Sinigang

Ang sinigang ay isang lutuin at pagkaing Pilipino na kilala para sa maasim at malinamnam na lasa nito. Madalas na nauugnay ito sa sampalok, ngunit maaaring gumamit ng mga ibang maaasim na prutas at dahon, katulad ng kamyas, o bayabas bilang pampaasim. Isa ito sa mga pinakasikat na ulam sa lutuing Pilipino. Kadalasang sinasabayan ng kanin ang sabaw. Noong 2021, minarkahan ng TasteAtlas ang sinigang bilang ang pinakamagandang sabaw na gulay.
Nanggaling ang pangalan nito sa pandiwang sigang sa wikang Tagalog. Habang laganap ito sa buong bansa, inaakala na nagmula ito sa kulturang Tagalog. Kaya itinuturing na ibang uri ng pagkain ang mga kahawig na sabaw sa Visayas at Mindanao (tulad ng linarang), at nag-iiba rin ang mga ginagamit na sangkap. Karaniwang nilalagyan ang sabaw ng patis bilang kondimento.
Sa modernong panahon, madalas na nauugnay ang sinigang sa sampalok, ngunit dati tumukoy ito sa anumang karne o lamang-dagat na niluto sa maasim at asidong sabaw, kahawig ng ngunit naiiba mula sa paksiw (na gumagamit ng suka). Sa mga ibang baryasyon nitong ulam, kinukuha ang asim mula sa mga katutubong sangkap. Kabilang sa mga pampaasim na ito ang hilaw na mangga, alibangbang, mga sitrus (kabilang ang katutubong kalamansi at biasong), santol, bilimbi (kamyas o iba), karmay, binukaw, libas at iba pa. Ginagamit din ang bayabas na ipinakilala sa Pilipinas ng mga galyeon ng Maynila. Mga komersyal na alternatibo sa mga likas na prutas ang mga pamapalasang pulbos o kubo de kaldo na batay sa sampalok.
Karaniwang may karne o lamang-dagat (hal. isda, baboy, baka, hipon o manok) ang sinigang na niluto sa sampalok, kamatis, bawang at sibuyas. Kabilang sa mga ibang gulay na ginagamit sa paggawa ng sinigang ang okra, gabi, labanos, kangkong, sitaw at talong. Gusto ng maraming Pilipino na magluto ng sinigang na may siling haba upang gumanda ang lasa at umanghang nang kaunti. May isa ring baryasyon kung saan idinaragdag ang miso ng gawang-lokal.
Kung tutuusin, hindi baryasyon ng sinigang ang sinampalukang manok o sinampalukan, dahil kailangang igisa ang manok sa luya muna sa halip na ilagay ang lahat ng mga sangkap sa kaldero at pakuluin. Naiiba rin ang sinampalukan sa paggamit nito ng ginutay na dahon ng sampalok, at karaniwang sinasahugan ng luya, sibuyas, kamatis, talong at iba pang mga gulay.
Kahawig din ng sinigang ang pinangat na isda mula sa Timog Luzon at linarang mula sa Cebu. Pareho silang gumagamit din ng maasim na prutas ngunit limitado sa lamang-dagat ang mga ito at iba rin ang mga iba pang sahog nila.
May mga kahawig na pinaasim na sabaw na baka. Kabilang dito ang kansi mula sa Kanlurang Kabisayaan na gumagamit ng baka at rimasat pinapaasim ng batuan o bilimbi. Dahil parang kombinasyon ito ng bulalo at sinigang, minsan tinatawag itong sinigang na bulalo. Isa pang maasim na sabaw na baka ang sinanglaw mula sa Ilocos na pinaasim ng bilimbi o sampalok, ngunit nag-iiba sa pagsasahog ng mga mapapait kagaya ng ampalaya o apdo, gaya ng iba pang lutuing Ilokano.
Sa may silangang baybayin ng Tangway ng Malaysia, lalo na sa mga estado ng Kelantan at Terengganu, may ulam na tinatawag na singgang na medyo nagkakahawig sa sinigang. Karaniwang sinasangkapan ang singgang ng tanglad, galangal, bawang, sili at asam gelugur bilang pampaasim. Nilalagay rin ang budu o tempoyak upang mapalasa pa lalo ang ulam. Hindi kagaya ng singgang Kelantan, may luyang-dilaw rin sa singgang Kelantan.
Sa kanlurang baybayin naman ng Tangway ng Malaysia, isa pang ulam na inaakalang katulad ng singgang ang tinatawag na pindang.