davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
शंकर कुमार सान्याल

शंकर कुमार सान्याल (जन्म: 30 जुलाई 1948 - प्रसिद्ध गांधीवादी विचारक हैं। वे इस समय हरिजन सेवक संघ के अध्यक्ष हैं, जिसकी स्थापना 1932 में गांधीजी ने की थी। हुए| वे गांधी स्मृति एवं दर्शन समिति के सदस्य भी हैं।
बी.ए., एल.एल बी.कोलकाता विश्वविद्यालय, डी. लिट, एफ.आर.एस.ए (लंदन), एम.एस.आर.डी (बर्मिंघम), फेलो आफ रॉयल सोसाइटी ऑफ आर्ट्स (FRSA), लंदन. वर्ष 1975 में कला, निर्माण और वाणिज्य के प्रोत्साहन के लिए मैनेजिंग सस्टनेबिल रुरल डेवलेपमेंट ('सतत ग्रामीण विकास प्रबंधन), बर्मिंघम यूनिवर्सिटी, यूके. भारत सरकार की छात्रवृत्ति पर एक शीर्ष स्तरीय प्रबंधन पाठ्यक्रम.वर्ष 1995. मानद उपाधि, डी. लिट ( डॉक्टर ऑफ लेटर्स) उत्तर प्रदेश के माननीय राज्यपाल श्री राम नाईक के शुभ हाथों से प्राप्त हुई जो गांधीवादी सिद्धांतों और मूल्यों की दिशा में लोगों, विशेष तौर से नवयुवकों को, बहुआयामी कार्यक्रमों के माध्यम से गतिशील एवं प्रेरित करने के काम को मान्यता प्रदान करने हेतु शोभित विश्वविद्यालय द्वारा दी गयी.
1964 में छात्र परिषद में शामिल हुए और इसके जिला सचिव बने, कलकत्ता विश्वविद्यालय लॉ कॉलेज छात्र परिषद के महासचिव और फिर राज्य संगठन के उपाध्यक्ष बने। प्रफुल्ल चंद्र सेन, अतुल्य घोष, डॉ प्रताप चंद्र चंदर, पन्नालाल दासगुप्ता, राखल च. डे, डॉ. फुलरेनु गुहा, बिजयानंद चटर्जी, अशोक गुप्ता और अन्य समकालीन राष्ट्रवादी नेताओं से अपनी गांधीवादी रचनात्मक गतिविधियों के दौरान निकटता से जुड़े रहे।
पूर्व मूल्यांकनकर्ता (कपार्ट की स्वीकृत और संचालित परियोजनायें का) कपार्ट (काउन्सिल आफ एडवांसमेंट पीपुल्स एक्शन एंड रूरल टेक्नोलॉजी) ग्रामीण विकास मंत्रालय, भारत सरकार का उपक्रम है.
ऊना (गुजरात), मुजफ्फरनगर, सहारनपुर (उत्तर प्रदेश) और संघर्ष की स्थितियों में अन्य विवादित अशांत क्षेत्रों में गांधीवादी शांति मिशन टीम को भेजा जिन्होंने स्थानीय नेताओं को लेकर दोनों समूहों की स्थानीय आबादी के साथ बातचीत करके शांति और सद्भाव बहाल करने की कोशिश की। ।
इटली, फ्रांस, स्विट्जरलैंड, यूनाइटेड किंगडम, नीदरलैंड, बेल्जियम, लक्जमबर्ग, संयुक्त राज्य अमेरिका, कनाडा, चीन, दक्षिण अफ्रीका, थाईलैंड, पाकिस्तान, श्रीलंका, नेपाल, बांग्लादेश, भूटान
दून केम्ब्रिज स्कूल

दून केंब्रिज स्कूल, देहरादून में स्थित एक निजी विद्यालय है और भारत के जाने माने विद्यालयों में से एक है। इस विद्यालय की स्थापना श्री डब्लू ची कश्यप द्वारा १९८२ में की गई थी और तबसे इस विद्यालय से पढ़कर निकले छात्र आगे चलकर विशिष्ट शिक्षाविद और जनाधिकारी, अभियन्ता, चार्टर्ड अकाउंटेंट और सफ़ल उद्यमी बनें हैं।
दून केंब्रिज स्कूल, देहरादून में किसी भी धर्म और जाति के लिए कोई भेदभाव नहीं है। इस विद्यालय में समाज के सभी वर्गों के बच्चों को प्रवेश मिलता है। यहाँ शिक्षा का माध्यम अंग्रेज़ी है। अभी यहाँ लगभग १,७०० विद्यार्थी शिक्षा ग्रहण कर रहे हैं और विद्यालय परिसर बहुत बड़ क्षेत्र में फैला हुआ है।
१० वीं के बाद विद्यार्थीयों को - विज्ञान और वाणिज्य - दोनों ही शाखाओं में शिक्षा प्राप्त करने का अवसर मिलता है। दून केंब्रिज में परीक्षाफल १००% रहता है और बहुत से विद्यार्थी विभिन्न विषयों में डिस्टिंशन प्राप्त करते हैं। १० वीं और १२ वीं की बोर्ड की परीक्षाएँ आई सी एस ई, नई दिल्ली द्वारा आयोजित की जाती हैं और पढ़ाई के अतिरिक्त अन्य गतिविधियों पर भी ध्यान दिया जाता है, जैसे:- वाद-विवाद, खेलकूद, निशानेबाज़ी, स्केटिंग, विज्ञान प्रश्नोत्तरी प्रतियोगिता, नाटक-नृत्य, तैराकी, पहाड़ी चढ़ाई, घुड़सवारी, व्यायामशाला और अन्य साहसिक खेल।
विद्यालय परिसर में एक प्रशासनिक भवन, शैक्षणिक भवन, विज्ञान विषयों और कंप्यूटर की प्रयोगशालाएँ, आवासीय क्षेत्र और बहु उपयोगी भवन हैं।
विद्यालय में बहुत प्रकार की खेल सुविधाएँ हैं जैसे:- फुटबॉल, हॉकी, बॉस्केटबॉल, वॉलीबॉल, बैडमिन्टन, टेबल टैनिस, मुक्केबाजी, थ्रो-बॉल, घुड़सवारी, तैराकी, स्केटिंग और एथलेटिक्स।
विद्यालय में विद्यार्थीयों को पढ़ाई के अतिरिक्त अन्य गतिविधियों में भाग लेने के लिए भी प्रेरित किया जाता है, जैसे:- सामाजिक सम्मेलनों, सार्वजनिक वादन, पुस्तक पाठन सत्र, क्ले मॉडलिंग, हस्तकला, विज्ञान क्लब, नृत्य, संगीत, नाटक-नृत्य, पुस्तकालय क्लब, ललित कला के लिए क्लब, बहस, आदि।
मधु नटराज

मधु नटराज (जन्म 24 फरवरी 1971) भारतीय शास्त्रीय, समकालीन नर्तक और कोरियोग्राफर हैं जो बैंगलोर में रहती हैं।
मधु नटराज का जन्म 21 फरवरी 1971 को बैंगलोर में एम॰ एस॰ नटराजन और भारतीय शास्त्रीय नृत्यांगना माया राव के यहाँ हुआ था। मधु ने माउंट कार्मेल कॉलेज, बैंगलोर से बी.कॉम किया। उन्होंने बैंगलोर के नाट्य इंस्टिट्यूट से कथक सीखा और भारतीय विद्या भवन में पत्रकारिता में कोर्स के लिए दाखिला लिया। उन्होंने इंदिरा गांधी मुक्त विश्वविद्यालय से नृविज्ञान में मास्टर डिग्री प्राप्त की है। मध ने अपनी मां माया राव, चाची चित्रा वेणुगोपाल और मुन्ना शुक्ला के तहत कथक में नृत्य प्रशिक्षण प्राप्त किया।
मधु ने न्यूयॉर्क के जोस लिमोन सेंटर में करेन पॉटर से समकालीन नृत्य का प्रशिक्षण लिया। उन्होंने सारा पियर्सन के तहत भी सीखा। उन्होंने भारत के लोक और मार्शल नृत्य में प्रशिक्षिण लिया है और बी के एस अयंगार तकनीक का उपयोग करके योग का अध्ययन किया है। उन्होंने भारतीय विद्या भवन में पत्रकारिता का अध्ययन किया है और 2018 में इंदिरा गांधी मुक्त विश्वविद्यालय से मानव विज्ञान में मास्टर डिग्री कर रहीं थीं।
2010 में, मधु नटराज को रचनात्मक और प्रयोगात्मक नृत्य के क्षेत्र में उनकी प्रतिभा के लिए संगीत नाटक अकादमी के उस्ताद बिस्मिल्लाह खान युवा पुरस्कार से सम्मानित किया गया था।
सुखासन

ध्यान के लिए सुखासन महत्वपूर्ण आसन है। पद्‍मासन के लिए यह आसन विकल्प‌ हैं।
सुखासन करने से साधक या रोगी का चित्त शांत होता है। पद्‍मासन के लिए यह आसन विकल्प‌ हैं। इससे चित्त एकाग्र होता है। चित्त की एकाग्रता से धारणा सिद्ध होती है। सुखासन से पैरों का रक्त-संचार कम हो जाता है और अतिरिक्त रक्त अन्य अंगों की ओर संचारित होने लगता है जिससे उनमें क्रियाशीलता बढ़ती है। यह तनाव हटाकर चित्त को एकाग्र कर सकारात्मक ऊर्जा को बढ़ाता है। छाती और पैर मजबूत बनते हैं। वीर्य रक्षा में भी मदद मिलती है।
पैरों में किसी भी प्रकार का अत्यधिक कष्ट हो तो यह आसन न करें। साइटिका अथवा रीढ़ के निचले भाग के आसपास किसी प्रकार का दर्द हो या घुटने की गंभीर बीमारी में इसका अभ्यास न करें।
गोपाचल पर्वत

गोपाचल ( = गोप + अचल = गोप पर्वत) ग्वालियर में स्थित है। ग्वालियर का प्रसिद्ध किला भी इसी पर्वत (पहाड़ी) पर स्थित है। इसके अतिरिक्त इस पर्वत पर हजारों जैन मूर्तियाँ स्थित हैं जो सं. 1398 से सं. 1536 के मध्य पर्वत को तराशकर बनाई गई हैं। इन विशाल मूर्तियों का निर्माण तोमरवंशी राजा वीरमदेव, डूँगरसिंह व कीर्तिसिंह के काल में हुआ। अपभ्रंश के महाकवि पं॰ रइघू के सान्निध्य में इनकी प्रतिष्ठा हुई।
काल परिवर्तन के साथ जब मुगल सम्राट बाबर ने गोपाचल पर अधिकार किया, तब उसने इन विशाल मूर्तियों को देख कुपित होकर सं. 1557 में इन्हें नष्ट करने का आदेश दे दिया, परन्तु जैसे ही उन्होंने भगवान पार्श्वनाथजी की विशाल पद्मासन मूर्ति पर वार किया तो दैवी देवपुणीत चमत्कार हुआ एवं विध्वंसक भाग खड़े हुए और वह विशाल मूर्ति नष्ट होने से बच गई। आज भी यह विश्व की सबसे विशाल 42 फुट ऊँची पद्मासन पारसनाथ की मूर्ति अपने अतिशय से पूर्ण है एवं जैन समाज के परम श्रद्धा का केंद्र है।
भगवान पार्श्वनाथ की देशनास्थली, भगवान सुप्रतिष्ठित केवली की निर्वाणस्थली के साथ 26 जिनालय एवं त्रिकाल चौबीसी पर्वत पर और दो जिनालय तलहटी में हैं, ऐसे गोपाचल पर्वत के दर्शन अद्वितीय हैं।
यद्यपि ये प्रतिमाएँ विश्व भर में अनूठी हैं, अब तक इस धरोहर पर सिर्फ जैन समाज का ही विशेष ध्यान गया हैँ परन्तु सरकार ने इनके मूल्य दे नहीं समझा है। इसकी तलहटी मे फूलबाग चौराहा हैँ तथा दूसरे प्रवेश द्वार से पहले निर्माण आईएएस नामक प्रसिद्ध संस्थान हैँ।
Mandy Ingber

Mandy Ingber (born January 11, 1968 ), sometimes credited as Amanda Ingber, is a yoga instructor and a former actress. Before yoga, Ingber became an indoor cycling instructor at the age of 28.
Ingber was born to a Jewish family, an American born father and a German born mother. In her childhood, she was introduced to yoga by her father in 1975. As a yoga instructor, she has produced instructional training DVDs such as Yogalosophy.
She is a New York Times best selling author, having written Yogalosophy: 28 Days to the Ultimate Mind-Body Makeover and Yogalosophy for Inner Strength. Ingber has taught yoga to celebrities such as Jennifer Aniston, Ricki Lake, Brooke Shields, Woody Harrelson and Helen Hunt.
Ingber began her career as an actress in the original company of Neil Simon's Tony-award winning play Brighton Beach Memoirs and has played roles in television series, including being Annie Tortelli, wife of the eldest son of Carla, on the television sitcom Cheers and its short-lived spin-off The Tortellis. She also played Robin, Baby's cousin, in the 1988 television series adaptation of the film Dirty Dancing.
Her other roles include Enid, Lila Pembroke's friend in the first season of Charles in Charge and Polly Goldenberg-Cohen in the 1989 cult classic Teen Witch.
Natasha Noel

Natasha Noel (born 14 September 1997) is an Indian yoga instructor, dancer, and media personality. She was named one of the BBC 100 Women (inspiring and influential women from around the world) in 2019.
Noel was born in 1997 in Kerala. She is a native of Mumbai, India. Noel lost her mother when she was three years old. She suffered from child abuse and was involved in an accident which inflicted her with an injury that left her in bed rest for a long time. Following her recovery, she was engaged in a long-time relationship but her boyfriend broke off the relationship. She then took to yoga and dancing to manage stress. She enrolled in The Yoga Institute at Santa Cruz before studying yoga at the Ashtanga Vinyasa at Mysore. She was on the list of BBC 100 women for 2019.
බුලත්

බුලත් වැලක් වන අතර ගම්මිරිස් සහ කොවා ඇතුළත් වන පයිපෙරසී ( Piperaceae)පවුලට අයත්වේ.බුලත් කොළ වැඩිපුරම පරිභෝජනය කරනු ලබන්නේ ආසියාවේ සහ ලෝකයේ අනෙකුත් රටවල සමහර ආසියානු සංක්‍රමණිකයන් විසින්ය.බුලත් විටක් ලෙස භාවිතා කරනු ලබන අතර ඒ සඳහා පුවක්, දුන්කොළ මෙන්ම හුණුද භාවිතා කරයි.
ඉන්දියාවේ සහ ශ්‍රී ලංකාවේ සාම්ප්‍රදායිකව බුලත් කොළ පිරිනමනු ලබන්නේ ගෞරවය සහ සුබ ආරම්භය යන්න හැගවීම සඳහාය.
මංගල උත්සවවලදී, වැඩිහිටියන්ට ආචාර කිරීම, අලුත් අවුරුද්ද සැමරීම සහ ආයුර්වේද වෛද්‍යවරුන්ට සහ ජ්‍යෝතිෂ්‍ය වේදීන්ට ගෙවීම් කිරීම වැනි අවස්ථා වලදී පිරිනමනු ලබයි.බුලත් ආරම්භ වූයේ දකුණු හා ගිනිකොනදිග ආසියාවේ ය.
බුලත් යන්න (දෙමළ / මලයාලම්) වෙටිලා යන වචනයෙන් උපුටා ගන්නා ලද අතර ඒ සඳහා පෘතුගීසි බලපෑමක්ද තිබේ.
බුලත් කොළ වැඩි වශයෙන් දකුණු හා ගිනිකොනදිග ආසියාවේ, පාකිස්තානයේ සිට පැපුවා නිව්ගිනියාව දක්වා වගා කෙරේ.
බුලත් කොළ වල මූලික භාවිතය වන්නේ රසය එකතු කිරීම සඳහා ප්‍රධාන වශයෙන් භාවිතා වන පුවක් හෝ දුම්කොළ සමඟ එතීමෙනි.භාවිතවන කොටස් ගතහොත් සම්පූර්ණවැල, කොළ, මුල් සහ පුෂ්ප මංජරිය යනාදියවේ.ඖෂධයක් ලෙස භාවිතවන කොටස් ගතහොත් කොළ, කොළ යුෂ සහ කොළ තෙල් යනාදියවේ.
බුලත් විට

බුලත් විට යනු, පුවක් සහ/හෝ පදම් කළ දුම්කොළ සමග එක් කළ බුලත් කොළ වෙතින් පිළිවෙල කර ගන්නාවූ උත්තේජකාරක සහ මනස්-ක්‍රිකාකාරි සැකසුමකි.
හුණු කිල්ලෝටය

හුණු කිල්ලෝටය යනු බුලත්විට කෑම සඳහා භාවිතයට ගැණුනු දිය හුණු, ගබඩා කොට තබා ගැනීමට අතීත ගැමියන් විසින් භාවිතා කරන ලද සරල මෙවලමකි. එය එකල බුලත් මඩිස්‌සලය, බුලත් හෙප්පුව (ඉලත්තට්ටුව) තුල අනිවාර්යයෙන්ම දැක ගත හැකි වූ අංගයක් ලෙස සැළකේ. හුණු කිල්ලෝට බොහෝ විට තඹ හෝ පිත්තල වලින් නිපදවනු ලබන අතර, කලාතුරකින් යකඩ හෝ වානේ වලින්ද තනනු ලැබේ. බොහොමයක් කිල්ලෝට වල ඊට සම්බන්ද දම්වැලක් හා එහි අග හුණු ගැනීම සඳහා තල කොටසක් පවතී.
"කාගේ කාගේත් කිල්ලෝටවල හුණු තියෙනවා", "හුණු කිල්ලෝටයක්‌ නැතිවා වගෙයි" වැනි වහරයන් හුණු කිල්ලෝටයේ සාමාජයීය සමීපතාව පිළිබිඹු කරයි.
ජන කවි තුලද කිල්ලෝට පිළිබඳ සඳහන් වන තැන් දැකගත හැකිවේ.
සාම්ප්‍රදායික සිංහල විවාහයේ චාරිත්‍ර

සාම්ප්‍රදායික සිංහල විවාහ මංගල්‍යය අනෙක් සෑම මංගල අවස්ථාවකට ම වඩා වෙනස් හෙළ කුල සිරිතට අනුව ඉෂ්ට සිද්ධ වන්නා වූ උත්සවයකි. එහි ඉටු කරන චාරිත්‍ර අතුරින් මංගල පෝරුවට හිමි වන්නෙ සුවිශේෂි ස්ථානයකි.
මනාලයාගේ පාර්ශවය විසින් මංගල දිනයට ප්‍රථමව මනාලියගේ පාර්ශවය වෙත මංගල දින‍යේදී සිදු කරනු ලබන සියලු චාරිත්‍ර ඇතුළත් ලියවිල්ලක් රැගෙන යනු ලබයි.එය නැකැත් පත්‍රයයි.
නැකැත් දීමෙන් විවාහය ගිවිස ගත් පසු උත්සවයට සතියකට දෙකකට පමණ කලින් දෙපාර්ශවයේ අය තම නෑයන්ගේ ගෙවල්වලට ගොස් මඟුල් කෑමට එන ලෙසට වැඩිහිටියෙකු ලවා ආරාධනය කෙරේ. පිත්තල හෙප්පුවක හෝ රිදී බන්දේසියක බුලත් තබා සුදු ලේන්සු‍වකින් වසා බුලත් දීම, බුලත් හුරුලු දීම, හසුන් පත් යැවීම ආදී වශයෙන් ආරාධනා කිරීම උඩරට හා පහතරට සිරිතය.
පෝරුවේ උපත කවදා කොතැනක දී සිදු වීද යන්නට පැහැදිලි සාක්ෂි නොමැති හෙයින් ඒ පිළිබඳ විවිධ මත පළ වී ඇත. මහ සම්මත රජ දවස සි‍ට පෝරුව පැවත එන බවත් මහ සම්මත රජු සහා මැණික්පාල කුමරිය නොහොත් මුතුකෙලී කුමරියගේ විවාහ මංගල්‍යය සඳහා චන්දගිරි පර්වතයේ වෙසෙන විස්කම් දිව්‍යරාජෝත්තමයන් නරලොවට පැමිණ ප්‍රථම මංගල පෝරුව නිර්මාණය කළ බව සඳහන් වන අතර නෙළුම් පත්මයක ඕපපාතිකව උපන් පත්මාවති කුමරිය බරණැස් රජුට සරණ පාවා දුන් තැන් සිට පෝරුව පැවත එන බවත් පත පොතේ සඳහන් වේ.
සිද්ධාර්ථ - යශෝධරා කුමරියගේ විවාහ මංගල්‍යයේ පටන් පෝරුව පැවත එන බවට ද මතයක් පවතී. පෝරුව යුවතිපති දෙපළට සෙත් ශාන්තියක් උදා කරන තැනකි. පොළවට මඳක් ඉහළින් සකස් කරන ලද පුවරුව පෝරුව යන්නෙන් හඳුන්වන අතර මල් ලියකම්වලින් එය අලංකාර කර ඇත. පුරාණයේ නම් කිරිබත්, කැවුම්, කෙසෙල්, තැඹිලි ආදිය පෝරුව මත තැන්පත් කරන ලද බව සඳහන් වන අතර වත්කමේ හැටියට රන්, රිදි, මුතු, මැණික්, පස්ලො කාසි ඒ මත ඇතිරූ බවට ද කියැවේ.
ප්‍රථමයෙන් සුභ මූර්ති චාරිත්‍රයන් උදෙසා නව ජයම්පතින් පෝරු මස්තකාරූඪ කරනු ලැබේ.
පෝරුව සිව් කොනෙහි ධෘතරාෂ්ට, විරෑඬ, විරෑපාක්ෂ, වෛශ්‍රවණ යන සතර වරම් දිව්‍යරාජෝත්තමයන් උදෙසා පුන් කලස් මත පහන් දැල්වීම.
ත්‍රිවිධ රත්න නමස්කාර‍යෙන් සහ සර්වදේව අවසරයෙන් පසුව හෙළ සංස්කෘතික ‍පෞඨත්වය විදහාපාමින් මංගල බෙරසක් හඬ මැද දකුණු පාදය පෙරට තබා නව ජයම්පතින් පෝරු මස්තකාරූඪ කරනු ලැබේ.
බුලත් හුරැල්ලක් මත පඬුරක් තබා යුවළගේ අතට දී ත්‍රිවිධ රත්නයේ ආශිර්වාදයත් දිව්‍යරාජෝත්තමයන් වහන්සේලාගේ ආශිර්වාදයත් ලබා ගනි. බුලත් කොළ 40කින් සමන්විත වේ.
බුලත් හුරැල්ලක් යුවළගේ අතට දී දිව්‍ය රාජෝත්තමයන්ගෙන් ආශිර්වාද ලබා ගැනීමේ ස්තෝත්‍ර ගායනා කිරීමත් සමඟ බුලත් හුරැල්ල පෝරුව මත පතිත කළ යුතු ය.
යුවළගේ දකුණු අතේ දෙසුළැඟිලි පිරිත් නූල් කැබැල්ලකින් බන්ධන කරනු ලැබේ.
පිරිත් නූල් කැබැල්ලකින් බන්ධන කරනු ලැබු යුවළගේ දකුණු අතේ දෙසුළැඟිලි පියාණන් අතින් පැන් වැඩිම සිදු කරයි. තමන්ට අයිති වස්තුවක්අන් අයෙකුට පවරා දීමේ දී මෙසේ පැන් වඩා භාර දුන් බව ඉතිහාසය සාක්ෂි දරයි.
විවාපත් යුවලට ආශිර්වාද පිණිස නව යොවුන් තරුණියක් (හෝ පිරිසක්) විසින් [[ජයමංගල ගාථාා]] ගායනා කෙරේ.
හත්මුතු පරම්පරාවක් සිහිපත් කිරීම උදෙසා බුලත් හුරැළු 7ක් පෝරුව මත පතිත කිරීම කරනු ලැබේ.
මේ කිරිකඩ හේලය හෙවත් කච්චි හේලය හෙවත් කච්චි කිරිකඩ මනාලියගෙ මෑණියන්ට පෝරුවේ දී පිදීම ඉතා ගෞරවනීය ලෙස ඉටු කළ චාරිත්‍රයකි. සිය මනාලියට මනාලියගෙ මෑණියන් පෙවූ කිරිවල පව් අරවා ගන්නට මනාලයා විසින් කිරිකඩ හේලය පිදු බව කියැවේ. මෙයට ඇතැම් පළාත්වල කිරිකඩ කච්චිය හෝ ගෙටදෙන සේළය යැයි ද කියති. ඇතැම් පළාතක කච්චි කිරිකඩක් සමග ගිරයක් හා හුණු කිල්ලෝටයක් ද දෙනු ලැබේ.
මනාලියගේ පියා විසින් මනාලයාට තෑගි දෙන ක්‍රමයක් ද තිබේ. කැත්තක්, උදැල්ලක්, රිදී හවඩියක් ද මේ තෑගි අතරට අයත් ය.
We Got Married season 2

We Got Married (Season 2) is the second season of We Got Married (우리 결혼했어요), a popular reality South Korean variety show and a segment of the Sunday Sunday Night program. First broadcast in 2008, the show pairs up Korean celebrities to show what life would be like if they were married. Each week, couples are assigned missions to complete, with candid interviews of the participants to reveal their thoughts and feelings.
With a new format and slightly different couples, newlyweds are given a mission to complete each week. As during the special pilot episode, interviewed participants provide a unique perspective on the ongoing relationship conflicts and developments. All of the recorded material is then played in front of the participants, MCs, and audience who add commentary or clarification.
As of May 2009, the producers announced another change in the format with all four couples departing, cutting down to just one couple and shortening the show to just 60 minutes. The show will now portray a more realistic side to what a marriage is, instead of "the painted image of marriage based on romance". For the first time, a real couple is cast in the show. Guest celebrities are invited to be show's commentators for each episode so that they can share their opinions on marriage on behalf of their age group. Kim Yong Jun and Hwang Jung Eum also do the interview room together dressed in wedding attire.
However, due to low ratings, the show returned to its old format with the addition of a make-believe couple actor Park Jae-jung and After School member Uee on August 2, 2009. For the Chuseok special, Brown Eyed Girls' Gain & 2AM's Jo Kwon and SG Wannabe's Lee Seok Hun & host Kim Na Young appeared as two new couples. The episode achieved Season II's highest rating, and Gain and Jo Kwon were announced to be a permanent couple.
Malaysians of Indian descent in Sarawak

Sarawakian Indians are Malaysian Indians that live primarily in the state of Sarawak, Malaysia.
Unlike in Peninsular Malaysia, the Indian population in Sarawak is small. Estimated to be between 6,500 people (figure also includes those of mixed parentage and professionals/students/residents from other parts of Malaysia as well as direct migrants from India), found mainly in the urban exteriors of Kuching and Miri. Majority of Indians in Sarawak are Tamils. There are also other minorities from the Punjabi Sikhs, Telugus, Sindhis and Malayali ethnic groups. Sarawak is the only state in Malaysia that does not observe Deepavali as public holiday. A significant portion of the contemporary South Asian community in Sarawak consists of individuals from mixed marriages with Malays, Chinese and various indigenous ethnic groups. Many Sarawak Indians have pursued successful careers in professions such as medicine, law, engineering, education, and other professional fields, both within the government and private sectors.
Платон Каратаев

Платон Каратаев(? — 1812) — один из второстепенных персонажей романа-эпопеи Л. Н. Толстого «Война и мир». Солдат Апшеронского полка. По мнению доктора филологических наук, профессора С. М. Телегина Платон Каратаев является духовным, нравственным и мистическим центром всей эпопеи и занимает центральное место в раскрытии мифологического содержания романа (Телегин, 2009).
Платон Каратаев родился в достаточно обеспеченной крестьянской семье, но однажды он отправился рубить чужую рощу, где и был пойман и отправлен в солдаты. Он был женат, дочь умерла в детстве. Герой побывал в нескольких военных походах, в Москве лежал в госпитале, но при сдаче города попал в плен к французам. В бараке для военнопленных он познакомился с Пьером Безуховым, для которого открыл смысл жизни. После оставления французами Москвы вместе с остальными пленными отправился следом за французской армией, но не выдержал трудностей похода и был убит французом.
Платон Каратаев — немолодой мужчина. Ему около 50 лет, хотя он сам точно не помнит свой возраст. Он одет в старую шинель, портки и грязную рубашку. Он был невысокого роста, обладал широкими плечами и большими круглыми руками. Его большие карие глаза излучали свет и тепло, а лицо казалось юным и свежим, несмотря на большое число морщин («Лицо его, несмотря на мелкие круглые морщинки, имело выражение невинности и юности…»).
Платон Каратаев отличается своим добродушием, простотой, отсутствием озлобленности против врагов, заточивших его в плен. Философия Платона Каратаева заключалась в необходимости жалеть не только людей, но и животных (Басманов, Варава, 2020); он любит весь мир и никого не осуждает. В образе солдата офицером Львом Толстым отражён концепт «недеяние» древнекитайского философа Лао-Цзы. «Недеяние Каратаева — непротивление воле судьбы и жизни, умение построить свою жизнь так, как учил китайский ученый: „Кто ничего не делает, тот делает все“. Недеяние Каратаева — это умение принять то, что ты не можешь изменить — законы природы, волю Неба и Судьбы». Схожие схождения делают американские слависты, рассматривая Платона как благородного дикаря, даосского мудреца, юродивого, воплощение Кришны, русского Будды или западного Брахмана.
Оказавшись в плену с Пьером, он утешает его, вселяет в него надежду на светлое будущее. Пьер находит в нём того человека, которому можно довериться и без зазрения совести открыть свою душу. Герой ласков со всеми: Пьером, другими пленными, французами и даже с бездомной собакой. Он воплощает в себе всё доброе, светлое, искреннее и русское. В его уста Л. Н. Толстой часто вкладывает простые истины, которые были недоступны светскому и образованному графу Безухову.
Гурвиц, Лео

Ле́о Толстой Гу́рвиц (англ. Leo Tolstoy Hurwitz; 23 июня 1909, Бруклин, Нью-Йорк, США — 4 января 1991, Манхэттен, Нью-Йорк, США) — американский кинорежиссёр, кинопродюсер, сценарист, оператор и монтажёр.
Лео Толстой Гурвиц родился младшим ребёнком в семье выходцев из России (ныне Украина) Соломона Гурвица и Евы Ривы Качер, эмигрировавших в Америку в 1896 году. В Америке отец работал журналистом в леворадикальной газете на идише «Фрайе арбетер штиме» (Свободный рабочий голос).
Окончил Гарвардский университет. В 1930—е годы был одним из основателей кинообъединений «Рабочая кинофотолига» и «Фронтир фильм» (англ. Frontier Films). Дебютировал в 1932 году («Голос»). В своих фильмах обращался к актуальным остросоциальным вопросам: будь то последствия засухи, поразившей ряд районов США, борьба испанских республиканцев с франкистами, борьба американских профсоюзов за права трудящихся или обличение расизма. В годы Второй мировой войны снимал хроникальные сюжеты для службы информации американской армии. В годы маккартизма подвергался гонениям как убеждённый сторонник марксизма. Вершиной его публицистической работы считается фильм «Приговор на завтра» («Процесс Эйхмана»), повествующий о суде над нацистским преступником Эйхманом.
Был трижды женат: на Джейн Дадли, на Пегги Лоусон и на Нелли Берлингам. Сёстры — танцовщица София Делза (1903—1996) и детские психоаналитики Мари Бриль (англ. Marie Briehl, 1897—1993) и Розетта Гурвиц (1895—1981).
Список персонажей романа «Война и мир»

Ниже представлен список персонажей романа Льва Толстого «Война и мир». Список включает имена как основных, так и второстепенных и эпизодических действующих лиц романа.
Для удобства список разбит на две группы — основные действующие лица, категорированые по дворянским родам (в основном — вымышленные), и малозначительные персонажи, сгруппированные по сословной принадлежности. В дополнительную группу выделены исторические персоны — современники персонажам, упомянутые в тексте, но не фигурирующие в качестве действующих лиц книги. Если это возможно, указаны прототипы вымышленных лиц и приведены их портреты. Сам Толстой признавал наличие прототипов лишь у двух персонажей романа — Денисова и Ахросимовой.
Для каждого персонажа указана глава, в которой он впервые появляется на страницах романа. Первая цифра (римская) — номер тома (либо буква «Э» для эпилога), вторая (арабская) — номер части этого тома, третья (римская) — номер главы.
В отличие от вымышленных центральных персонажей романа, большая часть этих героев является реальными историческими лицами.
Офицеры российского и иностранного происхождения, а также представители союзных армий.
Исторические лица — современники действия романа, упомянутые, но не являющиеся действующими лицами. Перечислены в порядке упоминания
Том I
Том II
Том III
Война и мир (телесериал, 2016)

«Война́ и мир» (англ. War and Peace) — британский драматический мини-сериал, показ которого начался на канале BBC One 3 января 2016 года. Сценарий шестисерийного фильма по роману «Война и мир» Льва Николаевича Толстого написал Эндрю Дэвис.
О запуске сериала, который заказали Бен Стивенсон и Дэнни Коэн, начальники подразделения BBC, которые отвечают за изготовление драматических сериалов, было объявлено 18 февраля 2013 года. Производством занималось отделение BBC Cymru Wales в сотрудничестве с The Weinstein Company, Lookout Point и BBC Worldwide. Исполнительными продюсерами выступили Фэйт Пенхэйл, Джордж Ормонд, Эндрю Дэвис, Саймон Вон и Харви Вайнштейн. Сериал состоит из шести часовых серий для BBC One и из восьми 45-минутных для международного рынка.
Некоторые сцены снимались на Дворцовой площади Санкт-Петербурга и в Успенском соборе.
Съёмки проходили также на территории Большого Гатчинского дворца и в окрестностях его парка. Сцены балов сняты в Екатерининском дворце Царского Села и Юсуповском дворце на Мойке.
Большая часть съёмок прошла и в Латвии, в Рундальском замке. Это неудивительно, так как его архитектор, знаменитый Растрелли, был автором Зимнего и Петергофского дворцов, так что здания архитектурно схожи. Сцена святочной ночи почти полностью (включая палитру) повторяет картину Константина Егоровича Маковского «Святочные гадания».
В целом фильм, разделенный на шесть эпизодов, в точности повторяет сюжет Л. Н. Толстого, с небольшими дополнениями. Например, показан путь Пьера и князя Василия из Петербурга в Москву в начале первой серии. В романе его описание отсутствует.
В сериале показана откровенная сцена чересчур близких отношений брата и сестры Курагиных, но об этом факте Лев Николаевич упомянул и в романе: «Мне говорили, что ее брат Анатоль был влюблен в нее, и она влюблена в него, что была целая история, и что от этого услали Анатоля», — размышляет Пьер.
Также этот факт был описан и в черновиках романа.
В сериале отсутствуют такие персонажи, как Марья Дмитриевна Ахросимова, старшая дочь Ростовых — Вера и старший сын князя Василия Курагина — Ипполит.
На дуэли Пьера Безухова и Фёдора Долохова в оригинале Льва Николаевича Толстого секундантами выступали: Несвицкий для Пьера, Николай Ростов для Долохова.
Классическая литература

Класси́ческая литерату́ра — корпус произведений, считающихся образцовыми для той или иной эпохи.
Понятие классики в литературе складывалось в три последних столетия античности: оно обозначало определённую категорию писателей, которые по не всегда ясным причинам (в силу древности или авторитета в глазах просвещённых людей) считались достойными служить образцами и наставниками во всём, что касается владения словом и получения знаний. Первым классическим автором, безусловно, считался Гомер. «Одиссея» и «Илиада» уже в классический период развития Греции (V в. до н. э.) считались недостижимой драматической вершиной (понятие «драмы» у древних греков было практически тождественно понятию литературы в целом). В V—VIII веках н. э. сложился канонический список auctores (буквально: «поручителей»), обладающих auctoritas, — текстов, определявших нормы и теории, что передавались в процессе обучения. Канон этот не был абсолютно незыблемым; однако в разных школах он варьируется минимально, и ядро его остаётся постоянным. По мере приближения к XIV веку возникает тенденция к расширению списка. Наряду с поэтами и прозаиками эпохи Августа в эти перечни включаются писатели более поздних эпох, а также представители язычества и христианства IV, V, а иногда и VI и VIII веков. Все эти «авторы» служат общим, как бы обезличенным достоянием; их постоянно цитируют, им подражают, их разрезают на сентенции, к ним сочиняют глоссы.
Современный смысл понятия «классическая литература» уходит корнями в Эпоху Возрождения, когда в процессе секуляризации европейской культуры писатели обратили своё внимание на античных авторов. Результатом этого явилась эпоха классицизма в литературе, во время которой писатели подражали греческим драматургам, прежде всего Эсхилу, Софоклу и Эврипиду. Канон классической драмы описан в работе Николя Буало «Поэтическое искусство». С тех пор в узком смысле слова «классическая литература» означает всю античную литературу. В широком смысле слова понятие «классический» стало употребляться по отношению к любому произведению, которое задало канон для своего жанра. Так появилась классика романтизма (Байрон), классика модернизма (Пруст, Джойс), классика массового романа (Дюма), и так далее.
Leo Tolstoy bibliography

This is a list of works by Russian writer Leo Tolstoy (1828–1910), including his novels, novellas, short stories, fables and parables, plays, and nonfiction.
Among Tolstoy's countless letters and pieces of correspondence, the works below consist mostly of those that were published in Tolstoy's lifetime or shortly after his death.
Source:
Source:
A collection of stories, most of which appeared in the four original ABC volumes.
Bible Society in Russia

The Bible Society in Russia (Russian: Российское Библейское Общество) is a Christian non-denominational organization for translating and distributing the Bible in Russia, in languages and formats accessible to anyone.
The first attempts to translate books of the Bible into the modern Russian language of the time took place in the 16th and 17th centuries. However, these works (undertaken by deacon of Posolsky Prikaz Avraamiy Firsov, pastor E. Gluk, and archbishop Methodiy Smirnov), were lost during political turbulence and wars.
A full-scale Bible translation into the Russian language began in 1813, after the establishment of the Bible Society in Russia. The full edition of the Bible with both the Old Testament and the New Testament was published in 1876. This work, called the Russian Synodal Bible, is widely used by Catholic and Protestant communities all over Russia and in the former soviet states, and is also used by many Russian Orthodox adherents for all kinds of teaching and private study, outside of liturgical use (for which the Old Church Slavonic version is preferred). More recently, several modern translations have appeared. The Bible Society in Russia, between its establishment in 1813 and 1826, distributed more than 500,000 Bible-related books in 41 languages of Russia. This early work was led by Dr John Paterson, D.D. (1776 - 1855) a young Scottish Minister. Dr Paterson was granted an ukase to publish bibles by Tsar Alexander I who actively supported the work of the Bible Society in Russia and provided a building beside the Catherine Canal (now Griboyedov Canal) for the Society's use. The work of the Society ended when Nicholas I placed the Society under the control of the Holy Synod. Dr Paterson returned to Scotland and lived until 1855 on a pension from Tsar Nicholas. Several times in the 19th and 20th centuries, activities of the Society were stopped by reactionary policies of the Russian Government.
The Society was restored in 1990-1991 after a pause connected with the Soviet regime restrictions.
The opening ceremony of the Building of the Bible Society in Russia in Moscow was visited by representatives of Orthodox, Roman Catholic, and Protestant churches, who joined their efforts in the cause of Bible translation and distribution. The well-known Orthodox priest and theologian Alexander Men was one of the leaders of the refounded institution.
The editions of the Society are based on the universal doctrine of the early Christian church and include non-confessional comments. Over 1,000,000 Bible-related books are printed per year by that institution. The Bible is also being translated into more than 50 native languages and dialects of the ethnic groups in Russia.
Since 1995, the Bible Society in Russia is a member of the United Bible Societies association.
A Russian Novel

A Russian Novel (French: Un roman russe), published as My Life as a Russian Novel in the United States, is a 2007 book by the French writer Emmanuel Carrère. It is about Carrère's life in 2000–2002, including his love life, a visit to Russia where he made the film Retour à Kotelnitch [fr], and research into his grandfather's life. Although heavily autobiographical, the book was labelled as a work of fiction by Carrère and the publisher.
부대찌개

부대찌개(部隊 - )는 문자 그대로 군부대의 찌개란 뜻으로, 서양의 스튜처럼 진한 대한민국의 국물 요리이다. 가장 일반적으로 쓰이는 재료는 햄, 소시지, 베이크트 빈즈, 김치, 라면, 떡, 두부, 당면 등이 있다.
한국 전쟁이 일어난 후 한국은 먹거리가 부족하게 되었다. 이에 미군과 관련된 일을 하던 한국 사람들이 경기도 동두천시와 양주시, 의정부시, 평택시, 전라북도 군산시에 주둔하던 미군 부대의 핫도그나 깡통에 든 햄(예를 들어 스팸)을 이용하여 고추장과 함께 찌개를 만들었다. 초기에는 미군이 먹다 남거나 미군의 보급품을 몰래 빼낸 음식을 재료로 사용하였기에 부대. 이 부대찌개는 가난을 벗어난 한국에서 여전히 인기가 있고 현대의 즉석 음식인 라면사리를 첨가하기도 한다. 휴전선 인접 지역인 의정부시는 예전에 미국 육군 군사 기지가 많이 들어서 있던 곳이었기에 부대찌개로 유명하다. 의정부하면 부대찌개라는 말도 있다. 평택시도 미국 공군 군사 기지가 많이 들어서 있는 곳이며 부대찌개로 유명하다.
크게 의정부식과 송탄식으로 나뉜다.
맑은 육수를 사용하고 소시지와 햄을 적당히 넣어 김치 맛과 잘 어우러져 개운하고 시원한 맛을 낸다.
의정부식에 비해 소시지와 햄을 훨씬 많이 넣고 치즈를 첨가하여 맛이 진하다.
서울특별시 용산구에 주둔했던 미군 부대를 중심으로 발달한 부대찌개의 한 형태를 존슨탕이라고 부른다.
‘존슨탕’이라는 명칭은 1966년 린든 B. 존슨 미국 대통령의 방한에서 유래되었다고 한다. 존슨탕은 서울에서만 볼 수 있고, 사골로 국물을 내고 라면과 김치가 들어가지 않는 등 부대찌개와 구별된다고도 한다.
고춧가루

고춧가루(영어: pepper powder)는 고추를 말려서 빻은 가루이다. 고춧가루는 미국(텍스멕스 포함), 중국, 인도, 한국, 멕시코, 포르투갈, 태국 등 수많은 요리에 사용된다. 고춧가루는 미국 칠리의 주된 조미료이다..그동안 고추는 임진왜란이 일어났던 해에 일본으로부터 전래되어 우리나라에 들어왔다고 주장하는 설이 통상적으로 받아들여지고 있었다.그러나 일본의 다수의 문헌에는 오히려 고추가 임진왜란때 우리나라로부터 전래되었다고 나와있음에도 불구하고 우리나라에 이미 존재하고 있던 고추를 잘못된 인식으로 인해 우리나아 대표적인 식품인 김치, 고추장 등이 WIP(세계지적재산권협의기구)를 통하여 세계 문화유산에 등재되거나, 세계적인 식품으로 발전하는데 있어서 문화적 뒷받침이 안되어 많은 어려움이 있었다.
한국식품연구원(원장 이무하) 권대영 박사 연구팀은 한국학중앙연구원 정경란 책임연구원과 함께 꾸준한 탐구와 고문헌등 전국의 주요자료를 수집 분석하여 우리나라에서 임진왜란 훨씬 이전에 고추가 존재하였다는 학설자료를 밝혀내는 국가적 쾌거를 이루어 냈다.
닭볶음탕

닭볶음탕은 형태상 조림에 가까운 한국의 요리이다. 토막 낸 닭고기를 고추장, 고춧가루, 간장, 파, 마늘 등의 양념으로 볶거나 약간의 국물을 남기고 졸여 만든다. 부재료로는 주로 큼직하게 썬 감자, 양파, 당근 등이 같이 들어간다.
20세기 초에 평양 등 관서 지방에서부터 유래된 것으로 추정되고 있는데, 이름을 놓고 논란이 많은 음식이다. 일각에서는 닭도리탕 대신 '닭감자탕', '닭매운탕', '닭감자조림' 등으로도 부르고 있다.
1925년 《해동죽지》(海東竹枝)에는 평양의 요리로 '도리탕(桃李湯)'이라는 음식이 나오는데, 고추장이나 고춧가루로 양념을 하지 않았고 감자가 없을 뿐 지금의 닭도리탕과 거의 일치한다.
1924년에 초판이 발행된 《조선무쌍신식요리제법》에도 도리탕이 나오는데, "송도(松都)에서는 '도리탕'이라고 하고 양념으로 파와 후춧가루, 기름과 깨소금, 마늘 등을 넣고 만든다"라고 설명하고 있다.
'닭도리탕'은 1980년대에 도리가 일본어 '새(일본어: とり 토리)'에서 온 것이라는 주장이 제기되어 1980년대 후반에 '닭볶음탕'이라는 말을 새로 만들고, 1990년대부터 이를 보급하면서 국립국어원은 순화 교시로 '닭볶음탕'이라는 말만 쓰도록 하고 있다.
이에 관해 국립국어원에서는 "닭도리탕의 '도리'를 일본어 '鳥湯(とり)'로 본 것은 국어원에 들어온 일본어 어휘를 잘 아는 사람들 다수의 인식에 따른 것으로, 단어의 어원을 어떻게 볼 것인가는 견해에 따라 차이가 있을 수 있는데, 닭도리탕의 '도리'가 일본어 'とり'에서 온 말이라는 견해가 우세하든 그렇지 않든 존재하고 있는 한, 그것을 '닭볶음'과 같은 우리말로 바꾸어 쓰는 것이 더 바람직하다."라고 주장하고 있다.
이를 지지하는 쪽에서는 닭볶음인 도리탕은 일제강점기 때 발달한 음식이고 일본인들이 닭을 발음할 수 없어 일본말로 도리탕이라고 했을 것이다고 주장하고 있다.
닭의 한자 鷄(계)자의 일본어 발음이 토리이고, 조선어와 일본어를 붙여서 '닭+토리+탕'으로 부르던것이 '닭도리탕'이 되었다는 주장이다. 한국에서 쓰는 단어 중 동일한 의미의 일본어 단어와 한국어 단어를 이어서 만든 단어가 종종 존재한다. 닭도리도 같은 경우인 것이다.
국립국어원의 견해를 비판하는 쪽에서는 《해동죽지》는 구한말과 일제강점기 때 활동한 최영년(崔永年)이 우리나라 민속놀이와 명절풍습, 명물음식 등을 한문으로 기록한 책인데 필요한 경우 한글로 토를 달았기 때문에 도리가 일본말이라면 '조(鳥)'라는 한자를 놔두고 굳이 일본어 발음인 '토리(とり)'를 다시 한자인 '도리(桃李)'로 음역했을 이유가 없으며, 《조선무쌍신식요리제법》에 나오는 도리탕 역시 송도 사람들만 굳이 닭볶음을 일본말을 섞어 도리탕이라고 부른다고 해석해야 할 근거가 없다고 주장하고 있다.
또, 이 요리는 간혹 조리 전에 간단히 볶아 기름을 녹이는 과정을 제외하면 볶음이라는 과정과 관계없이 탕으로 시작해 탕으로 끝나는 요리이므로 볶음이라는 말을 이름에 넣으면 조어적 문제가 발생한다는 점 등을 들어 닭도리탕의 '도리'는 일본어인 '토리(とり)'가 아니라 비슷한 조리법의 '두루치기'처럼 조리방식을 가리키는 순우리말일 것이라는 견해가 제기되고 있다.
그에 더해 '도리'는 '둥글게 베다'라는 뜻의 순우리말 '도리다'의 어간으로 '닭을 도려 만든 탕'이라는 의미이며, 따라서 '닭도리탕'은 원래의 순우리말이므로 표준어로 다시 되돌려야 한다는 주장이 있다.
타코

타코(스페인어: taco)는 멕시코의 전통 음식이다. 토티아(토르티야)에 고기와 채소 등 여러 가지 재료를 올리고 소스를 얹어 먹는 음식으로, 대표적인 안토히토이다. 멕시코의 길거리 음식이며, 국민 음식 가운데 하나로 여겨진다.
스페인어 "타코(taco)"는 원래 "막대기, 큐대, 장부촉, 짤따란 나무 조각, 키가 작고 다부진 사람" 등으로 쓰이는 말이며, 어원은 분명하지 않으나, 영어 "택(tack)", 네덜란드어 "탁(tak)", 독일어 "차케(Zacke)", 프랑스어 "타슈(tache)" 등 다른 로망스어나 게르만어에서 비슷한 뜻을 지니는 낱말들을 찾아볼 수 있다. 스페인에서는 하몬 조각들을 "타코"라 부르기도 한다.
"타코"가 토르티야를 사용한 요리를 부르는 이름으로 쓰이기 시작한 곳은 멕시코이다. 18세기 멕시코 은광의 광부들이 광석을 캐내는 데 사용하던 (화약을 종이에 싼) 기폭제를 "타코(taco)"라고 불렀는데, 이후 이와 비슷하게 토르티야 안에 음식을 싼 것을 "타코"라 부르게 되었다는 설이 있다. 또는 "절반, 가운데"이라는 뜻의 나와틀어 "틀라코(tlahco)"에서 유래했다는 견해도 있다.
흔히 옥수수 토르티야를 사용하지만, 밀 토르티야를 사용하는 경우도 있다. 살사로는 살사 로하나 살사 베르데, 과카몰레, 피코 데 가요 등이 쓰인다. 재료에 따라 다음과 같은 타코가 있다.
그 외에도 다음과 같은 타코 종류가 늬예늬예
전통적인 부드러운 타코가 소프트셸 타코(영어: soft-shell taco)라 불리며, 바삭바삭한 하드셸 타코와 구분된다. 텍스멕스식 등 미국에서 만들어진 타코는 멕시코식 타코와 재료와 조리법이 상당히 다르다.
프랑스에서 "타코(tacos)"라 불리는 음식은 멕시코식 타코와는 완전히 다르다.
멕시코에서는 매년 4월 31일을 "타코의 날(Día del Taco)"로 기념하며, 미국에서는 매년 5월 3을 "전국 타코의 날(National Taco Day)"로 기념해왔으나, 2009년 델타코가 10월 4일을 "전국 타코의 날(National Taco Day)"로 부르는 광고를 한 것을 시작으로 그날에도 기념되고 있다.
콩나물

콩나물(문화어: 숙주줄금)은 한국의 대표적인 음식재료 중 하나로, 그늘에서 발아시킨 콩의 뿌리를 자라게 한 식료품을 말한다. 데친 후 양념에 무쳐 먹거나 국을 끓여 먹기도 하며, 밥을 지을 때 넣기도 한다. 숙취를 풀어주는 효과가 있어 해장국 재료로 많이 쓰인다.
특히, 콩나물은 대한민국을 대표하는 음식 가운데 하나인 전주 비빔밥의 주재료이다. 이 밖에도 전주는 남문시장을 중심으로 상인들이 즐겨먹던 콩나물 국밥이 유명하며, 전주와 그 부근의 익산, 군산, 김제를 비롯한 전북특별자치도의 대부분 지역의 밥상에서 콩나물요리만큼은 김치와 함께 꼭 빠지지 않는다.
어린 콩나물을 말린 것을 한의학에서는 대두황권(大豆黃卷)이라고 하며, 우황청심환 등을 만드는 재료로 쓰이는데, 술이나 자극적인 음식으로 위장에 쌓이는 적혈을 풀어주는 대표적 약재이다.
한국에서 최초 재배 시기는 삼국시대 말이나 고려 시대 초기로 추정한다. 935년 고려, 태조가 나라를 세울 때 태광태사 배현경이 식량 부족으로 허덕이던 군사들에게 콩을 냇물에 담가 콩나물을 불리어 먹게 하였다.
전통적인 재배 방법은 어두운 색의 천을 씌운 시루에 재를 넣고 물에 불린 콩을 넣어 일정시간마다 물을 갈아주면서 키운다. 햇빛을 보게 하면 더 잘 자라나 머리가 녹색이 되어 보기에 좋지 않다. 또한 비린내가 나고 식감이 질겨져 보통 그늘에서 재배한다. 그러나 영양소가 풍부해져 일부러 이렇게 키우는 경우도 있다.
특히 콩나물이 함유한 아스파라긴산은 아세트알데히드 분해를 돕는 알코올 탈수소효소의 생성에 관여하는 것으로 알려져있다. 또한 함유성분인 아르기닌은 생리작용에 있어서 NO 생성에 관여한다.
파 (종)

파(영어: welsh onion, 학명: Allium fistulosum)는 수선화과의 부추아과로써, 여러해살이 식물이다. 원산지가 중국 서부로 추정되며, 동양에서는 옛날부터 중요한 채소로 재배하고 있으나 서양에서는 거의 재배하지 않는다.
비늘줄기는 그리 굵어지지 않고 수염뿌리가 밑에서 사방으로 퍼진다. 잎과 꽃줄기는 속이 비어 있고 평활하며 약간의 백색을 띤다. 초여름에 높이 70cm 정도의 꽃줄기 끝에 백색 꽃이 많이 달린다. 꽃이삭은 처음에 난원형으로 끝이 뾰족하며 총포에 싸여 있으나 개화기에는 총포가 터져서 구형을 이룬다.
파의 품종은 대체로 3개의 생태형 즉 한지형의 줄기파(여름파), 난지형의 잎파(겨울파) 및 중간형의 겸용파로 나눌 수 있다. 한지형은 내한성이 강하며 식물체가 크고 잎집부가 길어서 연백재배에 적당하다. 난지형은 내서성이 강하고 식물체가 가늘고 길며 잎집부가 짧아 잎파로 재배된다. 중간형은 양자의 중간형으로서 겸용파로 재배된다. 내한성·내서성이 강하며, 추운 지방에서는 봄에 종자를 뿌려서 여름에 생육시켜 가을부터 초겨울에 수확하고, 더운 지방에서는 가을에 종자를 뿌려서 겨울에 생육시켜 이듬해 봄에 수확하는데, 일반적으로 늦가을 또는 초봄에 파종하여 가을부터 겨울에 걸쳐 수확한다.
잎의 수가 많은 계통을 연화재배한 것을 대파 또는 움파라고 하며, 노지에 재배하여 잎의 수가 적고 굵기가 가는 것을 실파라고 한다.
고려 시대 이전에 중국을 통해 한국에 전파되었다고 짐작된다. 추위와 더위에 잘 견디는 특성이 있어 한국 전역에서 재배되고 있으며, 특히 부산광역시 강서구 명지 일대가 파 재배지로 유명하고, 전라남도 해안 지방(신안군 자은면, 임자면) 및 충청남도 아산에서도 많이 재배되고 있다.
파에는 칼슘·염분·비타민 등이 많고 특이한 향취가 있어서 생식·약용 및 요리에 널리 쓰인다. 마늘과 함께 한국 요리의 주요 양념 재료이다.
CJ제일제당

CJ제일제당(한국어: 씨제이제일제당, 영어: CJ CheilJedang)은 대한민국의 1위 종합 식품 제조업체이다. 본사는 서울특별시 중구 동호로 330 (쌍림동, CJ제일제당센터)에 있으며 설탕, 밀가루, 식용유 등의 부재료 및 식품, 의약품와 바이오 사업을 진행하고 있다.
2007년 9월 1일, 씨제이(주)의 사업부문을 인적 분할하여 설립되었다. 2008년 2월 29일, 회사의 영문 상호를 "CJ CheilJedang Corp"에서 현재의 "CJ CheilJedang Corporation"으로 변경하였다. 2009년 9월 1일, 삼양유지(주)를 합병하였으며, 2010년 9월 29일에는 Global Holdings Limited를 인수하였다. 2014년 4월 1일, CJ헬스케어주식회사를 분할하였다. 2019년 7월 1일, CJ생물자원을 분할하였다. 설탕은 삼양사, 대한제당과 경쟁하고, 식용유는 사조해표, 조미료는 대상과 경쟁한다.
2018년 12월 3일 동물단체들은 A 농장이 도내에서 가장 큰 규모의 공장식 축산 돼지농장으로 평소 10,000~30,000마리에 이르는 돼지들을 사육해 CJ 제일제당 대형기업에 납품한다고 밝혀 논란이 더욱 커졌다. 일각에서는 학대당한 새끼돼지를 납품받는 CJ와 도드람에 대해 불매운동을 하자며, 집단행동 움직임까지 나오고 있다. CJ제일제당 관계자는 "오늘 동물단체들이 문제가 된 경남 사천시 돼지농장에서 CJ제일제당에 고기를 납품한다고 밝혔지만 이는 사실이 아니다. 사료뿐 아니라 생물자원사업에서도 사천에 있는 농장과는 전혀 거래를 하고 있지 않다" 고 밝혔다.
2021년 4월 10일 CJ제일제당이 첫 여성 사내이사와 사외이사를 선임하였다. 그동안 이사회 구성은 남자로 이루어져서 다양성이 떨어진다는 지적에 따른 것이다. 이번에 선임된 신임 사내이사는 김소영씨로 밝혀졌다. 그러나 전자공시시스템에 제출된 사업보고서에 따르면 CJ제일제당 여성 임원수는 "0명" 인 것으로 집계되었다. 미등기임원 81명 중 17명이 여성으로 눈길을 끈다. 하지만 여전히 등기 임원은 7명 가운데 여성 임원은 1명도 올라와 있지 않다.
SBS 8 뉴스

《SBS 8 뉴스》(SBS 8 NEWS)는 대한민국 SBS TV에서 평일 저녁 7시 50분과 주말 밤 8시에 방송되는 메인 뉴스 프로그램이다.
SBS를 대표하는 메인 뉴스
SBS 8시 뉴스로 읽는다.
제보 뉴스 코너.
점검 뉴스 코너.
탐사 뉴스 코너.
심층 뉴스 코너.
긴급 뉴스 코너.
팩트 체크 뉴스 코너. 박세용 기자가 진행한다.
기상 정보 코너.
제보 뉴스 코너.
점검 뉴스 코너.
기상 정보 코너.
홍탁삼합

홍탁삼합(洪濁三合)이란 홍어와 삶은 돼지고기, 김치 세 가지를 합하여 만드는 요리이다. 홍어와 돼지고기를 김치 위에 얹어 먹는 것으로 시큼한 김치 맛에 홍어의 톡 쏘는 맛이 번지면서 입맛을 자극하는 음식이다. 음식 궁합상 기름지고 차진 돼지고기와 성질이 찬 홍어를 김치와 같이 먹고 막걸리를 곁들이는 것은 막걸리의 따뜻한 성질 때문에 찰떡궁합이다. 홍탁이라는 이름은 홍어와 막걸리(탁주) 두 음식 이름에서 나온 것이다.
전라도 음식 중 하나로서 신안군 흑산도에서 많이 나기 때문에 흑산 홍어가 유명하다. 목포 지역에서 많이 볼 수 있으며 김치에 싸먹는 대신 상추를 더 얹어서 먹기도 한다. 흑산도에서는 2007년부터 홍어 축제를 열어 청정 홍어와 맛깔난 홍탁삼합, 홍어애국을 선보이고 있다. 여기서 홍탁삼합은 삼합을 탁주 곧 막걸리와 같이 먹는 음식이고 홍어애국은 애가 내장을 뜻한다는 사실을 생각한다면 '홍어내장국'으로 이해될 수 있다.
터무니없는 스킬로 이세계 방랑 밥

《터무니없는 스킬로 이세계 방랑 밥》은 에구치 렌이 집필한 일본의 라이트 노벨 소설이다. 본래 2016년 1월 〈소설가가 되자〉에서 처음 투고됐으며, 2019년 9월 25일부터 오버랩 노벨즈(오버랩)이 마사가 담당한 일러스트와 함께 서적화했다. 2023년 4월 기준으로 총 14권이 출판됐다. 주인공은 요리를 좋아하는 회사원 무코다 츠요시로, 그가 사고로 판타지 세계에 소환되자 영웅이 되기를 거부하고 일본의 식재료를 조달하는 그만의 특수능력으로 미식의 모험을 하는 내용을 그렸다.
2017년 3월부터 오버랩의 웹코믹 사이트 〈코믹가르드〉에서 아카기시K가 작화를 맡은 만화판이 연재되기 시작했다. 또한 2018년 8월 〈코믹가르드〉에서 후타바 모모가 작화를 맡은 외전만화 《터무니없는 스킬로 다른 세계 방랑메시스이의 대모험》이 연재시작됐다. MAPPA가 제작한 TV 애니메이션판이 2023년 1월부터 3월까지 방송됐다.
프롤로그
초반
중반
목소리 항목은 특기가 없는 한, TV 애니메이션판에서의 성우.
레온하르트 왕국을 중심으로 활동하고 있는 1명과, 4인의 모험가 파티. 펜리르의 존재로 국익으로서 나라에서 귀하게 여겨지고 있다.
무코다 / 무코다 츠요시 (向田剛志)
페르
스이(スイ)
도라짱(ドラちゃん)
곤 할아버지(ゴン爺)
신계의 사는 신들이며, 여성이면 여신, 남성이면 남신으로 불린다. 스스로 전망이 있는 자에게 가호를 주어 권속으로 삼는다지만, 그러려면 100년 정도 간격을 둘 필요가 있다. 평소에는 궁궐에 틀어박혀 각자 지상을 지켜보고 있으며, 각각의 신들이 가끔 신탁을 내려주고 있다. 매우 장수하나, 불로(不老)는 아니다. 문화 수준은 지상과 거의 비슷하지만, 칼은 없는 모양이다. 무코다와는 목소리로만 이야기하기 때문에, 교회에 있는 신상에서 보았을 뿐, 무코다 자신은 신들의 얼굴을 직접 본 적이 없다. 예외로 루바노프 신이라는 지상 사람들에 의해 마음대로 만들어진 신이 있찌만, 이름만으로는 신으로서는 존재하지 않는다는 것이 창조신 데미우르고스에 의해 전 세계에 폭로되었다.
닌릴
키샤르
루사르카
아그니
헤파이스토스
바하군
데미우르고스
표면적으로는 평화를 위협하는 마왕을 쓰러뜨리기 위해 레이세헬 왕국에 의해 용자 소환에 의해 지구에서 소환된 인간. 그러나 실제로는 레이세헬 왕국에 의한 타국 침략을 위한 전력으로 소환됐다.
카이토 / 사이토 카이토(斎藤櫂斗)
카논 / 오노 카논(大野花音)
리오 / 요시다 리오(吉田莉緒)
대륙 동쪽에 위치한 강대국. 인종차별도 없는 평등국가. 강력한 전력을 가지고 있으며, 엘만 왕국과도 동맹을 맺고 있다.
빌렘
람베르트
마리
요한
로돌포
엘란드
우고르
요란
마르쿠스
나디야
쟌니노
브람 아르델스
레온하르트 왕국 북쪽에 위치한 나라. 인종차별도 없는 평등 국가. 강력한 전력을 가지고 있으며, 레온하르트 왕국과도 동맹을 맺고 있다.
이삭 셸번
트리스탄
바르톨로메오
무코다가 구입한 14명의 노예. 카레리나가(街)를 거점으로 할 수 있도록 구입한 대저택의 관리와 람베르토의 가게에 도매하는 상품의 리필 작업을 맡고 있다. 나중에 사냥 간 섬에서 만난 하이엘프 6명이 마물 해체 기술을 원했던 페르 일행에게 스카우트 되어 이 저택에 살게 되었다. 타바사
루크, 어빈
바르텔
페터
알반 가(家)
토니 가(家)
요르겐, 아델라, 베르데, 세르마, 라드미르, 라우라
여기서는 파티 별로, 그 리더와 멤버를 기재한다.
<아이언 윌 (鉄の意志)>
<피닉스 (不死鳥)>
<템페스트 (嵐)>
<섀도우 워리어 (影の戦士)>
<스톰 블링거 (嵐の使者)>
<아크 (箱舟)>
<트릭스터>
<펜타그램 (五芒星)>
<엘만 왕국 굴지의 실력파 모험가 파티 (파티 이름 불명)>
카즈 / 마츠모토 카즈키(松本和希)
소환 용자(召喚勇者)
고유 스킬
상인 길드
모험자 길드
던전
던전 코어
교회
루바노프교
노예
인족(人族)
엘프
드워프
수인(獣人)
마인(魔人)
거인(巨人)
하이엘프
레이세헬 왕국
페넨 왕국
마르벨 왕국
엘만 왕국
레온하르트 왕국
가이슬러 제국
루바노프 신성 왕국
마족령
우라노스
칼데라
하이엘프가 사는 섬
1권 발매 직후의 쇼센 북타워에 의한 「라이트 노벨 주간 랭킹」에서 1위가 되었고, 그 다음주에는 재인쇄가 결정되었다. 2016년 11월의 「라이트 노벨 주간 랭킹」에서는 6위였다. 1개월 반 후에는 다시 재인쇄가 결정되어, 3쇄가 발행되었다.
출판물 유통 대기업의 일판이 운영하는 사이트 「ほんのひきだし」에서는 신문예 랭킹에서 2016년 11월 후반의 2위가 되어, 「권수가 많은 시리즈물이 다수 랭크인 하는 가운데, 1권에서 당당히 2위에 랭크인(巻数の多いシリーズものが多数ランクインする中, 第1巻で堂々の第2位にランクイン)」이라고 평가되었다. 12월 전반에는 8위, 전 장르 합계 종합 랭킹에서는 2016년 11월 마지막주 주간 10위를 차지했다.
2018년 5월 2일, RPG 아츠마루에서 게임화 되었다. 게임 제작은 Qpic, 무코다의 목소리는 보이스 드라마와 마찬가지로 호소야 요시마사가 담당했다.
2023년 1월부터 3월까지 TV 도쿄 계열 등에서 방송되었다. 본편 종료후에는 덤 코너로서 "이세계 한 그릇 더 극장"이 방송된다.
전 프로그램 《체인소맨》에 이어 MAPPA에 의한 단독 제작 작품이 된다. 극중에는 실재 상품이나 조미료가 등장한다 (프로덕트 플레이스먼트). 협력 기업으로서는 이온 리테일, 에바라 식품 공업, 카오, 카고메, 산토리 홀딩스, 하인즈 일본, 롯데 등이 공표되어 있다.
제2기 제작이 결정되었다.
GA 예술과 아트 디자인 클래스

《GA 예술과 아트 디자인 클래스》(일본어: GA 芸術科アートデザインクラス)는 일본의 만화 작가 키유즈키 사토코가 미술을 주제로 하여 2004년부터 연재를 시작한 4컷 만화이다. 본래 2004년 7월부터 헤이와출판의 《COMIC귯토!》에서 연재되었다가 2005년 6월부터 호분샤의 《망가 타임 키라라 캐럿》으로 옮겨 본격적으로 연재되고 있다. 2009년 7월 AIC에 의해 애니메이션으로 제작되었다. 한국어판은 2010년 1월부터 대원씨아이에서 발매중이다.
GA 1학년 5인조. 이 만화의 주요 등장인물들.
구 자료실을 부실로 이용하고 있는 학생들. 주요 이야기인 GA 1학년 5인조의 이야기와 별개로 진행되며, 이야기가 연결되는 경우는 적다.
대한민국에서는 대원씨아이에서 발매한다. 이전에 포털사이트 '다음 만화'에서 서비스했으나 정식으로 출판.
Nabak-kimchi

Nabak-kimchi (나박김치) is a watery kimchi, similar to dongchimi, in Korean cuisine. It is made of Korean radish and napa cabbage (called baechu (배추) in Korean) as main ingredients, thinly sliced into rectangular shapes, salted and mixed with vegetables and spices such as cucumber, scallion, Java water dropwort (called minari (미나리) in Korean), garlic, ginger, red chilies, chili pepper powder, sugar, salt, and water.
Nabak gimchi looks similar to dongchimi in form but is commonly consumed during spring and summer, whereas dongchimi is most commonly eaten in winter. Chili pepper powder is added to make nabak kimchi, resulting in a rose pink color as opposed to the white-colored dongchimi.
The term nabak originated from nabaknabak (나박나박) which is a Korean adverb for "making flattened" or "slicing thinly".
Kimchi Family

Kimchi Family (Korean: 발효가족; Hanja: 醱酵家族; RR: Balhyo Gajok; lit. Fermentation Family) is a 2011 South Korean television series, starring Song Il-kook, Park Jin-hee, Lee Min-young and Choi Jae-sung. Song plays a gangster who turns over a new leaf and begins working at a kimchi restaurant run by two sisters. The series aired on jTBC from December 7, 2011 to February 23, 2012 on Wednesdays and Thursdays at 20:45 (KST) for 24 episodes.
Lee Kang-san (Park Jin-hee) and Lee Woo-Joo (Lee Min-young) are sisters who suddenly have to take over running their family's traditional kimchi restaurant Chunjiin ("Heaven, Earth, and Man") after their father leaves without notice. The sisters must keep the restaurant going on their own, but they get some help from a troubled man, Ki Ho-tae (Song Il-gook), who shows up at the restaurant looking for his missing past. Ho-tae is an orphan who grew up to become a member of a crime syndicate, but he starts a new life as a worker at Chunjiin where he discovers the perks of having an excellent palate. Together with the other restaurant employees, long-time customers, and a growing circle of friends, they work towards their individual goals while finding warmth and family through their sharing of food and support of each other.
Jeonju Bibimbap Festival

The Jeonju Bibimbap Festival (Korean: 전주 비빔밥 축제) is an annual Korean food festival that takes place in the Jeonju Hanok Village in South Korea. It centers on a regional variety of the popular Korean dish bibimbap. The festival has been celebrated since 2007.
The festival usually takes place during the month of October every year. It showcases the most iconic dish of the region, bibimbap, and a favorite among tourists. Visitors to the festival can participate in cooking competitions, sample local recipes, and learn how to cook traditional bibimbap. They can also participate in folk games, enjoy concerts, and visit a night market.
The festival has been reported to draw 150,000 citizens and tourists. It was cancelled in 2020 due to the COVID-19 pandemic. However, in 2021, the festival was held over four-weeks under the title "World Bibim Week" ("월드 비빔위크").
In 2022, the festival was held offline from the 6th to the 10th of October.
Sujeo

Sujeo (Korean: 수저) is the Korean term for the set of eating utensils commonly used to eat Korean cuisine. The word is a portmanteau of the words sutgarak (숟가락, 'spoon') and jeotgarak (젓가락, 'chopsticks'). The sujeo set includes a pair of metal (often stainless steel) chopsticks with an oval or rounded-rectangular cross-section, and a long handled shallow spoon of the same material. One may use both at the same time, but this is a recent way to eat quicker. It is not considered good etiquette to hold the spoon and the chopstick together in one hand especially while eating with elders. More often food is eaten with chopsticks alone. Sometimes the spoon apart from chopsticks is referred to as sujeo.
Chopsticks may be put down on a table, but never put into food standing up, particularly rice, as this is considered to bring bad luck since it resembles food offerings at a grave to deceased ancestors. The spoon may be laid down on the rice bowl, or soup bowl, if it has not been used. As food is eaten quickly, and portions are small, little time is spent in putting eating utensils down.
Cases for sujeo in paper or Korean fabrics were often embroidered with symbols of longevity and given as gifts, particularly at weddings. They are now sold as souvenirs.
Bairín breac

Is císte é an bairín breac. Arán giosta ina bhfuil sabhdánaigh agus rísíní is ea é. Is císte de chineál Éireannach é agus dlúthbhaint aige le hOíche Shamhna. Bhíodh sé de nós fáinne a chur ann. An té a gheobhadh an fáinne, deirtí go raibh sé le pósadh go luath.
Luaitear bairín breac in amhrán de chuid Van Morrison, "A Sense of Wonder":
Luann James Joyce in Dubliners é chomh maith. Seo sampla ón ngearrscéal Clay:
Oíche Chinn Bliana

Is í Oíche Chinn Bliana oíche dheireanach na bliana agus tosaíonn an bhliain nua ar a dó dhéag a bhualadh don chlog. "Oíche na Coda Móire" nó "Oíche Chaille" a thugtaí agus a thugtar air freisin.
Ba mhó an fhéile seo i measc Ghaeil na hAlban ná i measc na nÉireannach, ach bhí roinnt traidisiúin ag baint leis an oíche seo in Éirinn mar sin féin. Tugtar "Oíche na Coda Móire" ar an oíche mar gur síleadh gur cheart go leor bia (.i. "cuid mhór") a chaitheamh i rith na hoíche chun a chinntiú go mbeadh a dhóthain bia ag gach duine den teaghlach i rith na bliana seo chugainn. Ar ndóigh, ba gheas aon bhia a thabhairt amach as an teach i rith na hoíche.
Mar chuid den cheiliúradh, chaitheadh fear nó bean an tí císte--bairín breac de ghnáth--in aghaidh an phríomhdhorais tar éis don duine an rann seo nó a leithéid a rá:
Leagan eile den rann seo, nach bhfuil chomh dian ar na Turcaigh, ná:
D'itheadh an teaghlach an císte briste i ndiaidh an tsearmanais bhig seo.
In áiteacha, tá an chuma ar an scéal go ndéantaí an bairín breac a chaitheamh in aghaidh an dorais ar Nollaig na mBan. D'éag an traidisiún seo thart ar lár na fichiú haoise, cé go bhfuil cuid de na nósanna ag teacht ar ais i measc teaghlaigh a bhfuil suim acu sa gcultúr dúchasach.
Úna Ní Bhroin

File ba ea Úna Ní Bhroin (- 1706/7). Phós sí an file agus scoláire Seán Ó Neachtain (c. 1640 – 1729) agus rugadh triúr clainne dóibh. Bhí cónaí ar an teaghlach sna Saoirsí, i mBaile Átha Cliath, in aice le Sráid Thomáis. Bhí baint ag Úna, mar sin, le scata scríbhneoirí agus scoláirí Gaeilge i mBaile Átha Cliath go luath san 18ú haois a raibh caidreamh acu ar Sheán. Is dócha go bhfuair sí féin oiliúint mhaith.
Níl ach dán amháin dá cuid ar marthain: ‘Ó thugas mo ghrá dhuit, mo lámh is mo mhealladh,’ dán a scríobh sí dá fear céile (c. 1670?):
Tá dhá mharbhna fós ann a chum Seán ina diaidh: ‘A théagair, is é m’éagsa is mé do bhás’ agus ‘Thug mé searc mo chléibh’ is mo ghrádh’.
The Field Day Anthology of Irish Writing, Vol. IV: Irish Women’s Writings and Traditions (eagarthóirí éagsúla). Cork University Press 2002, lch 422.
Jan Erik Rekdal

File agus criticeoir Ioruach is ea Jan Erik Rekdal (rugadh 10 Feabhra 1951). Tá sé ina ollamh le Gaeilge sa Roinn Teangeolaíochta agus Léinn Lochlannaigh (Institutt for lingvistiske og nordiske studium) in Ollscoil Oslo, agus tá a lán téacsanna Gaeilge aistrithe aige go hIoruais.
D’fhoilsigh sé a chéad chnuasach filíochta, Vandring på verdens vestkyst (Ar chósta thiar an domhain) i 1975 agus téamaí inti a bhain le hÉirinn. Tháinig cúig chnuasach eile amach ó shin.
D’fhoilsigh sé aistriúchán de Cré na Cille (Kirkegårdsjord) i 1995.