunyi dan irama tarian tersebut.
Biasanya tarian ini tidak memerlukan iringan muzik oleh kerana bunyi buluh itu yang dilagakan akan menimbulkan bunyi yang kuat serta rentak dan irama yang menarik. Tarian ini merupakan tarian yang dipersembahkan semasa upacara-upacara yang tertentu untuk menghormati tetamu.
Templat:Tunas-tarian
Daerah Semporna

Semporna merupakan sebuah daerah di Bahagian Tawau, tenggara negeri Sabah, Malaysia. Pusat pentadbiran daerah ini terletak di Pekan Semporna. Kebanyakan penduduk daerah Semporna merupakan masyarakat berbangsa Bajau, yang terdiri daripada pelbagai kumpulan sub-etnik termasuklah Bajau Kubang, Omadal, Ubian dan Simunul.
Nama Semporna berasal daripada perkataan Simporna yang bermaksud 'tempat untuk berehat' atau 'tempat yang tenang'. Nama Simporna ini diberi oleh seorang Gabenor Inggeris, iaitu W.M Crocker apabila beliau dan beberapa orang rakannya termasuklah seorang pedagang China yang bernama Toonah menemui daerah tersebut pada pertengahan tahun 1887.
Semporna dahulunya dikenali sebagai Tong Talun yang bererti 'hujung hutan' dalam Bahasa Bajau. Nama Tong Talun ini diberi oleh masyarakat Bajau Kubang yang merupakan suku kaum utama di kawasan Semporna.
Daerah Semporna berada di bawah pentadbiran Majlis Daerah Semporna yang berpusat di Pekan Semporna. Daerah Semporna juga dibahagikan kepada 13 buah mukim;
Daerah Semporna terletak di tenggara Bahagian Tawau, negeri Sabah, bersempadan dengan;
Bentuk muka bumi Daerah Semporna ialah sedikit berbukit di kawasan daratannya manakala kawasan pesisir pantai pula merupakan kawasan tanah rendah yang dikelilingi oleh lautan dan kepulauan kecil. Titik tertinggi di Daerah Semporna ialah Gunung Tannabalu yang mencapai ketinggian 620 meter dan Sungai terpanjang pula adalah Sungai Pegagau. Daerah Semporna juga dikelilingi dengan 49 buah pulau. Pulau yang terbesar adalah Pulau Timbun Mata.
Berdasarkan bancian Malaysia 2020, jumlah penduduk di daerah Semporna ialah seramai 166,587 orang dengan kepadatan penduduk 140 orang perkilometer persegi yang dikategorikan sebagai taburan penduduk padat. Majoriti penduduk di daerah Semporna merupakan Bumiputera termasuklah etnik Bajau, Suluk dan Melayu.
Di daerah Semporna, agama Islam merupakan agama paling ramai penganut dengan peratusan lebih 70 peratus diikuti agama Kristian sebanyak 26 peratus dan Agama Buddha sebanyak tiga peratus. Agama Hindu dan lain-lain serta tidak beragama mencatatkan kurang satu peratus.
Daerah Semporna dilengkapi dengan pelbagai kemudahan awam di sekitar daerah. Terdapat 41 buah sekolah rendah, sembilan buah sekolah menengah, tujuh buah balai polis, sebuah balai bomba, satu hospital kerajaan, dua buah klinik kesihatan, satu klinik komuniti dan lapan klinik desa di sekitar daerah.
Makanan tradisional masyarakat Bajau di Semporna termasuklah seperti Sagul, Putu Ubi, Egang, Kima, Latok, Tayum, dan Tehek-Tehek. Semporna juga terkenal sebagai tuan rumah acara lumba dayung Regatta Lepa (lumba perahu kecil) yang dijalankan pada April setiap tahun dan juga tarian tradisional masyarakat Bajau iaitu tarian Igal-Ιgal, Βolak-Βolak dan Ďaling-Ďaling masyarakat Βajau di daerah ini
Kabinet Sabah

Kabinet Negeri Sabah merupakan badan eksekutif bagi Kerajaan Negeri Sabah, Malaysia. Kabinet diketuai oleh Ketua Menteri dan dibarisi oleh 10 orang menteri, kesemua mereka dilantik oleh Yang di-Pertua Negeri dari kalangan ahli-ahli Dewan Undangan Negeri. Kabinet dibantu oleh Pembantu-pembantu Menteri yang dilantik dengan cara yang sama dengan cara Ketua Menteri serta Menteri-menteri dilantik. Walau bagaimanapun, Pembantu-pembantu Menteri tidak menganggotai Kabinet.
Mesyuarat Kabinet turut dihadiri oleh Setiausaha Kerajaan Negeri dan Peguam Besar Negeri. Kedua-dua mereka dilantik oleh Yang di-Pertua Negeri atas nasihat Ketua Menteri. Walau bagaimanapun, kedua-dua mereka bukan anggota Kabinet.
Kabinet Negeri Sabah yang terkini bermula 11 Januari 2023 dan diketuai oleh Datuk Seri Panglima Haji Hajiji Haji Noor. Kabinet Sabah 2023.
Ketua Menteri Sabah

Ketua Menteri Sabah ialah ketua kerajaan Wilayah Sabah, Malaysia. Ketua Menteri Sabah dilantik melalui pilihan raya wilayah iaitu melalui sistem pemenang undian rakyat terbanyak. Selain itu, Ketua Menteri Sabah juga tidak boleh dilantik melalui pertukaran sokongan atau "kerajaan pintu belakang" atas sebab undang-undang anti-lompat parti Sabah yang diluluskan di DUN Sabah sejak 25 Mei 2023. Ketua Menteri Sabah disandang oleh Hajiji Noor dari Parti Gagasan Rakyat Sabah (GAGASAN) iaitu salah satu komponen utama dan komponen rasmi Gabungan Rakyat Sabah (GRS).
(Parti Politik): GRS
PBS (Rasmi bergabung di dalam GRS sejak 2022)
WARISAN
BN/Perikatan Sabah
PH
PN
Sumber : Senarai Ketua Menteri Sabah Kerajaan Negeri Sabah.
https://ms.m.wikipedia.org/wiki/Gabungan_Rakyat_Sabah
Kerajaan Negeri Sabah

Kerajaan Sabah adalah pihak berkuasa yang mengawal Sabah. Sabah salah satu daripada 2 wilayah di Malaysia Borneo, yang berpangkalan di Kota Kinabalu, iaitu ibu negeri. Kerajaan Sabah mematuhi dan diwujudkan oleh kedua-dua Perlembagaan Persekutuan Malaysia, undang-undang tertinggi Malaysia, dan Perlembagaan Negeri Sabah, undang-undang tertinggi Negeri.
Sabah tidak mempunyai cawangan kehakiman kerana federalisasi sistem mahkamah di Malaysia. Walaupun Sabah mempunyai bidang kuasa ke atas Mahkamah Syariah dan Anak Negeri (dan undang-undang masing-masing), kedua-dua mahkamah masih dianggap sebahagian daripada cabang eksekutif negeri.
Dewan Undangan Negeri terdiri daripada hanya sebuah rumah tanpa nama yang dipanggil Dewan Undangan Negeri. Kesemua 60 anggota Majlis dipilih daripada daerah ahli tunggal oleh hak pilih dewasa sejagat. Majelis mengikuti sistem multi-parti dan badan pentadbir dipilih melalui sistem pertama yang lalu. Walau bagaimanapun, Negeri itu boleh melantik sehingga 6 anggota Majlis yang dicalonkan berdasarkan syarat-syarat yang disediakan oleh Perlembagaan Negeri.
Perhimpunan ini mempunyai mandat sehingga lima tahun oleh undang-undang. Yang di-Pertua Negeri boleh membubarkan badan perundangan negeri pada bila-bila masa dan biasanya berbuat demikian atas nasihat Ketua Menteri.
Kuasa eksekutif terletak pada Kabinet yang dipimpin oleh Ketua Menteri. Perlembagaan Negeri menetapkan bahawa Ketua Menteri mestilah ahli Dewan Undangan Negeri yang, pada pendapat Yang di-Pertua Negeri, memerintahkan majoriti di Dewan Undangan Negeri. Kabinet dipilih di kalangan anggota Dewan Undangan Negeri dan bertanggungjawab ke badan itu. Cabang eksekutif kerajaan terdiri daripada Ketua Menteri sebagai ketua kerajaan, diikuti oleh berbagai menteri Kabinet.
Sejak 8 Oktober 2020, Kerajaan Negeri Sabah terdiri daripada kementerian-kementerian berikut, yang kemudian dibahagikan kepada agensi-agensi berikut:
Ketua Menteri Sabah adalah ketua kerajaan Sabah yang tidak langsung dipilih. Beliau dilantik secara rasmi oleh Yang di-Pertua Negeri (Gabenor), yang dalam penghakiman Tuan Yang Terutama berkemungkinan memberi keyakinan kepada majoriti ahli Dewan Undangan Negeri. Beliau mengetuai Kabinet Negeri, yang anggotanya dilantik oleh Yang di-Pertua Negeri atas nasihat Ketua Menteri. Ketua Menteri dan Kabinetnya bertanggungjawab secara kolektif kepada Dewan Undangan Negeri. Jabatan Ketua Menteri adalah badan dan kementerian di mana Ketua Menteri menjalankan fungsinya dan kuasa.