දිවාලි

දීවාලි (ඉංග්‍රීසි: /dɪˈwɑːliː/; දීපාවලි (IAST: dīpāvalī) හෝ දිවාලි; Jain Diwali, Bandi Chhor Divas, Tihar, Swanti, Sohrai සහ Bandna) ආලෝකයේ උත්සවයක් වන අතර එය හින්දු, ජෛන සහ සීක් විසින් සමරනු ලබන ප්‍රධාන උත්සවවලින් එකකි. මෙම උත්සවය සාමාන්‍යයෙන් දින පහක් පවතින අතර හින්දු චන්ද්‍ර සූර්ය මාසය වන කාර්තිකා (ඔක්තෝබර් මැද සහ නොවැම්බර් මැද) තුළ සමරනු ලැබේ. හින්දු ආගමේ වඩාත් ජනප්‍රිය උත්සවයක් වන දිවාලි උත්සවය "අධ්‍යාත්මික අන්ධකාරයට එරෙහිව ආලෝකයේ ජයග්‍රහණය, නපුරට එරෙහිව යහපත සහ නොදැනුවත්කමට එරෙහි දැනුම" සංකේතවත් කරයි. මෙම උත්සවය සීතා සහ රාමා, විෂ්ණු, ක්‍රිෂ්ණා, දුර්ගා, ශිව, කාලි, හනුමාන්, කුබෙර යන අයට නිවාඩු දිනය සම්බන්ධ කරන තවත් බොහෝ කලාපීය සම්ප්‍රදායන් සමඟ සමෘද්ධියේ දේවතාවිය වන ලක්ෂ්මි සහ ප්‍රඥාවේ දෙවියා සහ බාධක ඉවත් කරන්නා සමඟ සම්බන්ධ වේ. යම් යම් ධන්වන්තරී හෝ විශ්වකර්මන්. තවද, එය ලක්දිවදී රාවණා නමැති යක්ෂයා පරාජය කර වසර 14 ක පිටුවහලේ සේවය කිරීමෙන් පසු රාම තම බිරිඳ සීතා සහ ඔහුගේ සහෝදරයා වන ලක්ෂ්මණ් සමඟ අයෝධ්‍යාවේ සිය රාජධානියට ආපසු පැමිණි දිනය සැමරීමකි.
දීපවාලි උත්සවයට පෙරාතුව, සැමරුම්කරුවන් තම නිවෙස් සහ සේවා ස්ථාන දියාස් (තෙල් පහන්) සහ රංගෝලි (වර්ණවත් කලා කව රටා) වලින් පිරිසිදු කිරීම, ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීම සහ අලංකාර කිරීම මගින් සූදානම් වේ. දිවාලි උත්සවය අතරතුර, මිනිසුන් ඔවුන්ගේ හොඳම ඇඳුම් අඳිනවා, දියා සහ රංගෝලි වලින් තම නිවෙස් අභ්‍යන්තරය සහ පිටත ආලෝකමත් කරයි, සෞභාග්‍යයේ සහ ධනයේ දෙවඟන වන ලක්ෂ්මිගේ නමස්කාර උත්සව පවත්වයි, ගිනිකෙළි ආලෝකවත් කරයි, සහ පවුලේ මංගල්‍යවලට සහභාගී වේ, එහිදී මිතායි ( රසකැවිලි) සහ තෑගි බෙදාගනු ලැබේ. දිවාලි උත්සවය හින්දු, සීක් සහ ජෛන ඩයස්පෝරාවේ ප්‍රධාන සංස්කෘතික උත්සවයකි.
දින පහක් පුරා පැවති උත්සවය ඉන්දියානු උපමහාද්වීපයේ ආරම්භ වූ අතර එය මුල් සංස්කෘත ග්‍රන්ථවල සඳහන් වේ. දිවාලි උත්සවය සාමාන්‍යයෙන් විජයදශමි (දුසේරා, දසරා, දසයින්) උත්සවයෙන් දින විස්සකට පසුව සමරනු ලැබේ, දන්තෙරාස් හෝ ප්‍රාදේශීය සමානාත්මතාවයෙන්, උත්සවයේ පළමු දිනය සනිටුහන් කරමින්, සමරන්නන් තම නිවෙස් පිරිසිදු කිරීමෙන් සහ බිමෙහි රන්ගෝලි වැනි සැරසිලි කිරීමෙන් සූදානම් වේ. දෙවන දිනය නාරක චතුර්දශි ය. තුන්වන දිනය ලක්ෂ්මි පූජා දිනය සහ සාම්ප්රදායික මාසයේ අඳුරුතම රාත්රිය වේ. ඉන්දියාවේ සමහර ප්‍රදේශවල ලක්ෂ්මි පූජාවට පසු දින ගෝවර්ධන් පුජා සහ බලිප්‍රතිපදා (පද්වා) යනුවෙන් සලකුණු කර ඇත. සමහර හින්දු ප්‍රජාවන් අවසන් දිනය සනිටුහන් කරන්නේ සහෝදරිය සහ සහෝදරයා අතර ඇති බැඳීම සඳහා කැප වූ භායි ඩූජ් හෝ කලාපීය සමානතාවක් ලෙස වන අතර, අනෙකුත් හින්දු සහ සීක් ශිල්පීන් මෙම දිනය විශ්වකර්ම පූජා ලෙස සනිටුහන් කර ඔවුන්ගේ නඩත්තු කටයුතු සිදු කරමින් එය නිරීක්ෂණය කරති. වැඩ කරන ස්ථාන සහ යාඥා කිරීම.
ඉන්දියාවේ සමහර වෙනත් ඇදහිලි ද දිවාලි උත්සවයට සමගාමීව ඔවුන්ගේ උත්සව සමරති. ජෛනයන් මහාවීරගේ අවසාන විමුක්තිය සනිටුහන් කරන ඔවුන්ගේම දීපවාලි උත්සවයක් පවත්වයි. සීක්වරු ගුරු හර්ගොබින්ද් මෝගල් අධිරාජ්‍යයේ සිරකඳවුරකින් නිදහස් කිරීම සනිටුහන් කිරීම සඳහා බන්ඩි චෝර් දිවාස් සමරති. නේවාර් බෞද්ධයන්, අනෙකුත් බෞද්ධයන් මෙන් නොව, දිවාලි උත්සවය සමරන්නේ ලක්ෂ්මිට නමස්කාර කිරීමෙන්, නැගෙනහිර ඉන්දියාවේ සහ බංගලාදේශයේ හින්දු භක්තිකයන් සාමාන්‍යයෙන් දීපවාලි උත්සවය සමරන්නේ කාලි දේවතාවියට නමස්කාර කිරීමෙනි. දිවාලි උත්සවයේ ප්‍රධාන දිනය (ලක්ෂ්මි පූජා දිනය) ෆීජි, ගයනා, ඉන්දියාව, මැලේසියාව, මොරිෂස්, මියන්මාරය, නේපාලය, පකිස්ථානය, සිංගප්පූරුව, ශ්‍රී ලංකාව, සුරිනාම්, සහ ට්‍රිනිඩෑඩ් සහ ටොබැගෝ.
දිවාලි (ඉංග්‍රීසි: /dɪˈwɑːliː/) හෝ දිවාලි යනු "පේළිය හෝ ආලෝක මාලාව" යන අර්ථය ඇති සංස්කෘත දීපාවලි යන පදයෙන් ව්‍යුත්පන්න වී ඇති වචනයකි. dīpa, "පහන, ආලෝකය, පහන් කූඩුව, ඉටිපන්දම, දිලිසෙන, බැබළෙන, ආලෝකවත් කරන හෝ දැනුම" සහ avali, "පේළියක්, පරාසයක්, අඛණ්ඩ රේඛාවක්, මාලාවක්" යන සංස්කෘත වචන වලින්ය.
ගිම්හාන අස්වැන්න අවසන් වීමෙන් පසු සෑම වසරකම මුල් සරත් සෘතුවේ දී දින පහක සැමරුම නිරීක්ෂණය කරනු ලැබේ. එය නව සඳ (amāvasya) සමග සමපාත වන අතර හින්දු චන්ද්‍ර සූර්ය දින දර්ශනයේ අඳුරුතම රාත්‍රිය ලෙස සැලකේ.[44] උත්සව අමාවසයට දින දෙකකට පෙර, දන්තෙරස් දින ආරම්භ වන අතර, දින දෙකකට පසුව, කාර්තික් මාසයේ දෙවන දිනයේ දී දීර්ඝ වේ.[45] (Indologist Constance Jones ට අනුව, මෙම රාත්‍රිය අශ්වින් චන්ද්‍ර මාසය අවසන් කර කාර්තික් මාසය ආරම්භ කරයි[46] - නමුත් මෙම සටහන බලන්න[d] සහ Amanta සහ Purnima පද්ධති.) අඳුරුතම රාත්‍රිය සැමරුමේ අග්‍රය වන අතර එය සමපාත වේ. ග්‍රෙගෝරියානු දින දර්ශනයට අනුව ඔක්තෝබර් දෙවන භාගය හෝ නොවැම්බර් මුල සමග.[46] උත්සවයේ උච්චතම අවස්ථාව තුන්වන දින වන අතර එය ප්‍රධාන දිවාලි උත්සවය ලෙස හැඳින්වේ. එය රටවල් දුසිමක නිල නිවාඩු දිනයක් වන අතර අනෙකුත් උත්සව දින කලාපීය වශයෙන් ඉන්දියාවේ පොදු හෝ විකල්ප සීමා සහිත නිවාඩු දින ලෙස නිරීක්ෂණය කරනු ලැබේ.[48] නේපාලයේ, එය බහුදින උත්සවයක් වන අතර, දින සහ චාරිත්‍ර වෙනස් ලෙස නම් කර ඇතත්, උච්චතම අවස්ථාව හින්දූන් විසින් තිහාර් උත්සවය ලෙසත් බෞද්ධයන් විසින් ස්වන්ති උත්සවය ලෙසත් හැඳින්වේ.
දිවාලි උත්සවයක් වේවා Kartika හින්දු දින දර්ශනය මාසය තුළ ගිම්හාන අස්වැන්න පසු උත්සවය ලෙස, ඉන්දියාව ආපසු පුරාණ කාලයේ දක්වා දිව යන්නකි. මෙම නාට්ය උළෙල 1 වන සහස්රය ක්රි.ව දෙවැනි භාගයේ දී ද සම්පූර්ණ නමුත් මීට පෙර යුගයේ සිට මධ්ය පෙළ සිට පුළුල් කර ඇති බව විශ්වාස කෙරෙන ස්කන්ධ පුරාණ, එවැනි පද්ම පුරාණ ලෙස සංස්කෘත සඳහන් වේ. මෙම diyas (පහන්) සංකේතාත්මකව හිරු කොටස් නියෝජනය කිරීමට ස්කන්ධ පුරාණ සඳහන් කර ඇත, සියලු ජීවිතයට ආලෝකය හා ශක්තිය මැනිමේ දෙන්නාට, කන්න Kartik හින්දු දින දර්ශනය මාසය තුළ සංක්රමණය වූ. [20] [23] Kartika amavasya මත Yama හා Nachiketa පුරාවෘත්තයේ (දිවාලි උත්සවයක් වේවා රාත්රී) සමග ඉන්දියාව ආශ්රිත දිවාලි උත්සවයක් වේවා සමහර ප්රදේශ හින්දු. [24] අනිත්ය ධනය එදිරිව වැරදි සැබෑ ධනය එදිරිව අයිතිය ගැන Nachiketa කතාව, එදිරිව අවිද්යාව දැනුම ක්රි.පූ 1 වන සහස්රයේ දී රචනා Katha Upanishad දී වාර්තා වී ඇත. [25] 7 වැනි සියවසේ සංස්කෘත හර්ෂ රජු Nagananda පහන් දල්වන ලද අතර නව නිරත මනාලියන් හා දෑවැද්දට දීමනා දී ඇති Deepapratipadutsava (දීපා = ආලෝකය, pratipada = පළමු දින, utsava = උත්සවය), ලෙස දීපාවලී සඳහන් කරයි. [26] [27] සෙල්ලම් Rajasekhara ඔහු රාත්රියේ, නිවෙස්, වීදි හා වෙලඳපොලවල් සැරසීම සුදුහුණු ගාමින් කරමින් නිවාස හා තෙල් පහන් සම්ප්රදාය ගැන සඳහන් එහිදී Kavyamimamsa, ඔහුගේ 9 වැනි සියවසේ දී Dipamalika ලෙස දීපාවලී සඳහන් කළේය. [26] පර්සියානු සංචාරකයා සහ ඉතිහාසඥ අල් Biruni, ඉන්දියාව සිය 11 වන සියවසේ මතක සටහන්, Kartika මාසයේ නව සඳ දින හින්දු භක්තිකයන් විසින් සමරනු ලබන දීපාවලී ලීවේය.
දිවාලි උත්සවය හින්දු, ජෛන, සීක් සහ නෙවාර් බෞද්ධයන් විසින් සමරනු ලබයි, නමුත් සෑම ඇදහිල්ලක් සඳහාම එය විවිධ ඓතිහාසික සිදුවීම් සහ කථා සනිටුහන් කරයි, නමුත් කෙසේ වෙතත් උත්සවය නියෝජනය කරන්නේ අන්ධකාරයට එරෙහිව ආලෝකයේ, නොදැනුවත්කමට එරෙහිව දැනුමේ සහ යහපත පිළිබඳ එකම සංකේතාත්මක ජයග්‍රහණයයි. නරකයි.
දිවාලි උත්සවයේ ආගමික වැදගත්කම ඉන්දියාව තුළ කලාපීය වශයෙන් වෙනස් වේ. එක් සම්ප්‍රදායක් හින්දු වීර කාව්‍ය රාමායණයේ ජනප්‍රවාදවලට උත්සවය සම්බන්ධ කරයි, එහිදී දීවාලි යනු රාම, සීතා, ලක්ෂ්මන් සහ හනුමාන් වසර 14ක පිටුවහලේ කාලයකට පසු අයෝධ්‍යාවට ළඟා වූ දිනය වන අතර, රාමගේ යහපත් සේනාව යක්‍ෂ රජු වූ රාවණාගේ නපුරු හමුදාව පරාජය කිරීමෙන් පසුවය. තවත් ජනප්‍රිය සම්ප්‍රදායකට අනුව, ද්වාපර යුග යුගයේ දී, විෂ්ණුගේ අවතාරයක් වූ ක්‍රිෂ්ණා, වර්තමාන ඇසෑමයට ආසන්න ප්‍රග්ජ්‍යෝතිෂපුරයේ නපුරු රජු වූ නරකාසුර නම් යක්ෂයා මරා දමා, නරකාසුර විසින් වහල්භාවයට ගෙන සිටි ගැහැණු ළමයින් 16000 ක් නිදහස් කළේය. දිවාලි උත්සවය සමරනු ලැබුවේ නරකාසුරාට එරෙහිව ක්‍රිෂ්ණාගේ ජයග්‍රහණයෙන් පසුව නපුරට එරෙහිව යහපත ජයග්‍රහණය කිරීමේ සංකේතයක් ලෙසය. දිවාලි දිනයට පෙර දිනය නරක චතුර්දසි ලෙස සිහිපත් වේ, එය ක්‍රිෂ්ණා විසින් නරකාසුර ඝාතනය කළ දිනයයි.[78]
බොහෝ හින්දු භක්තිකයන් මෙම උත්සවය ධනය හා සෞභාග්‍යයේ දේවතාවිය සහ විෂ්ණුගේ භාර්යාව වන ලක්ෂ්මි දේවතාවිය සමඟ සම්බන්ධ කරයි. පින්ච්මන්ට අනුව, දින 5 ක දීපවාලි උත්සවයේ ආරම්භය සමහර ජනප්‍රිය සමකාලීන මූලාශ්‍රවල සඳහන් වන්නේ සමුද්‍ර මන්තානයෙන් ලක්ෂ්මි දේවිය උපත ලැබූ දිනය, දේව (දෙවියන්) සහ අසුරයන් (යක්ෂයන්) විසින් විශ්වීය කිරි සාගරය ගිල දැමීමයි. පද්ම පුරාණය වැනි පුරාණ කිහිපයක ද දක්නට ලැබෙන වෛදික පුරාවෘත්තයක් වන අතර දිවාලි රාත්‍රිය යනු ලක්ෂ්මි විෂ්ණු තෝරාගෙන විවාහ වූ අවස්ථාවයි.[37][79] වෛෂ්ණාව නියෝජනය කරන ලක්ෂ්මි සමඟින්, ශෛව සම්ප්‍රදායේ පාර්වතීගේ සහ ශිවගේ අලි හිස සහිත පුත් ගනේෂා, සදාචාරාත්මක ආරම්භය සංකේතවත් කරන සහ බාධක ඉවත් කරන්නෙකු ලෙස සිහිපත් කරනු ලැබේ.
නැඟෙනහිර ඉන්දියාවේ හින්දු භක්තිකයන් මෙම උත්සවය කාලි දේවතාවිය සමඟ සම්බන්ධ කරයි, ඇය නපුරට එරෙහිව යහපත ජය ගැනීම සංකේතවත් කරයි. උතුරු ඉන්දියාවේ බ්‍රාජ් ප්‍රදේශයේ, ඇසෑම් ප්‍රදේශයේ මෙන්ම දකුණු දෙමළ සහ තෙළිඟු ප්‍රජාවන්ගේ හින්දු භක්තිකයන් දිවාලි උත්සවය සලකන්නේ ක්‍රිෂ්ණා දෙවියන් නරකාසුර නම් නපුරු යක්ෂ රජු පරාජය කර විනාශ කළ දිනය ලෙසයි. නරකයි. වෙළඳ සහ වෙළඳ පවුල් සහ අනෙකුත් අය සංගීතය, සාහිත්‍යය සහ ඉගෙනීම මූර්තිමත් කරන සරස්වතීට සහ පොත් තැබීම, භාණ්ඩාගාරය සහ ධනය කළමනාකරණය සංකේතවත් කරන කුබෙරාට යාඥා කරති. ගුජරාට් වැනි බටහිර ප්‍රාන්තවල සහ ඉන්දියාවේ ඇතැම් උතුරු හින්දු ප්‍රජාවන්හි දීපවාලි උත්සවය නව වසරක ආරම්භය සනිටුහන් කරයි. දිවාලි උත්සවයේදී බෙදාගත් මිථ්‍යා කතා කලාපය අනුව සහ හින්දු සම්ප්‍රදාය තුළ පවා පුළුල් ලෙස වෙනස් වේ, නමුත් සියල්ලෝම ධර්මිෂ්ඨකම, ස්වයං විමර්ශනය සහ දැනුමේ වැදගත්කම කෙරෙහි පොදු අවධානයක් යොමු කරති. ලින්ඩ්සේ හර්ලන්ට අනුව, ඉන්දියානු විද්‍යාඥයෙක් සහ ආගමික අධ්‍යයනය පිළිබඳ විශාරදයෙක්, "අවිද්‍යාවේ අන්ධකාරය" ජය ගැනීමේ මාවතයි.[87] මෙම මිථ්‍යාවන් පැවසීම අවසානයේ දී යහපත නපුරෙන් ජය ගන්නා බවට හින්දු විශ්වාසය සිහිපත් කරයි.
ජෛන සහ නිවේතන් පිළිබඳ විශාරදයෙකු පවසන්නේ ජෛන සම්ප්‍රදායේ දී දීවාලි උත්සවය පවත්වනු ලබන්නේ මහාවීරගේ ශාරීරික මරණය සහ අවසාන නිර්වාණය වන "මහාවීර නිර්වාණ දිවාස්" සැමරීම සඳහා බවයි. ඉන්දියාවේ බොහෝ ප්‍රදේශවල සමරනු ලබන ජෛන දීවාලි උත්සවයේ හින්දු දීපවාලි උත්සවයට සමාන පිළිවෙත් ඇත, එනම් පහන් දැල්වීම සහ ලක්ෂ්මිට යාඥා කිරීම ය. කෙසේ වෙතත්, ජෛන දිවාලි උත්සවයේ අවධානය යොමු වන්නේ මහාවීර වෙනුවෙන් කරන කැපවීමයි.[90] ජෛන සම්ප්‍රදායට අනුව, මෙම පහන් දැල්වීමේ පුරුද්ද ප්‍රථම වරට ආරම්භ වූයේ ක්‍රිස්තු පූර්ව 527 දී මහාවීරගේ නිර්වාණ දිනයේදීය,[k] මහාවීරගේ අවසාන ඉගැන්වීම් සඳහා එක්රැස් වූ රජවරුන් 18 දෙනෙකු "මහා ආලෝකය සිහිපත් කරමින් පහන් දැල්විය යුතු බවට ප්‍රකාශයක් නිකුත් කළ විට. , මහාවීර".[93][94] දිවාලි උත්සවයේ සම්භවය පිළිබඳ මෙම සාම්ප්‍රදායික විශ්වාසය සහ ජෛනයන්ට එහි වැදගත්කම ඔවුන්ගේ සිතුවම් වැනි ඓතිහාසික කලා කෘතිවලින් පිළිබිඹු වේ.[95]
මෝගල් අධිරාජ්‍යයා වූ ජහන්ගීර් විසින් ගුරු හර්ගොබින්ද් ග්වාලියර් කොටුවේ සිරගෙයින් නිදහස් කිරීම සහ ඔහු අම්රිත්සාර්හි රන් දෙවොලට පැමිණි දිනය සිහිපත් කරමින් සීක්වරු බන්ඩි චෝර් දිවාස් සමරති.[96] අනුව J.S. සීක් ආගම සහ සීක් ඉතිහාසය පිළිබඳ විශාරදයෙකු වන ග්‍රේවාල්, සීක් සම්ප්‍රදායේ දීපවාලි හයවන ගුරු හර්ගොබින්ද් පුරාවෘත්තයට වඩා පැරණි ය. සීක්වරුන්ගේ තුන්වන ගුරුවරයා වන ගුරු අමර් දාස්, ගොයින්ද්වාල්හි පියගැට අසූහතරකින් යුත් ළිඳක් ගොඩනඟා, ප්‍රජා බැඳීමේ ආකාරයක් ලෙස බයිසාකි සහ දීවාලි දිනවල එහි පූජනීය ජලයේ ස්නානය කිරීමට සීක්වරුන්ට ආරාධනා කළේය. කාලයාගේ ඇවෑමෙන්, මෙම වසන්ත හා සරත් සෘතුවේ උත්සව සීක් උත්සව අතර වඩාත් වැදගත් වූ අතර අම්රිත්සාර් වැනි ශුද්ධ ස්ථාන වාර්ෂික වන්දනා ගමන් සඳහා කේන්ද්‍රස්ථානය විය.[97] දිවාලි උත්සවය, රේ කොලේජ්ට අනුව, සික් ඉතිහාසයේ සිදුවීම් තුනක් ඉස්මතු කරයි: 1577 දී අම්රිත්සාර් නගරය ආරම්භ කිරීම, මෝගල් සිරකඳවුරෙන් ගුරු හර්ගොබින්ද් නිදහස් කිරීම සහ එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස 1738 දී භායි මනි සිංගේ දිවි පිදූ දිනය. දීපවාලි උත්සවය සැමරීමට උත්සාහ කිරීම සහ ඉන් පසුව ඉස්ලාම් ආගමට හැරීම ප්‍රතික්ෂේප කිරීම සම්බන්ධයෙන් දඩයක් ගෙවීමට ඔහු අසමත් වීම සම්බන්ධයෙන්.
වජ්‍රයාන බුද්ධාගමේ විවිධ දෙවිවරුන්ට ගරු කරන සහ ලක්ෂ්මිට යාඥා කරමින් දීපාවලි සමරන නේපාලයේ නේවාර් ජනතාව හැරුණු විට දීවාලි උත්සවය බොහෝ බෞද්ධයන් සඳහා උත්සවයක් නොවේ.[26][27] නේපාල නිම්නවල සිටින නෙවාර් බෞද්ධයන් ද දීපවාලි උත්සවය දින පහක් පුරා සමරනු ලබන අතර, බොහෝ දුරට එකම ආකාරයෙන් සහ එම දිනවලම, නේපාල හින්දු දිවාලි-තිහාර් උත්සවය පවත්වනු ලැබේ.[102] සමහර නිරීක්ෂකයින්ට අනුව, නේපාලයේ නේවාර් බෞද්ධයන් විසින් දීපවාලි සමයේදී ලක්ෂ්මි සහ විෂ්ණු වන්දනා කිරීම හරහා මෙම සාම්ප්‍රදායික සැමරුම සමමුහුර්තකරණයක් නොව, ඔවුන්ගේ ලෞකික අභිවෘද්ධිය සඳහා ඕනෑම දෙවියෙකුට නමස්කාර කිරීමට මහායාන බෞද්ධ සම්ප්‍රදාය තුළ ඇති නිදහස පිළිබිඹු කිරීමකි.[26]
දිවාලි උත්සවය සමරනු ලබන්නේ නිවෙස්වල වර්ණවත් රංගෝලි අලංකාර කිරීම සහ නිවෙස්වල මල් තැබීමෙනි. රංගෝලි වල බොහෝ දුරට රවුම සහ මල ඇතුළු විවිධ මෝස්තර ඇත.
දීපවාලි සැමරුම්වලට ලක්ෂ්මි සහ ගනේෂාට පූජා (යාච්ඤා) ඇතුළත් වේ. ලක්ෂ්මි වෛෂ්ණාවි සම්ප්‍රදායට අයත් වන අතර ගනේෂා හින්දු ආගමේ ශෛව සම්ප්‍රදායට අයත් වේ.[104][105] දීවාලි යනු දින පහක උත්සවයක් වන අතර, එහි උච්චතම අවස්ථාව චන්ද්‍ර මාසයේ අඳුරුතම රාත්‍රියට සමගාමීව තුන්වන දින සමරනු ලැබේ. උත්සවය අතරතුර, හින්දු, ජෛන සහ සීක් ජාතිකයන් තම නිවෙස්, පන්සල් සහ වැඩබිම් දියා, ඉටිපන්දම් සහ පහන් [11] වලින් ආලෝකමත් කරයි[11], විශේෂයෙන් හින්දු භක්තිකයන්, උත්සවයේ සෑම දිනකම හිමිදිරියේ චාරිත්‍රානුකූලව තෙල් ස්නානය කරති.[106] දීවාලි උත්සවය ගිනිකෙළි වලින් සහ රන්ංගෝලි මෝස්තර සහිත බිම් අලංකාර කිරීම සහ නිවසේ අනෙකුත් කොටස් ජලාර් වලින් ද සලකුණු කර ඇත. පවුල් සංග්‍රහවලට සහ මිතයි බෙදාගැනීමේදී ආහාර ප්‍රධාන අවධානයක් යොමු කරයි.[40] මෙම උත්සවය පවුල් සඳහා,[38][107] පමණක් නොව, ප්‍රජාවන් සහ සංගම් සඳහා, විශේෂයෙන් නාගරික ප්‍රදේශවල සිටින, ක්‍රියාකාරකම්, සිදුවීම් සහ රැස්වීම් සංවිධානය කරනු ලබන වාර්ෂික නිවසට පැමිණීමේ සහ බැඳීමේ කාල පරිච්ඡේදයකි.[108][109] බොහෝ නගර උද්‍යානවල පෙළපාළි හෝ සංගීත සහ නැටුම් ප්‍රසංග සමඟින් ප්‍රජා පෙළපාලි සහ පොළවල් සංවිධානය කරයි.[110] සමහර හින්දු, ජෛන සහ සීක් ජාතිකයන් උත්සව සමයේදී ළඟම සහ දුර බැහැර පවුලේ අයට, ඉඳහිට ඉන්දියානු රසකැවිලි පෙට්ටි සමඟ දීවාලි සුබපැතුම් පත් එවනු ඇත.[110]
දීපවාලි යනු උපමහාද්වීපයට මෝසම් පැමිණීමෙන් පසු ලැබෙන ත්‍යාගය සමරන පසු අස්වනු උත්සවයකි.[89] කලාපය අනුව, සැමරුම්වලට හින්දු දෙවිවරුන් එකක් හෝ කිහිපයක් ඉදිරියේ යාච්ඥා කිරීම් ඇතුළත් වේ, වඩාත් සුලභ වන්නේ ලක්ෂ්මි ය.[38][107] ඉන්දු විද්‍යාඥයෙකු සහ ඉන්දියානු ආගමික සම්ප්‍රදායන් පිළිබඳ විශාරදයෙකු වන ඩේවිඩ් කින්ස්ලි පවසන පරිදි, විශේෂයෙන්ම දේවතාවිය වන්දනාවට අදාළව, ලක්ෂ්‍මී ගුණ තුනක් සංකේතවත් කරයි: ධනය සහ සමෘද්ධිය, සශ්‍රීකත්වය සහ බහුල භෝග මෙන්ම වාසනාව.[105] වෙළෙන්දෝ ඔවුන්ගේ ව්‍යාපාර වලදී ලක්ෂ්මිගේ ආශිර්වාදය අපේක්ෂා කරන අතර දීපවාලි සමයේදී ඔවුන්ගේ ගිණුම් වර්ෂය චාරිත්‍රානුකූලව අවසන් කරනු ඇත.[105] සශ්‍රීකත්වයේ චේතනාවන් ගොවි පවුල් විසින් ලක්ෂ්මි වෙත ගෙන එන කෘෂිකාර්මික පූජාවල දක්නට ලැබේ, ඔවුන් මෑත කාලීන අස්වනු සඳහා ස්තුති කරන අතර සෞභාග්‍යමත් අනාගත භෝග සඳහා ඇයගේ ආශිර්වාදය ලබා ගනී.[105] කින්ස්ලිට අනුව කෘෂිකාර්මික මෝස්තරයක් වන ඔඩිෂා සහ ඩෙකන් ප්‍රදේශයේ ගම්මානවල සංකේතාත්මක සාම්ප්‍රදායික පොහොර කැබැල්ලක්, වියළන ලද ගොම කැබැල්ලක් ඇතුළත් වේ.[105] උත්සවයේ තවත් අංගයක් වන්නේ මුතුන් මිත්තන් සිහි කිරීමයි.[111]
දිවාලි උත්සවය සඳහා චාරිත්‍ර සහ සූදානම් කිරීම් ආරම්භ වන්නේ දින හෝ සතිවලට පෙර, සාමාන්‍යයෙන් දීපවාලි උත්සවයට දින 20කට පමණ පෙර පැවැත්වෙන දුෂේරා උත්සවයෙන් පසුවය.[77] උත්සවය විධිමත් ලෙස දීපවාලි රාත්‍රියට දින දෙකකට පෙර ආරම්භ වන අතර ඉන් දින දෙකකට පසුව අවසන් වේ. සෑම දිනකම පහත චාරිත්‍ර හා වැදගත්කම ඇත:[37]
Dhanteras දියා හෝ Panati පහන් පේළි දැල්වීම, නිවාස පිරිසිදු කිරීම සහ බිම රන්ගෝලි සමඟ දීපවාලි සැමරුම් ආරම්භ කරයි. Dhanteras, ධනය යන අරුතෙන් ධනයෙන් සහ teras යන්නෙන් දහතුන්වන අර්ථයෙන් ව්‍යුත්පන්න වේ, කාර්තික් අඳුරු දෙසතියේ දහතුන්වන දිනය සහ දිවාලි උත්සවයේ ආරම්භය සනිටුහන් කරයි.[112] මෙම දිනයේ බොහෝ හින්දු භක්තිකයන් තම නිවෙස් සහ ව්යාපාරික ස්ථාන පිරිසිදු කරති. ඔවුන් ලක්ෂ්මි සහ ගනේෂ ප්‍රතිමූර්තිය අසල දියා, කුඩා පස් තෙල් පිරවූ පහන් ඉදිරි දින පහ තුළ දැල්වති. කාන්තාවන් සහ ළමයින් නිවෙස් සහ කාර්යාල තුළ දොරකඩ රංගෝලිවලින්, සහල් පිටිවලින්, මල් පෙතිවලින්, පාට බත්වලින් හෝ පාට වැලිවලින් [110] සාදන ලද වර්ණවත් මෝස්තරවලින් සරසන අතර, පිරිමි ළමයින් සහ පිරිමින් පවුලේ නිවෙස්, පොළවල් සහ පන්සල්වල වහල සහ බිත්ති අලංකාර කරති. විදුලි පහන් සහ පහන් නූල් සවි කරන්න. නව උපකරණ, ගෘහ උපකරණ, ස්වර්ණාභරණ, රතිඤ්ඤා, සහ අනෙකුත් භාණ්ඩ මිලදී ගැනීම සඳහා ප්‍රධාන සාප්පු සවාරි දිනයක් ද දිනය සනිටුහන් කරයි.[104][37][79] දන්තෙරාස් දින සන්ධ්‍යාවේදී, පවුල් ලක්ෂ්මි සහ ගනේෂාට යාඥා (පූජා) පුද කරන අතර, පිම්බුණු බත්, රසකැවිලි සෙල්ලම්බඩු, සහල් කේක් සහ බටාෂා (කුහර සීනි කේක්) පූජා කරති.[104]
ට්‍රේසි පින්ච්මන්ට අනුව, දන්තෙරාස් යනු වාර්ෂික අලුත් කිරීම, පවිත්‍ර කිරීම සහ ඊළඟ වසර සඳහා ශුභ ආරම්භයක සංකේතයකි.[112] මෙම දිනය සඳහා වූ Dhan යන යෙදුම ද ලක්ෂ්මි වූ දිනයේම "කොස්මික් සාගරයේ කැළඹීමෙන්" මතු වූ බවට විශ්වාස කෙරෙන සෞඛ්‍ය සහ සුව කිරීමේ දෙවියා වන Dhanvantari යන ආයුර්වේද නිරූපකය වෙත යොමු කරයි.[112] සමහර ප්‍රජාවන්, විශේෂයෙන් ආයුර්වේද සහ සෞඛ්‍ය ආශ්‍රිත වෘත්තීන්හි ක්‍රියාකාරී අය, දන්තෙරස් මත ධන්වන්තරීට යාඥා කිරීම හෝ හවන් චාරිත්‍ර ඉටු කරති.
යම දීපම් (යම දීපදාන හෝ ජම් කේ දිය ලෙසද හැඳින්වේ) හින්දු භක්තිකයන් තම නිවෙස් පිටුපස දකුණට මුහුණලා තිරිඟු පිටිවලින් තල තෙල්වලින් පුරවා ගත් දියයක් දල්වයි. මෙය මරණයේ දෙවියා වන යම (යමරාජ්) සතුටු කිරීමට සහ අකල් මරණයෙන් මිදීමට බව විශ්වාස කෙරේ.[113] සමහර හින්දු භක්තිකයන් දීපවාලි උත්සවයේ ප්‍රධාන දිනයට පෙර දෙවන රාත්‍රියේ යම දීපය නිරීක්ෂණය කරති.
චෝටි දීවාලි යනු උත්සව මිතයි (රසකැවිලි) සඳහා ප්‍රධාන සාප්පු සවාරි දිනයයි. චෝටි දිවාලි ලෙසද හඳුන්වන නරක චතුර්දාශි යනු චන්ද්‍ර මාසයේ දෙවන දෙසතියේ දහහතරවන දිනයට සමගාමීව පැවැත්වෙන උත්සවවල දෙවන දිනයයි.[116] "චෝටි" යන්නෙහි තේරුම කුඩා වන අතර "නරක" යන්නෙන් නිරය සහ "චතුර්දශි" යන්නෙහි තේරුම "දහහතර" යන්නයි.[117] දිනය සහ එහි චාරිත්‍ර විග්‍රහ කරනු ලබන්නේ ඕනෑම ආත්මයක් "නරක" හෙවත් නිරයේ දුක් විඳීමෙන් නිදහස් කර ගැනීමේ මාර්ග මෙන්ම අධ්‍යාත්මික සුබ නැකත් සිහිපත් කිරීමක් ලෙස ය. සමහර හින්දු භක්තිකයන් සඳහා, එය කෙනෙකුගේ මුතුන් මිත්තන්ගේ මනමාලයට හෝ අපවිත්‍ර වූ ආත්මයන්ට සාමය පතා යාඥා කරන දිනයක් වන අතර චක්‍රීය මරණින් මතු ජීවිතයේ ඔවුන්ගේ ගමන් සඳහා මාර්ගය ආලෝකවත් කරයි.[118] මෙම උත්සව දිනයේ මිථ්‍යා විග්‍රහයක් වන්නේ ක්‍රිෂ්ණා විසින් අසුර (යක්‍ෂ) නරකාසුර විනාශ කිරීම, එය නරකාසුර විසින් පැහැරගෙන ගිය සිරගතව සිටි කුමරියන් 16,000ක් නිදහස් කරන ජයග්‍රහණයකි.[117] එය සමහර උතුරු ඉන්දියානු නිවෙස්වල රූප චෞදාස් ලෙස සමරනු ලබන අතර, කාන්තාවන් හිරු උදාවට පෙර ස්නානය කරන අතර, නාන ස්ථානයේ දිය (පහනක්) දල්වන අතර, එය ඔවුන්ගේ සුන්දරත්වය වැඩි කර ගැනීමට උපකාරී වන බව ඔවුහු විශ්වාස කරති - එය තරුණ ගැහැණු ළමයින් කොටසක් ලෙස භුක්ති විඳින විනෝදජනක චාරිත්‍රයකි. උත්සව වල. උබ්තාන් කාන්තාවන් විසින් යොදනු ලබන අතර එය පිරිසිදු කිරීම සහ අලංකාර කිරීම සඳහා ඖෂධ පැළෑටි සමඟ මිශ්‍ර කර ඇති විශේෂ කරල් පිටි වලින් සාදා ඇත.
නාරක චතුර්දශි යනු උත්සව ආහාර, විශේෂයෙන් රසකැවිලි මිලදී ගැනීම සඳහා ප්‍රධාන දිනයකි. පිටි, සෙමොලිනා, සහල්, කඩල පිටි, වියළි පලතුරු කෑලි කුඩු හෝ පේස්ට්, කිරි ඝන (මාවා හෝ ඛෝයා) සහ පැහැදිලි කළ බටර් (ගිතෙල්) භාවිතයෙන් විවිධ රසකැවිලි සකස් කර ඇත.[89] ගෝල්ඩ්ස්ටයින්ට අනුව, මේවා පසුව ලඩ්ඩු, බර්ෆිස්, හල්වා, කචෝරිස්, ශ්‍රීකන්ඩ් සහ සන්දේශ්, කරන්ජි, ශංකර්පාලි, මලදු, සුසියම්, පොට්ටුකඩලයි වැනි විවිධ ආකාරවලින් හැඩගස්වා ඇත. සමහර විට මේවා ආහාරයට ගත හැකි රිදී තීරු (vark) වලින් ඔතා ඇත. රසකැවිලි කරුවන් සහ වෙළඳසැල් විසින් දිවාලි උත්සවය තේමා කරගත් අලංකාර සංදර්ශන නිර්මාණය කරන අතර, මේවා විශාල වශයෙන් අලෙවි කරන අතර, අමුත්තන් පිළිගැනීමට සහ තෑගි වශයෙන් නිවසේ උත්සව සඳහා ගබඩා කර ඇත.[89][104] දිවාලි උත්සවයේ ප්‍රධාන දිනය ලෙස සැලකෙන ලක්ෂ්මි පුජාන් සඳහා පවුල් විසින් ගෙදර හැදූ ප්‍රණීත ආහාර ද පිළියෙළ කරයි.[89] චෝටි දිවාලි උත්සවය මිතුරන්, ව්‍යාපාරික ආශ්‍රිතයන් සහ ඥාතීන් හමුවීමට සහ තෑගි හුවමාරු කර ගැනීමට ද දිනයක් වේ.[104]
දිවාලි උත්සවයේ දෙවන දිනයේ ඉන්දියාවේ සමහර ප්‍රදේශවල විශේෂයෙන් ගුජරාටයේ හනුමාන් පූජා පවත්වනු ලැබේ. එය කාලි චෞදස් දවසට සමපාත වේ. කාලි චෞදස් රාත්‍රියේ ආත්මයන් සැරිසරන බව විශ්වාස කෙරෙන අතර, ආත්මයන්ගෙන් ආරක්ෂාව පතා ශක්තිය, බලය සහ ආරක්ෂාවේ දෙවියා වන හනුමාන් වන්දනාමාන කරයි. රාවණා යක්‍ෂ රජු පරාජය කර ඔහුගේ දාහතර වසරක පිටුවහල නිම කිරීමෙන් පසු රාම අයෝධ්‍යාවට නැවත පැමිණීම සනිටුහන් කිරීමට ද දීවාලි උත්සවය සමරනු ලැබේ. හනුමාන්ගේ භක්තිය සහ කැපවීම රාම කොතරම් සතුටු කළද යත්, ඔහු ඉදිරියේ වැඳ පුදා ගැනීමට හනුමාන්ට ආශීර්වාද කළේය. මේ අනුව, මිනිසුන් දිවාලි උත්සවයේ ප්‍රධාන දිනයට පෙර දින හනුමාන්ට නමස්කාර කරයි.[119]
මෙම දිනය තමිල්නාඩු, ගෝවා සහ කර්ණාටක ප්‍රාන්තවල දීපවාලි උත්සවයක් ලෙස පොදුවේ සමරනු ලබයි. සාම්ප්‍රදායිකව, මරාති හින්දු සහ දකුණු ඉන්දියානු හින්දූන් එදින පවුලේ වැඩිහිටියන්ගෙන් තෙල් සම්බාහනය ලබා ගන්නා අතර පසුව ඉර උදාවට පෙර චාරිත්‍රානුකූලව ස්නානය කරති.[120] බොහෝ දෙනෙක් ඔවුන්ගේ ප්‍රියතම හින්දු කෝවිලට පැමිණෙති.[121]
සමහර හින්දු භක්තිකයන් යම දීපම් (යම දිපදාන හෝ ජම් කේ දිය ලෙසද හැඳින්වේ) පළමු දිනය වෙනුවට දීවාලි උත්සවයේ දෙවන දිනයේ පවත්වනු ලැබේ. ඔවුන්ගේ නිවෙස් පිටුපස දකුණු දිශාවට මුහුණලා තල තෙල් පුරවන ලද දියයක් දල්වනු ලැබේ. මෙය මරණයේ දෙවියා වන යමාව සතුටු කරන බවත්, අකල් මරණය වළක්වා ගැනීමටත් විශ්වාස කෙරේ.
නරක අභිබවා හොඳ සහ අධ්‍යාත්මික ගුණධර්ම නගාලීම මෙම උත්සවයේ අරමුණයි. රාමායනයේ සඳහන් වන අන්දමට මෙම උත්සවයෙන් සනිටුහන් වන්නේ මෙතෙක් නොතිබුණු හොඳ හිත, ආශිර්වාදය නැවත නිවසට කැඳවීමයි.
දිවාලි දිනයේ සැවොම සුදු වස්ත්‍රාභරණයෙන් සැරසෙති. රසකැවිලි බෙදා ගනිති. සමහර උතුරු ඉන්දියානු ව්‍යාපාරික ප්‍රජාව දිවාලි දිනය යන වර්ෂයේ ආරම්භය ලෙස සලකා මුදල් තැන්පත් කිරීමට අලුත් ගිණුම් පොත් පවා විවෘත කරති.
මේ හා බැඳුනු සිද්ධීන් අඩංගු පුරාණ දේව කථා හින්දූන් සතුව තිබේ.
අවුරුදු 14 ක් පිටුවහල් වී සිටි රාමා ඔහුගේ රාජධානිය වූ අයෝධ්‍යා නගරයට තම බිරිඳ වූ සීතා සහ සහෝදරයා වූ ලක්ෂ්මන් සමග නැවත පැමිණිම සහ රාක්ෂ රජු වූ රාවණා සමග සටන් කොට ඔහු මරා දැමීම දිවාලි උත්සවයෙන් සැමරෙයි. අයෝධ්‍යාවේ වැසියන් ඔවුන් ඵන මග දෙපස පහන් දල්වා ආලෝකමත් කරන ලදැයි විශ්වාස කෙරේ. රාම දකුණු ඉන්දියාවේ සිට උතුරු ඉන්දියාවේ පිහිටි තම රාජ ධානියට ඵන විට ඔහු පළමුවෙන් පසු කළේ දකුණු ඉන්දියාවයි. දකුණු ඉන්දියාවේ දිවාලි උත්සවය දිනකට කලින් පැවැත්වීමේ හේතුව ඵයයි. උතුරු ඉන්දියාවේ උත්සවය පැවැත්වෙන්නේ වික්‍රම් දින දර්ශනයේ අන්තිම දිනයේය. ඊලඟ දිනය උතුරු ඉන්දියාවේ නව වසර ආරම්භ වන දිනය ලෙස සැළකේ. ඵය හඳුන්වනු ලබන්නේ 'අන්නාකුම්' යනුවෙනි.
මෙය "නරක චතුර්දාසි" යනුවෙන් සමරනු ලබන්නේ දිවාලි දිනයට දින දෙකකට පෙර දිනයේය. මෙයින් සිහිපත් කරනු ලබන්නේ නරකුසර මරා දැමීමයි. ඔහු මරා දමන ලද්දේ ක්‍රිෂ්ණා දෙවිඳුගේ බිරිඳ සත්‍යභාම විසිනි.මෙය සිදු වූයේ ද්වාපර් යුගයෙහිදී ය. එය ක්‍රිෂ්ණ දෙවිඳුගේ 'අවතාර්' නම් කාලයයි. තවත් විස්තරයක ක්‍රිෂ්ණ දෙවිඳු විසින් යක්ෂයා මරා දමනු ලැබූ බව කියැවේ. (මෙය කරනු ලබන්නේ ක්‍රිෂ්ණ දෙවිඳුට තුවාල කරන ලදැයි ක්‍රිෂ්ණ දෙවිඳුගේ බිරිඳවන සත්‍යභාමාට කියා ඇය කුපිත කරවීමෙනි.) නරකුසර මැරීමට හැක්කේ ඔහුගේ මවට පමණි. ඔහුගේ මව සත්‍යභාමාය. ඔහුගේ මරණයට පළමු ඔහු තම මව වූ සත්‍යභාමා ගෙන් වරයක් ඉල්ලීය. ( නරකුසරගේ මව බූදේවියගේ අවතාරයයි කියනු ලැබේ) ඵම වරය නම් ඔහුගේ මරණය සමරමින් සියලු දෙනා පහන් දැල්විය යුතු බවයි.
ස්කන්ධ පුරාණයට අනුව ශක්ති දේවිය ශුක්ලා පක්ෂයේ (පුර පක්ෂයේ අටවෙනි දිනය) අෂාත්මි දිනයේ සිට දින 21 ක් තපස් රැක්කේ ශිව දෙවිඳුගේ සිරුරෙන් අඩක් ලබා ගැනීමටයි. මෙම තාපස වෘතය හඳුන්වනු ලබන්නේ කේධර වෘතය නමිනි. දීපවාලිය යනු මෙම වෘතය සම්පූර්ණ වන දිනයයි. මෙම දිනයේ ශිව දෙවිඳු තම සිරුරේ අනෙක් භාගය ලෙස ශක්ති දේවිය භාර ගත්තාය. ඉන්පසු ශිව පෙනී සිටියේ "අර්ධනාරිශ්වර" වශයෙනි. උග්‍ර බැතිමතුන් දින 21 ක වෘතයක් රකින්නේ නූල් 21 කින් යුත් කලාෂයක් තනමින් සහ පූජා විධි වර්ග 21 ක් දින 35 ක කාලයක් කරමින්ය. එහි අවසාන දිනය කේසර ගෞරි-වෘතය යනුවෙන් සැමරේ.
ගෝවර්ධන පූජාව සමරනු ලබන්නේ දීවාලි දිනයට පසු දිනයේය. මෙම දිනය ක්‍රිෂ්ණ දෙවිඳු-වැස්සට හා අකුණුවලට අධිපති ඉන්ද්‍ර දෙවියන් පරාජය කළ දිනයයි. ඵම කථාව පරිදි ඉන්ද්‍ර දෙවියන් වෙනුවෙන් කෙරෙන වාර්ෂික පූජාව සඳහා විශාල සූදානමක් කෙරෙන බව ක්‍රිෂ්ණ දෙවියන් දැක ඵ් මක් නිසාදැයි තම පියාවන නන්දගෙන් විමසා ඇත. ඔහු ගම්මුන්ගෙන් ඔවුන්ගේ සත්‍ය ධර්මය කුමක්දැයි විමසා තර්ක කළේය.
ඔවුහු ගොවියෝය. ඔවුන් ඔවුන්ගේ ගොවිතැන් සහ ගවයින් ආරක්ෂා කිරීම ගැන කැපවෙමින් රාජකාරි කළ යුතු විය. සියලුම මනුෂ්‍ය ප්‍රජාව හැකි පමණ හොඳින් ඔවුන්ගේ 'කර්ම' කළ යුතු බවත් ස්වභාවයෙන් සිදුවන දේවල් සඳහා බැගෑපත්ව යාඥා නොකළ යුතු බවත් කියා සිටියේය. ගම්මු ක්‍රිෂ්ණගේ මෙම කථාව තේරුම් ගෙන විශේෂ පූජා කිරීම නතර කළහ. ඉන්ද්‍ර ඵවිට කේන්තියට පත් විය. ඔහු ගම ගංවතුරකට ගොදුරු කළේය. ගම්මුන් සහ ඔවුන්ගේ ගවයින් වැස්සෙන් හා ගංවතුරෙන් ආරක්ෂා කිරීම සඳහා ක්‍රිෂ්ණ කළේ ගෝවර්ධන් කඳු වැටිය ඔසවා අල්ලාගෙන සිටීමයි. ඉන්ද්‍ර පසුව පරාජය වී ක්‍රිෂ්ණ දෙවිඳුගේ අති ශ්‍රේෂ්ඨත්වය ද පිළිගත්තේය. ක්‍රිෂ්ණගේ ජීවිතයේ මෙම පාර්ශවය ඔපදමා විස්තර කර ඇත. ඵහෙත් භගවත් ගීතාවේ වඩා හොඳින් විස්තර කර තිබෙන 'කර්ම' පිළිබඳ දර්ශනය ඵයින් ඇති විය.
භවිෂ්‍යෝත්තර සහ බ්‍රහ්ම වයිවර්ත පුරාණවල 'දිවාල්' උත්සවය දායිත්‍ය රජ බාලි හා සම්බන්ධ වෙයි. ඵම රජු අවුරුද්දකට වරක් පෘථිවියට ඵ්මට අවසර ලද්දෙකි. කෙසේ වෙතත් කේරළයේ මෙය 'ඔනම්' සැමරීමේ හේතුවයි. අගෝස්තු-සැප්තැම්බර් මාසයන්හි "ඕනම්" සැමරිම සිදුවේ.
අධ්‍යාත්මික ගුණධර්මවල වැදගත්කම 'දිවාල්' දින සැන්දෑවේ හින්දු පූජා
"දීපවාලි" ආලෝක උත්සවයක් ලෙස ජනතාව අතර ජනප්‍රිය විය. ඵහි අධ්‍යාත්මික වශයෙන් වැදගත් ලක්ෂණයක් වූයේ අභ්‍යන්තර ආලෝකය පිළිබඳව අවබෝධයයි.
හින්දු දර්ශනයේ ප්‍රධාන වශයෙන් කියවෙන්නේ භෞතික ශරීරයට හා මනසට විෂය නොවන යම් දෙයක් තිබෙන බවයි. ඵය පිරිසිදුය. සීමා නොමැත. සදා කාලිකය. ඵය හැඳින්වෙන්නේ 'ආත්මය' යනුවෙනි. අප අපගේ භෞතික ජීවිතයේ උපත සමරන්නේ යම්සේ ද දීපවාලියෙන් කෙරෙන්නේ ද අභ්‍යන්තර ආලෝකය ගැන සැමරීමයි. වඩාත් විස්තර කළහොත් මෙය තේරුම් ගැනීමෙන් සියලු දුක ඳුරුවී පහ වී යයි. සියලු බාධාවන් දුරු වෙයි. අඥාණ භාවය පළවා හරියි. මෙය ආනන්දය (නොහොත් අභ්‍යන්තර සතුට හා ශාන්තිය) යනුවෙන් හැඳින්වේ. වඩාත් විස්තර කරන්නේනම් මේ ගැන අධ්‍යයනය කිරීමෙන් කෙනෙකුගේ අභ්‍යන්තර අඳුර දුරු වී ආලෝකමත් වෙයි. සියලු බාධාවන් දුරු වෙයි. අඥාණ භාවය පළවා හරියි. ආත්මය යනු කුමක්දැයි වටහා ගැනීම සමග විශ්වීය වශයෙන් අනුකම්පාව, ආදරය, සහ සියලු දෙයකම අසදෘශ භාවය පිළිබඳ අවබෝධය ළඟා වෙයි. (සර්වඥ වෙයි)මෙයින් ආනන්දය (නොහොත් අභ්‍යන්තර ප්‍රීතිය) ඇති වෙයි.
දීපවාලිය සැමරීම සඳහා ගිණිකෙළි, ආලෝකය, සහ මල් උපයෝගී කර ගනී. රස කැවිලි එකිනෙකා අතර බෙදා ගනු ලැබෙයි. පුද පූජා පැවැත්වෙයි. දීපවාලිය පිළිබඳ පසුබිම් කථාව ප්‍රදේශයෙන් ප්‍රදේශයට වෙනස් වුවත් මූලික හරය වෙනස් නොවේ. මූලික හරය යනු අභ්‍යන්තර ආලෝකය පුබුදු වීම සහ සියලු දේ ගැන යථා ස්වභාවය දැන ගැනීම යි.
උතුරු ඉන්දියාවේ සහ මහා රාෂ්ට්‍රයේ බොහෝ ප්‍රදේශවල දීපවාලී සැමරුම දින 6 ක් මුළුල්ලේම සිදු වේ. දිවාලි හැරුණු විට අනෙකුත් සියලු දවස් හින්දු දින දර්ශනයට අනුව නම් කර ඇත්තේ ඒවාටම විශේෂ වූ නම් වලිනි. දිවාලි යනු ආලෝකය හා සම්බන්ධ උත්සවයක් හෙයින් ඉන්දියාව පුරා ජනතාව එය සමරන්නේ දියාස් නැතහොත් කන්දිලිස් (වෛවර්ණ කඩදාසි පහන්) උපයෝගී කර ගනිමිනි. මෙය දිවාලි සැරසිලි සඳහා අඛණ්ඩව යොදා ගැනේ.
ඉන්දියාවේ බොහෝ ප්‍රදේශවල අස්වනු කාලය නිමාවීම 'දිවාලි' උත්සවයෙන් සනිටුහන් වේ. ගොවීහු ගෙවුණු වසරේ ලැබුණු බොහෝ දේ ගැන ස්තුතිය පුද කරති. ලබන වසරේ සරු අස්වැන්නක් ලැබේවායි ප්‍රාර්ථනා කරති. කෘෂිකර්මය හා සම්බන්ධ වැඩ කටයුතුවල ගිණුම් පියවීමක් වැනි මෙම උත්සවය සහ ශීත සෘතුවට පෙර පවත්වන ප්‍රධාන උත්සවය ලෙසද සැලකේ. ලක්ෂ්මී දේවිය ධනය සහ සෞභාග්‍යය සංකේතවත් කරයි. මෙදින ඉදිරි වසර යහපත් ලෙස ගත කිරීමට ඇයගේ ආශීර්වාදය ප්‍රාර්ථනා කරති. මෙදින ලක්ෂ්මී දේවියට පුද පූජා පැවැත්වීමට අදාළ පුරාණ කථා දෙකක් තිබේ. පළමුවැන්නට අනුව දිවාලි දිනයේ කිරි සයුර කළඹද්දී ලක්ෂ්මී දේවිය මතු වී ඇත. ඒ කැළඹීම හඳුන්වනු ලබන්නේ 'සමුද්‍ර මන්තම්' යනුවෙනි. දෙවැනි කථාවේ (මෙය බටහිර ඉන්දියාවේ වඩාත් ජනප්‍රියයි.) විෂ්ණු වාමන ආත්මභාවය ලබා ගෙන රකුසු රජෙකු වූ බාලි මරුමුවට පත් කළේය. ඉන් පසු එදිනම විෂ්ණු ඔහුගේ වාසස්ථානය වන වෛකුන්තයට පැමිණියේය. ‍එමෙන්ම ලක්ෂ්මියට වන්දනාමාන කරන සැවොම ඇය‍ෙග් කරුණාවන්ත භාවයේ අනුග්‍රහය ලබා ගනිති. එමෙන්ම මානසික, ශාරීරික, සෞඛ්‍යය ලඟා වේවායි ආශීර්වාද ලබා ගනිති.
අධ්‍යාත්මික පැත්තෙන් ගත් කල මෙදින ලක්ෂ්මිය පන්චායතන් විශ්වයට ඇතුළු වෙයි. (පන්චායතන් යනු කොටස් පහකින් යුතු කණ්ඩායම යන අර්ථයයි.) මෙම පන්චායතන නම්, ශ්‍රී විෂ්ණු, ශ්‍රී ඉන්ද්‍ර, ශ්‍රී කුබෙර, ශ්‍රී ගජේන්ද්‍ර, සහ ශ්‍රී ලක්ෂ්මී යනාදී දෙවි දේවතාවුන් වෙති. මෙම පංචායතනයන්හි කාර්ය භාරය පහත දැක්වේ.