Philippine Airlines

Ang Philippine Airlines (PAL), isang tatak ng PAL Holdings, Inc. (PSE: PAL), na kilala rin sa kasaysayan (hanggang 1970) bilang Philippine Air Lines, ay ang pambansang kompanyang panghimpapawid (airline) ng Pilipinas. Itinatag ang kompanyang panghimpapawid noong 1941 bilang una at pinakamatandang kompanyang panghimpapawid sa Asya na kilala pa rin sa ilalim ng orihinal na pangalan nito. Sa kasalukuyan, nakahimpil ang PAL sa PNB Financial Center, ang himpilan ng Bangko Nasyonal ng Pilipinas (PNB), sa Lungsod ng Pasay sa Kalakhang Maynila.
Mula sa mga pusod nito sa Paliparang Pandaigdig ng Ninoy Aquino sa Maynila, ang Paliparang Pandaigdig ng Clark sa Angeles, at ang Paliparang Pandaigdig ng Mactan-Cebu sa Lungsod ng Cebu, naglilingkod ng Philippine Airlines sa 31 destinasyon sa Pilipinas at 41 na destinasyon sa iba't-ibang bansa sa Timog-silangang Asya, Silangang Asya, Gitnang Silangan, Oseanya, Hilagang Amerika at Europa.
Ang Philippine Airlines ay naitatag noong 15 Pebrero 1941, dahilan upang ito ay hirangin bilang pinakamatandang tagapagpalipad sa Asya na gamit pa din ang kasalukuyang pangalan. Ang PAL ay binuo ng grupo ng mga negosyante sa pamumuno ni Andres Soriano. Ang pamumuhunan ng pamahalaan ng Setyembre ng taong din iyon ang nagbigay daan sa pagnanasyonalisa nito.
Nagsimula ang operasyon ng PAL ng Marso 1941 gamit ang isang Beech 18 na eroplano na lumilipad ng isang beses araw-araw sa pagitan ng Maynila at Baguio. Nahinto ang operasyon ng PAL ng sumiklab ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig na tumagal sa Pilipinas mula 1942 hanggang 1945. Muling nanumbalik sa operasyon ang PAL noong Pebrero 1946 at lumilipad sa may 15 domestikong destinasyon. Ang fleet nito ay binubuo ng limang Douglas DC-3. Nang Hulyo ng taong din iyon, inuwi ng PAL ang may 40 Amerikanong tagapaglingkod sa California gamit ang isang inalkila na Douglas DC-4, kaya't ang PAL ang unang Asyanong tagapagpalipad na tinawid ang Karagatang Pasipiko. Nang Disyembre din ng taong iyon ay nagsimula ang regular na serbisyo sa San Francisco.
Sinimulan ng PAL ang serbisyo patungo Hong Kong, Bangkok at Taipei gamit ang mga Convair 340 noong Abril 1953, pagkalipas ng isang taon ang PAL ay pumasok na sa pagagamit ng jet kasama ang DC-9 Jetliner. Pinasa ng Gobyerno ang responsibilidad bilang pinuno ng PAL sa kay Benigno Toda, Jr., noong 1965, na naging bahagi na ng PAL noong pang 1962. Pinatuloy ng PAL ang serbisyo sa Cebu, Bacolod at Davao gamit ang BAC1-11 noong 1966 at pagsapit ng 1974 ang PAL ay pumasok na sa pagagamit ng mga widebody aircrafts gamit ang DC-10. Sinali ng PAL ang B727 trijet sa kanilang plota sa Hulyo, 1979 at pagsapit ng Desyembre ay nakuha na nila ang kanilang unang B747-200 at pinatuloy ang serbisyo sa Singapurr gamit ang kanilang bagong A300-B4. Nobyembre 1982 ay pinasok na ng PAL ang merkado ng Europa sa simula ng mga lipad pa puntang Zurich at Paris. Sinimulan ng PAL ang modernization ng kanilang domestikong plota sa pag-sali ng bagong Shorts SD360 turboprop noong 1987. 1988 nang bumili ang PAL ng Fokker 50 turboprop. Agosto 1989 nang sumali ang B737-300 ang plota ng PAL.
Philippine Aerial Taxi Company Noong 14 Nobyembre 1935, inaprobahan ng Kongreso ng Pilipinas ang franchise ng Philippine Aerial Taxi Company Incorporated (PATCO) upang magbigay ng serbisyo sa mail, kargamento at pasahero lalo na sa isla ng Luzon. Ang kumpanya ay nag-iskedyul ng Manila-Baguio at Manila-Paracale flight. Ang kumpanya ay naging tulog sa loob ng anim na taon sa naka-iskedyul na operasyon ng pasahero sa ilalim ng mga itinakdang ruta nito.
Philippine Air Lines Noong 26 Pebrero 1941, ang Philippine Air Lines, Inc., ay pormal na isinama ng isang grupo ng mga negosyante na pinangungunahan ni Andrés Soriano, Sr. Ang huli ay itinuring na isa sa mga nangungunang industriyalisadong industriya ng Pilipinas noong panahong iyon, at nagsilbi bilang pangkalahatang tagapamahala sa hinaharap. Siya, at dating Senador Ramón Fernández, na nagsilbi bilang tagapangulo at pangulo sa hinaharap, ay nakuha ang franchise ng Philippine Aerial Taxi Company Incorporated, na binago ito sa bagong Philippine Airlines. Ang unang paglipad ng airline ay naganap noong 15 Marso 1941 sa isang solong Beechcraft Model 18 NPC-54 sa araw-araw na mga serbisyo sa pagitan ng Manila (mula sa Nielson Field) at Baguio. Nagdala ito ng dalawang piloto at limang pasahero sa kanyang unang flight. Ang limang pasahero ay ang mga tagapagtatag ng PAL - Philippine Air Lines: Andres Soriano, Ramon Fenandez, Juan Elizalde, John R. Schultz at Ernesto Von Kaufmann. Ang pamumuhunan ng pamahalaan noong Setyembre ay nagbukas ng daan para sa pagsasabansa nito. Noong 23 Oktubre 1941, si John R. Schultz ay inihalal ng Lupon ng mga Direktor bilang Treasurer ng Philippine Air Lines.
Ang mga serbisyo ng PAL ay nagambala noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig (World War II), na tumagal sa Pilipinas mula sa huling bahagi ng 1941 hanggang 1945. Nang sumiklab ang Digmaang Pasipiko noong 8 Disyembre 1941 ang dalawang Model 18s at ang kanilang mga piloto ay pinilit sa serbisyo militar. Ginamit ang mga ito para lumikas ang mga piloto ng Amerikanong manlalaban sa Australia hanggang sa ang isa ay nahuhulog sa Mindanao at ang iba pa ay nawasak sa lupa sa isang air raid sa Surabaya, Indonesia.
Ang logo noon ay wala pang incarnation sa paglabas hanggang noong 1950.
Ang PAL ay privatized muli noong Enero 1992, nang ibenta ng pamahalaan ang 67% na bahagi ng PAL sa isang holding company na tinatawag na PR Holdings. Gayunpaman, ang isang kontrahan kung sino ang mangunguna sa PAL ay humantong sa isang kompromiso noong 1993, nang ang dating Kalihim ng Agrikultura na si Carlos G. Dominguez ay inihalal bilang pangulo ng PAL sa pamamagitan ng board of directors ng airline. Ang fleet ng BAC1-11s ay nagretiro noong Mayo 1992, matapos ang pagkumpleto ng paghahatid ng Boeing 737s, at ang Maikling 360s noong Setyembre. Noong Nobyembre 1993, nakuha ng PAL ang unang Boeing 747-400 nito. Ang bagong sasakyang panghimpapawid ay dumating sa Subic Bay International Airport at nagdadala noon-Pangulong Fidel V. Ramos, na pinangunahan mula sa Estados Unidos pagkatapos ng isang opisyal na pagbisita.
Noong 1997, pinalakas ng PAL ang sarili bilang "sunniest airline ng Asya" upang maiwasto ang bagong marketing at advertising thrust nito. Nagsimula rin ang PAL ng mga serbisyo sa New York City, gamit ang Newark Liberty International Airport sa pamamagitan ng Vancouver. Ang pagkuha ng napakaraming mga sasakyang panghimpapawid na naitugma sa walang kapalit na mga ruta na pinilit ang airline na maging matatag sa pananalapi. Ang malayong programa ay humigit-kumulang sa kalagitnaan nang ang buong epekto ng krisis sa pinansya ng Asya noong 1997 ay umusbong sa industriya ng airline noong maaga noong 1998. Noong 31 Marso 1999, pinabuwag ng PAL ang hub ng Mactan-Cebu International Airport. Sa paglunsad din ng napakalaking lay-up, ang mga pagtatalo sa pagitan ng mga may-ari ng airline at ng unyon ng empleyado ay humantong sa isang kumpletong pagsasara ng mga operasyon ng PAL noong 23 Setyembre 1998.
Ang Philippine Airlines ay pag-aari ng PAL Holdings (PSE: PAL), isang holding company na responsable para sa operasyon ng airline. Ang PAL Holdings ay bahagi ng isang pangkat ng mga kumpanya na pag-aari ng negosyante sa negosyo na si Lucio Tan. Ang PAL ay ang pang-siyam na pinakamalaking korporasyon sa Pilipinas sa mga tuntunin ng kabuuang kita, tulad ng nakalagay sa Top 1000 Largest Corporations ng Pilipinas sa 2017. Bilang ng Abril 2018, ang PAL ay gumagamit ng kabuuang 8,278 na empleyado, na kinabibilangan ng 1,332 pilot at 3,016 cabin crew. Ang PAL ay ang animnapu-unang pinakamalaking airline sa mundo sa mga tuntunin ng kilometro ng pasahero ng kita, na may higit sa 16 milyon na pinalipad para sa 21 milyon na magagamit na kilometro na kalsada, isang average load factor na 76 porsiyento. Ang PAL ay lumipad ng approx. 12 milyong pasahero sa 2014. at 16 milyon sa 2016.
Para sa taon ng pananalapi na nagtatapos noong 31 Marso 2007, iniulat ng Philippine Airlines ang isang netong kita na US $ 140.3 milyon, ang pinakamalaking kita sa kanyang 76-taong kasaysayan. Pinapayagan ito na lumabas sa receivership sa Oktubre. Ang PAL ay nagtaya ng netong kita upang maabot ang $ 32.32 milyon para sa taon ng pananalapi na nagtatapos sa 31 Marso 2008, $ 26.28 milyon noong 2009 at $ 47.41 milyon noong 2010, ngunit ito ay napatunayang mahirap na makamit, na may malaking pagkatalo na inihayag noong unang bahagi ng 2009 na nagiging sanhi ng ilang pag-aalala. Gayunpaman, iniulat ng Philippine Airlines ang kabuuang komprehensibong kita na $ 20.4 milyon para sa 2014, ang unang kita ng kumpanya sa apat na taon. Ipinagpatuloy ng kumpanya ang pinansiyal na turnaround nito, na nag-uulat ng netong paglago ng kita ng 4430.04% para sa taong 2015. Gayunman, iniulat ng PAL ang pagkawala sa 2016, na may netong paglago ng kita na -38.80%.
Ang Mabuhay Miles ay ang programang frequent flyer ng Philippine Airlines. Ito ay itinatag noong 2002 sa pamamagitan ng pagsasama ng lahat ng mga umiiral na PAL frequent flyer program bago ang krisis sa pananalapi ng Asya: ang PALSMiles, ang Mabuhay Club at ang Flying Sportsman, kasama ang mga miyembro ng PALsmiles at Mabuhay Club na inilipat sa bagong programa noong 1 Agosto 2002.
Ang programa ng Flying Sportsman ay kasunod na binago sa .SportsPlus, isang tatlong-tiered, subscription-based na programa na nagbibigay ng dagdag na mga alok ng bagahe para sa sports equipment. Ang mga miyembro ng Mabuhay Miles ay nakakakuha ng mga milya na maaaring matubos sa halaga ng mukha sa karamihan sa mga flight ng Philippine Airlines, gayundin sa mga code na shared route ng mga airline partner.
Mabuhay Miles ay nahahati sa maraming mga tier:
Ang logo ng Philippine Airlines ay nawala sa apat na anyo sa buong haba ng operasyon nito. Ang unang logo ay nagsasama ng isang kulay-asul na hugis-itlog na may "PAL" superimposed sa white letters, isang four-pointed star na ang mga punto ay intersect sa likod ng "A" sa initials ng PAL, at ang isang pakpak na iba-iba ay depende sa lokasyon ng logo tumuturo sa kanan kung matatagpuan sa kaliwang bahagi ng eroplano, iniwan kung sa kanang bahagi). Ang isang variant ng logo na ito ay gumamit ng isang globo sa halip sa asul na hugis-itlog na may superimposed na mga inisyal na PAL. Ang logo na ito ay gagamitin mula sa mga 1950 hanggang sa kalagitnaan ng 1960, kapag ito ay papalitan ng isang pangalawang logo. Ang ikalawang logo ay nagpatibay ng isang asul na tatsulok (na may nawawalang punto na nawawala) at isang pulang tatsulok na ipinakita sa ibabaw nito, kalakip ng isang bilog; ito ay sinadya upang pukawin ang isang patayo-ipinakita pambansang bandila (ang puting nilalang sa pamamagitan ng negatibong espasyo sa pagitan ng dalawang tip ng triangles '). Noong kalagitnaan ng 1970s, isang ikatlong logo, na inalis ang bilog at pinadali ang mga hugis, ay ipinakilala. Ang ginamit na typeface sa ikatlong logo ay inilapat sa ikalawang logo, na nanatili ang opisyal na logo ng PAL hanggang 1986, kung papalitan ito ng kasalukuyang logo. Nagtatampok ang kasalukuyang logo ng PAL sa parehong dalawang asul at pula na naglayag na triangles na ginagamit sa pangalawang at pangatlong logo. Gayunpaman, ang isang walong-rayed yellow sunburst na tinatawag na ang hugis ng Sailboat ay nadaig sa ibabaw ng asul na tatsulok, at ginamit ang isang bagong Helvetica typeface.
Ang Airbus A320-200 ay kasalukuyang umaagos sa Southeast at East Asia at domestic na destinasyon. Kinuha ng Philippine Airlines ang unang Airbus A320 nito noong 5 Agosto 1997. Ang airline ay nakatanggap ng 25 Airbus A320s mula pa noong 1997 na may pinakabagong delivery noong 2012. Dahil ang airline ay bumili ng Airbus A321-200s at Airbus A321neos, inihayag nila ang buong pagreretiro ng A320s nang isang beses ang mga order ng Airbus A321neos ay makukumpleto. Ito ay unti-unti na inilipat sa subsidiary nito ng PAL Express. Sa ngayon inooperate ngayon ng airline and sampung (10) natitirang A320. Yung iba inilipat sa PAL Express. Ang 156-seater na klaseng eroplano na ito ay nalalaman ng 12 Business Class, At 144 economy class.
Ang Airbus A321 ay ang pangunahing sasakyang panghimpapawid para sa mga maikling flight na naghahain ng South East, East Asia, Pacific (Guam), at Domestic destinations. Ang mga ito ay kung minsan ay ipinadala sa Manila-Brisbane ruta at sa kabaligtaran. Noong 28 Agosto 2012, ang Philippine Airlines ay nag-utos ng 34 Airbus A321-200 na nilagyan ng 2x IAE V2533-A5 engine, at 10 Airbus A321neos na nilagyan ng 2x Pratt & Whitney PW1133G-JM engine. Ang mga order ay random na binago, kinuha ng PAL ang 11 ng 34 na order ng Airbus A321ceo at binago ang mga ito upang mag-order ng 11 A321neos at idinagdag ang isang Airbus A321ceo order sa fleet nito. Ang unang Airbus A321ceo (Kasalukuyang Pagpipilian sa Engine) ay naihatid noong Agosto 2013. Noong 29 Marso 2015, sinabi ng airline na ibibigay nito ang A321neo simula 2017 ngunit sumang-ayon na ipagpaliban ang mga ito at lumipat sa Mayo 2018 dahil sa mga problema sa Pratt & Whitney PW1100G-JM engine.
Ang unang 6 A321neos ay magtatapos sa proseso ng paghahatid nito sa 2018 habang ang natitirang 15 sa ACF variant ay ibibigay sa 2019. Magbubukas ang airline ng mas maraming ruta habang dumating ang mga bagong eroplano at nagpasyang buksan ang Maynila sa Sapporo ruta, ang Manila sa New Delhi ruta at ang Manila sa ruta ng Mumbai. Ang una at ikalawang A321neos ay naihatid noong Hunyo 2018 at kasalukuyang lumilipad sa mga ruta ng Cebu, Davao, Bangkok, Hong Kong, Brisbane, Sydney at Port Moresby. Ang A321ceo ay nilalaman ng 199 seats at ang A321neo nilalaman ito ng 168 seats sa unang variant.
Ang A330s ay pangunahing inilunsad sa mga ruta ng Middle East, Australia, at Timog Silangan at Silangang Asya tulad ng mga lungsod ng Dubai, Riyadh, Singapore, Hong Kong, Sydney, Melbourne , Tokyo, at marami pang lungsod. Ang mga ito ay ipinapatupad din sa Honolulu at domestic flights tulad ng Puerto Princesa, Lungsod ng General Santos, Davao (mga flight na nagsisimula sa 1 (ie PR 1811/1812) at Cebu. Ipinakilala ng Philippine Airlines ang Airbus A330-300 noong 30 Hulyo 1997, kasama ang paghahatid ng kanilang unang sasakyang panghimpapawid (F-OHZM). Ang Philippine Airlines ay bumili ng walong Airbus A330-300 upang punan ang mga puwang na ang Airbus A300B4 ay umalis sa panahon ng kanyang unti-unting pagreretiro. Noong 2012, ang Philippine Airlines ay nag-utos ng 10 Airbus A330-300HGW, ngunit sa ibang pagkakataon ay nagpapalawak ng mga order sa 15. Ang mas bagong A330 HGWs (8 ng 15 A330s ay naayos na may tri class layout) ay gumagamit ng isang pares ng Rolls-Royce Trent 700 engine na hindi katulad ng nakaraang A330s na gumagamit ng isang pares ng General Electric CF6-80E1. Ang huling A330 na nilagyan ng GE engine ay nagretiro noong 31 Agosto 2014. 8 out of 15 na eroplano ay naglalaman ng tri-class 309 seats at ang natitira ay nakalaman ng 2-class na may 363 seats.
Noong 2016, inilagay ng Philippine Airlines ang kauna-unahang order ng anim na Airbus A350-900 na sasakyang panghimpapawid. Ang unang sasakyang panghimpapawid ay ihahatid sa huli 2018. Noong 9 Abril 2016, tinapos ng Philippine Airlines (PAL) ang kasunduan sa pagbili sa Airbus na sumasaklaw sa matatag na order ng anim na A350-900s, kasama ang anim na pagpipilian. Ang mga kompanya ng kontrata ay nagtaguyod ng Memorandum of Understanding na inihayag sa 2016 Singapore Airshow. Ang A350-900, na magkakaroon ng tatlong-klase na pagsasaayos, ay naka-iskedyul na i-deploy sa mga bagong ruta sa North America at Europa. Ang A350-900 ay papalit din sa pag-iipon ng Airbus A340-300. Hanggang sa Pebrero 2018, sinabi ni Jaime Bautista, presidente ng kumpanya ng holding company, PAL Holdings Inc, na interesado rin sila sa mas malaking Airbus A350-1000 na variant. Apat na A350-900 ang mararating sa Manila at ang natitirang dalawa sa susunod na taon.
Noong 14 Hulyo 2018, natanggap ng PAL ang una nitong A350-900.
Ang Boeing 777-300ER ay pangunahing ginagamit para sa mga destinasyong North American tulad ng Los Angeles, San Francisco, Vancouver, Toronto, at New York City. Ginagamit din ito para sa destinasyon ng Europa lamang ng eroplano, London, na pinapalitan ang Airbus A340-300 noong Setyembre 2017. Minsan, inilalaan sila sa mga ruta ng Asyano at Australya tulad ng Bangkok, Tokyo, Hong Kong, Sydney, at Melbourne. Noong 2009, ang Philippine Airlines ay umarkila ng 2 Boeing 777-300ER upang palitan ang dating punong barko na Boeing 747-400 mula sa GECAS. Ang unang sasakyang panghimpapawid ay naihatid noong 2009. Noong 12 Marso 2007, tinapos ng Philippine Airlines ang kasunduan sa pagbili sa Boeing na sumasaklaw sa firm order ng 2 Boeing 777-300ER, kasama ang 2 pagpipilian. Ang unang sasakyang panghimpapawid ng PAL ay naihatid noong 20 Hunyo 2012, na ito ang ikatlong Boeing 777-300ER para sa airline.
Ang Philippine Airlines ay lumilipad mula sa kanilang hub sa Maynila at Cebu. Ang mayorya ng mga lipad ay nago-opera mula sa Maynila. Sa mga biyaheng domestic, ang PAL ay lumilipad sa mga mayoryang mga lungsod ng Pilipinas mula sa Maynila at Cebu habang pang-internasyonal, ito'y lumilipad mula sa Maynila pa puntang Estados Unidos, Australya at Asya-Pasipiko, kung saan may malaking populasyon ng mga manggagawang mga Pilipino.
Sa kasalakuyan ang PAL ay nago-opera ng mga rotang hindi nagmumula sa hub tulad ng Singapore - Jakarta at Sydney - Melbourne. Noong dati ang PAL ay nagoopera ng mga lipad na hindi nagmumula sa hub, pati na rin mga non-stop na mga lipad sa Europa at mga Domestikong mga operasyon pero'y hindi na ipinatuloy pag-dating ng Krisis Pinansiyal sa Asya noong 1999. Ang mga lipad paputang Gitnang Silangan rin ay kinansela dahil sa Krisis Pinansiyal sa Asya; subalit ito'y kinansela rin dahil sa mahal ng presyo ng petrolyo at matinding kompetensiya mula sa mga tagapaglipad ng Gitnang Silangan. Hindi ipinatuloy ng PAL ang kanilang serbisyo papuntang Riyadh, ang huling destinasyon nila sa Gitnang Silangan, subalit hanggang ngayon ang Tagapaglipad ay nag-co-codeshare sa ilang mga tagapaglipad sa rehiyon na iyon.
Ang PAL ay pinakitaan ng mga interest sa pagtaas ng kanilang mga lipad papuntang Kanada katulad ng Toronto at Tsina at pagkilala ng mga lipad papuntang Nepal, Cambodia, Myanmar at New Zealand, at gayundin sa Timog Amerika at Aprika, at pagpapalawak ng kanilang pagkilala sa Estados Unidos sa pagpatuloy ng serbisyo sa Saipan at San Diego pati na rin ibalik ang mga serbisyo papuntang Chicago at Lungsod ng New York, at pagbabalik serbisyo sa Indiya at Europa, pati na rin ang Gitnang Silangan.
Nitong 2013, inihayag ng PAL ang muling pagbubukas ng ruta sa Gitnang Silangan at muling inilunsad ang mga ruta tulad ng Abu Dhabi sa United Arab Emirates, Dammam at Riyadh sa Saudi Arabia, at Doha sa Qatar. Ito ay pangungunahan ng bagong Airbus A330-300. Balak din ng PAL na bumiyahe ng mga bansang Kuweit at Oman.
Inilunsad din ng PAL ang mga bagong ruta sa Australya tulad ng Brisbane at Perth (sa pamamagitan ng Darwin) gamit ang Airbus A320. Ngunit noong Setyembre 2013, inihinto ng PAL ang biyaheng Perth.
Noong 12 Hulyo 2013, inilais na ng European Union ang pagbabawal sa PAL na makabiyahe sa 28 bansang miyembro ng EU. Kasunod ng pag-aalis ng pagpapabawal ng EU, balak ng PAL na makapaglunsad ng mga ruta sa Europa tulad ng London, Paris, Amsterdam, Frankfurt, Roma, Milano, at Madrid. Balak din nitong bumiyahe ng Mosku at Istambul.
Nitong Setyembre 15, 2013, iniulat na ang PAL ay lilipad patungong London simula 4 Nobyembre 2013. Ito ay pangungunahan ng Boeing 777-300ER gamit ang Paliparan ng Heathrow.
Ang codeshares ng Philippine Airlines ay may mga sumusunod na mga airline:
Sa pananalapi Nakaranas ng PAL ang malalaking pinansyal na pagkalugi noong huling bahagi ng 2000s. Noong 31 Marso 2006, ang kabuuang mga ari-arian ng PAL ay umabot sa 100,984,477 PHP, isang 11% na pagbawas mula 31 Marso 2005. Noong 31 Marso 2007, ang mga pinagtibay na asset ng kumpanya ay patuloy na bumaba ng 8% na katumbas ng 92,837,849 PHP bilang laban sa 2006 na numero. Ang pagbagsak ng mga ari-arian ng PAL ay dahil lamang sa pagbaba ng net sa ari-arian at kagamitan at mga pagbabayad sa advance sa mga tagagawa ng sasakyang panghimpapawid at engine, kasalukuyang at iba pang hindi kasalukuyang mga ari-arian. Bilang ng 31 Marso 2007, ang iba pang mga kasalukuyang at di-kasalukuyang mga asset ay nahulog sa pamamagitan ng 29% sa 2,960.4 milyong PHP at 20% sa 2,941.7 milyong PHP "dahil sa epekto ng muling pagsukat sa patas na halaga ng ilang mga asset sa pananalapi at derivative instruments".
Pagkatapos ng pagdala ng 17% na higit pang mga pasahero noong 2009 dahil sa pagkuha ng karagdagang mga sasakyang panghimpapawid at paglago sa lokal na merkado, ang PAL annual income report ay nagpakita ng isang pagtaas sa mga kita ng US $ 1.634 bilyon mula US $ 1.504 bilyon noong 2008. Sa kabila nito, ang PAL gastos ay tumataas bilang isang resulta ng higit na operasyon ng flight at mas mataas na mga gastos sa pagpapanatili na pinalala ng mga pagbabago sa presyo ng gasolina; apatnapu't apat na porsiyento (44%) ng gastos sa kita ng PAL ang ginagamit para sa pagkonsumo ng gasolina.
May kasaysayan ang PAL ng mga problema sa relasyon sa paggawa. Noong 15 Hunyo 1998, pinalagpasan ng PAL ang 5,000 ng mga empleyado nito, kabilang ang higit sa 1,400 flight attendants at mga tagapangasiwa sa diumano'y pagbabawas ng mga gastos at pagbawas ng downturn sa pananalapi sa industriya ng airline bilang kinahinatnan ng krisis sa pananalapi ng Asya. Kinakatawan ng mga Attendants at Stewards Association of the Philippines (FASAP), ang mga empleyado ng trabahador lalo na ang 1,400 cabin crews na humingi ng remedyo para sa kanilang problema sa pamamagitan ng proseso ng panghukuman at nag-file ng reklamo sa mga batayan ng hindi patas na praktis sa paggawa at ilegal na pagbabawas. Kinailangan ito ng isang dekada bago ito ayusin. Ipinasa nito ang Labor Arbiter sa National Labor Relations Commission pagkatapos sa Court of Appeals at, sa wakas, sa Korte Suprema. Pinarangalan ng Pinakamataas na Tribunal ng Pilipinas ang nasawi na partido at noong 22 Hulyo 2008, sa 32-pahinang desisyon nito na iniutos ng PAL na "ibalik ang mga tauhan ng cabin crew na saklaw ng pag-aalis ng iskemang at demotion noong 15 Hunyo 1998 na epektibo noong Hulyo 15 , 1998, nang walang pagkawala ng karapatang kanan at iba pang mga pribilehiyo, at upang bayaran sila ng buong backwages, kasama ang mga allowance at iba pang mga benepisyo ng pera na kinuwenta mula sa oras ng kanilang paghihiwalay hanggang sa oras ng aktwal na pagbawi, sa kondisyon na may kinalaman sa mga nakatanggap ng kanilang kaugnay na bayarin sa paghihiwalay, ang halaga ng mga pagbabayad ay dapat ibabawas mula sa kanilang mga backwages. " Ipinaliwanag pa ng Korte Suprema na nagkaroon ng kabiguan sa bahagi ng PAL upang patunayan ang mga claim nito ng aktwal at napipintong malaking pagkalugi. Bagaman ang malubhang pinsala sa pananalapi ng Asya ay napinsala sa airline, ang pagtatanggol ng PAL ng pagkabangkarota at rehabilitasyon ay hindi maituturing; samakatuwid, ang patakaran sa pagbabawas ay hindi makatwiran.
Sa loob ng mahigit na 20 taon, inilabas ng PAL ang industriya ng air transport sa Pilipinas. Nagtapos ito noong 1995 sa pamamagitan ng pagpasa ng Executive Order No. 219 na nagpapahintulot ng pagpasok ng mga bagong airline sa industriya. Ang liberalisasyon at deregulasyon ng industriya ng airline sa Pilipinas ay nagdulot ng kumpetisyon sa domestic air transport industry na nagreresulta sa pagbaba ng airfare, pagpapabuti sa kalidad ng serbisyo at kahusayan sa industriya sa pangkalahatan. Sa kasalukuyan, ang tatlong mga airline ay nakikipagkumpitensya sa internasyunal at malalaking domestic ruta: PAL, Cebu Pacific at PAL Express (dating kilala bilang Air Philippines) at dalawang airline ay naghahain ng mga menor de edad at malalapit na ruta: Philippines AirAsia, Cebgo (dating SEAIR at Tiger Airways ) at iba pang maliliit na airline.