davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Soekiman Wirjosandjojo

Soekiman Wirjosandjojo (ejaan ingkang énggal: Sukiman Wiryosanjoyo) (Surakarta, Jawa Tengah, 1898-1974) inggih punika Mahamantri Indonésia kaping enem ingkang njabat wiwit 27 April 1951 - 3 April 1952. Panjenenganipun kalebet tokoh pulitik lan pejuang kamardikan Indonésia ingkang ugi dados tokoh Masyumi (Majelis Syuro Muslimin Indonésia). Panjenenganipun miyos ing Sewu, Sala taun 1898, saking kulawarga ingkang tangat ngagami. Sasampunipun gadhah yuswa ingkang cekap, panjenenganipun mlebet dhateng ELS, lajeng nglajengaken dhateng Stovia (Sekolah Dhokter) ing Jakarta. Nalika yuswa 29 taun panjenenganipun lulus saking Universitas Amsterdam kanthi mendhet babagan kasehatan. Sadangunipun ngudi ngèlmu ing nagari Walanda, panjenenganipun ugi sinau babagan sosial, pulitik, lan kabudayan. Amargi kawasisanipun, panjenenganipun kapilih dados pangarsanipun Perhimpunan Indonésia (1925).
Nalika taun 1926 panjenenganipun kondur dhateng Indonésia lan mbikak prakték dhokter ing Yogyakarta. Panjenenganipun ugi terjun dhateng jagad perjuangan lan mlebet dhateng Parté Serikat Islam (PSI) ingkang dipunpandhégani déning H.O.S. Tjokroaminoto - H. Agus Salim lan njabat dados bendhahara ngantos enem taun dangunipun. Sesarengan kaliyan H. Agus Salim, panjenenganipun nggantos parté kasebat dados Parté Sarekat Islam Indonésia (PSII). Parté punika kalebet parté ingkang paling sepuh ing Indonésia.
Libertarian Party of Kansas

The Libertarian Party of Kansas (LPKS) is the Kansas affiliate of the Libertarian Party. The LPKS earned full ballot access in 1992 as a minor party, with Libertarian candidates appearing on every statewide general election ballot since then.
Since 2010 the party has pursued major party status which would give them the same primary ballot access enjoyed by the Republican and Democratic parties. To achieve major party status, their candidate for Governor of Kansas, needs to receive 5% or more of the statewide vote in the general election, but failed to do so in past elections.
The Libertarian Party of Kansas has advocated for protection of the 2nd amendment.
Survivor 44

Survivor 44 is the forty-fourth season of the American competitive reality television series Survivor. This season, filmed from June 5 through June 30, 2022, is the twelfth consecutive season filmed in the Mamanuca Islands in Fiji. It premiered on March 1, 2023, on CBS in the United States and Global in Canada. The season concluded on May 24, 2023, when Yamil "Yam Yam" Arocho was named the winner of the season, defeating Heidi Lagares-Greenblatt and Carolyn Wiger in a 7–1–0 vote.
CBS renewed Survivor for its forty-third and forty-fourth seasons on March 9, 2022. As with every season since season 41, Survivor 44 features 26 days of gameplay, pitting eighteen contestants against one another in three initial tribes. Filming began in June 5, 2022, and concluded on June 30, 2022.
The cast was announced on January 31, 2023, and consists of 18 new players divided into three tribes: Ratu, Soka, and Tika. The name of the merged tribe is Va Va, a name coined by contestant and eventual season winner Yamil "Yam Yam" Arocho from the Fijian term va, meaning "four" (Va Va being 4-4, as is Survivor 44). The cast included former Seattle Seahawks fullback Brandon Cottom.
Bruce Perreault returned for the following season, Survivor 45.
In 2025, Carolyn Wiger competed on the third season of The Traitors.
Survivor 44 received positive reviews; praise was directed toward the cast, their camaraderie and the level of strategic play, while some criticism was directed toward the abundance of twists and advantages in the pre-merge portion of the season as well as the predictability of the post-merge portion. Entertainment Weekly's Dalton Ross ranked this season 20th out of 44, praising the cast, particularly Carolyn and Yam Yam for being "an all-time great character" and "one of the most delightfully funny narrators in the show's history" respectively, but criticized the season for lacking "jaw-dropping moves or moments along the way that stood out." The "Purple Rock Podcast" ranked this season 11th out of 44, stating that the season's cast "came to play" and that the season has "a little something for many different types of Survivor fans: strategy, comedy, romance, and satisfying narrative arcs." Although Andy Dehnart of Reality Blurred criticized the season for having "some lamentable decisions and frustrating episodes", he praised the cast and their gameplay, which he states is "the best we can ask for in this new era." Martin Holmes of Inside Survivor had mixed feelings towards the season. Although he praised the Tika three and their arc throughout the season, he also criticized that said alliance's overexposure "resulted in gaps in the narrative and took away the emotional impact and investment when it came to those players' eliminations." He also viewed the finale as predictable, stating that it went "pretty much as expected, with very little in the way of surprises." In 2024, Nick Caruso of TVLine ranked this season 20th out of 47.
Fray Ciriaco de Archila

Fray Ciriaco de Archila (Simacota, 1724- Cádiz, 1784) fue un religioso, funcionario colonial y prócer neogranadino.
Considerado el primer prócer de la libertad absoluta de Colombia.​​
Su padre fue José de Archila el primer alcalde de Simacota (Santander).​ Se ordenó como Fraile Dominico.​ Se desempeñó como portero del Convento de Santo Domingo. Pertenecía a la periferia del grupo que rodeaba al marqués de San Jorge.​ Su hermano Pedro Fabio de Archila fue enviado por el marqués a Simacota donde se distribuyó la "cédula del pueblo" escrita por Ciriaco.​
En El Socorro (Santander) escribe la "cédula del pueblo" o el Manifiesto Comunero una serie de versos escritos en 42 octavas reales,​​ a favor de la lucha comunera reproducidos para toda la región, se convierten en himno de los revolucionarios de la rebelión de los comuneros en 1781 y en el primer escrito contra el dominio de La Corona.​​​​ Jorge Miguel Lozano de Peralta, primer marqués de San Jorge, fue también condenado por su apoyo a la rebelión de los comuneros.​
Fue desterrado y murió en 1784 en el convento Dominico de Cádiz donde estaba confinado.​​
Existe un busto en su honor en Simacota.
La alcaldía de Simacota entrega la Orden Fray Ciriaco de Archila.
Aparece entregando el Manifiesto del Común en el monumento en homenaje a los Comuneros de 1781, esculpido por Luis Guillermo Vallejo.​
Rivalidades de fútbol en Santander (Colombia)

Los clásicos de fútbol de Santander corresponden a los partidos jugados en el Departamento de Santander, Colombia. Actualmente lo protagonizan el Atlético Bucaramanga y Real Santander.
A nivel masculino, el Atlético Bucaramanga disputa con el Real Santander el llamado clásico Metropolitano​ toda vez que ambos equipos tienen como sede municipios adscritos al Área metropolitana de Bucaramanga. Inicialmente, el Real Santander tuvo como sede el municipio de Floridablanca, pero desde el año 2021 disputa sus partidos como local en el estadio Villa Concha del municipio de Piedecuesta.​ Mientras Real Santander jugó en San Andrés ambos equipos no se enfrentaron.
El primer enfrentamiento entre ambas escuadras se dio el 7 de mayo de 2008 cuando el Atlético Bucaramanga recibió al Real Santander en el Estadio Alfonso López de Bucaramanga por la disputa de la primera ronda de la Copa Colombia de de ese año terminando el partido 2 a 0 a favor del cuadro local.​ El primer partido que se disputó por Primera B se dio el 7 de febrero de 2009 en el que el equipo leopardo recibió al equipo albiceleste derrotándolo 2 a 1.
Se han disputado 46 partidos oficiales, 18 en el torneo de Copa Colombia y 28 en el torneo de la Primera B, con 23 victorias para el Atlético Bucaramanga, 9 para el Real Santander y 14 empates.​​
Desde el 1 de octubre de 2009 el Real Santander disputó sus partidos de local en el Estadio Alfonso López de Bucaramanga.​
Atlético Bucaramanga disputa con el Alianza Petrolera el primer clásico de fútbol que inició en el Departamento de Santander. Se han disputado 55 partidos oficiales, 25 en el torneo de Copa Colombia y 12 en el torneo de la Primera B. Desde el domingo 21 de febrero de 2016, el primer clásico de Santander tuvo su primera edición en la Liga Águila, cuando Atlético Bucaramanga recibió como local a Alianza Petrolera; desde entonces han disputado 19 partidos.
Real Santander disputa con el Alianza Petrolera el clásico santandereano de fútbol que siempre se ha llevado a cabo en la categoría Primera B, se le llama el clásico santandereano de la Primera B, porque ambos equipos son del mismo departamento y participaban en segunda división. Actualmente solo se disputa en Copa Colombia desde el ascenso de Alianza Petrolera en 2012.
María Jesús Cueto

María Jesús Cueto Puente (Santander, Cantabria, 1951) es una artista española, trabaja principalmente la escultura y los grabados con distintos materiales como el alabastro, el hierro fundido y el papel, entre otros.​​
María Jesús Cueto nació en Santander en 1951 y comenzó sus estudios en 1971 en la Escuela Superior de Arquitectura de Valladolid y en 1973 en la Facultad de Bellas Artes de la Universidad del País Vasco (UPV/EHU) y decidió establecer su residencia en la capital vizcaína. Se licenció en Bellas Artes en 1978, en las especialidades de Escultura y Grabado participando en la 7ª experiencia de tecnología en la Escuela Libre de Sargadelos (Lugo). Es doctora en Bellas Artes de la Universidad del País Vasco (UPV-EHU).​​ Su tesis, El alabastro como soporte material y medio de creación,​ recibió el Premio Extraordinario en Humanidades.
Desde 1979, es profesora en la Facultad de Bellas Artes, donde sigue desempeñando su labor docente integrada en el departamento de Escultura.​
Es secretaria académica de dicho Departamento, directora del proyecto: Versión/per-versión, opciones de conectividad off-line en un ámbito de creación artística, becado por la UPV/EHU, Vicerrectorado de Investigación, Proyecto EHU 07/33 y coordinadora/comisaria internacional europea del proyecto Paesaggi di sale de la Accademia di Belle Arti di Palermo y la Facultad de Bellas Artes de la UPV/EHU, junto a Carlo Lauricela y Maia Rosa Mancuso.​
Junto al artista y escritor Massimiliano Tonelli fundó en 1999 el grupo "Cueto & Tonelli" creando diferentes proyectos multimedia, instalaciones y exposiciones.​
Organización territorial de Santander (Colombia)

El departamento colombiano de Santander está subdividido en 87 municipios, los que han sido agrupados en Provincias, Núcleos de Desarrollo Provincial (hasta su derogración en 2008) y un Área Metropolitana.
Los municipios del departamento de Santander, como en el resto de Colombia, se clasifican en siete categorías según su población e ingresos, con su capital, Bucaramanga, clasificada en una categoría especial.
Si bien la figura de provincia no tiene fundamento jurídico en las normas vigentes, en Santander es utilizado este concepto por el sector oficial como el privado para denominar a los territorios que conforman al departamento. El último "Inspector Provincial" existió hasta 1935.
La de mayor desarrollo es la de Soto que incluye el área metropolitana y le siguen Guanentá, Comuneros, Vélez, Yariguíes y García Rovira.
Los núcleos de desarrollo provincial, creados según decreto gubernamental número 00304 del 6 de diciembre de 2005 y derogados por la ordenanza número 8 del 30 de mayo de 2008, tenían por fundamento la unión entre la planificación departamental y la iniciativa de carácter local y subregional. A pesar de que no ser lo mismo, tenían cierto parecido con el concepto viejo y poco operativo de las provincias. Fueron establecidas un total de 8: Guanentá, García Rovira, Comuneros, Mares, Metropolitano, Vélez, Carare-Opón y Soto Norte.​
Trabajan en torno a lo ambiental para garantizar el uso y el manejo adecuado del medio natural de cada zona, buscando el máximo aprovechamiento de los recursos con el mínimo deterioro. En lo económico enfrenta la competitividad como propósito para adecuarse a las nuevas condiciones de la economía internacional y a economías cada vez más abiertas.
En lo sociocultural lograr mejor calidad de vida individual y mayor satisfacción colectiva a los menores costos y riesgos sociales. La mejor calidad de vida individual se asocia a la dimensión cultural, donde el rescate de la cultura es el principal baluarte para el desarrollo, fortaleciendo la Santandereanidad y con ello construir identidad a través del reconocimiento de tradiciones.
También actúan en torno a lo político administrativo y emprenden acciones conjuntas, conducentes a la materialización de programas y proyectos de afectación común. Es pensar en la localización de los asentamientos humanos y sus vínculos.
La Región (Santander)

La Región fue un periódico español, diario independiente de la tarde, distribuido en la ciudad de Santander.
Fundado y dirigido inicialmente por Víctor de la Serna, comenzó a distribuirse el 3 de abril de 1924​ y se caracterizó por su tendencia regionalista. Con motivo de su primer número, Víctor de la Serna dejó escrito su compromiso ante los lectores: Santander. Solamente esto: Santander. He ahí nuestro programa, el mote de nuestro blasón, la síntesis de nuestro ideario.
Con la llegada de Epifanio Buján a la dirección dos años más tarde y la caída de la dictadura de Primo de Rivera, La Región se orienta más hacia el progresismo. Ya cercana la proclamación de la Segunda República en 1931, el diario muestra tendencias más republicanas. Con la República ya establecida pasó a representar a los sectores izquierdistas de la sociedad. En 1933 se hizo cargo del periódico Luciano Malumbres, presidente del Ateneo Popular por aquel entonces. En 1932 lanzó a la calle dos ediciones con el subtítulo "Diario de las izquierdas". Malumbres fue asesinado mientras se encontraba con unos amigos en el bar "La Zanguina" por un falangista de Castro Urdiales, asesinato que tuvo un hondo impacto en la sociedad santanderina.
A partir de la muerte de Malumbres, la esposa de este, Matilde Zapata, siguió la obra de Malumbres más radicalmente.​ El 27 de junio de 1937 dejó de publicarse.​​ Con posterioridad sus instalaciones fueron confiscadas por las fuerzas sublevadas.​
Escultura Reto (Itagüí)

La Escultura Reto​ es un monumento de 8 metros situado en un parque llamado El Artista, en la ciudad de Itagüí, en Colombia.
Fue construida en el periodo de 1991 - 1993 por el maestro Salvador Arango. Está situada en un parque llamado El Artista en la ciudad de Itagüí, Colombia. Es considerada una de las esculturas más importantes de la ciudad y de la región.
Fue construida por iniciativa del Gobierno de Itagüí como un proyecto social y cultural para el sector. La escultura está inspirada en los retos de la humanidad y su importancia para darle un sentido a la vida.
Ha recibido reconocimientos como obra destacada de Antioquia junto a otras obras representativas de la ciudad de Medellín.
Gobierno de Norte de Santander

Norte de Santander es uno de los 32 departamentos de Colombia. Su administración (al igual que la de los otros departamentos) está a cargo de un gobernador y una asamblea, que representan a la rama ejecutiva y legislativa respectivamente en el departamento. Este territorio alberga 39 municipios y la capital (la ciudad de Cúcuta), los cuales son gobernados por un alcalde y un consejo.
La Asamblea departamental es una corporación de elección popular, integrada por no menos de once miembros y no más de treinta y uno. Sus miembros se llaman diputados, y son elegidos cada cuatro años en calidad de servidores públicos. Actualmente cuenta con 13 miembros.
Por tradición, en Norte de Santander habían predominado para las elecciones los partidos políticos liberal y conservador. Pero, especialmente en Cúcuta, esta tendencia terminó hace poco. Las elecciones legislativas de 2006 dejaron como tendencia a elegir, no sólo según los partidos, sino también según los programas del candidato a la posición pública.
Actualmente el gobierno de Norte de Santander esta a la cabeza William Villamizar Laguado.
Secretarias departamentales​
Puerto Santander

Puerto Santander es un municipio colombiano ubicado en el departamento de Norte de Santander. Hace parte de la zona rural del Área metropolitana de Cúcuta y se encuentra localizado sobre la frontera con Venezuela, país con el cual se comunica a través del Puente Internacional Unión. Tiene bajo su jurisdicción un centro poblado: El Diamante.
El municipio fue inicialmente una hacienda, llamada "Las Virtudes", que pertenecía al corregimiento Puerto Villamizar, que era parte de Cúcuta. Por la necesidad de empalmar el Ferrocarril de Cúcuta con el estado venezolano del Táchira, se creó una estación en esta hacienda y así se fundó Puerto Santander, el 4 de julio de 1926. Su nombre fue dado por la compañía férrea, puesto que se cree que el general Francisco de Paula Santander pasó por la localidad.
Con el fin de empalmar las dos líneas del ferrocarril, fue construido el Puente Internacional Unión, que en 1989 se formó para dar tránsito para automóviles colombianos y venezolanos. Por acuerdo 18 de 1947 fue erigido como corregimiento, separándose de Puerto Villamizar. La oficina administrativa del nuevo corregimiento empezó a funcionar en la antigua estación del ferrocarril, desarrollándose a su alrededor algunas viviendas.
La Ordenanza 80 del 20 de diciembre de 1993 dio la categoría de municipio y empezó a funcionar como tal a partir del 1 de abril de 1994.
Chicamocha National Park

Chicamocha National Park (Spanish:Parque Nacional del Chicamocha), also known as Panachi, is a Colombian national level natural park along the Chicamocha Canyon (Cañón del Chicamocha) located 50 km from the city of Bucaramanga, Santander. The site is a tourist attraction due to is spectacular landscape and the variety of outdoor activities that it offers such as paragliding, spelunking, bushwalking, camping, fishing, kayaking, rafting, mountain climbing, etc. The park is located on the highway between Bucaramanga and San Gil, 54 Kilometers from Santander's largest and capital city Bucaramanga.
The park features an aerial tramway that crosses Chicamocha Canyon, in addition, there are parking spaces, viewing decks, and plenty of trails. Cultural activities include the Museo Guane, Plaza de las Costumbres and the Salón de Exposiciones, skating rink, karts circuit, ostriches, goats, a monument named monument to Santanderean culture, a 360 degree viewing deck located at the highest point of the canyon
The tram allows tourists to see the canyon in all its splendor. The park is a common destination because besides its natural features the park is geared towards a more family experience by including an area with constructions typical of the Santander department, a field for practicing paragliding and the practicing of Kayaking and rafting is also allowed.
The park is served by a 6.3 km length cable car system. It is one of the longest systems of its type in the world. The system goes across the canyon from the station "Mesa de los Santos" to Panachi. It has three stations: The first one is located inside the park, the middle one next to the river and the last one in the "Vereda el Tabacal". Opened in January 2009, it quickly became popular for all its attractions, but the cable car became even more famous.
Oscar Rodríguez Naranjo

Oscar Rodríguez Naranjo (1907–2006) was a painter from Socorro, Santander Department, Colombia. His works include mainly oil paintings and sculptures.
Rodríguez Naranjo studied at the Academy of Fine Arts of Bogotá. Owing to the talent he displayed he was able to obtain scholarships for the Académie Julian and the Académie de la Grande Chaumière in Paris.
He came back from France during the Second World War and settled in Bucaramanga. Rodríguez Naranjo taught at the art school while he made a number of paintings that would build up his reputation in Colombia. In 1941 he became the Director of the Academia de Bellas Artes in Bucaramanga.
The main themes of his paintings were portraits, including religious figures, nudes and landscapes. Rodríguez Naranjo was one of the most outstanding and representative artists of the Colombian Santander region.
Some of Rodríguez Naranjo's most notable sculptures are:
These are some of his most important collections:
Museo de Arte Moderno y Contemporáneo de Santander y Cantabria

The Museo de Arte Moderno y Contemporáneo de Santander y Cantabria (also known as MAS) is an art museum in Santander, Spain. Today the museum specializes in modern and contemporary art.
The first MAS museum was established in 1907. It opened on 6 February 1908. At that time it was called Biblioteca y Museo Municipales (Municipal Library and Museum). Its collection was shown in a room of the Santander city council building. In those early days the collection included paintings and sculptures and many other kinds objects. It had objects from archaeological sites and also objects related to natural history and ethnology.
In 1923 the city built a new home for the library and museum. The building was designed by Leonardo Rucabado. Starting in 1941, the library moved out of the building. The museum took over the whole building and began to change its collections. It kept the paintings and sculptures but gave the archaeological, natural history, and ethnology objects to other museums in Santander and the Cantabria region. The museum re-opened on 3 November 1947 with a new name: Museo Municipal de Pinturas (Municipal Museum of Painting). In 1957 the museum changed its name again. It became the Museo Municipal de Bellas Artes de Santander (Municipal Museum of Fine Arts of Santander).
Between 1978 and 1993 the museum's collection of works by younger artists and especially artists from Cantabria grew bigger. The inside of the museum was also repaired and updated. The museum has increasingly specialized in modern and contemporary art. In 2011 the museum changed its name to its current one of the Museum de Arte Moderno y Contemporáneo de Santander y Cantabria (Museum of Modern and Contemporary Art of Santander and Cantabria).
The museum has 1,870 works of art—paintings, sculptures, photographs, engravings, and installations. About 100 of these works are by Spanish, Flemish, and Italian artists from the 16th, 17th, and 18th centuries. All the rest are from the last part of the 19th century to the 21st century. Most of the museum's works are by Spanish artists. It has about 150 works by foreign artists. One of these is La muerte del toro (The Death of the Bull) by the Italian contemporary artist, Umberto Pettinicchio y the Vollard suite of etchings by Pablo Picasso. The most famous work in the museum is a portrait of Ferdinand VII of Spain by Francisco Goya.
Nuevo Santander

Nuevo Santander (New Santander) was a region of the Viceroyalty of New Spain, covering the modern Mexican state of Tamaulipas and extending into modern-day southern Texas in the United States.
Nuevo Santander was named after Santander, Cantabria, Spain, and settled by Spanish American colonists in a concerted settlement campaign peaking in 1748–1750. It fell under the jurisdiction of the Real Audiencia of Guadalajara in judicial matters, and in 1776, Nuevo Santander became part of the semi-autonomous Provincias Internas.
José de Escandón founded the colony in 1747. In 1755, Jiménez was founded, which became the major town and capital of the colony. The state was subsequently renamed to Tamaulipas once Mexico gained its independence in 1821.
Chinácota

Chinácota is a small town and municipality located in the Department of Norte de Santander in Colombia, South America. This department is located in the north-eastern region of the country, near the border with Venezuela. Chinácota has a population of approximately 15,000 people (town plus surroundings) according to the 2005 Colombian census.
The municipality of Chinácota extends over 167 square kilometers and is located at an approximate altitude of 1,175 meters over the sea level. The average temperature range is between 12 and 22 degrees Celsius.
The urban area of Chinácota comprises about 29 neighborhoods and includes a residential count of approximately 2,600 houses. Chinácota was expected to grow by about 66% by 2011.
Chinacota was founded in 1553 by the conquistador Pedro de Orsua and Ortun Velasco. When the conquistador Don Pedro de Ursua and her partner Don Ortun Velazco were entrusted to reduce Indians Bocarema, Chinaquillo, Bochaga and Bateca who in turn founded some populations, among them that of St. John the Baptist in today site called " Pueblo - straw " belonging to the nation of the chitareros, the name given by the Spaniards to the natives of the valleys of Bochalema, Chinácota and the Holy Spirit because" their entertainment and other revelries of the executed with chicaras totumo (chítaro in single speech) reeds and other primitive tools.
7°37′N 72°36′W﻿ / ﻿7.617°N 72.600°W﻿ / 7.617; -72.600
Still Water (sculpture)

Still Water is a large public sculpture in bronze of a horse's head by Nic Fiddian-Green, dating to 2011. It is located at Achilles Way, near Hyde Park Corner in central London, and was initially installed at Marble Arch. The work remains owned by the artist, and is on loan to Westminster City Council.
As inspiration for the work, the Marble Arch Partnership explains that the artist's "passion for the equine head began in 1983 as a student at Chelsea College of Arts when he was sent on a visit to the British Museum to seek inspiration. He encountered the Elgin Marbles and was struck by the horse of Selene, a remarkably well preserved fifth-century BC carving, which would become the foundational inspiration throughout his career".
Fiddian-Green later reflected that "capturing the skill, vitality, balance and beauty, so evident in these Greek carvings is my continued aim". The artist works in clay, plaster, beaten lead and marble, and oversees the casting of the sculpture into bronze himself.
The 33 feet (10 m) piece was commissioned to replace an earlier and similar, but slightly smaller, work, Horse at Water XV, which was temporarily installed on the site in 2001. That earlier work was moved to Daylesford, Gloucestershire, the home of Sir Anthony and Lady Carole Bamford, who had commissioned it.
In 2012, Fiddian-Green cleaned the sculpture himself, using a cherry picker.
In May 2021 the work was moved to its current location on Achilles Way.
In 2020, Syria installed a similar sculpture in Rawda Square, Damascus.
A small copy of the sculpture stands in the centre of the village of At-Bashy in Kyrgyzstan as the village's name is literally translated as "horse's head" in one of the versions.
रजनीकांत

शिवाजीराव रामोजीराव गायकवाड ऊर्फ रजनीकांत (तमिळ: ரஜினிகாந்த்; तेलुगू भाषा: రజనికాంత్; कन्नड: ರಜನೀಕಾಂತ್) (डिसेंबर १२, १९५०, - हयात) हे एक बहुभाषिक भारतीय अभिनेता आहेत.मनोरंजन व्यवसायातील तमिळ चित्रपट अभिनेता आहेत.
त्यांचे प्रमुख क्षेत्र तमिळ चित्रपट असले तरी त्यांनी हिंदी भाषा, कन्नड, तेलुगू, बंगाली तसेच इंग्लिश चित्रपटांत अभिनय केला आहे. त्यांची मातृभाषा मराठी असली, तरीही त्यांनी मराठी चित्रपटांत अद्याप पर्यंत काम केलेले नाही.
इ.स.२००७ मध्ये प्रदर्शित झालेल्या 'शिवाजी द बॉस' या तमिळ चित्रपटानंतर रजनीकांत हे भारतातील आणि आशिया खंडातील सर्वाधिक मानधन मिळविणारे कलाकार ठरले. या चित्रपटाकरिता त्यांना तब्बल २६ कोटी रुपये मानधन देण्यात आले होते. रजनीकांत हे भारताबाहेरही अनेक देशांत लोकप्रिय अभिनेते आहेत, तसेच जगातील सर्वाधिक मोठा चाहता वर्ग असलेला अभिनेता म्हणून गिनिज बुक मध्ये त्यांचे नाव नोंदले गेले आहे. भारताखालोखाल जपान मध्येही त्यांचे चित्रपट लोकप्रिय आहेत. दक्षिणपूर्व आशिया आणि जपान मध्ये रजनीकांत ह्यांचा मोठा चाहतावर्ग आहे आणि त्यांचे फॅनक्लब्सही आहेत.
रजनीकांत ह्यांचा जन्म १२ डिसेंबर १९५० रोजी बंगळूर येथे एका महाराष्ट्रीय मराठा हेन्द्रे पाटील मराठा समाजात झाला. त्यांचे खरे नाव शिवाजीराव गायकवाड असून वडिलांचे रामोजीराव गायकवाड आणि आईचे जिजाबाई गायकवाड असे आहे. गायकवाड कुटुंबियांच्या चार अपत्यांपैकी रजनीकांत सर्वात धाकटे आहेत. त्यांचे मूळ गाव पुणे जिल्ह्यातील, पुरंंदर तालुक्यातील मावडी कडेपठार हे सांगितले जाते. तसेच जेजुरीचा खंडेराया त्यांचे कुलदैवत असल्याचे मध्यंतरी रजनीकांत ह्यांनी सकाळ ह्या वृत्तपत्रास दिलेल्या एका मुलाखतीत म्हणले होते. रजनीकांत ह्यांना सत्यनारायण राव गायकवाड आणि नागेश्वर राव गायकवाड हे दोन मोठे भाऊ आणि एक अश्विनी बाळुबाई गायकवाड नावाची एक बहिण ही आहे. रजनीकांत ह्यांच्या सहचारिणी लता रंगाचारी ह्या असून त्यांना ऐश्वर्या शिवाजीराव गायकवाड ऊर्फ ऐश्वर्या रजनीकांत आणि सखुबाई शिवाजीराव गायकवाड ऊर्फ सौंदर्या रजनीकांत ह्या दोन मुली आहेत.
शाळेत असतांना दारिद्र्यामुळे त्यांना खूप कठिण परिस्थितीत दिवस काढावे लागले. बंगळूर येथील आचार्य पाठशाळा ह्या शाळेत त्यांचे शालेय शिक्षण झाले आणि रामकृष्ण मिशनच्या बंगळूरमधील महाविद्यालयात त्यांचे उच्चशिक्षण पूर्ण झाले.१९६८-१९७३ दरम्यान रजनीकांत मद्रास आणि बंगळूर मध्ये अनेक ठिकाणी वेगवेगळी कामे केली. त्यानंतर ते बंगळूर बस ट्रान्स्पोर्ट सर्व्हिसमध्ये कंडक्टर (वाहक) म्हणून नियुक्त झाले. कंडक्टर असताना त्यांची तोंडाने शिट्टी वाजविण्याची कला लोकप्रिय झाली होती. नंतर चित्रपटात काम करण्याच्या इच्छेमुळे एका मित्राच्या मदतीने ते चेन्नईला चित्रपटातील अभिनय शिकण्याकरीता गेले. मद्रास फिल्म इंस्टिट्यूटमध्ये अभिनयाचा अभ्यासक्रम पूर्ण करून त्यांनी आपल्या अभिनयाची कारकीर्द १९७४-७५ मध्ये सुरू केली.
रजनीकांत यांनी वेळोवेळी तमीळ लोकांकरिता आणि लोकाधिकारांकरिता उपोषणे केली आहेत. शासनावर दबाव टाकण्याकरिता त्यांनी नेहमीच समाजघटकांना मदत केली आहे. रजनीकांत त्यांच्या दानशूरतेसाठीही ओळखले जातात.
३१ डिसेंबर २०१७ रोजी चेन्नैमधील श्रीराघवेन्द्र मण्डपम् ह्या ठिकाणी रजनीकांत ह्यांनी एका भव्य सभेमध्ये पत्रकार आणि रसिकांसमक्ष आपण सक्रिय राजकारणात प्रवेश करत असल्याचे, तसेच २०१८ मध्ये आपण रीतसर पक्षस्थापना करणार असून संपूर्ण तमिळनाडू राज्यातील येत्या निवडणूका लढविणार असल्याचे अधिकृतरित्या घोषित केले.रजनीकांत यांनी 12 जुलै 2021 रोजी त्यांचा पक्ष रजनी मक्कल मंद्रम (RMM) विसर्जित केला आणि भविष्यात राजकारणात प्रवेश करण्याची त्यांची कोणतीही योजना नाही असेही सांगितले.
ऐश्वर्या रजनीकांत

रजनीकांत ह्यांची कन्या.ऐश्वर्या रजनीकांत.नर्तिका आणि पार्श्वसंगीत गायिका.धनुष (अभिनेता) ह्या तमीळ अभिनेत्याची पत्नी.
रजनीकांत आरोळे

रजनीकांत शंकरराव आरोळे (जन्म :१८ सप्टेंबर, इ.स. १९३४:राहुरी, अहमदनगर जिल्हा, महाराष्ट्र - - २६ मे, इ.स. २०११:पुणे, महाराष्ट्र) हे महाराष्ट्रातील जामखेड येथील डॉक्टर व समाजसेवक होते. त्यांनी आरोग्यसुविधा गोरगरिबांपर्यंत पोहचवण्यात मोलाची कामगिरी बजावली.
आरोळ्यांनी इ.स. १९५९ वेल्लोर येथील वैद्यकीय महाविद्यालयामध्ये एम.बी.बी.एस. पूर्ण केले. त्यांनी १९६० मध्ये कर्नाटकातील कोलार येथे निवासी डॉक्टर म्हणून आरोग्य सेवेला प्रारंभ केला. यानंतर १९६२ साली त्यांना नगर जिल्ह्यातील वडाळा मिशनमध्ये काम करण्याची संधी मिळाली. त्यांनी फुलब्राइट शिष्यवृत्तिधारक म्हणून त्यांनी अमेरिकेतील जॉन्स हॉपकिन्स विद्यापीठातून उच्च वैद्यकीय शिक्षण पूर्ण केले.
त्यांनी, इ.स. १९७० साली त्यांच्या पत्नी मेबेल आरोळे यांच्या सहकार्याने जामखेडच्या ग्रामीण भागात गोरगरिबांसाठी ग्रामीण आरोग्य प्रकल्प सुरू केला. कोठारी कुटुंबीयांनी दान दिलेल्या ७ एकर जमिनीवर त्यांनी हा प्रकल्प राबवायला सुरुवात केली. तेथे त्यांनी अनेक गरिबांना मोफत आरोग्यसेवा पुरविली. त्यांनी मुख्यत्वे कुष्ठरोग, क्षयरोग, आदिवासी भागातील बाळंतपणानंतरचे जंतुसंसर्ग व कुपोषण यावर कार्य केले. त्यांच्या वडाळा मिशन या संस्थेच्या कार्यक्षेत्रात ३०० खेडी येतात.
आरोळे अखेरच्या कालखंडात ट्रायजेमिनल न्यूराल्जिया या दुर्मिळ आजाराने ग्रस्त होते. प्रकृती अधिकच बिघडल्याने २५ मे, इ.स. २०११ला त्यांना जामखेडहून पुण्यातील पूना हॉस्पिटल येथे हलविले. उपचार सुरू असताना रात्री १०.१५ वाजता त्यांना हृदयविकाराचा तीव्र धक्का आला आणि त्यांची प्राणज्योत मालवली. २६ मे, इ.स. २०११ रोजी जामखेड येथे त्यांच्यावर सरकारी इतमामात अंत्यसंस्कार करण्यात आले.
सौंदर्या रजनीकांत

सौंदर्या रजनीकांत अश्विन (सप्टेंबर २०, इ.स. १९८४ - ) ही तमिळ चित्रपट निर्माती आणि दिग्दर्शिका आहे.
सौंदर्या रजनीकांत ही तमिळ चित्रपट अभिनेते रजनीकांत ह्यांची मुलगी असून तिचे मूळ नांव ‘सखुबाई गायकवाड ’ असे आहे.
कमल हासन

कमल हासन (तमिळ: கமல் ஹாசன்) (७ नोव्हेंबर, इ.स. १९५४ - हयात) हे तमिळ व हिंदी चित्रपट-अभिनेते,राजकारणी, पटकथालेखक व दिग्दर्शक आहेत. १२ ऑगस्ट, इ.स. १९५९ रोजी चित्रपटगृहांत झळकलेल्या कलतूर कन्नम्मा या तमिळ भाषेतील चित्रपटाद्वारे बालकलाकार म्हणून वयाच्या चौथ्या वर्षी कमल हासन यांचे चित्रपटसृष्टीत पदार्पण झाले. इ.स. १९७५ सालच्या अपूर्व रागांगल या तमिळ चित्रपटात प्रमुख नायकाच्या भूमिकेद्वारे तरुणपणी त्यांचा चित्रपटक्षेत्रात पुनःप्रवेश झाला. त्यांनी अभिनय केलेले मूंद्रम पिरै (इ.स. १९८२), नायगन (इ.स. १९८७), हे राम (इ.स. २०००), विरुमांदी (इ.स. २००४), दशावतारम्‌ (इ.स. २००८) हे चित्रपट विशेष गाजले.
कमल हासनांच्या अनेक चित्रपटांच्या हिंदी आवृत्त्या निघाल्या आहेत तर त्यांनी काही चित्रपट मूळ हिंदीमध्येच काढलेले आहेत. २०१३ सालापर्यंत कमल हासन यांनी १९० चित्रपटांत भूमिका केल्या आहेत.
श्रुती हासन

श्रुती हासन (मराठी लेखनभेद: श्रुति हासन ; तमिळ: ஸ்ருதி ஹாசன் ; रोमन लिपी: Shruti Haasan) (२८ जानेवारी, इ.स. १९८६ - हयात) ही एक तमिळ-भारतीय चित्रपट अभिनेत्री, गायिका, संगीतकार आहे. तिने तमिळ, तेलुगू व हिंदी चित्रपटांमध्ये अभिनय व गायन केले आहे. तमिळ अभिनेता कमल हासन हा तिचा पिता असून मराठी-तमिळ अभिनेत्री सारिका तिची आई आहे.
अक्षरा हासन

अक्षरा हासन (१२ ऑक्टोबर १९९१), ही एक भारतीय चित्रपट अभिनेत्री आहे. अक्षरा ही सुप्रसिद्ध चित्रपट अभिनेता कमल हासन आणि सारिका हासन ची दुसरी मुलगी आहे. अभिनेत्री श्रुती हासन ही अक्षरा ची मोठी बहीण आहे. अक्षरा ने हिंदी सिनेमा शमिताभ मध्ये काम करून आपल्या अभिनयाच्या कारकीर्दीस सुरुवात केली.
सारिका

सारिका (रोमन लिपी: Sarika;) (३ जून, इ.स. १९६२; नवी दिल्ली, भारत - हयात) ही मराठी कुटुंबात जन्मलेली चित्रपट-अभिनेत्री आहे. तिचे माहेरचे नाव सारिका ठाकूर. तिने हिंदी चित्रपटांमधून अभिनय केला आहे. इ.स. १९६० च्या दशकातल्या त्रिमूर्ती या चित्रपटातील बालकलाकाराच्या भूमिकेतून तिने चित्रपटसृष्टीत पाऊल टाकले.
काहीकाळ लिव्ह इन रिलेशनशिप मध्ये राहिल्या नंतर तिने तमिळ चित्रपट-अभिनेता कमल हासन सोबत इ.स. १९८८ मध्ये लग्न केले. तमिळ अभिनेत्री श्रुती हासन आणि अक्षरा हासन या दोन दक्षिणात्य अभिनेत्री सारिकाच्या मुली आहेत. इ.स. २००४ मध्ये कमल हासन सोबत घटस्फोट झाल्या नंतर सारिका मुंबई येथे स्थलांतरित झाली असून चित्रपट सृष्टीत वेशभूषाकार (ड्रेस डिझाईनर)चे ती काम करत आहे.
सागर (चित्रपट)

सागर हा १९८५ साली प्रदर्शित झालेला एक हिंदी चित्रपट आहे. या चित्रपटात ऋषी कपूर, कमल हासन, डिम्पल कापडिया व नादिरा यांनी काम केले आहे.
या चित्रपटात खालील गाणी आहेत.
तमिळनाडू विधानसभा निवडणूक, २०१६

तमिळनाडू विधानसभा निवडणूक २०१६ ही भारताच्या तमिळनाडू राज्यातील विधानसभा निवडणुक होती. १६ मे २०१६ रोजी एकाच फेरीत घेण्यात आलेल्या ह्या निवडणुकीमध्ये तमिळनाडू विधानसभेमधील सर्व २३४ जागांसाठी नवे आमदार निवडले गेले. जयललिताच्या नेतृत्वाखालील अण्णा द्रमुक पक्षाने १३६ जागांसह बहुमत मिळवून सत्ता राखली. दर पाच वर्षांनी सत्तांतरण होणाऱ्या तमिळनाडूमध्ये सत्ताधारी राजकीय पक्षाने बहुमत राखल्याची १९८४ नंतर ही पहिलीच वेळ होती. द्रमुक पक्षाने मागील निवडणुकीच्या तुलनेत चांगले प्रदर्शन केले परंतु बहुमत मिळवण्यात द्रमुकला अपयश आले.
अम्मा जयललिता ह्यांनी लढवलेली ही अखेरची निवडणूक होती. डिसेंबर २०१६ मध्ये आजारपणामुळे जयललिता ह्यांचे निधन झाले व ओ. पन्नीरसेल्वम तमिळनाडूचे मुख्यमंत्री बनले.
तमिळनाडू विधानसभा

तमिळनाडू विधानसभा (तमिळ: தமிழ்நாடு சட்டமன்றம்) हे भारताच्या तमिळनाडू राज्याच्या विधिमंडळाचे एकमेव सभागृह एक आहे. २३५ आमदारसंख्या असलेल्या तमिळनाडू विधानसभेचे कामकाज चेन्नईमधील फोर्ट सेंट जॉर्ज ह्या ऐतिहासिक इमारतीमधून चालते. अण्णा द्रमुक पक्षाचे पी. धनपाल विधानसभेचे सभापती असून मुख्यमंत्री ओ. पन्नीरसेल्वम हे विधानसभेचे नेते आहेत.
भारताच्या इतर विधिमंडळांप्रमाणे तमिळनाडू विधानसभेचा कालावधी ५ वर्षांचा असतो व आमदारांची निवड निवडणुकीद्वारे होते. सरकार स्थापनेसाठी राजकीय पक्षाला अथवा राजकीय आघाडीकडे ११८ जागांचे बहुमत असणे अनिवार्य आहे. विद्यमान १४वी विधानसभा २०१६ सालच्या निवडणुकीनंतर अस्तित्वात आली. डिसेंबर २०१६ मध्ये तत्कालीन मुख्यमंत्री जयललिता ह्यांचा मृत्यू झाल्यामुळे पन्नीरसेल्वम मुख्यमंत्रीपदावर आले.
चलचित्र

चलचित्र, चलत्-चित्र, चित्रपट, फिल्म किंवा सिनेमा, मूव्ही हे चलच्चित्रणाच्या तंत्रातून साकारणारे एक माध्यम आहे. १९व्या शतकापासून हे माध्यम अस्तित्वात आले. चलच्चित्रणाच्या तंत्रामुळे प्रथमतः मूकपट निर्माण झाले. पुढे ध्वनिमुद्रणाच्या तंत्राची त्याला जोड मिळाली व बोलपट/ बोलते चित्रपट अस्तित्वात आले. चित्रपट हा कंटाळा दूर करण्याच एक उत्तम साधन आहे.
१९१३ साली मराठी भाषेतील पहिला चित्रपट "अयोध्येचा राजा" प्रदर्शित झाला. दिग्दर्शक-निर्माते दादासाहेब फाळके. मराठी चित्रपट सृष्टीचे जनक. मराठी माणसानेच चित्रपटांची सुरुवात केली, त्यामुळे मुंबई ही चित्रपट क्षेत्राचे मुख्य केंद्र बनली, या केंद्राला बॉलीवूड असे म्हणतात.
मराठी चित्रपट हा समाज जीवनाचा आरसा आहे. चित्रपटातून अनेक प्रकारे समाज प्रबोधन केले जाते.
कामिनी कौशल

कामिनी कौशल तथा उमा कश्यप (२४ फेब्रुवारी, इ.स. १९२७:लाहोर, पाकिस्तान - ) या हिंदी चित्रपटअभिनेत्री आहेत. त्यांना नीचा नगर या चित्रपटासाठी १९४६ चे पाल्मे दोर पारितोषिक तसेच बिरज बहू या चित्रपटासाठी १९५५ चे फिल्मफेर सर्वोत्तम अभिनेत्री पारितोषिक मिळाले होते.
प्रकाश राज

प्रकाश राज (तमिळ:பிர்காச் ராஜ்) एक भारतीय अभिनेता,प्रसिद्ध तमिळ तेलुगू खलनायक व सहनायक.राष्ट्रीय पुरस्कार विजेता अभिनेता.
मीना कुमारी

मीना कुमारी तथा 'महजबीन बानो' (१ ऑगस्ट १९३३–मृत्यू:३१ मार्च १९७२), ही एक भारतीय चित्रपट-नटी, गायिका व कवयित्री होती. यासाठी तिने 'नाझ' हे टोपणनाव धारण केले होते. तसेच, अनेक चित्रपटात शोकात्मक व शोकांतक भूमिका केल्यामुळे, तिला 'ट्रॅजेडी क्वीन' ही म्हणत असत. तिला कधीकधी भारतीय चित्रपटांची सिंड्रेला असेही संबोधण्यात येत होते.
मीना कुमारी यांना सन १९५४,१९५५,१९६३,१९६६ या वर्षींचा फिल्मफेरचा सर्वोत्तम अभिनेत्री पुरस्कार ४ वेळा मिळाला होता.
अभिषेक अग्रवाल (चित्रपट निर्माता)

अभिषेक अग्रवाल (जन्म ११ एप्रिल १९८१) हा एक भारतीय चित्रपट निर्माता आहे जो प्रामुख्याने अभिषेक अग्रवाल आर्ट्स या निर्मिती संस्थेद्वारे टॉलीवुड चित्रपटांची निर्मिती करतो. त्याने किरक पार्टी, सीताची सह-निर्मिती केली आहे आणि गुडचारीची निर्मिती केली आहे.
दर्शन बुधरानी

दर्शन बुधरानी (जन्म १६ July १९९८ - गोधरा, गुजरात) एक भारतीय संगीत निर्माता आहे ज्याला नंद घेर आनंद, इश्क तेरा आणि धीमे धीमे या गाण्यांसाठी ओळखले जाते. २०१९ मध्ये त्याला गणा अवॉर्ड्सचा सर्वोत्कृष्ट संगीत निर्माता पुरस्कार मिळाला.
बुधरानीचा जन्म ६ जुलै १९९८ रोजी गोध्रामध्ये झाला. २०१९ मध्ये त्याने रोटरी इंग्लिश मीडियम स्कूल, गोध्रा येथून आपले माध्यमिक शिक्षण पूर्ण केले. त्याच्या सुरुवातीच्या कारकिर्दीत त्यानी इव्हेंट मॅनेजर म्हणून काम केले. २०१८ मध्ये संगीत निर्माता म्हणून त्यानी गुजराती चित्रपटसृष्टीत प्रवेश केला.
२०१६ साली दर्शनाने बेबी मेकअप करना छोड या गाण्यात सह-निर्माता म्हणून काम केले. २०१८ मध्ये त्याने आणी माने या गाण्याने गुजराती चित्रपटसृष्टीत पदार्पण केले. त्याच वर्षी त्याने धोलीदा गाण्यात सहयोगी निर्माता म्हणून काम केले. २०१९ मध्ये त्याने सहाय्यक निर्माता म्हणून धीमे धीमे आणि इश्क तेरा गाण्यात काम केले. २०२० मध्ये ते नंद घेर आनंद गाण्याचे निर्माते होते.
गणा अवॉर्ड्सचा सर्वोत्कृष्ट संगीत निर्माता पुरस्कार (२०१९)
दर्शन बुधरानी आयएमडीबीवर
भारतीय वायुसेना

भारतीय वायुसेना ही भारतीय संरक्षण दलांच्या पाच मुख्य विभागांपैकी एक असून तिच्यावर भारताच्या वायुक्षेत्राचे रक्षण करण्याची व भारतासाठी हवाई युद्ध करण्याची जबाबदारी आहे. भारतीय हवाई दल जगातल्या पहिल्या पाच उत्कृष्ट दलातील एक मानले जाते.
नभ:स्पृशं दीप्तम्।
हे वाक्य गीतेतल्या एका श्लोकात आले आहे. श्लोक असा -
नभ:स्पृशं दीप्तमनेकवर्णं
व्यात्ताननं दीप्तविशालनेत्रम् ।
दृष्ट्वा ही त्वां प्रव्यथितान्तरात्मा
धृतिं न विन्दामि शमंच विष्णो॥
....भगवद्गीता ११.२४
---भारताचे भूतपूर्व राष्ट्रपति राधाकृष्णन् ह्यांनी हे वाक्य सुचविले.
अर्थ :- हे विष्णो, आकाशस्पर्शी ज्योतीसारख्या आणि अनेकवर्णयुक्त, उघडया मुखाच्या आणि प्रज्वलित विशाल नेत्रांच्या तुला पाहून भयभीत झालेल्या मजमध्ये धैर्य आणि शांती नाहीसे झाले आहेत.
८ ऑक्टोबर, इ.स. १९३२ मध्ये भारतीय वायुसेनेची स्थापना झाली. सुब्रोतो मुखर्जी हे पहिले भारतीय एका स्क्वाड्रनचे वायुदलातले प्रमुख होते. १२ मार्च इ.स. १९४५ रोजी वायुदलाचे नाव रॉयल इंडियन एर फोर्स झाले.
इ.स. १९४७ मध्ये विमानांना पिस्टन वर चालणारी इंजिने बसवलेली असत. जेट इंजिनांच्या आगमनानंतर त्याची जागा नंतर वेगवान जेट विमानांनी घेतली. प्रथम नॅट, हंटर, कॅनबेरा यासारखी ब्रिटिश बनावटीची विमाने वायुसेनेत सहभागी केली गेली. त्या नंतर तंत्रज्ञानाच्या कसोटीवर नंतर त्यांची जागा फ्रेंच बनावटीच्या विमानाने घेतली. भारतीय परराष्ट्र धोरणामुळे आणि रशियाने उत्तम सहकार्य केल्याने दणकट बनावटीची रशियन लढाऊ आणि मालवाहू विमाने सहभागी करण्यात आली. तसेच रशियन हेलिकॉफ्टर्स सहभागी करण्यात आली.
सद्याच्या काळात आधुनिक रडार यंत्रणा, क्षेपणास्त्रे, दळणवळण यंत्रणा, नेटवर्क सेंट्रिक वॉरफेअर सी-४ आय ही संगणकीय प्रणाली वायुसेनेकडे आहे. हवेतल्या हवेत इंधन पुरवठा करणारी विमाने, विमानातून रडार वापरून दूर अंतरावरील शत्रूच्या विमानांची टेहळणी करणारी यंत्रणा, कक्षेबाहेरील शत्रूच्या ठिकाणाचा वेध घेणारी इत्यादी अत्यंत आधुनिक शस्त्रास्त्रे सेनेत सहभागी करण्यात आली आहेत.
तसेच अत्याधुनिक लढाऊ विमानांची भर पडल्यामुळे भारतीय वायुसेना जगातील सर्वोच्च वायुदल आहे.
रामस्वामी वेंकटरामन

रामस्वामी वेंकटरामन हे भारतीय राजकारणी होते. त्यांनी भारताचे आठवे राष्ट्रपती आणि भारताचे सातवे उपराष्ट्रपती म्हणून काम केले आहे.
के.आर. नारायणन

कोचेरिल रामन नारायणन (मल्याळम: കോച്ചേരില്‍ രാമന്‍ നാരായണന്‍) (फेब्रुवारी ४, इ.स. १९२१ - नोव्हेंबर ९, इ.स. २००५) हे जुलै इ.स. १९९७ ते जुलै इ.स. २००२ काळादरम्यान भारतीय प्रजासत्ताकाचे दहावे राष्ट्रपती होते. भारतीय प्रजासत्ताकाच्या राष्ट्रपतीपदावर आरूढ होणारे ते पहिले दलित व पहिले मल्याळी व्यक्ती होते.
फक्रुद्दीन अली अहमद

फक्रुद्दीन अली अहमद (मे १३,इ.स. १९०५ - फेब्रुवारी ११ इ.स. १९७७) हे भारताचे पाचवे राष्ट्रपती होते.ते भारतीय राष्ट्रीय काँग्रेस पक्षाचे उमेदवार म्हणून इ.स. १९६७ आणि इ.स. १९७१च्या लोकसभा निवडणुकांमध्ये आसाम राज्यातील बारपेटा लोकसभा मतदारसंघातून लोकसभेवर निवडून गेले. फेब्रुवारी ११ इ.स. १९७७ रोजी दिल्लीत त्यांचे निधन झाले.
तेजस्वी यादव

तेजस्वी प्रसाद यादव (जन्म ९ नोव्हेंबर १९८९) हा एक भारतीय राजकारणी आणि माजी क्रिकेट खेळाडू आहे जो बिहार विधानसभेत विरोधी पक्षनेता म्हणून काम करत आहे. विशेष म्हणजे तो देशातील सर्वात तरुण विरोधी पक्षनेता आहे.
के. कामराज

कुमारसामी कामराज (तमिळ: காமராசர்; १५ जुलै १९०३ - २ ऑक्टोबर १९७५) हे भारताच्या तमिळनाडू राज्यामधील एक राजकारणी व राज्याचे मुख्यमंत्री होते. स्वातंत्र्यसेनानी राहिलेले कामराज भारतीय राष्ट्रीय काँग्रेस पक्षाचे वरिष्ठ नेते होते.ते संविधान सभेचे सदस्य होते १९५४ ते १९६३ दरम्यान तमिळनाडूचे मुख्यमत्रीपद व जवाहरलाल नेहरूंच्या मृत्यूनंतर पक्षाची धुरा सांभाळणाऱ्या कामराजांनी १९६७ साली इंदिरा गांधींनी काँग्रेस (आय) हा नवा पक्ष स्थापन केल्यानंतर उर्वरित काँग्रेस पक्षाचे नेतेपद सांभाळले. त्यांच्या मृत्यूनंतर १९७६ साली भारत सरकारने त्यांना भारतरत्‍न पुरस्कार दिला.
तमिळनाडूमध्ये प्रचंड लोकप्रियता कमावलेल्या कामराज ह्यांच्या आदराप्रित्यर्थ चेन्नईच्‍या अंतर्देशीय टर्मिनलला त्यांचे नाव देण्यात आले आहे.
के कामराज यांचा जन्म एका गरीब कुटुंबात झाला होता. कामराज फक्त ११ वर्षांचे होते तेव्हापासून त्यांनी काम करायला सर्वात केली.ते बातमीपत्र वाचून ज्ञान मिळवत
१३ एप्रिल १९५४ला के.कामराज मद्रास (आतचे तामिळनाडू )चे मुख्यमंत्री बनले. स्वतंत्र भारतामध्ये शाळेमध्ये मध्याअन्न भोजनची याजना सुरू करणारे ते पहिले मुख्यमंत्री होते.ते तीनवेळा मद्रासचे मुख्यमंत्री राहिले.१९६६ मध्ये काँग्रेसच्या वरिष्ठ नेत्यांच्या आग्रह होता की के. कामराज यांनी देशाचा पंतप्रधान बनाव पण कामराज यांनी मला पंतप्रधान बानायच नाही असे ठाम मत ठेवले लालबहादूर शास्त्री आणि इंदिरा गांधीला पंतप्रधान बंवन्यामध्ये के कामराज यांची भूमिका होती ते त्यावेळेस काँग्रेस पक्षाचे अध्यक्ष होते. त्यांचे व्यक्तिमत्त्व व स्वभाव साधा आणि प्रामाणिक होता
शाझिया इल्मी

शाझिया इल्मी ( १९७०) ह्या एक भारतीय राजकारणी आहेत. इल्मी यांनी पूर्वी दूरचित्रवाणी पत्रकार आणि स्टार न्यूझची अँकर म्हणून काम केले आहे. त्यांनी भ्रष्टाचारविरोधी जन लोकपाल विधेयक स्थापन करण्यासाठी मीडिया मोहिमेचे नेतृत्व देखील केले. त्या आम आदमी पार्टीच्या राष्ट्रीय कार्यकारिणीच्या सदस्य होत्या पण मे २०१४ मध्ये त्यांनी पक्ष सोडला आणि जानेवारी २०१५ मध्ये भारतीय जनता पक्षात प्रवेश केला.
शाझिया इल्मी या मध्यमवर्गीय कानपूर - आधारित मुस्लिम कुटुंबातून येतात आणि भारतीय राष्ट्रीय काँग्रेस या राजकीय पक्षाशी संबंधित घराण्यातील आहेत. त्यांचे वडील, मौलाना इशाक इल्मी, सियासत जादीद या कानपूर-आधारित उर्दू वृत्तपत्राचे संस्थापक आणि संपादक होते. त्यांक्सचे भाऊ डॉ. एजाज इल्मी, भारतीय जनता पक्षाचे सदस्य आणि प्रवक्ते आहेत. त्यांच्या बहिणीचा विवाह भारतीय राष्ट्रीय काँग्रेसचे माजी राजकारणी आणि केंद्रीय मंत्री आरिफ मोहम्मद खान यांच्याशी झाला आहे, ज्यांची नुकतीच केरळच्या राज्यपालपदी नियुक्ती झाली आहे.
इल्मीचे शिक्षण कानपूर आणि नैनिताल येथील सेंट मेरी स्कूल आणि नंतर सेंट बेडे कॉलेज, शिमला येथे झाले. त्यानंतर त्यांनी जामिया मिलिया इस्लामिया आणि युनिव्हर्सिटी ऑफ वेल्स, कार्डिफ येथे पत्रकारिता आणि प्रसारणाचे पदवी अभ्यासक्रम पूर्ण केले आणि न्यू यॉर्क फिल्म अकादमीमध्ये १६ मिमी चित्रपट निर्मितीमध्ये डिप्लोमा देखील पूर्ण केला.
जानेवारी २०१७ मध्ये, इल्मी यांची २७ मार्च २०१७ ते ३० जानेवारी २०२० या कालावधीसाठी अभियंता इंडिया लिमिटेड (EIL)चे अतिरिक्त संचालक (गैर-अधिकृत अर्धवेळ स्वतंत्र) म्हणून नियुक्ती करण्यात आली.
इल्मी यांनी साजिद मल्लिक सोबत लग्न केले आहे.
इल्मीने १५ वर्षे दूरदर्शनवरील बातम्या आणि माहितीपट निर्मितीच्या विविध पैलूंमध्ये घालवली. त्या स्टार न्यूझवर सूत्रसंचालक आहेत, जिथे त्यांनी 'प्राइम टाइम न्यूझ शो' व 'देश विदेश' या कार्यक्रमाचे सूत्रसंचालन आणि निर्मिती केली.
इल्मी 'इंटरनॅशनल असोसिएशन ऑफ वुमन इन रेडिओ अँड टेलिव्हिजन'च्या सदस्या आहेत. इल्मी यांचा 'पी.ओ. 418 सियासत, कानपूर' नावाचा उर्दू भाषेतील वृत्तपत्राच्या अस्तित्वाच्या संघर्षाशी संबंधित चित्रपट, इस२ ०११ मध्ये IAWRT चित्रपट महोत्सवात प्रदर्शित करण्यात आला. आणि केरळमधील तत्सम महोत्सवासारख्या कार्यक्रमांमध्ये देखील प्रदर्शित करण्यात आला. इल्मी ह्या 'राधा होला' सोबत १९९६ मध्ये इको-फेमिनिस्ट वंदना शिवा वरील माहितीपटाची सह-दिग्दर्शिका होत्या. डॉटर ऑफ द अर्थ — वंदना शिवाचे पोर्ट्रेट नावाचा हा चित्रपट 'डिस्कव्हरी चॅनेल'सह विविध दूरदर्शन प्रसारकांनी दाखवला आहे.
इल्मी या आम आदमी पार्टीच्या राष्ट्रीय कार्यकारिणीची सदस्य होत्या आणि कुमार विश्वास यांसारख्या अन्य आप नेत्यांसह, पक्षासाठी पैसे स्वीकारताना कथितपणे पक्षाच्या समर्थनार्थ एका स्टिंग ऑपरेशनमध्ये दिसल्या. त्यांना २०१३ च्या दिल्ली विधानसभेच्या निवडणुकीत उमेदवारी मागे घेण्याची ऑफर दिली. ज्याला पक्षाने संपूर्ण कच्चा फुटेज पाहिल्यानंतर नाकारले, ऑपरेशनला राजकीय षड्यंत्र म्हणले. निवडणूक आयोगाने व्हिडिओच्या वैधतेबाबत चौकशीचे आदेश दिले.
इल्मी यांनी इस २०१४ची लोकसभा निवडणूक गाझियाबादमधून आम आदमी पार्टी कडून लढवली. परंतु व्ही.के. सिंह यांच्याकडून त्यांना पराभव पत्करावा लागला. यानंतर, पक्षाच्या नेतृत्वावर नाराज असल्याने, त्यांनी २४ मे २०१४ रोजी पक्ष सदस्यत्वाचा राजीनामा दिला आणि १६ जानेवारी २०१५ रोजी भाजपमध्ये प्रवेश केला.
Aishwarya Rajinikanth

Aishwarya Rajinikanth (born 1 January 1982) is an Indian film director and playback singer who works in Tamil cinema. She is the elder daughter of actor Rajinikanth and playback singer Latha Rajinikanth and also the former wife of actor Dhanush. She made her feature film directorial debut with 3 (2012).
Aishwarya was born to actor Rajinikanth and singer Latha Rangachari. She has a younger sister, Soundarya, who works in the Tamil film industry as well.
Aishwarya began her career in the Tamil film industry as a playback singer in the unreleased film Ramanaa, directed by Parthy Bhaskar. The song was composed by Deva in November 2000. Her first song to be released was "Natpe Natpe" from D. Imman's soundtrack for Whistle (2003), which she sang alongside the composer and actor Silambarasan.
In August 2011, she announced that she would direct her husband, Dhanush, and Shruti Haasan in her first feature film titled 3. The film was highly anticipated prior to its release, after the song "Why This Kolaveri Di" from its soundtrack went viral and became an internet phenomenon. The song was composed by her cousin Anirudh Ravichander. She appeared alongside the lead cast and composer in the making of the video. In July 2015, Aishwarya announced she will soon launch a YouTube channel under the banner of "Ten Entertainment" to exclusively promote original content and short films by aspiring filmmakers.
She was a judge on STAR Vijay's dance competition Jodi Number One in its third season alongside actors Sangeetha and Jeeva. She became a playback singer with the film Whistle alongside Silambarasan, which was then followed by the song "Un Mela Aasadhan" in the film Aayirathil Oruvan, for which she also worked as an assistant director.
In August 2016, Aishwarya was selected as India's goodwill ambassador for the UN Women organization.
In March 2017, Aishwarya performed Bharatanatyam at the UN headquarters on International Women's Day. However, her performance was criticized on social media by professional Bharatanatyam dancers. Popular Indian dancer Anita Ratnam wrote on Aishwarya's Facebook, "This is what Bharatanatyam becomes... A caricature and a farce!".
Aishwarya was married to actor Dhanush with whom she has two sons, born in 2006 and 2010. The couple announced their separation through their respective social media handles on 17 January 2022. In April 2024, they filed for divorce, which was finalised that November.
In December 2016, Aishwarya Rajinikanth released her own memoir Standing on An Apple Box: The Story of A Girl Among the Stars. With this book, she has revealed her own story of being a celebrity kid, making her career choices, her marriage and her life as Rajinikanth’s daughter.