ටෝගෝ

ටෝගෝ, නිල වශයෙන් ටෝගෝ ජනරජය, බටහිර අප්‍රිකාවේ රටකි. එය බටහිරින් ඝානාව, නැගෙනහිරින් බෙනින් සහ උතුරින් බුර්කිනා ෆාසෝ විසින් මායිම් වේ. එය අඩුම සංවර්ධිත රටවලින් එකක් වන අතර එහි අගනුවර වන ලෝමේ පිහිටා ඇති ගිනියා බොක්ක දක්වා දකුණට විහිදේ. එය කුඩා, නිවර්තන රටක් වන අතර, වර්ග කිලෝ මීටර් 57,000 (වර්ග සැතපුම් 22,000) ආවරණය වන අතර ආසන්න වශයෙන් මිලියන 8 ක ජනගහනයක් ඇත, එහි පළල ඝානාව සහ ඝානාව අතර කිලෝමීටර් 115 (සැතපුම් 71) ට වඩා අඩුය. එහි නැගෙනහිර අසල්වැසි බෙනින්.
11 වන සහ 16 වන සියවස් අතර විවිධ පුද්ගල කණ්ඩායම් වර්තමාන ටෝගෝ දේශසීමා නිරාකරණය කර ගත්හ. 16 වන සහ 18 වන සියවස් අතර, වෙරළබඩ කලාපය මූලික වශයෙන් යුරෝපීය වහල් වෙළඳ මුරපොලක් ලෙස සේවය කළ අතර, ටෝගෝ සහ ඒ අවට කලාපයට "වහල් වෙරළ" යන නම ලැබුණි. 1884 දී ජර්මනිය විසින් ටෝගෝලන්තය නමින් ආරක්ෂිත ප්‍රදේශයක් ඇතුළු කලාපයක් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. පළමුවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසු ටෝගෝ පාලනය ප්‍රංශයට මාරු විය. ටෝගෝව 1960 දී ප්‍රංශයෙන් නිදහස ලබා ගත්තේය. 1967 දී ග්නාසිංබේ ඊයඩේමා සාර්ථක හමුදා කුමන්ත්‍රණයකට නායකත්වය දුන් අතර ඉන් පසුව ඔහු කොමියුනිස්ට් විරෝධී, තනි-පක්ෂ රාජ්‍යයක ජනාධිපති බවට පත් විය. 1993 දී, ඊයඩේමා අක්‍රමිකතාවලින් විනාශ වූ බහු පක්ෂ මැතිවරණවලට මුහුණ දුන් අතර, තුන් වතාවක් ජනාධිපති ධුරයට පත් විය. ඔහු මිය යන විට, ඊයඩේමා වසර 38ක් ජනාධිපතිව සිටි, "නූතන අප්‍රිකානු ඉතිහාසයේ දීර්ඝතම කාලයක් සේවය කළ නායකයා" විය. 2005 දී ඔහුගේ පුත් ෆාරේ ග්නාසිංබේ ජනාධිපති ලෙස තේරී පත් විය.
ටෝගෝ යනු නිවර්තන, උප සහරානු ජාතියකි. එහි ආර්ථිකය බොහෝ දුරට කෘෂිකර්මාන්තය මත රඳා පවතී. නිල භාෂාව ප්‍රංශ, නමුත් අනෙකුත් භාෂා කතා කරනු ලැබේ, විශේෂයෙන් ග්බේ පවුලේ භාෂා. ජනගහනයෙන් 47.8% ක් ක්‍රිස්තියානි ආගමට ඇලී සිටින අතර එය රටේ විශාලතම ආගම බවට පත් කරයි. ටෝගෝ යනු එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය, අප්‍රිකානු සංගමය, ඉස්ලාමීය සහයෝගිතා සංවිධානය, දකුණු අත්ලාන්තික් සාම සහ සහයෝගීතා කලාපය, ෆ්‍රැන්කොෆෝනි, පොදු රාජ්‍ය මණ්ඩලය සහ බටහිර අප්‍රිකානු රාජ්‍යවල ආර්ථික ප්‍රජාවේ සාමාජිකයෙකි.
පුරාවිද්‍යාත්මක සොයාගැනීම්වලින් පෙනී යන්නේ ගෝත්‍රිකයන් මැටි භාණ්ඩ නිෂ්පාදනය කිරීමට සහ යකඩ සැකසීමට සමත් වූ බවයි. ටෝගෝ යන නම ඊව් භාෂාවෙන් "ගඟ පිටුපස" ලෙස පරිවර්තනය කර ඇත. 11 වන සියවසේ සිට 16 වන සියවස දක්වා කාලය තුළ ගෝත්‍ර කලාපයට ඇතුළු විය: බටහිරින් ඊව් සහ නැගෙනහිරින් මිනා සහ තුවක්කු. ඔවුන්ගෙන් වැඩි දෙනෙක් වෙරළබඩ ප්‍රදේශවල පදිංචි වූහ. අත්ලාන්තික් වහල් වෙළඳාම 16 වන සියවසේ ආරම්භ වූ අතර, ඊළඟ වසර දෙසීය තුළ වෙරළබඩ කලාපය යුරෝපීයයන් වහලුන් සෙවීමේ වෙළඳ මධ්‍යස්ථානයක් වූ අතර, ටෝගෝ සහ ඒ අවට කලාපයට "ද ස්ලේව් කෝස්ට්" යන නම ලැබුණි.
1884 දී, ටෝගොවිල්හිදී III වන මල්පා රජු සමඟ ගිවිසුමක් අත්සන් කරන ලද අතර, එමඟින් ජර්මනිය වෙරළ තීරයේ භූමි ප්‍රමාණයකට ආරක්ෂිත ප්‍රදේශයකට හිමිකම් කියන අතර ක්‍රමයෙන් එහි පාලනය රට අභ්‍යන්තරයට ව්‍යාප්ත කළේය. එහි දේශසීමා නිර්වචනය කරනු ලැබුවේ ජර්මානු හමුදා විසින් අභ්‍යන්තර ප්‍රදේශය අල්ලා ගැනීමෙන් පසුව ප්‍රංශය සහ බ්‍රිතාන්‍යය සමඟ ගිවිසුම් අත්සන් කිරීමෙන් පසුවය. 1905 දී මෙය ටෝගෝලන්තයේ ජර්මානු යටත් විජිතයක් බවට පත් විය. දේශීය ජනගහනයට වැඩ කිරීමට, කපු, කෝපි සහ කොකෝවා වගා කිරීමට සහ බදු ගෙවීමට බල කෙරුනි. කෘෂිකාර්මික නිෂ්පාදන අපනයනය කිරීම සඳහා දුම්රිය මාර්ගයක් සහ ලෝමේ වරාය ඉදිකරන ලදී. ජර්මානුවන් කොකෝවා, කෝපි සහ කපු වගා කිරීමේ ශිල්පීය ක්‍රම හඳුන්වා දුන් අතර යටිතල පහසුකම් සංවර්ධනය කළහ.
පළමුවන ලෝක සංග්‍රාමයේදී, ටෝගෝලන්තය බ්‍රිතාන්‍යය සහ ප්‍රංශය විසින් ආක්‍රමණය කරන ලද අතර, ඉංග්‍රීසි-ප්‍රංශ සහාධිපත්‍යය ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. පළමු ලෝක සංග්‍රාමයේ බටහිර අප්‍රිකානු ව්‍යාපාරයේ දී ජර්මානු යටත් විජිත ටෝගෝලන්තයට ප්‍රංශ සහ බ්‍රිතාන්‍ය ආක්‍රමණය සාර්ථක වීම ටෝගෝලන්ත ව්‍යාපාරයට සම්බන්ධ විය. 1914 අගෝස්තුවේ දී මිත්‍ර පාක්ෂිකයින් යටත් විජිතය ආක්‍රමණය කිරීමෙන් පසුව, ජර්මානු හමුදා පරාජයට පත් වූ අතර, 1914 අගෝස්තු 26 වන දින යටත් විජිතයට යටත් වීමට බල කෙරුනි. 1916 දෙසැම්බර් 7 වන දින, සහාධිපත්‍යය බිඳ වැටුණු අතර, පසුව ටෝගෝලන්තය බ්‍රිතාන්‍ය සහ ප්‍රංශ කලාපවලට බෙදා, බ්‍රිතාන්‍ය ටෝගෝලන්තයේ යටත් විජිත නිර්මාණය විය. සහ ප්රංශ ටෝගෝලන්තය. 1922 ජූලි 20 වන දින මහා බ්‍රිතාන්‍යයට ටෝගෝවේ බටහිර කොටස පාලනය කිරීමටත් ප්‍රංශය නැඟෙනහිර කොටස පාලනය කිරීමටත් ජාතීන්ගේ සංගමයේ වරම ලැබුණි. 1945 දී ප්‍රංශ පාර්ලිමේන්තුවට නියෝජිතයින් තිදෙනෙකු යැවීමේ අයිතිය රටට ලැබුණි.
දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසු, මෙම වරම එක්සත් ජාතීන්ගේ භාර ප්‍රදේශ බවට පත් විය. බ්‍රිතාන්‍ය ටෝගෝලන්තයේ පදිංචිකරුවන් 1957 දී ස්වාධීන රාජ්‍යයක් වන ඝානාවේ කොටසක් ලෙස ගෝල්ඩ් කෝස්ට් වෙත එක්වීමට ඡන්දය දුන්හ. ප්‍රංශ ටෝගෝලන්තය 1959 දී ප්‍රංශ සංගමය තුළ ස්වයං පාලන ජනරජයක් බවට පත් වූ අතර ප්‍රංශය ආරක්ෂක, විදේශ සබඳතා සහ මූල්‍ය පාලනය කිරීමේ අයිතිය රඳවා ගත්තේය.
1960 අප්‍රේල් 27 වන දින ටෝගොලීස් ජනරජය ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. 1961 ප්‍රථම ජනාධිපතිවරණයේදී විපක්ෂය විසින් වර්ජනය කරන ලද මැතිවරණ වලින් 100% ක ඡන්ද ප්‍රතිශතයක් ලබා ගනිමින් සිල්වනස් ඔලිම්පියෝ ප්‍රථම ජනාධිපති බවට පත් විය. 1961 අප්‍රේල් 9 දින, ටෝගෝ ජනරජයේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව සම්මත කරන ලදී, ඒ අනුව උත්තරීතර ව්‍යවස්ථාදායක ආයතනය වූයේ ටෝගෝහි ජාතික සභාවයි. 1961 දෙසැම්බරයේදී විරුද්ධ පක්ෂ නායකයින් අත්අඩංගුවට ගනු ලැබුවේ ආණ්ඩු විරෝධී කුමන්ත්‍රණයක් සකස් කිරීම සම්බන්ධයෙන් ඔවුන්ට චෝදනා එල්ල වූ බැවිනි. විරුද්ධ පක්ෂ විසුරුවා හැරීම පිළිබඳ නියෝගයක් නිකුත් කරන ලදී. ඔලිම්පියෝ එක්සත් ජනපදය, එක්සත් රාජධානිය සහ බටහිර ජර්මනිය සමඟ සහයෝගීතාව ඇති කර ගැනීමෙන් ප්‍රංශය මත යැපීම අඩු කිරීමට උත්සාහ කළේය. ඇල්ජීරියානු යුද්ධයෙන් පසු බලමුලු ගැන්වූ ප්‍රංශ සොල්දාදුවන්ගේ උත්සාහයන් ඔහු ප්‍රතික්ෂේප කළ අතර ටෝගෝ හමුදාවේ තනතුරක් ලබා ගැනීමට උත්සාහ කළේය. මෙම සාධක අවසානයේ 1963 ජනවාරි 13 වන දින හමුදා කුමන්ත්‍රණයකට තුඩු දුන් අතර එහිදී සාජන් ග්නාසිංබේ ඊයදේමාගේ මෙහෙයවීම යටතේ සොල්දාදුවන් පිරිසක් විසින් ඔහුව ඝාතනය කරන ලදී. ටෝගෝ හි හදිසි තත්වයක් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. හමුදාව බලය පැවරුවේ නිකොලස් ග්‍රූනිට්ස්කි ගේ නායකත්වයෙන් යුත් අන්තර්වාර රජයකටය. 1963 මැයි මාසයේදී ග්‍රූනිට්ස්කි ජනරජයේ ජනාධිපතිවරයා ලෙස තේරී පත් විය. නව නායකත්වය ප්‍රංශය සමඟ සබඳතා වර්ධනය කර ගැනීමේ ප්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කළේය. ඔහුගේ ප්‍රධාන අරමුණ වූයේ උතුර සහ දකුණ අතර බෙදීම් සමනය කිරීම, නව ව්‍යවස්ථාවක් ප්‍රකාශයට පත් කිරීම සහ බහු පක්ෂ ක්‍රමයක් හඳුන්වා දීමයි.
1967 ජනවාරි 13 වන දින, ලේ රහිත කුමන්ත්‍රණයකින් ග්‍රූනිට්ස්කි බලයෙන් පහ කර ඊයඩේමා ඥාසිංබේ ජනාධිපති ධූරයට පත් විය. ඔහු ටෝගෝ ජනතා පක්ෂයේ රැලිය නිර්මාණය කර, අනෙකුත් දේශපාලන පක්ෂවල ක්‍රියාකාරකම් තහනම් කර, 1969 නොවැම්බර් මාසයේදී ඒක-පක්ෂ ක්‍රමයක් හඳුන්වා දුන්නේය. ඔහු 1979 සහ 1986 දී නැවත තේරී පත් විය. 1993 දී, යුරෝපා සංගමය 1993, 1998 සහ 2003 දී ඊයඩේමා නැවත තේරී පත්වීම බලය අල්ලා ගැනීමක් ලෙස විස්තර කරමින් හවුල්කාරිත්වය අත්හිටුවන ලදී. 2004 අප්‍රේල් මාසයේදී, බ්‍රසල්ස්හිදී, යුරෝපා සංගමය සහ ටෝගෝ අතර සහයෝගීතාව නැවත ආරම්භ කිරීම පිළිබඳ සාකච්ඡා පැවැත්විණි.
ඊයඩේමා ඥාසිංබේ 2005 පෙබරවාරි 5 සෙනසුරාදා මිය ගියේය. හමුදාව විසින් ඔහුගේ පුත් ෆාරේ ඥාසිංබේ ජනාධිපති ලෙස පත් කිරීම ප්‍රංශයෙන් හැර ජාත්‍යන්තර හෙලාදැකීමට හේතු විය. සමහර "ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදීව තේරී පත් වූ" අප්‍රිකානු නායකයින් වන සෙනගල්හි අබ්දුලේ වේඩ් සහ නයිජීරියාවේ ඔලුසේගුන් ඔබසාන්ජෝ මෙම පියවරට සහය දුන් අතර එමඟින් අප්‍රිකානු සංගමය තුළ භේදයක් ඇති විය. ඥාසිංබේ බලය අත්හැර මැතිවරණයක් පැවැත්වූ අතර, ඔහු මාස ​​දෙකකට පසුව ජයග්‍රහණය කළේය. මැතිවරණ ප්‍රතිඵලය සාවද්‍ය බව විපක්ෂය ප්‍රකාශ කළේය. ටෝගෝ හි මානව හිමිකම් තත්ත්වය පිළිබඳ ප්‍රශ්න හේතුවෙන් 1993 දී ආධාර කපා දැමූ යුරෝපා සංගමය සමඟ සබඳතා සාමාන්‍යකරණය කිරීමට උත්සාහ කිරීමේදී ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සඳහා රජයේ කැපවීම පිළිබඳ ප්‍රශ්නවලට 2005 සිදුවීම් හේතු විය. එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයට අනුව ජනාධිපතිවරණය ආශ්‍රිත ප්‍රචණ්ඩ ක්‍රියා හේතුවෙන් පුද්ගලයින් 400 ක් පමණ මිය ගියහ. ටෝගෝ වැසියන් 40,000 ක් පමණ අසල්වැසි රටවලට පලා ගියහ. ඥාසිංබේ 2010 සහ 2015 දී නැවත තේරී පත් විය.
2017 දී රාජ්‍ය විරෝධී උද්ඝෝෂණ ඇවිළිණි. එක්සත් ජාතීන් විසින් ආරක්ෂක හමුදා විසින් සිදු කරන ලද මර්දනය හෙළා දුටු අතර, ඥාසිංබේ ඉල්ලා අස්විය යුතු බව පැවසීමෙන් පසු ගැම්බියාවේ විදේශ අමාත්‍ය ඔසයිනෝ ඩාර්බෝ හට නිවැරදි කිරීමක් කිරීමට සිදු විය.
2020 පෙබරවාරියේ පැවති ජනාධිපතිවරණයේදී, ෆාරේ ඥාසිංබේ ටෝගෝ හි ජනාධිපති ලෙස ඔහුගේ සිව්වන ජනාධිපති ධුර කාලය ජයග්‍රහණය කළේය. නිල ප්‍රතිඵලයට අනුව ඔහු ජයග්‍රහණය කළේ ඡන්ද ප්‍රතිශතයෙන් 72% ක පමණ පරතරයකින්. 18%ක් හිමි හිටපු අගමැති අග්බෙයෝම් කොඩ්ජෝ ඔහුගේ සමීපතම ප්‍රතිවාදියා පරාජය කිරීමට මෙය ඔහුට හැකි විය. 2020 මැයි 4 වන දින, ටෝගෝ හමුදා බලඇණියක අණ දෙන නිලධාරියා වූ බිටලා මැඩ්ජූල්බා ඔහුගේ කාර්යාලයේ මියගොස් සිටියදී සොයා ගන්නා ලදී. මැඩ්ජූල්බා ගේ මරණය සිදු වූ දිනය පැමිණියේ යලි තේරී පත් වූ ෆාරේ ඥාසිංබේ ඔහුගේ සිව්වන වාරය සඳහා දිවුරුම් දීමෙන් පසුවය. මෙම නඩුව සඳහා පරීක්ෂණයක් ආරම්භ කරන ලද අතර, මේජර් ජෙනරාල් කඩංහ අබලෝ ෆීලික්ස් ට නඩු පවරනු ලැබූ අතර මැඩ්ජූල්බා ගේ ඝාතනයට සහ 'රාජ්‍යයේ අභ්‍යන්තර ආරක්ෂාවට එරෙහි කුමන්ත්‍රණය' සම්බන්ධව නඩු පවරන ලදී.
ටෝගෝ 2022 ජූනි මාසයේදී පොදුරාජ්‍ය මණ්ඩලයට එක් විය. 2022 පොදුරාජ්‍ය මණ්ඩලීය රාජ්‍ය නායක සමුළුවට ඇතුළත් වීමට පෙර, විදේශ අමාත්‍ය රොබට් ඩසී කියා සිටියේ පොදුරාජ්‍ය මණ්ඩලීය සාමාජිකත්වය නව අපනයන වෙළඳපොලවල්, සංවර්ධන ව්‍යාපෘති සඳහා අරමුදල් සහ ටෝගෝලියානු පුරවැසියන්ට ඉංග්‍රීසි ඉගෙන ගැනීමට සහ නව අධ්‍යාපනික හා සංස්කෘතික සම්පත් වෙත ප්‍රවේශ වීමට අවස්ථාවන් ලබා දීමට අපේක්ෂා කරන බවයි. .
ජනාධිපතිවරයා වසර පහක් සඳහා සර්වජන හා සෘජු ඡන්ද බලයෙන් තේරී පත් වන අතර සන්නද්ධ හමුදාවන්හි අණ දෙන නිලධාරියා වන අතර නීති සම්පාදනය කිරීමට සහ පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමට ඔහුට අයිතියක් ඇත. විධායක බලය ක්‍රියාත්මක වන්නේ ජනාධිපතිවරයා සහ රජය විසිනි. ආණ්ඩුවේ ප්‍රධානියා වන්නේ ජනාධිපතිවරයා විසින් පත් කරනු ලබන අගමැතිවරයාය.
ඒක පක්ෂ ක්‍රමයක් යටතේ ටෝගෝව පාලනය කළ ජනාධිපති ඥාසිංබේ ඊයඩේමා 2005 පෙබරවාරි 5 වන දින හෘදයාබාධයකින් මිය ගියේය. ටෝගෝ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව යටතේ, පාර්ලිමේන්තුවේ ජනාධිපති ෆාම්බරේ අවුට්ටාර න්චබා, ජනාධිපතිවරණයක් තෙක් රටේ ජනාධිපති විය යුතුව තිබුණි. දින 60ක් ඇතුළත මැතිවරණයක් කැඳවිය යුතු විය. පැරිසියේ සිට එයාර් ප්‍රංශ ගුවන් යානයකින් ආපසු පැමිණෙමින් සිටි නච්චබා රටින් බැහැරව සිටියේය. Forces Armées Togolaises (FAT) හෝ Togolese Armed Forces ලෙස හැඳින්වෙන ටෝගෝ හමුදාව, ජාතියේ දේශසීමා වසා දැමූ අතර, ගුවන් යානය බෙනින් වෙත ගොඩ බැස්සවීමට සිදු විය. ඉන්ජිනේරු බල රික්තයක් සහිතව, දින 60ක් ඇතුළත මැතිවරණයක් අවශ්‍ය වන ව්‍යවස්ථාමය වගන්තිය ඉවත් කිරීමට පාර්ලිමේන්තුව ඡන්දය ප්‍රකාශ කළ අතර ඊයඩේමා ගේ පුත් ෆාරේ ඥාසිංබේ ජනාධිපති ධූරයට උරුමකම් කියන බවත් ඔහුගේ පියාගේ ඉතිරි කාලය සඳහා එම තනතුර දරන බවත් ප්‍රකාශ කළේය. ෆවුරේ 2005 පෙබරවාරි 7 දින දිවුරුම් දුන්නේ අනුප්‍රාප්තිය පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර විවේචනය සමඟය. අප්‍රිකානු සංගමය මෙම අත්පත් කර ගැනීම විස්තර කළේ හමුදා කුමන්ත්‍රණයක් ලෙසය. එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයෙන් ද ජාත්‍යන්තර බලපෑම් ආවා. ටෝගෝව තුළ, අත්පත් කර ගැනීමට එරෙහි විරෝධය 400 ත් 500 ත් අතර සංඛ්‍යාවක් මිය ගිය කැරලි වලින් අවසන් විය. ප්‍රධාන වශයෙන් රටේ දකුණු ප්‍රදේශයේ නගර සහ නගරවල කැරලි ඇති විය. ඇනෙහෝ නගරයේ සාමාන්‍ය සිවිල් කැරැල්ලක් හා පසුව රජයේ හමුදා විසින් සමූල ඝාතනයක් වාර්තා වේ. ඊට ප්‍රතිචාර වශයෙන්, ෆාරේ ඥාසිංබේ මැතිවරනය පැවැත්වීමට එකඟ වූ අතර, පෙබරවාරි 25 දින, ඥාසිංබේ ජනාධිපති ධූරයෙන් ඉල්ලා අස් වූ අතර, පසුව අප්‍රේල් මාසයේ නිලවරණයට තරඟ කිරීමට නාමයෝජනා පිළිගත්තේය.
2005 අප්‍රේල් 24 දින ඥාසිංබේ නිල ප්‍රතිඵලවලට අනුව 60%කට වැඩි ඡන්ද ප්‍රමාණයක් ලබා ගනිමින් ටෝගෝ හි ජනාධිපති ලෙස තේරී පත් විය. තරඟයේ ඔහුගේ ප්‍රධාන ප්‍රතිවාදියා වූයේ Union des Forces du Changement (UFC) හි එමානුවෙල් බොබ්-අකිටානි ය. යුරෝපා සංගමයේ හෝ වෙනත් ස්වාධීන අධීක්‍ෂණයක් නොමැතිකම හේතුවෙන් මැතිවරණ වංචාවක් සිදු වූ බවට සැක කෙරේ. පාර්ලිමේන්තුව සමාරම්භක අවස්ථාව දක්වා නියෝජ්‍ය ජනාධිපති බොන්ෆෝ අබ්බාස් අන්තර්වාර ජනාධිපති ලෙස නම් කරන ලදී. 2005 මැයි 3 වන දින, ෆාරේ ඥාසිංබේ නව ජනාධිපති ලෙස දිවුරුම් දුන් අතර, "සාධාරණ සාධාරණ" ඡන්දය ප්‍රකාශ කළ අප්‍රිකානු සංගමය සහ එක්සත් ජනපදය මෙන් නොව, විරුද්ධවාදී ප්‍රකාශයන්ට සහාය දැක්වීම සඳහා යුරෝපීය සංගමය ටෝගෝ වෙත ආධාර අත්හිටුවන ලදී. නයිජීරියානු ජනාධිපති සහ AU හි සභාපති, ඔලුස්ගුන් බසන්ජ්, සභාග රජයක් පිහිටුවීම සඳහා වත්මන් රජය සහ විපක්ෂය අතර සාකච්ඡා කිරීමට උත්සාහ කළ අතර, හිටපු සැම්බියානු ජනාධිපති කෙනත් කවුන්ඩා ටෝගෝ වෙත AU හි විශේෂ නියෝජිතයෙකු ලෙස AU කොමිසම පත් කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කළේය.. ජූනි මාසයේදී ජනාධිපති ඥාසිංබේ විසින් විපක්ෂ නායක එඩම් කොඩ්ජෝ අගමැති ලෙස නම් කරන ලදී.
2007 ඔක්තෝම්බර් මාසයේදී, කල් දැමීමෙන් පසුව, සමානුපාතික නියෝජනය යටතේ මැතිවරණ පැවැත්විණි. මෙමගින් අඩු ජනාකීර්ණ උතුරට වැඩි ජනාකීර්ණ දකුණේ මන්ත්‍රීවරුන් සංඛ්‍යාවක් අසුන් ගැනීමට හැකි විය. UFC දෙවන ස්ථානයට පත් වූ අතර අනෙකුත් පක්ෂ නොසැලකිලිමත් නියෝජනයක් ඉල්ලා සිටින අතර, ජනාධිපතිවරයාගේ සහාය ඇති පක්ෂ Rally of the Togolese People (RPT) බහුතරයක් දිනා ගත්තේය. සිවිල් සහ හමුදා ආරක්ෂක උපකරණවල සහාය ඇතිව RPT වෙත ඡන්ද වංචා කිරීමේ චෝදනා එල්ල විය. යුරෝපා සංගම් නිරීක්ෂක මෙහෙයුමක් පැවතීමත් සමඟ, අවලංගු කරන ලද ඡන්ද පත්‍රිකා සහ නීති විරෝධී ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීම සිදු වූ අතර, ඉන් බහුතරයක් RPT බලකොටුවල සිදු විය. 2007 දෙසැම්බර් 3 වන දින අග්බෝයිබෝර්ගෙන් පසු අගමැති ලෙස ආර්පීටී හි කොම්ලාන් මල්ලි පත් කරන ලදී. 2008 සැප්තැම්බර් 5 වන දින මාලි ටෝගෝහි අගමැති ධුරයෙන් ඉල්ලා අස්විය.
FRAC (වෙනස සඳහා රිපබ්ලිකන් පෙරමුණ) නම් විපක්ෂ සන්ධානයක් විසින් පිටුබලය ලැබූ UFC වෙතින් ජීන්-පියර් ෆාබ්‍රේට එරෙහිව ඡන්දවලින් 61%ක් ලබා ගනිමින් 2010 මාර්තු ජනාධිපතිවරණයේදී ෆාරේ ඥාසිංබේ නැවත තේරී පත් විය. මැතිවරණ නිරීක්ෂකයින් "ක්‍රියාපටිපාටික දෝෂ" සහ තාක්ෂණික ගැටළු සටහන් කළ අතර, ප්‍රතිඵලයට අක්‍රමිකතා බලපා ඇති බව පවසමින් විපක්ෂය ප්‍රතිඵල හඳුනා ගත්තේ නැත. මැතිවරණයෙන් පසු ෆෝර් ග්නාසිංබේට එරෙහිව වරින් වර විරෝධතා මතු විය. 2010 මැයි මාසයේදී, විපක්ෂ නායක ගිල්ක්‍රිස්ට් ඔලිම්පියෝ, යූඑෆ්සී වෙත අමාත්‍ය ධූර අටක් ලබා දෙන සභාග විධිවිධානයක් වන ආන්ඩුව සමග බලය බෙදාගැනීමේ ගිවිසුමකට එළැඹෙන බව නිවේදනය කළේය. 2012 ජූනි මාසයේදී, මැතිවරණ ප්‍රතිසංස්කරණ නිසා විරෝධතාකරුවන් දින ගණනාවක් ලෝමේ හි වීදි බැසීමට පොළඹවන ලදී; විරෝධතාකරුවන් 1992 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව වෙත ආපසු යාමට උත්සාහ කළ අතර එය ජනාධිපති ධුර කාල සීමාවන් යලි ස්ථාපිත කරන ලදී. 2012 ජූලි මාසයේදී අග්‍රාමාත්‍ය ගිල්බට් හවුන්ග්බෝ ඉල්ලා අස්විය. දින කිහිපයකට පසු, නව රජයට නායකත්වය දීමට වාණිජ ඇමති ක්වේසි අහෝමි-සුනු නම් කරන ලදී. එම මාසයේම, විපක්ෂ නායක ජීන්-පියරේ ෆාබ්රේගේ නිවස ආරක්ෂක හමුදා විසින් වටලන ලද අතර, දහස් ගණන් විරෝධතාකරුවන් නැවතත් ආන්ඩුවේ මර්දනයට එරෙහිව ප්‍රසිද්ධියේ පෙළ ගැසුනහ.
2015 අප්‍රේල් මාසයේදී, ජනාධිපති ෆාරේ ඥාසිංබේ තුන්වන වාරයක් සඳහා නැවත තේරී පත් විය. 2020 පෙබරවාරියේදී, ෆාරේ ඥාසිංබේ ඔහුගේ සිව්වන ජනාධිපති ධුර කාලය සඳහා නැවත තේරී පත් විය. විපක්ෂයට වංචා සහ අක්‍රමිකතා පිළිබඳ චෝදනා තිබුණි. ඥාසිංබේ පවුල 1967 සිට ටෝගෝව පාලනය කර ඇත, එනම් එය අප්‍රිකාවේ දීර්ඝතම රාජවංශය වේ.
ටෝගෝ කලාප 5 කට බෙදා ඇති අතර ඒවා ප්‍රාන්ත 30 කට බෙදා ඇත. එම කලාප උතුරේ සිට දකුණට වන්නේ සවනෙස්, කරා, සෙන්ට්‍රාල්, ප්ලටෙක්ස් සහ මැරිටයිම් වේ.
ටෝගෝ හි විදේශ ප්‍රතිපත්තිය නොබැඳි වුවද, එය බටහිර යුරෝපය, විශේෂයෙන් ප්‍රංශය සහ ජර්මනිය සමඟ ඓතිහාසික හා සංස්කෘතික බැඳීම් ඇත. ටෝගෝ මහජන චීන සමූහාණ්ඩුව, උතුරු කොරියාව සහ කියුබාව පිළිගනී. එය 1987 දී ඊශ්‍රායලය සමඟ සබඳතා යළි ස්ථාපිත කළේය. ටෝගෝ ක්‍රියාකාරී විදේශ ප්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කරන අතර ජාත්‍යන්තර සංවිධානවලට සහභාගී වේ. එය බටහිර අප්‍රිකානු කලාපීය කටයුතු සහ අප්‍රිකානු සංගමය තුළ විශේෂයෙන් ක්‍රියාකාරී වේ.
2017 දී, ටෝගෝ න්‍යෂ්ටික අවි තහනම් කිරීම පිළිබඳ එක්සත් ජාතීන්ගේ ගිවිසුමට අත්සන් තැබීය. 2022 රුවන්ඩාවේ කිගාලි හි පැවති පොදුරාජ්‍ය මණ්ඩලීය රාජ්‍ය නායක සමුළුවේදී ටෝගෝ ගැබොන් සමඟින් පොදු රාජ්‍ය මණ්ඩලයට සම්බන්ධ විය. පොදුරාජ්‍ය මණ්ඩලයට සම්බන්ධ වෙමින් විදේශ අමාත්‍ය රොබට් ඩසී රොයිටර් පුවත් සේවයට පැවසුවේ, රට සිය "රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික, දේශපාලන සහ ආර්ථික ජාලය" පුළුල් කිරීමට සහ "ඇන්ග්ලෝෆෝන් ලෝකය සමඟ සමීප සබඳතා ගොඩනඟා ගැනීමට" උත්සාහ කළ බවයි.
FAT (Forces armées togolaises, "ටෝගෝ සන්නද්ධ බලකාය"), යුධ හමුදාව, නාවික හමුදාව, ගුවන් හමුදාව සහ ජෙන්ඩර්මෙරි වලින් සමන්විත වේ. 2005 මුදල් වර්ෂය තුළ මුළු මිලිටරි වියදම් රටේ දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 1.6% කි. ලෝමේ, ටෙමෙඩ්ජා, කරා, නියම්ටූගු සහ ඩපාඕං හි හමුදා කඳවුරු පවතී. වත්මන් ප්‍රධාන මාණ්ඩලික ප්‍රධානියා වන්නේ බ්‍රිගේඩියර් ජෙනරාල් ටිටික්පිනා අචා මොහොමඩ් වන අතර ඔහු 2009 මැයි 19 දින වැඩ භාර ගත්තේය. ගුවන් හමුදාව ඇල්ෆා ජෙට් යානා වලින් සමන්විතය.
ටෝගෝව 1972 සිට 1998 දක්වා සහ 2002 සිට 2006 දක්වා ෆ්‍රීඩම් හවුස් විසින් "නොමිලේ" ලේබල් කරන ලද අතර, 1999 සිට 2001 දක්වා සහ 2007 සිට "අර්ධ වශයෙන් නොමිලේ" ලෙස වර්ගීකරණය කර ඇත. 2010 කොන්දේසි මත පදනම්ව එක්සත් ජනපද රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුවේ වාර්තාවකට අනුව, මානව හිමිකම් ගැටළු අතරට "වධහිංසා පැමිණවීම ඇතුළුව අධික ලෙස බලය යෙදවීම, මරණ හා තුවාල වලට හේතු විය; නිල දණ්ඩමුක්තිය; දරුණු සහ ජීවිතයට තර්ජනයක් වන සිරගෙවල් තත්වයන්; අත්තනෝමතික අත්අඩංගුවට ගැනීම් සහ රඳවා තබා ගැනීම; දීර්ඝ නඩු විභාගයකට පෙර රඳවා තබා ගැනීම; අධිකරණයට විධායක බලපෑම; උල්ලංඝනය පුරවැසියන්ගේ රහස්‍යතා අයිතීන්, කාන්තා ලිංගික චර්මච්ඡේදනය (FGM) සහ පුද්ගලයන්ගේ ලිංගික සූරාකෑම ඇතුළුව නිල වශයෙන් දූෂණය වීම; විශේෂයෙන්ම කාන්තාවන් සහ ළමුන් සමලිංගික පුද්ගලයින්ට එරෙහිව නිල සහ සමාජ වෙනස්කම් කිරීම; HIV ආසාදිත පුද්ගලයන්ට එරෙහිව සමාජ වෙනස්කම් කිරීම; සහ ළමයින් ඇතුළුව බලහත්කාර ශ්‍රමය." සමලිංගික ලිංගික ක්‍රියාකාරකම් ටෝගෝ හි නීතිවිරෝධී වේ, වසර 1 සිට තුන දක්වා සිරදඬුවමක් ඇත.
එහි වර්ග ප්‍රමාණය වර්ග කිලෝමීටර 56,785 (වර්ග සැතපුම් 21,925) ට සමාන වේ. එය දකුණේ බෙනින් ප්‍රදේශයට මායිම් වේ; ඝානාව බටහිරින් පිහිටා ඇත; නැගෙනහිරට බෙනින්; සහ උතුරින් එය බුර්කිනා ෆාසෝ විසින් බැඳී ඇත. සමකයට උතුරින්, එය බොහෝ දුරට පිහිටා ඇත්තේ අක්ෂාංශ 6° සහ 11°N, සහ දේශාංශ 0° සහ 2°E අතර ය.
ගිනියා බොක්කෙහි ටෝගෝ වෙරළ තීරය කිලෝමීටර 56 (සැතපුම් 35) දිග වන අතර වැලි සහිත වෙරළ සහිත කලපු වලින් සමන්විත වේ. උතුරේ, ගොඩබිම කඳු වලින් සංලක්ෂිත රටේ මධ්‍යයට වඩා වෙනස්ව පෙරළෙන සැවානා වලින් සංලක්ෂිත වේ. ටෝගෝ හි දකුණ, කලපු සහ වගුරු බිම් සහිත වෙරළබඩ තැනිතලාවකට ළඟා වන සැවානා සහ වනාන්තර සානුවකින් සංලක්ෂිත වේ. රටේ උසම කන්ද වන්නේ මුහුදු මට්ටමේ සිට මීටර් 986 (3235') උසින් පිහිටි මොන්ට් ඇගෝ ය. දිගම ගංගාව කිලෝමීටර 400 (සැතපුම් 250) ක දිගකින් යුත් මොනෝ ගඟයි. එය උතුරේ සිට දකුණට දිව යයි.
දේශගුණය "සාමාන්‍යව නිවර්තන" සාමාන්‍ය උෂ්ණත්වය වෙරළ තීරයේ 23 °C (73 °F) සිට උතුරුදිග ප්‍රදේශවල 30 °C (86 °F) පමණ වන අතර වියළි දේශගුණයක් සහ නිවර්තන කලාපයක ලක්ෂණ ඇත. සවානා
ටෝගෝහි භෞමික පරිසර කලාප තුනක් අඩංගු වේ: නැගෙනහිර ගිනියානු වනාන්තර, ගිනියානු වනාන්තර-සැවානා මොසෙයික් සහ බටහිර සුඩාන සැවානා. ටෝගෝ වෙරළ තීරය වගුරු බිම් සහ කඩොලාන වලින් සංලක්ෂිත වේ. රටෙහි 2019 වනාන්තර භූ දර්ශන අඛණ්ඩතා දර්ශකය 5.88/10 ක මධ්‍යන්‍ය අගයක් ඇති අතර එය රටවල් 172 කින් ගෝලීය වශයෙන් 92 වැනි ස්ථානයට පත් විය.
අවම වශයෙන් උද්‍යාන සහ රක්ෂිත පහක් ස්ථාපිත කර ඇත: අබ්දුලේ සත්ව රක්ෂිතය, ෆාසාඕ මල්ෆකාසා ජාතික වනෝද්‍යානය, ෆොස් ඇක්ස් ලයන්ස් ජාතික උද්‍යානය, කූටම්මකූ, සහ කරන් ජාතික වනෝද්‍යානය.
ටෝගෝ හි වන ජීවීන් බටහිර අප්‍රිකාවේ රටක් වන ටෝගෝ හි ශාක හා සත්ත්ව විශේෂ වලින් සමන්විත වේ. කුඩා ප්‍රමාණය තිබියදීත්, රටෙහි විවිධ වාසස්ථාන ඇත; දකුණේ නැවත වරක් පුළුල් වූ වැසි වනාන්තරවල ඉතිරිව ඇත්තේ රටේ වයඹ දෙසින් සුඩානියානු සැවානා සහ ගිනියානු වනාන්තරයේ විශාල ප්‍රදේශ - මධ්‍යයේ සහ ඊසාන දෙසින් සැවානා මොසෙයික් ය. දේශගුණය නිවර්තන කලාපීය වන අතර එය තෙත් සහ වියළි කාලවලදී වෙනස් වේ. රට තුළ සනාල ශාක විශේෂ 3000 කට වඩා ඇති බවට ඇස්තමේන්තු කර ඇති අතර ක්ෂීරපායින් විශේෂ 196 ක් සහ පක්ෂීන් විශේෂ 676 ක් එහි වාර්තා වී ඇත.
රට සතුව පොස්පේට් නිධි සහ අපනයන ආදායමෙන් දළ වශයෙන් 30%ක් ජනනය කරන කෝපි, කොකෝවා බෝංචි සහ රටකජු (අත්අඩු) වැනි කෘෂිකාර්මික නිෂ්පාදන මත පදනම් වූ අපනයන අංශයක් ඇත. කපු යනු මුදල් බෝගයකි. සාරවත් භූමිය රටෙන් 11.3% ක් වන අතර ඉන් වැඩි ප්‍රමාණයක් සංවර්ධනය වී ඇත. සමහර භෝග වන්නේ මඤ්ඤොක්කා, ජැස්මින් සහල්, බඩ ඉරිඟු සහ මෙනේරි ය. තවත් සමහර අංශ වන්නේ බීර නිෂ්පාදනය සහ රෙදිපිළි කර්මාන්තයයි. 1990 සහ 2000 ගණන්වල අස්ථාවර දේශපාලන තත්ත්වය සමඟ ටෝගෝ හි ප්‍රධාන අපනයන භාණ්ඩ සඳහා අඩු වෙළඳපල මිල ආර්ථිකයට අහිතකර ලෙස බලපෑවේය.
එය අඩුම සංවර්ධිත රට සමූහයේ ලැයිස්තුගත කර ඇත. එය කලාපීය වාණිජ හා වෙළඳ මධ්‍යස්ථානයක් ලෙස සේවය කරයි. ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණ ක්‍රියාත්මක කිරීමට, ආයෝජන දිරිගැන්වීමට සහ ආදායම සහ පරිභෝජනය අතර සමතුලිතතාව ඇති කිරීමට ලෝක බැංකුවේ සහ ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ (IMF) සහාය ඇතිව දශකයක් පුරා ආන්ඩුව ගෙන ගිය උත්සාහයන් ඇනහිට ඇත. 1992 සහ 1993 වසර පුරාවට පෞද්ගලික සහ රාජ්‍ය අංශයේ වැඩ වර්ජන ඇතුළු දේශපාලන නොසන්සුන්තාව, ප්‍රතිසංස්කරණ වැඩසටහන අනතුරේ හෙළා, බදු පදනම හැකිලීම සහ රටේ ආර්ථික ක්‍රියාකාරකම් කඩාකප්පල් කළේය. ටෝගෝ 2023 දී ගෝලීය නවෝත්පාදන දර්ශකයේ 114 වැනි ස්ථානයට පත් විය.
එය යන්ත්‍රෝපකරණ, උපකරණ, ඛනිජ තෙල් නිෂ්පාදන සහ ආහාර ආනයනය කරයි. එහි ප්‍රධාන ආනයන හවුල්කරුවන් වන්නේ ප්‍රංශය (21.1%), නෙදර්ලන්තය (12.1%), කෝට් ඩි අයිවෝර් (5.9%), ජර්මනිය (4.6%), ඉතාලිය (4.4%), දකුණු අප්‍රිකාව (4.3%) සහ චීනය (4.1%) ) ප්‍රධාන අපනයන වන්නේ කොකෝවා, කෝපි, භාණ්ඩ ප්‍රතිඅපනයනය, පොස්පේට් සහ කපු ය. "ප්‍රධාන අපනයන හවුල්කරුවන්" වන්නේ බුර්කිනා ෆාසෝ (16.6%), චීනය (15.4%), නෙදර්ලන්තය (13%), බෙනින් (9.6%) සහ මාලි (7.4%) ය.
ව්‍යුහාත්මක ප්‍රතිසංස්කරණ සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, එය ආර්ථිකය ලිබරල්කරණයේ එනම් වෙළඳ සහ වරාය ක්‍රියාකාරකම් යන ක්ෂේත්‍රවල ප්‍රගතියක් ලබා ඇත. කපු අංශය, විදුලි සංදේශ සහ ජල සම්පාදනය පෞද්ගලීකරණය කිරීමේ වැඩසටහන ඇනහිට ඇත.
1994 ජනවාරි 12 දින, මුදල් ඒකකය 50% කින් අවප්‍රමාණය වීම නව ව්‍යුහාත්මක ගැලපීම සඳහා උත්තේජනයක් සැපයීය; මෙම ප්‍රයත්නයන් 1994 දී ආරවුල් අවසන් වීමෙන් සහ ප්‍රකාශිත දේශපාලන සන්සුන්තාවයකට නැවත පැමිණීමෙන් පහසු විය. ප්‍රගතිය රඳාපවතින්නේ රජයේ මූල්‍ය මෙහෙයුම්වල විවෘත භාවය වැඩි වීම මත (වැඩිවන සමාජ සේවා වියදම් සඳහා ඉඩ සැලසීම සඳහා) සහ පාලන තන්ත්‍රය ක්‍රියාත්මක වීමට රඳා පවතින සන්නද්ධ හමුදාවන් අඩු කිරීම මත විය හැකිය. ආධාර නොමැතිකම සහ අවපාත කොකෝවා මිල 1998 දී දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයේ 1% ක පහත වැටීමක් ඇති කළේය, වර්ධනය 1999 දී නැවත ආරම්භ විය. ටෝගෝ යනු අප්‍රිකාවේ ව්‍යාපාර නීතිය සමගි කිරීමේ සංවිධානයේ (OHADA) සාමාජිකයෙකි.
කෘෂිකර්මාන්තය ආර්ථිකයේ "කොඳු නාරටිය" වේ. වාරි උපකරණ සහ පොහොර මිලදී ගැනීම සඳහා මුදල් හිඟකම නිසා කෘෂිකාර්මික නිෂ්පාදනය අඩු වී ඇත. කෘෂිකර්මාන්තය 2012 දී දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 28.2% ක් ජනනය කළ අතර 2010 දී වැඩ කරන ජනගහනයෙන් 49% ක් සේවය කළේය. රට ආහාර නිෂ්පාදනයෙන් අත්‍යවශ්‍යයෙන්ම ස්වයංපෝෂිත ය. පශු සම්පත් නිෂ්පාදනය ගව අභිජනනය මගින් ප්‍රමුඛ වේ.
පතල් කැණීම 2012 දී දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 33.9% ක් පමණ ජනනය කළ අතර 2010 දී ජනගහනයෙන් 12% ක් සේවය කළේය. ටෝගෝ ලෝකයේ සිව්වන විශාලතම පොස්පේට් නිධි ඇත. ඔවුන්ගේ නිෂ්පාදනය වසරකට ටොන් මිලියන 2.1 කි. හුණුගල්, කිරිගරුඬ සහ ලුණු සංචිත ඇත. ටෝගෝහි ජාතික ආදායමෙන් 20.4% ක් සපයන්නේ කර්මාන්තය සැහැල්ලු කර්මාන්ත සහ ඉදිකිරීම්කරුවන්ගෙන් සමන්විත වන බැවිනි. සමහර හුණුගල් සංචිත ටෝගෝට සිමෙන්ති නිෂ්පාදනය කිරීමට ඉඩ සලසයි.
ටෝගෝවට 2000 වන විට කිලෝමීටර 7,520 (සැතපුම් 4,670) මාර්ග ජාලයක් ඇත, 2023 වන විට යාවත්කාලීන දත්ත නොමැත. එහි ඇත්තේ ප්‍රධාන මහාමාර්ග දෙකක් පමණි, අධිවේගී මාර්ග N1 සහ N2, අගනුවර වන ලෝමේ සහ ඩපාඕං නගරය සම්බන්ධ කරයි. උතුරු දෙසට බුර්කිනා ෆාසෝ වෙත ද එතැන් සිට වයඹ දෙසින් මාලි දක්වා ද ඊසාන දෙසින් නයිජර් දක්වා ද අපසරනය විය. N1 යනු ටෝගෝ හි දිගම අධිවේගී මාර්ගය වන අතර එහි දිග කිලෝමීටර් 613 (සැතපුම් 381) කි. N2 ලොමේ සහ ඇනෙහෝ සම්බන්ධ කරයි. N2 හි දිගුව වන්නේ RNIE1 අධිවේගී මාර්ගය, නැතහොත් ට්‍රාන්ස්-බටහිර අප්‍රිකානු වෙරළබඩ අධිවේගී මාර්ගය, ඇනෙහෝ සිට බෙනින් හි කොටනොවු දක්වා වේ. අනෙකුත් මාර්ග සහ මහාමාර්ග යනු අසල්වැසි රටවල් සමඟ දේශසීමා හරහා ගමන් කරන රටේ සෙසු ප්‍රදේශවල දේශීය සහ කලාපීය මාර්ග වේ. ට්‍රාන්ස්-බටහිර අප්‍රිකානු වෙරළබඩ අධිවේගී මාර්ගය ටෝගෝ හරහා ගමන් කරයි, එය නැගෙනහිරින් බෙනින් සහ නයිජීරියාව හා බටහිරින් ඝානාව සහ අයිවරි කෝස්ට් සම්බන්ධ කරයි. ලයිබීරියාවේ සහ සියෙරා ලියොන් කොටසේ ඉදිකිරීම් අවසන් වූ පසු, අධිවේගී මාර්ගය බටහිර අප්‍රිකානු රාජ්‍යවල (ECOWAS) වෙනත් ආර්ථික ප්‍රජාවන් හතකට බටහිර දෙසට ගමන් කරනු ඇත.
ටෝගෝ හි 2008 වන විට කිලෝමීටර් 568 (සැතපුම් 353) ක දුම්රිය ජාලයක් ඇත, 2023 වන විට ජාලයේ වැඩිදුර යාවත්කාලීන කිරීම් නොමැත. එය මිලිමීටර් 1,000 (අඩි 3 + 3⁄8 අඟල්) (පටු මාපකය) දුම්රිය මාර්ගයක් අනුගමනය කරයි. 1997 සිට 1998 දක්වා Réseau des Chemins de Fer du Togo ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීමේ සහ නැවත නම් කිරීමේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස පිහිටුවන ලද Société Nationale des Chemins de Fer Togolais (SNCT) විසින් මෙහෙයවනු ලැබේ. හහෝටෝ සහ කේපීමේ වරාය අතර, Compagnie Togolaise des Mines du Bénin (CTMB) මගින් ෆොස්පේට් දුම්රිය ධාවනය කරන ලදී.
රට තුළ පවතින දුම්රිය මාර්ග පහත දැක්වේ.
ටෝගෝ හි 2012 වන විට මුළු ගුවන් තොටුපල අටක් ඇත, ඉන් දෙකක් ජාත්‍යන්තර ගුවන් තොටුපල වන අතර හයක් අභ්‍යන්තර ගුවන් තොටුපල වේ. රටේ එකම ප්‍රධාන ගුවන් තොටුපළ වන්නේ අගනුවර වන ලෝමේට සේවය කරන ලොමේ-ටොකොයින් ජාත්‍යන්තර ගුවන් තොටුපළ සහ රටේ උතුරු කොටසට සේවය කරන තවත් නියම්ටූගු ජාත්‍යන්තර ගුවන්තොටුපළයි.
ටෝගෝ, ජල ප්‍රවාහනය සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, 2011 වන විට වර්ෂාපතනය මත පදනම්ව, බොහෝ විට සෘතුමය වශයෙන් මොනෝ ගඟේ යාත්‍රා කළ හැක්කේ කිලෝමීටර 50 (සැතපුම් 31) පමණි. ටෝගෝවට රට තුළ සහ ඉන් පිටත වෙළඳ මෙහෙයුම් සිදු කිරීම සඳහා ඇත්තේ එක් විශාල බහාලුම් වරායක් පමණි. ඒ අගනුවර ලොමේ වරායයි.
2010 නොවැම්බර් සංගණනය මගින් ටෝගෝවට 6,191,155 ක ජනගහනයක් ලබා දී ඇත, එය පසුගිය සංගණනයේ දී ගණනය කරන ලද මුළු සංඛ්‍යාව මෙන් දෙගුණයකටත් වඩා වැඩි ය, 2022 දී ටෝගෝ ජනගහනය 8,680,832 ක් විය. 1981 දී ගත් එම සංගණනය පෙන්නුම් කළේ ජාතියේ ජනගහනය 2,719,567 කි. අගනුවර වන ලෝමේ, 1981 දී 375,499 සිට 2010 දී 837,437 දක්වා වර්ධනය විය. අවට ගොල්ෆ් ප්‍රාන්තයේ නාගරික ජනගහනය එකතු කළ විට, 2010 දී ලෝමේ ඇග්ලොමරේෂන් හි පදිංචිකරුවන් 1,477,660 ක් අඩංගු විය. කාරා (94,878), ක්පාලිමේ (75,084), අටක්පමේ (69,261), ඩපාඕං (58,071) සහ සෙවි (54,474). ඇස්තමේන්තුගත ජනගහනය 8,644,829 (2021 වන විට), ටෝගෝ යනු ජනගහනය අනුව 107 වැනි විශාලතම රටයි. ජනගහනයෙන් වැඩි ප්‍රමාණයක් (65%) ජීවත් වන්නේ කෘෂිකර්මාන්තයට හෝ තණබිම්වලට කැප වූ ග්‍රාමීය ගම්මානවල ය. ටෝගෝ ජනගහන ප්‍රබල වර්ධනයක් පෙන්නුම් කරයි: 1961 (නිදහසින් පසු වර්ෂය) සිට 2003 දක්වා එය පස් ගුණයකින් වැඩි විය..
ටෝගෝහි, විවිධ ජනවාර්ගික කණ්ඩායම් 40 ක් පමණ සිටින අතර, ඒවායින් බොහොමයක් ජනගහනයෙන් 32% ක් වන දකුණේ ඊව් ය. දකුණු වෙරළ තීරයේ, ඔවුන් ජනගහනයෙන් 21% කි. මධ්‍යයේ කොටකොලි හෝ ටෙම් සහ ටචම්බා සහ උතුරේ කබී ජනතාව (22%) ද හමු වේ. ඕවාචිස් (ප්‍රංශ) ජනගහනයෙන් 14% කි. සමහර විට එව්ස් සහ ඕවාචිස් එකම ලෙස සලකනු ලබන අතර, කණ්ඩායම් දෙකම අධ්‍යයනය කළ ප්‍රංශ ජාතිකයන් ඔවුන්ව වෙනස් පුද්ගලයන් ලෙස සැලකේ. අනෙකුත් ජනවාර්ගික කණ්ඩායම් වලට මීනා, මොසි, මෝබා සහ බස්සාර්, චොකොසි ඔෆ් මැංගෝ (8% පමණ) ඇතුළත් වේ.
2012 එක්සත් ජනපද රජයේ ආගමික නිදහස පිළිබඳ වාර්තාවකට අනුව, 2004 දී ලෝමේ විශ්ව විද්‍යාලය ඇස්තමේන්තු කළේ ජනගහනයෙන් 33% ක් සාම්ප්‍රදායික සජීවීවාදීන්, 28% ක් රෝමානු කතෝලික, 20% සුන්නි මුස්ලිම්, 9% රෙපරමාදු සහ තවත් 5% වෙනත් ක්‍රිස්තියානි නිකායන්ට අයත් බවයි. . ඉතිරි 5%ට කිසිදු ආගමික කණ්ඩායමකට සම්බන්ධ නැති පුද්ගලයින් ඇතුළත් වන බව වාර්තා විය. "බොහෝ" ක්‍රිස්තියානුවන් සහ මුස්ලිම්වරුන් ස්වදේශික ආගමික වත්පිළිවෙත් දිගටම කරගෙන යන බව වාර්තාව සඳහන් කළේය.
2023 දී, The World Factbook ප්‍රකාශ කළේ ජනගහනයෙන් 42.3% ක්‍රිස්තියානි සහ 14% මුස්ලිම් වන අතර, 36.9% දේශීය විශ්වාසයන් අනුගාමිකයින් වන අතර, සියයට එකකට වඩා අඩු හින්දු, යුදෙව්වන් සහ වෙනත් ආගම් අනුගාමිකයින් වන අතර 6.2% අනුබද්ධ නොවන අය වෙති.
පෘතුගීසි කතෝලික මිෂනාරිවරුන්ගේ ආගමනයෙන් පසු 15 වන සියවසේ මැද භාගයේ සිට ක්‍රිස්තියානි ධර්මය ව්‍යාප්ත වීමට පටන් ගත්තේය. 19 වන ශතවර්ෂයේ දෙවන භාගයේදී ජර්මානුවන් රෙපරමාදු ආගම හඳුන්වා දුන් අතර බ්‍රෙමන් මිෂනාරි සංගමයේ මිෂනාරිවරුන් සියයක් ටෝගෝ සහ ඝානාවේ වෙරළබඩ ප්‍රදේශවලට යවන ලදී. ටෝගෝහි රෙපරමාදු භක්තිකයන් හැඳින්වූයේ "බ්‍රේමා" ලෙසිනි, එය "බ්‍රෙමන්" යන වචනයේ විකෘතියකි. පළමුවන ලෝක සංග්‍රාමයෙන් පසු, ජර්මානු මිෂනාරිවරුන්ට පිටව යාමට සිදු වූ අතර, එය එව් ඉවැන්ජලිකල් පල්ලියේ මුල් ස්වයං පාලනයට හේතු විය.
2022 දී ෆ්‍රීඩම් හවුස් විසින් ටෝගෝහි ආගමික නිදහස 4න් 3ක් ලෙස ශ්‍රේණිගත කරන ලදී, ආගමික නිදහස ව්‍යවස්ථානුකූලව ආරක්ෂා කර ඇති අතර සාමාන්‍යයෙන් ප්‍රායෝගිකව ගරු කරනු ලැබේ. ඉස්ලාම්, කතෝලික සහ රෙපරමාදු ආගම රජය විසින් පිළිගනු ලැබේ; අනෙකුත් කණ්ඩායම් සමාන ප්රතිලාභ ලබා ගැනීම සඳහා ආගමික සංගම් ලෙස ලියාපදිංචි විය යුතුය. 2021 ආරම්භයේදී අයදුම්පත් 900කට ආසන්න ප්‍රමාණයක් ඉතිරිව ඇති බැවින් ලියාපදිංචි කිරීමේ ක්‍රියාවලිය දිගු ප්‍රමාදයකට ලක්ව ඇත.
ජනවාර්ගික විද්‍යාව ට අනුව, රට තුළ විවිධ භාෂා 39ක් කතා කරන අතර, ඒවායින් සමහරක් සාමාජිකයින් 100,000 ට අඩු ප්‍රජාවන් විසින් භාවිතා කරනු ලැබේ. භාෂා 39න්, එකම නිල භාෂාව ප්‍රංශ වේ. කථා කරන දේශීය භාෂා දෙකක් 1975 දී දේශපාලනික වශයෙන් ජාතික භාෂා ලෙස නම් කරන ලදී: ඒ එව්වේ සහ කබියේ ය.
බොහෝ කණ්ඩායම් වලට ආවේණික නොවූවත්, ප්‍රංශ භාෂාව විධිමත් අධ්‍යාපනය, ව්‍යවස්ථාදායකය, සියලු ආකාරයේ මාධ්‍ය, පරිපාලනය සහ වාණිජ්‍යය තුළ භාවිතා වේ. එව් යනු දකුණේ පුළුල් සන්නිවේදන භාෂාවකි. ටෙම් සමහර උතුරු නගරවල වෙළඳ භාෂාවක් ලෙස සීමිත ප්‍රමාණයකට ක්‍රියා කරයි. නිල වශයෙන්, එව්වේ සහ කබියේ යනු "ජාතික භාෂා" වන අතර, ටෝගෝ සන්දර්භය තුළ එහි අර්ථය වන්නේ විධිමත් අධ්‍යාපනයේ ප්‍රවර්ධනය කරන සහ මාධ්‍යවල භාවිතා වන භාෂා ය. අනෙක් ඒවා නම් ජෙන්, අජා, මොබා, න්චම් සහ ඉෆෙ ය. පොදුරාජ්‍ය මණ්ඩලයට සම්බන්ධ වීමේදී, ටෝගෝ ආන්ඩුව ටෝගෝලියානු පුරවැසියන්ට ඉංග්‍රීසි ඉගෙන ගැනීමට අවස්ථාවන් අපේක්ෂා කර ඇත.
මානව හිමිකම් මැනීමේ මුලපිරීම ටෝගෝ විසින් එහි ආදායම් මට්ටම මත පදනම්ව සෞඛ්‍ය සඳහා ඇති අයිතිය සඳහා ඉටු කළ යුතු දෙයින් 73.1% ක් ඉටු කරන බව සොයා ගෙන ඇත. ළමයින් සම්බන්ධයෙන් සෞඛ්‍යයට ඇති අයිතිය දෙස බලන විට, ටෝගෝ එහි වර්තමාන ආදායම මත පදනම්ව අපේක්ෂා කරන දෙයින් 93.8%ක් ලබා ගනී. වැඩිහිටි ජනගහනය අතර සෞඛ්‍ය සඳහා ඇති අයිතිය සම්බන්ධයෙන්, ජාතියේ ආදායම් මට්ටම මත පදනම්ව අපේක්ෂිත ප්‍රමාණයෙන් 88.2%ක් රට අත්පත් කර ගනී. ප්‍රජනක සෞඛ්‍යයට ඇති අයිතිය ඇගයීමේදී එය "ඉතා නරක" ගණයට වැටෙන්නේ ජාතිය සතුව ඇති සම්පත් (ආදායම්) මත පදනම්ව ජාතිය විසින් අත්කර ගැනීමට අපේක්ෂා කරන දෙයින් 37.3%ක් ඉටු කරන බැවිනි.
ටෝගෝ හි සෞඛ්‍ය වියදම් 2014 දී දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 5.2% ක් වූ අතර එය ලොව 45 වැනි ස්ථානයේ රට ශ්‍රේණිගත කරයි. ළදරු මරණ අනුපාතිකය 2016 වසරේ ළමුන් 1000කට ආසන්න වශයෙන් මරණ 43.7කි. උපතේදී පිරිමින්ගේ ආයු අපේක්ෂාව 2016 දී 62.3ක් වූ අතර කාන්තාවන්ගේ ආයු අපේක්ෂාව අවුරුදු 67.7ක් විය. 2008 දී පුද්ගලයන් 100,000කට වෛද්‍යවරුන් 5ක් සිටි. 2013 යුනිසෙෆ් වාර්තාවකට අනුව, ටෝගෝහි කාන්තාවන්ගෙන් 4%ක් කාන්තා ලිංගික ඡේදනයට ලක්ව ඇත.
2015 වන විට, ටෝගෝ සඳහා උපත් 100,000කට මාතෘ මරණ අනුපාතය 368ක් වන අතර එය 2010දී 350ක් සහ 1990දී 539.7ක් විය. උපත් 1000කට 5ට අඩු මරණ අනුපාතිකය 100ක් වන අතර නවජ මරණ අනුපාතය අවුරුදු 5ට අඩු මරණ අනුපාතයක් ලෙස 32කි. ටෝගෝ හි සජීවී උපත් 1000කට වින්නඹු මාතාවන් සංඛ්‍යාව 2ක් වන අතර ගැබිණි කාන්තාවන්ගේ ජීවිත කාලය තුළ මරණ අවදානම 67ට 1ක් වේ.
2016 දී, ටෝගෝ හි නව HIV ආසාදන 4100 (2400-6100) සහ ඒඩ්ස් ආශ්‍රිත මරණ 5100 (3100-7700) විය. 2016 දී HIV සමඟ ජීවත් වූ පුද්ගලයන් 100,000 (73,000-130,000) සිටි අතර ඔවුන් අතර 51% (37-67%) ප්‍රතිවෛරස් ප්‍රතිකාර සඳහා ප්‍රවේශ විය. HIV සමඟ ජීවත් වන ගර්භනී කාන්තාවන් අතර, 86% (59% - >95%) තම දරුවන්ට HIV සම්ප්‍රේෂණය වීම වැළැක්වීම සඳහා ප්‍රතිකාර හෝ රෝග නිවාරණය සඳහා ප්‍රවේශ විය. මවගෙන් දරුවාට සම්ප්‍රේෂණය වීම හේතුවෙන් දරුවන් <1000 (<500-1400) අලුතින් HIV ආසාදනය වී ඇත. HIV සමඟ ජීවත් වන පුද්ගලයන් අතර, ආසන්න වශයෙන් 42% (30-55%) වෛරස් බර මර්දනය කර ඇත.
ඝන අපද්‍රව්‍ය කළමනාකරණ සේවා නවීකරණය කිරීම මගින් මිලියන 1.4ක ජනගහනයක් වෙසෙන වෙරළබඩ නගරය වන ලෝමේ හි ජීවන තත්ත්වය ඉහළ නැංවීමට AFD කටයුතු කරයි. ජාත්‍යන්තර ප්‍රමිතීන්ට අනුකූලව නව කසළ රඳවනයක් ඉදිකිරීම හරහා කසළ එකතු කිරීම වැඩි දියුණු කිරීම මෙම ව්‍යාපෘතියට ඇතුළත් වේ.
ටෝගෝ හි අධ්‍යාපනය වසර හයක් සඳහා අනිවාර්ය වේ. 1996 දී, දළ ප්‍රාථමික ඇතුළත් වීමේ අනුපාතය 119.6% වූ අතර ශුද්ධ ප්‍රාථමික බඳවා ගැනීමේ අනුපාතය 81.3% විය. 2011 දී ශුද්ධ බඳවා ගැනීමේ අනුපාතය 94% කි. අධ්‍යාපන ක්‍රමය "ගුරු හිඟය, ග්‍රාමීය ප්‍රදේශවල අඩු අධ්‍යාපනික ගුණාත්මක භාවය සහ ඉහළ පුනරාවර්තන සහ අතහැර දැමීම් අනුපාතයන්ගෙන් පීඩා විඳිති".
සංස්කෘතිය ජනවාර්ගික කණ්ඩායම්වල බලපෑම් පිළිබිඹු කරයි, ඒවායින් විශාලතම ඒවා වන්නේ ඊව්, මීනා, ටෙම්, චම්බා සහ කැබ්රේ ය. සමහර අය ස්වදේශික සතුරු පිළිවෙත් සහ විශ්වාසයන් අනුගමනය කරති.
ඊව් ප්‍රතිමාව එහි ප්‍රතිමා වලින් සංලක්ෂිත වන අතර එය ඉබෙජිගේ නමස්කාරය විදහා දක්වයි. "වඩා සර්වසම්පූර්ණ" අප්‍රිකානු වෙස් මුහුණු වෙනුවට මූර්ති සහ දඩයම් කුසලාන භාවිතා කරන ලදී. ක්ලෝටෝ හි ලී කැටයම්කරුවන්ට ඔවුන්ගේ "විවාහ දාම" ඇත: එක් ලී කැබැල්ලකින් සුදුමැලි වූ මුදු වලින් චරිත දෙකක් සම්බන්ධ කර ඇත.
ක්ලෝටෝ හි ශිල්පීය මධ්‍යස්ථානයේ සායම් කළ රෙදි බතික් පුරාණ එදිනෙදා ජීවිතයේ ශෛලීගත හා වර්ණවත් දර්ශන නියෝජනය කරයි. අසාහුන් හි රෙදි වියන්නන්ගේ උත්සවවලදී භාවිතා කරන ලෝගු ඇත. සෝකී එඩෝර් නම් චිත්‍ර ශිල්පියාගේ කෘතීන් "වියළි සුළඟින් ගසාගෙන යන අතිවිශාල ශුෂ්ක ප්‍රදේශ" සහ මිනිසුන්ගේ සහ සතුන්ගේ මුද්‍රණ පස තබා ගන්නා තැනින් ආභාෂය ලබා ඇත. ප්ලාස්ටික් කාර්මික ශිල්පී පෝල් අහ්යි "සෝටා", පයිරෝ කැටයම් වර්ගයක් පුහුණු කළ අතර, ඔහුගේ අතිවිශිෂ්ට ජයග්‍රහණ ලෝමේ අලංකාර කරයි.
පැසිපන්දු යනු ටෝගෝ හි "දෙවන වඩාත් ප්‍රායෝගික ක්‍රීඩාව" වේ. 2018-2020 CAVB බීච් වොලිබෝල් මහාද්වීපික කුසලානයේ පිරිමි අංශයේ තරඟ වැදුනු ජාතික කණ්ඩායමක් ටෝගෝ විසින් ඉදිරිපත් කරන ලදී.
ටෝගෝ හි ජන මාධ්‍යවලට ගුවන්විදුලිය, රූපවාහිනිය සහ සබැඳි සහ මුද්‍රිත ආකෘති ඇතුළත් වේ. Agence Togolaise de Presse (fr) ප්‍රවෘත්ති ඒජන්සිය 1975 දී ආරම්භ විය. Union des Journalistes Independants du Togo පුවත්පත් සංගමයේ මූලස්ථානය ලෝමේ හි පිහිටා ඇත. Togolese Television යනු රජය සතු සේවාවයි.