Bulaklak ng Mayo

Ang Bulaklak ng Mayo o Flores de Mayo ay isang kapistahan na idinadaos sa Pilipinas sa buwan ng Mayo. Ito ay isa sa mga pamimintuho kay Birheng Maria sa Mayo at nagtatapos sa kabuuang buwan.
Ang Santacruzan (mula sa salitang Kastilang santa cruz, "banal na krus") ay isang ritwal na maringal na pagtatanghal na idinadaos sa huling araw ng Flores de Mayo. Ito ay binibigyan ng parangal sa paghahanap ng Tunay na Krus ni Santa Elena ng Konstantinople (kilala bilang Reyna Elena) at San Constantinong Dakila. Ang koneksyon nito sa Mayo ay sumasalunga sa petsang Mayo 3 ng Roodmas, na tinanggal ni Papa Juan XXIII noong 1960 dahil sa kalakaran ng panahon ng pagpapaalis ng mga ilang banal na araw. Ang Kapistahan ng Pagpaparangal sa Krus sa Setyembre 14, na ginugunita ang pagbawi ng relikya ni Emperador Heraclius mula sa mga Persyano sa halip na ang paghanap ni Santa Elena, ay nananatili sa kalendayo ng Bagong Order.
Ang pangalan ng kapistahan ay nagmula sa salita ng wikang Kastilang flores na ibig sabihin ay "mga bulaklak". Ang iba pang mga pangalan ay "Flores de María" ("Mga Bulaklak ni Maria") at "Alay".
Sa mga Tagalog, nagsimula ang kaugalian pagkatapos ng pagpapahayag ng dogma ng Kalinis-linisang Paglilihi kay Maria noong 1854 at pagkatapos ng paglalathala ng pagsasalin ni Mariano Sevilla ng halos 1867 ng madasaling "Flores de María" ("Mga Bulaklak ni Maria"), na kilala rin sa mas mahabang pamagat nitong "Mariquít na Bulaclac nasa Pagninilaynilay sa Buong Buannang Mayo ay Inihahandog nañg mañga Devoto cay María Santísima".
Isang kilalang nakaugalian na ginagawa sa buwan ng Mayo sa Batangas (lalo na sa Lipa) ay ang Luglugan, o panggabing pamimintuho at pagdiriwang na nagpaparangal kay Birheng Maria. Ginagawa sa mga istraktura na tinatawag na tuklóng, nag-aalay ng mga bulaklak at mga dasal ng mga deboto sa imahen ni Maria tuwing gabi. Pagkatapos ng dasal, ang mga Hermanos o Hermanas para sa araw ay magbibigay ng mga handog sa mga kalahok, kasunod ng pagdiriwang. Ang Luglugan ay nagtatapos sa loob ng isang buwan hanggang sa Tapusan na may Banal na Misa, isang Santacruzan at prusisyon ni Birheng Maria, at nakatapada sa huling Luglugan na tumatagal hanggang sa sumunod na umaga.
Sa Rehiyon ng Bikol, nagsisimula ang ritwal na may pagbibigkas ng rosaryo, at ang huling araw at payak na tinatawag na "katapusan" na may Banal na Misa, isang Santacruzan at prusisyon ni Birheng Maria.
Ang tradisyunal na "María" na may kanya-kanyang kahulugan ay binabanggit pagkatapos ng pagbigkas ng Salve Regina sa wikang Kastila at Litanya ng Loreto. Pagkatapos ng seremonya, ang mga batang dumalo sa pamimintuho ay binibigyan ng mga simpleng miryenda. Ang Alabasyón (mula sa wikang Kastilang "papuri") ay tawag ukol sa mga panalangin na inaawit sa karangalan ng Banal na Krus.
Ang mga bayan partikular sa Iloilo ay may kani-kanilang mga purok o mga kalye at ang mga baranggay na may kani-kanilang kapilya o bahay-dalanginan kahit sa simbahan kung saan ang isang imahen ni Birheng Maria ay pinaparangal at nagtitipon ang mga bata upang makinig ng simpleng katekismo at mga turo tungkol sa buhay at kuwento ni Maria, kasaysayan ng mga pagpapakita ni Maria, mga doktrina at kahalagang Kristiyano mga kabuuang pagpapahalaga at kabutihan at iba pang mga turo tungkol sa buhay. Sila ay natuturuan ng ilang mga panalangin at ilang mga awitin na natatanging binibigkas lamang sa panahon ng Flores de Mayo at ang mga bata ay nag-aalay ng mga bulaklak sa imahen ni Birheng Maria bilang sagisag ng pag-ibig, pagsinta at pamimitagan. Ito ay isang paggunita at nakapagpapaalala ng pagpapakita ng Birhen ng Fatima sa tatlong bata na unang nangyari sa Ika-13 ng Mayo, 1917. Maya-maya, inaalok sila ng mga meriyenda. Ang mga ibang simbahan at mga purok ay binibigyan ng mga bata ng ilang bilyeteng papel para sa aktibong pakikilahok at paggawa ng mabuti sa panahon ng katekismo kung saan sa katapusan ng buwan ng Mayo na sumasabay rin sa katapusan ng Flores de Mayo, ang mga bata ay makakakuha ng halaga ng mga bilyete na katumbas sa gamit sa paaralan bilang paghanda ng pagbubukas ng klase sa Hunyo. Ang Santacruzan ay karaniwang idinadaos sa huling ilang mga araw ng Mayo upang isabay ang katapusan ng katekismo para sa mga bata.
Ang Santacruzan ay isang relihiyosong makasaysayang pagpapaganda na idinadaos sa mga maraming lungsod, bayan, at kahit ang mga maliliit na pamayanan sa buong Pilipinas sa panahon ng buwan ng Mayo. Isa sa mga pinakamakulay na aspeto ng pagdiriwang na ito, ang maringal na pagtatanghal ay naglalarawan ng paghahanap ng Tunay na Krus ni Reyna Elena, ina ni Dakilang Constantino. Maraming personalidad sa pelikula at telebisyon na sumasali sa mga kaganapan at itinatampok sa pangunahing Santacruzan. Ang pagdiriwang na ito ay naging bahagi ng mga nakaugaliang Pilipinong nakilala na may kabataaan, pag-ibig, at palasintahan.
Bago ang Santacruzan, isang pagsisiyam ay ginaganap bilang parangal sa Tunay na Krus. Ang prusisyon mismo ay ginugunita ang paghahanap ng Banal na Krus ni Reyna Elena at ang kanyang anak, Emperador Constantino. Sinasabing may mga pinanggalingan ito sa masayang pagdiriwang ng pasasalamat na sinundan ang paghahanap ng Banal na Krus sa Herusalem at ang paglilipat sa Konstantinopla (kasalukuyang İstanbul).
Ang prusisyon ay sinasamahan ng panayang kumpas ng lokal na bandang tanso, tumutugtog at umaawit ng Dios te salve (ang Kastilang bersyon ng Aba Ginoong Maria). Nagsisindi ng mga kandila ang mga deboto at umaawit ng panalangin habang naglalakad sila. Ito ay kinaugalian para sa mga lalaking lumalahok sa Santacruzan na magsuot ng tradisyunal na Barong Tagalog at ang mga kababaihan ay nagsusuot ng damit na Filipiniana.
Ang mga kasali ng maringal na pagtatanghal ay susundan ng tipikal na pag-aayos na ito:
Ang bawat tayahin sa pangkat na ito ay tumutukoy sa isang pamagat ng Birheng Maria (karaniwang matatagpuan sa Litanya ng Loreto) o sa isang tayahin na nauugnay sa kanya. Bawat titik ng pagbati ng mga anghel na "AVE MARIA" ay bitbit ng isang "anghel", o sa isang dalaga na may suot na puting ball gown.