davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Daniel Piñero

Daniel Ignacio Piñero Dalmau (8 de diciembre de 1951; Ciudad de México), es un biólogo evolutivo e investigador​​ del Instituto de Ecología de la UNAM. Su especialidad es la genética de poblaciones, ecología y evolución molecular. Su trabajo en el área de genética de poblaciones es pionero en México. Ha estudiado la historia evolutiva de diversos grupos de plantas, animales y bacterias mexicanas.
Daniel Piñero nació en la Ciudad de México, México en 1951. Obtuvo el grado de Biólogo en 1975 de la Facultad de Ciencias de la UNAM en 1975.​ Posteriormente inició trabajos de investigación en ecología vegetal y obtuvo el grado de maestría trabajando con la demografía​ y reproducción de la palmera tropical Astrocaryum mexicanum​​ en la misma UNAM bajo la dirección de José Sarukhán. En la Universidad de California, Davis obtuvo el doctorado en genética, con énfasis en genética de poblaciones y evolución bajo la supervisión de Robert W. Allard.
Daniel Piñero ingresó como investigador al Instituto de Biología, UNAM en 1979. Inicialmente continuó el estudio de genética de poblaciones de Astrocarium mexicanum y empezó a estudiar otras especies, como por ejemplo frijoles,​​ especies del género Rhizobium​​ y de Agave.​ También desarrolló investigación científica enfocada en entender procesos evolutivos relacionados con los patrones de diversidad genética de las especies mexicanas de Pinus. Recientemente ha iniciado el estudio de los procesos de domesticación de cultivos mexicanos.
Como profesor de grado ha dirigido más de 20 tesis licenciatura, 15 de maestría y 20 de doctorado.
Como parte de su labor de divulgación o comunicación pública de la ciencia ha escrito sobre personajes importantes en la historia de la ecología de poblaciones como Ronald A. Fisher y Luigi Cavalli Sforza, sobre la crisis de la biodiversidad y las pandemias,​ entre otros.​​
En 2021 Recibió el Premio Universidad Nacional​ que otorga la Universidad Nacional Autónoma de México a miembros destacados de su comunidad. Este premio reconoce la investigación de Piñero en el área de ciencias naturales.
Azul Tequila

Azul Tequila is a Mexican telenovela. The 160-episode serial was produced for TV Azteca by the celebrity couple Christian Bach and Humberto Zurita in conjunction with Humberto's brother Gerardo through their production company ZUBA Producciones. The complete series has been released in an 8 DVD box set.
Azul is a young woman in the end of the 19th century who has been forced to get engaged to Arcadio Berriozabal when she is in love with his brother Santiago Berriozabal. Before her wedding peasant revolution is started and she is kidnapped. Santiago, believing she is dead, creates one of the finest tequilas and calls it "Azul Tequila".
With an approximate cost of $5,000,000 United States dollars, this production was praised by the critics, but was not a great success with the Mexican audience. It was a successful telenovela in Europe, Asia, Malaysia, and Thailand. This was the first telenovela for Ursula Pratts with TV Azteca, and also the first in 10 years after Monte Calvario in 1988.
Agave fourcroydes

Agave fourcroydes or henequen is a species of flowering plant in the family Asparagaceae, native to southern Mexico and Guatemala. It is reportedly naturalized in Madeira, Italy, the Canary Islands, Costa Rica, Cuba, Hispaniola, the Cayman Islands and the Lesser Antilles.
The leaves of Agave fourcroydes yield a fiber also called henequen, which is suitable for rope and twine but not of as high a quality as sisal. It is the major plantation fiber agave of eastern Mexico, being grown extensively in Yucatán, Veracruz, and Tamaulipas. It is also used to make licor del henequén, a traditional Mexican alcoholic drink.
The plant appears as a rosette of sword-shaped leaves 1.2–1.8 metres (3.9–5.9 ft) meters long, growing out of a thick stem that may reach 1.7 meters (5 ft). The leaves have regularly spaced teeth 3–6 mm long and a terminal spine 2–3 cm long.
Like sisal, A. fourcroydes is a sterile hybrid; the ovaries never produce seeds. The plant does produce bulbils that may be planted, but commercial growers prefer to use the frequent suckers, which develop more quickly.
The first person of Spanish descent to document the plant and its usefulness for ropes and other naval utensils was José María Lanz, a Mexican-born engineer in service of the Spanish Navy, who studied henequen in Yucatán in 1783.
Henequen, like other species of agave, is used in the production of mezcal.
Agave wine

Agave Wine originates from Mexico. It is a fortified wine made from fermented blue agave, and fortified by being blended with blanco tequila. It is similar to tequila, in that it is harvested from the same plant. Although the two alcoholic beverages come from the weber blue agave plant, the drinks have similar, but different flavors. Agave wine has a much lower alcohol content and can be sold by vendors in the United States without an official liquor license. Also like tequila; agave wine comes in 100% de agave and mixto versions. 100% de agave wine has long been used in traditional Mexican margaritas.
Weber blue agave plants, used for the creation of agave wine, take up to 10 years to mature before harvest. The process of making 100% de agave wine starts the same way as making tequila. Mature agave is harvested and cooked in large ovens to release sugars within the plant. The aguamiel or "honey water" is then extracted from the plant using crushing rollers called "molinas." The aguamiel is then fermented between 6-10% ABV. The next step is what differentiates agave wine from tequila; instead of taking and distilling the fermented aguamiel to make tequila, agave wine is then filtered and 100% de agave blanco tequila at 55% ABV is added to "fortify" the wine to 24% ABV. Like tequila, if the label does not say "100% de agave" it is made with a neutral spirit other than tequila. In a "mixto" agave wine the fermented aguamiel is fortified with, most cases, a grain neutral spirit which is far less expensive.
Agave wine is popular in Mexico, and is growing in popularity in the United States.
Tequila Express

The Tequila Express is a Mexican regional passenger train service that operates from Guadalajara, Jalisco, to the Sauza Tequila distillery in the municipality of Tequila. The municipality of Tequila is located approximately 40 kilometres (25 mi) northwest of Guadalajara and 32 kilometres (20 mi) southeast of the town of Tequila, Jalisco. The train service is so named because it features tequila tastings and transports its passengers through blue agave fields to the distillery "La Perseverancia" in Tequila.
The service began operating in 1997. The service is operated by The Cámara de Comercio de Guadalajara (Guadalajara Chamber of Commerce). The excursion includes live mariachi music, a tour of the distillery and Quinta Sauza, as well as a food buffet on the Quinta premises.
The Encuentro Internacional del Mariachi y la Charrería festival is held in Guadalajara.
Agave ovatifolia

Agave ovatifolia, the whale’s tongue agave, is a species of flowering plant in the family Asparagaceae. It is native to the Nuevo Leon region of the Chihuahuan Desert in northern Mexico.
Agave ovatifolia grows solitarily with a growth height of 60 to 90 cm and is 80 to 120 cm wide. The bluish to grey, rigid, strong, wide elliptical to oval-shaped leaves are 35 to 4 cm long, 20 to 24 cm wide. The leaf edges are irregularly toothed. The dark grey to black variable tip to jad-dirthorn is 2 to 3 cm long.
The cracked, straight to somewhat curved inflorescence becomes 3.5 to 4 m high. The green to yellow, numerous flowers appear in the middle to the upper half of the inflorescence at the end of the loosely arranged, variable branches and are 65 to 75 mm long. The flower tube is 15 to 20 mm long.
The elongated three-chamber capsule fruits are 50 to 60 mm long and 15 to 20 mm wide. The shiny, black moon-shaped seeds are 5 to 6 mm long and 3 to 4 mm wide.
Agave ovatifolia grows endemic in Mexico in the states of Nuevo Leon in limestone soil, on stony, slopes, in forest and grassland at 1100 to 1300 m altitude. It is associated with Agave asperrima, Yucca rostrata, Dasylirion species, Ferocactus hamatacanthus and other cactus and succulent species.
The first description by Gregory Dirk Starr and José Angel Villarreal-Quintanilla was published in 2002.
Agave ovatifolia is a representative of the group Parryanae and grows endemic to the Sierra de Lampazos in North Nuevo Leon in Mexico. Plants were first found by nickel (1870) and known as "Agave Noah". William Trelease classified this invalidly described species as a synonym of Agave wislizenii in 1911. Characteristic are the compact, more open rosettes with the bluish to grey, variably arranged, stiff, strong, wide elliptical to oval-shaped leaves. The leaf edges are irregularly toothed. The dark grey to black pointed to jad-dirfung is 2 to 3 cm long.
Agave ovatifolia is closely related to Agave havardiana and Agave parasana, the other representatives of the Parryanae group, however, the differences in size, leaf and flower structure are visible.
Agave ovatifolia can survive short periods of frost up to just below 0°F when they are dry.
Agave margaritae

Agave margaritae is a species of plant from the Agave genus. Its common name in English is "Magdalena Island Agave".
The plant is endemic to Baja California Sur state in northwestern Mexico. It is only found on Magdelena Island (type locality) and Isla Santa Margarita in the Gulf of California. It is associated with Echinocereus barthelowanus.
Agave margaritae has small rosettes, that are formed in sparse offshoots. Its pointed leaves have oval to wide lancets and are thick, fleshy, variably arranged, bright-yellow/green colored, 10 to 25 cm long and 7 to 10 cm wide. The leaf edges are variably serrated and form a brown horny edge. The colors of the tips range from brown to grey and are two to three cm long.
The panicles inflorescence are two to three and a half meters high. The bright-yellow flowers are 45 to 50 mm long and appear on the upper half of the inflorescence in loose, variably arranged branches. The flower tube is 14 to 10 mm long. The blooming period is from June to July.
The elongated three-chamber capsules are three to five cm long and 1.5 to two cm wide. The black, variably formed seeds are four to five mm long and .5 mm thick.
The species description was published in 1889 by Townshend Stith Brandegee. A synonym of this species is Agave connochaetoden Trel.
Agave margaritae is a representative of the genus Agave. It is differentiated through leaf and flower structure characteristics. The species is related to Agave vizcainoensis. Agave margaritae is cultivated in Huntington Botanic Garden in San Marino, California.
Burqini (klambi renang muslim)

Burqini (utawa burkini; Arabic: بوركيني‎‎, gabungan saka burqa lan bikini) iku tipe klambi langèn kanggo wedhok muslim. Desainé ngayogyani pangajaran Islam saka Quran sing ngongkon wong wedhok klambèn sing jatmika. Klambi kudu ngukubi kabèh awak kejaba rai, tangan, lan sikil, lan uga kudu ènthèng manawa dienggo nglangi. Burqini iki kurang luwih kaya klambi langèn lengan dawa lan ana topiné saperlu ngukubi rambut, mung luwih longgar lan digawé saka bahan klambi langèn dudu neoprene.
Nalika Agustus 2009, wong wedhok saka Perancis diawisi nglangi ing bèji umum mawa nganggo burqini. Kala iku ana kontroversi babagan klambi utawa pakèan sing islami. Larangan mau dibeneraké mawa ndhelok hukum sing ngawisi uwong nglangi ora nganggo klambi langèn. Kala Agustus 2016, Walikota Cannes uga nglarang burqini amarga kaitané karo ekstrimis Islam.
Burkini

Burkini (Arabic: بوركيني‎‎, gabungan saka burqa lan bikini) iku tipe klambi langèn kanggo wedhok muslim. Desainé ngayogyani pangajaran Islam saka Quran sing ngongkon wong wedhok klambèn sing jatmika. Klambi kudu ngukubi kabèh awak kejaba rai, tangan, lan sikil, lan uga kudu ènthèng manawa dienggo nglangi. Burkini iki kurang luwih kaya klambi langèn lengan dawa lan ana topiné saperlu ngukubi rambut, mung luwih longgar lan digawé saka bahan klambi langèn dudu neoprene.
Nalika Agustus 2009, wong wedhok saka Perancis diawisi nglangi ing bèji umum mawa nganggo burkini. Kala iku ana kontroversi babagan klambi utawa pakèan sing islami. Larangan mau dibeneraké mawa ndhelok hukum sing ngawisi uwong nglangi ora nganggo klambi langèn. Kala Agustus 2016, Walikota Cannes uga nglarang burkini amarga kaitané karo ekstrimis Islam.
Sawènèh hotel lan resort ing Maroko uga nglarang wong wedhok nganggo burkini ing bèjiné tumrap alesan higienis mung bikini lan klambi langèn liyané diéntukaké. Mula babagan iki dadi kontroversi pulitik.
Ukraina

Ukraina iku nagara ing Éropa Wétan. Nagara iki wewatesan karo Polen, Rumeni, Moldavia, lan Transnistria ing sisih kulon, Sagara Ireng ing sisih kidul, Ruslan ing sisih wétan lan Rusputih ing sisih lor. Nagara iki sadurungé taun 1992 dadi wewengkoné Uni Soviyét. Kutha krajan Ukraina Kiyiv.
Pratélané musiyum ing Paris

Pratélan musiyum ing Paris inggih punika satunggaling pratélan ngengingi nama - nama musiyum ingkang wonten ing Paris. Wonten kathah musiyum ingkang wonten ing Paris lan supados nggampilaken para wisatawan ingkang badhé dhateng mriku, mila dipunbetahaken wontenipun dhpatar musiyum. Museum Louvre (basa Perancis:Musée du Louvre; basa Inggris: the Louvre Museum) inggih punika salah satunggaling musiyum pling ageng, musiyum seni ingkang kathah piyambak dipunkunjungi lan sawijining monumen ingkang gadhah sajarah inggil ing donya. Museum Louvre dumunung wonten ing Rive Droite Seine, Arondisemen kapisanan ing Paris, Perancis
Museum musiyum punika dumunung ing Pura Louvre (Palais du Louvre) ingkang wiwitanipun minangka bètèng ingkang dipunyasa rikala abad kaping 12 ing sangandhapipin pamaréntahan Philip II. Sisa-sisa bètèng saged katingal ing ruwang bawah tanah musiyum. Wangunan punika dipunwiyaraken saéngga mbentuk sawijining Pura Louvre ingkang sapunika. Rikala taun 1682, Louis XIV milih Pura Versailles minangka papan dunung pribadi, nilaraken Louvre saperlu salajengipun dipundadosaken minangka papan kanggé nampilaken koleksi-koleksi kraton.
Kajawi Museum Louvre, wonten ing wewengkon Perancis ugi kathah sanget musiyum-musiyum sanèsipun. ingkang badhé dipuncakaken wonten ing ngandhap punika Museum ing kutha Paris saged kaurutaken wnten ing 3 kategori:
Leslie Cheung

HIDDEN ERROR: Usage of "Voice_type" is not recognizedHIDDEN ERROR: Usage of "Birth" is not recognizedHIDDEN ERROR: Usage of "Death" is not recognized
Leslie Cheung Kwok-Wing (Hanzi: 张国荣, pinyin: Zhang Guorong, lair ing Hong Kong, 12 Sèptèmber 1956 – pati ing Hong Kong, 1 April 2003 ing umur 46 taun) inggih punika penyanyi, aktor lan musisi papan atas saking Hong Kong.
Leslie Cheung Kwok-Wing miyos wonten ing Hong Kong kanthi nama Cheung Fat-chung, ingkang lajeng dipunéwahi dados Cheung Kwok-Wing. Cheung minangka putra rahil saking 10 sadhèrkè wonten ing kulawarga kelas menengah. Cheung Wut Hoi - bapakipun inggih minangka tukang jait ingkang kondhang, pelangganipun kalebet aktor Amérika William Holden lan Cary Grant Bapak lan ibunipun sami sibuk kaliyan pedamemalnipun. Nalika wonten ing Hong Kong, Leslie Cheung sekolah ing Rosaryhill School (Jalan Stubbs, Hong Kong). Nalika gesang, piyambakipun naté rawuh adicara alumni sekolah. Nalika umur 13 taun, piyambakipun dipunkintun dhateng Inggris lan dumunung wonten ing asrama sekolah Eccles Hall lan ngalami diskriminasi rasial ing sekolah. Piyambakipun nyambut damel minangka bartènder wonten ing restoran kerabat lan nyanyi nalika pungkasan minggu. Nalika wekdal punika piyambakipun milih nama panggungipun, "Leslie". Miturut Cheung, piyambakipun milih nama punika amargi., "Kula remen filem Gone with the Wind. Lan kula remen Leslie Howard. Nama punika saged dipun-ginakaken déning tiyang kakung punapa wanita, saènga kula remen.". Wnten ing satunggalinging konsèripun, piyambakipun ngendika nama punika kamireng seksi tinimbang nama barat aslinipun "Bobby".
Wonten ing sapréangan wawancara, Cheung ngnadharaken masa alitipun boten ngremenaken. "Kula boten gadhah masa alit ingkang ngremenaken. Pertengkaran, gelut lan boten mapan kaliyan tiyang sepuhipun; kula kaliyan simbah kula." (wawancara Time magazine dipunserat déning Richard Corliss) "Ingkang kula saged aturaken bab masa alit kula inggih tiyang sepuh kula boten satunggal griya kalih kula. Minangka laré, punika awrat dipunmangertosi. Punika sawatawis damel kula depresi."
Cheung kuliah ing University of Leeds ing sisih lèr Inggris, ing pundi piyambakipun sinau "textile management". Piyambakipun nilaraken bangku kuliah ing wiwitan taun kaping kalih, amargi ingkang rama gerah lan nyuwun piyambakipun wangsul dhateng Hong Kong. Cheung boten wangsul dhateng Inggris kanggé nglajengaken studinipun
Gat (topi)

Gat ya iku jinis topi tradhisional Koréa kang digunakaké déning wong lanang nalika metu omah utawa nekani acara-acara kang wigati. Gat duwé pinggiran kang amba kang diarani yangtae, lan pérangan tengahe wujudé tabung dhuwur. Gat duwé tali kang lumrahé ditalekake ing ngisore janggut. Wong Koréa wis nggunkake gat kawit Zaman Tiga Karajan (37 SM-668 M) kanggo njaga sirah saka panase srengéngé udan. Ing pertengahan jaman Dinasti Joseon (abad 16-17), gat digunakaké minangka lambang status sosial déning kaum bangsawan lan ilmuwan lan minangka barang wigati saka sandhangan saben dinane. Gat dianggep piranti kang mbedakake bangsawan karo wong kang ora duwé budaya.
Cithakan:Pakaian-stub
Jeogori

Jeogori ya iku jinis sandhangan tradhisional Koréa (Hanbok). Jeogori ya iku klambi dhuwuran kang digunakaké déning wong lanang utawa wadon. Jeogori lanag lan wadon padha nanging jeogori lanang luwih gedhé lan dawa nganti nutupi awak pérangan dhuwur nganti bangkekan. Déné jeogori wadon watese mung nganti tekan ngisore dhadha. Wujud iki dadi sansaya endek kawit jaman Dinasti Joseon lan diwarisake nganti tekan saiki.
Garis gulon jeogori mbentuk V kang diarani dongjeong lan ditalekake nganggo pita kang diarani goreum. Pitane mau duwé salah siji ana kang luwih dawa. Lengen klambi jeogori digawé ginaris lurusing dhuwur lan mlengkung ing lengen klambi supaya gampang digunakaké. Werna jeogori racaké seragam, nanging pita, pucuke lengen klambi utawa lengen wernane bisa liyané. Ing wong lanang, yèn arep metu omah, padha nggunakaké jubah kang diarani durumagi.
Magoja

Magoja (마고자) ya iku jinis sandhangan njaba kang dilarasake karo hanbok déning wong Koréa, lanang utawa wadon. Ora kaya baji (clana), jeogori (klambi dhuwuran) lan chima (rok) lan durumagi (jubah) kang duwé asal usul dawa, magoja ya iku varian saka magwae, jinis sandhangan kang dikenalake saka Dinasti Qing. Wiwitane sandhangan iki digunakaké déning wong lanang kanggo ngangetake awak ing mangsa atis, nanging candhaké uga digunakaké déning wong wadon. Ukuran magoja pada karo jeogori, nanging luwih dawa sakcentimeter. Gulon magoja dikethok jeru mula git lan dongjeong (garis gulon) jeogori katon nalika digunakaké. Magoja sawijekake tanpa pita (goreum), nanging nggunakaké kancing. Kancing magoja kang bisa digawé saka emas, amber utawa pérak minangka pérangan wigati kang gawé magoja sansaya éndah.
Wong Turk

Wong Turk iku gabungané golongan ètnis gedhé kang mapan ing sisih lor, tengah, lan kulon Éurasia lan guneman nggunakaké Basa Turki. Wong Turk iku kapérang saka Kazakh, Uzbèk, Kyrgyz, Uyghur, Azerbaijan, Turkmen, lan Turki kagolong uga warga masarakat kang ana ing jaman biyèn kaya ta Xiongnu, Kipchak, Avar Eurasia, Bulgar, Hun, Seljuk, Khazar, Ottoman lan Timurid.
Lumrahé wong Turk iku asalé saka Asia Tengah, kaya ta ing papan Pagunungan Altai. Saiki Wong Turk wis kasebar ing Asia Tengah, Ujung Anatolia, Laladan Balkan, Padhang Sibèri lan Éropa Wétan.
Makna barès saka tembung Turk iku piranti kanggo njaga sirah, nanging bisa uga asal saka tembung Tur, ya iku putuné Nabi Nuh. Saiki ana 6 nagara Turk kang duwé kadhaulatan, ya iku Turki, Azerbaijan, Kazakhstan, Kirgizstan, Turkmenistan & Uzbekistan. Ana uga laladan sub-nasional kang dipanggoni déning Wong Turk kaya ta Tatarstan, Bashkortostan, Chuvashia, Sakha, Karachay-Cherkessia, Kabardino-Balkaria, Khakassia lan Tuva ing Ruslan, Gagauzia ing Moldova, Krimea ing Ukraina uga Xinjiang ing Républik Rakyat Cina. Kazakhstan iku nagara Turk kang papané paling amba, nanging Turki iku nagara Turk kang paling akèh wargané.
Mayoritas Islam Sunni:
Mayoritas Islam Singah:
Mayoritas Kristen Ortodoks:
Something About Lola

Something About Lola Band labèl indie ingkang lair ing wiwitan taun 2003. Band Indie uga diarani SAL iki lair ing kutha Semarang. Diwiwita saka wangsa SMA, Brintz, Een, lan Rossy damél band. Kanggo ngisi posisi drummer, banjur nyuwun marang Alif, lan gitar Arif. Barèng mlakune band, Arif medal banjur diisi karo Muny. Setaun miwiti medale Arif, Alif nyusul medal, banjur diganti karo Tommy. Muny gadhah wiwitan sekolah ing njaba kutha Semarang, banjur medal. Een ingkang dadi vokalis rikala iku, ngisi posisiné Muny, lan ngajak rencang Combot kanggo ngisi vokalis. Combot iku kontestan acara Indonesian Idol, nanging boten lolos sadaya. Miwiti taun 2011, Something About Lola gadhah personil anyar, piyambake ngisi posisi uga anyar keybordis, ya iku Rico. SAL gadhah fans lan komunitas SAL asmane Eggtrops.
Kaping pisan, saka taun lairé band, 2003, Menlove Avenue iku album pertama SAL ingkang rilis taun 2008. Isiné cacah 4 lagu, ya iku Deloran Case, Fall of Fashion Designer, Majesty's Secret Services, lan Eggman's Art of Sleeping Awake.
Red Town pungkasan album SAL rilis ing taun 2009. Album iki ana lagu ingkang didamel manèh dadi akustik, ya iku Majesty's Secret Services. Lagu anyar ya iku The Best Part Of Writing A Song Is To Named It lan Istanbul to Athens. Jumlah lagune namung 3 ing album iki.
Taun 2011, SAL miwiti lagu anyar ingkang judhulé Pandora's Eyes. Lagu iku kathah diaransemen karo Rico, inggih boten liyané keyboardis anyare SAL. Rico iku uga keyboardis solo Hellostereo. Tèma lagu ing album Your Revolution iku ngajak para parungon lan uga Eggtroops miwiti semangat kanthi nguripi urip marang becik..
SAL miwiti 2013, damel vidéo komedi kajudhul Malam Minggu Rico, digiyaraké ing saluran steaming Seputar CB31 TV lan uga ing Youtube . Carita-carita ingkang diungghah iku namung fiksi utawa kanggo namung kanggo hiburan.
The official MySpace Something About Lola website Berita Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine. [4] [5] Archived 2012-07-04 at the Wayback Machine.
Ladya Cheryl

Ladya Cheryl (lair onok ndhik Jakarta, 11 April 1981;umuré 35 taun) iku aktris Indonesia sing lair teko pasangané Jussuf Baharrizki karo Julie Vita Virgo. Jeneng Ladya iku dikèki mbahé sing nyenengi Lady Diana.
Anak ke-2 teko 4 tunggal iki ngawali kariernya ndhik donya hiburan Indonesia wiwit éntuk gelar Juara Favorit Top Guest Aneka 1997 karo Juara II Wajah Femina 2000. Sakbaré kui, Ladya dadi model video klip karo bintang iklan. Wong wédok sing ndue dukur 157 cm iki tau dadi model video klip T-Five (“Kau” dan “Yang Terindah”), Padi (“Kasih Tak sampai”), Jikustik (“Akhiri Ini dengan Indah”), Jagostu (“Mau Tak Mau”), Mbah Surip (“Tak Gendong”), Mizta D (“Memble Nanging Kece”), Peter Pan (“Tak Ada Yang Abadi”), Bonus (“Kurebut Hatinya Kembali”), Blitz (“Masih Ada Aku”), Iwan Fals (“Izinkan Aku Menyayangimu”), Frezia (“Takut Kehilanganmu”), J-Rocks ("Berharap Kau Kembali"), dan Andra and The BackBone (“Tunggu Aku”). Iklan sing tau dibintangi ya iku antarané, Tropicool, Gizi Super Cream, Lippobank, Wella Koleston karo Mocacinno (2010).
Ladya tau terjun ndhik donya akting layar gedhé. Film kapisané, "Ada Apa Dengan Cinta?" langsung ngunggahné jenengé liwat peran dadi gadis sekolah sing jenengé Alya lan kalem karakteré. Ndék filem iki, Ladya main karo Dian Sastro, Nicholas Saputra, Titi Kamal, Sissy Priscillia, lan Adinia Wirasti. Nanging Ladya ora mèlu main manèh ndhik filem AADC 2. Ladya sing meranké Alya ndhik filem kui ora bisa mèlu amarga luwih milih ngelanjutné pendidikané.
Sakbaré AADC, wong wédok sing tau dadi fashion stylist ndék Majalah Remaja Hai iki éntuk tawaran main ndék filem "Biarkan Bintang Menari" (2003) karo "Banyu Biru" (2005), kaliyan siji filem pendek "Kara, Anak Sebatang Pohon" (2005). Film "Kara, Anak Sebatang Pohon" malah diputer ndék Festival Film Cannes 2005 lan kepilih dadi nominasi program Director`s Fortnight sing dionokné barengan karo Festival Film Cannes, Prancis.
Klewer Market

Klewer Market (Indonesian: Pasar Klewer, Javanese: ꦥꦱꦂ​ꦏ꧀ꦭꦺꦮꦺꦂ, romanized: Pasar Klèwèr) is the largest textile market in Surakarta, Central Java, Indonesia. The market which located beside Kraton Surakarta complex is also shopping center for batik traders from Yogyakarta, Surabaya, Semarang and other cities in Java. This market have two floors and can accommodate 1,467 traders with a number of stalls around 2,064 units. Klewer market not only as a center of economy, but also a tourist destination and a symbol of Solo city.
On 27 December 2014 evening, the whole market was burned down.
Indonesia–Serbia relations

Indonesia and Serbia maintain diplomatic relations established between Indonesia and SFR Yugoslavia in 1954.
The bilateral relations was officially established on 4 November 1954. The historic political links between Indonesia and Serbia was Non Aligned Movement. Indonesian first President Sukarno and Yugoslavian President Josip Broz Tito was the founding fathers of the Non Aligned Movement back in 1961.
After the dissolution of Yugoslavia, followed by the Bosnian War in 1992–1995, the bilateral relations hit the lowest level, since Indonesia as the world largest Muslim-populated country, condemned the crime of ethnic-cleansing based upon race and religion, against Muslim Bosniaks committed by the Serbs. Naturally, some of Indonesian Muslims shared and demonstrated the solidarity with Muslim Bosniaks.
The bilateral relations returned to normality in 2000s. In 2008, Indonesia supports the territorial integrity of Serbia by not recognizing the independence of Kosovo. Nevertheless, Indonesia has urged Serbia to always follow the peaceful way through dialog to resolving the conflicts and addressing the separatist problems in Kosovo.
To commemorate the 60th anniversary of Indonesia–Serbia bilateral relations, an Indonesian Cultural Night was performed during the 36th International Fair of Tourism in Belgrade, on February 25, 2014. The cultural performance featuring Indonesian traditional dances, exhibition and batik fashion show.
Trade between two countries amounted to $229 million in 2023; Indonesia's merchandise export to Serbia were about $224 million; Serbian exports were standing at $5 million. Indonesian export to Serbia include textile and agricultural products, while Serbian export to Indonesia include machinery, chemicals, and health appliances.
ආඕ ඩායි

ආඕ ඩායි - යනු වියට්නාම ජාතික ඇඳුම වන අතර වර්තමානය වනවිට කාන්තාවන් සුලබව පළදින බව දැකගත හැක. ආඕ ෂර්ට් ලෙස වර්ග කරයි. ඩායි දිඟ යන්නයි.
රැජිණ හෝටලය

කිරි මුහුදු දියවරට ඉකිබිඳින
෴ දුල්ලෑව වලව්ව ෴
දුල්ලෑවේ වලව්ව ද දළදා මාළිගයේ පත්තිරිප්පුව, නුවර වැව හෙවත් කිරි මුහුද යනාදිය නිර්මාණය කළ දේවේන්ද්‍ර මූලාචාරී ශිල්පියාගේ නිර්මාණ වෑයමක් ම ය. පසළොස්වක පොහොය දාට සඳ එළියේ සුදු ඇඳුමින් සැරසී ජටාවක් හිස බැඳ වඩු රියන් ලෑල්ල අතින් ගත් දේවේන්ද්‍ර මූලාචාරී ශිල්පියා කිරි මුහුදේ සිට දළදා මාළිගය දෙසට යන බව දුටුවන් පවසයි.
ශ්‍රී වික්‍රම රාජසිංහ රජගේ බලතල හිමි රදලවරුන් වෙනුවෙන් සෙංකඩගල පුරවරයේ අලංකාර ගෙවුයන් සමඟ ප්‍රතාපවත් වලව් 18ක් ඉදිකර තිබුණි. සමහර වලව් ඉංග්‍රීසීන් විනාශ කර දැමු අතර අතලොස්සක් ඔවුන්ගේ භාවිතය සඳහා අත්පත් කරගත්තා ය. එසේ ඉතිරි වූ වලව් අද දවසේ භාවිතා වන්නේ මෙපරිදි ය.
⭐ පිළිමතලව්වේ මහ අධිකාරම් වලව්ව - නුවර ජනාධිපති නිල නිවස
⭐ ඇහැළෙපොල මහ අධිකාරම් වලව්ව - නිදහස් වූ රිමාන්ඩ් සිරමැදිරිය
⭐ දුනුවිල මිල්ලෑව ගජනායක නිළමේ වලව්ව - වත්මන් මහ නගර සභාව
⭐ මුල්ලේගම වලව්ව - ශාන්ත සිල්වෙස්ටර් විදුහල
⭐ දුල්ලෑව නිලමේ වලව්ව - රැජන හෝටලය
සියපත්තුවේ අධිකාරම් වූ දුල්ලෑවේ මහ නිළමෙට පුතෙකු හා දූවරු පස් දෙනෙකු වූ අතර පුත්‍ර රත්නය කලක් වලපනේ දිසාපති තනතුර දැරූ බව සඳහන් වේ. දළදා මාළිගයේ දියවඩන නිළමේ තනතුරට ද පත් වූ දුල්ලෑවේ නිළමේ මාතලේ කැරැල්ලට සම්බන්ධ බවට චෝදනා කර ඉංග්‍රීසීන් විසින් සිරගත කර ඇත. සෙංකඩගලපුර දළදා මාළිගය පෙනෙන මානයේ රැජින හෝටලය වන්නේ ඉංග්‍රීසීන් විසින් රජයට පවරා ගන්නා ලද දුල්ලෑවේ වලව්ව යි.
සියලු ගෘහ භාණ්ඩ සහිතව ඉංග්‍රීසීන් අතට පත් වූ දුල්ලෑවේ වලව්ව අශ්ව රථගාල, අශ්ව ගාල, බරාදි, ආලින්ද, නිදන කාමර, ස්නානගාර, මුළුතැන් ගෙවල්, නඩු අසන ශාලා, සිරමැදිරි ආදී බොහෝ අංගයන්ගෙන් සමන්විතව තිබී ඇත.
ටැම්පිට අත්තිවාරම් ක්‍රමය භාවිතා කර ඇති පෞරාණික ගොඩනැගිල්ලේ බිත්ති කොහුබත්, සියුම් වැලි හා කිරි මැටි මිශ්‍ර බදාමයකින් කපරාරු කර ඇත. ග්‍රීක සම්ප්‍රදායේ කැටයම්, ආනයනික රැන්ගුන් තේක්ක ගෙබිම හා තරප්පු, උඩරට සම්ප්‍රදායේ කෙටි වහල හා සිංහල උළු, මැද මිදුල හා අලංකාරව ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පයේ පෞඩත්වය විදහාපායි.
1818 දී ජෝන් ඩොයිලි ප්‍රථම ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩුකාරයා ලෙස පත් වීමත් සමඟ දුල්ලෑව වලව්ව ආණ්ඩුකාර නිල නිවස බවට පත්විය. පිළිමතලව්වේ වලව්ව ආණ්ඩුකාර නිල නිවස බවට පත් වූ පසු දුල්ලෑවේ වලව්ව ඉංග්‍රීසි සහ මැලේ හමුදා නවාතැන් ස්ථානය වී ඇත.
1841 දී ස්ටෙන්ස් මහත්මිය දුල්ලෑවේ වලව්වේ කොටසක ඉංග්‍රීසි ජාතිකයන් සඳහා භෝජනාගාරයක් හා නවාතැන්පොළක් පවත්වාගෙන ගොස් ඇති අතර එසේ ආරම්භ වූ රැජින හෝටලය කලින් කලට විවිධ ව්‍යාපාරිකයන් යටතේ ප්‍රතිසංස්කරණය වීමෙන් අද දවසේ හෙට්ටි වීදියට හා දළදා වීදියට දෙපසට විහිදී මහල් තුනකින් යුත් ලොව ප්‍රසිද්ධ සංචාරක හෝටලයක් බවට පත්වේ. බ්‍රිතාන්‍ය සහ අයෝනික ග්‍රීක සම්ප්‍රදායේ විශාල ආරුක්කු, වතිකානු ක්‍රමයේ ද්විත්ව කුළුණු 1875 දී එක් කර ඇත.
1896 දී මොල්ලිගොඩ වලව්වත් රැජින හෝටලයට ඈදා ගෙන ඇත. දළදා වීදියෙන් කොටසකුත් සම්බන්ධ කරගෙන වර්ධනය වූ රැජින හෝටලයේ ප්‍රධාන පිවිසුම් පියස්සට ඉංග්‍රීසි හමුදාවේ සෙබල තොප්පියේ ආකෘතිය සවි කරන්නට තරම් හෙළයින්ට හා දළදා වහන්සේට සමච්චල් කළ ඉංග්‍රීසීන් කෲර විය.
කොළඹ ගාලු මුවදොර හෝටල් ජාලය මඟින් වර්තමානයේ කළමනාකරණය වන රැජින හෝටලය විදුලි සෝපාන, පිහිනුම් තටාක, ඇල් දිය හා උණු දිය පහසුකම්වලින් යුත් නාන කාමර, අන්තර්ජාල පහසුකම් සහ දේශීය නිර්මාණ අලවිසැල්, දේශීය හා විදේශීය භෝජනාගාර, තැබෑරුම් ඇතුළු බොහෝ පහසුකම් වලින් යුක්තය. මහනුවර දළදා පෙරහර මංගල්‍යය පෞද්ගලික සදළු තලයක සිට නැරඹීමට ඇති හැකියාව නිසා ම රැජින හෝටලය සංචාරක ආකර්ශනය වඩාත් දිනාගෙන ඇත.
පඬුවස්නුවර

පඬුවස්නුවර යනු ශ්‍රී ලංකාවේ කුරුණෑගල පිහිටි නටඹුන් සහිත ඓතිහාසික අගනුවරක් වේ. ප‍්‍රාදේශීය පාලකයෙකු ලෙස 12 වන සියවසේදී පරාක්‍රමබාහු විසින් දක්ෂිණ දේශය පාලනය කල සමයේ එහි පාලන මධ්‍යස්ථානය වශයෙන් යොදාගත් පරාක්‍රමපුර නම් අගනගරය මෙම ස්ථානය වන්නට ඇතැයි සැළකේ. වත්මන් වාරියපොල-හලාවත මාර්ගයේ වාරියපොල නගරයේ සිට සැතපුම් 12 ක් පමණ දුරින් පිහිටි කොටම්පිටිය ප්‍රදේශය ආශ්‍රිතව මෙම පුරාණ නගරයෙහි අවශේෂ දැකගත හැකිවේ.
පළමුවන පරාක්‍රමබාහු රජු ආදිපාද තනතුර දැරූ අවධියේ ඔහු විසින් දක්ඛිණ දේශයේ ඉදිකල අගනුවර වන පරාක්‍රමපුරය, මෙම ස්ථානය ලෙස හඳුනාගෙන තිබෙන අතර වර්ථමානයේ එය පඬුවස්නුවර ලෙස ව්‍යවහාර කෙරේ. මෙහි වූ පුරාවිද්‍යා සාධක අනූව මෙම ස්ථානයේ පවතින නටඹුන් ක්‍රි.ව. 12වන සියවසට පමණ අයත් යැයි තහවුරු කොට තිබේ.
මෙම පුරාවිද්‍යා ස්ථානය පඬුවස්නුවර ලෙස ව්‍යවහාරවීම හේතුවෙන් ප්‍රාදේශීය ජනයා මෙම ස්ථානයේ වූ ගොඩනැගිලි අවශේෂ පඬුවස්දෙව් රජතුමා විසින් ගොඩනැංවූ පුරාණ අගනගරයක සාධක ලෙස වරදවා වටහාගෙන තිබේ. ඒ බැව් සනාථ කිරීමට ඔවුහු මෙම පුරාවිද්‍යා භූමියට නුදුරින් පිහිටා ඇති පඬුවස්නුවර රජ මහා විහාර පරිශ්‍රයෙහි වූ චක්‍රාවාලය, උන්මාද චිත්‍රාව සිරකර තිබූ එක්ටැම් ගෙය ලෙසත්, පඬුවස්නුවරට ආසන්නව පිහිටි දොරබාව නැමැති ග්‍රාමය, පණ්ඩුකාභය කුමරු සඟවා සිටි දොරමඬලාව ග්‍රාමය ලෙසත් හුවාදක්වති. කෙසේනමුදු පඬුවස්නුවර යන නාමය කුරුණෑගල රාජධානි සමයේ තරම් මෑත සමයේදී පැමිනෙන්නට ඇතැයි විශ්වාස කෙරේ. තවත් මතයකට අනූව මෙම ස්ථානය ආසන්නයේ පිහිටි පුරාණ වැවක් වූ පඬා වැව හේතුවෙන් මෙම ස්ථානයට පඬුවස්නුවර යන නාමය ලැබෙන්නට ඇතැයි සැළකේ.
වර්ෂ 1140දී පමණ තම මාමා වූ කීර්ති ශ්‍රී ‍මේඝ රජුගේ අනුප්‍රාප්තිකයා ලෙසින් දක්ඛිණදේශයේ පාලකයා බවට පත්වූ පරාක්‍රමබාහු රජු, පරාක්‍රමපුරය සිය පාලන මධ්‍යස්ථානය වශයෙන් යොදාගනිමින් දක්ඛිණදේශයෙහි යටිතල ව්‍යුහය වැඩි දියුණු කිරීමට පියවර ගත් බව සඳහන් වෙයි. එසේම ඉන්දියාවට පැහැරගෙන ගොස් තුබූ දළදා වහන්සේ නැවතත් ලක්දිවට වැඩමවූ පසු පරාක්‍රමබාහු රජු විසින් පරාක්‍රමපුර පිහිටි පඬුවස්නුවර රජ මහා විහාර පරිශ්‍රයේ වූ දළදා මැදුරෙහි කෙටිකලක් තැම්පත්කොට වැඳුම්පිදුම් සිදුකෙරූ බව තොරතුරු ප්‍රකාශ වේ. පසුකාලීනව සිදුකල යුද්ධමාලාවකින් අනතුරුව වර්ෂ 1153දී මුළු දිවයිනෙහි රාජ්‍යත්වය හිමිකරගත් පරාක්‍රමබාහු රජු සිය අගනගරය පරාක්‍රමපුරය සිට පොළොන්නරුව (චූල වංශයෙහි සඳහන් පරිදි පුලත්තිනගර) වෙත ගෙනගිය බැව් සඳහන් වේ.
මෙහි දැකගත හැකි නටඹුන් ක්‍රි.ව. 12වන සියවසට අයත් වේ. හෙක්ට්යාර 20ක පමණ භූමි ප්‍රමාණයක නටඹුන් ගොඩනැගිලි විසර පවතී. ඒ අතර පංචායතන ගොඩනැගිලි, රජමාළිගයක නටඹුන් හා ශිලා ලේඛන වේ.
ප්‍රාකාර දිය අගල් වලින් වටවූ ඇතුළු පුරයෙහි ඉදිකොට ඇති පඬුවස්නුවර රජමාළිගයෙහි සැළැස්ම පොළොන්නරුව මහා පරාක්‍රමබාහු රජ මාළිගයට තරමක් සමාන වේ. කීර්ති ශ්‍රී නිශ්ශංකමල්ල රජු (ක්‍රි.ව. 1187-1196) වරක් මෙම මාළිගයට සම්ප්‍රාප්ත වූ බව රජමාළිගයේ පිහිටි ගල් ආසන ලිපියේ සඳහන් කර ඇත.
පඬුවස්නුවර නිශ්ශංකමල්ල රජුගේ ගල් ආසන ලිපිය මධ්‍යකාලීන සිංහල අක්ෂර හා සිංහල භාෂාව යොදාගනිමින් ක්‍රිස්තු වර්ෂ 12වන සියවසේදී නිමවා තිබේ. නිශ්ශංකමල්ල රජු සිය නව වන රාජ්‍ය වර්ෂයෙහි නවම් මස පුන් පොහෝ දින මෙහි සඳහන් ආසනයෙහි හිඳ නැටුම්, ගැයුම්, වැයුම් නැරඹූ බව ලිපියෙහි විස්කර වේ. තවද රජු කාලිංග, පාණ්ඩ්‍ය හා චෝල යන රටවල් යටත් කර ගත් බව ශිලා ලිපියෙහි සඳහන්කොට ඇත.
රජමාළිගය පිහිටි ඇතුළු නුවරට දකුණින් සහ උතුරින් පැරණි සංථාරාම කිහිපයක නටඹුන් දැකගත හැකිවේ. එවා එකිනෙක සංඝාරාම, දාගැබ්, ප්‍රථිමා ගෘහ, බෝධිඝර, උපෝසථඝර හා ආවාස ගෘහවලින් පරිපූර්ණ වී තිබේ. නිශ්ශංක මල්ල රාජ සමයට අයත් ද්‍රවිඩ ශිලා ලිපියක්ද එක් සංඝාරාම බිමක දැකගත හැකිවේ.
රජගල පුරාවිද්‍යා භූමිය

රජගල, හෝ රජගලතැන්න/රාස්සගල යනු ඝන වනාන්තරයකින් වැසී ගිය මුහුදු මට්ටමේ සිට අඩි 1038 (316 මීටර) පමණ උස්වූ, ශ්‍රී ලංකාවේ නැගෙනහිර පළාතේ ,උහන ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාශයේ පිහිටි අයිතිහාසික වශයෙන් ඉතා වැදගත් වූ පෞරාණික නටඹුන් සහිත කඳු වැටියක් වේ. පැරණි නටඹුන් 600කට වඩා වැඩි ප්‍රමාණයක් සහ අක්කර 1080ක් පමණ පුරා විහිදී ගිය මෙම පුරාවිද්‍යා භූමිය අනුරාධපුරය මිහින්තලා පුරාවිද්‍යා භූමියට පමණක් දෙවන වන බැව් පැවසේ.
අම්පාර,මහඔය මහා මාර්ගයේ අම්පාර සිට කිලෝ මීටර 24ක් පමණ දුරින් පිහිටි රජගලතැන්න ප්‍රදේශයේ මෙම පුදබිම පිහිටා තිබේ.
මෙම ස්ථානයෙහි මුල් ඉතිහාසය නිශ්චිත නොවූවත්, ක්‍රි.පූ. 1 වන සියවසට අයත් ශිලා ලිපි හමුවීම නිසා එම සමයේ පමණ සිට මෙහි භික්ෂූන් වහන්සේලා වැඩවසන්නට ඇතැයි විශ්වාස කෙරේ. කෙසේ නමුදු, මෙහි ඉතිහාසය මෙරට බුදු දහමේ පූර්ව අවධියට විහිදෙන බැව් ශිලා ලිපියකින් ප්‍රකාශ වේ. එයට අනූව ලංකාද්වීපයට බුදු දහම රැගෙන පැමිණි මිහිඳු මහරහතන් වහන්සේ රජගලතැන්න විහාරයට වැඩි බව සඳහන් වේ. මිහිඳු මහරහතන් වහන්සේ පිළිබඳ සඳහන් ශිලා ලිපි ද්විත්වයක් මෙරට සොයාගෙන තිබෙන අතර ඉන් එකක් රජගල පුරාවිද්‍යා භූමියෙන්ද; අනෙක මිහින්තලය පුදබිමෙන්ද සොයා ගෙන තිබේ. පැරණි සාධක අනූව මිහිඳු මහරහතන් වහන්සේගේ සහ උන්වහන්සේ සමග පැමිණි ඉට්‌ටිය තෙරුන්ගේ භෂ්මාවශේෂ මෙහි වූ සෑයක තැන්පත් කර ඇති බැව් පැවසෙයි.
පුරාවිද්‍යාඥයින් පවසන පරිදි, රාක්ෂයන්ට වැදුම් පිදුම් කල රාක්ෂ ගෝත්‍රිකයින් මේ ප්‍රදේශයේ ජීවත්ව සිටි නිසා මෙම කන්දට රාස්සගල යන නාමය යෙදෙන්නට ඇතැයි පැවසේ.
දුටුගැමුණු රජතුමාගේ සහෝදර සද්ධාතිස්ස රජගේ පුත් ලජ්ජිතිස්ස රජතුමා (ක්‍රි. පූ. 119-109) විසින් මෙම විහාරය ආරම්භ කල බව මහාවංශය සාක්ෂි දරයි. ලජ්ජ්තිස්ස රජු විසින් කරවූ ශිලා ලිපි කිහිපයක් රජගලින් හමුවී ඇත. මීට අමතරව අනුරාධපුර යුගයේ සිටි කුටකණ්ණ තිස්ස රජු, භාතික තිස්ස රජු, මහසෙන් රජු, බුද්ධදාස රජු සහ දප්පුල රජු වැනි රජවරුන්ගේ සමයන්හී මෙම ස්ථානය වැඩිදියුණු කරවා තිබේ.
අනුරාධපුර යුගයේදී මෙම ස්ථානය ගිරිකුම්බිල විහාරය, අරියාකර විහාරය, අරිත්තරා වෙහෙර වැනි නම් වලින් හඳුන්වා ඇත. දීපවංශය, මහාවංශය, සහස්සවත්තුප්කරණය, අට්ඨකථා, රසවාහිනිය, සද්ධර්මලංකාරය වැනි ග්‍රන්ථ වල මෙම ස්ථානය පිළිබඳ තොරතුරු සඳහන් වේ.
රජගල පුරාවිද්‍යා භූමියෙහි කාල වකවානු ගණනාවකට අයිති ශිලා ලිපි සමූහයක් දැකගත හැකිවේ. ඒ අතර කටාරම් ලිපි හා ගිරි ලිපි වේ. ඉන් වඩාත්ම අවධානයට ලක්වන පුරාවිද්‍යාත්මක සාධකය වන්නේ මිහිඳු මහ රහතන් වහන්සේ පිළිබඳව සඳහන් වන ශිලා ලේඛනය වේ. එමගින් මහින්දාගමනය සම්බන්ධ වංශකථාව තවදුරටත් සනාථ කරනු ලබයි.
රජගල පිහිටි අනෙකුත් නටබුන් අතර අඩක් වැඩ නිමකළ හිටි බුද්ධ ප්‍රථිමාව, දිය පිහිල්ල හා ඊට සම්බන්ධ සුවිසල් ශිලාමය පාත්‍රා, පුන්කලස දෝතින් රැගෙන සිටින ආකාරය දැක්වෙන මුරගල හා නාග රාජු හා රාජිනිය දැක්වෙන මුරගල ආදිය දැකගත හැකි වේ.
මීට අමතරව ශිලාමය පාත්‍රා සහිත ස්ථානයට ඉහලින් ගල් පුවරු යොදා ඉදි කළ පැරණි උළුවස්ස සහිත ගල් ලෙන ඉදිකොට තිබේ. එසේම කාලය අනිෂ්චිත ප්‍රාථමික ගුහා සිතුවම් සමූහයක් සහ අනුරාධපුර යුගයට අයත් යැයි සැලකෙන බිතු සිතුවම් කොටස් කිහිපයක් සහිත චිත්‍ර ලෙනක්ද මේ පුදබිමේ දැකගත හැකිවේ.
ක්‍රි. පූ. 2-1 සියවසට අයත් මෙම ලෙන් ලිපිය පූර්ව බ්‍රාහ්මී අක්ෂරයන්ගෙන් හා පුරාණ සිංහල භාෂාවෙන් යුක්ත වේ. මෙහි අන්තර්ගතයෙහි, දෙවියන්ට ප්‍රිය වූ ගාමිණී තිස්ස මහ රජුගේ පුත් තිස්ස කුමාරයාගේ භාර්යාව වූ උපාසිකා ශාමිකාගේ ලෙන, ලෙස දක්වා ඇත.
වවුනියාව පුරාවිද්‍යා කෞතුකාගාරය

වවුනියාව පුරාවිද්‍යා කෞතුකාගාරය ශ්‍රී ලංකාවේ වවුනියාව නගරය තුළ පිහිටි කලාපීය කෞතුකාගාරය කි. මෙහි පිහිටුවීම සහ හිමිකාරීත්වය ශ්‍රී ලංකා කෞතුකාගාර දෙපාර්තමේන්තුව සතු වෙයි. වවුනියාව සහ එහි ආසන්න ප්‍රදේශවල දී සොයාගත් පුරාවස්තු මෙහි ප්‍රදර්ශනයට තබා ඇත.
පස්වන (5) සිට අටවන (8) සියවස දක්වා වන පුරාවස්තු, බුද්ධ ප්‍රතිමා, හින්දු දේව ප්‍රතිමා සහ baptismal font වැනි ක්‍රිස්තියානි පුරාවස්තු කිහිපයක් මෙම කෞතුකාගාරය සතුව පවතියි.
මෙම කෞතුකාගාරය උදෑසන 8.30 සිට සවස 5:00 දක්වා සාමාන්‍යයෙන් විවෘතව පවතින අතර අඟහරුවාදා සහ රජයේ නිවාඩු දිනයන් හි දී වසා ඇත. ඇතුල්වීම සඳහා ගාස්තුවක් අය නොකරයි. ඡායාරූප ගැනීම සඳහා අවසර ගත යුතුය.
අනුරාධපුර කෞතුකාගාරය

අනුරාධපුර පුරාවිද්‍යා කෞතුකාගාරය ශ්‍රී ලංකාවේ උතුරු මැද පළාතේ, අනුරාධපුර දිස්ත්‍රික්කයේ, රුවන්වැලිසෑය අසල අනුරාධපුර ජනාධිපති මන්දිරයට යාබදව පිහිටා ඇත.
අනුරාධපුර පුරාවිද්‍යා කෞතුකාගාරය (පුරවිදු භාවන ලෙස ද හැඳින්වේ) ශ්‍රී ලංකාවේ පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුවට අයත් කෞතුකාගාරවලින් එකකි. එය අනුරාධපුර පූජනීය නගරයේ පැරණි පරිපාලන ගොඩනැගිල්ලේ (පරණ කච්චේරි ගොඩනැගිල්ල) පිහිටා ඇත.
මීට පෙර පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව සතුව ඉතිරිව තිබූ පුරාවස්තු එකතුවක් තිබූ අතර ආචාර්ය සෙනරත් පරණවිතාන මහතා මෙම පුරාවස්තු පටිගත කිරීම ආරම්භ කළේ ඔහුගේ උත්තරීතර එච.ඒ.හෝකාර්ට් මහතාගේ නියෝගයකට අනුවය. මෙම කෞතුකාගාරය මුලින් පවත්වාගෙන යනු ලැබුවේ අනුරාධපුර ශ්‍රී මහා බෝදිය හා රුවන්වැලිසෑයට ආසන්නව පිහිටි රෝහලක කොටසකය. එහෙත් පසුකාලීනව පහසුකම් නොමැතිකම හේතුවෙන් සෙනරත් පරණවිතාන මහතා කෞතුකාගාරය නව ස්ථානයක පිහිටුවීමේ අවශ්‍යතාව නිරන්තරයෙන් අවධාරණය කළේය.
වාර්තාවලට අනුව 1948 දී අනුරාධපුර දෙපාර්තමේන්තු ගොඩනැගිල්ලේ දකුණු පැත්තේ තබා තිබූ මෙම භාණ්ඩ එකතුව එස්.ෂාන් මුගනාදන් සහ ජී.ඩී.රණසිංහ යන අයගේ දායකත්වයෙන් කෞතුකාගාරයක් ලෙස සංවිධානය කරන ලදී.
මෙම ඉල්ලීමට අනුව රජය විසින් පුරාවිද්‍යා කෞතුකාගාරය පිහිටුවීම සඳහා අනුරාධපුර පැරණි පරිපාලන ගොඩනැගිල්ල (පරණ කච්චේරි ගොඩනැගිල්ල) ලබා දෙන ලදී. 1940 ගණන්වල අනුරාධපුර ගංවතුරෙන් විපතට පත් වූවන්ට නවාතැන් පහසුකම් සැලසීමේ මධ්‍යස්ථානයක් ලෙස ගොඩනැගිල්ල ක්‍රියාත්මක වූ නිසා කෞතුකාගාරය පිහිටුවීම ප්‍රමාද විය.
ඒ අනුව එවකට අනුරාධපුර ආණ්ඩුකාරවරයා ලෙස කටයුතු කළ නිශ්ශංක විජේරත්න මහතාගේ සහය ඇතිව මෙම ප්‍රදාන ගොඩනැගිල්ලෙන් සහ ඊට යාබද දෙමහල් පටිගත කිරීමේ ගොඩනැගිල්ලෙන් ගොඩනැගිලි දෙකක් කෞතුකාගාරයට පවරා ගැනීමට හැකි විය. නිල වශයෙන්, අනුරාධපුර පුරාවිද්‍යා කෞතුකාගාරය පිහිටුවන ලද්දේ හිටපු අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් ආචාර්ය සෙනරත් පරණවිතාන මහතාගේ මූලික උත්සාහය යටතේය.
අනුරාධපුර පුරාවිද්‍යා කෞතුකාගාරය ශ්‍රී ලංකාවේ පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුවට අයත් පැරණිතම සහ විශාලතම කෞතුකාගාරය වේ.
බුද්ධ ප්‍රතිමා, ධාතු කරඬු, චිත්‍ර, රූකඩ, කාසි, ස්වර්ණාභරණ, පබළු සහ වෙනත් විවිධ දේ වැනි ශ්‍රී ලංකාවේ විවිධ ප්‍රදේශවලින් සොයා ගන්නා ලද පුරාවස්තු ප්‍රදර්ශනය කිරීම සඳහා මෙම කෞතුකාගාරය භාවිතා කරනු ලැබේ.] මෙම පුරාවස්තු අතර අභයගිරි ස්ථූපය, ජන්තාඝර සහ පංචාවාස ගොඩනැඟිල්ල ආදියෙහි ආකෘතියක් ඇත. එසේ ම අනුරාධපුර පුරාවිද්‍යා කෞතුකාගාරය ශ්‍රී ලංකාවේ විශාලතම ශිලා ලේඛන එකතුවේ ද භාරකාරිත්වය දරයි.
ශ්‍රී ධර්මේන්ද්‍රාරාම පුරාණ රජ මහා විහාරය

ශ්‍රී ධර්මේන්ද්‍රාරාම පුරාණ රජ මහා විහාරය (හෝ මායාදුන්න පන්සල) යනු ශ්‍රී ලංකාවේ නැගෙනහිර පළාතේ මායාදුන්න පිහිටි පුරාණ බෞද්ධ විහාරස්ථානයක් වේ. ගොනාගොල්ල ග්‍රාමයට අයත් වන විහාරය අම්පාර – මහඔය ප්‍රධාන මාර්ගයෙහි උහන නගරයේ සිට කිලෝමීටර 10ක් පමණ දුරින් පිහිටයි. ශ්‍රී ලංකාවේ පුරාවිද්‍යා ආරක්‍ෂිත ස්මාරකයක් ලෙස වර්තමානයේදී විහාරය, රජය විසින් නම් කොට තිබෙන අතර නාමකරණය 2014 වර්ෂයේ ඔක්තෝම්බර් 10වන දිනදී රජයේ ගැසට් අංක 1884 යටතේ සිදුකොට තිබේ.
පිහිටි ගල්තලාවක් මත ඉදිකර ඇති මායාදුන්න පිහිටි විහාරය උහන ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාශයට අයත් වේ. වර්තමාන විහාරයේ වූ බොහොමයක් ඉදිකිරීම් මෑතකාලීන ඒවා වන නමුත්, සිරිපතුල් ගල්, සදකඩපහණ කොටස්, ගොඩනැගිලි සහ කණු පාදම් වැනි සමහරක් පුරාණ ඉදිකිරීම් තවමත් විහාර පරිශ්‍රයෙහි දැකගත හැකිය. බුද්ධ ප්‍රතිමා නිර්මාණයට පෙරාතුව ජනයා විසින් ආසනඝර සහ සිරිපතුල් ගල් වැනි විවිධ වස්තූන් වෙත බුදුන් වහන්සේ අදහස් කරමින් වන්දනාමාන කලහ. මේ හේතුවෙන් විහාරයකදී සිරිපතුල් ගල් හෝ ආසනඝර හමුවීම පුරාවිද්‍යාවේදී සළකණු ලබන්නේ එම විහාරය රටේ බුද්ධ ප්‍රතිමා නිර්මාණයට පෙර පටන් පැවති බවට සාධකයක් වශයෙනි. විහාරයේ ප්‍රතිමා ගෘහය සහ පොකුණ අතරමැදි ගල්තලාවේ පිහිටි පර්වත ලිපිය ශ්‍රී ලංකා පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව විසින් සංරක්ෂණය කොට තිබේ.
බුදු පිළිම

සැදැහැවත් බෞද්ධයාගේ වන්දනාමානයට ලක් වූ බුදුරජාණන් වහන්සේ නියෝජනය කරනු ලබන සංක්ත තුනකි.එනම් බෝධීන් වහන්සේ,දාගැබ් වහන්සේ හා බුදු පිළිම වහන්සේය.බෝධි වන්දනාව හා දාගැබ් වන්දනාව බුද්ධ කාලයේ දී ම ආරම්භ වුවත්,බුදු පිළිම වන්දානාව ආරම්භ වී ඇත්තේ බුද්ධ පරිණිර්වාණයෙන් සියවස් පහකටත් පසුව බව පෙනේ.ආදී සැදැවත් බෞද්ධයන් අසමසම වූ බුදුරජාණන් වහන්සේ රූප කායකින් නිරූපණය කර දැක්වීම කළ නොහැකි දෙයක් ලෙස හෝ එසේ කිරීම උන්වහන්සේට කරන අගෞරවයක් ලෙස හෝ සැලකීම මෙසේ බුද්ධ ප්‍රතිමාව පහළවීම ප්‍රමාද වීමට හේතුවක් විය හැකිය.ක්‍රි.පූ.3 වන සියවසට අයත් සේ සලකනු ලබන සාංචි,හාරුත් ආදී කැටයම් වල සිද්ධාර්ථ බෝධි සත්වයන් වහන්සේ හෝ බුදුරජාණන් වහන්සේ හෝ නිරූපණය කර ඇත්තේ සිරිපතුල,ධර්මචක්‍රය,බෝධි වෘක්ෂය, ආසනය වැනි සංකේතයක් ඉදිරිපත් කිරීමෙනි.
ග්‍රීක්වරුන්ගේ පිළිම නෙලීමේ ශිල්පය වයඹ දිග ඉන්දියාවට පැතුරුණු පසු ගන්ධාර දේශයේ දී ග්‍රීක් ශිල්පීන් අතින් මුල්ම බුද්ධ ප්‍රතිමාව නිර්මාණය වෙන්නට ඇතැයි පුරාවිද්‍යාඥයෝ කියති.කණිෂ්ක රජු ගේ (ක්‍රි.ව.78-144) කාසියක දක්නට ලැබෙන බුදු රූ සටහන පළමු වරට බුදුන් වහන්සේ රූපකායෙන් දක්වනු ලැබූ අවස්ථාවක් ලෙස ද සලකනු ලැබේ.ඝන්ධාර සම්ප්‍රදායේ බුදු පිළිමවල විශේෂ ලක්ෂණයක් නම් ග්‍රීක් දෙවිවරුන් පරිද්දෙන් බුදුන් වහන්සේ ද මනා කඩවසමින් යුත් බාහිර රූප ලාවණ්‍යයෙන් අගතැන් පත් කෙනෙකු ලෙස දැක්වීම ය.
මේ කාලයේ දී ම වාගේ ඉන්දියාවේ මථුරා ප්‍රදේශයේ ද බුදු පිළිම නිර්මාණය වෙමින් පැවතුන බව පෙනේ.දේශීය සම්ප්‍රධාය අනුගමනය කළ මථුරා බුදු පිළිමවල ප්‍රධාන ලක්ෂණයක් වූයේ බුදුරජාණන් වහන්සේගේ මහා කරුණාව,ප්‍රඥාව වැනි ආධ්‍යාත්මික ගතිගුණ මූර්තිමත් කිරීම ය.ඉහත සඳහන් ගන්ධාර ප්‍රතිමා සම්ප්‍රදායත්,මථුරා ප්‍රතිමා සම්ප්‍රදායත් යන දෙකම සංකලනය වීමෙන් දකුණු ඉන්දියාවේ ආන්ද්‍ර රාජ්‍යයේ අමරාවතී ප්‍රදේශයේ තවත් ප්‍රතිමා සම්ප්‍රධායක් බිහි විය.ලංකාවේ බුදු පිළිම නෙලීම ආරම්භ වූයේ මෙම අමරාවතී සම්ප්‍රධාය ගුරු කොට ගෙන බව හිටපු පුරාවිද්‍යා කොමසාරිස්වරයෙකු වූ මහාචාර්ය සෙනරත් පරණවිතාන මහතාගේ අදහස යි.එහෙත් ඩී.ටී.දේවේන්ද්‍ර,නන්දදේව විජේසේකර හා ආචාර්ය සිරි ගුණසිංහ යන විද්වතුන් කියා සිටින්නේ බුදුදහම ලක්දිවට පැමිණි මුල් කාලයේ සිට ම ලංකාවේ බුදු පිළිම ඇති වූ බව ය.
මහාවංශයේ එන තොරතුරු අනුව දෙවන පෑතිස් රජු ථූපාරාමයේ පිහිට වූ "ශිලා පටිමා" නැමති පිළිමය දෙටුතිස් රජ (230-273) විසින් පාචීන පබ්බත විහාරයේ තැබූ බව සඳහන් වේ.එසේ ම රුවන්වැලි සෑ විස්තරයේ දී දුටුගැමුණු රජ විසින් තබවන ලද රනින් කළ බුදු පිළිමයක් ගැන ද මහාවංශයේ සඳහන් වේ.එහෙත් ක්‍රි.ව.2 වන ශතවර්ෂයට පෙර නෙලන ලද්දේ යැයි සැළකිය හැකි පිළිම කිසිවක් ලංකාවේ පුරාවිද්‍යාඥයන්ට තව ම ලැබී නැත්තේ ය.
ලක්ෂ්මණ දේවාලය, ඛජුරාහෝ

ලක්ෂ්මණ දේවාලය යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ඉන්දියාවේ මධ්‍ය ප්‍රදේශ්හි ඡතර්පූර් දිස්ත්‍රික්කයේ ඛජුරාහෝ නගරයේ පිහිටි හින්දු දේවාලයකි. මෙය ඉදිකරන ලද්දේ යශෝවර්මන් නැමැති චන්දේල පාලකයා විසිනි. මෙම දේවාලය විෂ්ණු දෙවියන්ගේ ස්වරූපයක් ලෙස සැලකෙන වෛකුන්ත විෂ්ණු වෙනුවෙන් පුද කොට ඇත. ඉන්දියාවේ පුරාවිද්‍යා සමීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව විසින් මෙම දේවාලය ජාතික වැදගත්කමක් සහිත ස්මාරකයක් ලෙස වර්ගීකරණය කොට ඇත. මෙම දේවාලය අයත් වන ඛජුරාහෝ ස්මාරක සමූහය යුනෙස්කෝ ලෝක උරුම අඩවියක් ලෙස නම් කොට තිබේ.
මෙම දේවාලය පිහිටියේ ඛජුරාහෝ දේවාල සංකීර්ණයේ බටහිර දේවාල සමූහය තුළ ය. ඛජුරාහෝ යනු ඉන්දියාවේ මධ්‍ය ප්‍රදේශ්හි ඡතර්පූර් දිස්ත්‍රික්කයේ පිහිටි කුඩා ගම්මානයකි.
මෙය පංචායතන ප්‍රභේදයෙන් යුතු සන්ධාර දේවාලයක් වේ. සම්පූර්ණ දේවාල සංකීර්ණයම ඉදි කොට ඇත්තේ “ජගති” නම් වූ උසැති වේදිකාවක් මත ය. (පින්තූරය බලන්න) මෙම දේවාල ගොඩනැගිල්ල හින්දු දේවාල වාස්තු විද්‍යාව තුළ එන සියලුම මූලික අංගවලින් සමන්විත ය. එහි ප්‍රවේශ ද්වාරමණ්ඩපයක් (අර්ධ මණ්ඩප), මණ්ඩපයක්, මහා මණ්ඩපයක්, අන්තරාලයක් සහ ගර්භගෘහයක් දක්නට ලැබේ.
ඛජුරාහෝවේ සෙසු දේවාල මෙන් නොව මෙහි ගර්භගෘහයේ බිම් සැලැස්ම (ඉහළින් බැලූ විට) පංචරථ ස්වභාවයෙන් යුක්ත ය. එහි ශිඛරය කුඩා උරුශෘංග සමූහයක් එක්වීමෙන් නිර්මාණය වී ඇත. (පින්තූරවල දේවාලයේ මුදුන, එනම් ශිඛරය බලන්න)
දේවාලයේ බිත්ති අලංකාර ගරාදි වැටවල් සහිත සඳලුතල ආකාරයේ කවුළුවලින් සමන්විත ය.
දේවාලයේ පිටත බිත්තියේ ප්‍රතිමාවලින් සමන්විත කැටයම් තීරු දෙකක් දැකගත හැක. (රූපයේ දේවාලයේ පිටත බිත්තිය බලන්න) මෙම කැටයම් අතර ‍දිව්‍යමය රූ, පෙම් යුවළවල් සහ ශෘංගාරාත්මක දර්ශන අන්තර්ගත වේ.
ගර්භගෘහයේ දොරකඩ සාඛා (සිරස් පනේල) හතකින් සමන්විත ය. එහි මධ්‍ය පනේලයේ විෂ්ණු දෙවියන්ගේ විවිධ ජන්මයන් නිරූපණය කොට කොට ඇත. උඩළිපතෙහි මධ්‍යයේ බ්‍රහ්ම සහ විෂ්ණු පිරිවරා සිටින ලක්ෂ්මී දේවියගේ රුව දැකගත හැක. දෙවොලේ ගර්භගෘහයෙහි අත් සතරක් සහිත විෂ්ණු ප්‍රතිමාවක් තැන්පත් කොට ඇත.
දේවාලයේ ගර්භගෘහයේ දක්නට ඇති ප්‍රධාන දේව ප්‍රතිමාව හිස් තුනක් සහ අත් සතරක් සහිත වෛකුන්ත විෂ්ණුගේ ප්‍රතිමාවකි.
මෙම ප්‍රතිමාවේ මධ්‍යයේ ඇති හිස මිනිස් හිසකි. දෙපස ඇති හිස් මගින් වල් ඌරකු (වරාහ සංකේතවත් කෙරෙන) සහ සිංහ (නරසිංහ සංකේතවත් කෙරෙන) හිස් නිරූපණය වේ.
ලක්ෂ්මණ දේවාලයෙන් ශෘංගාරාත්මක කාමසූත්‍ර දර්ශන ඇතුළත් ප්‍රතිමා ගණනාවක් හමුවේ. මින් ප්‍රතිමා බොහෝමයක් ඇදවැටී ඇත. වර්තමානයේ ඉන් කිහිපයක් පමණක් දක්නට ලැබේ.
ලෝකඩ බුදු පිළිම සෑදීම

ශ්‍රී ලංකාවේ පමණක් නොව පුරාණ ලෝකයේ සෑම ශිෂ්ටාචාරයකම ප්‍රතිමා කලාවට මූලික වී ඇත්තේ ඒ ඒ ශිෂ්ටාචාරයන්හි සිටි ජනතාවගේ ආගමික විශ්වාස බව සැලකිය හැකිය. මෙම ශිෂ්ටාචාරවල මිනිසුන් තමා‍ගේ විශ්වාස අනුව විවිධ දෙවි දෙවතාවන් ද,යක්ෂ භූතාදීන්ගේද රූප ඇඳීමට හෝ ඇඹීමට පෙළඹීම ඊට ‍හේතු වී ඇති අතර සංවිධානාත්මක ආගම් බිහිවීම මගින් මෙකී කලා කෘති සඳහා තෝතැන්නක් විය.බටහිර රටවල පල්ලි ආශ්‍රිතව ද ඉන්දියාවේ දේවාල ආශ්‍රිතව ද පෙරදිග ‍‍ ‍‍බෞද්ධ ආරාමවල ද දක්තට ඇති ප්‍රතිමා හා චිත්‍ර ඊට උදාහරණ වේ.බෞද්ධ ආරාමවල ඇති මෙවැනි කලා කෘති අතරින් ඉතාමත් වැදගත් වන්නේ පූජනීය වන්නේත් බුදු පිළිම හා බෝසත් පිළිම වේ.‍ලෝකඩ, පාෂාණ හා දැවයෙන් නිමවා ඇති ‍මෙම නිර්මාණ ආරම්භයේදී මැට්ටෙන් නිමවන්නට ඇතයි සැලකිය හැක්කේ ප්‍රතිමා නිර්මාණය පිළිබඳ ක්‍රි.ව. 7 - 8 කාලයේදී රචිත ග්‍රන්ථයක් වන මංජු ශ්‍රී චිත්‍ර කර්ම ශාස්ත්‍රයේ මැට්ටෙන් ප්‍රතිමා නිර්මාණය කිරීම පිළිබඳ දක්නට ඇති බැවිනි. ක්‍රි.පූ. 3000 ට පමණ අයත් වන මෙවැනි නිර්මාණ ඉන්දුනිම්න ශිෂ්ටාචාරයෙන් ලැබී ඇත. ඉන් අනතුරුව ගලෙන් ද , ගඩොලෙන් ද ප්‍රතිමා නිර්මාණය කළ බව සාධක ලැබී ඇත.
කෙසේ ‍වෙතත් ප්‍රතිමා නිර්මාණයේ උච්චතම අවස්ථාවක් ලෙස ලෝහ භාවිතයෙන්පිළිම නෙළීම දැක්විය හැකිය. අනුරාධපුර වෙහරගලින් යමු වී ඇති අනුරාධපුර යුගයට අයත් බුදු පිළිම හා බෝසත් පිළිම සිංහල කලාකරුවන්ගේ ප්‍රතිමා නිර්මාණ කුසලතාව ප්‍රදර්ශනයවේ.මෙහීදී පැහැදිලි වන කරුණු වන්නේඒවායේ නිෂ්පාදන තාන්ෂණය මෙන්ම කලා කෘති‍යේ කලාත්මක බව රැකෙන පරිදි ප්‍රතිමාවේ අංගෝපාංග පිළිබඳව මිනුම් ප්‍රමාණයන් ගැන ශිල්පියාට මනා දැනුමක් තිබෙන්නට ඇත.මිහින්තලය පුරාවිද්‍යා ‍කෙෳතුකාගාරයේ දක්නට ලැබෙන චිත්‍රවල සටහන් කරන ලඳ සමමිතික රේඛා අදත් දක්නට ලැබේ.අව්කන හිටි පිළිම‍යේද මෙම ලක්ෂණ දක්නට ලැබේ.මංජු ශ්‍රී ගුරුකුලයේ මිනුම් ක්‍රම ලෙස දක්වන්නේ
01. මාන
02. ප්‍රමාණ
03. පරිමාණ
04. උන්මාණ
05. උපමාණ
06. ලම්බමාණ
01. මාණ
පිළිමයක හිස මුදුනේ සිට පාදන්තය දක්වා පිළිමයේ ඉදිරිපස හරි මැදින් ඇඳි ලම්බ ‍රේඛාවක් පදනම් කර‍ගෙන ඒ ඒ අවයවයට ඇති මිනුම්.
02. ප්‍රමාණ
ඒ ඒ අවයව සඳහා ඇති මිනුම්.(උරහිස්, පපුවේ පළල)
03. පරිමාණ
වටප්‍රමාණය දැක්වීම.(අත්,පා)
04. උන්මාණ
ඉදිරියට ‍නෙරා ඇති අවයව පිළිබඳ (නාසය,නාභිය)
05. උපමාණ
හිදැස් පිළිබඳ (අත් පා හෝ ඇඟිලි අතර හිදැස්)
06. ලම්බමාණ
ලඹ ගැට ගැසූ නූල් එල්ලී‍මෙන් ප්‍රතිමාවේ සමමිතිය ආරක්ෂා කර ගැනීම ප්‍රතිමාවේ ඉදිරියෙන් ලඹ ගැට ගැසූ නූල් 09,පිටුපසින් ලඹ ගැට ගැසූ නූල් 05 එල්ලනු ලැ‍බේ.
*තාල මිනුම්*
ප්‍රතිමාවක මුළු උස තාල මිනුමකින් බෙදීමෙන් මෙම ක්‍රමය සදාගෙන ඇත. පූජනීය ප්‍රතිමා සඳහා උත්තම දශතාලය ‍‍යොදාගනු ලැ‍‍බේ.
ලෝහ ප්‍රතිමා සෑදීමේදි මාණ ක්‍රමය ‍යොදා ගන්නේ අච්චුව සඳහාය.(මී,බඹර ඉටිවලින් ) ලෝහයෙන්
නිපදවන පිළිම
01. ඒකඝන
02. ඇතුළත කුහරය සහිත ‍වේ.
ඉටි වලින් සෑදු පිළිමයේ හිස මුදුනත සිදුරක් ඉතිරි වන පරිදි වැලිකැට රහිත කිරිමැටි වැනි අකාබනික මැටි එම පිළිම‍යේ තවරයි. වියළී‍මෙන් අනතුරුව මැටි තවරයි.වියළී‍මෙන් අනතුරුව උදුනේ එක් පසෙක පිළිමයට අවශ්‍ය ලෝකඩ කෝවක් තුළ උණු කෙරෙන අතර මැටි තැවරූ ඉටි වලින් සෑදු පිළිමය ද එහි පුළුුස්සනු ලැ‍‍බේ. ඉටි උනු වී අච්චුව නිර්මාණය වේ.පිළිමඅච්චුවේ හිස මුදුනත සිදුරින් ලෝහය වත් කරනු ලැ‍‍බේ.අච්චුවත්,ලෝහයත් එක සමානව රත් විය යුතුය.සිසිල් වීමෙන් අනතුරුව මැටි ආවරණය ඉවත් කරයි.අනතුරුව රන් ආලෙප කරයි.රන්,රසඳිය,බුලත් කොළ යුෂ වෙ‍ඬරු මෙන් කොට ඇඟිල්‍‍ලෙන් ගානු ලැ‍‍බේ.උණුගිනි සිළුව මගින් රන් ආලෙප සම කරනු ලබයි.නේත්‍රා උත්සවය මඟින් එය පූජනීය කරනු ලැ‍‍බේ.මේ ක්‍රම උපයෝගි කරගෙන අතීතයේදී ලෝකඩ බුදු පිළිම සෑදීම සිදු කොට ඇත.ලෝකඩ බුද්ද ප්‍රතිමා මොනවාද
2010 ජනවාරි 31 දිවයින ඇසුරෙන්