davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Бронетанковый музей в Кубинке

Бронетанковый музей в городе Кубинка — один из крупнейших в мире музеев, экспонирующих броневое и танковое вооружение и технику (БТВТ), различных видов и исторических периодов.
Музей расположен в городе Кубинка Московской области. На открытых площадках и в павильонах экспонировано более 350 единиц броневого и танкового вооружения и техники из 14 государств мира. Занимаемая площадь — 12 гектаров.
Основанный в 1938 году как Музей боевых машин, музей открыл свои двери для посетителей 10 сентября 1972 года, в День танкиста.
Полное наименование: «Центральный музей бронетанкового вооружения и техники» — (Филиал ФГАУ «Военно-патриотический парк культуры и отдыха Вооружённых сил Российской Федерации „ПАТРИОТ“»)
Экспозиция музея включает крупнейшую коллекцию танков, самоходных артиллерийских установок (САУ), бронеавтомобилей, броневых транспортёров (БТР) и иное различных государств мира, включая серийные машины и уникальные прототипы, например сверхтяжёлый танк «Маус» (нем. «Maus»), 600-мм самоходная мортира «Карл» «Объект 279» и «СУ-100-Y»
Советское бронетанковое вооружение и военная техника сосредоточены в четырёх павильонах:
В павильоне № 5 представлена техника США, Великобритании и Канады.
В павильоне № 6 представлена БТВТ нацистской Германии.
Также представлена БТВТ Франции, Италии, Югославии, Чехословакии, Венгрии, Польши, Швеции, Японии и Китая.
Музеем налажено международное сотрудничество по обмену экспонатами с учреждениями аналогичного профиля в британском Бовингтоне, немецком Монстере и французском Сомюре.
В 2016 году на основании Указа президента России Владимира Путина из экспозиции музея был возвращён Израилю израильский танк M48A3 Магах, который был захвачен сирийской армией во время Первой ливанской войны в бою у деревни Султан-Якуб 10 июня 1982 года и передан СССР. Взамен в музей был доставлен однотипный танк с базы хранения БТТ Армии Обороны Израиля, не имеющий какой-либо сентиментальной ценности.
Сотрудники музея проводят огромную работу по восстановлению исторических образцов БТВТ вплоть до ходового состояния, ведут исторические исследования по выяснению происхождения и боевого пути представленных экспонатов. Ряд восстановленных до ходового состояния машин принимают участие в военно-исторических шоу, приуроченных к различным годовщинам и датам.
Башни Московского Кремля

Большинство башен Московского Кремля возведено в ходе реконструкции крепости Дмитрия Донского в 1482—1495 годах. Самое позднее сооружение датируется 1680 годом. За исключением Кутафьей башни, все существующие включены в Кремлёвскую стену. Угловые сооружения имеют круглое сечение, остальные — прямоугольное; Кутафья башня представлена в плане сложной фигурой с закруглёнными углами. Все оборонительные постройки неоднократно реконструировались. В частности, в 1670-е — 1680-е годы кремлёвский ансамбль был модернизирован и башни получили шатровые завершения.
Список составлен в порядке, используемым военнослужащими Президентского полка Службы Коменданта Московского Кремля Федеральной службы охраны Российской Федерации: начиная с Кутафьей башни и против часовой стрелки, а также включает утраченные башни (в конце списка). В качестве обозначения звёздного навершия в таблице использован специальный символ.
Peter I Monument in Taganrog

The Peter I Monument (Russian: Памятник Петру I), also known as the Peter the Great Monument (Памятник Петру Великому), is a monument to Peter I of Russia located in Taganrog, Russia. It is a bronze statue created by the sculptor Mark Antokolsky and first installed in 1903.
The idea to open a memorial to Peter I of Russia, who founded Taganrog in 1698, came to Achilles Alferaki, the mayor of Taganrog from 1880 to 1887. The Emperor Alexander III of Russia gave his permission for the memorial on June 5, 1893.
In 1897, Taganrog City Council issued a resolution to request the sculptor Mark Antokolsky to produce a memorial to Peter I. In April 1898, Anton Chekhov met with Antokolsky] in Paris to arrange the production of a bronze statue. The statue was moulded in the atelier of Thibaut Brothers in Paris. The pedestal for the monument was made in 1901 by the artist Eduards, owner of an atelier in Odessa. The monument was delivered from Marseilles to Taganrog on July 27, 1901 by the steamboat Despino. Petrovskaya Street near the central gates to the Municipal Park was selected as the site for the monument. The memorial to Peter I The Great was solemnly inaugurated on May 13, 1903 on Petrovskaya Street at the crossing with Campehnausen Street. The inscription on the pedestal reads: To the Emperor Peter I, Taganrog 1698-1898.
On January 25, 1924, the monument was dismantled by the Soviets and placed in the Chekhov Museum, which was at that time located at Chekhov Library. By 1933, the monument was enclosed into a wooden box in the court of Chekhov Museum.
In 1940, the Rostov Oblast government decided to re-inaugurate the monument, though not at its historical location on Petrovskaya Street, but on Komsomolsky Boulevard near the Taganrog seaport. The preparations began, but the German invasion of the Soviet Union prevented these plans from realization.
On July 18, 1943, during Occupation of Taganrog, it was re-inaugurated by Nazi Germany authorities in front of the central entrance to Gorky Park.
In September 1948, during the celebrations of the 250th anniversary of Taganrog's foundation, the monument was placed at its current located on Komsomolsky Boulevard.
47°12′18″N 38°56′47″E﻿ / ﻿47.20500°N 38.94639°E﻿ / 47.20500; 38.94639
Peter the Great Statue

The Peter the Great Statue is a 98-metre-high (322 ft) monument to Peter the Great, located at the western confluence of the Moskva River and the Vodootvodny Canal in central Moscow, Russia. It was designed by the Georgian designer Zurab Tsereteli to commemorate 300 years of the Russian Navy, which Peter the Great established. It was erected in 1997 and It weighs around 1,000 tons containing 600 tons of stainless steel, bronze and copper.
Since its inception, the statue has courted controversy. In November 2008, it was voted the tenth ugliest building in the world by Virtual Tourist. In 2010, it was included in a list of the world's ugliest statues by Foreign Policy magazine. Lonely Planet commented: "Questions of taste aside, Muscovites were sceptical about the whole idea: why pay tribute to Peter the Great, who loathed Moscow and moved the capital to St Petersburg?"
The designer Zurab Tsereteli is known as a friend and favorite of Moscow's former Mayor Yury Luzhkov, and the artist received a number of municipal art commissions under his patronage, such as the Cathedral of Christ the Savior, the Manege Square ensemble and the War Memorial Complex on Poklonnaya Gora. In October 2010, following Luzhkov's departure from office, Moscow authorities, reportedly keen to get rid of the Peter the Great Statue, offered to relocate it to Saint Petersburg, but this offer was refused by the city. Authorities in Arkhangelsk and Petrozavodsk have offered to accept the monument.
The statue is allegedly based on a design originally intended to commemorate the 500th anniversary of the first voyage of Christopher Columbus in 1992. When an American customer for the project could not be found, it was re-purposed with a Russian theme. Tsereteli denies this story.
A separate, equally colossal statue of Columbus, known as Birth of the New World, by the same designer was constructed in Puerto Rico in 2016, after being rejected by various US cities. The statue was unveiled in the city of Arecibo on 14 June 2016. A somewhat smaller but similar sculpture by Tsereteli, Birth of a New Man, was deposited in Seville.
рпВУ
List of metropolitans and patriarchs of Moscow

This article lists the metropolitans and patriarchs of Moscow, spiritual heads of the Russian Orthodox Church. Since 1308, there have been 59.
The Russian Orthodox Church traces its beginnings to the Christianization of Kievan Rusʹ at Kiev in 988 AD. In 1316 the Metropolitan of Kiev changed his see to the city of Vladimir, and in 1322 moved again to Moscow. In 1589, the see was elevated to a Patriarchate. The Patriarchate was abolished by the Church reform of Peter the Great in 1721 and replaced by the Most Holy Governing Synod, and the Bishop of Moscow came to be called a Metropolitan again. The Patriarchate was restored by the 1917–18 Local Council and suspended by the Soviet government in 1925. It was reintroduced for the last time by the 1943 Bishops' Council, during World War II by the initiative of Soviet leader Joseph Stalin. To this date, 19 of the Metropolitans have been glorified in the Russian Orthodox Church.
For a list of metropolitans before the seat of the Metropolis of Kiev and all Rus' was moved to Moscow, see List of metropolitans and patriarchs of Kyiv.
Isidore of Kiev, who was of Greek origin, submitted to the articles of the Bull of Union with the Greeks which united the Orthodox Church in Russia with the Latin Church. Following his acceptance of the Council of Florence, Isidore returned to Moscow in 1441 as a Ruthenian cardinal. He was arrested by the Grand Prince of Moscow — Vasily II, and accused of apostasy. The Grand Duke deposed Isidore and in 1448 installed his own candidate as Metropolitan of Kiev — Jonah. This was carried out without the approval of Patriarch Gregory III of Constantinople. When Isidore died in 1458, the Orthodox dioceses within the territory of the Grand Duchy of Lithuania, including Kiev, were reorganized. The metropolitan see was moved to Vilnius, the capital of the Grand Duchy of Lithuania. A parallel succession to the title ensued between Moscow and Vilnius.
The Grand Prince of Moscow voided the Union of Florence and imprisoned Metropolitan Isidore for some time. Following that incident, the Grand Prince removed Isidore from office and appointed his own man — Jonah. These decisions were not recognised by Patriarch Gregory III of Constantinople who continued to recognise Isidore as the canonical metropolitan. As a result, in 1448, Jonah unilaterally changed his title to "Metropolitan of Moscow and all Rus' " which was tantamount to a declaration of independence of the Church in eastern Rus' from the Patriarchate of Constantinople. All sixteen successive hierarchs of the Metropolis of Moscow and all Rus' were selected by the civil power and installed without the approval of Patriarchate of Constantinople. Successive patriarchs continued to recognize Isidore and his successors as hierarchs of the Metropolis of Kiev and all Rus'.
State Historical Museum

The State Historical Museum (Russian: Государственный исторический музей, ГИМ, romanized: Gosudarstvennyy istoricheskiy muzey, GIM) of Russia is a museum of Russian history located between Red Square and Manege Square in Moscow. The museum's exhibitions range from relics of prehistoric tribes that lived in the territory of present-day Russia, to priceless artworks acquired by members of the Romanov dynasty. The total number of objects in the museum's collection numbers in the millions.
The place where the museum now stands was formerly occupied by the Principal Medicine Store, built by order of Peter the Great in the Moscow Baroque style.
The museum was founded in 1872 by Ivan Zabelin, Aleksey Uvarov and several other Slavophiles interested in promoting Russian history and national self-awareness. The board of trustees, composed of Sergey Solovyov, Vasily Klyuchevsky, Uvarov, and other leading historians, presided over the construction of the museum building. After a prolonged competition, the project was handed over to Vladimir Osipovich Shervud (or Sherwood, 1833–97).
The present structure was built based on Sherwood's neo-Russian design between 1875 and 1881. The first 11 exhibit halls officially opened in 1883 during a visit from the tsar and his wife. Then in 1894, Tsar Alexander III became the honorary president of the museum and the following year, 1895, the museum was renamed the Tsar Alexander III Imperial Russian History Museum. Its interiors were intricately decorated in the Russian Revival style by such artists as Viktor Vasnetsov, Henryk Siemiradzki, and Ivan Aivazovsky. During the Soviet period, the murals were proclaimed gaudy and were plastered over.
Since spring 2007, for the first time in the history of The State Historical Museum, all 40 halls have been open to the public. The museum covers the period from ancient times to the early 20th century and over 1.2 million people visit its exhibitions. The museum is also a major centre for research, science and education. The department's host lectures and seminars, internships, and awards in research and restoration activities.
Since the end of 2016, it has been possible to view the exhibition through a virtual tour, which is accessible on the museum's official website.
About 30-40 exhibition projects are held annually based on exhibits from the museum's collection throughout Russia. For the 500th anniversary of the Novodevichy Convent, the museum plans to open an exhibition dedicated to the Russian Orthodox Church. For 2018–2023, a series of exhibitions of the project "National Museums of the World to the Historical Museum" is planned, in which European museums will take part.
From March to July 2020, the museum was closed to the public due to quarantine amid the COVID-19 pandemic.
Pirita (river)

The Pirita (Estonian: Pirita jõgi) is a 105 km (65 mi) long river in northern Estonia that drains into Tallinn Bay (part of the Gulf of Finland) in Pirita, Tallinn. The basin area of the Pirita is 799 km.
For the 1980 Summer Olympics held in Moscow, the estuary to the Gulf of Finland at Tallinn Bay hosted the sailing events.
As part of the Tallinn water supply system, the Pirita is impounded into the Paunküla and Vaskjala Reservoirs. The reservoir in Vaskjala is connected over a canal to the Lake Ülemiste in Tallinn, where the Ülemiste Water Treatment Plant is situated. Additional water is directed to the Pirita from the Jägala, Soodla and Pärnu rivers through a canal network that joins the Pirita in Veskitaguse.
59°27′52.27″N 24°50′6.24″E﻿ / ﻿59.4645194°N 24.8350667°E﻿ / 59.4645194; 24.8350667
Stroganina

Stroganina (Russian: строганина, literally "shavings") is a dish of the northern Russians and indigenous people of northern Arctic Siberia consisting of raw, thin, long-sliced frozen fish. Around Lake Baikal, the dish is referred to as raskolotka. Traditional stroganina is made with freshwater whitefish salmonids found in the Siberian Arctic waters such as nelma, muksun, chir, and omul. Rarely, it is made with sturgeon. This dish is popular with native Siberians, and is present in Yakutian cuisine, Eskimo cuisine, Komi cuisine and Yamal cuisine. In Kaliningrad it is made with Sarda. It is often paired with vodka.
Frozen fish is used for the preparation of stroganina. The fish for stroganina is usually caught by ice fishing during the late fall and fresh frozen in order to avoid the formation of ice crystals in the meat. Frozen fish can be glazed with near-freezing ice water in order to avoid dehydration and better-preserve the fish meat in a frozen state. The fish is typically frozen straight, without bending its body.
Before the preparation of stroganina, strips of skin are cut from the back and abdomen from tail to head. Vertical incisions are made in the flesh. The fish is placed head down on a hard surface and skinned. Thin slices of fish fillet cut along the body using a sharp knife. The geometry of the Yakutian knife is best suited to cut long slices that will form ribbon curls. In order to keep the slices frozen as long as possible, the stroganina is served immediately on non-metallic frozen plates or in ice-cold bowls with salt and black pepper powder. It is usually eaten with the hands while still frozen.
Stroganina, like caviar, is often consumed with vodka.
A variation of the dish is molochnaya stroganina, which is prepared using stroganina and frozen fresh milk.
The name is also applied to stroganina from reindeer meat.
The restaurant "Stroganina Bar" in Moscow, Russia, specializes in stroganina.
The city of Yakutsk holds festivals celebrating the local delicacy.
Peter Pan statue

The statue of Peter Pan is a 1912 bronze sculpture of J. M. Barrie's character Peter Pan. It was commissioned by Barrie and made by Sir George Frampton. The original statue is displayed in Kensington Gardens in London, to the west of The Long Water, close to Barrie's former home on Bayswater Road. Barrie's stories were inspired in part by the gardens: the statue is at the place where Peter Pan lands in Barrie's 1902 book The Little White Bird after flying out of his nursery. Six other casts made by Frampton have been erected in other places around the world.
The sculpture stands about 14 feet (4.3 m) high. It has a tall conical form, like a tree stump, topped by a young boy, about life size for an eight-year-old, blowing a thin musical instrument like a trumpet or flute, sometimes interpreted as pan pipes. The sides of the stump are decorated with small figures of squirrels, rabbits, mice, and fairies. Barrie had intended the boy to be based on a photograph of Michael Llewelyn Davies wearing a Peter Pan costume, but Frampton chose another model, perhaps George Goss or William A. Harwood. Barrie was disappointed by the results, claiming the statue "didn't show the Devil in Peter".
Barrie had the original bronze erected in Kensington Gardens on 30 April 1912, without fanfare and without permission, so that it might appear to children that the fairies had put it in place overnight. He published a notice in The Times newspaper the following day, 1 May: "There is a surprise in store for the children who go to Kensington Gardens to feed the ducks in the Serpentine this morning. Down by the little bay on the south-western side of the tail of the Serpentine they will find a May-day gift by Mr J.M. Barrie, a figure of Peter Pan blowing his pipe on the stump of a tree, with fairies and mice and squirrels all around. It is the work of Sir George Frampton, and the bronze figure of the boy who would never grow up is delightfully conceived."
He gave the sculpture to the city of London. Some critics objected to his advertising his works by erecting a sculpture in a public park without permission. In 1928, vandals tarred and feathered the sculpture. It became a Grade II* listed building in 1970. Royal Parks replaced the plinth in 2019, which caused some controversy.
Frampton made a series of small bronze reproductions of the Peter Pan figure from 1913 to his death in 1928. Some were sold at Bonham's in March and November 2015, and one was sold in Scotland in 2016 for £60,000. Frampton made six other full-size casts from the original moulds, which stand in the following places:
The memorial to George Frampton in the Crypt of St Paul's Cathedral, sculpted by Edward Gillick in 1930, depicts a young child holding in his hand a miniature replica of Frampton's statue of Peter Pan.
Other sculptors have created statues of Peter Pan, including:
Media related to Peter Pan monuments by George Frampton at Wikimedia Commons
51°30′31″N 0°10′33″W﻿ / ﻿51.5086°N 0.1759°W﻿ / 51.5086; -0.1759
مغز (پکوان)

مغز (بنگالی: মগজ، معنی: دماغ یا بھیجا) ایک پکوان ہے جو پاکستان، بھارت اور بنگلہ دیش میں مسلمانوں کا من پسند پکوان ہے۔
مغز پکوان دراصل گائے، بھیڑ یا بکری کا بھیجا ہوتا ہے جسے مختلف مصالحوں کے ہمراہ گھی میں پکایا جاتا ہے اور آخر میں تڑکا لگایا جاتا ہے اور بادام اور پستہ سے سجا کر پیش کیا جاتا ہے۔ حیدرآبادی پکوان میں اِسے بھیجا فرائی بھی کہتے ہیں۔
چکن تہاری

چکن تہاری کے بارے میں قیاس کیا جاتا ہے کہ اسے ہندوستان میں مسلم نوابوں نے رواج دیا۔ چکن تہاری اس سے ملتی جلتی ڈش تہاری سے اس لحاظ سے مختلف ہے کہ اس میں گوشت کا استعمال ہوتا ہے۔ حیدر آبادی چکن تہاری جنوبی ایشیا کے علاوہ دنیا بھر میں مشہور ہے جہاں برصغیر کے لوگ آباد ہیں۔
چکن ادرک لہسن پسی ہری مرچیں پیاز خشخاش دہی کُٹی کالی مرچ ہری الائچی دار چینی لونگ تیز پات زیرہ چاول تیل نمک زیرہ
چکن کو ادرک لہسن پیسٹ، پسی ہری مرچ، پسے پیاز، خشخاش اور دہی لگا کر کچھ دیر مصالحہ جذب ہونے کے لیے رکھا جاتا ہے۔ تیل گرم کرکے اُس میں پسے پیاز، کُٹی کالی مرچ، ہری الائچی، لونگ، تیز پات اور زیرہ ڈال کر کچھ دیر ایسے پکایا جاتا ہے کہ پیاز کا کچا پن ختم ہو جائے اور وہ بھورے ہو جائیں۔ پھر مصالحہ جات میں تر چکن کو ہانڈی میں ڈال کر کچھ دیر پکایا جاتا ہے تاکہ چکن اچھی طرح گل جائے اور تیل اوپر آجائے۔پانی ڈال کر پکنے دیا جاتا ہے، اُبال آنے پر چاول اور حسب ذائقہ نمک ڈالا جاتا ہے۔ پانی خشک ہونے تک پکنے دیا جاتا ہے تاکہ چاول ایک خاص حد تک پک جائیں۔ آخری مرحلے میں دھیمی آنچ پر چاول کو اچھی طرح پکایا جاتا ہے تاکہ مصالحے اور لوازمات کا ذائقہ چاولوں میں جذب ہو جائے۔ رائتہ یا پودینے کی چٹنی اضافی لذت کے لیے پکوان کا حصہ بنائی جاتی ہے۔ چکن تہاری کو کچھ علاقوں میں چکن پلاؤ بھی کہہ کر پکارا جاتا ہے۔ اس کے علاوہ اسے آلو گوشت کی تہاری بھی کہا جاتا ہے۔
مٹن پلاؤ

مٹن پلاؤ ایک ایسا پکوان ہے جو شمالی ہندوستان، جنوبی ہندوستانی، پاکستان اور ترکی میں بہت مقبول اور باآسانی دستیاب ہے۔ یہ پکوان چاول میں مٹن کو شامل کرکے بنایا جاتا ہے۔
استعمال ہونے والے چاول اکثرٍ باسمتی یا باسم سے ملتی جلتی قسم کے ہوتے ہیں۔ اگرچہ مٹن پلاؤ بہت سے معاملات میں مٹن بریانی سے مشابہت رکھتا ہے لیکن ان پکوانوں میں فرق موجود ہے جو واضح طور پر مختلف مصالحوں کے استعمال کی وجہ سے ہے۔مٹن پلاؤ عام پلاؤ سے مٹن کے انتخاب کی وجہ سے مختلف ہوتا ہے۔ عمومی پلاؤچاولوں کا پکوان ہوتا ہے جسے یخنی، مصالحہ جات اور دیگر اجزا جیسے سبزیاں یا گوشت شامل کر کے بنایا جاتا ہے جبکہ مٹن پلاؤ میں دیگر تمام اجزا شامل ہو سکتے ہیں مگر مٹن لازمی جزو ہے۔ مٹن پلاؤ کو دوسرے پلاؤ کی طرح ہی پکایا جاتا ہے، شوربے کو ابال کر ( یخنی) گوشت اور مختلف قسم کے خوشبو دار مصالحوں کا استعمال کرتے ہوئے پکایا جاتا ہے۔ مٹن پلاؤ چونکہ پکنے میں 2 گھنٹے کے قریب وقت لیتا ہے، اس لیے اسے زیادہ دیر تک چاول، گوشت اور مصالحہ جات کو ابالنے اور دیرپا یکجا ذائقہ پیدا کرنے کا موقع ملتا ہے۔ مٹن پلاؤ کو پکنے میں چکن پلاؤ سے نمایاں طور پر طویل وقت درکار ہوتاہے، چکن پلاؤ کو بنانے میں فقط آدھے سے پونا گھنٹہ درکار ہوتا ہے۔ کسی بھی پکوان کو اگر ہلکی آنچ پر دھیرج اور طویل دورانیے کے لیے ابالا اور پکایا جائے تو وہ لذیذ مصالحہ جات اور اجزا کے خوب گھل مل جانے سے بہترین ذائقہ پیدا کرنے کی کلید ہے، یہی کلیہ مٹن پلاؤ پر بھی صادق آتا ہے۔
ایک درمیانے سائز کے برتن میں مٹن، پانی، الائچی، کالی مرچ، کالی الائچی، سونف، دھنیا، زیرہ، لہسن کے لونگ، میس جائفل پاؤڈر اور نمک ڈالا جاتا ہے۔ ابالا دلا کر ڈھکن سے برتن ڈھانپ دیا جات اہے اور 10 سے 15 منٹ تک دھیمی آنچ پر پکایا جاتا ہے جب تک کہ گوشت نرم نہ ہو جائے۔ پکے ہوئے گوشت کو چھان کر محفوظ کر لیا جاتا ہے۔
گوشت کے لیے ایک برتن میں تیل گرم کرکے اس میں کٹے ہوئے پیاز کو نرم ہونے تک بھونا جاتا ہے۔ ذائقے کے لیے سونف کے لونگ ڈال کر خاکی ہونے تک بھونا جاتاہے۔ پکا ہوا گوشت، ادرک لہسن کا پیسٹ، ہری مرچ، لیموں کا رس، کٹی ہوئی ہری مرچ، چھوٹی ہری مرچ، گرم مسالا، دھنیا پاؤڈر اور زیرہ پاؤڈر ڈال کر تھوڑا سا پانی، ضرورت پڑنے پر نمک ملا کر ملایا جاتا ہے اور اسے ایک طرف رکھ دیا جاتا ہے۔ آخر میں یکجائی کے لیے ایک بڑے برتن میں تیل، چاول کی ایک تہ، پکا ہوا گوشت اور تلی ہوئی پیاز ڈالیں اور تہوں کو دہرایا جاتا ہے۔ ہری مرچیں ڈال کر کپڑے سے ڈھانپ کر پھر ڈھکن سے ڈھانپا جاتا ہے اور 10-15 منٹ تک ابالنے پر مٹن پلاؤ تیار ہو جاتا ہے۔
مٹن پلاؤ بنانے کے لیے استعمال ہونے عام اجزاء میں شامل ہیں:
پلاؤ (پکوان)

پلاؤ (برطانوی انگریزی ہجے: pilau؛ امریکی انگریزی ہجے: Pilaf) ایک چاولوں کا پکوان ہے جسے یخنی، مصالحہ جات اور دیگر اجزا جیسے سبزیاں یا گوشت شامل کر کے بنایا جاتا ہے۔
خلافت عباسیہ کے دور میں چاول پکانے کا یہ طریقہ کار پہلے ہندوستان، ہسپانیہ اور پھر وسیع تر دنیا میں پھیلتا جلا گیا۔
پلاؤ اور اسی طرح کے پکوان بلقان، کیریبین، جنوبی قفقاز، وسطی ایشیا، مشرقی افریقا، مشرقی یورپ، لاطینی امریکا، مشرق وسطی اور جنوب ایشیائی کھانوں میں عام ہیں۔ یہ افغانستان، آرمینیا، آذربائیجان، بنگلہ دیش، چین (خاص طور پر سنکیانگ میں)، قبرص، جارجیا، یونان (خاص طور پر کریٹ میں)، بھارت، پاکستان، عراق (خاص طور پر کردستان میں)، ایران، اسرائیل، قازقستان، کینیا، کرغزستان، نیپال، رومانیہ، روس، تنزانیہ (خاص طور پر زانزیبار میں)، تاجکستان، ترکی، ترکمانستان، یوگنڈا اور ازبکستان میں ایک بنیادی غذا اور ایک مشہور ڈش ہے۔
بلوچی پکوان

بلوچ پکوان سے مراد وہ پکوان یا کھانے جن کا راویتی طور پر رواج بلوچستان میں ہے۔ بلوچستان میں مختلف کھانوں کا رواج ہے جن میں سب سے معروف پکوان سجی،کاک اور دم پخت ہیں۔
سجی ایک پکوان ہے جو زیادہ تر بلوچستان میں پکایا جاتا ہے۔ اس کا رواج روایتی طور پر بلوچستان میں ہوتا ہے۔ سجی بلوچ ثقافت کا ایک اہم پکوان ہے۔ سجّی بھیڑ یا بکری کے گوشت سے تیار کی جاتی ہے اور اس کے لیے فربہ جانوروں کا انتخاب کیا جاتا ہے کیونکہ کہا جاتا ہے کہ جانور جتنا فربہ ہوتا ہے اس کی سجی بھی اتنی لذیز ہوتی ہے۔
اس ڈش کی تیاری کے لیے ران، دستی اور پٹھ (کمر کے پچھلے حصے) کا گوشت استعمال کیا جاتا ہے اور گوشت کو نمک لگانے کے بعد لکڑی یا لوہے کی سلاخ میں پرو کر آگ کے قریب رکھ دیا جاتا ہے۔
سجّی کھلی جگہ کے علاوہ تندور کے اندر بھی تیار کی جاتی ہے جہاں انگارے سلگا کر لکڑی یا لوہے کی سلاخ میں پِروئے گئے گوشت کو تندور کے اندر رکھ کر تندور کا منہ اچھی طرح بند کر دیا جاتا ہے ۔
اس کی تیاری میں ڈھائی سے تین گھنٹے لگتے ہیں اور اس دوران آگ کی تپش سے گوشت سے اٹھنے والی خوشبو کھانے والوں کی بھوک دوچند کر دیتی ہے۔ تیاری کے بعد اسے پسند کے مطابق امچور یا کالی مرچ لگا کر کھایا جاتا ہے۔
کاک یا جسے پتھر کی روٹی بھی عموماََ کہا جاتا ہے، روٹی کی قسم ہے جس کا رواج روایتی طور پر بلوچستان میں ہوتا ہے۔ کاک کو پہلے ایک پتھر پر گوندھا جاتا ہے۔ پھر اسے ایک تندور میں پکایا جاتا ہے۔ کاک کو اکثر سجی کے ساتھ پیش کیا جاتا ہے۔ کاک بلوچ ثقافت کا ایک اہم پکوان ہے۔
Typical meats used for a Sunday roast are مرغی, lamb, pork or roast beef, although seasonally duck, goose, gammon, turkey or (rarely) other game birds may be used.
پنجیری

پنجیری مختلف چیزوں کو ملا کر بنائی جانے والی ایک طاقتور خوراک ہے۔ پاکستان بالخصوص پنجاب کی سوغات ہے۔
مختلف دالیں جیسے چنا، ماش اور مونگ کو باریک پیس لیا جاتا ہے پھر چار مغز یعنی چار پودوں کے چھلے ہوئے بیج پیس کر ملائے جاتے ہیں حسب منشا شکر یا چینی ملا کر دیسی گھی میں پکایا جاتا ہے لیکن یہ نسخہ حتمی نہیں۔
پنجیری کافی عرصے تک خراب نہیں ہوتی۔ عام طور پر بچے کی پیدائش کے بعد ماں کو جلد صحت مند بنانے کے لیے اسے پنجیری کھلائی جاتی ہے۔
جائفل

علم نباتیات میں جائفل پودوں کی ایک جنس (genus) کا نام ہے جس میں کئی اقسام کی انواع (species) شامل ہوتی ہیں، جبکہ وہ عام بیج جس کو عموما پکوان میں استعمال کیا جاتا ہے اس کا مکمل نام جائفل طیب (Myristica fragrance) ہے جو بذات خود جنسِ جائفل کا ایک رکن ہے۔
جائفل طیب ایک ایسا پودا ہے جس سے دو مشہور حکمت کی ادویات اور دو مشہور غذائی ذائقے یعنی جائفل اور جاوتری حاصل ہوتے ہیں۔ اس پودے کو جائفل طیب کہنے کی وجہ مندرجہ بالا دو اجزاء سے حاصل ہونے والی خشبو ہے طیب کا مفہوم خشبودار کا ہوتا ہے انگریزی میں اس کو Myristica fragrans کہا جاتا ہے اور یہاں بھی fragrans کا مطلب خشبو یا طیب ہے جبکہ myristica کا مفہوم ایک روغن یا مالش کرنے والی شے کا ہے کیونکہ اس پودے سے حاصل ہونے والے تیل یا روغن کو ادویاتی مالش کے طور پر بھی استعمال کیا جاتا ہے۔ مندرجہ بالا وضاحت کے بعد اگر دیکھا جائے تو Myristica fragrans کے لیے جائفل طیب کی بجائے مروخ طیب درست متبادل اصطلاح بنتی ہے لیکن چونکہ مروخ کی نسبت جائفل کا لفظ اتنا اہم اور مشہور ہے کہ اگر اسی کو جنس کے نام کے طور پر اختیار کر لیا جائے تو کچھ غلط نہ ہوگا مزید یہ کہ اس جنس کے پودے اس قدر مماثل ہیں کہ ان کو جائفل کے زمرے میں بخوبی اور بلاابہام رکھا جا سکتا ہے۔ اسی وجہ سے یہاں Myristica fragrans نامی نوع کے لیے جائفل طیب کا لفظ منتخب کیا گیا ہے۔
اس پودے کا یہ بیج 20 تا 30 ملی میٹر لمبا اور 15 تا 18 ملی میٹر چوڑا ہوتا ہے، وزن میں یہ تقریباً 5 تا 10 گرام ہوتا ہے۔ اور جیسا کہ دائیں جانب تصویر میں دیکھا جا سکتا ہے کہ اس بیج کے اندر جو عجمہ یا kernel ہوتا ہے اس کو جائفل کہتے ہیں جبکہ اس بیج کے اوپر ایک سرخ رنگ کی چھال غلاف کی مانند لپٹی ہوتی ہے جو اس کے گرد ایک تھیلہ سا بنا دیتی ہے اور اسی کو جاوتری کہا جاتا ہے، اس قسم کی چھال جو کسی بیج کے اوپر تھیلے کی طرح سے چڑھی ہوئی ہو اسے مجففہ (arillus) کہا جاتا ہے، اس قسم کا مجففہ پھول کر گودا بھی بنا سکتا ہے اور یا پر چھال نما بھی ہو سکتا ہے لہذا جائفل کے بیج پر لپٹی ہوئی یہ جاوتری بھی دراصل ایک قسم کا مجففہ ہی ہے۔
جائفل ایک بیج ہے یا اس بیج کو پیس کر بننے والا مسالا، جینس Myristica کے درختوں کی کئی اقسام کا؛ خوشبودار جائفل یا حقیقی جائفل ( M. fragrans ) ایک گہرے پتوں والا سدا بہار درخت ہے جو اس کے پھل سے حاصل ہونے والے دو مسالوں کے لیے اگایا جاتا ہے: جائفل، اس کے بیج سے اور میس، بیج کے ڈھکن سے۔ یہ جائفل کے طبی تیل اور جائفل مکھن کا تجارتی ذریعہ بھی ہے۔ انڈونیشیا جائفل اور گدی کا بنیادی پروڈیوسر ہے اور حقیقی جائفل کا درخت اس کے جزیروں کا مقامی درخت ہے۔
اگر مسالے کے طور پر اس کے عام استعمال سے زیادہ مقدار میں استعمال کیا جائے تو جائفل پاؤڈر الرجک رد عمل پیدا کر سکتا ہے، جلد کی سوزش کا سبب بن سکتا ہے یا نفسیاتی اثرات مرتب کر سکتا ہے۔ اگرچہ روایتی ادویات میں مختلف عوارض کے علاج کے لیے استعمال کیا جاتا ہے، جائفل کی کوئی سائنسی طور پر تصدیق شدہ طبی قدر نہیں ہے۔
ٹورریا جینس کے کونیفرز ، جسے عام طور پر جائفل ییوز yews کے نام سے جانا جاتا ہے، ایک جیسی شکل کے خوردنی بیج ہوتے ہیں، لیکن ان کا اصلی جائفل سے گہرا تعلق نہیں ہے اور یہ مصالحے کے طور پر استعمال نہیں ہوتے ہیں۔
Bannu pulao

Bannu pulao (Urdu: پلاؤ; Pashto: بنو پلاوو) or Bannu beef pulao, also called Banuse pulao (Pashto: بنوڅۍ پلاوو), is a traditional mixed rice dish from the Bannu district of Khyber Pakhtunkhwa, Pakistan. It is made with beef, rice, spices, and stock. The beef is cooked with bones and marrow, which gives the dish a rich and flavorful taste. The rice is cooked separately with ghee, salt, and whole spices. The dish is served with a garnish of onions, green chilies, and lemon wedges.
Bannu pulao enjoys widespread popularity both within Pakistan and among countries where Pakistani diaspora is present, particularly in the United Arab Emirates and Saudi Arabia. It is commonly regarded as a dish for special occasions, often accompanied by yogurt, salad, or raita. This rice dish exclusively uses spices and rice hailing from the region of Bannu, lending it a distinct and unique flavor.
Ingredients used in Bannu pulao are:
National Foods Limited

National Foods Limited is a Pakistani multinational food products company founded in 1970, which started out as a spice company, and is based in Karachi, Pakistan. It is a major food products company in Pakistan.
National Foods was incorporated in Pakistan on 19 February 1970 as a private limited company under the Indian Companies Act, 1913 and subsequently converted into a public limited company under the Companies Ordinance, 1984 by a special resolution passed in the extraordinary general meeting held on March 30, 1988. The company is principally engaged in the manufacture and sale of convenience-based food products. The registered office of the company is situated at 12 / CL - 6, Claremont Road, Civil Lines, Karachi.
In 1988, National Foods became the certified vendor of McCormick, United States. In the same year, National Foods, then a Private Limited company was converted into a Public Limited company, traded on all the three stock exchanges of Pakistan.
In 2013, as a company National Foods Limited (Pakistan) was listed on the Forbes List of Asia's 200 Best Under A Billion (2013).
In 2017, National Foods Limited acquired a controlling interest in Canadian company A1 Cash & Carry to further expand its operations across the globe. A1 Cash & Carry is a wholesale distributor of foodservice products, disposables, and sanitation/janitorial products in Canada. This company is partially owned by a Canadian-based Pakistani businessman Amjad Pervaiz.
With a range of over 250 food products in over 10 major categories, National Foods is one of the prominent food companies in Pakistan.
The company operates factories in Karachi, Nooriabad and Faisalabad
In 2024, National Foods Limited inaugurated their largest plant in Faisalabad, Pakistan. The plant signifies company's 7 billion Pakistani rupees invested in the food sector.
Pakistanis in Saudi Arabia

Pakistanis in Saudi Arabia are either Pakistani people who live in Saudi Arabia after having been born elsewhere, or are Saudi Arabian-born but have Pakistani roots. By Pakistani roots, this could mean roots linking back to Pakistan or Pakistani diaspora or South Asia. Many Pakistani army officers and soldiers also serve in Saudi Arabia and train the Saudi military cadets. According to a 2023 estimate, 2.64 million Pakistanis live and work in Saudi Arabia.
There are numerous restaurants, shops and cultural activities in Saudi Arabia which cater to the Pakistani diaspora. In Jeddah's Azizia district, a large Pakistani community is present due the close proximity of Pakistan International School in Jeddah. Azizia district is home to numerous Pakistani food outlets and shops. Sharfia and Baghdadia district are other districts with significant Pakistani communities. Similarly, Al Shemaisy and Al Manfuha are areas with a substantial number of amenities related to the Pakistani community i.e. Pakistani food outlets, embroidery, groceries etc. A Pakistani diaspora exists on a smaller scale throughout Saudi Arabia.
To meet the requirement of the education, there are Pakistani schools in large cities of Saudi Arabia. They are known as International Schools with the name of the city comes after where the school is situated. They follow Pakistani national curriculum apart from Pakistan International School (English Section), Jeddah, which follow British Curriculum.
Riyadh: Pakistan International School, Riyadh - Largest School catering to Pakistani residents in Riyadh. Pakistan International School, English Section provides IGCSE and A-Level education to the Pakistani community
Jeddah: Pakistan International School, Jeddah and Pakistan International School (English Section), Jeddah
Jubail: Pakistan International School, Jubail
Taif: Pakistan International School, Taif
Al-Hassa: Pakistan International School, Al-Hasa
Al-Khobar: Pakistan International School, Al-Khobar
Al-Madina Al-Aqeeq international school, Al-Madina There are many private schools which cater to other educational needs of students.
Reportedly, in four months from late 2016 to early 2017, Saudi Arabia deported at least 40,000 Pakistani nationals due to visa issues and violation of the rules of residence and work. In addition, an estimated 250,000 Pakistanis have been deported from various countries in a three year period from 2012 to 2015. Of them, 131,643 were deported from Saudi Arabia.
Urdu News targets Pakistanis living in Saudi Arabia, providing them news in their national language, Urdu. Bazm E Shaheen is also a community run organization which organizes events for the Pakistani community in Saudi Arabia.
Kuraman Island

Kuraman Island (Malay: Pulau Kuraman), alternative name Keraman Island, is an outlying island in the Federal Territory of Labuan, Malaysia located on the northern mouth of Brunei Bay. It is sparsely populated and is popular with expatriates, divers and those who travel between Labuan and Brunei. Its land area measures 147 hectares. Together with the much smaller islands Pulau Rusukan Besar and Pulau Rusukan Kecil it forms the Labuan Marine Park.
A historical name for Kuraman is Mompracem, a name that was used by the writer Emilio Salgari for the island of his fictional character Sandokan.
Kuraman island has two main beaches and is noted for its fishing, large sand spit and pleasant tropical island atmosphere. The interior is forested with a range of timbers and contains cleared paths for jungle walks. In recent years, large storms have contributed to increased erosion resulting in several areas of vegetation and numerous buildings being washed into the sea.
In the surrounding waters off Kuraman there are several known shipwrecks including the Dutch Steamer SS De Klerk and a minesweeper, the USS Salute, both sunk during the Second World War. Kuraman, like the rest of North Borneo, was captured by the Japanese during this period and was liberated by the Australian Army in 1945, although no fighting ever occurred on the island. Two other major shipwrecks can be found in the area: the MV Tung Hwuang, a freighter that sank in the 1980s while transporting cement to Brunei for the Sultan's new palace, and the MV Mabini Padre, a trawler from the Philippines which caught fire and sank in 1981.
Kuraman has no roads or vehicles and it can only be reached by boat. There is a small private jetty and a new larger government pier which assist in providing access. A lighthouse, built by the British in 1897, is situated on the highest point of the island. Kuraman is populated by predominantly illegal immigrants from the Philippines, who claim to be a local Malay community, with a small village that includes a bar which serves food and is locally known for its fried chicken. Basic accommodation is also available, with small shacks available for rent.
In 2004 a group of expatriates from Brunei contemplated building a bar/clubhouse for divers, however nothing resulted from this due to various legal complications. Apparently in a tongue-in-cheek manner, this same group then announced plans to develop the island and declare independence or greater self-government, stating a perceived dubious Malaysian claim to the island resulting from a conflicting historic Bruneian claim to Kuraman and its surrounding islands. This went as far as designing a flag for the island, similar to the many unofficial flags which have originated in varying areas around the globe. This was taken lightheartedly in both Labuan and Brunei and could be looked upon as a form of micronationalism.
5°13′26″N 115°07′55″E﻿ / ﻿5.224°N 115.132°E﻿ / 5.224; 115.132
Tanjung Aru

Tanjung Aru is a sub-district of Kota Kinabalu in Sabah, of Malaysia. Its main feature is its beach called Tanjung Aru Beach which stretches to over 2 kilometres long along with new skyscrapers. This beach has a lot of Casuarina equisetifolia trees (aru) there naming this town.
It also has its own township called Tanjung Aru Town. Other notable features include the Perdana Park, the Kinabalu Golf Club, the Kinabalu Yacht Club, and the Tanjung Aru railway station of Sabah State Railway.
The neighbourhood of Tanjung Aru Village served as the 3rd Pit Stop in the 24th season of American edition of The Amazing Race and the 2nd Pit Stop in 4th season of the Asian version.
బోమన్ ఇరానీ

బోమన్ ఇరానీ (జననం 1959 డిసెంబరు 2) భారతదేశానికి చెందిన వాయిస్ ఆర్టిస్ట్, థియేటర్ & సినిమా నటుడు. ఆయన 2003లో హిందీలో విడుదలైన డర్నా మనా హై సినిమాతో సినీరంగంలోకి అడుగుపెట్టి మున్నా భాయ్ ఎం.బి.బి.ఎస్ చిత్రంలో నటనకు గాను మంచి గుర్తింపునందుకుని హిందీతో పాటు తెలుగు, తమిళ సినిమాల్లో నటించాడు.
బోమన్ ఇరానీ 2009లో విడుదలైన 3ఇడియట్స్ సినిమాకు గాను ఉత్తమ సహాయ నటుడిగా ఫిలింఫేర్ అవార్డును అందుకున్నాడు. ఆయన తన సొంత సినిమా నిర్మాణ సంస్థ ఇరానీ మూవీటోన్‌ను 2019 జనవరి 24న ప్రారంభించాడు.
బోమన్ ఇరానీ బ్రాండ్ అంబాసిడర్‌గా ఉన్న సంస్థలు
బోమన్ ఇరానీ భారతదేశం తరపున ఐక్యరాజ్యసమితి యొక్క ఇంటర్నేషనల్ మూవ్‌మెంట్ (IIMUN ) సలహాదారుల బోర్డులో సభ్యుడిగా ఉన్నాడు. .
జియో

జియో లేదా రిలయన్స్ జియో అనునది రిలయన్స్ ఇండస్ట్రీస్ యొక్క ఒక అనుబంధ పరిశ్రమ. వీరు అతి చౌకగా భారతదేశంలో మొబైల్, డాటా సేవలను ఆరంభించి ఈ రంగంలో పోటీకి తెరలేపారు.
మాట్లాడుకోవడానికి చెల్లించక్కర్లేదు.. డేటాకు మాత్ర మే చెల్లించండి ఇదీ రిలయన్స్‌ జియో వ్యాపార సూత్రం. అదెలా సాధ్యమో తెలుసుకోవాలంటే.. వీవోఎల్‌టీఈ పరిజ్ఞానాన్ని అర్థం చేసుకోవాలి. ఇప్పుడు అన్ని టెలికం కంపెనీలు వాయిస్ కాల్స్‌ కోసం వాడుతున్న పరిజ్ఞానం.. సర్క్యూట్‌ స్విచింగ్‌. ఈ విధానంలో ఒక ఫోన్‌ నుంచి రెండో ఫోన్‌కు కాల్‌ వెళ్లినప్పుడు రెండు నెట్‌వర్క్‌ నోడ్‌ల మధ్య కనిపించని ఒక సమాచార మార్పిడి వ్యవస్థ (సర్క్యూట్‌) ఏర్పడుతుంది. కాల్‌ ఒకరి నుంచి మరొకరికి వెళ్లాలంటే ఆ సిగ్నల్‌ పలు స్విచ్‌లను(స్విచ్‌ అంటే మన ఫోన్‌ నుంచి ఇన్‌పుట్‌ సిగ్నల్‌ను తీసుకుని రిసీవర్‌కు అవుట్‌పుట్‌ సిగ్నల్‌ను పంపే పరికరం) దాటుకుంటూ వెళ్లాల్సి వస్తుంది. ఈ విధానాన్ని కేవలం వాయిస్‌ కాల్స్‌ చేయడానికి మాత్రమే వినియోగించుకోవచ్చు. డేటాను పంపలేం. ఇక, వీవోఎల్‌టీఈ అంటే.. రిలయన్స్‌ వాడేది 'వాయిస్‌ ఓవర్‌ లాంగ్‌ టర్మ్‌ ఎవల్యూషన్‌ టెక్నాలజీ '. ఇది పూర్తిగా డేటా సరఫరా కోసం ఉపయోగపడే పరిజ్ఞానం. కాబట్టి.. మాటల్ని సైతం డేటాగా మార్చి పంపిస్తుంది. జియో సిమ్‌ ఉన్న ఫోన్‌లోంచి మాట్లాడినప్పుడు మాటలు ఈ టెక్నాలజీ ద్వారా డేటా రూపంలోకి మారి వివిధ మార్గాల్లో రిసీవర్‌ ఫోన్‌కు చేరుతాయి. అక్కడికి చేరాక, ఆ డేటా ప్యాకెట్లన్నీ ఒకటిగా మారి మాట రూపంలో వినిపిస్తుంది. దీన్ని ప్యాకెట్‌ స్విచింగ్‌ అంటారు.
ఆకాశ్ అంబానీ

ఆకాశ్ అంబానీ (Akash Ambani) (జననం: 1991) ఒక భారతీయ వ్యాపారవేత్త, ఇతను 4G సర్వీసును అందించే రిలయన్స్ ఇండస్ట్రీస్ అనుబంధ పరిశ్రమ అయిన జియో యొక్క వ్యూహరచన ముఖ్యుడు. ఇతను రిలయన్స్ ఇండస్ట్రీస్ లిమిటెడ్ యొక్క చైర్మన్, మేనేజింగ్ డైరెక్టర్ ముకేష్ అంబానీ, రిలయన్స్ ఫౌండేషన్ వ్యవస్థాపకురాలు నీతా అంబానీ దంపతుల యొక్క పెద్దకుమారుడు.
కృష్ణ గోదావరి బేసిన్

కృష్ణ గోదావరి బేసిన్ ఆంధ్రప్రదేశ్ లో ఉన్న ముఖ్యమైన పెరి క్రాతోనిక్ బేసిన్. ఇది ఆంధ్ర ప్రదేశ్ లోని కృష్ణానది గోదావరి నదుల మధ్యన 50,000 చదరపు కిలో మీటర్ లలో వ్యాపించి ఉంది. 2003 లో ఈ ప్రదేశంలో భారతదేశం లోనే అతి పెద్ద సహజవాయువు నిక్షేపాలను రిలయన్స్ ఇండస్ట్రీస్ కనుగొన్నాక ఈ ప్రాంతాన్ని డి-6 బ్లాక్ గా పరిగణిస్తున్నారు.
1983లో, ఓఎన్జిసికి రాజమండ్రి, నర్సాపూర్‌లో ఒక చిన్న కార్యాలయం ఉండగా రాజోల లోని ఒకటో నెంబర్ బావిలో మొట్టమొదటి సహజవాయు నిక్షేపాలను కనుగొన్నారు . ఈ ఆవిష్కరణ తరువాత రిలయన్స్, ఇతరులు ఈ సహజ వాయు నిక్షేపాల ఆవిష్కరణలో పాల్గొన్నారు.
కృష్ణా గోదావరి పరీవాహక ప్రాంతము, ఇతర బేసిన్ లు కలిపి గట్టి చమురు, గట్టి సహజ వాయు నిక్షేపలు ఉన్నట్టు తేలింది. ఊహించిన దానికన్నా చాలా తవ్విన బావులకి తక్కువ జీవిత కాలం ఉంది. దీనికి గట్టి రాతి పొరల వల్ల పక్కలకి తవ్వడానికి వీలు పడక పోవడం కారణం కావచ్చు.
ఈ బేసిన్ లో ఉన్న ఆలివ్ రిడ్లీ సముద్ర తాబేలు, ఒక అంతరించి పోయే జాతి.
KG-DWN-98/1 (KG-D6) -8100 km2 కాకినాడ తీరంనుండి 50 కిలోమీటర్ ల దూరంలో ఉన్న ఈ మొత్తం ప్రాజెక్టు వ్యయం 100 బిలియన్ డాలర్ అవుతుందని అంచనా.
ఉత్పత్తి భాగస్వామ్య ఒప్పందం ప్రకారం రిలయన్స్ ఇండస్ట్రీస్ లిమిటెడ్ (ఆర్‌ఐఎల్) 2004, 2005 సంవత్సరాల్లో కనుగొన్న వాటి వెలుపల మొత్తం విస్తీర్ణంలో 25% వదులుకోవలసి ఉంది. ఏదేమైనా, మొత్తం ప్రాంతాన్ని వీరు కనుగొన్న ప్రాంతంగా ప్రకటించారు దానిని నిలుపుకోవటానికి RIL కూడా అనుమతించబడింది. 2011 లో, కంప్ట్రోలర్ అండ్ ఆడిటర్ జనరల్ ఆఫ్ ఇండియా (కాగ్) ఈ నిర్ణయానికి చమురు మంత్రిత్వ శాఖను విమర్శించింది. కాంట్రాక్టులలో పోటీని లేకుండా చేసినందుకు, RIL ఒకే బిడ్ ప్రాతిపదికన అకర్‌కు 1.1 బిలియన్ల ఒప్పందాన్ని ఇవ్వడాన్ని కూడా CAG తప్పుపట్టింది.
కృష్ణ గోదావరి బేసిన్లో ఒఎన్‌జిసి యాజమాన్యంలోని బ్లాకుల నుంచి రిలయన్స్ సహజ వాయువులను అక్రమంగా వెలికితీస్తున్నట్లు 2014 మేలో ఒఎన్‌జిసి ఆరోపించింది.
ఎంబిఎ

ఎంబిఎ లేదా మాస్టర్ ఆఫ్ బిజినెస్ అడ్మినిష్ట్రేషన్ అనునది వాణిజ్య రంగానికి సంబంధించిన విద్య. ఇది ప్రపంచవ్యాప్తంగా పలు పేరు పొందిన కళాశాలలలో నిర్వహింపబడుతున్నది.
ఈ రోజు ప్రపంచంలోని పలు అభివృద్ధి చెందిన, అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశాలు ఎంబిఎ కోర్సును విభిన్న ప్రత్యేకాంశాలలో అందుబాటులోకి తెచ్చాయి.
Bigg Boss OTT (Hindi Digital series) season 2

Bigg Boss OTT 2 also known as Bigg Boss: Over-The-Top Season 2 , was the second season of the Indian reality digital series Bigg Boss OTT which itself is the spin-off version of Bigg Boss. It premiered on 17 June 2023 on JioCinema with Salman Khan as the host for the first time of OTT version. The grand finale took place on 14 August 2023 where Elvish Yadav emerged as the winner and Abhishek Malhan emerged as the runner-up.
On 26 May 2023, JioCinema released a promotional video featuring host Salman Khan and promising an entertaining new season. The show's tagline is #IssBaarJantaHaiAsliBoss.
Viewers had access to 24x7 camera footage, in addition to the usual hour-long episode.
The house is located in Film City, Mumbai. The house design theme, 'Recycled,' features an eye structure in the garden area made of plastic water bottles and another eye in the kitchen made of used wooden spoons. Empty egg trays are also placed on a wall in the kitchen area. The theme #StayTogether was unveiled a few days before the premiere, along with the promo, and JioCinema revealed the first glimpse of the house on 15 June 2023.
For the first time, the house now has a "Vimal Zone" and a "Namkeen Zone".
The eye logo for this season features a mix of light and dark colours filling the pupil and lens, including dark blue, sky blue, and dark green.
The housemates are listed in the order of entry into the house:
In this season, contestants on Bigg Boss used a currency called 'Bigg Boss Currency' to pay for their needs, with different amounts based on their ranking determined by viewer votes. The currency theme ended on Day 9.
Color keys
Nomination notes
ගාල්ල ක්‍රිකට් සමාජය

ගාල්ල ක්‍රිකට් සමාජය යනු ශ්‍රී ලංකාවේ ගාල්ල පළමු පෙළ ක්‍රිකට් කණ්ඩායමකි. ඔවුන් 2004 ඉන්දියන් සාගර සුනාමියෙන් පසු ප්‍රතිනිර්මාණය කරන ලද ගාල්ල ජාත්‍යන්තර ක්‍රීඩාංගනයේ ඔවුන්ගේ ක්‍රීඩාංගනය වේ. 2016-17 වාරයේ දී, ඔවුන් ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් හි පළමු පෙළ තරඟ සදහා සහභාගි විය.
ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ ඕස්ට්‍රේලියා තරග සංචාරය 2004

ශ්‍රී ලංකා ජාතික ක්‍රිකට් කණ්ඩායම 2004 ජූලි මාසයේදී ඕස්ට්‍රේලියාවේ සංචාරය කළේය. එහිදී ටෙස්ට් තරග දෙකක් ක්‍රීඩා කළ අතර ඔස්ට්‍රේලියාව තරගමාලාව 1-0ක් ලෙස ජය ගත්තේය.
ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ ස්කොට්ලන්ත තරග සංචාරය 2019

ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් කණ්ඩායම 2019 මැයි මාසයේදී ස්කොට්ලන්තයේ සංචාරය කළේ එක්දින ජාත්‍යන්තර (එශිජා) තරග දෙකකට ක්‍රීඩා කිරීමටය. දෙපිල මීට පෙර දෙවතාවක් එක්දින තරගවලට සහභාගි වී ඇති අතර එම තරග දෙකම ශ්‍රී ලංකාව ජයගෙන තිබේ. මෙම තරඟ 2019 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානයට පෙර පැවති අතර තරඟාවලිය සඳහා ශ්‍රී ලංකාව සූදානම් වීමේ කොටසක් විය. ලෝක කුසලානයට පෙර දිමුත් කරුණාරත්න ශ්‍රී ලංකා එක්දින නායකයා ලෙස නම් කර ඇත. ඒ ලසිත් මාලිංග වෙනුවටයි. පළමු තරගය වර්ෂාවට සේදී යාමෙන් පසුව ශ්‍රී ලංකාව තරගමාලාව 1-0 ක් ලෙස ජය ගත්තේය.
ශ්‍රි ලංකා ජාතික ක්‍රිකට් කණ්ඩායම

සැකිල්ල:Infobox Test team
ශ්‍රි ලංකා ක්‍රිකට් කණ්ඩායම ශ්‍රි ලංකාව නියෝජනය කරන ජාතික ක්‍රිකට් කණ්ඩායමකි. 1975 දී සිය ප්‍රථම අන්තර්ජාතික තරඟය කී්‍රඩා කල ශ්‍රි ලංකා කණ්ඩායමට පසුව 1981 දී ටෙස්ට් වරම ලැබුනු අතර එමඟින් ශ්‍රි ලංකාව ටෙස්ට් කී්‍රඩා කිරීමට වරම් ලද 8 වන රට බවට පත් විය. ආරම්භයේදී දුර්වල තත්වයක සිට, 1990 දශකයේදී ප්‍රමුඛ පෙලේ ක්‍රිකට් කී්‍රඩා කරන රටක් බවට කණ්ඩායම පරිවර්ථනය වන ලදී. 1996 දී පැවති ලෝක කුසලාන තරඟාවලියේදී ඕස්ටේ්‍රලියාව අවසන් තරඟයේදී පරාජය කරමින් ලෝක ශූරයන් වීමටද ශ්‍රි ලංකා කණ්ඩායමට හැකි විය. එතැන් සිට අන්තර්ජාතික තලයේ ක්‍රිකට් කී්‍රඩා කරන ප්‍රධාන බලවේගයක් ලෙස, ජය පැරදුම් මධ්‍යයේ කණ්ඩායම ඉදිරියට යන ලදී. 2007 වසරේ ලෝක කුසලාන තරඟාවලියේ ඕස්ටේ්‍රලියාව සමඟ අවසන් තරඟයට සුදුසුකම් ලද ශ්‍රි ලංකා කණ්ඩායමට වර්ෂාවෙන් තරඟයට එල්ල වූ බාධා හේතුවෙන් අනු ශූරයන් වීමට සිදු විය. සනත් ජයසූරිය සහ හිටපු කී්‍රඩක අරවින්ද ද සිල්වාගේ පිති හරඹයත්, මුත්තයියා මුරලිදරන් සහ චමින්ද වාස්ගේ පන්දු යැවීමත් ඇතුලුව අනෙකුත් බොහෝ කී්‍රඩකයන් දැක්වූ දස්කම් පසුගිය වසර 15 තුල ශ්‍රි ලංකා ක්‍රිකට් කී්‍රඩවේ සාර්ථකත්වයට මඟ පාදා දී තිබේ.
2007 වසරේ ඔක්තෝබර් වන විට ටෙස්ට් තරඟ 170 කට මුහුණ දී අති ශ්‍රි ලංකා කණ්ඩායම ඉන් 29.41% ජයග්‍රහණ ලබා ඇති අතර 37.05% පරාජයන්ද 33.52% ජය පරාජයෙන් තොරව අවසන් වීම්ද අත් කරගෙන තිබේ. ටෙස්ට්, සීමිත පන්දුවාර සහ ජාතික ශූරතා තරඟාවලි යන ප්‍රධාන ක්‍රිකට් කී්‍රඩා අංශ 3 න්ම වැඩිම මුලු ලකුනු සංඛ්‍යාවන් ලබා ගත් වාර්තාවට හිමිකම් කියන්නේ ශ්‍රි ලංකාවයි.
1972 දී, එවකට 'සිලෝන්' නමින් හැඳින් වූ ශ්රි ලංකාව සිය ප්රදථම ප්රලමුඛ පෙලේ ක්රි්කට් තරඟය එම නමින් කොළඹ, වික්ටෝරියා පාක් හි පිහිටි නෝමැඩ්ස් පිටියේදී එම්. සී. සී කණ්ඩායම සමඟ ත්රාරඟ වැදුනු අතර ඉනිමක පරාජයක් ලැබීය. ශ්රි ලංකා කණ්ඩායමේ ප්රදථම ජයග්රාහණය වාර්තා වන්නේ 1932-33 වසර වලදී දුර්වෙ පාන්ඩව් කී්ර්ඩාංගනයේදී පේටියාලා කණ්ඩායමට එරෙහිවයි. සිලෝන් කණ්ඩායම 1950 දශකයේ සිට ශ්රිා ලංකාව ලෙස නම වෙනස් වූ 1970 දශකය තෙක්ම එම්. ජේ. ගෝපාලන් කුසලානය සඳහා තරඟ වදින ලදී.
ශ්රිය ලංකා ක්රි්කට් ලෝලීන් නැවතත් උන්මාදයට පත් වූයේ 2006 නැට් වෙස්ට් කුසලාන තරඟාවලියේදී ශ්රිි ලංකා කණ්ඩායම දැක්වූ ප්ර‍බල දස්කම් හේතුවෙනි. එහිදී නායක මාවන් අතපත්තු සහ මුත්තයියා මුරලිදරන් නොමැතිව වුවද සනත්, උපුල් තරංග, මහේල ජයවර්ධන, කුමාර් සංගක්කාර, රසල් ආනල්ඩ්, [[තිලකරත්න ඩිල්ශාන්, චමින්ද වාස්, ලසිත් මාලිංග, ඩිල්හාර ප්රානාන්දු සහ ෆර්වීස් මහරූෆ් සමඟ එක්ව විශිෂ්ට ඉනිමක් කී්රුඩා කලේය.
පන්දු රැකීමේදී වූ සුලු දුර්වලතාවයන් හැරුනු කොට වසර 13 කට පසු එංගලන්තය සිය මව් බිමේදී ලද දරුණුම පරජය අත් කර දෙමින් තරඟාවලිය 5-0 ලෙස ජය ලබාමින් ශ්රිඩ ලංකාව විශිෂ්ට දස්කම් දැක්වන ලදී. තරඟයේ වීරයා සහ තරඟාවලියේ වීරයා යන සම්මාන ද්විත්වයම හිමිවූයේ සනත් ජයසූරියටයි. ඉන් පසුව පැවති තරඟාවලියේදී නෙදර්ලන්තයට එරෙහිව එක් දින ජාත්ය න්තර ක්රිතකට් හි වැඩිම ළකුණු සංඛ්යාවව වන ළකුණු 443 ක් ලබා ගනිමටද ඔව්හු සමත් වූහ.
මෙම වාර්තා ලෝක වාර්තා ද වන විට එ'වා තද පැහැ අකුරෙන් දක්වා ඇත.
මෙම වාර්තා ලෝක වාර්තා ද වන විට එ'වා තද පැහැ අකුරෙන් දක්වා ඇත.
ටෙස්ට් තරඟ
එක් දින තරඟ
විස්සයි 20 තරඟ
ටෙස්ට් තරඟ
එක් දින තරඟ
2020 වාර්තා - එක ලඟ පන්දු 4 කදී කඩුලු 4ක් ලබාගත් පන්දු යවන්නා - ලසිත් මාලිංග,2019 නවසීලන්තය එරෙහිව
- 183, 3වන විකට්ටුව සඳහා අසංක ගුරුසිංහ (84) and [[අරවින්ද ද සිල්වා] (145) 1996 වසරේදී කෙන්යාවට එරෙහිව.
ඉන්දියානු ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ දකුණු අප්‍රිකා සංචාරය 2017-2018

ඉන්දියානු ක්‍රිකට් කණ්ඩායම 2018 ජනවාරි සහ පෙබරවාරි මාසවලදී දකුණු අප්‍රිකාවේ සංචාරය කරමින් ටෙස්ට් තරග තුනක්, එක්දින ජාත්‍යන්තර (එදිජා) තරග 6 ක් සහ විස්සයි20 ජාත්‍යන්තර (වි20ජා) තරග තුනක් ක්‍රීඩා කලහ. මෙම ටෙස්ට් තරගමාලාව ෆ්‍රීඩම් කුසලානය වෙනුවෙන් පැවැත්වීය. දකුණු අප්‍රිකාව ටෙස්ට් තරගාවලිය 2-1 ක් ලෙස ජයග්‍රහණය කළේය. පළමු එක්දින තරඟය අතරතුර දකුණු අප‍්‍රිකානු නායක ෆෆ් දු ප්ලෙසිස් ඇඟිල්ලේ සිදුවූ ආබාධයක් නිසා ඉතිරිව තිබූ එක්දින තරඟ ක්‍රීඩා කිරීමට නොහැකි විය. ඔහු වෙනුවට ඒඩ්න් මර්ක්‍රාම් දකුණු අප‍්‍රිකානු නායකත්වයට පත්විය.
පස්වැනි එක්දින තරගය ලකුණු 73 කින් ජය ගැනීමත් සමඟ ඉන්දියාව එක්දින තරගමාලාව 5-1 ක් ලෙස ජය ගැනීමට සමත් විය. මෙම ජයග්‍රහණය ඉන්දියානු ක්‍රිකට් කණ්ඩායම දකුණු අප්‍රිකාවේදී ලබාගත් පළමු එක්දින තරගාවලි ජයග්‍රහණයයි. එමෙන්ම ඉන්දියාව අයිසීසී එක්දින ශ්‍රේණිගතකිරීම්වල අංක එකේ ස්ථානයටද පත්විය. වි20ජා තරගමාලාවද ඉන්දියාව 2-1 ක් ලෙස ජය ගැනීමට සමත් විය.