Sapardi Djoko Damono

Prof. Dr. Sapardi Djoko Damono (gumelar di Surakarta, 20 Maret 1940 – tilar dunya di Tangerang Kidul, 19 Juli 2020 dina umur 80 taun) nyaéta hiji pujangga indonesia dipikawanoh pikeun sajak liris , sarta anu geus loba dianggap salaku pelopor puisi liris di Indonésia.
Sapardi ngamimitian sakola di SD Kasatriyan, kota Surakarta (ogé katelah Solo), sarta ti dinya anjeunna nuluykeun ka SMP jeung SMA di SMP 2 sarta SMA 2. Anjeunna ngabogaan karesep maca ti leuleutik, sarta sering nganjang ka perpustakaan lokal sabudeureun Solo. Minat na nu luas, Mulai ti karya Karl May , William Saroyan , sarta Pramoedya Ananta Toer , jeung komik ku RA kosasih . Ahir na, Sapardi jeung saderek adi lalakina ngajieun perpustakaan di sabuderen lingkungan imah na.
Sapardi mimiti nulis ti SMA di SMA di Surakarta. Saatos kalulusan na ti SMA, Sapardi neruskeun ka Yogyakarta pikeun diajar di jurusan Inggris sahiji departemén Sastra di Universitas Gajah Mada , sarta ngarengsekeun pendidikan pascasarjana na dina sastra Indonesia. Salila periode ieu anjeunna ogé dilibatkeun dina siaran radio jeung téater, sarta nulis puisi Karir sastra Sapardi dikembangkeun ogé barengan jeung karir akademik Na.
Sanggeus lulus ti UGM, Sapardi diajar di sababaraha tempat, kaasup Madiun , Solo, sarta Universitas Diponegoro di Semarang , saméméh pindah ka Amérika Serikat . Dina 1973, sanggeus na balik ti AS, anjeunna jadi anggota dosen permanén di Jurusan Sastra di Universitas Indonésia . Dina taun 1989 anjeunna nampa gelar doktor ti universitas anu sarua, sarta dina taun 1993 jadi dosen pinuh.
Kempelan puisi kahijina, DukaMu Abadi (Duka abadi anjeun), dirilis dina 1969. Inti tina DukaMu Abadi nyaéta dina kanyeri individu nu nanyakeun kaayaan, sarta teu saperti sastrawan ayeuna, sajak Sapardi leuwih fokus kana kaayaan manusa tinimbang gagasan revolusioner sarta sosial. Dina 1974, anjeunna nerbitkeun Mata Pisau (péso) jeung Akuarium (akuarium). Dituturkeun ku Parahu Kertas jeung Sihir Hujan , sarta dina 1986 anjeunna nampa penghargaan ASéaN-disponsoran Séa-Write Award pikeun puisi. Dina taun 1987, anjeunna jadi salah sahiji tina sababaraha inohong Indonésia nu nonjol ( Goenawan Mohamad , Subagio Sastrowardoyo , Umar Kayam , sarta John H. McGlynn ) dina ngadegna dina Lontar Foundation . Pikeun nyirian pelantikan yayasan, kumpulan sajak Sapardi , nu judulna "Suddenly the Night" dirilis. Dina 1998/1999, Sapardi nulis ngeunaan kaayaan sosial nu teu tenang hasil tina ragragna pemerintahan Orba. Hal ieu nyababkeun buku Ayat-ayat API (ayat Api), narima sababaraha kritik négatip, ku sabab beda tina gaya nu biasana. Karya pangalusna na dipikawanoh kaasup Hujan Bulan Juni jeung Berjalan Ke Barat di Waktu Pagi Hari . Hujan Bulan Juni, salah sahiji karya pang populerna Na, ieu diterbitkeun taun 1994. Ngandung 95 sajak, kaasup pilihan sajak ti taun 1964 nepi ka 1992, buku nu geus didadarkeun salaku jenis "hits greatest" tina Sapardi. Sababaraha sajak kaasup anu ditulis salila sataun di University of Hawaii di Honolulu dina 1970-an awal.
Sapardi ogé ngarengsekeun sababaraha karya nu diterjemahkeun ti bahasa sejen ka bahasa indonesia. Ieu kaasup karya sastra TS Eliot , Khalil Gibran na Jalaludin Rumi ; panarjamahan Vérsi nya ku Ernest Hemingway 's The Old Man and Laut dianggap jadi nu pangalusna di indonesia.
Sajak Sapardi ogé geus ngawangun inspirasi pikeun sababaraha komposisi musik, utamana ku pianis internasional-acclaimed Indonésia Ananda Sukarlan . Sababaraha penyanyi ogé geus dileupaskeun album maké syair na: Hujan Bulan Juni (1990), Hujan Dalam Komposisi (Hujan di Komposisi) (1990) Gadis Kecil (Little Girl) (2006) jeung jadi ibun (2007). Dina réalm of pilem, sisindiran Ingin geus disusun kana soundtrack ku musisi Dwiki Dharmawan pikeun Garin Nugroho 's 1991 pilem Cinta dalam Sepotong Roti (Cinta di A Slice of Roti).
Sapardi Djoko Damono geus narima sababaraha panghargaan . di antara ieu: