రామనాథపురం జిల్లా

రామనాథపురం జిల్లా, రామనాడ్ జిల్లా అని కూడా పిలుస్తారు. ఇది దక్షిణ భారతదేశం, తమిళనాడు రాష్ట్రానికి చెందిన జిల్లాలలో ఇది ఒకటి. రామనాథపురం పట్టణం జిల్లా కేంద్రంగా ఉంది. పాత రామనాథపురం జిల్లా ప్రస్తుత విరుదునగర్, శివగంగై జిల్లాలను కలిగి ఉంది. అప్పట్లో ఇది అతి పెద్దజిల్లా. జిల్లా సరిహద్దు పశ్చిమ కనుమలను ఆనుకుని ఉంది. తూర్పున కేరళ రాష్ట్రం బంగాళాఖాతంతో సరిహద్దుగా ఉంది. రామంతపురం జిల్లా వైశాల్యం 4,123 కి.మీ2. దీనికి ఉత్తరాన శివగంగ జిల్లా, ఈశాన్య సరిహద్దులో పుదుక్కోట్టై జిల్లా, తూర్పున పాక్ జలసంధి, దక్షిణాన గల్ఫ్ ఆఫ్ మన్నార్, పశ్చిమాన తూత్తుకుడి జిల్లా, వాయువ్య సరిహద్దులో విరుదునగర్ జిల్లా ఉన్నాయి. జిల్లాలో పంబన్ వంతెన ఉంది. ఇది తూర్పు-పశ్చిమ దిగువ ద్వీపాలు,నిస్సారమైన దిబ్బల శ్రేణిని కలిగిఉంది. పాక్ జలసంధిని గల్ఫ్ ఆఫ్ మన్నార్ నుండి వేరుచేస్తూ, భారతదేశం, శ్రీలంక ద్వీప దేశం మధ్య విస్తరించి ఉంది. 2011 నాటికి, రామనాథపురం జిల్లాలో 1,353,445 జనాభా ఉంది. ప్రతి 1,000 మంది పురుషులకు 983 స్త్రీల లింగనిష్పత్తి ఉంది. ఈ జిల్లాలోనే రామేశ్వరం పుణ్యక్షేత్రం ఉంది.
2011 భారత జనాభా లెక్కల ప్రకారం, రామనాథపురం జిల్లాలో 1,353,445 మంది జనాభా ఉన్నారు. ప్రతి 1,000 పురుషులకు 983 స్త్రీల లింగ నిష్పత్తి ఉంది.ఇది జాతీయ సగటు 929 కంటే ఎక్కువ. మొత్తం జనాభాలో ఆరు సంవత్సరాల కంటే తక్కువ వయస్సు గలవారు 1,40,644 మంది ఉన్నారు.వీరిలో 71,705 మంది పురుషులు కాగా, 68,939 మంది స్త్రీలు ఉన్నారు. జనాభాలో షెడ్యూల్డ్ కులాలకు చెందినవారు 18.4% మంది ఉండగా, షెడ్యూల్డ్ తెగలకు చెందినవారు 0.08% మంది ఉన్నారు. జిల్లా సగటు అక్షరాస్యత 72.33%గా ఉంది. ఇది జాతీయ సగటు 72.99% తో పోల్చగా దాదావు సమంగా ఉంది. జిల్లాలో మొత్తం 3,23,905 గృహాలు ఉన్నాయి. జనాభా మొత్తంలో 6,02,977 మంది కార్మికులు ఉన్నారు. వీరిలో 1,49,959 మంది సాగుదారులు, 1,03,592 మంది ప్రధాన వ్యవసాయ కార్మికులు 18,546 మంది గృహ పరిశ్రమలపై ఆధారపడినవారు, 2,14,053 ఇతర కార్మికులు, 1,16,827 మంది ఉపాంత కార్మికులు, 23,808 మార్జినల్ కార్మికులు ఉన్నారు.
15వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో, రామనాథపురం జిల్లా లోని ప్రస్తుత భూభాగాలు, తిరువాడనై, రాజసింగమంగళం, పరమకుడి, రామనాథపురం, పాండ్యన్ రాజవంశంలోని రామేశ్వరం, కముతి, ముదుకులత్తూరు తాలూకాలను కలిగి ఉన్నాయి. సా.శ.1063లో మొదటి రాజేంద్రచోళుడు తన భూభాగంలోకి తెచ్చినప్పుడు, ఈ ప్రాంతం కొద్దికాలం పాటు రాజుల ఆధీనంలో ఉంది. 1520లో, విజయంగార్ నాయకులు పాండియన్ రాజవంశం ఆధీనంలో ఉన్న ప్రాంతాన్ని స్వాధీనం చేసుకుని, సుమారు రెండు శతాబ్దాల పాటు పరిపాలించారు. పాండియన్ రాజుల క్రింద ప్రభువులుగా ఉన్న మల్లార్ నాయకులు-సేతుపతిలు ఈ భాగాన్ని17వ శతాబ్దంలో పాలించారు. 18వ శతాబ్దపు ప్రారంభంలో, వారసత్వం కుటుంబ కలహాలు ఏర్పడి రామనాథపురం విభజనకు దారితీశాయి. 1730లో తంజావూరు రాజు సహాయంతో ఒక ముఖ్యనాయకుడు సేతుపతిని తొలగించి శివగంగకు రాజయ్యాడు.నాయక్ నియమాల బలహీనత కారణంగా, స్థానిక నాయకులు (పాలయకారర్లు) స్వతంత్రంగా మారారు. శివగంగై రాజు, రామనాథపురం సేతుపతి వీరిలో ప్రముఖులు. 1730లో కర్ణాటక సాహిబ్ అయిన చాంద్ రామనాథపురం ప్రాంతాన్ని స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. 1741లో ఈ ప్రాంతం మరాఠాల ఆధీనంలోకి వచ్చింది. తర్వాత 1744లో నిజాం పాలనలో నవాబుపాలన, ఆ నాయకుల మనసులో అసంతృప్తిని కలిగించింది.అది వారిని 1752లో నవాబుకు వ్యతిరేకంగా పాండియ మండలానికి పాలకుడిగా చివరి నాయకుడిని ప్రకటించేలా చేసింది. ఆ సమయానికి, కర్ణాటక సింహాసనానికి ఇద్దరు ప్రత్యర్థులు ఉన్నారు. చాందా సాహిబ్, మహమ్మద్ అలీ. ఈ జిల్లా ఆకాలంలో కర్ణాటకలో భాగంగా ఉంది. బ్రిటిష్, ఫ్రెంచ్ వారు వరుసగా చాందాసాహిబ్, మొహమ్మద్ అలీకి మద్దతు ఇచ్చారు.
1795లో ఆంగ్లేయులు ముత్తురామలింగ సేతుపతిని తొలగించి రామనాథపురం పరిపాలనను వారి ఆధీనంలోకి తీసుకున్నారు.1801లో మంగళేశ్వరి నాచ్చియార్ శివగంగై జమీందార్‌గా నియమితులయ్యారు. రాణి మరణానంతరం, మరుదు సోదరులు ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీకి వరుసగా ఆదాయాన్ని చెల్లించడం ద్వారా బాధ్యతలు స్వీకరించారు.1803లో శివగంగకు చెందిన మరుదు సోదరులు పాంచాలంకురిచ్చి కట్టబొమ్మన్‌తో కలిసి ఆంగ్లేయులకు వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటు చేశారు. కల్నల్ ఆగ్న్యూ మరుదు సోదరులను పట్టుకుని ఉరితీసి, గౌరీ వల్బా పెరియ ఉదయ తేవర్‌ను శివగంగ జమీందార్‌గా చేసాడు.టిప్పు సుల్తాన్ పతనం తరువాత, ఆంగ్లేయులు నవాబ్‌ను అదుపులోకి తీసుకున్నారు.1892లో,జమీందారీ వ్యవస్థ రద్దు చేయబడింది.పరిపాలన కోసం బ్రిటిష్ కలెక్టర్‌ను నియమించారు.
1910లోమదురై, తిరునెల్వేలి జిల్లాలను కలుపుకుని రామనాథపురం జిల్లా ఏర్పడింది. దీనికి జెఎఫ్ బ్రయంట్ ఐసిఎస్ ను మొదటి కలెక్టరుగా నియమించారు.బ్రిటిష్ కాలంలో ఈ జిల్లాను "రామ్‌నాడ్" అని పిలిచేవారు. స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన తర్వాత కూడా ఆ పేరు కొంత కాలం కొనసాగింది. తరువాత ఈ ప్రాంతానికి తమిళపేరుకు అనుగుణంగా జిల్లాకు రామనాథపురం అని పేరు పెట్టారు.
వాయువ్య భాగంలో మినహా చాలా ప్రాంతం చతుర్విధ యుగ ఏకీకృత అవక్షేపాలతో నిండి ఉంది. ఈ ప్రాంతం ఆర్కియన్ స్ఫటికాలు,తృతీయ ఇసుకరాయి వివిక్త పొరలు బహిర్గతమవుతాయి. ఆర్కియన్లు ప్రధానంగా గార్నెటిఫెరస్, గ్రాన్యులైట్,క్వార్ట్‌జైట్, ఖోండలైట్ రాళ్లతో కూడిన చార్నోకైట్ రాళ్లతో రూపొందించబడిన దిబ్హల సమూహంతో ఏర్పడింది. తృతీయ ఇసుకరాయి గులాబీ, పసుపు, ఎరుపు రంగులు మధ్యస్థం నుండి ముతక ఇసుకరాయి,మట్టి రాయిని కలిగిఉంటుంది.వైగై నదికి ఉత్తరం వైపున సన్నని ఒండ్రుమట్టితో కప్పబడి బహిర్గతమవుతుంది. జిల్లా వాయువ్యభాగంలో లేటరైట్, లాటరిటిక్ నేల వేరుచేసిన ప్రాంతం కనిపిస్తుంది.
జిల్లాలో ఎక్కువ భాగం క్వాటర్నరీ యుగం నాటి ఫ్లూవియల్, ఫ్లూవియో-మెరైన్, అయోలియన్, సముద్ర అవక్షేపాలతో కప్పబడిఉంది. వైగై, గుండార్, మణిముత్తర్, పంబర్ నదుల క్రియాశీల మార్గాల వెంబడి వివిధ స్థాయిల మిశ్రమంలో ఇసుక, ఒండ్రుమట్టి, బంకమట్టితో తయారైన ఫ్లూవియల్ నిక్షేపాలుతో నిండి ఉంది.
అయోలియన్ నిక్షేపాలు ఎర్రటి ఇసుకలను కలిగి ఉంటాయి. ఇవి 3.2 కిమీ వెడల్పు, 8 కి.మీ. పొడవున ఏర్పాటుతో పురాతన దిబ్బల స్వభావం కలిగి సముద్ర తీరానికి సమాంతరంగా ఉంటాయి.ఇవి నల్ల బంకమట్టి చిత్తడి నిక్షేపాల ద్వారా వేరు చేయబడతాయి. రామేశ్వరం ద్వీపంలో కూడా పట్టణానికి పశ్చిమాన జాతీయ రహదారి 49కి ఇరువైపులా సాంబాయిమడం చుట్టూ గోధుమ ఇసుక నిక్షేపాలు నిండి ఉంటాయి. సముద్ర నిర్మాణం వివిధ నిష్పత్తులలో ఇసుక, బంకమట్టి తీరప్రాంత సాదా నిక్షేపాలను కలిగి ఉంటుంది. సముద్రపు సున్నపు హార్డ్‌పాన్ క్వార్ట్జ్, లిమోనైట్, గార్నెట్ గాఢత మిశ్రమంతో తక్కువ టెర్రస్‌లు ప్రదేశాలుతో ఉంటుంది.