davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Mario Palanti

Mario Palanti (September 20, 1885 – September 4, 1978) was an Italian architect who designed important buildings in the capital cities of both Argentina and Uruguay.
Born in 1885 in Milan, Italy, the brother of painter Giuseppe Palanti, Palanti studied architecture in the Brera Academy and in the Politecnico di Milano university. Mario was the son of Giovanni Palanti, a carpenter, and of Virginia De Gasperi, a dressmaker.
Soon after graduation he received a gold medal at the International Exhibition in Brussels and arrived in Buenos Aires in 1909 with a commission to manage, with the help of his compatriot, Francisco Gianotti, the construction of the Italian Pavilion for the Exposición Internacional del Centenario (1910).
For nearly 20 years he worked on both sides of the River Plate for wealthy compatriot clients. During the period 1909-1919 his designs employed variations of Renaissance Revival and Art Nouveau styles and there then followed a period during which he carried out his most impressive work in Buenos Aires including Palacio Barolo and Hotel Castelar, both in Avenida de Mayo; an apartment building on the corner of Santa Fe Avenue and Callao Avenue; and Palacio Chrysler (today known as Palacio Alcorta) which had an automobile test track on its roof, similar to the first FIAT factory in Turin. During this period he also designed the Palacio Salvo in Montevideo, and produced a large number of drawings for monumental buildings that were never built. In the final period of his work, after he returned to live in Italy in 1930, he undertook a series of projects that never materialised. He was the inventor of Palandomus.
Palanti died in his native Milan in 1978. He was interred in the Civico Mausoleo Palanti, a Cimitero Monumentale di Milano mausoleum for notable local citizens of his own design.
Order of the Crown of Italy, Commander
Cathedral of Mercedes, Uruguay

The Cathedral of Our Lady of Mercy (Spanish: Catedral de Nuestra Señora de las Mercedes) is the main Roman Catholic church building of Mercedes, Uruguay. It is the see of the Roman Catholic Diocese of Mercedes since 1960.
Built in Neoclassical style with design of Swiss architect Antonio Petrochi, it was consecrated in 1867. It is dedicated to Our Lady of Mercy.
On the occasion of the celebrations of the bicentennial of 2011, the cathedral was refurbished, thanks to donations.
There are other churches in Uruguay dedicated to Our Lady of Mercy, for instance:
33°14′56″S 58°01′48″W﻿ / ﻿33.2488°S 58.0301°W﻿ / -33.2488; -58.0301
Estévez Palace

The Estévez Palace (Spanish: Palacio Estévez) is a building situated in Plaza Independencia, Montevideo, Uruguay, designed in a combination of Doric and Colonial styles by Manoel de Castel in 1873. It has served as the working place of the President of Uruguay and has been eventually converted to a museum, housing artifacts and mementos of the Uruguayan presidency and its office holders.
It was owned by don Francisco Estévez and his family until it was acquired by the Uruguayan government in 1880, when it was established as the working place of president Lorenzo Latorre in 1890.
After the restoration of democracy in 1985, president Julio María Sanguinetti moved the seat of the Executive Power to the Liberty Building, which had served before as the Ministry of Defence. During the government of Tabaré Vázquez the seat was moved to the Torre Ejecutiva, which is next to the Estévez Palace.
34°54′25.6″S 56°11′57.8″W﻿ / ﻿34.907111°S 56.199389°W﻿ / -34.907111; -56.199389
Milonga (music)

Milonga is a musical genre that originated in the Río de la Plata areas of Argentina, Uruguay, and the Brazilian state of Rio Grande do Sul. It is considered a precursor of the tango.
"Milonga is an excited habanera." The original habanera divided into four pulses, in a standard two-four where every note was stressed. In becoming milonga, though, all four notes turned strong, as tempo was doubled. The strength of the first beat weakened the fourth giving an almost waltz-like feel to milonga: one-two-three (four), one-two-three (four). Habanera is a slower, more explicit sounding one, two, three-four. At least one modern tango pianist believes the polka influenced the speeding up of the milonga. According to milonga composer and one of the most famous payadores of his time, Gabino Ezeiza, the milonga derives from various African rhythms such as candombe, and Argentine milonga was particularly popular among Afro-Argentines in Buenos Aires at the turn of the 20th century.
Over time, dance steps and other musical influences were added, eventually contributing to the creation of tango.
Artists known for their milonga compositions and interpretations include Roberto Firpo, Angel D'Agostino, Pedro Maffia, Pedro Laurenz, Ángel Villoldo, Francisco Canaro, Rodolfo Biagi, Jorge Drexler, Juan d'Arienzo, Edgardo Donato, Gabino Ezeiza, Aníbal Troilo, Lucio Demare, Domingo Federico, Angel Vargas, Mariano Mores, Alfredo Zitarrosa, Francisco Lomuto, Astor Piazzolla and Carlos Di Sarli. These artists are from the early years and the Golden era of tango. Los Moonlights released a song entitled "Milonga de pelo largo" (Milonga of long hair) on their debut LP, Moonlights.
In Rio Grande do Sul, milonga is an important regional genre and it is part of the repertoire of many gaucho musical groups and interpreters, not to be confused with the Argentinean gauchos. It also continues to influence other genres of the modern gaucho music. José Cláudio Machado's "Milonga Abaixo de Mau Tempo", Renato Borghetti's "Milonga para as Missões" and Jayme Caetano Braun's "Bochincho" are examples of the traditional rio-grandense form of milonga, while Vitor Ramil's "Ramilonga" and Bebeto Alves's "Milonga Orientao" are examples of modern form of this genre.
Argentine composer and pianist Fernando Otero has based many of his orchestral and chamber works on this rhythm, creating compositions for Symphonic Orchestra, String Quartet and Jazz Combos.
Kevin Johansen is a modern Argentine rock artist who has a number of songs that combine folkloric and pop music with a milonga rhythm.
Hotel Carrasco

The Hotel Casino Carrasco is a historic five star hotel and casino in Montevideo, Uruguay. It currently operates as the Hotel Sofitel Montevideo Casino Carrasco and Spa.
The idea for the building began with the formation of a corporation called "Balneario Carrasco", created by Alfredo Arocena with the aim of building a hotel in the then seaside resort of Carrasco. This company was in charge of summoning the landscaper Carlos Thays, to design and convert the entire area into a wonderful garden neighborhood, and then begin the construction of the Hotel Carrasco, named in honor of the first owner of the lands, Sebastián Carrasco.
The construction of the hotel began in 1912, under the leadership and projection of the architects Gastón Mallet and the Swiss Jacques Dunant.
The outbreak of the World War I forced the suspension of construction works for nine years. Later, the Municipality of Montevideo bought the land and the monumental unfinished building, to continue the works and finally inaugurate them, on January 29, 1921. It soon became a landmark of luxury for tourists visiting the city, and many lodged many famous personalities, such as Albert Einstein (1925) and Federico García Lorca (1934).
In 1975 it was declared a National Historical Heritage. In 1997 it closed its doors. Renovation work began in 2009 by the company Carrasco Nobile Sociedad Anónima, and culminated in 2013. Currently the hotel is managed by Sofitel. It formally reopened its doors on March 7, 2013. According to El País, the opening of this building brings with it a whole revolution in the neighbourhood of Carrasco, with many real estate and business investments. In addition, Rostand Street and the adjoining square became one of the most popular pedestrian zones in the city.
Located on the Rambla of Montevideo, the hotel stands as the center of the urban plan designed for the barrio Carrasco, in the first decades of the 20th century, by the French landscape architects Charles Thays and Edouard André.
Its architectural style is eclectic-historicist with a predominance of neoclassical and baroque and inspired by European palace hotels. It currently has 116 rooms (including 22 Suites), Thays Lounge Bar, 1921 Restaurant, spa and various spaces for events. In the basement there is a casino.
34°53′26″S 56°03′19″W﻿ / ﻿34.8905°S 56.0554°W﻿ / -34.8905; -56.0554
Santuario de la Medalla Milagrosa y San Agustín, Montevideo

The Sanctuary of the Miraculous Medal and Saint Augustine (Spanish: Santuario de la Medalla Milagrosa y San Agustín), popularly known as Iglesia de la Unión (due to its location in the neighbourhood of La Unión) is a Roman Catholic parish church in Montevideo, Uruguay.
The parish was established on 12 October 1849, during the Guerra Grande.
In 1896, bishop Mariano Soler blessed the fundamental stone; but the construction of the building took decades, being consecrated in 1930. It has been a landmark of this neighbourhood ever since.
Held by the Congregation of the Mission, it is dedicated to Saint Augustine and the Immaculate Virgin Mary of the Miraculous Medal. Cardinal Antonio Barbieri was decisive in this dedication; now the sanctuary is a shrine of pilgrimage. Furthermore, in 1975 it was declared a National Monument.
The Montevideo Philharmonic Orchestra holds concerts here during its seasons.
There is another church in Uruguay dedicated to the Miraculous Medal:
34°52′32.4″S 56°8′22.4″W﻿ / ﻿34.875667°S 56.139556°W﻿ / -34.875667; -56.139556
Santo Niño, Timog Cotabato

Ang Bayan ng Santo Niño ay isang ika-4 na klaseng bayan sa lalawigan ng Timog Cotabato, Pilipinas. Ayon sa senso ng 2020, ito ay may populasyon na 39,796 sa may 9,892 na kabahayan.
Ang bayan ng Santo Niño ay nahahati sa 10 na mga barangay.
Ang lathalaing ito ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Santo Niño, Cagayan

Ang Bayan ng Santo Niño ay isang ika-4 na klaseng bayan sa lalawigan ng Cagayan, Pilipinas. Ayon sa senso ng 2020, ito ay may populasyon na 28,537 sa may 7,174 na kabahayan.
Ang bayan ng Santo Niño ay nahahati sa 31 mga barangay.
Ang lathalaing ito ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Santo Niño, Samar

Ang Bayan ng Santo Niño ay isang ika-5 klaseng bayan sa lalawigan ng Samar, Pilipinas. Ayon sa senso ng 2020, ito ay may populasyon na 12,519 sa may 3,029 na kabahayan.
Ang bayan ng Santo Niño ay nahahati sa 13 mga barangay.
Ang lathalaing ito ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Nueva Vizcaya

Ang Nueva Vizcaya (Filipino: Bagong Biskaya) ay isang lalawigan ng Pilipinas na matagpuan sa Lambak ng Cagayan sa Luzon. Ang kabisera nito ay Bayombong. Kanugnog nito ang mga lalawigan ng Ifugao, Isabela, Quirino, Aurora, Nueva Ecija, Pangasinan, at Benguet.
Ang lalawigan ng Nueva Vizcaya ay naging bahagi ng malawak na lambak ng Cagayan na dating iisang yunit pampolitika na pook na pinamumunuan ng isang gobernador. Noong 1839, ang noo'y gobernador heneral ng Pilipinas na si Luis Lardizabal, sa abiso ng noo'y alkalde mayor ng Cagayan, ay nagpalabas ng isang orden na lumikha sa Nueva Vizcaya bilang isang lalawigang politiko-militar. Pinagtibay ang nasabing orden sa isang Decreto Royal noong 10 Abril 1841.
Ang lalawigan ay nagkaroon ng unang pamamahalang sibil noong 1902 nang ito'y buuin ng Philippine Commission.
Mula nang maging lubos na at nagsasarili nang lalawigan ang Nueva Vizcaya, ang kasaysayan nito'y binubuo na ng kultura at tradisyon at paniniwala ng mga katutubong unang nanirahan dito na kinabibilangan ng mga Isinay, Gaddang, Bugkalot (o Ilongot), Igorot, Ifugao (Ipugaw), at nang lumaon ay ang mga Ilokano at iba pang pangkat etniko.
Mountains :
Waterfalls:
Mga Kweba:
Historical Sites:
Mga Simbahan:
Shake, Rattle & Roll (seryeng pampelikula)

Ang serye ng Shake, Rattle & Roll ay isang serye ng horror ng antigong Pilipino na itinayo noong 1984. Karamihan sa mga pelikula sa franchise ay ginawa ng Regal Films. Ang lahat ng mga pelikula ng serye ay mga opisyal na entry para sa Metro Manila Film Festival maliban sa ika-anim na yugto na inilunsad noong Enero 1997. Ang pamagat ay batay lamang sa awit ng parehong pangalan.
Ang horror film franchise na ito ay pagmamay-ari ng Regal Films, ang serye ng serye ng Pilipinas na may pinakamaraming sinehan ng pelikula. Ang unang grupo ng paninda ay inilabas sa ilalim ng walang-kabuluhang Athena Productions habang ang lahat ng succeeding series ay ginawa ng Regal Entertainment.
Sa 2015, may labing limang serye ng serye ng pelikula na may huling serye na inilabas noong Disyembre 25, 2014 sa ika-40 Metro Manila Film Festival bilang isa sa walong opisyal na entry ng kaganapan.
Subjects and themes used in Shake, Rattle & Roll include Filipino supernatural beings, superstitions, urban legends, cults and demonic possessions. While films of the series usually premiere in Christmas season, only the "Christmas Tree" episode of Shake, Rattle & Roll IX had Christmas related content.
Kang We-seok

Si Kang We-seok (Agosto 25 1986 - , Koreano: 강의석, Hanja: 姜義錫) ay isang Timog Koreanong Karapatang pantao aktibista at sibil aktibista. Sa 2003-2008 siya ay humantong para relihiyon pagpapalaya kilusan, Sa 2008-2012 matapat pagtutol sa militar serbisyo.
2010

Ang 2010 (MMX) ay isang karaniwang taon na nagsisimula sa Biyernes sa kalendaryong Gregoryano. Ito ang ika-2010 na taon ng mga pagtatalagang Anno Domini o Karaniwang Panahon; ang ika-10 taon ng ikatlong milenyo at ang ika-21 dantaon; at ang unang taon ng dekada 2010.
Sa karagdagan, inoobserbahan ng maraming bansa ang mga pambansang pista opisyal, tulad ng pagkakatatag ng kanilang bansa at araw ng kalayaan. Ito rin ay "espesyal na araw."
Kalendaryong Islam at Hudyoː Ang Kalendaryong Islam ay batay sa pagmamasid sa mga buwan; kaya, ang mga petsang nakasaad ay maaaring mag-iba nang isa o dalawang araw. Lahat ng mga paggunitang Islam at Hudyo ay magsisimula sa paglubog ng araw, sa araw bago ang petsang nakasaad.
Kalendaryong Hindu at Sikhː Mga petsa para sa mga paggunitang Sikh at Hindu ay nalalaman ayon sa petsa ng kanilang pagtalima sa India.
Mga okasyon sa makapal ay mga pederal at espesyal na pista na ipinagdiriwang din sa Estados Unidos.
Enero
Pebrero
Marso
Abril
Mayo
Hunyo
Agosto
Setyembre
Oktubre
Nobyembre
Disyembre
Sa Estados Unidos, mayroong sampung pederal na pista na itinakda ng kanilang batas. Apat dito ay itinakda sa petsa (Araw ng Bagong Taon, Araw ng Kalayaan [Hunyo 4], Veterans Day [Nobyembre 11], at Araw ng Pasko). Ang iba pa ay itinakda sa araw ng sanlinggo at buwan: Mga kaarawan nina Martin Luther King, Jr. [Enero 18] at Pangulong George Washington [Pebrero 22], Araw ng Pag-alala o Memorial Day [Mayo 31], Araw ng Paggawa [Setyembre 6], Araw ni Christopher Columbus [Oktubre 11], at Thanksgiving o Araw ng Pasasalamat [Nobyembre 25]. Ipinagdiriwang din sa bansa sa 2010 ang mga sumusunod (Tingnan din ang unang bahagi ng Mayoryang mga publikong mga pista)ː
Canada
Mehiko
Mga Bansa sa Pasipiko
Hapon
Europa
Tsina
Timog Korea
Oras ng Pagtitipid ng Liwanag ng Araw o Daylight Saving Time (piling mga bansa) - mula Marso 14 hanggang Disyembre 7
*Universal time (UT) o Unibersal na oras, na kilala rin bilang Greenwich mean time (GMT) o katamtamang oras sa Greenwich.
Sa bansang Hapon, Ipinagdiriwang ang mga sumusunodː
(Lahat sa wikang Ingles)
Ina ng Laging Saklolo

Ang Ina ng Laging Saklolo (Ingles: Our Lady of Perpetual Help, Our Mother of Perpetual Help, Our Lady of Succour, Our Mother of Succour) ay isang pamagat para sa Birheng Maria. Katumbas din ito ng mga katawagang Ang Ina ng Perpetwo (Perpetwa), Ang Ina ng Perpetuwo (Perpetuwa), at Ang Ina ng Sokoro. Sa literal na kahulugan, may diwa ang titulong: "ang ina ng walang-katapusan at walang-humpay na pagtulong." Inaalala ang kapistahan nito tuwing ika-27 ng Hunyo.
Ang lathalaing ito ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
San Jorge

Si San Jorge (Ingles: Saint George; Greek: Γεώργιος, Geṓrgios; Latin: Georgius; namatay noong Abril 23, 303), tinatawag ding Jorge ng Lida (George of Lydda), ay isang sundalo na may pinagmulan na Griyegong Capadociano, kasapi ng Praetorian Guard para kay emperador Diocleciano, na pinatawan ng parusang kamatayan dahil sa pagtangging itakwil ang pananampalatayang Kristiyano. Naging isa siya sa pinakamimitagang mga santo at megalomartir sa Kristiyanismo, at sadyang minamintuho siya bilang santong militar mula noong Krusada.
Sa hagiograpiya (talambuhay ng mga santo), idinadakila si San Jorge, bilang isa sa Labing-apat na Banal na mga Katulong at isa sa tanyag na mga santong militar, sa alamat ng San Jorge at ang Dragon. Nakagisnang ipagdiwang ang kaniyang komemorasyon, Araw ni San Jorge, tuwing Abril 23.
Ang mga bansang Ethiopia, Inglatera, Georgia, at ang mga Awtonomong Komunidad ng Cataluña at Aragón sa Espanya, at ilan sa ibang mga bansang estado, lungsod, pamantasan, panungkulan, at samahan ay itinuturing na kanilang patron si San Jorge.
23 April
Korina Sanchez

Si Korina Sanchez (Buong pangalan: Korina Maria Sanchez-Roxas; Palayaw: Koring) ay isang TV host at mamamahayag na Pilipino.
Ipinanganak si Korina Sanchez sa Hong Kong noong 5 Oktubre 1964. Anak siya nina Ramon Sanchez, isang tagapangasiwa sa Ambassador Hotel, at Celia Baluyut, isang mang-aawit. Ang pamilya Sanchez ay bumalik ng Pilipinas ng itaguyod ng mga magulang niya ang isang kompanyang gumagawa ng mga posturyosong alpombra.
Nag-aral si Korina Sanchez sa Maryknoll College (ngayo'y Miriam College) na kung saan nagtapos siya ng kursong Communications Arts. Nag-aral rin siya ng wikang Pranses sa Alliance Francaise de Manille. Sa panahon ding ito nag-aral si Korina Sanchez sa Programs Philippines Incorporated na kung saan ay nag-aral siya ng pamamahayag. Di kalaunan ay naging takapahayag siya ng balita sa telebisyon.
Nagsimula si Korina Sanchez sa pag-uulat ng panahon bago siya naging tagabalita. Nang buksan muli ang ABS-CBN matapos ang Edsa Revolution noong taong 1986, si Korina Sanchez ay isa sa mga unang host at mamamahayag dito. Siya ang host at tagapangasiwang ng mga tanyag na programang pantelebisyon tulad ng Magandang Umaga, Bayan (kasama ang kapwa mamamahayag at ang nakaraang pangalawang pangulo ng Pilipinas na si Noli de Castro), Hoy Gising!, Balitang K, Isyu 101 at TV Patrol.
Nakasama niya si Kris Aquino sa programang Morning Girls with Kris and Korina at ngayo'y host siya ng sarili niyang lingguhang programa na Rated K: Handa Na Ba Kayo? at ng programang pambalita ng ABS-CBN na Bandila. Maririnig din siya sa radyo sa programa ng DZMM na pinamagatang Tambalang Failon at Sanchez.
Si Korina Sanchez ay pinagkalooban ng iba't ibang parangal...tulad ng Gawad CCP para sa Telebisyon, Community Outstanding Young Achievers Awards, Catholic Mass Media Awards, KBP Golden Dove Awards at PMPC Star Awards. Siya ay ginawaran din ng parangal bilang Best Newscaster para sa TV Patrol, Best Talk Show Host para sa Morning Girls with Kris and Korina, Pipol of the Year 2004, at Best Female Newscaster ng Unibersidad ng Santo Tomas noong 2005.
Ang lathalaing ito na tungkol sa Talambuhay ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Teresa ng Lisieux

Si Santa Teresa ng Lisieux (2 Enero 1873 – 30 Setyembre 1897) (Pranses: Saint Thérèse de Lisieux) o mas nararapat bilang Santa Teresita ng Batang si Hesus at ng Banal na Mukha (Pranses:Sainte Thérèse de l'Enfant-Jésus et de la Sainte Face; Ingles: Saint Thérèse of the Child Jesus and of the Holy Face), ipinanganak bilang Marie-Françoise-Thérèse Martin, ay isang madreng Romano Katoliko ng mga Karmelita na nagdaan sa kanonisasyon ng pagka-santa, at kinikilala bilang isang Duktor ng Simbahan, isa lamang sa tatlong mga kababaihang nakatanggap ng ganitong karangalan. Tinatagurian din siya ng karamihan bilang Ang Munting Bulaklak ni Hesus.
Isinilang si Santa Teresa ng Lisieux sa Alençon, Pransiya, babaeng anak nina Louis Martin, isang magrerelo, at Zélie-Marie Guérin isang taga-tahi ng mga puntas o tiras (lacemaker). Kapwa makapananampalataya ang kaniyang mga magulang. Tinangka ni Louis Martin na maging isang monghe, ngunit tinanggihan sapagkat hindi siya maalam sa wikang Latin. Tinanggihan naman si Zélie-Marie Guérin sa pagkamadre dahil itinuring siyang walang bokasyon; sa halip, hiniling niya sa Diyos na bigyan siya ng maraming mga anak at bayaan silang maging mga tanging-alay para sa Diyos. Nagkita sina Louis at Zélie noong 1858 at nagkaisang-dibdib tatlong buwan lamang pagkaraan. Nagkaroon sila ng siyam na mga anak, lima ang mga kababaihan rito - sina Marie, Pauline, Léonie, Céline at Thérèse — at lahat umaabot sa pagiging taong nasa hustong edad. Si Thérèse - o Teresa - ang kanilang pinakabunso. Namatay siya noong Setyembre 1897, sa gulang na 24.
Sa edad na 15, pumasok sa kumbento ng mga Karmelita si Teresa at naging isang kasaping madre, sa Lisieux, Pransiya. Sa pagtanggap ng relihiyosang pangalang Madre Teresa ng Batang Hesus at ng Banal na Mukha (Ingles: Sister Therese of the Child Jesus and the Holy Face), namuhay siya sa nakakubling buhay ng pagdarasal. Nabiyayaan siya ng marangal na pagkakalapit sa Diyos. Bagaman dumaan sa pagkakaroon ng karamdaman at kadiliman sa buhay, nanatili siyang may pananalig na naka-ugat sa makapangyarihang pagmamahal ng Diyos.
Gallinaro

Ang Gallinaro ay isang komuna (munisipalidad) sa lalawigan ng Frosinone, rehiyon ng Lazio, gitnang Italya. Ito ay humigit-kumulang 110 kilometro (68 mi) silangan ng Roma at mga 40 kilometro (25 mi) silangan ng Frosinone.
Matatagpuan ang Gallinaro sa Lambak Comino at tinatawid ng Rio Mollo, isang tributaryong ilog ng Melfa. Ito ay hangganan ng mga munisipalidad ng Alvito, Atina, Picinisco, San Donato Val di Comino, at Settefrati. Ang bayan ay 21 kilometro (13 mi) mula sa Sora, 25 kilometro (16 mi) mula sa Cassino, 48 kilometro (30 mi) mula sa Frosinone at 138 kilometro (86 mi) mula sa Roma.
Ang bayan ay unang nabanggit noong 1023, marahil ay itinatag ng mga bilang ng Sora. Noong 1067 naging pag-aari ito ng mga konde ng Aquino. Ang santuwaryo ng St. Gerard ay itinayo noong ika-13 siglo.
Gumaca

Ang Gumaca ay isang ika-1 klaseng bayan sa lalawigan ng Quezon, Pilipinas. Ayon sa senso ng 2020, ito ay may populasyon na 71,942 sa may 19,260 na kabahayan.
Dating kilala bilang Bumaka (makipaglaban), ang kasalukuyang bayan ng Gumaca ay isang pinaglalagiang naitatag sa may timog na bahai ng ilog Palanas noong ika-14 na siglo ng isang grupo ng mga tao mula sa Borneo at Peninsulang Malay.
Ang pinakaunang kilalang pinuno ay si Lakan Bugtali. Ang kanyang nasasakupan ay umaabot sa mga rehiyon malapit sa Gusuan, na tinatawag na ngayong Lawa ng Lamon, mula sa Gamao papunta sa hilaga, patungo sa isla sa kabilang ibayo ng lawa na tinatawag na ngayong isla ng Alabat, patungo sa timog-kanlurang dadaan sa hilagang-silangang bahagi ng ngayong bayan ng Calauag, sa pinagmumulan ng Talolong, na bumabaybay sa bayan ng Lopez, at sa mga ilog ng Pandanan at sa hilagang-kanluran hanggang sa may itaas na bahagi ng ilog Kalilayan. Binubuo ito ng 93 mga barangay. Kaya naman nang ang unang mga Espanyol na dumating dito noong 1574 na pinamumunuan ni Fr. Diego Oropesa, itinatag nila ang grupo ng mga barangay na mayroong kanya-kanyang kalinangan at pamahalaan.
Mula 1574 hanggang 1670 ang bayan ng Gumaca ay pinamumunuan ng mga prayleng Espanyol. At mula 1671 hanggang 1893 ang bayan ay pinamumunuan na nang mga Espanyol at Pilipinong Gobernadorcillos. Mula 1893 hanggang 1900 ang mga namumuno sa bayan ay tinatawag na Capitan Municipal at mula 1901 ang namumuno sa bayan ay inihahalal na nang mga tao at tinatawag na Presidente Municipal. Taong 1963 ang taguri ay pinalitan na bilang mga Punong-bayan ng bayan.
Makikitang walang anumang batas na nabanggit na nagtatalaga sa bayan ng Gumaca bilang isang bayan at hindi rin ito nanggaling sa kung ano pa mang bayan. Ito pa nga ang nagsilang nang ilang bayan na ang pinakanatatangi ay ang bayan ng Lopez dahil sa ito ang pinakamalaki at pinakamaunlad sa bahaging iyon ng lalawigan.
Sa ilalim ng Batas ng Republika bilang 9495, na base sa magiging desisyon nang mga mamamayan nang lalawigan ng Quezon, ito ang magiging kapitolyo nang mabubuong bagong lalawigan kung maaaprubahan.
Ang bayan ng Gumaca ay nahahati sa 59 na mga barangay.
Estasyon ng Antipolo (LRT)

Ang Estasyon ng Antipolo o Himpilang Antipolo ay isang estasyon sa Linyang Bughaw (MRT-2). Ang himpilang Antipolo ay isa sa maraming mga himpilang nakaakyat sa lupa. Nagsisilbi ang himpilan para sa Lalawigan ng Rizal sa Lungsod ng Antipolo at ipinangalan mula sa Tagpuang Masinag sa pagitan ng Marcos Highway at Sumulong Highway.
Ang himpilang Antipolo ay ang silangang hangganan ng MRT-2 kung saan nagwawakas ang ruta ng mga treng MRT-2 mula sa Recto. Ito rin ang unang himpilan para sa mga tren na patungong Recto.
Ang estasyon ay konektado sa SM City Masinag at East Gate Business Center and Terminal Center kung saan ay mayroong terminal para sa mga bus, mga e-jeep at mga tricycle na papuntang Padilla-Paenaan at city proper ng Antipolo. Ang iba pang mga pook-palatandaan na malapit sa estasyon ay ang Diocesan Shrine and Parish of St. Therese of the Child Jesus, Cornel Medical Center, at Metro Antipolo Hospital and Medical Center.
Balangkas ng Estados Unidos

Binibigay ng sumusunod na balangkas ang malawakang pananaw ng at pampaksang gabay sa Estados Unidos ng Amerika:
Ang heograpiya ng Estados Unidos ay nag-iiba-iba sa kanilang napakalawak na lugar. Sa loob ng continental U.S., walong natatanging physiographic division ang umiiral, kahit na ang bawat isa ay binubuo ng ilang mas maliit na physiographic subdivision. Ang mga pangunahing dibisyon ay:
Atlantic Plain – ang mga baybaying rehiyon ng silangan at timog na bahagi ay kinabibilangan ng continental shelf, Atlantic Coast at Gulf Coast.
Interior Highlands – bahagi din ng interior contentintal ng United States, kasama sa dibisyong ito ang Ozark Plateau.
Noong pagpapahayag ng kalayaan, binubuo ang Estados Unidos ng 13 estado, na dating kolonya ng Reyno Unido. Sa mga sumunod na taon, tuloy-tuloy na lumaki ang bilang ng mga estado sa kasalukuyang bilang nito dahil sa pagpapalawak sa kanluran, pananakop at pabili ng pamahalaang Amerikano, at paghahati ng mga estadong mayroon na.
AK – AL – AR – AZ – CA – CO – CT – DC – DE – FL – GA – HI – IA – ID – IL – IN – KS – KY – LA – MA – MD – ME – MI – MN – MO – MS MT – NC – ND – NE – NH – NM – NV – NJ – NY – OH – OK – OR – PA – RI – SC – SD – TN – TX – UT – VA – VT – WA – WI – WV – WY
AS – GU – MP – PR – VI
AK – AL – AR – AZ – CA – CO – CT – DC – DE – FL – GA – HI – IA – ID – IL – IN – KS – KY – LA – MA – MD – ME – MI – MN – MO – MS MT – NC – ND – NE – NH – NM – NV – NJ – NY – OH – OK – OR – PA – RI – SC – SD – TN – TX – UT – VA – VT – WA – WI – WV – WY
AS – GU – MP – PR – VI
Prehistory of the United States Pre-Columbian era
AK – AL – AR – AZ – CA – CO – CT – DC – DE – FL – GA – HI – IA – ID – IL – IN – KS – KY – LA – MA – MD – ME – MI – MN – MO – MS MT – NC – ND – NE – NH – NM – NV – NJ – NY – OH – OK – OR – PA – RI – SC – SD – TN – TX – UT – VA – VT – WA – WI – WV – WY
AS – GU – MP – PR – VI
AK – AL – AR – AZ – CA – CO – CT – DC – DE – FL – GA – HI – IA – ID – IL – IN – KS – KY – LA – MA – MD – ME – MI – MN – MO – MS MT – NC – ND – NE – NH – NM – NV – NJ – NY – OH – OK – OR – PA – RI – SC – SD – TN – TX – UT – VA – VT – WA – WI – WV – WY
AS – GU – MP – PR – VI
Baha sa Dallas ng 2022

Patuloy ang pag-baha sa lungsod ng Dallas ika Agosto 21-22, sumunod ang ilang araw na walang tigil na buhos ng pag-ulan ay niragasa ng matinding pag-baha ang lungsod, partikular sa kalakhang Dallas-Fort Worth, 1 ang naiulat na namatay at 4 ang mga sugatan. ilan pang mga lungsod ang nakatanggap ng 10 inches (250 milimetrong) ulan, ito higit na mga naitalang pag-ulan sa kasagsagan ng tag-init sa kabuoang Texas.
Bago naganap ang malalakas na ulan at pagbaha, mula sa naitalang mainit na panahon sa kasaysayan sa Texas.
ika 21, Agosto ng umaga Weather Prediction Center (WPC) ay inisyu ang katamtamang panganib sa sobra sobrang pag-ulan sa Hilagang silangan at Hilagang Texas maging sa Louisiana.
Ang National Weather Service (NWC) ay inisyu at ideneklara ang Dallas ng state of calamity dahil sa pagbaha.
Agosto 21 sa magdamag na gabi ang Paliparang Pandaigdig ng Dallas-Fort Worth ay nakapagulat ng 3.01 inches (76 milimetro) na walang tigil na buhos na pag-ulan sa loob ng 1 oras at 1 sa mga naitalang pagbaha sa paliparan.
Dahil sa sanhi na pagbaha ang "Paliparang Pandaigdig ng Dallas-Fort Worth" ay nagkansela ng higit na 300 eroplano na sumatotal sa 900 ang naantalang biyahe ng mga pasahero sa loob at labas ng Kalakhang Dallas-Fort Worth, At higit mga 314 mga kotse ang naararo.
Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication

Ang Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication (SWIFT) ay isang organisasyon na naglalatag ng network na nagbibigay-daan upang ang mga institusyong pampananalapi sa buong daigdig na makapagpadala at makatanggap ng impormasyon hinggil sa transaksiyong pampananalapi sa isang ligtas, nakapamantayan, at maaasahang environment. Nagbebenta rin ang SWIFT ng software at mga serbisyo sa mga institusyong pampananalapi, na karamihan dito ay ginagamit sa SWIFTNet Network, at ISO 9362. Ang mga Business Identifier Code (BIC, dating Bank Identifier Code) ay higit na kilala bilang "SWIFT code".
Golpo ng Moro

Ang Golpo ng Moro ay ang pinakamalaking golpo sa Pilipinas. Matatagpuan ito sa baybayin ng Mindanao, at bahagi ito ng Dagat Celebes. Isa ang golpo sa mga palaisdaan ng tuna sa bansa.
Matatagpuan ang golpo sa pagitan ng at pinapalibutan ng pangunahing bahagi ng Mindanao sa silangan, at ng Tangway ng Zamboanga ng Mindanao sa kanluran. Papunta sa golpo ang pangunahing daluyan ng tangway.
Ang Look ng Sibuguey at Look ng Illana ay mga pangunahing look nito.
Ang Lungsod ng Zamboanga, na isang pandaigdigang pantalan, ay hinahangganan ng golpo at ng Dagat Celebes sa silangan. Isa pang pangunahing pantalan sa rehiyon ang Lungsod ng Cotabato, na nasa silangang baybayin ng golpo.
Ang Golpo ng Moro ay isa ring lugar ng mahalagang tektonikang aktibidad na may ilang mga sonang palya sa rehiyon na kayang makalikha ng mga pangunahing lindol at nakakapinsalang lokal na tsunami, tulad ng nakamiminsalang lindol sa Golpo ng Moro noong 1976 na ikinamatay ng higit sa 5,000 katao at nag-iwan sa higit sa 90,000 katao na walang tirahan nang tumama ito sa kanlurang baybayin ng Mindanao.
Pamantasang Southern Cross

Ang Pamantasang Southern Cross (Ingles: Southern Cross University, SCU) ay isang pampublikong unibersidad sa Australia, na may mga kampus sa Lismore at Coffs Harbour sa hilagang New South Wales, at sa timog na dulo ng Gold Coast sa Queensland .
Nag-aalok ang unibersidad ng mga programang di-gradwado at gradwado at organisado sa anim na paaralan, dalawang kolehiyo at dalawang sentro ng pananaliksik:
28°49′04″S 153°18′02″E﻿ / ﻿28.81791°S 153.30048°E﻿ / -28.81791; 153.30048 Ang lathalaing ito na tungkol sa Edukasyon ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Yumi Matsutoya

Si Yumi Matsutoya ay isang mang-aawit mula sa bansang Hapon. Ipinaganak siya noong ika-19 ng Enero 1954, sa siyudad ng Hachioji sa Tokyo.
Ang lathalaing ito ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Coco Lee

Si Coco Lee (Tsino: 李玟; 17 Enero 1975 – 5 Hulyo 2023) ay isang panunulat sa kanta, aktres, mang-nanayaw, at mang-aawit mula sa Hong Kong.
Ang lathalaing ito na tungkol sa Mang-aawit at Hong Kong ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
Black Francis

Charles Thompson IV (ipinanganak noong 6 Abril 1965) ay isang Amerikanong mang-aawit, manunulat ng kanta, at gitarista. Kilala siya bilang frontman ng mga alternatibong band bandang Pixies, na kasama niya sa ilalim ng pangalang entablado na si Black Francis. Kasunod ng breakup ng banda noong 1993, nagsimula siya sa isang solo na karera sa ilalim ng pangalang Frank Black. Matapos mailabas ang dalawang album na may record label 4AD at ang isa ay may American Recordings, iniwan niya ang label at nabuo ang isang bagong banda, Frank Black and the Catholics. Itinuring niya muli ang pangalang Black Francis noong 2007.
Ang kanyang estilo ng boses ay iba-iba mula sa isang magaralgal, naghahatid na paghahatid bilang lead vocalist ng Pixies sa isang mas sinusukat at melodic style sa kanyang solo career. Karaniwang galugarin ng kanyang misteryosong lyrics ang mga hindi sinasadyang paksa, tulad ng surrealism, incest, at karahasan sa bibliya, kasama ang science fiction at surf culture. Ang kanyang paggamit ng mga lagda ng atypical meter, malakas-tahimik na dinamika, at natatanging kagustuhan para sa live-to-two-track recording sa kanyang oras kasama ang mga Katoliko, bigyan siya ng isang natatanging istilo sa loob ng alternative rock.
Muling binubuo ni Thompson ang Pixies noong unang bahagi ng 2004, ngunit nagpatuloy na ilabas ang mga solo record at paglilibot bilang isang solo artist hanggang 2013, nang ipinahayag niya na ang kanyang solo career ay tapos na.
Santo Niño, Cagayan

Santo Niño, officially the Municipality of Santo Niño (Ibanag: Ili nat Santo Niño; Ilocano: Ili ti Santo Niño; Tagalog: Bayan ng Santo Niño), formerly known as Faire, is a municipality in the province of Cagayan, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 28,537 people.
Originally called Cabarungan, the town was formally created by virtue of a Spanish Royal Decree dated 27 November 1897 as the town of Santo Niño. In 1914, it was renamed Faire in honor of Don Manuel Faire, a prominent Ilocano immigrant who spearheaded the push towards the town's establishment before it reverted to its former name years later.
Santo Niño is politically subdivided into 31 barangays. Each barangay consists of puroks while some have sitios.
In the 2020 census, the population of Santo Niño, Cagayan, was 28,537 people, with a density of 56 inhabitants per square kilometre or 150 inhabitants per square mile.
Poverty incidence of Santo Niño
Santo Niño is part of the second legislative district of the province of Cagayan. It is governed by a mayor, designated as its local chief executive, and by a municipal council as its legislative body in accordance with the Local Government Code. The mayor, vice mayor, and the municipal councilors are elected directly by the people through an election held every three years.
The Schools Division of Cagayan governs the town's public education system. The division office is a field office of the DepEd in Cagayan Valley region. The office governs the public and private elementary and public and private high schools throughout the municipality.
Pintados-Kasadyaan

The Pintados Festival is a cultural-religious celebration in Tacloban, Philippines, based on the body-painting traditions of the ancient tattooed "pintados" warriors. In 1986, the Pintados Foundation, Inc. was formed by the people of Tacloban to organize this festival in honor of Señor Santo Niño. Years later, it was merged with the Kasadyaan Festival which is always held on June 29.
"Pinados," or "piatos people," is a term that refers to the native Filipinos who Spanish colonizers encountered in the 16th century. Centuries of Spanish occupation affected Filipino culture and much of the history surrounding tribal tattoos is concentrated on the Visayan (including the people of Tacloban) and Igorot peoples. Due to their relative isolation, ethnic groups such as the Ifugao have resisted Spanish cooptation more so than others in the Philippines.
The Pintados-Kasadyaan festival includes multiple events throughout the celebration. These events are called the Festival of festivals of Leyte, the Ritual Dance Presentation of Pintados Festival, and the “Pagrayhay” during the Grand Parade.
Hùng Kings' Festival

The Hùng Kings' Temple Festival (Vietnamese: Giỗ Tổ Hùng Vương or Lễ hội đền Hùng) is a Vietnamese festival held annually from the 1st to the 10th day of the third lunar month in honor of the Hùng Vương or Hùng King. The main festival day, which is a public holiday in Vietnam since 2007, is on the 10th day.
Although the official name is the Death Anniversary of the Hùng Kings (Vietnamese: Giỗ Tổ Hùng Vương), the festival does not mark any specific date of death for any Hùng King.
The purpose of this ceremony is to remember and pay tribute to the Hung king who are the traditional founders and first kings of the nation. The festival began as a local holiday, but has become recognized as a national holiday starting in 2007. In 2016, the total number of visitors to the festival numbered seven million.
The ceremony takes place over several days, but the 10th day of the month is considered the most important. A procession starts at the foot of the mountain, and stops at every small temple before reaching the High Temple. Here, pilgrims offer prayers and incense to their ancestors.
갈매기

갈매기(영어: common gull, 학명: Larus canus 라루스 카누스)는 도요목 갈매기과의 한 종이다. 한자어로 백구(白鷗)·해구(海鷗)·수효(水鴞) 등의 이름으로도 불리며 순우리말로는 해고양이라고도 한다. 한국에 기록된 갈매기는 총 24종 정도이다.
바닷가에 주로 서식하며 그 외에도 습지, 내륙의 호수 등에서도 흔히 볼 수 있다. 몸길이는 약 40cm이고 날개를 폈을 때는 120cm 정도이다. 한국에서는 겨울철새이다. 날개 위는 회색이고, 꽁지 끝이 검다. 부리와 다리가 노랗고, 나머지는 흰색을 띤다. 겨울에는 머리에 갈색 줄무늬가 생긴다. 암수의 구분이 어려우나 수컷이 더 덩치가 크다. 바닷말을 이용해 절벽에 둥지를 틀며 갈색의 알을 낳는다. 부화 기간은 4주 정도이다. 작은 무리를 지어 다니며 먹이는 물고기, 오징어 등이 있으나 필요에 따라서는 죽은 동물의 사체나 곤충, 여타 바닷새의 새끼도 잡아먹는 것으로 확인되었다.또한 무슨 이유인지 사람들이 만든 새우깡을 잘먹는다. 수분을 섭취할 때는 바닷물을 들이키는데, 이 때 몸 속으로 유입된 염류를 눈 위에 있는 소금샘에서 걸러내 눈물의 형태로 배출한다. 최대 수명은 24년으로 확인되었다.
갈매기는 한국의 바닷가에서 대체적으로 가장 흔히 볼 수 있는 새이며, 옛적부터 바다의 은은한 풍광을 나타내는 동물로서 인식되었다. 한국의 시에서도 백구라는 이름으로 자주 등장하며 ＜백구사 白鷗詞＞ 등 가사에도 등장하였다. 부산광역시에서는 갈매기를 부산광역시를 상징하는 새로 지정했다. 갈매기고기는 한방에서는 약으로 쓰이기도 한다.
화살표

화살표는 방향을 가리키거나 표시하는 데 사용되는 ← 또는 →와 같은 그래픽 기호 또는 그림문자이다. 가장 간단한 형태의 화살표는 일반적으로 선분이나 직사각형에 부착된 삼각형, 갈매기 모양 또는 오목한 연꼴 모양이며, 더 복잡한 형태에서는 실제 화살을 표현한다(예: ➵ U+27B5). 화살표로 표시된 방향은 선 또는 직사각형의 길이를 따라 하나의 뾰족한 끝을 향하는 방향이다.
유니코드에서 16진 범위 U+2190 ~ U+21FF의 화살표 블록은 아래와 같다.
갈매기의 꿈

갈매기의 꿈(영어: Jonathan Livingston Seagull)은 미국의 작가 리처드 바크의 소설이다. 세 부로 구성되어 있으며, 일반적으로 우화로 평가되고 있다. 러셀 맨슨의 실제 갈매기의 사진이 곳곳에 삽입되어 있다. 1970년에 미국에서 출판된 당시 미국의 히피 문화와 함께, 입소문으로 서서히 퍼져, 1972년 6월 이후에 대히트했다. 1973년에는 영화화되었다.
자신의 행복을 위해서, 그리고 더욱 멋지고 값진 삶을 살기 위해 평범한 삶을 거부한 갈매기 조나단 리빙스턴의 이야기. 조나단 리빙스턴은 단지 먹이를 구하기 위해 하늘을 나는 다른 갈매기와는 달리 비행 그 자체를 사랑하는 갈매기이다. 멋지게 날기를 꿈꾸는 조나단은 진정한 자유와 자아실현을 위해 고단한 비상의 꿈을 꾼다. 조나단의 이러한 행동은 갈매기사회의 오랜 관습에 저항하는 것으로 여겨져 다른 갈매기들로부터 따돌림을 받게 되고 끝내 그 무리로부터 추방당하게 된다.
동료들의 배척과 자신의 한계에도 좌절하지 않고 끊임없는 자기수련을 통해 완전한 비행술을 터득한 조나단은 마침내 무한한 자유를 느낄 수 있는 초현실적인 공간으로까지 날아올라 꿈을 실현하게 된다. 그러나 조나단은 자기만족에 그치지 않고 동료 갈매기들을 초월의 경지에 도달하는 길로 이끈다.
이 작품은 자유의 참의미를 깨닫기 위해 비상을 꿈꾸는 한 마리 갈매기를 통해 인간 삶의 본질을 상징적으로 그린 감동적인 내용의 소설이다. 특히 다른 갈매기들의 따돌림에도 흔들림없이 꿋꿋하게 자신의 꿈에 도전하는 갈매기의 인상적인 모습에서 자기완성의 소중함을 깨닫게 된다. 작가는 '가장 높이 나는 새가 가장 멀리 본다'는 삶의 진리를 일깨우며, 우리 인간들에게 눈앞에 보이는 일에만 매달리지 말고 멀리 앞날을 내다보며 저마다 마음 속에 자신만의 꿈과 이상을 간직하며 살아갈 것을 촉구하고 있다.
쿼크

쿼크(quark)는 경입자와 더불어 물질을 이루는 가장 근본적인 입자다. 경입자가 아닌, 색전하를 띤 기본 페르미 입자이다. 중입자와 중간자를 이룬다. 이론 물리학자 머리 겔만은 자신이 발견한 우주의 기본 미립자를 '쿼크'(quark)로 명명했는데 이것은 제임스 조이스의 소설 《피네간의 경야》 12장 '신부선(新婦船)과 갈매기'에서 갈매기가 외치는 무의미한 조롱의 울음소리에서 따온 것이다. 우연의 일치로, 우주 속의 입자들을 구성하는 쿼크는 세 개씩 같이 다닌다.
쿼크는 총 6가지의 종류가 있으며, 다음과 같다.
각 쿼크에는 이에 대응되는 반입자인 반쿼크(antiquark)가 존재한다. 반쿼크는 대응하는 쿼크와 질량이 같지만 전하와 색전하가 반대다. 각 쿼크는 빨강, 초록, 파랑 세 개의 색깔을 가질 수 있다. 쿼크는 3세대가 있는데 1세대는 위·아래(up·down) 쿼크, 2세대에 맵시·기묘(charm·strange) 쿼크, 3세대에 꼭대기·바닥(top·bottom) 쿼크로 나눈다.
쿼크는 기본 전하의 −⅓ 또는 +⅔의 전하를 갖는다. 기본 전하의 정수배가 아닌 전하를 가진 입자는 쿼크가 유일하다. 전하량 외에도 쿼크는 색전하(色電荷, colour charge)란 물리량을 갖는데, 이 양은 '빨강', '초록', 혹은 '파랑'으로 나타낸다. 이 물리량에 대한 보존법칙은 합쳐진 입자는 언제나 '무색'이어야 한다고 말한다. 반쿼크는 '반빨강', '반초록', '반파랑'의 색전하를 갖는다.(색전하는 가시광선의 색과는 아무런 관련이 없고, 단지 양자 색역학의 대칭군인 SU(3)의 3차원 표현의 기저를 나타내는 통상적인 용어일 뿐이다.)
양자 색역학의 색가둠 현상에 의하여, 일상적인 에너지에서 쿼크는 홀로 존재하지 않고 언제나 중간자나 중입자를 이룬다. 중간자는 쿼크와 반쿼크로 이루어진 입자이고, 중입자는 세 개의 쿼크로 이루어진 입자다. 중간자와 중입자를 통틀어 강입자라고 부른다. 이에 따라, 홑 쿼크는 관측할 수 없으며, 관측 가능한 강입자는 항상 기본 전하의 정수배의 전하를 가지고, 항상 무색이다. 쿼크를 따로 관측할 수 없으므로, 위 표의 쿼크 질량은 정확한 값이 아니라 참값이 놓여 있을 것으로 여겨지는 범위다.
"쿼크"라는 이름은 제임스 조이스의 소설 《피네간의 경야(Finnegans Wake)》에 나오는 다음 구절에서 인용한 것이다.
여기서 "쿼크"(quark)는 액체의 단위인 쿼트를 변형한 것으로, 등장 인물인 마크에게 술을 권하는 대목이다.
태풍 갈매기 (2008년)

태풍 갈매기(태풍 번호: 0807, JTWC 지정 번호: 08W, 국제명: KALMAEGI, 필리핀 기상청 지정 이름: Helen)는 2008년에 북서태평양에서 발생한 제7호 태풍으로 2008년 7월 15일에 발생하여 2008년 7월 19일에 소멸하였다. “갈매기”는 조선민주주의인민공화국에서 제출한 이름이다.
7월 13일, 일본 기상청의 지역특별기상센터(RSMC)는 필리핀 동쪽해상에서 열대저기압이 발생하였다고 발표하였고, 이어서 7월 14일에 미국 합동태풍경보센터(JTWC)에서도 열대저기압이 발생하였다고 발표하였다. 7월 15일에 JTWC와 일본 기상청은 이 열대저기압의 등급을 열대저기압(TD)에서 열대폭풍(TS)으로 상향 조정하였고, 지역특별기상센터에서는 태풍 갈매기가 발생하였다고 발표하였다. 대한민국 기상청에서도 같은 날 오후 3시에 필리핀 마닐라 북동쪽 약 490 km 부근 해상에서 중심기압 996 hPa, 최대풍속 18 m/s, 강풍반경 약 150 km의 태풍 갈매기가 발생하였다고 발표하였다. 태풍 갈매기는 대만을 향하여 북북서진하면서 급속히 발달하여 7월 17일에 JTWC와 일본 기상청에서는 태풍 갈매기의 등급을 태풍(TY)으로 상향조정하였고, 대한민국 기상청에서도 같은 날 오전 9시에 중심기압 970 hPa, 최대풍속 35 m/s, 강풍반경 약 250 km의 강도는 '강', 크기는 '소형'의 태풍(TY)으로 발달하였다고 발표하였고, 오후 3시에 태풍으로서의 최성기를 맞이하였다.
최성기를 맞이한 후 매우 발달한 태풍 갈매기는 7월 17일 오후 8시 40분에 대만 북동부에 위치한 이란현에 처음 상륙하였다. 육지에 처음 상륙한 태풍 갈매기는 대만을 통과하면서 점차 약화되어 중앙기상국에서는 태풍 갈매기의 등급을 열대폭풍(TS)으로 하향조정하였다. 대만을 통과한 태풍 갈매기는 다음 날인 7월 18일 오전 8시 20분에 대만 해협으로 빠져 나왔다.
대만을 관통하면서 약화된 태풍 갈매기는 열대폭풍(TS)의 등급으로 대만 해협을 건너, 7월 18일 오후 6시 50분 중국 남동부의 푸젠성 샤푸현에 상륙하였다.
중국 대륙에 처음 상륙한 이후 계속 북서진 하던 태풍이 편서풍의 영향으로 진행 방향을 북동진으로 전향하면서 더욱 약화되었고, 7월 19일 미국 합동태풍경보센터(JTWC)와 일본 기상청의 지역특별기상센터(RSMC)는 태풍 갈매기의 등급을 열대저기압(TD)으로 낮춤으로써 중국 내륙에서 태풍이 소멸하였다고 발표하였다. 그러나 대한민국 기상청은 태풍 갈매기가 중국 내륙에서 소멸하지 않고, 열대폭풍(TS)의 등급으로 중국 내륙을 통과한 후 7월 20일 황해로 진출하였다고 해석하였다. 그리고 같은날 오후 6시에 군산 서쪽 약 170 km 부근 해상에서 중심기압 1000 hPa의 열대저압부로 약화되었다고 발표하였다. 그 후 다음 날인 7월 21일 오전 3시에 열대저압부에서 온대저기압으로 변질되었다는 정보를 지상 일기도에 표시하였다.
태풍 갈매기가 필리핀 루손섬의 북부(주로 일로코스 지방과 카가얀밸리 지방) 부근을 지나면서 2명이 사망 등의 피해가 발생하였다. 태풍 갈매기로 인하여 발생한 총 재산 피해는 560만 페소로 집계되었고, 루손섬 북부에 있는 82개 마을의 약 130만 페소 정도의 농작물 피해가 발생하였다. 한편, 필리핀 기상청에 따르면 태풍 갈매기가 남서풍을 강화시키면서, 루손섬 지역에 많은 비를 내리게 하였다고 밝혔다. 많은 비로 인하여 메트로 마닐라 일부 지역의 학교에 휴교령이 내려지기도 하였다.
대만에서는 태풍 갈매기가 직접 상륙하여 지방공항이 폐쇄되고 학교는 임시 휴교에 들어갔다. 그리고 최소 13명이 숨지고, 8명이 실종되었으며 65만 가구에 상수도가 끊기기도 하였다. 대만 남부 타이난시의 일부 산악 지역에서는 1100 mm가 넘는 폭우가 내렸다. 대만의 지역 언론들은 태풍이 통과하면서 정전이 되어 타이난 시, 난터우, 타이중시에 거주하는 약 11만 5천명의 사람들이 피해를 보았다고 보도하였다. 태풍 갈매기로 인하여 대만에 총 3억 신 대만 달러의 재산 피해가 집계되었고, 5100 ha의 농경지와 과수원이 피해를 입었다.
태풍 갈매기가 중국 남부를 향해 북서진하면서, 중국 당국은 푸젠성의 샤푸현과 저장성의 해안과 저지대 주민 36만 여명을 대피시켰고, 많은 학교와 기업들의 업무가 일시 중단되었다.
태풍 갈매기가 북상하면서 그 전면에서 발달한 장마 전선의 영향으로 7월 19일에 서해상에서 강한 비구름대가 발생하였다. 그 영향으로 주로 대한민국의 중부 지방에 피해가 발생하였는데, 특히 7월 19일 하룻 동안 충청북도 청주 우암산에 222.0 mm로 가장 많은 비가 내렸고, 청주 시내에 198.0 mm가 내리는 등 주로 비는 한반도의 중부 지방에 집중되었다. 많은 비로 인하여 청주에서는 무심천에 주차되어 있던 승용차들이 침수되거나 떠내려갔고, 주택과 도로가 침수되었다. 충청남도 공주와 연기에서도 도로와 농경지가 침수되고, 인천에서도 주택이 침수되는 등 피해가 발생하였다.
조선민주주의인민공화국에서 관측된 강수량은 강원도에 90~280 mm, 황해도에 80~130 mm로 주로 강원도와 황해도 지방에 비가 집중되었고, 특히 강원도 세포군과 황해남도 청단군 등 31곳에 100 mm 이상의 비가 내렸다. 평양에는 65 mm의 강수량을 기록하였다.
습식 실험실

습식 실험실 또는 웻 랩(Wet lab)은 다양한 유형의 화학 물질과 잠재적인 젖은 위험(Wet hazard)을 처리하는 데 필요한 실험실 유형이다. 잠재적인 유출 및 오염을 방지하기 위해 구조를 신중하게 설계, 구성 및 제어해야 한다.
건식 실험실 또는 드라이 랩(Dry lab)에는 대형 실험 장비가 있지만 최소한의 화학 물질 또는 다른 곳에서 생산된 데이터를 분석하기 위한 도구가 있을 수 있다.
습식 실험실은 광범위한 실험이 수행되는 실험실 유형이다. 예를 들어 생물학의 효소 특성화, 화학의 적정, 물리학의 빛의 회절 실험 등이 있다. 이러한 실험의 특성상 안전 장비의 적절한 배치가 매우 중요하다.
연구원은 수행하는 실험과 관련된 안전 절차 및 기술을 포함한 기본 실험실 기술을 알아야 한다.
현재 연구실 디자인은 연구자들이 아이디어를 교환하고, 장비를 공유하고, 저장 공간을 공유할 수 있는 공간과 기회를 허용하는 개방형 계획을 사용하여 연구자 간의 상호 작용을 증가시키는 데 초점을 맞추는 경향이 있다. 이를 통해 실험의 생산성과 효율성을 높인다. 이러한 스타일의 실험실은 팀 기반 작업을 지원하기 위해 제안되었지만 전자현미경, 조직 배양과 같이 분리 및 격리된 공간을 필요로 하는 일부 프로세스 유형에는 더 구획화된 개별 공간이 중요하다.
실험실 설계의 유연성도 증진되어야 한다. 예를 들어 벽과 천장은 팽창 또는 수축 시 제거할 수 있어야 하며 파이프, 튜브 및 퓸 후드도 향후 확장, 재배치 및 용도 변경을 위해 제거할 수 있어야 한다. 심사숙고한 설계를 통해 향후 사용을 위해 실험실을 조정할 수 있다. 자원의 지속 가능성도 문제이므로 실험실에서 사용되는 자원과 에너지의 양은 환경을 보호하기 위해 가능한 한 줄여야 하지만 여전히 동일한 제품을 생산해야 한다.
연구실은 습식 실험실, 건식 실험실, 사무 공간 등 많은 영역으로 구성되어 있기 때문에 습식 실험실은은 교차오염이나 유출을 방지하기 위해 제어장치나 칸막이를 사용하여 다른 공간과 분리되어야 한다.
습식 실험실에서 사용되는 공정의 특성으로 인해 청정실 시스템을 사용하여 환경 조건을 신중하게 고려하고 제어해야 할 수 있다.
렌초 피아노

렌초 피아노(Renzo Piano, Cavaliere di Gran Croce OMRI, 1937년 9월 14일 ~ )는 이탈리아의 건축가이다. 그는 프리츠커 아키텍처 상, AIA 골드 메달, 교토 상, 소닝 상을 받았다. 건축 평론가 니콜라이 오로소프(Nicolai Ouroussoff)는 "그의 최고의 건물들이 주는 평온함은 우리가 문명화된 세상에 살고 있다는 것을 일깨워준다."고 말하기도 하였다.
2006년에 피아노는 타임에서 전 세계에서 가장 영향력 있는 100명의 인물 가운데 한 명으로 선정되었다. 그는 2006 타임 100의 예술 및 엔터테인먼트 분야에서 10번째로 영향력 있는 인물로 선정되었다.
피아노는 1937년 이탈리아 제노바의 건축가 가정에서 태어났다. 그는 밀라노 공과 대학교에서 교육을 받았다. 1964년 그 대학교에서 졸업을 한 뒤 경량의 실험적인 구조물들과 기초 주거지들로 작업을 시작했다.
1981년 피아노는 렌초 피아노 빌딩 워크숍을 설립하였으며 오늘날 직원이 150명에 이르고 파리, 제노바, 뉴욕 시에 사무를 지속하고 있다.
더 샤드를 설계했다.
홀하우스

홀하우스(Hall house)는 잉글랜드, 웨일스, 아일랜드, 스코틀랜드 저지대 및 중세 북유럽의 홀 중심 전통 가옥이다. 일반적으로 목골조로 지어졌지만, 일부 높은 신분의 건물들은 돌로 지어졌다.
변형되지 않은 형태의 홀하우스는 거의 알려지지 않았다. 살아남은 대부분의 홀하우스들은 항상 세대를 걸쳐 연속적으로 소유자에 의해 크게 변형되고 확장되었다.
고대 영어에서 홀은 단순히 지붕과 벽으로 둘러싸인 큰 방으로, 앵글로색슨 잉글랜드에서는 요리와 난방을 위해 바닥 중앙에 불구덩이 하나가 있는 미드 홀 형태의 단순한 원룸 건물이 일반적이었으며, 영주의 영주와 그의 가신들의 거주지로 사용되었다. 전체 공동체는 홀에서 먹고자는데 익숙했다. 베오울프가 이해한 홀도 이러한 형태였다. 수세기에 걸쳐 홀은 하나 이상의 방을 제공하는 건물로 발전하여 더 중요한 주민들에게 프라이버시를 제공했다.
중요한 집에는 공공 및 개인 공간이 모두 필요하다. 공용 공간은 요리, 식사, 모임, 놀이 등 생활의 장소이며 개인 공간은 귀중품을 꺼내고 보관하는 공간이다. 열원이 필요하며 북부 위도에서는 날씨를 유지하고 더위를 유지하기 위해 벽도 필요하다. 약 1400년경 영국 저지대에서 정착 패턴과 농업이 변화하면서 사람들은 주택을 임시 주거지가 아닌 영구적인 구조물로 생각했다. 지역에 따르면, 그들은 돌이나 직접 점토를 발라 채우는 방식을 통해 목골조 주택을 지었다. 이러한 디자인들은 그들의 이웃과 후손들에 의해 토착 건축의 전통에 따라 복사되었다. 이것들은 튼튼했고 일부는 500년 이상 살아남았다. 1570년 이후에 지어진 홀하우스는 드물다.
홀하우스에서 발견된 개방형 난로는 열기와 연기를 발생시켰다. 높은 천장은 연기를 위로 끌어 올려 상대적으로 연기가 없는 공간을 그 아래에 남겼다. 나중에 홀하우스는 굴뚝과 굴뚝으로 지어졌다. 이전 양식에서는 수선으로 추가되었으며 추가 바닥재가 자주 설치되었다. 이것과 각 상층에 도달하는 계단의 필요성은 많은 혁신과 다양한 평면도로 이어졌다. 중세 시대에 영주와 그의 가신 공동체의 집으로 시작된 홀하우스는 근대 초기에 덜 부유한 곳으로 스며들었다. 16세기에 부자들은 브룬스킬이 "정중한 문턱"이라고 묘사한 것을 넘어서 집을 설계하기 위해 전문가를 고용할 가능성이 높아졌다.
메릴 스트립

메리 루이즈 "메릴" 스트립(영어: Mary Louise "Meryl" Streep, 1949년 6월 22일 ~ )은 미국의 배우이다. 메릴 스트립은 언론이 꼽은 오늘날 최고의 배우로 불리고 있으며, 자신이 맡은 배역과 그 연기력에 있어 다재다능한 모습을 보이는 것으로 특히 유명하다. 미국 아카데미상에 21차례씩 후보로 지명되어 가장 많이 후보에 오른 6명의 배우 중 한 명이며, 그 중에서 3번의 연기상을 수상하였다. 또 골든 글로브상 후보도 31차례 올라 8차례를 수상하였다.
메릴 스트립은 1975년 연극 《Trelawny of the Wells》로 본격적인 연기경력을 시작하였다. 1976년에는 《27 Wagons Full of Cotton》으로 토니상 연극부문 여우주연상 후보에 올랐다. 1977년에는 TV 영화 《Deadliest Season》 과 같은 해 말에 제작된 《줄리아》로 스크린에 데뷔했다. 1978년에는 TV 미니시리즈 《홀로코스트》로 에미 상을 수상하였고,《디어 헌터》로 미국 아카데미상에 사상 처음으로 후보로 지명되었다. 이후 《크레이머 대 크레이머》(1979)과 《소피의 선택》(1982)으로 미국 아카데미상 여우조연상을 수상하였고, 《철의 여인》(2011)으로 미국 아카데미상 여우주연상을 수상했다. 이밖에 아카데미상 후보에 오른 영화로는 《어느 프랑스 대위의 여인》(1981), 《실크우드》(1983), 《아웃 오브 아프리카》(1985), 《엉겅퀴 꽃》(1987), 《어둠속의 외침》(1988), 《헐리웃 스토리》(1990), 《매디슨 카운티의 다리》(1995), 《원 트루 씽》(1998), 《뮤직 오브 하트》(1999), 《어댑테이션》(2002), 《악마는 프라다를 입는다》(2006), 《다우트》(2008), 《줄리 & 줄리아》(2009), 《어거스트: 가족의 초상》(2013), 《숲속으로》(2014)와 《플로렌스》(2016), 《더 포스트》(2017)가 있다.
메릴 스트립은 2001년 퍼블릭 씨어터에서 공연 된 연극 《The Seagull》으로 20년만에 무대로 돌아왔으며, HBO 미니시리즈 《엔젤스 인 아메리카》(2003)로 에미상 영화 미니시리즈 여우주연상과 골든 글로브상 텔레비전 영화 미니시리즈 여우주연상을 수상하였다. 이밖에 2004년 여배우 중 최연소로 AFI 라이프 업적상, 2008년 링컨 센터 영화 협회의 갈라 헌사상, 2011년 케네디 센터 명예상을 수상함으로써 미국 문화에 공헌한 바 있다. 대통령 버락 오바마는 2010년 국립 예술 메달을, 2014년에 대통령 자유 훈장을 수여했다. 2003년에는 프랑스 정부로부터 문화예술공로훈장을 수여받았으며, 2017년에는 골든 글로브상 세밀B.데밀상을 수상했다.
스트립은 1949년 6월 22일 뉴저지주 서밋에서 광고 예술가 겸 미술 편집장 마리 울프 윌킨슨(1915–2001)과 제약사 경영진의 해리 윌리엄 스트립 주니어(1910–2003)의 딸로 태어났다. 형제로는 두 명의 동생 다나 데이비와 해리 윌리엄 3세가 있다.
스트립의 아버지는 독일인과 스위스인의 후손이다. 그녀의 어머니는 잉글랜드인, 독일인, 아일랜드인의 후손이다. 그녀의 8대 증조부인 로렌스 윌킨슨은 로드 아일랜드에 정착한 최초의 유럽인 중 한 사람이였다. 스트립은 또한 펜실베니아의 설립자인 윌리엄 펜의 먼 친척이다. 기록에 따르면 그녀의 가족은 주 내 첫 번째 토지 구매자 중 하나이다.
스트립은 장로교 가정에서 성장하였고, 뉴저지주 베스킹 릿지에 위치한 시더 힐 초등학교에 다녔다. 그녀는 중학교 때, 연극 《The Family Upstairs》에 출연했다. 1963년에 가족은 뉴저지주 버나드 빌로 이주하면서 버나드 고등학교에 다녔다. 고등학교 시절에 스트립은 수많은 학교 연극에 출연했지만 그녀는 그다지 연극에 큰 관심이 없었다. 그녀는 캠퍼스 곳곳에서 주목을 받던 1969년에 배서 칼리지에서 연극 《Miss Julie》에서 연기에 참여했다.
그녀는 1971년에 예일 대학교 연극에서 미술학(MFA)을 신청하기 전에 대학에서 문학 쿰 라우데(Cum함께+칭찬하다 Laude.우수한 성적.)를 받았다. 스트립은 무대에서 다양한 역할을 했고, 1975년 예일 대학교에서 MFA 석사과정을 받았다. 스트립은 1970년 가을에 다트머스 대학교에 방문한 학생으로 등록 되었고, 1981년에 대학에서 명예 박사 학위를 받았다.
스트립은 배우 존 카제일과 연인사이였으며, 1978년 3월에 카제일이 폐암으로 사망할 때까지 3년 동안 함께 살았다. 스트립은 그의 죽음에 대해 “나는 그것을 극복하지 못했다. 나는 그것을 극복하고 싶지 않았다.”라고 말했다.
카제일이 사망한지 6개월 후, 스트립은 조각가 돈 거머와 결혼식을 올렸다. 두 사람 사이에는 네 명의 자녀가 있는데, 뮤지션의 헨리 울프 거머(1979년 출생), 배우의 마미 거머(1983년 출생)과 그레이스 거머(1986년 출생)과 모델 루이사 거머(1991년 출생)를 두고 있다.
스트립은 동료 배우 캐럴 피셔의 딸 빌리 로드의 대모이다.
스트립은 21회의 미국 아카데미상에 후보 지명되어 3회를 수상었으며,(세 번째로 수상한 다섯 번째 배우이다) 31회의 골든 글로브상에 후보 지명되어 8회를 수상(역사상 가장 많이 후보에 든 배우이다), 17회의 미국 배우 조합상에 후보 지명되어 2회의 수상과 15회의 영국 아카데미상(BAFTA)에 후보 지명되어 2회 수상하였다.