Universitas Indonésia

Universitas Indonésia atawa mindeng disingkat UI nyaéta salah sahiji paguron luhur nagri di Indonésia anu mangrupa universitas pangkolotna di Indonésia, sarta resmi diadegkeun dina taun 1946 kalawan ngaran "Universiteit van Indonesië".
Dina tanggal 26 Désémber 2000, pamaréntah Républik Indonésia ngesahkeun status otonomi UI dumasar kana PP No. 152. Kiwari, UI keur aya dina mangsa transisi nuju ka universitas nagri anu otonom.
Universitas Indonésia dipingpin ku saurang Réktor. Réktor UI saprak 17 Méi 2013 nyaéta Prof. Dr. Ir. Muhammad Anis, M. Met..
Pamaréntah Kolonial Belanda dina taun 1849 ngawangun hiji sakola luhur élmu kasehatan. Dina Januari 1851 éta sakola sacara resmi dingaranan Dokter-Djawa School. Sakola luhur ieu ngahususkeun diri dina élmu kadokteran, benerna atikan tanagi mantri. Sanggeus kungsi ngalaman parobahan ngaran di ahir abad ka-19, tepatna dina taun 1898, ngaran institusi Dokter-Djawa School robah jadi School tot Opleiding van Indische Artsen (School of Medicine for Indigenous Doctors) atawa dipikawanoh ogé minangka STOVIA. Salila 75 taun, STOVIA boga pungsi minangka tempat atikan anu nyongcolang pikeun calon dokter di Indonesia, saacan ditutup dina 1927. Nanging kitu, hiji Sakola Kedokteran saterusna diwangun sareng kalawan opat sakola luhur sanes di sababaraha dayeuh di Jawa. Sakola luhur kasebat nyaeta Technische Hoogeschool te Bandoeng (Fakultas Teknik) anu tangtung di Bandung dina 1920, Recht Hoogeschool (Fakultas Hukum) di Batavia dina 1924, Faculteit der Letteren en Wijsbegeerte (Fakultas Sastra sarta Kamanusaan) di Batavia dina 1940, sarta sataun saterusna diwangun Faculteit van Landbouwweteschap (Fakultas Tatanen) di Bogor. Lima sakola luhur kasebat mangrupa pilar dina nyiptakeun the Nood-universiteit (Universitas Darurat), anu diwangun dina warsih 1946.
Sajarah Universitas Indonésia bisa disusud saprak taun 1851. Mangsa harita, pamaréntah kolonial Walanda ngadegkeun hiji sakola anu boga tujuan pikeun ngahasilkeun asisten dokter tambahan. Murid di sakola ieu meunangkeun palatihan kadokteran salila dua taun. Lulusanana dibéré sértipikat pikeun ngalakonan perawatan tingkat dasar sarta meunangkeun gelar Dokter Jawa (Javanese Doctor), boga gelar kitu alatan dokter ieu ngan dibéré idin pikeun muka prakték di wewengkon Hindia Walanda, utamana di pulo Jawa. Dina taun 1864, program atikan kasebut ditambah waktuna jadi tilu taun, sarta dina taun 1875 jadi 7 taun. Gelar anu dibikeun ogé robah jadi Dokter Médis (Medical Doctor)
Dina taun 1898, pamaréntah kolonial ngadegkeun sakola anyar pikeun ngalatih tanaga médis, nyaéta STOVIA (School tot Opleiding von Indische Artsen). Atikan di STOVIA lumangsung salila 9 taun: 3 taun satingkat SMP, tilu taun satingkat SMA, sarta tilu taun séjénna satingkat Diploma. Réa lulusan STOVIA anu saterusna boga andil penting dina pergerakan kamerdikaan Indonésia.
Dina taun 1924 pamaréntah kolonial ngadegkeun RHS (Rechts Hogeschool) anu boga tujuan pikeun nyumponan tanaga administrasi sipil tingkat rendahan. RHS ieu pisan anu jadi cikal-bakal Fakultas Hukum UI. Dina taun 1927 pamaréntahan kolonial ngarobah status sarta ngaran STOVIA jadi GHS (Geneeskundige Hogeschool). Gedong atikan sarta palatihan kadokteran anu dipaké GHS jadi gedong Fakultas Kedokteran UI ayeuna. Réa alumni GHS anu saterusna boga andil gedé dina ngadegkeun Universitas Indonésia.
Nood-universiteit ganti wasta robah kaayaan jadi Universiteit van Indonesië dina warsih 1947 sarta museur di Jakarta. Sababaraha propesor nasionalis, salah sahijina nyaéta Prof. Mr. Djokosoetono, neruskeun kadudukana minangka tanaga pengajar Universiteit van Indonesië di Yogyakarta, anu wanci éta robah kaayaan jadi ibukota nagara. Ibukota Indonesia saterusna balik ka Jakarta dina 1949 sanggeus Belanda ngajirim kadaulatan Republik Indonesia. Universiteit van Indonesië Yogjakarta oge balik pindah ka Jakarta. Universiteit van Indonesië saterusna dihijikeun barobah kaayaan “Universiteit Indonesia” dina 1950. Universitas ieu ngagaduhan Fakultas Kedokteran, Hukum, Sastra sarta Filsafat di Jakarta, Fakultas Teknik tempatna Bandung, Fakultas Pertanian di Bogor, Fakultas Kedokteran Gigi di Surabaya, sarta Fakultas Ekonomi aya di Makasar. Fakultas-fakultas anu aya di jabi Jakarta saterusna ngembang robah kaayaan universitas-universitas terpisah di antawis warsih 1954-1963. Universitas Indonesia di Jakarta boga kampus oge di Salémba sarta diwangun ti sababaraha Fakultas kawas: Kedokteran, Kedokteran Gigi, Matematika sarta Ilmu Pasti Alam, Sastra, Hukum, Ekonomi, sarta Téknik. Dina hal mekar ka hareupna, dijieun Fakultas Psikologi, Fakultas Ilmu Sosial dan Ilmu Politik, Kesehatan Masyarakat, llmu Komputer jeung Fakultas Keperawatan.
Sanggeus kamerdikaan Indonésia dideklarasikan dina tanggal 17 Agustus 1945, Badan Pendidikan Tinggi Indonésia (BPTRI) diadegkeun di Jakarta. BPTRI ngabogaan tilu fakultas, nyaéta Kadokteran jeung Farmasi, Sastra, sarta Hukum. Dina taun anu sarua, institusi ieu hasil ngaluluskeun 90 jelema salaku dokter. Sabot soldadu kolonial Walanda ngawasa Jakarta dina tungtung taun 1945, BPTRI dipindahkan ka Klatén, Surakarta, Yogyakarta, Surabaya, sarta Malang. Dina tanggal 21 Juni 1946 NICA ngadegkeun hiji Nood Universiteit atawa Universitas Samentara di Jakarta. Dina tanggal 21 Maret 1947, ngaran Nood Universiteit diganti jadi Universiteit van Indonesie (UVI). Ahirna, sanggeus Jakarta hasil direbut deui, pamaréntah mulangkeun BPTRI ka Jakarta sarta ngagabungkeunana jeung Universiteit van Indonesie, sarta dibéré ngaran anyar Universiteit Indonésia (UI).
UI sacara resmi mitembeyan kagiatanana dina ping 2 Pebruari 1950 kalawan présidén (ayeuna disebut réktor) kahijina nyaéta Ir. R.P Soerachman Tjokroadisoerio. Kantor Présidén Universiteit Indonésia awal mulana dumuk di Jakarta, persisina di gedong Fakultas Kedokteran di Jl. Salemba Raya no. 6, satuluyna dipindahkeun ka salah sahiji wangunan urut pabrik madat di Jl. Samlemba Raya no. 4, Jakarta. Tanggal 2 Pebruari 1950 saterusna dijadikeun poé kalahiran Universitas Indonésia.
Mimitina, UI ngabogaan 9 fakultas sarta 3 lembaga anu sumebar di lima dayeuh, nyaéta Fakulteit Kedokteran, Fakulteit Ilmu Hukum dan Ilmu Pengetahuan Masyarakat, sarta Fakulteit Sastra dan Filsafat di Jakarta; Fakulteit Ilmu Alam dan Ilmu Pasti, Fakulteit Ilmu Pengetahuan téhnik, jeung Lembaga Pendidikan Guru Menggambar di Bandung; Fakulteit Pertanian jeung Fakulteit Kedokteran Hewan di Bogor; Fakulteit Ekonomi di Makassar; Fakulteit Kedokteran jeung Lembaga Kedokteran Gigi di Surabaya.
Dina taun 1955, Undang-undang No. 10 ngeunaan pengobahan kecap universiteit, universitet, jeung universitit disahkeun, ku kituna saprak harita Universiteit Indonésia sacara resmi dirobah ngaranna jadi Universitas Indonésia.
Lambat laun fakultas-fakultas anu aya di daérah misahkeun diri nyieun lambaga atikan anu mandiri. Dina tanggal 2 Maret 1959 Fakultas téhnik jeung Fakultas Ilmu Pengetahuan Alam di Bandung kabentuk sarta mekar jadi Institut Teknologi Bandung. Satuluyna dina tanggal 1 Séptémber 1963 Fakultas Pertanian sarta Fakultas Kedokteran Hewan UI misahkeun diri ogé jadi Institut Pertanian Bogor (IPB) anu kiwari jadi paguron luhur widang tatanén nu kasohor dina dunya internasional. Fakultas di Surabaya jadi Universitas Airlangga sarta nu di Makassar jadi Universitas Hasanuddin. Dina taun 1964 Fakultas Keguruan dan Ilmu Pendidikan jadi Institut Keguruan dan Ilmu Pendidikan (IKIP) Jakarta sarta kiwari robah jadi Universitas Negeri Jakarta.
Sabot Orde Baru dimimitian dina taun 1966, pamaréntah nunjuk sawatara guru besar UI pikeun nyicingan kalungguhan menteri kalayan tujuan pikeun nyéhatkeun deui kaayaan ékonomi nasional. Saprak harita, UI sacara konstan geus méré kontribusi nu nyata dina usaha-usaha pamaréntah pikeun ngahontal kamakmuran nasional.
Saacan kampus Universitas Indonésia di Dépok diwangun dina 1987, Universitas Indonesia ngabogaan tilu lokasi kampus nyaéta di Salémba, Pegangsaan Timur sarta Rawamangun. Sanggeus kampus anyar didirikeun di lahan salega 320 hektar di Dépok, kampus Rawamangun anu ngawengku sababaraha fakultas dipindah, samentara kampus Salemba dipertahankan kénéh jang Fakultas Kedokteran, Fakultas Kedokteran Gigi sarta Program Pascasarjana. Henteu lila sanggeus warsih 2000, Universitas Indonésia robah kaayaan hiji ti sababaraha universitas anu boga status Badan Hukum Milik Nagara di Indonésia. Parobahan status ieu ngabantun parobahan anu signipikan jang Universitas Indonesia jadi boga otonomi anu leuwih gedé dina pengembangan akademis sarta pengelolaan pinansial.
Ti perspektif sajarah ieu, Universitas Indonésia geus tumuwuh sacara progresip robah kaayaan hiji institusi anu ngarah robah kaayaan pamingpin di widang kamanusaan sarta peradaban kalawan nyaimbangkeun peunteun-peunteun akademis, moralitas sarta seni. Ngaliwatan kaleuwihan-kaleuwihan ieu, Universitas Indonésia boga niat kanggo ngahasilkeun bangsa Indonesia robah kaayaan balaréa anu leuwih makmur sarta démokratis, kalawan fokus dina katengtreman, kaadilan sarta nilai-nilai paduli lingkungan anu kiat.
Dina tanggal 26 Désémber 2000 ngaliwatan Aturan Pamaréntah RI Nomer 152 taun 2000, UI ditetepkeun salaku paguron luhur nagri mandiri nu boga status Badan Hukum Milik Negara (BHMN). Dina status kasebut, UI wajib leuwih ngahareupkeun unjuk gawé dina ngokolakeun hiji universitas publik kalawan prinsip-prinsip éfisiensi, éféktivitas, akuntabilitas, sarta transparansi.
Dina éra réformasi, pamaréntah meunteun Universitas Indonésia atos ngabogaan pangabisa pengelolaan anu mahi keur meunang kamandirian, otonomi, sarta tanggel walon anu langkung ageung dina berperan minangka kakiatan moral anu ngarojong pangwangunan nasional. Dumasar perkawis kasebat mangka pamarentah medar PP No.152/2000 anu netepkeun Universitas Indonésia minangka Badan Hukum Milik Nagara (BHMN). Dina mangsa palaksanaan Universitas Indonésia minangka BHMN, pamaréntah kaluron sababaraha kawijakan peryogi sepertos UU No.20/2003 tentang Sistem Pendidikan Nasional sarta PP No.19/2005 Standar Nasional Pendidikan anu jero sababaraha aspek tétéla tacan sapinuhna ngarojong kelancaran penyelenggaraan Universitas Indonésia minangka BHMN.
Dina sapuluh warsih pamungkas, dinamika hal mekar internal sarta éksternal anu melingkupi Universitas Indonésia karasaeun pisan pangaruhna ka pasang surut kaayaan Universitas Indonésia. di antarana nyaéta, disahkeun na ku pamaréntah UU No.12/2012 ngeunaan Pendidikan Tinggi anu saterusna barobah kaayaan naungan kanggo status hukum UI. Nurutkeun UU kasebat, Perguruan Tinggi BHMN sarta Pendidikan Tingg BHMN anu geus robah kaayaan ku Perguruan Tinggi anu diayakeun ku Pamarentah kalawan pola pengelolaan finansial Badan Layanan Umum, ditetepkeun minangka Perguruan Tinggi Badan Hukum (PTN-BH). Pelaksaaan UU kasebat, hususna pasal 66 ayat (2), nganteurkeun ka ditetepkeun na ku pamaréntah PP No.68/2013 ngeunaan Statuta Universitas Indonésia (Statuta UI).
Universitas Indonésia diwangun ti 13 Fakultas, Program Pascasarjana sarta Program Vokasi. Katilu welas fakultas kasebat nyaeta Fakultas Kedokteran, Kedokteran Gigi, Ilmu Keperawatan, Farmasi, Matématika dan Ilmu Pengetahuan Alam, Teknik, Psikologi, Ilmu Sosial dan Ilmu Politik, Hukum, Ekonomi, Keséhatan Masyarakat, Ilmu Pengetahuan Budaya, Ilmu Komputer. Program Studi anu aya di UI ayeuna berjumlah 291 program studi, kalawan jumlah mahasiswa saloba 47.166 jalmi sarta 309 jalmi mahasiswa sejen anu dina program kasebat boga gelar atawa non-gelar.
Kampus Salémba perenahna di wewengkon Salémba, Jakarta Pusat Péta Kampus Salémba bisa ditempo di dieu [1] Archived 2006-09-04 di Wayback Machine.. Fakultas anu aya di kampus ieu téh Fakultas Kadokteran, Kadokteran Huntu, sarta sawatara program pascasarjana, program Éksténsi sarta Magister Manajemén Fakultas Ékonomi, sarta laboratorium Fakultas Téknik.
Kampus Depok, perenahna di Dépok, Jawa Kulon Péta Kampus Dépok bisa ditempo di dieu [2] Archived 2006-09-04 di Wayback Machine., diwangun dina pertengahan taun 1980-an pikeun nampung modérnisasi universitas. Ayeuna, Kampus Dépok mangrupa kampus utama Universitas Indonésia. lolobana fakultas di UI (MIPA, Téknik, Psikologi, Hukum, Ékonomi, Élmu Sosial sarta Élmu Pulitik, Élmu Komputer, Kaséhatan Masarakat, Élmu Kaperawatan) aya di dieu. Kampus Dépok diliwatan ku rél karéta Jakarta-Bogor ku kituna mahasiswa meunangkeun kamudah dina hal angkutan.
Pabukon Pusat Universitas ogé perenahna di dieu. Sajaba ti éta aya ogé sagala rupa fasilitas séjén kawas Puseur Administrasi Universitas, Puseur Kagiatan Mahasiswa, gimnasium, stadion, lapang hoki, pamondokan (Wisma Makara), agén perjalanan Makara Tour & Travel, sarta asrama.
Program studi di UI dikokolakeun ku 12 fakultas sarta 1 program pascasarjana. Fakultas-fakultas kasebut nyaéta:
Lambang Universitas Indonésia diwangun ku dua unsur, nyaéta tangkal jeung rangrang, sarta makara. Ideu dasar wangun lambang Universitas Indonésia nyaéta kala-makara. Kala nyaéta kakuatan ti luhur (Panonpoé), samentara makara nyaéta kakuatan ti handap (Bumi). Dua kakuatan éta saterusna digalokeun sarta distilir ku Sumaxtono nu ngaran aslina nyaéta Sumartono, mahasiswa Angkatan 1951 Seni Rupa Fakulteit téhnik Universiteit Indonésia, jadi makara anu ngalambangkeun Universitas Indonésia anu élmu sarta karyana sumebar ka sagala juru.
Harti lambang Universitas Indonésia nyaéta kieu:
Rarancang desain katut hartina dipintonkeun ku Sumaxtono ka Srihadi (mahasiswa Seni Rupa FT-UI, Bandung Angkatan 1952) dina taun 1952. Tapi, henteu dipikanyaho iraha sarta saha anu ngesahkeun lambang UI kasebut.
Buku anu munggaran ngagunakeun lambang Universitas Indonésia dina sampulna nyaéta buku Universiteit Indonesia, Fakulteit Teknik, Bandung: Rentjana Untuk Tahun Peladjaran 1952-1953 (Percetakan AID, Bandung, 120 kaca.)
Unit Kagiatan Mahasiswa mangrupa organisasi kamahasiswaan di tingkat Universitas anu fungsinya nandéan sagala rupa minat sarta bakat ti para mahasiswa UI. Unit Kagiatan Mahasiswa kasebut antara di antarana:
UI ngabogaan dua asrama, nyaéta Asrama Mahasiwa UI Dépok sarta Asrama Mahasiswa UI Wismarini. Asrama nu kahiji perenahna di kampus Dépok, kalawan kapasitas 480 kamar pikeun mahasiswa sarta 615 kamar pikeun mahasiswi, anu saban kamarna bisa dieusi ku hiji nepi ka tilu urang. Samentara asrama anu séjén perenahna di Jl. Otto Iskandardinata no. 38 Jakarta Wétan kalawan kapasitas 72 kamar keur mahasiswa sarta 111 kamar pikeun mahasiswi. Asrama Mahasiswa UI Wismarini ieu husus disadiakeun pikeun mahasiswa anu kuliah di Fakultas Kadokteran, Fakultas Kadokteran Huntu, sarta program séjén anu aya di kampus UI Salémba.
Balé mahasiswa UI Salémba mangrupa salah sahiji fasilitas anu aya dina panangtayungan Direktorat Kemahasiswaan dan Hubungan Alumni. Gedong nu bisa ngawadahan 300 jelema ieu mindeng dipaké pikeun sagala rupa kagiatan kawas seminar, rapat, jeung lain-lain. Sajaba pikeun para mahasiswa jeung warga UI, gedong ieu ogé diséwakeun pikeun umum.
Beus kampus disadiakeun pikeun ngaladénan kaperluan transportasi mahasiswa di jero kampus UI Dépok. Pikeun warga UI, beus ieu leuwih dipikawanoh ku sebutan Beus Konéng (Bikun), alatan beus ieu ngabogaan warna dominan konéng. Nepi ka taun 2005, UI geus ngabogaan 20 unit Beus Kampus. Beus-beus kasebut sacara rutin ngaladénan rute di jero kampus dina poé Senén—Jumat, mimiti pukul 07.00-19.00.
Fasilitas jeung sarana olahraga nu dipiboga ku UI di antarana:
Puseur Kagiatan Mahasiswa (Pusgiwa) UI mangrupa tempat sagala rupa kagiatan mahasiswa UI. Di dieu aya sekretariat sagala rupa organisasi kamahasiswaan anu aya di UI. Sajaba ti éta, aya ogé sagala rupa fasilitas anu bisa dipaké ku para mahasiswa UI. Fasilitas éta antara séjén aula anu bisa nampung kurang leuwih 300-400 jelema.
Wisma Makara perenahna di palebah Asrama Mahasiswa UI Dépok. Tempat ieu dipaké minangka sarana akomodasi di wewengkon Jakarta Kidul sarta Depok, jeung mindeng dipaké pikeun kagiatan kawas seminar, palatihan, workshop, lokakarya, sarta séjén-séjénna.
Di handap ieu aya rumpaka lagu anu dijadikeun lagu wajib di Universitas Indonésia. Lagu-lagu ieu ilahar ditembangkeun dina acara-acara resmi universitas, kagiatan mapag mahasiswa anyar (maba), sarta wisuda.