பயோடீசல்

பயோடீசல் என்பது நீண்ட சங்கிலி அல்கைல் (மெத்தில், புரோப்பில் அல்லது எத்தில்) எஸ்டர்களைக் கொண்டிருக்கின்ற தாவர எண்ணெய் அல்லது விலங்குக் கொழுப்பு அடிப்படையிலான டீசல் எரிபொருளைக் குறிக்கின்றது. பயோடீசலானது கொழுப்பு வகைப் பொருட்களை (உ.ம்., தாவர எண்ணெய், விலங்குக் கொழுப்பு (கொழுப்பு வகை)) ஆல்கஹால் உடன் வேதியியல் வினைக்கு உட்படுத்துவதன் மூலம் தயாரிக்கப்படுகின்றது.
பயோடீசல் தரமான டீசல் இயந்திரங்களில் பயன்படுத்தப்படும் நோக்கினை உடையதாக உள்ளது, எனவே இது தாவர மற்றும் கழிவு எண்ணெய்களில் இருந்து வேறுபடுத்தப்பட்டு எரிபொருள் மாற்றப்பட்ட டீசல் இயந்திரங்களுக்கு பயன்படுகின்றது. பயோடீசலை தனியாக அல்லது பெட்ரோலிய டீசலுடன் கலந்தும் பயன்படுத்த முடியும்.
"பயோடீசல்" என்ற சொல்லானது அமெரிக்காவில் மோனோ அல்கைல் எஸ்டராக தரநிலைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
பயோடீசல் மற்றும் வழக்கமான ஹைட்ரோகார்பன் கலப்புகள் அடிப்படையான டீசல் சில்லறை டீசல் எரிபொருள் விற்பனைநிலையத்தில் பயன்படுத்துவதற்காக பெருவாரியாக வழங்கப்பட்ட தயாரிப்புகளாக உள்ளன. ஏதேனும் எரிபொருளில் பயோடீசல் கலக்கப்பட்ட அளவினைக் குறிக்கும் "B" காரணி எனப்பட்ட முறையானது உலகில் பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்படுகின்றது: எரிபொருள் 20% பயோடீசலைக் கொண்டிருப்பது B20 என்று குறிப்பிடப்படுகின்றது அதே வேளையில் தூய்மையான பயோடீசலானது B100 என்று குறிக்கப்படுகின்றது. அமெரிக்க ஒன்றியத்தில் B99.9 பொதுவாக இருக்கிறது, ஏனெனில் பெடரல் அரசு பெட்ரோலிய டீசலுடன் தூய பயோடீசலைக் கலக்கும் நிறுவனத்திற்கு வரிச்சலுகையை வழங்குகின்றது. 20 சதவீத பயோடீசலுடன் 80 சதவீத பெட்ரோலிய டீசல் (B20) கலந்தவற்றை மாற்றப்படாத டீசல் இயந்திரங்களில் பொதுவாகப் பயன்படுத்த முடியும். பயோடீசலை அதன் தூய்மை வடிவிலும் (B100) பயன்படுத்த முடியும், ஆனால் பராமரிப்பு மற்றும் செயல்திறன் சிக்கல்களைத் தடுக்க குறிப்பிட்ட இயந்திர மாற்றங்களும் அவசியமாகக் கூடும். பெட்ரோலிய டீசலுடன் கலக்கப்பட்ட B100 பின்வருவனவற்றால் அடையப்படலாம்:
தூய வடிவத்தில் (B100) பயன்படுத்த முடியும் அல்லது பயோடீசலை நவீன டீசல் இயந்திரங்களில் பெட்ரோலியம் டீசலுடன் எந்த செறிவிலும் கலக்கக் கூடும். பயோடீசல் பெட்ரோலிய டீசலை விடவும் வேறுபட்ட கரைப்பான் பண்புகளைக் கொண்டுள்ளது, மேலும் அது வாகனங்களில் (பெரும்பாலும் 1992 ஆம் ஆண்டுக்கு முன்னர் உருவாக்கப்பட்ட வாகனங்கள்) இயல்பான இரப்பர் இணைப்பிறுக்கிகளையும் குழாய்களையும் தரங்குறைக்கும், இருந்தபோதிலும் இவை இயல்பாக பயன்படுத்துவதற்கு தகுதியற்றவையாகின்றன மேலும் பயோடீசலுக்கு எதிர்விளைவற்ற FKM கொண்டு பெரும்பாலும் ஏற்கனவே மாற்றப்பட்டுள்ளதைக் கொண்டிருக்கும். பயோடீசலானது, பெட்ரோலிய டீசல் பயன்படுத்தப்பட்ட எரிபொருள் வரிசைகளில் கசடுகளின்படிவுகளை உடைப்பது அறியப்பட்டது. இதன் விளைவாக, தூய பயோடீசலுக்கு விரைவான நிலைமாற்றம் செய்யப்பட்டால், எரிபொருள் வடிப்பான்கள் அந்தப் படிவுகளால் அடைபடக்கூடும். ஆகவே, இயந்திரங்களில் மற்றும் வெப்பமாக்கிகளில் பயோடீசல் கலப்பின் முதல் மாற்றத்திற்கு சிறிதுகால இடைவெளிக்குப் பிறகு எரிபொருள் வடிப்பான்களை மாற்றுவது பரிந்துரைக்கப்படுகின்றது.
மின்சக்திக் கொள்கைச் சட்டம் 2005 ஆம் ஆண்டின்சட்டவழிமுறையின் காரணத்தால் அமெரிக்காவில் பயோடீசல் பயன்பாடு அதிகரிக்கப்பட்டு இருக்கின்றது. ஐரோப்பாவில், புதுப்பிக்கத்தக்க போக்குவரத்து எரிபொருள் கடமையின் படி, 2010 ஆம் ஆண்டில் EU இல் விற்கப்படும் அனைத்து போக்குவரத்து எரிபொருளிலும் விநியோகிப்பாளர்கள் 5% புதுப்பிக்கத்தக்க எரிபொருளைச் சேர்க்கக் கடமைப்பட்டுள்ளனர். சாலைப் போக்குவரத்து டீசலுக்கு, இது மிகச்சரியாக 5% பயோடீசல் என்பதைக் குறிக்கின்றது.
2005 ஆம் ஆண்டு, க்ரிஸ்லர் (பின்னர் டைம்லெர்கிரிஸ்லெரின் பகுதி) தொழிற்சாலையிலிருந்து அமெரிக்க சந்தையில் 5% பயோடீசல் கலப்புகளைக் கொண்ட ஜீப் லிபர்ட்டி CRD டீசல்களை வெளியிட்டது, இது ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய டீசல் எரிபொருளின் கூட்டுப்பொருளாக பயோடீசல் குறைந்தபட்ச பகுதியளவு ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதைக் குறிக்கின்றது. 2007 ஆம் ஆண்டில், பயோஎரிபொருள் தரம் அமெரிக்காவில் தரநிலையாக்கப்பட முடியும் என்பதால் டைம்லெர்கிரிஸ்லர் 20% பயோடீசல் கலப்பிற்கு உத்தரவாதம் அளிக்கும் நோக்கத்தை குறிப்பிட்டனர்.
2004 ஆம் ஆண்டின் ஆரம்பத்தில், ஹலிபாக்ஸ் மாநகரம் அதன் பேருந்து போக்குவரத்து அமைப்பை மாநகரப் பேருந்துகள் தொகுப்பு முழுவதையும் மீன் எண்ணெய் அடிப்படையான பயோடீசலில் இயங்க அனுமதிக்கும் மேம்பாட்டிற்கு முடிவுசெய்திருந்தது. இது நகரில் சில தொடக்க இயந்திரச் சிக்கல்களை விளைவித்தது, ஆனால் பல ஆண்டுகளின் மேம்பாட்டிற்குப் பின்னர், முழுத் தொகுப்பும் வெற்றிகரமாக மாற்றப்பட்டது.
2007 ஆம் ஆண்டில், ஐக்கிய இராச்சியத்தின் மேக்டொனால்டு நிறுவனம் அதன் உணவுவிடுதிகளின் கழிவு எண்ணெய் துணைப்பொருளிலிருந்து பயோடீசல் தயாரிப்பைத் தொடங்கவிருப்பதாக அறிவித்தது. இந்த எரிபொருள் அதன் வண்டி தொகுதியை இயக்கப் பயன்படுத்தப்படும்.
பிரித்தானிய வணிகர் ரிச்சர்டு பிரான்சனின் விர்ஜின் வாயேஜர் ரயிலான, எண் 220007 தாமஸ் வாயேஜர் , உலகின் முதல் "பயோடீசல் ரயில்" என்ற பெருமையைப் பெற்றது, இது 80% பெட்ரோலிய டீசல் மற்றும் 20% பயோடீசலில் மட்டுமே இயங்குமாறு மாற்றியமைக்கப்பட்டிருந்து, மேலும் இது நேரடி உமிழ்வில் 14% சதவீதத்தைச் சேமிக்கும் என்று கூறப்படுகின்றது.
2007 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் 15 அன்று ராயல் இரெயில் தனது முதல் பயணத்தை கிரீன் ப்யூயல் லிட். வழங்கிய 100% பயோடீசல் எரிபொருளில் இயங்கி நிறைவுசெய்தது. அரசவம்சத்தைச் சேர்ந்த வேல்ஸ் இளவரசர் மற்றும் கிரீன் ப்யூயல் நிறுவனத்தின் மேலாண்மை இயக்குநர் ஜேம்ஸ் ஹைகேட் ஆகியோர் முழுவதும் பயோடீசல் எரிபொருளில் இயங்கும் இரயிலில் முதல் பயணிகளாகப் பயணித்தனர். 2007 ஆம் ஆண்டிலிருந்து ராயல் இரெயில் B100 (100% பயோடீசல்) கொண்டு வெற்றிகரமாக இயக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றது.
அதேபோன்று, 2008 ஆம் ஆண்டின் கோடைகாலத்தின் போது கிழக்கு வாஷிங்டனில் உள்ள மாகாணத்திற்கு சொந்தமான குறுகிய வரிசை ரயில்பாதையில் 25% பயோடீசல் / 75% பெட்ரோலிய டீசல் கலப்பின் சோதனை ஓட்டம் நடைபெற்றது, அப்போது ரயில்பாதைகளுக்கு இடையே அமைந்திருந்த பயோடீசல் தயாரிப்பாளர்களிடமிருந்து எரிபொருள் வாங்கப்பட்டிருக்கின்றது. அந்த ரெயிலானது குறுகிய பாதை ஓடுகின்ற விவசாயப்பகுதிகளில் விளைகின்ற கனோலா பயிரின் பாகத்திலிருந்து தயாரிக்கப்பட்ட பயோடீசல் மூலமாக இயங்குமாறு அமைக்கப்படும்.
2007 ஆம் ஆண்டிலும் டிஸ்னிலேண்ட் B98 பயோடீசல் கலப்புகளில் (98% பயோடீசல்) பூங்கா ரயில்களை இயக்கத் தொடங்கியது. இந்தத் திட்டம் சேமிப்புச் சிக்கல்களால் 2008 ஆம் ஆண்டில் நிறுத்தப்பட்டது, 2009 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் பூங்காவின் அனைத்து இரயில்களும் அதன் சொந்த பயன்படுத்தப்பட்ட சமையல் எண்ணெயில் இருந்து உற்பத்தி செய்யப்பட்ட பயோடீசலில் இயங்கவிருப்பதாக அறிவித்திருந்தது. இது சோயா அடிப்படையான பயோடீசலில் இயங்குகின்ற இரெயில்களை மாற்றியிருக்கின்றது.
முழுவதும் பயோடீசலில் இயங்குமாறு வடிவமைக்கப்பட்ட செக் ஜெட் விமானத்தால் விமானச் சோதனை நிகழ்த்தப்பட்டிருக்கின்றது. சமீபத்திய ஜெட்விமானங்கள் பயோ எரிபொருளை பயன்படுத்துகின்றன, இருப்பினும் அவை வேறுவிதமான புதுப்பிக்கத்தக்க எரிபொருட்களை பயன்படுத்திக்கொண்டிருக்கின்றன.
பயோடீசலை வீட்டு உபயோக மற்றும் வணிகரீதியான கொதிகலன்களில் வெப்பமூட்டும் எரிபொருளாகவும் பயன்படுத்த முடியும், வெப்பமூட்டி எண்ணெய் மற்றும் பயோஎரிபொருள் கலவையானது தரநிலைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது மேலும் போக்குவரத்திற்காகப் பயன்படுத்தப்படும் டீசல் எரிபொருளை விடவும் சற்று வேறுபட்ட வடிவில் வரிவிதிக்கப்படுகின்றது. இது சில நேரங்களில் "பயோஹீட்" என்றும் அறியப்படுகிறது (இது அமெரிக்காவில் நேஷனல் பயோடீசல் போர்டு [NBB] மற்றும் நேஷனல் ஆயில்ஹீட் ரிசர்ஜ் அலையன்ஸ் [NORA] மற்றும் கனடாவில் கொலம்பியா ப்யூயல்ஸ் ஆகியவற்றின் பதிவுசெய்யப்பட்ட வர்த்தகக் குறியீடாக உள்ளது). வெப்பமூட்டுதல் பயோடீசல் பல்வேறு கலப்புகளில் கிடைக்கின்றது; 20% வரையிலான பயோஎரிபொருளானது ஏற்கனவே உள்ள உலைகளில் எந்தவித மாற்றமும் செய்யப்படாமல் பயன்படுத்துவதற்கு ஏற்றதாகக் கருதப்படுகின்றது.
பழைய உலைகள் ரப்பர் பாகங்களைக் கொண்டிருக்கக் கூடும் என்பதால் பயோடீசலின் கரைப்பான் பண்புகளால் பாதிப்படையக்கூடும், ஆனால் அது எவ்வித மாற்றமும் அவசியமின்றி பற்றிக்கொள்ளும். முதலில் பாதுகாப்பு நடவடிக்கை கண்டிப்பாக எடுக்கப்பட வேண்டும், இருப்பினும், பெட்ரோலிய டீசலால் மீதம் விடப்பட்ட வார்னிஷ் அளிக்கப்பட்டிருப்பது வெளியிடப்படக்கூடும், மேலும் எரிபொருள் வடிகட்டுதல் குழாய்கள் அடைக்கலாம் மற்றும் வடிகட்டி மாற்றம் அவசியம் எனக் கேட்கலாம். பயோடீசலை கலப்பாகப் பயன்படுத்தத் தொடங்கும் மற்றொரு அணுகுமுறை மற்றும் பெட்ரோலிய விகிதாசாரத்தை நாளடைவில் குறைப்பது வார்னிஷ்கள் மெதுவாக தடைசெய்வதை அனுமதிக்க முடியும், மேலும் குறைவான அடைப்பை உண்டாக்க முடியும். அவற்றின் வலிமையான கரைப்பான் பண்புகளுக்கு நன்றி செலுத்தப்படுகின்றது, இருப்பினும் உலையானது முற்றிலும் வெறுமையாகின்றது, மேலும் பொதுவாக மிகவும் திறம்பட்டதாக மாறுகின்றது. ஒரு தொழில்நுட்ப ஆராய்ச்சித் தாளானது எண்ணெய் எரிக்கப்படும் கொதிகலன்களில் தூய பயோடீசல் மற்றும் பயோடீசல் கலப்புகளை வெப்பமூட்டும் எரிபொருளாகப் பயன்படுத்துகின்ற ஆய்வுக்கூட ஆராய்ச்சி மற்றும் துறை சோதனைகள் திட்டத்தை விவரிக்கின்றது. ஐக்கிய இராச்சியத்தில் பயோடீசல் எக்ஸ்போ 2006 ஆம் ஆண்டு நடைபெறுகையில், ஆண்ட்ரூ ஜே. ராபர்ட்சன் அவர்கள் அவரது தொழில்நுட்ப அறிக்கையிலிருந்து அவரது பயோடீசல் வெப்பமூட்டும் எண்ணெய் ஆய்வை வழங்கினார், மேலும் B20 பயோடீசலானது ஐக்கிய இராச்சிய வீட்டு உபயோக CO2 உமிழ்வுகளை ஆண்டுக்கு 1.5 மில்லியன் டன்னாக குறைக்கும் என்பதையும் பரிந்துரைத்தார்.
மசசூசெட்ஸ் ஆளுநர் டேவல் பேட்ரிக் அவர்கள் விதித்த சட்டமானது அனைத்து வீட்டு வெப்பமூட்டும் டீசலும் 2010 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 1க்குள் 2% பயோஎரிபொருள் என்ற நிலையிலும் 2013 ஆம் ஆண்டில் 5% பயோஎரிபொருளும் இருக்குமாறு கோருகின்றது.
தாவர எண்ணெயின் டிரான்செஸ்டர்ஃபிகேஷன் 1853 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் விஞ்ஞானிகள் இ. டஃபி மற்றும் ஜே. பேட்ரிக் ஆகியோரால் நடத்தப்பட்டது, அதற்கு பலவருடங்கள் முன்னதாக முதல் டீசல் இயந்திரம் செயல்பாட்டுக்கு வந்தது. ரூடால்ஃப் டீசலின் முதன்மை மாதிரி, அடியில் சக்கரம் அமைந்த ஒரு 10 அடி (3 மீ) இரும்பு உருளை, முதல்முறையாக தனது சொந்த மின்னாற்றலில் ஜெர்மனியின் ஆகஸ்பர்க் நகரில் 1893 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் 10 அன்று ஓடியது. இந்த நிகழ்ச்சியின் நினைவாக, ஆகஸ்ட் 10 தேதி "சர்வதேச பயோடீசல் தினம்" என்று அறிவிக்கப்பட்டிருக்கின்றது.
இது பெரும்பாலும் டீசல் தனது இயந்திரத்தை கடலை எண்ணெயில் இயங்குமாறு வடிவமைத்திருந்தார் என்று அறிக்கையிடப்பட்டது, ஆனால் அது அவ்வாறில்லை. டீசல் தனது வெளியிடப்பட்ட அறிக்கையில் குறிப்பிடுவது, "1900 ஆம் ஆண்டில் பாரிஸ் பொருட்காட்சியில் (எக்ஸ்போசிஷன் யுனிவர்சலே ) ஓட்டோ நிறுவனத்தால் ஒரு சிறிய டீசல் இயந்திரம் காண்பிக்கப்பட்டது, அது பிரெஞ்சு அரசாங்கத்தின் கோரிக்கையில் ஆர்சிடே (நிலக்கடலை அல்லது வேர்க்கடலை) எண்ணெயில் (பயோடீசலைக் காண்க) இயங்கியது, மேலும் அது மிகவும் சீராக செயல்பட்டது, எனவே பலரும் அதைப் பற்றிய விழிப்புணர்வைக் கொண்டிருந்தனர். இயந்திரம் கனிம எண்ணெயைப் பயன்படுத்துவதற்காக கட்டமைக்கப்பட்டது, அதன் பின்னர் அது எவ்வித மாற்றங்களும் செய்யப்படாமல் தாவர எண்ணெயில் செயல்பட்டது. பிரெஞ்சு அரசாங்கம் அந்நேரத்தில் ஆர்சிடே அல்லது நிலக்கடலையின் தயாரிப்புத் திறனுக்கு பொருந்தும் திறன் சோதனையை எண்ணியது, அது அவர்களின் ஆப்பிரிக்க காலனிகளில் கருதக்கூடிய வளர்ச்சியையும் மற்றும் எளிதாக பயிர்செய்ய முடிவதாகவும் இருந்தது." பின்னர் டீசல் தொடர்புடைய சோதனைகளையும் நடத்தினார், மேலும் அவை அச்சிந்தனைக்கு துணையாகத் தோன்றின. டீசல் 1912 ஆம் ஆண்டு தனது உரையில், "இயந்திர எரிபொருட்களுக்காக தாவர எண்ணெய்களைப் பயன்படுத்துவது இன்று முக்கியமற்றதாகத் தோன்றலாம், ஆனால் இது போன்ற எண்ணெய்கள் சிறிது காலம் கழித்து, தற்போது பெட்ரோலியம் மற்றும் நிலக்கரித் தார் தயாரிப்புகளைப் போன்று முக்கியமானதாக மாறக்கூடும்."
பரவலாக உள்ள படிம பெட்ரோலியத்தை டீசல் எரிபொருட்களாக மாற்றி பயன்படுத்துவதற்கு மாறாக, உட்கனல் இயந்திரங்களுக்கான எரிபொருட்களாக தாவர எண்ணெய் பயன்படுத்துதலில் ஆர்வம் உள்ளதாக பல நாடுகளில் 1920 மற்றும் 1930 ஆம் ஆண்டுகள் மற்றும் இரண்டாம் உலகப்போர் நடைபெற்ற பின்னரும் அறிக்கையிடப்பட்டன. பெல்ஜியம், பிரான்ஸ், இத்தாலி, ஐக்கிய பேரரசு, போர்ச்சுகல், ஜெர்மனி, பிரேசில், அர்ஜெண்டினா, ஜப்பான் மற்றும் சீனா ஆகிய நாடுகள் இந்த நேரத்தில் டீசல் எரிபொருட்களுக்குப் பதிலாக தாவர எண்ணெய்களை சோதனைசெய்து பயன்படுத்தியதாக அறிக்கையிடப்பட்டு இருந்தன. பெட்ரோலிய டீசல் எரிபொருட்களுடன் ஒப்பிடுகையில் தாவர எண்ணெய்களின் உயர்ந்த பாகுநிலை காரணமாக சில செயல்பாட்டுச் சிக்கல்கள் இருந்ததாக அறிக்கைகள் கூறின, இது எரிபொருள் தெளிப்பானில் எரிபொருளின் மோசமான அணுவாக்கலை ஏற்படுத்தியது மேலும் அவை பெரும்பாலும் செலுத்திகள், எரி அறை மற்றும் வால்வுகளில் படிககங்கள் மற்றும் கல்கரி உண்டாக்குதலுக்கு வழிகோளுகின்றது. தாவர எண்ணெய்களை வெப்பமூட்டுதல், அதை பெட்ரோலியத்திலிருந்து பெறப்பட்ட டீசல் எரிபொருள் அல்லது எத்தனாலுடன் கலத்தல் மற்றும் எண்ணெய்களில் வெப்பச்சிதைவு மற்றும் உடைதல் உள்ளிட்டவை இந்தச் சிக்கல்களை தீர்க்க முயற்சிக்கின்றன.
1937 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் 31, புரூஸ்செல்ஸ் (பெல்ஜியம்) பல்கலைக்கழகத்தின் ஜி. சாவன்னே அவர்கள் "எரிபொருளாக தாவர எண்ணெய்களைப் பயன்படுத்துவதற்கான மாற்றங்களுக்கான செயல்முறைக்கு" (fr. "Procédé de Transformation d’Huiles Végétales en Vue de Leur Utilisation comme Carburants ") பெல்ஜிய காப்புரிமை 422,877 என்ற காப்புரிமையை வழங்கினார். இந்தக் காப்புரிமையானது எத்தனாலை (மற்றும் மெத்தனால் எனக் குறிக்கப்படுகின்றது) பயன்படுத்துகின்ற தாவர எண்ணெய்களின் கிளிசராலில் இருந்து கொழுப்பு அமிலங்களைப் பிரிக்க குறுகிய வரிசையிலான ஆல்கஹாலைக் கொண்டு கிளிசராலை இடமாற்றம் செய்யும் பொருட்டு உண்டாகும் ஆல்கஹாலாற் பகுப்பை (பெரும்பாலும் டிரான்செட்ஸ்டர்பிகேஷன் எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது) விவரிக்கின்றது. இன்றைய தினம் "பயோடீசல்" என்று அறியப்படுகின்றதன் முதல் தயாரிப்பாக இது உள்ளது.
மிகச் சமீபத்தில், 1977 ஆம் ஆண்டில், பிரேசிலிய விஞ்ஞானி எக்ஸ்பெடியோ பாரண்டே என்பவர் பயோடீசல் தயாரிப்பிற்கான முதல் தொழில்நுட்ப செயல்முறையைக் கண்டுபிடித்து காப்புரிமைக்காகச் சமர்ப்பித்தார். இந்தச் செயல்முறையானது சர்வதேச விதிகளின்படி பயோடீசலாக வகைப்படுத்தப்பட்டது, இது "தரநிலைப்படுத்தப்பட்ட அடையாளம் மற்றும் தரத்தை" அளிக்கின்றது. "வேறு எந்த முன்மொழியப்பட்ட பயோ எரிபொருளும் வாகனத் துறையினால் செல்லுபடியாக்கப்படவில்லை." தற்போது, பாரண்டேயின் நிறுவனமான டெக்பயோ (Tecbio) நிறுவனம் போயிங் மற்றும் NASA ஆகியவற்றுடன் இணைந்து பயோகுயரோசின் (பயோ-கெரோசின்) சான்றிதழுக்காக பணிபுரிகின்றது, பிரேசிலிய விஞ்ஞானியால் மற்றொரு தயாரிப்பு தயாரிக்கப்பட்டு காப்புரிமை பெறப்பட்டது.
டிரான்செஸ்டரிபை செய்யப்பட்ட சூரியகாந்தி எண்ணெயின் பயன்பாடு மற்றும் அதை டீசல் எரிபொருள் தரநிலைகளுக்கு சுத்திகரித்தல் ஆகியவற்றில் ஆராய்ச்சியானது தென்னாப்பிரிக்காவில் 1979 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்டது. 1983 ஆம் ஆண்டில், எரிபொருள் தரநிலை, இயந்திர-சோதனை செய்யப்பட்ட பயோடீசல் தயாரிப்புக்கான செயல்முறை நிறைவுசெய்யப்பட்டு சர்வதேச அளவில் வெளியிடப்பட்டது. ஆஸ்திரிய நிறுவனமான, கேஸ்கோக்ஸ், தொழில்நுட்பத்தை தென்னாப்பிரிக்க விவசாயப் பொறியாளர்களிடமிருந்து பெற்றது; அந்நிறுவனம் முதல் பயோடீசல் முன்னோட்ட ஆலையை நவம்பர் 1987 ஆம் ஆண்டில் அமைத்தது, மேலும் முதல் தொழிற்துறை அளவிலான ஆலையை (ஆண்டுக்கு 30,000 டன்கள் ரேப்சீடு என்ற கொள்ளளவினைக் கொண்டு) 1989 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் அமைத்தது.
1990 ஆம் ஆண்டுகள் முழுவதும், செக் குடியரசு, ஜெர்மனி மற்றும் ஸ்வீடன் உள்ளிட்ட பல ஐரோப்பிய நாடுகளில் ஆலைகள் திறக்கப்பட்டன. பிரான்ஸ் ரேப்சீடு எண்ணெயிலிருந்து பயோடீசல் எரிபொருளின் (டையெஸ்டர் என்று குறிப்பிடப்படுகின்றது) உள்நாட்டுத் தேவைக்கான தயாரிப்பினைத் தொடங்கியது, இது வழக்கமான டீசல் எரிபொருளில் 5% என்ற அளவில் கலக்கப்படுகின்றது, மேலும் இது சில கட்டுப்பாட்டு வாகனத் தொகுப்புகளால் (உ.ம். பொதுப் போக்குவரத்து) 30% என்ற அளவில் டீசல் எரிபொருளில் கலக்கப்பட்டு பயன்படுத்தப்படுகின்றது. ரெனால்ட், பியூஜியோட் மற்றும் பிற உற்பத்தியாளர்கள் பயோடீசலின் பகுதியளவு வரையில் பயன்படுத்துவதற்கான சான்றளிக்கப்பட்ட டிரக் இயந்திரங்களைக் கொண்டுள்ளன; 50% பயோடீசலைக் கொண்டு சோதனைகள் நடைபெறுகின்றன. அதே நேரத்தில், உலகின் மற்ற பகுதிகளிலுள்ள நாடுகளிலும் உள்நாட்டுப் பயன்பாட்டுக்கான பயோடீசல் தயாரிப்பு தொடங்கப்பட்டதும்: 1998 ஆம் ஆண்டில், ஆஸ்திரிய பயோஎரிபொருள் நிறுவனம் 21 நாடுகள் வணிகரீதியான பயோடீசல் திட்டங்களைக் கொண்டுள்ளதாக அடையாளம் கண்டுள்ளது. 100% பயோடீசல் தற்போது ஐரோப்பா முழுவதும் வழக்கமான சேவை நிலையங்களில் கிடைக்கின்றது.
2005 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதத்தில் மின்னசோட்டா மாகாணம், மாகாணத்தில் விற்கப்படும் அனைத்து டீசல் எரிபொருட்களிலும் பயோடீசலின் பங்கைக் கொண்டிருப்பதை கட்டாயமாக்கிய முதல் அமெரிக்க ஒன்றிய மாகாணமானது, அவசியமான பயோடீசலின் உள்ளடக்கம் குறைந்தபட்சம் 2%.
2008 ஆம் ஆண்டில், ASTM புதிய பயோடீசல் கலப்பு விவரக்குறிப்புத் தரநிலைகளை வெளியிட்டது.
பயோடீசலானது இன்றைய குறைந்த சல்பர் டீசல் எரிபொருட்களை விடவும் சிறந்த உயவுப் பண்புகள் மற்றும் உயர்ந்த சீட்டேன் மதிப்புகளையும் கொண்டிருக்கின்றது. பயோடீசல் எரிபொருள் அமைப்புத் தேய்மானத்தையும் குறைக்கின்றது, மேலும் எரிபொருள் அதன் உயவுக்காகச் சார்ந்திருக்கின்ற எரிபொருள் உட்செலுத்தும் கருவியின் ஆயுளை குறைந்த அதிக அழுத்தத்தில் குறைந்த அளவுகளில் அதிகரிக்கின்றது. இயந்திரத்தைப் பொறுத்து, இது உயர் அழுத்த உட்செலுத்தும் குழாய்கள், இறைப்பி உட்செலுத்திகள் (யூனிட் உட்செலுத்திகள் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன) மற்றும் எரிபொருள் உட்செலுத்திகள் ஆகியவற்றையும் சேர்க்கக்கூடும்.
பயோடீசலின் வெப்ப மதிப்பீட்டு எண் சுமார் 37.27 MJ/L ஆகும். இது வழக்கமான 2 ஆம் எண் பெட்ரோடீசலை விட 9% குறைவாகும். பயோடீசல் ஆற்றல் அடர்த்தியிலுள்ள வேறுபாடுகள் தயாரிப்பு செயல்முறையில் பயன்படுத்தப்பட்டதை விடவும் மூலப்பொருளில் அதிகம் சார்ந்திருக்கின்றன. இன்னமும் இந்த வேறுபாடுகள் பெட்ரோடீசலை விடவும் குறைவாக உள்ளன. பயோடீசல் சிறந்த உய்வுத் தன்மையையும் நிறைவான எரிதலையும் அளிப்பதாகக் கூறப்பட்டிருக்கின்றது, இவ்வாறு இயந்திரத்தின் ஆற்றல் வெளிப்பாட்டை அதிகரிக்கின்றது மற்றும் பெட்ரோடீசலின் அதிக ஆற்றல் அடர்திக்காகவும் பகுதியளவு ஈடுசெய்கின்றது.
பயோடீசல் என்பது மாறுபடும் நிறத்தினைக் கொண்ட திரவம் — தங்க நிறத்திலிருந்து அடர் பழுப்பு நிறத்தின் இடையேயானது — தயாரிப்பு மூலப்பொருளைப் பொறுத்தது. இது நீருடன் கலக்கும் இயல்பில்லாதது, அதிக கொதிநிலைப் புள்ளி மற்றும் குறைந்த ஆவி அழுத்தம் ஆகியவற்றைக் கொண்டிருக்கின்றது. * பயோடீசலின் தீப்பற்று நிலையானது (>130 °C, >266 °F) பெட்ரோலிய டீசல் (64 °C, 147 °F) அல்லது கல்நெய் (−45 °C, -52 °F) ஆகியவற்றினை விட குறிப்பிடத்தகுந்த அளவு அதிகம். பயோடீசல் ~ 0.88 கி/செ.மீ³ அடர்த்தியைக் கொண்டிருக்கின்றது, இது நீரினைவிடக் குறைவு.
பயோடீசல் தோற்ற நிலையில் எந்த சல்பர் உள்ளடக்கத்தையும் கொண்டிருக்கவில்லை, மேலும் இது அல்ட்ரா-லோ சல்பர் டீசல் (ULSD) எரிபொருளுக்கு சேர்க்கைப் பொருளாகப் பெரும்பாலும் பயன்படுகின்றது.
http://www.dupontelastomers.com/literature/viton/20E5483C5825D7398525736700470EB1.pdf பரணிடப்பட்டது 2014-10-06 at the வந்தவழி இயந்திரம்
பயோடீசல் அதன் தரத்திற்காக ஐரோப்பிய EN 14214, ASTM இண்டர்நேஷனல் D6751, மற்றும் பிற உட்பட பல தரநிலைகளைக் கொண்டுள்ளது.
தூய (B100) பயோடீசல் கூழ்மமாகத் தொடங்கும் பனி நிலை அல்லது வெப்பநிலை, குறிப்பிடத்தகுந்த அளவில் வேறுபடுகின்றது மற்றும் எஸ்டர்களின் கலப்பைப் பொறுத்தும் அமைக்கின்றது, எனவே மூலப்பொருள் எண்ணெய் பயோடீசல் தயாரிக்கப் பயன்படுத்தப்படுகின்றது. எடுத்துக்காட்டாக, கனோலா விதை (RME) வகைகளின் தாழ்வு எருசிக் அமிலத்தில் இருந்து தயாரிக்கப்பட்ட பயோடீசலானது தோராயமாக −10 °C (14 °F) வெப்பநிலையில் கூழ்மமாகத் தொடங்குகின்றது. கொழுப்பு அணுகுமுறைகளிலிருந்து தயாரிக்கப்பட்ட பயோடீசலுக்கான கூழ்மம் சுமார் +16 °C (61 °F) வெப்பநிலையில் ஏற்படுகின்றது. 2006 ஆம் ஆண்டின் படி, நேரடியான பயோடீசலின் குறிப்பிடத்தகுந்த அளவு தாழ்வு கூழ்மப் புள்ளியைத் தோற்றுவிக்கும் மிகவும் கட்டுபடுத்தப்பட்ட எண்ணிக்கையிலான தயாரிப்புகளே உள்ளன. பல ஆய்வுகள், #2 தாழ்வு சல்பர் டீசல் எரிபொருள் மற்றும் #1 டீசல் / கெரோசின் உள்ளிட்ட எரிபொருள் எண்ணெய்களுடன் கலக்கப்பட்ட பயோடீசலுடன் குளிர்காலச் செயல்பாடு சாத்தியமானதாக உள்ளது என்பதைக் காண்பிக்கின்றன. செயல்பாட்டுச் சூழலைப் பொறுத்த நேர்த்தியான கலப்பு: 65% LS #2, 30% K #1 மற்றும் 5% பயோ கலப்பைப் பயன்படுத்தி வெற்றிகரமான செயல்பாடுகள் இயக்கப்பட்டிருக்கின்றன. 70% தாழ்வு சல்பர் #2, 20% கெரோசின் #1 மற்றும் 10% பயோ கலப் அல்லது 80% K#1 மற்றும் 20% பயோடீசல் கலப்பு ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தி பிற பகுதிகள் இயக்கப்பட்டிருக்கின்றன. தேசிய பயோடீசல் கழகம் (NBB) இன் படி, B20 (20% பயோடீசல், 80% பெட்ரோலியடீசல்) ஆனது ஏற்கனவே எடுக்கப்பட்டுள்ள பெட்ரோலியடீசலுடன் வேறு எந்த கூடுதல் செயல்பாட்டையும் வேண்டுவதில்லை.
கலப்பின்றி மற்றும் குறைந்த வெப்பநிலைகளில் கூழ்மமாகும் சாத்தியக்கூறின்றி பயோடீசலின் பயன்பாட்டை அனுமதிக்க, சில நபர்கள் அவர்களின் வாகனங்களை ஏற்கனவேயுள்ள தரநிலை எரிபொருள் தொட்டியுடன் கூடுதலாக இரண்டாவது எரிபொருள் தொட்டியை பயோடீசலுக்காக அமைத்து மாற்றம் செய்கின்றனர். மாறாக, இரண்டு எரிபொருள் தொட்டியுடன் கூடிய வாகனம் தேர்வு செய்யப்படுகின்றது. இரண்டாவது எரிபொருள் தொட்டியானது காப்பிடப்பட்டு இருக்கின்றது. மேலும் இயந்திரக் குளிர்விப்பானை பயன்படுத்தி வெப்பச் சுருளானது தொட்டியைச் சுற்றி இயக்கப்படுகின்றது. வெப்பநிலை உணர்கருவியானது எரிபொருள் எரிவதற்குப் போதுமான வெப்பத்தைப் பெற்றிருக்கின்றது என்பதைக் குறிப்பிடும்போது, ஓட்டுநர் பெட்ரோலியடீசல் தொட்டியிலிருந்து பயோடீசல் தொட்டிக்கு மாற்றுகின்றார். இது நேரடி தாவர எண்ணெயில் இயக்குவதற்குப் பயன்படுகின்ற செயல்முறையை ஒத்ததாகும்.
பயோடீசலானது சிறிய ஆனால் சிக்கலான நீர் அளவுகளைக் கொண்டிருக்கலாம். இருப்பினும் அது நீருடன் கலக்கும் இயல்பைக் கொண்டிருக்கவில்லை, அது எத்தனால் போன்று நீர் உறிஞ்சி (இது வளிமண்டலத்திற்குரிய ஈரப்பதத்தில் இருந்து நீரை உறிஞ்சுகின்றது) ஆகும். ஒரு நிறைவற்ற எதிர்வினையிலிருந்து விட்டுச்செல்லும் ஒற்றை அல்லது இரு கிளிசைரடுகளின் நிலைபேறானது நீரை உறிஞ்ச முடிவதற்கான காரணங்களில் ஒன்று ஆகும். இந்த மூலக்கூறுகள் ஒரு கூழ்மமாக்கியாகச் செயல்பட முடியும், இது நீரை பயோடீசலுடன் கலக்க அனுமதிக்கின்றது. கூடுதலாக, நீராக இருந்து செயலாக்கத்தில் எஞ்சியிருக்கின்றது அல்லது சேமிப்புத் தொட்டி திரவமாக்கலில் இருந்து விளைவை ஏற்படுத்துகின்றது. நீர் இருப்பது ஒரு சிக்கலாக உள்ளது, ஏனெனில்:
முன்னதாக, நீரும் எண்ணெயும் தனித்தனியாக இருந்தாலும், பயோடீசலை மாசுபடுத்துகின்ற நீரின் அளவை மாதிரிகள் எடுப்பதன் மூலமாக அளவிடுதல் கடினமாக இருக்கின்றது. இருப்பினும், எண்ணெயில் நீர் உணர்கருவிகளைப் பயன்படுத்தி நீரின் அளவை அளிவிடுதல் இப்போது சாத்தியமாகின்றது.
நீர் மாசுபடுத்தலானது உற்பத்தி செயலாக்கத்தில் ஈடுபடுத்தப்படும் குறிப்பிட்ட இரசாயன வினையூக்கிகளைப் பயன்படுத்தும் போது சாத்தியக்கூறான சிக்கலாகவும் உள்ளது, பொட்டாசியம் ஹைட்ராக்சைடு போன்ற அடிப்படை (உயர் pH) வினையூக்கிகளின் வினையூக்கத் திறனை குறிப்பிடத்தகுந்த அளவில் குறைக்கின்றது. இருப்பினும், மிகவும் கடினமான மெத்தனால் தயாரிப்பு செய்முறை, எண்ணெய் மூலப்பொருளின் டிரான்செஸ்டர்பிகேஷன் செயலாக்கத்தின் மூலம் நடைபெறுகின்றது, மெத்தனால் உயர்வெப்பநிலை மற்றும் அழுத்தம் ஆகியவற்றின் கீழ் தயாரிக்கப்படுகின்றது, இந்த தயாரிப்பு நிலையின் போது நீர் மாசுபடுத்தல் இருப்பதினால் பெரிய அளவில் பாதிப்பின்றி இருப்பதாகத் தோன்றுகின்றது.
2005 ஆம் ஆண்டில் உலகளாவிய பயோடீசல் உற்பத்தி 3.8 மில்லியன் டன்களை எட்டியது. தோராயமாக 85% பயோடீசல் உற்பத்தியானது ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திலிருந்து வந்தது.
2007 ஆம் ஆண்டில், அமெரிக்க ஒன்றியத்தில், B2/B5 இன் பெடரல் மற்றும் மாகாண எரிபொருள் வரிகள் உட்பட சராசரியான விற்பனை (விற்பனை நிலையங்களில்) விலைகள் சுமார் 12 செண்ட்கள் என்று பெட்ரோலிய டீசலை விடவும் குறைவாக இருந்தன, B20 கலப்புகள் பெட்ரோடீசலின் அதே விலையில் இருந்தன. இருப்பினும், கடந்த ஜூலை 2009 ஆம் ஆண்டில் டீசல் விலையில் ஏற்பட்ட குறிப்பிடத்தகுந்த மாற்றத்தினால், B20 இன் சராசரி விலையானது ஒரு கேலனுக்கு 15 செண்டுகள் பெட்ரோலியம் டீசலை விட உயர்வாக ($2.69/கேலன் மற்றும் $2.54/கேலன்) இருந்ததாக அமெரிக்க அணுக்கரு ஆற்றல் துறை (US DOE) அறிக்கை வெளியிட்டிருந்தது. உள்ளூர் அரசாங்கங்கள் மானியம் வழங்கியிருக்கும் இடங்களைத் தவிர B99 மற்றும் B100 ஆகியவற்றின் விலை பொதுவாக பெட்ரோலியடீசலை விட அதிகம்.
பயோடீசல் என்பது பொதுவாக தாவர எண்ணெய் அல்லது விலங்குக் கொழுப்பு மூலப்பொருட்களின் டிரான்செஸ்டர்பிகேஷன் மூலமாக தயாரிக்கப்படுகின்றது. பொது தொகுப்புச் செயலாக்கம், மேம்பட்ட பிறழ்நிலை செயலாக்கங்கள், மீயொலி செய்முறைகள் மற்றும் நுண்ணலை செயல்முறைகளும் உள்ளிட்டவை பல செய்முறைகள் இந்த டிரான்செஸ்டர்பிகேஷன் விளைவைக் கொண்டுவருகின்ற செய்முறைகள் ஆகும்.
வேதியியல் ரீதியாக, டிரான்செஸ்டர்பிகேஷன் செய்யப்பட்ட பயோடீசலானது நீண்ட சங்கிலி கொழுப்பு அமிலங்களின் ஒற்றை-அல்கைல் எஸ்டர்களின் கலவையைக் கொண்டுள்ளது. மெத்தில் எஸ்டர்களை (பொதுவாக கொழுப்பு அமில மெத்தில் எஸ்டர் - FAME என்று குறிப்பிடப்படுகின்றது) உருவாக்க மெத்தனால் பயன்படுத்துகின்ற மிகவும் பொதுவான வடிவம் (சோடியம் மெத்தாக்ஸைடுக்கு மாற்றப்பட்டது) மலிவாகக் கிடைக்கின்ற ஆல்கஹால் போன்றதேயாகும், இருப்பினும் எத்தனாலை ஒரு எத்தில் எஸ்டர் (பொதுவாக கொழுப்பு அமில எத்தில் எஸ்டர் - FAEE என்று குறிப்பிடப்படுகின்றது) பயோடீசலை தயாரிக்கப் பயன்படுத்த முடியும், மேலும் ஐசோப்புறப்பனோல் மற்றும் பியூற்றனோல் போன்ற உயர் ஆல்கஹால்களும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. உயர் மூலக்கூறு எடை கொண்ட ஆல்கஹால்களைப் பயன்படுத்தி குறைந்த செயல்திறனுள்ள டிரான்செஸ்டர்பிகேஷன் விளைவின் விலையில் விளைவிக்கப்படுகின்ற எஸ்டரின் பனிப்போக்குப் பண்புகளை மேம்படுத்துகின்றது. லிப்பிட் டிரான்செஸ்டர்பிகேஷன் உற்பத்தி செயலாக்கம் என்பது அடிப்படை எண்ணெயை தேவையான எஸ்டர்களாக மாற்றப் பயன்படுகின்றது. அடிப்படை எண்ணெயில் உள்ள ஏதேனும் கொழுப்பற்ற கொழுப்பு அமிலங்கள் (FFAகள்) சோப்பாக மாற்றப்பட்டு செயலாக்கங்களிலிருந்து அகற்றப்படுகின்றன அல்லது அவை ஒரு அமில வினையூக்கியைப் பயன்படுத்தி எஸ்டராக மாற்றப்படுகின்றன (அதிக பயோடீசலை விளைவிக்கின்றது). இந்தச் செயலாக்கத்தின் பின்னர், நேரடித் தாவர எண்ணெய் போன்று இல்லாமல், பெட்ரோலிய டீசலில் இருப்பதை ஒத்த எரிதல் பண்புகளை பயோடீசல் கொண்டிருக்கின்றது, மேலும் அதை பெரும்பாலான பயன்பாடுகளில் இடமாற்ற முடியும்.
டிரான்செஸ்டர்பிகேஷன் செயலாக்கத்தின் துணைப்பொருள் என்பது கிளிசெராலின் தயாரிப்பு ஆகும். ஒவ்வொரு 1 டன் பயோடீசல் உற்பத்திக்கும், 100 கி.கி கிளிசெரால் தயாரிக்கப்படுகின்றன. உண்மையில், கிளிசெராலுக்கான மதிப்புமிக்க சந்தை இருந்தது, அது முழுச் செயலாக்கத்தின் பொருளாதாரத்திற்கும் உதவியாய் இருந்தது. இருப்பினும், உலகளாவிய பயோடீசல் உற்பத்தியில் அதிகரிப்புடன், இந்தப் பண்படா கிளிசெராலுக்கான (20% நீர் மற்றும் வினையூக்கி எச்சங்களைக் கொண்டிருக்கின்றது) சந்தை விலையானது பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இரசாயன கட்டமைப்புத் தொகுதியாக இந்த கிளிசெராலைப் பயன்படுத்த உலக அளவிலான ஆராய்ச்சியானது நடத்தப்பட இருக்கின்றது. ஐக்கிய இராச்சியத்தில் ஒரு தொடக்கமுயற்சியானது கிளிசெரால் சவால் ஆகும்.
இயல்பாக இந்த பண்படா கிளிசெரால் பொதுவாக வெற்றிடக் காய்ச்சிவடித்தலை நிகழ்த்துவதன் மூலமாக தூய்மையாக்கக் கூடியதாக உள்ளது. இது ஓரளவிற்கு ஆற்றல் முனைப்புள்ளதாகும். தூய்மையாக்கப்பட்ட கிளிசெரால் (98%+ தூய்மை) பின்னர் நேரடியாகப் பயன்படுத்தக்கூடியது அல்லது பிற தயாரிப்புகளாக மாற்றப்படக்கூடியது. பின்வரும் அறிவிப்புகள் 2007 ஆம் ஆண்டில் வெளிடப்பட்டவை: ஆஷ்லேண்ட் இங்க் (Ashland Inc). மற்றும் கார்க்கில் (Cargill) ஆகியவற்றின் கூட்டு முயற்சியில் ஐரோப்பாவில் கிளிசெராலில் இருந்து புரோப்பைலீன் கிளைக்காலை உருவாக்கும் திட்டங்கள் அறிவிக்கப்பட்டன மற்றும் டோவ் கெமிக்கல் (Dow Chemical) நிறுவனம் அதே போன்ற திட்டங்களை வட அமெரிக்காவிற்காக அறிவித்தது. மேலும் டோவ் நிறுவனம் சீனாவில் கிளிசெராலில் இருந்து எபிக்ளோரிட்ரின் தயாரிக்கும் ஆலையைக் கட்டமைக்கும் திட்டத்தையும் கொண்டிருந்தது. எபிக்ளோரிட்ரின் என்பது ஈப்பாக்சி பிசின்களுக்கான மூலப்பொருளாகும்.
2007 ஆம் ஆண்டு, பயோடீசலின் உற்பத்திக் கொள்ளளவானது 2002-06 ஆம் ஆண்டு 40% க்கும் அதிகமான சராசரி ஆண்டு வளர்ச்சி வீதத்துடன் வேகமான வளர்ச்சியைக் கொண்டது. 2006 ஆம் ஆண்டிற்கான சமீபத்திய சரியான உற்பத்தி மதிப்புகளைப் பெறமுடிந்தது, உலகின் மொத்த பயோடீசல் உற்பத்தியானது சுமார் 5-6 மில்லியன் டன்கள், அவற்றில் 4.9 மில்லியன் டன்கள் ஐரோப்பாவில் (அவற்றில் 2.7 மில்லியன்கள் ஜெர்மனியிலிருந்து பெறப்பட்டவை) செயலாக்கப்பட்டவை, மேலும் எஞ்சியவற்றில் பெரும்பாலும் அமெரிக்காவில் இருந்து பெறப்பட்டவை. 2009 ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம், ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் ஐரோப்பாவிலிருந்து வரும் குறிப்பாக ஜெர்மானிய உற்பத்தியாளர்களிடமிருந்து போட்டியை நிலைநிறுத்தும் பொருட்டு அமெரிக்காவிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பயோடீசலுக்கு இறக்குமதித் தீர்வை சேர்க்கப்பட்டது. 2007 இல் ஐரோப்பியாவில் மட்டுமேயான உற்பத்தி 5.7 மில்லியன் டன்களுக்கு உயர்ந்திருந்தது. ஐரோப்பாவில் 2008 ஆம் ஆண்டிற்கான கொள்ளளவு மொத்தம் 16 மில்லியன் டன்கள் இருந்தது. தோராயமாக 490 மில்லியன் டன்கள் (147 பில்லியன் கேலன்கள்) என்ற அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பா ஆகியவற்றில் டீசலுக்கான மொத்தத் தேவையுடன் ஒப்பிடப்படுகின்றது. 2005/06 ஆம் ஆண்டுகளில் அனைத்துத் தேவைகளுக்குமான தாவர எண்ணெயின் மொத்த உலக உற்பத்தி சுமார் 110 மில்லியன் டன்களாக இருந்தன, அவற்றில் பாமாயில் மற்றும் சோயா எண்ணெய் ஒவ்வொன்றும் சுமார் 34 மில்லியன் டன்களாக இருந்தன.
பல்வேறு வகையான எண்ணெய்களை பயோடீசல் தயாரிக்கப் பயன்படுத்த முடியும். அவை பின்வருமாறு:
பல ஆதரவாளர்கள் பயோடீசலை உற்பத்தி செய்வதற்கான சிறந்த மூலப்பொருள் கழிவு தாவர எண்ணெய் என்பதைப் பரிந்துரைக்கின்றனர், ஆனால் உலகில் போக்குவரத்திற்கும் மற்றும் வீட்டின் வெப்பமேற்றலுக்கும் எரிக்கப்படுகின்ற பெட்ரோலிய அடிப்படையிலான எரிபொருளின் தொகையை விட பயோடீசலின் வழங்கல் கடுமையாகக் குறைந்துள்ளது, இந்த உள்ளூர் தீர்வானது இன்னும் நன்றாக அளவிடப்பவிடல்லை.
விலங்குக் கொழுப்புகள் இறைச்சி தயாரிப்பின் துணைப்பொருள் ஆகும். இருப்பினும் இது விலங்குகளை எண்ணிக்கையை உயர்த்துவிதி (அல்லது மீன்பிடிப்பதில்) திறனாக இருக்காது அவற்றின் கொழுப்புக்காக மட்டுமே, துணைப்பொருளின் பயன்பாடு கால்நடைத் துறைக்கு (காட்டுப்பன்றிகள், கால்நடை, வீட்டுப் பறவை இனங்கள்) மதிப்பைச் சேர்க்கின்றது . இருப்பினும், வீணாகக்கூடிய விலங்குக் கொழுப்பைக் கொண்டு தயாரிக்கப்படுகின்ற பயோடீசலானது பெட்ரோலிய டீசல் பயன்பாட்டின் சிறிய சதவீதத்தை நிறைவு செய்யும். இன்று, பல-மூலப்பொருள் பயோடீசல் ஆலைகள் உயர்தர விலங்குக் கொழுப்பு அடிப்படையிலான பயோடீசலை உற்பத்தி செய்கின்றன. தற்போது, அமெரிக்காவில் 5-மில்லியன் டாலர்கள் அளவிலான ஆலை கட்டப்பட இருக்கின்றது, இது டைசன் கோழிப்பண்ணை தொகுப்பில் உற்பத்தி செய்யப்பட்டது,மதிப்பிடப்பட்ட 1 பில்லியன் கி.கி (2.3 பில்லியன் பவுண்டுகள்) கோழி கொழுப்பில் இருந்து ஆண்டுக்கு 11.4 மில்லியன் லிட்டர்கள் (3 மில்லியன் கேலன்கள்) பயோடீசலை உற்பத்தி செய்யும் நோக்கைக் கொண்டது. அதேபோன்று, சில சிறிய அளவிலான பயோடீசல் தொழிற்சாலைகள் கழிவு மீன் எண்ணெயை மூலப்பொருளாகப் பயன்படுத்துகின்றன. EU-நிதியுதவி அளித்த திட்டமானது (ENERFISH), வியட்நாம் ஆலையானது பயோடீசலை கெளுத்தி (பாசா, இது பன்காசியஸ் என்றும் அறியப்படுகின்றது) மீனிலிருந்து தயாரிப்பதைப் பரிந்துரைக்கின்றது, பயோடீசலின் 13 டன்கள்/நாள் என்ற வெளியீடானது 81 டன்கள் மீன் கழிவுகளில் (இது 130 டன்கள் மீன்களில் இருந்து பெறப்படுகின்றது) இருந்து உற்பத்தி செய்யமுடியும். இந்தத் திட்டமானது பயோடீசலை மீன் செயலாக்கத் தொகுதியிலுள்ள CHP பிரிவு எரிபொருளாக பயன்படுத்தப்படுகின்றது, இது மீனை உறையவைக்கும் இயந்திரத் தொகுதியில் மின்சக்தியளிக்க முக்கியமானது.
தற்போது, உலக அளவிலான தாவர எண்ணெய் மற்றும் விலங்குக் கொழுப்பு ஆகியவற்றின் தயாரிப்பானது திரவ தொல்படிம எரிபொருள் பயன்பாட்டினை இடமாற்ற போதுமானதாக இல்லை. மேலும், மிகப்பெரிய அளவிலான பயிரிடுதல் மற்றும் அதன் விளைவான உரமிடுதல், உயிர்கொல்லி பயன்பாடு மற்றும் கூடுதலான தாவர எண்ணெயை உற்பத்தி செய்யத் தேவைப்படும் நிலப் பயன்பாட்டு மாற்றம் ஆகியவற்றிற்கு சில எதிர்ப்புகள் உள்ளன. அமெரிக்க எரிசக்தி துறையின் எரிசக்தி தகவல் நிர்வாகத்தின் கருத்துப்படி அமெரிக்காவில் மதிப்பிடப்பட்ட போக்குவரத்து டீசல் எரிபொருள் மற்றும் வீட்டுபயோக வெப்பமூட்டும் எண்ணெய் பயன்பாடு சுமார் 160 மில்லியன் டன்கள் (350 பில்லியன் பவுண்டுகள்) ஆகும்-. அமெரிக்க ஒன்றியத்தில், அனைத்துப் பயன்பாட்டிற்குமான தாவர எண்ணெயின் உற்பத்தியானது சுமார் 11 மில்லியன் டன்கள் (24 பில்லியன் பவுண்டுகள்) மற்றும் மதிப்பிடப்பட்ட விலங்குக் கொழுப்பின் உற்பத்தியானது 5.3 மில்லியன் டன்கள் (12 பில்லியன் பவுண்டுகள்) ஆகும்.
அமெரிக்க ஒன்றியத்தின் விளைநிலப் பகுதி முழுமையும் (470 மில்லியன் ஏக்கர்கள், அல்லது 1.9 மில்லியன் சதுர கிலோமீட்டர்கள்) சோயாவிலிருந்து பயோடீசல் உற்பத்திசெய்ய ஈடுபடுத்தப்பட்டிருந்தால், இது தேவைப்படுகின்ற சுமார் 160 மில்லியன் டன்களை அளித்திருக்கும் (பயோடீசலின் நம்பப்படுகின்ற 98 அமெரிக்க கேலன்/ஏக்கர் கருதப்படுகின்றது). தடைகளை நிவர்த்தி செய்ய முடிந்தால், இந்த நிலைப்பகுதியானக் கொள்கை ரீதியில் ஆல்காவைப் பயன்படுத்தி இந்த நிலப்பகுதியானது குறிப்பிடத்தக்க அளவு குறைக்கப்பட முடியும். அமெரிக்காவில் ஆல்கா எரிபொருளானது பெட்ரோலிய எரிபொருள் அனைத்திற்கும் பதிலாக்கப்பட்டால், அதற்கு 15,000 சதுர மைல்களை (38,849 சதுர கிலோமீட்டர்களை) தேவைப்படும் என்று US DOE மதிப்பிடுகின்றது, இது மேரிலேண்ட், அல்லது 1.3 பெல்ஜியத்தை விடவும் சில ஆயிரம் சதுர மைல்கள் பெரியது, கருதப்படுகின்ற விளைச்சல் 140 டன்கள்/ஹெக்டேர் (15,000 US கேலன்/ஏக்கர்). அளிக்கப்பட்டுள்ள மிகவும் யதார்த்தமான 36 டன்கள்/ஹெக்டேர் (3834 US கேலன்/ஏக்கர்) விளைச்சலுக்குத் தேவையான நிலப்பரப்பு சுமார் 152,000 சதுர கிலோமீட்டர்களாகும், அல்லது தோராயமாக ஜியார்ஜியா அல்லது இங்கிலாந்தின் வேல்ஸ் மாகாணத்திற்கு சமமாகும். ஆல்காவின் நன்மைகள், அதை பாலைவனங்கள் அல்லது கடற்சார் சுற்றுச்சூழல்கள் போன்ற பயிர்செய்ய முடியாத நிலத்தில் பயிரிட முடியும், மேலும் சாத்தியமான எண்ணெய் விளைச்சல் தாவரங்களை விடவும் மிக அதிகமாக உள்ளன.
ஒவ்வொரு பகுதிக்குமான மூலப்பொருள் விளைச்சல் திறன் குறிப்பிடத்தகுந்த வாகனங்களின் ஆற்றலுக்குத் தேவைப்படுகின்ற மிகப்பெரிய தொழிற்துறை அளவிலான உற்பத்தி சரிவின் சாத்தியத்தை பாதிக்கின்றது.
ஆல்கா எரிபொருள் விளைச்சல்கள் இன்னும் மிகத் துல்லியமாக கண்டறியப்படவில்லை, ஆனால் சோயாபீன்ஸ் போன்ற நிலப் பயிர்களை விடவும் ஆல்கா விளைச்சல் 30 மடங்குகள் அதிகம் என்பதை DOE அறிக்கையிட்டது. 36 டன்கள்/ஹெக்டேர் விளைச்சல்கள் ஹைஃபாவிலுள்ள அமி பென்-அமோட்ஸ் கடலியல் கல்வி நிறுவனத்தினால் நடைமுறையாகக் கருத்தப்படுகின்றன, இந்நிறுவனம் 20 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக வணிக ரீதியில் ஆல்கா பயிரிட்டு வருகின்றது.
சற்றுறோபா தாவரம் பயோடீசலின் அதிக விளைச்சல் மூலமாகக் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கின்றது, ஆனால் விளைச்சல்களானவை காலநிலை மற்றும் மண் சூழல்களை அதிகம் பொறுத்துள்ளன. தாழ்வுப் புள்ளியில் விளைச்சலானது ஒவ்வொரு அறுவடைக்கும் சுமார் 200 US கேலன்/ஏக்கர் (1.5-2 டன்கள்/ஹெக்டேர்) கொடுப்பதாக மதிப்பிடப்படுகின்றது; மிகவும் சார்புள்ள காலநிலைகளில் ஆண்டுக்கு இரண்டு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட அறுவடைகள் பெறப்படுகின்றன. இது பிலிப்பைன்ஸ், மாலி மற்றும் இந்தியா ஆகிய நாடுகளில் வளர்க்கப்படுகின்றது, இது வறட்சியெதிரியாகும், மேலும் இது காப்பி, கரும்பு, பழங்கள் மற்றும் காய்கறிகள் போன்ற மற்ற பணப்பயிர்களுடன் இடத்தைப் பகிர்ந்து கொள்ளும். அதன் ஆதரவாளர்களின் கூற்றுப்படி, இது மிதவறட்சிப் பிரதேசங்களில் அதிகம் அமைந்துள்ளது மேலும் பாலைவனமாக்கலை குறைப்பதிலும் இது பங்குபெற்றுக்கொள்ளும்.
டென்னிஸ்ஸி பள்ளத்தாக்கு ஆணையத்திற்காக முனைவர்கள். வான் டைன் மற்றும் ரேய்மெர் அவர்களால் நடத்தப்பட்ட ஆய்வின்படி, ஒரு விளைச்சலை உற்பத்தி செய்ய அமெரிக்க பண்ணை எடுத்துக்கொள்ளும் எரிபொருள் வீதம் ஒவ்வொரு ஹெக்டேர் நிலத்திற்கும் 82 லிட்டர்கள் (8.75 US கேலன்/ஏக்கர்) ஆகும். இருப்பினும், சராசரியான ரேப்சீடு விளைச்சலின் எண்ணெய் உற்பத்தி, 1,029 லி/ஹெக் (110 US கேலன்/ஏக்கர்) என்ற சராசரி வீதத்தில் உள்ளது, மேலும் அதிக ரேப்சீடு விளைச்சல் நிலங்களின் உற்பத்தி 1,356 லி/ஹெக் (145 US கேலன்/ஏக்கர்). இந்த நிகழ்வுகளில் உள்ளீடு மற்றும் வெளியீட்டின் விகிதம் தோராயமாக 1:12.5 மற்றும் 1:16.5. மொத்த சூரியக் கதிரியக்கத்தின் திறன் வீதம் சுமார் 3-6% ஐ கொண்டிருப்பது ஒளிச்சேர்க்கை என்று அறியப்படுகின்றது மேலும் விளைச்சலின் மொத்தமும் ஆற்றல் தயாரிப்புக்கு பயன்படுத்தப்பட்டால், சங்கிலியின் ஒட்டுமொத்த திறன் தற்போது 1% ஆக இருக்கும், அதே நேரத்தில் இது மின்சார இரயிலுடன் இணைந்த சூரிய மின்கலங்களுடன் பாதக ரீதியில் ஒப்பிடப்படலாம், பயோடீசலானது விரிவுபடுத்தவும் (சூரிய மின்கலங்கங்களின் விலை ஒரு சதுர மீட்டருக்கு தோராயமாக US$1,000 ஆகும்) மற்றும் போக்குவரத்துக்கும் (மின்சார வாகனங்களுக்கு திரவ எரிபொருட்களை விடவும் தற்போது குறைவான ஆற்றல் அடர்த்தியை கொண்டிருக்கின்ற மின்கலங்கள் அவசியமாகின்றன) குறைவான விலையை கொண்டிருக்கின்றது.
இருப்பினும், இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் அவற்றின் மூலமாகவே பொருளாதாரத்தில் மாற்றங்களை உருவாக்குவது போன்று காண்பிக்க போதுமானதாக இல்லை. பின்வருவன போன்ற கூடுதல் காரணிகளை கண்டிப்பாக கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்: செயலாக்கத்திற்குத் தேவையான ஆற்றலுக்கு எரிபொருள் சமமானதாக இருப்பது, மூல எண்ணெயிலிருந்து பெறப்படும் எரிபொருளின் விளைச்சல், உணவு வேளாண்மைக்குத் திரும்புதல், உணவுப்பொருள் விலைகள் மற்றும் பயோடீசலுக்கும் பெட்ரோலியடீசலுக்கும் இடையேயான சார்பு விலை ஆகியவற்றில் பயோடீசலின் பாதிப்பு.
பயோடீசலின் ஆற்றல் சமப்படுத்தல் மீதான விவாதம் நடைபெற்றுக்கொண்டு இருக்கின்றது. முழுவதும் பயோடீசலாக நிலைமாற்றத்திற்கு பாரம்பரிய உணவுப்பொருள் வேளாண்மைக்கு பயன்படுகின்றன என்றாலும் நிலத்தின் பரந்த நிலப்பரப்புகள் தேவைப்பட்டது (இருப்பினும் உணவுப்பொருள் அற்ற பயிர்செய்தல் நிலங்களை பயன்படுத்த முடியும்). இந்த சிக்கலானது குறிப்பாக மிகப்பெரிய பொருளாதாரத்தைக் கொண்ட நாடுகளை கடுமையாகப் பாதிக்கும், எனவே ஆற்றல் பயன்பாடானது பொருளாதார வெளிப்பாட்டைக் கொண்டு அளவிடப்படுகின்றது.
இதுபோன்ற பெரும்பாலான நாடுகள் தங்கள் நாட்டு வாகனங்களுக்குத் தேவையான பயோஎரிபொருளை உற்பத்திசெய்ய விளைநிலங்கள் இல்லாததால், அவை பாரம்பரிய உணவுப்பொருள் தாவரங்களை மட்டுமே பயன்படுத்துகின்றன. சிறிய அளவிலான பொருளாதாரத்தையும் (எனவே குறைவான ஆற்றல் நுகர்வு இருக்கும்) அதிகமான விளைநிலங்களையும் கொண்ட நாடுகள் சிறந்த சூழல்களாக இருக்கலாம், இருந்த போதிலும் பல நாடுகள் உணவுப்பொருள் உற்பத்தியிலிருந்து விலகி வேறு உற்பத்திக்கு நிலத்தை திசைதிருப்ப முடியாது.
மூன்றாம் உலக நாடுகளுக்கு, பயோடீசல் ஆதாரங்கள் ஓர நிலங்களைப் பயன்படுத்துவது சிறந்த பயனை அளிக்கும்; உ.ம்., சாலை ஓரங்களில் வளர்ந்த ஹோன்கே எண்ணெய் வித்துக்கள் அல்லது ரயில் பாதைகளின் ஓரங்களில் வளர்க்கப்பட்ட சற்றோபா.
மலேசியா மற்றும் இந்தோனேசியா போன்ற வெப்ப மண்டலப் பகுதிகளில், ஐரோப்பா மற்றும் பிற சந்தைகளில் அதிகரிக்கும் பயோடீசல் தேவைக்கு வழங்க ஆற்றோரங்களில் எண்ணெய் பனை வளர்க்கப்படுகின்றது. பாமாயில் பயோடீசலானது ரேப்சீடு பயோடீசலுடன் உற்பத்தி மதிப்பின் மூன்றில் ஒரு பங்கை விடவும் குறைவு என்பது ஜெர்மனியில் மதிப்பிடப்பட்டிருக்கின்றது. பயோடீசலின் ஆற்றல் உட்பொருளின் நேரடி மூலமானது ஒளிச்சேர்க்கையின் போது தாவரங்கள் சேகரிக்கும் சூரிய ஆற்றலே ஆகும். பயோடீசலின் நேர்மறை ஆற்றல் சமப்படுத்தல் தொடர்பானவை:
பயோடீசலின் ஏற்பிற்கான முதன்மை காரணங்களில் ஒன்றே ஆற்றல் பாதுகாப்பு ஒன்றாகும். நாடு எண்ணெயைச் சார்ந்திருந்த நிலை குறைந்திருக்கின்றது என்பதே இதன் பொருள், மேலும் நிலக்கரி, எரிவாயு, அல்லது புதுப்பிக்கத்தக்க ஆதாரங்கள் போன்ற உள்நாட்டில் கிடைக்கக்கூடிய ஆதாரங்களைப் பயன்படுத்தி பதிலீடு செய்யப்பட்டிருக்கின்றது. எனவே ஒரு நாடு கிரீன்ஹவுஸ் வாயு உமிழ்வுகளின் குறைப்பு இன்றி பயோஎரிபொருள் ஏற்பிலிருந்து நன்மையைப் பெறமுடியும். அதே வேளை மொத்த ஆற்றல் சமப்படுத்தல் விவாதத்திற்குரியாதாகின்றது, இது எண்ணெயைச் சார்ந்திருத்தல் என்பது குறைந்திருப்பதைத் தெளிவாக்குகின்றது. ஆற்றலானது உரங்களை உற்பத்தி செய்யப் பயன்படுவது ஒரு உதாரணம் ஆகும், இது பெட்ரோலியம் அல்லாத பல்வேறு மூலங்களிலிருந்து வரும். அமெரிக்க தேசிய புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் ஆய்வகமானது (NREL), ஆற்றல் பாதுகாப்பு என்பது அமெரிக்க பயோஎரிபொருள் திட்டத்தின் பின்னால் இருக்கும் முதன்மையான இயக்கு சக்தி என்பதைக் குறிப்பிடுகின்றது, மேலும் வெள்ளை மாளிகை "21 ஆம் நூற்றாண்டுக்கான ஆற்றல் பாதுகாப்பு" தாள், ஆற்றல் பாதுகாப்பானது பயோடீசலை முன்மொழிவதற்கான முக்கிய காரணமாக உள்ளது என்பதை தெளிவாக்குகின்றது. ஈ.யூ (EU) கமிஷன் தலைவர், ஜோஸ் மானுவேல் பரோசோ (Jose Manuel Barroso)அவர்கள் EU பயோஎரிபொருட்கள் மாநாட்டில் பேசுகையில், சரியாக நிர்வகிக்கப்பட்ட பயோஎரிபொருட்கள், ஆற்றல் மூலங்களின் பல்வகைப்படுத்துதல் வாயிலாக EU இன் பாதுகாப்பு வழங்கலை வலிமைப்படுத்தும் சாத்தியக்கூற்றைக் கொண்டுள்ளன என்பதை அழுத்தமாகக் கூறினார்.
பயோடீசலில் ஏற்பட்ட ஆர்வத்தின் திடீர் அலையானது அதன் பயன்பாட்டுடன் தொடர்புடைய பல சுற்றுச்சூழல் பாதிப்புகளை பெரிதுபடுத்திக் காட்டுகின்றது. இவை கிரீன்ஹவுஸ் வாயு உமிழ்வுகள், காடழித்தல், சுற்றுச்சூழல் மாசு மற்றும் தாவர படிச்சிதைவு வீதம் ஆகியவற்றைக் குறைக்கும் சாத்தியத்தைக் கொண்டிருக்கின்றன.
சில ஏழைநாடுகளில் தாவர எண்ணெயின் விலையேற்றம் சிக்கல்களை ஏற்படுத்துகின்றன. கேமலினா, சற்றுறோ அல்லது பல மரங்கள் மற்றும் பயிர்கள் வளரமுடியாத அல்லது குறைந்த விளைச்சலை மட்டுமே உற்பத்தி செய்யும் குறிப்பிடப்பட்ட விவசாய நிலங்களில் செழித்து வளரும் கடற்கரை மல்லோ போன்ற உண்ண இயலாத தாவர எண்ணெய்களில் இருந்து மட்டுமே எரிபொருள் தயாரிக்கப்பட வேண்டும் என்பது முன்மொழியப்படுகின்றது.
அந்த சிக்கலானது மிகவும் அடிப்படையானது என்று பலரும் வாதிடுகின்றனர். புதிய பயிர்கள் உண்ண இயலாதவையாக இருந்தாலும் கூட விவசாயிகள் அதிகமான பணம் சம்பாதிக்க உணவுப் பயிர்களை உற்பத்தி செய்வதிலிருந்து பயோஎரிபொருள் பயிர்களை உற்பத்திசெய்வதற்குத் தாவலாம். வழங்கள் மற்றும் தேவை சட்டம் சில விவசாயிகள் உணவு உற்பத்தி செய்தால் உணவின் விலை அதிகரிக்கும் என்பதால் அதை தடுக்கின்றது. விவசாயிகள் தாங்கள் வளர்க்கின்றவற்றை மாற்ற சில காலம் ஆகலாம் என்பதால் இதற்கும் காலதாமதமாகலாம், ஆனால் முதலாம் தலைமுறை எரிபொருள்களின் தேவை அதிகரிக்கின்றதால் பலவகையான உணவுப்பொருளின் விலையும் அதிகரிக்கின்றது. தாவர எண்ணெய்களின் அதிகபட்ச விலையின் காரணமாக அதிகம் பணம் சம்பாதிக்கின்ற ஏழை விவசாயிகள் மற்றும் ஏழை நாடுகளும் உள்ளன என்று சிலர் கூறியிருக்கின்றனர்.
கடல் ஆல்காவிலிருந்து பெறப்பட்ட பயோடீசலானது தற்போது உணவு உற்பத்திக்கு பயன்படுத்தப்படும் நிலத்தை இடம்பெயரச் செய்ய வேண்டிய அவசியத்தை ஏற்படுத்தாது மேலும் புதிய ஆல்கா சாகுடி பணிகளை உருவாக்கும்.
மேலும் பொருத்தமான பயிர்களைக் கண்டுபிடித்தல் மற்றும் எண்ணெய் விளைச்சலை மேம்படுத்துதல் ஆகியவற்றில் ஆராய்ச்சி நடைபெற்றுக்கொண்டு இருக்கின்றது. தற்போதைய விளைச்சலைப் பயன்படுத்தி, தொல்படிவ எரிபொருள் பயன்பாட்டை முழுவதும் மாற்றம் செய்ய தேவையான எண்ணெயை உற்பத்தி செய்ய மிகப்பெரிய அளவிலான நிலம் மற்றும் நீர் தேவைப்படும். தற்போதைய அமெரிக்க ஒன்றியத்தின் வெப்பமாக்கல் மற்றும் போக்குவரத்துக்குத் தேவையான சோயாபீன்ஸ் உற்பத்திக்கு அமெரிக்க ஒன்றியத்தின் நிலப்பரப்பில் இருமடங்கை ஈடுபடுத்துவது அல்லது ரேப்சீடு உற்பத்திக்கு மூன்றில் இரண்டு பங்கு நிலத்தை ஈடுபடுத்துவது அவசியமாகும்.
தனிப்பட்ட முறையில் இனக்கலப்பு செய்யப்பட்ட கடுகு வகைகள் நியாயமான அதிக எண்ணெய் விளைச்சலை உற்பத்தி செய்யும் மற்றும் அவை தானியங்களுடன் பயிர் சுழற்சியில் மிகவும் பயனுள்ளதாக உள்ளன, மேலும் அவை எண்ணெயும் வெளிகொண்டு வரப்பட்ட பிறகு எஞ்சும் சக்கை திறனுள்ள மக்கி அழியும் உயிர்கொல்லியாக செயல்புரியும் நன்மையையும் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன.
NFESC, சந்தா பார்பரா-அடிப்படையான (Santa Barbara) பயோடீசல் இண்டஸ்ட்ரீஸ் இங்க் உடன் இணைந்து உலகில் மிகப்பெரிய எரிபொருள் பயனாளிகளில் ஒன்றான அமெரிக்க கப்பல்படை மற்றும் இராணுவத்திற்கான பயோடீசல் தொழில்நுட்பங்களை மேம்படுத்த பணிபுரிகின்றது.
எக்கோபாசா (Ecofasa) என்று அழைக்கப்படும் நிறுவனத்திற்காகப் பணியாற்றுகின்ற ஸ்பானிஷ் உற்பத்தியாளர்கள் குழு கழிவிலிருந்து புதிய பயோஎரிபொருளைத் தயாரித்ததாக அறிவித்தனர். பொதுவான நகர்ப்புற கழிவிலிருந்து உருவாக்கப்படுகின்ற எரிபொருளானது, பயோடீசலை தயாரிக்கப் பயன்படுத்தக்கூடிய கொழுப்பு அமிலங்களை உருவாக்கும் பாக்டீரியாக்களால் நடத்தப்படுகின்றது.
1978 ஆம் ஆண்டிலிருந்து 1996 ஆம் ஆண்டு வரை, "நீர் வாழ்வன மாதிரிகள் திட்டத்தில்" பயோடீசல் மூலமாக ஆல்காவைப் பயன்படுத்தி அமெரிக்க NREL சோதனை நடத்தியது. UNH பயோடீசல் குழுவில் மைக்கேல் பிரிக்ஸ் அவர்களால் சுயமாக வெளியிடப்பட்ட கட்டுரையானது, இயல்பான எண்ணெய் உள்ளடக்கம் 50% க்கும் அதிகமாகக் கொண்டிருக்கும் ஆல்காவைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் பயோடீசலைக் கொண்டு வாகன எரிபொருள் அனைத்தையும் நியாயமான முறையில் மாற்றும் மதிப்பீடுகளை வழங்குகின்றது, இது கழிவுநீர் தொகுப்பு தொகுதிகளில் உள்ள ஆல்கா குளங்களில் வளரக்கூடியதாக பிரிக்ஸ் பரிந்துரைக்கின்றார். இந்த எண்ணெய் செறிந்த ஆல்கா பின்னர் அமைப்பிலிருந்து எடுக்கப்பட்டு பயோடீசலில் செயல்படுத்த முடியும், எத்தனாலை உருவாக்க வறண்ட மீதமுள்ளவற்றை கொண்டு மேலும் மறுசெயலாக்கம் செய்யப்படுகின்றது.
பயோடீசலுக்கான எண்ணெயை அறுவடைசெய்ய ஆல்கா உற்பத்தியானது இன்னமும் வணிக அளவாக எடுத்துக்கொள்ளப்படவில்லை, ஆனால் மேற்கூறிய விளைச்சல் மதிப்பில் செயலாக்க ஆய்வுகள் நடத்தப்பட இருக்கின்றன. அதன் உயர் விளைச்சல் திட்டமிடலில் கூடுதலாக, ஆல்காவளர்ப்பு — பயிர் அடிப்படை பயோஎரிபொருட்கள் போன்றது அல்ல — அது உணவுப்பொருள் உற்பத்தியில் குறைவை முக்கியமானதாகக் கொள்ளவில்லை, எனவே அதற்கு விவசாயநிலம் அல்லது புதுநீர் இரண்டும் அவசியமில்லை. பயோடீசல் உற்பத்தியை வணிக நிலைகளுக்கு அளவிடுதல் உள்ளிட்ட பல்வேறு தேவைகளுக்காக பல நிறுவனங்கள் ஆல்கா பயோ-அணுஉலைகளைப் பின்பற்றுகின்றன.
2008 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதத்தில் மாஸ்கோவில் உள்ள ரஷியன் அகாடெமி ஆப் சயின்சஸ்ஸில் ஒரு குழு வெளியிட்ட ஆய்வுத்தாளானது, ஒற்றை அணுவைக் கொண்ட பூஞ்சையிலிருந்து தனிப்படுத்தப்பட்ட பெரிய எண்ணிக்கையிலான லிப்பிடுகளை அவை கொண்டிருக்கின்றன மற்றும் பொருளாதாரத்தில் சிறந்த முறையில் அது பயோடீசலாக மாற்றப்பட்டது என்பதைக் குறிக்கின்றது. இந்த பூஞ்சை மாதிரிகளில் மேலும் ஆய்வு; சி. ஜப்போனிக்கா மற்றும் பலர், இந்த ஆய்வானது அருகிலுள்ள எதிர்காலத்தில் தோன்றும் சாத்தியக்கூறாகும்.
பல்வேறுபட்ட கிளைக்லாடியம் ரோசெம் பூஞ்சைகளின் சமீபத்திய கண்டுபிடிப்பு செல்லுலோஸிலிருந்து மைக்கோ-டீசல் தயாரிப்பை நோக்கியதாகக் குறிக்கின்றது. இந்த உயிரினம் சமீபத்தில் வடக்கு படகோனியாவின் மழைக்காடுகளில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது, மேலும் இது செல்லுலோஸை பொதுவாக டீசல் எரிபொருளில் காணப்படும் மிதமான நீளமுடைய ஹைட்ரோகார்பன்களாக மாற்றும் தனிப்பட்ட திறனைக் கொண்டுள்ளது.
ரெனோவின் நேவடா பல்கலைக்கழக ஆராய்ச்சியாளர்கள் பயன்படுத்தப்பட்ட காப்பி திப்பிகளிலிருந்து பெறப்பட்ட எண்ணெயிலிருந்து வெற்றிகரமாக பயோடீசலைத் தயாரித்திருந்தனர். பயன்படுத்தப்பட்ட காப்பி திப்பிகளின் மீதான அவர்களின் பகுப்பாய்வுகள் 10% முதல் 15% வரையிலான எண்ணெய் உள்ளடக்கத்தைக் (எடையின் படி) காண்பித்தது. எண்ணெய் பெறப்பட்ட பின்னர், அது பயோடீசல் பரிமாற்ற செயலாக்கத்திற்கு மாற்றப்பட்டது. ஆய்வானது முழுமையான பயோடீசலானது சுமார் ஒரு கலோனுக்கு ஒரு அமெரிக்க டாலரில் தயாரிக்க முடிவதாக மதிப்பிட்டிருக்கின்றது. மேலும், "தொழில்நுட்பம் சிக்கலாக இல்லை" என்றும், "அதிகப்படியான காப்பி திப்பிகளைக் கொண்டு ஆண்டுக்கு பல நூறு மில்லியன் கேலன்கள் பயோடீசலை தயாரிக்க முடியும்" என்று அறிக்கை வெளியிட்டது. இருப்பினும், உலகில் உள்ள பயன்படுத்தப்பட்ட காப்பி திப்பிகள் அனைத்தையும் கொண்டு எரிபொருளை உருவாக்கினாலும், உற்பத்தி செய்யப்பட்ட அளவானது அமெரிக்காவில் ஆண்டுக்கு பயன்படுத்தப்படும் டீசலின் அளவில் 1 சதவீதத்திற்கும் குறைவாகவே இருக்கும். “இது உலகின் ஆற்றல் சிக்கலை ஒருபோதும் தீர்க்காது”, என்று டாக்டர் மிஸ்ரா தனது பணிபற்றி கூறினார்.