చౌ నృత్యం

చౌ నృత్యం , చౌ డ్యాన్స్ అని కూడా పిలుస్తారు , ఇది మార్షల్ , జానపద సంప్రదాయాలతో కూడిన సెమీ క్లాసికల్ భారతీయ నృత్యం. ఇది వాటిని ప్రదర్శించే ప్రదేశం పేరు మీద మూడు శైలులలో కనుగొనబడింది, అంటే పశ్చిమ బెంగాల్‌లోని పురూలియా ఛౌ , జార్ఖండ్‌లోని సెరైకెల్లా ఛౌ , ఒడిశాలోని మయూర్‌భంజ్ ఛౌ .
ఈ నృత్యంలో యుద్ధ కళలు , విన్యాసాలు , జానపద నృత్యం యొక్క పండుగ ఇతివృత్తాలలో ప్రదర్శించబడే అథ్లెటిక్స్ నుండి శైవ మతం , శక్తి , వైష్ణవ మతాలలో కనిపించే మతపరమైన ఇతివృత్తాలతో కూడిన నిర్మాణాత్మక నృత్యం వరకు ఉంటుంది . పాత్రను గుర్తించడానికి పురులియా , సెరాకిల్లా మాస్క్‌లను ఉపయోగిస్తూ, శైలుల మధ్య దుస్తులు మారుతూ ఉంటాయి. చౌ నృత్యకారులు రూపొందించిన కథలలో హిందూ ఇతిహాసాలు రామాయణం , మహాభారతం , పురాణాలు,ఇతర భారతీయ సాహిత్యం ఉన్నాయి.
ఈ నృత్యం సాంప్రదాయకంగా అన్ని మగవారి బృందం, ప్రాంతీయంగా ప్రతి సంవత్సరం వసంతకాలంలో ప్రత్యేకంగా జరుపుకుంటారు , సాంప్రదాయ హిందూ నృత్యాలు , పురాతన ప్రాంతీయ తెగల సంప్రదాయాల కలయిక నుండి ఉద్భవించిన సింక్రెటిక్ నృత్య రూపం కావచ్చు. ఈ నృత్యం విభిన్న సామాజిక-ఆర్థిక నేపథ్యాల నుండి ప్రజలను పండుగ , మతపరమైన స్ఫూర్తితో ఒకచోట చేర్చుతుంది.
చౌ అనేది తూర్పు భారతదేశంలోని ప్రాంతాల నుండి ఉద్భవించిన నృత్య శైలి . ఇది సంస్కృత ఛాయా (నీడ, చిత్రం లేదా ముసుగు) నుండి ఉద్భవించి ఉండవచ్చు. ఇతరులు దీనిని సంస్కృత మూలం చద్మా (మారువేషం)తో అనుసంధానిస్తారు, ఇంకా సీతాకాంత్ మహాపాత్ర వంటి ఇతరులు దీనిని ఒడియా భాషలోని ఛౌని (సైనిక శిబిరం, కవచం, స్టెల్త్) నుండి ఉద్భవించారని సూచించారు.
చౌ డ్యాన్స్ ప్రధానంగా జార్ఖండ్ , పశ్చిమ బెంగాల్ , ఒడిశాలో పండుగల సమయంలో ప్రదర్శించబడుతుంది , ముఖ్యంగా చైత్ర పర్వ వసంతోత్సవం , మొత్తం సమాజం ఇందులో పాల్గొంటుంది. పురూలియా చౌ నృత్యం సూర్య పండుగ సందర్భంగా జరుపుకుంటారు.
పురూలియా , సెరైకెల్లా శైలులలో చౌ నృత్యంలో ముసుగులు అంతర్భాగంగా ఉంటాయి. డ్యాన్స్, సంగీతం , మాస్క్-మేకింగ్ యొక్క జ్ఞానం నోటి ద్వారా ప్రసారం చేయబడుతుంది. ఉత్తర ఒడిశాలో కనిపించే ఛౌ నృత్యం నృత్యం సమయంలో ముసుగులు ఉపయోగించదు, అయితే ప్రేక్షకులకు పరిచయం కోసం కళాకారులు మొదట వేదికపై కనిపించినప్పుడు చేస్తారు.
ముసుగులను ఉపయోగించే చౌ డ్యాన్స్ యొక్క రెండు శైలులు, దానిలో మాక్ పోరాట పద్ధతులు ( ఖేల్ అని పిలుస్తారు ), పక్షులు , జంతువుల శైలీకృత నడకలు ( చాలీస్ , టాప్కాస్ అని పిలుస్తారు ) , గ్రామ గృహిణుల పనుల ఆధారంగా కదలికలను ఉపయోగించే నృత్యం , యుద్ధ అభ్యాసాలు రెండింటినీ మిళితం చేస్తాయి. ( ఉఫ్లిస్ అని పిలుస్తారు ). చౌ నృత్యం యొక్క ఈ రూపం, మోహన్ ఖోకర్ పేర్కొన్నాడు, ఎటువంటి ఆచారం లేదా ఆచారపరమైన అర్థం లేదు, ఇది సమాజ వేడుక , వినోదం యొక్క ఒక రూపం.
ఈ నృత్యాన్ని మగ నృత్యకారులు రాత్రిపూట బహిరంగ ప్రదేశంలో అఖాడా లేదా అసర్ అని పిలుస్తారు . ఈ నృత్యం లయబద్ధమైనది , సాంప్రదాయ జానపద సంగీతానికి సెట్ చేయబడింది, మొహూరి , షెహనాయ్ వంటి రెల్లు పైపులపై ఆడతారు . ధోల్ (ఒక స్థూపాకార డ్రమ్), ధూమ్సా (ఒక పెద్ద కెటిల్ డ్రమ్) , ఖార్కా లేదా చాడ్-చాడీతో సహా అనేక రకాల డ్రమ్స్ సంగీత బృందంతో కలిసి ఉంటాయి . ఈ నృత్యాల ఇతివృత్తాలలో స్థానిక ఇతిహాసాలు, జానపద కథలు , రామాయణం , మహాభారతం , ఇతర నైరూప్య ఇతివృత్తాలు ఉన్నాయి.
చౌ నృత్యం (ముఖ్యంగా పురూలియా శైలి) యొక్క పూర్వగాములు పైకా , నటువా మాత్రమే కాదు, నాచ్నీ నృత్యం కూడా ఛౌకు ప్రస్తుత గుర్తింపును అందించడంలో ముఖ్యమైన పాత్ర పోషించింది. చౌ నృత్యం నాచ్ని నృత్యం నుండి స్త్రీల నడకలు , కదలికలను దాదాపు ప్రత్యేకంగా తీసుకుంటుంది (భట్టాచార్య, 1983, చక్రవర్తి, 2001, కిషోర్, 1985). ఛౌలోని స్త్రీ నృత్య అంశాలు నాట్య శాస్త్రం నుండి లాస్య భవ యొక్క అంశాలను పరిచయం చేశాయి , అది నాట్య రూపంలో చక్కదనం, ఇంద్రియాలు , అందాన్ని తీసుకువచ్చింది, అయితే, పురుషుని నృత్య కదలిక శివుని తాండవ శైలి నృత్యానికి ఆపాదించబడింది (బోస్ 1991). తాండవానికి , లాస్యకు వేర్వేరు వివరణలు ఉన్నాయి . పైన తాండవ , లాస్య యొక్క సర్వసాధారణంగా ఆమోదించబడిన నిర్వచనాన్ని నేను పైన పేర్కొన్నాను. బోస్ సంస్కృత గ్రంథాలలో తన నృత్య విశ్లేషణలో లాస్య , తాండవ సంబంధాన్ని విమర్శనాత్మకంగా ముందుంచాడు . బోస్, మందక్రాంతం చూడండి.
ఇలియానా సిటారిస్తి మయూర్‌భంజ్ చౌ (శైవమతం థీమ్) ప్రదర్శిస్తోంది. జార్ఖండ్‌లోని సెరైకెలా ఖర్సవాన్ జిల్లా , పశ్చిమ బెంగాల్‌లోని పురూలియా జిల్లాలోని పురూలియా చౌ , మయూర్‌భంజ్ ఛౌ జిల్లా యొక్క ప్రస్తుత పరిపాలనా ప్రధాన కార్యాలయం కళింగ గజపతి పాలనలో ఉన్నప్పుడు సెరైకెలాలో సెరైకెల్లా చౌ అభివృద్ధి చెందింది . ఒడిశా . మూడు ఉపజాతులలో అత్యంత ముఖ్యమైన వ్యత్యాసం ముసుగుల వినియోగానికి సంబంధించినది. ఛౌ యొక్క సెరైకేలా , పురూలియా ఉపజాతులు నృత్యం సమయంలో ముసుగులు ఉపయోగించగా, మయూర్‌భంజ్ చౌ ఏదీ ఉపయోగించరు.
సెరైకెల్లా ఛౌ యొక్క సాంకేతికత , కచేరీలు ఈ ప్రాంతంలోని పూర్వపు ప్రభువులచే అభివృద్ధి చేయబడ్డాయి, వీరు దాని ప్రదర్శకులు , నృత్య దర్శకులు , ఆధునిక యుగంలో అన్ని నేపథ్యాల ప్రజలు దీనిని నృత్యం చేస్తారు.సెరైకెల్లా ఛౌ సింబాలిక్ మాస్క్‌లతో ప్రదర్శించబడుతుంది , నటన నటుడి పాత్రను స్థిరపరుస్తుంది. పురులియా ఛౌ పాత్ర యొక్క ఆకృతిలో విస్తృతమైన ముసుగులను ఉపయోగిస్తుంది; ఉదాహరణకు, సింహం పాత్రలో సింహం ముఖానికి మాస్క్ ఉంటుంది , నటులు నాలుగు కాళ్లపై నడవడంతో పాటు శరీర వస్త్రాలు కూడా ఉంటాయి.ఈ ముసుగులు హిందూ దేవుళ్ళ , దేవతల మట్టి చిత్రాలను తయారు చేసే కుమ్మరులచే రూపొందించబడ్డాయి , ఇవి ప్రధానంగా పశ్చిమ బెంగాల్‌లోని పురూలియా జిల్లా నుండి తీసుకోబడ్డాయి. మయూర్‌భంజ్‌లో ఛౌ ముసుగులు లేకుండా ప్రదర్శించబడుతుంది , సాంకేతికంగా సెరైకెల్లా ఛౌను పోలి ఉంటుంది.
2010లో, చౌ నృత్యం యునెస్కో యొక్క మానవత్వం యొక్క అసంగత సాంస్కృతిక వారసత్వం యొక్క ప్రతినిధి జాబితాలో చెక్కబడింది .
ఒడిశా ప్రభుత్వం 1960 లో సెరైకెల్లాలో ప్రభుత్వ ఛావు నృత్య కేంద్రాన్ని , 1962లో బరిపడలో మయూర్‌భంజ్ చౌ నృత్య ప్రతిస్థాన్‌ను స్థాపించింది . ఈ సంస్థలు స్థానిక గురువులు, కళాకారులు, పోషకులు , చౌ సంస్థల ప్రతినిధులు , స్పాన్సర్ ప్రదర్శనలతో శిక్షణలో పాల్గొంటాయి. చౌ డ్యాన్స్‌లో ముఖ్యమైన చైత్ర పర్వ ఉత్సవాన్ని రాష్ట్ర ప్రభుత్వం కూడా స్పాన్సర్ చేస్తుంది. సంగీత నాటక అకాడమీ ఒడిశాలోని బరిపాడలో ఛౌ డ్యాన్స్ కోసం జాతీయ కేంద్రాన్ని ఏర్పాటు చేసింది.
హిందీ సినిమా బర్ఫీ! ఇందులో పురూలియా ఛౌ వంటి అనేక సన్నివేశాలు ఉన్నాయి.