davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Rua de Santa Catarina

A Rua de Santa Catarina é um arruamento situado nas freguesias de Santo Ildefonso e Bonfim da cidade do Porto, em Portugal. É a artéria mais comercial da Baixa do Porto, estando grande parte dela hoje vedada ao trânsito automóvel e reservada apenas a peões.
A rua foi buscar o seu nome à Capela das Almas, da invocação de Catarina de Alexandria.
Em 1662 havia em Fradelos uma quinta onde se encontrava uma capela da invocação de Catarina de Alexandria ligada por um caminho à Porta de Cima de Vila da Muralha Fernandina. Em 1748, num documento da Misericórdia, este caminho já aparece identificado como Rua Nova de Santa Catarina, com o seu alinhamento corrigido em 1771.
Por iniciativa de João de Almada e Melo de 1784, a rua foi prolongada até à Alameda da Aguardente, hoje Praça do Marquês de Pombal. A este prolongamento se deu o nome de Rua Bela da Princesa.
Grande parte dos terrenos a poente da rua, nomeadamente onde mais tarde foi erguido o Grande Hotel do Porto, na primeira metade do século XIX eram quintas e terrenos lavradios pertencentes à grande empresária D. Antónia Adelaide Ferreira, a Ferreirinha do vinho do Porto.
Em 1896, Aurélio Paz dos Reis realizou nesta rua aquele que é considerado o primeiro filme do cinema português, a Saída do Pessoal Operário da Fábrica Confiança.
A Rua de Santa Catarina alberga hoje lojas de vestuário, miudezas, sapatarias, o centro comercial Via Catarina e numerosos vendedores de rua, menos ou mais legais. A primeira loja da Zara fora de Espanha abriu nesta rua, em 1988.
A Rua de Santa Catarina, com os seus casarões estreitos com fachadas de azulejos azuis, verdes e vermelhos, viu nascer e morrer alguns ilustres escritores e poetas portugueses:
Mote con huesillo

Mote con huesillo é uma bebida tradicional do Chile, não-alcoólica, feita de trigo e pêssegos e muitas vezes vendida em stands de rua ou carros de vendedor. É uma bebida não-alcoólica que consiste em um néctar doce claro como o líquido feito com os pêssegos secados (huesillo) cozinhados na água com açúcar e canela, e então uma vez resfriado misturado com o trigo descascado cozinhado fresco (mote). O néctar doce e claro é geralmente feito com açúcar, mas também pode ser suplementado ou substituído pelo mel.
Quando a bebida é servida sem os pêssegos secos, é chamado de "descarozados". Na ocasião, também pode ser servido com ameixas secas, no entanto, isso é menos comum. Outra opção moderna é usar conservas de pêssego no lugar dos pêssegos secos. Tanto o mote como o huesillo correspondem a climas mediterrâneos, como o do Chile central. Esta bebida é muito popular durante os meses de verão e é vendido por vendedores de rua em carrinhos. É também uma receita caseira muito popular, para o qual os ingredientes estão prontamente disponíveis em supermercados, pequenas mercearias e mercados de agricultores. As versões de mote con huesillo embaladas, enlatadas ou engarrafadas são limitadas e, portanto, não são comuns.
Salchipapas

Salchipapas é um prato típico da culinária do Peru mas atualmente também consumido noutros países da América Latina. Consiste num prato de salsichas fritas inteiras ou cortadas em rodelas, acompanhadas por batatas fritas e diversos molhos. Tal como outras comidas ligeiras populares no Peru, as salchipapas são vendidas até altas horas da madrugada.
O seu nome é composto pelas palavras que designam os seus dois ingredientes principais em espanhol, "salchicha" (salsicha) e "papas" (batatas).
É muito frequentemente vendido por vendedores de rua ou em restaurantes simples por um preço baixo.
Tendo tido origem nas ruas de Lima, a sua venda foi gradualmente sendo alargada a outras cidades grandes do Peru e, posteriormente, também para outros países, tais como o Equador e a Bolívia.
Nieuwmarkt

Nieuwmarkt é uma praça no centro de Amsterdã, Países Baixos. A área no entorno é conhecida como distrito Lastage. Está situada no bairro Amsterdã-Centro.
A praça é considerada parte da Chinatown de Amsterdã, ao lado do De Wallen (distrito da luz vermelha). São mais de 20 cafés e coffeeshops de frente para a praça. Há um mercado diário na praça, bem como uma feira de alimentos orgânicos aos sábados e um mercado de antiguidades e livros aos domingos nos meses de verão.
A Nieuwmarkt é dominada por um edifício conhecido como o Waag, originalmente um portão nas muralhas medievais da cidade, mas convertido em uma casa de pesagem depois que as paredes foram demolidas no século 17. A praça foi criada quando os canais ao redor do Waag foram preenchidos em 1614, e foi usada como um mercado (daí o nome). Na Segunda Guerra Mundial a praça foi usada pelos nazistas como ponto de coleta para judeus que tinham sido presos para serem enviados a campos de concentração.
Na década de 1970, muitos edifícios na praça e no entorno foram demolidos para dar lugar a um metrô e rodovia planejados que atravessariam o bairro de Nieuwmarkt. Isso levou a graves distúrbios, conhecidos como os Tumultos de Nieuwmarkt (Nieuwmarktrellen), em 1975 e, em última análise, ao abandono dos planos rodoviários. O metrô, no entanto, foi construído e Nieuwmarkt é agora uma estação no sistema do Metro de Amesterdão.
Francisco Félix de Souza

Francisco Félix de Souza (5 October 1754 – 8 May 1849) was a Brazilian slave trader who was deeply influential in the regional politics of pre-colonial West Africa (now Benin, Togo and Nigeria). He founded Afro-Brazilian communities in areas that are now part of those countries and went on to become the "chachá" of Ouidah (the slave-trading hub for the region), a title that conferred no official powers but commanded local respect in the Kingdom of Dahomey, where, after being jailed by King Adandozan of Dahomey, he helped Ghezo ascend the throne in a coup d'état. He became chacha to the new king, a curious phrase that has been explained as originating from his saying "(...) já, já.", a Portuguese phrase meaning something will be done right away.
His early years in Africa are well documented in a long article (in Portuguese) by Alberto Costa e Silva, "The Early Years of Francisco Féliz de Souza on the Slave Coast".
De Souza was a major slave trader and merchant who traded in palm oil, gold and slaves. He migrated from Brazil to what is now the African republic of Benin. He has been called "the greatest slave trader".
Trading slaves from what was then the Dahomey region, de Souza was known for his extravagance and was reputed to have had at least 80 children with women in his harem. He continued to market slaves after the trade was abolished in most jurisdictions. He was apparently so trusted by the locals in Dahomey that he was awarded the status of a chieftain. Although a Catholic, he practiced the Vodun religion, and had his own family shrine. He was buried in Dahomey.
De Souza is regarded as the "father" of the city of Ouidah. The city has a statue him, a plaza named after him, and a museum dedicated to the de Souza family.
According to Edna Bay, de Souza was "deeply influential as an intermediary between European and African cultures". Today he is known as a founding patriarch of the Afro-Brazilian communities in Ghana, Togo, Benin and Nigeria. The de Souza family has been very instrumental in fighting for the independence of Togo, Ghana, Nigeria and Benin. Figures like Paul-Emile de Souza, a president of Benin, and Chantal de Souza Boni Yayi, a former first lady of Benin, typify the class.
According to the de Souza family, he was the eighth -eneration descendant of Tomé de Sousa (1503–1579), a Portuguese nobleman who was the first governor-general of the Portuguese colony of Brazil from 1549 to 1553. If true, it would make the contemporary de Souzas members of the Portuguese nobility in addition to being an African chieftaincy family.
The protagonist of Bruce Chatwin's novel The Viceroy of Ouidah is said to be based on his life.
Nishiki Market

Nishiki Market (錦市場, Nishiki Ichiba, literally "brocade market") is a marketplace in downtown Kyoto, located on the east end of Nishikikōji Street, one block north and parallel to Shijō Street (四条通, Shijō-dōri) and west of Teramachi Street (寺町通, Teramachi-dōri). Rich with history and tradition, the market is renowned as the place to obtain many of Kyoto's famous foods and goods.
As early as the year 782 the sale of fish started in the area, thanks to the cold groundwater available at the site, which made possible to keep fish and other meats fresh in a location close to the Kyoto Imperial Palace.
In 1615, for the first time the place officially received official permission from the Bakufu government to conduct the sale of fish, being this the first step for becoming a renowned market it is today.
In 1883, after the Meiji Restoration, due to the strong competition between establishments the number of shops was reduced to only 7.
In 1911, a new association promoting the market as a place for the sale of fish and seafood. As a result, the market saw a renewed vitality.
In 1927, the Central Wholesale Market of Kyoto opened and many stores moved there from the Nishiki Market.
In 1928, a new association promoted the opening of shops offering fruits, vegetables, meats and other food products. This marks the point from where the market began to be known as “Kyoto’s kitchen”.
In 1984, the current cobblestone floor was installed and in 1993 the current arcade canopy was installed.
In the year 2005 “Nishiki Market” was registered as a trademark.
Nowadays, the market continues to be located on Nishikikōji Street, running for approximately 400m between Takakura Street and Teramachi Street, as a narrow shopping arcade paved with cobblestone. The market is often called “Kyoto’s kitchen” for its abundance of shops (about 130) offering fruits, vegetables, fish, dry foods and more.
Many vendors at Nishiki Market practice sustainable methods by reducing plastic use and incorporating biodegradable packaging, aligning with Kyoto's broader efforts toward environmental preservation.
Source:
35°0′18.1″N 135°45′58.1″E﻿ / ﻿35.005028°N 135.766139°E﻿ / 35.005028; 135.766139
Floor trader

A floor trader is a member of a stock or commodities exchange who trades on the floor of that exchange for his or her own account. The floor trader must abide by trading rules similar to those of the exchange specialists who trade on behalf of others. The term should not be confused with floor broker.
These traders are subject to a screening process before they can trade on the exchange. The people who operate as floor traders are in an open outcry system that has slowly been replaced by automated trading systems and computers that work in the same fashion as humans, without the interaction of people buying and selling stocks.
Much experience must be gained about the stock exchange as possible because it is an extremely fast-paced and competitive work environment. This is crucial to becoming a successful floor trader. Some may decide to work for a brokerage to get an idea of how the system functions or, as mentioned, to work as a clerk or trade-checker for another person. This is often necessary in order to save money for purchasing a membership which can be expensive, though memberships can be leased on a monthly basis, rather than purchased.
Every floor trader (FT) is required to file a completed online Form 8-R and have a fingerprint card. They must also have proof from a contract market that they have been granted the trading privileges to work on the trading field.
The first major electronic alternative was the Instinet, a machine that could bypass the trading floor and handle one another on a personal basis. The use of electronic mediums to conduct tasks done by floor traders has increased throughout the years, however there are many exchanges in the United States such as the NYSE that prefer to use the open outcry method that involves verbal communication.
Hybrid market

A hybrid market was a stock exchange that allowed a stockbroker to choose to have an order executed through either an electronic trading system or a traditional trading floor, where it is completed manually via the more traditional live auction method, in the presence of a specialist broker.
The fully electronic method has the advantage of speed, often completing orders in less than one second, comparable manual transactions took longer but included the judgment of specialist.
This was a transitional stage between wholly physical stock markets and completely electronic stock markets. The live auction method differentiates itself with the human interaction and expert judgment of the specialists, which as of 2010 were mostly obsolete. By 2008, the New York Stock Exchange (NYSE) was working to redefine the role played by the specialists in the market. The NYSE is seen as the world's premier example of a hybrid market.
Trader (finance)

A trader is a person, firm, or entity in finance who buys and sells financial instruments, such as forex, cryptocurrencies, stocks, bonds, commodities, derivatives, and mutual funds, indices in the capacity of agent, hedger, arbitrager, or speculator.
The word "trader" appeared as early as 1863 in a universal dictionary as "trading man." Traders work for financial institutions as foreign exchange or securities dealers in the cash market and in the futures market, or for their own account as proprietary traders. They also include stock exchange traders, but not stockbrokers or lead brokers.
Traders buy and sell financial instruments traded in the stock markets, derivatives markets and commodity markets, comprising the stock exchanges, derivatives exchanges, and the commodities exchanges. Several categories and designations for diverse kinds of traders are found in finance, including:
According to The Wall Street Journal in 2004, a managing director convertible bond trader was earning between $700,000 and $900,000 on average.
Autocarro escolar

O autocarro ou ônibus escolar é um serviço de transporte reservado para levar estudantes à escola.
É fornecido, normalmente, por um autocarro de pequena ou média dimensão, normalmente de cor amarela, laranja ou branco (no Brasil eles são identificados com uma faixa escrito ESCOLAR). Eles são construídos com assentos de dimensões adaptadas, além de um assento próximo a porta dedicado a um monitor.
O serviço é gerido de acordo com entidades públicas ou privadas. Os alunos tem horários determinados para estar nas paradas do autocarro escolar. Em algumas cidades foram criadas linhas especiais para o serviço.
Em alguns países, antes do emprego dos autocarros escolares, eram utilizados autocarros convencionais de linha para tal serviço. O uso dos autocarros escolares beneficiou estudantes com um transporte reservado e seguro. Legislações de diversos países exigem que, além do motorista, é necessária a presença de uma segunda pessoa para facilitar as operações de subida e descida dos alunos e também para monitorá-los dentro do veículo.
Caminho da Escola

O Caminho da Escola é uma das ações do Plano de Desenvolvimento da Educação (PDE) do Governo Federal do Brasil. O programa apoia a compra de veículos para o transporte escolar de alunos da educação básica que residem na zona rural, visando renovar a frota, dar segurança ao transporte de estudantes e reduzir os índices de evasão escolar nessas comunidades. Criado pela Resolução nº 3, de 28 de março de 2007, o responsável pela sua operação é o Fundo Nacional de Desenvolvimento da Educação (FNDE), uma autarquia vinculada ao Ministério da Educação.
Uma das inovações do programa foi colocar à disposição uma linha de financiamento do Banco Nacional de Desenvolvimento Econômico e Social (BNDES) para que governadores e prefeitos possam adquirir ônibus e micro-ônibus zero quilômetro ou embarcações fluviais. Os ônibus são padronizados, adequados ao tráfego em vias rurais, certificados pelo Instituto Nacional de Metrologia, Normalização e Qualidade Industrial (Inmetro) e com ciclo de renovação da frota estimado em dez anos.
Para acessar a linha de financiamento, os estados e municípios precisam aderir ao programa e participar do pregão nacional. O empréstimo pode ser pago em até seis anos, com carência de seis meses e 4% de taxas de juros/ano.
O programa demonstra uma preocupação em se adequar à geografia do Brasil, com a utilização de uma variedade de formas de transporte, como bicicletas e balsas, além dos tradicionais ônibus escolares.
Até 2012, 78% dos 5 546 municípios brasileiros já haviam recebido recursos para compra de ônibus escolar pelo programa. Em 2014, a rede pública de ensino do Distrito Federal recebeu 106 ônibus e micro-ônibus escolares equipados com cinto de segurança, adaptação para pessoas com deficiência, padronização nas cores amarela e preta, e são mais altos e têm tração nas quatro rodas para possibilitar trajetos na zona rural.
O programa Caminho da Escola – Bicicleta Escolar foi lançado em 2011 pelo Ministro da Educação Fernando Haddad e pelo governador do Distrito Federal. O programa conta com distribuição de bicicletas para estudantes maiores de 14 anos. As bicicletas, na cor amarela, vêm acompanhadas de capacete, bomba de bicicleta, chaves para manutenção e refletores de segurança, e beneficiam estudantes que não têm condição de ir para a escola de carro ou de ônibus. Os estudantes passam por um curso de formação sobre o uso da bicicleta no trânsito. A previsão era de entregar até 18 mil bicicletas no Distrito Federal até o fim de 2014.
Programa Nacional de Apoio ao Transporte do Escolar

O Programa Nacional de Apoio ao Transporte do Escolar (PNATE), criado pela Lei nº 10.880, de 9 de junho de 2004, garante o repasse automático, em caráter suplementar, de recursos para custear despesas com manutenção de veículos ou de serviços terceirizados destinados ao transporte escolar nas redes de ensino público estadual e municipal.
O programa objetiva assegurar o acesso de estudantes residentes na área rural à rede pública de ensino, contribuindo para a redução da evasão escolar nessas comunidades. Até 2008, os repasses eram destinados apenas para atender a demanda do ensino fundamental. Em 16 de junho de 2009, com a aprovação da Lei nº 11.947, o atendimento foi estendido aos estudantes da educação infantil (creches e pré-escolas) e do ensino médio.
O repasse dos recursos, feito pelo Fundo Nacional de Desenvolvimento da Educação (FNDE) autarquia vinculada ao Ministério da Educação, considera para cálculo dos valores o número de alunos informado no Censo Escolar (Educacenso) do ano anterior, a posição do município na linha de pobreza e, após 2008, o Índice de Desenvolvimento da Educação Básica (Ideb), conforme determina o Plano de Desenvolvimento da Educação (PDE).
O programa destinou aos estados e municípios, entre 2006 e 2008, o valor de R$81,56 a R$116,36 por aluno ao ano, dependendo das características de cada município. Já em 2009 o valor passou para R$88,13 a R$125,72.
List of Regional Transport Office districts in India

This is a list of the Indian Regional Transport Offices and the assigned codes for vehicle registration. These are broken down to states or union territories and their districts. These RTO offices, governed by the respective state and union territory Transport Departments, are led by Regional Transport Officers (RTOs) and are tasked with enforcing the Motor Vehicles Act, 1988, and its associated rules.
The Andhra Pradesh state government has decided to issue uniform registration numbers for vehicles across Andhra Pradesh. Since February 2019, all new vehicles in Andhra Pradesh are registered with AP-39 code by default. Andhra Pradesh is the first state to implement the "one state-one code" policy.
In 2023, the state government has launched new series, AP-40.
Due to the official respelling of the state name in English (from "Orissa" to "Odisha"), the Transport Department modified the state letter on the plates with OD substituting OR on 1 September 2012.
Note * Part of GHMC Hyderabad but not part of Hyderabad Dist.
The two-letter state code for Telangana Region in Andhra Pradesh was AP until the State Bifurcation and after the formation of Telangana State, the state was chosen as TS. It continued up to May 2024 before it was changed to TG. The AP and TS codes, however, remain valid.
In Tamil Nadu, specific series are exclusively used for certain type of vehicles
No RTO is assigned with number that would add up to '8'. There is no 08,17,26,35,44,53,62,71.80.
LMS School of Transport

The LMS School of Transport was built between 1937 and 1938 by the London, Midland and Scottish Railway in Derby, Derbyshire and is now a Grade II listed building used as the Derby Conference Centre.
The requirements for a School of Transport were announced in November 1936 by the London, Midland and Scottish Railway for the purposes of training 50 students at a time in the best practices of railway work. Derby was chosen as the site of the school because it was geographically central in the LMS empire, and would enable students to visit the sidings, control office, workshops and other places where they could practice some of the things they were studying.
The foundation stone was laid by Sir Josiah Stamp on 22 September 1937.
It was designed by the company architect, William Henry Hamlyn and is dominated by the centrepiece of the facade, the entrance portico, with a full height staircase window and roof lantern. A Portland stone arcade with bas-reliefs by Denis Dunlop runs along the first floor. It opened on 22 July 1938 by the Minister of Transport, Leslie Burgin.
The LMS commissioned various art works for the building. Just inside the main entrance, they installed two mural panels by Norman Wilkinson, one showing an LMS steam ferry, the other three steam locomotives, depicting progress from Stephenson's Rocket to the Princess Coronation Pacific. In the lounge, William Henry Hamlyn designed a mural which shows the development of road and rail transport from 1838 to 1938. It was executed by John Carter, John Ferguson Cooper and Harold Haynes Matthews.
The main Hall of Transport in the building contained a large O gauge railway which was used for educational purposes. It survived until the 1960s.
The first principal of the School was Colonel Lionel Manton.
The school closed as a school for the duration of the Second World War and was used by the Royal Engineers. It was re-opened on 4 March 1946 under its first principal. In 1948 it became the British Rail School of Transport.
In 1956 it was expanded with a diesel traction demonstration building and new courses in engineering. In 1976 it was renamed The Railway Engineering School for signalling, telecommunications and electronics. In 1991 a conference suite was constructed for British Rail's Quality and Safety Services Department. In 1994, the British Rail Civil Engineering Training Centre transferred from Watford and the Railway Engineering School, Derby Signalling, and Telecomms Training Centres at six other locations amalgamated to form the College of Railway Technology, relaunched four years later in 1998 as Catalis Rail Training Ltd.
After closure in 2007, the building was adapted to become Derby Conference Centre.
Panjebar Semangat

Panjebar Semangat (bahasa Indonesia: Penyebar Semangat) adalah majalah mingguan berbahasa Jawa yang terbit di Surabaya,Jawa Timur sejak 2 September 1933.
Media massa ini merupakan media massa tertua kedua di Indonesia yang masih terbit setelah Suara Muhammadiyah. Panjebar Semangat didirikan oleh Dr. Soetomo, tokoh pendiri Budi Utomo sebagai salah satu media yang digunakan untuk perjuangan kemerdekaan Indonesia.
Kōichi Yamadera

Kōichi Yamadera (山寺 宏一code: ja is deprecated , Yamadera Kōichi, lahir 17 Juni 1961) adalah seorang pengisi suara, pemeran, tarento, dan pembawa acara Jepang. Ia lulusan Jurusan Ekonomi Universitas Tohoku Gakuin, dan berada di bawah manajemen artis Across Entertainment (sebelumnya di Tokyo Actor's Consumer's Cooperative Society. Pada tahun 2012, ia menikah dengan pengisi suara bernama Rie Tanaka (sebelumnya dengan pengisi suara bernama Mika Kanai, 1993-2006). Ia juga mengisi suara Donal Bebek versi bahasa Jepang dalam permainan Kingdom Hearts dan Kingdom Hearts II. Yamadera juga merupakan pengisi suara dalam dubbing Jepang Will Smith dan Jim Carrey.
Academy Award untuk Tata Suara Terbaik

Academy Award untuk Tata Suara Terbaik adalah Penghargaan Akademi yang mengakui eufoni pencampuran suara, rekaman, tata suara, dan penyuntingan suara. Penghargaan ini dulunya diberikan kepada departemen suara studio hingga aturan berubah pada tahun 1969 yang menyatakan bahwa penghargaan ini seharusnya diberikan kepada teknisi tertentu, yang pertama adalah Murray Spivack dan Jack Solomon untuk Hello, Dolly!. Penghargaan ini umumnya diberikan kepada mixer suara produksi, mixer rekaman ulang, dan editor suara pengawas dari film pemenang. Dalam daftar di bawah ini, pemenang penghargaan untuk setiap tahun ditampilkan pertama, diikuti oleh nominasi lainnya. Sebelum Academy Awards ke-93, Pencampuran Suara Terbaik dan Penyunting Suara Terbaik adalah kategori yang terpisah.
Untuk tahun kedua dan ketiga kategori ini (yaitu, Academy Awards ke-4 dan Academy Awards ke-5) hanya nama perusahaan film yang dicantumkan. Paramount Publix Studio Sound Department menang pada kedua tahun tersebut.
Daftar hari kemerdekaan nasional

Hari kemerdekaan nasional merupakan sebuah peristiwa tahunan yang dirayakan guna memperingati kemerdekaan suatu bangsa menjadi sebuah negara berdaulat, biasanya setelah pecah dari suatu bangsa atau negara; atau juga selesainya pendudukan militer. Sebagian besar negara-negara menjadikan hari kemerdekaan mereka sebagai hari raya nasional, dan dalam beberapa kasus terdapat pula kontroversi atau keberatan mengenai penetapan tanggal tersebut.
Berikut adalah sebagian besar daftar hari kemerdekaan negara-negara di seluruh dunia:
Daftar bencana maritim abad ke-20

Bencana maritim adalah sebuah peristiwa yang biasanya melibatkan sebuah kapal laut dan dapat juga melibatkan tindakan militer. Karena sifat perjalanan yang menggunakan laut sebagai media transportasi seringkali terdapat korban jiwa. Istilah bencana maritim dapat merujuk kepada kapal komersil atau kapal perang milik angkatan laut suatu negara. Sebuah bencana maritim dapat menyebabkan satu atau lebih dari hal-hal berikut seperti:
Tenggelamnya kapal penumpang RMS Titanic pada tahun 1912 menyebabkan korban jiwa lebih dari 1500 orang adalah salah satu kecelakaan kapal terbesar. Dimasa perang, tenggelamnya kapal Wilhelm Gustloff pada bulan Januari 1945 karena terkena serangan kapal selam Angkatan Laut Uni Soviet menyebabkan perkiraan korban jiwa sekitar 9.400 orang tewas tetap menjadi bencana maritim terisolasi paling mematikan yang pernah ada, tidak termasuk peristiwa seperti kehancuran seluruh armada seperti badai tahun 1274 dan 1281 yang dikatakan telah menghancurkan armada Kubilai Khan dalam invasinya ke Jepang. Hilangnya kapal feri Filipina Doña Paz pada tahun 1987, dengan perkiraan 4.386 orang tewas, merupakan kerugian terbesar yang pernah tercatat di masa damai.
Kebanyakan bencana maritim terjadi diluar kancah peperangan. Semua kapal-kapal termasuk kapal perang rentan terhadap masalah akibat kondisi cuaca, kesalahan desain, atau kesalahan manusia. Beberapa bencana di bawah ini terjadi pada masa konflik, meskipun kerugiannya tidak ada kaitannya dengan tindakan militer apa pun. Daftar tabel disusun dalam urutan menurun sehubungan dengan jumlah korban yang diderita.
భారత గవర్నరు జనరల్

భారతదేశములో సా.శ. 1600 లో వ్యాపారముచేసుకునటకు ప్రవేశించిన బ్రిటిష్ ఈస్టు ఇండియా కంపెనీ క్రమేణా వలసరాజ్యస్థాపనచేసి, రాజ్యాదికారములు చేపట్టి దేశమును పరిపాలించు ప్రభుత్వముగా మారినది. తరువాత ఇంగ్లండులోని బ్రిటిష్ ప్రభుత్వము వారు 1858 నంబరు 1 వ తేదీనాడు విక్టోరియా రాణీగారి ప్రకటన ద్వారా భారతదేశమందలి ప్రభుత్వమును ఇంగ్లీషు వారి రాజ్యమకుటములో చేర్చిన విసిష్ట చరిత్రలో కుతూహలకరమైన విశేషములు చాలా ఉన్నాయి. బ్రిటిష్ పార్లమెంటు వారు 1773 లో ఆమోదించిన రెగ్యులేటింగ్ చట్టము ప్రకారము బ్రిటిష్ ఈస్టు ఇండియా కంపెనీ భారతదేశములో మొట్టమొదటి గవర్నరుజనరల్ ను నియమించారు (మొట్టమొదటి గవర్నర్ జనరల్ వారన్ హేస్టింగ్సు ). అంతకు ముందు 1773 దాకా గవర్నర్ల పదవులే ఉన్నాయి. 1773 నుండి గవర్నర్ జనరల్ గా చేసినవారు బ్రిటిష్ ఇండియాలో కేవలము కలకత్తా రాష్ట్రమునకే (ఇప్పటి బెంగాల్ రాష్ట్రము) గవర్నర్ జనరల్సు అయ్యిరి. 1833 లో చేసిన రాజ్యాగ చట్టము అనగా 1833 వ సంవత్సరపు బ్రిటిష్ ఇండియా రాజ్యాంగ చట్టము వలన బ్రిటిష్ ఈస్టు ఇండియా కంపెనీనే బ్రిటిష్ ప్రభుత్వము వారి ప్రతినిధిగా నియమించి భారతదేశమును బ్రిటిష్ ఇండియా (వలసరాజ్యముగా) నిరంకుశముగా పరిపాలనసాగించారు. అందుచే 1833 నుండి భారతదేశమును పరిపాలించిన ప్రభువులను బ్రిటిష్ ఇండియా గవర్పర్ జనరల్సు అనవచ్చును. అటువంటివారిలో విలియం బెంటింక్ మొట్టమొదటి బ్రిటిష్ ఇండియా గవర్నర్ జనరల్. 1858 నవంబరు 1 వ తేదీన విక్టోరియా రాణిగారి రాజ్యాంగపత్రము ద్వారా చేసిన ప్రకటనతో భారతదేశపు ప్రభుత్వమును ఇంగ్లీషురాజ్యమకుటములో కలిపినప్పటినుండి భారతదేశమును పరిపాలించు బ్రిటిష్ ప్రభుత్వ ప్రతినధిని వైస్రాయి (VICEROY) అనికూడా అనబడుచుండెను. అందుచే గవర్నర్ జనరల్ లేదా వైస్రాయిగా సంబోధించబడిరి. వైస్రాయి పదము వాడుటమొదలుపెట్టినకాలమునుండి (1858) మొదటి వైస్రాయి క్యానింగ్ ప్రభువు (Charles John Canning). 1947 ఆగస్టు 15 తేదీవరకు ఆఖరి వైస్రాయిగా చేసిన లార్డు మౌంట్ బాటన్. భారతదేశము స్వతంత్రమైన తేదీనుండి వైస్రాయి అను బిరుదు ఉపసంహరింపబడినది అందుచే అక్కడనుండి తదుపరి 1948 జూన్ 28 వరకూ గవర్నర్ జనరల్ గా కొనసాగిన మౌంట్ బాటన్ ఆఖరి బ్రిటిష్ గవర్నర్ జనరల్. అతని పదవిపూర్తి (1948 జూన్ 28) కావడంతో అప్పటినుండి భారతదేశ రాజ్యాంగము విడుదలయ్యే వరకూ అంటే 1950 జనేవరి 26 వరకూ గవర్నర్ జనరల్ గా మొదటి భారతీయుడు రాజాజీగా ప్రసిధ్ది చెందిన చక్రవర్తి రాజగోపాలాచారి ( చూడు అధినివేశ స్వరాజ్యము
https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_governors-general_of_India
భువనేశ్వర్ కుమార్

భువనేశ్వర్ కుమార్ (జ. ఫిబ్రవరి 5, 1990) ఒక భారతీయ క్రికెట్ ఆటగాడు. అతని స్వస్థలం ఉత్తరప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని మీరట్. దేశీవాళీ క్రికెట్లో ఉత్తరప్రదేశ్ తరపున, ఇండియన్ ప్రీమియర్ లీగ్ లో సన్‌రైజర్స్ తరపున ఆడాడు.
భువనేశ్వర్ తండ్రి కిరణ్‌పాల్ సింగ్ ఉత్తరప్రదేశ్ పోలీసు విభాగంలో సబ్-ఇన్‌స్పెక్టర్. తల్లి ఇంద్రేష్ గృహిణి. వారి బంధువులు చాలా మంది పోలీసు, ఆర్మీ ఉద్యోగాల్లో ఉండేవారు కావడంతో సహజంగా భువికి కూడా చిన్నతనంలో ఆర్మీలో చేరాలని ఉండేది. కానీ 10 ఏళ్ళ వయసులో క్రికెట్ ఆడుతున్నపుడు ఆటపై అతని ఆసక్తిని గమనించి అక్క రేఖ అతన్ని మీరట్ లోని విక్టోరియా పార్క్ మైదానంలో శిక్షణ ఇచ్చే విపిన్ వత్స్, సంజయ్ రస్తోగి ల దగ్గర చేర్చింది. అక్కడే భువనేశ్వర్ ఆటలో మెళకువలు తెలుసుకున్నాడు.
భువనేశ్వర్‌ టెస్టు కెరీర్‌లో 2014 ఇంగ్లండ్‌ సిరీస్‌లో 19 వికెట్లతో చెలరేగడం అత్యుత్తమ దశ. అయితే ఆ తర్వాత కూడా టెస్టుల్లో అతనిపై పెద్దగా నమ్మకం ఉంచలేదు. కానీ 2018 భారత జట్టు దక్షిణాఫ్రికా పర్యటనలో అతను అన్ని విధాలా దానిని తప్పని నిరూపించాడు. తొలి రోజు సఫారీ ఓపెనర్లతో పాటు ఆమ్లా వికెట్‌ తీసిన తీరు అతను ఈ సిరీస్‌ కోసం ఎలా సన్నద్ధమయ్యాడో చూపించింది. ఆ తర్వాత డి కాక్‌ వికెట్‌ కూడా పడగొట్టాడు. అయితే వికెట్లు తీసిన తీరుకంటే భువీ బౌలింగ్‌ను ఎదుర్కోవడంలో సొంతగడ్డపై దక్షిణాఫ్రికా తడబడటం అతని సత్తాకు నిదర్శనం. జొహన్నెస్‌బర్గ్‌ టెస్టు గెలుపులో నిస్సందేహంగా భువీదే ప్రధాన పాత్ర. తొలి ఇన్నింగ్స్‌లో చకచకా చేసిన 30 పరుగులు, అనూహ్యమైన బౌన్స్‌తో బ్యాట్స్‌మెన్‌కు ప్రమాదకరంగా మారిన పిచ్‌పై రెండో ఇన్నింగ్స్‌లో చేసిన 33 పరుగులు మ్యాచ్‌ స్వరూపాన్ని మార్చాయి. తొలి ఇన్నింగ్స్‌లో మళ్లీ ఎల్గర్, మార్క్‌రమ్‌లతో పాటు డివిలియర్స్‌ను అద్భుత బంతితో బౌల్డ్‌ చేసి భువీ ఈ మ్యాచ్‌ చేయిదాటిపోకుండా చూశాడు. ఈ కష్టాన్ని గుర్తించే కాబోలు ఆరో వన్డేకు ముందు ‘నిజంగా విశ్రాంతి ఇవ్వాల్సిందంటే భువనేశ్వర్‌కే’ అంటూ కెప్టెన్‌ కోహ్లి వ్యాఖ్యానించాడు. వాస్తవానికి ఆల్‌రౌండర్‌ అంటూ హార్దిక్‌ పాండ్యాపై అందరి గురి నిలిచింది కానీ భారత జట్టుకు సంబంధించి అసలైన ఆల్‌రౌండర్‌ భువనేశ్వరే. తొలి టి20 మొదటి స్పెల్‌లో 3 ఓవర్లలో 19 పరుగులే ఇచ్చి 2 వికెట్లు తీసిన భువీ, తన చివరి ఓవర్లో మరో 3 వికెట్లతో మ్యాచ్‌ను గెలిపించడం విశేషం.
ఆటపై బ్యాటింగ్‌ ఆధిపత్యం ప్రదర్శిస్తున్న ఈ రోజుల్లో బౌలర్లు ప్రతీ సారి భిన్నంగా ప్రయత్నించాల్సి ఉంటోంది. అదే క్రమంలో భువనేశ్వర్‌ నకుల్‌ బాల్‌ ను ప్రత్యేకంగా సాధన చేశాడు. టి20 మ్యాచ్‌లో అతను దానిని సమర్థంగా ఉపయోగించాడు. ఇందులో సఫలం అయ్యేందుకు దాదాపు ఏడాదిగా శ్రమిస్తున్నట్లు భువనేశ్వర్‌ చెప్పాడు. నకుల్‌ బాల్‌ అనేది బేస్‌బాల్‌ క్రీడ నుంచి వచ్చింది. పేరులో నకుల్స్‌ (వేలి మెటికలు) ఉన్నా అవేమీ ఉపయోగించరు. వేలి గోళ్లతో పట్టు బిగించి ఆ తర్వాత బంతిని వదులుతారు. బంతిని సంధించే సమయంలో సాధారణ బంతిలాగే వేగాన్ని కొనసాగిస్తే బ్యాట్స్‌మెన్‌ దీనిని అర్థం చేసుకోవడం చాలా కష్టం. అయితే బౌలర్‌ కూడా దీనిని నియంత్రణలో ఉంచుకోవాలంటే తీవ్ర సాధన అవసరం. గతంలో జహీర్‌ ఖాన్‌ నకుల్‌ బాల్‌తో కొంత సఫలం కాగా, సునీల్ నరైన్ బాగా వాడాడు. అయితే టాంపరింగ్‌ ఆరోపణలతో యాక్షన్‌ను మార్చుకున్న తర్వాత నరైన్‌ దీనికి దూరమయ్యాడు.
సోఫీ హిచన్

సోఫీ హిచాన్ (జననం 11 జూలై 1991) ఒక రిటైర్డ్ బ్రిటిష్ హామర్ త్రోయర్ . ఆమె 74.54 మీటర్లు విసిరి బ్రిటిష్ రికార్డ్ హోల్డర్ , 2016 రియో ​​గేమ్స్‌లో ఒలింపిక్ కాంస్య పతకాన్ని గెలుచుకున్నప్పుడు ఇది నమోదైంది , ఈ ఈవెంట్‌లో గ్రేట్ బ్రిటన్ యొక్క మొట్టమొదటి ఒలింపిక్ పతకం. ఆమె 2012 లండన్ ఒలింపిక్స్‌లో హామర్ ఫైనల్‌కు చేరుకుంది, 2010 ప్రపంచ జూనియర్ ఛాంపియన్ , 2013 యూరోపియన్ U23 ఛాంపియన్, 2014 కామన్వెల్త్ గేమ్స్ కాంస్య పతక విజేత.
హిచాన్ లాంక్షైర్‌లోని బర్న్లీలో జన్మించారు, వెల్‌ఫీల్డ్ చర్చి ప్రాథమిక పాఠశాల, ఐవీ బ్యాంక్ బిజినెస్ అండ్ ఎంటర్‌ప్రైజ్ కళాశాల, థామస్ విథమ్ సిక్స్త్ ఫారమ్‌లో చదువుకున్నారు. ఆమె హెర్ట్‌ఫోర్డ్‌షైర్ విశ్వవిద్యాలయం నుండి బిజినెస్ అండ్ స్పోర్ట్ మేనేజ్‌మెంట్‌లో బిఎస్సీ పట్టా పొందారు . హిచాన్ 4, 14 సంవత్సరాల మధ్య బ్యాలెట్‌ను అభ్యసించారు, క్రీడ పట్ల అంకితభావాన్ని బోధించినందుకు దానిని ప్రశంసించారు.
ఏప్రిల్ 2007లో, కింగ్‌స్టన్-అపాన్-హల్ AC ఓపెన్ సమావేశంలో హిచాన్ 49.61 మీటర్లు విసిరి UK అండర్ 17 మహిళల రికార్డును నెలకొల్పింది . మునుపటి రికార్డు హంగేరీలోని డెబ్రేసెన్‌లో జరిగిన 2001 IAAF వరల్డ్ యూత్ ఛాంపియన్‌షిప్‌లో ఎల్గిన్ హారియర్స్‌కు చెందిన ఫ్రాన్సిస్ మిల్లర్ సాధించిన 48.94 మీటర్లు .
మార్చి 2008లో, 16 సంవత్సరాల వయస్సులో, హిచాన్ బర్మింగ్‌హామ్‌లో జరిగిన UK త్రోస్ ఈవెంట్‌లో 59.74 మీటర్లు విసిరి కొత్త జూనియర్ రికార్డును నెలకొల్పాడు, ఆ తర్వాత అదే వారాంతంలో జరిగిన బ్లాక్‌పూల్ ఓపెన్ మీటింగ్‌లో 59.49 మీటర్లు విసిరాడు.
జూలై 2009లో, హిచాన్ యూరోపియన్ జూనియర్ ఛాంపియన్‌షిప్‌లలో హామర్‌లో కాంస్యం గెలుచుకుంది. అలా చేయడం ద్వారా ఆమె తన సొంత జాతీయ జూనియర్ రికార్డును 63.18 మీటర్లకు మెరుగుపరుచుకుంది, మహిళల హామర్‌లో బ్రిటన్‌కు మొట్టమొదటి యూరోపియన్ జూనియర్ పతకాన్ని అందించింది.
ఒక సంవత్సరం తరువాత, హిచాన్ IAAF ప్రపంచ జూనియర్ ఛాంపియన్‌షిప్‌లలో (మోంక్టన్, కెనడా, జూలై 19–25) UK మహిళల జట్టుకు కెప్టెన్‌గా వ్యవహరించింది, అలాగే UK జూనియర్ హామర్ రికార్డ్ హోల్డర్‌గా నిలిచింది.
జూలై 2011లో, హిచాన్ చెక్ రిపబ్లిక్‌లోని ఓస్ట్రావాలో జరిగిన యూరోపియన్ అండర్-23 ఛాంపియన్‌షిప్‌లలో (జూలై 14–17) UK తరపున ప్రాతినిధ్యం వహించాడు, కాంస్య పతకాన్ని సాధించాడు.
2014లో గ్లాస్గోలో జరిగిన కామన్వెల్త్ క్రీడల్లో, హిచాన్ మహిళల హామర్ త్రోలో 68.72 మీటర్ల దూరంతో కాంస్య పతకాన్ని సాధించింది. సీనియర్ స్థాయి ఛాంపియన్‌షిప్‌లో ఇది ఆమెకు తొలి విజయం.
2016 రియో ​​ఒలింపిక్స్‌లో , హిచాన్ తన చివరి ప్రయత్నంలో 74.54 మీటర్ల దూరంతో మహిళల హామర్ త్రోలో కాంస్య పతకాన్ని సాధించింది , ఈ ప్రక్రియలో కొత్త GB రికార్డును నెలకొల్పింది. ఇది ఆమె ఒలింపిక్ పతకాన్ని గెలుచుకున్న మొదటి బ్రిటిష్ హామర్ త్రోయర్‌గా నిలిచింది సియోల్‌లో ఫాతిమా విట్‌బ్రెడ్ రజతం తర్వాత మహిళల ఫీల్డ్ ఈవెంట్‌లలో GBకి 28 సంవత్సరాల ఒలింపిక్ పతక కరువును అంతం చేసింది .
హిచాన్ మే 2021లో తన పదవీ విరమణ ప్రకటించింది.
అబుదాబి టీ10

టీ10 లీగ్ లేదా అబుదాబి టీ10 అనేది యునైటెడ్ అరబ్ ఎమిరేట్స్‌లో ప్రారంభించబడిన టెన్10 క్రికెట్ లీగ్. ఇది టీ టెన్ స్పోర్ట్స్ మేనేజ్‌మెంట్ యాజమాన్యంలో ఉంది. ఈ లీగ్‌కు ఎమిరేట్స్ క్రికెట్ బోర్డు ఆమోదం తెలిపింది. మ్యాచ్‌లు 10-ఓవర్లు, ప్రతి మ్యాచ్ వ్యవధి సుమారు 90 నిమిషాలు ఉంటుంది. టోర్నమెంట్ రౌండ్-రాబిన్ ఫార్మాట్‌లో ఎలిమినేటర్లు, ఫైనల్. అంతర్జాతీయ క్రికెట్ కౌన్సిల్ 2018లో సెమీ ప్రొఫెషనల్ క్రికెట్ టోర్నమెంట్‌గా లీగ్‌ని అధికారికంగా ఆమోదించింది.
2021-2022 ఎడిషన్ టోర్నమెంట్ టెలివిజన్, డిజిటల్ స్ట్రీమింగ్ ద్వారా 342 మిలియన్ల వీక్షకులను చేరుకోవడంతో 2017 ఎడిషన్‌లోని దాదాపు 37 మిలియన్ల వీక్షకులతో పోలిస్తే వీక్షకుల సంఖ్య, ఆర్థిక విలువలో లీగ్ సంవత్సరానికి గణనీయమైన వృద్ధిని సాధించింది. లీగ్ ఆర్థిక ప్రభావం ఇప్పుడు US$621.2 మిలియన్ల వద్ద ఉంది. అబుదాబి టీ10 లీగ్ తదుపరి ఎడిషన్ ఈ ఏడాది నవంబర్‌లో షీక్ జాయెద్ క్రికెట్ స్టేడియంలో జరుగుతుంది.
టీ10 లీగ్ చైర్మన్ షాజీ ఉల్ ముల్క్ ఈ లీగ్‌ని స్థాపించారు.
జట్టులోని 11 మంది ఆటగాళ్లలో 10 మంది విదేశీ ఆటగాళ్లు (ప్రపంచంలోని ఏ ప్రాంతం నుండి అయినా) ఉండవచ్చు.
రాహి సర్నొబట్

రహి జీవన్ సర్నోబట్ (జననం 1990 అక్టోబర్ 30) 25 మీటర్ల పిస్టల్ షూటింగ్ విభాగంలో భారత దేశం తరపున పోటీ పడుతున్న క్రీడాకారిణి. 2013, 2019 సంవత్సరాలలో జరిగిన ఐఎస్ఎస్ఎఫ్ వరల్డ్ కప్ షూటింగ్ ఛాంపియన్ షిప్‌లో ఆమె రెండు సార్లు ఛాంపియన్‌గా నిలిచింది. 2019లో జరిగిన ఐఎస్ఎస్ఎఫ్ వరల్డ్ కప్‌లో సాధించిన విజయంతో ఆమె 2021లో టోక్యోలో జరగనున్న ఒలంపిక్స్‌కు అర్హత సాధించింది.
రాహి 1990 అక్టోబర్ 30న మహారాష్ట్రలోని కొల్హాపూర్‌లో జన్మించింది. ఆమె చదువుకునే రోజుల్లోనే ఎన్‌సిసి (నేషనల్ కాడెట్ క్రాప్స్ ) శిక్షణలో భాగంగా తుపాకుల గురించి తెలుసుకుంది. షూటింగ్‌లో ఆమె చిన్నతనం నుంచే సహజ సిద్ధమైన నైపుణ్యాన్ని కల్గి ఉండేది.
తన పాఠశాలలోనే చదువుతున్న యశశ్వని సావంత్, 2006లో ఆస్ట్రేలియాలో జరిగిన కామన్ వెల్త్ పోటీల్లో స్వర్ణం సాధించడం ఈమెలో మరింత ప్రేరణ కల్గించింది. మొదటి సారిగా తుపాకిని చేత బట్టినప్పుడు ఉద్విక్తకు ఇదే తన జీవిత పరమార్థం అదే అని అనిపించిందట.
షూటింగ్‌ ప్రారంభించిన తొలి రోజుల్లో తన సొంత ఊరైన కొల్హాపూర్లో సరైన సౌకర్యాలు లేకపోవడంతో ఉన్నవాటితోనే సరిపెట్టుకోవాల్సి వచ్చేది. కానీ ఆమె కుటుంబసభ్యులు రాహి కు అన్ని విధాల అండగా నిలిచారు. ఆ తర్వాత మెరుగైన శిక్షణ సౌకర్యాలున్న ముంబై కి వెళ్లాలని నిర్ణయించుకుంది.
2008లో పూణేలో జరిగిన యూత్ కామన్వెల్త్ క్రీడలలో 25 మీటర్ల పిస్టల్ షూటింగ్ ఈవెంట్‌లో ఆమె బంగారు పతకం సాధించడం రాహి క్రీడా ప్రయాణంలో కీలక మలుపని చెప్పవచ్చు.
2011లో ఫోర్ట్ బెన్నింగ్‌లో జరిగిన ఐఎస్ఎస్ఎఫ్ వరల్డ్ కప్‌లో ఆమె కాంస్య పతకం సాధించడం ఆమె క్రీడా జీవితం లో మరో కీలకమైన ఘట్టం. ఆ తర్వాత ఆమె 2012 లండన్ ఒలింపిక్స్‌లో భారత్‌కు ప్రాతినిధ్యం వహించి 19 వ స్థానంలో నిలిచింది. అయితే ఆమె ఏ మాత్రం నిరాశ పడకుండా కష్టపడి సాధన చేసింది.ఆమె ప్రయత్నాలు ఫలించాయి. 2013లో దక్షిణ కొరియాలోని చాంగ్‌వాన్‌లో జరిగిన ఐఎస్ఎస్ఎఫ్ ప్రపంచ కప్‌లో ఆమె బంగారు పతకం సాధించింది.
2015లో జరిగిన ప్రమాదం ఆమె కెరియర్‌ను నిజంగానే ప్రమాదంలో పడేసింది. మోచేయికి తగిన గాయం నయమయ్యేందుకు సుమారు రెండేళ్లు పట్టింది. ఆ తరువాత ఆమె తిరిగి భారత జాతీయ జట్టులో చేరింది. జర్మనీకి చెందిన కోచ్ ముంఖ్ బాయర్ డోర్జ్‌సురెన్‌తో కలిసి పనిచేయడం ప్రారంభించింది, సర్నోబట్ శారీరకంగా, మానసికంగా దృఢంగా తయారవడంలో ఆమె పాత్ర మరువ లేనిది. 2012 ఒలింపిక్స్‌లో ‌రాహి పై పోటీ చేసిన క్రీడాకారిణుల్లో డోర్జ్‌ సురెన్ కూడా ఒకతి.
ఆ తరువాత, 2018లో జరిగిన ఆసియా క్రీడల్లో రాహి స్వర్ణ పతకం సాధించింది. దీంతో ఆసియా క్రీడల లో షూటింగ్‌లో వ్యక్తిగత బంగారు పతకం సాధించిన తొలి భారతీయ మహిళగా ఆమె నిలిచింది. 2018 లో షూటింగ్‌లో సాధించిన విజయాలకు ఆమెకు అర్జున అవార్డు లభించింది.
2019, జర్మనీలోని మ్యూనిచ్‌లో జరిగిన ఐఎస్ఎస్ఎఫ్ ప్రపంచ కప్‌లో బంగారు పతకం సాధించి ఆమె రెండవ ప్రపంచ ఛాంపియన్‌షిప్‌ను గెలుచుకుంది. ఈ విజయం ద్వారా టోక్యో ఒలింపిక్స్‌కు ఆమె అర్హత సాధించింది. ఒలంపిక్స్‌లో భారతదేశానికి బంగారు పతకం సాధించాలన్నదే ఆమె ప్రస్తుత లక్ష్యం.
పూణే

పూణే పశ్చిమ భారతదేశం లోని మహారాష్ట్ర అనే రాష్టంలో ఉంది. ఈ నగరం పూణే జిల్లా రాజధాని. 4.5 మిలియన్ల జనాభాతో ఇది భారతదేశంలోని ఎనిమిదవ అతి పెద్ద నగరంగా, మహారాష్ట్రలో రెండవ అతి పెద్ద నగరంగా ఉంది. ముంబాయి మహానగరం నుండి ఇది సుమారు 160 నుంచి 180 కిలోమీటర్లు దూరంలో ఉంది. ఇది మెట్రోపాలిటన్ ప్రాంతం. ఇది మరాఠీయుల సాంస్కృతిక రాజధానిగా విరాజిల్లుతుంది. ఇది ఎన్నో గొప్ప విద్యాసంస్థలకు ప్రసిద్ధిగాంచింది. అందుకే దీనిని "ఆక్స్ ఫోర్డ్ ఆఫ్ ద ఈస్ట్" (ఆక్స్ ఫోర్డ్ ఆఫ్ ఇండియా) అని పిలుస్తారు. జాతీయ వైరాలజీ పరిశోధన సంస్థ ఇక్కడ ఉంది.
పూణే నగరంలో జన్మించిన కొందరు ప్రముఖులు:
నిజమాబాద్ - పూణే ప్యాసింజర్

నిజామాబాద్ - పూణే ప్యాసింజర్ మహారాష్ట్ర రాష్ట్రంలోని పూణే, తెలంగాణ లోని నిజామాబాద్ నగరాల మధ్య సుదూర దూరం ప్రయాణించే ప్రయాణికుల రైలు. రైలు ప్రయాణం నిజామాబాద్ జంక్షన్ నుండి మొదలవుతుంది, పాక్షికంగా సికింద్రాబాద్ - మన్మాడ్ విభాగంలో నడుస్తుంది.
రైలు నం.51422 ప్రతిరోజు 23.40 గం.లకు నిజామాబాద్ రైల్వే స్టేషను నుండి మొదలవుతుంది. ఇది 21 గం. 15 నిమిషాలలో 774 కిలోమీటర్ల దూరాన్ని పూర్తి చేసి గమ్యస్థానాన్ని చేరుకుంటుంది. పూణె చేరుకోవడానికి ముందు 75 ఇంటర్మీడియట్ స్టేషన్లలో ఆగుతూ తదుపరి రోజు 21:00 గంటలకు చేరుకుంటుంది. తిరుగు ప్రయాణంలో రైలు నం.51421 పూణే జంక్షన్ వద్ద 14 గం.25 ని.లకు బయలుదేరి మరుసటి రోజు ఉదయం గం.10:20 ని.లకు నిజామాబాదు చేరుతుంది.
రైజింగ్ పూణే సూపర్‌జైంట్

రైజింగ్ పూణే సూపర్‌జైంట్ ఐపీఎల్‌- 2016, 2017 సీజన్‌తో పూణే ఫ్రాంఛైజీ ఈ టోర్నీలో ప్రాతినిధ్యం వహించిన జట్టు. రైజింగ్ పూణే సూపర్‌జైంట్ ఫ్రాంచైజీని సంజీవ్ గోయెంకా కు సంబందించిన ఆర్.పి - సంజీవ్ గోయెంకా గ్రూప్ దక్కించుకుంది.
ఇది 2016 లో ఇండియన్ ప్రీమియర్ లీగ్‌లో ఆడడం మొదలుపెట్టి, 2017 లో ఫైనలిస్ట్‌గా ఆడింది. పూణే వారియర్స్ ఇండియా తర్వాత పూణేకు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్న రెండో జట్టు ఇది. చెన్నై సూపర్ కింగ్స్, రాజస్థాన్ రాయల్స్‌ జట్ల యజమానులు అక్రమ బెట్టింగ్‌లో పాల్గొనడం వల్ల ఆ జట్లను రెండేళ్ళ పాటు సస్పెండు చేసినపుడు, రైజింగ్ పూణే సూపర్‌జైంట్, గుజరాత్ లయన్స్‌ జట్లు వాటి స్థానంలో ఆడాయి..
ఆ జట్టు 2017 IPL ఫైనల్‌లో ముంబై ఇండియన్స్‌తో 1 పరుగు తేడాతో ఓడిపోయింది. ఈ జట్టుకు IPLలో చివరి గేం అదే. అదే యజమాని 2021 అక్టోబరులో మరో ఫ్రాంచైజీ, లక్నో సూపర్ జెయింట్‌లను కొనుగోలు చేసింది. ఇది ఇప్పుడు లీగ్‌లోని 10 జట్లలో ఒకటి.
పూణే - జమ్ము తావి జీలం ఎక్స్‌ప్రెస్

పూణే - జమ్ము తావి జీలం ఎక్స్‌ప్రెస్ భారతీయ రైల్వేలులో ఒక ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలు. ఇది పూణే రైల్వే స్టేషను, జమ్ము తావి రైల్వే స్టేషను మధ్య నడుస్తుంది. రైలు నంబరు: 11077, తరచుదనం (ఫ్రీక్వెన్సీ) : ఈ రైలు వారానికి ఒక రోజు నడుస్తుంది.
రైలు నంబరు 11037 కోచ్ కూర్పు క్రింద విధముగా ఉంటుంది:
రైలు నంబరు 11038 కోచ్ కూర్పు క్రింద విధముగా ఉంటుంది:
ఈ రైలు గంటకు (38 మై/గం.) 61 కిలోమీటర్ల వరకు సగటు వేగంతో 1,771 కిలోమీటర్లు (1,100 మైళ్ళు) దూరం యొక్క ప్రయాణం పూర్తి చేయుటకు సుమారుగా 36 గంటల 45 నిమిషాలు పడుతుంది.
Pune 7 Aces

Pune 7 Aces (or 7 ACES – Pune) is a franchise badminton team based in Pune that plays in the Premier Badminton League. The franchise was formed in 2018 and has competed only in the season of 2018–19. The team is owned by Indian actress Tapsee Pannu and KRI Entertainment. The team is coached by Mathias Boe.
The squad for the PBL season five is:
Season four of PBL was the first season for Pune 7 Aces. The team had Olympic Champion Carolina Marin in their squad for the season. They finished fifth.
Squad that played season four:
2025 India Open

The 2025 India Open, officially known as the Yonex Sunrise India Open 2025 for sponsorship reasons, was a badminton tournament that took place at the K. D. Jadhav Indoor Stadium, New Delhi, India, from 14 to 19 January 2025. Contestants competed for prizes up to US$950,000.
The 2025 India Open was the second tournament of the 2025 BWF World Tour and a part of the India Open, which has been held since 1973. It was organized by the Badminton Association of India with sanction from the BWF.
This tournament was held at the K. D. Jadhav Indoor Stadium of the Indira Gandhi Arena in New Delhi, India.
Below is the point distribution table for each phase of the tournament based on the BWF points system for the BWF World Tour Super 750 event.
The total prize money is US$950,000 with the distribution of the prize money in accordance with BWF regulations.
European Championship

A European Championship is the top level international sports competition between European athletes or sports teams representing their respective countries or professional sports clubs.
In the plural, the European Championships also refers to a specific combined quadrennial multi-sport event featuring the continental championships for athletics, aquatics, artistic gymnastics, triathlon, rowing, cycling and team golf.
Since European championships are usually open for teams or individual athletes from countries which are members of European sports organisations and some member countries are only partly or not at all situated in the European continent, some non-Europeans also usually take part in these championships. Traditionally, sports teams from Armenia, Georgia, and Israel – all geographically outside Europe – are included in European competitions for cultural and political reasons, while trans-continental countries Azerbaijan, Russia, and Turkey (which straddle Europe and Asia), and technically Iceland (which sits on a continental fault line in the Atlantic ocean) and Malta (between Europe and Africa in the Mediterranean) also compete in Europe.
A number of countries maintain departments outside the European continent, but which are considered an integral part of their mother country, including France (e.g. Guadeloupe and New Caledonia), Denmark (Greenland), Spain (e.g. the Canaries) and the Netherlands (the former Netherlands Antilles). Athletes and club teams from these regions are typically eligible for European championships. The overseas territories of the United Kingdom, however, are usually not included unless an individual athlete has transferred allegiance completely to the UK.
In addition, in football, under UEFA, but not in other sports, the Asian country of Kazakhstan also competes in European competition for historical reasons, while South African clubs participate in the top-level club championship in European rugby union, The European Rugby Champions Cup.
Stuart Rowlands

Stuart Rowlands is a retired English/Australian badminton player, born on 26 August 1991 in Yeovil, Somerset, United Kingdom.
He was a part of the English National Junior Team from 2004 to 2010 before migrating to Australia in 2011.
Rowlands represented England in multiple international events across Europe whilst in the UK. He trained at the Badminton England's High Performance Centre at the University of Bath under Badminton England coach Pete Bush.
In 2015 Rowlands became the Australian National Champion in Mixed Doubles. In 2016, he was the number 1 ranked male player in singles, doubles and mixed doubles on the Australian National Badminton Rankings. Rowlands was granted a Distinguished Talent Visa (now called Global Talent Visa) to permanently reside in Australia in September 2016 due his high level reputation within the sport and benefit to the Australian badminton community. He was later granted Australian citizenship in August 2018.
After working in a casual coaching capacity for Badminton Australia in 2017 and 2018, Rowlands was appointed as Badminton Australia's National Junior Coach and Performance Manager in 2019. During his time with Badminton Australia he coached at two World Junior Championships (Canada 2018 and Russia 2019) and the Youth Olympic Games (Buenos Aires 2018).
In 2020, Rowlands established his own coaching brand and academy 'SR Badminton' based in Adelaide, South Australia. He also works part-time at St Peter's College, a prestigious all boys school in the heart of Adelaide, as their Director of Badminton.
List of My Favorite Murder episodes

My Favorite Murder is an American podcast hosted by Karen Kilgariff and Georgia Hardstark. My Favorite Murder released its first episode on January 13, 2016.
The podcast format includes regular episodes, "minisodes", celebrity hometowns, and recorded live shows. Minisodes usually consist of listeners' stories, often referred to as "hometown murders," regardless of the type of story told. Celebrity hometowns involve Karen and Georgia sitting down with celebrity guests to hear their stories, from hometown murders to personal accounts of mayhem to legendary family lore. Live shows and regular shows share a common numbering sequence while minisodes follow a separate numbering system. Live shows are not given a number unless they are then released as an episode of My Favorite Murder.