davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Transporte público gratuito

Tarifa Zero (também conhecida como catraca livre) é a política de transporte público que isenta os utilizadores de pagamento pelo serviço de transporte prestado.
A cidade de Hasselt, capital da província de Limburg, na Bélgica, faz parte de um pequeno, mas crescente, número de cidades ao redor do mundo que estão oferecendo tarifa zero no transporte público. Desde 1 de julho de 1997, as linhas municipais de Hasselt são de uso gratuito para todos e, no caso de linhas centrais, até mesmo não-habitantes da cidade usufruem da tarifa zero.
A cidade de Sydney, na Austrália, oferece linhas circulares de ônibus gratuitos. Dois exemplos são as linhas no centro comercial da cidade e a linha do bairro residencial de Kogarah.
Desde 1 de julho de 2008, moradores locais e visitantes da cidade chinesa de Changning podem desfrutar das três linhas de transporte público gratuitamente. Para financiar a iniciativa, o governo utilizou sete milhões de yuans (aproximadamente um milhão de dólares).
Desde o dia 17 de setembro de 2009 que a população de Changzhi - condado de característica industrial, com 320 mil habitantes, situada na província de Shanxi - pode utilizar gratuitamente qualquer ônibus da região. Esta política segue uma linha de ações de bem-estar social implantadas na China.
O governo de Zagreb, capital da Croácia, implementou um programa de transporte público gratuito como forma de retirar carros das ruas.
A partir de 29 de fevereiro de 2020, todo o transporte no Luxemburgo é gratuito, com exceção da primeira classe no transporte ferroviário, e do transporte internacional.
Tarifa Zero é um projeto de política pública em aplicação no Brasil, e que pretende democratizar o acesso ao transporte público sem cobrar do usuário no momento do uso, mas sim custeá-lo a partir do orçamento público. Consiste na ideia de que o transporte coletivo é um direito e, como os demais serviços públicos essenciais, deve ser oferecido para todos os cidadãos, sem distinções de qualquer natureza - como, por exemplo, a disponibilidade de recursos para pagar as tarifas.
O projeto foi inicialmente proposto por Lúcio Gregori, secretário municipal de transportes de São Paulo na gestão de Luiza Erundina (1989-1992), e consistia na criação de um Fundo de Transportes, reunindo recursos públicos - através de um aumento progressivo no IPTU, seguindo a linha de quem tem mais paga mais, quem tem menos paga menos, quem não tem não paga - para custear a totalidade do sistema. O projeto sofreu resistência dentro e fora do partido da então prefeita e o projeto de lei que criaria o Fundo de Transporte para financiar a tarifa zero não chegou a ser votado. No entanto, um projeto piloto de tarifa zero foi aplicado no bairro Cidade Tiradentes e o projeto de municipalização do transporte foi aprovado pela Câmara. A partir de 2006, o Movimento Passe Livre passou a defender a tarifa zero.
Em 2022, a literatura contabilizava 53 casos de Tarifa Zero em operação no Brasil, com experiências de operação privadas e estatais.
Transportes Públicos de Lamego

A rede de Transportes Públicos de Lamego, é operada pela Vale do Ave Transportes, Lda (desde janeiro de 2025 e com a duração prevista de 10 anos). Esta rede assegura os Circuitos Urbanos (os já conhecidos "Verdinhos") e 12 linhas municipais (todas operados anteriormente pela Rodonorte), que fazem a ligação entre a Central de Camionagem (no centro da cidade de Lamego) às demais sedes de freguesia do concelho.
A Vale do Ave Transportes, Lda, foi contratada através de um concurso público com o objetivo de encontrar um Operador para a rede de Transportes Públicos de Lamego.
Os percursos, paragens e horários podem ser consultados no site da Câmera Municipal de Lamego, ou no site que a Vale do Ave Transportes criou para a esta operação.
O Munícipio de Lamego, no final de 2024, também procedeu À instalação de PIP (Painéis de Informação ao Público) de modo a informar os passageiro, sobre os detalhes do serviço (tempo de espera por cada e linha, e qual o destino desta, entre outras) de modo a, com a instalação do novo operador, conseguir estar mais próximo do passageiro.
As linhas compostas por um único algarismo, são as linhas Urbanas, que circulam no centro da Cidade de Lamego, e em algumas zonas contíguas. Já as linhas compostas por três algarismos, são as chamadas linhas Municipais, que fazem ligação entre Lamego e as várias freguesias do concelho (com exceção da linha 103 que faz ligação à estação ferroviária de Peso da Régua.
Xadrez (padrão)

Padrão xadrez ("check" em inglês) ou "padrão quadriculado", é a designação de um padrão de listras modificadas que consiste em linhas horizontais e verticais cruzadas formando quadrados, retângulos ou losangos.
A palavra é derivada da antiga palavra persa "shah" ("Xá"), que significa "rei", do jogo oriental de xadrez, jogado em um tabuleiro quadrado, particularmente da expressão "shah mat", "o rei está morto", na linguagem do xadrez moderno "cheque-mate". A palavra entrou na língua francesa como "échec" no século XI, daí para o inglês.
"Buffalo check" ("xadrez de búfalo") é um padrão que tem listras pretas em um fundo vermelho. Nos Estados Unidos, ele recebeu esse nome por volta de 1850, quando um designer da fábrica Woolrich em Chatham's Run na Pensilvânia (que possuía um rebanho de bisões) copiou um padrão conhecido como "Rob Roy" na Escócia, em homenagem ao herói folclórico Rob Roy MacGregor. O "nº 5310-402 da coleção de tecidos de peso médio da Woolrich" tornou-se associado aos lenhadores, já que os que moravam nas proximidades dos bosques da Pensilvânia eram os principais clientes das camisas de lã que as usavam. Tornou-se popular na moda dominante nos Estados Unidos nas décadas de 1990 e 2010.
Em vidraçaria, o padrão xadrez é um padrão de grandes retângulos ou quadrados em uma cor que contrasta com a cor principal.
O termo zigrinado, é utilizado na marcenaria para indicar um tipo de padrão xadrez aplicado geralmente em qualquer tipo de cabo, seja de arma de fogo ou de qualquer outra ferramenta, O zigrinado pode ser aplicado de forma manual (entalhe), e mais recentemente pode ser feito por máquinas usando laser ou CO2, normalmente em formato de losangos.
Premier League de 2007–08

J = Número de jogos; V = Número de vitórias; E = Número de empates; D = Número de derrotas; GP = Gols Pró; GC = Gols Contra; SG = Saldo de Gols; Pts = PontosC = Campeão; R = Rebaixado
Última atualização: 14 de Maio de 2008
La Liga de 2007–08

A La Liga de 2007–08 do Campeonato Espanhol se iniciou em 25 de agosto de 2007 até 18 de maio de 2008. Contou com a participação de 20 clubes e seu formato foi de turno e returno no sistema de pontos corridos. Os três últimos colocados da classificação geral, foram rebaixados para a segunda divisão do campeonato Espanhol da temporada seguinte.
[1].
Campeonato Italiano de Futebol - Série A (2007–08)

A Serie A 2007-08 foi a 75ª edição da Serie A do Campeonato Italiano de Futebol.
* Cagliari foi penalizado com a perda de três pontos devido a uma ação legal não autorizada, mas o time conseguiu recuperar os pontos perdidos na justiça.
A linha horizontal representa os jogos da equipe como mandante. A coluna vertical indica os jogos da equipe como visitante. Jogos da próxima rodada estão indicados em azul.
A partida entre Juventus e Parma foi adiada devido à morte de um torcedor do Parma.
CAIO Induscar

A Caio Induscar (detentora da marca Caio), é uma empresa brasileira fabricante de ônibus e carrocerias. Em 2017, foi considerada a maior fabricante em número de vendas de ônibus urbanos do Brasil, responsável pela metade de todos os ônibus vendidos neste segmento.
A Companhia Americana Industrial de Ônibus (Caio) foi fundada em 19 de dezembro de 1945, na rua Guaiaúna, no bairro da Penha, em São Paulo, pelo imigrante italiano José Massa, bisavô do piloto brasileiro de Fórmula 1 Felipe Massa. De 1945 até 1980, a fábrica da empresa funcionou no mesmo endereço, onde prosperou e produziu milhares de carrocerias que foram vendidas por todo o Brasil.
Em 1982, foi inaugurada a nova fábrica na cidade de Botucatu, interior do estado de São Paulo, numa área de 400 mil m² e 101 mil m² de área construída, com capacidade de produção de até 40 ônibus por dia.
No final dos anos 1990, a Companhia Americana Industrial de Ônibus (Caio) passava por sérias dificuldades financeiras, culminando na falência, decretada em dezembro de 2000.
A Justiça autorizou o arrendamento da massa falida da Caio, assumida em 25 janeiro de 2001 pela Induscar - Indústria e Comércio de Carrocerias Ltda., gerida por um grupo de investidores. O contrato de arrendamento, pelo período de quatro anos, incluía o uso das instalações de Botucatu e da marca Caio.
Em março de 2009, a Induscar passou definitivamente a ser proprietária da marca Caio e do parque fabril, localizado na cidade de Botucatu, SP.
Em 2013, o Grupo fez um novo investimento, a aquisição do complexo industrial, onde foram instaladas quatro novas empresas: Tecglass (fabricante de vidros temperados), CPA (Centro de Processamento de Alumínio), GR3 (Centro de Distribuição de Alumínio) e o CEAC (Centro Administrativo Caio).
Em abril de 2013, a empresa anunciou a construção de uma nova fábrica na cidade de Barra Bonita, no estado de São Paulo, com um investimento de R$ 25 milhões. A fábrica começou a operar no inicio de 2015 e gerou 500 empregos diretos e 3.000 indiretos.
Em 2017, sócios-acionistas e investidores do Grupo Caio Induscar, adquiriram o parque fabril e a marca Busscar, fabricante de ônibus rodoviários. A aquisição teve como objetivo ampliar a atuação do Grupo Caio Induscar, nos mercados interno e externo.
Áreas de atuação: Todo o território nacional e em países como a África do Sul, Angola, Argentina, Chile, Costa Rica, Equador, Honduras, Jordânia, Líbano, México, Nigéria, Paraguai, Peru, República Dominicana, Taiti, Trinidad Tobago, Uruguai, entre outros. Com abrangência global, atualmente a Caio está presente em mais de 50 países.
Certificação ISO: Sob direção do novo Grupo, A Caio Induscar foi certificada em 2006.
Microônibus
Foz 2400 2020 (2020 - presente)
Bugatti

Automobiles Ettore Bugatti foi um fabricante alemão e depois francês de automóveis de alto desempenho. A empresa foi fundada em 1909 na então cidade francesa de Molsheim, na Alsácia, pelo designer industrial italiano Ettore Bugatti. Os carros eram conhecidos por sua beleza de design e por suas muitas vitórias em corridas. Os famosos automóveis Bugatti incluem os carros Type 35 Grand Prix , o Type 41 "Royale" , o Type 57 "Atlantic" e o Type 55 sport car.
A morte de Ettore Bugatti em 1947 foi um duro golpe para a marca , e a morte de seu filho Jean Bugatti em 1939 significou que não havia sucessor para liderar a fábrica. Não mais do que cerca de 8 000 carros foram fabricados. A empresa lutou financeiramente e lançou um último modelo na década de 1950 antes de ser comprada para seu negócio de peças de avião em 1963.
Em 1987, um empresário italiano comprou a marca e a reviveu como Bugatti Automobili SpA.
Transporte de passageiros por aplicativos

Os serviços de transporte de passageiros por aplicativos ou aplicações , também conhecidos como táxi por aplicativo, carona remunerada ou TVDE em Portugal, combinam passageiros com motoristas que, ao contrário dos táxis, não podem ser legalmente chamados em via pública.
A legalidade das empresas de compartilhamento de viagens varia de acordo com a jurisdição; em algumas áreas, elas são consideradas operações ilegais de táxi, enquanto em outras áreas, estão sujeitas a regulamentações que podem incluir requisitos para verificação de antecedentes dos motoristas, tarifas, limites para o número de motoristas em uma área, seguro, licenciamento e salário mínimo.
No Brasil, o serviço foi regulamentado pela Lei º 13.640/18 e concedeu aos municípios o poder de regular o uso dos aplicativos de transporte. A iniciativa de regulação da matéria acabou por dar um exemplo de como atividades econômicas disruptivas se estruturam primeiro e só então o poder público organiza as relações jurídicas.
Embora o termo "ridesharing" seja usado por muitas fontes de notícias internacionais, em janeiro de 2015, o Associated Press Stylebook, a autoridade que define muitos dos padrões gramaticais e de uso de palavras do setor de notícias, adotou oficialmente o termo "ridehailing" para descrever os serviços oferecidos por essas empresas, alegando que "ridesharing" não descreve com precisão os serviços, pois nem todas as caronas são compartilhadas, e "ride-sourcing" só é preciso quando os motoristas fornecem caronas para obter renda. Embora a Associated Press tenha recomendado o uso de "ride-hailing" como termo, ela observou que, ao contrário dos táxis, as empresas de compartilhamento de carona não podem pegar carona na rua.
O termo "ridesharing" também foi definido para se referir a carona solidária ou transporte compartilhado sob demanda, enquanto "ridehailing" foi definido como a contratação de um motorista particular para transporte pessoal.
Urban Public Transport Museum

The Urban Public Transport Museum of the Budapesti Közlekedési Zrt. is located in Szentendre, Hungary. The museum opened on July 14, 1992, with five exhibition halls and two showrooms, as well as an open exhibition space in front of the halls. It is open every year from April to October, the entrance fee is one line ticket for adults and one metro ticket for children and pensioners. It is next to the H5 HÉV terminus and the local Volánbusz bus station.
Originally built as a HÉV depot during the electrification of the Szentendre HÉV line in 1914, the building became unable able to perform its function by the 1990s, so when the HÉV line was modernized in 1991–1992, a permanent exhibition about the Hungarian capital's public transport was created in the depot building. It opened as a museum on July 14, 1992.
It is interesting that a large number of old tram cars are set aside on the HÉV tracks, in places inaccessible to visitors, waiting to be renovated. Some pictures of these:
Arena Barueri

Arena Barueri is a multi-use stadium located in Barueri, São Paulo state, Brazil. It is used mostly for football matches and hosts the home matches of Oeste, and hosted the matches of Grêmio Recreativo Barueri until the 2010 season. The stadium has a maximum capacity of 31,452 people and was built in 2007. It is owned by the City of Barueri. During the reforming of Palestra Italia Stadium the Barueri Arena was being used for some home matches of Palmeiras.
Arena Barueri's construction started in June 2006. The stadium was inaugurated on May 26, 2007 with an initial maximum capacity of 17,000 people. The current stadium's capacity is 31,452 people. The inaugural match was played on that day, when Grêmio Barueri beat Criciúma 2–1. The first goal in the stadium was scored by Criciúma's Sílvio Criciúma. The stadium's attendance record currently stands at 28,557, set in the first leg of Copa do Brasil finals, played on July 5, 2012, in which Palmeiras won 2–0 against Coritiba. Arena Barueri hosted the 2010 Copa Libertadores de Fútbol Femenino games. Also, it was the stadium where Rogério Ceni, São Paulo's goalkeeper, scored his 100th goal of his career.
In 2013, the stadium hosted the final of the Campeonato Brasileiro de Rugby, Brazil's national club Rugby competition, held between SPAC and Pasteur Athletique Clube.
On April 26, 2014, Brazil national rugby team beat Chile for the first time ever in the stadium.
23°30′47″S 46°53′58″W﻿ / ﻿23.51306°S 46.89944°W﻿ / -23.51306; -46.89944
Estádio do Canindé

The Estádio do Canindé, also known as Estádio Oswaldo Teixeira Duarte, is a football stadium inaugurated on January 11, 1956 in Canindé neighborhood, São Paulo, São Paulo state, Brazil. The stadium is owned by Associação Portuguesa de Desportos. Its formal name honors Oswaldo Teixeira Duarte, a former president of Portuguesa.
Although the stadium's maximum capacity is 28,500 people, it has been artificially capped to 21,004.
The stadium was built after Portuguesa bought in 1956, from São Paulo Futebol Clube, a plot of land located in Canindé neighborhood. At that time, the groundplot had only a training field, a restaurant with a great hall, dressing rooms and other minor installations. To be able to host games, following the requirements of Federação Paulista de Futebol, were built an area surrounded by a wire fence, an official football field and provisional wood bleachers, which gave the stadium the nickname "Ilha da Madeira" (Island of the Wood, in English).
The inaugural match was played on January 11, 1956, when Portuguesa beat a Palmeiras-São Paulo combined team 3–2. The first Portuguesa goal at the stadium was scored by Nelsinho.
During the administration of Oswaldo Teixeira Duarte, on January 9, 1956, Canindé's first ring was inaugurated, with a capacity of 10,000 spectators. The stadium was reinaugurated as Estádio Independência.
The reinaugural match was played on January 9, 1972, when Benfica beat Portuguesa, 3–1. The first goal of the stadium after its reinauguration was scored by Benfica's Vítor Baptista.
In 1973, the construction works of the second ring started, which sheltered the press cabins and the numbered chairs.
On January 11, 1981, the stadium floodlights were inaugurated with a commemorative tournament called Torneio dos Refletores, carried out with the help of Banco Itaú. The participating teams were Portuguesa, Corinthians, Fluminense and Sporting Lisboa. On January 15, 1981, Portuguesa won the tournament, after defeating Sporting, 2–0.
In 1984, the Portuguesa chairman of that time, Manoel Mendes Gregório, renamed the stadium to Estádio Oswaldo Teixeira Duarte.
The stadium's attendance record currently stands at 25,000, set on December 9, 1998, when Cruzeiro Esporte Clube beat Portuguesa, 1–0.
Also in this stadium, Corinthians scored the most goals in Brazilian League history, 10–1 against Tiradentes (PI) on September 2, 1983.
Following completion of renovations in 1973, a tractor had been left inside the ground and as a result of changes to the stadium, it was unable to be removed. The tractor was subsequently buried beneath the pitch.
23°31′14″S 46°37′06″W﻿ / ﻿23.52056°S 46.61833°W﻿ / -23.52056; -46.61833
List of county routes in Orange County, New York

County routes in Orange County, New York, are maintained by the Orange County Department of Public Works. Most routes are signed with the Manual on Uniform Traffic Control Devices-standard yellow-on-blue pentagon route marker; however, some routes are still signed with white-on-blue diamond-shaped route markers that predate the introduction of the standard marker. These markers are unique to Orange and Ulster Counties and display the route's designation inside an outline of the county. Route numbers are not assigned in any fixed pattern.
County routes in California

County routes in the U.S. state of California are controlled and maintained by the respective counties in which they are located. However, they are generally patrolled by the state's California Highway Patrol. They are typically major thoroughfares in rural areas, although many run through urban areas as well. Most are two-lane highways, and can accommodate high speeds and large volumes of traffic.
County routes are typically designated with a letter (A, B, D, E, G, J, N, R, or S, depending on the region of the state, with several counties split between two region prefixes) followed by a number (example: G2). Therefore, the county routes are sorted alphabetically, from the northernmost region of California to the southernmost region. Routes with letters (A, B, D) are in the region of Northern California, letters (E, G, J) are in Central California, and (N, R, S) are in Southern California. Routes in Lake and San Bernardino Counties are designated by numbers only.
The level of signage varies by county. In San Diego County, reassurance markers are placed as frequently as they would be on state highways. In other counties, some county routes are completely unsigned. For most county routes, signage may be found at the beginning and end and at major junctions; reassurance markers are rare and are placed at distant intervals. With a handful of exceptions (one example being S2), county routes are typically referred to by their street name (e.g. Angeles Forest Highway or Kanan Dume Road) rather than their route designation.
These routes are all part of the California Route Marker Program, which was established in 1958. This program was incorporated into the National Uniform County Route Marker Program created by the National Association of Counties in 1967. Not all counties choose to use the same marker; some have different systems of numbering their county routes. Lake County maintains 612 miles (985 km) of county roads, which are not listed here.
The county routes are alphabetically sorted by the prefix letter in its shield, followed by the corresponding number.
Gonzalo Endara

Gonzalo Endara Crow (Bucay, 17 de mayo de 1936 - Quito, 14 de abril de 1996) fue un destacado pintor y escultor ecuatoriano que desarrolló su carrera a lo largo de la segunda mitad del siglo XX.​
Desde una temprana edad se mostró muy interesado en la pintura, de joven estudió pintura en la Universidad Central del Ecuador, en Quito. Adoptó un estilo diferente al principio de su carrera que le acompañó durante toda su vida. La geografía ecuatoriana y los brillantes colores utilizados por los artesanos andinos en su labor fueron sus dos influencias principales que penetraron en su trabajo durante toda su carrera. Endara Crow es considerado uno de los pintores latinoamericanos más importantes de la segunda mitad del siglo XX. Su obra es universal, y ofrece una perspectiva estética de la cultura shuar y su gente. Sus pinturas fueron inspiradas en las montañas que rodean el cantón
Su obra más reconocida es "El Tren Volador”. De niño, Endara Crow quedó asombrado por los trenes desde que su padre trabajó en el ferrocarril, esto se convirtió en una inspiración para su obra maestra, en la que muestra a un tren en vuelo, de ahí el título, que combina con un paisaje montañoso de colores. Otros motivos surrealistas comunes en sus pinturas son la lluvia, las campanas o las esferas como en su obra Sin título de fecha 29 de julio de 1988.
Endara fue también escultor, con dos monumentos importantes esculpidos en Sangolquí. Estos dos monumentos son "El Choclo" y "El Colibrí", ambos representan la belleza natural, así como la importancia de la agricultura de la Sierra ecuatoriana.
La novela "Crow" (2015) del escritor ecuatoriano Luis Alberto Bravo, aborda varios aspectos de la vida y obra del pintor nacido el 17 de mayo de 1936 en Bucay, provincia del Guayas. Gonzalo Endara Crow es considerado uno de los pintores latinoamericanos más importantes de mediados del siglo XX y uno de los pioneros de la escultura monumental en el Ecuador
Varios historiadores del arte y los críticos se han referido a su trabajo como realismo mágico, un término que se utiliza a menudo cuando se habla de la literatura latinoamericana del siglo XIX. Al igual que en los textos del realismo mágico, los cuadros de Endara Crow tratan de ampliar las categorías de lo real a fin de abarcar el mito. La magia y otros fenómenos extraordinarios de la naturaleza, todos excluidos por la cultura europea, encuentran su lugar en la pintura de Endara Crow.
El realismo mágico en la pintura se puede distinguir por la forma en que se mezclan la realidad y la fantasía. Cualquier distinción entre los dos se borra mediante la combinación de elementos de fantasía y mitología con una ficción que de otro modo sería irreal. Como en los textos del realista mágico de Gabriel García Márquez, las pinturas de Gonzalo Endara Crow se entretejen en elementos fantásticos con una presentación inexpresiva que transforma lo improbable en una realidad cierta con un mecanismo sutil: el tratamiento de la luz.
La lista de pinturas es amplia. Algunos de las más conocidas son:​
En la escultura destacan:
Jaime Bonelli

Jaime Bonelli (Cali, Colombia, 27 de diciembre de 1944 - Quito, Ecuador, 22 de febrero de 2024) fue un guionista, director y actor de teatro, cine y televisión colombiano.
Destacado actor colombiano que residió en Ecuador durante cuarenta años, dejó una huella imborrable en el teatro y el cine. Su pasión por el teatro comenzó en la Escuela del Teatro Experimental de Cali (TEC), y desde entonces, dedicó su vida a las artes escénicas. Bonelli es recordado no solo por su talento y dedicación, sino también por su compromiso con la educación teatral, especialmente con los niños. Con su proyecto, el Galpón de las Artes en el Valle de los Chillos, se convirtió en un espacio de creación e intercambio artístico.
En el cine, su participación en "Viejos Malditos" del director Xavier Chávez C. a estrenarse en el 2025, su obra póstuma, la última, demostró su habilidad para llevar personajes complejos a la pantalla.
Su legado perdurará en las múltiples generaciones de actores y artistas que inspiró con su trabajo incansable y su amor por el arte.
Residente en Ecuador desde 1980, país donde desarrolló la mayor parte de su actividad artística, realizó su formación en la Escuela de Teatro Experimental de Cali.​
Dirigió el espacio teatral Galpón de las Artes de San Rafael, Pichincha. Fue parte del elenco de la película La Tigra de Camilo Luzuriaga. En televisión participó de diversas producciones como Pasado y Confeso, Historias Personales, Parece que fue ayer, Los Sangurimas y más. Entre sus últimas obras de teatro cuentan las adaptaciones El Quijote y La Celestina.​
En 2002, fue galardonado con el Premio Nacional de Cultura del Ministerio de Educación y la Casa de la Cultura Ecuatoriana por su trayectoria.
A mediados de enero de 2024, se conoció mediante a las redes sociales, que Bonelli fue diagnosticado con cáncer de pulmón, perdiendo la vida el 22 de febrero de ese mismo año.
Teatro
Televisión
Cine
Evermont Hope Norton

Evermont Hope Norton (1873–1960) was a stock broker and railroad tycoon from Richmond, Virginia.
Norton was one of five sons of Presley Evermont Norton and Lillie Hope. He studied law at the University of Virginia from 1891 to 1895. The year after he graduated, he began work in Wall Street, where he had a successful early career as a stockbroker as a founding member of Norton & Tunstall (later E. H. Norton & Co).
In 1897, Norton became director and vice-president of the Michigan Traction Company, following his father into the railroad business. In 1899, he became director and president of the Ecuador Development Company, director of the Guayaquil and Quito Railway Company, and vice-president and director of the American Zinc Mining Company. He later became president and chairman of the Ecuadorian Corporation, Ltd. and the International Products Corporation.
Under Norton's leadership, the Guayaquil and Quito Railway Company built the Ecuadorian Railroad, running from the Pacific Coast city of Guayaquil over the Andes Mountains to Quito. In 1911, Norton moved to South America to manage his railway.
Norton served in Naval Intelligence in World War I. When he later sold his shares of the railway company to the Ecuadorian government he purchased the Guayaquil Brewery (Cervecería de Guayaquil).
Norton was the grandfather of the Ecuadorian archeologist Presley Norton Yoder.
Liberal Revolution of 1895

The Liberal Revolution of 1895 took place in Ecuador, and was a period of radical social and political upheaval. The Revolution started on June 5, 1895 and ultimately resulted in the overthrow of the conservative government, which had ruled Ecuador for several decades, by the Radical Liberals, led by Eloy Alfaro. After the revolution, the new government legalized divorce, allowed religious freedom, and weakened the authority of the Church, which lost the land it held.
The Revolution is often seen as marking the birth of modern Ecuador, with a new power structure that favored the Liberal Party, and new infrastructure projects such as the construction of a railway line between Quito and Guayaquil.
అప్పాజీ అంబరీష దర్భా

అప్పాజీ అంబరీష దర్భా సృజనాత్మక డిజిటల్ మీడియా నిపుణుడు, సినిమా నటుడు. తెలుగు యూనికోడ్ ఫాంట్స్ రూపకర్త.
అప్పాజీ 1965, మార్చి 1న రాంషా, శిరీష దంపతులకు ఆంధ్రప్రదేశ్ లోని తూర్పుగోదావరి జిల్లా, సామర్లకోట లో జన్మించాడు. సామర్లకోటలోని ప్రభుత్వ జూనియర్ కళాశాలలో ఇంటర్ (1980-1982), కాకినాడలోని పిఆర్ డిగ్రీ కళాశాలలో బిఏ (1982-1985) చదివాడు.
అప్పాజీ అంబరీష తనకున్న అభిరుచితో ప్రకటనలు, డిజిటల్ మాధ్యమరంగంలోకి ప్రవేశించి, వినూత్న సాంకేతిక పరిజ్ఞానాలపై పనిచేశాడు. 2004 నుండి 2014 వరకు వివిధ అడ్వర్టైజ్మెంట్ కంపనీలలో క్రియేటివ్ డైరెక్టర్ గా, బ్రాండ్ స్ట్రాటజీ మేనేజర్ గా, మేనేజింగ్ డైరెక్టర్ గా విధులు నిర్వర్తించాడు.
కంప్యూటర్ ప్రవేశించిన తొలినాళ్ళలోనే తెలుగు ఫాంట్స్ అభివృద్ధి చేయాలనుకున్న అంబరీష ఈజీఫాంట్స్ పేరుతో కొన్ని ఫాంట్స్ అభివృద్ధి చేశాడు. సాఫ్ట్‌వేర్‌తో అనుకూలమైన వివిధ డిజైన్లను,గూగుల్ కోసం ప్రత్యేకంగా తెలుగు, కన్నడ భాషలో యూనికోడ్ ఫాంట్‌లను తయారుచేశాడు. అనేక ప్రచురణకర్తలకు, సంస్థలకు, ఉమ్మడి ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్ర ప్రభుత్వానికి తెలుగు యూనికోడ్ ఫాంట్లను రూపొందించాడు. 2011, ఆగస్టు 15న విజయవాడలో జరిగిన ప్రపంచ తెలుగు మహాసభల్లో రమణీయ ఫాంట్స్ పేరుతో ఒక ఫాంట్ విడుదల చేశాడు. రమణీయ, పొన్నాల, రవిప్రకాశ్‌, లకిరెడ్డి, చతుర, పెద్దన, తిమ్మన, రామరాజ, తెనాలిరామకృష్ణ, తానా మొదలైన ఫాంట్లు రూపొందించాడు.
2011లో ప్రియా ఫుడ్స్-స్నాక్ మ్యాజిక్ వాణిజ్య ప్రకటనలో తొలిసారిగా కథానాయకుడి తండ్రిగా నటించాడు. ఆ తరువాత అప్పారావు గారి అబ్బాయి అనే షార్ట్ ఫిల్మ్ లో అప్పారావు పాత్రతో షార్ట్ ఫిలింరంగంలోకి, తథాగత గౌతమ బుద్ధ సినిమాతో సినిమారంగంలోకి ప్రవేశించాడు.
అప్పాజీ అంబరీష నటించిన సినిమాలు
సకినాలు

సకినాలు, తెలంగాణ రాష్ట్రంలో తయారుచేసే ఒక పిండి వంటకం (స్నాక్). బియ్యం పిండితో వృత్తాలుగా చేసి నూనెలో వేయిస్తారు. తెలంగాణ పల్లెల్లో మకర సంక్రాంతి పండుగ సమయంలో ఈ వంటకాన్ని తయారుచేస్తారు. ఇవి చాలారోజులు నిల్వ ఉంటాయి.
శుభకార్యాలలో తయారు చేసుకునే పిండివంటలలో సకినాలు మొదటిస్థానంలో ఉంటాయి. వధువు తల్లిదండ్రులు వారి బంధువులు, స్నేహితులకు పంపిణీ చేయడానికి వరుడి తల్లిదండ్రులకు ఇచ్చే అయిదు సారె బుట్టలలో ఒకటి సకినాల బుట్ట కూడా ఇస్తారు. జనవరిలో‌ విపరీతంగా ఉన్న చలి కారణంగా వచ్చే జలుబు, దగ్గు వంటి జబ్బుల నుండి ఉపశమనానికి సకినాలలో వేసిన ఓమ, అధిక చలి బాధ తగ్గించుకోవడానికి నువ్వులు ఒంటికి వెచ్చదనం ఇస్తాయి. అందుకే వీటిని సంక్రాంతి సమయంలో చేస్తారు. సకినాలు తయారుచేసే సమయంలో తొలి పెద్ద సకినము మధ్యలో గౌరమ్మను పెట్టి గౌరీ పూజ చేస్తారు.
బియ్యపు పిండి, మసాలా దినుసులు, నువ్వుల గింజలు, వాము గింజలు, ఉప్పు, నూనె మొదలైన వాటితో తయారు చేస్తారు.
చకినము అంటే చక్రం లేదా వృత్తం అని అర్ధం. "సకినాలు" అనే పదం "చకినము" అనే పదం నుండి ఉద్భవించిందని కొందరి అభిప్రాయం. మకర సంక్రాంతి సమయంలో కొత్త వరి పంట పండించినప్పుడు రైతులు ఈ సంప్రదాయ పండుగ వంటకాలను తయారుచేసుకుంటారు. మూడు చుట్లతో ఈ సకినాలను చుడుతారు. ఇంటి ఆచారాన్ని బట్టి చుట్టల సంఖ్య పెరగడం, తగ్గడం ఉండవచ్చు.
తెలంగాణ సంప్రదాయ పండుగ వంటకాల్లో ఇదీ ఒకటిగా గుర్తింపు పొందింది.
జెడబ్ల్యూ మారియట్ ముంబయి

జెడబ్ల్యూ మారియట్ ముంబయి అనేది భారత దేశంలోని, ముంబయికి చెందిన మారియట్ గ్రూప్ నకు చెందిన ప్రముఖ హోటల్. దీనిని జెడబ్ల్యూ మారియట్ జూనియర్స్థాపించారు. దీనికి సహయజమానిగా రహేజా ఆతిథ్య సంస్థ వ్యవహరిస్తోంది. జెడబ్ల్యూమారియట్, ముంబయి అనేది భారత దేశంలో మొట్టమొదటి జెడబ్ల్యూ మారియట్ బ్రాండ్ గా గుర్తింపు పొందింది.ఇది వివాహ పరమైన వేడుకలు, పుట్టినరోజు, ఇతర కార్యక్రమాల సేవలను కూడా అందిస్తోంది.]ఎనిగ్మా పేరుతో ఈ హోటల్లో ఉన్న నైట్ క్లబ్ ఎంతో ప్రాచుర్యం పొందింది. ఇక్కడకు బాలీవుడ్ నటీ, నటులు వస్తుంటారు. జెడబ్ల్యు మారియట్, ముంబయి లోని ఖాన్ స్పా అనేది మారియట్ లోని బ్రాండ్ స్పాలలో ఒకటిగా గుర్తింపు పొందింది.
జెడబ్ల్యు మారియట్ హోటల్ –ముంబయి అనేది విలాసానికి మారుపేరుగాగా అద్భుతమైన అనుభూతినిచ్చే హోటల్ గా గుర్తింపు పొందింది. ముంబయి నగరంలోని అరేబియా సముద్రపు అందాలను ఈ హోటల్ నుంచి తిలకించడం సరికొత్త అనుభూతినిస్తుంది.
ఈ హోటల్ ముంబయిలోని జుహు బీచ్ లో ఉంది. ఈ హోటల్ విమానాశ్రయానికి అతి దగ్గరగా ఉంటుంది. వెర్సోవా బీచ్ కు కేవలం ఐదు కిలోమీటర్ల దూరంలో ఈ హోటల్ ఉంటుంది. ఎలిఫెంటా గుహలు, గేట్వే ఆఫ్ ఇండియా(సుమారు27 కిలోమీటర్ల దూరంలో ) వంటివి ఈ హోటల్ కు సమీపంలో ఉంటాయి.క్వీన్స్ నెక్ లెస్, సిద్ది వినాయక ఆలయం (సుమారు 15 కి.మీ.), హాజీ అలీ మజీద్(సుమారు15 కి.మీ).
ముంబయి ఎయిర్ పోర్టు నుంచి దూరం: సుమారు 9 కి.మీ. ముంబయి రైల్వే స్టేషన్ నుంచి దూరం: సుమారు 5 కి.మీ.
ఈ హోటల్లో చాలా రెస్టారెంట్లలో నోరూరించే 5 స్టార్ ఆహార పదార్థాలు, భోజనం లభిస్తాయి.
ఈ 5 స్టార్ హోటల్లో 14,000 చదరపు అడుగుల వైశాల్యంలో కార్యక్రమాల నిర్వహణకు స్థలం ఉంది. ఇక్కడ వివాహ వేడుకలు, సమావేశాలు, ఇతర కార్యక్రమాలు నిర్వహించుకోవచ్చు. పార్కింగ్ సదుపాయం ఉచితంగా పొందవచ్చు. ఇవి గాకుండా గిఫ్ట్ షాపులు, న్యూస్ స్టాండ్లు, గ్రంథాలయం, షటిల్ కోర్టులు, లాండ్రీ వంటి సదుపాయాలున్నాయి. జెడబ్య్లు మారియట్- ముంబయి హోటల్లోని దాదాపు 355 గదుల నుంచి అరేబయి సముద్ర అందాలను తిలకించేవచ్చు. ఈ గదులన్నీ ఎంతో అందంగా రూపొందించారు. వీటిలో సూపీరియర్ గదులు, ఎక్జిక్యూటివ్ గదులు, జుహు సూట్లు, లోటస్ సూట్, ఓసియన్ సూట్, వైస్ ప్రెసిడెన్షియల్ సూట్, ప్రెసిడెన్సియల్ సూట్ పేరుతో గదులను విభజించారు. అన్ని గదుల్లోనూ మినీ బార్, డెస్క్ లు, కాఫీ, టీ తయారీ సౌకర్యం, అంతర్జాతీయ కేబుల్ కనెక్షన్ తో కూడిన ఎల్.సి.డి. టీవీ, 2-లైన్ ఫోన్స్, డాటా-పోర్ట్, వాయిస్ మెయిల్ సౌకర్యం, సర్ ఛార్జీతో వై-ఫై సదుపాయం కూడా ఉన్నాయి. అతిథుల కోరిక మేరకు నిద్రలేపే కాల్ సౌకర్యం కూడా ఉంది. అధునాతన సదుపాయాలతో కూడిన స్నానాల గదులు, ప్రతీ గదిలో ఒక కింగ్ బెడ్, రెండు సింగిల్ బెడ్లు ఉంటాయి. ఈ హోటల్ డీలక్స్ గది వైశాల్యం 301 చదరపు అడుగుల(28 చదరపు మీటర్లు) ఉంటుంది. సముద్ర తీరం అందాలను, అలలు, సూర్యోదయం, సూర్యాస్తమయం, సముద్రం వద్ద ఉండే సందడి వంటి దృశ్యాలను చూడాలనుకునే అతిథుల కోసం ప్రత్యేక గదులుంటాయి. 42 అంగులాల ప్లాస్మా టీవీ, సర్ ఛార్జీతో కూడి వై-ఫై ఇంటర్నెట్ సేవలు ఈ గదుల్లోనూ లభిస్తాయి. వీటిలో ఒక కింగ్ బెడ్ ఉంటుంది. దీని వైశాల్యం 431 చదరపు అడుగులు ఉంటుంది. ఈ గదిలో ప్రత్యేకమైన బాత్ టబ్, షవర్ వంటి అధునాతన సదుపాయాలు ఉంటాయి. రాత్రి పూట ప్రశాంతంగా నిద్రపోయేలా ఈ హోటల్ గదులన్నీ తీర్చి దిద్దారు.
లాడ్ బజార్

లాడ్ బజార్ (చుడి బజార్), తెలంగాణ రాష్ట్ర రాజధాని హైదరాబాదులోని ఒక ప్రాంతం. ఇక్కడ గాజుల కొరకు ఎన్నో ఏళ్ళుగా ఒక మార్కెటు కూడా ఉంది. చారిత్రాత్మక చార్మినార్ నుండి ఉన్న నాలుగు ప్రధాన రహదారులలో ఇదీ ఒకటి.
లాడ్ అంటే లక్క అని అర్థం. దీనిని గాజులు తయారు చేయడానికి ఉపయోగిస్తారు. దానిపై కృత్రిమ వజ్రాలు పొదిగి ఉంటాయి. 1 కిలోమీటరు (0.62 మైళ్ళు) పొడవునా దుకాణాల వరుస ఉంది. వీటిల్లో గాజులు, చీరలు, వివాహ సంబంధిత వస్తువులు, అలంకరణ ఆభరణాలను విక్రయిస్తారు.
కుతుబ్ షాహి వంశం, నిజాంల కాలం నుండి ఉన్న ఈ మార్కెటు చాలా పాతది. చార్మినార్, మక్కా మసీదు, చౌమహల్లా పాలస్ వంటి చారిత్రక కట్టడాలకు సమీపంలో ఉంది.
చౌడి బజార్ అనేది గాజులకు పేరొందిన మార్కెటు. ఇక్కడ గాజులు, విలువైన రాళ్ళు, ముత్యాలు, ఆభరణాలు, వెండి సామాగ్రి, నిర్మల్, కలంకారీ పెయింటింగ్స్, బిద్రీ కళ, రాళ్ళతో నిండిన లక్క గాజులు, చీరలు, చేతితో నేసిన పట్టు, కాటన్ వస్త్రాలు దొరుకుతాయి. బ్రోకేడ్, వెల్వెట్, బంగారు ఎంబ్రాయిడరీ బట్టలు, సాంప్రదాయ ఖారా దుపట్టాలు, లక్క గాజులు మొదలైనవి ఇక్కడ లభిస్తాయి. ఇక్కడికి సమీపంలో షహ్రాన్ మార్కెట్ కూడా ఉంది.
సోనూ కక్కర్

సోను కక్కర్ భారతీయ ప్లేబ్యాక్ గాయకురాలు, పాటల రచయిత, టెలివిజన్ వ్యక్తిత్వం. ఆమె బాలీవుడ్ గాయకులు నేహా కక్కర్, టోనీ కక్కర్ లకు అక్క . సోను కక్కర్ అక్టోబర్ 20, 1979న ఉత్తరాఖండ్‌లోని రిషికేశ్‌లో జన్మించారు. ఆమె అత్యంత ప్రజాదరణ పొందిన పాటలలో ఒకటి మదారి, దీనిని ఆమె కోక్ స్టూడియోలో విశాల్ దద్లానీతో కలిసి ప్రదర్శించింది . దీనిని క్లింటన్ సెరెజో స్వరపరిచారు. సోను కక్కర్ ఇటీవలి పాటలలో గజేంద్ర వర్మ , సోను కక్కర్ పాడిన 'సన్ బలియే' ఉంది. ఈ మ్యూజిక్ వీడియోలో గజేంద్ర వర్మ, అపూర్వ అరోరాలు ఉన్నారు .
బాజాలి జిల్లా

బాజాలి జిల్లా, అసోం రాష్ట్ర్రంలోని నూతనంగా ఏర్పడిన ఒక జిల్లా. దీని ముఖ్య పట్టణం పట్శాల.
2020, ఆగస్టు 8న బాజాలి పట్టణాన్ని అస్సాం 34వ జిల్లాగా మార్చాలనే ప్రతిపాదనకు అస్సాం మంత్రివర్గం ఆమోదం తెలిపింది. దాని ప్రకారం అస్సాం ముఖ్యమంత్రి సర్బానంద సోనోవాల్ ప్రభుత్వ ఆదేశాల ప్రకారం బార్పేట జిల్లా నుండి విడిపోయి 2020, ఆగస్టు 10న జిల్లాగా ఏర్పడింది.
గువహాటికి పశ్చిమాన 103 కి.మీ.ల దూరంలో ఈ జిల్లా ఉంది.
అనుశ్రీ (కన్నడ నటి)

అనుశ్రీ (జననం 1988 జనవరి 25) భారతీయ టెలివిజన్ వ్యాఖ్యాత. కన్నడ చిత్రాలలో కూడా నటిస్తుంది.
ఆమె కన్నడ టెలివిజన్‌ రంగంలో హోస్ట్‌గా తన వృత్తిని ప్రారంభించి, సినిమా నటిగా మారింది. ఆమె ప్రస్తుతం దక్షిణ భారతదేశంలో అత్యధిక పారితోషికం తీసుకునే యాంకర్‌లలో ఒకరుగా ఎదిగింది. మురళి మీట్ మీరా చిత్రానికి గాను ఉత్తమ డబ్బింగ్ ఆర్టిస్ట్‌గా ఆమె కర్ణాటక రాష్ట్ర చలనచిత్ర అవార్డును గెలుచుకుంది.
ఆమె కర్ణాటకలోని మంగళూరుకు చెందిన సూరత్‌కల్‌లో తుళు మాట్లాడే కుటుంబమైన సంపత్, శశికళ దంపతులకు జన్మించింది. ఆమెకు అభిజీత్ అనే తమ్ముడు ఉన్నాడు. ఆమె చిన్నతనంలో ఆమె తల్లిదండ్రులు విడిపోవడంతో తల్లితగ్గరే పెరిగింది. ఆమె తన పాఠశాల విద్యను బెంగళూరులోని సెయింట్ థామస్, మంగళూరులోని నారాయణ గురు పాఠశాలలో పూర్తిచేసింది. ఆమె తన ప్రీ-యూనివర్సిటీ విద్యను పూర్తి చేసిన తర్వాత, ఆమె టెలివిజన్ షోలను హోస్ట్ చేసే ఆఫర్‌లను పొందడం ప్రారంభించినప్పుడు బెంగళూరుకు తిరిగి వచ్చింది.
అనుశ్రీ మంగళూరులో ఉన్న ఒక టెలివిజన్ ఛానెల్‌లోని నమ్మ టీవీలో టెలి అంత్యాక్షరి అనే ఫోన్-ఇన్ మ్యూజిక్ షోలో యాంకర్‌గా తన వృత్తిని ప్రారంభించింది. ఈటీవీ కన్నడ టెలివిజన్ షో డిమండప్పో డిమండులో యాంకర్‌గా ఆమె మంచి ప్రజాదరణ పొందింది. ఆమె బిగ్ బాస్ కన్నడ 1 రియాల్టీ షోలో కూడా పాల్గొంది. ఆమె బిగ్ బాస్ హోమ్‌లో 80 రోజులు పూర్తి చేసుకుంది.
సువర్ణ ఫిల్మ్ అవార్డ్స్, ఫిలింఫేర్ అవార్డ్స్, TV9 ఫిల్మ్ అవార్డ్స్, జీ మ్యూజిక్ అవార్డ్స్, SIIMA అవార్డ్స్, సెలబ్రిటీ క్రికెట్ లీగ్ వంటి అనేక స్టేజ్ షోలను ఆమె హోస్ట్ చేసింది. కామెడీ ఖిలాడిగలు, ట్వంటీ-ట్వంటీ కామెడీ కప్, కునియోన బారా వంటి ప్రముఖ షోలతో ఆలరించింది.
ఆమె బెంకిపట్నతో చలనచిత్రంలోకి ప్రవేశించింది, ఇది ఆమెకు ఉత్తమ తొలి నటిగా NAK మీడియా అచీవ్‌మెంట్ అవార్డును తెచ్చిపెట్టింది. 2011లో, మురళీ మీట్స్ మీరా చిత్రానికి గానూ ఆమె కర్ణాటక రాష్ట్ర చలనచిత్ర ఉత్తమ డబ్బింగ్ కళాకారిణిగా అవార్డును గెలుచుకుంది. ఇమ్రాన్ సర్ధారియా దర్శకత్వం వహించిన ఉప్పు హులీ ఖారా చిత్రంలో ఆమె ప్రధాన పాత్ర పోషించింది.
జూలై 2024 ప్రపంచ సైబర్ అంతరాయాలు

2024 జులై 19న ప్రపంచవ్యాప్తంగా వివిధ కంప్యూటర్ వ్యవస్థలు అంతరాయాలకు గురయ్యాయి. క్రౌడ్‌స్ట్రైక్ భద్రతా సాఫ్ట్‌వేరు తాజాకరణలో లోపం వివిధ పరిశ్రమలలో అంతరాయాలకు దారితీసింది.
ఈ సంఘటన విండోస్ యంత్రాలను "బ్లూ స్క్రీన్ ఆఫ్ డెత్"తో నిలిపివేసింది. అమెరికాకు చెందిన సైబర్ భద్రత సంస్థ క్రౌడ్‌స్ట్రైక్, ఈ సమస్యలకు కారణం తానే అని పెర్కొంది. ఈ సంస్థకు చెందిన ఫాల్కన్ సెన్సార్ అనే భద్రతా సాఫ్ట్‌వేరుకు సంబంధించిన తాజాకరణ ఈ సమస్యకు మూల కారణమని గుర్తించారు.
విండోస్, క్రౌడ్‌స్ట్రైక్ సాఫ్ట్‌వేరును ఉపయోగిస్తున్న అనేక వ్యాపార సంస్థల ఐటి వ్యవస్థలకు అంతరాయాలు కలిగాయి.
ఎయిర్ ఇండియా, ఇండిగో ఎయిర్‌లైన్స్, ఆకాశ ఎయిర్, స్పైస్ జెట్, విస్తారా వంటి విమానయాన సంస్థల్లో అంతరాయం ఏర్పడింది. దీని వలన చేతితో వ్రాసిన బోర్డింగ్ పాసులు జారీచేసారు.
భారతదేశంలోని ఒరాకిల్, నోకియా, అనేక ఇతర ప్రధాన ఐటి సంస్థలు కూడా అంతరాయాన్ని ఎదుర్కొన్నాయి.
ఐటీ శాఖ మంత్రి అశ్విని వైష్ణవ్ మాట్లాడుతూ, ఈ సమస్య నేషనల్ ఇన్ఫర్మేటిక్స్ సెంటర్ (NIC) నెట్‌వర్క్‌పై ప్రభావం చూపలేదని అన్నారు. మైక్రోసాఫ్ట్ సాంకేతిక సమస్య ప్రభావం భారతీయ స్టేట్ బ్యాంకుపై లేదని ఆ సంస్థ చైర్మన్ దినేశ్ కుమార్ ఖారా తెలిపారు.
యునైటెడ్, డెల్టా, అమెరికన్ ఎయిర్‌లైన్స్ విమానాలను నిలిపివేసాయి. అప్పటికే టేకాఫ్ అయిన విమానాలు ప్రయాణం కొనసాగిస్తాయి, కానీ కొత్త విమానాలు టేకాఫ్ కావు.
అలాస్కా, అరిజోనా, ఫ్లోరిడా, మిన్నెసోటా, ఒహయో, పెన్సిల్వేనియాలోని కొన్ని ప్రాంతాల్లో 911 కాల్ సెంటర్ల కార్యకలాపాలకు అంతరాయం కలిగింది.
అంతరాయం ఫలితంగా మైక్రోసాఫ్ట్, క్రౌడ్‌స్ట్రైక్ కంపెనీల షేర్లు పడిపోయాయి.
అంతరాయాన్ని ఎదుర్కొనేందుకు ఆస్ట్రేలియా ప్రభుత్వం జాతీయ అత్యవసర సమావేశాన్ని నిర్వహించింది. ఆస్ట్రేలియన్ ప్రధాన మంత్రి ఆంథోనీ అల్బనీస్ మాట్లాడుతూ, "ఆస్ట్రేలియన్లు ప్రపంచవ్యాప్తంగా విస్తరిస్తున్న ఈ అంతరాయం గురించి ఆందోళన చెందుతున్నారని నేను అర్థం చేసుకున్నాను. నా ప్రభుత్వం నేషనల్ సైబర్ సెక్యూరిటీ సమన్వయకర్తతో కలిసి పని చేస్తోంది." "ఈ దశలో కీలకమైన మౌలిక సదుపాయాలు, ప్రభుత్వ సేవలు లేదా ట్రిపుల్-0 సేవలపై ఎలాంటి ప్రభావం లేదు. నేషనల్ కోఆర్డినేషన్ మెకానిజం క్రియాత్మకంగా పని చేస్తోంది. సమావేశం జరుపుతోంది," అని పేర్కొన్నాడు.
Dinesh Kumar Khara

Dinesh Kumar Khara (born 28 August 1961) is an Indian Business Executive and Banker who is former chairman of the State Bank of India from 7 October 2020 to 28 August 2024.
He is a MCom from Delhi School of Economics and an MBA from the Faculty of Management Studies – University of Delhi, New Delhi. He is also a Certified Associate of the Indian Institute of Bankers (CAIIB).
Khara joined SBI in 1984 as a Probationary Officer. He has held several key positions such as MD (Global Banking & Subsidiaries), MD (Associates & Subsidiaries), MD & CEO (SBI Mutual Funds) and Chief General Manager – Bhopal Circle. He was also posted in SBI, Chicago for an overseas assignment. As Managing Director, he led the International Banking Group, Corporate Banking and Global Treasury Operations, as well as the non-banking subsidiaries of the Bank viz., SBI Cards, SBIMF, SBI Life Insurance and SBI General Insurance, etc. He executed the merger of five Subsidiary Banks of SBI and Bhartiya Mahila Bank with SBI. Additionally, he headed the Risk, IT and Compliance functions of the bank at various points.
Sikander Lalani

Sikander Lalani is a businessman, MD at Roofings Group entrepreneur, industrialist, and former histopathologist in Uganda. He is reported to be one of the wealthiest individuals in Uganda.
Lalani was born on 4 November 1944 at Nsambya Hospital in Kampala. He trained as a histopathologist and practiced for two years in the 1960s at the University College Hospital in London, United Kingdom.
He left medicine and opened a retail electronics store in Kigali, Rwanda, in the 1970s, specializing in the Philips brand. Later, he became a distributor of Goodyear tyres in Rwanda.
In 1976, his Japanese associates, who supplied him with electronics, introduced him to the idea of manufacturing metallic roofing materials in Rwanda. With the assistance of the Rwanda Development Bank, he successfully applied for a loan of US$1 million from the World Bank. In 1978, he set up a factory in Kigali, manufacturing roofing material. When genocide broke out in 1994, he left Rwanda for Tanzania. He then relocated to Uganda because of excessive bureaucracy in Tanzania.
Over the last two decades, Lalani has built a steel-manufacturing conglomerate in Uganda, consisting of three separate factories. His businesses are organized into the Roofings Group.
According to the 2022CEO East Africa web article in 2023, Lalani had a net worth of approximately US$ 1 billion.
Lalani is married to Winnie Abotile Lalani and they have 4 children together (2024).
Roofings Group

Roofings Group, often referred to simply as Roofings, is the largest manufacturer of steel construction materials in Uganda, with installed production capacity of 72,000 metric tonnes annually.
The headquarters of the group and two of its manufacturing companies and factories are located on 39 acres (16 ha) at Lubowa, Wakiso District, on the Kampala-Entebbe road, approximately 10 kilometres (6.2 mi) south of Kampala, the capital and largest city of Uganda.
New premises were acquired at the Kampala Industrial and Business Park at Namanve, also in Wakiso District, to house new steel mills belonging to Roofings' subsidiary company, Roofings Rolling Mills Limited (RRM), the third company in the conglomerate. It is expected that once the new facilities are brought on-line, employment at Roofings Limited and RRM will triple from the present 1,000 to about 3,000. The new factories will be built and operated in collaboration with two Japanese steel companies, Yodogawa Steel Works and Fujiden International. The Japanese firms will, in turn, take an equity position in RRM. More recently, the group has opened a polyvinyl chloride pipes and building materials factory at Lubowa, the Roofings Polypipes.
In addition to the factories and offices at Lubowa and Namanve, the company maintains warehouses and attached sales offices at the following locations:
The company was established in 1994 following licensing facilitated by the Uganda Investment Authority. The company in 2008 was producing about 100,000 metric tonnes of steel annually. In February 2011, Roofings secured funding from the International Finance Corporation, an arm of the World Bank, totaling US$25 million for expansion of production facilities. This was in addition to a syndicated loan of US$64 million obtained from a consortium of six Ugandan commercial banks obtained in December 2010 for the same purpose. When all of the planned expansion is completed, the company's exports will more than double to over US$130 million annually. The company's products are marketed to the six member countries of the East African Community and to the neighboring Democratic Republic of the Congo.
As of March 2016, the shares of the three companies that comprise the Group were owned as outlined below:
The Roofings board of directors has seven members, all of whom are executives in the company. Sikander Lalani serves as the chairman of the board and chief executive officer. The CEO is assisted by 31 senior managers who are responsible for running the day-to-day affairs of the company.
In September 2016, the Group received government authorization to supply the country’s infrastructure projects, including the 600 megawatt Karuma Hydroelectric Power Station and the 183 megawatt Isimba Hydroelectric Power Station, which are under construction.
00°14′28″N 32°33′26″E﻿ / ﻿0.24111°N 32.55722°E﻿ / 0.24111; 32.55722
Esther Kimani

Esther Kimani is a Kenyan engineer who developed a method of identifying diseases in crops using image analysis. Her awards included the 2024 Africa Prize For Engineering Innovation.
Kimani was brought up in a farming family in a rural community in the mountains of Nyandarua in Kenya. She remembers how their crops could be lost to disease or how other farmers would spend money to apply the wrong chemical in fear of a ravaged crop. Farmers usually lose a third of their crop to diseases or pests in Kenya.
On 8 September 2022, she was invited to an award ceremony where the Rwandan president Paul Kagame was a guest. It was the Africa Food Prize Awards Ceremony and she and Mark Musinguzi, founder of Hya Bioplastics in Uganda, shared the main prize of Ksh 6 million. She was also the 2022 Youth Adapt Winner.
In 2024, Kimani was the winner of the Africa Prize For Engineering Innovation. Because it was the award's tenth year she was awarded £50,000 which was twice the usual amount. Norah Magero had won the award so Kimani was the second winner from Kenya. Kimani had developed a method of identifying diseases in crops using image analysis. Losses were said to be reduced by 30% and the yield at harvest was increased by 40%. The cost of the device was low at three dollars a month and it made more inspections than could be done in person. Moreover the device not only notified the farmer but it also informed those overseeing farming so they could be aware of a problem in a specific area.
The three runners up included another Kenyan, Kevin Maina. He had created roof tiles from recycled plastic. The other two runners up were Rory Assandey from Côte d'Ivoire and Ugandan Martin Tumusiime.
A Sunday in Kigali

A Sunday in Kigali (original French title: Un dimanche à Kigali) is a 2006 Canadian feature film set during the Rwandan genocide. It is directed by Robert Favreau and based on the novel A Sunday at the Pool in Kigali by Gil Courtemanche.
Bernard Valcourt, a documentary filmmaker and journalist, sets off to Kigali to film a documentary about AIDS. He gets caught up in the turmoil of horrific events involving Hutus and Tutsis that tragically leads to genocide. During his stay at the Hôtel des Mille Collines, Valcourt falls in love with a beautiful, shy waitress named Gentille. Gentille serves drinks to the diplomats, officials, and Rwandan bourgeoisie who surround the hotel swimming pool every Sunday. While Valcourt's longing for Gentille increases, the country moves towards civil war, and the brutal violence of the Rwandan genocide separates them. A few months go by and Bernard returns to Rwanda, frantically seeking Gentille in the midst of the chaos. Most of the narrative unfolds in retrospect.
A Sunday in Kigali grossed $1.1 million Canadian in Quebec in the fall of 2006, and is set for September 23 release in English-speaking Canada. Video and cable are the best options in other territories.
Eight weeks into its release, Robert Favreau's Rwandan genocide drama is the first Quebecois film of 2006 to pass the CAN $1m benchmark at the local box office.
On Rotten Tomatoes, the film has an approval rate of 88% based on 59 reviews.
The sites' critical consensus reads, "A strident, well-meaning film that makes the mistake of doing all our thinking and feeling for us." Geoff Pevere give the film a 2 out of 4 rating, stating "here's something about the idea of weeping over a single love affair ... while hundreds of thousands are being slaughtered that verges on its own form of myopic irresponsibility." Writer for Variety Robert Koehler also gave it 2 out of 4 stars and said: "Pic is truly undone by a bizarre structure that constantly cuts between the timeframe before the 100-day massacre and the aftermath."
Since its release, the film has been nominated for 42 festivals and awards.