davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
भारतीय कृषि का इतिहास

भारत में ९००० ईसापूर्व तक पौधे उगाने, फसलेंव्यवस्थित जीवन जीना शूरू किया और कृषि के लिए औजार तथा तकनीकें विकसित कर लीं। दोहरा मानसून होने के कारण एक एक ही वर्ष में दो फसलें ली जाने लगीं। इसके फलस्वरूप भारतीय कृषि उत्पाद तत्कालीन वाणिज्य व्यवस्था के द्वारा विश्व बाजार में पहुँचना शुरू हो गया। दूसरे देशों से भी कुछ फसलें भारत में आयीं। पादप एवं पशु की पूजा भी की जाने लगी क्योंकि जीवन के लिए उनका महत्व समझा गया।
भारत में पाषाण युग में कृषि का विकास कितना और किस प्रकार हुआ था इसकी संप्रति कोई जानकारी नहीं है। किंतु सिंधुनदी के काँठे के पुरावशेषों के उत्खनन के इस बात के प्रचुर प्रमाण मिले है कि आज से पाँच हजार वर्ष पूर्व कृषि अत्युन्नत अवस्था में थी और लोग राजस्व अनाज के रूप में चुकाते थे, ऐसा अनुमान पुरातत्वविद् मोहनजोदड़ो में मिले बड़े बडे कोठरों के आधार पर करते हैं। वहाँ से उत्खनन में मिले गेहूँ और जौ के नमूनों से उस प्रदेश में उन दिनों इनके बोए जाने का प्रमाण मिलता है। वहाँ से मिले गेहूँ के दाने ट्रिटिकम कंपैक्टम (Triticum Compactum) अथवा ट्रिटिकम स्फीरौकोकम (Triticum sphaerococcum) जाति के हैं। इन दोनो ही जाति के गेहूँ की खेती आज भी पंजाब में होती है। यहाँ से मिला जौ हाडियम बलगेयर (Hordeum Vulgare) जाति का है। उसी जाति के जौ मिश्र के पिरामिडो में भी मिलते है। कपास जिसके लिए सिंध की आज भी ख्याति है उन दिनों भी प्रचुर मात्रा में पैदा होता था।
भारत के निवासी आर्य कृषि कार्य से पूर्णत: परिचित थे, यह वैदिक साहित्य से स्पष्ट परिलक्षित होता है। ऋगवेद और अर्थर्ववेद में कृषि संबंधी अनेक ऋचाएँ है जिनमे कृषि संबंधी उपकरणों का उल्लेख तथा कृषि विधा का परिचय है। ऋग्वेद में क्षेत्रपति, सीता और शुनासीर को लक्ष्य कर रची गई एक ऋचा (४.५७-८) है जिससे वैदिक आर्यों के कृषि विषयक के ज्ञान का बोध होता है-
एक अन्य ऋचा से प्रकट होता है कि उस समय जौ हल से जुताई करके उपजाया जाता था-
अथर्ववेद से ज्ञात होता है कि जौ, धान, दाल और तिल तत्कालीन मुख्य शस्य थे-
अथर्ववेद में खाद का भी संकेत मिलता है जिससे प्रकट है कि अधिक अन्न पैदा करने के लिए लोग खाद का भी उपयोग करते थे-
गृह्य एवं श्रौत सूत्रों में कृषि से संबंधित धार्मिक कृत्यों का विस्तार के साथ उल्लेख हुआ है। उसमें वर्षा के निमित्त विधिविधान की तो चर्चा है ही, इस बात का भी उल्लेख है कि चूहों और पक्षियों से खेत में लगे अन्न की रक्षा कैसे की जाए। पाणिनि की अष्टाध्यायी में कृषि संबंधी अनेक शब्दों की चर्चा है जिससे तत्कालीन कृषि व्यवस्था की जानकारी प्राप्त होती है।
भारत में ऋग्वैदिक काल से ही कृषि पारिवारिक उद्योग रहा है और बहुत कुछ आज भी उसका रूप है। लोगों को कृषि संबंधी जो अनुभव होते रहें हैं उन्हें वे अपने बच्चों को बताते रहे हैं और उनके अनुभव लोगों में प्रचलित होते रहे। उन अनुभवों ने कालांतर में लोकोक्तियों और कहावतों का रूप धारण कर लिया जो विविध भाषाभाषियों के बीच किसी न किसी कृषि पंडित के नाम प्रचलित है और किसानों जिह्वा पर बने हुए हैं। हिंदी भाषा भाषियों के बीच ये घाघ और भड्डरी के नाम से प्रसिद्ध है। उनके ये अनुभव आधुनिक वैज्ञानिक अनुसंधानों के परिप्रेक्ष्य में खरे उतरे हैं।
जनमानस

जनमानस ^ जनमानस हिंदी भाषा के क्षेत्र में उठाया गया १ अभूतपूर्व कदम है ! जनमानस एक हिंदी मंच है जो आपको हिंदी भाषियों के साथ चर्चा के लिए एक मंच प्रदान करता है ! यह फोरम पूर्ण रूप से हिंदी व हिंदी प्रेमियों को समर्पित है ! इस फोरम का गठन २ अक्टूबर २००९ को हुआ था ! इसका मुख्यालय उदयपुर राजस्थान भारत में है ! --Akashvedi ०७:०५, २१ अक्टूबर २००९ (UTC)
== इतिहास व विकास ==aj
इस फोरम में हिंदी भाषा के इतिहास एवं विकास, साहित्य, कविता, रचनाओं के विषय पर चर्चा की जाती है ! भारतीय विषय जैसे की संस्कृति, इतिहास, भौगोलिक, अर्थव्यवस्था, राजनीतिक, धार्मिक, त्यौहार, कलात्मक, दर्शन, शिक्षा व और भी बहुत से विषयो पर चर्चा की जाती है ! भारतीय जीवन शैली जैसे की सिनेमा-संगीत, नाटक, रंगमंच, टेलीविजन, रेडियो, हास्य व व्यंग्य, खेल, फैशों खान पान व आजकल की बातो का समावेश है ! तकनीकी विषयो जैसे की विज्ञान सम्बन्धी, कंप्यूटर सम्बन्धी {विभिन्न भाषाओ}, डिजाइनिंग सम्बन्धी चर्चा के लिए भी एक अलग मंच का गठन किया गया है !--Akashvedi ०७:०५, २१ अक्टूबर २००९ (UTC)
भारतीय गन्ना अनुसंधान संस्थान

भारतीय गन्ना अनुसंधान संस्थान (आई आई एस आर), लखनऊ में स्थित उच्च शिक्षा का एक स्वायत्तशासी संस्थान है। इसकी स्थापना गन्ना के विषय में उन्नत अनुसंधान करने के लिये भारतीय कृषि अनुसंधान परिषद के तत्त्वावधान में कृषि मंत्रालय द्वारा की गयी है। इसकी स्थापना 1952 में तत्कालीन भारतीय केन्द्रीय गन्ना समिति द्वारा गन्ने की खेती के मौलिक और अनुप्रयुक्त पहलुओं पर शोध करने के साथ-साथ देश के विभिन्न राज्यों में इस फसल पर किए जाने वाले अनुसंधान कार्य को समन्वित करने के लिए स्थापित किया गया था।
संस्थान, लखनऊ रेलवे स्टेशन (चारबाग) से 4.8 किमी, आलमबाग बस स्टेशन से 8 किमी, चौधरी चरण सिंह हवाई अड्डा, लखनऊ से 12 किमी तथा नई दिल्ली से 500 किमी दूर रायबरेली रोड पर स्थित है। यह 26.56oN, 80.52oE तथा समुद्र तल से 111 मीटर ऊंचाई पर अवस्थित है।
भारत के विभिन्न राज्यों के मध्य 1929 तक अनुसंधान से संबंधित कोई समन्वयन नहीं था। उस समय की इम्पीरियल कृषि अनुसंधान परिषद की गन्ना समिति ने इस कमी को चिन्हित किया और सम्पूर्ण देश में सात अनुसंधान की श्रंखला, जो कि गन्ने के सुधार के लिए समर्पित थे, को स्थापित किया। देश के विभिन्न राज्यों में भिन्न-भिन्न फसलों में अनुसंधान के समन्वयन के लिए रायल आयोग कि कृषि पर कि गई सिफ़ारिशों के तहत 1929 में इम्पीरियल (अब भारती) कृषि अनुसंधान परिषद का गठन किया गया। भारतीय कृषि अनुसंधान परिषद ने 1929 में अपनी पहली बैठक में चीनी उद्योग कि सुरक्षा के लीए सिफ़ारिश कि। भारतीय ट्रैफिक बोर्ड ने 1930 में इसकी सिफ़ारिश कि और 1932 में इसकी वित्तीय सुरक्षा का अनुमोदन किया गया। सान 1933 से 1946 तक पहले इम्पीरियल कृषि अनुसंधान परिषद तथा बाद में भारतीय केंद्रीय गन्ना समिति द्वारा अनुसंधान के कुछ पहलुओं को वित्तपोषित किया गया। तदुपरान्त वस्तुपरक समितियों को समाप्त कर दिया गया और भारतीय कृषि अनुसंधान परिषद ने दुबारा से सभी अनुसंधानिक गतिविधियों को अपने हाथ में ले लिया।
भारत सरकार ने 1 जनवरी, 1954 में इस संस्थान को भारतीय केन्द्रीय गन्ना समिति से हस्तगत कर लिया तथा 1 अप्रैल, 1969 को अन्य केंद्रीय कृषि अनुसंधान संस्थानों के साथ-साथ इसे भारतीय कृषि अनुसंधान परिषद (आईसीएआर), नई दिल्ली को हस्तांतरित कर दिया गया।
गन्ने कि क्षेत्रीय एवं स्थानीय महत्वपूर्ण समस्याओं पर अनुसंधान को तीव्रगामी बनाने हेतु भारतीय कृषि अनुसंधान परिषद ने चौथी पंचवर्षीय योजना 1970-71 में अखिल भारतीय समन्वित गन्ना अनुसंधान परियोजना का मुख्यालय भारतीय गन्ना अनुसंधान संस्थान, लखनऊ में बनाने का अनुमोदन किया।
Ashtapada

Ashtāpada (Sanskrit: अष्टापद) or Ashtapadi is an Indian board game. Although it is played on a checkered board similar to chess, Ashtāpada predates it and differs in its mechanics and victory conditions. The game was mentioned on the list of games that Gautama Buddha would not play. Chaturanga, which could be played on the same board, appeared sometime around the 6th century in India; it could be played by two to four participants.
Variants played on different boards include Daśapada (Sanskrit: दशपद). and, in Gujarat, Chomal Ishto or Chomal Eshto. Similar traditional games can be found in China and Korea.
The word Ashtāpada is a Sanskrit term describing the 8×8 board that the game is played on. This meaning was first recorded by Patanjali in a Mahābhāshya book written in the 2nd century. The game was even condemned in an early Brahman text, the Sutrakrilānga.
Like a chessboard, the Ashtāpada board is divided into an 8×8 grid of squares, although they are all the same color. The board has special markings known as "castles", where pieces are safe from being captured or removed from play.
Each player receives an even number of pieces to play the game. The goal is to move a piece around the board clockwise, entering the castle, and to regain his castle back in a counterclockwise direction so as to make it reach the center.
A variant played on a larger 10×10 board is known as Daśapada (Sanskrit: दशपद).
A variant played on smaller 5×5 board is known as Chomal Ishto or Chomal Eshto in Gujarat. Each player has four pieces to play and retrieve after reaching the center. The game is generally played with cowrie shells instead of dice. It is similar to Chowka bhara.
In Korea, the board of the traditional game 용호쌍륙 (Korean: 용호쌍륙) is similar to Ashtapada.
Ambika (Mahabharata)

Ambika (Sanskrit: अम्बिका, romanized: Ambikā) is the queen of Kuru Kingdom in the Hindu epic Mahabharata. The second daughter of Kashya, the King of Kashi and Kausalya, she is abducted by Bhishma during her svayamvara, and becomes the wife of Vichitravirya, the King of Hastinapura. Ambika is the mother of Dhritarashtra and the grandmother of Kauravas.
Along with her sisters, Amba and Ambalika, Ambika was taken by force by Bhishma from their svayamvara, the latter having challenged and defeated the assembled royalty. He presented them to his step-mother, Satyavati, for marriage to Vichitravirya. While Amba expressed her desire not to marry him as she was in love with a king named Salva, Ambika and Ambalika married Vichitravirya, and spent seven years in their husband's company. Vichitravirya was afflicted with tuberculosis, and subsequently died from the disease.
After Vichitravirya's death, he left behind no heirs. His mother Satyavati sent for her first born, the rishi Vyasa. She asked him to sire children with the widowed queens of Vichitravirya according to the prevalent custom of Niyoga. Vyasa had come from years of intense meditation, and as a result, looked tremendously unkempt. When he approached Ambika, she closed her eyes in fear. As a result, the blind Dhritrashtra was born from their union. When he approached Ambalika, she turned pale in fear. Her son Pandu, the result of their union, was born with a pale appearance.
After the death of Pandu, Ambika accompanied her mother-in-law Satyavati, and sister Ambalika to the forest, and spent the rest of her days in spiritual retreat.
Traditional games of Nepal

Nepal has many traditional games that are similar to other traditional South Asian games. Many of these games were played during local cultural festivals, but are now disappearing because of technological influence and globalisation.
Dandi biyo and kabaddi, which were considered the unofficial national sports until recently, are still popular in rural areas. Despite efforts, standardisation and development of dandi biyo has not been achieved, while kabaddi, as a professional sport, is still in its infancy in Nepal. Bagh-chal, an ancient board game that is thought to have originated in Nepal, can be played on chalk-drawn boards, with pebbles, and is still popular today. Ludo, snakes and ladders and carrom are popular pastimes. Chess is also played. Volleyball was declared as the national sport of Nepal in 2017. Popular children's games include versions of tag, knucklebones, hopscotch, Duck, duck, goose and lagori, while marbles, top, hoop rolling and gully cricket are also popular among boys. Rubber bands, or ranger bands cut from tubes in bike tyres, make a multi-purpose sporting equipment for Nepali children, which may be bunched or chained together, and used to play dodgeball, cat's cradle, jianzi and a variety of skipping rope games.
This game (also known as marbles) involves participants flicking marbles with their fingers in the hopes of pushing opponents' marbles outside of the playing area.
In Nepal, the spinning top is known as a bhurung or lattu.
Dhyakki (or piya) is a form of hopscotch in which players must move a rock across the playing area as they hop through it.
Though this game goes by other names in neighboring countries, it is primarily known in Nepal as seven stones.
Kabaddi (also known locally as kapardi) has been declining in Nepal in recent decades.
The Nepal Kho Kho Association was established the late 1990s, and the sport is contested at the country's National Games. Nepal finished as runner-ups in the inaugural 2025 Kho Kho World Cup.
நியூஸ்18 தமிழ்நாடு தொலைக்காட்சி

நியூஸ்18 தமிழ்நாடு என்பது 2016 ஆம் ஆண்டு முதல் தமிழ்நாட்டில் சென்னையை தலைமையிடமாக கொண்டு இயங்கும் தமிழ் மொழி 24 மணி நேர செய்தி தொலைக்காட்சி சேவை ஆகும். இது முகேசு அம்பானியின் நியூஸ்18 குரூப்புக்கு சொந்தமானது ஆகும். இந்த தொலைக்காட்சியில் காலத்தின் குரல், சினிமா 18 உள்ளிட்ட நிகழ்ச்சிகள் ஒளிபரப்பாகி வருகின்றன.
படுகத் திரைப்படத்துறை

படுகத் திரைப்படத்துறை (Badaga cinema) என்பது படுக மொழியில் வெளியாகும் திரைப்படங்களையும் அதைச் சார்ந்த தொழில்துறையையும் குறிக்கிறது. இதன் தலைமையகம் தமிழ்நாட்டில் உள்ள ஊட்டியில் உள்ளது. படுகர்கள் ஊட்டியிலும் அதைச் சார்ந்த மலைப்பகுதிகளிலும் அதிகம் வாழ்கிறார்கள். இதை படக சினிமா என்றும் அழைப்பர். இதுவரை நான்கு திரைப்படங்கள் வெளியாகியுள்ளன.
சென்னை சர்வதேசத் திரைப்பட விழா

சென்னை சர்வதேசத் திரைப்பட விழா (Chennai International Film Festival, CIFF) என்பது தமிழ்நாடு மாநிலத்தில் சென்னை நகரில் 2002 ஆம் ஆண்டு முதல் நடத்தப்படும் பன்னாட்டுத் திரைப்பட விழா ஆகும். இவ்விழாவை இந்தியத் திரைப்படச் சங்கம் (ஐ.சி.ஏ.எஃப்) தமிழ்நாடு அரசு, தென்னிந்தியத் திரைப்பட வர்த்தக சபை மற்றும் இந்தியத் திரைப்பட அமைப்பும் உடன் இணைந்து நடத்துகின்றன.
உலக அளவில் சிறந்த திரைப்படங்கள் இவ்விழாவின் போது திரையிடப்படும். உலக மக்களுக்கிடையே நட்புறவை உருவாக்கவும் அவர்களின் கலாச்சாரம் மற்றும் பண்பாடுகளை திரைப்படங்களின் மூலம் அறிந்து கொள்வதே இத்திரைப்பட விழாவின் நோக்கமாகும்.இது வரை 100 க்கும் அதிகமான திரைப்படங்கள் திரையிடப்பட்டுள்ளன.
இவ்விழாவின் போது கீழ்க்கண்ட விருதுகள் வழங்கப்படுகின்றன.
தமிழ்த் திரைப்பட விருதுகள்

தமிழ்த் திரைப்பட விருதுகள் என்பது தமிழ் மொழியில் வெளியான திரைப்படங்களில் பணியாற்றிய நடிகர்கள், இயக்குநர்கள், இசையமைப்பாளர்கள், தயாரிப்பாளர்கள், ஒளிப்பதிவாளர்கள் மற்றும் பாடகர்கள் போன்றவர்களை கௌரவித்து ஊக்கப்படுத்தும் விதமாக வழங்கப்படும் ஒரு விருது விழா ஆகும்.
முதல் முதலில் தமிழ் மொழித் திரைப்படங்களுக்கு 1954 ஆம் ஆண்டு பிலிம்பேர் நிறுவனத்தால் தென்னிந்திய பிலிம்பேர் விருதுகள் வழங்கப்பட்டது. அதை தொடர்ந்து எடிசன் விருதுகள், விஜய் திரைப்பட விருதுகள், தமிழக அரசு திரைப்பட விருதுகள் போன்ற பல விருது விழாக்கள் நடைபெறுகின்றன.
கருவேலம்பூக்கள் (திரைப்படம்)

கருவேலம் பூக்கள் (ஆங்கிலம்: Karuvelam Pookkal) என்பது 1997 ஆம் ஆண்டில் வெளிவந்த தமிழ்த் திரைப்படம் ஆகும். பூமணியின் இயக்கத்தில், இளையராஜா இசையமைத்துள்ளார். இத்திரைப்படத்தை இந்திய தேசியத் திரைப்பட வளர்ச்சிக் கழகமும் தூர்தர்ஷன் தொலைக்காட்சி நிறுவனமும் கூட்டாகத் தயாரித்தன.
கருவேலம்பூக்கள் கரிசல்குளம் என்னும் ஊரில் குழந்தைகளை தீப்பெட்டி மற்றும் பட்டாசு தொழிலுக்கு அனுப்புவதும், சிற்றூரில் பருவ மழை தாமதமானால் விவசாயிகளின் வாழ்க்கை எப்படி இருக்கும் என்பது இப்படத்தில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. நல்லமுத்துவாக நாசர், அவரது மனைவி வடிவாக ராதிகா தம் குழந்தைகளை வேலைக்கு அனுப்பக்கூடாது என உறுதியாக இருக்கிறார்கள். படிக்க வைப்பதில் உறுதியாகவுள்ளனர். மாரியப்பனாக சார்லி அதே ஊரைச் சேர்ந்த ஆண்களை மூளைச் சலவை செய்து வேளைக்கு ஆள் பிடிக்கும் தரகராக நடித்துள்ளார். குழந்தைகள் மற்றும் பெண்கள் அதிகாலை ஜந்து மணிக்கு தூக்கக் கலக்கத்தில் பேருந்தில் ஏறிச் செல்லும் காட்சியுடன் அழகாக படமாக்கப்பட்டுள்ளது. இத்திரைப்படத்தை தமிழ் இலக்கிய எழுத்தாளரான பூ. மாணிக்கவாசகம் என்னும் இயற்பெயர் கொண்ட பூமணி இயக்கியுள்ளார். தங்கர் பச்சான் ஒளிப்பதிவில் இளையராஜா இசையமைத்து 1997 ஆம் ஆண்டு வெளியானது. இத்திரைப்படத்தை இந்தியா தேசிய திரைப்பட வளர்ச்சிக் கழகம், மற்றும் தூர்தர்ஷன் ஆகிய அரசு சார் நிறுவனங்கள் மூலம் தயாரிக்கப்பட்டது.
இந்த திரைப்படம் பின்வரும் சர்வதேச திரைப்பட விழாக்களில் திரையிடப்பட்டது:
தமிழ் குறும்படம்

தமிழ் குறும்படம் (Tamil Short film) என்பது ஒரு நிகழ்வை, கருத்தை, கதையை குறுகிய நேரத்தில் அழுத்தமாக தொழில்நுட்ப நேர்த்தியுடன் படக்காட்சியாக வெளிப்படுத்துவதை குறும்படம் எனலாம். தமிழ் மொழியில் வெளியிடப்படும் குறும்படம் தமிழ் குறும்படம் ஆகும்.
ஒரு குறும்படம் சில நிமிடங்களில் இருந்து 30 நிமிடங்களுக்கு மேலாகவும் அமையலாம். படங்களை பதிவுசெய்வதும், பகிர்வதும் இலகுவாகப்படும் இக்காலப் பகுதியில் குறும்படங்கள் முக்கிய ஒரு வெளிப்படுத்தல் ஊடகமாக பரினாமித்து வருகின்றன. குறிப்பாக புலம்புகு தமிழர்கள் மத்தியில் இவை ஒரு முக்கிய கலை வெளிப்பாட்டு, பரிமாற்று ஊடகமாக இருக்கின்றன.
மிகக் குறைந்த பணச்செலவு,வசதிகள் கொண்டு உருவாக்கப்படும் பல படங்கள் படைப்பாளியின் திறனை வெளிப்படுத்துகின்றன. பெரும்பாலும் ஆர்வலர்களால் உருவாக்கப்படும் இவ்வகை திரைப்படங்கள் குறித்து பரவலான விழிப்புணர்ச்சி பொதுமக்களிடையே எழுப்பிட தமிழ் ஸ்டூடியோ போன்ற சில அமைப்புகள் குறும்பட வட்டங்களை நடத்துகின்றன. அனைத்துலக அளவிலும் கனடா,சிங்கப்பூர் போன்ற நாடுகளில் தமிழ் குறும்பட திரைவிழாக்கள் நடத்தப்பட்டு பரிசுகள் வழங்கப்படுகின்றன.
இலங்கைத் தமிழ்த் திரைப்படத்துறை

இலங்கைத் தமிழ்த் திரைப்படத்துறை (Sri Lankan Tamil cinema) என்பது இலங்கைத் திரைப்படத்துறையில் தமிழ் மொழியில் வெளியாகும் திரைப்படங்களையும், அதைச் சார்ந்த தொழிலாளர்களையும் உள்ளடக்கிய திரைப்படத்துறை ஆகும்.
இலங்கையில் நடந்த ஈழப் போர் காரணமாக ஈழத் திரைப்படத்துறை பெரும் வளர்சி மற்றும் புகழை பெறவில்லை. இன்று வரைக்கு இலங்கைத் தமிழர்கள் தமிழ் நாட்டில் தயாரிக்கப்படும் திரைப்படங்களைத் தான் அதிகளவாக பார்க்கின்றனர்.
இலங்கையில் வெளிவந்த முதல் தமிழ்த் திரைப்படம் 1951 இல் திரையிடப்பட்ட குசுமலதா என்றே கருதப்படுகின்றது. இப்படம் தென்னிந்திய திரைப்படக் கலையகத்தில் வைத்து தயாரிக்கப் பட்டு 1947 இல் இலங்கையில் திரையிடப்பட்ட 'சங்கவுனு பிலித்துற' என்ற சிங்களப் படத்தின் தமிழ்மொழி மாற்றுப் படம்.
இப்படத்தில் அன்றைய சிங்களத் தம்பதிகளும் முன்னணி நடிகர்களுமான எடி ஜயமன்னவும், ருக்மணி தேவியும் நடித்திருந்தார்கள். தமிழில் மொழிமாற்றம் செய்யப்பட்ட போது இதற்குக் குரல் கொடுத்தவர்கள் தென்னிந்தியக் கலைஞர்களாகவே இருந்திருக்கிறார்கள். ஆதலால் குசுமலதா என்ற இந்தத் திரைப்படம் இலங்கையில் தயாரிக்கப்பட்ட முதல் திரைப்படமாக எல்லோராலும் ஏற்றுக் கொள்ளப் படவில்லை. சில ஆண்டுகள் கழித்து தமிழில் அண்ணாத்துரை எழுதிய வேலைக்காரி என்ற நாவலைத் தழுவி திரைக்கதை அமைக்கப்பட்டு சமுதாயம் என்ற பெயரில் தமிழ்த் திரைப்படம் வெளியிடப்பட்டது. தயாரிப்பாளரான ஹென்றி சந்திரவன்ச இப்படத்திற்கு இயக்குநராகவும் பணியாற்றினார். சமுதாயம் திரைப்படத்தை 35 மி.மீ. பிலிமில் எடுப்பதாகவே ஆரம்பத்தில் திட்டமிடப் பட்டிருந்தாலும் படத்தைத் தயாரிக்க ஏற்பட்ட பொருளாதாரப் பிரச்சினையால் இப்படம் 16 மி.மீ. பிலிம்மில்தான் வெளிவந்தது. இந்த சமுதாயம் படம்தான் முதல் இலங்கைத் தமிழ்த் திரைப்படமாக எல்லோராலும் ஏற்றுக் கொள்ளப்பெற்றது.
1993 ஆம் ஆண்டு தோட்டக்காரி என்ற திரைப்படம் இலங்கையில் தயாரிக்கப்பட்ட முதலாவது தமிழ் வர்ணத்திரைப்படம் ஆகும். 1978 ஆம் ஆண்டு வெளியான என்ற திரைப்படம் இலங்கையின் முதலாவது 70 மி. மி. தமிழ்த்திரைப்படம் ஆகும். இதே ஆண்டில் வெளியான சர்மிளாவின் இதய ராகம் என்ற திரைப்படம் இலங்கையில் தயாரிக்கப்பட்ட முதலாவது முழுநீள தமிழ் வர்ணத்திரைப்படம் ஆகும்.
ஈழப் போர் காரணமாக இலங்கைத் தமிழ்த் திரைப்பட தயாரிப்பு தடை பெற்று இருந்தது. ஆனால் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தால் சில ஆவணத் திரைப்படங்கள் தயாரிக்கப்பட்டு வெளியானது. ஆனால் இந்த வகைத் திரைப்படங்களை இலங்கை அரசாங்கம் தடை செய்துள்ளது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 2006 ஆம் ஆண்டு இந்திய, இலங்கை, ஜேர்மனி, இங்கிலாந்து போன்ற நாடுகளில் வாழும் தமிழர்களின் கூட்டுத் தயாரிப்பில் என்ற மண் திரைப்படம் வெளியானது.
ஈழப் போர் முடிந்த பிறகு 2010 ஆம் ஆண்டிற்கு பிறகு சில தமிழ்த் திரைப்படங்கள் இலங்கை தமிழ் கலைஞர்களை வைத்து தயாரிக்கப்பட்டது. 2011 ஆம் ஆண்டு வெளியான ஒரே நாளில் என்ற திரைப்படம் 20 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் முழுமையாக இலங்கைக் கலைஞர்களைக் கொண்டு இலங்கைக் கலைஞர்களால் தயாரிக்கப்பட்ட முதலாவது திரைப்படம் ஆகும்.
2012 ஆம் ஆண்டு வெளியான இனி அவன் என்ற திரைப்படத்தை பிரபல சிங்களத் திரைப்பட இயக்குநர் அசோக ஹந்தகம இயக்கியிருக்கிறார். முற்று முழுதாக யாழ்ப்பாணத்தில் படமாக்கப்பட்ட இந்தத் திரைப்படம் கான் திரைப்பட விழா 2012, ரொறொண்டோ திரைப்பட விழா 2012, எடின்பரோ திரைப்பட விழா போன்ற பல உலகலாவிய முக்கிய திரைப்பட விழாக்களிலும் கலந்துகொண்டு வரவேற்பை பெற்றுக்கொண்டது.
2016 ஆம் ஆண்டு தயாரிக்கப்பட்டு 2019 ஆம் ஆண்டு வெளியான கோமாளி கிங்ஸ் என்ற திரைப்படம் டெரானா திரைப்பட விருது விழாவில் சிறந்த தமிழ்த் திரைப்படம் என்ற விருதை வென்றுள்ளது.
கே. சங்கர்

கே. சங்கர் ஓர் இந்தியத் திரைப்பட இயக்குநர், திரைக்கதை ஆசிரியர் மற்றும் திரைப்படத் தொகுப்பாளர் ஆவார். 1926 மார்ச்சு 17 அன்று மலபாரில் (தற்போதைய கேரளம்) பிறந்த இவர் 80 இக்கும் மேற்பட்ட தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம், இந்தி உள்ளிட்ட இந்திய மொழித் திரைப்படங்களை இயக்கியுள்ளார்.
இது முழுமையான பட்டியல் அல்ல.
தனது மனைவி மற்றும் 6 குழந்தைகளுடன் வசித்து வந்த சங்கர், மாரடைப்பின் காரணமாக 2006 மார்ச்சு 5 அன்று இரவு 7 மணியளவில் தனது 80 ஆவது அகவையில் காலமானார்.
விக்னேஷ்

விக்னேஷ் (பிறப்பு 9 ஏப்ரல் 1971) என்பவர் தமிழ்த் திரைப்பட நடிகர் ஆவார். இந்தியாவில் தமிழ்நாடு ஈரோட்டில் பிறந்தவர்.
கிழக்குச் சீமையிலே, காதலி, ராமன் அப்துல்லா, வேலை, அப்பு, என்னை தாலாட்ட வருவாளா, சூரி மற்றும் ஆச்சார்யா (திரைப்படம்) போன்ற திரைப்படங்களில் நடித்துள்ளார்.
பாலா இயக்கத்தில் சேது திரைப்படத்தில் நடித்து புகழ்பெற்றார்.
தமிழ்த் திரைப்பட நடிகர்களின் பட்டியல்

தமிழ்த் திரைப்பட நடிகர்களின் பட்டியல் என்பது தமிழ்நாடு, சென்னையில் உள்ள தமிழகத் திரைப்படத்துறையில் ("கோலிவுட்") முன்பு பணியாற்றிய அல்லது தற்போது பணியாற்றி வரும் பிரபல முன்னணி திரைப்பட நடிகர்களின் பெயர்களை இங்கு பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது. இங்கு குறைந்தது ஐந்து படங்களில் முன்னணி கதாபாத்திரத்தில் நடித்த நடிகர்கள் மட்டும் பட்டியலில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளனர்.
எஸ். எஸ். சந்திரன்

எஸ். எஸ். சந்திரன் (இறப்பு:9 அக்டோபர் 2010) தமிழ்த் திரைப்பட நடிகரும், அரசியல்வாதியும் ஆவார். இவர் நகைச்சுவை செல்வர், கலைமாமணி போன்ற பட்டங்களைப் பெற்றுள்ளார்.
80களிலும், 90களின் துவக்கத்திலும், இயக்குநர் ராமநாராயணன் இயக்கத்தில், ஏராளமான படங்களில் நடித்தவர். நகைச்சுவை, மற்றும் குணசித்திர வேடங்களிலும், வில்லன் வேடங்களிலும் நடித்து இருக்கிறார். ரஜினிகாந்துடன் மாப்பிள்ளை, உழைப்பாளி ஆகிய படங்களில் நடித்துள்ளார். பாட்டி சொல்லை தட்டாதே, தங்கமணி ரங்கமணி, சகாதேவன் மகாதேவன், கதாநாயகன் ஆகிய படங்களில் இவரது நடிப்பு சிறப்பாகப் பேசப்பட்டது. ஒருமுறை சொல்லி விடு, எங்கள் குரல் ஆகிய படங்களைத் தயாரித்தும் இருக்கிறார். விஜய் தொலைக்காட்சியில் "வாங்க பேசலாம்" என்ற நிகழ்ச்சியை டெல்லி கணேசுடன் இணைந்து தொகுத்து வழங்கி வந்தார்.
திருவாரூர் மாவட்டத்தில் நடந்த நிகழ்ச்சி ஒன்றில் கலந்து கொள்வதற்காக அவர் மன்னார்குடி சென்றிருந்தபோது, 2010 அக்டோபர் 9 அதிகாலையில் நெஞ்சுவலி ஏற்பட்டு மாரடைப்பால் காலமானார். இறக்கும் போது அவருக்கு வயது 69. எஸ்.எஸ். சந்திரனுக்கு ராஜம் என்ற மனைவியும் ரோஹித், ரங்கராஜ் என்ற மகன்களும் கண்மணி என்ற மகளும் உள்ளனர்.
எங்க வீட்டு மாப்பிள்ளை

எங்க வீட்டு மாப்பிள்ளை என்பது கலர்ஸ் தமிழ் தொலைக்காட்சியில் திங்கள் முதல் வெள்ளி வரை இரவு 08.30 மணிக்கு ஒளிபரப்பாகும் ஒரு உண்மைநிலை நிகழ்ச்சி ஆகும். தமிழ்த் திரைப்பட நடிகர் ஆர்யா இந்நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்கும் 16 பெண்களில் தனக்கு ஏற்ற வாழ்க்கைத் துணையைத் தேர்ந்தெடுத்துத் திருமணம் செய்து கொள்ள இருக்கிறார். இந்நிகழ்ச்சியை நடிகை சங்கீதா கிரிஷ் தொகுத்து வழங்குகிறார்.
பி. ஜெயச்சந்திரன்

பி. ஜெயச்சந்திரன் (P. Jayachandran, மலையாளம்: : പി.ജയചന്ദ്ര൯, 3 மார்ச்சு 1944 – 9 சனவரி 2025)) தென்னிந்தியத் திரைப்படப் பின்னணிப் பாடகர். தமிழ், மலையாளம், கன்னடம், தெலுங்கு, இந்தி ஆகிய மொழித் திரைப்படங்களில் பாடியவர். இவர் இந்திய தேசிய திரைப்பட விருதை ஒருமுறையும், தமிழக அரசின் திரைப்பட விருதை நான்கு முறையும் கேரள அரசின் திரைப்பட விருதை நான்கு முறையும் பெற்றார். 1997 ஆம் ஆண்டு தமிழக அரசின் கலைமாமணி விருது பெற்றார்.
ஜெயச்சந்திரன் எர்ணாகுளத்தின் இரவிபுரம் பகுதியில் புகழ்பெற்ற இசைக்கலைஞரும் கொச்சி அரச பரம்பரையைச் சேர்ந்தவருமான இரவிவர்மா கொச்சனியன் தம்புரானுக்கும் சுபத்திரா குஞ்சம்மாவிற்கும் மகனாகப் பிறந்தார். அன்னையின் தூண்டலால் ஆறு வயதிலேயே மிருதங்கம் வாசிக்கக் கற்றுக்கொண்டார். எட்டு வயதில் கிறித்தவ தேவாலயங்களில் பக்திப் பாடல்களைப் பாடத்தொடங்கினார். இரிஞ்சாலகுடாவில் வளர்ந்த ஜெயச்சந்திரன் அங்குள்ள தேசியப் பள்ளியில் படித்து வந்த நேரத்தில் பள்ளிப் போட்டிகளில் மிருதங்கம், மெல்லிசை போட்டிகளில் பல பரிசுகளைப் பெற்று வந்தார். மாநில பள்ளிச்சிறுவர்களுக்கான ஒரு போட்டியில் 1958ஆம் ஆண்டு சிறந்த மிருதங்கக் கலைஞராகப் பரிசு பெற்றார். இதே போட்டியில் பின்னணிப் பாடகர் யேசுதாஸ் சிறந்த செவ்விசைப் பாடகராகத் தேர்வு பெற்றார்.
விலங்கியலில் இளநிலை பட்டப்படிப்பை முடித்துக் கொண்டு 1965இல் ஜெயச்சந்திரன் சென்னை வந்து சேர்ந்தார்.
1965 இல் இந்திய பாக்கித்தான் போர் நிதி நிகழ்ச்சி ஒன்றில் கலந்து கொண்டு ஜெயச்சந்திரன் பாடினார். அந்த நிகழ்ச்சிக்கு வந்திருந்த ஏ. வின்சென்ட், தயாரிப்பாளர் ஆர். எஸ். பிரபு ஆகியோர் ஜெயச்சந்திரனை அவர்களின் குஞ்சாலி மரக்கார் என்ற மலையாளப் படத்தில் பாட வைத்தார்கள். இப்படம் வெளிவரும் முன்னரே ஜெயச்சந்திரன் பாடிய களித்தோழன் படம் வெளி வந்தது. 1972ஆம் ஆண்டு "பணிதீராத வீடு" என்ற மலையாளத் திரைப்படத்தில் எம். எஸ். விஸ்வநாதன் இசையமைப்பில் பாடிய நீலகிரியுடே என்ற பாடலுக்காக முதல் கேரள மாநில விருது பெற்றார்.1985ஆம் ஆண்டு "ஸ்ரீ நாராயண குரு" என்ற மலையாளத் திரைப்படத்தில் அவரது பாடல் சிவசங்கர சர்வ சரண்ய விபோ, தேசியத் திரைப்பட விருதினைப் பெற்றுத் தந்தது. ஏ. ஆர். ரகுமான் இசையில் கிழக்குச்சீமையிலே படத்தில் அவரது பாடல் கத்தாழம் காட்டுவழி தமிழ்நாடு மாநில திரைப்படவிருது பெற்றது.
1975ஆம் ஆண்டு ஏ. ஆர். ரகுமானின் தந்தை ஆர். கே. சேகர் இசையமைத்த "பெண்படா" என்ற மலையாளத் திரைப்படத்தில் வெள்ளி தேன் கிண்ணம் போல் என்ற இவரது பாடல், ஒன்பது வயதில் திலீப் சேகர் என்ற ஏ. ஆர். ரகுமான் இசையமைத்த முதல் பாடலாகக் கருதப்படுகிறது.
கேரள மாநிலம் திருச்சூரில் தனியார் மருத்துவமனையில் சிகிச்சைப் பெற்றுவந்த ஜெயச்சந்திரன் தனது 80-ஆவது அகவையில், 9 சனவரி 2025 அன்று காலமானார்.
சாத்தாத ஸ்ரீ வைஷ்ணவ

சாத்தாத ஸ்ரீவைஷ்ணவ என்பது தமிழ்நாடு அரசு வெளியிட்டுள்ள தமிழ்நாடு சாதிகள் பட்டியலில் மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலில் இடம் பெற்றுள்ள ஒரு சாதியாகும். இம்மக்களை இராமானுசர் பூணூல் சாத்தாதா வைணவர்களாக மாற்றினார். எனவே இம்மக்களை சாத்தாத ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் என்று அழைக்கப்பட்டனர். இம்மக்கள் வடதமிழ்நாட்டின் பழைய தென் ஆற்காடு மாவட்டம் மற்றும் வட ஆற்காடு மாவட்டங்களிலும், திருநெல்வேலி மற்றும் தூத்துகுடி மாவட்டங்களிலும் அதிகம் உள்ளனர். இச்சாதியினர் தமிழ் மற்றும் தெலுங்கு மொழி பேசுபவர்களாக உள்ளனர். (சில பிரிவினர் தெலுங்கு சோழர்கள் காலத்திலும் , சில பிரிவினர் நாயக்கர் காலத்திலும் திருமால் பூஜை செய்வதற்காக கட்டாய குடியேற்றம் செய்யப்பட்டனர்)
இச்சாதியின் உட்பிரிவுகளாக சதானி, திரு வைணவர் ,சாத்தாத ஶ்ரீ வைஷ்ணவா, வீரவைணவர் சட்டாடி மற்றும் சாத்தாத வைஷ்ணவர் என்பவை உள்ளன.
இந்து சமயத்தின் வைணவப் பிரிவில் ஆழ்வார்களால் பாடப்பெற்றத் திருத்தலங்களில் இருந்து வந்தனர். இவர்களது குலத்தொழில் கோயில்களில் குற்றேவல் பணிகளைச் செய்வது ஆகும். அதாவது ஆழ்வாரகள் அருளிச்செய்த நாலாயிர திவ்யபந்தம் ஓதுதல் , மாலை கட்டுதல், கோயிலைச் சுத்தம் செய்தல், சுவாமி புறப்பாட்டின் போது அறிவிப்பு செய்தல், அரையர் சேவை உடனிருந்து மரியாதை செய்தல், கோயில் பிரசாதப் பொருளை விற்றுக் கணக்கு வைத்தல், சந்தனம் அரைத்துக் கொடுத்தல் போன்ற பணிகளைச் செய்தல்.
சாத்தாத ஸ்ரீ வைஷ்ணவ சமுதாயத்தினருக்குச் சிறப்பு சேர்க்கும் வகையில் கீழ்காணும் நிகழ்வுகள் தொடர்ந்து நடத்தப்பட்டு வருகின்றன.
சூலை 23

சூலை 23 (July 23) கிரிகோரியன் ஆண்டின் 204 ஆம் நாளாகும். நெட்டாண்டுகளில் 205 ஆம் நாள். ஆண்டு முடிவிற்கு மேலும் 161 நாட்கள் உள்ளன.
கட்சிக்காரன்

கட்சிக்காரன் (Katchikkaaran) பி. ஐயப்பன் இயக்கத்தில் 2022 ஆம் ஆண்டு வெளியான இந்திய தமிழ் மொழி அதிரடித் திரைப்படம் ஆகும். விஜித் சரவணன், சுவேதா டோரதி மற்றும் அப்புக்குட்டி ஆகியோர் முக்கிய வேடங்களில் நடித்துள்ளனர். 2022 ஆம் ஆண்டு திசம்பர் திங்கள் 16 அன்று இத்திரைப்படம் வெளியிடப்பட்டது.
தோனி கபடி குழுவு திரைப்படத்திற்குப் (2018) பிறகு ஐயப்பன் இயக்கும் இரண்டாவது முயற்சியாக இப்படம் அமைந்தது. படத்தின் தயாரிப்பாளர் விஜித் சரவணனும் இப்படத்தில் முக்கிய வேடத்தில் நடித்துள்ளார்.
திரைப்படம் வெளியிடுவதற்கு முன்னதாக 2022 ஆம் ஆண்டு திசம்பரில் படத்தின் ஒலிப்பதிவு வெளியீட்டைக் குறிக்கும் நிகழ்வு ஒன்றும் நடத்தப்பட்டது. இந்த நிகழ்வின் போது, மூத்த திரைப்பட தயாரிப்பாளர் கே.ராசனுக்கும் நடிகரும் பத்திரிக்கையாளருமான பயில்வான் ரங்கநாதனுக்கும் இடையே பகிரங்கமாக வாக்குவாதம் ஏற்பட்டது.
கட்சிக்காரன் திரைப்படம் 16 டிசம்பர் 2022 அன்று தமிழ்நாடு முழுவதும் வெளியிடப்பட்டது. மாலை மலரைச் சேர்ந்த ஒரு விமர்சகர் படத்திற்கு 5 நட்சத்திரங்களுக்கு 2.25 மதிப்பெண்களைக் கொடுத்தார், மேலும் படம் "சுவாரஸ்யமற்றது" என்றும் முத்திரை குத்தினார். தினத்தந்தி மற்றும் தினமலரின் விமர்சகர்களும் படத்திற்கு சாதகமற்ற விமர்சனத்தையே அளித்தனர். கட்சிக்காரன் ஒரு சிறிய முதலீட்டுத் திரைப்படமென்றாலும் எதிர்பார்த்ததை விட சிறப்பாக இருந்தது என்று திரைப்பட விமர்சகர் மாலினி மன்னாத் எழுதினார். இதன் நடிகர்கள் அல்லது தொழில்நுட்பக் குழுவில் பெருமைப்படுவதற்குரிய பிரபலமானவர்களின் பெயர்கள் ஏதும் இல்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.
செப்டம்பர் 1

செப்டம்பர் 1 (September 1) கிரிகோரியன் ஆண்டின் 244 ஆம் நாளாகும். நெட்டாண்டுகளில் 245 ஆம் நாள். ஆண்டு முடிவிற்கு மேலும் 121 நாட்கள் உள்ளன.
ரேவதி கிருட்டிணா

ரேவதி கிருட்டிணா ( Revathy Krishna) இவர் ஓர் இந்திய வீணைக் கலைஞராவார். இவர் கருநாடக இசை, மெல்லிசை மற்றும் திரைப்பட இசை இரண்டிலும் இவரது திறமை புகழ் பெற்றது. வீணையின் மீதான இவரது தீவிர ஆர்வத்தைக் கண்ட, இவரது தாயார், இவரது காலத்தின் புகழ்பெற்ற வயலின் கலைஞர்களை சிறந்த ஆசிரியர்களாகக் கொண்டு இவருக்கு ஒரு முறையான பயிற்சியை வழங்கினார்.
ரேவதி செல்வகுமார் என்ற பெயரில் பிறந்த ரேவதி கிருட்டிணா, செல்வகுமார் மற்றும் லட்சுமி என்பவரின் மகள் ஆவார். ரேவதியின் சகோதரர் சந்திரன் ஒப்பனை அறுவை சிகிச்சை நிபுணராக இருந்தார். தற்போது அவர் ஓய்வில் உள்ளார். இசை மேதை தியாகராஜரின் சீடர் வம்சாவளியைச் சேர்ந்த இவர், தியாகராஜரின்ன் புனித சீடரான தில்லைஸ்தானம் ராம ஐயங்காரின்பேத்தியாவார். மதுரையில் உள்ள தெராலி இராமசாமி ஐயங்காரிடமிருந்து வாய்ப்பாட்டில் ஆரம்ப பயிற்சி பெற்ற பிறகு, இவர் தனது 12 வயதில் வீணையை கையில் எடுத்தார். மேலும் இவரது ஆர்வத்தை கண்ட இவரது தாயார் சுந்தரம் ஐயர் என்பவரின் கீழ் பயிற்சி பெற வைத்தார். பின்னர் இவர் கே. பி. சிவானந்தம் மற்றும் சாரதா சிவானந்தம் ஆகியோரின் கீழ் தனது கலையை நன்றாக வடிவமைத்தார். அங்கு இவர் தஞ்சை பாணி இசையில் பயிற்சி பெற்றார்.
இவர் மேடையிலும் திரைப்படங்களிலும் மற்றும் திரைப்பட பாடல்களிலும் இசை நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்துகிறார். பல ஒலித் தொகுப்புகள் மற்றும் காணொளி பாடல் தொகுப்புகள்லும் இவர் தோன்றியுள்ளார். ரஜினிகாந்த், கமல்ஹாசன் மற்றும் ஏ. ஆர். ரகுமான் போன்றவர்களின் பாடல்களுக்கு வீணையில் இசை வழங்கியிருப்பது இசை ரசிகர்களிடையே பிரபலமாக உள்ளது.
தமிழ்நாடு, ஆளுநர் மாளிகையில் ஆளுநர் பி. எஸ். ராம் மோகன் ராவ் பதவியேற்பு நிகழ்ச்சியில் இவர் தனது சிறப்பு இசை நிகழ்ச்சியை நிகழ்த்தியுள்ளார். இந்தியக் குடியரசுத் தலைவர் ஆ. ப. ஜெ. அப்துல் கலாம் முன்னிலையிலும் சிறப்பு இசை நிகழ்ச்சியை நிகழ்த்தியுள்ளார். 2012 சூலை அன்று நடந்த உலக தமிழ் மாநாட்டிலும் இவரது இசை நிகழ்ச்சி நிகழ்த்தப்பட்டது. தில்லியைத் தளமாகக் கொண்ட வீணை அறக்கட்டளை மற்றும் இந்திரா காந்தி தேசிய கலை மையம் ஆகியவை 2007 இல் ஏற்பாடு செய்த வீணை நவராத்திரியிலும் இசை நிகழ்ச்சி நிகழ்த்தப்பட்டது. திருவையாற்றில் வருடந்தோறும் நடைபெறும் தியாகராஜர் ஆராதனையில் தவறாமல் தனது வீணை இசை நிகழ்ச்சியினை நிகழ்த்துகிறார். இலங்கை, யாழ்ப்பாணத்தில் நெல்லியடி மத்திய கல்லூரியில் ரேவதி கிருஷ்ணாவின் வீணை இசை நிகழ்ச்சி நடைபெற்றது. காஞ்சிபுரத்தில் நடைபெற்ற அத்திவரதர் வைபவத்தின் நிறைவு நாளுக்கான இசை நிகழ்ச்சியில் வீணை இசை நிகழ்ச்சியினை நிகழ்த்தியுள்ளார். ஆசிய பசிபிக் கலாச்சார விழாவில் பங்கேற்க அழைக்கப்பட்டார். மேலும் அதில் இந்தியாவை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார். இந்த நிகழ்வு ஜப்பானிய நகரமான புகுயோகாவில் நடைபெற்றது, மேலும் இது நமது தேசத்தின் பெருமையாக இருப்பது இவருக்கு ஒரு பெரிய மரியாதையாகும்.
வீணையில் இவரது சிறப்புமிக்க பங்களிப்பிற்காக இவருக்கு கலைமாமணி விருது வழங்கப்பட்டது. 2008 இல் குமார கந்தர்வ விருது வழங்கப்பட்டது.
நியூ லைன் சினிமா

நியூ லைன் சினிமா தயாரிப்புகள் இங்க் (ஆங்கிலம்: New Line Film Productions Inc.), பொதுவாக நியூ லைன் சினிமா என்று அழைக்கப்படுவது, ஒரு அமெரிக்கத் திரைப்பட தயாரிப்பு நிறுவனமாகும். 1967-இல் இராபர்ட் சேய் ஆல் திரைப்பட வினியோக நிறுவனமாக ஆரம்பிக்கப்பட்டு பின்னர் தனிப்பட்ட திரைப்படத் தயாரிப்பு நிறுவனமாக மாறியது. வார்னர் புரோஸ். நிறுவனத்துடன் 2008-இல் இணைந்தது.
சினிமா எக்ஸ்பிரஸ் விருதுகள்

சினிமா எக்ஸ்பிரஸ் விருதுகள் (Cinema Express Awards) என்பது இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் குழுத்திலிருந்து வெளிவரும் இதழான சினிமா எக்ஸ்பிரஸ் சார்பில் ஆண்டுதோறும் வழங்கப்படும் திரைப்பட விருதுகள் ஆகும். இது தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம் உள்ளிட்ட தென்னிந்திய திரையுலகில் உள்ள தொழில் வல்லுநர்களின் கலைச் சிறப்பை கௌரவிக்கும் வகையில் வழங்கப்படுகிறது. இந்த விருதுகள் 1981 ஆம் ஆண்டு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. 1987 முதல் விருதுகள் பல பிரிவுகளுக்கு விரிவாக்கபட்டன.
உலகத் திரைப்படத்துறை

உலகத் திரைப்படத்துறை என்ற சொல் உலகெங்கிலும் தயாரிக்கப்பட்ட அனைத்து திரைப்படங்களின் கூட்டுத்தொகை அல்ல. மாறாக, இது "உலக இலக்கியம்" என்ற வார்த்தையின் பயன்பாட்டிற்கு ஒப்பானது. இது ஆங்கிலம் பேசும் நாடுகளில் புழங்கும் ஆங்கிலம் அல்லாத திரைப்படங்கள் மற்றும் படத்துறையை குறிப்பதாகும்.
உலகின் எல்லா பகுதி மக்களாலும் இனம், மொழி, மதம் மற்றும் பிற வேறுபாடுகளற்று பொதுவான உணர்வுகளை பதியும் திரைத்துறையில் எனலாம். மேலும் திரைக்கலையின் மதிப்பை உயர்த்துவதாகவும் ஹாலிவுட் வணிக திரைப்படங்களுக்கு எதிராகவும் தயாரிக்கப்படும் படங்கள். உலகின் பல பகுதியிலிருந்து பல மொழிகளில் தயாரிக்கப்பட்டாலும் உரைத்துணை தலைப்புகளுடன் இலக்கமுறைப் பல்திறவாற்றல் வட்டு மற்றும் இணையத்தில் வெளிவருகின்றன.
"வெளிநாட்டு" என்பது ஒரு மேற்கத்திய கண்ணோட்டத்தை குறிக்கும் ஒரு தொடர்புடைய சொல். ஒரு நபரின் தேசிய சினிமா மற்றொருவரின் வெளிநாட்டு படமாக இருக்கலாம். உண்மையில், அமெரிக்க சுயாதீன சினிமா "உலக சினிமாவின்" ஒரு பகுதியாக கருதப்படலாம் ஏனெனில் இது அமெரிக்க ஹாலிவுட் சினிமாவுக்கு கிடைக்கக்கூடிய உலகளாவிய ஆதிக்கம் அல்லது போதுமான அணுகல் இல்லை. தொழில்நுட்ப ரீதியாக, வெளிநாட்டு திரைப்படம் என்பது வெளிநாட்டு மொழிப் படம் என்று அர்த்தமல்ல, ஆனால் இதன் பொருள் என்னவென்றால், ஒரு வெளிநாட்டுத் திரைப்படம் உற்பத்தி செய்யும் நாட்டைப் பொறுத்தவரை மட்டுமல்ல, பயன்படுத்தப்படும் மொழியையும் பொருத்தமாகக் கொண்டுள்ளது.
Ashwath Marimuthu

Ashwath Marimuthu is an Indian film director and screenwriter who works primarily in the Tamil film industry. He made his directorial debut with the 2020 film Oh My Kadavule. His second Tamil film Dragon was released in 2025, and became the highest-grossing Tamil film of the year.
Ashwath made his directorial debut with the film Oh My Kadavule in 2020. Oh My Kadavule, which starred Ashok Selvan and Rithika Singh, received praise for its innovative storyline. The film's success made Ashwath adapt it into Telugu as Ori Devuda.
In 2024, Ashwath announced his next film with director-actor Pradeep Ranganathan in the lead, titled Dragon. Ashwath and Pradeep share a longstanding friendship spanning over a decade. Dragon was released in 2025 to critical acclaim, and went on to become the highest-grossing Tamil film of the year. Ashwath's third Tamil film starring Silambarasan is currently in production.
Ashwath considers Frank Capra's It's a Wonderful Life (1946) to be one of his most influential films, and attempts to emulate the film's inspirational theme across all his films.
List of Indian male film actors

This is an alphabetical list of notable Indian male film actors.
Indian cinema is composed of multilingual and multi-ethnic film art. In 2022, Hindi cinema represented 33% of box office revenue, followed by Telugu representing 20%, Tamil representing 16%, Kannada representing 8%, and Malayalam representing 6%. Other prominent film industries are Bengali, Marathi, Odia, Punjabi, Gujarati, Assamese and Bhojpuri cinema. This list comprises actors from all these industries across India.
International Indian Film Academy Awards

The International Indian Film Academy Awards, popularly known as IIFA, is an annual awards ceremony for Hindi cinema. Produced by Wizcraft International Entertainment Pvt. Ltd, the winners of the awards are decided by fans, who vote online for their favourite actors from the Indian Hindi film industry. Instituted in 2000, the ceremony is held in different countries around the world every year.
The IIFA Utsavam is the South Indian segment of the annual IIFA Awards. The awards were introduced in 2016, around the films released in 2015. The 1st IIFA Utsavam was held on 24 and 25 January 2016 at the Gachibowli Athletic Stadium, Hyderabad, India.
The first awards were presented in 2000 at The Millennium Dome in London, United Kingdom. From then onwards, the awards have been held at locations around the world, signifying the international success of Hindi cinema. Since 2000, the event has expanded from a one-night event to a three-day celebration, hosting various events and activities relating to the Indian film industry.
These awards honour films from the previous calendar year. Salman Khan has been the Brand Ambassador of the IIFA since its inception in 2000. In 2009, five special awards were introduced: Star of the Decade (Male and Female), Movie of the Decade, Music of the Decade, and Director of the Decade.
The following is a listing of all International Indian Film Academy Awards ceremonies since 2000.
Kunchacko Boban filmography

Kunchacko Boban is an Indian actor, producer and businessman who works in Malayalam films and has acted in more than 100 films over the period of more than two decades and has received several awards including the Kerala State Film Awards. He started acting at the age of 5 in the Fazil directed drama Dhanya as a child artist in a small role and it was produced by his father Boban Kunchacko. He debuted as an adult leading role in Fazil's 1997 romantic drama Aniyathipravu which became one of the highest-grossing Malayalam film of the year, establishing him as a bankable actor in the industry.
In 2016, Kunchacko produced the comedy drama film Kochauvva Paulo Ayyappa Coelho through Udaya Studios, in the process of reviving the studio after a 30-year hiatus.
Kunchacko has announced the movie Ariyippu under the banner of Udaya Studios at the occasion of his Silver Jubilee celebration as hero and Platinum Jubilee celebration of Udaya Pictures.
Vennira Aadai Nirmala

Vennira Aadai Nirmala (born as A. B. Shanthi in Kumbakonam) is an Indian actress who has appeared in Tamil, Malayalam and Telugu films. She was a prominent lead actress from 1960s and 70s. She is credited as Ushakumari in Malayalam film industry.
She was born as Shanthi to Aranmanai L Balakrishnan and Rukmani at Kumbakonam in a Saurashtra family. She had four siblings. She remains unmarried.
Debuting through C. V. Sridhar's Vennira Aadai in 1965, she has acted as lead roles in over 400+ films encompassing four languages - Tamil, Malayalam, Telugu & Kannada. Her screen name in Malayalam films was 'Usha Kumari' In addition to her acting career, Nirmala is a trained Bharatanatyam dancer. She acted in the TV series - Deivamagal.
M. G. Ramachandran had adopted her as his sister and wanted to be his heir in politics. However, she refused. MGR had nominated her to the Tamil Nadu Legislative Council. Her swearing in ceremony was scheduled for 23 April 1986. Nirmala had earlier declared insolvency and according to Article 102-(1)(c) of the Indian Constitution, an insolvent person cannot serve as a member of parliament or state legislature.
This annulment made Nirmala's nomination valid and the writ petition against it was dismissed. However, Nirmala withdrew her nomination to the council. Miffed with this incident, MGR decided to abolish the council.
This list is incomplete; you can help by expanding it.
David Maister

David H. Maister (born July 21, 1947) is a former Harvard Business School professor, American writer and expert on business management practices and the management of professional service firms. He is best known for writing Managing the Professional Service Firm and co-writing The Trusted Advisor with Charles H. Green and Robert M. Galford. Born and raised in London, England, Maister became a citizen of the United States in 2006.
Maister holds a bachelor's degree in mathematics, economics and statistics from the University of Birmingham (1968), a master's degree in operations research from the London School of Economics (1971) and obtained his doctorate in business from the Harvard Business School (1976).
During the period when he was obtaining his formal education he worked as a statistician at Bell Canada (Montreal), and as a lecturer in economics and statistics at the Polytechnic of the South Bank (now known as London South Bank University.)
As an academic, his initial teaching, research and publishing focus was in the area of logistics, transportation, and operations management he authored (or co-authored) seven books while teaching at the University of British Columbia, Canada (1976–1978), and the Harvard Business School (1979–1985). In 1985, he left Harvard Business School to spend full-time consulting to professional firms.
In 2002, he was named as one of the top 40 business thinkers in the world (Business Minds, by Tom Brown, Prentice Hall/Financial Times).
He retired in 2009. He lives in Boston with his wife, Kathy Maister.
David is married to Kathy Maister, who is a home economics teacher-turned-video blogger and has a cooking blog at StartCooking.com
Хорхог

Хорхог нь Монгол үндэсний битүү хоол юм. Хорхог нь махан хоолны хүндэтгэлийн зоогт багтах бөгөөд боодогтой нэн төстэй. Хорхог, боодог хийх үйл явц ерөнхийдөө ойролцоо. Галд улайсгасан чулууг ашиглаж тогоо, саванд хийж махыг битүү жигнэж болгосныг хорхог гэнэ. Хорхогны халуун чулууг гартаа атгах, үнэрийг авах нь хий хуй, ядаргаанд тустай гэж үздэг.
Монгол хорхог нь нүүдэлчин Монголчуудын бий болгосон хүндэтгэлийн амтат хоол юм. Хорхогийг гол төлөв бог малын мах ашиглаж хийнэ.
Монгол хорхогны нэг төрөл бөгөөд гал дээр тогоон дээр хийдэг тул "Тогооны хорхог" гэж нэрлэдэг. Тогооны хорхог хийхдээ тогооны тагийг сайтар даруулж, тагны эргэн тойрон алчуураар сайтар бөглөж, битүү чанах боломжтой болгоно
Хорхогийг хээрийн нөхцөлд малын гүзээ сархинагт нь ч хийж хэрэглэх бололцоотой. Гүзээ сархинагт хийх хорхогийн чулууг гадна талын гүзээнд хүргэж цоолохгүйгээр тал талаас нь шахаж эргүүлж тойруулах зэргээр болгоно.
Хорхог хийх зөвлөмж
Хорхог хийх арга
Монголын уламжлалт хорхог
Боодог

Боодог нь монголын үндэсний битүү хоол юм. Махан хоолны хүндэтгэлийн зоогт багтана. Боодог нь махан хоолны хүндэтгэлийн зоогт багтах бөгөөд хорхогтой нэн төстэй. Боодог, хорхог хийх үйл явц ерөнхийдөө ойролцоо. Галд улайсгасан чулууг ашиглаж мал амьтны арсанд нь хийж боогоод махыг битүү жигнэж болгосныг Боодог гэнэ. Боодогны халуун чулууг гартаа атгах, үнэрийг авах нь хий хуй, ядаргаанд тустай гэж үздэг.
Боодог нь нүүдэлчин Монголчуудын бий болгосон хүндэтгэлийн амтат хоол юм. Боодогийг гол төлөв ямаа, тарваганы махаар хийнэ.
Монголчуудын ямааны махаар хийдэг, хүндтэй зочин гийчиндээ хийж өгдөг хоол бол Ямааны боодог юм.
Монголчууд салхинд гарах, аяллаар явах, баяр ёслолын өдрүүдээр хамаатан садан, найз нөхдөөрөө нийлж байгалийн сайханд тарваганы боодог хийж иддэг.
Бямбын Дагвадорж

Бямбын Дагвадорж (1944 онд төрсөн) нь Монгол Улсын хүний гавьяат эмч, анагаах ухааны доктор, профессор юм.
Б.Дагвадорж нь 1944 онд Говь-Алтай аймгийн Наран, одоогийн Халиун сумын нутаг Минций хэмээх газар төрсөн. 1952-1954 онд Наран сумын бага сургуульд, 1954-1962 онд Алтай хотын арван жилийн сургуульд суралцан, 1967 онд Анагаах ухааны дээд сургуулийг Хүний их эмч мэргэжлээр төгссөн. 1984 онд Анагаах ухааны докторын зэрэг хамгаалсан. 1967-1973 онд Алтай хотын Нэгдсэн эмнэлэгт дотрын их эмч, тасгийн эрхлэгчээр, 1973-2000 онд Анагаах ухааны дээд сургуульд багш, тэнхимийн эрхлэгчээр ажиллаж байгаад 2000 оноос Элэг эмнэлгийн захирал, зөвлөх эмчээр ажиллаж байна. Б.Дагвадорж Югослав улсын Белград, ЗХУ-ын Москва, Болгарын Софи, Японы Нагоя, Тайландын Бангкок хотын анагаах ухааны их сургуулиудын эмнэлгүүдэд мэргэжил дээшлүүлсэн. 1990 онд Ардын Их Хурлын депутатаар сонгогдон Монгол Улсын Үндсэн Хуулийг батлалцсан эмч юм.
Б.Дагвадоржийн хөдөлмөр зүтгэлийг төрөөс өндрөөр үнэлж Ардын хувьсгалын ойн медалиуд, Эрүүлийг хамгаалахын болон Ардын боловсролын тэргүүний ажилтан цол, тэмдэг, Хөдөлмөрийн гавьяаны улаан тугийн одонгоор, 2002 онд Монгол Улсын Хүний гавьяат эмч цолоор тус тус шагнасан. Элэгний өвчин судлалаар олон жил ажиллан "Элэгний Дагвадорж" гэсэн эрхэм алдрыг ард түмнээсээ хүртсэн. Дагвадорж эмч өнөөдөр ч хүн ардынхаа эрүүл энхийн манаанд зогсож, Монголын хоол боловсруулах эрхтэн судлагч эмч нарын нийгэмлэгийн тэргүүн, Эрүүлийг хамгаалахын ерөнхий мэргэжилтэн, зөвлөхийн албанд зүтгэсээр байна.
List of goat dishes

This is a list of notable goat dishes, which use goat meat as a primary ingredient. Goat meat is the meat of the domestic goat (Capra aegagrus hircus). It is often called chevon or mutton when the meat comes from adults, and cabrito, capretto, or kid when from young animals. Worldwide, goat meat is less widely consumed than pork, beef, and poultry.
Kabsa can be made with goat meat and wild vegetables such as asparagus. This may be related to the origin of paella.
Jingisukan

Jingisukan (ジンギスカン, "Genghis Khan") is a Japanese grilled mutton dish prepared on a convex metal skillet or other grill. It is often cooked alongside beansprouts, onions, mushrooms, and bell peppers, and served with a sauce based in either soy sauce or sake. The dish is particularly popular on the northern island of Hokkaidō and in China.
Jingisukan, originating from the Japanese transliteration of Genghis Khan, refers to a style of grilling mutton, which is also referred to as a type of yakiniku. The dish was conceived in Hokkaidō, where it has been a popular blue-collar dish that has only recently gained nationwide popularity. The name Jingisukan is thought to have been invented by Sapporo-born Tokuzo Komai, who was inspired by the grilled mutton dishes of Northeastern Chinese cuisine. The first written mention of the dish under this name was in 1931.
In 1918, according to the plan by the Japanese government to increase the flock to one million sheep, five sheep farms were established in Japan. However, all of them were demolished except in Hokkaido (Takikawa and Tsukisamu). Because of this, Hokkaido's residents began eating the meat from sheep that they sheared for their wool.
There is a dispute over from where the dish originated; candidates include Tokyo, Zaō Onsen, and Tōno. The first jingisukan dedicated restaurant was a Jingisu-sō (成吉思荘, "Genghis House") that opened in Tokyo in 1936.
Steak frites

Steak frites, meaning "steak [and] fries" in French, is a dish consisting of a beef steak paired with fried potatoes. It is commonly served in Belgian and French brasseries, and is considered by some to be the national dish of Belgium, which claims to be the country of origin.
Historically, the rump steak was commonly used for this dish. Today, more commonly, the steak is an entrecôte also called rib eye, or scotch fillet (in Australia), pan-fried rare ("saignant"—literally "bloody"), in a pan reduction sauce, sometimes with hollandaise or béarnaise sauce, served with deep-fried potatoes
Steak frites is the subject of a semiotic analysis by the French cultural theorist Roland Barthes in his 1957 work Mythologies.
Ullensvang

Ullensvang er en kommune i Vestland fylke. Kommunen ble etablert i 2020 ved sammenslåing av kommunene Ullensvang, Odda og Jondal. Kommunen grenser mot Voss og Ulvik i nord, Eidfjord i nordøst, mot Vinje i sørøst, mot Sauda og Suldal i sør, mot Etne i sørvest, mot Kvinnherad i vest, og mot Kvam med grense i Hardangerfjorden i nordvest. Byen Odda er kommunesenter.
Ullensvang er Sør-Norges største kommune målt i areal. Kommunen omfatter områder i indre deler av Hardanger.
Ullensvang har stor kraftproduksjon, omtrent 4 TWh i et normalår, noe som utgjør 3% av landets samlede vannkraftproduksjon. Dette gjør den kommunen i Norge med den 4. høyeste vannkraftårsproduksjonen (etter Suldal, Sirdal og Tinn). Hovednæring er industri. Kommunen har mange små og mellomstore bedrifter, mellom annet leverandørindustri. Større bedrifter er: Odda mekaniske, Jondal precision, Odda plast, Odda technology, Høyer Odda, Røynstrand, BIS og Hardanger bestikk. Videre er det to store smelteverk: Boliden Odda og Tizir Tyssedal. Bedriftene er langt framme på miljøteknologi og planlegger store utvidelser.
Kommunen har maritim næring med flere oppdrettsselskap i Jondal og Hardanger fjellfisk i Odda, der ørret blir produsert inne i fjellet med tilgang til varme fra Tizir. Ullensvang er «norges frukthage» - med størst produksjon. Videre har Ullensvang en betydelig og voksende produksjon av Hardanger-sider, med ett tjuetals produsenter med statlig løyve.
Kommunen har en voksende reiselivsnæring, der særlig Trolltunga har blitt ett ikon for regionen som trekker nær 90.000 fotturister hvert år. I Røldal/Seljestadområdet er det voksende hyttebygging, ski og alpinaktivitet. Ullensvang kommune har flere hoteller og mange mindre overnattingssteder. Det mest kjente hotellet er Hotel Ullensvang som har vært kåret til beste hotell i Norge. Det historiske Utne Hotell er det eldste hotellet i Norge som fremdeles er i drift. Videre har man Kinsarvik Hotell, Tyssedal Hotell, Hardanger Hotell, Trolltunga hotell, Jondal hotell/gjestgjevarstad og Hordatun (Røldal). Røldal skisenter og Folgefonna sommerskisenter gjør det mulig med alpinaktivitet året rundt.
I middelalderen var Kinsarvik et skipreide i Hordafylke.
Da kommunalt selvstyre ble innført ved formannskapslovene, ble Kinsarvik kommune opprettet i 1838, som endret navn til Ullensvang i 1870. 1. juli 1913 ble daværende Ullensvang kommune ble delt i tre: nye Ullensvang, Odda og Kinsarvik. I 1964 ble Røldal kommune slått sammen med Odda, og Kinsarvik ble slått sammen med Ullensvang. Eidfjord var en del av Ullensvang fra 1964 til 1977. I 2020 ble Odda, Ullensvang og Jondal slått sammen til en ny kommune under navnet Ullensvang.