davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Riohacha Province

Riohacha Province was a province of Gran Colombia. With the 1824 changes in the subdivisions of Gran Colombia, it became part of Magdalena Department. Riohacha[a] (Spanish pronunciation: [rjoˈa.tʃa]; Wayuu: Süchiimma[b]), is a city in the Riohacha Municipality in the northern Caribbean Region of Colombia by the mouth of the Ranchería River and the Caribbean Sea. Riohacha is the capital city of La Guajira Department.
11°33′N 72°53′W﻿ / ﻿11.550°N 72.883°W﻿ / 11.550; -72.883
Coat of arms of La Guajira Department

The coat of arms of the La Guajira was officially adopted by the Departmental Assembly Ordinance 028 of November 29, 1966 after the winning design of a public contest of pseudonymous contestant "Angel Cuervo". The coat of arms has subsequently been modified two occasions by the Ordinance 052 of 1994 and Ordinance 009 of March 10, 1998.
The coat of arms of the Department of La Guajira is quarterly divided by four quarters sections of unequal proportions bordered by silver white pearls.
Point Mosquitos

9°06′32″N 77°52′23″W﻿ / ﻿9.109°N 77.873°W﻿ / 9.109; -77.873 Point Mosquitos (Spanish: Punta Mosquitos or Mosquito) is a point on the Caribbean coast of Panama in Central America. It lies beside the Mosquitos Channel.
Point Mosquitos is sometimes connected with Comagre, the capital of the Indians under the cacique Carlos encountered by Vasco Núñez de Balboa and the origin of the English word savanna.
Extreme points of South America

The extreme points of South America are the points that are farther north, south, east or west than any other location on the continent. The continent's southernmost point is often said to be Cape Horn, but Águila Islet of the Diego Ramírez Islands lies further south.
Geographic coordinates expressed in WGS 84.
Center: 40 km. NWbN of Fuerte Olimpo, Alto Paraguay, Paraguay (20°43′8″S 58°3′39″W﻿ / ﻿20.71889°S 58.06083°W﻿ / -20.71889; -58.06083)
Puerto Colombia Light

The Puerto Colombia Light, also known as The Window of Dreams (La Ventana de Sueños) is a lighthouse and monument located in Puerto Colombia, Atlántico Department, Colombia. Its construction began in March 2023 in a roundabout near Miramar beach, and was inaugurated within the year, on December 18. Besides being a navigational aid for ships cruising along the Caribbean coast between the nearby port of Barranquilla and Cartagena, it is also a monument dedicated to the many immigrants who entered the country through the port of Puerto Colombia and brought to the country knowledge and technological advances. This is a town that was founded in the mid-1800s and flourished with that important commercial activity until the 1940s, when a new port was built closer to Barranquilla and that of Puerto Colombia was abandoned.
Internally constructed as a frame of hot-dip galvanized steel weighting 120 tons, the building is 70 metres (230 ft) high. Erected on sandy soil, it required foundations using 56 micropiles of a diameter of 20 centimetres (7.9 in) and 18 metres (59 ft) long, 158 cubic metres (5,600 cu ft) of structural concrete and 38 tons of structural steel.
The covering consists of 25 tons of aluminium and 1,940 square metres (20,900 sq ft) of laminated and toughened glass panels, tainted in variable blue/green shades reminiscent of the colors of the nearby Caribbean sea. Additionally, solar panels are used in the covering to power variable color nighttime LED illumination embedded in the glass panels.
The lighthouse light has a range of 20 nautical miles (37 km; 23 mi), and an autonomous photovoltaic energy system. More than 20,000 stainless steel screws were used to fix and anchor the glass.
Since its completion, the Puerto Colombia Light has been the tallest lighthouse in South America.
The monument was built at the initiative of Barranquilla businessman Christian Daes through his company Tecnoglass as a tribute to the foreign immigrants who arrived in the country through Puerto Colombia, among them his father, José Daes.
Guajira (music)

Guajira [ɡwaˈxi.ɾa] is a music genre derived from the punto cubano. According to some specialists, the punto cubano was known in Spain since the 18th century, where it was called "punto de La Habana", and by the second half of the 19th century it was adopted by the incipient Spanish Flamenco style, which included it within its "palos" with the name of guajira. Guajira was utilized by Spanish Zarzuela composers, such as Ruperto Chapí, who included it in his well known play "La Revoltosa", from 1897. Two years later, in 1899, the Cuban composer Jorge Anckermann inaugurated a new genre with his song "El arroyo que murmura", the first Cuban guajira. This song became a model that was adopted by many other Cuban composers at a later time, and was frequently included in the Cuban Zarzuela and vernacular theater.
The Cuban guajira preserved the characteristic rhythm of its ancestors, the punto cubano and the Spanish guajira, which was the sesquiáltera or horizontal Hemiola.
Its form usually alternates a first section in minor mode, with a second section modulating to its direct Major relative. Its lyrics frequently refer to rural themes in an idealistic and bucolic way, and generally evoke the goodness of rural life and romantic love stories.
From the 1930s, the guajira was refined and popularized by the singer and guitarist Guillermo Portabales, whose elegant style was known as guajira de salón or guajira-son. This is nothing but another case of synonymy within the Cuban popular music, because in spite of being named as guajira, the style of his songs was nothing else but the one of the Cuban Son and Bolero-Son; although their lyrics were always related to rural themes. Since the thirties until his death in a traffic accident, in 1970, Guillermo Portabales sang and recorded numerous guajiras de Salón through North and South America with great popular acclaim.
Other renowned performers of guajira-son were Celina González, Coralia Fernández, Ramón Veloz y Radeúnda Lima. One of the most famous guajiras-son is the Guantanamera, composed by Joseíto Fernández and internationally popularized during the 1960s by the American folk singer Pete Seeger.
The term is a feminine form of guajiro, which comes from the Antillean Arawak and means "lord, powerful man". In Cuba it is used to name those people who work or live in the fields, or to name people who behave like them because they can be rude or with little knowledge (cfr. Hillbilly). Also colloquially, it can refer to people who live outside the capital of Cuba, la Habana, and in rural areas without being farm workers. In some sentences, it is used to encourage a shy person, like in "no seas guajiro y pregúntale" ("don't be a peasant and ask her").
Surah Al-Fatihah

Surah Al-Fatihah (Arab: الفاتح , al-Fātihah, "Pambukakan") adolh surah partamo dalam al-Qur'an. Surah iko diturunkan di Makah nan tadiri dari 7 ayat. Al-Fatihah marupoan surah nan partamo-tamo diturunkan sacaro langkok di antaro surah-surah nan ado dalam Al-Qur'an. Surah iko disabuik Al-Fatihah (Pambukakan), karano jo surah ikolah dibukak sarato dimulainyo Al-Quran. Dinamokan Ummul Qur'an (induak Al-Quran/أمّ القرءان) atau Ummul Kitab (induk Al-Kitab/أمّ الكتاب) karano inyo marupoan induak dari sado isi Al-Quran. Dinamokan pulo As Sab'ul matsaany (tujuah nan barulang-ulang/السبع المثاني) karano jumlah ayatnyo nan tujuah jo dibaco barulang-ulang dalam salat.
Salain dinamoi Al-Fatihah (Pambukak), surah iko acok juo disabuik Fatihatul Kitab (Pambukakan Kitab), Ummul Kitab (Induak Kitab), Ummul Qur'an (Induak Al-Qur'an), As-Sabu'ul Matsani (Tujuah nan Barulang). Salain kaampek sebutan tasabuik, banyak ulama tafsir nan manyabuiknyo jo: Ash-Shalah (Arab: الصلاة, Salat), al-Hamd (Arab: الحمد, Pujian), Al-Wafiyah (Arab: الوافية, Nan Sampurono), al-Kanz (Arab: الكنز, Simpanan Nan Taba), asy-Syafiyah (Nan Manyembuhkan), Asy-Syifa (Arab: الشفاء, Ubek), al-Kafiyah (Arab: الكافية, Nan Mancukuik), al-Asas (Pokok), al-Ruqyah (Mantra), asy-Syukru (Syukur), ad-Du'au (Do'a), dan al-Waqiyah (Nan Malinduangi dari Kasasekan).
Musa

Musa (bahaso Ibrani: מֹשֶׁה, Modern Mošé Tiberias Mōšeh; bahaso Arab: موسى, Mūsā; bahaso Ge'ez: ሙሴ Musse) adolah surang nabi jo rasul nan dipicayoi dek umat Yahudi, Kristen, jo Islam. Inyo diutus pado Bani Israil untuak manyampaikan kitab Taurat. Namonyo disabuik dalam Alkitab jo Al-Quran.
Isa

Isa (bahaso Arab: عيسى, `Īsā; Essa; sakitar 1 - 32M) adolah nabi pantiang dalam agamo Islam dan marupokan salah satu dari Ulul Azmi. Dalam Al-Qur'an, liau disabuik Isa bin Maryam atau Isa al-Masih. Liau diangkek manjadi nabi pado tahun 29 M dan manjalankan dakwah kapado Bani Israil di Palestina.
Namonyo tasabuikan sabanyak 25 kali di dalam Al-Quran. Carito tantang Isa kudian balanjuik jo diangkeknyo sabagai utusan Allah, panulakan dek Bani Israil dan barakhia jo diangkek dirinyo ka sarugo.
Kato Isa ko dipakirokan barasa dari bahaso Aram, Eesho atau Eesaa. Yesus Kristus adolah namo nan umum digunoan umaik Kristen untuak manyabuiknyo, sadangkan urang Kristen Arab manyabuiknyo jo Yasu' al-Masih (bahaso Arab: يسوع المسيح).
Kudian, liau diyakini mandapekan gala dari Allah jo sebutan Ruhullah jo Kalimatullah. Karano Isa tacipta jo kalimaik Allah "Jadilah!", mako taciptalah Isa, sadangkan gala ruhullah aratinyo ruh dari Allah karano Isa langsuang diciptakan Allah jo maambuihan ruh ka dalam rahim Maryam binti Imran.
Surah

Surah (Arab:سورة) adolah pambagian nan ado di dalam Al-Qur'an. Al-Qur'an dibagi manjadi 114 bab nan disabuik "surah". "Surah" itu diatur manuruik panjangnyo, dari nan tapanjang sampai nan tapendek, kacuali nan partamo (Surah Al-Fatihah), nan disabuik "Pambukakan".
Al-Qur'an tadiri ateh 114 surah, 30 juz jo 6236 ayat manuruik riwayaik Hafsh, 6262 ayat manuruik riwayaik ad-Dur, atau 6214 ayat manuruik riwayaik Warsy. Surah-surah dalam Al-Qur'an tabagi ateh surah-surah makkiyah jo madaniyah tagantuang pado tampek jo wakatu panurunan surah tasabuik (Makah atau Madinah, sabalun atau sasudah hijrah).
Pambagian Al-Qur'an manjadi surah-surah marupoan pambagian nan ditulihan dek al-Quran surang. Ayat-ayat nan mamuek kato "Surah" antaro lain Surah An-Nur ayat 1, at-Taubah ayat 86, jo al-Baqoroh ayat 23. Umumnyo, pambarian namo surah disasuaikan jo tema nan dibicarokan surah tasabuik atau jo namo nan alah ado dalam surah, sarupo "al-Baqoroh", "Al 'Imran", jo "al-Isro'". Dalam naskah-naskah lamo aI-Quran, namo-namo surah acok ditulihkan jo namo samisal "Surah nan mambicarokan jawi batino [al-Baqoroh]" atau "Surah nan mambicarokan keluarga Imron [Al Imron]".
Kadang juo babarapo kato atau bahkan kalimaik dari suatu surah dipakai untuak manamokan surah, sarupo surah "Iqro' Bismi Robbika", "Innaa Anzalnaahu", jo "Lam Yakun". Sifaik suatu surah juo dapek digunokan untuak manamokan surah itu, sarupo surah "Faatihatul Kitaab", "Ummul Kitaab", "as-Sab'ul Matsani", "al-Ikhlas", jo "Nisabatur Robbi". Namo-namo jo sifaik-sifaik iko alah ado pado maso awal Islam badasakan kasaksian jo sijarah. Bahkan, namo sabagian surah alah disabuikan dalam babarapo hadits Nabi, sarupo surah al-­Baqoroh, Ali 'Imron, Hud, jo al-Waqi'ah nan mangindikasikan baso namo surah-surah tasabuik alah ditantukan di zaman Muhammad jo bukan sasuatu nan ditantukan dek Muhammad sacaro syar'i.
Barikuik iko marupoan daftar surah dalam Al-Qur'an badasarkan Mushaf Al-Qur'an Utsmani. Jumlah surah ado 114 surah tabagi manjadi 2 tampek pawahyuan: Makkah jo Madinah jo ayat bajumlah 6236 ayat manuruik riwayaik Hafsh.
Paradilan agamo Indonesia

Paradilan agamo di Indonesia adolah sarangkaian limbago pangadilan, kapaniteraan, jo panyalasaian sengketa untuak urang nan baragamo Islam di Indonesia. Limbago pangadilan pado paradilan agamo adolah Pengadilan Agama (PA) pado tingkek partamo dan Pengadilan Tinggi Agama (PTA) pado tingkek bandiang; samantaro untuak pakaro kasasi dari PTA ditangani dek Mahkamah Agung (MA).
Paradilan agamo di Indonesia diatur dek Undang-Undang Nomor 7 Tahun 1989 tentang Peradilan Agama (alah diubah dek Undang-Undang Nomor 3 Tahun 2006 dan Undang-Undang Nomor 50 Tahun 2009). Duo limbago utamo nan malaksanakan kakuasaan kahakiman di lingkungan paradilan agamo adolah Pengadilan Agama jo Pengadilan Tinggi Agama, nan manaungi pulo Pengadilan Arbitrasi Syariah. Untuak Provinsi Aceh, Undang-Undang Nomor 3 Tahun 2006 mangatur limbago Peradilan Syari'at Islam nan basumber pado Undang-Undang Nomor 18 Tahun 2001 tentang Otonomi Khusus bagi Propinsi Daerah Aceh sebagai Propinsi Nanggroe Aceh Darussalam, sainggo limbago Pengadilan Agama di Aceh dinamokan Mahkamah Syar'iyah dan Pengadilan Tinggi Agama dinamokan Mahkamah Tinggi Syar'iyah.
Kabanyakan dari pakaro nan ditangani dek paradilan agamo basumber dari katantuan-katantuan nan ado pado Instruksi Presiden Nomor 1 Tahun 1991 tentang Kompilasi Hukum Islam (KHI) sarato Peraturan Mahkamah Agung Nomor 2 tahun 2008 tentang Kompilasi Hukum Ekonomi Syariah (KHES).
Di Aceh, Mahkamah Syar'iyah jo Mahkamah Tinggi Syar'iyah bapadoman pado Qanun Nomor 10 Tahun 2002, nan mammpalaweh kawenanga paradilan agamo indak sajo pado urusan-urusan perdata Islam, namun juo untuak urusan ahwal syahsiyah (hukum kaluarga), muamalah (hukum perdata), jo jinayah (hukum pidana).
Hukum acara nan mangatur tata cara pasidangan di paradilan agamo diatur dek Pasal 54 UU Peradilan Agama 1989, nan babunyi:
Dek adonyo katantuan Pasal 54 ko, hukum acara nan dipakai pado sidang paradilan agamo sacaro umum adolah nan ado pado peradilan perdata pado umumnyo, yaitu Herziene Indonesich Reglement (HIR) (Staatsblad No. 44 Tahun 1941) nan balaku untuak Pulau Jawa jo Madura; di lua Jawa dan Madura cando Ambon, Aceh, Minangkabau, Palembang, jo Kalimantan, balaku Reglement Voor de Buitengewesten (RBg) (Staatsblad No. 227 Tahun 1927).
Salain itu, untuak sidang-sidang tatantu, balaku pulo undang-undang nan iko:
Sacaro umum, paradilan agamo punyo duo macam kawenangan (competentie), yaitu kawenangan relatif (relative competentie) jo absolut (absolute competentie). Kawenangan relatif ado pado pangadilan pado lingkungan paradilan nan samo atau wewenangnyo baubuangan pado wilayah hukum, samantaro kawenangan absolut ado pado jinih pakaro dan sengketa kekuasaan antaro pangadilan.
Kawenangan relatif paradilan agamo adolah tantang pakaro gugatan dan/atau pakaro pamohonan, contohnyo:
Pengadilan Agamo berwenang untuak mamareso, mamutuih, dan manyalasaian pakaro di tingkek partamo antaro urang-urang nan baragamo Islam di bidang:
Limbago Mahkamah Syar'iyah dan Mahkamah Tinggi Syar'iyah di Aceh mangatur kawenangannyo sacaro khusus sasuai otonomi daerah, yaitu:
Tunku Ampuan Najihah dari Negeri Sembilan

Tunku Ampuan Najihah binti Almarhum Tunku Besar Burhanuddin (1 September 1923 - 8 September 2023) adolah Tunku Ampuan (ibu suri) dari Negeri Sembilan. Inyo sabalunnyo marupokan Tunku Ampuan Besar atau (permaisuri) Negeri Sembilan dari 1967 sampai 2008. Inyo juo manjabat sabagai Raja Permaisuri Agong Malaysia antaro taun 1994 jo 1999.
Tuanku Najihah manikah jo Yang di-Pertuan Besar Negeri Sembilan Tuanku Jaafar ibni Almarhum Tuanku Abdul Rahman. Tuanku Jaafar adolah anak tiri dari kakak Tuanku Najihah, Tunku Kurshiah binti Almarhum Tunku Besar Burhanuddin, nan juo manjabat sabagai Tunku Ampuan Besar. Tuanku Najihah malanjuikan kakaknyo, Tunku Ampuan Durah sabagai Tunku Ampuan Besar pado taun 1967.
Tuanku Najihan iolah putri dari Tunku Besar Burhanuddin ibni Almarhum Tuanku Antah (pernah manjabat sabagai Regen Negeri Sembilan) dan lahir pado tanggal 1 September 1923. Inyo mandapek pandidikan formalnyo di Sekolah Tuanku Muhammad di Kuala Pilah, Negeri Sembilan. Inyo lanjuik dan lulus di London School of Oriental Studies. Salainitu, inyo juo maambiak kursus bahaso jo palatihan khusus nan disadioan untuak bini diplomat katiko Tuanku Ja'afar sadang bakarajo dalam layanan diplomatik di London.
Tuanku Najihah manjadi anggota panitia Associated Country Women of the World. Inyo adolah pangayom dari pabagai organisasi padusi sarupo Girl Guides of Negeri Sembilan, the Islamic Women's Welfare Council and the Women's Institute. Inyo juo manjadi presiden Tim Badminton Tuanku Ampuan, Patron Tim Hockey Wanita Malaysia, Tim Bola Sepak Wanita Malaysia, Team Golf Wanita Malaysia jo Asosiasi Golf Wanita Malaysia (MALGA).
Tunku Najihah, basamo Tuanku Ja'afar, mampunyoi tigo anak laki-laki jo tigo anak padusi:
Tuanku Najihah maningga di Rumah Sakit Pusat Vaskular Kardio di Kuala Lumpur, Malaysia pado 8 September 2023, sabulan sasudah ulang taunnyo nan ka-100. Jasadnyo dikubua di Makam Diraja Seri Menanti, di subalah pusaro suaminyo Tuanku Ja'afar, nan maningga pado taun 2008.
Pabagai tampek dinamoan dari namo Tuanku Najihah, tamasuak:
Indonesian orthography

Indonesian orthography refers to the official spelling system used in the Indonesian language. The current system uses the Latin alphabet and is called Ejaan Bahasa Indonesia yang Disempurnakan (EYD), commonly translated as Enhanced Spelling, Perfected Spelling or Improved Spelling.
The Perfected Spelling system is a system of orthography released in 1972 to replace the preexisting Republican Spelling System (RSS, also called the Soewandi Spelling System, SSS). A joint initiative of Indonesia and neighboring country Malaysia (which also introduced the similar Joint Rumi Spelling system), the aim of the change in 1972 was to introduce greater harmonization of the Indonesian and Malay-language orthographies. The new EYD system, adopted on the 27th anniversary of Indonesia's independence on 17 August 1972, was decreed by President Suharto on the previous day. Government departments were instructed to begin using the EYD system on 1 January 1973. On 27 August 1975, the Minister of Education and Culture issued a decree which provided a detailed explanation of the changes in the new system and marked the official use of the EYD system. It was formerly known as the Indonesian Spelling System (Ejaan Bahasa Indonesia, EBI), often referred to as the Indonesian Spelling System General Guidelines (Pedoman Umum Ejaan Bahasa Indonesia, PUEBI), between 2015 and 2022.
Letters that had previously been included in the Republican Spelling as foreign loan letters are officially used in the EYD Spelling.
The letters Q and X are used in scientific subjects. Examples:
The letter Q is also used as needed for Islamic subjects. Examples:
This letter is also used in some placenames in Indonesia (often derived from the local languages), e.g. Siluq Ngurai [id] and Sekolaq Darat [id] districts in West Kutai Regency, East Kalimantan.
The writing of di- and ke- (affixes) can be distinguished from di and ke (prepositions), where di- and ke- are written together with the words that follow it, for example diambil, kehendak (taken, desire), while di and ke are written separately with the words that follow it, for example di rumah, ke pasar (at home, to the market). This is different from the former Republican Spelling, where both di- and di are written together with the words following it.
Reduplication, mostly used in plural form of words, has to be fully written with letters, so the use of the superscripted number "2" as used in the Republican Spelling is no longer valid. The practice remains common in informal usage such as in text messaging.
Exceptions mostly come from proper nouns. Many personal names, particularly of younger people, do not follow the orthographic rules (see Indonesian names). The common spelling variations include doubled letters, silent h following consonants, use of Dutch digraphs (which stems from Van Ophuijsen spelling) and other eccentric letters. However, a few may also come from other parts of speech, such as Indonesian mag 'gastritis' is actually pronounced as [max] or even [mah], deriving from Dutch maag; and bus pronounced as [bəs] or [bɪs] also from Dutch bus.
Various minor changes were announced after 1975:
Ahmad Khatib al-Minangkabawi

Shaikh Ahmad Khatib al-Minangkabawi (26 June 1860 – 9 October 1915) was a Minangkabau Islamic teacher. He was born in Koto Tuo, Dutch East Indies, and died in Mecca, Ottoman Empire. He served as the head (imam) of the Shafi'i school of law at the mosque of Mecca (Masjid al-Haram). He was known for being a teacher of Islamic reformist leader Ahmad Dahlan, who founded Muhammadiyah Society and Hasyim Asyari, who founded Nahdlatul Ulama in the early 20th century.
Although Ahmad Khatib was an orthodox Sunni Muslim, he still hoped to reconcile the matrilineal system in Minangkabau with the laws of inheritance prescribed in the Quran. Through his Minangkabau students who studied in Mecca as well as those he taught in Indonesia, he encouraged a modified Minangkabau culture based on al-Quran and the Sunnah.
Khatib was born on 26 June 1860 in Koto Tuo, Ampek Angkek, Agam Division, West Sumatra in the then Dutch East Indies.
His parents were Abdullatief Khatib and Limbak Urai. In 1870 he attended a Dutch school and then continued his studies at Kweekschool in Bukittinggi, Sumatra. Later, he moved to the Ottoman Empire to receive a nominal Islamic education under the guidance of the local jurists and settled in Mecca for the rest of his life.
His eldest son Abdulkareem owned a bookstore in Makkah. While his other son Abdulmalik Alkhatib was an ambassador of the Ashraf to Egypt. Another of his sons, Sheikh Abdulhameed Alkhateeb, was the first Saudi Arabian ambassador to the Islamic Republic of Pakistan. His grandson, Fouad Abdulhameed Alkhateeb, was a Saudi Arabian ambassador, humanitarian, author, and businessman. In his capacity as a diplomat, he represented his homeland in Pakistan, Iraq, the United States of America, Nigeria, Turkey, Bangladesh, Nepal, and finally as Saudi ambassador to Malaysia.
Arabic language:
Indonesian language:
Aghniny Haque

Aghniny Haque (born 8 March 1997) is an Indonesian actress, model and a former taekwondo athlete.
Aghniny Haque was born on 8 March 1997 in Semarang, Central Java, Indonesia, to Suryono R. Permono and Asma Farida. An only child, she grew up in her hometown.
Aghniny was part of the Indonesian national taekwondo team in 2011 before being relegated from national training in 2016 due to a knee injury. During her career as an athlete, she has won several awards, such as winning a bronze medal in the 2013 SEA Games held in Myanmar, winning a silver medal in the Asian taekwondo championship held in Tashkent, Uzbekistan in 2014, winning a gold medal in the Hong Kong Open and also the Thailand Open for the youth category, and contributed a gold medal when participating in the Islamic Solidarity Games III competition in Palembang.
In 2018, after her career as a taekwondo athlete stopped, Aghniny returned to Semarang and tried to explore the world of acting by participating in the film selection Wiro Sableng: Pendekar Kapak Maut Naga Geni 212. She managed to get the role of Rara Murni and started her career as an actress since then.
After her acting debut, Aghniny returned to appear in several Indonesian cinema films, such as Wedding Agreement (2019), Impetigore (2019), Habibie & Ainun 3 (2019), KKN di Desa Penari (2022), Stealing Raden Saleh (2022), and Tuhan Izinkan Aku Berdosa (2023).
Pengiran Raabi'atul Adawiyyah

Pengiran Raabi'atul Adawiyyah binti Pengiran Haji Bolkiah (born 27 October 1992) is a Bruneian data analyst and a member of the royal family of Brunei as the wife of Prince Abdul Malik, the second son of Sultan Hassanal Bolkiah.
Dayangku Raabi'atul Adawiyyah was born on 27 October 1992, to Pengiran Haji Bolkiah and his wife Pengiran Hajah Noor'aismah, both of aristocratic descent. She has nine brothers. Awangku Abd Aziz Hafizuddin, her eldest brother, is employed at Royal Brunei Airlines. She attended Al-Falaah School, Rimba I Primary School, Menglait Secondary School, and Rimba Secondary School. She was entrusted in 2006 to hold the position of head prefect at Pengiran Anak Putri Hafizah Sururul Bolkiah Religious School, when she was still a student. As a student, she enjoyed playing squash and badminton and listening to music.
As a teenager, she participated in the Youth Tilawah Alquran Scheme, the national Dikir Dabai'ie competition between high schools across Brunei, and she represented her school in the religious event of reading the Qur'an, especially an event held at Jame' Asr Hassanil Bolkiah Mosque in 2005 and Teenagen Tilawah Al-Qur'an Skim in 2008. In 2013, she entered the Indonesian Miss World Muslimah beauty pageant.
She became interested in the IT industry, and earned certifications of proficiency for the ICT Youth Development Program in 2012–2013, including the Internet and Computing Core Certification, Microsoft Office Specialist, and Adobe Certified Certificate. Her last position was System Data Analyst at BAG Networks, an IT consulting firm. She also worked at HAD Technologies as an IT instructor.
She has routinely accompanied her husband, Prince Abdul Malik, to diplomatic gatherings and engagements, including the August 2016 meeting with Lee Hsien Loong, and Vivian Balakrishnan. She also attends royal functions, such as Prince Abdul Mateen and Anisha Rosnah's wedding in January 2024.
Between 5 and 16 April 2015, Raabi'atul Adawiyyah married Prince Abdul Malik. Their vows were exchanged on 12 April in the throne room at the Istana Nurul Iman. She held a bouquet of jewels and valuable metals in the shape of flowers, and wore Christian Louboutin heels adorned with Swarovski crystals.
On 13 April, a royal dinner ceremony was organised for guests of the royal family, as well as foreign royals and dignitaries, including Sultan Ahmad Shah, Sultanah Kalsom Abdullah, Tuanku Syed Sirajuddin, Tuanku Fauziah, Sultan Mizan Zainal Abidin, Sultanah Noor Zahirah, Sultan Ibrahim Ismail, Raja Zarith Sofiah, Sultan Sharafuddin, Sultan Nazrin Muizzuddin Shah, Raja Permaisuri Zara, Tuanku Muhriz, Tuanku Aishah Rohani, Ragad Waleed Alkurdi, Prince Saud, and ambassadors accredited to Brunei.
Raabi'atul Adawiyyah and Prince Abdul Malik have 3 children:
The title Pengiran Anak Isteri (Princess consort) is given to the wife of a prince.
She has been awarded :
Mudflap girl

Mudflap Girl is a silhouette of a woman with an hourglass body shape, sitting, leaning back on her hands, with her hair being blown in the wind. The image was created in the 1970s and was popularized on mudflaps. Subsequently, it went on to be featured on other American trucking accessories as well as on clothing, jewelry, and personal accessories.
This image was originally believed to be modeled on Leta Laroe, a famous exotic dancer at the time. However, it is more likely that the design is based on Rachel Ann Allen, created by Bill Zinda in Long Beach, California, for his friend Stewart Allen.
The stage production Mudflap Girl by Sya Sen, premiered in 2023 and is described as “A salute to her story.” The show explores the image of Mudflap Girl as it is seen through the eyes of people who have lived in different decades since the inception of the character. This includes a 1970s trucker, a 1980s homemaker, a 1990s feminist, a 2000s pragmatist, a 2010s cynic, and a 2020s optimist. The show also features the character of Mudflap Girl herself.
The author was keen to tell the story of Mudflap Girl but wanted to remain respectful to the Rachel Ann Allen whose health was in decline. She accomplished this by having fictional characters with preconceptions share a personal reaction to the image. The character of Mudflap girl herself tells a short story of her origin based on legend and lore.
In 2007 The Wyoming State Library implemented a targeted marketing initiative featuring Mudflap Girl. This six-month effort featured a silhouette of a nude woman reading a book—a more subdued version of the iconic image often seen on truck mudflaps. With a budget of under $3,000, the campaign distributed Mudflap Girl stickers and posters to mechanic shops, auto parts stores, and libraries, according to Tina Lackey, the library's marketing manager. The aim was to reach a new audience, specifically men working in automotive fields—by promoting the state’s free online database of repair manuals. "It was a way to market to a demographic we don't typically see using the library," Lackey explained. Library officials report that the campaign was a success.
The image of Mudflap Girl appears in many forms of popular media. Sometimes it is simply a nostalgic image on clothing or in jewelry, and other times variations of the image are used for fun or a critical commentary.
Heather Joseph-Witham, a folklorist who teaches at Otis College of Art and Design and who has also debunked urban legends for Mythbusters, asked "Regardless of the precise truth of the narrative, the important issue here is: Why is this image so ubiquitous?". To her, the Mudflap Girl is quintessentially American. "Why do so many people feel the need to display it? What does it say about us?"
The image is also referred to as trucker girl or seated lady. Over the decades there have been many variations upon the original image including women portrayed with different and more diverse body types. There are numerous variations on the original image including:
Betsy (Russian singer)

Svetlana Mikhaylovna Chertischeva (born January 27, 2013), known professionally as Betsy or Betsy Girl, is a Russian singer and blogger.
At the age of five, she opened her first video blog, that her parents helped her run. Her first video depicted her eating fruits and interacting with a soft toy. Her father is composer Mikhail Chertishchev [ru], who also writes all her songs.
Notably, her song in collaboration with twins M&A "Simple Dimple Pop It Squish" went viral on TikTok in 2021, with videos about stress-relief toys using the sound.
Other Betsy's songs that went viral on social media were "Я тебе поставлю лайк" ("I'll Give You a Like") and "Pump It Up".
In the spring of 2024, she released a song titled "Я не пон" (lit. "I Didn't Understand"), that was based on hate messages she had received on the Internet. She commented to Bridge TV, "My song is about haters who are hating on me, and I'm replying to them that I don't get what you are saying and you won't succeed (in shutting me up) because I have my own opinion, and (my opinion) is more important than a hater's opinion." Her father added, "(What we want to say in this song) is that despite all the hate we are always ready to go on and do what we like, and we see that (our songs) resonate (with people), both positively and negatively." In July, a music video for the song was released. It was directed by Rodion Chistyakov, who explained, "In this video, we have three people who, so to say, don't like children: a middle-aged couch potato, a hipster, and a schoolmistress". The video also starred Betsy's little sister Suzy and featured a dance that Betsy invented herself.
In October 2024, she and TV star Maria Yankovskaya released the single "Sigma Boy", that went viral on social media apps such as TikTok and also charted on Spotify, YouTube, Shazam, and iTunes. The song topped Spotify's Global Viral Hits playlist.
காஞ்சிபுரம் திருமேற்றளீசுவரர் கோயில்

காஞ்சிபுரம் திருமேற்றளீசுவரர் கோயில் என்பது காஞ்சிபுரம் மாவட்டம் காஞ்சிபுரத்தின் பிள்ளையார் பாளையத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு சிவன் கோயில் ஆகும். இது திருக்கச்சிமேற்றளி - என்றழைக்கப்படுகிறது. காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள பாடல் பெற்ற தலங்கள் ஐந்தில் (திருக்கச்சியேகம்பம், திருக்கச்சிமேற்றளி, திருவோணகாந்தன்தளி, கச்சி அனேகதங்காவதம், திருக்கச்சிநெறிக் காரைக்காடு) இதுவும் ஒன்றாகும். பாடல் பெற்ற தலங்களில் தொண்டை நாட்டுத் தலங்களில் ஒன்றாகும்.
இத்தலத்திற்குச் சம்பந்தர் பதிகம் ஒன்றும் அப்பர்பெருமான் பதிகம் ஒன்றுமாக இரண்டு பதிகங்கள் உள்ளன.
காஞ்சிபுரம் சுரகரேசுவரர் கோயில்

காஞ்சிபுரம் சுரகரேசுவரர் அல்லது வெப்புஎறி நாதர் கோயில் (சுரகரேசம்) என்று அறியப்படும் இது, காஞ்சிபுரத்திலுள்ள சிவன் கோயில்களில் ஒன்றாகும். மேலும், சிற்ப வேலைபாடுகள் நிறைந்த. இக்கோயில் பற்றிய குறிப்புகள், காஞ்சிப் புராணத்தில் தனிப்படலமாகச் சொல்லப்பட்டு காணப்படுகிறது.
இம்மூர்த்தி - ஜ்வரஹரேசுவரர்; இது சிவமூர்த்தங்கள் அறுபத்து நான்கனுள் ஒன்றாகும். இம்மூர்த்தி மூன்றுத் திருவடிகளைக் கொண்டவர்; ஆனால் இக்கோயிலில் இவர் சிவலிங்க வடிவமாக உள்ளார். இக்கோயில் மூன்று கல்வெட்டுக்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன. அவை முறையே - இக்கோயில் "சுரவட்டாரமுடைய நாயனார் கோயில்" என்றும், "தறிகளுக்கு வரி தானமாகத் தரப்பட்ட" செய்தியையும், "விஷார் என்னும் ஊரைச் சேர்ந்த சுந்தரவேலர் என்பர் கோயிலுக்கு நிலதானம்" செய்ததையும், "இக்கோயிலை மேற்பார்வையிடும் உரிமையை அழகிய திருச்சிற்றம்பலமுடையார் என்பவருக்கு" தந்ததையும் குறிக்கின்றது.
சுரகரேசம் தல விளக்கத்தால் அறியப்படுவது, இக்கோயில் வெப்பு நோயைக் கண்களால் பிறர்க்கு ஆக்குதலால் சுராக்கன் என்னும் பெயருடைய அசுரனை அழிக்கச் சிவபிரான் ஆக்கிய தலமும், சுரநோயைப் போக்குதலின் ‘சுரகரம்’ என்னும் தீர்த்தமும் உடைய அவ்விடத்தே சிவவீரியத்தைத் தேவர்கள் பொருட்டு அக்கினி உட்கொண்டு கருப்பத்தால் வெப்பமுற்ற தேவர்கள் அனைவரும் இறைவன் ஆணைப்படி இத்தீர்த்தத்தில் மூழ்கிச் சுரகரேசரை அருச்சித்துச் சுரம் நீங்கப்பெற்றுப் போய்க் கங்கையில் விடுத்த வீரியம் சரவணப் பொய்கையில் தங்கி வளர்ந்து ஆறுமுகப்பெருமான் ஆக அருள விளங்கும் தலம் இது. இத்திருக்கோயில் திருவேகம்பர் சந்நிதி வீதியில் உள்ளது.
தமிழ்நாட்டிலுள்ள காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்தின் தலைநகரான காஞ்சிபுரத்தின் வடமேற்கு பகுதியான பெரிய காஞ்சிபுரம் எனப்படும் சிவ காஞ்சியின் ஏகாம்பரநாதர் சந்நிதி தெருவில் இக்கோயில் அமைந்துள்ளது. மேலும் தமிழ்நாட்டின் தலைநகர் சென்னையிலிருந்து 75 கிலோமீட்டர் தொலைவிலுள்ள, காஞ்சிபுரம் பேருந்துநிலையத்திலிருந்து வடமேற்கில் ½ கிலோமீட்டர் தொலைவில் வேலூர் செல்லும் சாலையில் காஞ்சி சங்கர மடம் அருகில் இக்கோயில் தாபிக்கப்பட்டுள்ளது.
காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்திலுள்ள கல்வி நிலையங்கள்

காஞ்சிபுரம் பள்ளிகள் மற்றும் கல்லூரிகளின் பட்டியல் (List of schools and colleges in Kancheepuram) வரலாற்றில் காஞ்சிபுரம் ‘கடிகாஸ்தானம்’ என்றும், கற்றலில் சிறப்பிடம் என்றும் கூறப்படுகிறது. (ஆதியிலிருந்தே காஞ்சியில் ‘கடிகாஸ்தானம்’ என்கிற வித்யாசாலைகள் நிறைய இருந்திருக்கின்றன.(வேலூர் மாவட்டத்தில் திருவல்லம் எனும் ஊரின் அருகே உள்ள ஒரு கல்வெட்டில் ‘கடிகை ஏழாயிரவர்' என்று காண்பதிலிருந்து ஏழாயிரம் வித்யார்த்திகள் இங்கு கல்வி பயின்றதைத் தெரிந்து கொள்ளலாம்.) தொன்மை நகரமான காஞ்சிபுரம், மற்றும் அதனை சுற்றியுள்ள பகுதியில், இன்று பல கல்வி நிறுவனங்கள் சேவையாற்றி வருகின்றன. பொறியியல், கலை மற்றும் அறிவியல், மற்றும் மருத்துவம் போன்றவைகளை கற்பிக்கும் பிரதான பாடசாலைகள் இங்கு பட்டியலிடப்பட்டு உள்ளன.
காஞ்சி நகரத்தின் முக்கியமான பல்கலைக் கழகங்கள் மற்றும் பள்ளிகளில் சில கீழே பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன.
இப்பட்டியலில், செங்கற்பட்டில் உள்ள 4 மருத்துவக் கல்லூரி மற்றும் மருத்துவமனை (தமிழ்நாடு அரசு நிர்வகிக்கப்படுகிறது.) அடங்கியுள்ளன.
இம்பா (நகரம்)

பா (Ba) ஃபிஜி நாட்டில் உள்ள நகரம். இது நந்தி நகரத்திற்கு அருகில் அமைந்துள்ளது. இங்கு விவசாயமே முக்கியத் தொழில் ஆகும். இந்தியர்கள் இப்பகுதியில் அதிகம் வாழ்கின்றனர். தமிழர்களும் அடக்கம். கரும்பு அதிகம் பயிரிடப்படும் பயிர். பிஜித் தீவின் 14 மாகாணங்களில் ஒன்றான பா மாகாணத்திற்குள் இந்நகரம் அமைந்துள்ளது. இதன் தற்போதைய நகர்மன்றத் தலைவராக பிரவீண் பாலா உள்ளார். இந்நகரில் பிரபலமான கால்பந்தாட்ட மைதானம் உள்ளது.
காளையார்கோயில் (நகரம்)

காளையார்கோயில் (ஆங்கிலம்:KalayarKovil) இந்தியாவின் தமிழ்நாடு மாநிலம், சிவகங்கை மாவட்டம், காளையார்கோவில் வட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிட நகரம் ஆகும். காளையார்கோவில் நகரம் முந்தைய மதுரை மாவட்டத்தில் ஒரு பகுதியாக இருந்தது.
இங்கு காளையார் கோவில் சொர்ணகாளீஸ்வரர் கோயில் எனும் பிரபலமான சிவன் கோவில் உள்ளது.
திருக்கானப்பேரூர் காளையார்கோவில், சோமநாதமங்கலம் பரணிடப்பட்டது 2011-08-31 at the வந்தவழி இயந்திரம் (மறுபெயர்) சம்பந்தர் , சுந்தரர் ஆகியோரின் பாடல் பெற்ற தலங்களில் ஒன்றாகும். இறைவன் காளை வடிவங்கொண்டு கையில் பொற்செண்டும் திருமுடியிற் சுழிதும்கொண்டு சுந்தரருக்குக்காட்சி தந்தார் என்பது தொன்நம்பிக்கை.
கோயிலின் இரட்டைக்கோபுரம், தெப்பக்குளம், வேதாந்தமடம், முத்துவடுகநாதப்பெரிய உடையத்தேவர் சமாதியும், பாண்டியன்கோட்டை மற்றும் மருது பாண்டியர் சமாதி இவ்வூரின் சிறப்பாகும்.
மதுரை-தொண்டி சாலையில் சிவகங்கையிலிருந்து கிழக்கே 18 கி.மீ
திருச்சி-பரமக்குடி சாலையில் காரைக்குடிக்கு தெற்கே 35கி.மீ உள்ளது
காளையார்கோயிலில் தாலுகா அலுவலகம், யூனியன் அலுவலகம், சார்பதிவாளர் அலுவலகம் சார்நிலை கருவூலகம்,ஊட்டச்சத்து அலுவலகம், தாலுகா மருத்துவமனை, தமிழ்நாடு மின்சார வாரியம், காவல் நிலையம், மாவட்ட ஆசிரியர் பயிற்சி நிலையம், மத்திய அரசின் பஞ்சாலை, துணை அஞ்சலகம் மற்றும் பத்துக்கும் மேற்பட்ட அரசு மற்றும் தனியார் துறை வங்கிகள், எல்ஐசி அலுவலகம்,தனியார் கல்லூரி அமைந்துள்ளன.
விவசாயம் பிரதான தொழில், நெல், நிலக்கடலை இங்கு விளையும் முக்கிய பயிர்கள். கடலை உடைப்பு ஆலைகள், காளீஸ்வரர் நூற்பாலை பள்ளிகள்(தேசிய பஞ்சாலைக் கழகம்) ஆகியன இப்பகுதி மக்களின் வாழ்வாதாரம்.
காளையார்கோவிலிருந்து தமிழ்நாட்டின் பல பகுதிகளுக்கு பஸ் வசதி உள்ளது. சென்னை, கோயம்புத்தூர், திருச்சி, மதுரை, திருப்பூர், சிதம்பரம், தஞ்சாவூர், நாகப்பட்டிணம், கும்பகோணம், திருச்செந்துர்,பழனி, குமுளி பட்டுக்கோட்டை இராமநாதபுரம், கொடைக்கானல் போன்ற நெடுந்தூர பேருந்துகளும், காரைக்குடி, பரமக்குடி, சிவகங்கை, தேவக்கோட்டை, தொண்டி, முதுகுளத்தூர், மானாமதுரை, திருப்பத்தூர் போன்ற பகுதிகளுக்கும் காளையார்கோவில் தாலுகாவிற்கு உட்பட்ட பல பகுதிகளுக்கு நகரப் பேருந்துகளும் இயக்கப்படுகின்றன.
குஜ்ரன்வாலா

குஜ்ரன்வாலா (Gujranwala) (பஞ்சாபி, Urdu: گوجرانوالا) பாகிஸ்தான் நாட்டின் பஞ்சாப் மாகாணத்தில் உள்ள குஜ்ரன்வாலா மாவட்டத்தின் தலைமையிடமும், மாநகராட்சியும் ஆகும். சீக்கியப் பேரரசை நிறுவிய மகாராஜா ரஞ்சித் சிங், குஜ்ரன்வாலா நகரத்தில் பிறந்தவர். இந்நகரம் 18-ஆம் நூற்றாண்டில் நிறுவப்பட்டது. இது கராச்சி, பைசலாபாத் நகரங்களுக்கு அடுத்து,, அதிக தொழிற்சாலைகள் கொண்ட மூன்றாவது நகரம் ஆகும்.
இதனருகே சியால்கோட் மற்றும் குஜராத், லாகூர் போன்ற தொழில் நகரங்கள் உள்ளது.
நாடோடி வாழ்க்கை மேற்கொண்டு ஆடு, மாடு மேய்க்கும் தொழில் உடைய குஜ்ஜர் இன மக்கள் இப்பிரதேசத்தில் அதிகமாக வாழ்ந்ததால் இந்நகரத்திற்கு குஜ்ஜரன்வாலா என பெயராயிற்று.
1687 கிமீ நீளம் கொண்ட கராச்சி - பெசாவர் இருப்புப் பாதையில் குஜரன்வாலா நகரம் உள்ளது
பாகிஸ்தான் நாட்டின் பாஞ்சாப் மாநிலத்தின் வடக்கில் செனாப் ஆறு மற்றும் ராவி ஆறு]]களிடையே ரேச்னா சமவெளியில் குஜ்ரன்வாலா நகரம் உள்ளது. கடல் மட்டத்திலிருந்து 226 மீட்டர் உயரத்தில் அமைந்த குஜ்ரன்வாலா நகரம், பஞ்சாப் மாகாணத் தலைநகரான லாகூருக்கு தெற்கே 80 கிமீ தொலைவில் உள்ளது. குஜ்ரன்வாலா நகரத்திற்கு தெற்கே குஜராத் நகரம் மற்றும் சியால்கோட் நகரங்கள் உள்ளது.
பாலியல் தொழில் (ஹொங்கொங்)

பாலியல் தொழில் (Prostitution in Hong Kong) என்பது ஹொங்கொங்கில் சட்டப்பூர்வமானது ஆகும். ஆனால் பெண்களை அடிமையாக பாலியல் தொழிலில் ஈடுப்பத்துவதோ, ஒரு பெண்ணின் விருப்பத்திற்கு மாறாக பாலியல் தொழிலுக்கு உட்படுத்துவதோ, பாலியலில் தொழில் செய்யும் ஒரு பெண் அல்லது வேறு ஒருவர் பாலியல் தொழிலை ஊக்குவிக்கும் வகையில் அல்லது ஈர்க்கும் வகையில் செயல்படுவதோ ஹொங்கொங்கில் சட்டவிரோதமானது ஆகும். ஹொங்கொங்கில் பாலியல் தொழில் புரிவோர் ஒவ்வொரு நகரிலும் உள்ளனர். அவர்களுக்கான விளம்பரச் சேவை செய்யும் சஞ்சிகைகள், நாளிதழ்கள் என நூற்றுக்கணக்கில் உள்ளன. நாளாந்த செய்தித்தாள்களில் வரும் விளம்பரச் சேவையில் பெரும் பகுதி பாலியல் தொழிலாளர்களின் விளம்பரச் சேவையாகவே இருக்கும்.
விளம்பரம் செய்வோர், தமது மார்பின் அளவு, உடம்பின் அளவு, நிறை, உயரம், வயது, பேசும் மொழி, விலை போன்றவற்றைக் குறித்திருப்பதுடன் அவர்களது கவர்ச்சியான புகைப்படங்களையும் இணைத்திருப்பர். இணையத்திலும் இவர்களுக்கான சட்டப்பூர்வமான விளம்பரத் தளங்கள் பல உள்ளன. அதாவது ஹொங்கொங் அரசாங்கம் பாலியல் தொழிலாளர்கள் இணையத்தளங்களின் ஊடாக விளம்பரப்படுத்துக்கொள்வதற்கான சட்டப்பூர்வமான அனுமதியையும் வழங்கியுள்ளது. அத்தளங்களிலும் அவர்கள் தமது நிறை, உயரம், வயது, உடல் அளவுகள், பேசும் மொழி, கட்டணம், மாதிரிப்படங்கள், தொழில் புரியும் முகவரி, கூகில் மெப், மின்னஞ்சல், தொலைபேசி இலக்கம் உட்பட அனைத்து விபரங்களையும் கொடுக்கப்படுகின்றது.
ஹொங்கொங்கில் பாலியல் தொழிலாளர்கள் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய விதிமுறைகளும் உள்ளன. அவைகளாவன...
ஹொங்கொங்கில் பாலியல் தொழில் புரிவோர் அதிகமானோர் சீனப் பெண்களாவர். இவர்கள் ஹொங்கொங்கிற்கு சுற்றுலா வீசாப் பெற்று வந்து வீசா முடியும் காலவரையரையில் இருந்து தொழில் புரிவோர்களாகும். அதனைத்தவிர ஹொங்கொங் பெண்கள், யப்பானியப் பெண்கள், மலேய் பெண்கள், பிலிப்பியன் பெண்கள், ரசுயாப் பெண்கள், ஐரோப்பியப் பெண்கள் என பல்வேறு நாட்டவர்களும் இருப்பதாக அறியமுடிகிறது. சிலர் கௌரவமான உயர் பணியில் இருப்போரும் பகுதி நேரத் தொழிலாக பாலியல் தொழிலில் ஈடுப்படுவோர் உள்ளனர். இவரக்ளை வீதிகளில் காண்பது அரிது.
இப்பாலியல் தொழில் புரிவோருக்கான ஒரு தனிப்பட்ட வீதியென்று ஒன்று இல்லை. ஹொங்கொங்கில் ஏனைய வணிகக் கடைகளின் மத்தியிலேயே பாலியல் தொழில் புரிவதற்கான இடங்களும் காணப்படுகின்றன. அவற்றை வீதியில் செல்வோர் இணங்கண்டு கொள்ளும் வகையில் இளஞ்சிவப்பு குழல்மின் விளக்குகள் பொருத்தப்பட்டிருக்கும். அந்த இளஞ்சிவப்பு குழல்மின் விளக்குகளே அங்கே பாலியல் தொழிலாளர்கள் இருக்கின்றனர் என்பதற்கான அடையாளமாகும். அத்துடன் தெருவில் விலை விளம்பரப் பலகையும் காணப்படும். சிலவிடங்களில் முன்பார்வை இலவசம் (Preview Free) என்றும் விளம்பரங்கள் போடப்பட்டுள்ளன. அத்துடன் கட்டணக் கழிவுகள் இருப்பதாகவும் விளம்பரங்கள் இடப்பட்டுள்ளன.
ஹொங்கொங்கின் பாலியல் தொழில் பற்றிய (பாலியல் திரைப்படங்கல்ல) திரைப்படங்களும் நிறைய உள்ளன. அவற்றில் ஆங்கிலத்தில் எடுக்கப்பட்ட திரைப்படங்கள் சிலவற்றின் பெயர்கள்:
ஹெடௌதா

ஹெடௌதா (Hetauda) (நேபாளி: हेटौडा, மத்திய நேபாளத்தின் மாநில எண் 3ல் உள்ள மக்வான்பூர் மாவட்டத்தின் தலைமையிட நகரமும், துணை-நிலை மாநகராட்சியும் ஆகும்.
2011 நேபாள மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பின் படி, ஹெடௌதா நகரத்தின் மக்கள் தொகை 1,54,660 1,53,875 ஆகும். இதில் ஆண்கள் 76,511 ஆகவும்; பெண்கள் 78,149 ஆகவும் உள்ளனர்.
ஹெடௌதா நகரம் திரிபுவன் நெடுஞ்சாலை மற்றும் மகேந்திரா நெடுஞ்சாலைகள் கூடுமிடத்தில் அமைந்துள்ளது. ஹெடௌதா நகராட்சி 1969ல் நிறுவப்பட்டது.
நேபாளத்தின் தலைநகரம் காட்மாண்டிற்கு தென்கிழக்கே 76 கிமீ தொலைவில் உள்ளது.
மலைகளால் சூழ்ந்த, உள் தராய் சமவெளியில் ஹெடௌதா நகரம் உள்ளது. இந்நகரத்தின் வடக்கில் மகாபாரத மலைத்தொடர்களும்; தெற்கில் சிவாலிக் மலைத் தொடர்களாலும் சூழ்ந்துள்ளது. கண்டகி ஆறு தப்தி ஆறு மற்றும் சமாரி ஆறுகள் இந்நகரத்தில் பாய்கிறது. கடல் மட்டத்திலிருந்து 300-390 மீட்டர் உயரத்தில் உள்ள ஹடௌதா நகரத்தின் மொத்த பரப்பளவு 261 சகிமீ ஆகும்.
ஹெடௌதா தொழில் நகரம், குடிசைத் தொழில்கள் மற்றும் நடுத்தர தொழில்கள் கொண்டது.
நேபாள்கஞ்ச்

நேபாள்கஞ்ச் (Nepalgunj) (நேபாளி: नेपालगन्ज, நேபாள நாட்டின் மத்தியமேற்கு வளர்ச்சி பிராந்தியத்தின், பேரி மண்டலத்தில் அமைந்த பாங்கே மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையிட நகரமும், துணை மாநகராட்சியும் ஆகும்.
தராய் சமவெளியில் அமைந்த நேபாள்கஞ்ச் நகரத்தின் தெற்கில் இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்தின் பகராயிச் மாவட்டம் எல்லையாக அமைந்துள்ளது.
தொழில் வளர்ச்சி அடைந்த நேபாள்கஞ்ச் நகரத்தில் மேற்கு ரப்தி ஆற்றின் நீரால் வளமையாக உள்ளது. நேபாள்கஞ்சின் தென்மேற்கில் 85 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் கோராயி நகரமும், 16 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் கோஹால்பூர் நகரமும், 35 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் குலாரியா நகரமும் அமைந்துள்ளது.
2011-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, நேபாள்கஞ்ச் நகரத்தின் மக்கள் தொகை 1,28,450 ஆக உள்ளது. நேபாள்கஞ்ச் நகரத்தில் நேபாள மொழி, பஹாரி மொழி, அவதி மொழிகள் பேசப்படுகிறது. இந்நகர மக்கள் இந்து சமயம், பௌத்தம், இசுலாம், சீக்கியம் மற்றும் கிறித்தவ சமயத்தை பின்பற்றுகின்றனர். இந்நகரத்தில் பாகேஸ்வரி கோயில் அமைந்துள்ளது.
நேபாள்கஞ்ச் நகரத்தின் தட்ப வெப்பம், கோடைகாலத்தில் அதிக பட்ச வெப்பநிலை 40° செல்சியசிற்கும் மேலாகவும், குளிர்காலத்தில் அதிக பட்ச வெப்பம் 4°செல்சியசுமாக உள்ளது.
நியூயார்க் மேல் மாநிலம்

நியூயார்க் மேல் மாநிலம் (Upstate New York) என்று நியூ யோர்க் மாநிலத்தின் நியூயார்க் நகரத்திற்கு வடக்கேயுள்ள மாநிலப்பகுதி அழைக்கப்படுகின்றது. நியூயார்க் நகரத்தையும் அதைச் சூழ்ந்துள்ள பகுதிகள், மற்றும் நீள் தீவையும் தவிர்த்த, மாநிலத்தின் பெரும்பகுதி இதில் அடங்கும். இருப்பினும் இதன் சரியான எல்லைகள் எதுவுமில்லை. நியூயார்க் மேல்நிலத்தில் பஃபலோ, இரோசெச்டர், ஆல்பெனி, சிராகூசு போன்ற பெரிய நகரங்கள் உள்ளன;தவிரவும் நியூயார்க் மாநிலத்தின் ஊரகப் பகுதிகள் இதில் அடங்கும்.
நியூயார்க் மேல் மாநிலத்தில் அதிரோன்டாக் மலைகளும் மொகாக் பள்ளத்தாக்கும் அமைந்துள்ளன. பண்பாட்டில், இப்பகுதி நியூயார்க் நகரத்து மக்களிடமிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டது. இங்கு குடியேறியவர்களும் நியூயார்க்கில் குடியேறியவர்களும் வெவ்வேறு நாடுகளிலிருந்து வந்தவர்கள். அரசியலில் நியூயார்க் மேல் மாநிலம் நகரத்தை விட பிற்போக்கானது.
அமெரிக்கப் புரட்சிப் போருக்கு முன்னதாக மேல்மாநிலத்தில் தொல்குடி அமெரிக்கர்கள் வாழ்ந்து வந்தனர்; ஆறு நாடுகளின் இரோக்வாய் கூட்டாட்சி ஆட்சி நடந்தது. இரோக்வாய்களுக்கும் அமெரிக்க விடுதலைப் படையினருக்கும் இடையே பல சண்டைகள் நடந்தன; இந்தச் சண்டைகளுக்குப் பின்னர் ஏற்பட்ட உடன்படிக்கைகளின்படி ஐரோப்பிய குடியேற்றவாதிகளுக்கு பெருநிலப்பகுதிகள் உரிமையாயின. 1825ஆம் ஆண்டு திறக்கப்பட்ட ஈரி கால்வாய் நியூ யோர்க் மேல் மாநிலத்தின் வளர்ச்சிக்கு வித்திட்டது. அமெரிக்கப் பேரேரிகளை அடுத்த உள்ளக நகரங்களை நியூ யோர்க் நகரத் துறைமுகத்துடன் இணைத்தது. இதன் விளைவாக, மேல் மாநிலத்தில் தயாரிப்புத் தொழில் முனைப்பு பெற்றது; ஜெனரல் எலக்ட்ரிக், ஐபிஎம், ஈஸ்ட்மேன் கோடாக், சிராக்ஸ் போன்ற நிறுவனங்கள் தோன்றி வேறு மாநிலத்தவரை ஈர்த்தன. 20வது நூற்றாண்டின் மத்தியிலிருந்து தொழில்மயமாக்கல் குறைந்ததால் பொருளாதார வீழ்ச்சியடைந்துள்ளது; பொருளியல் நிலை தாழ்ந்த, மக்கள்தொகை குறைந்துவரும், நகரமயமாக்கல் சீரழியும் துருப் பட்டை (Rust Belt) எனக் குறிப்பிடப்படும் பகுதியில் பெரும்பகுதியாக நியூயார்க் மேல் மாநிலப்பகுதிகள் உள்ளன.
நியூ யார்க் பெருநகரப் பகுதி போலன்றி பெரும்பகுதி ஊரகப் பகுதியாக விளங்குகின்றது. இங்கு வேளாண்மையும் வேளாண் தொழிலும் முதன்மையாக உள்ளன. பாலும் பாற் பொருட்களும், பழ உற்பத்தி (குறிப்பாக ஆப்பிள்கள்), திராட்சைமது தயாரிப்பு மேலோங்கியுள்ளன. இங்குள்ள இயற்கைவளத்தை நம்பியே நியூயோர்க் நகரம் உள்ளது; குடிநீருக்கும் மின்சாரத்திற்கும் இங்குள்ள நீர்நிலைகள் ஆதரவளிக்கின்றன. இங்கு பல சுற்றுலாத் தலங்களும் மனமகிழ் உறைவிடங்களும் அமைந்துள்ளன; நயாகரா அருவியும் அதிரோன்டாக், கேட்சிகில் மலைகளும் ஃபிங்கர் ஏரிகளும் குறிப்பிடத்தக்கவையாகும்.
செபீல்டு

செபீல்டு (Sheffield, /ˈʃɛfiːld/ (கேட்க) ஐக்கிய இராச்சியத்தில் இங்கிலாந்தின் வடபகுதியில் தெற்கு யார்க்சையரில் உள்ள ஓர் நகரமாகும். இங்கு பாயும் ஷீஃப் ஆற்றினைக் கொண்டு இந்நகர் இப்பெயர் பெற்றது. தொழிற்சாலைகளினாலேயே இந்நகரம் வளர்ச்சியடைந்துள்ளது. செபீல்டு நகரத்தின் 2011 ஆண்டிற்கான மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பின்படி, 551,800 ஆகும். இங்கிலாந்தின் எட்டு மிகப்பெரும் நகரங்களில் இது ஒன்றாக விளங்குகிறது.
19வது நூற்றாண்டில் செபீல்டு எஃகு உற்பத்தியால் உலகெங்கும் பெயர் பெற்றிருந்தது. எஃகு தயாரிப்பில் பல மேம்பாடுகள் இங்கு ஏற்பட்டன. தொழிற் புரட்சியின்போது இந்த நகரத்தின் மக்கள்தொகை பத்து மடங்காகப் பெருகியது. 1843 இல் நகராட்சி அங்கீகாரம் பெற்றது. 1970களிலும் 198களிலும் பன்னாட்டு போட்டித் தயாரிப்புக்களாலும் நிலக்கரி சுரங்கத் தொழில் முடக்கத்தாலும் உள்ளூர் இரும்புத் தயாரிப்பு முடங்கத் தொடங்கியது.
21வது நூற்றாண்டில் மற்ற பிரித்தானிய நகரங்களைப் போலவே இங்கும் விரிவான ஊரகப் புதுப்பித்தல் பணிகள் நடைபெறுகின்றன. £9.2 பில்லியன் உற்பத்தியுடன் பொருளியலில் மொத்த மதிப்புக் கூட்டல் 1997இல் 60%ஆக உயர்ந்துள்ளது.
பல மலைகளின் நடுவே அமைந்துள்ள செபீல்டு பீக் தேசியப் பூங்காவிற்கு கிழக்கில் உள்ளது. டான் ஆறு மற்றும் அதன் துணையாறுகளுடன் செபீல்டு 61% பசும்வெளியாக உள்ளது. இந்நகரில் 200க்கும் கூடுதலான பூங்காக்களும் வனப்பகுதிகளும் நந்தவனங்களும் உள்ளன. 2.5 மில்லியன் மரங்கள் உள்ளதாக மதிப்பிடப்படும் செபீல்டு, ஐரோப்பாவின் எந்த நகரத்திலும் உள்ள தனிநபர் ஒருவருக்கெதிர் மரங்களின் எண்ணிக்கையில் உயர்ந்த வீதத்தைக் கொண்டுள்ளதாக விளங்குகிறது.
Kanchipuram silk sari

The Kanchipuram silk sari, also called Kanjeevaram sari is a type of silk sari made in the Kanchipuram region in Tamil Nadu, India. These saris are worn as bridal & special occasion saris by most women in Tamil Nadu, Kerala, Karnataka & Andhra Pradesh. It has been recognized as a Geographical indication by the Government of India in 2005–2006.
As of 2008, an estimated 5,000 families were involved in sari production. There are 25 silk and cotton yarn industries and 60 dyeing units in the region.
The saris are woven from pure mulberry silk thread. The pure mulberry silk and the Zari used in the making of Kanchipuram saris comes from South India. To weave a Kanchipuram sari three shuttles are used. While the weaver works on the right side, his aide works on the left side shuttle. The border colour and design are usually quite different from the body. If the mundhi (the hanging end of the sari) has to be woven in a different shade, it is first separately woven and then delicately joined to the Sari. The part where the body meets the mundhi is often denoted by a zigzag line. In a genuine Kanchipuram Silk Sari, body and border are woven separately and then interlocked together. The joint is woven so strongly that even if the saris tears, the border will not detach. That differentiates the kanchivaram silk saris from the others.
Saris are distinguished by their wide contrast borders. Temple borders, checks, stripes and floral (buttas) are traditional designs found on a Kanchipuram saris. The patterns and designs in the kanchipuram saris were inspired with images and scriptures in South Indian temples or natural features like leaves, birds and animals. These are saris with rich woven mundhi showing paintings of Raja Ravi Varma and epics of Mahabharata and Ramayana. Kanchipuram saris vary widely in cost depending upon the intricacy of work, colours, pattern, material used like zari (gold thread) etc. The silk is also known for its quality and craftsmanship, which has helped earn its name.
Kanchipuram saris woven with heavy silk and gold cloth are considered to be special and are worn on occasions and festivities.
In 2005, the Government of Tamil Nadu applied for Geographical Indication for Kanchipuram saris. The Government of India recognized it as a Geographical indication officially since the year 2005-06.
The Tamil film Kanchivaram released in 2008 depicts the struggles of silk weavers in Kanchipuram.