davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Dry sex

Dry sex is the sexual practice of having sexual intercourse without vaginal lubrication. Vaginal lubrication can be removed by using herbal aphrodisiacs, household detergents, antiseptics, by wiping out the vagina, or by placing leaves in the vagina besides other methods. Dry sex is associated with increased health risks.
Removing or preventing vaginal lubrication through practices associated with dry sex increases friction during intercourse, which may be perceived as increased vaginal tightness, and some believe enhance sexual pleasure for the male partner. Some men who insist on dry sex regard "wet" women as unchaste. Dry sex can be painful for women and men. Dry sex is common in Sub-Saharan Africa and it has also been reported in Suriname among Afro-Surinamese women.
The practice has been linked to the high incidence of HIV/AIDS infection in South Africa. The practice is regarded as increasing the risk of transmitting sexually transmitted diseases (STDs) for both partners, including HIV in a number of ways. Increased friction during intercourse can cause lacerations in vaginal tissue. Drying the vagina also removes the natural antiseptic lactobacilli which can combat sexually transmitted diseases. Furthermore, dry sex increases the risk that a condom will break because of the increased friction. It may also result in vaginal inflammation and/or traumatic lesions which in turn may increase the transmission of STDs in other ways.
La Récré des 3 Curés

La Récré des 3 Curés (gallekadur diwar an anv-lec'h brezhonek an Tri Ferson) a zo un dachenn-c'hoari e Milizag , e-kichen Brest, e Bro-Leon. Un dachenn 30 devezh-arat zo anezhi, ha kavout a reer ouzhpenn daou-ugent c'hoari disheñvel, tro-dro d'ur poull-dour: pourmenadennoù war al lenn, bigi tos-tos, grand huit, c'hoari c'hwezet, toboggans ramzel, trampolinoù, menezioù blot, un dachenn cyber récré, tren vihan, karting, manejoù, ti-feurm bihan, mini-motoioù, kezeg-houarn fentus, pedaloioù, 3000 m² a c'hoarioù gwarezet gant un troiad avantur...
Ment : 30 devezh-arat Perc'henn : Ao Bonnefoi
Prosper Levot

Prosper Jean Levot (Brest, 14 a viz Kerzu 1801 - 3 a viz C'hwevrer 1878, Brest) a oa levraoueger hag istorour. Mirour levraoueg ar Morlu e voe e Brest, adalek 1831 ha betek e varv. Sevel a reas ur bern levrioù diwar-benn istor Brest, Breizh hag ar morlu.
Ezel eus kuzul-merañ Lise Brest e voe adalek 1848, unan eus krouerien ar Société Académique de Brest hag ezel eus meur a gevredigezh ouiziek. Ur plas a bouez en doa bet e buhez Brest en XIX kantved.
Strollad Karma

Er bloavezh 1996 e voe ganet ar strollad Karma e Kreiz-Breizh, er Poc'hêr kostez Karaez. Sonerezh da zañsal er festoù-noz a sonont. N'eo ket Karma ur strollad gwall anavezet evit ar poent daoust ma 'z a war vrudaat abaoe un nebeud bloavezhioù. Kenstrollañ a reont o startijenn a-benn reiñ plijadur d'an dañserien ha dezho o-unan. Ur strollad a gemer perzh alies er festoù-noz aozet er vro hag el lec'hioù all eo Karma. Sonerezh arnevez ha hengounel war-an-dro a sonont. Daou anezhe a gomz brezhoneg, Mikael Bihanig ha Yann Ar C'horr, a zo bet e Skolaj Diwan Roparz Hemon (bremañ, Skolaj Diwan ar Releg-Kerhuon) er Releg-Kerhuon, e-kichen Brest e Bro-Leon (Penn-ar-Bed).
C'hwec'h soner zo er strollad :
Kreizennoù sevenadurel Breizh

E-kerzh ar bloavezhioù '70 e voe savet kreizennoù sevenadurel a bep seurt dre ma ne veze ket aozet gouelioù 'zo pe kentelioù 'zo war ar brezhoneg, ar sonerezh, an istor, an douaroniezh hag all, gant ar c'helc'hioù keltiek. Pinvikaet o deus ar c'hinnig sevenadurel breizhat a galz. Degaset o deus giz ar festoù-noz en-dro dre holl dre ar vro.
Kreizennoù sevenadurel a zo bet savet neuze e Lannuon, an Oriant, Sant-Brieg, Gwengamp, Roazhon, Brest, Tregastell... Kalz anezho a zo bev c'hoazh.
Skolvan

Skolvan zo ur strollad sonerezh Breizh bet savet e 1984, brudet-tre er festoù-noz. Lakaet int da vezañ e-touez ar re wellañ koulz evit ar sonadegoù hag evit ar festoù-noz.
Krouet eo bet ar strollad e 1984 gant tri c'helenner eus skol sonerezh Plañvour : Youenn Le Bihan, talabarder, soner binioù ha piston (ur benveg krouet gantañ), Yann-Fañch Perroches (akordeoñs) ha Patrice Quéré (violoñs). Pediñ a rejont ar soner gitar Gilles Le Bigot da seniñ gante. Dominique Molard, c’hoarier binvioù-stekiñ, a emezelas er strollad e 1996 ; Bernard Le Dréau (saksofon) a erruas ur bloaz war-lerc’h e 1997 hag e 1999 ec'h erruas Loig Troel gant e akordeoñs.
O tont eus Sant-Brieg (22) emañ. Kregiñ a reas da c'hoari e 1972 da drizek vloaz. E 1975 eo e krogas gant ar festoù-noz, o tañsal da gentañ hag o seniñ war-lerc'h gant ar strollad Galorn (1978). Abaoe 2002, ez eo kroget Gilles da grouiñ e donioù.
Soner ganet en Erge-Vras e 1954. Kregiñ a reas da seniñ bombard yaouank-tre e Bagad Kemper. Kemer a reas perzh er strollad Gwerz, krouet e 1981. Kelenner sonerezh eo ivez. Hemañ a grouas Skolvan e 1984. Krouiñ a reas e l983 ur benveg nevez : ar "Piston". Ar benveg-mañ a zo bet krouet diwar hirvombard ar sonerezh barok.
Bernard Le Dreau a grogas e studioù sonerezh e 1967. E 1979, e teuas er-maez eus an « ENM » e Brest gant e ziplomoù. Er bloavezhioù 90, e krouas un triad « The Shkers » gant Kevin Wright (gitar) ha Pikey Butler (kan ha gourrebed-boud). E 1995, ec'h enrollas gant tud brudet eus Breizh evel Georges Jouin, Sirius, Didier Squiban... E-pad enrolladenn « Brest 96 » eo e kejas gant sonerien hengoun evel Jean-Michel Veillon pe Gilles le Bigot. Eñ eo a bedas anezhañ da zont e strollad Skolvan.
Kelenner e teuas da vezañ Dominique Molard e skol sonerezh Douarnenez, ur pennadig war-lerc'h ez eas muioc'h war-zu ar binvioù stekiñ. En deiz a hiziv ec'h aoz stajoù... O c'hoari e-barzh strolladoù sonerezh brudet evel Skolvan e c'hoari gant meur a venveg : taboulin sklaer pe tabla indian, eus an derbouka betek ar bodhran en ur dremen dre ar « bones » e bambou pe ar balafon hag ar « steel drum »…
Ganet d'an 21 a viz Gouere 1980 e Brest en ur familh sonerien, e tizoloas Loig Troël an akordeoñs diatonek war-dro pevar bloaz. E 1986, e c'houzañvas ur gwallzarvoud oto grevus. E zorn kleiz a zo nammet, met kenderc'hel a reas memes tra da labourat war an akordeoñs gant e zorn dehou hepken. E 1996, e c'hounezas priz an akordeoñs diatonek e Kan ar Bobl. E 1999, ec'h emezelas e strollad Skolvan. Ar strollad a embannas ar CD «Cheñchet'n eus an amzer » e 2000.
Yann-Vari ar Skourr

Yann-Vari ar Skourr (Jean-Pierre-Marie Le Scour en ti-kêr) , ganet d'an 2 a viz Meurzh 1811 e Hañveg, ha marvet d'an 19 a viz Eost 1870 e Montroulez, a oa marc'hadour gwin ha barzh brezhonek. Evitañ da vezañ pinvidik e oa brokus da geñver an Iliz katolik hag ar ganerien war an hentoù. Anavezout a reer dreist-holl ar varzhoneg Metig kanet hep skuizhañ gant ar ganerien festoù-noz abaoe an XIX kantved. Sinañ a rae I. P. M. ar Skourr, pe Barz Itron Varia Remengol, pe c'hoazh Kloarek Remengol
E kêriadenn Bodoureg, nepell eus chapel Itron Varia Rumengol, e voe ganet hag ur c'halvez e oa e dad. Gant person ar barrez e voe taolet evezh ouzh e spered lemm, ha kaset e voe da gloerdi [Pontekroaz], ha goude da Gloerdi Bras Kemper ma voe kerniet e 1836 hag anvet da ziagon e 1837 (abostoler, hervez Lukian Raoul). Kuitaat a reas ar vuhez relijiel da vont da urcher da lez-varn Brest e 1841 ha goude da c'hrefier en hini Vontroulez. Eno e timezas gant Añjelina Taboulineau, merc'h d'ur marc'hadour diedoù pe evajoù e Sant-Martin-war-ar-Maez, e 1844. Kemer a reas penn an embregerezh pa varvas e dad-kaer. Ur pennadurezh bras ha pinvidik e teuas da vezañ, ken e ez eas da brezidant al lez-varn kenwerzh
Edward Duyker

Edward Duyker a zo ur skrivagner hag istorour aostralian bet ganet e Melbourne d’an 21 a viz Meurzh 1955. E familh (tu e vamm), hag a oa a orin eus Breizh a zivroas eus Sant-Maloù, Sant-Servan, an Oriant, Brest ha Dol en XVIII kantved.
Edward Duyker an hini eo a savas buhezskrid Marc-Joseph Marion du Fresne, ar Breizhad en doa dizoloet evit ar wech kentañ aodoù Aostralia (e 1772), hag a savas ivez un niver bras a bennadoù buhez-skrid diwar-benn ar Vretoned aet da zizoloiñ bro, evit ar Dictionnaire de Biographie Mauricienne hag an Australian Dictionary of Biography. Kalonekaat a reas gant e holl bouez ar Vretoned da gemer perzh er Menai Celtic Festival, un darvoud sevenadurel e Sydney e 2003 hag e resitas ar bedenn Hon Tad e brezhoneg, a oa bet pourchaset dezhañ an destenn anezhi gant Bernez an Nail, en oferenn geltiek unkumuniek an 29 a viz C’hwevrer 2004. Ezel eus an Australian Academy of the Humanities eo hag eil kelenner en University of Sydney.
Gourenez Kraozon

Gourenez Kraozon zo ur c'hourenez e Breizh etre lenn-vor Brest, en hanternoz dezhi, ha bae Douarnenez er c'hreisteiz.
Brudet eo kened Gourenez Kraozon hag ar begoù-douar
Klotañ a ra gant kanton Kraozon mui pe vui, 7 kumun ennañ:
Tregarvan ha Sant-Vig, a vez kontet er c'hourenez a-wechoù, n'emaint ket e kanton Kraozon met e hini Kastellin.
Abaoe ar bloaz 2000 e vez ur festival eno e dibenn miz Eost, anvet Festival du Bout du Monde gouestlet da sonerezhioù ar bed.
Startijenn

Startijenn a zo ur strollad sonerezh bet krouet e miz Even 1997, diwar ur gejadenn etre skolajidi er skolaj Diwan Roparz Hemon er Releg-Kerhuon, e-kichen Brest.
A oad a 13 vloaz, sod-pitilh holl gant ar sonerezh, e tivizas Tangi Oillo (gitar), Youenn Roue ha Konogan An Habask (bombard) ha Tangi Ropars (akordeoñs kromatek) krouiñ ur strollad festoù-noz. Seniñ a rejont evit ar wech kentañ e Lokorn e 1997. Goude-se e krogas Startijenn da luskañ muioc'h-mui a festoù-noz. E miz Mae e kuitaas Tangi Ropars ar strollad. Kemeret e voe e blas gant Tangi Le Gall-Carre, ur akordeoñs diatonek gantañ, ha Konogan An Habask, paotr ar binioù-kozh. Adalek ar mare-se e tibradas ar strollad.
Deuet int da vezañ bremañ ur strollad mil-anavezet e bed ar sonerezh e Breizh. Abaoe o c’hentañ pladenn en nevez-amzer 2006, n’o deus ket paouezet da foetañ ar festoù-noz e Breizh koulz hag e lec'h all. Perzhioù sonerezh ar pemp brezhoneger yaouank-mañ eo dres o startijenn, ur son a-stroll dibar ha sonaozadurioù a sent bepred ouzh o fal kentañ : lakaat an dud da zañsal. Ur son rock 'zo ganto, hag un doare dezho o-unan da gizellañ o zonioù. Deuet eo ar strollad da vezañ unan eus arouezioù ur yaouankiz o vevañ en he sevenadur hag en hec'h amzer.
E 2009 o doa resevet ur priz gant ar gevredigezh Produet e Breizh, hag un eil gant Sonerezhioù ha Dañsoù e Penn-ar-Bed. Kemeret o doa perzh en abadenn Son da Zont d'ar sadorn 28 a viz Du 2009 war France 3
Film berr

Ur film berroc'h eget ar filmoù ha tremen a ra er salioù eo ar film berr. Seurt film a bad war-dro 59 munud hervez Centre national de la cinématographie (CNC). Hervez al lec'hienn amerikan IMDb e pad 45 munut en e hirañ. Er memes rummoù e vez ranket ha gant filmoù hir (teulfilmoù, faltazi...).
Kavet vez war chadennoù dre fun pe dre loarell, war DVDioù, war internet ha war pellgomzerioù hezoug.
War internet e vez kavet da skouer Across the Hall. Ur film amerikan lañset war internet hepken eo :
Lec'hiennoù internet zo hag a skign filmoù berr : YouTube, BritFilms, Daimymotion ha Newgrounds. War ar chadenn skinwel kanadian BITE TV ez eus tu kas o filmoù berr gant an dud ivez.
Filmoù berr war ar Web
Arzourien
Bez zo ivez festivalioù diwar-benn ar filmoù berr.
E Clermont-Ferrand e vez aozet Festival etrevroadel ar filmoù berr Clermont-Ferrand.
E Brest e vez kavet Festival European ar Filmoù Berr abaoe 1986. Ar gevredigezh Côte Ouest a aoz anezhañ bep bloaz.
Festivalioù all :
La Fille de Brest

La Fille de Brest a zo ur film gall bet sevenet gant Emmanuelle Bercot deuet er-maez d'an 23 a viz Du 2016. Savet eo diwar al levr Mediator 150 mg : combien de morts ? savet gant mezegez ar skevent Irène Frachon, eus CHU Brest e karter Ar Gazeg Wenn, a zanevell he stourm da lakaat afer ar Mediator da vezañ anavezet ha da ziskuliañ riskloù al louzoù-se, ar benfluorex, gwerzhet gant an arnodvaoù Servier dindan an anv "Mediator".
Digoret en deus Festival etrebroadel ar film e Donostia e 2016 ha kinniget eo bet e dibenn ar Festival Cinéma des alternatives e Versailhes d'an 30 a viz Ebrel 2017.
E miz C'hwevrer 2009 en em gav mezeien CHU Brest dirak kazioù valvulopatiezh ha dreistgwask arterel ar skevent. Mervel a ra klañvourien zo. Soñjal a reont ez eus ul liamm gant ul louzoù kemeret, ar Mediator, gwerzhet gant Servier. Irène Frachon, skoazellet gant ar c'helenner Antoine Le Bihan, a glask reiñ da anavout riskloù ar Mediator. Ne glaskont nemet saveteiñ buhezioù. E Pariz avat en em gavont gant tud ha n'int gwall nec'het gant mad an holl, gant an arc'hant da c'hounit ne lavaran ket. Dont a ra a-benn an embregerzhioù apotikerezh da levezoniñ emzalc'h melestradur ar yec'hed. En em gavout a reont tal-ouzh-tal gant skolveuridi c'houbrenet, rok ha brusk, bodadoù arbennigourien hag o deus kenstokoù lazioù. Poaniañ a ra Irène Frachon hag Antoine le Bihan o klask lakaat kemm etre arbennigourien an ajañsoù yec'hed ha re Servier.
Diskaret eo buan brud ar C'helenner Antoine Le Bihan evel enklasker. Fae zo graet war e enklaskoù. Tennañ a reer e yalc'hadoù digantañ ha ret eo dezhañ mont en harlu d'ar C'hanada a-benn ar fin. Daoust da gement-se n'eo ket digalonekaet Irène Frachon ha kavout a ra harperien dic'hortoz a skoazell anezhi da genderc'hel gant he stourm : ar studierez war an apotikerezh a veneg an niver a dud marvet en he zezenn, an epidemiologourez Catherine Hill, un embanner pennek, ur gazetennerez eus ar Figaro, « Boulom Nedeleg », ur skoazeller dianv o labourat er Cnam zo gantañ en e urzhiataer niver ar re varv er Frañs a-bezh, met n'hall diskuliañ anezhe en un doare ofisiel nemet war urzh e hierarkiezh.
University of Picardy Jules Verne

The University of Picardy Jules Verne (French: Université de Picardie Jules Verne; UPJV) is a public university located in the former Picardy region of France (now part of Hauts-de-France).
It consists of several campuses located in the towns of Amiens, Beauvais, Cuffies, Saint-Quentin, Creil, and Laon.
The university was part of the University of Lille Nord de France group.
The University of Picardy Jules Verne was established in 1970 as a successor to the former University of Amiens. It was initially simply called the University of Picardy during its first two decades, until 1991 when writer Jules Verne's named was added. Verne spent much of his life in Amiens. What started as a small university now has over 30,000 students across all campuses. The university celebrated its 50th anniversary in 2019-2020.
The university is organised into five main faculties or groupings each with a number of schools or institutes:
49°52′36″N 2°15′53″E﻿ / ﻿49.87680°N 2.2646°E﻿ / 49.87680; 2.2646
Calvi, Haute-Corse

Calvi (/ˈkælviː/; French: [kalvi]; Italian: [ˈkalvi]; Corsican: [ˈkalvi]) is a commune in the Haute-Corse department of France on the island of Corsica.
It is the seat of the Canton of Calvi, which contains Calvi and one other commune, Lumio. Calvi is also the capital of the Arrondissement of Calvi, which contains, besides the Canton of Calvi, three other cantons: L'Île-Rousse, Belgodère, and Calenzana. According to legend, Christopher Columbus supposedly came from Calvi, which at the time was part of the Genoese Empire. Because the often subversive elements of the island gave its inhabitants a bad reputation, he would have been expected to mask his exact birthplace.
Calvi is located on the northwest coast of the island of Corsica, 95 km (59 mi) from Bastia and 24 km (15 mi) from L'Île-Rousse. It is the fifth-largest commune in Corsica; however, the arrondissement is the smallest.
Calvi has a hot-summer mediterranean climate (Köppen climate classification Csa). The average annual temperature in Calvi is 16.4 °C (61.5 °F). The average annual rainfall is 652.8 mm (25.70 in) with November as the wettest month. The temperatures are highest on average in August, at around 24.7 °C (76.5 °F), and lowest in February, at around 9.4 °C (48.9 °F). The highest temperature ever recorded in Calvi was 42.1 °C (107.8 °F) on 29 July 1983; the coldest temperature ever recorded was −5.6 °C (21.9 °F) on 30 January 1963.
Calvi was founded in the 13th century. Its motto, "Calvi semper fidelis" ("Calvi Always Faithful"), referred originally to its loyalty to the Republic of Genoa, which instated there a closed city centre (préside) in 1278, and built a new castle in 1491 to face new artillery technologies. The motto originates from 1553 when Calvi repulsed two attacks by the French and Turks, aided by Corsican exiles.
In 1555 it was sacked by Dragut Reis and his Barbary pirates.
During the war with Revolutionary France, British forces under Admiral Nelson and Lieutenant-General Charles Stuart captured the city in the Siege of Calvi in 1794. It was during the bombardment of Calvi that Nelson sustained the injury that cost him his eye. The town was retaken by Corsicans the following year.
The economy of Calvi is essentially based on summer tourism, which started in 1950 due to the pioneering efforts of Vladimir Raitz. Calvi is also home to the French Foreign Legions Second Foreign Parachute Regiment (2 REP), and relies heavily on the sustained business with their base, Camp Raffalli and its inhabitants.
Calvi is served by the international Calvi - Sainte-Catherine Airport, the Xavier Colonna Port, and a metre-gauge railway line to L'Île-Rousse and Ponte-Leccia, connecting with the main line Ajaccio - Bastia.
Chicago Maritime Festival

The Chicago Maritime Festival is a maritime music and culture festival held in Chicago, Illinois, every winter, usually the last weekend in February, usually at the Chicago History Museum. It is not uncommon for over 500 people to participate. It has existed in its present incarnation since 2003 and is the only wintertime festival featuring maritime music in the United States. The main organizers are performers Tom and Chris Kastle.
(Held at the Latin School of Chicago due to remodeling at the History Museum)
List of maritime music festivals

List of maritime music festivals is a sortable incomplete list of regularly occurring festivals, throughout the world, which feature or which usually contain significant performances of maritime music, a style of folk music largely based on the sea shanty. This list may have some overlap with list of folk festivals and list of early music festivals.
Shanties had antecedents in the working chants of British and other national maritime traditions. They were notably influenced by songs of shanty repertoire borrowed from the contemporary popular music enjoyed by sailors, including minstrel music, popular marches, and land-based folk songs. The music has since appeared at early folk festivals, and by the late 1970s, the activities of enthusiasts and scholar-performers at places like the Mystic Seaport Museum (who initiated an annual Sea Music Festival in 1979) and the San Francisco Maritime Museum established sea music—inclusive of shanties, sea songs, and other maritime music—as a genre with its own circuit of festivals, record labels, performance protocol, and so on. Some of the performances may be held at maritime museums, in conjunction with boat shows or maritime festivals, or at other venues friendly to acoustic music.
The performances at festivals can take several forms, as shanty performances today reflect a range of musical approaches and tastes. There are performers who favor a "traditional" style, who often perform work songs a capella or only with light instrumentation typical of sailors (e.g. concertina). A great many of the performers of shanties do so in what might be distinguished as a "folk music" style, often accompanied by guitar and banjo. Still other performers come to shanties from backgrounds in pop, rock, or theatrical music, and perform in what may be called a "contemporary" style. Some shanties are performed in a "classical" choir style (like the Robert Shaw Chorale).
The following lists may have some overlap:
The following categories are related:
The following table is a selection of the European event calendar remso.eu - Shanty- festivals with more than 4 performers (groups) only. All reported festival-events up from 3 groups you can find here: 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020. Click on date below to watch participants of that event and listen to some of their songs.
Earl of Pembroke (tall ship)

Earl of Pembroke was a wooden, three-masted barque, which was frequently used for maritime festivals, charters, charity fund raising, corporate entertaining and film work.
Earl of Pembroke was built in Pukavik, Sweden as Orion in 1945 and used to haul timber in the Baltic Sea until 1974 when she was laid up in Thisted, Denmark.
She was moved to the UK in 1980 where her full restoration began in 1985. As part of the restoration, her rig was changed from the original schooner to barque type (to resemble the famous HMS Endeavour on which Captain Cook discovered Australia) and she was renamed Earl of Pembroke (HMS Endeavour was called Earl of Pembroke when she worked as a coal trader in the West Country).
The restoration was designed with festivals and film work in mind. The three-masted rig and the uninterrupted decks containing no superstructure or wheelhouse create the silhouette of a classic sailing ship so she needs only minimal work to get a period correct aerial or side shot. With some effort she can also be made to look like an old Spanish Galleon or steam-sailing ship from the age of the Arctic expeditions.
Following restoration Earl of Pembroke was used in the production of films and attended a number of festivals including:
She was used in the following films:
Scrapped at Hoeben RDM Schepen in Kampen, on 2 December 2022
Total sail area: 689 m2.
Port-Royal National Historic Site

Port-Royal National Historic Site is a National Historic Site located on the north bank of the Annapolis Basin in Granville Ferry, Nova Scotia, Canada. The site is the location of the Habitation at Port-Royal, which was the centre of activity for the New France colony of Port Royal in Acadia from 1605 to 1613, when it was destroyed by English forces from the Colony of Virginia.
The French colony of Port Royal, centered on the habitation, was the first successful attempt by Europeans to establish a permanent settlement in what is today known as Canada. The habitation's active period was from 1605 to 1613. Although the European settlement of Port Royal persevered, with some interruptions, the habitation's role as the focus of the colony ended with its destruction in 1613.
In 1629, Charles Fort, now Fort Anne, was established by Scottish settlers. The founding of the new fort permanently shifted the Port Royal colony's centre of activity. The settlement around the new fort would evolve into the modern day town of Annapolis Royal.
On May 25, 1925, the national Historic Sites and Monuments Board recognized the original Habitation at for its heritage significance, and the then Minister of the Interior, Charles Stewart, designated it Port-Royal National Historic Site.
In the 1930s, the approximate site of the original Habitation was located in the community and the results of archaeological excavations fed public interest in the period of the original French settlement. This interest had been increasing since the publication of Quietly My Captain Waits, an historical novel by the Canadian novelist Evelyn Eaton set in Port-Royal in the early 17th century.
In the early 1900s, chiefly under the leadership of Harriette Taber Richardson, a native of Cambridge, Massachusetts, and summer resident of the nearby town of Annapolis Royal, Nova Scotian preservationists and historians began lobbying the Government of Canada to build a replica of the Habitation which stood from 1605 until its destruction in 1613.
The government agreed to have the replica built on the original site. Construction took place from 1939 to 1941 and was based on a duplicate set of plans for the original Habitation that had been recently discovered in France. This was the first National Historic Site to have a replica structure built.
Today, this replica serves as the cornerstone of Port-Royal National Historic Site, and, coupled with nearby Fort Anne National Historic Site in Annapolis Royal, continues to commemorate this important historic region for visitors. Today, the replica of the Habitation is considered a milestone in the national heritage movement. Operated by Parks Canada, it is open to the public as a unit of the national park system, staffed by historical interpreters in period costumes, and is a major tourist attraction. Costumed interpreters provide demonstrations of such historic early 17th-century activities as farming, building, cooking, fur trading and Mi'kmaq life.
Old Port of Montreal

The Old Port of Montreal (French: Vieux-Port de Montréal) is the historic port of Montreal, Quebec, Canada. Located adjacent to Old Montreal, it stretches for over 2 km (1.2 mi) along the Saint Lawrence River. It was used as early as 1611, when French fur traders used it as a trading post.
In 1976, Montreal's Port activities were moved east to the present Port of Montreal in the borough of Mercier–Hochelaga-Maisonneuve.
The Old Port was redeveloped in the early 1990s, under the direction of architects Aurèle Cardinal and Peter Rose. It is today a recreational and historical area and draws six million tourists annually.
The historical Old Port offers Montrealers and visitors alike access to a wide variety of activities, including the Montréal Science Centre, with an IMAX Theatre, and the Montreal Clock Tower. It offers riverfront access for walking, cycling, roller-blading, quadricycle, pedalo and Segway rentals. It is also located at the eastern end of the Lachine Canal, which has itself been extensively refurbished as a popular destination for cycling, roller-blading and pleasure boating. Cultural events include the Festival Montréal en lumière, Igloofest and the Matsuri Japon festival.
In June 2012, an urban beach, called the Plage de l'Horloge (Clock Tower Beach), opened adjacent to the Clock Tower.
The Old Port of Montreal changed its name to The Quays of the Old Port of Montreal in 2005. Approximately every two years the Cirque du Soleil launches a new show from the Jacques Cartier Quay.
The Old Port was rejected as the site of a proposed aerial gondola.
The Old Port was also known as one of the most famous fishing spots in the greater Montreal area. A popular shore fishing position is Parc de la Cité-du-Havre, which provides a fishing spot with a wide range of fish species. In the winter, ice fishing events were held on the ice inside the old port.
The Grande roue de Montréal Ferris Wheel opened in 2017 at the Old Port. It is the tallest ferris wheel in Canada.
The Old Port is managed by the Old Port of Montreal Corporation, a subsidiary of Canada Lands Company. The Old Port of Montreal reports directly to Canada Lands Company.
45°30′18″N 73°33′09″W﻿ / ﻿45.504886°N 73.552386°W﻿ / 45.504886; -73.552386
List of active French Navy ships

This is a list of active French Navy ships. The French Navy consists of nearly 100 vessels of the Force d'action navale (Naval action force) and the 9 submarines of the Forces sous-marines (Submarine force). Primary assets include one nuclear aircraft carrier, three amphibious assault ships, four air-defence-focused destroyers, six anti-submarine (ASW)/land attack mission-oriented destroyers, five general-purpose frigates, and six surveillance frigates. The Navy also operates some 19 patrol ships, supplemented by additional coast guard/Maritime Gendarmerie vessels. The surveillance frigates and a significant number of the patrol vessels are based in France's overseas territories.
The submarine force consists of five nuclear attack submarines and four nuclear ballistic missile submarines.
Integral to supporting the Force d'Action Navale at sea are the French Navy's 2 replenishment oilers, 16 mine countermeasure vessels and 4 support/pollution response ships. In addition to the above units, the Navy operates five survey vessels, four experimentation ships, four ocean tugboats, 14 training vessels as well as numerous smaller vessels and tugs.
The main base for French naval forces in the Atlantic is located at Brest while the principal base in the Mediterranean is Toulon.
The French Navy does not use the term "destroyer". While officially classed as "frigates", the larger major surface combatants of the first rank are nevertheless registered as destroyers (with hull numbers "Dxxx"; though, as of 2023, French Navy vessels are incrementally having hull numbers removed from display on all ships).
For a complete list of Bâtiments de soutien (Auxiliaries) see Bâtiments de soutien at the official Marine Nationale website.
Silhouettes of major fleet units:
Future of the French Navy

The French Navy's modernization, as is the case with the Army and Air and Space Force, is pursued on the basis of successive 7-year Military Planning Laws (Loi de Programmation Militaire or LPM). The latest LPM covers the 2024-2030 period and is tailored around four strategic priorities: the strengthening of deterrence assets; preparation for high-intensity warfare; protecting national interests in all French territories (notably the Outre-mer), shared spaces and key domains (e.g., maritime, digital, outer space); and finally, the strengthening of international partnerships.
Major programs encompass a wide variety of capabilities; from the replacement of the current generation of ballistic missile submarines, nuclear attack submarines and nuclear-powered aircraft carrier to the ongoing modernization of the first-rank surface combatant fleet as well as offshore patrol and logistic support fleets.
Ranks in the French Navy

The rank insignia of the French Navy (French: Marine Nationale) are worn on shoulder straps of shirts and white jackets, and on sleeves for navy jackets and mantels. Until 2005, only commissioned officers had an anchor on their insignia, but enlisted personnel are now receiving them as well. Although the names of the ranks for superior officers contain the word "Capitaine" (Capitaine de corvette, Capitaine de frégate and Capitaine de vaisseau), the appropriate style to address them is "Commandant", "Capitaine" referring to "lieutenant de vaisseau", which is translated as lieutenant. The two highest ranks, Vice-amiral d'escadre and Amiral (Admiral), are functions, rather than ranks. They are assumed by officers ranking Vice-amiral (Vice-Admiral).
The rank of Vice-Admiral of France (French: Vice-Amiral) was formerly designated as Lieutenant-General of the Naval Armies until 1791, such as in the Levant Fleet and Flotte du Ponant of the Ancien Régime. Major of the French Navy has a similar history to that of the former Lieutenant-General of the Naval Armies.
The only Amiral de la Flotte (Admiral of the Fleet) was François Darlan after he was refused the dignity of Admiral of France. Equivalent to the dignity of Marshal of France, the rank of Admiral of France remains theoretical in the Fifth Republic; it was last granted in 1869, during the Second Empire, but retained during the Third Republic until the death of its bearer in 1873. The title of Amiral de la Flotte was created so that Darlan would not have an inferior rank to that of his counterpart in the British Royal Navy, who was an Admiral of the Fleet.
The insignia below depict the configuration on shoulder boards. Shoulder straps are slightly different, notably without the golden frame for general officers.
Personnel with a particular attribution may wear distinctive features on their rank insignia. For instance, medical officers bear two red stripes on their insignia. Similarly, the Ingénieur des études et techniques de travaux maritimes wear pearl-grey stripes.
Peintres de la Marine, who are not employed by the navy but have a special status, wear a uniform and officer straps with rank insignia replaced with the words "Peintre officiel".
Le Minou

Le Minou (Breton: Kazh-Koad) is the site of a popular surfing beach and a lighthouse at the entrance to Brest harbor in France. It is part of the commune of Plouzané, on the north side of the Goulet de Brest.
"Le Minou" means "pussy cat" in French. Le Minou is the site of the landfall of the first French transatlantic telegraph cable in 1869.
48°20′23″N 4°37′5″W﻿ / ﻿48.33972°N 4.61806°W﻿ / 48.33972; -4.61806
IFREMER

The Institut Français de Recherche pour l'Exploitation de la Mer (French for 'French Research Institute for Exploitation of the Sea') or Ifremer is an oceanographic institution in Brest, France. A state-run and funded scientific organization, it is France’s national integrated marine science research institute.
Ifremer focuses its research activities in the following areas:
In 1985, Ifremer partnered with Dr. Robert Ballard for an ultimately successful expedition to locate the wreck of the RMS Titanic. In 1994 Ifremer assisted in the salvage of the cargo from the SS John Barry.
Ifremer operates a number of vessels, including the submarine Nautile.
In 2008, Ifremer partnered with Dr. Bruce Shillito for the testing and initial operations of the PERISCOP, a deep sea fish recovery device.
In 2023, Ifremer sent the Atalante ship and the Victor 6000 ROV to the rescue operation of the Titan submersible.
Ifremer is located at 26 sites, including five main centres (Boulogne, Brest, Nantes, Toulon and Tahiti), with headquarters at Brest. About twenty research departments are associated to these centres.
The Outer Harbor of Brest

The Outer Harbor of Brest is an 18th-century painting by Flemish artist Henri Joseph van Blarenberghe, a member of the influential Blarenberghe family of painters. Done in oil on canvas, the work depicts naval activity in the French port of Brest. The work is one of 6 paintings van Blarenberghe produced at the behest of the French government.
In the 1750s, the French government commissioned Flemish painter Henri Joseph van Blarenberghe to produce a number of paintings concerning various ports in France. However, the project ended before the artist was able to produce a work concerning the port of Brest in Brittany. A decade later, van Blarenberghe and his son (Nicolas van Blarenberghe) were tasked by the French secretary of state for the navy to produce a set of works depicting Brest, which had recently been rebuilt; the secretary hoped that van Blarenberghe's works would show the French king the successful rebuilding of the French naval station in the port city. In total, six studies were produced by the van Blarneberghe's, one of which is Outer Harbor.
People-watching

People-watching or crowd watching is the act of observing people and their interactions in public. It involves picking up on idiosyncrasies to try to interpret or guess at another person's story, interactions, and relationships with the limited details they have. This includes speech in action, relationship interactions, body language, expressions, clothing, activities and crowd behaviours. Eavesdropping may accompany the activity, as documented by the humorous blog Overheard in New York, though is not required.
For some people, it is considered a hobby, but for many others, it is a subconscious activity they partake in every day without even realizing it. People-watching is distinguished from naturalistic observation, a process used for scientific purposes, compared to people-watching as a casual activity, used for relaxation or inspiration for characters or characters' mannerisms in their own creative works. It can also be distinguished from street photography; while the street photographer necessarily undertakes a form of people-watching, they do so for the purpose of composing photographs for artistic and documentary purposes.
ከንቲባ ገብሩ

ከንቲባ ገብሩ (1845 - 1949) እውነተኛ ስማቸው ጎባው ደስታ ሲሆን የአቶ ደስታ ወልደ እስይ እና ወይዘሮ ትርንጎ ተክሌ ልጅ ነበሩ። የተወለዱትም ጎንደር ውስጥ አለፋ ጣቁሳ የሚባል ቦታ ሲሆን፣ ወላጆቻቸው መሳፍንቶች ስላልነበሩ ብዙ እንግልት ደርሶባቸው ካደጉ በሁዋላ በሚስዮን ወደ ውጭ ሄደው ተምረው ሲመለሱ ባሳዩት ችሎታ በራስ መኮንን የሐረር ከተማ ከንቲባ ሆነው ተሾሙ። ቀጥሎም ከአድዋ ጦርነት በሁዋላ በዓፄ ምኒልክ የመጀመሪያው የጎንደር ከተማ ከንቲባ ሆኑ። በዓፄ ዮሐንስ ዘመን በተካሄደው ጦርነት በሱዳኑ መሪ የታሰሩትን እስረኞች እንዲያስለቅቁ ተልከው የተደራደሩት እሳቸው ነበሩ። የእስረኞቹ መለቀቅ ያናደዳቸው እንግሊዞች ግን ሴራ ፈጥረው ዓፄ ምኒልክ እንዲይስርዋቸው አድርገዋል። ከእስር የተለቀቁትም ንግስት ቭክቶሪያ ስትሞት ነበር። በ1930 የመጀመሪያ ፓርላማ ምክትል ፕሬዘደንት ሆኑ። ጣሊያኖች ከኢትዮጵያ ከወጡ በኋላ ደግሞ የኢትዮጵያ ፓርላማ ፕሬዘደንት ሆኑ።
ገብሩ አማርኛ፣ ኦሮምኛ፣ ጀርመንኛ፣ ፈረንሳይኛና እንግሊዝኛ ይናገሩ ነበር።
ገብረ መስቀል ላሊበላ

==
ዓፄ ገብረመስቀል ላሊበላ ከ1181 እስከ 1221ዓ.ም. የኢትዮጵያ ንጉሠ ነገሥት የነበሩ ሲሆን በዓለም ደረጃ ታዋቂ የሆኑቱን የአለት ውቅር የሆኑትን የላሊበላ አብያተ ቤተ ክርስቲያን ሕንጻወች በማስገንባት ይታወቃሉ .። ላሊበላ በትክክለኛ አጻጻፍ ላል-ይበላል ሲሆን ቃሉ በጥንቱ አገውኛ ‹‹ ማር ይበላል ማለት ነው›› «ንቦች ሳይቀሩ ንጉስነቱን እውቅና ሰጡ» ማለትም ነው።
ንጉስ ላሊበላ፣ ቡግና ውስጥ በሮሃ ወይንም አደፋ እንደተወለዱ ትውፊት አለ። ህጻኑን «ላሊበላ» ያለቸው እናቱ ስትሆን ይህም ምክንያቱ ህጻን እያለ ንቦች ከበውት በማየቷ ለወደፊቱ የኢትዮጵያ ንግሠ ነገሥት ለመሆኑ ምልክት ይሆናል ብላ በመተንበዮዋ ነበር። ከትውፊት አንጻር የወደፊቱ ንጉስ ከአጎቱ ታታዲም እና ከራሱ ወንድም ንጉስ ሐርቤ ጋር ባለ መስማማቱ ለስደት ተዳረገ። በመሃከሉ ግማሽ እህቱም ልትገለው መርዝ አጠጥታው ነበር። ከዚህ ሁሉ ፈተና በኋላ በራሱ በወንድሙ በንጉሱ ሐርቤ ዘመን ንጉስ ለመሆነ ስለበቃ፣ ወደ ስልጣን የወጣው በጦርነት እንደነበር ታሪክ አጥኝው ታደሰ ታምራት ይናገራል
ኢየሩሳሌም በመስሊሞች በ1187ዓ.ም. ሲያዝ፣ ላሊበላ በአይነ ህሊናው እየሩሳሌምን እንደተመለከተና አዲስ እየሩሳሌምን በኢትዮጵያ ለመገንባት ፍላጎት እንዳደረበት በታሪክ ይጠቀሳል። ስለሆነም ለዚህ ተግባር አሁን ላሊበላ የሚባለውን ድንቅ የአለት ፍልፍል ከተማ ለማሰራት ተሰማራ። ከላሊበላ አቅድ አንጻር ይህ አዲሱ ከተማ ኢየሩሳሌምን መምሰል ስላለበት ብዙ ቦታዎቹ ከዚህ አቅድ አንጻር ተሰይመዋል። ለምሳሌ በአካባቢው የሚፈሰው ወንዝ ዮርዳኖስ ወንዝ በመባል ይታወቃል። አዲሱ ከተማ ሮሃ፣ ከ12ኛው እስከ 13ኛው ክፍለ ዘመን የኢትዮጵያ ዋና ከተማ በመሆን አገልግሏል።
ላሊበላ እኒህን11አብያተ ክርስቲያናት እንዴት እንዳስገነባ ዝርዝር መረጃ የለም። በኋላ የተጻፈው ገድለ ላሊበላ እንደሚለው ቤተ ክርስቲያኖቹ በመላዕክት እርዳታ ብቻ ላሊበላ ከአለት እንደፈለፍላቸው ያሰፍራል
ቅዱስ ላሊበላ

ቅዱስ ላሊበላ በ 1101 አ.ም ታህሳስ 29 ቀን ከ እናቱ ከኬርዮርና ከአባቱ ዛንስዮም ላሰታ ቡግና ወረዳ ሮሃ ከተባለች ቦታ ከ ፍልፍል ቤተ መቅደስ ውስጥ ተወለደ በዚህ ፍልፍል ቤተ-መቅደስ ውስጥ እድገቱን አደረገ ስድስት አመት ሲሞላው ቤተ-መንግስት አባ ዳንእል የተባሉ መምህር ተቀጥረውለት ከ ፊደል እስከ ዳዊት አጠናቆ ከዚያም የተማረውን የፅሁፍ ጥበብ በቤተ ጎሎጎታ ደብረ ሲና በሚገኘው ከ ኪዳነ ምህረት መንበር ታቦት ዙሪያ ላይ እራሱ የተዓፋቸው የሚዐለይበት ዕሁፎቸች ይገኛሉ፡፡
ቅዱስ ላሊበላ 12 አመት ሲሞላው አባቱ ዘንሳዮም 40 አመት ነግሶ በተወለደ በ 76 አመቱ ከዚህ አለም በ ሞት ተለየ ወድያው ብዙም ሳይቖይ እናቱ ኬርዮርና በሞት ተለየች፡፡ ቅዱስ ላሊበላ በ እናቱ ና አባቱ ህልፈተ ህይወተ በደረሰበት ሀዘን የተነሳ ሁሉን ነገር ለመርሳት ና የትምህርት ፍላጎት ለሞሞላት ጉዞውን ወደ ጎጃም በማድረገ አለም ስላሴ ከተባለው ደብር ከመምህር ኬፋ ሃዲሳቱን አጠናቖ በመመረቅ ወደ ሀገሩ ተመለሰ፡፡
በወቅቱም በኤትዮጵያ ላይ ነግሶ የነበረው ታላቅ ወንድሙ ቅዱሰ ገብረ ማሪያም ነበር ይህ እንዲህ እያለ በ እህቱ ላይ የእሱ ሊነግስ መሆኑ ቅናት አሳደረባት ቅዱስ ላሊበላ ሁሌም እሚጠጣው ባህላዊ መድሃኒት ውስጥ መርዝ በመጨመር ታስቀምጥለታለች አትሙት ያላት ነፍስ ግን የ ሃገሬውን በሃል ምክንያት አድርጎ ሳይቀመስ አይሰጥምና አብሮት የነበረው ዲያቖን የተቀመጠውን መድሃኒት ቀምሶ ወደ ነበረበት ጠረንቤዛ ላይ አንዳሰቀመጠው ወድያውኑ ህይወቱ ታልፋለች ቅዱስ ላሊበላ ይህን ባየ ጊዚ እኔን ለማአፋት የመጣው መድሃኒት የሌላውን ነፍስ አጠፋች በማለት የቀረውን መድሃኒት በመጠጣት ለ ሶሰት ለሊት እንደ ወደቀ ቀረ ከዚያም ነዋሪው ገንዦ ለ መቅበር ሲዘጋጁ የ ሰውነቱ ሙቀት አልተለየውም ነበር ይሄን ጊዜ ወድያው ቅዱስ ላሊበላ ነቃ የተመለከቱት ሰዎች ተደናገጡ ከዚያም ይህ ሁሉ ነገር በ እህቱ መደረጉ ያሳዘነው ቅዱስ ላሊበላ በመነሳት ጉዞውን ወደ ጫካ አደረገ ኑሮውንም ለ ረጅም አመት እዚያው አደረገ ይህ እንዲ እንዳለ ሚስት እምትሆነውን ሴት አገኝ ቤተሰቦን በማስጠየቅ በ ቤተ ክርስትያን ስርአት ተጋብተው ጥቂት አመት እንደቆዩ ጉዞውን እየሩሳሌም አደረገ ለ ተከታታይ 13 አመታትም ቆይታ በሓላ ወደ ባለቤቱ ተመልሶ ከ ውንድሙ ከ ቅዱስ ገብረ ማሪያም ጋር እርቅ በማውረድ ቅዱስ ገብረ ማሪያም ንግስናውን ለ ቅዱስ ላሊበላ በተወለደ በ57 አመቱ በማስረከብ ኑሮውን በ ገዳም አደረገ፡፡ ቅዱስ ላሊበላ ስልጣን ላይ ከወጣ በሓላ ሕንዓዎችን ለመገንባት አሰበ ከዚያም በጊዜው ከነበሩት አባቶች በተለይ ቀይት ከ ምትባል ባለአባት የጠየቀውን 40 ጊደር ለ መግዛት በ ሚያስችለው ወርቅ ቦታውን ገዝቶ በከርሰ ምድር ውስጥ ያሉትን ሕንዓዎቸ ሊያወጣ ተዘጋጅ፡፡ ቅዱስ ላሊበላ የሚገነባባቸውን መሳሪያዎችለ 10 አመታት አዘጋጅቶ ማለትም በ 1157 አ.ም ነግሶ በ1166 አ.ም ሕንዓውን ገንብቶ ጨረሰ፡፡ ቅዱስ ላሊበላ ከ 40 አመታት የንግስና ዘመን በሓላ በተወለደ በ 97 አመቱ ሰኔ12 ቀን ከዚህ አለም በሞት ተለየ፡፡ ቅዱስ ላሊበላ ያስገነባቸው 1. ቤተ መድሃኒያለም፤ ቤተማርያም ፡ቤተ መስቀል፡ ቤተ ደናግል እና ቤተ ሚካኤል ፤ 2. ለየት ብሎ እሚታየው ከላይ እስከ ታች ድረሰስ በመስቀል ቅርዕ የተቀረዐው ቤተ ጊዮርጊስ፤ 3. ቤተ ገብር፤ልና ቤተ መርቆሪዮስ፤ ቤተ አማኑኤል እና ቤተ ሊባኖስ ይገኛሉ እነዚህንም ታሪክ ለ ሁለት ይከፍላቸዋል ቤተ መድሃኒአለም፤ ቤተ ማሪያም፤ ቤተ መስቀል፤ ቤተ ደናግል፤ ቤተ ሚካኤል፤ ቤተ ጊዮርጊስ በ ምድራዊ እየሩሳሌም በማለት ቤተ ገብርኤል፤ ቤተ መርቆሪስ፤ ቤተ አማኑኤል፤ ቤተ ሊባኖስ በ ሰማያዊ ፤የሩሳሌም ይላቸዋል፡፡
මලල ක්‍රීඩා

මළල ක්‍රීඩා ජවන හා පිටිය මළල ක්‍රීඩා ලෙස ද හැඳින්වේ. එය දිවී‍ම , විසි කිරීම හා පැනීම යන ඉසව්වලින් සමන්විත වේ. මෙම නම සෑදී ඇත්තේ “ඇත්ලෝස්” නම් වන ග්‍රීක වචනයෙනි. එහි තේරුම “තරඟය” නම් වේ.
ආබාධිත මලල ක්‍රීඩා තරඟාවලිය

ශ්‍රීමත් ලූඩ්විග් ගට්මන් 1948 වර්ෂයේදී ක්‍රීඩා තරගයක් සංවිධානය කරන ලදී. මෙම තරඟ ස්ටෝක් මැන්ඩවිල් තරඟ ලෙස හඳුන්වනු ලැබූ අතර, ඊට දෙවන ලෝක යුද්ධයේදී සුෂුම්නාව ආබාධිත වූ අයත්, වර්ෂ 1952 දී නෙදර්ලන්ත තරඟකරුවනුත් සහභාගී වීම නිසා අන්තර්ජාතික තත්වයට පත්කරන ලදී. පළමු ලෝක ආබාධිත මලල ක්‍රීඩා උළෙල වර්ෂ 1960 රෝමයේදී පැවැත්විණි.එයට ආබාධිත වූ මලල ක්‍රීඩා කරුවන් රැසකගේ සහභාගීත්වය ලැබිණි, එය 9 වන ස්ටෝක් මැන්ඩවිල් තරඟාවලියද වේ. ශීත සෘතුවේදී පවත්වන ආබාධිත මලල ක්‍රීඩා තරඟාවලිය පළමු වරට පවත්වන ලද්දේ ස්විඩනයේ ඕර්න්ස්කොල්ඩ්ස්වික් හිදීයි.ඒ වර්ෂ 1976 දී ය. 1988 දී, ග්‍රීෂ්ම ආබාධිත මලල ක්‍රීඩා උළෙල එම වසරේ ඔලිම්පික් ක්‍රීඩාවලට සමගාමීව පවත්වන ලදී. මෙම ක්‍රියාමාර්ගය අන්තර්ජාතික ඔලිම්පික් කොමිටියේ 2001/6/21 සම්මුතියෙන් අනතුරුව නිල ප්‍රතිපත්තියක් බවට පත්විය. මෙම ක්‍රීඩා ඔලිම්පික් තරඟ අවසානයෙන් දින තුනකට පසුව එම සත්කාරක නගරයේම එම පහසුකම් යටතේම පවත්වනු ලබයි‍. ඔලිම්පික් ක්‍රීඩා පැවැත්වීමට අවසර ඉල්ලන නගර, තම ඉල්ලීමට මෙම ක්‍රීඩාද ඇතුලත්කළ යුතු අතර, ක්‍රීඩා දෙකම එකම සංවිධායක මණ්ඩලයකින් පාලනය කරනු ලබයි.
ආබාධිත මලල ක්‍රීඩා - ඉතිහාසය

ආබාධිත මලල ක්‍රීඩා - ඉතිහාසය
ශ්‍රීමත් ලූඩ්විග් ගථමන් 1948 වර්ෂයේදී ක්‍රීඩා තරඟයක් සංවිධානය කරන ලදී. මෙම තරඟ ස්ටෝක් මැන්ඩවිල් තරඟ ලෙස හඳුන්වන අතර දෙවන ලෝක යුද්ධයේදී සුෂුම්නාව ආබාධිත වූ අයත් 1952 දී නෙදර්ලන්ත තරඟ කරුවනුත් සහභාගී වීම නිසා අන්තර්ජාතික තත්වයට පත්වන ලදී. පළමු ලෝක ආබාධිත මලල ක්‍රීඩා උළෙල 1960 දී රෝමයේ ආබාධිත වූ මලල ක්‍රීඩා කරුවන්ගේ සහභාගීත්වයෙන් පවත්වන ලද අතර එය 9 වන ස්ටෝක් මැන්ඩවිල් තරඟාවලියද වේ. පළමු ශීත සෘතු ආබාධිත මලල ක්‍රීඩා තරඟාවලිය ස්විඩනයේ ඕර්න්ස්කොල්ඩ්ස්වික් හිදී 1976 දී පවත්වන ලදී.
1988 දී, ග්‍රීෂ්ම ආබාධිත මලල ක්‍රීඩා උළෙල එම වසරේ ඔලිම්පික් ක්‍රීඩාවලට සමගාමීව පවත්වන ලදී. මෙම ක්‍රියාමාර්ගය අන්තර්ජාතික ඔලිම්පික් කොමිටියේ 2001/6/21 සම්මුතියෙන් අනතුරුව නිල ප්‍රතිපත්තියක් බවට පත්විය. මෙම ක්‍රීඩා ඔලිම්පික් තරඟ අවසානයෙන් දින තුනකට පසුව එම සත්කාරක නරගයේම එම පහසුකම් යටතේම පවත්වනු ලබයි‍. ඔලිම්පික් ක්‍රීඩා පැවැත්වීමට අවසර ඉල්ලන නගර, තම ඉල්ලීමට මෙම ක්‍රීඩාද ඇතුලත්කල යුතු අතර ක්‍රීඩා දෙකම එකම සංවිධායක මණ්ඩලයකින් පාලනය කරනු ලබයි.
ටැමිල් යුනියන් ක්‍රිකට් සහ මලල ක්‍රීඩා සමාජය

සැකිල්ල:තොරතුරුකොටුව ක්‍රිකට් කණ්ඩායම්
ටැමිල් යූනියන් ක්‍රිකට් සහ මලල ක්‍රීඩා සමාජය යනු ශ්‍රී ලංකාවේ කොළඹ පිහිටි පළමු පෙළ ක්‍රිකට් කණ්ඩායමකි. ඔවුන් පී. සරවනමුත්තු ක්‍රීඩාංගණය මව් ක්‍රිඩාංගනය ලෙස භාවිතා කරයි.
සමාජයට එහි මූලයන් 19 වැනි සියවසේ අවසන් වසර දක්වා ආපසු සොයා ගත හැකි අතර එහිදී පෙර පැවති ප්‍රතිවාදී සමාජ දෙකක් දෙමළ සංගම් ක්‍රිකට් සහ මලල ක්‍රීඩා සමාජය පිහිටුවීමට ඒකාබද්ධ විය. සමාජයේ කීර්තිමත් දෙමළ නීතිඥයින්, දේශපාලනඥයන් සහ සිවිල් සේවකයින් (පහත බලන්න) විසින් එහි භාරකාරත්වයෙන් සමාජයේ කළල වසර ප්‍රතිලාභ ලැබීය. ඉන් පළමු සමාජ ශාලාව ලංකා ක්‍රීඩා සමාජය ලෙස හඳුන්වනු ලැබූ අතර එය 1895 දී ආරම්භ කරන ලද ප්‍රයිස් පාර්ක් හි පදනම විය. 1898 දී, නිලතල දරන්නන් පිළිබඳ ප්‍රථම සඳහනෙහි ඩී. මුත්තුස්වාමි (සභාපති), ජීඑන්සී පොන්නම්බලම් (ලේකම්), ශ්‍රී ලංකා පාර්ලිමේන්තුවේ අනාගත කථානායක ශ්‍රීමත් වෛතිලිංගම් දුරෙයිස්වාමි (සමාජ කපිතාන්) ක්ලබ් කමිටුව ලෙස ලැයිස්තුගත කර ඇත. ද්‍රවිඩ සංගමයේ සහ මලල ක්‍රීඩා සමාජයේ නායකයා ලෙස GNC පොන්නම්බලම් (1905) පසුව දුරෙයිස්වාමි (1937-48) ධූරය දරනු ඇත. දෙවන දෙමළ ක්‍රීඩා සමාජයක් 1899 මාර්තු මාසයේදී කොළඹදී දෙවන දෙමළ ක්‍රීඩා සමාජයක් සංවිධානය කිරීමේ අරමුණින් කැඳවන ලද රැස්වීමකදී පිහිටුවන ලදී. මෙම රැස්වීම නිසි පරිදි නගර විද්‍යාල ශාලාවේ දී පැවැත්වුණු අතර එහි ප්‍රධානත්වයෙන් ගරු. P. කුමාරස්වාමි, ලංකා ව්‍යවස්ථාදායක සභාවේ හිටපු මන්ත්‍රී ( ශ්‍රී ලංකා පාර්ලිමේන්තුවේ පූර්වගාමියා). රැස්වීමේදී සමාජය එහි පාලන කමිටුව තෝරා පත් කර ගත් අතර, එයට ලංකා ව්‍යවස්ථාදායක සභාවේ මන්ත්‍රී ශ්‍රීමත් පොන්නම්බලම් අරුණාචලම්, ටී මුත්තු කුමාරස්වාමි, ඒඊ ස්ට්‍රෝං සහ ඊ.සෙල්ලායා යන මහත්වරු ඇතුළත් වූහ. ශ්‍රීමත් පොන්නම්බලම්ගේ වැඩිමහල් සොහොයුරා වන ශ්‍රීමත් පොන්නම්බලම් රාමනාදන්, ශ්‍රී ලංකාවේ හිටපු සොලිසිටර් ජනරාල්, පසුව ඒකාබද්ධ දෙමළ සංගම් ක්‍රිකට් සහ මලල ක්‍රීඩා සමාජයේ සභාපති බවට පත් වූ අතර, ඊ. පූර්ණ කාලීන සමාගම් රෙජිස්ට්‍රාර්වරයා, පසුව ගරු ප්‍රධාන ලේකම් බවට පත් වූ අතර, තවත් පුත්‍රයෙක් (LW) ද්‍රවිඩ සංගම් ක්‍රිකට් සහ මලල ක්‍රීඩා සමාජයේ සහ හොකී ක්‍රීඩාවේ සමස්ත ලංකා කණ්ඩායම්වල නායකත්වයට පත් වූ අතර පසුව ජාතික පරිපාලකයෙකු ලෙසද කටයුතු කළේය.
සිරිල් මුණසිංහ

විදුහල්පති වරයෙක්, සමාජ සේවකයෙක්, අනුශාශක වරයෙක් මෙන්ම ප්‍රාදේශීය සභා මන්ත්‍රීවරයෙක් ලෙසද කෑගල්ල ප්‍රදේශය තුල සියලුම දෙනා අතර ජනාදරයක් ලබාසිටින මුණසිංහ අරච්චිල්ලාගේ සිරිල් මුණසිංහ නම්වූ ගුරු මහතා තම මුළු ජීවිතයම ප්‍රදේශයේ පොදු ජනතාවගේ යහපත සඳහා කැපකළ රට තුල බොහෝ දෙනෙක් නොදන්නා චරිතයකි.
මුදලට සහ බලපුලුවන් කාරකමට කුළල් කාගන්නා දේශපාලකයන් බහුල සමයක එකදු පෝස්ටරයක් වත් නොඅලවා අනවශ්‍ය ලෙස මුදල් වියදම් නොකර පා ගමනින් ම ගෙයින් ගෙට තනිවම ඇවිද යමින් තම ජන්ද ප්‍රචාර කටයුතු කරන සහ අඛණ්ඩව වසර 20 කටත් වැඩියෙන් කෑගල්ල ප්‍රාදේශීය සභාව නියෝජනය කරන සැම මැතිවරණයකදීම වැඩිම මනාප ලබාගන්නා මුල් පස්දෙනා අතර සිටින ශ්‍රී ලංකාවේ අවම මුදලක් වියදම් කර මැතිවරණයක් ජයගන්නා මන්ත්‍රීවරයා ද සිරිල් මුණසිංහ මහතායි.
කෑගල්ල සිධාර්ථ විදුහලේ විදුහල්පති තුමා
සාමවිනිසුරු වරයෙකි
කෑගල්ල මායා ක්‍රීඩා සමාජයේ උප සභාපතිවරයා
කෑගල්ල දිස්ත්‍රික් පාපන්දු ලීගයේ අනුශාසක
කෑගල්ල දිස්ත්‍රික් මලල ක්‍රීඩා සංගමයේ අනුශාසක
කෑගල්ල ප්‍රවීනයන්ගේ මලල ක්‍රීඩා සංගමයේ සභාපති
1973 සිට 1976 දක්වා මාවතපත්තු ගම්සභාවේ උප සභාපති දුරය දැරීම
1974 සිට 1977 දක්වා ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂ , කෑගල්ල ආසනයේ මධ්‍යම සංවිධානයේ ලේකම් දුරය දැරීම
1976 සිට 1977 දක්වා පී බී ජී කලුගල්ල ඇමතිතුමාගේ දේශපාලනික අංශයෙහි සම්බන්ධීකරණ ලේකම් දුරය දැරීම
1974 සිට 1977 දක්වා ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ කෑගල්ල දිස්ත්‍රික් තරුණ සංවිධානයේ සංවිධායක දුරය දැරීම
1991 සිට 2010 දක්වා අඛණ්ඩව කෑගල්ල ප්‍රාදේශීය සභාව නියෝජනය කිරීම
මාලිගා පිටිය, කුරුණෑගල

ලක්දිව අගනුවර කුරුණෑගලව පැවති යුගයේදී රාජකීය ක්‍රීඩා පිටිය සහ විනෝද උයන ලෙස යොදාගත් ප්‍රදේශය මාලිගා පිටිය නම්වේ.
ඉංග්‍රීසි යුගයේදී පැරණි මාලිගා පිටියේ කොටස් විවිධ කටයුතු සඳහා වෙන්කිරීම ඇරඹිනි. තවමත් පැරණි පිටියේ විශාල කොටසක් ක්‍රීඩා කටයුතු සඳහා යොදාගනී.
බඳගිරිය

චතුරි අනූකා දොඩම්පෙ
බදගිරිය ශ්‍රී ලංකාවේ දකුණු පළාතෙහි හම්බන්තොට පරිපාලන දිස්ත්‍රික්කයට අයත් ගම්මානයකි. ව‍ර්තමානයේදී යහංගල නැගෙනහිර, යහංගල බටහිර, බඳගිරිය, ජූල්ගමුව සහ තම්මැන්නාව යන ග්‍රාම නිලධාරී කොට්ඨාස පහකින් සමන්විත ජනපදයකි.
චතුරි අනූකා දොඩම්පෙ
කොළඹ-කතරගම ප්‍රධාන මාර්ගයෙහි හම්බන්තොට නගරයේ සිට තිස්සමහාරාම දෙසට කිලෝ මීටර් 11ක් ගමන් කළ විට හමු වන පල්ලෙමලල මංසන්ධිය බදගිරිය ග්‍රාමයට ප්‍රවිෂ්ට වන ප්‍රධාන පිවිසුම් මාර්ගය වෙයි. පල්ලෙමලල සිට කිලෝ මීටර් කිහිපයක් ගමන් කළ විට බඳගිරිය හමුවේ.
බදගිරියෙහි ඉතිහාසය ක්‍රි:පූ: 2වන සියවස (මහානාග යුව රජුගේ යුගය) දක්වා දිවයයි. මෙය අතීතයේ ගෝත්‍රික ජනයාගේ වාස භූමියක්ව පැවති බව ජනප්‍රවාදයෙහි එන මතයකි. එම ඉතිහාසය රුහුණේ රජ කළ දසබෑ රජුන්ගේ යුගය දක්වා දිව යයි. සියවස් ගණනක් වනයට යටවී තිබූ මෙය 1956දී ගොවි පවුල් 100ක් පදිංචි කරවීමෙන් නව ජනපදයක් ලෙස ආරම්භ කරන ලදුව වර්තමානයේ දී ඉතා සශ්‍රීක ගොවි ජනපදයක් බවට පත්ව ඇත.
බදගිරිය විහාරස්ථානය කේන්ද්‍ර කොට ගත් පෞරාණික වටිනාකමකින් යුතු ගම්මාන කිහිපයක්වේ. ඒවා නම් බදගිරිය, යහංගල, කෑළියවැලෑන, මලලආර හා ගොන්නොරුව යි.
යහන් සඳහා භාවිත කරන ලද ගල් තලාවක් මෙහි වූ බැවින් මෙම නම යෙදී ඇති අතර මෙම ගල් තලාව ඇසුරේ නිර්මාණය වූ ‍යහංගල පුරාණ රජමහා විහාරය, පල්ලෙමලල මංසන්ධියේ සිට බදගිරිය දක්වා වන මාර්ග‍‍යේ අතර මඟදී හමුවේ. මෙම විහාරසථානය කේන්ද්‍ර කොට ගෙන බිහි වූ යහංගල ගම්මානය, බදගිරිය ජනපදය යටතේ පවතින තවත් ගම් ඒකකයක් බවට පත්වී ඇත.‍
කෑළියවැල්+ආන යන පද එක් වීමෙන් මෙම නම සෑදී ඇත. කෑළිය වැල් යනු ගවයන්ගේ ප්‍රියතම තෘණ වර්ගයක් වන අතර ආන යන්න කැලය සඳහා ව්‍යවහාර වී ඇති නමකි. මෙහි ජනතාව වර්තමානයේදී මෙන්ම අතීතයේදී ද කෘෂි කර්මාන්තයෙන් හා ගව පාලනයෙන් ජීවනෝපාය සකසා ගත් බවට එම සාක්ෂය්‍ය ප්‍රමාණවත්ය.
අතීතයේදී බදගිරි විහාරය අසලින් ගලා ගිය ආර (දිය පහර), ‍මල්වලින් ‍ගැවසී ගත් නිසා එය මල් ආර හෙවත් මලල ආර ලෙස හඳුන්වා ඇත. මෙම ආර ආශ්‍රිතව නිවාස තනා ගත් ජානපදිකයන්විසින් ‍‍‍‍‍‍‍ගොඩනඟා ගන්නා ලද නව ජනපදය මල් ආර ලෙස හඳුන්වා ඇත.
ගෝනුන් සැඟවී සිටි කැළයක් වූ බැවින් ද, ‍ගොනෙකුගේ රුවක් ගලක කොටා තිබූ බැවින් ද මෙය මෙනමින් ව්‍යවහාර කොට ඇත. බදගිරි විහාරයෙන් ඔබ්බට විහිදී ගිය ගන කැළෑවක් ලෙස පැවති මෙය අතීතයේදී අලි ඇතුන්, ගෝනුන්, මුවන්, දිවියන්, වලසුන් වැනි සතුන්ගේ වාස භූමියක්ව පැවතී ඇත.
මොරිටේනියාවේ ක්‍රීඩා

මොරිටේනියාවේ ක්‍රීඩාවට එහි කාන්තාර භූමි ප්‍රදේශය සහ අත්ලාන්තික් වෙරළ තීරයේ පිහිටීම බලපායි. පාපන්දු යනු රටේ ජනප්‍රියම ක්‍රීඩාව වන අතර පසුව මලල ක්‍රීඩා සහ පැසිපන්දු වේ. රට තුළ පාපන්දු ක්‍රීඩාංගණ කිහිපයක් ඇත, නූවාදිබු හි ස්ටේඩ් මුනිසිටිල් ඩි නූඩිබෝ වැනි. 2012 දී ලොව සිව්වන නරකම කණ්ඩායම ලෙස ශ්‍රේණිගත කර තිබුණද, මොරිටේනියාව 2019 අප්‍රිකානු ජාතීන්ගේ කුසලානය සඳහා සුදුසුකම් ලැබීය. 2023 දී, මොරිටේනියාව AFCON 2023 සුදුසුකම් ලැබීමේ තරඟවලදී සුඩානය පරාජය කිරීමෙන් සිරස්තල විය.
මොරිටේනියාව ක්‍රීඩා යටිතල පහසුකම් සඳහා ජාත්‍යන්තර සහයෝගය ලබා ඇත. මොරොක්කෝව රට තුළ ක්‍රීඩා සංකීර්ණයක් ඉදිකිරීමට කැපවී ඇත.
උළුක්කු වීම

උළුක්කුවීමක් යනු දේහයේ ඛණ්ඩරාවක ක්ෂණික ඇදීමක් නිසා සිදුවන අනතුරකි. සාමාන්‍ය වශයෙන් මෙම ඛණ්ඩරාවන් ඇදීමකට පමණක් ලක්වේ. නමුත් මෙය සම්පුර්ණයෙන් ඉරීමකට ලක්වු විට දිගු කාලීනව එක් තැන්ව ප්‍රතිකාර ගත යුතු අතර සැත්කමක් මගින් එය යථාතත්වයට පත් කිරීමට ඇතැම් විට අවශ්‍ය වේ
ඇතැම් රෝග ලක්ෂණ උළුක්කු වීමක ඇති දරුණුතම නිර්ණය කිරීමට යොදා ගත්තද වඩාත් නිවැරදි ක්‍රමය වන්නේ චුම්භක අනුනාද ප්‍රතිරූපනය (MRI scan) භාවිතා කිරීමයි. උළුක්කුවීම් වර්ග හතරකට බෙදා දැක්වෙයි.
පළමු වර්ගයේදී ඉතා කුඩා ඉරීමක් හෝ ඛණ්ඩරාවක් ඇදීමක් පමණකි සිදුවේ.
දෙවන වර්ගයේදී ඛණ්ඩරාවේ ඉරීමක් සිදුවන අතර එමගින් අදාල ප්‍රදේශයේ ඉදිමුමක් සහ වේදනාවක් ඇතිවේ.
තුන්වන වර්ගයේදී ඛණ්ඩරාව සම්පුර්ණයෙන් ............................. ලක්වේ.
හතරවන වර්ගයේ උළුක්කු වීමක් වඩාත් දරුණු වන අතර එමගින් ඒ අවට ඇති ඉතා කුඩා අස්ථි බිදීමකටද ලක්විය හැකි අතර ඛණ්ඩරාවද සම්පුර්ණයෙන්ම කැඩීයයි. සැත්කමක් මගින් මගින් මෙය යථාතත්වයට පත් කළ යුතුය.
උළුක්කු වීමකට ආරාධිත රෝග ලක්ෂණ වනුයේ
හන්දිවලට ඇති බලපෑම
ඹ්නෑම හන්දියක උලුක්කු වීමත් ඇති විය හැකි වුවද ඒවා බහුලවම දක්නට ඇත්තේ