davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Велянова къща

Веляновата къща е възрожденска постройка в град Банско, България, обявена в 1967 година за паметник на културата с национално значение. Сградата е изографисана от представителя Дебърската художествена школа уста Велян Огненов. В архитектурен план сградата е типичен пример за банска укрепена къща, интериорът ѝ също е характерен за епохата.
Сградата е построена в XVIII век. В 30-те години на XIX век е подарена на тресончанина майстор Велян Огненов. Той я преустройва и изписва отвън и отвътре. Постройката е двуетажна, построена предимно от масивна каменна зидария – приземие и жилищен етаж. В южната част на къщата е укрепеното ядро. Приземието включва изба и двуделно скривалище, което е засводено в същинската си част. Зидана стълба от преддверието на скривалището го свързва със стая в укрепеното ядро. Над мазето е гостна – втора укрепена стая. В приземието на север е подникът – помещението за животните.
На жилищния етаж главната фасада с отворен чардак е ориентирана на юг. В източната част на втория етаж зад чардака са разположени ветробранно преддверие (боария), стая с огнище, свързана със складово помещение и стръмна неподвижна стълба към неизползваемото подпокривно пространство. Велян Огненов построява нови помещения на север – в приземието стая за ратаите, а на етажа Синята стая и санитарен възел.
Къщата има малки прозорци с железни решетки, залостващи се врати, вътрешни и външни бойници.
Веляновата къща се откроява в най-голяма степен с богатото си декоративно оформление, което контрастира на строгостта на архитектурата и укрепеността на сградата. Интериорът и фасадите са декорирани с дърворезба и стенописи. На централната фасада има пана с растителни композиции, барокови елементи, клонки и птици. В ниските части на стените има пана, а над тях фризове с богати орнаменти и пейзажи със сцени от бита – подобна вертикална композиция напомня на църковната украса. В сцените Велян Огненов изобразява заливи, крепости, църкви, сгради, растителност. С високо качество е изработката на резбованата розетка на тавана на чардака и капителите на колоните му.
Странджа (село)

Странджа е село в Югоизточна България. То се намира в община Болярово, област Ямбол. До 1934 година името на селото е Кайбиляре, Кайбалар или Къмбиляр.
Село Странджа е разположено в планински район на границата с Турция. Намира се на 9 km от Воден и на 18 km от Крайново, на 16 km от Малко Шарково, на 25 km от общинския център Болярово и на 78 km от областния център Ямбол. Хълмовете около селото са обрасли с дива детелина, драка, мащерка и други билки. Част от землището на селото е зад пограничните заграждения, почти изцяло в полите на Странджа. Има изключително добри условия за лов, а особено успешен е ловът на дивя свиня.
Природата е завзела обратно селото. Рядкост е да срещнеш някой по улиците.
До 1906 г. Странджа е било турско село, което турците постепенно напускат, като продават имотите си на българите. Село Странджа е заселено през 1906 г. от бежанци от Източна Тракия. Първоначално е носело името Кайбилар, но впоследствие Борис III с указ го преименува на Странджа. Изоставяйки имотите си в Одринско и Лозенградско, много български семейства предпочитат да останат да живеят в близост до турската граница, с надеждата, че един ден отново ще се върнат по домовете си, ще обработват земите си. Преди 9 септември 1944 г. селото е наброявало 1400 души. Имало е силно развито земеделие и животновъдство – овце, кози, крави, биволи. По време на социализма, за нуждите на промишлеността и строителството, е имало нужда от работна ръка. Много младежи по това време напускат селото, устройват се по градовете и остават там. Политиката е била насочена към развитие на градовете, а селата западат. Цели семейства се изселват поради липса на поминък. Земеделието е унищожено, животновъдството също. През 70-те години в селото остават около 150 души, а към днешна дата в село Странджа живеят около целогодишно 10 – 15 души, на възраст над 70 години.
В селото живеят само българи християни.
В село Странджа е роден българският професор по Съобщителна техника и комуникации Петър Михов Тодоров (1922 – 2000 г.).
Кукувица (село)

Кукувица е село в Южна България. То се намира в община Смолян, област Смолян.
Село Кукувица се намира в Родопите, в красив планински район. До него се стига по черен път – на 5 км от село Широка лъка. В непосредствена близост се намира махала Бистрица.
Село Кукувица е разположено по средата между Широка лъка и Чепеларе на 1550 м надморска височина. Преди години населението на Кукувица наброява около 150 души. Хората са се занимавали основно със селско стопанство. Постепенно младите хора се изселват. Към 2007 по данни на НСС селото наброява 12 жители, а към 2022 г. – 7 жители.
Кукувица е родното място на убитата през 1944 г. партизанка Катя Ванчева. Родната ѝ къща се е срутила.
По пътя към Кукувица може да се види скалното образувание „Главата“.
Римска делва

„Римска делва“ е български телевизионен игрален филм (късометражен) от 1983 година на режисьора Павел Павлов, по сценарий на Николай Хайтов. Консултант-оператор е Константин Джидров. Оператори са Руси Дундаков и Румен Янков.
Пол Делво

Пол Делво (на френски: Paul Delvaux) е белгийски художник сюрреалист. Той учи в Академията за изящни изкуства в Брюксел и се присъединява към движението на сюрреалистите през 1937, след като вижда картините на Рьоне Магрит и Джорджо де Кирико.
Делва Касире Кумакойе

Делва Касире Кумакойе (роден на 31 декември 1949 г.) е чадски политик и бивш министър-председател на Чад от 6 ноември 1993 до 8 април 1995 и от 26 февруари 2007 до 15 април 2008 г. и глава на Национално движение за равитие и прогрес.
Заема длъжността министър в правителството през 1980-те и началото на 1990-те години и е министър-председател през от периода 6 ноември 1993 до 8 април 1995 г..
Кумакойе заема поста министър на правосъдието в периода от юни 1981 до май 1982 г. По време на мандата на Хисен Хабре заема поста министър на обществеността, жилищното строителство и градоустройството от август 1987 до април 1988 г., след това е отново министър на правосъдието до март 1989 г.
Андре Делво

Андре Делво (на френски: André Delvaux) е белгийски режисьор, определян често като основоположник на съвременното белгийско кино.
Той е роден на 21 март 1926 г. в Хеверле, Брабант. Завършва германска филология и право в Брюкселския свободен университет, след което работи като учител. От средата на 50-те години режисира късометражни документални филми за телевизията. През 1962 година е сред основателите на Националното висше училище за сценични изкуства. Първият му пълнометражен кинофилм „De man die zijn haar kort liet knippen“ (1966) се превръща в първия международен успех на белгийското кино.
През 2005 г. Андре Делво е поставен на 62-ро място в класацията на белгийската френскоезична телевизия Ер Те Бе Еф Най-великият белгиец.
Андре Делво умира от инфаркт на 4 октомври 2002 г. във Валенсия.
List of ghost towns by country

The following is an incomplete list of ghost towns, listed by continent, then by country.
From 1884 to 1915, Namibia was under the rule of the German Empire and was known as German South West Africa. When diamonds were discovered in 1908, German miners flocked to the area, and several new settlements were established, only to be abandoned once the supply of diamonds dried up. The ghost towns that were left behind include:
The islands of Antarctica, particularly South Georgia, were popular with whalers during the first half of the 20th century, and many of the settlements on these islands are former whaling stations. Most of them were closed down during the Great Depression, when whaling became unprofitable, and are now abandoned. These settlements include:
See List of towns and villages depopulated during the 1947–1949 Palestine war
Many Belarusian villages were abandoned as a result of the Chernobyl disaster in 1986. Most lie inside the Polesie State Radioecological Reserve, with approximately 470 abandoned villages in the reserve.
According to the Institute for Research of Population and People at the Bulgarian Academy of Sciences (BAS), Bulgaria has over 500 ghost towns. Rapid rural decay since the fall of communism has seen a sharp decline in village populations, which the BAS says that without intervention, will lead to no more villages in Bulgaria by 2060.
Many villages in the Netherlands were lost to the sea, see List of settlements lost to floods in the Netherlands for the complete list.
Bieszczady National Park is home to several abandoned settlements:
126 localities in Romania are "fictitious". They either have no inhabitants according to the last census, or they are actually in the bottom of an accumulation lake or have completely disappeared from the face of the earth. Some villages have no construction, no access roads, but they continue to remain in the official data bases of the Romanian state. Some of the localities that did not have any inhabitants at the 2011 census are:
After the Chernobyl nuclear disaster in 1986, hundreds of settlements within the exclusion zone were evacuated. Some have remained abandoned ever since, including:
After the Russian invasion of Ukraine in 2022, many people fled and were evacuated from towns and cities throughout Ukraine, including:
Also see List of lost settlements in the United Kingdom
In 1942 and 1943, in preparation for the Allied assault on Normandy, several villages were evacuated to be used as training grounds for the British Army and U.S. forces. This was intended to be a temporary arrangement, but many of the villages remained abandoned, and are used for military training to this day. Some of these villages are listed below; most of them are located within the Stanford Battle Area in Norfolk.
Lake Quinault Lodge

The Lake Quinault Lodge is a historic hotel on the southeast shore of Lake Quinault in the Olympic National Forest in Washington, US. The hotel was built in 1926 and designed by Robert Reamer, a Seattle architect, in a rustic style reminiscent of Reamer's work at the Old Faithful Inn in Yellowstone National Park. It is a notable example of a rustic wilderness lodging, suited to its woodland environment on the southern side of the Olympic Mountains.
The two-story wood-frame structure replaced a previous building on the site that was built by Jack Ewell. Alfred and Ransom Higley bought it from Jack Ewell the original builder in 1905. Subsequently it was taken over from them by Herbert Olson in about 1907. The Olsons sold their interest in the first hotel to the Seaman family in 1921. On August 24, 1924, the original hotel burned.
Its replacement was funded by lumberman Ralph Emerson of Hoquiam, who bought out the Seamans. The first stage was a plain 1+1⁄2-story structure which still stands as the annex, restored in 2007. It became so popular that expansion was needed, and a new, more elaborate lodge was planned.
Robert Reamer was associated with the contractor, the Metropolitan Building Company, and the company's construction superintendent was Roy Garrison, who had previously worked with Reamer. Reamer had recently completed work on the Hotel Emerson in Hoquiam, and had extensive experience in the design of hotels in natural settings. Work started on June 9, 1926, and was complete fifty-three days later, on August 18, 1926.
Emerson sold the lodge in 1939. It closed during World War II. After the war it was operated by the Walker family. In 1988, the hotel was purchased by the Aramark corporation.
The Lake Quinault Lodge is an informal retreat, similar in nature to the Rosemary Inn and Singer's Tavern (also known as the Lake Crescent Lodge). The roughly V-shaped main lodge is centered on a lobby at the angle of the V, with a masonry fireplace as its focus, overlooking the lake. Dormers and a cupola in the steep roof emphasize the central wing. The hotel is a 2+1⁄2-story wood-frame structure clad in cedar shingles. The extremities of the wings project over sloping ground, creating a three-story facade at the ends. The walls of the upper floor project slightly outward from the ground floor, and are capped with a steeply-sloping roof housing an attic floor. Large expanses of windows face in either direction from the lobby. Two smaller 1+1⁄2-story wings extend from the reception side, framing the entrance court, with an entry porch at the end of one wing. The interior features expanses of smooth, finished timbers supporting the upper floor, which is itself finished timber. The chimney is decorated with a totem pole-shaped rain gauge that measures rainfall in feet.
The Lake Quinault Lodge was placed on the National Register of Historic Places on July 9, 1998.
Coffer

A coffer (or coffering) in architecture is a series of sunken panels in the shape of a square, rectangle, or octagon in a ceiling, soffit or vault. A series of these sunken panels was often used as decoration for a ceiling or a vault, also called caissons ("boxes"), or lacunaria ("spaces, openings"), so that a coffered ceiling can be called a lacunar ceiling: the strength of the structure is in the framework of the coffers.
The stone coffers of the ancient Greeks and Romans are the earliest surviving examples, but a seventh-century BC Etruscan chamber tomb in the necropolis of San Giuliano, which is cut in soft tufa-like stone reproduces a ceiling with beams and cross-beams lying on them, with flat panels filling the lacunae. For centuries, it was thought that wooden coffers were first made by crossing the wooden beams of a ceiling in the Loire Valley châteaux of the early Renaissance. In 2012, however, archaeologists working under the Packard Humanities Institute at the House of the Telephus in Herculaneum discovered that wooden coffered ceilings were constructed in Roman times. Experimentation with the possible shapes in coffering, which solve problems of mathematical tiling, or tessellation, were a feature of Islamic as well as Renaissance architecture. The more complicated problems of diminishing the scale of the individual coffers were presented by the requirements of curved surfaces of vaults and domes.
A prominent example of Roman coffering, employed to lighten the weight of the dome, can be found in the ceiling of the rotunda dome in the Pantheon, Rome.
Coffered ceilings were used in cathedrals starting with St Mark's Basilica and Santa Maria Maggiore. They spread following the reforms of the Council of Trent, as the improved acoustics and opportunity to include statues, apostolic heraldry and other religious elements in compositions with versatile shapes was thought to enhance the doctrinal purpose of a cathedral.
In ancient Chinese wooden architecture, coffering is known as zaojing (Chinese: 藻井; pinyin: zǎojǐng).
2012 Pernik earthquake

The 2012 Pernik earthquake was a 5.6 Mw magnitude earthquake, which struck 24 km (15 miles) west of Bulgaria's capital Sofia and 9 km (6 miles) north-northwest of the provincial center Pernik on 22 May 2012 at 3:00 am local time (00:00 UTC) at a depth of 9.4 kilometers (5.8 mi).
An emergency was declared in Pernik in the immediate aftermath of the earthquake. Mayors from nearby villages reported no significant damage. Many residents in Sofia were reported to have fled their homes and gathered in the streets. Xinhua journalists in the capital reported that Internet connectivity had been cut off.
According to the civil defense office, there were widespread reports of toppled chimneys, cracked walls and broken windows in the Pernik area, where a state of emergency was declared for 24 hours. One of the three cooling towers of the city's Republika Power Plant partially collapsed during the tremor, and as a result the capacity has been temporarily reduced.
A 59-year-old woman from Kyustendil had a heart attack and was listed as the only indirect casualty.
The Bulgarian government initially sent 14 teams to the area to assess the damage, and their first reports concluded that around 60% of all homes have been affected. At least 150 people have been relocated to temporary shelters, and several schools and kindergartens in the area would have to be demolished or rebuilt. A total of 14,000 buildings were eventually inspected, and approximately 50 of them will be torn down. Initial estimates put the damage costs in the capital Sofia at around 1.3 million leva (around 660,000 euro), while the city of Pernik suffered at least 20 million leva (around 10.2 million euro).
Mogilino

Mogilino is a village in Ruse Province, northern Bulgaria. It became well known internationally after several reports about the institution for children with physical and mental disabilities. In 2007, the BBC showed the film "Bulgaria's Abandoned Children". The British public were deeply disturbed and started a petition to the Prime Minister to intervene and put pressure on EU institutions and the Bulgarian government to solve the problem. Many British, Bulgarian and international charities intensified their work effort to solve the problem with abandoned children in the country. The case of Mogilino resembles the campaign publicising the conditions in the Romanian orphanages in the early 1990s. Bulgaria has been criticised for having one of the highest numbers of children in state institutional care in the EU.
On 30 January 2008 Bulgarian National Television presented its answer to the BBC documentary in the form of a documentary called Dom (House or Home). "It is not right that the whole of Europe be antagonised against Bulgaria because of a well-manipulated and skilfully edited documentary on a home being prepared to close down, such as Mogilino,” the makers said.
On the same day, Bulgarian Members of the European Parliament signed a declaration in which they called for "a common European policy on the upbringing and education of underprivileged children."
On 22 February 2008 Labour and Social Policy Minister Emilia Maslarova repeated a promise that the Mogilino home, along with six similar homes, would be closed.
At the initiative of Irish member of the European Parliament Kathy Sinnott, Kate Blewett's documentary was screened in the European Parliament on 4 March 2008.
On 27 June 2008 The Sofia Echo reported that some of the children from the Mogilino home had been relocated to other homes around Bulgaria, and that the Agency for Social Assistance and UNICEF were working, ultimately, to close the home.
The Mogilino Children's Institution finally closed on 1 October 2009, following further pressure from the BBC and the EU.
CRUSE

CRUSE Spezialmaschinen GmbH is a German manufacturer of scanning devices, based in Wachtberg, North Rhine-Westphalia.
The firm produces high-end scanners, most of which are sold to government institutions, museums and archives such as the Smithsonian, the Guggenheim, the V&A Museum and the Vatican Secret Archive. Their scanners are large and specialised, and capable of scanning large pieces of artworks in one go. The machines create digital images without physically contacting the artworks. A company in Michigan, the United States has used the scanners for works of fine art up to 60- by 72-inches. With a fixed light source and scan head, and a moving vacuum table, the scanners provide even illumination over the whole surface of the original copies, while exposing the copies to very little light.
A study published in IS&T (digital) Archiving Conference in 2012 investigated the color accuracy of five camera systems used for museum image-archiving applications: Phase One IQ 180, Leaf Aptus 75, Hasselblad H4D-50, Cruse scanner, and a Sinar 75H modified to incorporate the RIT Dual-RGB approach. A Betterlight Super 8K was also used in the test as a benchmark. The study found that only the Sinar and the Cruse systems were optimized for archival imaging, and their results were acceptable. The Hasselblad and the Phase One systems needed significant visual editing to make archival color images.
Edward Cruse

Edward Cruse (1867 – 15 December 1938) was a British politician and trade unionist, who served on the London County Council.
Born in Tottenham, Cruse grew up in Bow and became a gunmaker. He joined the Amalgamated Society of General Tool Makers, Engineers and Machinists, and from 1920 served as an Organising District Delegate for the union. Later in the year, the union became part of the Amalgamated Engineering Union, and Cruse continued in the same role.
Cruse was a supporter of the Labour Party. At the 1919 London County Council election, he was elected in Bow and Bromley. In 1927/28, he served as deputy chair of the council.
Cruse died in 1938, while still in office. After his death, the council named a ship after him, which was used to transport sludge to the North Sea.
Temporada 2022-23 de la NBA

La temporada 2022-23 de la NBA fue la septuagésimo séptima temporada de la historia de la competición norteamericana de baloncesto. El Draft de la NBA se celebró el 23 de junio de 2022, en el Barclays Center en Brooklyn, donde Orlando Magic eligió en la primera posición a Paolo Banchero. La temporada comenzó el 18 de octubre de 2022, y terminó en junio de 2023 con las finales. El All-Star Game se celebró en el Vivint Arena de Salt Lake City el 19 de febrero de 2023.​
El 11 de agosto de 2022, la NBA anunció la retirada del número #6 en toda la liga, en homenaje a Bill Russell, fallecido el 31 de julio de ese año.​ Los jugadores que actualmente vistan este dorsal, podrán seguir llevándolo.
De cara a esta temporada la NBA incluyó cuatro modificaciones del reglamento:
Con las Finales de la NBA de la temporada anterior terminando en junio por primera vez desde 2019 antes de que comenzara la pandemia de COVID-19, el período para la agencia libre volverá a su fecha normal de inicio el 1 de julio, junto con el período de moratoria de julio antes de que los jugadores puedan comenzar a firmar nuevos contratos.​
Última actualización: 9 de abril de 2023 Entre paréntesis, puesto que ocupan en la clasificación de la Conferencia.
Los Playoffs de la NBA de 2023 darán comienzo el sábado 15 de abril de 2023 y terminarán con las Finales de la NBA de 2023, en junio.
Los siguientes jugadores fueron nombrados Jugadores de la Semana de las Conferencias Este y Oeste.
Los siguientes jugadores fueron nombrados Jugadores del Mes de las Conferencias Este y Oeste.
Los siguientes jugadores fueron nombrados Rookie del Mes de las Conferencias Este y Oeste.
Los siguientes entrenadores fueron nombrados Entrenadores del Mes de las Conferencias Este y Oeste.
Temporada 2009-10 de la NBA

La temporada 2009-10 de la NBA fue la sexagesimocuarta de la historia de la competición estadounidense de baloncesto. Los Dallas Mavericks fueron los anfitriones del All-Star Game de la NBA 2010, que se celebró el 14 de febrero de 2010 en el Cowboys Stadium de Arlington, Texas.​
Los Charlotte Bobcats junto con los Philadelphia 76ers estrenaron nuevo uniforme.
Actualizado 11 de abril de 2010
x- Clasificado para playoffs y- Campeón de división c- Ventaja de campo en los playoffs de conferencia z- Ventaja de campo en todos los playoffs
Colonias Escolares

Las Colonias Escolares fueron una de las muchas iniciativas de la Institución Libre de Enseñanza. Una de las aportaciones pedagógicas más notables de la Institución Libre de Enseñanza fue destacar la importancia educativa de la formación integral, más allá del academicismo de las materias de estudio, y subrayar el papel que juega en la formación de las personas la educación no-formal e informal,​ además del autodidactismo estimulando los intereses e inquietudes intelectuales de los jóvenes.
La puesta en práctica de estas ideas se realizaba, entre otros medios, a través de las Colonias Escolares.​ En ellas se trataba de propiciar a las niñas y a los niños vivencias estimulantes y oportunidades en las que convivir muchachos y muchachas de distintas procedencias.​ El objetivo era crear un ambiente amable y de libertad en el que los educadores pudiesen compartir momentos intensos con los educandos: en los juegos, en las excursiones y paseos y en el trabajo.​ En el proyecto pedagógico de las Colonias Escolares destacaba la importancia pedagógica de la confección del Diario en que cada uno de los chicos y chicas tenía que apuntar cada día sus vivencias, lo que había aprendido, las preguntas que se le había suscitado. De esta manera se construía un conocimiento propio.​​
La primera Colonia Escolar de la ILE la organizó Manuel Bartolomé Cossío en 1887 en San Vicente de la Barquera (Cantabria) y queda documentada con todo detalle en el texto recogido en Manuel Bartolomé Cossío. Una antología Pedagógica de Jaume Carbonell (MEC, 1985).​ Asimismo tuvieron enorme importancia las Colonias Escolares Leonesas.
Distrito escolar

Un distrito escolar es el territorio que cubren una o varias escuelas públicas administradas por un consejo escolar responsable de uno o varios de estos territorios, que puede ser uno o varios municipios enteros o solo parte de uno. El distrito escolar es la forma que adopta la administración educativa en países como los Estados Unidos de América, Canadá y Ecuador. Es un cuerpo político único, equivalente al de una ciudad o al de un condado, ya que tienen poderes variables, como el de cobrar impuestos, por ejemplo.
Los distritos escolares tienen un cuerpo legislativo, llamado consejo escolar, consejo de trustees o comité escolar, cuyos miembros son elegidos mediante elecciones internas o generales.
Estos miembros, por su parte, tienen la responsabilidad de elegir a un superintendente (supervisor), generalmente un profesor altamente cualificado, para actuar como jefe ejecutivo del consejo, responsable también de tomar decisiones y poner en marcha las políticas. En ocasiones, el distrito puede actuar como judicatura, aplicando sanciones a los empleados o estudiantes.
Los Estados Unidos tiene más de 14.000 distritos escolares,​ que gestionan escuelas públicas, contratan a maestros, generan fondos para las escuelas, establecen las políticas locales hacen cumplir las leyes y políticas de sus estados estadounidenses. Juntas escolares, que constará de los residentes locales, gestionan los distritos escolares.​
En Estados Unidos, no todos los sistemas de enseñanza pública constituyen distritos escolares como órganos distintos. En algunos Estados, tales como Maryland, todos los sistemas escolares están subordinados por el gobierno estatal. Otros estados, como Nueva York, poseen distritos escolares controlados por órganos públicos y sistemas escolares independientes, subordinados a un condado o a una ciudad.
Distritos escolares del Medio Oeste y el Oeste del país a menudo tienen límites que cruzan los límites de las ciudades, municipios, y áreas no incorporadas. Distritos escolares del Atlántico Medio y Nueva Inglaterra a menudo tienen límites que coinciden con los límites de las ciudades, los municipios, y/o los condados.​
En 2002, en Estados Unidos existían 13.506 distritos escolares, 178 sistemas escolares administrados directamente por el Estado, 1.330 sistemas escolares administrados directamente por la ciudad o el condado donde operan, y 1.196 agencias de educación.
Actualmente los distritos escolares más grandes de EE. UU. son los distritos escolares unificados de Nueva York (el Departamento de Educación de la Ciudad de Nueva York) y de Los Ángeles (el Distrito Escolar Unificado de Los Ángeles).
School bus yellow

School bus yellow is a color that was specifically formulated for use on school buses in North America in 1939. Originally officially named National School Bus Chrome, the color is now officially known in Canada and the U.S. as National School Bus Glossy Yellow.
The original pigment for this color was monoclinic lead(II) chromate ("chrome yellow") which had superior steel-protecting properties compared to other pigments. Due to lead chromate's toxicity, a result of both its lead and chromate content, and because of lead sulfide darkening after exposure to air, the pigment was initially replaced by a mixture of cadmium sulfide ("cadmium yellow") and enough cadmium orange or selenium pigments to produce the equivalent color. However, cadmium is also an expensive and toxic heavy metal, so now many saturated-color pigments are now azo-based organics.
In April 1939, Frank W. Cyr, a professor at Teachers College, Columbia University, in New York, organized a conference that established 44 uniform national design, construction, and safety standards for school buses in America, including the exterior body color. The yellow-orange color was selected because black lettering on it was most legible in semi-darkness, and because it was conspicuous at a distance and unusual enough to become associated with school buses and groups of children en route.
Cyr became known as the "Father of the Yellow School Bus."
Transportation officials from each of the 48 states, representatives from bus chassis and body manufacturers, and paint experts from DuPont and Pittsburgh Paints participated in the conference, which was funded by a $5,000 grant (more than $100,000 in 2022) from the Rockefeller Foundation. The yellow-orange color, in three slight variants to allow for different paint formulations, was adopted by the National Bureau of Standards (now the National Institute of Standards and Technology) as Federal Standard No. 595a, Color 13432.
North American-style yellow school buses are being introduced in some parts of the United Kingdom, prompted by corporate links to the American industry, for example First Student UK, or a desire to re-brand school buses, such as West Yorkshire Metro's Mybus.
A similar shade of yellow was used in Santiago, Chile's bus lines between 1992 and 2007.
Yellow school buses are becoming more prevalent in Australia, e.g. in and around Adelaide.
Student Transportation Inc.

Student Transportation Inc., doing business as Student Transportation of America (STA) and Student Transportation of Canada (STC), is a New Jersey–based school bus contractor that focuses on rural and suburban areas. It is the third-largest school bus transportation services provider in North America, with over 11,500 vehicles that transport students in more than 225 school districts.
Student Transportation of America was founded in 1997 by Denis J. Gallagher, who is the chairman and CEO of the company. With roots that can be traced to New Jersey's Coast Cities Bus Service established in 1922 by Gallagher's grandfather, STA successfully completed an initial public offering and its income participating securities (IPS) began trading on the Toronto Stock Exchange in December 2004.
In November 2009, the company changed its name from Student Transportation of America, Ltd., to Student Transportation Inc. It continues to use the trade names Student Transportation of America and Student Transportation of Canada.
Student Transportation has grown considerably through its "A‑B‑C-D" (Acquisition, Bid, Conversion, and Direct-to-Parent) growth strategy. Among STA's customers is the Los Angeles Unified School District, which is the second largest school district in the United States.
In 2018, Student Transportation was sold to Caisse de dépôt et placement du Québec and Ullico. It was formerly publicly traded on both the Toronto Stock Exchange and Nasdaq.
As of 15 June 2022 Student Transportation of America acquired Pacific Western Transportation Group out of Calgary, Alberta. PWT's Transit and Motorcoach operations were divested to Keolis in 2024.
Juan Esteban Pérez Daza

Juan Esteban Pérez Daza, who signs his works as Esteban, J. Esteban, or Esteban Pérez, is a painter and visual artist. He was born in Santiago, Chile, on November 15, 1939. He studied at the University of Chile's School of Applied Arts and graduated in 1963. In 1965, he moved to New York, and from 1969 to 1971, he taught enameling workshops at Riverside Church. Pérez uses enamel on steel to create compositions that illuminate the beauty of color and light.
The Students

The Students were an American doo-wop vocal group, which formed in Cincinnati, Ohio, United States, in 1957. Although they only released four sides, two of them – "I'm So Young" and "Every Day of the Week" – became doo-wop standards. "I'm So Young" in particular became popular and durable, and has been covered by the Beach Boys, Rosie and the Originals, The Ronettes and Kid Kyle and "The Students".
The Students won the second-place prize at the amateur talent show at the Apollo Theater in New York City in 1956. Their winning song, "Jenny Lee" (composed by “Prez” Tyus, who also wrote “I’m So Young”), was later released as the B-side of a song by the Heartbreakers (which was live at the Apollo, also in 1956) on Fordham Records in 1964.
Both "I'm So Young" and "Every Day of the Week" were written by William H. "Prez" Tyus, Jr., a local Cincinnati high schooler. Tyus wrote the songs and gave them to a local African-American vocal group called the D'Italians. After the group secured a recording contract with Checker Records, they renamed themselves the Students, and it was under this name that Tyus's two songs were recorded.
On May 29, 1961, the Students original of "I'm So Young" on Argo Records, reached No. 26 on the US Billboard R&B chart.
On their recordings, all lead vocal parts were undertaken by Leroy King.
William "Prez" Tyus died On December 23, 2022.
On Fordham Records
On Red Top Records
On Note Records
On Chess Records
STUDENT

STUDENT is an early artificial intelligence program that solves algebra word problems. It is written in Lisp by Daniel G. Bobrow as his PhD thesis in 1964 (Bobrow 1964). It was designed to read and solve the kind of word problems found in high school algebra books. The program is often cited as an early accomplishment of AI in natural language processing.
Within Project MAC at MIT, the STUDENT system was an early example of a question answering software, which uniquely involved natural language processing and symbolic programming. Other early attempts for solving algebra story problems were realized with 1960s hardware and software as well: for example, the Philips, Baseball and Synthex systems.
STUDENT accepts an algebra story written in the English language as input, and generates a number as output. This is realized with a layered pipeline that consists of heuristics for pattern transformation. At first, sentences in English are converted into kernel sentences, which each contain a single piece of information. Next, the kernel sentences are converted into mathematical expressions. The knowledge base that supports the transformation contains 52 facts.
STUDENT uses a rule-based system with logic inference. The rules are pre-programmed by the software developer and are able to parse natural language.
More powerful techniques for natural language processing, such as machine learning, came into use later as hardware grew more capable, and gained popularity over simpler rule-based systems.
ලංකා පොලිස් බලකාය

සැකිල්ල:Infobox law enforcement agency/autocat
වර්තමාන ශ්‍රී ලංකාවට අයත් භූමියේ ක්‍රි.ව. 1866 සිට 1972 දක්වා පැවති පොලීසිය ලංකා පොලිස් බලකාය නම් විය. 1972දී ලංකා පොලිස් බලකාය වෙනුවට ශ්‍රී ලංකා පොලිස් සේවය පිහිටුවන ලදී.
1990 ශ්‍රී ලාංකික පොලිස් නිලධාරින් සමූලඝාතනය

1990 ශ්‍රී ලාංකික පොලිස් නිලධාරින් සමූලඝාතනය යනු, 1990 ජූනි 11 දින සිදුවූ ශ්‍රී ලාංකික පොලිස් නිලධාරි සමූල ඝාතනයකි. බෙදුම්වාදී සංවිධානයක්වූ , දෙමළ ඊළාම් විමුක්ති කොටි සංවිධානයේ සාමාජීකයන් විසින්, ශ්‍රී ලංකාවේ නැගෙනහිර පළාතේ අවිනොදැරූ ශ්‍රී ලංකා පොලිස් නිලධාරින් 600 කට වැඩි ගණනක් ඝාතනය කල බවට සඳහන් වේ
ඉන්දු-ශ්‍රී ලංකා ගිවිසුම ප්‍රකාර, ඉන්දියානු සාම සාධක හමුදාව (අයිපීකේඑෆ්) 1987 ජූලි මසදී ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණියහ. රට තුලඔවුන් ක්‍රියාත්මකව සිටීම, ශ්‍රී ලාංකික මහජනයාගේ සහ දේශපාලනඥයන්ගේ සතුට ගෙන දුන් කරුණක් නොවීය. 1989 ජනවාරි මසදී, ජනාධිපති රණසිංහ ප්‍රේමදාසගේ රජය බලයට පත් විය. ජනාධිපති ප්‍රේමදාසගේ මුල් අදහස වූයේ, රටෙහි උතුරු හා නැගෙනහිර ප්‍රදේශ වල රෞද්‍ර බෙදුම්වාදී මෙහෙයුමක් දියත් කර සිටි දෙඊවිකො සංවිධානය හා සමගින් සාම සැලසුමක් වෙත පැමිණීමය. ශ්‍රී ලංකාව තුල ඉන්දියානු රැඳීසිටීම පිළිබඳ ප්‍රේමදාස මහතා හෝ සතුටට පත් නොවීය. 1989 ජූනි මාසයේදී, ඔහු දෙඊවිකො සංවිධානය හා සමගින් සටන් නැවැත්වීමේ ගිවිසුමකට එළඹියේය. එහි නායකත්වය හා සමගින් හොඳ හිත දිනාගැනීමේ ප්‍රයත්නයක් ලෙසින්, ‍ප්‍රේමදාස මහතා විසින් හම සංවිධානයට විශාල ප්‍රමාණයක් අවි ලබා දුන්නේ (ඔවුන්ගේ ඉල්ලීම පරිදී), අයිපීකේඑෆ් හා සමග සටන් කිරීම සඳහාය. අයිපීකේඑෆ් යළි සිය රට යා යුතු බව 1989 වසර අගභාගය වන විට ප්‍රේමදාස මහතා ඉල්ලා සිටියේ දැඩි මහජන මතය නිසාය. ඉන්දියානු අග්‍රාමාත්‍යය විශ්වනාත් ප්‍රතාප් සිං මෙයට එකඟවී සිය හමුදා ඉවත් කර ගති.
මේ අතර, විදේශ කටයුතු ඇමති අබ්දුල් කාදර් ෂාහුල් හමීඩ් නායකත්වය දැරූ ශ්‍රී ලාංකික රජයේ දූත පිරිසක් විසින් දෙඊවිකො සංවිධානය හා සමගින් සාම සාකච්ඡා පවත්වන ලදි.
බාලසිංහම් නඩේසන්

බාලසිංහම් නඩේසන් යනු එල්ටීටීඊ ත්‍රස්ත සංවිධානයේ 2007 වර්ෂයේ අගභාගයේ සිට 2009 වර්ෂය දක්වා, එනම් ඔහු මියගිය වසර තෙක්, දේශපාලන අංශ නායකයා වශයෙන් කටයුතු කල පුද්ගලයා වෙයි. ඔහු එල්ටීටීඊ ත්‍රස්ත සංවිධානයට අයත් පොලීසියේ ප්‍රධානියා ලෙසද කටයුතු කරන ලදී.
මුල් කාලයේදී නඩේසන්, ශ්‍රී ලංකා රජයේ පොලිස් නිළදාරියෙකු වශයෙන් සේවය කල බව සඳහන් වෙයි. සිංහල කාන්තාවක් විවාහ කර ගෙන සිටි ඔහු, 1983 කොළඹ කලු ජූලි කලබලවලින් අනතුරුව, ශ්‍රී ලංකා පොලිස් සේවය අතහැර එල්ටීටීඊ සංවිධානයට එකතු විය.
1992 වර්ෂයේදී ශ්‍රී ලංකාවේ උතුරු පළාතේ යාපනය අර්ධද්වීප කලාපය තුල පිහිටුවන ලද, එල්ටීටීඊ පොලිසියේ ප්‍රධානියා වශයෙන් නඩේසන් කටයුතු කරන ලදී. 2002 වසරේදී නෝර්වේ රාජ්‍යය විසින් මැදිහත්කරුවෙකු ලෙස ගෙනා සටන් විරාම ගිවිසුමත් සමග, නැගෙනහිර තුලද නව පොලිස් ස්ථාන පිහිටුවීම පිළිබඳ අධීක්ෂණය ඔහු විසින් සිදු කෙරුණු බව පැවසෙයි. එසේම විදෙස් රටවල් වල පැවැති රැස්වීම් බොහොමයකට එල්ටීටීඊය නියේජනය කරමින්, නඩේසන් සහභාගී වූ බව සඳහන්ය.
පසුකාලීනව ශ්‍රී ලංකා ගුවන් හමුදාව විසින් එල්ල කල ගුවන් ප්‍රහාරයක් හේතුවෙන් මියගිය එස්. පී. තමිල්සෙල්වන්ගෙන් පසු, එල්ටීටීඊයේ දේශපාලන අංශයේ නායකයා බවට නඩේසන් පත්විය.
ශ්‍රී ලංකා හමුදාව විසින් දෙමළ කොටීන්ගේ අවසන් බලකොටුව යටත් කර ගැනීමත් සමග, එනම් 2009 මැයි 18 දිනදී නඩේසන් ඝාතනයට ලක්විය.
පූජිත් ජයසුන්දර

පූජිත් සේනාධි බණ්ඩාර ජයසුන්දර යනු ශ්‍රී ලංකාවේ පොලිස්පතිවරයා වේ. 2016 අප්‍රේල් 20වන දින ව්‍යවස්ථාදායක සභාව විසින්, ජ්‍යෙෂ්ඨ නියෝජ්‍ය පොලිස්පතිවරු තිදෙනෙකු අතුරින් පූජිත් ජයසුන්දර ශ්‍රී ලංකාවේ 34වන පොලිස්පතිවරයා වශයෙන් තෝරා පත්කර ගැණිනි.
1960 මාර්තු 15වන දින කුරුණෑගලදී ඔහු උපත ලද ජයසුන්දර සිය ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනය බෝගමුව මහමූකලාන්යාය, තක්සලා මහා විද්‍යාලයෙන් හදාරණ ලදී. විදුහලේ පහ ශ්‍රේණියේදී ඉබ්බාගමුව මධ්‍ය මහා විද්‍යාලයටත් ඉන්පසුව ඔහු 1969දී මහනුවර ධර්මරාජ විද්‍යාලයටත් ඇතුලත් විය. පසුව ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර විශ්වවිද්‍යාලය වෙත තේරී පත් වූ ඔහු වාණිජවේදී දෙවන ඉහළ සාමාර්ථයක් සහිතව සිය උපාධිය සම්පූර්ණ කරන ලදී.
1985දී සහකාර පොලිස් අධිකාරීවරයෙකු ලෙස ශ්‍රී ලංකා පොලිස් සේවයට එකතු වූ ඔහු, පොලිස්පතිවරයා ලෙස පත්වීමට පෙරාතුව ජ්‍යෙෂ්ඨ නියෝජ්‍ය පොලිස්පතිවරයෙකු වශයෙන් සේවය කරන ලදී.
පොලිස් කෝළම

පහත රට කෝලම් සම්ප්‍රදායේ හමුවන පොලිස් කෝලම ඉතාමත් හාස්‍ය රසය උපදවන කෝලම් අංගයකි . පොලිස් කෝලම මිට අවුරදු 150කට පමණ පෙර එනම් ඉංග්‍රීසි ජාතිකයන් විසින් අප රට පාලනය කල යුගයේදී එකතු වූ කෝලම් නැටුම් අංගයකි . යටත් විජිතවාදී යුගයේ අප පාලනය කළ ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩුවේ උසස්‌ සහ පහත් පොලිස් නිලධාරීන් නිර්දය ලෙස විවේචනයට ලක් කිරිමක් පොලිස් කෝලමෙන් සිදුවේ .
ගැමියාට සැබෑ ජීවිතයේදී විදීමට සිදුවන අත්දැකීම් කෝලම් කරලියේදී දිග හැරේ. පොලිස් සේවය සදහා එම වකවානුවේ යොදවාගෙන තිබුනේ වෙනත් ජාතින් වීම නිසා සන්නිවේදන ගැටලු බොහෝ සේ පැනනගින්නක් විය . කැඩුණු ඉංගිරිසි සහ නුහුරු සිංහල උච්චාරණය ගැමියන්ට විකාරයක් සේ පෙනුනේය .
සිංහල භාෂාව හරි හැටි කතා කරීමට නොහැකි වෙනත් ජාතිකයන් විසින් සිංහල ගැමි ජනතාව සමග ගනු දෙනු කිරීමේදී පැන නැගී ගැටලු , අක්‍රමිකතාවයන් , අසාධාරණ , තාඩන පීඩන හා දුක්ගැහැට ගැන කතිකාවක් ගොඩනැගීමේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස පොලිස් කෝලම නමින් නව කෝලමක් නිර්මාණය වීම සිදුව ඇත . පොලිස් නිලධාරීන්ගේ ගේ උද්දච්ච නොහික්මුණු භාවය සහ අණුවනකම් මෙහිදී ගෙන හැර දැක් වේ .
පොලිස් කොස්තාපල්වරු දෙදෙනෙක් , පොලිස් සැරයන්වරයෙක් හා පොලිස් පරීක්‍ෂකවරයෙක් පැමිණ පොලිස් ස්ථානයක් දැමීමට අවශ්‍ය බව පවසා ඒ සදහා ස්ථානයක් ලබා දෙන ලෙස තානායම් ආරච්චිචිට කියා සිටි.
සිංහල වචන හරි හැටි උච්චාරණය කිරීමට නොහැකියාව නිසා අදහස් හුවමාරු කරගැනීමේ අපහසුතාවයක් පැන නැගේ .එය නරඹන්නට හාස්‍ය උත්පාදනයක් වේ.
පොලිස් සැරයන්වරයා සහ තානායම්ආරච්චි අතර වන සංවාද වල කොටස් කිහිපයක්
''ආරචිචියා අපේ ලොකු මාතියට ගොඩක් මහන්සි අපිට දෙන්න බැරිද හැබිලි
'' හැබිලි හැබිලි කියන්නේ මොනවද රාළහාමි
'' හැබිලි දන්නේ නැද්ද මුනිය හැබිලි හැබිලි බොන හැබිලි (කේන්තියෙන් අතින් හැඩය පෙන්නා)
'' අහ් මේ කියන්නේ තැබිලි නේ තැබිලි දන්නවා රාළහාමි
'' යේක තාම මුනිය මුනියට තේරෙන්නේ නැහැ දෙන්න පුලුවන්ද හැබිලි
'' රාළහාමි තැබිලි දෙන්න පුලුවන්
අවශ්‍ය ස්ථානය ලබා ගැනීමෙන් අනතුරුව ඔවුන් යාමට සැරසේ .තානායම් ආරච්චිචිගේ ඉල්ලීමට අනුව ඔවුන් රංගනයක් ඉදිරිපත් කරන අතර තුර පොලිස් නිලධාරියෙක් බිම ඇද වැටේ. ඉන් අනතුරුව ඉංග්‍රීසි වෛද්‍යවරයකුගෙ කැදවීමක් වේ. වෛද්‍යවරයා සහ පොලිස් නිලධාරින් අතර ඉංග්‍රීසි භාෂවෙන් සංවාදයන් සිදු කෙරේ.
ඉංග්‍රීසි වෛද්‍යවරයා සහ ඔහුගේ සහයකයාගේ කතා විලාසය සහ ඇදුම් පැළදුම් සිංහල ගැමි සමාජයට ආගන්තුකය.
වෛද්‍යවරයා තම නලාව බිම අද වැටුන පොලිස් නිලධාධාරියාගේ කන් දෙකේ ගසා තමන්ම පරීක්ෂා කර ගනි.
ඉංග්‍රීසි වෛද්‍ය විද්‍යාව උපහාසයට ලක් කිරීමක් ඉන් සිදුවේ. ඉංග්‍රීසි වෛද්‍ය විද්‍යාව ගැන සිංහල ගැමියාගේ තිබු දැඩි අකමැත්ත විරෝධය සහ අවිශ්වාසය මෙමගින් පිළිබිඹු කෙරේ.
පරීක්ෂා කිරීමෙන් අනතුරුව වෛද්‍යවරයා ''නො හාර්ට්, නො හාර්ට්'' කියා කැගසා . ''ගනු කරට ,ගෝ ටු කරාපිටිය හොස්පිටෙල් ''යි කියා සභාවෙන් නික්මේ. සෙසු පොලිස් නිලධාරින් වැටුන
පොලිස් නිලධාරියා ඔසවාගෙන වෛද්‍යවරයා පසු පස බෙරපද තාලයට පාද තබමින් සභාවෙන් නික්මෙයි .
ඔස්මන්ඩ් ද සිල්වා

සන්තියාගෝ විල්සන් ඔස්මන්ඩ් ද සිල්වා OBE (25 දෙසැම්බර් 1909 - c. 1980) යනු ලංකා පොලිස් නිලධාරියෙකි. ඔහු පොලිස්පති (1955 – 1959) බවට පත් වූ දහතුන්වන සහ පළමු ලංකා වෘත්තීය පොලිස් නිලධාරියා විය.
සන්තියාගෝ විල්සන් ඔස්මන්ඩ් ද සිල්වා 1909 දෙසැම්බර් 25 වන දින ධර්මාශෝක විද්‍යාලයේ ආරම්භක විදුහල්පති මුඩ්ලියාර් තෝමස් ද සිල්වාගේ පුත්‍රයා ලෙස උපත ලැබීය. ඔහු අධ්‍යාපනය ලැබුවේ ගල්කිස්සේ S. තෝමස් විද්‍යාලයෙන් සහ කොළඹ විශ්වවිද්‍යාල විද්‍යාලයෙන්ය.
ද සිල්වා 1931 දෙසැම්බරයේදී ආණ්ඩුකාරවරයාගේ පත්වීම මත පරිවාස සහකාර පොලිස් අධිකාරිවරයකු ලෙස ලංකා පොලිස් බළකායට බැඳුණි. ඔහුගේ සේවා විභාග අවසන් වීමෙන් පසු, 1933 දෙසැම්බර් මාසයේදී අවිස්සාවේල්ල සහකාර පොලිස් අධිකාරී ලෙස පත් වූ ඔහු 1936 දී මෙට්‍රොපොලිටන් පොලිසියේ ජ්‍යෙෂ්ඨ පොලිස් නිලධාරි පාඨමාලාවට සහභාගි වීමට පෙර සබරගමුවේ සහ නැවත අවිස්සාවේල්ලේ සේවය කළේය. ආපසු පැමිණි ඔහු කුරුණෑගල, කෑගල්ල, පොලිස් අභ්‍යාස පාසලේ සහකාර පොලිස් අධිකාරී ලෙස සේවය කළේය. 1943 මැයි මාසයේදී ඔහු පොලිස් අධිකාරිවරයා ලෙස උසස් කර දකුණු පළාත, පොලිස් පුහුණු පාසල, උතුරු පළාත, වයඹ පළාත, මධ්‍යම පළාතේ සේවය කළේය. ඔහු 1949 දී වැඩබලන නියෝජ්‍ය පොලිස්පති (ඩීඅයිජී) ලෙස උසස් කරන ලද අතර නියෝජ්‍ය පොලිස්පති පරිපාලන, නියෝජ්‍ය පොලිස්පති පරාසය II ලෙස සේවය කළේය. එම කාලය තුළ ඔහු පොලිස් මූලස්ථානයේ පොලිස් අධිකාරීවරයා ලෙස සේවය කළේය. ඔහු 1953 රාජාභිෂේක ගෞරව සහ නිලධාරි (OBE) හිදී 1954 උපන්දින ගෞරව වලදී Order of the British Empire (MBE) සාමාජිකයෙකු ලෙස පත් කරන ලදී. ඔහු විශිෂ්ට සේවය සඳහා ලංකා පොලිස් පදක්කම, 1939-45 ආරක්ෂක පදක්කම, ලංකා පොලිස් නිදහස් පදක්කම සහ ශාන්ත ජෝන් නියෝගයේ සේවා පදක්කමෙන් පිදුම් ලැබීය.
1955 දී ද සිල්වා ඔහුගේ මාමණ්ඩිය වූ ශ්‍රීමත් රිචඩ් අලුවිහාරේගෙන් පසු පොලිස්පති (IGP) ලෙස පත් විය. ඔහු පොලිසියෙන් පත් වූ පළමු පොලිස්පතිවරයා සහ පළමු බෞද්ධයා විය. ද සිල්වා ප්‍රජා පොලිස් සේවය රටට හඳුන්වාදීමේ වගකීම දැරූ අතර, එය ඔහුගේ අනුප්‍රාප්තිකයින් විසින් බෙදා නොගත් දර්ශනයකි. 1959 දී ලංකා අග්‍රාමාත්‍ය එස්.ඩබ්ලිව්.ආර්.ඩී. බණ්ඩාරනායක මහතා කොළඹ වරායේ වෘත්තීය ක්‍රියාමාර්ගවලට එරෙහිව පොලිසිය මැදිහත් වන ලෙස ඉල්ලා සිටියේය. ද සිල්වා අගමැතිවරයාගේ ඉල්ලීම ප්‍රතික්ෂේප කළේ එම ඉල්ලීම නීත්‍යානුකූල නොවන බව ඔහු විශ්වාස කරන පදනම මතය. 1959 අප්‍රේල් 24 දින ද සිල්වා පොලිස් සේවයෙන් අනිවාර්යයෙන් විශ්‍රාම ගත් අතර ඔහු වෙනුවට සිවිල් සේවකයෙකු වූ එම්. වෝල්ටර් එෆ්. අබේකෝන් පත් කරන ලදී.
1941 දී ඔහු විවාහ වූයේ 1947 දී ප්‍රථම ලංකා පොලිස්පතිවරයා බවට පත්වන සිවිල් සේවක රිචඩ් අලුවිහාරේගේ 19 හැවිරිදි වන එනා අලුවිහාරේ සමගය.
සිකුරු හතේ

සිකුරු හතේ යනු 2007 වර්ශයේ තිරගත කරන ලද සිංහල විනෝදාත්මක චිත්‍රපටියකි. මෙය ගිරිරාජ් කෞශල්‍ය විසින් අධ්‍යක්ශණය කරන ලද අතර මෙහි ප්‍රධාන චරිතය වන මංගල ජය කපු මහතාගේ චරිතය විජය නන්දසිරි විසින් නිරූපණය කරයි.
මංගල ජය යනු කපු මහතෙකි. ඔහු මූලිකත්වය ගෙන කරන ලද විවාහයන් බොහෝමයක් අසාර්ථක වී ඇත. මංගල ජය බීමතට ඇබ්බැහි වූවෙකි. ඔහුගේ බිරිඳ නිතරම ඔහුට බැන වදියි. විවාහ වන වයසේ සිටින ඔහුගේ දියණියටද සහකරුවෙක් තාම නැත. මේ පිලිබඳව ඔහුගේ බිරිඳ විමසන විට ඔහු නිතරම ඒකිගේ සිකුරු හතේ යැයි පවසයි. දිනක් මොහු විසින් විවාහ කිරීමට නියමිත යුවතියකගේ කොල්ලා ඇතුලු පිරිසක් පැමිණ මොහුට තර්ජනය කිරීමට යාමේදි පොලිස් නිලධාරියෙකු මොහුව බේරාගැනේ. මංගල ජය ට පොලිස් නිලධාරියාට කෑම බීම අරන් දීමට සිදුවෙයි. පොලිස් නිලධාරියා මංගල ජයට තම පොලිස් ලොක්කාගේ දියණියට කටයුත්තක් සිදු කරදීමේ වැඩේ බාර දෙයි. මංගල ජය මේ සඳහා තමන්ට කලින් හමුව තිබූ පොහොසත් පවුලක තරුණයෙක් මේ සඳහා යෝජනා කරයි. දෙපිරිසම වැඩේට කැමතිවෙයි. මෙම තරුණයා බලාපොරොත්තු වන්නේ ශීලාචාර අහිංසක ගැහැණු ළමයෙකි. නමුත් පොලිස් ලොක්කාගේ දි‍යණිය තරමක් සංකර තරුණයකි. මංගල ජය මේ බව තරුණයාට වසන් කරයි.
නමුත් තරුණයා දිනක් නාන තටායක අශීලාචාර ලෙස හැසිරෙන මෙම තරුණය දැක තමන්ව රැවටුවේ ඇයිදැයි අසයි. ඇය පවසන්නේ තමන් කිසිත් නොදන්නා බවත් මංගල ජය මේවා සැලසුම් කල බවත්ය. තරුණයා තුවක්කුවක් රැගෙන මංගල ජය ගේ නිවසට පැමිණ ඔහුට බැන වදියි. මංගල ජය සැඟවී සිටින අතර ඔහුගේ දියණිය පැමිණ තරුණයා ව අස්වසා ලයි. තරුණයා සංසුන් වී අවසානයේ කපු මහතාගේ දියණිය විවාහ කරගැනීමට කැමති බව පවසයි.
ඩෙන්සිල් කොබ්බෑකඩුව

ලුතිනන් ජෙනරාල් ඩෙන්සිල් ලක්ෂ්මන් කොබ්බෑකඩුව RWP, RSP, VSV, USP, rcds, psc, SLAC ශ්‍රී ලංකා යුද හමුදාවේ සිටි කීර්තිමත් හා අතිදක්ෂ නිලධාරියෙකි. තවත් හමුදා නිලධාරීන් 7 දෙනෙකු සමග පීඩන බෝම්බයක් මගින් මෙතුමාව ඝාතනය කෙරිණි.මෙතමා ජීවත්ව සිටියා නම් යුද්ධය නිම වීමට මෙතරම් කල් ගත වන්නේ නැත.මෙතුමා රටට අහිමි වූයේ රටේ අවාසනාවටය.
පොඩි එකාගෙ දුක..................මැඩුව දැනෙනව ඔබ නැති...................අඩුව ඩෙන්සිල්..................කොබ්බෑකඩුව...!.😢😢😢-(Y.W.B).
භෛරව රාගය

ජාතිය සම්පූර්ණ
හින්දුස්තානි සංගීතයේ ථාට 10 අතරේ වන භෙෙරව නම් වූ ථාටයෙන් ජනිත රාගයකි.භෙෙරව ථාටයේ අාශ්රය රාගයයි.සම්පූර්ණ ජාතියේ රාගයකි.
අාරෝහණ - ස,රි,ග,ම,ප,ධ,නි,ස
(අාරෝහණයේ රි හා ධ කෝමළ හා අවසානයේ අැති ස උච්ච විය යුතුමය.)
අවරෝහණ - ස,නි,ධ,ප,ම,ග,රි,ස
(අවරෝහණයේ රි හා ධ කෝමළ හා මුලින්ම අැති ස උච්ච විය යුතුමය.)
මුක්යාංගය - ස,ගම,ප,ධප (ධ කෝමළ වේ.)
ධෙෙවතය වාදි වන අතර රිෂභය සංවාදි වේ.සූර්යෝදයේ ගායන වාදන කට යුතු.මෙම රාගය කාලිංගඩා රාගයේ ඡායාවෙන් මුදාගත යුතුය.කාලිංගඩා රාගයේ රිෂභය හා හා ධෙෙවතය මත අාන්දෝලන් නොකරයි.නමුත් භෙෙරව රාගයේ රිෂභය හා හා ධෙෙවතය මත විශේෂයෙන්ම අාන්දෝලන් කරන අතර කාලිංගඩා රාගයෙන් භෙෙරව රාගය මිදීමට එම අාන්දෝලනය වැදගත් වේ.භෙෙරවයේ අාරෝහණයේ රිෂභය දුර්වල ය.ඒ නිසා නි,ස,ගම,ප ස,ගම,ප වැනි සංගති නිර්මාණය වේ.තව ද ම හා කෝමළ රි අතර ම,රි සංගතිය මීන්ඩ් ක්රමයටත් (ම),රි ලෙස මුර්කි ක්රමයටත් යෙදේ.කර්ණාටක සංගීත පද්ධතියේ භාවිත වන මායාමාලවගෞලෙෙ රාගය හින්දුස්තානියේ භෙෙරව රාගයට සමාන රාගයයි.
කුෂාණ අධිරාජ්‍යය

කුෂාණ අධිරාජ්‍යය (පුරාතන ග්‍රීක: Βασιλεία Κοσσανῶν; බැක්ට්‍රියානු: Κυϸανο, Kushano; පසුකාලීන බ්‍රාහ්මී සංස්කෘත: , Ku-ṣā-ṇa, Kuṣāṇa; දේවනාගරී සංස්කෘත: कुषाण राजवंश, Kuṣāṇa Rājavaṃśa; බෞදෙස: Guṣāṇa-vaṃśa; පාර්තියානු: 𐭊𐭅𐭔𐭍 𐭇𐭔𐭕𐭓, Kušan-xšaθr; චීන: 貴霜) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ මුල්කාලීන 1වන සියවසේ බැක්ට්‍රියානු භූමියෙහි පැවති යුඒචිවරුන් විසින් ගොඩනැගි අධිරාජ්‍යයකි. මෙය වර්තමාන ඇෆ්ඝනිස්තානය, පාකිස්තානය සහ උතුරු ඉන්දියාව මෙන්ම අවම වශයෙන් සාකේත සහ වාරාණසී (බෙණාරෙස්) අසල සාරනාත් දක්වා වන භූමියෙහි පැතිර තිබෙන්නට ඇතැයි සිතිය හැක්කේ එම ස්ථානවලින් හමුවන කුෂාණ අධිරාජ මහා කණිෂ්කගේ අභිලේඛන හේතුවෙනි.
වඩාත්ම මෑතකාලීනව පිළියෙල කරන ලද රාජාවලිය මෙසේ ය:
සැකිල්ල:Kushans
සැකිල්ල:Central Asian history සැකිල්ල:Rulers of Ancient Central Asia සැකිල්ල:Ancient South Asia and Central Asia
භෛරවී රාගය

භෛරවී රාගය හින්දුස්ථානි සංගීතයට අයත් රාගයකි. මෙය 2007 වසරේ සිට ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජවාදී ජනරජයේ අ.පො.ස. (සා.පෙ.) සඳහා වූ නව විෂය නිර්දේශය යටතේ සිසුනට නිර්දේශිත ය. අන් රාග සේ ම මීට ද සර්ගම්, ලක්‍ෂණ හා මධ්‍යලය ගීත ඇතුලත් වේ.
භෛරවී රාගය සඳහා වූ එක් සර්ගම් ගීතයක් පහතින් දැක්වේ.(මෙහි රි, ග, ධ ,නි යන ස්වර කෝමල ස්වර වේ, * මෙම සලකුණට පෙර යෙදන ස්වර උච්ච වන අතර , ^ මෙම සලකුණට පෙර යෙදන ස්වර මන්ද්ර වේ. )
ස්ථායි
/ම ග රි/ස රි නි^/ස - ධ^/නි^ ස -/
/ස රි ග/ම ප ධ/ප ම ග/රි ස- /
අන්තරා
/ධ ම ධ/නි ස -/ධ නි ස*/රි*ස*-/
/ස*ග*රි*/ස*නි ධ/ප ම ග/රි ස -/
භෛරවී රාගය සඳහා වූ එක් ලක්‍ෂණ ගීතයක් පහතින් දැක්වේ.(මෙහි රි, ග, ධ ,නි යන ස්වර කෝමල ස්වර වේ, * මෙම සලකුණට පෙර යෙදන ස්වර උච්ච වන අතර , ^ මෙම සලකුණට පෙර යෙදන ස්වර මන්ද්ර වේ. )
ධමධනි/ ස*-ස*ස*/නිනිස*ස*/ධනිධප ධමධනි/ ස*-ස*ස*/නිනිස*ස*/ධනිධප සධපධ/ මපමග /ම--- සරිගම/ -ග-රි / ස-ධ^නි^ / ස---
|}