Pulo Jéju

Pulo Jéju (Jeju-do) ya iku pulo paling gedhé ing Korea lan dumunung ing sisih kidul Semenanjung korea. Pulo Jéju ya iku siji-sijiné provinsi kang nduwè otonomi khusus Korea Kidul.
Dumunung ing Selat Korea, sisih kidul-kulon provinsi Jeolla Kidul, kang biyèné saprovinsi sadurungé dibagi ing taun 1946. Kutha krajan ya iku Kota Jeju (Jeju-si).
Topografi Pulo Jeju kabentuk 2 yuta taun kepungkur saka kagiyatan vulkanik. Ing tengah pulo, katon Hallasan, ya iku gunung paling dhuwur ing Korea (1.950 m). Pulo iki nduwèni cuaca anget sadawané taun lan ing musim adem arang ana salju.
Pulo Jeju diarani Samdado, "Pulo kang Kalubèran karo Telu Bab" ya iku watu, wanita, lan angin. Amarga nduwèni kaendahan alam lan budaya kang unik, Jeju ya iku salah sijining obyek wisata paling kondhang ing Korea.
Kutha pelabuhan paling cedhak Jéju karo dharatan utama ya iku Mokpo, Jeolla Kidul. Suhu ing Jeju bisa béda-béda kira-kira saka tropis tekan subtropis. Rata-rata suhu saben taun 14,6 °C lan 4,7° ing mangsa adem. Amarga iklim apik, pulo iki akèh jinis tumbuhan ya iki luwih saka 1.700 jinis tanaman, saèngga Jéju diarani uga "Pulo Botani".
Sasuwéné abad, penduduk Pulo Jéju diarani yukgoyeok ("enem jinis wong kang sregep kerja") iku kanggo warga kang nglakoni karya kang angèl lan abot kanggo urip. Asring padha sing diperes kanggo mbayar pajeg kanggo para panggedhe ing ibukutha.
Kadadéan paling serem ing sajarah wong Jeju ya iku insidèn getihen ing periodé tatanan saka Republik Korea ing taun 1948 nganti periode Perang Korea (1950-1953) kang akeh saka sawijining warga padha dibantai amarga dianggep dadi sarang pemberontak utawa komunis. Wong Jéju dikenal minangka wong-wong kang tabah lan bisa betah ing kasusahan.
Miturut cathetan Cina kuna, San Guo Zhi, ing abad kaping-3 M, ing Jeju Island ana sawijining kerajaan kasebut Tamra. Ing wektu iku, Tamra ditetepaké wis ana hubungan dagang karo Telung Serikat Han ing Semenanjung korea. Saka abad ka-5 nganti 9, Tamra uga netepake hubungan perdagangan karo kratoning saka Goguryeo, Silla, Tang lan Jepang. Taun 1105, Tamra digunakaké ing njeron teritori ing Goryeo Dinasti nalika pemerentahan Raja Gojong (jumeneng 1215-1259) lan jeneng Jéju ("wilayah").
Para panggedhe saka Mongol milih Jeju minangka dadi pangkalan kanggo nyerang marang Jepang. Ing periode Dinasti joseon (1392-1910), para panggedhe kapandeng ing Jeju minangka wilayah tapel wates. Ing abad kaping 17, Raja Injo gawé aturan kang wong Jeju padha dilarang menyang dharatan utama. Akibaté, wong-wong Jeju sing banget sepi saka donya njaba.
Ing wektu jajahan Jepang, wong-wong Jeju nandhang keluwèn lan mlarat. Akeh wong dipindhah ing Osaka taun 1923. Sajroné periodé jajahan Walanda, warga Jeju melu ing pasulayan marang kolonialisme. Pasulayan paling gedhé ana ing taun 1931-1932 ing desa-desa ing Kecamatan Gujwa, lan Seongsan , dening penyelam wanita (haenyeo). Ing pengetan Gerakan 1 Maret 1919 1947, kedadéan getihen disebabaké dening polisi kang dibedhil. Warga Jeju nanggepi kadadean iku dening nganakaké demonstrasi gedhé nanging bisa diredam dening militer Amerika Serikat saka pambekukan lan pembantaian.
Kedadean iki ngawinang rèsistensi warga Jéju, utamané saka muda-mudi kang wiwit nglawan lan mbangun pertahanan ing sikil Gunung Halla. Klompok iki ditolak tatanan saka Republik Korea , kang wis dijadwalaké tanggal 10 Mei 1948. Ing tanggal 3 April 1948 padha nyerang 11 pos polisi ing sakabehé pulo. Kadadèan iki tandha wiwitan saka Kedadean Telung April ing Pulo Jeju.
Olah-olahan saka wong-wong Jéju beda banget karo kang ana ing dharatan utama. Dhèwèké akèh kang makarya dadi pambelah saingga bahan panganané paling akèh ya iku asil saka sagara. Wong-wong Jéju seneng ngonsumsi panganan seger kaya ta iwak mentah. Asil utama liyané ya iku suket sagara, abalon, lan buah-buahan.