davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
酒精標準單位

酒精標準單位（英語：standard drink，也可稱為酒精標準份量）是一種衡量酒類飲料之中含有的乙醇（純酒精）成分數量。標準單位的體積取決於飲料中的酒精濃度（例如，一標準單位的蒸餾酒就比一標準單位的啤酒的體積小很多），但兩者均包含有相同份量的酒精，因此可造成相同的醉酒程度。
採用標準單位的原因是針對有關飲酒數量，以及飲用不同數量對健康的相對風險做建議。許多政府的健康指南會標明每天、每週、或單次純酒精不同攝入克數單位，對應所產生不同的風險。標準單位可提供視覺化的概念，協助人們了解種類不同，還有份量不同飲料中的酒精濃度。
例如在美國，一個標準單位的飲料含有大約14克酒精。相當於一罐12美制液體盎司（350毫升）有5%酒精濃度（Alcohol by volume，簡稱ABV）的啤酒、一杯5美制液體盎司（150毫升）有12%酒精濃度的葡萄酒，或是1.5美制液體盎司（44毫升），所謂的“一份”的蒸餾酒，此時假設啤酒的酒精濃度為5%、葡萄酒的濃度為12%，蒸餾酒的酒濃度為40%（80度）。今天大多數葡萄酒的ABV都高於12%（加利福尼亞州納帕縣1971年份葡萄酒的平均ABV為12.5%）。80度仍然用作蒸餾酒的標準，但較高的酒精含量已經常見。
不同的國家對標準單位的定義不同。例如在澳大利亞，一個標準單位含有10克酒精，但在日本，一個“單位”大約含的是20克。此外，標準單位通常不同於其所在國家的正常飲用份量（serving size）。
各國均要求在酒類包裝貼上標籤，表明酒精含量。澳大利亞要求“酒類飲料包裝上的標籤上必須包括有關標準單位數量的說明”。
“標準單位”這個名詞在英國發布的第一個指南（1984年）中曾被用到，作為飲酒的“安全範圍”，但在1987年的指南中，標準單位被酒精單位（英语：Unit of alcohol）所取代，之後英國的指南均採用酒精單位這個名詞。一份酒精單位的定義是10毫升（8克）純酒精。這個酒精單位定義與任何單個酒精飲料的濃度（ABV）和飲料份量（體積）無關。瓶或罐中的酒精單位數目標明在飲料容器上（或是標明每份飲料中所包含的酒精單位）。典型每份飲料包含1–3單位的酒精。
標準單位（或稱標準份量）的目的是不論飲料的種類，只用來衡量其中的乙醇含量。用於提供訊息給飲酒者。這些資訊是各國定義的酒精含量，用於衡量飲酒的水準，以及提供公共衛生信息之用。
國際間對於一個標準單位中要含有多少乙醇並沒共識。有些選的是酒精的質量（以克為單位）做定義，而另外一些則選擇根據體積（毫升或其他體積單位）來做定義。不同國家/地區的“標準”飲料/單位，根據當地習俗和飲料包裝，所得的數量不盡相同。
此處顯示質量和體積兩種測量值作為比較。目前並無單一的標準，而世界衛生組織（WHO）所開發的酒精使用疾患測試（英语：Alcohol Use Disorders Identification Test）（AUDIT）的問卷表格使用的是10克酒精的標準單位，已被甚多的國家採用，遠比其他形式的標準單位用得更多。單位的名稱也各有不同，如註釋列中所示。
在歐洲聯盟內部，最常用到的標準份量是10克，其次是12克，但在所有使用單位中，其範圍從8到20克都有。
如果一份酒精的濃度、密度、體積是已知數的話，則可以計算出其中的純酒精質量：
例如，一杯350毫升，ABV為5.5%的啤酒，含有19.25毫升純酒精，而密度為789.24克/升（在20°C時的狀況），質量可算出為15.19克。
當飲料是以液體盎司為單位（英國和美國之間有所不同）時，可以使用下列的轉換方式：
應該記住，英國的一品脫（英制品脫）是20英制液體盎司，而美國的一品脫（美制濕量品脫）是16美制液體盎司。然而，1英制液體盎司≈ 0.961美制液體盎司，這表示1英制品脫 ≈ 1.201美制濕量品脫（即0.961 × 20/16）而非1.25美國品脫。
粗略估計，人體需要大約一小時才能把一份英國酒精單位，即10毫升（8克）代謝（分解）完畢。但這會隨著飲酒者的體重、性別、年齡、個人代謝率、最近食物攝取量、酒精類型和強度、以及當時服用的其他藥物而異。如果肝臟功能受損，會拖慢代謝酒精的速度。
要計算出代謝的時間，可用當地標準飲料定義中的酒精單位數乘上一個小時。例如在美國，一份標準單位含有14克 ≈ 1.75單位的酒精（14克/8克），可以算出身體需要大約1.75小時的時間把攝入的酒精代謝完畢。
睾酮

睾酮（testosterone）又稱睪固酮、睪丸素、睪丸酮或睪甾酮、睪脂酮等，是由男性睾丸或女性卵巢分泌的一种类固醇激素，少量来自肾上腺，为男性主要的雄激素和合成代謝類固醇。睾丸激素在睾丸和前列腺等男性生殖組織的發育以及促進肌肉和骨量增加等第二性徵、體毛的生長以及男性的心理特徵（如攻擊傾向增加、性衝動、給伴侶留下深刻印象的傾向和其他求偶行為等）。此外，男性和女性的睾丸激素都與健康和幸福有關，它對整體情緒、認知、社交和性行為、新陳代謝和能量輸出、心血管系統以及骨質疏鬆症的預防都有顯著影響。男性睾丸激素水平不足可能導致異常情況，包括虛弱、體內脂肪組織堆積、焦慮和抑鬱、性能力問題和骨質流失。
男性睾丸激素水平過高可能與雄激素過多症（英语：Hyperandrogenism）、心臟衰竭風險增加、前列腺癌男性死亡率增加、脂溢性脫髮、衝動和性慾亢進有關。
睾酮是雄烷類的類固醇，在第 3 位和第 17 位分別含有一個酮和一個羥基。 它由膽固醇在數個階段中生物合成，並在肝臟中轉化為無活性代謝物。 它通過結合和激活雄激素受體發揮作用。 在人類和大多數其他脊椎動物中，睾酮主要由雄性睾丸分泌，少量由雌性卵巢分泌。 平均而言，成年男性的睾酮水平大約是成年女性的七到八倍。 男性睾丸激素的新陳代謝更為明顯；但女性對該激素更加敏感。
除了作為天然激素的作用外，睾酮還用作治療男性性腺功能低下症和女性乳腺癌的藥物。 由於睾丸激素水平隨著男性年齡的增長而降低，因此有時會在老年男性中使用睾丸激素來抵消這種缺陷。 它也被非法用於增強體質和表現（參見表現增強物質），例如在運動員身上。 世界反興奮劑機構將其列為“始終禁用”的 S1 合成代謝劑物質。
與其他類固醇激素一樣，睪酮是由膽固醇所衍生的。男性睪丸可以產生大量睪酮，女性卵巢、胎盤及男性或女性的腎上腺網狀帶亦會分泌少量的睾酮。睾酮属于一种激素原，在芳香化酶的作用下可转变为17β-雌二醇。
睪酮是經由血液中的性激素結合球蛋白運送至身體的目標組織。男性生殖腺內的塞爾托利氏細胞需要睪酮來生成精子。
睪酮對人類及其他脊椎動物通過兩個方式來產生效用：
游離的睪酮會被運送至目標組織細胞的細胞質中，與雄激素受體結合，或被5α還原酶轉為血清雙氫睪酮（DHT）。DHT同樣會與雄激素受體結合（這種結合更穩固，DHT的男性激素強度約是睪酮的2.5倍）。睪酮受體或血清雙氫睪酮受體會進行結構性的轉變，並讓它們進入細胞核，與染色體DNA內特定的核苷酸結合。結合的區域稱為激素反應元件（HRE），並影響某些基因的複製活動，產生男性激素效用。
在其他脊索動物的組織內也會有雄激素受體，而雄性及雌性對睪酮的反應也相當一致。在出生前雄性與雌性的睪酮劑量的差異，會導致在青春期或整個生命上的生物差異。
睪酮芳構化成雌二醇會對腦及骨這兩個人體重要的組織構成主要的影響。在骨中，雌二醇加速了軟骨成長為骨的過程，使骨端接合及完成生長的程序。在中樞神經中，雌二醇是給予下視丘的主要迴饋訊號，尤其在影響排卵素的分泌。在很多哺乳動物的腦部中，某些性別差異區域在出生前或產期的雄性化，都是受著睪酮所產生的雌二醇影響，決定將來的雄性性行為。
概括地說，雄激素助長蛋白質的合成及擁有雄激素受體的組織的生長，睪酮的效用可以分為合成代謝及雄性化效應。合成代謝效應包括肌肉質量及力量的增長、增加骨質密度及強度、刺激線性生長及骨骼成熟等。雄性化效應則包括性器官的成熟（尤其是陰莖及胎兒陰囊的生成）、出生後（通常是在青春期）聲線的轉沉、鬍鬚及體毛的生長等。這些效應一般都是男性的第二性徵。
睪酮的影響亦可以自然產生睪酮的時期來區分。在出生後睪酮對男性或女性的不同影響，主要是受著運送游離睪酮的份量及時間所影響。在妊娠後7－12個星期，大部份出生後的男激素效應便會出現，這包括：
此外，睾酮会降低信任感，而催产素则会提高信任感（Bos & others，2010）
現時就睪酮對幼嬰的影響所知甚少。在男性幼嬰出生後的頭一個星期，睪酮的份量開始上升，並維持與青春期相約的份量數個月。在約4－6個月大，睪酮份量會下降至僅能測量的份量。這樣的上升未有對身體上其他地方帶來改變，其作用仍是未知的，但有學者認為是協助所謂的「腦部男性化」。
在青春期時，睪酮會令孩童出現第一種雄激素上升可見的現象。這些現象包括：
睪酮對成人的影響，對男性比較明顯，但對男女兩性都同樣重要。隨著年紀漸長，睪酮的份量下降，這些影響亦隨之而減少。這些影響包括：
睾酮水平遵循晝夜節律（英語：Nychthemeron），在每天較早時達到峰值，與性活動無關。
女性的積極性高潮體驗與睾丸激素水平之間存在正相關關係，其中放鬆是對體驗的關鍵感知。 睾丸激素與男性對其性高潮體驗的看法之間沒有相關性，而且無論哪種性別，較高的睾丸激素水平與更強的性自信之間也沒有相關性。
女性的性喚起和自慰會使睾丸激素濃度略有增加。 男性自慰後各種類固醇的血漿水平顯著增加，睾酮水平與這些水平相關。
由於睪酮能提升體能，一些運動員為保持體育狀態或表現，會於賽前使用睪酮。男運動員在賽前數小時，可以將睪酮注射陰囊內，激化身體的狀態。但現時大部份的體育項目都已把睪酮定為禁藥。
過度超量或是長期的使用睪酮，會導致睪丸及男性生殖器萎縮，且導致永久性的陽痿。如果為女性，則會出現乳房萎縮、刺激毛髮過度生長、陰蒂肥大貌似小陰莖和长胡子等種種男性化現象。
睪酮首先是在1935年從一頭雄牛中抽取，經歷多年，已經發展了多種不同的醫藥種類。現時在北美洲睪酮可以有注射式（如環戊丙酸睪酮及庚酸睪酮）、口服的、口頰的及皮膚滲透式的包、膏與凝膠。
睪酮最初的用途是治療性腺功能低下症，即補充自體分泌不足或沒有自然分泌睪酮的病症。在激素替代疗法（HRT）下適當地使用睪酮，可以維持血液中的睪酮量維持在正常水平。
與其他激素一樣，睪酮及其他同化激素除了因缺乏而補充，亦有其他用法，但相對的附帶著更大更多的副作用。如不育、性慾喪失（性冷感）或陽痿、骨質疏鬆症等。1940年代後期，睪酮更被以抗衰老藥物為商業噱頭，情況與近代的生長激素一樣。
利用睪酮的男性化作用，跨性别男性（即由女性經由變性成為男性）會以睪酮作為替代，以維持至一般正常男性的睪酮水平。同樣地，跨性别女性會使用藥物抑制睪酮的生成，以讓雌激素發揮效用。
孕烯醇酮是所有同化激素的前體，亦是膽固醇的衍生物，可以合成睪酮。合成睪酮可以從兩個方式進行，即δ-5方式及δ-4方式。δ-5方式是將孕烯醇酮轉化脫氫表雄甾酮為雄烯二酮。
δ-4方式是將妊娠素的C-17部份羥基化得出醋酸羥孕酮，再轉化為雄烯二酮。雄烯二酮就是睪酮的直接前體。將在C-17部份的酮降為醇就可以得出睪酮。睪酮就是雌二醇的前體。
在過程中加入鋅睪酮的合成份量。鋅是類固醇受體的運作有著重要影響，且是能使睪酮合成的酶的協助因素。
Beef chow fun

Beef chow fun, also known as beef ho fun, gōn cháau ngàuh hó, or gānchǎo níuhé in Chinese (乾炒牛河) meaning "dry fried beef Shahe noodles", is a staple Cantonese dish made from stir-frying beef, hor fun (wide rice noodles) and bean sprouts. It is commonly found in yum cha restaurants in Guangdong, Hong Kong, and overseas, as well as in cha chaan tengs. Chow fun, or stir-fried hor fun (shahe fen) noodles, is any number of different individual preparations (and could be compared to the number of pizza varieties in United States cuisine). In the Philippines, it is called "beef hofan" (河粉).
The main ingredient of this dish is hor fun noodles, which is also known as shahe fen, originating in the town of Shahe in Guangzhou. It is a wide, flat noodle that is cut into shape (qiefen). The most common methods of cooking hor fun are in soup or stir fried. Hor fun can be dry-fried (fried only with condiments such as soy sauce) or wet-fried (fried with a thickening sauce). Today, the dry-fried variant is much more common, to the extent that the method is usually not specified—"hor fun" on a restaurant menu would refer to dry-fried hor fun. Further, wet-fried hor fun usually includes seafood, while dry-fried hor fun usually includes beef or chicken.
Sliced beef is marinated first. Then, the beef is seared in a wok; this is important to obtain the signature taste of beef chow fun (wok hei). Other ingredients and the hor fun noodles are added, then combined with the beef and sauce. The bean sprouts are then stir-fried with the rest of the chow fun until they are tender and the dish is ready to serve.
An important factor in the making of this dish is wok hei (鑊氣). The cooking must be done over a high flame and the stirring must be done quickly. Not only must the hor fun be stirred quickly, it must not be handled too strongly or it will break into pieces. The amount of oil also needs to be controlled very well; if not, the excess oil or dry texture will ruin the dish. Because of these factors, this dish is a major test for chefs in Cantonese cooking. This wok hei provides an almost charred flavor which is hard to obtain without high heat.
The origin of chow fun is unknown, but there is a legend concerning the origin of dry-fried chow fun:
Taiwanese beef noodle soup

Taiwanese beef noodle soup (Chinese: 臺灣牛肉麵) is a beef noodle soup dish that originated in Taiwan. It is sometimes referred to as "Sichuanese beef noodle soup" (Chinese: 四川牛肉麵) in Taiwan, although this usage can create confusion as Sichuan has its own versions of beef noodle soups, which may be sold at Sichuanese restaurants under the same name. The beef is often stewed with the broth and simmered, sometimes for hours. Chefs also let the stock simmer for long periods with bone marrow; some vendors can cook the beef stock for over 24 hours. In Taiwan, beef noodle vendors may also have optional, often cold side dishes, such as braised dried tofu, seaweed or pork intestine. Beef noodles are often served with suan cai (Chinese pickled cabbage or mustard) on top, green onion and sometimes other vegetables in the soup as well.
The dish was created in Taiwan by Kuomintang veterans from Sichuan province who fled from mainland China to Kaohsiung, Taiwan, and served the dish in military dependents' villages. The Taiwanese traditionally had an aversion to the consumption of beef even into the mid-1970s because cattle were valuable beasts of burden, so originally the dish was only eaten by waishengren. However, the dish became more accepted over time and is now one of the most famous dishes in Taiwanese cuisine. It is believed that the popularity of this noodle soup broke the beef-eating taboo and also paved the way to Taiwan's acceptance of American foods that utilized beef (such as hamburgers). The Taiwanese Beef Noodle Soup is significantly less spicy than Sichuan flavors, and there are several variations with the soy-based broth, such as tomato, garlic and herbal medicine. The tomato variation (番茄牛肉麵) is popular in Taiwan and features chunks of tomatoes in a rich red-coloured tomato broth with or without soy sauce. The herbal medicine variation is usually served without suan cai as a topping (as its acidic properties are believed to exhibit medicinal properties) and may be accompanied by a chili paste made from beef lard.
Taiwanese beef noodle soups are sometimes served as fast food in both Taiwan and mainland China. In China, Mr. Lee is the largest chain, featuring the dish "California Beef Noodle Soup". In Taiwan, Mercuries Beef Noodle (sān shāng qiǎo fú, see zh:三商巧福) is the largest beef noodle fast food franchise, owned by a subsidiary of Mercuries & Associates Holdings (zh:三商企業). It is sometimes considered a national dish in Taiwan, and every year Taipei holds an annual Beef Noodle Festival, where various chefs and restaurants compete for the title of the "best beef noodles in Taiwan". Due to influences from the influx of immigrants from mainland China in the early 1900s, the Taiwanese version of beef noodle soup is now one of the most popular dishes in Taiwan.
Kranthi (Drill Man)

Kranthi Kumar Panikera (30 June 1990) also known as Drill Man is an Indian adventurer and television presenter. He first drew global attention at the Guinness World Records, in Milan, Italy for making 4 different Guinness records for his adventures. His adventure videos went viral globally after the Guinness World Records shared his adventure videos on the internet.
Kranthi was born in a small village of Addagudur, Yadadri Mandal, Bhuvanagiri district of Telangana state. He currently resides in Suryapet. He has an elder brother and a younger sister. His father Panikera Sattaih is a daily wage laborer, and his mother Mallamma works in fields. Kranthi grew up witnessing his parents' struggles to manage household expenses.
Kranthi attended a government school in Addagudur and earned a diploma in teacher training from Vennela Education Institutions. After graduating with a bachelor's degree from Maharshi Degree College, he pursued a Diploma in Magic at Potti Sreeramulu Telugu University.
Kranthi began working at a young age to support his family, taking up part-time jobs, including one at a local food stall. It was during this time that he discovered his physical endurance. Encouraged by his unique abilities, he started practicing stunts under professional guidance, combining rigorous training with safety measures.
In 2012, Kranthi performed his first signature act that involved extreme precision and endurance, earning him the title “Drill Man of India.”
He went on to perform on popular television platforms, including India’s Got Talent, and represented India on international stages like America’s Got Talent and Tengo Talento Mucho Talento. He performed on over 300 television shows till 2025.
The Land of Oz (film)

The Land of Oz (Russian: Страна ОЗ, romanized: Strana Oz) is a 2015 Russian comedy film directed by Vassily Sigarev. The film premiered on 10 June 2015 as part of the competition program of the 26-th Open Russian Film Festival "Kinotavr", where the film received the Prize. G. Gorin "For the best script", as well as the Prize of the Guild of Film Critics and Film Critics "Elephant". On a wide screen in Russia came December 3, 2015.
The name refers to a fictional place, Land of Oz.
Lena Shabadinova, along with her older sister Irka, visits a friend of Irka’s, who recently gave her a cold reception. While in the building’s entrance, the sisters discuss a plan for revenge, but things take an unexpected turn when Irka is pushed off a balcony once again. As a result, she fractures her tailbone and is rushed to the hospital. After Irka is taken to the hospital, Lena calls her aunt Lyuba to inform her of the incident and asks for directions to Torforyezov Street in Yekaterinburg. Lena needs the street’s location to find a local food stall where she has recently gotten a job. Unable to reach her aunt, Lena decides to hitchhike to Yekaterinburg to find the street on her own.
PriceSmart Foods

PriceSmart Foods is a chain of supermarkets located in British Columbia, Canada. It is a wholly owned subsidiary of the Overwaitea Food Group, which is owned by the Jim Pattison Group. PriceSmart shares the same brands and rewards card system as other Overwaitea chains, including Save-On-Foods.
In recent years all but two PriceSmart Foods locations have been converted into Save-On-Foods stores. The remaining locations have adjusted their focus into specializing as Asian-foods supermarkets.
3 locations:
Mugabo Anna

Mugabo Anna ni umuyobozi w’umurimo muri Minisiteri y’abakozi ba Leta n’umurimo mu Rwanda, arangwa no gushishikariza urubyiruko rwinshi kujya mu mahugurwa y’ubuhanga kugira ngo babe abashoramari .
Gashyantare 19 /2011 Mugabo Anna yahuye na Trivets Deepak hamwe n'abakozi mirongo itatu na batatu birukanwe kugirango bumvishe Deepak ko igomba gusubiza abakozi akazi kabo muri UTEXRWA. Mugabo yasobanuye ko guhagarika imirimo y'abakozi mirongo itatu na batatu ari ukurenga ku ngingo ya 33 y'itegeko ry'umurimo. Mu mategeko agenga umurimo ingingo ya 33 ivuga ko, “urutonde rwo kwirukana rugomba gukorwa hakurikijwe imikorere, impamyabumenyi y'umwuga, igihe umara mu kigo, n'inshingano z'imibereho.” Amategeko agenga umurimo asobanura kandi ko umuyobozi yari akwiye gutanga integuza y'ukwezi mbere yo kurangiza kandi agaha abakozi inyungu zabo zanyuma, abakozi mirongo itatu na batatu ntibakire .
Mugisha dua

Mugisha Dua ni umunyarwandakazi ufata amashusho tumenyereye kwita gafotozi cyangwa camera man
mugisha byumwihariko yibanda kumafoto ya siporo mu Rwanda
uyu mwari wiyeguriye umwuga wo gufotora yabanje gukorera imirimo ye kubinyamakuru bitandukanye harimo
nka FLASH TV Nibindi.
nyumayaho gato ikinyamakuru IGIHE cyaramubenguttse muntangiriro z'uyumwaka wa 2023 kugeza ubu akaba ariho akorera imirimo ye.
Janvier KATABARWA

Ni umunyarwanda wavutse mu Ugushyingo, mu mwaka wa 1986, yavukiye mu karere ka Nyamagabe mu ntara y'Amajyepfo. Ubu akaba atuye mu gihugu cya Canada. Akaba ari umukinnyi wa filime ubarizwa mu ishyirahamwe ry'abakinnyi ba sinema muri Canada ryitwa ACTRA (The Alliance of Canadian Cinema, Television and Radio Artists).
Aherutse kugaragara muri filme y’imirwano (action) yitwa Bullet Proof akaba ari umwe mu bakinnyi baza ku Isonga muri iyo film, yakinnye nk'umukinnyi ugaragaza imirwanire muri filime zitandukanye ndetse anagaragara muri filime zitandukanye nk'umukinnyi usimbura abandi bakinnyi ahantu hagoranye (Stunt Man).
Filime yakozemo iki gikorwa cyo gusimbura abandi bakinnyi zirimo Peacemaker, Arrow , Superman & Lois , The Flash, Super girl n’izindi.
Alimansi Kadogo

Alimansi Kadogo (wavutse ku ya 5 Gashyantare 1982) ni umukinnyi w’umupira w'amaguru ukina hagati mu kibuga, ukomoka mu gihugu cya Uganda, wakinnye muri ATRACO FC ndetse n’ikipe y’umupira wamaguru ya Uganda .
Kadogo yakiniye Polisi FC yo mu Rwanda, afasha iyi kipe kugera ku mwanya wa kabiri muri Shampiyona y’umupira wamaguru mu Rwanda muri 2011–12 ndetse no gushaka itike yo kujya mu gikombe cya CAF muri 2013 .
Martin Muwanga

Martin Muwanga (wavutse ku ya 20 Ukwakira 1983) ni umukinnyi wari rutahizamu w'umupira w'amaguru muri Uganda . Kugeza ubu akinira ikipe ya Uganda Premier League mu ikipe ya Uganda Revenue Authority SC .
Muwanga yatangiye umwuga we na Polisi Jinja muri shampiyina ya Premier League ya Uganda, mbere yo kwerekeza muri ATRACO FC muri 2006 hanyuma yerekeza muri Uganda Revenue Authority SC muri 2008.
Yakinnye kuva muri 2004 kugeza muri 2005 imikino ibiri mu ikipe y'umupira w'amaguru ya Uganda .
Assistep

ASSISTEP
AssiStep (Assitech AS) ni igikoresho cyagenwe gishobora gukoreshwa n'abantu bafite umuvuduko muke wo kuzamuka no kumanuka kuri esikaliye. Igizwe na sisitemu ya gariyamoshi yashyizwe ku rukuta, ifatanyijemo n'urutoki. ibi bicuruzwa byatejwe imbere muri Trondheim ( Noruveje ) ubu bigurishwa mu bihugu bigera kuri 16.
iki gikoresho gitanga inkunga binyuze muburyo bwo gufunga. Ugikoresha afata k'urutoki, kimwe na rotor . Kuzamuka no kumanuka kuntambwe imwe, uyikoresha azamura ikiganza uburebure bwikiganza imbere kandi kirifunga mugihe gihagaze.
AssiStep yakozwe mbere n’abahoze biga muri injeniyeri bo muri NTNU, ku bufatanye n’ishuri ry’ubuvuzi bwa Occupational therapy i Trondheim, aho intego zari ugutegura igikoresho kidasaba amashanyarazi no gukumira ikoreshwa ry'urwego. Batangiye muri 2012 mu gihe bari bakiyandikisha muri kaminuza. mu kuyikora neza byatwaye imyaka 3, mbere yuko AssiStep itangizwa muri 2015. Mu ntangiriro za 2020, yabonetse mu bihugu 16 byose. Icyiciro cyiterambere n’umusaruro cyatewe inkunga binyuze mu bukangurambaga bwo guhuza abantu aho miliyoni 2 za kroner zashowe muri uyu mushinga.
AssiStep yahawe ibihembo inshuro nyinshi:
AssiStep yapimwe kandi yemejwe na sosiyete yo mu Budage TÜV, umuryango utanga serivisi zo kugenzura no gutanga ibicuruzwa. Yubahiriza ibipimo byumutekano tekinike EN ISO 12182: 2012 (infashanyo yimodoka kubasaza) na EN ISO 14971: 2012 (ibikoresho byubuvuzi).
Ecobank Rwanda

Ecobank Rwanda, whose full name is Ecobank Rwanda Limited, formerly Bank of Commerce, Development and Industry (BCDI), is a commercial bank in Rwanda, licensed and supervised by the National Bank of Rwanda, the central bank and national banking regulator.
The headquarters of Ecobank Rwanda and the main branch of the bank are located along KN3 Avenue in the central business district of the city of Kigali, the capital and largest urban centre of Rwanda. The geographical coordinates of the banks headquarters are 01°56'49.0"S, 30°03'38.0"E (Latitude:-1.946944; Longitude:30.060556).
As of December 2016, the bank was a medium-sized financial institution with an asset base of RWF:193.527 billion (US$227.5 million), with shareholders' equity of RWF:17.835 billion (US$21 million), and RWF:161.625 billion (US$190 million) in customer deposits.
Ecobank Rwanda was established on 6 July 2007, when Ecobank International acquired the Bank of Commerce, Development and Industry (BCDI), a commercial bank in Rwanda that had failed. At the time of acquisition, BCDI had a 46 percent non-performing loan profile, was under-capitalized and suffered from poor governance and inadequate operational controls. The new owners had to invest US$11.6 in new capital, to meet capitalization requirements.
The bank is a 100 percent subsidiary of Ecobank Transnational Incorporated (ETI), the pan-African financial conglomerate headquartered in Lome, Togo, with operations in 36 countries, according to the Ecobank Group website.
As of December 2016, the following were the members of the Board of Directors of Ecobank Rwanda:
As recently as December 2017, the Managing Director and Chief Executive Officer of Ecobank Rwanda was Alice Kalonzo Zulu.
As of December 2016, Ecobank Rwanda maintained 16 networked branches across the country. In December 2017 going forward, the bank began closing some upcountry branches and transferring the services and some employees to agency banking, in combination with digital banking. Once the selected branches are closed, the bank will remain with eight brick-and-mortar branches only.
Shake Hands with the Devil (book)

Shake Hands with the Devil: The Failure of Humanity in Rwanda is a book by Lieutenant-General Roméo Dallaire of the Canadian Forces, with help from Major Brent Beardsley. It was first published by Random House Canada in September 2003.
The book chronicles Dallaire's tour as Force Commander of the United Nations Assistance Mission for Rwanda (UNAMIR) in 1993–1994, during which he witnessed the 1994 Genocide Against Tutsi.
The book won the 2003 Shaughnessy Cohen Award for Political Writing, and 2004 Governor General's Award for nonfiction.
The edition published in French is entitled J'ai serré la main du diable: La faillite de l'humanité au Rwanda.
The documentary film Shake Hands with the Devil: The Journey of Roméo Dallaire (2004) and a 2007 dramatic feature film are inspired by and in part based on the book. Dallaire was consulted in the making of both films.
More than 800,000 people are believed to have been killed in 100 days in the 1994 genocide in Rwanda. Lt. Gen. Roméo Dallaire witnessed these massacres. In Shake Hands with the Devil, he describes the dilemmas and atrocities to which he was exposed.
In the book Dallaire explains how, after arriving in Kigali in August 1993, he warned the UN high authorities that he lacked sufficient equipment and manpower to carry out his mission. However, a lack of clarity in the UN's intervention procedures coupled with the international community's apparent lack of interest in Rwanda meant that Dallaire's calls for help went unanswered.
From day to day the situation deteriorates until eventually the general's forces are left on their own, without fuel, money or adequate equipment. Meanwhile, encouraged by the ethnic hate propaganda of the Radio Télévision Libre des Mille Collines (RTLM), Hutu militiamen attack their Tutsi victims while an army of exiles begins a civil war, from the northern border of the country, to take power. In Kigali, corpses of civilians killed by machetes begin piling up and many of the moderate politicians with whom Dallaire had the mandate to negotiate are also murdered.
Jeanne d'Arc Mujawamariya

Jeanne d'Arc Mujawamariya (born on March 13th, 1970 in Kigali) is a Rwandan politician, formerly the Minister of Public Service and Labor since June 12th,2024 to 25th July 2024 at 8:10am from the position of Minister of Environment she held from November 4th, 2019 to June 12th, 2024. She was formerly the Minister of Gender and Family Promotion, Minister of Education (formally, the Minister of Education, Science, Technology and Research) in the government of Rwanda she served as well as the Rector/Vice Chancellor of KIST-(Kigali Institute of Science and Technology) and the Rwandan Ambassador to Russia and Belarus from March 2013 to November 2019.
Mujawamariya earned a Bachelor of Science from Peoples' Friendship University of Russia and in 1997 received a Master of Science in chemistry from the same university. She went on to earn a Ph.D. in Physical chemistry/ Electrochemistry Heavy Metals Polymer Membranes at Indian Institute of Technology Roorkee in 2001. She is married and has three children with her husband. Dr Mujawamariya fluently speaks Kinyarwanda, French, English, Russian, and Swahili.
Ministry of Manpower (Singapore)

The Ministry of Manpower (MOM; Malay: Kementerian Tenaga Manusia; Chinese: 新加坡人力部; Tamil: மனிதவள அமைச்சு) is a ministry of the Government of Singapore responsible for the formulation and implementation of policies related to the workforce in Singapore.
The Ministry oversees 3 statutory boards, the Central Provident Fund Board, the Singapore Labour Foundation and Workforce Singapore.
The Ministry is headed by the Minister for Manpower, who is appointed as part of the Cabinet of Singapore.
Barong Tagalog

Ang Barong Tagalog, Barong Pilipino, o Barong lamang ay burdadong pormal na kasuotan sa Pilipinas. Magaan lamang ito at sinusuot na hindi nakasuksok sa loob ng pantalon, katulad sa isang amerikana. Karaniwan itong kasuotang pormal o pang-kasal para sa mga lalaking Pilipino.
Naging tanyag ang pagsuot ng barong sa pamamagitan ni dating Pangulong Ramon Magsaysay, na sinusuot ito sa karamihan ng opisyal at pansariling mga okasyon, kabilang na dito ang pagluklok sa kanya bilang pangulo ng Pilipinas. Naging opisyal na pambansang kasuotan ang barong sa isang kautusan mula sa dating Pangulong Ferdinand Marcos noong 1975.
Nagmula ang tradisyunal na kasuotan na ito mula pa noong panahon ng pananakop ng mga Kastila. Isang karaniwang teoriya sa pinagmulan ng barong ang matukoy ng mga Kastila ang kaibahan ng mga katutubong Pilipino sa mga namamayaning uri sa pamamagitan ng pagsuot ng barong na hindi nakasuksok sa pantalon. Pangkaraniwan sa Barong, ang pagkakagawa nito sa manipis na tela sa kadahilanang madaling makikita ng mga Kastila na walang dalang sandata ang mga nagsusuot nito.
Bagaman, nagduda ang mga ibang iskolar at mga dalubhasa sa kasaysayan sa teoriyang ito. Ikinakaturwiran nila ang kawalan ng pagbanggit ng partikular na batas na kung saan ipinagbabawal ng mga Kastila ang pagsuksok ng baro ng mga katutubo. Ikalawa, may mga litrato ng mga katutubo noong panahon ng mga Kastila na nagsusuot ng mga damit na nakasuksok sa pantalon katulad na lamang nina Jose Rizal at mga ibang mga kapanahon niya. Ikatlo, may tropikal na klima ang Pilipinas at karaniwan na ang mga magsuot ng damit na hindi nakasuksok dahil sa init. Sa wakas, inakala ang barong na nanggaling sa o inangkop ng guayabera, isang kasuotan na tanyag sa mga komunidad ng Latino Amerika. Unang kilala ang guayabera bilang "Filipina" noong panahon ng kalakalang Galyon sa Maynila nang naidala ito sa Mehiko mula sa Pilipinas
Karamihang gawa sa telang piña o jusi. Unang yari ang telang jusi sa abaca o seda ng saging, ngunit noong dekada 1960, napalitan ito ng mga inangkat na mga sedang organza. Mekanikong tinatahi ang jusi at mas matibay kaysa telang piña na tinatahi sa pamamagitan ng kamay at mas maselan.
Ruben Tagalog

Si Ruben Tagalog (ipinanganak noong 18 Oktubre, 1922 - namatay noong 5 Marso, 1985) ay isang Pilipinong mang-aawit na bantog sa kanyang pag-awit ng istilong Kundiman. (Kung kaya't siya ay tinaguriang Hari ng Kundiman). Nagsimula siyang sumikat sa kanyang programa sa radyo, Harana ni Ruben Tagalog noong mga dekada '40. Pero kahit na ang apilyedo niya ay "Tagalog", siya ay isang Ilonggo, at nagmula pa sa Iloilo. Siya rin ang unang tao na kumanta ng mga awiting Bayan Ko at Ang Pasko Ay Sumapit. Pumanaw siya noong Marso 5, 1985 sa edad na 62.
Ang lathalaing ito na tungkol sa Pilipinas at Artista ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Pananahi

Ang pananahi ay isang gawain o hanap-buhay kung saan pinagdurugtong ng isang dalubhasang mananahi ang mga tela o katad upang makabuo ng isang damit, sapatos, o anumang bagay na maisusuot o may iba pang paggagamitan. Tinatawag na modista ang babaeng mananahi na karaniwang sumusunod sa modang pangkasuotan ng panahon. Malimit na damit pambabae lamang ang tinatahi ng mga modista, katulad ng mga damit na pang-kasal. Samantala, sastre naman ang tawag sa lalaking mananahi na kalimitang gumagawa ng mga damit na panlalaki tulad ng polo, salawal, Barong Tagalog, at pantalon. Marunong ding magsulsi ang mga mananahi. Patahian ang tawag sa gawaang pag-aari o pinapasukan ng mga mananahi.
Ang lathalaing ito ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Kasalan

Ang kasal o matrimonyo, bagaman isang kasunduan ng puso, diwa, at isipan, ay ginagawad at ipinagdiriwang bilang simbolo ng pagpapahayag sa lipunan o komunidad ng pag-iisang-dibdib ng dalawang tao. Magkakaiba ang anyo ng pagdiriwang at tradisyon sa bawat lugar sa mundo, at kadalasang ayon sa kultura, pangkat etniko, pananampalataya, paniniwala, lahi, at bansa ng mga ikinakasal.
Ang lalaking ikakasal ay kadalasang nagsususot ng Barong Tagalog, kasama ng mga abay nito, subalit ngayon ang mga mayayayaman ay nagsusuot na rin ng kanluraning damit gaya ng tuxedo. Ang kasal na ginanap sa loob ng isang taon ng dalawang magkapatid, kadalasan ng dalawang magkapatid na babae, ay tinatawag na Sukob, ay iniiwasan dahil ito ay pinaniniwalaang magdadala ng malas. May mga paniniwala din na pagnalaglag ang singsing sa lupa ay tanda ng kamalasan. Kadalasan ding makikita sa kasal sa Pilipinas ang pagsasabit ng mga perang papel sa bagong kasal sa kanilang unang sayaw.
Ang lathalaing ito ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Juan dela Cruz

Ang Juan de la Cruz ay isang pagsasagisag na ginagamit sa Pilipinas upang katawanin ang mga Pilipino. Ito ay halos katumbas ng Uncle Sam at John Doe ng mga Amerikano. Kadalasang inilalarawan si Juan dela Cruz na nakasuot ng katutubong Salakot, Barong Tagalog, pantalon, at tsinelas. Ginagamit din ang terminong Juan dela Cruz upang banggitin ang pangkalahatang pag-iisip ng mga Pilipino. Ang salita ay nilikha ni Robert McCulloch Dick, isang Eskosyang mamamahayag na naghahanapbuhay para sa Manila Times noong unang bahagi ng ika-1900, pagkatapos niyang matuklasan ang kapalasakan ng pangalang ito sa mga sikante.
Ang pangalan ay galing sa Wikang Kastila na nangangahulugang "Juan ng Krus". Karamihan sa mga Pilipino ay gumagamit ng mga apelyidong Kastila dahil sa 333 taong pananakop nito sa Pilipinas. Malaki rin ang naging papel ng Simbahang Katolika sa pagpapangalan ng mga sanggol, na halos karamihan sa binibinyagang sanggol ay ipinapangalan mula sa mga santo.
Kadalasang tinatawag ng mga aktibista si Juan dela Cruz bilang biktima ng imperyalismong Amerikano, dahil na rin sa dami ng mga karikaturang editoryal noong panahong Amerikano kung saan laging inilalarawan si Juan dela Cruz kasama si Uncle Sam.
Ang lathalaing ito ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Awiting Pamasko

Ang Pasko ay isang araw ng ating ipinagdiriwang, kasabay sa Paskong ito ay bawa't araw patungo sa Banal na Araw na kapanganakan ng ating si Hesus, tayo ay nakalilikha ng iba't-ibang klaseng awiting pamasko di lamang sa ating bansa kung hindi sa buong mundo.
Kutiyapi

Ang kutiyapi o kudyapi ay isang dalawang-kuwerdas, laudeng-bangkang tinitipa na mula sa Pilipinas. May haba ito mula apat hanggang anim na talampakan na may siyam na tipa na yari sa pinatigas na pagkit. Inukit ang instrumento sa malambot na kahoy tulad ng sa puno ng langka.
Karaniwan sa lahat ng mga instrumentong kudyapi, pinapatugtog ang isang paulit-ulit na ugong sa isang kuwerdas habang pinapatugtog ang melodya sa iba, isang oktaba sa itaas ng ugong, na may kabit o kalabit sa yantok (yari sa plastik na ngayon). Karaniwan ang katangian na ito sa ibang "laudeng-bangka" (na kilala din bilang "laudeng-buwaya") sa Timog-silangang Asya, na katutubo sa rehiyon.
Sa iba't ibang mga wika sa Pilipinas, tinatawag ang instrumento bilang: kutyapi, kutiapi (Maguindanao), kotyapi (Maranao), kotapi (Subanon), fegereng (Tiruray), faglong, fuglung (B'laan), kudyapi (Bukidnon at Tagbanwa), hegelong (T’boli), kuglong, kadlong, kudlong o kudlung (Manobo, Mansaka, Mandaya, Bagobo at Gitnang Mindanao), at kusyapi (Palawan)
Matatagpuan ang kudyapi sa mga pangkat tulad ng mga Bisaya kung saan kumalat tulad ng sa kubing at iba pang instrumentong matatagpuan sa ibang bahagi ng Pilipinas. Habang nakalimutan na ang kutyapi bilang isang instrumento ng mga Tagalog na mababakas lamang sa mga awiting pambayan tulad ng "Sa Libis ng Nayon", ginamit ng mga Tagalog ang isang instrumentong de-kuwerdas sa kasaysayan na binanggit ng pralyeng Heswita na si Pedro Chirino sa Relacion de las Islas Filipinas (1604) na tinawag itong "kutyapi". Hindi tulad ng mga kutyapi sa katimugang Pilipinas, apat na kuwerdas ang instrumentong kutyapi ng mga Tagalog ayon kay Chirino.
Pampamahalaang Unibersidad ng Katimugang Luzon

Ang Pampamahalaang Unibersidad ng Katimugang Luzon (Inggles: Southern Luzon State University o SLSU) ay ang dating Dalubhasaang Poletekniko ng Katimugang Luzon Inggles: Southern Luzon Polytechnic College (SLPC). Ang pangunahing kampus nito ay matatagpuan sa may paanan ng Bundok ng Banahaw sa Lucban, Quezon. Isang bayan na may tinatayang layong 130 kilometro mula sa Maynila. Sa pagnanais ng Academic Excellence ang unibersidad ay nagpapatuloy sa pagyabong sa akademikong aspeto. Sa katunayan naparangalan na ito bilang isa sa mga nangungunang unibersidad sa iba't-ibang pagsusulit pampropesyunal. Kabilang na dito ang sa Narsing, Agrikultura, Edukasyon, Inhenyero at Paggugubat.
Ito ay itinatag noong Hulyo ng taong 1964 at kasalukuyang pinamumunuan ni Dr. Cecilia N. Gascon. Mayroon itong mga kampus sa Tagkawayan, Alabat, Polillo, Lucena, Sampaloc, Tiaong, Gumaca at sa Infanta lahat sa lalawigan ng Quezon.
Nagsimula ang SLSU bilang Lucban Municipal Junior High School sa bisa ng Resolusyong Pambayan bilang 86 5 na naipasa noong ika-4 ng Abril taong 1964. Buwan ng Mayo taong 1965, napalitan ang pangalan nito sa bisa ng Resolusyong Pambayan bilang 86 at naging Lucban Municipal High School. Naaprubahan ito ng Direktor ng mga Pampublikong Paaralan na si Doktor Vitaliano Bernardino noong Agosto ng taong 1965. Ang Lucban Community College ay nagawa at naging bahagi ng Lucban Municipal Junior School bilang isang institusyon para sa Kolehiyo ng Edukasyon noong Hunyo ng taong 1968.
Ang Lucban School for Philippine Craftsmen ay opisyal na nagsimula noong Hulyo 1970 by sa bisa ng Batas ng Republika bilang 4345 na mas kilala sa tawag na tagapagsama ng Lucban Municipal high School at Lucban School of Philippine Craftsmen, kaya nabuo ang Lucban National High School noong Hulyo ng taong 1972(kaalinsabay ng patuloy na operasyon ng Lucban Community College). Ang magandang kinabukasan ng nasabing kolehiyo ay naisip lamang noong 1981 ng ang 20 Assemblymen ng Timog Katagalugan ay nag-akda ng Parliamentary Bill No. 173 para sa pagkakagawa ng Lucban National College bilang Southern Luzon Polytechnic College. Ang nasabing panukala ay naaprubahan noong Disyembre ng taong 1981 at napirmahan bilang Batas Pambansa bilang 145 ni pangulong Ferdinand E. Marcos.
Paaralan ng mga Nagtapos (Graduate School)
Kolehiyo ng Agrikultura (College of Agriculture)
Kolehiyo ng Medisinang Allied (College of Allied Medicine)
Kolehiyo ng Agham at Sining (College of Arts and Sciences)
Kolehiyo ng Pamamahala ng Negosyo (College of Business Administration)
Kolehiyo ng Edukasyon (College of Education)
Kolehiyo ng Inhenyero (College of Engineering)
Kolehiyo ng Teknolohiyang Industriyal (College of Industrial Technology)
Wiki Loves Monuments

Ang Wiki Loves Monuments (WLM) ay ang taunang pandaigidgang kompetisyong pampotograpiya na ginaganap sa buwan ng Setyembre at inoorganisa ng mga kasapi ng pamayanang Wikipedia sa tulong nga mga lokal na kaanib ng Wikimedia sa buong mundo. Kumukuha ng litrato ng mga lokal na makasaysayang bantayog at pamanang pook ang mga kalahok sa kani-kanilang rehiyon at ina-upload ito sa Wikimedia Commons. Layunin ng patimpalak na itampok ang mga pamanang pook ng mga kalahok na bansa at hikayatin ang mga tao na kuhanan ng litrato ang mga ito, at bigyan ito ng free license upang ito'y magamit nino man at saan man, at hindi lamang sa Wikipedia.
Unang ginanap ang Wiki Loves Monuments noong 2010 sa Netherlands bilang isang simulaing proyekto. Nang sumunod na taon, kumalat ito sa iba pang bansa sa Europa at ayon sa Guinness Book of Records, tinalo nito ang noo'y world record sa pinakamalaking paligsahang pampotograpiya. Noong 2012, lumawig pa ang kompetisyon sa labas ng Europa at linahukan ng 35 bansa. Noong Wiki Loves Monuments 2012, mahigit sa 350,000 litrato ng mga makasaysayang bantayog ang na-upload ng higit sa 15,000 kalahok. Noong 2013, ginanap ang Wiki Loves Monuments sa anim na kontinente, kabilang dito ang Antarctica at opisyal na linahukan ng higit sa 50 bansa sa buong mundo.
Ang sumusunod ay ang talaan ng mga nagwagi sa pandaigdigang Wiki Loves Monuments.
Hasina Jalal

Si Hasina Jalal ay isang tagapagtaguyod nang mga karapatan ng kababaihan sa Afghanistan. Noong 2014, siya ay pinarangalan ng N-Peace Award .
Si Hasina Jalal ay nagtapos ng Ekonomiks at Agham Pampulitika sa Jamia Millia Islamia University sa India. Mayroon siyang Master of Business Administration sa American University of Afghanistan at nagpatuloy sa kanyang pag-aaral sa Women and Gender Studies sa University of Northern Iowa bilang isang iskolar ng Fulbright. Si Jalal ay kaisa sa pagtatatag at pamamahala ng ilang mga organisasyong di-pampamahalaan kabilang ang Afghanistan Women Empowerment and Capacity Building Center noong 2011, ang South Asian Woman Alliance on Women's Economic, Social, and Cultural Rights, ang National Association of Afghanistan Civil Society (NAACS ), at ang South Asian Women's Coalition for Cooperation in 2019..
Si Hasina Jalal ay tumanggap ng maraming mga pang-rehiyon at internasyonal na parangal at karangalan. Ang Asian Rural Women Coalitions (ARWC) ay kinilala ang kanyang pagsisikap sa parangal na Honoring 100 Asian Women noong 2012. Noong 2014, si Jalal ay inihalal ng publiko upang matanggap ang N-Peace Award mula sa UNDP Asia Pacific Office at ang UN Secretary General's Special Advisor on the University for Peace upang kilalanin ang kanyang laban para sa pagkakapantay-pantay ng kasarian, karapatang pantao, demokrasya, at kapayapaan sa Afghanistan. Noong 2016, nakamit niya ang Global Women Leadership award. Noong 2017 iginawad sa kanya ng World Human Rights Congress ang World Super Achiever Award. Noong 2020, natanggap niya ang Iconic Women Creating a Better World for All award ng Women’s Economic Forum at nahalal din sa pamamagitan ng boto ng publiko para sa 50 Most Influential Afghan Women award. Si Hasina Jalal ay matatas sa salitang Persian, Pashto, Ingles, Turkish, at Hindi o Urdu. Nagsilbi siya sa gobyerno ng Afghanistan at tagapagturo ng ekonomiya sa maraming pamantasan na nakabase sa Kabul. Nagtrabaho siya bilang Policy Advisor, Ministro at Acting Director ng Program Design and Donor Coordination Directorate at the Ministry of Mines and Petroleum. Pinamunuan din niya ang isang pangkat ng mga mananaliksik sa Administratibong Opisina ng Pangulo ng Afghanistan. She also led a team of researchers in the Administrative Office of the President of Afghanistan.
Wedding (Berlin)

Ang Wedding (Aleman: der Wedding; pagbigkas [ˈvɛdɪŋ] ( pakinggan)) ay isang lokalidad sa boro ng Mitte, Berlin, Alemanya at isang hiwalay na boro sa hilagang-kanlurang panloob na lungsod hanggang sa ito ay pinagsama sa Tiergarten at Mitte sa 2001 administratibong reporma ng Berlin. Kasabay nito ang silangang kalahati ng dating boro ng Wedding—sa kabilang panig ng Reinickendorfer Straße—ay pinaghiwalay bilang bagong lokalidad ng Gesundbrunnen.
Noong ika-12 siglo, ang manor ng maharlikang si Rudolf de Weddinge ay matatagpuan sa maliit na Ilog Panke sa malapit na paligid ng Nettelbeckplatz ngayon. Ang sakahan, na nasunog nang higit sa isang beses, ay nanatiling inabandona sa kagubatan hanggang sa ika-18 siglo. Noong kalagitnaan ng ika-18 siglo, habang ang Gesundbrunnen ay itinatayo bilang isang health resort at bayan ng spa, ang pagsusugal at prostitusyon ay lumipat sa Wedding, na ginawa itong isang distrito ng kasiyahan. Noong 1864, itinatag ni Ernst Christian Friedrich Schering ang parmasyutikong kompanya ng Schering sa Müllerstraße; ang kompanya ay naging bahagi ng Bayer mula noong 2006. Ang isang malaking ospital sa kanlurang gilid ng lokalidad ay itinayo sa pagitan ng 1898 at 1906 sa inisyatiba ni Rudolf Virchow. Ang planta ng Rotaprint ay pinasimulan sa Wedding noong 1904 at naging isa sa pinakamalaking nagpapatrabaho sa lokal na may humigit-kumulang 1,000 kawani sa taas nito.
Kasama ng Kreuzberg, ang Wedding ay isa sa mga pinaka-etnikong magkakaibang lokalidad ng Berlin. Ang multikultural na tanawin ay makikita sa bilingual na mga karatula sa tindahan (karamihan ay Aleman at Turko o Aleman at Arabe).
Pikot

Ang pikot (Ingles: forced marriage, shotgun marriage, shotgun wedding at iba pang katulad may katulad na diwa) ay ang puwersahan o labag sa kalooban na pagpapakasal ng isang tao sa isa pang tao. Maaari ring napipilitan lamang magpakasal ang dalawang panig sa isa't isa.
Ang lathalaing ito ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Luis Manzano

Si Luis Philippe Santos Manzano, kilala sa tawag na Luis Manzano ay isang artista sa Pilipinas. Siya ay anak nina Edu Manzano at Vilma Santos. Kilala rin siya bilang gumanap na Mark Salvacion sa pelikulang drama na "In My Life" kung saan pinuri ang kanyang talentong pag-arte. Nag-aral siya sa Colegio de San Juan Augustin, pagkatapos ay sa Kolehiyong De La Salle sa kursong hotel management.
Noong 2021, ikinasal si Luis Manzano kay Jessy Mendiola sa isang garden wedding. Nagkaroon sila ng anak na babae na si Isabella Rose noong Disyembre 2022.
Ang lathalaing ito na tungkol sa Pilipinas at Artista ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Kundiman

Ang Kundiman ay awit sa pag-ibig. Noong unang panahon nanliligaw ang mga binata sa pamamagitan ng harana, umaawit sila ng punung-puno ng pag-ibig at pangarap.Una itong pinasikat ng mga kompositor na sila Francisco Santiago at Nicanor Abelardo mula 1893 hanggang 1934.Ang mga mang -awit sa ganitong klase ng genre ay sila Ruben Tagalog,na tinaguriang "Hari ng Kundiman",Ric Manrique Jr, Danilo Santos,Diomedes Maturan, at Cenon Lagman.Sa mga babae, ang umaawit sa ganitong genre ay sila Sylvia La Torre,na tinagurian namang "Reyna ng Kundiman",Conching Rosal,Cely Bautista,Carmen Camacho,Dely Magpayo at Pining Santiago.Sa ngayon, ang umaawit na Lang nito ay ang Mabuhay Singers.
Ang lathalaing ito ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Pag-awit

Ang pag-awit ay ang paglikha ng musika gamit ang tinig. Ito ay maikukumpara sa pagsasalita na may kasamang tono. Ang isang taong umaawit at tinatawag na mang-aawit o kaya ay bokalista. Ang pag-awit ay maaaring gawin na meron o walang instrumento. Ang pag-awit ng walang instrumento ay tinatawag na acapella. Maaari ding kumantang mag-isa o na may kasamang ibang tao sa isang pangkat gaya ng koro o banda.
Nakakaawit halos lahat ng nagsasalita, yayamang isang anyo ng matagalang pagsasalita ang awitin. Maaari itong impormal at para lamang sa kasiyahan, halimbawa, ang pag-awit sa banyo; o maaari itong maging pormal, katulad ng propesyunal na pagganap o pag-awit sa isang istudyong nag-rerekord. Ang pag-awit sa isang mataas na antas ng baguhan o propesyunal ay kadalasang kinakailangan ng isang tiyak na halaga ng likas na talento at isang madalas na pagsasanay, at/o instruksiyon. Kadalasang nasa isang partikular na uri ng musika ang karera ng propesyunal na mang-aawit at sumasailalim sila sa pagsasanay ng tinig, na binibigay ng isang guro o tagapag-turo ng boses sa kanyang buong karera.
Ang lathalaing ito na tungkol sa Musika ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Musa (mitolohiya)

Sa mitolohiyang Griyego, ang mga musa ay tumutukoy sa siyam na mga anak na babae nina Zeus at Mnemosyne. Sila ang mga diyosa ng mga sining at mga agham. Tuwing may kapistahan ang mga diyos at mga diyosa, nagsasayaw at umaawit sila. Nagagawa nilang makalimutan ng mga tao ang alinmang mga suliranin nakakabagabag sa kalooban. Sa larangan ng panitikang klasiko at sa Ingles, maraming mga paghiling na iniaalay para sa mga musang ito. Kabilang sa mga musa ng sinaunang Gresya sina: Calliope, Clio, Erato, Euterpe, Melpomene, Polyhymnia, Terpsichore, Thalia, at Urania.
Ang lathalaing ito na tungkol sa Mitolohiya at Gresya ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Yuko Nakazawa

Si Yuko Nakazawa (中澤裕子 Nakazawa Yuko; ipinanganak noong 19 Hunyo 1973 sa Kyoto Prefecture ng bansang Hapon) ay isang Hapones na mang-aawit at aktress, kilala bilang isa sa mga miyembrong nagtatag ng grupong Morning Musume. Sa kasalukuyan, siya ay isang solo artist at isa sa mga punong abala ng palabas na Hello! Morning.
Si Yuko ay isa sa limang runner-up na sumali sa isang paligsahan upang maging bagong idolo ng isang rock band sa bansang Hapon. Pagkatapos ng timpalak, ang musikero at produser na si Tsunku ay binigyan siya pati ang iba pang runner-up (Kaori Iida, Aya Ishiguro, Natsumi Abe, at Asuka Fukuda) ng pagkakataon na maging ganap na mang-aawit sa pamamahala ni Tsunku, sa isang kondisyon: dapat silang magbenta ng 50,000 CDs ng kanilang awit na "Ai no Tane" sa loob ng limang araw. Ang lima ay nagtagumpay sa loob lamang ng apat na araw at, kaya, sinilang ang grupong Morning Musume sa taong 1997 (at ang kanilang opisyal na unang single na "Morning Coffee" ay inilabasa sa taong 1998). Sila ay kilala at matagumpay ngunit, ilang tao ang naiilang dahil sa pagpapalitpalit ng mga miyembro ng grupo, pati na rin sa "pagtapos" o pag-alis ng mga miyembro.
Pagkatapos ng pagbuo ng grupo, kaagad gumawa si Yuko ng sariling karera bilang isang mang-aawit noong taong 1998. Siya ay nagsimulang umawit ng mga awit na nasa istilong enka (isang tradisyonal na pag-awit ng mga Hapones) pero unti-unting umaawit ng mga mababagal at magulang na mga awitin kaysa sa mga awit ng Hello! Project (isang kompanya na humahawak sa grupong Morning Musume at iba pang grupo).
Lagi siyang nakikitang umaawit sa palabas ng Hello! Project na "Folk Songs," kung saan siya pati na rin ang ibang miyembro at grupo sa pamamahala ng Hello! Project ay umaawit ng tradisyonal na mga kanta. Siya rin ay inilagay sa Akagumi 4, isang grupong lumabas sa taong 2000. Sa Morning Musume, siya ay madalas na umaawit sa likod o background at may kakaunting sariling linya sa kanta.
Bilang pinakamatanda ng unang henerasyon ng Morning Musume (siya ay dalamput-apat noong binubuo pa ang grupo at magiging dalamput-walo noong siya ay "nagtapos" sa grupo), si Yuko ay ginawang pinuno ng grupo hanggang siya ay umalis noong taong 2001. Sa kanyang pagpapaliwanag para sa kanyang "pagtatapos," sinabi niya na gusto niyang gumawa ng maraming bagay bago siya maging trenta anyos. Sa kanyang pagtatapos, siya ay mas matanda kay Ai Kago, ang pinakabatang miyembro ng tropa sa edad na labing-tatlo, ng labing-apat na taon.
Pagkatapos ng kanyang pag-alis, nagtrabaho rin si Yuko sa mga Japanese drama (katulad sa "Beauty 7" at "Home Maker") at ipinagpatuloy ang sariling karir bilang mang-aawit. Siya pa rin ay nagtratrabaho kasama ang Morning Musume, at laging host ng palabas na "Hello! Morning".
Riolunato

Ang Riolunato (Riolunatese: Ardodlà) ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Modena sa rehiyon ng Emilia-Romaña sa Italya, na matatagpuan mga 60 kilometro (37 mi) timog-kanluran ng Bolonia at mga 50 kilometro (31 mi) timog-kanluran ng Modena. Tinatanaw ito mula sa timog ng Monte Cimone. Ang frazione nito na Le Polle, mga 1,300 metro (4,300 tal) mataas, ay isa sa pinakamahalagang estasyon sa Monte Cimone Ski resort.
Ang Riolunato ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Fiumalbo, Frassinoro, Lama Mocogno, Montecreto, Palagano, Pievepelago, at Sestola.
Ayon sa ilan, ang toponimo ay nagmula sa daloy ng ilog na tumatawid dito, ang Scoltenna, na sa kahabaan na nakapalibot sa bayan ay may kalakaran na malabong nauugnay sa hugis ng Buwan.
"Maggio delle Ragazze" (Mayo ng mga babae). Nangyayari ang kaganapan tuwing tatlong taon sa dalawang magkaibang sandali. Ang una sa gabi sa pagitan ng Abril 30 at Mayo 1, ang pangalawa ay karaniwang ang pangalawang Linggo ng Mayo. Sa unang bahagi, ang mga kabataang lalaki ng nayon ay umaawit ng mga tradisyonal na refrain (mga himno sa tagsibol at kabataan) upang hilingin ang isang magandang panahon ng kasaganaan at kaligayahan.
Media related to Riolunato at Wikimedia Commons