davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
முசுக்கொட்டை

முசுக்கொட்டை ( Mulberry) என்பது ஒரு தாவரப் பேரினத்தின் பெயராகும். இப்பேரினத்தைச் சேர்ந்த தாவர இனங்கள் அனைத்தும் இப்பொதுப் பெயராலேயே அழைக்கப்படுகின்றன. இத்தாவரத்தின் இலைகளே பட்டுப்புழு வளர்ப்பில் பட்டுப்புழுவிற்கு மிக முக்கியமான உணவாக இருக்கிறது. இத்தாவரம் முதல் 60 நாட்களில் 6 அடி உயரம் வரை வேகமாகவும், அதிகபட்சமாக 30 அடி வரை மெதுவாகவும் வளரக்கூடியது.
இத்தாவரத்தின் இலைகள் பட்டுப்புழுவிற்கு மிக முக்கியமான அடிப்படை உணவாகவும், ஆடு மற்றும் பால்மாடுகளுக்கு சிறந்த தீவனமாகவும் பயன்படுகிறது.
இதன் பழுத்த பழம் கருநீல நிறத்தில் வசீகரமான தோற்றத்திலும், மிகுந்த சுவையுடனும் இருக்கும். முசுக்கொட்டைப்பழம் மருத்துவகுணம் உடையது.
முசுக்கொட்டை தாவர இனங்கள் 1100 க்கும் மேற்பட்டவை, தமிழ்நாடு கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம் ஓசூரில் அமைந்துள்ள மத்திய பட்டு வளர்ச்சி மற்றும் ஆரய்ச்சி கழகம் கண்காட்சி வளாகத்தில் உள்ளது. எம்.ஆர்.-2, வி-1 மற்றும் எஸ்-36 ஆகிய இனங்களும் அதிக விளைச்சலைக் (மகசூலைக்) கொடுக்கக்கூடிய பட்டு வளர்ப்பிற்கு ஏற்ற இனங்கள் ஆகும்.
இந்த இனம் 1970 ல் தமிழ்நாடு பட்டு வளர்ச்சி துறையிணரால் மேன்மை செய்யப்பட்டு வெளியிடப்பட்டது நோய் எதிர்ப்பு சக்தி கொண்டது, வறட்சியான நிலப்பகுதிகளுக்கு ஏற்றது. ஒரு வருடத்தில் 10,000 - 12,000 கிலோ இலை உற்பத்தி கிடைக்கும்
இந்த இனம் 1997ல் மைசூரில் உள்ள பட்டு ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தால் வெளியிடப்பட்டது. இது ஒரு பிரபலமான இனம் ஆகும். இலைகள் நீள்வட்ட வடிவமாகவும், அகலமாகவும், அடர்பச்சையாகவும் சதைப்பற்றாகவும் இருக்கும். ஒரு ஏக்கருக்கு, ஒரு வருடத்தில் 20,000 - 24,000 கிலோ இலை உற்பத்தி கிடைக்கும்
இந்த இனம் 1986,ல் மைசூரில் உள்ள பட்டு ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தால் வெளியிடப்பட்டது. இலைகள் இதயவடிவில், தடிமனாகவும், இளம்பச்சையாகவும், பளபளப்பாகவும் இருக்கும். இலைகள் அதிகமான ஈரப்பதத்தையும், சத்துக்களையும் பெற்றிருக்கும். ஒரு ஏக்கரில், வருடத்திற்கு 20,000 - 24,000 கிலோ தரமான இலைகள் உற்பத்தியாகும்.
முசுக்கொட்டை இலைகளில் பூச்சி இனப்பெருக்க காலமான நவம்பர் முதல் பிப்ரவரி வரையுள்ள மாதங்களில் அதிக அளவு புழுத்தாக்குதலினால் இலைச்சேதம் ஏற்படும். சேதத்தை கட்டுப்படுத்த டைக்குளோர்வோஸ் (Dichclorvos) இரசாயன பூச்சி கொல்லி மருந்தினை 1லி தண்னீரில் 2மிலி மருந்து என்ற விகிதத்தில் தெளிக்கவேண்டும்.
கன்னிக் கனியமாதல்

கன்னிக் கனியமாதல் (parthenocarpy, கன்னிப் பழம் என்பது பொருள்) என்பது இயற்கை மற்றும் செயற்கை முறையில் சூல்வித்து உதவியின்றி பழங்களை உற்பத்தி செய்யத் தூண்டும் முறையாகும். இதனால் பழங்கள் விதையற்றுக் காணப்படும். கன்னிக் கனியமாதல் முறை வெளிபப்டையான விதையற்ற பழங்களை உற்பத்தி செய்தாலும், விதைகள் உண்மையில் சிறியதாக இருக்கும்போது சிதைவுற்றுவிடுகின்றன. கன்னிக் கனியமாதல் முறை இயற்கைளில் மாறுபாடாக எப்போதாவது சிலவேளைகளில் ஏற்படுகிறது. ஆனால் இதன் தாக்கம் ஒவ்வொரு பூவிலும் ஏற்பட்டு, தாவரம் பாலியல்சார் உற்பத்தியை ஏற்படுத்த முடியாதாயினும் தாவர வளர்ச்சி இனப்பெருக்கத்திற்கு உதவலாம்.
தேங்காய்

தேங்காய் என்பது தென்னைமரத்தின் பழம் ஆகும். இதனைத் தெங்கம் பழம் என்றும் கூறுவதுண்டு. இது கெட்டியாக இருப்பதால், பழமாக இருப்பினும், வழக்கத்தில் காய் என்றே அழைக்கப்படுகின்றது. தென்னை மரம் தெற்கில் இருந்து வருவதால், அதன் பழம் ("காய்"), தெங்கு + "காய்" = தேங்காய் (நன்னூல்.187) என அழைக்கப்படுகின்றது. தேங்காயின் புறத்தே பச்சையாக இருப்பினும் பழுப்பு நிறத்தில் அடர்த்தியாக நார்கள் உள்ளே இருக்கும். இந்த நார்களை உரித்தால் உள்ளே மண்பழுப்பு நிறத்தில் மிகக்கெட்டியான ஓட்டுடன், ஒரு பெரிய கொட்டை போல் இருப்பதுதான் தேங்காய். அந்தத் தேங்காய்க்குள் தேங்காய்நீர் இருப்பதை ஆட்டிப் பார்த்தால் உணரலாம். அளவாக முற்றிய தேங்காயை நெற்று என்பர். அந்தக் கெட்டியான ஓட்டை உடைத்தால் உள்ளே வெள்ளை நிறத்தில் ஏறத்தாழ 1 செ.மீ பருமனுக்குப் பருப்பு காணப்படும். இந்தப் பருப்புதான் சமையலுக்குப் பெரிதும் பயன்படுகிறது. தேங்காய் மிக இளசாக இருந்தால் அதனுள் நிறைய தேங்காய்நீர் இருக்கும். இதனை இளநீர் என்பர். கோடை காலங்களில் வெயிலின் வெக்கையைத் தணிக்க இளநீரை அருந்துவர்.
Coconut என்னும் மரம் இந்தோனேசியா தீவுகளில் இருந்து இலங்கை ஊடாக தமிழ்நாடு மற்றும் கேரளக் கடற்கரையை அடைந்தது. எனவே , அது தென்காய் என்று விளிக்கப்பட்டது.
தென்+காய் = தென்காய் ( தென்னக்காய் )
தென்காய் => தெங்காய் => தெங்குகாய் => தேங்காய்
தேங்காய் அளவுக்கு மீறி முற்றி இருந்தால் உள்ளிருக்கும் தேங்காய் நீர் முற்றிலுமாய் வற்றி விடும், அப்படி மிக முற்றிய தேங்காயைக் கொப்பரைத் தேங்காய் என்பர். கொப்பரைத் தேங்காய் எண்ணெய் எடுப்பதற்குப் பயன்படுகிறது. நீர் முற்றாக வற்றாத தேங்காய்களை வெயிலில் நன்கு உலர்த்தி அதைக் கொப்பரை ஆக்குவர். கொப்பரையிலிருந்து எண்ணெய் எடுத்த பிறகு உள்ள தேங்காய்க் கழிவு புண்ணாக்கு ஆகும். புண்ணாக்கு கால்நடைகளுக்கு உணவாகப் பயன்படுகிறது.
தேங்காய் தென்னிந்தியாவில் சமையலில் பெரும்பங்கு வகிக்கிறது. தேங்காயைத் துருவி அதைக் குழம்பில் மசாலாவுடன் சேர்த்துச் சமைத்தால் சமையலுக்கு மிகவும் சுவை சேர்க்கும். இதன் பயன்பாடு இந்தியா முழுவதும் மற்றும் மேற்கு நாடுகளிலும் பரவி வருகின்றது.
குறைந்து செல்லும் இறுதிநிலை பயன்பாட்டு விதி

ஒரு நுகர்வோர் ஒரு பண்டத்தை அல்லது ஒரு பொருளை தொடர்ந்து நுகர்வதால் அந்த பண்டத்தில் இருந்து கிடைக்கக்கூடிய இறுதிலை பயன்பாடானது குறைந்து கொண்டே செல்லும். எடுத்துக்காட்டாக பசியோடு இருக்கும் ஒருவர் பழம் ஒன்றை சாப்பிடுகிறார் என்றால் அவரது பசியானது சற்றுகுறையும். மேலும் அவர் இரண்டாவது பழத்தை தொடர்ந்து சாப்பிடுகிறார் என்றால் அதில் இருந்து கிடைக்கும் பயன்பாடானது சற்று குறைந்து இருக்கும். எப்படி என்றால் அந்தே நேரத்தில் அவரது பசியானது சற்று குறைந்திருக்கும், பசி குறையும் பொழுது அந்த பண்டத்தின் தேவையும் குறையும். அதனால் பண்டத்தின் தேவை குறையும்பொழுது இயல்பாக இறுதிநிலையானது தானாகவே குறைந்து விடும், இதுவே குறைந்து செல்லும் இறுதிநிலை பயன்பாட்டு விதி.
1. பொருளியலின் பல விதிகளுக்கு இறுதிநிலைப் பயன்பாட்டு விதி அடிப்படையானதாகும். தேவை விதி, இறுதிநிலைப் பயன்பாட்டு விதியின் செயல்பாட்டினால் தோன்றியதாகும். ஒரு பண்டத்தை மேலும் மேலும் தொடர்ச்சியாக நுகரும் பொழுது அதன் ஒவ்வொரு அலகிலிருந்து கிடைக்கும் இறுதிநிலைப் பயன்பாடானது குறைந்து கொண்டே செல்லும். இது இறுதிநிலைப்பயன் பாட்டுவிதியின் செயல்பாட்டினால் தோன்றுவதாகும். பயன்பாடு குறைவதால் நுகர்வோர் குறைவான விலையையே கொடுக்க விரும்புகிறார்.
2. குறைந்து செல் இறுதி நிலைப்பயன்பாட்டு விதி பணத்திற்கும் பொருந்தும். ஏற்கனவே ஏராளமான பணத்தைப் பெற்றுள்ள செல்வந்தர் ஒருவர் மேலும் மேலும் வருமானமாகப் பணத்தை கூட்டிக் கொண்டே சென்றால் பணத்தின் இறுதிநிலைப் பயன்பாடு குறையும் ஆனால் பணத்தின் இறுதிநிலைப்பயன்பாடு மாறாது நிலையாக இருக்கும் என்று மார்ஷல் கருதுகிறார்.
3. இவ்விதி பணக்காரர்களுக்கு அதிக வரிவிதிக்க ஒரு ஆயுதமாக நிதி அமைச்சருக்கு உதவுகிறது.
4. இவ்விதி உற்பத்தியாளர்களுக்கு அவர்கள் அறியாமலேயே வழிகாட்டியாக செயல்படுகிறது. அவ்வப்போது தாங்கள் உற்பத்தி செய்யும் பண்டங்களின் வடிவம் போன்றவற்றில் மாற்றங்களைச் செய்கின்றனர். இதனால் அவை புதுப்பண்டங்கள் போல காட்சி அளித்து நுகர்வோரைக் கவருகின்றன. இல்லையெனில் நுகர்வோர் பழைய பண்டத்தையே தாங்கள் நுகருவதாக கருதுவர். இதனால் இச்சூடிநநிலையில் இறுதிநிலைப்பயன்பாட்டு விதி நுகர்வோரின் மனதில்செயல்படுகிறது.
எட்டி மரம்

நாக்ஸ் வாமிகா, விஷம் கொட்டை, சிமேன் ஸ்ட்ரைகோனஸ் மற்றும் குவாக்கர் பொத்தான்கள் என்றும் அழைக்கப்படும் ஸ்ட்ரைகோனஸ் மரம் (Strychnos nux-vomica L.), இந்தியா, மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியாவிற்கும் தாயகமாக கொண்ட ஓர் இலையுதிர் மரமாகும். இது திறந்தவெளி வாழ்விடங்களில் வளரும் லொகானியேசியே குடும்பத்தைச் சார்ந்த ஒரு நடுத்தர மரம் ஆகும். அதன் இலைகள் முட்டை மற்றும் 2-3.5 அங்குலங்கள் (51-89 மிமீ) அளவுள்ளன.
இது மரத்தின் வட்டத்திற்குள் விதைகளிலிருந்து பெறப்பட்ட மிகையான நச்சு, தீவிர கசப்பான அல்கலாய்டுஸ் ஸ்டிரைச்னைன் மற்றும் புரோசின் ஆகியவற்றைப் பெறுவதற்கு முக்கிய ஆதாரமாக உள்ளது, பச்சை நிற ஆரஞ்சு பழம். விதைகளில் சுமார் 1.5% ஸ்ட்ரைக்னின்கள் உள்ளன, மற்றும் உலர்ந்த பூக்கள் 1.0% கொண்டிருக்கும். இருப்பினும், மரத்தின் பட்டை கூட புளுசினையும் பிற விஷத்தன்மை உடைய கூட்டுப்பொருள்களை கொண்டுள்ளது.
மாற்று மருத்துவத்தில் பல நிலைமைகளுக்கு சிகிச்சையாக ஸ்ட்ரைநினோஸ் பயன்படுத்தப்படுகிறது, ஆனால் மருத்துவ சான்றுகளால் இந்த கூற்றுகள் நிறுபிக்கப்படவில்லை.
பல நாடுகளில் ஸ்ட்ரைநினின் பயன்பாடு மிகவும் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டுள்ளது, மேலும் காட்டு விலங்குகள், நரிகள், மற்றும் கொறித்துண்ணிகள் உட்பட பல வகையான பாலூட்டிகளைக் கொல்ல உணவாக பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. தற்செயலாக தோலின்மீது பட்டாலோ அல்லது சுவாசித்தாலோ நச்சாக மாறிவிடும்.
Strychnos nux-vomica ஒரு சிறிய தடித்த தண்டு ஒரு நடுத்தர அளவு மரம் ஆகும். அடர்த்தியானது, கடினமான வெள்ளை மற்றும் சொரசொரப்பானது ஆகும். கிளைகள் மேல் ஒழுங்கற்ற மற்றும் ஒரு மென்மையான சாம்பல் பட்டை மூடப்பட்டிருக்கும். இளம் தளிர்கள் ஒரு பளபளப்பான மேலுறை கொண்ட பச்சை நிறம் ஆகும். இந்த இலை எதிரிலை அடுக்கம் அமைவுகொண்டது, குறுகிய இலைக்காம்பு, நீள்முட்டை வடிவமானது, ஒரு பளபளப்பான படலம் மற்றும் இருபுறமும் மென்மையானவை. இலைகள் 4 அங்குல (10 செமீ) நீளமும், 3 அங்குல (7.6 செமீ) அகலமும் கொண்டவை. மலர்கள் ஒரு புனல் வடிவத்துடன் ஒரு வெளிர் பச்சை நிறம் கொண்டவை. அவைகள் குளிர் பருவத்தில் பூக்கின்றன மற்றும் வெறுக்கதக்க வாசனை கொண்டது. பழம் ஒரு மென்மையான மற்றும் கடினமான ஓடு கொண்ட ஒரு பெரிய ஆப்பிள் அளவு வடிவம் கொண்டது. பழத்தின் சதை பழுக்கும் போது செந்நிறம், மென்மையான மற்றும் வெண்மையானது, மெல்லிய பொருளைக் கொண்டிருக்கும் ஐந்து விதைகள் கொண்ட ஜெல்லி போன்ற கூழ்ம பொருளால் ஆன்து.
விதைகள் பக்கவாட்டின் மையத்தில் இருந்து வெளிவரும் முடிகள் முழுவதும் மூடப்பட்டிருக்கும் ஒரு தட்டையான வட்டு வடிவத்தில் உள்ளன. இந்த விதைகள் மிகக் கடினமாக இருக்கின்றன, ஒரு கருமையான சாம்பல் கொம்பு கருவுணவு கொண்டிருக்கும் சிறிய கருவானது எந்த வாசனையுமின்றியும், மிகவும் கசப்பான சுவை உடையதாகவும் இருக்கும்.
பாரடைசுப் பூங்கா

பாரடைசுப் பூங்கா என்பது ஒரு வகைப் பூங்காவைக் குறிக்கும். தொடக்கத்தில் இவ்வகைப் பூங்கா பாரடைசு என்னும் சொல்லாலேயே வழங்கப்பட்டு வந்தது. இதன் பொருள் "மதிலால் சூழப்பட்ட பூங்கா" என்பதாகும். மெடியன் அல்லது பழம் பாரசீக மொழியில் இருந்து பெறப்பட்ட இச் சொல், "பைரி", "டிஸ்"என்னும் இரு சொற்களாலானது. "பைரி" என்ற சொல் "சூழ்" என்ற பொருளுடையது. "டிஸ்" என்பதற்கு சுவர், செங்கல், வடிவம் போன்ற பொருட்கள் உண்டு.
இவ்வகைப் பூங்காவின் சில இயல்புகள் அது தோன்றிய வரண்ட அல்லது ஓரளவு வரண்ட சூழலில் இருந்து பெறப்பட்டவை. இதன் மிக அடிப்படையான அம்சம் சுற்றிலும் சுவர் இருப்பதாகும். இது தானாகக் காடாக வளருன் இயற்கையிலிருந்து, நட்டு நீரூற்றி வளர்க்கும் பசுமையைப் பிரித்து வைக்கிறது. மிகப் பொதுவானதும், இலகுவானதுவான வடிவம் செவ்வக வடிவமாகும். இதனால் இவ்வடிவமே இவ்வகைப் பூங்காக்களுக்குரிய பொதுவான வடிவமாக உள்ளது. இவற்றுக்குரிய இன்னொரு பொதுவான அம்சம் நீரின் பயன்பாடு ஆகும். வாய்க்கால்கள், தடாகங்கள், சில சமயங்களில் நீரூற்றுக்கள், மிக அரிதாக அருவிகள் போன்ற பல வடிவங்களில் நீர் இவ்வகைப் பூங்காக்களில் இடம் பெறுகின்றது.
பாரசீகப் பாரடைசுப் பூங்காக்கள் பல வகைப் பூங்காக்களைத் தோற்றுவித்த அடிப்படையான பூங்கா வகைகளுள் ஒன்று. இசுலாமிய மரபு சார்ந்த பூங்கா வகைகளுட் பலவற்றுக்கு இதுவே அடிப்படை. பின்னர் ஐரோப்பாவில் தோன்றிய பூங்கா வகைகள் பலவும் கூட பாரடைசுப் பூங்காவையே அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தன.
தோட்டம் தலைப்புகள் பட்டியல்

தோட்டம் தலைப்புகள் பட்டியல்
அக்வாபோனிக்ஸ் - அடி மண் - அலங்காரத் தாவரம் - அளறுகள் - அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட இனங்கள் - ஆண்டுத் தாவரம் - ஆணிவேர் தொகுப்பு - ஆரஞ்செரி - இருபருவத் தாவரம் - இருபுற வெடிக்கனி - இலை உதிர்ப்பி - இலையுதிர் - இலை - உடல இனப்பெருக்கம் - உயிர் உரம் - உயிர் களைக்கொல்லி - உரப்பாசனம் - உரம் - உருளைப்புழு - உரோசா - உலர் தாவரகம் - உலர் மலர் - ஊடுபயிர் முறை - ஏதோன் தோட்டம் - ஐகிபானா - ஒட்டுதல் - ஒருங்கிணைந்த தீங்குயிர் மேலாண்மை - ஒருங்கிணைந்த தோட்டக்கலை ஒளித்தொகுப்பு - ஒற்றைச் சில்லு வண்டி -
கத்தரித்தல் (தாவரவியல்) - கலன்றாவரம் - களை வெட்டும் இயந்திரம் - களைக்கொல்லி - காய்கறி விவசாயம் - காய்கறியியல் - காற்று தடுப்பான் - குமிழ் - குமுகத் தோட்டம் - கூட்டு நிலப்பரப்பு - கூட்டெரு கூட்டெரு - கூட்டெரு - கூரைத் தோட்டம் - கொடி (தாவரம்) - கொழு - கோடரி சப்பானியத் தோட்டம் - சரளைக் கல் - சிலை - சினாம்பா - சீனப் பூங்கா - சேதனப் பசளை - சொட்டு நீர்ப்பாசனம் - தண்டு - தாய் செடி - தாவர உடலமைப்பியல் - தாவர திசு வளர்ப்பு முறை - தாவர நோயியல் - தாவர புறஅமைப்பியல் - தாவர வகைப்பாட்டியல் - தாவர வளர்ப்பு - தாவர வளரூக்கி - தாவர வேலி - தாவரப் பல்வகைமை - தாவரப் பிறப்பாக்கம் - தாவரம் - தாவரவியல் பூங்கா - தாவரவியல் பெயரிடலுக்கான அனைத்துலக நெறிமுறை - தீங்குயிர்கொல்லி - துணை நடவு முறை - தோட்டக்கலை அறிவியல் - தோட்டக்கலை சிகிச்சை - தோட்டக்கலை தாவரவியல் - தோட்டக்கலை தொழில்துறை - தோட்டக்கலை - தோட்டப் பகிர்வு - தோட்டம் - நகர்ப்புறத் தோட்டக்கலை - நன்மை களை முறை - நன்மை பயக்கும் பூச்சிகள் - நாற்றங்கால் - நாற்றுகள் - நாற்றுமேடை - நாற்றுமேடை - நாற்று - நிலத்தோற்றக் கலை - நிலத்தோற்றம் - நிலைக்குத்து வேளாண்மை - நிலைகொள் வேளாண்மை - நீர் களை அறுவடை இயந்திரம் - நீர் வாழ்த் தாவரங்கள் - நீர்க்குடுவை - நீரியல் வளர்ப்பு - நீரூற்றுக்கள் -
பசுங்கூரை - பசுமைக்குடில் - பதி வைத்தல் - பயிர் பாதுகாப்பு - பயிர்ச்சுழற்சி - பயிர் - பயிரிடப்படும் தாவரங்களுக்கான அனைத்துலக பெயரிடல் முறைமைக் குறியீடு - பயிரிடும்வகைப் பிரிவு - பயிரிடும்வகை - பரவுணித் தாவரம் - பல்லாண்டுத் தாவரம் - பல்லுயிர் சாகுபடி - பல பயிர் முறை - பழத் தோட்டம் - பழம் - பாபிலோனின் தொங்கு தோட்டம் - பாரசீகப் பூங்கா - பாரசீகப் பூங்கா - பாரடைசுப் பூங்கா - பாறைத் தோட்டம் - பிரதிபலிக்கும் குளம் - பின்புறத்தோட்டம் - புதர் - புதிர்வழி - புல் அறுப்பி - பூக்கும் தாவரம் - பூந்துணர் - பூந்தோட்டம் - பொன்சாய் - மகரந்தச் சேர்க்கை - மண் பரிசோதனை - மண் வகை - மண்புழு உரம் - மண்வளப்பாதுகாப்பு - மரக்கறித் தோட்டம் - மரம் - மருத்துவ மூலிகைகள் - மலர் அலங்காரம் - மலர் சூத்திரம் - மலர் - மலரியல் - மழைத்தூவான் - மழைநீர் சேகரிப்பு - மாடித் தோட்டம் - மாறாப் பசுமை - முளைகட்டிய பயறு - முளைத்தல் - மூடாக்கு - மூலிகை நூல் - மூலிகை மருத்துவம் - மோனோகார்பிக் - வளர்க்கப்பட்ட நாற்றங்கால் தோட்டம் - வளர்ப்புப் பகுதிகள் - வளி வளர்ப்பு - வனத்தோட்ட வளர்ப்பு முறை - வித்து உறங்குநிலை - வித்து - விதைப் பரிமாற்று - விதைப்பந்து - வேர்ப் பாலம் - வேர் - வேலி (எல்லை) -
மூலிகைகள் பட்டியல் – கீரைகளின் பட்டியல் – தாவரங்களின் உயிரியல் வகைப்பாடு –
Black Amber (plum)

The Black Amber is a cultivar of plum known for its distinctive dark color and sweet flavor. It is a choice for fresh consumption and is often used in jams, jellies, and other culinary applications.
The Black Amber plum is cultivated in various regions around the world, including North America, Europe, and Australia. It thrives in temperate climates and requires well-drained soil and adequate sunlight.
The Black Amber plum originated in Fresno, California, USA. It was developed by John H. Weinberger in 1980 through a crossbreeding of the 'Friar' and 'Queen Rosa' plum varieties.
Cherokee Purple (tomato)

Cherokee Purple is an heirloom variety of tomato that develops a fruit with a deep, dusky-rose color while maintaining a somewhat greenish hue near the stem when mature for eating. The deep crimson interior and clear skin combination give it its distinctive color. It was one of the first of the darker color group of tomatoes sometimes described as "blacks." Southern Exposure Seed Exchange was the first seed company to offer Cherokee Purple, released in limited quantity in 1993. The Cherokee Purple has become a popular heirloom variety.
In 1990 John Green of Sevierville, Tennessee mailed heirloom tomato expert Craig LeHoullier seeds of an unnamed purple tomato. Green said that the tomato had originated with the Cherokees more than 100 years previously. LeHoullier named the tomato "Cherokee Purple" and sent seeds to the Southern Exposure Seed Exchange (SESE). Jeff McCormack, the owner of SESE, said that the tomato "tasted fine, but was kind of ugly -- people may not like it." SESE featured the Cherokee Purple in the 1993 seed catalog. LeHoullier distributed Cherokee Purple seeds to several market growers and one of them, Alex Hitt, who lived in North Carolina, had an immediate success growing and selling the tomato despite its ugly appearance. The tomato was described "as looking like a leg bruise."
In 2014, Cherokee Purple was named one of the top ten tomato heirloom varieties by the Seed Savers Exchange.
Cherokee Purple tomatoes are beefsteak in style. They are also notable for having a dense, juicy texture, with small seed locules irregularly scattered throughout the flesh. The comparatively dark interior color is enhanced by the tendency of the seeds to be surrounded by green gel. In 1995, a skin color mutation of Cherokee Purple arose in Craig LeHoullier's North Carolina garden. It was named Cherokee Chocolate, and the yellow skin gives the variety a brownish mahogany hue. Cherokee Green arose in Craig's garden in 1997 from a planting of Cherokee Chocolate. It is one of several tomatoes whose flesh stays green when it ripens; the skin color is yellow, which provides a guide to indicate when the tomato is ripe and ready for harvest.
The Cherokee Purple tomato is most commonly available in the summer and fall. This tomato is best enjoyed fresh and is often used in BLTs and salads. It can also be used when making pizza and pasta sauces.
Niemeyera whitei

Niemeyera whitei known as the rusty plum or plum boxwood is a rare tree of eastern Australia. It occurs on poorer soils in areas below 600 metres above sea level. Found in gully, warm temperate or littoral rainforests. From the Macleay River, New South Wales to Tallebudgera Creek in south eastern Queensland.
A small or medium-sized tree with rusty coloured leaves when viewed from below. Up to 20 metres tall and a stem diameter of 50 cm. The trunk is irregular and fluted, not cylindrical. Creamy grey bark with a corky quality, the bark is not smooth, with round peeling bark, which causes bumps and pits. Small branches thick and covered in rusty hairs. When broken, a white milky sap appears.
Leaves are 5 to 15 cm long, 2 to 5 cm wide, alternate on the stem with smooth edges (no serrations). Smooth and green on top, paler below with rusty hairs. Leaf veins prominently seen under the leaf, not so evident on the top. 12 to 15 lateral veins, at about 45 to 60 degrees, angled from the midrib.
Creamy green flowers form in clusters from September to October. Parts of the flowers are also a rusty brown. The fruit is a berry, 2 to 7 cm in diameter. Initially red, then turning purple and black. Inside is a large spherical seed (rarely 2 seeds), 2 to 3 cm in diameter and pink edible flesh. On one side of the seed is a glossy eye shaped scar, 1 to 2.5 cm long. The seed is mostly covered with light brownish down except the scar which is glossy mid brown. Fruit matures from September to November. Regeneration takes up to 6 months. Soaking and peeling of the seed is advised for best results, usually all seeds germinate.
Smoked plum

Smoked plum is the smoked fruit of Asian plums, used in East Asian cuisine and medicine. It is called wūméi (烏梅) in Mandarin, omae (오매; 烏梅) in Korean, ubai (烏梅; うばい) in Japanese, and Ô mai in Vietnamese.
Smoked plums, matte black to dark brown, with a rugged surface, have a unique flavor with a sour taste. The fruit is spherical or oblate, around 2–3 centimetres (0.79–1.18 in) long and 1.5–2 centimetres (0.59–0.79 in) in diameter. The surface is wrinkled, with the round stem-end underside. The fruit kernel is hard, olate, yellowish brown, 1–1.4 centimetres (0.39–0.55 in) long, 1 centimetre (0.39 in) wide, and 0.5 centimetres (0.20 in) thick, with a dotted surface. The seed is flat obloid and light yellow.
Unripe plums are picked in early summer, smoked, and dried at 40 °C (104 °F).
In China, smoked plums are used to make suānméitāng, a sour plum drink.
In Korea, smoked plums are used to make traditional teas and drinks such as omae-cha (smoked plum tea) and jeho-tang (medicinal summer drink).
Latin (pharmaceutical) name for smoked plums is Mume Fructus.
In Traditional Korean medicine, smoked plums are considered conductant for the liver channel, spleen channel, lung channel, and large intestine channel. It is used to treat ascariasis, vomiting, cough, and diarrhea. It is reported to relieve phlegm, inhibit intestinal motility, and fight bacteria in pharmacologic experiments.
In Japan, the extract of smoked plums (ubai) is used as a mordant for the natural red dye derived from safflower (benibana).
Dry pot chicken

Dry pot chicken, also referred as hot pot chicken, 鸡爆 - jī bào or 干锅鸡 - gān guō jī, is a dish served as a dry hot pot, cooked with chili pepper, garlic and chicken, by fast frying the chicken in oil.
Dry pot chicken is but one type of hot pot dish. The seasoning, ingredients and cooking methods are similar to the more common "wet" hot pots, but dry hot pots do not have the soup base.
There are two main theories regarding the origins of dry pot chicken.
Dry hot pot dishes began to spread throughout China as rural Sichuan people migrated mainly to the south-east of China to find employment, taking with them about their traditional home town dishes.
Prunus angustifolia

Prunus angustifolia, known commonly as Chickasaw plum, Cherokee plum, Florida sand plum, sandhill plum, or sand plum, is a North American species of plum-bearing tree. It was originally cultivated by Native Americans before the arrival of Europeans. The species' name angustifolia refers to its narrow leaves. It became the official state fruit of Kansas in 2022.
Chickasaw plum grows 3.7 to 6.1 meters (12 to 20 feet) tall and 4.6 to 6.1 m (15 to 20 ft) wide in an irregular shape. It is "twiggy" in nature, and has a scaly, almost black bark. Its branches are reddish with thornlike, small side branches. In February, March, April and May, small white flowers blossom, 8–10 millimeters (5⁄16–3⁄8 inch) wide, along with red plums, up to 25 mm (1 in) long. The flowers have five white petals with reddish or orange anthers. The plums are cherry-like and tend to be quite tart until they fully ripen. They ripen in late summer. It requires low to medium amounts of water to grow, and dry, sandy or loose soil. It grows best in areas with regular sunlight or areas of partial shade. In sunny areas, it will be more dense and colonize thickly. In areas of partial shade, it will be thinner and less dense, and each plant will be more spread out.
P. angustifolia is very difficult to distinguish from P. umbellata, with which it hybridizes easily.
American plum (Prunus americana Marsh.) hybridizes naturally with P. angustifolia to produce P. × orthosepala Koehne.
P. angustifolia is widespread across much of the eastern and central United States from Florida west as far as New Mexico and California, north to Nebraska, Illinois, and New Jersey, with a few isolated populations in northern Michigan. The species grows in dry and sandy soils, such as open woodlands, woodland edges, forest openings, savannahs, prairies, plains, meadows, pastures, and roadsides. It is listed by the U.S. Department of Agriculture as an endangered species in the state of New Jersey.
It is used by many species as a larval host, including the black-waved flannel moth, the blinded sphinx, the cecropia moth, the coral hairstreak, the elm sphinx, the hummingbird clearwing moth, the imperial moth, the Io moth, the polyphemus moth, the promethea silkmoth, the red-spotted purple, the small-eyed sphinx, the spring azure, the striped hairstreak, and the tiger swallowtail.
The fruit is eaten by various animals, and the foliage provides cover for nesting sites.
Chickasaw plums tend to bloom early in the spring before many other plants bloom, and require very little maintenance; as a result, they are often used in ornamental horticulture. They are often found growing wild along highways, especially in the southern U.S.
The 1⁄2-in. edible fruits change from yellow to red when fully ripe. They may be eaten raw and are often made into jellies. Because of its attractive bark, small leaves and thin branches, Chickasaw plum is also sometimes used for bonsai.
கங்காளி தொல்லியல் மேடு

கங்காளி தொல்லியல் மேடு (Kankali Tila or Kankali mound or Jaini mound) இந்தியாவின் உத்தரப்பிரதேச மாநிலம், மதுரா மாவட்டத்தின் தலைமையிடமான மதுரா நகரத்தில் அமைந்த சமணத் தொல்லியல் மேடு ஆகும். செர்மானிய தொல்லியல் அறிஞர் அலோயிஸ் அன்டன் ஃபூரர் என்பவர் இவ்விடத்தில் 1890-1891களில் அகழாய்வு செய்த போது சமணச் சிற்பங்கள், தூண்கள் மற்றும் கல்வெட்டுக்களைக் கண்டெடுத்தார். கங்காளி தொல்லியல் மேடு 500 அடி உயரம், 350 அடி அகலத்தில் செவ்வக வடிவம் கொண்டிருந்தது.
கங்காளி தொல்லியல் மேட்டை அகழாய்வு செய்த போது கிமு இரண்டாம் நூற்றாண்டு முதல் கிபி 12-ஆம் நூற்றாண்டு வரையிலான, சமணத்தில் திகம்பரர்-சுவேதாம்பரர் பிரிவுகள் உண்டாவதற்கு முந்தைய சமண சமயத்தின் அழகிய சிற்பங்கள், கல்வெட்டுக்கள், தூண்கள்,சிலைகள், அயாகாபட்டா எனும் சமணக் கல் சிற்பப் பலகை போன்ற தொல்பொருட்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. கங்காளி தொல்லியல் மேட்டில் கண்டிபிடிக்கப்பட்ட சமணத் தொல்லியல் பொருட்கள் மதுரா அரசு அருங்காடசியகத்தில் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளது.
கங்காளி தொல்லியல் மேட்டில் கிடைத்த சமணத் தொல்பொருட்கள் அனைத்தும் மதுரா அரசு அருங்காடசியகத்தில் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளது. அவைகள்:
27°29′29″N 77°40′26″E﻿ / ﻿27.491389°N 77.673889°E﻿ / 27.491389; 77.673889
மோகனூர் அசலதீபேஸ்வரர் கோயில்

அருள்மிகு அசலதீபேஸ்வரர் திருக்கோயில், தமிழ்நாட்டில் நாமக்கல், மோகனூர் என்னுமிடத்தில் உள்ளது. இது ஒரு தேவார வைப்புத்தலமாகும்.
இங்குள்ள இறைவன் அசலதீபேஸ்வரர் ஆவார். இறைவி மதுகரவேணியம்பிகை ஆவார்.
இத்தலத்தில் குமராயி என்ற சிவபக்தை தயிர் விற்கும் வியபாரம் செய்து வந்துள்ளார். அவர் சிவபெருமானுக்கு தயிரை பிரசாதமாக தந்து வேண்டியமையால் குழந்தைக்கு தாயானார். ஊர்மக்கள் ஏசவே, இத்தலத்திற்கு அருகேயுள்ள காவேரியில் விழுந்து இறந்தார். அங்கு அம்பிகை காட்சிதந்தமையால் அம்பிகையை குமராயி என்றும் மூலவரை குமரப்பன் என்றும் அழைக்கின்றனர். இத்தலத்தினை தேவார வைப்புத் தலமாக கூறுகின்றனர்.
இக்கோயிலில் விநாயகர், முருகன் உடன் வள்ளி, தெய்வானை, ஐயப்பன், தட்சணாமூர்த்தி , சண்டிகேஸ்வரர், விஷ்ணு துர்க்கை, பைரவர், சரஸ்வதி, பிரம்மா, 63 நாயன்மார்கள், நவக்கிரகங்கள் ஆகியோர் உள்ளனர்.
இங்கு தமிழ் புத்தாண்டு, சித்ரா பவுர்ணமி, திருவாதிரை, ஆடிப்பெருக்கு ஆடி அமாவாசை, ஆருத்ரா தரிசனம்,சிவராத்திரி, நவராத்திரி, ஆங்கிலப் புத்தாண்டு, பிரதோஷம்,வைகாசி விசாகம், தை அமாவாசை , விநாயகர் சதுர்த்தி, மாசி மகம், கார்த்திகை தீபம் போன்ற விழாக்கள் சிறப்பாக கொண்டாடப்படுகிறது.
திருவுடையார்பட்டி திருமூலநாதர் கோயில்

திருமூலநாதர் கோயில் புதுக்கோட்டை மாவட்டத்திலுள்ள திருவுடையார்பட்டியில் அமைந்துள்ள சிவன் கோயில் ஆகும். காசிக்கு இணையான பெருமையுடைய தலமாகக் கருதப்படுகிறது. வெள்ளாற்றங்கரையில் தோன்றிய சுயம்புலிங்கத்தின்மீது கி.பி.12-ஆம் நூற்றாண்டில் சோழர்களால் கோயில் கட்டப்பட்டது.
புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தின் திருவரங்குளம் ஒன்றியத்துக்கு உட்பட்ட வாண்டாக்கோடை ஊராட்சியில் திருவுடையார்பட்டி அமைந்துள்ளது. புதுக்கோட்டையிலிருந்து அறந்தாங்கி சாலையில் 7 கிமீ தொலைவில் வாண்டாக்கோட்டையிலிருந்து 2 கிமீ தொலைவில் இக்கோயில் அமைந்துள்ளது.
இங்கு கோயில் கொண்டுள்ள இறைவன் திருமூலநாதர், இறைவி திரிபுரசுந்தரி அம்மன்.
மூலவர், தேவி சன்னதிகளைத் தவிர சொர்ணகால பைரவர், தட்சிணாமூர்த்தி, விநாயகர் ஆகியோருக்கு சன்னதிகள் உள்ளன. கோயிலுக்கு வெளியே முனீஸ்வரர் காணப்படுகிறார்.
இங்கு தைப்பூச நாளில் தீர்த்தவாரி நிகழ்ச்சி விமர்சையாக நடைபெறுகிறது. காசிக்குச் சென்றுவருவதற்கு இணையான பலன் கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கையின் பின்னணியாக அப்பகுதி மக்களால் கதைகள் கூறப்படுகின்றன.
திருவல்லிக்கேணி தீர்த்தபாலீசுவரர் கோயில்

தீர்த்தபாலீசுவரர் கோயில் (Triplicane Tirttapaleeswarar Temple) என்பது இந்திய மாநிலம் தமிழ்நாட்டின் தலைநகர் சென்னையில், திருவல்லிக்கேணி புறநகர்ப் பகுதியில் அமைந்துள்ள ஒரு சிவன் கோயில் ஆகும். சப்த சிவத்தலங்களில் இதுவும் ஒன்றாகும்.
இந்த "சப்த சிவ ஸ்தலங்களுக்கு" கூடுதலாக, அருகாமையிலுள்ள ஏகாம்பரேசுவரர்-வள்ளுவர் கோவில் பாரம்பரியமாக எட்டாவது தவிர்க்க முடியாததாக கருதப்படுகிறது.
சப்த சிவத்தலங்களை ஒரே நாளில் மூன்று மணி நேரத்தில் தரிசிக்கலாம் என்பர். இவை ஒன்றுக்கொன்று அருகாமையில் அமைந்துள்ளன. இவற்றைச் சப்த ரிசிகளான விசுவாமித்திரர், காசிபர், வசிஷ்டர், கௌதமர், அகத்தியர், அத்ரி, பிருகு ஆகியோர் வழிபட்டுள்ளனர்.
இத்தலத்து மூலவரும், அம்பாளும் இரண்டடி உயரத்தில் மிகவும் சிறிய உருவமாக உள்ளனர். சுவாமி சற்றே இடப்புறம் சாய்ந்தபடி, தோற்றத்தில் ஒரு வெள்ளரிப்பழம் போல காட்சி தருகிறார்.
அகத்தியர் குள்ள முனிவர் என்பதால், அவர் தன்னை மலர்களால் பூஜை செய்யும் போது, தன் உயரத்தையும் குறைத்துக் கொண்டாராம் சிவன். அதன் காரணமாகவே அவர் உயரம் குறைவாக இருக்கிறார். இவருக்கு கடல் தீர்த்தத்தை கொண்டே பிரதான பூஜைகள் செய்யப்படுகின்றன. ஆண்டுதோறும் மாசிமகத்தன்று நடைபெறுகின்ற தீர்த்தவாரி திருவிழாவின்போது சுவாமி கடலுக்கு சென்று நீராடிவிட்டு திரும்புகிறார்.
இக்கோயிலில் விநாயகர், முருகன் உடன் வள்ளி தெய்வானை, ஐயப்பன், தட்சணாமூர்த்தி, காலபைரவர், விஷ்ணு துர்க்கை, சரஸ்வதி, பிரம்மா, 63 நாயன்மார்கள் மற்றும் நவக்கிரகங்கள் ஆகிய சிற்பங்களும் உள்ளன.
இங்கு தமிழ் புத்தாண்டு, சித்ரா பவுர்ணமி, திருவாதிரை, ஆடிப்பெருக்கு ஆடி அமாவாசை, ஆருத்ரா தரிசனம்,சிவராத்திரி, நவராத்திரி, ஆங்கிலப் புத்தாண்டு, பிரதோஷம்,வைகாசி விசாகம், தை அமாவாசை , விநாயகர் சதுர்த்தி, மாசி மகம், கார்த்திகை தீபம், போன்ற விழாக்கள் சிறப்பாக கொண்டாடப்படுகிறது.
இக்கோயில் மயிலாப்பூரில் இருந்து திருவல்லிக்கேணி செல்லும் வழியில் நடேசன் சாலையில் உள்ளது. காலை 6.00 மணி முதல் பகல் 11.00 மணி வரையிலும் மாலை 5.30 மணி முதல் இரவு 9.00 மணி வரையிலும் இக்கோயில் திறந்திருக்கும்.
தினமலர் கோயில்கள்
சாயா சோமேஸ்வரர் கோயில்

சாயா சோமேசுவரர் கோயில் (Chaya Someswara Temple) சாயா சோமேசுவர சுவாமி ஆலயம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது இந்தியாவின் தெலங்காணாவின் நல்கொண்டா மாவட்டத்தில் பனகாலில் அமைந்துள்ள ஒரு சைவ இந்து கோவில் கோவிலாகும். இந்தக் கோவிலில் மூன்று கருவறை உள்ளது. இது கோயில் கட்டிடக்கலை வடிவமாகும். இது திரிகூடலாயம் (மூன்று சன்னதி வளாகம்) என்று அழைக்கப்படுகிறது. இவை சிவன், திருமால், சூரியன் ஆகியோருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டவை. மூன்று சிவாலயங்களும் சிக்கலான செதுக்கப்பட்ட தூண்களுடன் ஒரு பொதுவான மண்டபத்தை பகிர்ந்து கொள்கின்றன. இந்த சிற்பங்கள் மகாபாரதம், இராமாயணம் போன்ற புராணங்களின் காட்சிகளை சித்தரிக்கின்றன. இந்தக் கோயிலின் விமானம் பிரமிடுகளை ஒத்துள்ளது, இது பொ.ச. 11 மற்றும் 12 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் பனகால் பிராந்தியத்தில் தெலுங்குச் சோடர்கள்|குண்டூரு சோழர்களும், காக்கத்தியப் பேரரசின் முதலாம் பிரதாபருத்திரன் ஆகியோரின் காலத்தில் கட்டப்பட்டது. இந்தக் கோயில் மகா சிவராத்திரியின் போது பிரபலமான புனித யாத்திரை தலமாக விளங்குகிறாது. பிரதானக் கோவிலில் சிவலிங்கத்தின் மீது நாள் முழுவதும் ஒரு நித்திய நிழல் (தெலுங்கில் சாயா) இருப்பதால் இந்த கோவிலுக்கு அதன் பெயர் வந்தது.
இந்த கோயில் பனகாலில் உள்ள மற்றொரு சைவ ஆலயமான பச்சலா சோமேசுவரர் கோயிலுக்கு அருகில் உள்ளது. அர்த்தமண்டபத்தில் உள்ள தூண்களும், மத்திய சிவன் சன்னதிக்கு அருகிலுள்ள திறந்தவெளிகளும் கோயில் கட்டிடக் கலைஞர்களால் நன்கு வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன.
இந்த கோயில் பனகாலில் மாவட்ட தலைமையகமான நல்கொண்டாவிலிருந்து 4 கி.மீ தூரத்திலும், ஐதராபாத்திலிருந்து 107 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது. இது கிராமத்தின் பெரும்பாலான நெய் வயல்கள் கிழக்கே அமைந்துள்ள உதயசமுத்திரம் ஏரிக்கு மத்தியில் அமைந்துள்ளது. கோவிலில் உள்ள [லிங்கம் பொதுவாக முழங்கால் அளவு ஆழமான நீரில் உள்ளது. இந்தக் கோயில் இதே காலகட்டத்தில் உள்ள மற்றொரு சைவ சன்னதியான பச்சலா சோமேசுவரர் கோயிலுக்கு அருகிலேயே (சுமார் 1 கி.மீ) உள்ளது. தொல்லியல் அருங்காட்சியகமான, பனகால் அருங்காட்சியகம் சாயா சோமேசுவரர் கோயிலுக்கு மேற்கே 1.3 கி.மீ தொலைவில் அமைந்துள்ளது.
இங்குள்ள இலிங்கத்திற்கு பின்புறம் ஒரு தூணின் நிழல் விழுகிறது. நிழலில் என்ன அதிசயம் என்னவென்றால், காலை முதல் மாலை வரை அந்த நிழல் நகர்வதே கிடையாது. அதோடு இரவு நேரத்தில் கூட அந்த நிழல் மறைவதே கிடையாது. பொதுவாக சூரியன் நகர நகர நிழலும் நகர்ந்துகொண்டே போகும் அது தான் உலக நியதி. ஆனால் இங்கு சூரியன் உதித்ததில் இருந்து மறையும் வரை அந்த நிழல் நகராமல் ஒரே இடத்தில உள்ளது. இந்த கருவறைக்கு முன்பு நான்கு தூண்கள் உள்ளன. ஆனால் கருவறையில் விழும் நிழல் எந்த தூணிற்கானது என்று கண்டறியவே முடியவில்லை. எந்த தூணிற்கு பக்கத்தில் நாம் நின்று பார்த்தாலும் தூணின் நிழல் மட்டுமே கருவறையில் விழுகிறதே தவிர நமது நிழல் விழுவதில்லை.
Damodar (Krishna)

Damodar (Sanskrit: दामोदर, IAST: Dāmodara, also spelled "Damodara" and "Damodarah") lit. '"roped around the abdomen"' is the 367th name of Vishnu from the Vishnu Sahasranama. The various meanings of the name are given as follows:
In many temples, Krishna is worshiped as Damodar. Historic temples and sites related to Damodar includes:
A popular prayer or hymn that praises Lord Krishna as Damodara is the Damodarashtakam (found in the Padma Purana of Krishna Dwaipayana Vyasa, spoken by Satyavrata Muni in a conversation with Narada and Shaunaka.). It is often sung by devotees during the month of Kartika, and is very popular amongst the Vaishnavas of ISKCON as well as Gaudiya Vaishnavas out of ISKCON.
Hygrophila corymbosa

Hygrophila corymbosa, commonly known as temple plant, starhorn or giant hygro, is a riparian plant in the acanthus family.
Synonyms - Nomaphila corymbosa Nomaphila stricta var. corymbosa
It is indigenous to selected countries of Southeast Asia like Malaysia, Thailand, Singapore, Indonesia, and India. It also grows in the USA and Mexico, but is grown worldwide in tropical aquariums. The plant naturally grows as an emergent, but it can survive long periods fully submerged.
Hygrophila corymbosa is a fast-growing plant that can be frequently trimmed back. It prefers a well-lit situation, a nutrient-rich water and compost, and benefits from additional CO2. If it is allowed to grow out of the aquarium, it will bear purple scented flowers, often causing the lower leaves to drop. The plant is adaptable to a variety of water conditions.
There are several forms in the aquarium trade such as red, siamensis compacta and many others, that seem to be mainly ecological variants, colour variation depends upon illumination, and the amount of iron available.
It can be easily propagated by taking cuttings and planting them in the substrate. The plant is reported to be useful for absorbing ammonium and nitrates and helping to fight algal growth.
Anjeyanadri Hill

The Anjanadri Hills lies in Hanumanahalli (which means Hanuman’s village) near Hampi, Karnataka State, India. It is the birthplace of Hanuman. According to Hinduism, Hanuman was born to Anjana and thus Hanuman was also called Anjaneya, and his birthplace Anjaneyadri (Anjana's Hill). It is located in Gangavathi Taluk.
The hill has a Hanuman temple at the top. It has about 575 steps. The temple has a rock-carved idol of Lord Hanuman. There are also shrines of Rama and Sita and an Añjanā temple in the vicinity. This place was known as kishkinda in Puranas.
This hill is very near to Hampi where you can see the stone chariot, Hanuman temple, Yantra Hanuman temple, the place where Rama and Hanuman met for first time and many more. This place is famous for the beautiful landscapes.
Agosto

En el calendario gregoriano, agosto es el octavo mes del año y tiene 31 días. Se le puso este nombre en honor del emperador romano Octavio Augusto (Octavius Augustus).
En el antiguo calendario romano, el año comenzaba en marzo y el sexto mes se llamaba sextilis. Posteriormente, con la incorporación de ianuarius (enero) y februarius (febrero) al inicio del año, pasó a ser el octavo mes del año. En el 8 a. C., Octavio Augusto, primer emperador romano, optó darle su propio nombre y desde entonces sextilis pasó a llamarse augustus. Fue elegido este mes para honrar al emperador porque en él, en el año 30 a. C., venció a Cleopatra y a Marco Antonio y entró triunfador en Roma. La decisión de éste imitaba a la tomada por el Senado romano, que algunos años antes modificó el nombre del mes quintilis (quinctilis, según algunas fuentes) para denominarlo iulius (julio), en homenaje a Julio César.
Existe una creencia errónea, adjudicada a Johannes de Sacrobosco en el siglo xiii, de que el mes de agosto lleva 31 días por determinación de Octavio Augusto. El emperador romano consideraba que su mes, que por entonces supuestamente duraba 30 días, era inferior al mes de iulius, que tenía un día más; por lo tanto, habría decidido quitarle un día a febrero (que duraba 29 en los años comunes y 30 en los bisiestos) y añadirlo a augustus. No obstante, tal teoría ha sido descartada, ya que existen documentaciones que comprueban que el mes de agosto ya llevaba 31 días desde la implementación del calendario juliano impulsado por Julio César en el 45 a. C.
El mes de agosto comienza (astrológicamente) con el signo de Leo y termina en Virgo.
En Irlanda, el mes de agosto se llama Lúnasa (del antiguo irlandés Lughnasadh) y toma su nombre del dios Lugh. El primer lunes de agosto es uno de los días festivos nacionales de este país.
Entre los aborígenes canarios, especialmente entre los guanches de Tenerife, el mes de agosto recibía en nombre de Beñesmer o Beñesmen, que era también la fiesta de la cosecha celebrada en este mes.​​
Septiembre

En el calendario gregoriano, septiembre o setiembre​ es el noveno mes del año y tiene 30 días. Su nombre deriva de haber sido el séptimo mes del calendario romano. Septiembre es una palabra procedente del latín que significa 'siete meses'. A pesar de ser el noveno mes en la actualidad gracias a la aportación del calendario juliano, es el séptimo mes en el calendario romano, puesto que se consideraba que marzo era el primer mes del año, y diciembre el último.
Ambas grafías, «setiembre» y «septiembre», son correctas, si bien existe preferencia por la segunda, especialmente en el uso culto o académico.​​​​ Por su parte, en Argentina, Costa Rica, Perú y Uruguay es de uso preferible o mayoritario la grafía setiembre,​​ incluso en registros cultos y académicos.​​
Tres lugares disputaron ser el hito de celebración nacional, aunque lo cierto es que solo dos de ellas alcanzaron alguna vez a ser consideradas como fechas a la altura del 18 de septiembre.
El equinoccio de septiembre tiene lugar en este mes, y ciertas celebraciones se organizan en torno a él. Es el equinoccio de otoño en el hemisferio norte, y el equinoccio de primavera en el hemisferio sur. Las fechas pueden variar del 21 de septiembre al 24 de septiembre (en UTC).
Septiembre se encuentra principalmente en el sexto mes del calendario astrológico (y la primera parte del séptimo mes), que comienza a fines de marzo / Marte / Aries.
Las flores de septiembre son las nomeolvides, gloria de la mañana y aster.​​
Septiembre, September, está bajo la protección de Vulcano, y por lo común se representa como un hombre que lleva únicamente sobre su espalda una especie de manto. Ausonio le hace tener un lagarto y además junto a él las cubas y otros vasos preparados para recibir los caldos de la vendimia.
Septiembre recibió diferentes nombres en la Antigua Roma:
México lindo y querido

«México lindo y querido» es una canción tradicional mexicana del género ranchero y mariachi, fue escrita por el moreliano Chucho Monge y hecha famosa por Jorge Negrete,​ aunque los primeros que la grabaron fueron el trío Tariacuri en 1945.​ Es ampliamente conocida entre el mundo hispanohablante como canción representativa de México y, en ese país, como canción de orgullo patriota y de nostalgia por la tierra natal.​​
Cuando Jorge Negrete falleció el 5 de diciembre de 1953, en Los Ángeles, California, Estados Unidos,​ fue llevado su cuerpo a México y esta canción fue tocada y cantada en su funeral.​​
Actualmente la canción se ha convertido en un himno popular en las celebraciones mexicanas, especialmente durante las fiestas del día de la Independencia Mexicana.​​
La canción también ha sido interpretada por cantantes como Vicente Fernández,​ Julio Iglesias o Pepe Aguilar.​​
La Muerte Chiquita

La Muerte Chiquita es una canción de estudio escrita por Emmanuel del Real y grabada por la banda de rock alternativo Café Tacvba. ​Fue lanzada en 1999 por la empresa disquera Warner Music Group.
Actualmente la canción se ha convertido en un himno popular en las celebraciones mexicanas, en especial durante las fiestas de día de muertos.​
Jornadas Mexicanas de Biblioteconomía

Las Jornadas Mexicanas de Biblioteconomía son un evento académico anual organizado por la Asociación Mexicana de Bibliotecarios A. C., que sirve de foro de expresión y comunicación a la comunidad bibliotecaria mexicana. En el marco de su celebración se realizan diversos eventos, tales como: conferencias, mesas redondas, exposiciones, talleres. Actualmente el evento se realiza cada año, en algún estado de la República Mexicana con el fin de reunir al gremio bibliotecario y fomentar la participación de los bibliotecarios de distintas partes del país.
Las Jornadas se llevaron a cabo por primera vez en 1924 con el nombre de Jornadas Mexicanas de Biblioteconomía, Bibliografía y Canje. Como parte de las Jornadas, cada año se organizan cursos y talleres de actualización, los cuales versan sobre temáticas de interés para los asociados y son impartidos por instructores con reconocida experiencia académica.
Las memorias de las Jornadas se publican en una monografía titulada Memorias. En la década que va de 1998 a 2008 se imprimieron sólo cuatro memorias, correspondientes a los años 1999, 2000, 2001 y 2002. Las ediciones digitales, disponibles en el portal de la AMBAC surgieron en 1994.
Antes de Que Nos Olviden

Antes de Que Nos Olviden, (Inglés: Before They Forget Us) es la segunda canción del álbum El Diablito escrito por Saúl Hernández, grabada entre octubre y noviembre de 1989 por Caifanes.​
La canción se ha convertido como una inspiración a los sucesos del 2 de octubre de 1968 sobre la Matanza de Tlatelolco en la Ciudad de México, refleja la urgencia de recordar y honrar a quienes han sido víctimas de injusticias.​​
Actualmente la canción se ha convertido en un himno popular en las celebraciones mexicanas, en especial durante las fiestas de día de muertos.​
Ácido punícico

El ácido punícico (también llamado ácido tricosánico o bien Omega-5 (ω-5)) es un ácido graso poliinsaturado. Su nombre proviene de la granada, (Punica granatum), y se obtiene del aceite de semillas de granada. También se encuentra en la semilla de la calabaza serpiente o chichinga (Trichosanthes cucumerina) y en la semilla de guālóu (栝楼) ( Trichosanthes kirilowii).​
El aceite de semilla de granada está compuesto, fundamentalmente, por ácidos octadecatrienoicos conjugados: el ácido punícico (C18:3-9cis, 11trans, 13cis) es mayoritario, pudiéndose encontrar también otros ácidos linolénicos conjugados como el ácido alfa-eleosteárico (C18:3-9cis, 11trans, 13trans) y el ácido catálpico (C18:3-9trans, 11trans, 13cis), en menor proporción.​ También pueden detectarse fitosteroles como beta-sitosterol, campesterol y estigmasterol, así como altas concentraciones de tocoferoles. ​
Hay numerosos trabajos que sugieren que el aceite de semillas de granada tiene efectos beneficiosos para el organismo, como promover la regeneración del tejido epidérmico, estimular el sistema inmunitario in vivo, y mostrar actividad quimioprotectiva frente a cánceres relacionados con hormonas, como el de próstata y pecho, y cáncer de colon.​​
En animales de laboratorio, la adición de aceite de semillas de granada (rico en ácido punícico) a la dieta ha sido seguida de una considerable reducción en el tejido adiposo, y ha disminuido la acumulación de triglicéridos hepáticos en ratas hiperlipidémicas y obesas.​​​
En humanos, no hay muchos estudios que investiguen los efectos del aceite de semillas de granada, y los resultados son, cuando menos, controvertidos en lo que respecta a los efectos en el aumento de peso, composición corporal, lípidos séricos y metabolismo de la glucosa y resistencia a la insulina.
En un estudio Clínico con aceite de semillas de granada, realizado en 2010 en pacientes hiperlipidémicos durante 4 semanas, no se han observado cambios en la composición corporal, en los niveles de colesterol total, ni en los de colesterol LDL mientras que tuvo lugar una disminución en los niveles de triglicéridos.​
El Omega-5 es un ácido graso insaturado (ácido linolénico conjugado) o CLnA, es decir, tiene tres dobles enlaces conjugados. Es químicamente similar a los ácidos linoléicos conjugados, o CLA, que tienen dos dobles enlaces, y tiene la peculiaridad de presentar el primer enlace doble en el carbono de la posición 5, contando los carbonos desde el final de la cadena del ácido graso.
In vitro, muestra actividad anti invasiva frente a las células de cáncer prostático PC-3.​
En un experimento de laboratorio, las ratas OLETF​ –una cepa usada como modelo en estudios de obesidad– permanecieron relativamente delgadas cuando se añadió ácido punícico a su dieta.​
El omega 5 mejoró la calidad del esperma en ratas.​
Meatball

Logan Jennings, nombre artístico de Meatball​ es una drag queen, performers y podcaster estadounidense. Fue concursante de la primera temporada de The Boulet Brothers' Dragula, copresentadora del podcast Sloppy Seconds y se volvió viral por su interpretación drag del político George Santos.​
Meatball comenzó su carrera actuando en la escena drag de Los Ángeles después de inspirarse en RuPaul's Drag Race.
Antes de la versión televisiva, Meatball también ganó la versión del concurso del club de Dragula, cuyas otras ganadoras incluyen a Pinche, concursante de la primera temporada de The Boulet Brothers' Dragula, y Valentina, concursante de RuPaul's Drag Race y presentadora de Drag Race México.
Fue concursante en la primera temporada de The Boulet Brothers' Dragula, donde obtuvo el cuarto lugar y fue la "fan favourite" (favorita de los fans) para obtener la victoria.​ Ella regresó en un cameo durante la última cena de la segunda temporada.
Meatball también presenta el podcast Sloppy Seconds junto con el rapero y productor Big Dipper como parte de la red Moguls Of Media (MOM), creada por los concursantes de Drag Race Alaska Thunderfuck y Willam Belli.​ El dúo también presentó el podcast UnBEARable antes de Sloppy Seconds. Meatball es muy conocida en Sloppy Seconds por sus opiniones sobre los méritos fallidos del segundo acto del musical Wicked.
Meatball también fue corresponsal en vivo de la aplicación de citas Hornet para la RuPaul's DragCon y otros eventos de la vida nocturna LGBT. Actualmente Meatball también presenta el programa drag Fat Slut en Precinct Club en Los Ángeles. Dicho programa también ha realizado giras por diferentes ciudades de los Estados Unidos.
El 26 de febrero de 2023, Meatball actuó en el show drag mensual NightGowns de Sasha Velour en Le Poisson Rouge, en la ciudad de Nueva York como la supuesta personalidad drag de George Santos, Kitara Ravache, bajo la canción "This Is Me" de The Greatest Showman.​ Un clip de la actuación se volvió viral en TikTok e Instagram​ y apareció en un episodio de Jimmy Kimmel Live!.​
Centro Internacional de Convenciones de Kaohsiung

El Centro Internacional de Convenciones de Kaohsiung​ (en chino: 高雄國際會議中心) es un centro de convenciones en el Distrito de Yancheng, Kaohsiung, en la isla de Taiwán. En 2012, el Gobierno de la Ciudad de Kaohsiung transformó el Centro de Exposiciones de Kaohsiung en el Centro Internacional de Convenciones de Kaohsiung. La Mayor actualización hecha fue la ampliación de 6 salas de conferencias hasta un total de 26 y 200 mesas de comedor de estilo banquete ahora se pueden acomodar en su primera planta, así como espacios para 500 vehículos. El centro de convenciones fue finalmente terminado y abierto en 2013.
Piezas del comedor privado

Las piezas del comedor privado son un conjunto de habitaciones en el desaparecido Alcázar de Madrid.
Las piezas se encontraban en una zona reformada en época de Carlos I de España.
Desaparecerían tras el incendio del Alcázar en 1734.
Se situaban en el lado más occidental de la crujía oeste del alcázar, el piso principal. En concreto, se encuentran a continuación de la cámara del rey. Al sur de esta última cámara se sitúan hacia el sur:
Por medio de esta última habitación cuadrangular del comedor privado, situada más al sur, se accedía a la galería dorada.
Desde el aspecto ceremonial, estas piezas formaban parte de la parte más privada del conjunto de piezas destinadas a habitación del monarca bajo el nombre de Cuarto del Rey. En la tercera de las piezas se daba audiencia a los cardenales.​
En el Plano de Gómez de Mora se representan bajo el número 9.​En el de Ardemans, de 1705, las dos habitaciones cuadrangulares se representan, por orden hacia el sur, con los números 7 y 8.
Mexican mole

The Mexican mole (Scapanus anthonyi) is a species of mammal in the family Talpidae. It is endemic to Baja California in Mexico, where it is restricted to the highlands of the Sierra de San Pedro Mártir mountain range. Its specific epithet references naturalist Alfred Webster Anthony.
It was previously thought to be a subspecies of the broad-footed mole (S. latimanus, but has now been split into two different species, of which the southern taxon is S. occultus), but it was split as a distinct species in a 2005 study. In 2021, a phylogenetic analysis confirmed its distinctiveness and found it to be the most basal member of the genus Scapanus.
This species inhabits the Sierra Juárez and San Pedro Mártir pine–oak forests ecoregion. Although its habitat is protected, large amounts of cattle graze in the area and destroy mole galleries.
Late August, Early September

Late August, Early September (French: Fin août, début septembre) is a 1998 French drama film directed by Olivier Assayas and starring Mathieu Amalric.
Adrien (François Cluzet), a tough-loving writer who has had only marginal commercial success as a bestselling author, discovers that he is dying and tells his friend Gabriel (Mathieu Amalric), with whom he has had a tumultuous relationship. Gabriel tries to attend to his friend while making sense of his complicated romantic life, torn between his former girlfriend, dependable Jenny (Jeanne Balibar), and a new lover, mercurial Anne (Virginie Ledoyen). Unlike Adrien, conflicted Gabriel is not a risk-taker: his career path as an editor at a publishing house is steady and secure. He edits an encyclopedia. His older friend attempts to write his greatest book and begins a quiet relationship with a curious student, Véra (Mia Hansen-Løve). The ensemble and Adrien's other friends find it difficult to assess their lives and careers in the wake of their dying friend's revelation, soon realizing there’s necessary friction in passion and that compassion for one another (com-passion etymologically meaning “com” as in “all” or “together” combined with “passion”) may actually be the sweetest pleasure.