davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Jeffrey Epstein

Jeffrey Edward Epstein [jé-fri éd-wĕrd ép-stin]; 20 Januari 1953 – 10 Ogos 2019) adalah seorang pembiaya dan pesalah seks Amerika. Epstein memulakan kehidupan profesionalnya sebagai guru tetapi kemudian beralih kepada sektor perbankan dan kewangan dalam pelbagai peranan, yang bekerja di Bear Stearns sebelum membentuk firma sendiri. Dia mengembangkan suatu bulatan sosial elit dan memperoleh wanita dan kanak-kanak perempuan bawah umur yang kemudiannya didera oleh Epstein dan beberapa kenalan ini.
Pada tahun 2005, polis di Palm Beach, Florida mula menyiasat Epstein selepas seorang ibu bapa mengadu bahawa dia telah mendera anak perempuannya yang berumur 14 tahun. Epstein mengaku bersalah dan telah disabitkan kesalahan pada 2008 oleh mahkamah negeri Florida untuk mendapatkan seorang pelacur kanak-kanak bawah umur untuk pelacuran] dan meminta seorang pelacur. Dia ditahan hampir 13 bulan dalam tahanan, tetapi dengan pelepasan kerja. Dia telah disabitkan hanya dua kesalahan jenayah kerana perjanjian rayuan; pegawai persekutuan sebenarnya telah mengenal pasti 36 gadis berumur 14 tahun, yang disalahgunakan oleh Epstein secara seksual.
Epstein telah ditangkap sekali lagi pada 6 Julai 2019 atas tuduhan persekutuan untuk penyeludupan seks di Florida dan New York. Dia meniggal dunia dalam sel penahanannya pada 10 Ogos 2019. Pemeriksa perubatan memutuskan kematian ini disebabkan bunuh diri, namun para peguam Epstein menyangkal keputusan ini. Kerana kematiannya menghapuskan kemungkinan mengejar tuduhan jenayah, hakim menolak semua tuduhan jenayah pada 29 Ogos 2019.
Pengusiran cendekiawan Armenia pada 24 April 1915

Pada 24 April 1915, Menteri Dalam Negeri Kerajaan Uthmaniyah Talaat Pasha mengeluarkan perintah menahan semua ketua pemimpin masyarakat Armenia Kustantiniyah dan memindahkan mereka ke dua pusat penahanan berdekatan Angora (kini Ankara). Perisitiwa ini dianggap sebagai permulaan Genosid Armenia bergelar "Ahad Merah" (Bahasa Armenia: Կարմիր կիրակի B Garmir giragi T Karmir kiraki) dengan banyak mereka yang kemudiannya dibunuh melainkan sedikit sahaja yang diselamatkan melalui campur tangan.Peristiwa ini digambarkan oleh banyak sejarawan sebagai suatu langkah mel;umpuhkan kebolehan penduduk Armenia Uthmaniyah daripada berkumpul berpersatuan yang dilihat mudah memberontak menentang kerajaan.
Untuk memperingati mangsa Genosid Armenia, 24 April disambut sebagai Hari Peringatan Genosid Armenia. Kali pertama disambut pada tahun 1919 di ulang tahun keempat peristiwa tersebut di Constantinople, tarikh tersebut pada umumnya menganggap tarikh tersebut genosid itu bermula. Genosid Armenia sejak itu disambut setiap tahun pada hari yang sama menjadi cuti kebangsaan di Armenia dan Republik Nagorno-Karabakh serta diperingati diaspora Armenia seluruh dunia.
Templat:Genosid Armenia
Hubungan Malaysia–Kanada

Hubungan Malaysia–Kanada merujuk kepada hubungan luar negeri dua hala antara dua negara, Kanada dan Malaysia. Kanada mempunyai sebuah suruhanjaya tinggi yang berpejabat di Kuala Lumpur, dan Malaysia mempunyai suruhanjaya tinggi di Ottawa. Kedua-dua negara merupakan anggota penuh Komanwel. Kanada mempunyai sejarah panjang mengenai keakraban dan kemesraan hubungan dua hala dengan Malaysia dan ia menjadi negara pertama yang mengiktiraf kemerdekaan Malaysia.
Kanada dan Malaysia mempunyai ikatan yang kuat dalam sektor aeroangkasa, teknologi hijau, pertanian, pengangkutan, minyak dan gas. Terutamanya Petronas (syarikat minyak dan gas berkaitan kerajaan Malaysia) mempunyai 25% pemilikan ekuiti dalam LNG Canada, bernilai CAD 40 bilion, pelaburan sektor swasta terbesar dalam sejarah Kanada. Kanada merupakan pemegang sumber kedua terbesar Petronas, selepas Malaysia.
Suruhanjaya Tinggi Malaysia di Ottawa ialah misi diplomatik Malaysia di Kanada. Ia terletak di 60 Boteler Street di Ottawa (45°26′02″N 75°41′51″W﻿ / ﻿45.433949°N 75.697474°W﻿ / 45.433949; -75.697474). Pesuruhjaya Tinggi Malaysia ke Kanada yang pertama ialah Tan Sri Ong Yoke Lin, yang dilantik pada April 1967.
Suruhanjaya Tinggi Kanada di Malaysia terletak di Kuala Lumpur. Terdapat juga konsulat yang diketuai seorang Konsul di Pulau Pinang.
Parti Demokratik Bersatu

Parti Demokratik Bersatu atau United Democratic Party (UDP) ditubuhkan pada 1962 oleh Tun Dr. Lim Chong Eu, mantan Presiden Persatuan Cina Malaysia (MCA) (Mac 1958–Jul 1959), selepas beliau meletak jawatan dan meninggalkan MCA pada Disember 1960.
Parti Demokratik Bersatu (UDP) telah menyertai Majlis Solidariti Malaysia (Malaysian Solidarity Council) (MDC), atau juga dikenali sebagai Konvensyen Solidariti Malaysia (Malaysian Solidarity Convention) yang diasaskan pada 6 Jun 1965, untuk memperjuangkan prinsip Malaysian Malaysia merupakan satu gabungan parti-parti politik pembangkang pelbagai kaum yang ditaja oleh Lee Kuan Yew yang terdiri daripada Parti Tindakan Rakyat (People's Action Party) (PAP), Parti Progresif Penduduk (People's Progressive Party) (PPP) dan Parti Demokratik Bersatu (United Democratic Party) (UDP) serta parti Sarawak; Parti Rakyat Bersatu Sarawak (Sarawak United People's Party) (SUPP) dan Parti Machinda dan mendokong hak dan layanan sama-rata dan saksama bagi semua kaum di Malaysia , semasa Singapura menyertai penubuhan dan masih lagi dalam gagasan persekutuan Malaysia.
UDP mempunyai pengaruhnya yang tertumpu di Pulau Pinang dan berjaya memenangi beberapa kerusi di dalam Dewan Undangan Negeri semasa Pilihan Raya Umum Malaysia 1964.
Pada 1967, Tun Dr. Lim kemudiannya membubarkan UDP untuk mengasaskan Parti Gerakan Rakyat Malaysia (GERAKAN) pada 24 Mac 1968 bersama-sama dengan beberapa aktivis kesatuan sekerja Tan Chee Khoon dan profesor universiti Syed Hussin Al-Atas dan Wang Gungwu.
Simbol parti ini dihuraikan dengan bentuk bulatan yang melingkari bentuk prisma dengan warna hijau sebagai warna latar yang membawa maksud "harapan". Garis bulatan berwarna merah, manakala garis prisma berwarna emas membawa maksud "integriti".
Salleh Buang

Prof. Salleh Buang merupakan kolumnis dalam beberapa akhbar berbahasa Melayu di Malaysia.
Pada 17/1/2016, beliau dianugerahi Darjah Dato' Paduka Mahkota Kedah (DPMK) yang membawa Gelaran Dato'.
Beliau pernah menjadi pensyarah sambilan di Fakulti Undang-Undang Universiti Malaya untuk mengambil tempat Datuk Nik Rashid yang bercuti melanjutkan pelajarannya di peringkat sarjana di luar negara. Kemudian beliau dipinjamkan ke Jabatan Peguam Negara (1970-1975). Beliau enggan mengajar di Universiti Malaya lagi kerana berlaku demonstrasi besar-besaran di kampus Shah Alam pada 1974.
Pada 1980-an Salleh Buang bertugas di UIAMsebagai pensyarah undang-undang selama 5 tahun.Seterusnya sebagai pensyarah sambilan di Jabatan Syariah UKM untuk beberapa tahun sehinggalah berhijrah ke Kedah.
Harakah Keadilan Rakyat

Harakah Keadilan Rakyat atau HAK merupakan sebuah gabungan parti-parti politik Malaysia yang diasas pada 14 Julai 1986 untuk menentang Barisan Nasional dan mengurangkan atau menafikan majoriti dua pertiga yang dipegang oleh gabungan parti tersebut sejak Pilihan Raya Umum 1955. HAK telah bertanding dalam Pilihan Raya Umum Malaysia 1986. Walaupun Parti Tindakan Demokratik bersama gabungan ini pada mulanya, parti itu menarik diri dari gabungan ini di saat akhir sebelum pilihanraya.
Pada tahun 1990, ia digantikan oleh Gagasan Rakyat dan Angkatan Perpaduan Ummah.
Leader of the Opposition (Malaysia)

The leader of the opposition (Malay: Ketua Pembangkang; Jawi: کتوا ڤمبڠکڠ‎) in Malaysian Federal Politics is a Member of Parliament in the Dewan Rakyat (House of Representatives). The leader of the opposition is, by convention, the leader of the largest political party in the Dewan Rakyat that is not in government.
When in the Dewan Rakyat, the leader of the opposition sits on the left-hand side of the centre table, in front of the opposition and opposite the prime minister. The Opposition Leader is elected by the minority party of the House according to its rules. A new Opposition Leader may be elected when the incumbent dies, resigns, or is challenged for the leadership.
Malaysia is a constitutional monarchy with a parliamentary system and is based on the Westminster model. The Opposition is an important component of the Westminster system, with the opposition directing criticism at the Government's policies and programs, proposing alternative budgets and legislations, give close attention to all proposed legislation and attempts to defeat and replace the Government. The Opposition is therefore known as the 'government in waiting' and it is a formal part of the parliamentary system.
Since November 2022, PN has been the largest Malaysian Opposition. Previously, the longest-serving Opposition Leader had been Lim Kit Siang, who served for a total of 28 years (from 1975-1999 and then from 2004-2008).
Colour key' (for political parties and coalitions): PMIP/PAS LPM DAP SNAP PKR PH BN PN
Ismail (name)

Ismail (Arabic: إسماعيل, romanized: ʾIsmāʿīl) is an Arabic given name. It corresponds to the English name Ishmael.
The literal translation of the name Ismail is "heard by God" and according to Abrahamic tradition, it refers to the yearning of Abraham and his wife, Sarah, to have a child. Ismail's mother, however, was not Sarah, but Hagar, Sarah's maidservant, who Sarah gave to Abraham as a concubine because she was unable to have a child. Sarah later does give birth to a son, Isaac.
According to Genesis, the name is given by God as He heard the cries of Hagar who had been mistreated by Sarah after becoming pregnant and run away.
According to Islamic tradition, Ismail's mother, Hagar was also a full wife of the Prophet Abraham.
Fuad Hassan (Malaysian politician)

Dato' Fuad bin Hassan (12 November 1952 - 8 December 2014) was a Malaysian Malay politician from the United Malays National Organization Party (UMNO). He was once a member of the Selangor State Legislative Assembly for the Hulu Kelang state assembly representing UMNO.
Fuad was the son of a religious figure who studied al-Quran, namely Hassan Azhari (1928-2018). He was the eldest son, both of his younger siblings are former Inspector-General of Police of Police, Musa Hassan and actor, Jalaluddin Hassan.
He had a degree from National University Malaysia.
He was the Hulu Kelang assemblyman for two terms. In the 1999 general election, he lost to the candidate for People Justice Party at the time, Azmin Ali.
Since the defeat, he has retired from the political arena and now focuses on business. The latest is that he is trying to establish a low-cost airline company which is Asmara Air Services Sdn. Bhd. He became the Director General of the Department of Special Affairs or JASA of the Ministry of Information.
The experience, abilities and qualifications he has are considered very suitable for him to hold an important position in helping to strengthen the people's hopes and trust in the Malaysian government under the current leadership of UMNO.
He died on 8 December 2014 at the age of 65.
Hamza (name)

Hamza (also spelled as Hamzah, Hamsah, Hamzeh, Humza, Khamzat or Hamëz; Arabic: حَمْزَة, romanized: Ḥamzah) is an Arabic masculine given name in the Muslim world. It means lion, strong, and steadfast. It was borne by one of the Islamic prophet Muhammad's uncles, Hamza ibn Abd al-Muttalib, a wrestler and an archer who was renowned for his strength and bravery in battle. His exploits were detailed in the Hamzanama, an adventure epic written in Persian.
List of Malaysian politicians of Indian descent

This is a list of notable Malaysian politicians of Tamil origin, including original immigrants who obtained Malaysian citizenship and their Malaysian descendants. Entries on this list are demonstrably notable by having a linked current article or reliable sources as footnotes against the name to verify they are notable and define themselves either full or partial Indian origin, whose ethnic origin lie in India.
This list also includes emigrant Malaysian politicians of Indian origin and could be taken as a list of famous Malaysian politicians of Indian origin.
Ali Rahnema

Ali Rahnema (Persian: علی رهنما; born 1952) is an Iranian economist and historian. He is a professor of economics at the American University of Paris. Rahnema is the son of former Iranian diplomat and politician Hamid Rahnema.
Rahnema has a BA from Lewis and Clark College, MA and MALD degrees from The Fletcher School of Law and Diplomacy of Tufts University, and a Doctorat de Troisième Cycle from the Université de Paris I - Sorbonne.
Giovanna Nader

Giovanna Nader (Araguari, 11 de abril de 1986) é uma consultora de moda sustentável, comunicadora, escritora e apresentadora brasileira. Destaca-se atualmente por seu ativismo no campo da moda, da sustentabilidade e do meio ambiente. É co-fundadora do Projeto Gaveta, projeto de troca de roupas entre os participantes a partir de peças que estão paradas em seus armários
Formada em Administração com ênfase em Marketing, pela Escola Superior de Propaganda e Marketing (ESPM) de São Paulo e pós-graduada em Branding pela Universitat Pompeu Fabra, de Barcelona, Giovanna iniciou sua carreira em São Paulo em 2009, onde atuou por alguns anos em grandes conglomerados de cosméticos, produtos de beleza e fast-fashions, além de prestar consultorias de branding para marcas de moda. Não vendo muito propósito no que fazia, nasceu dessa experiência profissional no mercado tradicional da moda o primeiro despertar de consciência para os excessos da indústria. Em Barcelona, em 2011, pôde conhecer de perto as novas tendências da moda e, sobretudo, as novas formas de consumo.
Voltando ao Brasil em 2013, decidiu fundar, junto a Raquel Vitti Lino, o Projeto Gaveta, um projeto de moda sustentável que trouxe o conceito de "clothing swap" para o país, prática na qual as pessoas podem trocar, entre si, roupas que não usam mais, sem nenhum dinheiro envolvido. Ao todo, já foram 10 edições do projeto, com mais de 70.000 roupas circuladas.
Em 2019, foi escolhida para ser uma das apresentadoras do Se Essa Roupa Fosse Minha, programa de moda consciente do GNT que estreou em agosto, no qual as apresentadoras desbravam brechós, montam looks e dão dicas sustentáveis de como produzir menos lixo e como ressignificar peças antigas.
Giovanna é casada com o ator, humorista, apresentador, poeta e roteirista Gregório Duvivier, com quem tem três filhos.
Etikway

A etikway é uma marca e start-up, incubadora de moda e projetos sustentáveis, fundada por Lucie Gomes em 2020. É o sonho de uma franco-portuguesa que quer incutir fibra ecológica no setor da moda – um dos setores da indústria mais poluentes do mundo, responsável pelo aquecimento global. A etikway distinguiu com o seu prémio de inovação, 11 projetos que aliam a moda e a sustentabilidade A entrega dos prémios decorreu durante o desfile da marca, que teve lugar no Jardim do Príncipe Real, no passado dia 29 e contou com a apresentação da atriz Ana Varela. Cerca de 22 marcas e designers nacionais e internacionais, participaram em cinco categorias do Etikway Award em Lisboa : calçados, sportwear, prêt-à-porter, roupas infantis, roupas de casamento e festas.
A Etikway é mais do que um empreendimento comercial, Lucie Gomes provou isso ao criar uma associação sem fins lucrativos, a Fundação Etikway. Está à reabilitar e apoiar a inserção profissional de refugiados ucranianos em projetos relacionados à permaculture, upcycling e a economia circular.
Lista de canais de televisão de Portugal

Esta é uma lista dos canais de televisão em Portugal.
Canais emitidos em sinal aberto, na TDT e nos respetivos sites dos canais.
Estes são os canais disponíveis nas operadoras televisivas de Portugal (NOS, MEO, Vodafone, DIGI e NOWO (recentemente adquirida pela DIGI). Nem todos os canais abaixo estão disponíveis nas 4 operadoras e vários dos canais a baixo listados tem uma versão SD e HD.
Glória Kalil

Glória Kalil Rodrigues Meyer, mais conhecida como Glória Kalil (São Paulo, 19 de outubro de 1943), é uma jornalista, empresária e consultora de moda brasileira.
Sendo formada em Ciências Sociais, diretora de confecções como Fiorucci e Jeigikei, desde meados de 1995 dedica-se à consultoria de estilo e negócios ligados ao campo da moda e do comportamento. Faz palestras e projetos especiais, como vídeos, planos de marketing para lojas de varejo e assessorias para indústrias e organizações institucionais como o Senac. Colabora também com matérias de moda para a imprensa escrita, televisão e outras mídias.
É autora dos livros Chic, Chic Homem - Manual de Moda e Estilo, Alô, Chics! e Chic[érrimo].
Isabela Capeto

Isabela Capeto (Rio de Janeiro, 1970) é uma estilista brasileira formada pela Accademia di Moda, em Florença.
A carreira de Isabela Capeto começou quando se formou na Accademia di Moda em Florença, na Italia, no ano de 1.990. Antes da decisão de criar a sua própria marca Isabela Capeto respondeu durante quatro anos pela criação das estampas da Fábrica Bangú, e no período de 1.995 a 2.003, teve passagem pela área de criação de três importantes grifes brasileiras: Maria Bonita, Maria Bonita Extra e Lenny. Em 2003, inaugura seu ateliê. Em 2.004 ganha o prêmio "fazDiferença", prêmio atribuído anualmente pelas Organizações GLOBO. A partir de 2.004 a marca realiza showrooms semestrais em Paris, e suas peças já são encontradas em cerca de vinte países, entre os quais Japão, Reino Unido, França e Estados Unidos.
A mídia internacional também vem garantindo destaque à estilista, que já recebeu citações na Collezione Donna, Conde Nast Traveller, Teen Vogue, ID, Jalouse, Elle France e Vogue América .
Após estrear com sucesso no Fashion Rio em janeiro de 2004, Isabela estreou na São Paulo Fashion Week. De 2011 a 2016 desenvolveu quatro coleções infantis para a rede de Fast fashion C&A. Recentemente, criou uma linha de óculos na rede Chilli Beans.
Em dezembro de 2014, entrou para a lista do FFW dos 50 brasileiros mais "estilosos" da moda.
Lobo Marinho (navio)

O Lobo Marinho é um navio português do tipo RO-RO, que faz o transporte de passageiros e mercadorias entre o porto do Funchal, na ilha da Madeira, e o porto do Porto Santo, na ilha homónima. O navio é propriedade da companhia Porto Santo Line, que opera em exclusivo a linha de transporte marítimo entre as referidas ilhas, através de um contrato de concessão com o governo regional, celebrado em 1996, que estará em vigor até 2025.
Tem capacidade para transportar 1150 passageiros e 145 viaturas.
Após uma estimativa inicial de 5,5 mil milhões de escudos (27,4 milhões de euros), a construção deste novo navio foi adjudicada por 34,5 milhões de euros aos Estaleiros Navais de Viana do Castelo, sendo construído entre 2001 a 2003. Os custos de aquisição foram comparticipados no valor de 15 milhões pelos fundos comunitários — no âmbito do POPRAM (Programa Operacional Plurifundos da Região Autónoma da Madeira) III 2000-2006 — e pelo Governo Regional da Madeira, correspondendo a 71,4% da despesa elegível.
Com a eminente chegada do novo navio, o Lobo Marinho — o primeiro navio construído de raiz para a Porto Santo Line —, a empresa apresentou o novo logotipo, a 15 de abril de 2003(19 anos), a bordo do antigo navio da companhia, o Lobo Marinho I. Foi mantida a utilização de um lobo-marinho como mascote, porém o logotipo tornou-se mais colorido e elegante. Em termos comparativos com anterior logotipo, a Porto Santo Line decidiu baixar a cauda da mascote do novo, simbolizando assim a maior estabilidade do novo navio, e mudar a sua cor para um azul mais acinzentado, tornando a mascote mais realista. Contudo, a grande novidade foi a colocação de uma linha dourada onde está sentada a mascote, representando o destino Porto Santo, cuja principal atração é a sua praia de areia dourada. Quanto ao nome Porto Santo Line no logo, foi mudado o tipo de letra, continuando o azul nas palavras Porto Santo e agora com o dourado a colorir o Line.
Em maio de 2015, o navio esteve envolvido num incidente marítimo com um windsurfista que foi quase abalroado pela proa do navio próximo a Caniço de Baixo, na ilha da Madeira.
Trace Brasil

Trace Brasil (anteriormente Trace Brazuca) é um canal de televisão por assinatura brasileiro que estreou no dia 25 de julho de 2020. É a versão brasileira do canal Trace Urban, mas totalmente voltado à cultura afro-brasileira, com exibição de conteúdo musical, filmes, documentários sobre a ciência e a cultura negra, além de empreendedorismo.
O projeto Trace chegou ao Brasil em 2019 por meio de uma parceria entre José Papa e Olivier Laouchez primeiramente com a exibição do programa Trace Trends, exibido diariamente na RedeTV!. Logo depois, entrou no ar o canal musical Trace Brazuca, inicialmente em sua versão em streaming, disponível apenas na plataforma NOW da Claro TV em 20 de novembro de 2019. Depois, foi anunciado para em breve o lançamento na TV por assinatura.
Em 22 de julho de 2020, acontece a coletiva de imprensa apresentando toda a programação do novo canal brasileiro. Além de focar exclusivamente em conteúdo musical 100% nacional, a emissora apresenta também programas voltados à cultura negra, filmes e documentários. Em seguida, foi definida a data de inauguração oficial do canal: 25 de julho de 2020, data em que é celebrado o Dia Internacional da Mulher Negra Latino-Americana e Caribenha. As primeiras operadoras de TV por assinatura a disponibilizarem o canal foram a Claro NET , pelo canal 624, em substituição ao VH1 MegaHits (extinto no dia 31 do mesmo mês) e a operadora Vivo TV, através do canal 630. Em ambas as operadoras, a emissora é gerada exclusivamente em HDTV. O canal estreou dois dias antes nessas operadoras, com uma programação experimental. Logo depois, foi anunciado o acordo com a operadora Guigo TV, substituindo o Trace Sport-Stars, estreando no dia de sua inauguração, com sinal aberto até o dia 1° de setembro de 2020. O serviço de streaming já disponibiliza os canais irmãos do Trace.
Em Portugal, o canal de televisão estreou em 29 de janeiro de 2020 na operadora MEO.
Em 8 de abril de 2021, o canal deixa o lineup da Guigo TV após o fim do contrato com a operadora. Antes disso, seus canais irmãos já haviam deixado a grade três dias antes.
Em 10 de julho de 2023, o canal sofre uma reposição de marca visando consolidar o projeto Trace em território brasileiro e passa a se chamar Trace Brasil.
Moda do hip hop

A moda do hip hop é um estilo de se vestir de origem afro-americana, caribenha e latina, que teve origem no bairro The 5 Boroughs, em Nova Iorque, e mais tarde influenciou em cenas do hip hop em Los Angeles, Galesburg, Brooklyn, Chicago, Filadélfia, Detroit, Porto Rico, entre outros. Cada cidade contribuiu com vários elementos para o seu estilo geral visto hoje no mundo inteiro.
A moda do hip hop complementa as expressões e atitudes da cultura hip hop em geral. A moda do hip hop mudou significativamente em toda sua história, e hoje é uma parte proeminente da moda popular como um todo em todo o mundo e para todas as etnias.
O primeiro estilista a unificar a moda convencional com o estilo do Hip Hop foi Karl Kani, que desenvolveu as primeiras calças com o formato propriamente largo. Pelo sucesso das vendas ele recebeu o título de "The Godfather of fashion Urban" e também foi eleito mais tarde pela revista People um dos 100 Afro-Americanos mais ricos do mundo.
Os comentadores de dentro e fora da comunidade hip-hop têm criticado o custo de muitas das acomodações da moda hip hop. Chuck D do Public Enemy resumiu a mentalidade da moda hip hop e alguns jovens de baixa renda como "Cara, eu trabalho no McDonald's, mas, para mim me sentir bem sobre mim que tenho de receber uma corrente de ouro ou eu tenho que arranjar um carro voador, a fim de impressionar uma irmã, ou qualquer coisa assim. " Em 1992 sua canção "Us ", Ice Cube cantou que "os afro-americanos vai sempre cantar o blues / porque é tudo se preocupar com penteados e tênis. "
Alguns fãs expressaram decepção com o aumento da quantidade de publicidade de marcas caras do hip-hop em revistas. Em uma carta ao editor na revista Source, um leitor escreveu que a revista deveria "tentar mostrar algumas marcas menos caras porque os 'cabeças' saberão que não tem que empurrar, roubar ou assaltar e dar tiros para alcançar o alto flyness." Guru do Gang Starr foi roubado em um ponto de ônibus e perdeu seu relógio Rolex e uma jaqueta de Queen Latifah, e Prodigy foi roubado em outro ponto de ônibus, tendo perdido US$ 300.000 em joias. São poucos outros movimentos iniciados, tais como os membros do Public Enemy, fizeram a opção deliberada de não joias caras não como uma declaração contra o materialismo.
Marina Santa Helena

Marina Maués de Santa Helena Corrêa ou simplesmente Marina Santa Helena (Belém, 15 de janeiro de 1984) é uma apresentadora de televisão, podcaster, influenciadora, consultora de moda e professora brasileira.
Atualmente, Marina apresenta os podcasts Um Milkshake Chamado Wanda e Estilo Possível.
É formada em Arquitetura pela Universidade Federal do Pará, e mudou-se para São Paulo para fazer pós-graduação na área. Também é Mestre em Têxtil e Moda pela USP. Trabalhou com publicidade e mídias sociais e em 2010 entrou para a televisão.
Iniciou sua carreira na MTV Brasil, onde foi apresentadora do programa Fiz Na MTV, apresentadora do Notícias de Verão e repórter do Scrap MTV.
Já teve um blog de moda, o qual tinha o nome de Chiqueiro Chique, e é criadora do supremas.com.br, site de comportamento, estilo, tendências, música e variedades.
Trabalha na Mix TV desde 2011, onde já apresentou os programas Plantão Mix, Dose Tripla e Dicas de Verão. Em 2013, ela apresentou o Mix Diário ao lado de Caco de Castro. O último programa que apresentou foi o Top Mix, programa diário com os 10 clipes mais votados, onde ela interagia com os telespectadores através do Skype.
Atualmente, é apresentadora do podcast Um Milkshake Chamado Wanda, junto com Samir Duarte do dontskip.com e da Discovery Networks e Phelipe Cruz, do site papelpop.com.
Marina administra um blog pessoal. Também é professora de sustentabilidade na indústria têxtil da pós-graduação em Negócios de Moda do Senac.
Marina é casada com o rapper Emicida, com quem tem uma filha chamada Teresa, nascida em 2018.
Fast fashion

Fast fashion (moda rápida) significa um padrão de produção e consumo no qual os produtos são fabricados, consumidos e descartados – literalmente – rápido. Este modelo de negócios depende da eficiência em fornecimento e produção em termos de custo e tempo de comercialização dos produtos ao mercado, que são a essência para orientar e atender a demanda de consumo por novos estilos a baixo custo.
Um movimento importado de marcas da Europa, como a Zara, Benetton, H&M, Forever 21, GAP, entre outras, são exemplos de lojas que aderiram ao fast-fashion. O movimento é bastante forte na Espanha, considerada a quarta maior produtora têxtil do mundo, e contando com diversas marcas relacionadas ao mercado de fast-fashion entre as marcas mais valiosas do país - como é o caso da Zara, Bershka e Pull&Bear. No Brasil, grandes redes de varejo como C&A, Renner, Riachuelo, Marisa e Hering, aderiram à tendência. Para dar certo, o sistema requer coleções compactas, modelos novos o tempo todo e retirar das araras o que não vende e repor o que vende.
Ao mesmo tempo em que os estoques se ampliam nesse modelo, eles ficam mais restritos: nem todos os números e tamanhos estão disponíveis na coleção, nem todas as cores e estampas existem para cada um dos produtos.
Esta tendência tem gerado polêmicas, pois estimula o aumento do consumo e o trabalho escravo em países como Camboja, Bangladesh e outros países do sudeste asiático.
O consumo de fast fashion também implica questões sustentáveis. Segundo a Forbes, o setor de vestuário é responsável por 10% das emissões de carbono e permanece como segundo maior poluidor, seguido pelo petróleo. Aproximadamente 70 milhões de barris de petróleo são usados a cada ano para produzir poliéster, que hoje é a fibra mais utilizada em roupas e cuja decomposição leva em torno de 200 anos. Peças de fast fashion, que são usadas menos de 5 vezes e mantidas por aproximadamente 35 dias, produzem cerca de 400% a mais da emissão de carbono por unidade anualmente do que peças utilizadas 50 vezes e usadas por um ano inteiro.
Nescau

Nescau é uma marca pertencente à Nestlé. Foi iniciamente criada para um leite achocolatado desenvolvido para o mercado brasileiro e lançado em 1932 com o nome Nescáo.
Seu nome é resultado da fusão das palavras Nestlé e Cacáo, como era escrita a palavra cacau na época. Em 1954, aproveitando as alterações ortográficas vigentes no Brasil, o nome foi mudado para Nescau para evitar confusão, pois as pessoas liam equivocadamente o acento agudo de Nescáo, como Nescão.
Em 1961, a marca começou a se firmar no mercado brasileiro, com a mudança de fórmula que transformou o produto em instantâneo e enriquecido com vitaminas. Em 1972, o produto ganhou ainda melhor solubilidade e um composto vitamínico. Naquele ano, foi desenvolvida uma forte campanha publicitária de relançamento sob um novo slogan: "Super Nescau, energia que dá gosto".
A marca engloba atualmente uma gama de produtos que inclui achocolatados em pó e prontos para beber, chocolates em barra, cereais matinais e biscoitos recheados.
Roupa interior

Roupa interior ou roupa íntima (por vezes também no plural) é o conjunto de peças de vestuário usadas diretamente sobre a pele e que se encontram sob outras camadas de roupa. São utilizadas, em sua maioria, para cobrir as partes íntimas. Exemplos de roupa interior são as peças de lingerie, cuecas (short ou boxers, calcinha), ceroulas, etc.
Guarda-roupas

O guarda-roupas, roupeiro é um item mobiliário de um quarto, onde se guardada roupas, acessórios de vestuário e calçados, também é conhecido como guarda-fatos sobretudo em Portugal.
O armário surgiu no século XVI, e era usado para guardar armas como o termo em português parece indicar, todavia, com o tempo, os nobres passaram a ter a catia depósitos de armas cada vez mais suntuosos e os armários começaram a ser usados para guardar o vestuário.
A palavra guarda-roupa apareceu na língua inglesa no início do século XIV. Originou-se das palavras do francês antigo warderobe , wardereube e garderobe , em que "warder" significava "guardar, guardar" e "robe" significava "vestimenta".
Kas, kast ou kasten (pronuncia-se kaz) é um armário ou guarda-roupa enorme de origem holandesa semelhante a um armário que era popular na Holanda e nas Américas nos séculos XVII e XVIII. Era equipado com prateleiras e gavetas usadas para guardar roupas e outros objetos de valor e trancado com chave. Era símbolo de status e herança de família nos Países Baixos e bem de luxo importado para as colônias americanas. Como tal, muitas vezes era feito de madeira de qualidade, como cerejeira, pau-rosa e ébano, sendo apainelado, esculpido ou pintado.
Lacta (Brazilian company)

Lacta is a Brazilian chocolate and confectionery maker, founded in São Paulo in 1912 as Société Anonyme des Chocolats Suisses. In 1996, Lacta was purchased by Kraft Foods.
Lacta is currently owned and distributed in Brazil by Mondelez International. In August 2012, Kraft announced that it would split the business in two. The new Mondelez would house the candy business, valued at $31 billion, bringing together global brands such as Cadbury (chocolates) and Ritz (cookies). Another company would keep the Kraft Foods logo and would be responsible for the current $17 billion relating to brands sold in U.S. supermarkets, such as Kraft cheeses.
Finta

Finta is a Brazilian sports equipment manufacturing company based in São Paulo. The company produces football equipment, including boots, balls, goalkeeper gloves, and accessories (shin guards, bags)
In recent years, Finta also manufactured equipment for volleyball and basketball, including clothing.
The Finta is a genuinely Brazilian sports brand that since its founding in 1987 has provided uniforms and sports equipment to large clubs. In this short period, as a supplier, the Finta participated in the conquest of three Brazilian first division titles (Vasco/89, and Corinthians/90 Botafogo/95). Also won the league several times access to the first division of Brazilian football (Juventude champion and vice-campeão/94 Goiás, Botafogo R. Black Vice campeão/98 and Santa Cruz deputy campeão/99, Paraná Clube - Champion JH Cup 2000, Paysandu - champion in 2001, Botafogo Rio - runner-up 2003, Santa Cruz - runner-up 2005). Got two titles Brazilian third division (New Horizontino/94 and Remo/05), two World Cups in Brazil 93/94 Super Cups, and two South American 91/93 (Cruzeiro of Belo Horizonte). Paysandu The North won the FIFA World Cup 2002 and Champions in 2002, gaining the right to participate in the Libertadores 2003. There are 42 state championships (Corinthians, Cruzeiro, Sport Recife, Paysandu, Goias, Vasco, MG America, Nautical, Ceará, Vila Nova, Santa Cruz, two tricampeonatos with Vasco and Goiás, two international tournaments (Tereza Herrera/89 with Vasco and Ramon de Carranza/96 with Botafogo in Rio), and five other titles with the men's basketball team from France and women's volleyball Ribeirao Preto (São Paulo / Brazil / South America), totaling 60 titles won by clubs (football, volleyball, and basketball) uniform with our brand (42estaduais, 13 national and 5 international).
Finta has over four thousand customers throughout Brazil. Finta's products are exported to Europe, Central America, South America, the Caribbean and Japan.
The following list that are sponsored by Finta:
South American Continental Exhibition

The South American Continental Exhibition (Exposición Continental Sud-Americana) was held in Buenos Aires from 14 March to 31 July 1882.
The fair was organised by the Industrial Club of Buenos Aires who had organised an industrial exhibition in Buenos Aires in 1877. Julio A Roca (president) inaugurated the exhibition with the honorary chair of the committee Nicolás Avellaneda stating that the exhibition represented industrial progress.
Congress gave funds for the exhibition which were used for premises in Plaza Once.
Exhibits covered: arts; beer, cigarettes and wine; clothing and footwear; and soap from Argentina and other countries in America and Europe.
Nations exhibiting at the exhibition included Argentina, Bolivia, Brazil, Chile, Cuba, Ecuador, France, Germany, Great Britain, Mexico, Paraguay, Switzerland, United States of America, Uruguay, and Venezuela.
Prize winners included the Brazilian photographers Marc Ferrez, Insley Pacheco [pt]. and the Brazilian 'Esberard Glass and Crystal' company.
Pascual Ortega Portales from Chile received the second prize for paintings.
A historical show was announced on the 15 March 1882. This was to cover the history of the River Plate with sections including "Argentinian prehistorical", "Columbian era", numismatics, paintings, prints, manuscripts, maps (including nautical maps) and furniture.
The tone of the exhibition was debated with Estanislao Zeballos of the exhibition organising committee arguing that war trophies that could embarrass potentially participating nations (Brazil and Paraguay) be excluded.
By the time it closed at the end of July 50,000 people had visited.
Aerial view of the exhibition
Original 57 merit badges (Boy Scouts of America)

In 1911, 57 merit badges were issued by the Boy Scouts of America. Many of them exist to this day and are listed below in green. Many of the others have been discontinued or reintroduced with different names. Of the discontinued original merit badges, four were offered in 2010 as part of the Boy Scouts of America centennial. These merit badges are listed in beige.
Soon after the introduction of merit badges, the ranks of Life, Star, and Eagle were created to recognize the earning of merit badges; Star was moved before Life in 1924.
Cia. Hering

Companhia Hering (Cia Hering) is a Brazilian textile and retail clothing company, being the leading clothing textile company in Latin America. The company has 805 stores. The company is one of the oldest Brazilian companies still in activity, founded by German brothers Bruno and Hermann Hering, in 1880. It was founded in Blumenau, Santa Catarina, and its headquarters and major factories are still in this city. Hering is the major employer in the city (excluding public service jobs).
Hering exports its products worldwide. Currently, the company operates stores in Brazil, Bolivia, Chile, Paraguay, Uruguay and Venezuela.
Cia. Hering brands are:
Cia Hering opened its first Hering Store in 1993. Today there are 827 stores in operation in Brazil and the world, most installed in shopping malls, being 606 Hering Stores, 76 Hering Kids, 82 PUC stores and 1 Hering for you.
బట్టేల్‌గుట్ట కోట

బట్టేల్‌గుట్ట కోట అనేది తెలంగాణ రాష్ట్రం, రంగారెడ్డి జిల్లా, బాలాపూర్ మండలం, బడంగ్‌పేట్ గ్రామం, సుబ్రమణ్యం కాలనీలోని గుట్టపై ఉన్న కోట. నిజాం కాలంలో సరిహద్దు రక్షణ కోసం పోలీసు పహరా నిమిత్తం నిర్మించిన వృత్తాకారపు కోట ఇది.
వందల ఏళ్ళ క్రితం సైనిక స్థావరానికి నిలయంగా ఉన్న బడంగ్‌పేట చుట్టూ పెద్ద కోట బురుజులు, గ్రామ ప్రధాన కూడలిలో నిజాం నాకా ఉండేది. ఇక్కడ వజ్రాలు, వైఢూర్యాలు అమ్ముకునే వారని పూర్వీకులు చెబుతుండేవారు. గ్రామ ప్రధాన కూడలిలో ఉన్న నిజాం నాకాను కొంతకాలంపాటు బడంగ్‌పేట గ్రామ పంచాయతీ కార్యాలయానికి ఉపయోగించారు.
దీనిని పర్యాటక ప్రాంతంగా మార్చేందుకు తెలంగాణ ప్రభుత్వం 1.10 కోట్ల రూపాయలు కేటాయించి గుట్ట చుట్టూ పచ్చని చెట్లు, పూల మొక్కలు, పార్కు మధ్యలో గౌతమ బుద్ధుడి విగ్రహం, గుట్ట చుట్టూ ఫెన్సింగ్‌, వాకింగ్‌ ట్రాక్‌లు, పార్కులో వివిధ రకాల జంతువులు-పక్షుల విగ్రహాలు, యోగా కేంద్రం ఏర్పాటు చేసింది.
దేవరకొండ కోట

దేవరకొండ కోట తెలంగాణ రాష్ట్రం లోని నల్గొండ జిల్లా దేవరకొండ పట్టణానికి దగ్గరలో ఉంది. ఈ కోట మూడు కొండలతో చుట్టబడిన ఒక కొండపై ఉంది. అప్పట్లో ఎంతో ప్రాముఖ్యత వహించిన ఈ కోటను 14వ శతాబ్దంలో రేచెర్ల వెలమ రాజులు నిర్మించారు. శత్రువులకు దుర్భేద్యమైన బలమైన కోట కలిగి ఉండడంకోసం ఈ కోటను నిర్మించారని చెబుతారు.
గతంలో కాకతీయుల రాజుల వద్ద సేనానాయకులుగా పనిచేసిన పద్మనాయక వంశస్థులకు చెందిన భేతాళ నాయకుడు సంతతి వారు దేవర కొండ రాజ్యాన్ని స్థాపించి నట్టుగా చారిత్రిక ఆధారలను బట్టి తెలుస్తున్నది. వీరి తరంలో రెండవ మాదానాయుడు కాలంలోనె దేవరకొండ దుర్గం నిర్మాణం జరిగినట్లు చారిత్రాకాదారలనుబట్టి తెలుస్తున్నది. ఇతనికాలంలో దేవరకొండ రాజ్యం శ్రీశైలం వరకు విస్తరించింది. ఎత్తైన ఏడుకొండలను కలుపుతూ ఈ ధుర్గాన్ని అత్యద్భుతంగా నిర్మించారు.
పద్మనాయక రాజులు తెలంగాణ ప్రాంతాన్ని సుమారు 195 సంవత్సరాలపాటు పాలించారు. నల్గొండ రాజ్యాన్ని 156 సంవత్సరాల పాటు, దేవరకొండ రాజ్యాన్ని 150 సంవత్సరాల పాటు వారు పాలించారు. దేవరకొండ కోటని కేంద్రంగా చేసుకొని పాలించినవారిలో పద్మనాయక రాజులు ముఖ్యులు. పద్మనాయక రాజులలో 6వ తరం వాడైన ఎర్రదాచమనేని మాదనాయుడు ముందుగా కోట నిర్మాణాన్ని ప్రారంభించినట్టు చారిత్రక కథనం. ఈ తరం తరువాతి వారైన సింగమ నాయకుడు, అనపోత నాయకుడు, వేదగిరి నాయకుడులతో పాటు 3వ మాద నాయకుడు కూడా కోట నిర్మాణంలో పాలు పంచుకున్నారు.
దాదాపు 900 సంవత్సరాల చరిత్ర కలిగిన ఈ కోట ఉప్పువాగు, స్వర్ణముఖి వాగుల నడుమ దర్పంతో అలరారుతూ మనకు కనువిందు చేస్తుంది. దాదాపు 500 మీటర్ల పై ఎత్తులో నిర్మించబడ్డ ఈ కోట ఏడు కొండల ప్రాంతాల నడుమ సుమారు 520 ఎకరాల విస్తీర్ణంలో విస్తరించబడి ఉంది.
కాకతీయ రాజుల ఏలుబడిలో దేవరకొండ కోట చాలాకాలం పాటు ఉంది. కాకతీయులు తమ రాజ్యాన్ని విస్తరించే క్రమంలో రాచకొండ కోటతో పాటు దేవరకొండ కోటను కూడా వారు తమ వశం చేసుకున్నారు. సుమారు 1230 సంవత్సర ప్రాంతంలో దేవరకొండను ఆధారంగా చేసుకొని కాకతీయులు తమ రాజ్యపాలనను గావించారం. దాదాపు 290 సంవత్సరాల పాటు దేవరకొండ కోట కాకతీయుల ఏలుబడిలోనే వుండి అనేక విధాలుగా తీర్చిదిద్దబడింది. ఐదువందల ఎకరాల పైగా విస్తీర్ణం కలిగిన ఈ కోటలో పంటభూములు, కాలువలు, బావులు, సెలయేళ్ళు, కోనేరులు అందమైన భవనాలు, ఉద్యాన వనాలు ఉన్నాయి.
ఈ కోటలో ధాన్యాగారము, సైనిక శిభిరాలు, ఆలయాలు ఉన్నాయి. పూర్తి గ్రానైట్‌ రాయితో చెక్కబడిన 9 ద్వారాలపై అనేక కాకతీయుల రాజ చిహ్నాలు మనకు నేటికీ దర్శనమిస్తాయి. 9 ప్రధాన ప్రాకారాలు మాత్రమే కాకుండా కోట లోపలి వైపు వెళుతున్నకొద్దీ దాదాపు 30 చిన్న ప్రాకారాలు సహితం మనకు దర్శనమిస్తాయి. కోటలోకి ప్రవేశించే శత్రువులను తప్పుదారి పట్టించి వారిని బంధించడానికి వారి ఎత్తులను చిత్తు చేయడానికి, ఎక్కడికక్కడ శతృవుల రాకను నిరోధించడానికి ఆ ద్వారాలు నిర్మించారు.
అలాగే 20 వరకు మంచినీటి బావులు, మరో 53 వరకు మెట్ల మార్గం కలిగిన నీటి బావులు కోటలో మనకు కనిపిస్తాయి. అంతే కాకుండా కోటలోని ప్రజల జల అవసరాల కోసం ఆరు డ్యాం వంటి నిర్మాణాలు, అయిదు వరకు చెరువుల నిర్మాణాలు మనకు ఈ కోటలో కనిపిస్తాయి. శత్రువులు నెలల తరబడి కోటను చుట్టుముట్టినా నీటికి కొరతలేకుండా ఇన్ని నీటి నిర్మాణాలు ఈ కోటలో అలనాటి రాజులు చేపట్టటం గొప్ప విశేషం.
కోటకు 360 బురుజులు, 6 కోనేరులు, 13 ధాన్యాగారాలు, గుర్రపుశాలలు, ఆయుధాగారాలున్నట్లు ఆధారాలున్నాయి.
ప్రస్తుతం ఈ దుర్గం భారత పురావస్తుశాఖ వారి ఆధీనంలో ఉంది. పరిరక్షణ సరిగా లేనందున చారిత్రిక కట్టడాలు శిథిలావస్థకు చేరుకున్నాయి. అత్యంత విలువైన కళాఖండాలు కూడా శిథిలమౌతున్నాయి. దుండగులు గుప్తనిధుల కొరకు జరిపిన త్రవ్వకాలలో అనేక విలువైన కళాఖండాలు ధ్వంసం చేయబడ్డాయి.
హైదరాబాదు నుండి నాగార్జున సాగర్ వెళ్ళే రహదారిలో మల్లెపల్లి గ్రామం ఉంది. అక్కడినుండి 7 కిలోమీటర్ల దూరంలోనే దేవరకొండ దుర్గం ఉంది.
ముస్లిం బ్రదర్‌హుడ్

"ముస్లిం బ్రదర్‌హుడ్ సొసైటీ" "ఒక బహుళజాతి ఇస్లామిక్ రాజకీయ సంస్థ. ఇజ్రాయెల్‌లో 1928లో స్థాపించబడింది
1928, మార్చిలో ఈజిప్ట్‌లోని ఇస్మాలియా అనే చోట రూపుదాల్చింది. పండితుడు, ఉపాధ్యాయుడు హసన్ అల్ బన్నా దీని స్థాపకుడు. సూయెజ్ కాలువ పనిలో ఉన్న ఆరుగురు శ్రామికులతో మొదలైన బ్రదర్‌హుడ్ ఎంతో వేగంగా విస్తరించి రెండో ప్రపంచయుద్ధం ముగిసేనాటికి రెండు లక్షల మంది సభ్యులను ఆకర్షించింది. 1948 నాటికి పలు దేశాలలో రెండువేల శాఖలతో, ఐదులక్షల మంది సభ్యులతో బలపడింది. బ్రదర్‌హుడ్ తన వ్యతిరేకులను నిర్మూలిస్తుందని మొదటి నుం చి ఆరోపణలు ఉన్నాయి. 1948 నాటి ఈజిప్ట్ అధ్యక్షుడు మహ్మద్ ఫాహిం అన్నూ క్రిషిపాషా హత్య వెనుక ఈ సంస్థ ప్రమేయం ఉం దని ఆరోపణలు ఉన్నాయి. ఆ సంవత్సరంలోనే ఇది నిషేధానికి గురైంది. ఈజిప్ట్ ప్రభుత్వంతో బ్రదర్‌హుడ్‌కు ఎక్కువ కాలం సంఘర్షణే కనిపిస్తుంది. అబ్దుల్ నాసర్ (1954) ఈ సం స్థను అదుపులో పెట్టే ప్రయత్నం చేశాడు. ఈ ఆటుపోట్లతో 1970లో ఈ సంస్థ హింసాకాండను వీడి, రాజకీయపార్టీ అవతారం ఎత్తాలని అనుకుంది. కానీ ఎన్నికలలో పోటీ చేయడానికి అప్పటికే అర్హత కోల్పోయింది. దీనితో దీని సభ్యులు ఇండిపెండెంట్లుగా పోటీ చేసేవారు. అలా మొదలైన ఎన్నికల ప్రయాణం 2005 నాటికి 88 స్థానాల దాకా చేరింది. 2011లో ముబారక్‌ను పదవీచ్యుతుని చేయడంలో బ్రదర్‌హుడ్ కీలకపాత్ర వహించి, చట్టబద్ధత సాధించింది. ఈ ‘విప్లవం’లోనే బ్రదర్‌హుడ్‌కు సైన్యం మద్దతు పలికింది.
ఎన్నికలలో పోటీ చేసే వీలులేకపోవడంతో అనుబంధంగా ఫ్రీడమ్ అండ్ జస్టిస్ పార్టీని ఏర్పాటు చేసింది. దీని అధ్యక్షుడే మహ్మద్ మొర్సీ. 2000-2005 మధ్య పార్లమెంట్ సభ్యుడు. 2012 అధ్యక్ష ఎన్నికలలో బ్రదర్‌హుడ్, ఫ్రీడమ్ అండ్ జస్టిస్ పార్టీ అభ్యర్థిగా అధ్యక్ష ఎన్నికలలో ఇతడే పోటీ చేశాడు. ఓటర్లలో అరవైశాతం మొర్సీకే ఓటేశారు. 508 స్థానాలు ఉన్న పార్లమెంటులో మొర్సీ పార్టీ, ఈ పార్టీ మద్దతు ఉన్న వారు 235 మంది గెలిచారు. ఇంత మద్దతు ఉన్నా కేవలం జూన్ 30, 2012 నుంచి జూలై 3, 2013 వరకు మాత్రమే పాలించాడు. హద్దుల్లేని అధికారాలు చేజిక్కిం చుకోవడంతో సంక్షోభం ఏర్పడింది. సైన్యం నాయకత్వంలో తాత్కాలిక సైనిక ప్రభుత్వం ఏర్పాటైంది.
ఈజిప్ట్‌లో మైనారిటీగా ఉన్న క్రైస్తవులపై దాడులతో బ్రదర్‌హుడ్ పూర్తిగా అప్రతిష్టపాలైంది. ఉదారవాదులపై కక్ష కట్టడం మరొక అంశం. అయితే తాత్కాలిక ప్రభుత్వ లక్ష్యం నెరవేరడం సులభం కాదు. బ్రదర్‌హుడ్ రకరకాల పేర్లతో బహ్రెయిన్, సిరియా, జోర్డాన్, ఇరాన్, ఇరాక్, పాలస్తీనా, సౌదీ అరేబియా, కువైట్, యొమెన్, కెన్యా (బరాక్ ఒబామా సవతి సోదరుడు మాలిక్ ఒబామాకు దీనితో సంబంధాలు ఉన్నాయని చెబుతారు), అల్జీరియా, సూడాన్, సోమాలియా, ట్యునిషి యా, లిబియా, మారిటేనియా, రష్యా (2003 లో నిషేధించారు), అమెరికా, బ్రిటన్, ఇండోనేషియా, భారత ఉపఖండం (అబ్దుల్ అలా మౌదుది 1941లో లాహోర్‌లో స్థాపించిన జమాతె ఎ ఇస్లాం అదే)లో పనిచేస్తున్నది. ప్రభుత్వాలతో విభేదిస్తూనే 80 ఏళ్లుగా మనుగడ సాగిస్తున్న సం స్థ ఇది.
హమాస్

ఇస్లామిక్ రెసిస్టెన్స్ మూవ్‌మెంట్ (అరబిక్: حركة المقاومة الاسلامية ‎, Ḥarakat al-Muqāwamah al-ʾIslāmiyyah ) [ , దీనిని హమాస్ అని పిలుస్తారు హమాస్ అనేది పాలస్తీనాలోని గాజా పరిదిలోని ఒక రాజకీయ, మతపరమైన ఉగ్రవాద సంస్థ. హమాస్ పూర్తి పేరు 'హర్కత్ అల్ ముఖావమా అల్-ఇస్లామియా'. పాలస్తీనాలోని రెండు రాజకీయ పక్షాల్లో ఇదొకటి. 1987లో వెస్ట్ బ్యాంక్, గాజా, తూర్పు జెరుసలేంలో ఇజ్రాయెల్ ఆక్రమణకు వ్యతిరేకంగా పాలస్తీనా ప్రాంతాల్లో మొదటి ఇంతిదా (తిరుగుబాటు) ఉద్యమం జరిగింది. 1987లో స్థాపించబడిన పాలస్తీనా ఇస్లామిక్ సున్నీ సంస్థ. పాలస్తీనా స్వాతంత్ర్యం కోసం పోరాడుతుందని పేర్కొంటుంది, కానీ దాని లక్ష్యాలను సాధించడానికి హింసాత్మక మార్గాలను ఉపయోగిస్తుంది. 2006 పాలస్తీనా ఎన్నికలలో, హమాస్ పార్లమెంటులోని 132 సీట్లలో 74 స్థానాలను గెలుచుకుంది, గాజా స్ట్రిప్‌పై నియంత్రణ సాధించింది.
హమాస్ యొక్క ఉగ్రవాద చర్యలలో రాకెట్ దాడులు, హత్యలు, బంధీ తీసుకోవడం, ఆత్మాహుతి దాడులు ఉన్నాయి. హమాస్ దాడుల కారణంగా ఇజ్రాయెల్‌లో వందలాది మంది పౌరులు మరణించారు.
దీని వ్యవస్థాపకుడు, షేక్ అహ్మద్ యాసిన్, స్థానిక పాలస్తీనా అరబ్, ఇతర ప్రధాన నాయకులు కూడా పాలస్తీనాలో పుట్టి పెరిగారు, చాలా కాలం పాటు ఇజ్రాయెల్ పాలనను చూశారు. హమాస్ స్థాపన యొక్క ఉద్దేశం నేటి ఇజ్రాయెల్‌తో సహా ఇజ్రాయెల్ ఆక్రమణలో ఉన్న పాలస్తీనాను విముక్తి చేయడం.
హమాస్ యొక్క ఉగ్రవాద చర్యలు ప్రపంచవ్యాప్తంగా తీవ్రంగా విమర్శించబడ్డాయి. యునైటెడ్ స్టేట్స్, యూరోపియన్ యూనియన్, యునైటెడ్ నేషన్స్ వంటి అనేక దేశాలు, సంస్థలు హమాస్‌ను ఒక ఉగ్రవాద సంస్థగా గుర్తించాయి.అయితే, ఇరాన్, ఈజిప్ట్, రష్యా, టర్కీ, పీపుల్స్ రిపబ్లిక్ ఆఫ్ చైనా వంటి దేశాలు, యునైటెడ్ నేషన్స్,, భద్రతా మండలి దానిని తీవ్రవాద సంస్థగా పరిగణించదు.
German World War II fortresses

German fortresses (German: Festungen or Fester Platz, lit. 'fixed place'; called pockets by the Allies) during World War II were bridgeheads, cities, islands and towns designated by Adolf Hitler as areas that were to be fortified and stocked with food and ammunition in order to hold out against Allied offensives.
The fortress doctrine evolved towards the end of World War II, when the German leadership had not yet accepted defeat, but had begun to realize that drastic measures were required to forestall inevitable offensives on the Reich. The first such stronghold was Stalingrad.
On the Eastern Front, Warsaw, Budapest, Kolberg, Königsberg, Küstrin, Danzig and Breslau were some of the large cities selected as strongholds.
On the Western Front, Hitler declared eleven major ports as fortresses on 19 January 1944: IJmuiden, the Hook of Holland, Dunkirk, Boulogne-sur-Mer, Le Havre, Cherbourg, Saint-Malo, Brest, Lorient, Saint-Nazaire and the Gironde estuary. In February and March 1944 three more coastal areas were declared to be fortresses: the Channel Islands, Calais and La Rochelle.
The fate of the fortress areas varied. Stalingrad, the first to fall, is seen as a crucial turning point in the war, and one of the key battles which led to German defeat. In several cases, Alderney, for example, the fortresses were bypassed by the attackers and did not fall, surrendering only after the unconditional surrender of Germany. One fortress, Fortress Courland, would see guerrilla war being waged in the area from 1945 to 1960s by Lithuanian partisans and a few Germans who fought as Forest Brothers, with individual guerrillas remaining in hiding and evaded capture into the 1980s.
Sindhudurg Fort

Sindhudurg Fort (Marathi pronunciation: [sin̪d̪ʱud̪uɾɡ]) is a historical sea fort located in Arabian Sea near the Konkan region of Maharashtra in Western India. The fort, commissioned by Chhatrapati Shivaji, was constructed between 1664 and 1667. The fort lies off the shore of Malvan taluka of the Sindhudurg District in the Konkan region of Maharashtra, 450 kilometres (280 mi) south of Mumbai. It is a protected monument under the Archaeological Survey of India.
Sindhudurg island-fort was built under Shivaji I, the founder of the Maratha Empire. The fort's foundation stone was laid on 25 November 1664. Construction was supervised by Hiroji Indulkar who took assistance from Portuguese engineers of Goa. The fort's main objective was to counter the rising influence of English, Dutch, French and Portuguese merchants in the Konkan coast, and to curb the rise of Siddhis of Janjira. The fort was built on a small island known as the Khurte island.
[Chatrappati Shivaji Maharaj] had brought 200 Vaddera people to build this fort. Over 4,000 pounds of lead were used in the casting and foundation stones were firmly laid down. Construction started on 25 November 1664. Built over a period of three years (1664-1667), the sea fort is spread over 48 acres, with a two-mile (3 km) long rampart, and walls that are 30 feet (9.1 m) high and 12 feet (3.7 m) thick. The massive walls were designed to serve as a deterrent to approaching enemies and to the waves and tides of the Arabian Sea. The main entrance is concealed in such a way that no one can pinpoint it from outside.
The number of permanent residents living in the fort has been in decline since its abandonment. Most residents have moved out due to inadequate employment opportunities but some families remain. The fort is closed for tourists during rainy season due to high tides.