davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
The Claridges

The Claridges Delhi is a five star hotel in New Delhi with 132 rooms. It is located in Lutyens' Delhi in the Dr APJ Abdul Kalam Road. Built in 1955, the hotel's interior depicts historical artwork of royal India and is surrounded with lush green lawns and has been an important relic of independent India.
The Claridges Delhi is spread across 3 acres of land, the hotel is a low-rise building of 3 floors and is divided into two wings. The hotel has an outdoor swimming pool, seven restaurants, a shopping arcade, health club and art galleries.
In 2003, the hotel's ownership was changed, which was arranged by its Chairman Suresh Nanda.
Sevilla is a Spanish-themed restaurant in Claridges which serves pizzas, tapas, paella and house special sangrias.
Dhaba is a Punjabi highway themed restaurant in Claridges serving rustic Indian cuisine. Sanjeev Nanda, CEO of The Claridges Delhi sold the restaurant to Azure Hospitality in 2016.
Havana (restaurant)

Havana is a restaurant in downtown Bar Harbor, Maine, United States. Established in 1997 by Michael Boland and his wife Deirdre Swords, the restaurant has received several awards, most notably for its wine list, which has achieved Wine Spectator's Award for Excellence every year since 2004. A Cubano-influenced restaurant, it has an attached outdoor bar, the Havana Parrilla Tapas Bar and Grill, converted from a garage in 2003.
Sitting United States president Barack Obama dined at the restaurant on July 17, 2010, during his family's vacation on Mount Desert Island. The president had paella and the first lady, Michelle Obama, had lobster thermidor. It was the first presidential visit to the island since that of Howard Taft exactly a century earlier.
Head bartender Mark "Duffy" Dyer worked at the restaurant between 1997 and 2023.
Boland and Swords opened a sister restaurant, named Havana South, in Portland, Maine, in 2010, but it closed shortly thereafter.
During the COVID-19 pandemic, Esquire included Havana in its list of "100 restaurants America can't afford to lose".
Wedang uwuh

Wédang uwuh nyaéta salah sahiji inuman tradisional anu asalna ti Yogyakarta. Wédang uwuh kaasup kana inuman kaséhatan nu ngandung loba bahan rempah, saperti jahé, secang, daun ki amis, daun cengkéh, daun pala, jeung gula batu. Inuman ieu mimitina nyebar di Imogiri, tapi ayeuna wédang uwuh geus ténar hampir di sakabéh wilayah di Indonesia.
Wédang uwuh mimiti disuguhkeun di jaman Sultan Agung nu mangrupa Raja Mataram. Nalika Sultan Agung jeung sababaraha pangawalna keur néangan tempat nu rék dijadikeun makam kulawarga Raja Mataram. Sapanjang panéangan, manéhna netepkeun salah sahiji tempat nyaéta Bukit Merak Imogiri (Bantul) keur tempat nu paling cocok pikeun kulawarga Mataram.
Tina segi kaséhatan, wédang uwuh boga mangpaat pikeun ngaronjatkeun imun awak, utamana nalika kamari sasalad Covid-19.
Ager

Ager; léngkong; basa Indonésiana agar-agar nyaéta hiji zat nu wanguna ngagéblég/gel kalawan geunyal, dijieun tina hasil olahan jukut laut (alga). Jukut laut nu bisa dijieun ager taya lian ti golongan Eucheuma spinosum (Rhodophycophyta) (Gracilaria jeung Gelidium), urang Jepang nyebutna "kanten". Tibaheula ager geus jadi salah sahiji komoditi dagangan, sahenteuna di daérah Malaka kanyahoan didagangkeun ti taun 1871. Di pasar ager olaheun téh ilaharna dijual dina wangun tipung, aya ogé nu dijual geus meunang ngolah kalawan dicampur jeung olahan séjén kawas puding jeung sajabana.
Ager jadi ngagéblég téh kualatan mangsa digolakeun, molekul cai jeung molekul ager pacampur. Mangsa ditiiskeun molekul-molekul ager jadi ngagéblég, kitu deui molekul cai milu katahan di jero molekul ager/milu kana molekul ager. Sanajan kitu cai mah henteu milu ngagéblég, umpama ager diantepkeun atawa di dedetkeun lalaunan éta cai baris kaluar dina molekul ager nu tadi ngagéblég.
Bahan dasarna ager téh taya lian ti jukut laut (alga), Mimitina jukut laut beunang manén dikumbah heula ku cai anta/cai biasa, dituluykeun dikeueum kurang leuwih 3 jam. Réngsé dikeueuman dituluykeun dikeueum deui kalawan dicampuran ku kaporit 0.25% kurang leuwih 4-6 jam, maksudna sangkan jukut laut jadi bodas bersih. Réngsé dikeueuman ku kaporit satuluyna diberesihkeun make cai herang, nepika beresih kalayan henteu bau. Jukut laut nu geus beresih tadi tuluy baé di poé nepi ka garing, sangkan henteu hareuras jukut laut nu garing tadi digalokeu deui jeung asam sulfat éncér kurang leuwih 15 menit.
Ager mibanda sababaraha kagunaan kayaning :
Sirop pala

Sirop pala nyaéta salah sahiji inuman has Bogor anu dijieun tina ékstrak pala jeung rempah-rempah séjénna.
Sirop pala téh inuman anu ditaratas ku Posdaya, Désa Dramaga, Kabupatén Bogor nu dijamin seger jeung matak séhat. Sabab saméméhna geus ngaliwatan prosés panalungtikan ku panalungtik ti Departemén Ilmu jeung Téhnologi Pangan, Fakultas Teknologi Pertanian, Institut Pertanian Bogor (IPB), Ir Didah Nur Faridah Msi, Sedarnawati Yasni, jeung Antin Suswantinah. Panalungtikan anu dilaksanakeun téh dina widang industri paimahan nu dipiharep bisa nyieun inuman fungsional keur ngalarapkeun cara produksipangan anu hadé (Good Manufacturing Practices/GMP), nepi ka produk anu dihasilkeun ogé miboga fungsional produk nu hadé. Salian ti éta, kagiatan panalungtikan jeung ngabdi ka masarakat di désa penting dilaksanakeun, utamana ngeunaan sanitasi, bahan tambahan pangan, jeung mangpaat kaséhatan tina komponén bioaktif rempah. Ieu kagiatan panalungtikan téh bisa ogé méré pangaweruh ngeunaan prosés nu baku, nangtukeun waktu kadaluarsa, jeung mekarkeun produk ngaliwatan kemasan jeung label. Prosés anu dijéntrékeun bieu téh dilaksanakeun dina produk olahan sirop pala nu dipiharep bisa némbongkeun kualitas sirop nu beureum euceuy jeung bau has pala nu teu leungit.
Wasir

Wasir atawa Hemoroid atawa ogé ambéien nyaéta panyakit nu dilantarankeun megarna pembuluh getih (véna) nu aya di bagéan dubur atawa anus. Aya ogé nu nyebutkeun yén wasir nyaéta panyakit di réktum jeung anus dilantarankeun ruksakna pléksus hemoroidalis (pembuluh getih nu aya di réktum jeung anus).
Wasir bisa digambarkeun ngaliwatan ayana jaringan nu nonjol dina saluran anal nu eusina pembuluh getih jeung jaringan nu ngarojongna ngawengku otot jeung sarta élastik. Saluran anal nyaéta saluran nu panjangna opat sentiméter, nu diliwatan ku tinja ti réktum ka luar.
Gejala nu umumna tumarep di jalma nu boga panyakit wasir nyaéta:
Pikeun jalma nu boga panyawat wasir, dipiharep eureun heula ngonsumsi tuangeun nu lada, minuman alkohol jeung tuangeun nu loba lemakna. Lemak bisa ngalantarankeun bagéan-bagéan anus kendor.
És goyobod

És goyobod nyaéta inuman tradisional has anu asalna ti Garut, Jawa Kulon.Sanajan és ieu asalna ti Garut, és goyobod ogé geus loba didagangkeun di sabudeureun Kota Bandung kalawan ngagunakeun gorobag surung sarta nguriling ka lembur-lembur., aya ogé nu geus boga tempat matuh saperti kios. Kitu kaayaanana ditambahan dina ésna téh maké tipung hunkué ngajadikeun és goyobod béda ti és campur dawam.
És goyobod mimiti diwanohkeun ku Junaedi, urang sunda nu ngumbara di Jakarta taun 1930 an, Junaedi boga anggapan di Kota Jakarta nu panas mentrang, jualan és mangrupa pilihan nu bener. Bahan-bahan sederhana és, goyobod jeung santen, Junaedi miharep és goyobod bisa ditarima ku masarakat Jakarta.
Tapi kanyataanna jauh tina harepan. Mangtaun-taun jualan és goyobod, masarakat Jakarta teu pati raresepeun ku sabab kurang saluyu jeung létah urang Jakarta. Usaha Junaedi dituluykeun ku budakna, Usep Suryana, anjeunna nu nuluykeun usaha Junaedi. Usep mimiti muka usahana di Bandung taun 1940-an.
Usep mimiti muka kios di jalan Banceuy, salah sahiji tempat nu strategis di Bandung. Maké bahan nu sarua jeung Junaedi, Usep bisa ngirut masarakat Bandung pikeun meuli és goyobod. Di Bandung téh Usep ngan sakur bisa jualan és goyobod 5 taun.
Tragedi Bandung Lautan Api taun 1946 nyababkeun Usep kudu pindah ti Kota Bandung. Usep tuluy muka kios és goyobod di Garut, mernahna di puseur kota Garut. Di kota ieu és goyobod jadi legenda.
Kiwari és goyobod bisa kapanggih di mana waé lain wungkul di Kota Garut, tapi di kota-kota séjénna di sabudeureun Jawa Kulon.
Pikeun nyieun és goyobod téh siapkeun bahan-bahan kayaning, tipung hunkué, cangkaléng (nu meunang ngulub jeung ngarajang ipis), buah dewegan, peuyeum sampeu, peuyeum ketan hideung, alpuket, cipati, gula bodas, susu jeung és sugu.
Cara Nyieunna, campurkeun tipung hunkué jeung cai, tuluy panaskeun, galo nepi ka rata jeung kentel kalawan seuneuna leutik. Sanggeus éta pair ka jero loyang kalawan kandelna 1,5 cm,saterasna bekukeun. Sanggeus beku kaluarkeun ti loyang sarta potong kotak-kotak leutik. Sadiakeun wadah, asupkeun dewegan, alpuket, cangkaléng, peuyeum sampeu, peuyeum ketan, goyobod sarta és sugu sébor kalawan santan sarta sirop, tuluy tambahkeun susu sacukupna. És goyobod siap dipidangkeun.
Asia

Buana Asia diwatesan ku ngabagi Éropa jeung Afrika tina daratan Afrika-Eurasia nu sakitu legana. Watesna teu pati écés, komo di lebah Asia jeung Éropa mah: Asia jeung Afrika tepung deukeut Terusan Suéz, sedengkeun jeung Éropa aya di sapanjang Dardanéla, Laut Marmara, Bosporus, Laut Hideung, pagunungan Kaukasus, Laut Kaspia, Walungan Ural. Kira 60% ti populasi sadunya aya di Asia. Tempo ogé Eurasia.
Wewengkon Asia ngawengku buana Asia jeung sababaraha pulo sabudeureunana di Samudera Indonésia jeung Pasifik.
Sakumaha nu geus disebutkeun yén Asia bisa dianggap salaku subwilayah Eurasia nu leuwih gedé. Pikeun babagian nurutkeun istilah ieu, tempo Eurasia Kalér jeung Eurasia Tengah.
Asia mindeng dibagi jadi sababaraha subwilayah:
Istilah ieu jarang dipaké ku ahli géografi, tapi biasana nujul ka bagian Asia wewengkon Rusia, nu ogé katelah Sibéria. Kadang nagara-nagara Asia di béh kalér kayaning Kazastan ogé kaasup Asia Kalér.
Taya konsénsus ngeunaan istilah ieu, tapi biasana Asia Tengah ngawengku
Asia Wétan ngawengku:
Kadang Mongolia ogé diasupkeun ka Asia Wétan.
Asia Tenggara ngawengku Bojong Malaya, Indocina, jeung nagara-nagara di Samudra Indonésia jeung Pasifik, nyaéta nagara-nagara
Malaysia kabeulah dua ku Laut Cina Kidul.
Asia kidul nujul ka subbenua India, nu ngawengku
Katelah ogé Timur Tengah, najan sabenerna mah istilah éta ngawengku ogé nagara-nagara Afrika Kalér. Wewengkon ieu bisa dibagi-bagi deui kana
Also see Gulf States, for a different grouping involving several of the above countries.
Di handap dibéréndélkeun nagara-nagara katut dénsitas populasina.
Teu kawas gambaran dina artikel nagara-nagara, the figures in this table are based on aréas including inland water bodies (lakes, reservoirs, rivers) and may therefore be lower here.
Mesir, Rusia, Kazastan, Jorjia, Azérbaijan, jeung Turki, diasupkeun ogé dina tabel, najan ukur sabagian wilayahna nu asup Asia. Sisi Kulon jeung Jalur Gaza dihijikeun dina Paléstina.
Asia Kulon

Asia Kulon Kidul atawa Asia Kidul Kulon (loba bagéan nu patumpang tindih jeung Wetan Tengah) nyaéta bagéan kulon kidul Asia. Istilah Asia Kulon sakapeung dipaké dina tulisan ngeunaan arkéologi jeung prasajarah wewengkon ieu, sarta dina skema bumi subwewengkon nu dipaké ku PBB. Henteu kawas Wetan Tengah, nu kaasup Mesir nu sabenerna mah aya di Afrika, Asia Kulon mah murni mamngrupakeun istilah geograpis, nu kaasup Asia kulon kidul.
Southwest Asia is partly coterminous with the traditional Européan names the Middle East and the Near East, both of which describe the regions' géographical position in relation to Europe rather than their location within Asia. The term Western Asia has become the preferred term of use for the Middle éast by international organizations (most notably the United Nations) and also in African and Asian countries, such as India, because of the perceived Eurocentrism of the historical term Middle East. In terms of cultural and political geography, the Middle éast sometimes includes North African and western South Asian countries, particularly Afghanistan, Pakistan, and Egypt.
The United Nations includes marcus and the South Caucasus States (Armenia, Azerbaijan, and Georgia) in its Western Asian subregion, as they are almost entirely located there. However, these countries also lie in regions that straddle both Asia and Europe, and have sociopolitical ties to the latter. Turkey is located in Europe and in Asia. The Asian part of the Arab world (including Arabia proper) is called the Mashreq in Arabic.
Find out more at [1]
Southwest Asia is in most contexts méant to encompass:
Anatolia, Arabia, Transcaucasia, Levant, Iran, and Mesopotamia are subregions of Southwest Asia.
The Canadian government uses "West Asian" in its statistics; however péople from the Arab countries are counted in a separate "Arab" category.
Southeast Botanical Gardens

The Southeast Botanical Gardens (東南植物楽園, Tōnan Shokubutsu Rakuen) is a commercial botanical garden located in the city of Okinawa, Okinawa Prefecture, Japan. The garden is open daily; an admission fee is charged.
The gardens covers 100 acres (40.47 ha) and contain over 2,000 plant species, including some 450 species of palms, as well as flowers, fruit trees, a Polynesian Lake with carp, and an insect collection.
The Southeast Botanical Gardens closed in December 2010 and reopened on July 6, 2013 under a new management company, the Tapic Group.
Comitatul Strathcona, Alberta

Comitatul Strathcona, din provincia Alberta, Canada este un district municipal special, amplasare coordonate 53°31′24″N 113°18′32″W﻿ / ﻿53.523333°N 113.308889°V﻿ ({{PAGENAME}}). Districtul se află în Diviziunea de recensământ 11. El se întinde pe suprafața de 1,180.56 km și avea în anul 2011 o populație de 92,490 locuitori.
--
--
--
Listă de filme pentru copii

Aceasta este o listă de filme pentru copii și de familie în ordine cronologică.
Filmele care au fost lansate în America și au fost realizate în primul rând pentru a fi vizionate de copii, inclusiv filmele de familie destinate în primul rând pentru copii, sunt indicate de către ratinguri ca MPAA G ori PG. Filmele cu rating MPAA PG-13 sau similar sunt destinate pentru a fi vizionate de catre adolescen?i sau persoane mai în vârsta ?i prin urmare nu sunt incluse în aceasta lista.
Lia Perjovschi

Lia Perjovschi (n. 1961, Sibiu, România) este o artistă, autoare de performance-uri, instalatii, curatoare, editoare de digest-uri pe diferite subiecte, teoretician. română.
Lucrările sale de artă iau forme diferite; ea expune diferite forme media, desen, pictura, text, instalatii, diagrame, hărți mentale și cronologii. Lia Perjovschi a avut până acum peste 700 de expoziții individuale sau de grup, prezentari, ateliere în întreaga lume.
Între anii 1987 și 1993 a urmat cursurile Academia de Artă de la București.
Arhiva de Artă Contemporană
Lia Perjovschi este fondatorul si coordonatorul Arhivei de Artă Contemporană și Centrul pentru Analiza Artei – AAC/CAA, un proiect pe care l-a dezvoltat începând cu 1985. A colecționat materiale despre performance-uri, instalații video, media, istoria si teoria artei, studii curatoriale, educatie artistica, management, studii culturale, gindire critica, în România. si international. Inițial lucrările din această arhivă au fost găzduite în atelierul Lia si Dan Perjovschi din curtea Academiei de Artă din București dar în 2007 a fost somață să o mute. Ea se află acum la Sibiu, într-un spațiu dedicat din casa familie Perjovschi.
Muzeului Cunoașterii
Lia Perjovschi este creatoarea și fondatoarea Muzeului Cunoașterii, o cercetare interdisciplinară care a început în 1999. Muzeul Cunoașterii este un „muzeu imaginar” similar cu conceptul lui Andre Malraux. El include "obiecte cumpărate din magazinele muzeelor, a căror selecție a fost dictată cumva de cărțile citite, imagini și texte de pe internet, notițe, diagrame, mind maps, cronologii de cultură generală (din cărți, reviste, ziare, Wikipedia, Facebook)". Si Muzeul cunoașterii este găzduit de casa cuplului de artiști din Sibiu. Un kit din Muzeul cunoașterii intitulat Spațiul telescopic al cunoașterii a fost instalat semipermanent în 2018 la Biblioteca Astra din Sibiu, în corpul B, la mansardă.
List of aerobatic aircraft

An aerobatic aircraft is an aerodyne (a heavier-than-air aircraft) used in aerobatics, both for flight exhibitions and aerobatic competitions.
Most fall into one of two categories, aircraft used for training and by flight demonstration teams, which are often standard trainers or fighters, and aircraft especially designed for aerobatics, usually at the expense of other attributes, such as stability, carrying passengers or endurance. Dates are of first flight.
Aiton, Cluj

Aiton (Hungarian: Ajton; German: Eiten) is a commune in Cluj County, Transylvania, Romania. It is composed of two villages, Aiton and Rediu (Rőd).
The commune is situated in the northern foothills of the Apuseni Mountains, at a mean altitude ov 626 m (2,054 ft). The presence of large deposits of halite and saltwater springs within the perimeter of the commune have been identified.
Located in the central part of Cluj County county, Aiton belongs to the Cluj-Napoca metropolitan area.
Traces of several ancient neolithic settlements (of which Vinča culture from the 4th millennium BC), as well as evidence indicative of the Bronze Age, the Iron Age, the Roman conquest, and the Migration Period, were discovered in the village. Within the surrounding area, a tomb of incineration from the 1st century BC and a rustic villa have also been found; the latter in which a Dacian fruit tree from the 2nd century BC has been discovered.
During the Roman period, the locality was situated on the Roman road of Potaissa-Napoca. Initially, a portion of the commune was left uncovered in the yard adjacent to the school, marked by a colonette reproducing the inscription on the milestone of 108. As of 2017, however, the site is covered in waste products. The area was historically the center of a Spanish equestrian unit.
The first documented reference to the village of Aiton with the name Villa Ohthunth dates back to 1320, and in 1329, the toponym of Ahthon was attributed to the settlement. Since 1456, it appears under the current name of Ayton. In 1658, the locality was burned, following a Turkish and Tatar invasion.
In the 18th century, a milestone named Aiton Biliar from the Roman period was discovered. This marked a distance on the Potaissa-Napoca. The landmark attests the existence of a road built in 108 AD by the Cohors I Hispanorum Miliaria. A copy of this landmark is displayed in Turda, yet another is displayed in front of the school of Aiton.
On the Josephine Map of Transylvania from 1769 to 1773 (section 095), Aiton appears under the name of Ajton. The northern and southeastern parts of the village are marked by "Gericht" and by the sign of two public places of punishment of the delinquents in the medieval period.
The following objectives of the village of Aiton were included on the list of historical monuments in Cluj County, elaborated further by the Ministry of Culture and Religious Affairs in 2010.
Among the main tourist attractions and points of interest in the area are as follows:
The predominant occupations of residents involve agriculture and the breeding of livestock.
The numerical jump in favor of the Orthodox Church between 1930 and 1992 can be explained by the prohibition of the Greek Catholic Church in 1948 by the Communist government.
Daang Radyal Blg. 1

Ang Daang Radyal Bilang Isa (Ingles: Radial Road 1), na mas-kilala bilang R-1, ay isang pinag-ugnay na mga daan at tulay na bumubuo sa pinakaunang daang radyal ng Maynila sa Pilipinas. May haba itong 41.5 kilometro (o 25.8 milya), at kinokonektahan nito ang lungsod ng Maynila sa mga lungsod ng Pasay, Parañaque, at Las Piñas sa Kalakhang Maynila, at Bacoor, Imus, Kawit, Noveleta, General Trias, Tanza, at Naic lalawigan ng Cavite.
Binubuo ng mga sumusunod na bahagi ang Daang Radyal Blg. 1, mula hilaga patimog:
Mula sa hilagang dulo ng R-1 (sa may Tulay ng Roxas na dating Tulay ng Del Pan) hanggang sa sangandaan nito sa Abenida Padre Burgos sa Maynila, kilala bilang Daang Bonifacio ang R-1. Sineserbisyo nito ang mga distrito ng Intramuros at Port Area at tinutumbukan nito ang Bulebar Roxas sa Liwasang Rizal.
Nagiging Bulebar Roxas ang R-1 paglampas ng Abenida Padre Burgos. Ang bahaging ito ng R-1 sa Liwasang Rizal ay minarkahang Kilometro Sero (Km 0). Isa itong promenada sa harap ng Look ng Maynila na bumabagtas patungong Ermita, Malate sa lungsod ng Maynila, at sa mga lungsod ng Pasay at Parañaque. Tatapos ang Bulebar Roxas sa sangandaan nito sa Daang NAIA.
Sa pagitan ng Daang NAIA at Lansangang Antero Soriano sa Kawit, Cavite, kilala ang R-1 bilang Manila–Cavite Expressway (kilala din bilang Coastal Road o CAVITEx). Ang nabanggit na mabilisang daanan ay nag-uugnay ng Parañaque sa Las Piñas at lumalabas ng Kalakhang Maynila patungong Bacoor at Kawit sa Cavite.
Kilala ang R-1 bilang Lansangang Antero Soriano mula sa dulo ng CAVITEx sa Kawit hanggang sa sangandaan nito sa Governor's Drive sa Naic. Kinokonektahan nito ang mga lungsod at bayan ng Imus, Noveleta, at General Trias ng lalawigan ng Cavite.
Daang Radyal Blg. 10

Ang Daang Radyal Blg. 10 (Ingles: Radial Road 10), na mas-kilala bilang R-10, ay isang nakaplanong pinag-ugnay na mga daan at tulay na bubuo sa ikasampung daang radyal ng Maynila sa Pilipinas. Pinaka-kanluran ito sa mga daang radyal sa hilaga ng Ilog Pasig, at dumadaan ito mula hilaga pa-timog (at gayon din naman timog pa-hilaga) malapit sa baybayin ng Look ng Maynila. Kapag natapos na ito, kokonektahin nito ang lungsod of Maynila sa Navotas at sa mga baybayin ng Bulacan, Pampanga, at Bataan sa Gitnang Luzon.
Sa kasalukuyan, tangi ang bahaging Pantalan ng Maynila - Navotas lamang ng R-10 ay yaong bahaging natapos.
Binubuo ang Daang Radyal Blg. 10 ng mga sumusunod na bahagi:
Sa pagitan ng Anda Circle sa Port Area at Tulay ng Estero de Marala sa ibabaw ng Sapang Marala (Sapang Sunog Apog), kilala ang R-10 bilang Bulebar Mel Lopez, dating Daang Marcos o Lansangang Pangulong Ferdinand E. Marcos. Ito ay ang tanging bahagi ng R-10 sa lungsod ng Maynila, na dumadaan sa hugnayan ng Hilagang Pantalan ng Maynila bago pumasok sa lungsod ng Navotas.
Sa loob ng Navotas, payak na kilala bilang Daang Radyal Blg. 10 (o sa madla, Road 10 o R-10). Naglilingkod ito sa Hugnayan ng Pantalang Pangingisda ng Navotas (Navotas Fish Port Complex) at ini-uugnay nito ang Tondo sa Daang Palibot Blg. 4 (C-4) paglampas ng Tulay ng Bangkulasi kung saang patungo ito sa Malabon, Timog Caloocan at Lungsod Quezon.
Isang lansangan na nag-uugnay ng Maynila sa lalawigan ng Bataan ay ipinanukala bilang karugtong ng R-10. Katulad sa R-1 at mga bahagi nito (Bulebar Roxas at Manila–Cavite Expressway), dadaan ang lansangan sa may baybayin ng Look ng Maynila sa hilaga ng Ilog Pasig. Mula sa kasalukuyang dulo ng R-10 sa C-4, Navotas, dadaan ang lansangan pahilaga sa mga bayan ng Obando, Bulakan, Malolos, Paombong, at Hagonoy sa lalawigan ng Bulacan, at hilagang-kanluran sa may baybayin ng Pampanga sa Macabebe, Masantol, Sasmuan, at Lubao, at tatapos sa Hermosa at Dinalupihan sa Bataan. Itatayo ang ipinapanukalang lansangan sa ibabaw ng mga palaisdaan at magsisilbi rin itong pang-hadlang ng mga baha para sa mga lalawigan sa tabing-dagat ng look.
Daang NAIA

Ang Daang NAIA (Ingles: NAIA Road; Ninoy Aquino International Airport Road dating Daang MIA o MIA Road), o Daan ng Paliparang Pandaigdig ng Maynila (Manila International Airport Road), ay isang maiksing lansangang may walo hanggang sampung linya at may pangitnang harangan na nag-uugnay ng Bulebar Roxas at Manila–Cavite Expressway (R-1) sa Paliparang Pandaigdig ng Ninoy Aquino (o NAIA) sa timog-kanlurang Kalakhang Maynila, Pilipinas. Isa din itong pangunahing daang panlungsod na nag-uugnay ng mga lungsod ng Pasay at Parañaque sa haba ng mga 2.5 kilometro (1.6 milya) mula sa kanlurang dulo nito sa Bulebar Macapagal sa Bay City, Baranggay Tambo, Parañaque, hanggang sa silangang dulo nito sa may pasukan ng NAIA Terminal 2 sa Pasay. Pagdaan, babagtasin nito ang Bulebar Roxas, Abenida Elpidio Quirino, Domestic Road, at Abenida Ninoy Aquino.
Matatagpuan sa sangandaan nito sa Bulebar Macapagal ang Southwest Integrated Terminal na para sa mga bus papuntang Kabite at kanlurang Batangas. Matatagpuan ito sa may Coastal Mall. Dumadaan ang NAIA Expressway sa ibabaw ng bahagi ng daan mula Bulebar Roxas/Manila–Cavite Expressway hanggang Electrical Road sa tabi ng Ilog Parañaque. Ang nasabing mabilisang daanan ay magbibigay ng mas-mainam na daan papunta sa lahat ng apat ng mga terminal ng NAIA, gayundin sa pook-sugalan ng Entertainment City, Parañaque.
Dating tinawag na Daang MIA (MIA Road) ang Daang NAIA, at pinalitan ito ng pangalan noong 1987, kung kailan ang Paliparang Pandaigdig ng Maynila (MIA o Manila International Airport) ay naging Paliparang Pandaigdig ng Ninoy Aquino (NAIA o Ninoy Aquino International Airport).
14°31′0″N 120°59′59″E﻿ / ﻿14.51667°N 120.99972°E﻿ / 14.51667; 120.99972
Donsol

Ang Bayan ng Donsol ay isang ika-3 klaseng bayan sa lalawigan ng Sorsogon, Pilipinas. Ayon sa senso ng 2020, ito ay may populasyon na 50,281 sa may 11,262 na kabahayan.
Ang bayan ng Donsol ay nahahati sa 51 mga barangay.
Mga dambana at sagradong lugar ng mga katutubong Pilipino

Ang mga dambana at sagradong lugar ng mga katutubong Pilipino ay mga pook na itinuturing na banal sa mga katutubong relihiyon ng Pilipinas. Karaniwan, ang mga lugar na ito ay nagsisilbing lugar para sa pakikipag-ugnayan sa mundong espiritu, lalo na sa mga bathala at espiritu ng mga ninuno. Sa ilang mga kaso, nagiging pananggalang ang mga ito ng mga kabaong ng ninuno, pati na rin ang mga estatwa o iba pang mga bagay na naglalarawan ng mga dibino.
Sa pangkalahatan, walang mga "templo" ng pagsamba ang mga sinaunang Pilipino at Pilipino na sumusunod pa rin sa mga katutubong relihiyon ng Pilipinas sa kontekstong kilala ng mga dayuhang kultura. Subalit mayroon silang mga sagradong dambana, na tinatawag ding mga ulango o bahay-espiritu. Iba-iba ang mga laki nito: may mga platapormang binubungan, may mga istraktura na tila maliit na bahay (ngunit walang pader), at may mga malapagoda na dambana, lalo na sa katimugan kung saan nakamodelo ang mga sinaunang moske sa ganoong paraan din. Kilala sa iba't ibang katutubong termino ang mga dambanang ito, ayon sa nauugnay na pangkat etniko. Pinag-iimbakan din ang mga ito ng mga taotao at mga kabaong ng ninuno. Sa mga Bikolano, itinago rin ang mga taotao sa mga sagradong yungib na tinatawag na moog.
Sa ilang mga seremonya, sinasamba ang mga anito sa mga pansamantalang altar malapit sa mga sagradong lugar. Tinatawag itong latangan o lantayan sa Bisaya at dambana o lambana sa Tagalog. Magkapareho ang konstruksiyon nitong mga dambanang kawayan o yantok sa halos buong Pilipinas. Ang mga ito ay mga maliit na plataporma na walang bubong o dili kaya'y mga nakatayong poste na nakahati sa dulo (tila isang sulong tiki). Naghawak sila ng mga hinating bao, platong metal, o tapayan bilang lalagyan para sa mga alay. Minsan, inilalagay rin ang mga taotao sa mga platapormang ito.
Kabilang sa mga iba pang sagradong pook o sinasambang bagay ng mga diwata ang materyal na pagpapakita ng kanilang mga kaharian. Ang pinakapinagpipitagan ay ang mga punong balete (tinatawag ding nonok, nunuk, nonoc, atbp.) at mga punso ng langgam o anay. Kabilang sa mga iba pang halimbawa ang mga bundok, talon, punong kahoy, bahura, at yungib.
May kanya-kanyang mga termino ang bawat pangkat etniko sa Pilipinas tungkol sa kanilang mga dambana at sagradong lugar.
Natural, hindi gawang-tao, ang karamihan ng mga natitirang sagradong pook, dahil winasak ng mga Kastila ang halos lahat ng mga dambanang itinayo ng mga tao noong 300-taong panahong Katoliko-kolonyal mula ika-16 na siglo hanggang ika-19 na siglo. Gayunpaman, muling natuklasan ang nalalabi sa mga gawang-taong dambana mula noong gitna ng ika-20 siglo, katulad ng mga Petroglipo ng Angono sa Rizal na nadiskubre muli noong 1965 at Puntod ng Kamhantik sa lalawigan ng Quezon na muling nadiskubre noong 2011. Iba-iba ang mga prominenteng likas na dambana o sagradong lugar, ngunit mga bundok at bulkan ang mga pinakakapuna-puna. Bukod pa rito, marami ring mga dambanang mitolohiko at mga sagradong lugar sa mga katutubong relihiyon ng Pilipinas.
Kabilang sa mga tradisyonal na sagradong pook ang mga sumusunod:
Talaan ng mga sakuna sa Pilipinas

Ang mga bagyo noong panahong iyon ay wala pang pangalan.
Ang mga bagyo noong panahong iyon ay wala pang pangalan hanggang noong taong 1943.
Ang mga bagyo ay nagkaroon ng pangalan noong taong 1944. Ang panahon ng bagyo sa bansa noong 1946 ang unang aktibong panahon ng bagyo sa Pasipiko na naitala. At noong taong 1963, ang mga bagyo na papasok o mabubuo sa Philippine Area of Responsibility ay bibigyan ng pangalan ng Philippine Atmospheric, Geophysical and Astronomical Services Administration o PAGASA. Ito ay maaaring madalas na magresulta sa pagkakaroon ng dalawang mga pangalan ng parehong bagyo. Ito ang unang panahon na kung saan itinalaga ng PAGASA ang lokal na mga pangalan sa mga bagyo.
Ang mga sakuna sa Pilipinas ay ang mga pangyayaring hindi inasahan ng mga biktima sa Pilipinas. Ang pinakamalalang nangyaring mga trahedya sa Pilipinas ay nangyari noong ika 1881 Typhoon Haiphong, Super Bagyong Yolanda ika Nobyembre 8, 2013 na may bilang 6, 300 mga nasawi, at sumunod ang MV Doña Paz lulan ang higit na 4,300 ka tao ang nasawi.
Kaugnay na Artikulo
Sa Wikipedia Inglesː
Kategory:Sakuna
Bundok Pinatubo

Ang Bundok Pinatubo ay isang aktibong bulkan sa pulo ng Luzon sa Pilipinas, sa isang interseksiyon ng mga hangganan ng mga lalawigan ng Zambales, Tarlac, at Pampanga. Bago ang 1991, hindi gaanong napapansin ang bundok at mabigat ang erosyon. Makapal ang gubat nito na sinusuportahan ng mga ilang libo na mga katutubong Aeta, na lumikas sa mga patag na lugar patungong mga bundok ng sinakop ng mga Kastila ang Pilipinas noong 1565.
Dumating kamakailan lamang ang pagputok ng bulkan noong ika-15 ng Hulyo taong 1991 pagkatapos ng 600 taong pagkatahimik, ang syudad ng Angeles ang sumalo ng galit ng bulkan, nasira sa pagsabog ang tulay ng Abacan atbp. Ang Porac Pampanga sa pangangaaga ng dating alkaldeng si Roy David ay labis na nasira at naputol ang tulay ng Mancatian, lumikha ng isa sa mga pinakamalaki at pinakamarahas na pagpuputok sa ika-20 siglo noong 15 Hunyo 1991 ang bundok at umabot sa taas na 25-30 kilometro at 10 kilometro ang lapad ng pagsabog. Nagdulot ang matagumpay na prediksiyon sa pagputok ng paglikas ng mga libo-libong katao mula sa mga karatig na lugar, na nailigtas ang mga buhay, ngunit nawasak ang mga nasa paligid nito at labis na nasira ng mga pyroclastic flow, mga deposito ng abo, at sa kalunan mga lahar na sanhi ng tubig-ulan na muling ginagalaw ang mga naunang mga deposito ng bulkan. Libo-libong mga bahay ang nasira.
Naramdaman ang epekto ng pagputok sa buong mundo. Nagbigay ito ng maraming aerosol sa stratosphere—mas marami kaysa kahit anong erupsyon simula noong 1883 sa Krakatoa. Nagbuo ang mga aerosol ng isang pandaigdigang sapin ng asido sulpurikong abo sa mga sumunod ng mga buwan. Bumaba ang pandaigdigang temparatura sa mga 0.5 °C (0.9 °F), at nadagdagan ang pagkawasak ng ozone.
Ayon sa mga katutubong Aeta ang pagsabog ay dulot ng galit ng kanilang panginoong si Namayari, noong 1 ng Oktubre, taong 1991 ng linubog ang Barangay Cabalantian, Bacolor at ilang mga baryo roon at sa San Fernando, dahil sa labis na takot ay nagpaggawa ng dike ang noong Pangulo na si Fidel V. Ramos at tinawag itong FVR Megadike. Makalipas ang ilang buwan ay napuno ng Asul-Berdeng tubig ang bundok at nagkaruon ng lawa ng may parehong pangalan sa bulkan, isa sa pinaka tanyag na ruta patungong bundok ay sa barangay Santa Juliana sa Capas, Tarlac.
Itinaas sa alerto Lebel 1 ang Bulkang Pinatubo ng aktibidad na ipinapakita ng bulkan, makalipas ang 29 taon pagputok nito taong Hunyo 1991.
Ang lathalaing ito na tungkol sa Pilipinas ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Aklat ni Judit

Ang Aklat ni Judit o Aklat ni Judith ay isang aklat sa Lumang Tipan ng Bibliya.
Ibinatay ang pangalan ng aklat kay Judit, isang babaeng Israelitang itinuturing na bayaning banal at magiting na tagapagligtas ng Betulia, isang bayang nasa bundok. Sinasabing "larawan ng Mahal na Birhen" si Judit. Pinaniniwalaan na isang tunay na kasaysayan ang aklat na ito, subalit noong ika-16 na daantaon may mga nagsabing likhang-isip lamang ang mga nilalaman nito na kinapapalooban ng mabuting aral. Kaya't binanggit ng Simbahang Katoliko na hangga't hindi napapatotohanan ang pagiging kathang-isip ng akda, ituturing itong isang tunay na kasaysayan.
Bagaman walang katiyakan kung anong wika unang naisulat ang aklat na ito, pinaniniwalaang orihinal itong nailahad sa pamamagitan ng wikang Ebreo.
Nagmula ang mga pangkasalukuyang salin ng aklat na ito sa isinagawang pagsasalin ni San Jeronimo mula sa siping nasa wikang Arameo patungong wikang Griyego, at maging sa Vulgata. Katulad ng pagsasalin ginawa ni San Jeronimo sa Aklat ni Tobias, isinalin niya ang Aklat ni Judit sa isang upo lamang. May pagkakaiba sa ilang mga bagay ang mga pangkasalukuyang salin at ang mga pinakaunang salin, subalit may pagkakaisa ang kanilang nilalaman.
Nilalahad ng Aklat ni Judit ang salaysay tungkol sa hari ng mga Asirio - si Nabucodonosor - na nagkaroon ng hangad na sakupin ang lahat ng mga kabansaan. Ibig niyang gawin ito upang kilalanin siyang hari at diyos ng mga bayan-bayan. Para maipatupad ang mga pananakop na ito, isinugo niya si Heneral Holofernes. Ang bayang Media, na pinaghaharian ni Arfacsad, ang unang nagapi at nasakop, at nasundan ng iba pang mga bansa. Natalo ni Judit ng bayang Betulia si Heneral Holofernes.
Kapuluang Mariana

Ang Kapuluang Mariana (na tinatawag ding Marianas) ay isang kapuluan na nabuo mula sa tuktok ng 15 mga bulkanikong bundok sa Karagatang Pasipiko. Ito ang timogang bahagi ng isang cordillera o bulubundukin sa ilalim ng dagat na umaabot ng 2,519 km mula Guam hanggang sa malapit sa bansang Hapon. Ang Marianas ang pinaka-hilagang mga isla ng Micronesia. Ang sukat nito ay 1.026 km² at matatagpuan sa silangan ng Pilipinas at timog ng Hapon.
Sa usaping pampolitika, ang Guam (ang pinaka-timogang isla) ay isang teritoryong hindi inkorporado ng Estados Unidos, samantalang ang natitirang mga isla ng Marianas ay bahagi ng isang asosasyong tinatawag na Hilagang Kapuluang Mariana (Northern Mariana Islands), isang malayang estado ngunit asosyado at may kaugnayan sa Estados Unidos.
Ang unang Europeo na nakakita sa kapuluang ito ay si Fernando Magallanes na noong 1521 ay lumapag sa isla ng Guam, inangkin ang mga isla para sa hari ng Espanya at bininyagan ang mga ito sa pangalang Islas de los Ladrones (Kapuluan ng mga Magnanakaw).
Nang lumapag si Magallanes sa Guam, ang mga katutubo ay nakikipagkalakalan na sa mga kalapit na isla nito kaya't, bagama't hindi pa sila nakakita ng taong europeo, ay inakala nilang kalakal din ang habol ng mga ito. Gamit ang maliliit na bangka, nilapitan ng mga katutubo ang mga barko ng dayuhan at nag-alok ng pagkain at tubig. Ayon sa kasaysayan ng mga chamorro (mga tubong Marianas), umasa silang mababayaran nila ang mga ito, lalo na ng nakita nilang yero sa mga barko ni Magallanes. Subalit, napansin ng mga europeo na mababait ang mga taga-pulong ito at naniwalang hindi umaasa ang mga ito ng kahit anong kabayaran sa kanilang hospitality at magiliw na pagtanggap. Nagalit bigla si Magallanes nang lihim na pinasok ng mga katutubo ang kanilang mga barko tangay ang ilang mga yero nito. Nilusob niya ang mga katutubo at pinatay ang ilan. Nilisan ng mga europeo ang isla at pinagpatuloy ang kanilang ekspedisyon.
Noong 1667, ganap na inangkin na ng Espanya ang mga islang ito at pinangalanan para sa reyna ng Espanya noon na si Mariana de Asturia, asawa ni Felipe IV. Pagkatapos ng Digmaang Espanyol-Amerikano, pinasa ng Espanya ang timogang pulo (Guam) sa Estados Unidos at binenta naman ang natitirang mga isla sa Alemanya noong 1899. Pagkatapos naman ng Unang Digmaang Pandaigdig, ang mga hawak ng Aleman ay napapunta sa kontrol ng Hapon sa pamamagitan ng isang mandato ng Liga ng mga Bansa (League of Nations).
Sa kapuluan nangyari ang ilan sa mga labananan sa pagitan ng tropang amerikano at hapones noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig, noong 1944.
Ang lathalaing ito na tungkol sa Heograpiya ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Mount Masaraga

Mount Masaraga is a stratovolcano located in Ligao City in the province of Albay, in the Bicol region, on Luzon Island, in the Philippines.
Mount Masaraga is a forested, sharp-topped, mountain with an elevation of 1,328 metres (4,357 ft) asl. It is adjacent and the closest to the perfect cone of Mayon Volcano.
There are no historical eruptions from the volcano with the last eruptive activity dated as Holocene as reported by the Global Volcanism Program. Thick lava flows from that period are present on the flanks of Mount Masaraga, an understudied volcano in the Philippines.
Rock type found on the mountain is andesite trending to rhyolite. Tectonically, Masaraga is part of the Bicol Volcanic Chain of volcanoes and part of the Pacific ring of fire.
The Philippine Institute of Volcanology and Seismology (PHIVOLCS) lists the mountain as one of the inactive volcanoes of the Philippines.
Ligñon Hill

Ligñon Hill (Central Bikol: Bulod nin Ligñon) is a prominent hill in the city of Legazpi City, some 3 kilometers west of its downtown port area in Albay, Philippines. The summit rises to about 512 feet (156 meters), affording excellent views of the Mayon Volcano to the northwest and the entire city and Albay Gulf to the east. The whole site is managed by the city and provincial government, and has been designated as a nature park.
The hill is a prehistoric cinder cone near the foot of Mayon, some 12 kilometers south-southeast of the volcano's summit. It is mainly composed of dolerite and basaltic volcanic rocks. Except for Mayon Volcano, it is the highest point in the city situated next to the Legazpi Airport in barangay 41 (Bogtong) near the city's border with the municipality of Daraga. It hosts the Mayon Volcano Observatory, the central monitoring station of the Philippine Institute of Volcanology and Seismology built in 1989.
In 2006, the park underwent a major renovation with the hilltop leased for private development under a memorandum of agreement with the Albay provincial government. The park now has a viewing deck with coin-operated telescopes, a landscaped promenade as well as restaurants and souvenir shops. Other features include a zipline and a 50-foot tunnel constructed by the Japanese during World War II. It is accessible by car via a spiral uphill road off Binitayan Road from the Legazpi Airport.
கமல்பூர் விமான நிலையம்

கமல்பூர் விமான நிலையம் (Kamalpur Airport) இந்தியாவின் திரிபுரா மாநிலத்தில் இருக்கும் கமல்பூர் நகரில் அமைந்துள்ளது. இச்சிறிய விமான நிலையம் சுமார் 61 ஏக்கர் பரப்பளவில் பரவியுள்ளது. இது இந்திய விமான நிலைய ஆணையத்தால் கமல்பூர் விமான நிலையம் நிர்வகிக்கப்படுகிறது. செயல்படாத நிலையில் இருக்கும் இவ்விமான நிலையத்தை பிராந்திய போக்குவரத்து விமானங்கள் 42 மற்றும் பிராந்திய போக்குவரத்து விமானங்கள் 75 வகை விமானங்களை இயக்கும் விமான நிலையமாக மேம்படுத்த இந்திய விமான நிலைய ஆணையம் திட்டமிட்டு வருகிறது.
1990 ஆம் ஆண்டுகளில் வாயுதூத் விமான நிறுவனம் தனது டோர்னியர் 228 விமானத்தை அகர்தலாவிலிருந்து கமல்பூருக்கு இயக்கி வந்தது.
புனே சர்வதேச விமான நிலையம்

புனே விமான நிலையம் புனே நகரத்தில் இருந்து 10 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளது. இங்கு உள்நாட்டு, வெளிநாட்டு விமானங்கள் வந்து செல்கின்றன. இதை இந்திய வானூர்தி நிலைய ஆணையம் இயக்குகிறது. இதன் கிழக்குப் புறத்தில், இந்திய வான்படையின் விமான தளம் உள்ளது.
விமான நிலையத்திற்கு உள்ளும் வெளியிலும் சென்று வர டாக்சி, ஆட்டோ ரிக்சாக்கள் உள்ளன. தனியார் வாகனங்களின் மூலமும், புனே விமான நிலையத்தைச் சென்றடைய முடியும். விமான நிலையத்திற்கு புனே மாநகரப் பேருந்துகளும் இயங்குகின்றன.
சிம்லா விமான நிலையம்

சிம்லா விமான நிலையம் (Shimla Airport) (ஐஏடிஏ: SLV, ஐசிஏஓ: VISM) இந்தியாவின் இமாச்சலப் பிரதேசம் மாநிலத்தில் ஜபார்காத்தி நகரில் அமைந்துள்ளது. இவ்விமான நிலையம் சிம்லா நகரிலிருந்து 22 கிலோமீட்டர்கள் தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இதன் பயணிகள் முனையம் 50 பயணிகளைக் கையாளக்கூடிய வசதிகளைக் கொண்டுள்ளது. கிங்பிஷ்ஷர் நிறுவனம் இங்கு சேவை வழங்கி வந்தது. இவ்விமான நிலையம் கடல் மட்டத்திலிருந்து 5,072 அடிகள் (1,546 மீட்டர்கள்) உயரத்தில் இருப்பதால் பாதுகாப்புக் காரணங்களுக்காக இந்திய விமான நிலைய ஆணையம் இங்கிருந்து கிளம்பும் விமானங்கள் 28 பயணிகளை மட்டுமே ஏற்றிக் கொண்டு வரவேண்டும் என்பதால் தனது சேவையை 2012 செப்டம்பருடன் நிறுத்திக் கொண்டது. இவ்விமான நிலையத்தின் அமைவிடம் 31°4′54″N 77°4′5″E﻿ / ﻿31.08167°N 77.06806°E﻿ / 31.08167; 77.06806 ஆகும்.
டாட்டா ஸ்டீல் ஐரோப்பா

டாட்டா ஸ்டீல் ஐரோப்பா (Tata Steel Europe, முன்னர் கோரஸ் குழு, Chorus Group) இலண்டனைத் தலைமையிடமாக கொண்ட ஒரு இரும்பு தயாரிக்கும் நிறுவனம். இது ஐரோப்பாவில் இரண்டாவது பெரிய இரும்பு-தயாரிப்பு நிறுவனம் ஆகும். மேலும் இதன் துணை நிறுவனம் இந்தியாவின் டாட்டா ஸ்டீல் உலகின் பத்து மிகப்பெரிய இரும்பு உற்பத்தி நிறுவனங்களில் ஒன்று.
கோரஸ் குழு 1999, அக்டோபர் 6 ஆம் நாள், பிரித்தானிய ஸ்டீல் மற்றும் கொனிங்கிள்ஜ்கி ஊகோவன்சு (Koninklijke Hoogovens) ஆகிய நிறுவனங்களின் இணைப்பின் மூலம் உருவாக்கப்பட்டது. 2007-இல் டாடா நிறுவனம் கோரஸ் நிறுவனத்தை வாங்கியது. 2010, செப்டம்பர் 27 இல் கோரஸ் நிறுவனம் டாட்டா ஸ்டீல் ஐரோப்பா எனப் பெயரை மாற்றியது. மேலும் டாட்டா நிறுவன அடையாளத்தை ஏற்றுக்கொள்வதாக அறிவித்தது.
டாட்டா​ சன்ஸ்

டாட்டா​ சன்ஸ் நிறுவனம் டாடா குழுமத்தின் முதலீட்டு நிறுவனமாகும். இக்குழுமத்தின் பங்குகளில் பெரும்பாலான பங்குகள் டாட்டா நிறுவனத்திடம் உள்ளது. இது ஜம்சேத்ஜீ டாட்டாவால் 1868 ஆண்டில் நிறுவப்பட்டது. பாரம்பரியமாக டாடா குழுமத்தின் தலைவரே டாட்டா​ சன்ஸ் நிறுவனத்தின் தலைவராக இருந்து வந்துள்ளார். டாட்டா​ சன்ஸ் நிறுவனத்தின் பங்குகளில் சுமார் 66% டாட்டா குடும்பத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட அறக்கட்டளைகளிடம் உள்ளது.
இந்நிறுவனம் மும்பையில் பதிவு அமைந்துள்ளது.
மொத்த பங்குகளின் எண்ணிக்கை 4,04,142 (ஒவ்வொன்றும் சுமார் 10,00,000 ரூபாய்)
ஜூலை 1, 2015 தேதி ஒரு பங்கின் விலை ரூபாய் 60,000
ஹீராபாய் டாட்டா

ஹீராபாய் டாட்டா (Herabai Tata) (1879-1941) இந்தியாவைச் சேர்ந்த பெண்கள் உரிமை ஆர்வலரும் வாக்குரிமை பெற பெண்கள் சங்கத்தை நிறுவியவரும் ஆவார். 1895இல் திருமணமான இவரது கணவர் அர்தேசிர் பெசோன்ஜி டாட்டா முற்போக்கானவர். மேலும், தனது மனைவி மற்றும் மகளின் கல்விக்கு ஆதரவளித்தார். இவருடைய பள்ளிக்கல்விக்கு உதவ ஆசிரியர்களை நியமித்தார். 1909ஆம் ஆண்டில், பார்சியாக இருந்த இவர்,பிரம்மஞானத்தில் தனது ஆர்வத்தை வளர்த்தார். சில வருடங்களுக்குள் அன்னி பெசன்ட்டை சந்தித்தார். அதே நேரத்தில், 1911ஆம் ஆண்டில், இவர் இந்திய பாரம்பரியம் கொண்ட பிரிட்டன் வாக்குரிமை பெற்ற சோபியா துலீப் சிங் என்பவரைச் சந்தித்தார். அவர் வாக்குரிமை பெற போராடுபவராக இவரைத் தூண்டினார். மகளிர் இந்திய சங்கத்தின் நிறுவனர் உறுப்பினரும், பொதுச் செயலாளருமான இவர், 1917 இல் மாண்டேகு-செம்ஸ்போர்டு குழு முன் உரிமைக்காக மனு செய்த பெண்களில் ஒருவரானார்.
முன்மொழியப்பட்ட சீர்திருத்தங்கள் பெண்களின் வாக்குரிமையைச் சேர்க்கத் தவறியபோது, இவரும் பிற பெண்ணியவாதிகளும் எதிர்ப்புத் தெரிவித்து, வாக்குகளின் அவசியம் குறித்து கட்டுரைகளை வெளியிடத் தொடங்கினர். மாண்டேகு -செம்ஸ்போர்ட் சீர்திருத்தங்களைச் செயல்படுத்துவதற்கான தேர்தல் விதிமுறைகளை உருவாக்க சவுத்பாரோ குழுவிற்கு ஆணியிடப்பட்டது. இவர் தி டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியாவுக்கு ஒரு கட்டுரை எழுதினார், சில நகராட்சிகள் ஏற்கனவே பெண்களுக்கு வாக்களிக்க அனுமதித்ததால், உரிமையை நீட்டிப்பது நியாயமானது என்று வாதிட்டார். ஆயினும்கூட, சவுத்பரோ குழு பெண்களுக்கான உரிமையை சேர்ப்பதை நிராகரித்தது. மேலும் இவர்களின் பரிந்துரைகளை இலண்டனின் பொது கூட்டுசபையின் தேர்வுக்கு அனுப்பியது. கூட்டுக்குழுவிற்கு வாக்குரிமைக்கு ஆதரவாக வழக்கை முன்வைக்க இங்கிலாந்துக்குச் செல்ல மும்பை வாக்குரிமை குழுவால் இவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
ஹீராபாய், பிரித்தானிய பேரரசின் ஆட்சிக் காலத்தில் 1879இல் மும்பையில் பிறந்தார். தனது பதினாறாவது வயதில் பார்சி இனத்தைச் சேர்ந்த ஒரு துணி ஆலை ஊழிழியரான அர்தேசிர் பெசோன்ஜி டாட்டா என்பவரை மணந்தார்.|group="Notes"}} 2 மார்ச் 1898 அன்று இவர்களுக்கு மிதன் என்ற மகள் பிறந்தார். இவர்கள் பின்னர் நாக்பூருக்கு அருகிலுள்ள புல்கானுக்கு குடிபெயர்ந்தனர். அங்கு அர்தேசிர் ஒரு துணிக் கூடத்தில் உதவி நெசவாளராகப் பணிபுரிந்தார். அர்தேசி பெண்களின் கல்வி குறித்த தனது சிந்தனைகளில் முற்போக்கானவராக இருந்தார். தனது மனைவியின் கல்வியை மேலும் அதிகரிக்க விரும்புவதில் ஆசிரியர்களை நியமித்தார். அகமதாபாத்தில் உள்ள ஒரு ஆலையில் பனியில் சேர்ந்த பிறகு, குடும்பம் 1913 வரை அங்கேயே இருந்தது. பின்னர், இவர்கள் மும்பைக்கு இடம் பெயர்ந்தனர். அங்கு அர்தேசிர் ஒரு பெரிய துணி ஆலையின் மேலாளராக ஆனார்.
1909ஆம் ஆண்டில், ஹீராபாய் பிரம்மஞானத்தில் ஆர்வம் காட்டினார். மேலும், சென்னையின் அடையாற்றிலும், வாரணாசியிலும் நடந்த மாநாடுகளில் கலந்து கொள்ளத் தொடங்கினார். 1912இல் நடந்த வாரணாசி மாநாட்டில் இவர் அன்னி பெசன்ட்டை சந்தித்தார். 1911ஆம் ஆண்டில், காஷ்மீரில் தனது மகளுடன் விடுமுறையில் இருந்தபோது, இவர் பிரிட்டன் வாக்குரிமை பெற்ற சோபியா துலீப் சிங்கை சந்தித்தார். இவரது ஆர்வத்தால் கவரப்பட்டு, பின்னர் அவர் அனுப்பிய இலக்கியங்களைப் படித்த பிறகு, ஹீராபாய் பெண்கள் உரிமைக்கான போராட்டத்தில் தீவிரமாக ஈடுபட ஆரம்பித்தார்.
டாட்டா சமூக அறிவியல் கழகம்

டாட்டா சமூக அறிவியல் கழகம் (Tata Institute of Social Sciences) இந்தியாவில் உள்ள மும்பையில் அமைந்து உள்ளது. மேலும் இதன் வளாகங்கள் ஐதராபாத், குவகாத்தி, துல்ஜாபூர் ஆகிய இடங்களிலும் செயல்படுகின்றது.
டாட்டா சமூக அறிவியல் கழகம் தோராப்ஜி டாட்டா சமூக சேவை பட்டதாரிப் பள்ளியாக 1936ஆம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்டது. இதுவே இந்தியாவில் முதல் சமூக சேவை பள்ளி ஆகும். இதுவே 1944 ஆம் ஆண்டு தற்பொது உள்ள டாடா சமூக அறிவியல் கழகமாகப் பெயர் மாற்றம் பெற்றது. 1964ல் இக்கல்வி நிறுவனம் பல்கலைக்கழக மானியக் குழுவினால் ஒரு நிகர்நிலைப் பல்கலைக்கழகம் என அறிவிக்கப்பட்டது
டாட்டா குடும்பம்

டாட்டா குடும்பம் (Tata family) என்பது மும்பை நகரத்தை மையமாகக் கொண்ட ஒரு முக்கிய இந்திய வணிக குடும்பமாகும். இவர்களின் தாய் நிறுவனம் டாட்டா குழுமத்தின் முக்கிய அதிகார வரம்புகளை கொண்டிருக்கும் நிறுவனமான டாட்டா சன்ஸ் ஆகும். மேலும் இந்த நிறுவனங்களில் சுமார் 65 சதவீதப் பங்கு டாட்டா தொண்டு அறக்கட்டளைகளுக்கு சொந்தமானது. முக்கியமாக இரத்தன் டாட்டா அறக்கட்டளையும், தோரப்ஜி டாடா அறக்கட்டளைக்கும் சொந்தமானது. ஏறக்குறைய 18 சதவிகித பங்குகள் பல்லோன்ஜி மிஸ்திரி குடும்பத்தினரிடமும், மீதமுள்ளவை பல்வேறு டாட்டா சன்ஸ் நிறுவனங்களிடமும் உள்ளன. டாட்டாக்கள் ஒரு பார்சி குடும்பம், முதலில் குசராத்து மாநிலத்தில் உள்ள நவ்சாரியிலிருந்து மும்பைக்கு வந்தவர்கள். குடும்பத்தின் அதிர்ஷ்டத்தை நிறுவியவர் ஜம்சேத்ஜீ டாட்டா என்பவராவார். டாட்டாக்கள் டாட்டா சன்ஸின் அசல் நிறுவனர்கள் ஆவர்.
டாட்டா குடும்பம் முக்கிய பெட்டிட் பரோனெட்டுகளுடன் தொடர்புடையது. சில்லா டாட்டா வழியாக ஒரு பார்சி, 3 வது பரோனெட்டின் சர் தின்சா மானெக்ஜி பெட்டிட் என்பவரை மணந்தார்.
அக்டோபர் 15

அக்டோபர் 15 (October 15) கிரிகோரியன் ஆண்டின் 288 ஆம் நாளாகும். நெட்டாண்டுகளில் 289 ஆம் நாள். ஆண்டு முடிவிற்கு மேலும் 77 நாட்கள் உள்ளன.