davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Erxian

The erxian (二弦; pinyin: èrxián; jyutping: ji6 jin4; literally "two string") is a Chinese bowed string instrument in the huqin family of instruments. It has two strings and is used primarily in Cantonese music, most often in "hard string" chamber ensembles. In the 1920s, following the development of the gaohu, the erxian experienced a decline and since the late 20th century has been little used outside the tradition of Cantonese opera.
Similar instruments also referred to as erxian (constructed and played differently from the Cantonese erxian discussed above) are used in Chaozhou music (where it is called touxian, 头弦, Teochow: tao5 hin5, literally "leading string [instrument]") and in the nanguan music of the Southern Fujian people.
The erxian (called yi6 yin4 二弦 in Cantonese) is often referred to as the yizai (二仔) amongst older Cantonese opera musicians. The neck of most erxian is made of hardwood (often suanzhi (酸枝, rosewood) or zitan (紫檀, rosewood or red sandalwood). The sound chamber is made of a large section of bamboo with a dome-shaped ring of hardwood glued on the front end, making the actual playable face of the chamber about half the size of the entire face. The back of the sound chamber is not covered with any lattice work like those of erhu or gaohu. Erxian can be found with very ornate dragon heads, ruyi (如意) heads, or a very plain box-cut stock head. Earlier erxian very closely resembled the jinghu of Beijing opera in size, construction, and playing technique.
Currently, the erxian is used for accompanying the singing of dai-hau (大喉) characters in Cantonese opera as well as all roles in gu-hong Cantonese opera (古腔粵劇). Other instruments used in conjunction with the erxian are the juktaikam/zhutiqin (竹提琴), yueqin (yuetkam), sanxian (samyin), and doontong/duantong (短筒). Together, this grouping of instruments is called the "hard bow ensemble" (硬弓). The name "hard bow" comes from the fact that both the erxian and tiqin are/should be played with a bow made of a thick, hard piece of bamboo rather than a thinner and softer reed like modern huqin bows.
The erxian of earlier times came in two forms: one for playing bongjee/bangzi (梆子), and a slightly larger one for playing yiwong/erhuang (二黃).
Today, the bangzi erxian is more commonly used to play both bangzi and erhuang melodies. The heavy silk strings of the earlier erxian have largely been replaced with wound steel strings and some modern players have begun to use erhu bows instead of the heavier (and more uncomfortable) "hard bows."
While the erxian has experienced a decline in usage since the 1920s, it remains a staple instrument in any Cantonese opera orchestra and recently composed Cantonese operas like "新霸王別姬" and "林沖之魂會山神廟" are calling for its regular usage.
කොස් කල්තබා ගැනීම

කොස් ගස ඈත අතීතයේ සිටම ශ්‍රී ලංකාවෙ ජන ජීවිතය හා සැබැදි ශාකයකි. පනා,හෙරලි වැනි අපූර්වතම නම් වලින් හැදින්වෙන කොස් ගස පැරැන්නෝ බත් ගස ලෙසද හැදින්වීය. ආටොකොපස් හෙටරො‍ ෆිලස් (Artocarpus Beterophyllus)යන උද්භිද විද්ය්‍යාත්මක නමින් හදුන්වන කොස් ගස මොයේෂියේ කූලයට අයත් ද්වී බීජ පත්‍රී ශාකයකි කොස්වල ප්‍රධාන සංඝඨකය වන්නේ කාබෝහයිඩ්‍රේට්ය මීට අමතරව ‍‍ප්‍රෝටීන,ඛනිජ ලවණ හා විටමින් වර්ගද එහි අඩංගු වේ.
කොස් ඵලයෙහි විශේෂත්වය වන්නේ ළපටි අවස්ථාටවි සිට ‍ෙමිරැ අවස්ථාව දක්වා ඔනෑම අවස්ථාවකදී ආහාරයට ගත හැකි වීමයි.කොස් ඵළය ඉදීමෙන් පසු මිහිරි පළතුරකි.කොස් ආහාරයට ගැනීමේදී එළවලුවක් හා පළතුරක් පමනක් නොව එය බත් වෙනුවට ආදේශ කළ හැකි ප්‍රධානතම ආහාරයයි.
අතිතයේදි ශ්‍රී ලංකාවෙ ග්‍රාමීය ප්‍රදේශ වල ගෘහනියන් විසින් අවාරයේදි පරිභෝජනයට ගැනිම සදහා
වශයෙන් කොස් කල්තබා ගත් අතර වැල වරකා පලතුරක් ලෙස කල් තබා‍ගෙන පරිභොජනය කලහ. රසය ගුණය පෝෂනයට හානි නෙවෙන සේ කොස් කල් තබා ගැනිම සදහා භාවිත කළ ක්‍රමවේද වර්තමානයේ රසායනික ද්‍රව්‍ය යෙදා සෞඛ්‍යයට අහිතකර ක්‍රමවේද වලට වඩා බෙහෙවින් අගය කළ යුතුය
කොස් මදුළු කල් තබා ගැනීමේ දී අටු කොස් මදුළු ලෙස කල් තබා ගැනීම සිදු කල හැකි ය.
මෙම ක්‍රම වලට අමතරව අපතේ හරින කොස් සිවිඩි පවා කදිම ආහාරයක් ලෙස කල් තබා ගැනීමට පැරැන්නෝ සමත් වූහ. අපතේ හරින කොස් සිවිඩි ගෙන නටන වතුරේ දමා තම්බා ගත යුතු ය.ඉන් පසු හොදින් අවුවේ තබා හොදින් තෙතමනය ඉවත් වෙන පරිදි වේලා ගනී. කල් තබා ගැනීම සදහා හොදින් භාජනයක අසුරා වාතය ඇතුළු නොවන සේ වසා තබයි.කොස් අවාරයේ දී එම වේලා ගත් සිවිඩි තෙම්පරාදුවක් ලෙස සකසා ගනී.
ගොවිබිමට අරුණලු (ජාතික රූපවාහිනී සේවය මගින් විකාශිත රූපවාහිනී වැඩසටහන)
පැරණි ආහාර තාක්ෂනය

ශ්රී ලංකාව‍ට ආවෙණික ශාකයක් නොවූවද කොස් ගස ඈත අතීතයේ සිටම ශ්රී ලංකාවෙ ජන ජීවිතය හා සැබැදි අපූර්වතම ශාකයක් වේ. පනා හෙරලි වැනි අපූර්වතම නමි වලින් හැදින්වෙන කොස් ගස පැරැන්නෝ බත් ගස ලෙස හැදින්වීය ආටොකොපස් හෙටරො‍ ෆිලස් (Artocarpus Beterophyllus)යන උද්භිද විද්යාැත්මක නමින් හදුන්වන කොස් ගස මොයේෂියේ කූලයට අයත් ද්වී බීජ පතී ශාකයකි කොස්වල ප්රsධාන සංඝඨකය වන්නේ කාබෝහයිබඩ්රිදටිය මීට අමතරව ‍‍ෙප්රාීටීන කනිජ ලවණ හා විටමින් වර්ගද එහි අඩංගු වෙ කොස් ඵලයෙහි විශේෂත්වය වන්නේ ළපටි අවස්ථාටවි සිට ‍ෙමිරැ අවස්ථාව දක්වා ඔනෑම අවස්ථාවකදී ආහාරයට ගත හැකි වීමයි කොස් ඵළය ඉදීමෙන් පසු මිමිරි පළතුරකි කොස් අාමාරයට ගැනීමෙිදී එළවලුවක් හා පළතුරක් පමනක් නොව එය බත් වෙනුවට ආදේශ කළ හැකි ප්රතධාන ම ආහාරයයි අතිතයේදි ග්රානමිය ප්‍ෙනදේශ වල ගෘහනියන් විසින් අවාරයේදි පරිභෝජනයට ගැනිම සදහා වැලි කොස් අටු කොස් අටු කොස් ඇට වශයෙන් කොස් කල්තබා ගත්ි අතර වැල වරකි පලතුරක් ලෙස කල් තබා‍ාෙගන පරිභොජනය කළහ. රසය ගුණය පෝෂනයට හානි නෙවෙන සේ කොස් කල් තබා ගැනිම සදහා භාවිත කළ ක්රභමවේද වර්තමානයේ රසායනික ද්ර වය වයාදි ‍ෙසඛේයදයට අහිතකර ක්රයමවේද වලට වඩා බෙහෙවින් අගය කළ යුතුය
කොස් මදුළු කොස් මදුළු කල් තබා ගැනීමේ දී අටු කොස් මදුළු ලෙස කල් තබා ගැනීම සිදු කරන ලදී. අටු කොස් මදුළු ක්ර ම දෙකකට සකසා ගත හැකි ය. අටු කොස් මදුළු සැකසීමේ දී පැසුණ කොස් මදුළු ගෙන එහි ඇට ඉවත් කර ගත යුතු ය. සිහින් ව ඉරා ගත් මදුළු උණු කරන ලද ජලයට දමා බාගෙට තම්බා ගැනීමෙන් පසු අව්වේ දමා දින කිහිපයක් තද හිරැ රශ්මියෙන් වේලා ගත යුතු ය. ඉන් පසු භාජනයකට දමා වාතය ඇතුළු නොවන සේ අසුරා මාස කිහිපයක ට පසු ඇට කොස් මැල්ලුම් ලෙස සකස් කර ගත හැකි ය.
මෙම ක්රදම වලට අමතර ව අපතේ හරින කොස් සිවිඩි පවා කදිම අහාරයක් ලෙස කල් තබා ගැනීමට පැරැණනෝ සමත් වූහ. අපතේ හරින කොස් සිවිඩි ගෙන නටන වතුරේ දමා තම්බා ගත යුතු ය.ඉන් පසු හොදින් අවුවේ තබා හොදින් තෙතමනය ඉවත් වෙන පරිදි වෙලා ගනී. කල් තබා ගැනීම සදහා හොදින් භාජනයක අසුරා වාතය ඇතුළු නොවන සේ වසා තබයි.කොස් අවාරයේ දී එම වේලා ගත් සිවිඩි තෙම්පරාදුවක් ලෙස සකසා ගනී.
ආතර් වී. දියෙස්

ආතර් වී. දියෙස් ලෙස පොදුවේ හැඳින්වෙන ආතර් වින්සන්ට් දියෙස් (1886 පෙබරවාරි 10 – 1960 ජූලි 31), දානපතියෙක්, අමද්‍යප ව්‍යාපාරයේ සාමාජිකයෙක් සහ ශ්‍රී ලංකාවේ නිදහස් ක්‍රියාකාරිකයෙක් (එවකට සිලෝන් ලෙස හැඳින්වීය). වෘත්තියෙන් වැවිලිකරුවෙකු වන ඔහු රට පුරා පුරෝගාමී වූ කොස් ප්‍රචාරණ ව්‍යාපාරය සඳහා ප්‍රසිද්ධ වූ අතර එමඟින් ඔහුට "කොස් මාමා" යන නම ලැබුණි. ශ්‍රී ලංකාවේ ජාතික වීරයෙකු වූ ඩයස් මෙරට අධ්‍යාපන ආයතන ගණනාවකට ද උදව් කළේය. ශ්‍රී ලංකාව බ්‍රිතාන්‍ය පාලනයෙන් නිදහස ලබා ගැනීමට පෙර යටත් විජිත රජය විසින් සිරගත කොට මරණ දඬුවම නියම කළ නමුත් පසුව ඔහු නිදහස් කරන ලදී.
ආතර් වී.දියෙස් 1886 පෙබරවාරි 10 දින පානදුරේ ධනවත් පවුලක උපත ලැබීය. ඔහුගේ පියා වතු හිමියෙකු සහ අරක්කු සඳහා ෆ්‍රැන්චයිසර්වරයෙකු වූ පී. ජෙරමියාස් දියෙස් ය. ඔහුගේ මව සෙලාස්ටිනා රුද්‍රිගෝ නම් දානපතියෙකි, පසුව විශාඛා විද්‍යාලය සොයා ගැනීමට උදවු කළාය. ඩියෙස් සිය මූලික අධ්‍යාපනය පානදුර ශාන්ත ජෝන් විද්‍යාලයෙන් ද ද්විතීයික අධ්‍යාපනය ගල්කිස්ස ශාන්ත තෝමස් විද්‍යාලයෙන් ද ලබා ගත්තේය . ඔහුගේ පියා 1902 දී මිය ගියා. අද්‍යාපනය අවසන් කිරීමෙන් පසු දියෙස්සි ය පවුලේ වතු ව් යාපාර භාර ගත්තේය. පසුව ඔහු ග්‍රේස් සල්ගාඩෝ සමඟ විවාහ විය. මෙම යුවළට දරුවන් නව දෙනෙක් සිටියහ; දියණියන් පස් දෙනෙක් සහ පුතුන් හතර දෙනෙක්. ඩයස් 1960 ජූලි 31 දින මිය ගියේය.
1912 දී ලංකාවේ බ්‍රිතාන්‍ය යටත්විජිත රජය නියෝගයක් නිකුත් කළ අතර එමඟින් රට පුරා තැබෑරුම් විවෘත කිරීමට අවසර දෙන ලදී. මෙය අනගාරික ධර්මපාල, ඩීඑස් සේනානායක, එෆ්ආර් සේනානායක, ඩබ්ලිව්ඒ ද සිල්වා සහ ඩීබී ජයතිලක වැනි රටේ සමහර ප්‍රසිද්ධ පුද්ගලයින් විසින් මෙහෙයවනු ලැබූ අමද්‍යප ව්‍යාපාරයක් සඳහා හේතු විය. රටේ නිදහස් ව්‍යාපාරයේ පදනම බවට පත් වූ මෙම කණ්ඩායමේ ප්‍රමුඛ සාමාජිකයෙකු වූයේ ද ඩයස් ය.
1915 දී සිංහලයන් සහ මුවර්වරුන් අතර රට තුළ කැරලි ඇති වූ විට, ඩයස් සහ අමද්යප ව්‍යාපාරයේ නායකයින් ද කැරැල්ලට සහයෝගය දැක්වූ බවට සැකපිට අත්අඩංගුවට ගනු ලැබීය. ඩයස්ට මරණ දණ්ඩුවම් නියම වූ අතර පසුව එය ජීවිතාන්තය දක්වා සිර දඩුවමක් දක්වා අඩු කෙරිණි. කෙසේ වෙතත්, සෙසු අය මෙන් ඔහුට ද දඩ නියම කර සිරෙන් නිදහස් වීමෙන් පසු ඔහු බ්‍රිතාන්‍ය පාලනයෙන් ලංකාව සඳහා නිදහස ලබා ගැනීම සඳහා කැප වන බවට පොරොන්දු විය. රටට නිදහස ලැබීමෙන් පසු දියෙස්සි ය අමද්‍යප ක්‍රියාකාරකම් අඛණ්ඩව සිදු කළ අතර නිල නිදහස් දින සැමරුම් උත්සවයේදී මත්පැන් ලබා දීම ගැන අගමැති ඩීඑස් සේනානායක මහතාට දැඩි විරෝධය පළ කළේය.
ඩයස් බටහිර ඇඳුම් වෙනුවට සුදු බැනියන් සහ රෙදි ඇඳ සිටි අතර සිංහලෙන් ලිවීමට සහ අත්සන් කිරීමට දිරි දුන්නේය. ඔහු ජාතික වීරයෙකු වූයේ රටට නිදහස ලැබීමෙන් පසුව ය. අග්‍රාමාත්‍ය එස්ඩබ්ලිව්ආර්ඩී බණ්ඩාරනායක මහතා විසින් ඔහුට පිරිනමන ලද ආණ්ඩුකාර ඇන්ඩ
කැල්ඩෙකොට්ගේ නයිට් පදවිය මෙන්ම 1957 දී සෙනෙට් සභාවේ ආසනයක්ද ඔහු ප්‍රතික්ෂේප කළේය.
ඔහු රටේ අධ්‍යාපනය සඳහා ද සැලකිය යුතු දායකත්වයක් ලබා දුන්නේය. දියෙස් විශාඛා විද්‍යාලයේ පළමු පාලක මණ්ඩලයේ සාමාජිකයෙකු වූ අතර ආනන්ද විද්‍යාලයට මූල්‍යමය වශයෙන් උදව් කළේය. ඩයස්ගෙන් උපකාර ලැබූ අනෙකුත් පාසල් අතරට නාලන්දා විද්‍යාලය, ධර්මරාජ විද්‍යාලය සහ ධර්මාශෝක විද්‍යාලය ඇතුළත් වේ. පාසල ඉදිකරන ලද පානදුර ශ්‍රී සුමංගල විද්‍යාලය සඳහා ඉඩම් කැබැල්ලක් ද ඔහු පරිත්‍යාග කළේය.
කොස් පැල මිලියනයක් සිටුවීමේ අරමුණින් දියෙස් 1918 ජූනි 11 දින මැලේසියාවේ ජොහෝර් සිට කොස් පැළ ආනයනය කළ ඔහු පැළ හා පැල පැකට් නොමිලේ බෙදා දීමට කටයුතු කළේය. ඔහුගේ ව්‍යාපාරය ප්‍රධාන වශයෙන් කොස් පැළ බෙදා හැරීම කෙරෙහි අවධානය යොමු කළද, පැපොල් , අඹ, සපොඩිල්ලා, දූරියන් සහ රන් ඇපල් වැනි අනෙකුත් පැල ද ඔහු බෙදා හැරියේය. මෙම ව්‍යාපාරය නිසා ඔහුට "කොස් මාමා" හෝ "කොස් අතා මාමා" යන නම ලැබුණි.
ප්‍රතිලෝම ත්‍රිකෝණමිතික ශ්‍රිත

ගණිතයෙහි, ප්‍රතිලෝම ත්‍රිකෝණමිතික ශ්‍රිත (විරල ලෙසින් වක්‍රමිතික ශ්‍රිත ලෙසින්ද හැඳින්වෙයි) වනාහී සුදුසු පරිදී විෂය පථ සීමාකොට ඇති කල්හී ත්‍රිකෝණමිතික ශ්‍රිතයන්හී ප්‍රතිලෝම ශ්‍රිත වෙති.
ප්‍රති සයින්, ප්‍රති කොස් ආදිය සඳහා සයින්, කොස්, ආදී අංකනයන් බොහෝ විට භාවිතා වුවද, මෙම සම්මතය ශ්‍රිත සංයුතියක් නොව සංඛයාත්මක බලයක් දක්වන සයින්(x) ආදී ප්‍රකාශනයන්හී පොදු ශබ්දාර්ථ හා සමගින් තර්කානුකූල පිළිගැටුමකට එළඹෙමින්, ගුණීකරණ ප්‍රතිලෝමය සහ සංයුතිමය ප්‍රතිලෝමය අතර ආකූලතාවයක් ඇති කරයි.
පරිගණක ක්‍රමලේඛ භාෂාවන්හිදී ප්‍රතිසයින්, ප්‍රතිකොස්, ප්‍රතිටෑන් යන ශ්‍රිත සාමාන්‍යයෙන් asin, acos, atan ලෙසින් හැඳින්වෙති. බොහෝ ක්‍රමලේඛන භාෂාවන් විසින් විචල්‍යය-ද්වයයෙහි atan2 ශ්‍රිතය සඳහා ඉඩ දක්වන අතර, මෙය විසින් (−π, π] පරාසය සහිතව, y / x හී ප්‍රතිටැංජනය ගණනය කරනු ලබන්නේ y හා x අගයයන් දී ඇති විටය.
ත්‍රිකෝණමිතික ශ්‍රිතයයන් සයෙන් කිසිවක් හෝ එකට-එක නොවන බැවින්, ප්‍රතිලෝම ශ්‍රිතයන් ඇතිවීමේදී ඒවාට සීමා පැනවෙති. එබැවින් ප්‍රතිලෝම ශ්‍රිතයන්හී පරාසයන් මුල් ශ්‍රිතයන්හී වසමෙහි නිසි උපකුලක වෙති.
නිදසුනක් ලෙසින්, y = x ලෙසින් y = x {\displaystyle y={\sqrt {x}}} යන වර්ග මූල ශ්‍රිතය අර්ථ දැක්වෙන සේම, y = ප්‍රතිසයින්(x) යන ශ්‍රිතය අර්ථ දැක්වෙන්නේ සයින්(y) = x ලෙසිනි. සයින්(y) = x වන පරිදී y සඳහා බහු අගයයන් ඇත; නිදසුනක් ලෙසින්, සයින්(0) = 0 වන අතර, සයින්(π) = 0 වෙමින්, සයින්(2π) = 0, ආදියද එසේ වෙති. මෙයින් ගම්‍ය වන්නේ ප්‍රතිසයින් ශ්‍රිතය බහු අගයීය වන බවකි: ප්‍රතිසයින්(0) = 0 වුවද, ප්‍රතිසයින්(0) = π, ප්‍රතිසයින්(0) = 2π, ලෙසින්ද වෙති. එක් අගයයක් පමණක් රිසි වන අවස්ථාවන්හිදී, එහි ප්‍රධාන ඛණ්ඩය වෙත ශ්‍රිතය සීමා කෙරෙයි. මෙම සීමා කිරීම සහිතව, වසමෙහි එක් එක් x අගය සඳහා ප්‍රතිසයින්(x) යන ප්‍රකාශනය විසින් ලබා දෙනුයේ, ප්‍රධාන අගය ලෙසින් හැඳින්වෙන එක් අගයයක් පමනි. මෙම ගුණාංග හිමි වන්නේ ප්‍රතිලෝම ත්‍රිකෝණමිතික ශ්‍රිත සඳහා පමනි.
ප්‍රධාන ප්‍රතිලෝමයන් පහත වගුවෙහි ලැයිස්තුගත කර ඇත.
x යන්න සංකීර්ණ සංඛ්‍යාවක් වීමට ඉඩ ලදුයේ නම්, y හි පරාසය එහි තාත්වික කොටසට පමණක් අදාල වෙයි.
Cycas circinalis

Cycas circinalis, also known as the queen sago, is a species of cycad known in the wild only from southern India. Cycas circinalis is the only gymnosperm species found among native Sri Lankan flora.
C. circinallis is native to southern India and Sri Lanka, but the species name was formerly widely used for similar cycads in Southeast Asia, which leads to confusion in modern sources. The specimens described as "C. circinallis" in Indonesia and New Guinea are now recognized as Cycas rumphii; while the taxon formerly described as the subspecies C. circinallis ssp. riuminiana from the Philippines is now regarded as a separate species, Cycas riuminiana.
The plant is widely cultivated in Hawaii, both for its appearance in landscape and interiors, and for cut foliage.
The seed is poisonous. The potent poison in the seeds is removed by soaking them in water. Water from the first seed-soaking will kill birds, goats, sheep and hogs. Water from the following soakings is said to be harmless. [Minimum of 5 Soakings needed to ensure the safety]
After the final soaking, the seeds are dried and ground into flour. The flour is used to make tortillas, tamales, soup and porridge.
The plant was thought to be linked with the degenerative disease lytico-bodig on the island of Guam; however, the cycad native to Guam has since been recognised as a separate species, Cycas micronesica, by K.D. Hill in 1994.
Leaflets of C. circinalis contain biflavonoids such as (2S, 2′′S)-2,3,2′′,3′′-tetrahydro-4′,4′′′-di-O-methylamentoflavone (tetrahydroisoginkgetin).
Brown-headed barbet

The brown-headed barbet (Psilopogon zeylanicus) is an Asian barbet species native to the Indian subcontinent, where it inhabits tropical and subtropical moist broadleaf forests.
The brown-headed barbet was formally described in 1788 by the German naturalist Johann Friedrich Gmelin in his revised and expanded edition of Carl Linnaeus's Systema Naturae. He placed it with the puffbirds in the genus Bucco and coined the binomial name Bucco zeylanicus. Gmelin based his description on the "yellow cheeked barbet" that had been described and illustrated in 1776 by the naturalist Peter Brown from a specimen collected in Sri Lanka. The brown-headed barbet is now one of 32 barbets placed in the genus Psilopogon that was introduced in 1836 by Salomon Müller.
Three subspecies are recognised:
The adult has a streaked brown head, neck and breast, and a yellow eye patch. The rest of the plumage is green. It is 27 cm (11 in) long with a large head, short neck and short tail.
Its call is a repetitive kutroo…kutroo…kutroo, but silent in the winter. Others take up the call when one starts.
It is widespread, with its range stretching from the Terai in southern Nepal in the north to Sri Lanka in the south, encompassing most of peninsular India, and listed as Least Concern on the IUCN Red List.
It is an arboreal species of gardens and wooded country which eats fruit and insects. It is fairly tolerant of humans and often seen in city parks. It nests in a tree hole, laying 2-4 eggs. It forages on mangoes, ripe jackfruit, papaya, banana, figs and similar cultivated fruit trees. Its habitat includes urban and country gardens; it tends to eschew heavy forest. It nests in a suitable hole in a tree that it will often excavate. Both sexes incubate the eggs and often communicate with each other using their Kura, kura calls.
Jackfruit Festival

Jackfruit Festival or Chakka Mahotsavam is a festival in the different districts of Kerala, aimed at spreading public awareness of the health benefits and market potential of jackfruit. Jackfruit is the official state fruit of Kerala since 2018 due to its high production and its market potential.
In May 2017, The National Jackfruit Promotion Council (NJPC) and Aranmula Heritage Trust organised the festival in Aranmula, Pathanamthitta.
In August 2017, The NJPC and College of Agriculture, Vellayani organised the festival in Kanakakkunnu, Thiruvananthapuram.
කුරුඳු වත්ත

කුරුඳු වත්ත යනු ශ්‍රී ලංකාවේ කොළඹ නගරයට අයත් නාගරික කොටසකි. එය කොළඹ නගර මධ්‍යයේ සිට කිලෝ මීටර 3 ක් පමණ අග්නිදිග දිශාවෙන් පිහිටයි. අතීතයේ මෙම ප්‍රදේශය තුල කුරුඳු වගාකර තිබීම හේතුවෙන් කුරුඳු වත්ත යන නාමය මීට ලැබී තිබේ. වර්ෂ 1789 වන විට මෙහි අක්කර 289 ක පමණ ප්‍රමාණයක කුරුඳු වගා කර තිබූ බව පැවසෙයි.
වර්ථමානයේ අග්‍රාමාත්‍ය කාර්යාලය, කොළඹ නගර ශාලාව, සහ බොහොමයක් විදෙස් තානාපති කාර්යාල හා මහ කොමසාරිස් කාර්යාල රැසක්ද මෙම ප්‍රදේශයේ පිහිටුවා තිබේ.
කොළඹ කාලගුණ විද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව පිහිටුවා තිබෙන්නේද කුරුඳු වත්ත තුල වෙයි.
Cinnamon Air

Saffron Aviation, DBA Cinnamon Air is a Sri Lankan domestic airline, operating from a dedicated terminal at the Bandaranaike International Airport, Colombo to destinations around Sri Lanka. It commenced its daily scheduled operation in July 2013. Cinnamon Air’s fleet consists of two Cessna 208 Amphibian aircraft and one wheeled Cessna 208B Grand Caravan. Saffron Aviation (Pvt) Ltd. which manages Cinnamon Air is a joint venture between John Keells Holdings PLC (JKH), MMBL Leisure Holdings (Pvt) Ltd., and Phoenix Ventures Limited. The company slogan is Wings of Sri Lanka.
All Cinnamon Air scheduled flights operate in code share with Sri Lankan Airlines. To further its relationship with the national carrier, one of Cinnamon Air's Cessna 208 Caravan Amphibians sports a SriLankan AirTaxi livery.
Cinnamon Air, owned and operated by Saffron Aviation (Pvt) Limited, is a joint venture between Sri Lanka's largest listed conglomerate, John Keells Holdings, MMBL Leisure Holdings (a part of the Mercantile Merchant Bank Group) and Phoenix Ventures (parent of the Brandix Group, Sri Lanka's largest garment manufacturer). The airline is based out of Katunayake where it operates a dedicated domestic terminal (within the precincts of the BIA) and also has its own purpose-built hangar and maintenance facilities.
Cinnamon Air has a codeshare agreement with SriLankan Airlines.
At the airline's beginning, there was a fleet of three: two Cessna 208 and one Cessna 208B Grand Caravan.
Cinnamon Gardens

Cinnamon Gardens (Sinhala: කුරුඳු වත්ත Kurundu Vaththa, Tamil: கறுவாத் தோட்டம்) is an affluent neighbourhood in Colombo, Sri Lanka located 3 kilometers south-east of Colombo's centre. Cinnamon Gardens is named for the former cinnamon plantation in this area. In the year 1789, there were 289 acres (1.17 km) of cinnamon trees in the gardens.
At present, Cinnamon Gardens is the location of the Prime Minister's Office, Independence Hall, Colombo Town Hall and National Museum as well as numerous foreign embassies and high commissions, located down streets lined with fine trees and mansions that are home to the country's elite.
It is also the location of the Colombo Department of Meteorology and its observatory.
Cinnamon Gardens is a multi-religious and multi-ethnic area. The major ethnic communities in Cinnamon Gardens are Sinhalese and Tamils. Ethnic minorities include Burghers and Sri Lankan Moors. Religions include Buddhism, Hinduism, Islam, Christianity and various other religions and beliefs to a lesser extent.
Leche merengada

Leche merengada is a typical drink of Spain. It is made from a base of milk and egg whites, sweetened with sugar and flavored with cinnamon. It is usually served very cold, such that part of the drink is partially frozen with a texture similar to snow. It is a standard drink offered at ice cream parlors and horchaterías throughout Spanish cities.
Technically this drink is considered a milkshake with egg, sweetened with any sweetener (but usually sugar). To make it, the following ingredients are mixed into milk: egg white, sugar, cinnamon (stick or powder), and sometimes lemon rind and/or vanilla. For additional flavoring, a small amount of salt is generally used. The mixture is usually beaten in an electric mixer (in the past by hand), and then placed in a freezer so that it acquires the semi-frozen texture reminiscent of snow.
The drink can be served in various ways; for example, some cooks add a few drops of coffee. The nutritional characteristics are such that it is generally considered a dessert served after meals. On certain occasions it may be served as a snack or simply restorative drink.
Hot toddy

A hot toddy, also known as hot whiskey in Ireland, and occasionally called southern cough syrup within the Southern United States, is typically a mixed drink made of liquor and water with honey (or in some recipes, sugar), lemon, and spices, and served hot. Recipes vary, and hot toddy is traditionally drunk as a nightcap before retiring for the night, in wet or cold weather, or to relieve the symptoms of the cold and flu. In How to Drink, Victoria Moore describes the drink as "the vitamin C for health, the honey to soothe, the alcohol to numb."
A hot toddy is a mixture of a spirit (usually whisky), hot water, and honey (or, in some recipes, sugar). In Canada, maple syrup may be used. Additional ingredients such as cloves, a lemon slice or cinnamon (in stick or ground form) are often also added.
The word toddy comes from the toddy drink in India, produced by fermenting the sap of palm trees. Its earliest known use to mean "a beverage made of alcoholic liquor with hot water, sugar, and spices" is from 1786. It is often referred to as a 'Hot Toady'. However, a few other sources credit Robert Bentley Todd for his prescription of a hot drink of brandy, canella (white cinnamon), sugar syrup, and water.
A cold toddy is made with rye whiskey, oranges, lemons, cinnamon sticks, ginger, Earl Grey tea, cloves, honey, and orange or regular bitters. It is served with ice and stirred until it is very cold.
Melktert

Melktert (/ˈmɛlktɛrt/, Afrikaans for milk tart) is a South African dessert originally created by the Dutch settlers in the "Cape" (South Africa) consisting of a sweet pastry crust containing a custard filling made from milk, flour, sugar and eggs. The ratio of milk to eggs is higher than in a traditional Portuguese custard tart, British custard tart or Chinese egg tart, resulting in a lighter texture and a stronger milk flavour.
The dessert originated among settlers at the Dutch Cape Colony in the 17th century, and is believed to have developed from the Dutch mattentaart, a cheesecake-like dessert which was included in the cookbook Een Notabel Boexcken Van Cokeryen (A Notable Book of Cookery) published by Thomas van der Noot around 1514. Some recipes require that the custard be baked in the crust, while others call for the custard to be prepared in advance, and then placed in the crust before serving. Cinnamon is often sprinkled over its surface, and the milk used for the custard may also be infused with a cinnamon stick before preparation. A staple at church fetes and home industries, and commonplace in South African supermarkets, melktert may be served chilled or at room temperature, or slightly warmed.
ماہمن والی ریلوے اسٹیشن

ماہمن والی ریلوے اسٹیشن شورکوٹ-شیخوپورہ لائن پر پاکستان میں واقع ہے۔
پاکستان ریلویز کی سرکاری ویب گاہ کے مطابق ماہمن والی ریلوے اسٹیشن کا کوڈ MMW ہے
اس وقت یہ اسٹیشن پاکستان ریلویز کے استعمال میں ہے ۔
ماہمن والی ریلوے اسٹیشن ماہمن والی میں واقع ہے
ٹامے والی ریلوے اسٹیشن

ٹامے والی ریلوے اسٹیشن، سمہ سٹہ-امروکہ برانچ لائن پر تحصیل خیرپور ٹامیوالی، ضلع بہاولپور میں واقع ہے۔
پاکستان ریلویز کی سرکاری ویب گاہ کے مطابق ٹامے والی ریلوے اسٹیشن کا کوڈ TMW ہے
اس وقت یہ اسٹیشن پاکستان ریلویز کے استعمال میں نہیں ہے ۔
ٹامے والی ریلوے اسٹیشن ٹامے والی میں واقع ہے۔
والی مزاری ریلوے اسٹیشن

والی مزاری ریلوے اسٹیشن پاکستان میں واقع ہے۔
پاکستان ریلویز کی سرکاری ویب گاہ کے مطابق والی مزاری ریلوے اسٹیشن کا کوڈ WMA ہے
اس وقت یہ اسٹیشن پاکستان ریلویز کے استعمال میں ہے ۔
والی مزاری ریلوے اسٹیشن والی مزاری میں واقع ہے
فقیر والی ریلوے اسٹیشن

فقیر والی ریلوے اسٹیشن ، پنجاب، پاکستان میں واقع ہے۔
بہاولنگر – فورٹ عباس برانچ لائن پر درج ذیل ریلوے اسٹیشن ہیں
سردار والی مزاری ریلوے اسٹیشن

سردار والی مزاری ریلوے اسٹیشن کوٹری-اٹک لائن پر پاکستان میں واقع ہے۔
پاکستان ریلویز کی سرکاری ویب سائٹ کے مطابق سردار والی مزاری ریلوے اسٹیشن کا کوڈ SWMA ہے
اس وقت یہ اسٹیشن پاکستان ریلویز کے استعمال میں ہے ۔
سردار والی مزاری ریلوے اسٹیشن سردار والی مزاری میں واقع ہے
روشنی کا مینار

لائٹ ہاؤس یا روشنی کا گھر روشن مینار مینارہ نور ۔انگریزی (Lighthouse) لائٹ ہاؤس کی اصتطلاح اٹھارویں صدی میں جہاز رانی سے منسوب ہے جدید ریڈیو ٹیکنالوجی سے پہلے جب جی پی ایس سسٹم متعارف نہ ہوا تھا۔بحری جہازوں کی آمدورفت کے لیے خشکی اور تری کی نشان دہی میں معاونت کرنے کے لیے لائٹ ہاؤس بنائے جاتے تھے (خشک ساحل ) کی جہاں ضرورت ہوتی ہے۔ تاکہ ان کی مدد سے سمندر پر اپنے مقام کا علم ہو سکے اور خطرناک چٹانیں علاقوں سے بچا جا سکے رات کے وقت یا دن کو جب مطلع ابر آلود ہو اور جگہ کی نشان دھی وجہ سے نگاہ دور تک کام نہ کر سکے۔ ان معین مقامات پر اونچے مینار بنا کر بالائی حصے میں تیز روشنی کی جاتی ہے۔ جب مینار بنانے دشوار ہوتے ہیں وہاں جہاز لنگر انداز کرکے ان پر مینار بنا لیے جاتے ہیں۔ گیس جلا کر یا بجلی کے ذریعے روشنی کی جاتی ہے۔ اور اس رونشی کو شیشوں اور منعکس آئینوں کے ذریعے سیدھی کرنوں میں تبدیل کر دیا جاتا ہے۔ میناروں میں تمیز کرنے کے لیے یہ کرنیں مختلف تواتر سے مختلف وقفوں کے بعد مشین کے ذریعے سے مینار سے باہر پھینکی جاتی ہیں۔ اس طرح سے جہاز ران ہرمینار کو پہچان لیتے ہیں بعض مقامات پر پیپوں کو روشن کرکے مینار کا کام لیا جات ہے۔ یہ پیپے ایک ہی جگہ تیرتے رہتے ہیں اور انھیں خطرناک مقامت کے اردگر باندھ دیا جاتا ہے۔
گھریلو ٹیکنالوجی

گھریلو ٹیکنالوجی گھریلو مسائل میں تطبیقی علوم سے استفادہ کا نام ہے۔ گھریلو ٹیکنالوجی کے کئی پہلو ہیں۔ گھریلو آلات ، گھریلو آٹومیشن اور گھر میں عام طور پر استعمال ہونے والے دیگر آلات جیسے کپڑے خشک کرنے والی مشینیں اور واشنگ مشین اس کی مثالیں ہیں۔ اس کے علاوہ گھریلو ٹیکنالوجی میں توانائی کی پجت کے طریقے وغیرہ کو شامل کیا جاتا ہے۔ اس سے وقت کی پچت ہو سکتی ہے۔
تنوجہ

تنوجہ سمرت (ولادت: 23 ستمبر 1943) ایک بھارتی بولی وڈ اداکارہ ہیں جو بنیادی طور پر ہندی فلم انڈسٹری میں کام کرتی ہیں۔ وہ مشہور فلمی خاندان مکھرجی - سمرتھ خاندان کا حصہ ہیں۔ تنوجہ اداکارہ شوبھنہ سمرت اور پروڈیوسر کمارسن سمرت کی بیٹی ہیں۔ تنوجہ کی شادی فلمساز شمو مکھرجی سے ہوئی تھی، جس کے ساتھ ان کی دو بیٹیاں ، اداکارہ کاجول اور تنیشا ہیں ۔ وہ دو فلم فیئر اعزاز حاصل کر چکی ہیں۔ تنوجہ فلم میم دیدی(1961ء) ، چانداور سورج (1965ء) ، بہاریں پھر بھی آئیں گی (1966ء) ، جیول تھیپ(1967ء) ، نائی روشنی (1967ء)، جین کی رہ (1969ء) ، ہاتھی میرے ساتھی (1971ء) ، انبہاو (1971ء) ، میرے جیون ساتھی (1972ء) اور دو چور (1972ء) جیسی ہندی فلموں میں اپنے کرداروں کے لیے مشہور ہیں ۔ انھوں نے اداکار سنجیو کمار ، راجیش کھنہ اور دھرمیندر کے ساتھ 1960ء کی دہائی کے آخر اور 1970ء کی دہائی کے اوائل میں کام کیا ہے۔ تنوجہ کی ان اداکاروں کے ساتھ کافی مشہور جوڑی رہی تھی۔
تنوجہ 23 ستمبر 1943ء کو بھارت کے ممبئی میں ایک مراٹھی گھرانے میں کمارسن سمرت اور اداکارہ شوبنا سمرت کے ایک میں پیدا ہوئی تھیں۔
سبع دجیل

ابو جعفر محمد بن علی ہادی سبع الدجیل (پیدائش 228ھ کے قریب ، وفات: 254ھ)، آپ علی ہادی کے بیٹے ہیں اور عراق میں ان کی ایک مشہور قبر ہے۔
آپ 228ھ کے لگ بھگ مدینہ منورہ کے ایک گاؤں (سریا) یا (سربا) میں پیدا ہوئے اور (سریا) یا (سربا) گاؤں کی بنیاد موسیٰ کاظم نے رکھی تھی۔.
اس کا لقب (سبا الدجیل) اس لیے رکھا گیا کہ وہاں ایک شیر اپنے زائرین کو چوروں اور ڈاکوؤں سے بچاتا تھا، اس لیے جب وہ اس کی زیارت کرتا تھا تو اس نے اپنے مہمانوں میں سے کسی کو نقصان نہیں پہنچایا تھا۔ ان کے عرفی ناموں میں سے یہ بھی ہیں: سبا جزیرہ، سبعاج، ابو جاسم اور ابو برہان اپنے کرامت کی صراحت اور خدا تعالیٰ سے قربت کی طرف اشارہ کرنے کی وجہ سے اور ابو شارہ اور اخو عباس اس کرامت کی وجہ سے جو اللہ تعالیٰ نے ان کو عطا فرمائی، ان دونوں کے لیے ضرورتوں کا دروازہ ہے۔
جب علی ہادی مدینہ سے سامراء کے لیے روانہ ہوئے تو انھوں نے اپنے بیٹے محمد کو مدینہ میں چھوڑا جب وہ بچپن میں 252ھ میں حج کے لیے گئے، پھر وہ مکہ سے اپنے والد کے ساتھ آئے اور کچھ عرصہ سامراء میں ان کے ساتھ رہے۔ ، پھر وہ شدید بیمار ہو گیا۔ سامراء کے قریب بلاد شہر میں جب وہ مدینہ واپس آئے تو ان کی بیماری مزید بڑھ گئی اور 24 سال کی عمر میں 252ھ کو جمادۃ الآخرۃ کی 28 یا 29 تاریخ کو وفات پائی۔ اس کی بیماری کی وجہ معلوم نہیں ہے کہ اسے عباسیوں نے زہر دیا تھا جنھوں نے اس کے والد کا محاصرہ کیا تھا جب کہ وہ دوسروں کی طرح اس بات پر یقین رکھتے تھے کہ ان کے بعد ان کا بیٹا محمد امام ہے یا یہ کہ اسے اچانک کیا تکلیف ہوئی تھی۔ کچھ نے پہلے امکان کا ذکر کیا۔
کتاب بحر الانساب سے منقول ہے کہ محمد کے نو افراد تھے جنہیں ملک ایران میں خوی اور سلماس کے ساتھ دفن کیا گیا تھا، وہ یہ تھے: جعفر، جن کے نام سے ان کا نام لیا جاتا ہے، عبد اللہ، لطف اللہ، عنایت اللہ، ہدایت اللہ، محمود، احمد ، علی اور اسکندر کے بعد ان کے دو بیٹے تھے: احمد اور علی۔
فہرست وزرائے اعظم پاکستان

وزیر اعظم پاکستان مقبول منتخب سیاست دان ہیں جو حکومت پاکستان کے چیف ایگزیکٹو ہیں۔ وزیر اعظم کو اپنی مقرر کردہ وفاقی کابینہ کے ذریعے انتظامیہ چلانے، مشترکہ مفادات کونسل کے ذریعے قوم اور اس کے عوام کے مفادات کے تحفظ کو یقینی بنانے کے لیے قومی پالیسیاں مرتب کرنے کے ساتھ ساتھ ملک گیر جنرل بلانے کا فیصلہ کرنے کی ذمہ داری عائد ہوتی ہے۔
1947ء کے بعد سے، پاکستان میں اٹھارہ وزرائے اعظم رہ چکے ہیں، مقرر کردہ نگران وزرائے اعظم کے علاوہ جنہیں صرف انتخابی عمل کے مکمل ہونے تک نظام کی نگرانی کا حکم دیا گیا تھا۔ پاکستان کے پارلیمانی نظام میں، وزیر اعظم کو صدر کے ذریعے حلف دیا جاتا ہے اور عام طور پر اس پارٹی یا اتحاد کا چیئرمین یا صدر ہوتا ہے جس کی قومی اسمبلی میں اکثریت ہوتی ہے۔
14/15 اگست 1947ء کی درمیانی رات کو برطانوی ہندوستان کی تقسیم کے بعد، پاکستان نے برطانوی نظام کی پیروی کرتے ہوئے وزیر اعظم کے سیکرٹریٹ میں وزیر اعظم کا عہدہ تشکیل دیا۔ پاکستان کے اس وقت کے گورنر جنرل محمد علی جناح نے قوم کے بانیوں سے مشورہ لیا اور لیاقت علی خان کو 15 اگست 1947ء کو اپنی انتظامیہ کے قیام اور قیادت کے لیے مقرر کیا۔ جنہیں 1951ء میں قتل کر دیا گیا۔ چھ شخصیات 1951ء سے 1958ء تک وزیر اعظم کے عہدے پر فائز رہیں اور ان کے بعد صدر پاکستان اسکندر مرزا نے 1958ء میں اس عہدے کو ختم کر دیا۔ پھر یحییٰ خان نے 1971ء میں نور الامین کو اس عہدے پر نامزد کیا لیکن وہ صرف 13 دن ہی اس کرسی پر رہ پائے۔ 1973 کے نئے قانون کے مطابق اسے دوبارہ تخلیق کیا گیا اور ذوالفقار علی بھٹو اس مسند پر فائز ہوئے۔ انھیں ضیاء الحق نے اس حکومت سے باہر کیا اور 1977ء میں انھوں نے اسے عہدے کو ختم کرتے ہوئے خود چیف مارشل لا ایڈمنسٹریٹر کے عہدے پر بیٹھے۔ پھر 1985ء میں انھوں نے محمد خان جونیجو کو وزیر اعظم منتخب کیا لیکن انھیں بھی انھوں نے آئین کی آٹھویں ترمیم کے تحت 1988ء میں ہٹا دیا۔
نواز شریف(1990 تا 93 اور 1997 تا 99) اور بینظیر( 1988 تا 90 اور1993تا 96) دونوں 1988ء سے 1999ء کے درمیان میں غیر مسلسل طور پر دو دو دفعہ اس عہدے پر رہے۔ آئین پاکستان میں کی گئی 13 ویں اور14 ویں ترمیم کے باعث نواز شریف تاریخ میں پہلی دفعہ سب سے طاقتور پاکستانی وزیر اعظم بنے۔ پانچ سال اور چار ماہ اس عہدے پر رہ کر نواز شریف سب سے زیادہ عرصہ اس عہدے پر رہنے والے شخصیت ہیں۔ انھیں 1998ء میں پرویز مشرف کے فوجی بغاوت میں حکومت سے نکال دیا گیا۔نواز شریف کو 5 جون 2013ء کو تیسری دفعہ غیر مسلسل طور پر اس عہدے کے لیے چنا گیا اور پاکستانی تاریخ ایسا پہلی دفعہ ہی ہوا ہے۔
مشرف کی بغاوت کی وجہ سے 2002 کے انتخابات کے بعد میر ظفر اللہ خان جمالی کے اس عہدے پر آنے تک یہ عہدہ خالی رہا۔پاکستان پیپلز پارٹی کے راجہ پرویز اشرف 25 جون 2012ء کو اس وقت وزیر اعظم بنے جب پاکستانی سپریم کورٹ نے جون 2012ء کو یوسف رضا گیلانی کو توہین عالت کے جرم میں عہدے سے نا اہل قرار دیا۔ پرویز اشرف کے بعد میر ہزار خان کھوسو نگران وزیر اعطم رہے۔ انتخابات کے بعد نواز شریف تیسری بار پاکستان کے وزیر اعطم بنے، جن کو 2017ء میں عدالت کی طرف سے ناہل قرار دے دیا گیا۔ ان کے بعد مئی 2018ء تک شاہد خاقان عباسی وزیر اعظم بنے۔ ان کے بعد نگران وزیر اعظم ناصر الملک بنے اور 17 اگست 2018ء کو عمران خان پاکستان کے وزیر اعظم منتخب ہوئے اور 10 اپریل 2022ء تک بطور وزیر اعظم رہے، ان کے بعد شہباز شریف نے 11 اپریل 2022ء کو بطور وزیر اعظم حلف لیا۔
فہرست مساجد

یہ دنیا بھر میں پھیلی مساجد کی فہرست ہے:
http://chennaiplus.net/wp-content/uploads/2011/10/abdullah_mosque.jpg
[[فائل:Jama Masjid Nagpur.jpg|تصغیر|جامع مسجد ناگپور غروب آفتاب کے وقت]
اسلامی سنٹر جر منی
میانوالی ریلوے اسٹیشن

میانوالی ریلوے اسٹیشن، پاکستان میں واقع ہے۔ یہ ریلوے اسٹیشن کوٹری-اٹک ریلوے لائن پر کندیاں جنکشن اور پائی خیل ریلوے اسٹیشن کے درمیان واقع ہے۔
لاہور سے ماڑی انڈس کے درمیان چلنے والی ریل گاڑی کا نام بھی میانوالی شہر کے نام پر میانوالی ایکسپریس رکھا گیا ہے۔ میانوالی میں چشمہ بیراج، نمل جھیل، نمل وادی کے علاوہ کالاباغ بھی دیکھنے سے تعلق رکھتا ہے جہاں نمک کے سرخ پہاڑوں سے دریا سندھ کا نظارہ قابل دید ہوتا ہے یہیں دریا سندھ پر داؤد خیل، لکی مروت نیروگیج ریلوے لائن خوبصورت پل تعمیر کیا گیا ہے۔
پاکستان ریلویز کی سرکاری ویب گاہ کے مطابق میانوالی ریلوے اسٹیشن کا کوڈ MWI ہے
اس وقت یہ اسٹیشن پاکستان ریلویز کے استعمال میں ہے۔
میانوالی ریلوے اسٹیشن میانوالی میں واقع ہے
ٹیلر سوئفٹ

ٹیلر ایلیسن سوئفٹ (پیدائش 13 دسمبر، 1989) ایک امریکی گلوکار اور نغمہ نگار ہے۔ وہ اپنے سوانح حیاتی گیت لکھنے کے انداز اور اپنے فنکارانہ انداز کی تفریح کے لیے جانی جاتی ہیں اور وہ مقبول ثقافت اور وسیع تر عوامی دلچسپی کے موضوع میں ایک بااثر شخصیت رہی ہیں۔
سوئفٹ نے 2005 میں بگ مشین ریکارڈز کے ساتھ معاہدہ کیا اور ٹیلر سوئفٹ (2006) اور فیئرلیس (2008) البمز میں کنٹری پاپ گلوکارہ کی حیثیت سے اپنے کیریئر کا آغاز کیا۔ ان البمز کے سنگلز ، "میرے گٹار پر آنسو"، "لو اسٹوری" اور "یو بیلونگ وتھ وی" ، ملک اور پاپ ریڈیو فارمیٹس میں کامیاب رہے۔ انھوں نے اپنے اگلے البمز ، اسپیک ناؤ (2010) اور ریڈ (2012) میں بالترتیب راک اور الیکٹرانک اسٹائل کو دریافت کیا اور 1989 کے سنتھ پاپ البم (2014) کے ساتھ ملک سے پاپ تک اپنی تصویر کو تبدیل کیا اور پھر میڈیا کی طرف سے ایک محتاط نظر نے ہپ ہاپ البم ریپیوٹیشن (2017) کو متاثر کیا۔ ان البمز کے سنگلز ، "ہم دوبارہ کبھی ساتھ نہیں رہیں گے"، "اسے اکیلا چھوڑ دیں"، "خالی جگہ"، "بغض" اور "دیکھو آپ نے مجھے کیا کیا" بل بورڈ ہاٹ 100 چارٹ میں سب سے اوپر رہیں۔
2018 میں ، سوئفٹ ریپبلک ریکارڈز میں چلی گئیں اور الیکٹرو پاپ البم لوور (2019) اور سوانح حیات پر مبنی دستاویزی فلم مس امیرکانا (2020) جاری کی۔ انھوں نے اپنے 2020 کے البمز، فولکلور اور اوورمور انڈی فوک اسٹائلز اور مڈ نائٹس (2022) اور ٹارچرڈ پوئیٹز ڈپارٹمینپ (2024) میں مبالغہ آرائی سے پاپ صنفوں کی تلاش کی۔ اپنے کام کی ملکیت پر بگ مشین کے ساتھ تنازع کے بعد ، انھوں نے کامیابی کے ساتھ ٹیلر ایڈیشن کے سب ٹائٹل کے تحت اپنے چار البمز کو دوبارہ ریکارڈ کیا اور 2020 کی دہائی میں بل بورڈ ہاٹ 100 میں "ظالم موسم گرما"، "کارڈیگن"، "ولو"، "اینٹی ہیرو"، "چودہ راتیں"، "یہ سب اچھا ہے" اور "کیا اب سب ختم ہو گیا ہے؟" جیسے گانوں کے ساتھ سرفہرست رہی۔ ایراس ٹوور (2023–2024) اور اس کے ساتھ کنسرٹ فلم بالترتیب سب سے زیادہ کمائی کرنے والی ٹور اور اب تک کی سب سے زیادہ کمائی کرنے والی کنسرٹ فلم بن گئی۔ سوئفٹ نے ویڈیوز اور فلموں کی ہدایت کاری کی ہے جیسے فوکلور: لانگ پونڈ اسٹوڈیو میٹنگز (2020) اور آل از ویل: شارٹ فلم (2021)۔
2019 تک ان کے کام کی 200 ملین سے زیادہ کاپیاں فروخت ہونے کے ساتھ ، سوئفٹ دنیا میں سب سے زیادہ فروخت ہونے والے موسیقاروں میں سے ایک ہے۔ وہ اسپاٹیفائی پر دوسرے سب سے زیادہ اسٹریم ہونے والی شخص ہیں اور وہ پہلی ارب پتی بھی ہیں جن کی آمدنی کا اہم ذریعہ موسیقی ہے۔ ان کے سات البمز کی ریلیز کے پہلے ہفتے میں دس لاکھ سے زائد کاپیاں فروخت ہو چکی ہیں۔ سوئفٹ کو 2023 کے لیے ٹائم پرسن آف دی ایئر قرار دیا گیا تھا اور انھیں آرٹ کی فہرست میں شامل کیا گیا ہے جن میں رولنگ اسٹون میں اب تک کے 100 عظیم ترین نغمہ نگار، بل بورڈ کی تاریخ کے عظیم ترین فنکار اور فوربز کی جانب سے دنیا کی 100 طاقتور ترین خواتین شامل ہیں۔ ان کے اعزازات میں 14 گریمی ایوارڈز (ریکارڈ چار البم آف دی ایئر ایوارڈز)، ایک ایمی ایوارڈ، 40 امریکن میوزک ایوارڈز، 40 بل بورڈ میوزک ایوارڈز اور 23 ایم ٹی وی ویڈیو میوزک ایوارڈز شامل ہیں۔
ڈسکوگرافی
• ٹیلر سوئفٹ (2006)
• فیئرلیس (2008)
• سپیک ناؤ (2010)
• ریڈ (2012)
• 1989 (2014)
• ریپیوٹیشن (2017)
• لوور (2019)
• فولکلور (2020)
• ایورمور (2020)
• مڈ نائٹس (2022)
• ٹارچرڈ پوئیٹز ڈپارٹمینپ (2024)
گھڑا

گھڑا ایک برتن ہوتا ہے جس میں نلکا ہوتی ہے جو مائعات کو ذخیرہ کرنے اور انڈیلنے کے لیے استعمال ہوتا ہے۔ شمالی امریکا سے باہر انگریزی بولنے والے ممالک میں ، جَگ ( jug)ایک ایسا برتن ہوتا ہے جس میں ایک ہینڈل اور منہ ہوتا ہے اور مائع چیز کے لیے ٹونٹی لگی ہوئی ہوتی ہے عام طور پر ایک گھڑے میں ہینڈل بھی ہوتا ہے ، جس سے آسانی سے کوئی چیز انڈیلی جا سکتی ہے۔
ابتدائی طبی امداد

ابتدائی طبی امداد (First Aid)سے مراد کسی زخم یا حادثے کی صورت میں تفصیلی طبی تشخیص سے قبل دی جانے والی مرہم پٹی ہے۔ اس کے حسب ذیل مقاصد ہو سکتے ہیں :
جلے ھوئے زخم کو بہتے ھوئے پانی کے نیچے 10 منٹ تک رکھیں۔ یہ کام جتنی جلدی ممکن ھو اتنا ہی اچھا ہے۔اپنے بچے کے کپڑے اتارنے میں وقت ضائع مت کریں، اگر آپ باھر ہیں تو باغ کے نل کا استعمال کریں یا پینے والا نلکا استعمال کریں یا کسی اور طریقے سے ٹھنڈا پانی حاصل کریں۔ زخم کو پانی کے ساتھ تھنڈا کرنے سے بچے کی درد میں کمی ھو گی۔ تھنڈا پانی ڈالنے سے سوجن میں کمی ھو گی اور زخم، جلد کی گہرائی تک جانے سے بچ جائے گا۔
Clitoral pump

A clitoral pump is a sex toy designed for sexual pleasure that is applied to the clitoris to create suction and increase blood flow and sensitivity. A clitoral pump is designed to be used on the entire external clitoris including the clitoral hood. Other designs of pump exist for the labia (both minora and majora), the entire vulva and, in some cases, the nipples.
The clitoral pump, like the penis pump, may be used for temporary effect prior to, or during, masturbation or other sexual activity. This can be gender-affirming for transmasculine individuals who have not undergone phalloplasty. The clitoral pump is not designed to be applied to the vaginal opening nor the inside of the vagina, since it may cause injuries.
The use of a clitoral pump can also help strengthen the pelvic floor muscles and aid in producing vaginal lubrication, which can reduce with age. Their use is often recommended by physicians for treating female sexual problems, including those associated with anorgasmia. Regular use of the device has shown some success in treating age-related arousal concerns, along with sexual dysfunction with other causes. Use of the device for medical purposes is subject to Food and Drug Administration (FDA) regulation in the United States.
A clitoral pump usually consists of the cylinder (cup) and a hand pump (hand-squeeze bulb) with a tube. The cylinder can be round or oval and is available in different sizes depending on the size of the area stimulated. The smaller variants are intended only for clitoral and clitoral hood sucking providing more focused stimulation, whereas those with a larger head produce a more diffused sensation.
To use the device, the cylinder is placed over the clitoris and a vacuum is created between the skin and device by operation of the hand pump. The sucking effect makes the clitoris throb due to increased blood and skin tension. The hand pump allows complete control of the effect.
A quick air release valve is a safety feature. It is important to release the suction in a controlled manner to prevent injury.
Special variants of hand pumps exist, but in most cases they consist of a rubber bulb and a tube connecting it to the cylinder.
Normally, pumps' bulbs are made of soft pliable materials, such as gel, silicone, rubber or a combination of these. The cylinder, which goes over the clitoris, is usually made from acrylic, or hard plastic or silicone, both of which are easy to clean.
There are three basic types of clitoral pumps:
Roundabout PlayPump

The Roundabout PlayPump is a system that uses the energy created by children playing to operate a water pump. It is manufactured by the South African company Roundabout Outdoor. It operates in a similar way to a windmill-driven water pump.
The PlayPump received heavy publicity and funding when first introduced, but has since been criticized for being too expensive, too complex to maintain or repair in low-resource settings, too reliant on child labor, and overall less effective than traditional handpumps. WaterAid, one of the biggest water charities in the world, opposes the PlayPump for these reasons.
The PlayPump water system is a playground merry-go-round attached to a water pump. The spinning motion pumps underground water into a 2,500-liter tank raised seven meters above ground. The water in the tank is easily dispensed by a tap valve. According to the manufacturer the pump can raise up to 1400 liters of water per hour from a depth of 40 meters. Excess water is diverted below ground again.
The storage tank has a four-sided advertising panel. Two sides are used to advertise products, thereby providing money for maintenance of the pump, and the other two sides are devoted to public health messages about topics like HIV/AIDS prevention.
The PlayPump was invented in South Africa by Ronnie Stuiver, a borehole driller and engineer, who exhibited it at an agricultural fair in 1989. Trevor Field, an agricultural executive, saw the device at the fair and licensed it from Stuiver. Field installed the first two systems in KwaZulu-Natal province in South Africa in 1994, and began receiving media attention in 1999, when Nelson Mandela attended the opening of a school which had a PlayPump. In 2000, PlayPump received the World Bank Development Marketplace Award, and it became internationally prominent following a 2005 PBS Frontline report in 2005. At a 2006 Clinton Global Initiative ceremony, donors pledged $16.4 million to install more PlayPumps.
By 2008, 1,000 PlayPumps had been installed, and Field set a goal of installing 4,000 by 2010. However, in 2009 PlayPumps International turned its inventory of uninstalled PlayPumps over to Water For People, and stopped installing new PlayPumps in order to focus on maintenance of existing ones.
The Guardian calculated in 2009 that children would have to "play" for 27 hours every day to meet PlayPumps' stated targets of providing 2,500 people per pump with their daily water needs.
In June 2010, PBS's Frontline/World aired an update about the failure of PlayPumps, particularly in Mozambique. Many older women, who were not consulted prior to the installation of the PlayPumps, found operating them to be difficult, especially when there were few children around. PlayPumps were also breaking down, with no way for villagers to make the expensive necessary repairs. A comprehensive report about these failures was released by UNICEF in 2007.
Grassroots Source Water Protection Program

The Grassroots Source Water Protection Program, more commonly called the Source Water Protection Program, enacted in the 2002 farm bill (P.L. 107-171, Sec. 2502), authorizes the appropriation of $5 million annually in discretionary funds from FY2002 through FY2007 to use the technical assistance capabilities of rural water associations that operate wellhead or groundwater protection programs.
This article incorporates public domain material from Jasper Womach. Report for Congress: Agriculture: A Glossary of Terms, Programs, and Laws, 2005 Edition (PDF). Congressional Research Service.
PM Kusum Scheme

Pradhan Mantri Kisan Urja Suraksha evam Utthaan Mahabhiyan (KUSUM) Yojana was launched in March 2019 by the Government of India to increase the income of farmers and provide sources of irrigation and de-dieselization the agricultural sector. To receive the benefit of this scheme farmers need to install solar irrigation pumps for cultivation. Under this scheme, the government of India will provide 60% subsidy on the total cost of solar irrigation installed pumps to the farmer.
The objective of the scheme is to:
The PM-KUSUM scheme of the Government of India is one of the largest initiatives in the world to provide clean energy to more than 3.5 million farmers. It solarizes agricultural pumps and provides up 10 GW distributed solar projects to the farmers. The scheme plans to set up 30.8 GW of solar capacity by 31 December 2022, through the financial assistance of INR 340.35 billion (US$4.65 billion).
The scheme is divided into three components:
All components of the KUSUM Scheme combined would support the installation of the additional solar capacity of 30.80 GW.
Under Kusum Yojana, a group of farmers, panchayats, and cooperatives can apply to install solar pumps. The total cost included in this scheme is divided into three categories in which the government will help the farmers. The government will provide a 60% subsidy to the farmers, and 30% of the cost will be given by the government in the form of a loan. Farmers will only have to pay 10% of the total cost of the project. Farmers can sell electricity generated from solar panels. The money earned by selling electricity can be used to start a new businesses.
Under the PM Kusum Yojana, farmers are provided with the following benefits:
my Scheme (2024) Digital India Corporation(DIC), Ministry of Electronics & IT (MeitY), Government of India.
[[Category: Government schemes in India]
Oregon Water Tower and Pump House

The Oregon Water Tower and Pump House is a metal tower with a brick pump house built in 1899 in Oregon, Wisconsin. It was added to the National Register of Historic Places in 2007.
The water tower and pump house were built in 1899 after concerns were raised in Oregon about fire protection and water supply. In 1921, the wooden tank on the tower was replaced with a metal one. The water tower was drained and removed from service in 1981. The pump house and water tower were designated cultural landmarks by the village board after that. In 2007, both were listed on the state and national registers of historic places. The chairman of the Oregon Historic Preservation Commission, described the tower structure as iconic and representative of downtown Oregon and small-town America in general. The New York Times reported in 2009 that other small towns in the United States were also seeking to preserve ordinary, utilitarian structures, describing them as "the things that represent ordinary people and workers."
The water tower is a 100 feet (30 m) tall and has four steel trestle legs supporting an all steel water tank. It is described as a "classic tin man" style, which was once a common form of water tank design introduced in 1894.
The pump house is a two-room, brick, utilitarian structure which once contained a water pump and gasoline engine that ran the pump.
کٹاس

کٹاس مندرچکوال سے 25 کلومیٹر دور سلسلہ کوہ نمک میں واقع ہندوؤں کا ایک مقدس مقام ہے، جسے کٹاس راج بھی کہتے ہیں۔ اس کا قدیم نام امر کنڈ تھا۔ہندوؤں کے عقیدہ کے مطابق کٹاس تالاب شیو دیوتا کے آنسو سے بنا تھا اور وہ شیو دیوتا کی عبادت کے لیے مخصوص تھا۔ 1947ء میں ہندوؤں کے یہاں سے چلے جانے کے بعد یہ کھنڈر کی شکل اختیار کر رہا ہے۔
پاکستان نے 2 کروڑ روپے اس کی حفاظت کيليے مخصوص کیے ہیں۔
پاکستان کے تفریحی مقامات کی فہرست

پاکستان کے تفریحی مقامات سے مراد وہ شہر یا جگہیں ہیں جہاں لوگ پاکستان کے مختلف شہروں سے تفریح کے لیے پہنچتے ہیں۔ ذیل میں ایسے تمام مقامات کی فہرست دی جارہی ہے۔
• درہ خنجراب
• وادی ہنزہ
وادی گوجال
وادی نگر
عطاء آباد جھیل
• بلتستان
دیوسائی قومی پارک
سدپارہ جھیل
• اسکردو
وادی پھنڈر
شنگریلا جھیل
• وادی نیلم
شاردہ
اڑنگ کیل
• تولی پیر
• سدھن گلی
• راولا کوٹ
بنجوسہ جھیل
• چترال
کافرستان
شندور جھیل
• وادی سوات
کالام
بحرین
درال جھیل، سوات
پرستان
لولوسر جھیل
جھیل سیف الملوک
• وادی کاغان
ناران
دودی پت سر جھیل
بابوسر ٹاپ
• ایبٹ آباد
ایوبیہ پہاڑی اسٹیشن
ٹھنڈیانی
الیاسی مسجد
• پشاور
قصہ خوانی بازار
قلعہ بالا حصار
• کانشیان
• حسن ابدال
• مری پہاڑی اسٹیشن
بھوربن
پیٹریاٹہ
• اسلام آباد
مارگلہ ہلز
راول جھیل
سوہاوہ
• کٹاس راج مندر
• ننکانہ صاحب، شیخوپورہ
• قلعہ روہتاس، جہلم
• وادی سون
• لاہور
جلو واٹر پارک
واہگہ بارڈر
چھانگا مانگا
• فورٹ منرو
• دراوڑ قلعہ
• گورکھ ہل اسٹیشن
• کوئٹہ
ہنہ جھیل
چشمہ اڑک
• زیارت، بلوچستان
• کنڈ ملیر
• مولا چٹک
• ہنگول نیشنل پارک
• کوٹ ڈیجی
• کراچی
سی ویو، کلفٹن
ہاکس بے، کراچی
• ٹھٹہ
شاہجہانی مسجد
• کینجھر جھیل
زمرہ:تفریحی مقامات بلحاظ ملک
زمرہ:پاکستان کے تفریحی مقامات
پاکستان کا ہندو، جین اور بدھ مت تعمیراتی ورثہ

پاکستان کا ہندو، بدھ اور جین تعمیراتی ورثہ پاکستان میں آباد کاری اور تہذیب کی ایک طویل تا ریخ کا حصہ ہے۔ وادی سندھ کی تہذیب دوسری صدی قبل مسیح کے وسط میں منہدم ہو گئی اور اس کے بعد ویدک تہذیب کا آغاز ہوا، جو شمالی ہندوستان اور پاکستان کے بیشتر حصوں تک پھیلی ہوئی تھی۔
ویدک دور ( ت 1500 – تقریباً 500 BCE ) 1500 قبل مسیح سے 800 قبل مسیح کے دوران تشکیل دیا گیا تھا۔ جیسا کہ ہند آریائی ہجرت کرکے وادی سندھ میں آباد ہوئے، ان کے ساتھ ان کی مخصوص مذہبی روایات اور رسومات بھی آئیں جو مقامی ثقافت کے ساتھ مل گئیں۔ انڈو-آریائیوں کے مذہبی عقائد اور بیکٹیریا سے مرگیانہ ثقافت اور سابقہ وادی سندھ کی تہذیب کے مقامی ہڑپہ انڈس عقائد نے بالآخر ویدک ثقافت اور قبائل کو جنم دیا۔ ابتدائی ابتدائی ویدک ثقافت ایک قبائلی، چراگاہی معاشرہ تھا جس کا مرکز وادی سندھ میں تھا، جو آج پاکستان ہے۔ اس عرصے کے دوران وید ، ہندو مت کے قدیم ترین صحیفے ، oمرتب ہوئے۔
اس عرصے کے دوران کئی ابتدائی قبائل اور سلطنتیں وجود میں آئیں اور ان مختلف قبائل کے درمیان باہمی فوجی جھگڑے عام تھے۔ جیسا کہ رگ وید میں بیان کیا گیا ہے، جو اس وقت تحریر کیا جا رہا تھا، اس طرح کے تنازعات میں سب سے زیادہ قابل ذکر دس بادشاہوں کی لڑائی تھی۔ یہ جنگ 14ویں صدی قبل مسیح (1300 قبل مسیح) میں دریائے راوی کے کنارے ہوئی تھی۔ یہ جنگ بھارتاس قبیلے اور دس قبائل کے کنفیڈریشن کے درمیان لڑی گئی تھی۔
اس کے ابتدائی دور میں قدیم ہندوستان کی مختلف ریاستوں کی تشکیل دیکھی گئی۔ اپنے آخری مرحلے میں (c. 700 BCE سے)، اس نے مہاجن پدوں کا عروج دیکھا اور اس کے بعد ہندو مت اور کلاسیکی سنسکرت ادب کے سنہری دور، موریہ سلطنت (سی. 320 قبل مسیح سے) اور ہندوستان کی درمیانی سلطنتیں آئیں۔ .
گندھارا ایک قدیم علاقے کا نام ہے جو موجودہ شمال مغربی پاکستان اور شمال مشرقی افغانستان کے کچھ حصوں میں واقع ہے۔ یہ خطہ وادی پشاور اور دریائے سوات کے گرد مرکز تھا، حالانکہ "گریٹر گندھارا" کا ثقافتی اثر دریائے سندھ کے پار پوٹھوہار مرتفع میں ٹیکسلا کے علاقے تک اور مغرب کی طرف افغانستان کی وادی کابل تک اور شمال کی طرف قراقرم کے سلسلے تک پھیلا ہوا ہے۔
ھطططھب اپنے منفرد گندھارن طرز کے فن کے لیے مشہور ہے جو کلاسیکی یونانی اور ہیلینسٹک اسلوب سے بہت زیادہ متاثر ہے، گندھارا نے پہلی صدی سے 5ویں صدی عیسوی تک کشان سلطنت کے تحت اپنی بلندی حاصل کی، جس کا دار الحکومت پشاور ( پروشپورہ ) تھا۔ گندھارا "ہندوستان، وسطی ایشیا اور مشرق وسطیٰ کے سنگم پر پروان چڑھا،" تجارتی راستوں کو جوڑتا اور متنوع تہذیبوں کے ثقافتی اثرات کو جذب کرتا۔ یہ یہ یہ، بدھ مت آٹھویں یا نویں صدیوں تک پروان چڑھتا رہا، جب اسلام نے پہلی بار اس خطے میں اپنا غلبہ حاصل کرنا شروع کیا۔ یہ ویدک اور بعد میں ہندو مت کی شکلوں کا مرکز بھی، یہ یہ یہ،تھا۔
مندر
(ایک جین اسٹوپا بھی صوبہ سندھ میں واقع ہے۔ )
دسمبر 2017 میں، چیف جسٹس آف پاکستان میاں ثاقب نثار نے چکوال میں کٹاس راج مندر سے متعلق کیس کی سماعت کرتے ہوئے زور دیا، "یہ مندر صرف ہندو برادری کے لیے ثقافتی اہمیت کی جگہ نہیں ہے، بلکہ ہمارے قومی ورثے کا بھی ایک حصہ ہے۔ ہمیں اس کی حفاظت کرنی ہے۔" کیس کی سماعت کے دوران ججوں کی بنچ نے مندروں سے مورتیوں کو ہٹائے جانے پر برہمی کا اظہار کرتے ہوئے یہ جاننے کا مطالبہ کیا کہ شری رام اور ہنومان کے مندروں میں مورتیاں کیوں نہیں ہیں۔ بنچ کو بتایا گیا کہ متروکہ وقف املاک بورڈ (ای ٹی پی بی) کے ایک سابق چیئرمین نے کرپشن سے [اپنے دور میں] کروڑوں روپے کمائے اور پھر [پاکستان سے] بھاگ گئے۔