భారతదేశంలో పురుషుల హక్కుల ఉద్యమం

భారతదేశంలో పురుషుల హక్కుల ఉద్యమంభారతదేశంలో వివిధ పురుషుల హక్కుల సంస్థలకు సంబంధించిన ఉద్యమం. స్త్రీలకు మాత్రమే అనుకూలంగా ఉండి, వారికి మాత్రమే లాభదాయకమై, పురుషులకు హానికరంగా ఉండే చట్టాలను ఉపసంహరించాలని, లింగ వివక్షలేని చట్టాలను ప్రవేశపెట్టాలనేవి, ఈ ఉద్యమకారుల ప్రధాన ప్రతిపాదనలు.
సుదీర్ఘకాలంగా ఈ సంఘాలు-
-అవిరామ కృష్తి సల్పుతున్నాయి.
సంఘంలో విస్తారంగా వ్యాపించి ఉన్న పురుష ద్వేషం వలన దెబ్బతిన్న, వేధించబడుతోన్న, అణగారిన పురుషులకు ఊపిరిని ఊదుతూ వారి కోసమే ఈ సంస్థలు మన్నుతూ ఉన్నాయి. ఈ పురుష ద్వేషం వలనే వరుసగా పురుష వ్యతిరేక చట్టాలు రూపొందుతున్నవని, వీటి వలనే భారతదేశం లింగ ఆధారిత నేరపూరిత సంఘంగా మలచబడుతోందని గమనించాయి. పురుషుడి హక్కులపై, పురుషుని కుటుంబం హక్కులపై, తండ్రి యొక్క హక్కులపై, పిల్లల హక్కులపై, మానవ హక్కులపై ఈ సంస్థలు పోరాటం చేస్తున్నాయి.
గౌరవప్రదంగా బ్రతికే పురుషుని వ్యక్తిత్వం పై బురద జల్లటం, అతణ్ణి శారీరకంగా/మానసికంగా వేధించటం, చట్టాలను ఆయుధాలుగా చేసుకొని వారిని బెదిరించటం నాణేనికి ఒక వైపు అయితే, సంతానం ఉన్నచో, పురుషుడిని వారికి దూరం చేయటం మరొక వైపు. సంతానం బాధ్యతలను కోర్టులు భార్యకే అప్పజెప్పటం, చాలా తక్కువ సమయం భర్తకు సంతానంతో గడిపే సమయాన్ని అనుమతించటం, వంటి వాటితో భర్త స్థానంలో ఉన్న పురుషుడు మరింత వేదనకు లోనౌతున్నాడని, తాము ఈ దిశగా కృషి చేస్తున్నామని, భర్తకు కూడా సంతానం పై సమాన హక్కులు ఉన్నాయని, పండుగ-పబ్బాలకు భర్త తన సంతానాన్ని తన ఇంటికి తీసుకువెళ్ళి వారితో సంతోషంగా గడిపే వెసులుబాటు కల్పించేలా తాము శ్రమిస్తున్నామని ఛైల్డ్స్ రైట్స్ అండ్ ఫ్యామిలీ వెల్ఫేర్ సంస్థ తెలిపినది.
వివిధ వృత్తులలో నిష్ణాతులైన, భార్యా బాధితులైన వారే ఈ సంఘాలలో సభ్యులు/నిర్వాహకులూ కూడా.
ఢిల్లీకి చెందిన, అత్యున్నత న్యాయస్థానంలో న్యాయవాదిగా పనిచేస్తున్న సుప్రీ రాం ప్రకాష్ చుగ్, 1988 లోనే తన సంస్థ Society for Prevention of Cruelty to Husbands ను స్థాపించారు. ఈ సంస్థ స్థాపనకు ముఖ్య కారణం "భార్యచే హింసించబడుతున్న లేదా బెదిరించబడుతున్న భర్తను రక్షించటానికి చట్టాలు లేవు. వరకట్న నిరోధక చట్టాలు స్త్రీ పక్షపాతంగానే ఉన్నాయి. నిరంతరం అనుమానించే/మానసికంగా బాధించే భార్య నుండి భర్త తనను తాను ఎలా రక్షించుకొవాలి?"
వరకట్న నిరోధక చట్టాలు స్త్రీ హక్కులను కాపాడుతాయి, కానీ దురదృష్టవశాత్తూ బెదిరించాలనుకొనే, లేక రాజీ రూపంలో అధిక మొత్తాన్ని వసూలు చేసుకొనవచ్చుననే భార్య యొక్క అమాయక భర్తను ఇవి బలిగొంటాయని, వైవాహిక సామరస్యాన్ని ఇవి చెడగొడతాయని చుగ్ అభిప్రాయపడ్డారు.
తన తమ్ముడి భార్య తమ కుటుంబ సభ్యులందరిపై నిరాధార వరకట్న వేధింపు వ్యాజ్యాలు వేయటంతో అరుణ్ మూర్తి, ఢిల్లీలో తన ఉద్యోగం సైతం వదిలివేసి, ఒక హెల్ప్ లైన్ తో సంగబాల్యను బెంగుళూరు నగరంలో స్థాపించారు.
అనేక కుటుంబ హక్కుల చట్టాల పరిరక్షక సంస్థలను కలుపుకొంటూ 9 మార్చి 2005 న Save Indian Family ఏర్పడినది.
సేవ్ ఇండియా ఫ్యామిలీ ఫౌండేషన్ కు చెందిన స్వరూప్ సర్కార్ గృహ హింస చట్టానికి సంబంధించి ఈ విధంగా వ్యాఖ్యానించారు.
దీనికి మద్దతు తెల్పుతూ సచిత్ దలాల్ అనే వ్యక్తికి రాష్ట్రపతికి, ప్రధాన మంత్రికి, పార్లమెంటు సభ్యులకు ఇతర ఉద్యమకారులకు "వివాహ వ్యవస్థ ఇక శిలువవేయబడినట్లే" నన్న సందేశాన్ని పంపారు. ఆయన మాటల్లో
ఈ చట్టాన్ని తేవటంలో కీలక పాత్ర పోషించిన మహిళలను సేవ్ ఇండియా ఫ్యామిలీ ఫౌండేషన్ వంటి సంస్థలు "ఆధునిక సూర్పనఖలు"గా సంబోధించినవి. ఈ చట్టాన్ని వ్యతిరేకించే వర్గాలు, వీటి వలన స్త్రీకి మరింత హాని జరుగబోతోందని, ఇవి విడాకులు సంఖ్యను పెంపొందించబోతున్నవని, వీటి వలన భవిష్యత్తులో స్త్రీ జాతి నడిరోడ్డుకు ఈడ్చబడుతుందని ఆ నాడే అంచనా వేశాయి. స్త్రీల చెప్పుచేతలలో నడిచే పురుషులను "అవివేకులు"గా సంబోధించినవి.
26 ఆగస్టున సేవ్ ఇండియా ఫ్యామిలీ ఢిల్లీలోని జంతర్ మంతర్ వద్ద చట్టపరమైన తీవ్రవాదానికి వ్యతిరేకంగా ప్రదర్శన నిర్వహించింది. స్త్రీవాదం పురుషులను బలిపశువులు చేసేంత పురోగతి సాధించినదది తేటతెల్లం చేసినది. సంసారంలోని చిన్న చిన్న పొరపొచ్చాలను కూడా గృహ హింస చట్టంలోనే బంధించబడుతోన్నవని, ఇది భారతీయ వివాహ వ్యవస్థను దెబ్బ తీస్తోన్నదని, అప్పటి స్త్రీ-శిశు సంక్షేమ మంత్రి రేణుకా చౌదరిని, నేషనల్ కమిషన్ ఫర్ వుమెన్ ఛెయిర్ పర్సన్ గిరిజా వ్యాస్ ను, అత్యున్నత న్యాయస్థాన న్యాయవాది ఇందిరా జై సింఘ్ ను దుయ్యబట్టినది. ఫలితంగా విడాకులు తీసుకొన్న తల్లి పంచన పెరిగే సంతానం పెరిగిపోతోందని, తండ్రిలోని సంఘానికి ఈ పరిణామాలు దారి తీస్తోన్నాయని ఈ సంస్థ ప్రతినిధులు హెచ్చరించారు.
ఇతర సంఘాలు ఈ చట్టాలు భర్త/అత్తమామలు/ఆడపడుచులు అనే కొత్త బాధితులను సృష్టించినవని, క్రొత్త సాంఘిక రుగ్మతకు నాంది పలికినవని తెలిపాయి. వివాహిత మృతులలో పురుషుల-స్త్రీల నిష్పత్తి 64:36 లో ఉన్నదని తెలిపినవి.
సేవ్ ఇండియా ఫ్యామిలీ ఫౌండేషన్ నవంబరు 19, అంతర్జాతీయ పురుషుల దినోత్సవంగా జరపాలని ప్రకటించింది. అనుకొన్న ప్రకారం జంతర్ మంతర్ వద్ద ఈ దినోత్సవాన్ని జరిపినది. భారతదేశంలో మొట్టమొదటి సారిగా పురుషుల దినోత్సవం జరుపబడ్డది. ఈ సందర్భంగా స్త్రీ హక్కుల పోరాటాలు చేసేవారు రహస్యంగా మాంసాన్ని భుజించే జంతు హక్కులు పరిరక్షకులు వంటి వారని గేలి చేసినది. భారతదేశంలో పోలియోను నిర్మూలించినట్లు నేషనల్ కౌన్సిల్ ఆఫ్ వుమెన్, ప్రతి ఇంటినుండి భర్తలను తరిమికొట్టే రోజు త్వరలోనే రానున్నదని తెలిపినది. శతాబ్దాలుగా భారతీయ సంఘం స్త్రీల పట్ల ప్రదర్శించిన వివక్ష వాస్తవమేనని, కానీ ఈ చారిత్రక అసమానతలను సరి చేయటానికి చట్టపరమైన చర్యలు చేపట్టటం మాత్రం తప్పిదమని పురుష హక్కుల సంఘాలు తెలిపినవి. సేవ్ ఇండియన్ ఫ్యామిలీ ఫౌండేషన్ కు చెందిన స్వరూప్ సర్కార్ ఈ విధంగా వ్యాఖ్యానించారు.
సేవ్ ఇండియా ఫ్యామిలీ సంస్థ ప్రతినిధులు ఒకానొక సమావేశంలో భర్త స్థానంలో ఉన్న పురుషులు, అత్త/ఆడపడుచు స్థానంలో ఉన్న స్త్రీలు 498ఏ చట్టంలో బలిపశువులౌతున్నా, స్త్రీ-శిశు సంక్షేమ మంత్రి చోద్యం చూస్తున్నారని వారు స్త్రీ అభివృద్ధి మంత్రా లేక భార్య అభివృద్ధి మంత్రా అనేది అర్థం కావటం లేదని తెలిపారు.
ప్రస్తుత వరకట్న వేధింపు చట్టాలు పురుషులకు హానికరంగా ఉన్నవని, వీటిని మార్చవలసిన అవసరం ఉన్నదని పురుషవాదుల నుండి కుప్పలు తెప్పలుగా వస్తోన్న ఫిర్యాదుల దృష్ట్యా కేంద్రం ఈ చట్టంలో మార్పులకు అంగీకరించింది. అయితే మొదట అంగీకరించినా తర్వాత మాట మార్చింది. దీంతో పురుషవాదుల ఆగ్రహం కట్టలు తెంచుకొన్నది.
హాస్యానికై కిట్ప్లై తాము రూపొందించిన వాణిజ్య ప్రకటనలో శోభనం నాడు కిర్రుమంచాన్ని వేసినందుకు వధువు వరుణ్ణి చెంపదెబ్బ కొట్టటం సేవ్ ఇండియా ఫ్యామిలీ ఫౌండేషన్ విమర్శించింది. కారణాలను ఈ విధంగా పేర్కొన్నది:
ఈ ఫౌండేషన్ వ్యవస్థాపకుడు -
- అని తెలిపారు.
కొన్ని స్త్రీ సంఘాలు కూడా ఈ వాదనను సమర్థించాయి.
ఇలాగే పాండ్స్, ఐసీఐసీఐ ప్రూడెన్షియల్ ప్రకటనలు కూడా వివాదాస్పదమయ్యాయి. చెన్నయ్ కు చెందిన ఇందియా కుడుంబ పాదుగాప్పు ఇయాకం కు చెందిన సురేష్ రాం -
- అని తెలిపారు.
భార్య మృతి చెందినచో భర్త, అతని కుటుంబ సభ్యులు న్యాయస్థానాలచే సుదీర్ఘంగా కోర్టులచే విచారించబడుతున్నారని, దీని వలన స్త్రీ జాతికి ఎటువంటి ఉపయోగమూ లేదని, సేవ్ ఇండియా ఫ్యామిలీ ఫౌండేషన్ ప్రతినిధులు తెలిపారు. 98 శాతం వివాహిత పురుషులు భార్య/వారి కుటుంబ సభ్యులచే గృహ హింసకు గురవుతున్నారని, ఆర్థికంగా నష్టపోతున్నారని, అయిననూ వీరిని రక్షించేందుకు ఎటువంటి చట్టాలూ లేవని తెలిపినది.
ప్రఖ్యాత బాలీవుడ్ దర్శకులు సుభాష్ ఘై వద్ద అసిస్టెంట్ దర్శకులుగా పనిచేసిన పురుషోత్తం మహాజన్ రెండు వాదాలను తీసుకు వచ్చారు. అవి-
,
తన భార్య తొమ్మిదేళ్ళ తమ బిడ్డ ముందే తనను మానసికంగా/శారీరకంగా వేధించటం 30 నిముషాల నిడివి కల వీడియో తీసిన మహాజన్ ఈ ప్రశ్నలను లేవనెత్తారు. "నా భార్య నన్ను హింసిస్తోందని చెబితే ఎవరూ నమ్మేవారు కారు. దీంతో నా సమీపులు సాక్ష్యాధారాలు సేకరించమని హితవు చెప్పగా, నేను రహస్య కెమెరాను ఒక దానిని నా ఇంట్లో అమర్చాను. ఈ వీడియో ఆ కెమెరా తో తీయబడినదే. తర్వాత ఆమె నా పై వరకట్న వేధింపు చట్టాలను ప్రయోగించినది. ఆ సమయంలో ఈ వీడియోలను నేను పోలీసులకు చూపినా వారు ఆమె పై ఎటువంటి చర్యలూ తీసుకోలేదు" అని మహాజన్ తెలిపాడు.
దీనిపై పసార మాధ్యమాలు ప్రతిస్పందన కోసం ఆమెను ప్రసార మధ్యమాలు సంప్రదించటానికి ప్రయత్నించగా, ఆమె ఆచూకీ తెలియలేదు. తర్వాత ఎన్నడే గానీ, ఈ ఆరోపణలు తప్పు అని ఆమె ఎవరికీ తెలుపలేదు.
హైదరాబాద్ కు చెందిన ఆయేషా సిద్దిఖీ, పాకిస్తాన్ కు చెందిన క్రికట్ క్రీడాకారుడు షోయెబ్ మాలిక్ పై IPC సెక్షను 498ఏను ప్రయోగించింది. సేవ్ ఇండియన్ ఫ్యామిలీ ఫౌండేషన్ దీనిని తీవ్రంగా ఖండించింది. ఒక వివాహాన్ని బలవంతంగా ఒక పురుషునిపై రుద్దలేమని, నిజంగా ఆయేషాతో గనుక షోయెబ్ కు వివాహమై ఉంటే సంబంధించిన ఫోటోలను ఆయేషా చూపాలని డిమాండ్ చేసినది. 498ఏ చట్టం ఎత్తివేసినంత మాత్రాన స్త్రీలకు హానికారకం కాదని, వారు వరకట్న నిరోధక చట్టం క్రింద తమ వాదనలను వినిపించవచ్చని అభిప్రాయపడినది.
కేవలం భర్త, అతని తోబుట్టువులకు అసౌకర్యం కలిగించాలనే దురుద్దేశ్యంతోనే ఆధారాలు లేని వ్యాజ్యం వేసిన మనీషా పొద్దార్ పై ఆమె ఆడపడుచు ప్రీతి గుప్తా వేసిన ప్రతివ్యాజ్యంలో అత్యున్నత న్యాయస్థానం 13 ఆగష్టు 2010 న అందరికీ బెయిళ్ళు మంజూరు చేసినది.
పురుష హక్కుల సంఘాలు ఈ చట్టాల దుర్వినియోగం ఏకరువు పెట్టటం వల్ల ప్రభుత్వం న్యాయనిపుణులను వీటిపై విచారణ నిర్వహించి వీటి సంస్కరణలకు తగు సూచనలు చేయమని కోరినది.
జొమాటో వాణిజ్య ప్రకటనలలో సరైన భోజన సదుపాయాలను తగ్గింపు ధరలకే ఏర్పాటు చేయనందుకు బాయ్ ఫ్రెండ్/భర్తను గర్ల్ ఫ్రెండ్/భార్య చెంపదెబ్బ కొట్టటం పై సేవ్ ఇండియా ఫ్యామిలీ ఫౌండేషన్ మండిపడినది. దీనిపై అడ్వర్టైజింగ్ స్టాండార్డ్స్ కౌన్సిల్ ఆఫ్ ఇండియా (ASCI) కి ఫిర్యాదు చేసినది. పురుషజాతిని కించపరచే ఇటువంటి ప్రకటనను తక్షణమే ఉపసంహరించుకోవాలని డిమాండ్ చేసినది. గృహ హింస కారణంగానే పురుషుల ఆత్మహత్యలు స్త్రీలకంటే రెట్టింపు సంఖ్యలోనే ఉన్నవని ప్రశ్నించింది.
సినీనటుడు అమీర్ ఖాన్ తను వ్యాఖ్యాతగా వ్యవహరించే సత్యమేవ జయతే అనే టీవీ కార్యక్రమంలో పురుషులపై ద్వేషాన్ని రేపే విధంగా ప్రవర్తించటం అసమంజసమని, దీనికి ప్రతిస్పందనగా అప్పటి అమీర్ చిత్రమైన తలాష్ ను వ్యతిరేకిస్తున్నామని సేవ్ ఇండియన్ ఫ్యామిలీ ఫౌండేషన్ సంస్థ ప్రతినిధులు తెలిపారు. సత్యమేవ జయతేకు సరైన గణాంకాలను పంపిననూ, వాటిని ఖాతరు చేయక, అర్థసత్యాలను ప్రచారం చేస్తోన్నదని, స్త్రీ పక్షపాతిగా వ్యవహరిస్తోన్నదని అందుకే తాము అమీర్ చిత్రాన్ని చూడబోమని స్పష్టం చేశారు. ప్రముఖులకు సాంఘిక బాధ్యత ఉంటుందని, వారు ఏం మాట్లాడినా జాగ్రత్తగా మాట్లాడలని, లేనిచో ఇవి తప్పుడు సంకేతాలు పంపుతాయని హెచ్చరించారు.
గృహిణులకు భర్త జీతంలో భాగమివ్వాలి అనే ప్రతిపాదనను వ్యతిరేకిస్తూ అప్పటి కేంద్ర స్త్రీ-శిశు సంక్షేమ మంత్రికి సేవ్ ఇండియా ఫ్యామిలీ ఫౌండేషన్ లేఖను పంపినది. ఈ ప్రతిపాదన ఏకపక్షంగా ఉన్నదని, దీనిలో ప్రధాని జోక్యం కలుగజేసుకోవాలని తెలిపినది. భర్త జీతం అంతా భార్యదే అయినపుడు, భార్యకు జీతంలో వాటా ఇవ్వటం ఏమిటని సంస్థ సభ్యులు స్వరూప్ సర్కార్ ప్రశ్నించారు.
INSAAF భార్యచే భర్తపై ఏ విధంగా గృహ హింస జరుగుతోందో వర్గీకరించింది.
వైవాహిక అత్యాచారం చట్టాన్ని పురుషుల హక్కుల పరిరక్షక సంఘాలు వ్యతిరేకించాయి. ఇప్పటికే వివిధ చట్టాలచే బాధితులైన భారతీయ పురుషులపై ఈ క్రొత్త చట్టం మూలిగే నక్కపై తాటికాయ పడినట్లు ఉన్నదని, దీని అమలులో జాగ్రత్తలు గనుక వహించకుంటే పురుషులను అకారణంగా కటకటాల వెనక్కు నెట్టివేసే మరొక ఆయుధం స్త్రీల చేతికి ఇచ్చినట్లేనని, ఇది సామాజిక రుగ్మతలకు దారి తీస్తుందని దుయ్యబట్టారు.
లక్నోకు చెందిన నేషనల్ కోయాలిషన్ ఆఫ్ మెన్ రెండు సరికొత్త డిమాండులతో ముందుకు వచ్చింది. అవి
స్త్రీ అనుకూల చట్టాలతో స్త్రీలకు అవసరానికి మించిన ప్రాముఖ్యత పెరిగిపోయినదని, ఇది ఇలానే కొనసాగితే రానున్న 10-15 ఏళ్ళలో స్త్రీలే సంఘాన్ని శాసిస్తారని, ఇది ఎంతమాత్రం శుభపరిణామం కాదని, అధికారమైనా, హక్కులైనా రెండు జాతుల మధ్య సమతూకం ఉండాలని లక్నోకు చెందిన స్త్రీలే అభిప్రాయపడటం గమనార్హం.
శ్వేతా కిరణ్ అనే వివాహిత తన భర్త అర్నేష్ కుమార్, అతని తల్లిపై వేసిన వ్యాజ్యంలో క్రింది కోర్టు, హై కోర్టులు వారికి బెయిల్ ను నిరాకరించినవి. దీనితో అర్నేష్ కుమార్ అత్యున్నత న్యాయస్థానాన్ని ఆశ్రయించారు. 2 జూలై 2014న సుప్రీం కోర్టు ఇరువురికీ బెయిళ్ళు మంజూరు చేసినది. ఏడు సంవత్సారాలు, లేదా అంతకన్నా ఎక్కువ శిక్ష పడేంత పెద్ద నేరం చేసిన వారినే అదుపులోకి తీసుకోవాలని, వరకట్న వేధింపు చట్టాలలో అత్యధికంగా పడేది మూడేళ్ళ జైలు శిక్ష మాత్రమే అని, కావున ఇప్పటి నుండి ఈ కేసులలో సాక్ష్యాధారాలు లేకుండా (భర్తతో సహా) ఎవరినీ అదుపులోకి తీసుకొనరాదని సుప్రీం కోర్టు ఆదేశాలను జారీ చేసినది.
సేవ్ ఇండియా ఫ్యామిలీ ఫౌండేషన్ కు చెందిన అమిత్ లఖానీ
CRISP తన నివేదికలో పురుషులలో ఆత్మహత్యలు చట్టాల దుర్వినియోగం వల్లనే అని తెలిపినది. పురుషుడు ఎటువంటి గృహ హింస ఎదుర్కొన్నా, వారిని రక్షించే చట్టాలే కరువయ్యాయని తెలిపినది.
చట్ట/న్యాయ వ్యవస్థలు స్త్రీలు అసత్యాలు పలుకరనే అభిప్రాయం కలిగి ఉంటాయని, ఈ అభిప్రాయమే బాధిత పురుషులకు గొడ్డలిపెట్టు అయినదని సేవ్ ఇండియా ఫ్యామిలీ స్థాపకుడు స్వరూప్ సర్కార్ ఆగస్టు నెలలో నాగ్‌పూర్లో జరిగిన సమావేశంలో అభిప్రాయపడ్డారు. ఇదే సమావేశంలో వాస్తవ్ ఫౌండేషన్ కార్యకర్త భారతదేశపు చట్టం స్త్రీలనే బాధితులుగా పురుషులే బాధించేవారిగా పరిగణించబడటం వల్లనే ఈ సమస్య వచ్చిపడినదని, సర్వేలలో కూడా ఈ అభిప్రాయం సమాజంలో కూడా పాతుకుపోయినట్లు తెలిపినవని, వరకట్న వేధింపు చట్టం, గృహ హింస చట్టం, మాన భంగ చట్టం ఈ దేశంలో అత్యధికంగా దుర్వినియోగం అవ్వబడే చట్టాలని తెలిపారు. CRISP కు చెందిన కుమార్ జాగీర్దార్, తండ్రికన్నా కూడా తల్లే బిడ్డకు ఉత్తమ సంరక్షకురాలిగా చట్టాలు భావిస్తున్నవని, ఒక శిశువు యొక్క స్థూలాభివృద్ధికి తల్లిదండ్రులిరువురూ అవసరమనే వాస్తవాన్ని చట్టాలు విస్మరిస్తున్నవని, ఈ దేశపు ఆదాయపు పన్నులో 82% పురుషుల నుండే వస్తోన్నా, వారి సమస్యలు మాత్రం ఎవరికీ పట్టలేదని వ్యాఖ్యానించారు.
ఈ సంస్థలన్నీ కొన్ని సమస్యలను విశదీకరించినవి
చట్టాలను దుర్వినియోగం చేసే వారిని శిక్షించాలని, నిరాధార కేసులలో ఇరుక్కుని నిర్దోషులుగా బయటపడినవారికి పునరావాసం కలిపించాలని, శిశు సంక్షేమ ఆభివృద్ధిని స్త్రీ-శిశు సంక్షేమ అభివృద్ధి శాఖ నుండి వేరు చేయాలని అభిప్రాయపడినవి.
2015 దీమాపూర్ సామూహిక హత్య, రోహ్‌తక్ సోదరీమణుల వీడియో వివాదం, జస్లీన్ కౌర్ ఉదంతాలు జరిగిన తర్వాత పురుష హక్కుల సంఘాలు "అసలు భారతీయ పురుషుడికి వీధుల్లో రక్షణ ఉన్నదా?" అనే ప్రశ్నను లేవనెత్తినవి. ఇటువంటి పరిస్థితులలో పురుషులు స్త్రీలకు ఏ విధంగానూ సహాయపడదలచుకోలేరు అని తెలిపినది. మన సంఘంలో స్త్రీలకు గౌరవమివ్వటం పురుషులకు మాత్రమే నేర్పుతామని, అదే స్త్రీలకు పురుషులకు గౌరవమివ్వటం నేర్పమని ఈ ధోరణి మారాలని సేవ్ ఇండియా ఫ్యామిలీ ఫౌండేషన్ కు చెందిన జ్యోతీ తివారీ తెలిపారు. ఇటువంటి విషయాలలో ప్రసార మాధ్యమాల పాత్రను విస్మరించలేమని, వాస్తవాలను తెలుసుకోకుండానే గోరంతలను కొండంతలుగా చూపటం, పురుషులందరినీ ఒకే గాటికి కట్టివేయటం వంటి వాటితో పరిస్థితులు మరింత ప్రమాదకరంగా మారే అవకాశం ఉన్నదని అదే సంస్థకు చెందిన సుజిత్ దేశ్ పాండే అభిప్రాయపడ్డారు.
పురుషుల హక్కులను కాపాడేందుకు స్త్రీలు సైతం కదం తొక్కటం అందరినీ విస్మయానికి గురి చేసినది. పురుషుల సమస్యల నుండి పురుషులను విముక్తులు చేస్తేగానీ, స్త్రీలు తమ సమస్యల నుండి విముక్తులు కాలేరని తెలిపారు. పురుషుల లైంగికతను సంఘం చాలా తప్పుగ అర్థం చేసుకొన్నదని, పురుష లైంగికతను ఎగతాళి చేయటం, పురుష లైంగికతకు నేరపు రంగును పులమటం మరిన్ని సమస్యలకు దారి తీస్తాయని స్పష్టం చేశారు. పురుష లైంగికత గురించి పురుషుల కంటే కూడా, పురుషుల హక్కుల కొరకు పోరాడే స్త్రీలే ఎక్కువగా అర్థం చేసుకొన్నారు.
జస్లీన్ కౌర్ వీడియో వివాదం పై వార్తా ఛానెళ్ళు అన్నీ ముద్దాయి సరవ్ జీత్ సింగ్ కు శాపనార్థాలు పెడుతోండగా, లఘు చిత్ర రూపకర్త అయిన దీపికా భరద్వాజ్ అనే స్త్రీ మాత్రం రెండు వైపులా వినకుండా కేవలం ఒక స్త్రీ పురుషుడిపై చేసే లైంగిక వేధింపుల ఆధారంగానే అతను ఆమెను లైంగికంగా వేధించాడనే నిర్ధారణకు రావటం అసమంజసమని అవే వార్తా ఛానెళ్ళలో తెలిపారు. జస్లీన్ కౌర్ విషయంలో జరిగినది కేవలం ఒక వాదులాట మాత్రమేననీ, వాదులాటకూ, వేధింపుకూ తేడా ఉండేది మనం గమనించాలన్నారు. స్త్రీవాదులచే నిష్కర్షగా విమర్శింపబడుతోన్ననూ, పురుషుల హక్కుల కోసం పోరాడే ఈ స్త్రీలు మాత్రం వారెంచుకొన్న మార్గాన్ని వీడలేదు. వీరికి సన్నిహితులైన పురుషులు తప్పుడు వరకట్న వేధింపు వ్యాజ్యాలలో, తప్పుడు మానభంగ వ్యాజ్యాలలో స్త్రీల చేతే ఇరికించబడటం కళ్ళారా చూసిన వీరు, ఈ మార్గాన్ని ఎంచుకొన్నారు. ఈ చట్టాల దుర్వినియోగం పురుషులకే కాక, అత్త/ఆడపడుచు స్థానాలలో ఉన్న స్త్రీలకు కూడా శాపం కావటంతో ఈ మహిళలు ఈ చట్టాల దుర్వినియోగం ఆగాలని కోరుకొంటున్నారు.
రోహ్‌తక్ సోదరీమణుల వీడియో వివాదంలో సైతం సత్యాసత్యాల నిగ్గు తేల్చటానికి దీపికా స్వయంగా రోహ్‌తక్ బయలుదేరి అక్కడి ప్రత్యక్ష సాక్షులను విచారించి, ప్రసార మాధ్యమాలలో జరిగిన ప్రచారం వాస్తవాధారితం కాదని తెలుపటానికి తాను విచారించిన వారి వీడియోలు తీసి అంతర్జాలంలో పోస్టు చేసినది. తర్వాత ఈ సోదరీమణులకు పురుషులకు దేహశుద్ధి చేయటం పరిపాటి అని తేలినది. మెల్లగా ఈ ఉదంతాలలో నిజాలు బయటపడ్డాయి. తన స్వంత మాటలలో,
స్త్రీవాదులు చేసే వాదనకు భిన్నంగా, లైంగిక వేధింపుల/గృహ హింస వ్యాజ్యాలలో బాధితులుగా చెప్పుకొనే స్త్రీలు వారు తమ వ్యాజ్యాలను వెనక్కు తీసుకోకపోవటానికి కారణం స్త్రీల పై ద్వేషం కాదని, ఇవి ధనవ్యామోహంతో బనాయించబడ్డ కేసులని పురుషుల హక్కుల కోసం పోరాడే స్త్రీలు తెలుపుతారు. పురుషులే ఎక్కువ ఆత్మహత్యలకు పాల్పడుతోన్న, పురుషులపైనే ఎక్కువగా హింస జరుపబడుతోన్న ప్రస్తుత తరుణంలో దృష్టి కేంద్రీకరించవలసినది స్త్రీ/స్త్రీ లైంగికత/స్త్రీ హక్కుల పైన కాదని, పురుషులు/పురుషుల లైంగికత/పురుషుల హక్కుల పైనేనని వీరు తెలిపారు. సహాయనిధులలో సైతం ఎక్కువ భాగం స్త్రీ సంక్షేమ సంస్థలకే కేటాయించబడుతోందని తెలిపారు.
అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు అమలు చేయబోయే మహిళలపై హింసకు అంతర్జాతీయ చట్టం (The International Violence Against Women Act) ను నిరసిస్తూ ప్రపంచవ్యాప్తంగా పురుషులను కూడగట్టుకొని వాషింగ్టన్, డి.సి. లోని ఆ దేశపు కాంగ్రెస్ తో చర్చించటానికి ఉమా కిరణం బయలుదేరినది. ఈ చట్టం ప్రకారం బాధితులు రక్షించబడి, నేరస్థులు శిక్షించబడతారు. పాశ్చాత్య విలువలను భారతదేశం పైన రుద్దవద్దని, పురుషబాధితులను కూడా గుర్తించాలని ఉమా అభిప్రాయపడ్డారు. లైంగికత పై సాంఘిక అవగాహన కుంటుపడి ఉన్నదని, పురుష లైంగికత సంకుచితంగా అర్థం చేసుకొనబడి ఉన్నదని, పురుష లైంగికతను నిత్యం ఎగతాళి చేయబడటం, దానికి నేరపు రంగును పులమాలని చూడటం వంటి వలన సమస్యను మరింత జటిలం చేస్తున్నాయన్నారు. వారి మాటలలో,
సేవ్ ఇండియా ఫ్యామిలీ, ఢిల్లీకి చెందిన బర్ఖా త్రెహాన్ పార్లమెంటు సభ్యులను, రాజకీయవేత్తలను కలసి పురుషుల హక్కుల గురించి చర్చిస్తూ ఉంటారు. సమస్యలు అందరికీ ఉంటాయని, అందరూ లాభపడేలా వీటి పరిష్కారం ఉండాలని అభిప్రాయపడే ఆమె మాటలలో
ఢిల్లీ కౌన్సిల్ ఆఫ్ వుమెన్ (DCW) కు చాలా మంది పురుషుల నుండి తమ భార్య తమను మానసిక, శారీరక, ఆర్థిక, లైంగిక, ఆస్తి, విడాకు వేధింపులు పెడుతోందని ఇబ్బడి ముబ్బడిగా ఫిర్యాదులు చేశారు. వాస్తవానికి ఈ సంస్థ కేవలం స్త్రీల హక్కులను కాపాడటానికి స్థాపించబడిననూ, ఫిర్యాదులు సంఖ్య ఎక్కువగానే ఉండటంతో, ఈ ఫిర్యాదులు వాస్తవదూరం కాకపోవటంతో చేసేది లేక పురుషుల హక్కులపై కూడా ఈ సంస్థ దృష్టి సారించవలసి వచ్చింది. సౌమ్యమైన విషయం అయితే దంపతులను వారి తల్లిదండ్రులతో చర్చించి, కౌన్సిలింగ్ నిర్వహించి ఢిల్లీ లీగల్ సర్వీసెస్ అథారిటీ (DLSA) మధ్యవర్తిత్వానికి పంపినది. కేసు కఠినమైనది అయితే స్థానిక పోలీస్ స్టేషనులో ఎఫ్ ఐ ఆర్ నమోదు చేయించింది.
కాన్ఫిడేర్ సంస్థ ప్రతినిధి జ్యోతీ తివారీ, ఒకానొక ఇంటర్వ్యూలో ఇలా తెలిపారు.
పురుషులపై హింసకు వివిధ కారణాలు ఉండవచ్చును. పురుషులపై హింస అనగా పురుషుడి పై (స్త్రీలు/పురుషులు/ఇతరులు) జరిపే హింసాత్మక ఆగడాలు. ఇవి కేవలం శారీరకమో, కేవలం మానసికమో, లేదా రెండు విధాలుగానో అయ్యి ఉండవచ్చును. పురుషుడు హింసించేవాడే గానీ, హింసకు లోనవడనే అభిప్రాయం ప్రతి సంఘంలోనూ సర్వసాధారణంగా ఉంది. పురుషులపై లైంగిక దాడులు ఒక్కొక్క సంఘంలో ఒక్కొక్క విధంగా పరిగణించబడుతున్ననూ, ఈ సమస్యను అంతర్జాతీయ న్యాయవిధానం సైతం గుర్తించటం లేదు. అంతర్జాతీయంగా పురుషులపై ఉన్న దురభిప్రాయం ఒకవైపు అయితే, దేశ-కాలమాన పరిస్థితుల ప్రకారం, భారతదేశంలో ఈ హింస పైకి కనబడకుండా చాప క్రింద నీరు అన్న చందాన నిగూఢమై ఉంది. 1970వ సంవత్సరంలో తెలుగునాట తల్లా? పెళ్ళామా? అనే పేరుతో చిత్రం విడుదల అయినది అంటే, ఈ ఇరువురి స్త్రీ పాత్రల నడుమ ప్రతి పురుషుడూ ఎలా నలిగిపోతాడన్న విషయం ప్రస్ఫుటంగా తెలిసిపోతుంది. వీరి విషయంలో ఏ మాత్రం సమతూకం తప్పినా పురుషుడే నిందలపాలు అవుతాడు. జీవితాంతం కష్టసుఖాలలో పాలుపంచుకొనే భార్యకు వైపు మొగ్గుచూపితే భార్యాలోలుడని, ఎన్నో కష్టాలు పడి తనని పెద్ద చేసిన తల్లి వైపు మొగ్గు చూపితే అమ్మకూచి అని ముద్ర వేయటానికి ఈ సంఘం కాచుకు కూర్చొని ఉంటుంది.
భర్త పట్ల క్రౌర్యం ప్రధానంగా రెండు కారణాల వలన జరుగుతుంది.
ఇవే కాక ఇతర చిన్న విషయాలు కూడా భార్య భర్తతో క్రూరంగా వ్యవహరించే కొన్ని సందర్భాలు
ఒక వైపు భర్తను భార్యే నానా విధాలుగా హింసించటం, మరో వైపు స్త్రీ సంక్షేమ సంస్థలలో తమ భర్త తమని హింసిస్తున్నాడని ఫిర్యాదు చేయటం లేదా స్త్రీ సంక్షేమ చట్టాలను దుర్వినియోగం చేయటం వంటి ఆకృత్యాలతో భారతదేశంలో పురుషులు అడకత్తెరలో పోకచెక్క వలె నలిగిపోతున్నారు. ఇది ఇలా ఉంటే ఇటువంటి భార్య నుండి విడాకులు కోరుకొన్నా తప్పే. భర్త విడాకులకు దరఖాస్తు చేసుకొన్నచో ఆత్మహత్యకు పాల్పడతామని లేదంటే వరకట్న వేధింపు చట్టాలను వారి పై ప్రయోగిస్తామని "అబల" నారులు బెదిరించటం పరిపాటి అయిపోయింది. తమని భరించే బలిపశువు ఒకడు ఉండాలి, సంఘంలో తన "వివాహిత" స్థానానికి ఏ మాత్రం స్థానభ్రంశం కలుగకూడదు. పైగా, భర్త అనే వాడు రెక్కలు ముక్కలు చేసుకొని సంపాదిస్తే, అది తన కుటుంబానికి కాకుండా, భార్య యొక్క తల్లిదండ్రులకు వెచ్చించాలి. తన నుండి భర్త విడిపోకూడదు, తాను హింసించటానికి ఒక ఆటవస్తువు తన వద్దనే ఉండాలి అనే భావనలో ఉండే స్త్రీలు వలన ఈ క్రౌర్యం నానాటికీ పెరిగిపోతున్నది.
నల్లనివన్నీ నీళ్ళు కావు, తెల్లనివన్నీ పాలు కావు అన్నది గుర్తించాలని, స్త్రీలందరూ సౌశీల్యురాళ్ళే కారనీ, పురుషులందరూ క్రూరులే కారనీ, మంచి చెడులు అంతటా ఉన్నాయనేది గ్రహించాలని, సంగ్యబాల్యను స్థాపించిన అరుణ్ మూర్తి తెలిపారు. మన సమాజంలో సర్వసాధారణమైన అపోహలు-
క్రౌర్యాన్ని అనుభవించే పురుషుడి వేదనను, సభ్య సమాజం ఎప్పుడూ తేలికగానే పరిగణిస్తోంది. భర్త పడే వేదనను కూడా హాస్యాస్పదంగానే పరిగణిస్తోంది. ఒక పురుషుడు/భర్త హింసకు గురైనట్లు ఇరుగు పొరుగు వారిని తెలిసినా వారి నుండి అతనికి ఎటువంటి సహాయసహకారాలు అతనికి అందని దుస్థితి నెలకొని ఉంది.
మన సంఘం ఆలస్యంగానైనా నిద్ర మేల్కొంటోందని, హింసకు పాల్పడే పురుషులు అయ్యే ఆస్కారం ఎంత ఉందో, స్త్రీ అయ్యే ఆస్కారం కూడా అంతే ఉన్నదని మన ప్రజానీకానికి మెల్లగా అర్థం అవుతోందని న్యాయవాదులు అభిప్రాయపడుతున్నారు.
పురుషులపై హింస ప్రసార మాధ్యమాల దృష్టికి బహు అరుదుగా వస్తుందని, అడపా దడపా ఇలాంటి సంఘటనలు బయటికి పొక్కినా, స్త్రీలపై హింస ఎంత తీవ్రమైనదిగా పరిగణిస్తారో, పురుషులపై హింసను అంత తీవ్రంగా పరిగణించబదని స్వయానా ద టెలిగ్రాఫ్ అనే పత్రిక ఒప్పుకొన్నది. ఒకవేళ పురుషులపై హింసకు పాల్పడేది స్త్రీయే ఐనా, ఆ స్త్రీకి సంఘంలో చాలా పేరు ప్రతిష్ఠలు ఉంటే తప్పితే అది ఒక సంచలనం కాదు కాబట్టి, ప్రసార మాధ్యమాలు వీటిపై చర్చించటానికి పెద్దగా ఆసక్తి చూపవు.