davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Mihai Bisericanu

Mihai Bisericanu (n. 5 februarie 1962, București) este un actor de teatru, film, actor de voce, muzician, compozitor, regizor, producător, interpret român contemporan, antrenor vocal.
A studiat pian (Liceul de muzică "Dinu Lipatti" /și cu Dan Mizrahy), absolvit Liceul Gheorghe Șincai, profilul electrotehnică, în 1981.
Studiază canto cu Georgeta Bălan în cadrul Liceului de muzică, cât și clarinet, ca instrument auxiliar. De asemenea studiază chitara ca autodidact, activând în diverse formații cu orientare New-Wave (Underground).
A urmat apoi I.A.T.C. (UNATC) A.T.F. - Actorie clasa: Prof. Mihai Mălaimare și Mircea Constantinescu, absolvind în 1990.
În 2012 a obținut titlul de Doctor în Teatru la UNATC, unde și predă prin asociere, la Catedra de Expresie Vocală și Corporală (canto, dicție/vorbire) încă din 2006. Vocal Coach
A jucat pe scenele teatrelor, operelor, filarmonicilor: Studioul de Teatru "Cassandra", Teatrul Național - București, Teatrul de Comedie - București, Teatrul Lucia Sturdza Bulandra - București, Teatrul Mic - București, Teatrul Foarte Mic - București, Teatrul Nottara - București, Teatrul Evreiesc de Stat - București, Teatrul „Constantin Tănase” - București, Teatrul "Maria Filotti" - Brăila, Teatrul Național "Radu Stanca" - Sibiu, Teatrul Municipal "Maior Gheorghe Pastia" - Focșani, Teatrul Clasic "Ioan Slavici" - Arad, Teatrul Național Cluj-Napoca, Teatrul Național "Mihai Eminescu" - Timișoara, Teatrul Tineretului Piatra Neamț, Teatrul Național "Vasile Alecsandri" - Iași, Teatrul "Sică Alexandrescu" - Brașov, Centrul Cultural "Reduta" - Brașov, Teatrul româno-irlandez, Filarmonica "George Enescu" - București, Filarmonica Arad, Filarmonica Pitești, Filarmonica de Stat Oradea, Filarmonica "Banatul" - Timișoara, Opera Națională Română - Timișoara, Opera Națională Română - Cluj-Napoca, Opera Națională - București, Opera Comică pentru Copii - București. Sala Radio România - Studioul Mihail Jora, Studioul Alfred Alessandrescu
Teatre din Londra (Lyric Hammersmith Theatre), Sheffield, Oxford (Oxford Playhouse), Cambridge, Chișinău, Brăila (Teatrul Maria Filotti), Galați, Focșani (Teatrul Maior Gheorghe Pastia), Bacău, Ploiești, Arad (Teatrul Ion Slavici și Filarmonica Arad), Timișoara, Mediaș (sala Traube), Istanbul, Toronto, Montreal, San Jose (Costa Rica), Caracas (Venezuela), Bogota (Columbia), Belfast, Armagh, Tralee, Derry, Galway, Dublin, Budapesta, Bonn, Frankfurt, Krems, Viena (Teatrul Pygmalion), Marsilia, Bruxelles, Stockholm, Zurich, Moscova, Sofia, Tirana, Cividale del Friuli, Pescara, Cagliari, Itaca, Valencia, Madrid, Mallorca, Nador, Maroc, Mostaganem, Algier, Annaba, Kotor, Split, Atena și altele.
György Csapó (actor)

György Csapó, menționat și Gheorghe Csapó, (n. 16 septembrie 1961, Cluj, România) este un actor și regizor de teatru român de etnie maghiară. A făcut parte din trupele Teatrului Maghiar de Stat din Sfântu Gheorghe (1985-1987) și Teatrului Maghiar de Stat din Cluj-Napoca (1987-1988), iar în 1988 a emigrat cu familia în Ungaria, unde a jucat pe scenele mai multor teatre.
S-a născut la 16 septembrie 1961 în orașul Cluj. Familia sa s-a mutat în 1979 la Târgu Secuiesc, unde György a urmat doi ani de școală la actualul Liceul Teoretic „Nagy Mózes” și a susținut examenul de bacalaureat în 1980. A absolvit Institutul de Teatru „Szentgyörgyi István” din Târgu Mureș în 1985, sub îndrumarea profesorului András Csorba, și, după absolvire, a fost angajat la Teatrul Maghiar de Stat din Sfântu Gheorghe. S-a căsătorit încă din timpul facultății cu colega sa, Zsuzsa Adorjáni.
În anul 1987, la invitația directorului József Kötő, s-a transferat împreună cu soția sa la Teatrul Maghiar de Stat din Cluj-Napoca, iar în ianuarie 1988, având o viză turistică de șase zile, au plecat împreună în Ungaria, unde au profesat ca actori în trupa Teatrului „Csiky Gergely” din Kaposvár (1988-1996). György Csapó a abandonat apoi activitatea teatrală și a lucrat timp de trei ani ca prezentator și redactor-reporter la Kapos Televízió și Kapos Rádió. A lucrat în mediul privat și a absolvit mai târziu cursul de manager cultural organizat de Universitatea „Eötvös Loránd” din Budapesta (ELTE).
S-a întors în România în primăvara anului 2009 și a devenit unul dintre membrii fondatori ai Teatrului Orășenesc din Târgu Secuiesc, fiind numit în funcția de director al acestei instituții. A fost numit în funcția de director interimar al Teatrului Național din Târgu Mureș în octombrie 2010 în locul lui Vlad Rădescu, care a fost demis prin ordin al ministrului culturii, Hunor Kelemen, și a îndeplinit această funcție până în martie 2011, când Vlad Rădescu a revenit pe post prin hotărârea Curții de Apel București, în urma unui proces intentat Ministerului Culturii. Deși doar interimar, György Csapó a fost primul director general maghiar al Teatrului Național din Târgu Mureș, după o pauză de 37 de ani, de când András Csorba a fost înlocuit din această funcție.
György Csapó a interpretat, la începutul carierei, roluri de eroi tineri, iar mai apoi personaje mature precum Kerek Ferkó din piesa omonimă a lui Móricz Zsigmond, Cléante din Avarul de Molière, Hemon din Antigona de Sofocle, Jeromos din Jeromos cel sclipitor de Áron Tamási, Medvefia din Luntrașul din Lună de Sándor Weöres, Wurm din Intrigă și iubire de Friedrich Schiller, Medvedenko din Pescărușul de Anton Cehov și Montague din Romeo și Julieta de William Shakespeare. A profesat, în paralel, și ca regizor de teatru.
A jucat roluri principale în două filme românești: Un oaspete la cină (1986) și Rezervă la start (1988).
2014

2014 (MMXIV) a fost un an obișnuit al calendarului gregorian, care a început într-o zi de miercuri. A fost al 2014-lea an d.Hr., al 14-lea an din mileniul al III-lea și din secolul al XXI-lea, precum și al 5-lea an din deceniul 2010-2019. A fost desemnat:
Povestiri Adevarete - August 2014 + 21 August 2024 La Orele 10:00 - 15:00 - All Stars La RoTerra Music Cu Lele Si Copilul De Aur La Acasă TV Si Acasă Gold
Tamara Buciuceanu

Tamara Buciuceanu (alternativ Tamara Buciuceanu-Botez; n. 10 august 1929, Tighina, România – d. 15 octombrie 2019, București, România) a fost o actriță română de teatru, film și televiziune.
A absolvit Liceul „Clara Doamna” din Suceava. Între 1948-1951 a frecventat Institutul de Teatru „Vasile Alecsandri” din Iași, însă în anul IV de studii s-a transferat la București, la Institutul de Artă Teatrală și Cinematografică la clasa profesorului Nicolae Bălțățeanu (asistentă Sorana Coroamă-Stanca). Tamara Buciuceanu a terminat studiile în 1952. În același an debutează pe scena Teatrului Giulești cu rolul Marfa din piesa „Makkar Dubrava”, alături de Geo Barton. A fost una din reprezentantele generației de aur a teatrului românesc și era supranumită „Doamna comediei românești”. A jucat în peste 25 de filme, personajul său emblematic fiind profesoara Isoscel din seria Liceenii.
A jucat la Teatrul Giulești, Teatrul Bulandra, Teatrul Național „Ion Luca Caragiale”, Teatrul de comedie etc. A interpretat-o pe Coana Chirița pe scena Teatrului Național din Iași.
A avut roluri importante în teatru în piese precum „Coana Chirița”, „Romeo și Julieta la început de noiembrie”, „Scaunele”, „Cumetrele”, „Doctor fără voie”, „Nepotul”, „Așteptând la arlechin”, „Domnișoara Nastasia”, „Mamouret” etc. Este cunoscută pentru interpretarea personajului Vica Delcă din piesa „Dimineață pierdută” după Gabriela Adameșteanu. De asemenea Tamara Buciuceanu a avut o carieră fructuoasă în televiziune, fiind celebră pentru cupletele sale din programele de Revelion. TVR Media a lansat în 2006 DVD-ul „Tamara Buciuceanu” ce cuprinde o selecție din aparițiile sale în programele de divertisment ale Televiziunii Române.
În data de 23 octombrie 2014, într-o ceremonie ce a avut loc la Castelul Peleș din Sinaia a primit din partea Casei Regale a României decorația Ordinul Coroana României în grad de Ofițer cu ocazia celei de-a 93-a aniversări a regelui Mihai I al României, decorație înmânată de principesa moștenitoare Margareta, Custodele Coroanei române.
A fost căsătorită din 1962 cu medicul anestezist Alexandru Botez (decedat în 1996). Nu a avut copii. A obținut 20 de premii pentru interpretare, iar în septembrie 2011 a primit o stea pe Aleea Celebrităților (Walk of Fame) din Piața Timpului București, situată în imediata vecinătate a magazinului Cocor.
Tamara Buciuceanu-Botez s-a stins din viață pe data de 15 octombrie 2019, la vârsta de 90 de ani, din cauza unei afecțiuni cardiace.
Este societar de onoare al Teatrului Național din București din 2004, precum și al Teatrului Național de Operetă.
La Teatrul de Operetă, Tamara Buciuceanu a lucrat aproape nouă ani.
Încă din perioada de început a carierei artistice, Tamara Buciuceanu-Botez a colaborat cu Radiodifuziunea Română. Aici a înregistrat sute de spectacole intrate în fonoteca de aur. O colaborare îndelungată cu Radioul a fost emisiunea de divertisment Unda veselă.
CPSF 201-300

Colecția „Povestiri științifico-fantastice” a fost un periodic de literatură pentru tineret editat de revista „Știință și Tehnică”. Prima serie a apărut în 1 octombrie 1955 și a cuprins 466 de numere, publicate de două ori sau, pentru o scurtă perioadă, de trei ori pe lună, până în aprilie 1974. Primele 80 de numere au fost traduse și în limba maghiară. A existat și o serie în limba germană. Reluată după 1990, numele i-a fost schimbat în Anticipația - Colecția „Povestiri științifico-fantastice”.
Ultimul revelion (film din 1978)

Ultimul revelion (titlul original: în franceză Mon premier amour) este un film dramatic francez, realizat în 1978 de regizorul Élie Chouraqui, după romanul omonim al scriitorului Jack-Alain Léger, protagoniști fiind actorii Anouk Aimée, Richard Berry, Nathalie Baye și Gabriele Ferzetti.
Jane locuiește cu fiul ei Richard, un tânăr încă în adolescență. Jane, care este grav bolnavă, este în tratament de mai bine de șase luni, dar fiul ei nu știe. Richard vine și pleacă, aleargă de la Beaux-Arts la studio, de la studio la antrenamentul de box, de la box la prietena sa Fabienne și de la Fabienne la prietenii săi. Acasă nu este surprins să-și găsească mereu lucrurile gata pregătite și masa pusă pentru el. Dar într-o dimineață totul devine prea greu pentru Jane și îi cere fiului ei să o însoțească la spital. Va fi cea mai grea zi dar și începutul unui impuls extraordinar care le va apropia pe aceste două ființe care împărtășesc același secret. Începutul luptei și împotriva bolii, dar și a morții. Ceilalți brusc nu mai există: nici Georges, tatăl, despărțit de Jane de câțiva ani, nici Fabienne, pe care tânărul o uită. Doar pentru ei, mamă și fiu, aceste zile vor fi pline de speranțe, deoarece Richard îi redă mamei sale gustul pentru viață. Și când Jane îl va părăsi pe Richard, acesta va învăța mult mai multe decât adolescentul de ieri, care credea că știe totul.
Cleo Stieber

Cleo Stieber (n. 1923, Pitești, d. 2012 Koln, Germania) a fost una dintre primele crainice ale TVR. Aceasta a deschis pe 21 august 1955 la ora 20 prima emisiune experimentală a postului. A prezentat și primul Revelion transmis de TVR în 31 decembrie 1956. A fost medic pediatru de profesie și a studiat la Clinica de Pediatrie a Institutului Fundeni, apoi la Institutul de Ocrotire a Mamei si Copilului. A renunțat la această carieră pentru a se dedica micului ecran. În 1963 a fost autoarea unei lucrări științifice publicată în revista Pediatria.
În 1964 a renunțat la jumătate din norma de la TVR.
A fost căsătorită cu un stomatolog, Dr. Stieber și locuiau împreună cu sora ei mai mare, Felicia Weiss, în strada Bibescu Vodă nr. 19. În 1971 familia a plecat spre Israel, dar a rămas în Italia, unde fiul a studiat medicină. În 2004 Cleo Stieber locuia în Germania, la Koln, unde a și decedat.
Mucenici

Mucenici is a Christian feast of the 40 Martyrs of Sebaste, a traditional holiday in Romania and Moldova. It coincides with the start of the agricultural year.
On the day of the martyrs (mucenici), in the popular belief, the tombs and the gates of Heaven are opened, and the housewives make, in honor of the Holy Martyrs, 40 coils called sfinti, mucenici or bradosi.
In Moldova, they have the shape of the number 8, a stylization of the human form, and are baked from Cozonac dough, then glazed with honey and sprinkled with walnuts.
In Dobrogea, the same anthropomorphic form is preserved, but the martyrs are smaller and are boiled in water with sugar, cinnamon and walnuts, symbolizing the lake where the Holy Martyrs were thrown.
In Muntenia, in addition to the usual brados, there is a "Uitata pentru morti" (The forgotten dead) celebration, a larger martyr bread (considered to be blind), which children dance around the fire with in celebration of the dead who were forgotten during the year.
The customs of March 9 form a ritual scenario specific to the coming of a New Year: the preparation of ritual food (Saints, Saints, Bradoşi), spring cleaning, the ritual drunkenness attested by popular tradition, the opening of the tombs and gates of Heaven for the return of spirits among the living, lighting fires in courtyards and gardens, in front of the houses and in the field, the purification of people and cattle by sprinkling holy water, beating the earth with the mayors to drive away the cold and take out the heat, finding luck in the new year by preparing the Mucenici cake, harvesting honey and cutting the first vines.
Their 8 shape is a symbol of infinity and union with the Cosmos, in alignment with the myth of the Heaven Gates opening.
Sex on the Beach (song)

"Sex on the Beach" is a song by Dutch Eurodance group T-Spoon. It was released as a single in July 1997 and found chart success in several countries, peaking at number one in Japan, number two in the United Kingdom and number three in the Netherlands. In some countries, the song's title had to be changed to "Fun on the Beach", because of censorship. In 2004, the song was released in a new version as "Sex on the Beach 2004". This version reached number 70 in the Netherlands.
Scottish newspaper Daily Record commented, "Is this a song about hypothermia or are we simply a nostalgic nation harking back to the nonexistent summer of sunshine?" They also compared it to Aqua's "Barbie Girl".
"Sex on the Beach" was successful on the charts in Europe, Japan and New Zealand, and remains the group's biggest hit to date. It reached number one in Japan and made it to the top 10 in Belgium, Ireland, the Netherlands, and the United Kingdom. In the latter nation, the single debuted at number two during its first week on the UK Singles Chart, on September 13, 1998. On the UK Indie Chart, it peaked at number one, and on the Eurochart Hot 100, it rose to number 16. Outside Europe, "Sex on the Beach" charted in both New Zealand and Australia, peaking at numbers six and 64, respectively. It earned a gold record in both New Zealand and the UK.
A music video was made for "Sex on the Beach", directed by Kenny Wisdom. It features the group partying with people on a beach.
Dover's powder

Dover's powder (a.k.a. pulvis ipecacuanhae et opii) was a medicine against cold and fever.
Developed in 1732 by English physician Thomas Dover, the powder was an old preparation of powder of ipecacuanha (which was formerly used to produce syrup of ipecac), opium in powder, and potassium sulfate. Initially designed to treat gout, it was later recommended for general pains, insomnia, and diarrhea, among others.
The powder was largely used in domestic practice to induce sweating, to defeat the advance of a common cold, and at the beginning of any attack of fever.
It is no longer in use in modern medicine, but remained reputable until about the 1930s. Its inclusion of opium, an addictive chemical, led to its discontinuation of use. Dover's powder was banned in India in 1994.
A 1958 source describes Dover's Powder as follows: "Powder of Ipecacuanha and Opium (B.P., Egyp. P., Ind. P.). Pulv. Ipecac. et Opii; Ipecac and Opium Powder (U.S.N.F.); Dover's Powder; Compound Ipecacuanha Powder. Prepared ipecacuanha, 10 g., powdered opium 10 g., lactose 80 g. It contains 1% of anhydrous morphine. Dose: 320 to 640 mg. (5 to 10 grains). Many foreign pharmacies include a similar powder, sometimes with potassium sulphate or with equal parts of potassium nitrate and potassium sulphate in place of lactose; max. single dose 1 to 1.5 g. and max. in 24 hours 4 to 6 g."
To obtain the greatest benefits from its use as a sudorific, it was recommended that copious drafts of some warm and harmless drink be ingested after the use of the powder.
The following excerpt from a report penned by a Doctor Sharp, employed in the British naval service in the West Indies, in this case, in Trinidad, in 1818, illustrates its use. He writes :
It was an ingredient in John Wyeth & Brother, Inc.'s La Grippe (flu) pills, circa 1906.
Dover's powder was part of a joke published in The Science of Health in 1875 and reprinted in Godey's Lady's Book the same year. The joke illustrates its status as a typical medicine for a tumor:
Filé powder

Filé powder, also called gumbo filé, is a spicy herb seasoning made from the dried and ground leaves of the North American sassafras tree (Sassafras albidum).
Filé powder is used in Louisiana Creole cuisine in the making of some types of gumbo, a thick Creole soup or stew often served over rice. Several different varieties exist. In New Orleans, what is known as Creole gumbo generally varies from house to house though still retaining its Native American origins. The Creoles of Cane River make a gumbo focused much more on filé. Filé can provide thickening when okra is not in season, in types of gumbo that use okra or a roux as a thickener for gumbo instead of filé. Sprinkled sparingly over gumbo as a seasoning and a thickening agent, filé powder adds a distinctive, earthy flavor and texture.
Filé powder is made by harvesting the young leaves and stems of the sassafras tree and grinding them. Filé powder is generally not added until after the vegetables and meats or seafood are finished cooking and removed from the heat source.
Choctaw Native Americans of the American South (Florida, Mississippi, Alabama, Louisiana) were the first to use dried, ground sassafras leaves as a seasoning. The French word filé is the past participle of the verb filer, meaning (among other things) "to turn into threads", "to become ropy".
The name gumbo may derive from the word ki ngombo, often shortened to gombo, which meant okra in the Central Bantu dialect. Okra was a common thickener in soups and stews prepared by the African inhabitants of Louisiana, who were brought to the colony in large numbers beginning in 1719.
Some scholars have suggested that the gumbo was adapted from the West African soups and stews which were thickened with okra. Eventually, okra was replaced as a thickener with the traditional sassafras. The earliest known mention of the dish is from a transcript of the interrogation of an enslaved African woman named Comba in 1764. In it, she states that she gave "un gombeau" to another slave.
Other scholars have suggested that the name may derive from the Choctaw word for filé (kombo). Some early 20th century authors, most notably Celestine Eustis, suggested that gumbo including filé powder was an early special-occasion dish for native tribes. This is further implied by a late 18th-century Creole practice. At that time, rice was a luxury for many Creoles. They served gumbo over corn grits, a pairing common in the stews of native tribes.
Safrole and sassafras oil have been banned by the FDA as a carcinogen since 1960 and cannot be used in food manufacture for this reason. According to a study published in 1997, sassafras leaves (from which filé is produced) do not contain detectable amounts of safrole.
"Filé gumbo" is famously mentioned in the classic country song by Hank Williams Sr., "Jambalaya (On the Bayou)", which held the number-one position on the U.S. country music charts for fourteen non-consecutive weeks in 1952. It was also mentioned in the song by Gene Watson, "Love in the Hot Afternoon", which was a #3 country hit for the singer in 1975.
Хуш

Хуш (лат. Cedrus) - Нарсныхан (Pinaceae) овгийн шилмүүст мөнх ногоон мод юм. Эдгээр мод нь жодоотой нэн ойролцоо бөгөөд боргоцойн бүтэц нь маш ойр төстэй болно.
Бор саарал холтостой, тав таваараа суусан 6-12 см урт шилмүүстэй. Өргөн өндгөрхүү зууван, 6-10 см урт боргоцойтой, 30-35 метр хүрэхүйц өндөр мод. Хуш нь Гималайн нурууны өрнө зүг болон Газар дундын тэнгис хавийн бүс нутгаас гаралтай. Гималайд далайн төвшнөөс дээш 1500-3200 м, Газар Дундын тэнгис хавьд 1000-2200 м өндөрлөг газар ургана. Монголын Хөвсгөл орчим, Хэнтий, Хангай зэрэг бүсийг хамарсан уулсын системээр тархсан бөгөөд уулын ой, ойн бүслүүрийн дээд захаар зонхилон ургаж хушин ойг бүрдүүлдэг байна.
Хуш барилга, техникийн ач холбогдол ихтэйн гадна тэжээлийн хувьд бусад модыг бодоход илүү байна. Хушны 100 г шилмүүс 260-360 мг "С" витаминтай, хушны самар 16-18% уурагт бодис, 60% тослогтой(Ларин 1950) байна.
Хушны самар буга, хэрэм, баавгай, жирх, үхэр огодой, сойр зэрэг амьтдын тэжээл болдог.
Боргоцой

Цикадууд болон шинэс мод зэрэг гимносферм ургамалд тархсан үрний бүтэц бүхий эрхтэнг боргоцой буюу ботаникийн албан ёсны нэршлээр стробилис (цуглуулсан хэлбэрээр стробили) гэдэг. Эдгээр боргоцой нь ихэвчлэн модлог бөгөөд янз бүрийн конус хэлбэртэй, цилиндр хэлбэртэй, өндгөн хэлбэртэй, эсвэл бөмбөг хэлбэртэй байдаг. Тэдгээр нь төв тусгалын орчим байрласан скал болон брас агуулдаг бөгөөд зарим тохиолдолд жимс шиг эд эс бүхий зөөлөн бүтэцтэй байдаг. Pinophyta (шинэс модны овог)-ийн боргоцой нь үржилтэд зориулсан бүтцийг агуулдаг. Модлог боргоцой нь эмэгтэй боргоцой бөгөөд үр үйлдвэрлэдэг. Эрэгтэй боргоцой нь тоос хүртээдэг бөгөөд ихэвчлэн түр зуурын бөгөөд бүрэн боловсорсон ч ил гарсан байдаггүй. “Боргоцой” нэр нь Грек хэлний konos (нарсны боргоцой)-оос гаралтай бөгөөд энэ нь геометрийн конус хэлбэрийн нэрийг өгсөн. Боргоцойны тусдаа хавтангуудыг скал гэж нэрлэдэг. Хэрэв боргоцой нь нэгээс дээш жил хөгжиж байгаа шинэс модны төрлүүдэд (жишээ нь нарс), эхний жилийн үрийн ургамлын өсөлт нь хоёр жилийн настай скаалаар ил гарах бөгөөд энэ нь умбо гэж нэрлэгддэг, харин хоёр дахь жилийн өсөлт нь апофис гэж нэрлэгддэг.
Эрэгтэй боргоцой (микростробилис) нь бүх шинэс моднуудын бүтэцтэй ижил байдаг бөгөөд зөвхөн жижиг зүйлс (ихэвчлэн скаалын байрлал) нь ялгаатай байдаг. Төв тусгалд байрласан микроспорофиллүүд (хувирсан навчнууд) байдаг. Тус бүрийн микроспорофилл доор микроспорангия (тоосны уутнууд) нэг буюу хэд хэдэн байх бөгөөд эдгээр нь тоосыг агуулдаг.
Эмэгтэй боргоцой (мегастробилис, үрийн боргоцой эсвэл өндгөн бүтэцтэй боргоцой) нь өндөг агуулдаг бөгөөд энэ өндөг нь тоосоор fertilize хийснээр үр болон хувирдаг. Эмэгтэй боргоцойны бүтэц нь шинэс модны овгуудын хооронд илүү ялгаатай бөгөөд ихэвчлэн олон төрлийн шинэс модны зүйлийг тодорхойлоход чухал үүрэгтэй байдаг.
Хан боргоцой

Хан боргоцой (Ananas comosus) нь халуун оронд ургадаг, идэж болох ургамал ба түүний жимс юм. Энэхүү ургамал нь Парагвай болон Бразилын өмнөд хэсгээс гаралтай аж.
Хан боргоцой нь олон наст ургамал ба 1-1.5 м өндөртэй, 30 ба түүнээс дээш тооны тал тал тийш салаалан ургасан 30-100 см урт навчнуудтай. Энэ навчнуудын голд жимс нь боловсрох ба хурааж авсны дараа дахин жимс ургадаг. Гэхдээ дараа дараагийн жимсний хэмжээ нь жижгэрдэг тул нэг бутыг 3 жилээс илүү хэрэглэдэггүй байна.
2018 онд дэлхийн хан боргоцойны тариалалт 27.9 сая тонн байсан бөгөөд Коста Рика, Филиппин, Бразил, Тайланд улсууд тэргүүлжээ.
Энэхүү жимс нь эрүүл мэндэд сайн аминдэм, бодисоор баялаг юм. С витамин гэхэд л 10Ог хан боргоцойд 15-76 мг бий. Мөн минерал ба бичил элементүүдээр баялаг. Ялангуяа кали маш их, 320 мг хүртэл агуулагддаг. Мөн уураг задалдаг бромелин байхаас гадна цусны даралт бууруулж, судсуудын хананаас өөхөн хуримтлалыг арилгаж, цусны эргэлт сайжруулж, үрэвслийн эсрэг үйлчилгээтэй.
Хан боргоцой биеэс ус гадагшлуулж, хаванг буулгадаг. Мөн гэдэс хямрах, ходоод өвдөхөд тустай. Нойр булчирхайн ажиллагааг хөнгөвчилж, арьсны нөсөө, сэвхийг арилгадаг сайн талтай гэгддэг.
Нарсныхан

Нарсныхан (Pinaceae) нь хуш, жодоо, гацуур, шинэс, нарс гэх мэт олон янзын шилмүүст мод багтдаг томхон овог юм. Нийт 11 төрөл, 220-250 зүйл мод багтана. Голлох хэдэн янз зүйлүүд нь баруун өмнөд Хятад, Мексик, Японы төв хэсэг болон Калифорнийн уул нуруудаар ургадаг болно.
Эдгээр моднууд нь 2-100 м хүртэл өндөр, голдуу мөнх ногоон , давирхайтай, хос хүйстэй, ишнийхээ үзүүрт багц навчтай (шилмүүс) мөчрүүдтэй байна. Эм боргоцойнууд нь том, хатуу модлог бөгөөд 2-60 см урт, дотроо үртэй байна. Эр боргоцой нь жижгэвтэр 0.5-6 см урт, тоос хүртэлтийн дараа унадаг. Тоос ба үрний тархалт нь салхиар тархах ба зарим зүйл модны том үрийг шувуу тараадаг аж.
11 төрөл нь боргоцой, үр, навч шилмүүсний бүтцээсээ хамааран дараах 4 дэд бүлэгт хуваагдана.
1. Pinoideae- Боргоцой нь 2 наст 2 жилд нэг удаа ховор тохиолдолд 3 наст байна. Боргоцой хоорондоо тустай олон тооны овгор товгор хальсаар бүрхэгдсэн байх ба суурьлуугаа өргөссөн байна.
2. Piceoideae- Боргоцой нь жил бүр ургах ба тусгаарлагдсан овгор товгоргүй. (Гацуур)
3. Laricoideae-Боргоцой нь жил бүр ургах ба тусгаарлагдсан овгор товгоргүй. (Larix, Cathaya, Pseudotsuga)
4. Abietoideae-Боргоцой нь жил бүр ургах ба тусгаарлагдсан овгор товгоргүй. (Жодоо, Хуш, Pseudolarix, Keteleeria, Nothotsuga, Tsuga)
Алэппогийн нарс

Алэппогийн нарс (Pinus halepensis буюу еврейгээр Иерусалимийн нарс "орэн ерушалаъим") нь Газар дундын тэнгисийн бүс нутгаас гаралтай нарс юм. Морокко, Испани, Франц, Итали, Хорват, Грек, Сири, Израйль, Йордан гэх мэт улсын нутгаар ургана. Ихэнхдээ далайн төвшнөөс дээш 200 м орчим нам газар ургах ч, 1000-1700 м өндөрлөгт ургах нь бий. Энэхүү нарс нь жижиг, дунд хэмжээний мод ба 15-25 м өндөр, 60 см голчтой. Улаан шар, зузаан холтостой. Нарийхан шилмүүстэй бөгөөд 6-12 см урт, шар ногоон өнгөтэй байна. Боргоцой нь 5-12 см урт. Түүхий байхдаа ногоон ба 2 жилийн дараа боловсорж гүйцээд гялалзсан улаан бордуу өнгөтэй болдог.
Боргоцой нь үрээ цацахын тулд 5-8 см өргөнтэй болж онгойх ба үр нь 5-6 мм урт байна. Алэппогийн нарс нь Туркийн нарс, Канарын арлын нарс, Далайн эргийн нарстай ойр холбоотой.
Нарс

Нарс (Pinus ) нь Нарсныхан (Pinaceae) овгийн Pinoideae дэд овогт багтах шилмүүст мод юм. 115 зүйл орчим нарс мод байдаг.
Нарс нь дэлхийн бөмбөрцгийн хойд хагасаас гаралтай мод юм. Евразид Канарын арлуудаас Шотланд, зүүн тийш Оросын зүүн хэсэг болон Филиппин, хойд зүгт Норвеги, Финланд, зүүн зүгт Сибирь, өмнө зүгт Африк, Гималайн нуруу, зүүн өмнөд Ази хүртэл байна. Хойд Америкт Канадаас өмнө зүгт Никарагуа хүртэл ургана. Хамгийн олон янзын төрөл нь Мексик болон Калифорнид бий.
Дэлхийн бөмбөрцгийн өмнөд хагасын дулаан болон сэрүүн бүсийн орнууд Чили, Бразил, Өмнөд Африк, Австрали, Аргентин, Шинэ Зеландад нэвтрүүлэн тарьж ургуулсан бөгөөд дүнз, гуалин бэлтгэх гол эх үүсвэр нь болж байгаа ба нөгөөтэйгүүр зарим зүйл нарс хэтэрхий ихээр тархан ургаж бусад ургамал, газрыг түрэн эзлэх асуудал бас гарж байна. Нарс нь мөнх ногоон нүд булаам сайхан мод бөгөөд ихэнхдээ 20-35м, зарим тохиолдолд 50м хүртэл өндөр ургадаг. Нарс нь урт настай, дундажаар 100-1000 жил насалдаг ба зарим нь бүр ч олон жил насалдаг аж. Мөчир нь их биенээсээ сайтар тусгаарлагдан ургадаг. Залуу нарсны орой хэлбэр нь гоёмсог конус хэлбэртэй байдаг ба харин хөгшрөх тусмаа үзүүр нь өргөн дугуй зонтик хэлбэртэй харагддаг. Нарсны их биений доод хэсгийн холтос нь улаан хүрэн өнгөтэй, харин дээд хэсэг мөчирнүүд нь алтан шаргал өнгөтэй байдаг. 10 настай нарсны суулгацийн өндөр нь 3,2-4,3 м хүртэл ургадаг.
Нарс нь мөнх ногоон ба давирхайтай, 3-80 м хүртэлх ургах ба ихэнх зүйлүүд нь 15-45 м өндөр ургадаг. Хамгийн жижгүүд нь Сибирийн давжаа нарс, Potosi pinyon ба хамгийн өндөр нь Sugar Pine юм. Нарс нь урт настай, дундажаар 100-1000 жил ба зарим нь бүр ч олон насалдаг аж. Great Basin Bristlecone Pine зүйлийн нарс дэлхий дээр хамгийн урт настайд тоцогдох ба 2008 онд 4840 жилийн настай байна.
Нарс моднууд нь хос хүйстэй ба эр, эм боргоцойтой байна. Эр боргоцой нь жижиг 1-5 см бөгөөд голдуу хавар цаг богино хугацаанд урган, тоос хүртэлтийн дараа унадаг ажээ. Эм боргоцой нь тоос хүртэлтийн дараа зүйлээс шалтгаалан 1.5-3 жилийн дараа боловсорч гүйцэх бөгөөд 3-60 см хүртэлх хэмжээтэй болдог байна. Тоос хүртэлт нь салхи болон зарим шувуугаар дамжин тархдаг байна.
Pinus pumila

Pinus pumila, commonly known as the Siberian dwarf pine, dwarf Siberian pine, dwarf stone pine, Japanese stone pine, or creeping pine, is a tree in the family Pinaceae native to northeastern Asia and the Japanese isles. It shares the common name creeping pine with several other plants.
The Siberian dwarf pine is a coniferous evergreen shrub ranging from 1–3 metres (3–10 feet) in height, exceptionally up to 5 m (16 ft), but may have individual branches that extend further along the ground in length. In the mountains of northern Japan, it sometimes hybridizes with the related Japanese white pine (Pinus parviflora); these hybrids (Pinus × hakkodensis) are larger than P. pumila, reaching 8–10 m (26–33 ft) tall on occasion.
The leaves are needle-like, formed in bundles of five and are 4–6 centimeters long. The cones are 2.5–4.5cm long, with large nut-like seeds (pine nuts).
The range covers the Far East, Eastern Siberia, north-east of Mongolia, north-east of China, northern Japan and Korea. Siberian dwarf pine can be found along mountain chains, above the tree line, where it forms dense, uninterrupted thickets; it also grows on the headlands above the Okhotsk and Bering Seas, Tatarsk and Pacific coast (the Kurils).
P. pumila grows very slowly. It can live up to 300 and, in some instances, 1,000 years. In the colder conditions of Siberia, there are specimens which are 250 years old and older.
The seeds are harvested and dispersed by the spotted nutcracker (Nucifraga caryocatactes).
P. pumila has highly flammable needles, branches, and cones and readily carries crown fires, especially where it grows continuously across local landscapes. It has serotinous cones that release seeds following fire facilitating its recovery following severe fires caused by lightning strikes and other causes.
This plant is grown as an ornamental shrub in parks and gardens. The cultivar P. pumila 'Glauca' has gained the Royal Horticultural Society's Award of Garden Merit.
Pinus sibirica

Pinus sibirica, or Siberian pine, in the family Pinaceae is a species of pine tree that occurs in Siberia from 58°E in the Ural Mountains east to 126°E in the Stanovoy Range in southern Sakha Republic, and from Igarka at 68°N in the lower Yenisei valley, south to 45°N in central Mongolia.
Pinus sibirica is a member of the white pine group, Pinus subgenus Strobus, and like all members of that group, the leaves ('needles') are in fascicles (bundles) of five, with a deciduous sheath. They are 5–10 cm long. Siberian pine cones are 5–9 cm long. The 9–12 mm long seeds have only a vestigial wing and are dispersed by spotted nutcrackers.
Siberian pine is treated as a variety or subspecies of the very similar Swiss pine (Pinus cembra) by some botanists. It differs in having slightly larger cones, and needles with three resin canals instead of two in Swiss pine.
Like other European and Asian white pines, Siberian pine is very resistant to white pine blister rust (Cronartium ribicola). This fungal disease was accidentally introduced from Europe into North America, where it has caused severe mortality in the American native white pines in many areas, notably the closely related whitebark pine. Siberian pine is of great value for research into hybridisation and genetic modification to develop rust resistance in these species.
In the north of its range, it grows at low altitudes, typically 100–200 m, whereas further south, it is a mountain tree, growing at 1,000-2,400 m altitude. It often reaches the alpine tree line in this area. The mature size is up to 30–40 m height, and 1.5 m trunk diameter. Its maximum lifetime is 800–850 years.
Siberian pine, Pinus sibirica, is a popular ornamental tree in parks and large gardens where the climate is cold, such as central Canada, giving steady though not fast growth on a wide range of sites. It is very tolerant of severe winter cold, hardy down to at least –60 °C, and also of wind exposure.
The seeds are also harvested and sold as pine nuts, which in Russia are marketed as Cedar nuts (Russian: Кедровые орехи).
The Russian name Сибирский кедр (tr. Sibirsky kedr) is usually translated in English as "Siberian cedar." References to "cedar" or "dwarf cedar" in texts translated from Russian usually refer to this tree or related pines, not to true cedars.
Pinostilbene is a stilbenoid found, along with resveratrol, in the bark of P. sibirica.
Tooruktug Dolgay Tangdym

"Tooruktug dolgai tangdym" is a Tuvan folk song. It was first adopted in 1944 as the national anthem of the Tuvan People's Republic (TPR) when Tuva was an independent socialist republic recognised only by the Soviet Union and the Mongolian People's Republic. Later in the same year following the Soviet annexation of Tuva, the country was then incorporated into the USSR and thus became the Tuvan Autonomous Oblast (TAO). In 1961, the political status of the region was upgraded to the Tuvan Autonomous Soviet Socialist Republic, yet the anthem still remained.
Even after the dissolution of the Soviet Union, "Tooruktug dolgai tangdym" remained in use for the Republic of Tuva (a federal subject of Russia), until 11 August 2011, when it was replaced by the current anthem "Men – tyva men".
The song expresses the Tuvan belief that one who takes care of their environment, livestock and taiga will be fulfilled. It refers to the Tannu-Ola mountains, mentioned in the lyrics as "Tangdy" (Tuvan: Таңды), a mountain range in southern Tuva that is revered by the Tuvan people. The name of the mountain range is incorporated into "Tannu-Tuva", the popular name for the Tuvan People's Republic.
Temperate coniferous forest

Temperate coniferous forest is a terrestrial biome defined by the World Wide Fund for Nature. Temperate coniferous forests are found predominantly in areas with warm summers and cool winters, and vary in their kinds of plant life. In some, needleleaf trees dominate, while others are home primarily to broadleaf evergreen trees or a mix of both tree types. A separate habitat type, the tropical coniferous forests, occurs in more tropical climates.
Temperate coniferous forests are common in the coastal areas of regions that have mild winters and heavy rainfall, or inland in drier climates or montane areas. Many species of trees inhabit these forests including pine, cedar, fir, and redwood. The understory also contains a wide variety of herbaceous and shrub species. Temperate coniferous forests sustain the highest levels of biomass in any terrestrial ecosystem and are notable for trees of massive proportions in temperate rainforest regions.
Structurally, these forests are rather simple, consisting of 2 layers generally: an overstory and understory. However, some forests may support a layer of shrubs. Pine forests support an herbaceous ground layer that may be dominated by grasses and forbs that lend themselves to ecologically important wildfires. In contrast, the moist conditions found in temperate rain forests favor the dominance by ferns and some forbs.
Forest communities dominated by huge trees (e.g., giant sequoia, Sequoiadendron gigantea; redwood, Sequoia sempervirens), unusual ecological phenomena, occur in western North America, southwestern South America, as well as in the Australasian region in such areas as southeastern Australia and northern New Zealand.
The Klamath-Siskiyou ecoregion of western North America harbors diverse and unusual assemblages and displays notable endemism for a number of plant and animal taxa.
جواز سفر مصرى

جوازات سفر مصر هيا وثائق رسميه بتصدر لرعايا مصر لغرض السفر الدولى. بجانب كونها دليل لاثبات الجنسيه المصريه, و كمان بتستخدم لتسهيل الحصول على مساعده من مسؤولين القنصليات المصريه فى الخارج. بتصدر الجوازات بشكل عام بمدة صلاحيه سبع سنين.
فى الجواز الالكترونى, بتظهر معلومات حامل الجواز فى الصفحه الآولى من الجواز, و بتكون المعلومات بالترتيب:
تاشيرات الدول للمصريين
لم يتم العثور على روابط لمواقع التواصل الاجتماعي.
جواز السفر الى السويس

جواز السفر إلى السويس (1943؛ المعروف كمان باسم ليلة المغامرة والساعة تدق الثانية عشرة ) هو الفيلم العشرين اللى يظهر فيه شخصية الذئب الوحيد . كان هذا هو الفيلم الحداشر من أصل خمستاشر في سلسلة أفلام كولومبيا ، وآخر فيلم يلعب فيه النجم وارن ويليام دور الشخصية الرئيسية، وهو لص مجوهرات تحول إلى محقق خاص. الذئب الوحيد يحارب الجواسيس النازيين في مصر في الحرب العالمية الثانية .
المرجع غلط: <ref> فى تاجز موجوده لمجموعه اسمها "Note", بس مافيش مقابلها تاجز <references group="Note"/> اتلقت
مطار اسيوط الدولى

مطار اسيوط الدولى هوا مطار دولى فى محافظه اسيوط جنوب مصر.
اتفتح مبنى الركاب الجديد بمطار اسيوط سنه 2011 و وصلت الطاقه الاستيعابيه للمطار مليون و ربع راكب سنويا.
المبنى الجديد اتعمل على مساحه 20 ألف متر مربع بسعه 800 راكب/ ساعه و بيتكون من الدور الأرضى اللى بيشمل صاله سفر و صاله وصول دولى و محلى و 8 كاونترات لانهاء اجراءات السفر و 6 كاونترات مزدوجه للجوازات و الوصول الدولى و اسواق حره و كافيتريات و مكاتب اداريه للجوازات و الامن و شركات الطيران و السياحه وب وابتين للسفر و الوصول.
حريقة وزارة الداخليه 2011

حريقة وزارة الداخليه سنة 2011 هى حريقه حصلت فى مبنى وزارة الداخليه فى القاهره فى 22 مارس 2011 و هى من توابع ثورة مصر سنة 2011. حصلت الحريقه وقت مظاهره عملها الاف من رجالة البوليس قدام مبنى وزارة الداخليه للمطالبه بتزويد مهياتهم. الحريقه بدئت الساعه اربعه الضهر و دمرت مبنى الاتصالات فى الوزاره و بيتقال ان الحريقه حصلت من جوه المبنى. حاولت المطافى تطفية الحريقه و حاصر ناس من البوليس و العامه مبنى وزارة الداخليه عشان يمنعوا هروب اللى سموهم " ضليعين فى توليع المبنى " ، و طوقت الشرطه العسكريه بتاعة الجيش المصرى المبنى عشان تسيطر على الحريقه و قبضت قوات الامن على عدد من الاشخاص اتشك فى انهم هما اللى ولعوا فى المبنى.
قبل المتظاهرين ما يروحوا على مبنى وزارة الداخليه كانو راحوا على مبنى مجلس الوزرا اللى جنبه و هتفوا : " يا مشير يا مشير احنا افراد مظلومين " ، المشير هو محمد حسين طنطاوى قومندان الخونتا العسكريه اللى بتحكم مصر بعد تنحى الرئيس حسنى مبارك فى 11 فبراير 2011.
قبل الوقعه بكام يوم وزارة الداخليه كانت لغت النوباتشيات الزايده لكن الشكوى فضلت مستمره من قلة المرتبات ، و بيقول المحتجين انهم موظفين مدنيين لكن رغم كده بيتحاكموا عسكرى لما بيعملوا مخالفات و طالبوا بتحويل المخالفين للمحاكم المدنيه بدل العسكريه.
الشرطه المصريه

البوليس المصرية هيا واحده من فروع وزارة الداخليه المصريه، هيا السلطة التنفيذية المختصة بمجال الأمن المدنى والنظام العام ولها الضبطية القضائية فى مصر طبقا للقانون. يرأسها وزير الداخلية .
يتكون جسم قوات البوليس من مجندى القوات المسلحة - تجنيد إجبارى - واللى تحددهم هيئة التنظيم والإدارة للقوات المسلحة من الفئات غير المتعلمة واللى يقال عليها فى مصر " العادة" أى المجند غير المتعلم أو الحاصل على دون التعليم المتوسط و أضيف ليها لاحق حاملى الدبلومات الفنية لإنخفاض نسبة الأمية لتناسب التعبئة الخاصة بالوزارة.
يتخرج ظباط البوليس من كلية البوليس بعد دراسة 4 سنين يحصل المتخرج على مؤهل ليسانس الحقوق مع دبلوم العلوم الشرطية، و علشان كده هناك من ظباط البوليس المصرية من يشتغلو كمحامين بعد اعتزالهم ولاحق صدر قرار وزارى بمنح حاملى المؤهلات العليا من افراد البوليس رتبة الملازم بعد الالتحاق بأكاديمية البوليس لمدة ستة أشهر ويطلق عليهم " الظباط الاكاديميين ".
يقبل ظباط البوليس بمجاميع قبول كليات الحقوق فى نفس السنة وذلك لان الطالب ياخد ليسانس حقوق لكن هناك شرط اجتياز بعض الاختبارات ومنها الاختبارات الصحية والرياضية والأهم من كده اختبارات كشف الهيئة، لازم تكون العيلة على مستوى معين (عائله الطالب تكون بمستوى مرموق مش فيها اشخاص عليهم احكام جنائيه وتكون سمعه العيلة حسنه وسمعه الطالب حسنه).
متحف البوليس، يقع بقلعة صلاح الدين بالقاهرة مع المتحف الحربى، يحتوى متحف البوليس على الكتير من مقتنيات أجهزة الأمن المصرية قديما وحديثا فضل عن الأدوات المستخدمة فى اقسام البوليس والقرة قونات وملابس افراد البوليس وبعض الصور لمشاهير الظباط والمجرمين ومنها صور ريا وسكينه والخط وغيرهم.
سيارى ڤيرامكو

سيارى ڤيرامكو لاعب كورة قدم من بيلاروس.
سيارى ڤيرامكو من مواليد يوم 16 اكتوبر 1982 فى مينسك.
بيلعب فى مركز حارس مرمى, و لعب مع فريق FC Sevastopol و فريق بيلاروس لكورة القدم و باتى بوريسوف و نادى كريليا سوفيتوف سامارا و FC Dinamo-Juni Minsk و نيمان جرودنو و نادى مينسك و FC Kharkiv و ليفادياكوس و FC Helios Kharkiv و نادى اوفا و FC Arsenal Kharkiv.
سيارات لوران

عربيات لوران (بالانجليزى: Laurent Cars) كان راسم و نقاش اطباق نحاسيه و رسام من فرنسا.
عربيات لوران من مواليد يوم 28 مايو سنة 1699 فى ليون.
كان عضو فى:
عربيات لوران مات فى 14 ابريل سنة 1771.
لم يتم العثور على روابط لمواقع التواصل الاجتماعي.
سيارى كالامويتس

سيارى كالامويتس منافس العاب قوى من بيلاروس.
سيارى كالامويتس من مواليد يوم 11 اغسطس 1989 فى جودزينا.
درس فى جامعة ڤيتيبسك الحكوميه.
شارك فى:
هى مجموعة رياضات متكونه من الجرى و المشى و الرمى و النط, كانت موجوده قبل الميلاد بايام الحضاره اليونانيه و بقت بعدين جزء اساسى من الالعاب الاولمبيه الى بتتنظم كل 4 سنين و بتتعرف بأم الألعاب.
سيارى ماتسڤيتشيك

سيارى ماتسڤيتشيك لاعب كورة قدم من بيلاروس.
سيارى ماتسڤيتشيك من مواليد يوم 5 يونيه 1988 فى جلوبين.
بيلعب فى مركز مُدَافِع, و لعب مع فريق فريق بيلاروس لكورة القدم و شاختيور سوليجورسك و نادى جوميل و فريق بيلاروس تحت 21 سنه لكورة القدم.
غرفة المنشآت الفندقية (مصر)

اوضه المنشأت الاوتيل يه هيا واحده من الغرف السياحيه التابعه لالاتحاد المصرى للغرف السياحية اللى أنشأت بالقانون رقم 85 لسنة 1968 و تنظيم أتحاد ليها المعدل بالقانون رقم 124 لسنة 1981 وعلى قرار وزير السياحة والطيران المدنى رقم 1 لسنة 1969 بإنشاء أربع غرف سياحيـة اللى منهـم اوضه المنشآت الاوتيل يـة.
عادل طاهر

عادل ابراهيم طاهر اتولد فى 7 اكتوبر 1922 بالقاهرة. متجوز وله بنتان. اخد بكالوريوس علوم عسكرية 1946، دبلوم من منظمة الخدمات النرويجية الدولية 1956، دبلوم للدراسات عن مهام وعمل الامم المتحده 1960. شغل وظيفة ياور وزير الحربية 1946-1954، مدير مكتب وزير الشئون البلدية والقروية 1955-1965، سكرتير عام المجلس الأعلى لرعاية الشباب والرياضة 1965-1980، بعدين وكيل أول وزارة السياحة 1981، وزير السياحة والطيران المدنى 1982، رئيس مجلس ادارة شركة مصر الدولية لرجال الأعمال ورئيس اللجنة الدائمة للسياحة والرياضة 1983، عضو المكتب التنفيذى بالجمعية الدولية للترويح وشغل الفراغ، نائب رئيس المجلس الدولى للعلوم الرياضية والتربية البدنية لمنظمة افريقيا والشرق الأوسط، عضو الجمعية الامريكانيه لوكالات السفر والسياحة، عضو اتحاد أمريكا اللاتينية للمنظمات السياحسية، عضو المكتب التنفيذى للاتحاد العربى للسياحة، ساهم فى وضع الخطة الخمسية الأولى، وفى تخطيط مدينة 6 اكتوبر، فى التخطيط والمتابعة لتنفيذ استاد القاهرة الدولى ومراكز الشباب بمحافظات الجمهورية، مؤسس وسكرتير المجلس الأعلى لرعاية الشبابة، مؤسس ورئيس الهيئة العامة لتنشيط السياحة. له مؤلفات عن الشباب ماضيه وحاضره ومستقبله، الشباب والسلام، السياحة ماضيها وحاضرها ومستقبلها، السياحة العلاجية، السياحة والشباب، السياحة والرياضة. زى مصر فى بطولات دولية فى كرة السلة والتجديف، اخد بطولة الجمهورية 3 دورات دولية 1951-156، وسام العلم اليوغسلافى من الرئيس تيتو، وسام الاستحقاق فى الرياضة من الرئيس بورقيبة، جايزة نوبل بيكر للأبحاث الرياضية والبدنية من المجلس الدولى للرياضة، وسام جمهورية مصر العربية للرياضة من الدرجة الأولى، وسام النجمة الذهبى للسياحة الدولية من الاتحاد العربى للسياحة 1978، الاكليل الذهبى للحفاظ على التراث الثقافى وحماية البيئة من الاتحاد الدولى للسياحة 1979، الميدالية الذهبية الفرنسية 1979، وسام فنادق تراست هوس فورتى 1981 تقديرا للمساهمة الفنية فى مجال الصناعة الاوتيل ية العالمية وتنمية التفاهم الدولي، الجايزة الدولية للسياحة 1983.
هشام زعزوع

هشام زعزوع (من مواليد 1954)،كان فى منصب وزير السياحة فى حكومة شريف اسماعيل. و كان زعزوع واحد من الوزراء من من بره التيار الإسلامى فى مجلس وزراء هشام قنديل.
اتولد زعزوع سنة 1954. يحمل بكالوريوس تجارة من جامعة عين شمس فى 1980.
ابتدا عمله فى مجموعة سيتى بنك بالقاهرة واستمر فيها لخمس سنين . بعدها ساعد فى تأسيس وكالة يو إس السياحية اللى بتركز على السوق المصرى وبدأ العمل فى مجال السياحة. من 2004 لغاية 2007، كمان كان رئيس للاتحاد المصرى للسياحة. من ديسمبر 2007، و كان مساعد أول وزير السياحة.
تولى وزارة السياحة فى حكومة هشام قنديل فى اغسطس 2012، و بعد تعيين المحافظين الجدد فى يونيه 2013، هدد بتقديم استقالته بعد تعيين محافظ للأقصر ينتمى للجماعة الإسلامية. فى 1 يوليو، قدم زعزوع استقالته مع وزير الاتصالات والبيئة ووزير لدولة للشؤون القانونية دعم لمطالب متظاهرى 30 يونيه ضد محمد مرسى.
مينا الغردقه

مينا الغردقه هو واحد من موانى مصر التابعه ل الهيئه العامه لموانى البحر الاحمر، وموجود على الساحل الغربى ل البحر الاحمر، قريب من مدخل خليج السويس على مسافة 370 كم جنوب السويس. بتبان اهمية المينا فى موقعه اللى بيخدم السياحه العالميه فى منطقة البحر الاحمر وسياحة اليخوت بانواعها وسياحة سفن الرحلات الطويله وكمان خطوط الملاحه البحريه لنقل السياح والركاب من السعوديه ودول الخليج.
ترافكو جروب

مجموعه ترافكو للسياحه والفنادق (رومنه: Travco) شركه مصريه ام. مدير الشركه حامد الشيتى اسسها سنة 1979. نمت الشركه خلال حقبه الازدهار السياحى فى مصر حتىبقت ضمن اكبر شركات السياحه فى الشرق الاوسط, بتخدم 1,3 مليون سائح فى السنه.
لم يتم العثور على روابط لمواقع التواصل الاجتماعي.
وادى فيران

وادي فيران قريه تتبع إداريًا مدينة ابو رديس فى محافظة جنوب سينا، وبها موقع اثرى يُدعى «دير البنات»، وهو من أقدم الأديرة المسيحية فى سيناء. وعدد من المواقع الأثرية التانيه.
يوسف داوود

يوسف جرجس صليب وشهرته يوسف داوود ، ( 10 مارس 1938 - 24 يونيه 2012) اتولد فى سيوف شماعة فى اسكندرية كان ممثل كوميدى مصرى. زى فى حوالى 40 فيلم وعدد من مسلسلات التليفزيون زى ما زى فى عدد من المسرحيات. إتخرج من كلية هندسة قسم كهربا سنة 1960 و إشتغل مهندس بعدين إتفرغ للفن سنة 1985.
يوميات ونيس
توفى يوم الاحد 24\6\2012 الساعه خامسه الفجر بعد صراعه مع المرض و كان عمره 74 سنه, وحالته كانت سيئه جداً الاسبوع الاخير, ونقل الى مستشفى فى مدينة الاسكندرية
يهود

اليهود (من العبرية: יְהוּדִי, Jews الاسم نسبه ليهوذا, من ابناء يعقوب) هما ابناء شعب او قوميه دينيه او امه, بيتميزو باتباع الدين اليهودى, او بالثقافه و التراث النابع من الدين. اليهود العصريين بيتعتبرو نفسهم من نسل اهالى مملكة يهوذا اللى كانو بينسبو لاربع من اسباط بنى اسرائيل الاتناشر: يهوذا, شمعون, بنيامين و لاوى, افترقو بعد سبى بابل ليهود و سامريين. الديانه مرت بتطورات كتيره عبر التاريخ و خاصه بعد انهيار مملكة يهوذا و دمار الهيكل التانى فى القرن الاول للميلاد.
اليهود همل من نسل الكنعانيين اللى سكنو بلاد المشرق و حسب التوراه, ان اصل اليهود بيرجع للجد الاكبر ابراهيم, و من بعده ابنه اسحاق و من بعده ابنه يعقوب و اولاده الاتناشر, و منهم جيه بنو اسرائيل اللى عاشو فى مصر القديمه و بعدها انتقلو صحراء سينا فاعطيت ليهم التوراه من الله على ايد موسى.
اليهود تلات طوايف هى :
الاشكناز ، هم يهود المانيا و پولندا و روسيا و اوكرانيا ومجتمعات قريبة من دى الدول الاوروبية.
السفارديم ، فاصلهم من اسبانيا. لكن ، لما غادر المسلمين واليهود اسبانيا (1492 م) بسبب طردهم ، انتشر اليهود السفارديم فى شوية بلاد شرقية اهمها تركيا و المغرب و الجزائر و تونس و مصر و غيرها.
اليهود القرائين ، هم اقل عدد من الاشكناز والسفارديم ، فكان اغلبهم فى مِصْرَ والعراق وتركيا وروسيا.
ويقدر عدد اليهود فى العالم الايام دى ب 16-17 مليون ، فحوالى 11-12 مليون منهم اشكناز و نحو 5-6 ملايين من السفارديم و مائة الف بس من القرائين.
وبين الاشكناز و السفارديم اختلافات بخصوص عددى كبيرٍ من امورٍ الشريعة (الهالاخا) ... لكن الاختلافات اللى بينهم وبين القرائيين اكبر و اكتر بكتير. فبينما يؤمن الاشكناز والسفارديم (ويسمون مع : باليهود الربانيين) بالتوراه وباقى فصول ال Bible (التناخ) ويوقرون "التلمود" (بجزئيه : الميشناه و الجمارة) والمدراش ، اليهود القرائيين لا يتبعون من كل ده الاّ التوراة بفصولها الخمسة : سفر التكوين و سفر الخروج و سفر اللاويين و سفر العدد و سفر التثنيه.
اما "اليهود المزراحيون" فهم ليسوا طايفه دينية و انما هم اليهود الشرقيين وعددهم يمثل خُمس يهود العالم كمان يمثلو حوالى نصف يهود دولة اسرائيل. و اصل كلمة مزراحيم מִזְרָחִים من اسمُ مصر باللغة العبرية : مصرايم Mizraim : מִצְרַיִם ... لكن اليهودى المزراحى ممكن يكون من الربانيين او من القرائيين.
ليه خلتنى أحبك

ليه خلتنى أحبك هوه فيلم مصرى اتعمل سنه 2001 بطولة منى زكى و كريم عبد العزيز و حلا شيحه و احمد حلمى و مها عمار و طلعت زكريا و محسن سرحان و رجاء الجداوى وحجاج عبد العظيم واخراج ساندرا نشأت.
تدور احداث الفيلم حول حب كبير نشأ بين داليا (منى زكي) وهشام (كريم عبد العزيز)، بس ابو داليا رجل الاعمال الكبير موافقش على جوازها منه بدون سبب فيسيبو بعض ويسافر هشام الى امريكا فى الوقت نفسه ترتبط داليا بواحد تاني، و بعد مرور سنين يرجع هشام من السفر و اخد اعلى الشهادات فى علم الكومبيوتر، ويفتح شركة فى المجال ده، ويقع فى حب نهى ( حلا شيحة ) إبنة صديقة والدته ويعترف ليها بحبه وتتم خطبتهم ,و فى احد المرات عند خروجه من النادى يقابل حبيبته القديمة داليا بالصدفة اللى بقت مصورة مشهورة و انفصلت عن الرجل اللى ارتبطت بيه بعد انفصالها عنه، وبينما يخبرها انه ارتبط بفتاة اخرى اصيبت بصدمة شديدة تجعلها تقرر ان تفسد دى الخطبة وذلك بمساعدة صديقها زكريا (احمد حلمى) فهى ما زالت تحبه بشدة وندمانة على تركه قبل سنين .
الفيلم تأليف وليد يوسف