ஆனைக்கொய்யா

வெண்ணெய்ப்பழம் (தாவரவியல் பெயர்: Persea americana ), ஆனைக்கொய்யா, பால்டா, அவக்காடோ, வெண்ணெய்ப்பேரி, முதலைப்பேரி என பல பெயர்களால் அழைக்கப்படுகின்றது. இது ஒரு பூக்கும் தாவரம் ஆகும். இது கரிபியன், மெக்சிகோ, தென்னமெரிக்கா மற்றும் மத்திய அமெரிக்கா ஆகிய நாடுகளை பிறப்பிடமாகக் கொண்ட மரம் ஆகும். "ஆனைக்கொய்யா" என்பது மரத்தின் (தொழில்நுட்பரீதியாக பெரிய விதையைக் கொண்டிருக்கும் பெரிய பெரி) பழத்தையும் குறிக்கின்றது. ஆனைக்கொய்யாப் பழங்கள் முட்டைவடிவாகவோ, கோளவடிவாகவோ காணப்படுகின்றன.
ஆனைக்கொய்யா பழங்கள் வணிக அடிப்படையில் மதிப்புமிக்கவையாகத் திகழ்கின்றன. மேலும், அவை உலகம் முழுவதும் வெப்பமான காலநிலையில் பயிரிடப்படுகின்றன. அவை பச்சைநிறத் தோலினையுடைய, அறுவடைக்குப் பின்னர் பழமாகிவிடுகின்ற பேரிக்காய் வடிவிலான பழத்தை உருவாக்குகின்றன. இம்மரங்கள், தன்மகரந்தச்சேர்க்கையையும் கொண்டுள்ளன. இருப்பினும் பழ மகசூல் அதிகரிக்க, ஒட்டுதல் மூலமாகவே, அதிக இனப்பெருக்கம் செய்யப்படுகின்றன.
இம்மரமானது, நடு, தென் அமெரிக்கா ஆகிய கண்டப்பகுதிகளில் பயிரிடப்பட்டிருந்தமை குறித்து நீண்ட வரலாற்றுக் குறிப்புகள் உள்ளன. ஆனைக்கொய்யா போன்ற நீர் குவளை கி.பி. 900 ஆவது ஆண்டில் வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தமை. இது சான் சானின் ஆதி-இன்கான் நகரத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. 1518 அல்லது 1519 ஆம் ஆண்டில் மார்டின் பெர்னாண்டசு டே என்சிசோ (1470–1528) எழுதிய நூலில், இம்மரம், ஐரோப்பாவில் நன்கறிந்திருந்தமைக்கான, எழுத்தாவணச் சான்றாக விளங்குகிறது. ஆங்கிலத்தில் ஆவகோடா ('avocado') என்ற வார்த்தைப் பயன்பாட்டிற்கான முதல் எழுத்துப்பூர்வ ஆதாரம் கேன்ஸ் இசுலோன் எழுதிய 1696 இண்டெக்சு ஆப் யமேக்கன் பிளான்ட்சு என்ற நூலில் காணப்படுகின்றது. இந்தத் தாவரம் 1750 ஆம் ஆண்டில் இந்தோனேசியாவிற்கும், 1809 ஆம் ஆண்டில் பிரேசிலுக்கும், 1908 ஆம் ஆண்டில் லேவண்டுவிற்கும், தென்னாப்பிரிக்காவிற்கும் மற்றும் 19 ஆம் நூற்றாண்டில் ஆஸ்திரேலியாவிற்கும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.
ஆவகோடா ('avocado') என்ற வார்த்தையானது மெக்சிகன்மொழியான நாகவாற் மொழி வார்த்தையான அகூயகேட்ல் ('விறை', பழத்தின் வடிவத்தைக் குறிக்கின்றது) என்பதிலிருந்து எசுப்பானிய சொல்லான அக்குவகேற் வழியாக ஆங்கிலத்திற்கு வந்ததாகத் தெரிகிறது. ஆசுடெக்குகள் ஆனைக்கொய்யாக்களை கருவளம் நிறைந்த பழமாக அறிந்திருந்தனர். ஆர்ஜென்டீனா, பொலிவியா, சிலி, பெரு, உருகுவே போன்ற சில தென்னமெரிக்க நாடுகளில். இப்பழமானது, அதன் கெச்வ் பெயரான பால்டா மூலமாக அறியப்படுகின்றது. பிற எசுப்பானிய மொழி பேசும் நாடுகளில், அகுயகடே என்றும், போர்ச்சுகீசிய மொழியில் அபகடே என்றும் அழைக்கப்படுகின்றது. இந்தப் பழமானது சில நேரங்களில் (அதன் வடிவம் மற்றும் சில இனங்களின் முரட்டு பச்சைத் தோல் ஆகியவற்றின் காரணத்தால்) வெண்ணெய் பேரி அல்லது முதலைப் பேரி என்று அழைக்கப்படுகின்றது. நகூயட்ல் அகூயகேட்ல், அகூயகாமோலி வார்த்தையில் வெண்ணெய்ப் பழச்சாறு அல்லது சுவைச்சாறு என்று பொருள்படும், வேறு வார்த்தைகளுடன் இணைக்க முடியும். இது மெக்சிகன் இசுபானிய வார்த்தையான, குயகமோல் என்பதிலிருந்து பெறப்பட்டதாகத் தெரிகிறது. சில தென்னமெரிக்க நாடுகளிலும், வெண்ணெய்ப் பழமானது, "லா மன்சனா டெல் இன்வியர்னோ" என அழைக்கப்படுகின்றது. இதற்கு, "குளிர்கால ஆப்பிள்" என்பது பொருளாகும்.
ஆனைக்கொய்யா மரங்கள் 20 மீ (69 அடி) வரையில் பக்கம் பக்கமாக அமைக்கப்பட்ட 12 செ.மீ (4.7அங்.) – 25 செ.மீ (9.8 அங்.) நீண்ட இலைகளைக் கொண்டு வளர்கின்றன. இதன் பூக்கள் தெளிவில்லாத, பச்சைநிறம் கலந்த மஞ்சள் நிறத்தில், 5 மி.மீ (0.2 அங்.) – 10 மி.மீ (0.4 அங்) அகலத்தில் காணப்படுகின்றன. ஆனைக்கொய்யா பழமானது 7 செ.மீ (2.8 அங்.) – 20 செ.மீ (7.9 அங்.) நீளமும், 100 கிராம் (3.5 அவுன்ஸ்) முதல் 1,000 கிராம் (35 அவுன்ஸ்) வரையிலான எடையையும் கொண்டிருக்கின்றது. இப்பழம் 5 செ.மீ (2.0 அங்.) – 6.4 செ.மீ (2.5 அங்.) நீளமுள்ள ஒரு பெரிய மைய விதையையும் கொண்டிருக்கின்றது.
மிதவெப்ப மண்டல இனங்களுக்கு, உறைபனி இல்லாத சிறிது காற்றுடன் கூடிய காலநிலை தேவைப்படுகிறது. அதிகமான காற்று ஈரப்பதத்தைக் குறைக்கின்றது. பூக்களில் நீரகற்றலையும், மற்றும் மகரந்தச்சேர்க்கையில் பாதிப்பையும் உண்டாக்குகின்றது. குறிப்பாக, மேற்கிந்திய வகைக்கு ஈரப்பதமும் பூப்பூக்க முக்கியமான வெப்பமான காலநிலையும் தேவைப்படுகிறது. மிதமான உறைபனியின் போது கூட, முழு முதிர்வற்ற பழம் உதிரக்கூடும், இருப்பினும் ஹேஸ் வகை −1 °C வரையிலான வெப்பநிலைகளைத் தாங்கிக்கொள்ளும். மரங்களுக்கு நன்கு காற்று ஏற்றப்பட்ட மணல்கள் தேவைப்படுகின்றன. 1 மீ க்கும் மேற்பட்ட ஆழம் சிறப்பானது. பாசன நீர் அதிகமான உவர்த்தன்மையுடையதாக இருக்கின்ற போது விளைச்சல் குறைகின்றது. இந்த மண் மற்றும் காலநிலைச் சூழல்கள் உலகின் சில பகுதிகளில் மட்டுமே நிலவுகின்றன. குறிப்பாக, தெற்கு இசுபெயின், லேவண்ட், தென்னாப்பிரிக்கா, பெரு, சிலியின் மத்திய மற்றும் வடக்குப் பகுதிகள், வியட்நாம், இந்தோனேசியா, இந்தியாவின் தெற்குப் பகுதிகள், இலங்கை, ஆத்திரேலியா, நியூசிலாந்து, பிலிப்பீன்சு, மலேசியா, மத்திய அமெரிக்கா, கரீபியன், மெக்சிகோ, கலிபோர்னியா, அரிசோனா, நியூ மெக்சிகோ, டெக்சாஸ், புளோரிடா ஆகியனவாகும். ஒவ்வொரு மண்டலமும், வேறுபட்ட வகையான இனங்களைக் கொண்டிருக்கின்றன. மெக்சிகோ, இந்த இனங்களின் பிறப்பிடமாகக் கொண்டுள்ளது. இது ஆண்டுக்கு பத்து இலட்சம் டன்களுக்கும் மேலான உற்பத்தியுடன், ஹேஸ் வகையின் மிகப்பெரிய உற்பத்தியாளராக விளங்குகிறது.
சராசரியாக ஒரு ஆனைக்கொய்யா மரமானது ஆண்டுக்கு சுமார் 120 ஆனைக்கொய்யா பழங்களை உற்பத்தி செய்கின்றது. வணிகப் பழத்தோட்டங்கள் ஆண்டிற்கு ஹெக்டேருக்கு சராசரியாக 7 டன்களை உற்பத்தி செய்கின்றன. சில பழத்தோட்டங்கள் ஹெக்டேருக்கு 20 டன்கள் வரையில் பெற்றுத்தருகின்றன. அதிக விளைச்சல் ஒரு ஆண்டும், மோசமான விளைச்சல் அதனைத் தொடர்ந்த அடுத்த ஆண்டிலும் இருக்கின்றன. இம்மரம் உறைதல் வெப்பநிலையைத் தாங்கிக்கொள்ளாது. மிதவெப்பநிலை அல்லது வெப்பமண்டல காலநிலைகளில் மட்டுமே வளரக்கூடியது.
ஆனைக்கொய்யா பழம் என்பது காலநிலை சார்ந்த பழம் (மற்றொன்று வாழை), அதாவது அது மரத்தில் விளைகின்றது. ஆனால் மரத்திற்கு வெளியில் பழமாகின்றது. வணிகத்தில் பயன்படும் ஆனைக்கொய்யா பழங்கள் கடினமாகவும் பச்சையாகவும் பறிக்கப்பட்டு, குளிரூட்டிகளில் அவற்றின் இறுதி வடிவை அடையும் வரையில் 38 முதல் 42 °F (3.3 முதல் 5.6 °C) வரையில் வைக்கப்படுகின்றன. ஆனைக்கொய்யா பழங்களை சரியாகப் பழுக்கவைக்க, அவை முதிர்ச்சியடைந்திருக்க வேண்டும். வெண்ணெய்ப் பழங்கள், பழுத்தவுடன் மரத்திலிருந்து விழுகின்றன. அதில் உள்ள எண்ணெயின் அளவைப் பொறுத்து, அவற்றின் சுவையும் நயமும் வேறுபடுகின்றன. பொதுவாக பழமானது முதிர்ச்சியடைந்ததும் பறிக்கப்படுகின்றது; மெக்சிக்கன் விவசாயிகள் ஹேஸ்-வகையான ஆனைக்கொய்யா பழங்களை, 23% க்கும் மேலான உலர்வைக் கொண்டிருக்கும் போதே பறிக்கின்றனர். மேலும், பிற உற்பத்தி நாடுகள் அதே மாதிரியான தரநிலைகளையே கொண்டிருக்கின்றன. பறிக்கப்பட்ட ஆனைக்கொய்யா பழங்கள் அறை வெப்பநிலையில், சில நாட்களில் பழுக்கின்றன (எத்திலீன் வாயுத் தாக்கத்தினால் ஆப்பிள்கள் மற்றும் வாழைப்பழங்கள் போன்ற பிற பழங்களுடன் சேமித்து வைக்கப்பட்டால் விரைவில் பழுக்கின்றன). சிறப்பு அங்காடிகள், பழுக்க வைக்கும் செயலாக்கத்தைத் துரிதப்படுத்த செயற்கையான எத்திலீன் வாயுவினைப் பயன்படுத்துகின்றனர். இந்தியாவில் கொடைகானலை சேர்ந்த பள்ளங்கி பகுதிகளில் அதிகமாக பயிரிடப் படுகிறது .
ஆனைக்கொய்யா மரத்தின் பூக்களில் இருகாலமுதிர்வு இருப்பதால், சுய மகரந்தச் சேர்க்கை ஏற்படுத்த பகுதியளவில் மட்டுமே முடிகின்றது. இளஞ்செடியாக இருக்கும் காலமும் நீண்டது. பெரும்பாலான பயிர்வகைகள் ஒட்டுதல் மூலமாக இனம்பெருகுகின்றன. இவற்றின் பெரும்பாலான வகைகள் தோராய நாற்றுகளிலிருந்தும், பயிர்வகைகளிலிருந்தும் பெறப்பட்டு, ஒட்டு முறையில் வளர்க்கப் படுகின்றன. இரு பாலின பூ நிலைகளின் கால இடைவெளிகள், பயிர்வகைகளிடையே வேறுபடுகின்றன. "A", "B" என இரண்டு வகையிலான பூக்கள் உள்ளன. "A" பயிர்வகைப் பூக்கள் முதல் நாளின் காலையில் பெண் மலராகத் திறந்து காலையின் இறுதியில் அல்லது பிற்பகலுக்கு முன்னதாக மூடுகின்றன. பின்னர் அவை இரண்டாம் நாளின் பிற்பகல் ஆண் மலராகத் திறக்கின்றன. "B" வகைகள் முதல் நாளின் பிற்பகலில் பெண் மலராகத் திறந்து, மாலையில் மூடி, தொடரும் காலையில் ஆண் மரலாக மீண்டும் திறக்கின்றன.
ஹேஸ் போன்ற குறிப்பிட்ட பயிர்வகைகள், ஒன்றுவிட்ட ஆண்டுகளில் மட்டுமே இனப்பெருக்கம் செய்யும் இயல்பைக் கொண்டுள்ளன. குளிர் (வெண்ணெய்ப் பழ மரமானது இதனை நன்றாகத் தாங்கிக்கொள்ள முடியாது) போன்ற காரணத்தினால் குறைவான விளைச்சலையும், அப்பருவத்திற்குப் பின்னர், அம்மரங்கள் அடுத்த பருவத்தில் மிகுதியான உற்பத்தியைத் தருகின்றன.
ஆனைக்கொய்யா மரங்கள் பாக்டீரியா, வைரஸ், பூஞ்சை, நுண்ணோட்ட குறைபாடுகள் போன்றவைகளால் பாதிக்கப்படுகின்றன. நோயானது தாவரத்தின் அனைத்துப் பகுதிகளையும் பாதிக்கக்கூடியது. இந்நோய்கள் இரத்தச் சொட்டு போன்ற கறை, பிளவுகள், குழிவிழுதல் மற்றும் நிறத்திரிபு போன்ற விளைவுகளை உண்டாக்குகின்றன.
கலிபோர்னியாவில் பல வகையான பயிர்வகைகள் பயிரிடப்படுகின்ற போதிலும், ஆசு ஆனைக்கொய்யா இன்று மிகவும் பொதுவான ஒன்றாக விளங்குகிறது. இப்பழங்கள் வருடம் முழுவதும் தொடர்ந்து உற்பத்தி செய்யப்படுகின்றன. மேலும் அமெரிக்காவில் அதிகம் பயிரிடப்படுகின்ற ஆனைக்கொய்யாவாகவும் ஆசு விளங்குகிறது. கலிபோர்னியாவின் லா அப்ரா ஐட்சு நகரில் வாழ்ந்த ருடால்ப் ஆசு என்ற தபால்காரர் வளர்த்த ஒரு "தாய் மரத்தில்" இருந்தே ஏனைய ஆசு ஆனைக்கொய்யா மரங்கள் வந்திருக்கின்றன. 1935இல் ஆசு காப்புரிமை பெற்ற பாதுகாக்கப்பட்ட மரமாக்கப்பட்டது. உறுதியற்றதால் "தாய் மரம்" வேரழுகல் நோயால் இறந்தது. மேலும் அது 2002 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதத்தில் வெட்டப்பட்டது. ஆசு நடுத்தர அளவிலான (150-250கிராம்) முட்டை வடிவ பழமாகும். இது கூழாங்கல் போன்ற கருப்பு நிறத் தோலைக் கொண்டிருக்கின்றது. விதை உயர்ந்த சுவை மணம் கொண்டிருக்கின்றது. இதன் எண்ணெய் அளவு 19% ஆகும்.
1948 ஆம் ஆண்டில் காணப்பட்ட நாற்றிலிருந்து கலிபோர்னியாவில் ஜேம்ஸ் எஸ். ரீடு அவர்களால் உருவாக்கப்பட்டது. இது மென்மையான கருப்பு நிறம், பளபளப்பான கடினத் தோலைக் கொண்ட பெரிய உருண்டையான பச்சை நிறப் பழம். மென்மையான மற்றும் சுவையான, சற்று சுவைமணம் குறைந்த கொட்டை. பழுத்த தோல் பச்சை நிறமுடையது. கௌதமலன் வகை, 30 °F. மரத்தின் அளவு - 5மீ x 4மீ.
பேகான் என்ற வகையானது, ஜேம்ஸ் பேகான் என்ற விவசாயியால் உருவாக்கப்பட்டதென்பர். எட்டிஞ்சர் என்ற வகையானது, 1947 ஆம் ஆண்டில், இசுரேலில் உற்பத்திக்கு வந்தது. பியூர்டே என்பது, மெக்சிக்கன் நாட்டின், பியூப்லா மாகாணத்தைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்டதென்பர். இதற்கு எசுப்பானிய மொழியில் வலிமை என்பது பொருளாகும். ஷார்வில், ஜூடனோ போன்ற பிற இனங்களும் இதன் கீழ் அமைகின்றன.
பிற வெண்ணெய்ப் பழ பயிர்வகைகளில் ஸ்பின்க்ஸ் உள்ளடங்குகின்றது. புளோரிடா பயிர்வகையின் பழமானது, பெரும்பாலும் கலிபோர்னியாவிற்கு வெளியே பயிர்செய்யப்பட்டது. இது பெரிய மற்றும் உருண்ட வடிவத்துடன், மென்மையான நடுத்தர பச்சைநிறத் தோல், குறைந்த கொழுப்பு, கெட்டியான நார்சத்தைக் கொண்டிருக்கிறது. இவை அவ்வப்போது குறைந்த கலோரியைக் கொண்ட வெண்ணெய்ப் பழங்களாக சந்தைப்படுத்தப்படுகின்றன. சேலஞ், டிக்கின்சன், கிஸ்ட், குயீன், ரே, ராயல், ஷார்ப்லெஸ் மற்றும் டாஃப்ட் உள்ளிட்டவை (இவை தோட்டவியலாளர்கள் இடையே இருக்கலாம் அல்லது இல்லாமல் இருக்கக்கூடும்) வரலாற்று ரீதியாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட வகைகள் ஆகும்.
1994 ஆம் ஆண்டில் வட அமெரிக்க கட்டுப்பாடற்ற வர்த்தக ஒப்பந்தம் (NAFTA) நடைமுறைக்கு வந்த பிறகு, மெக்சிகோ வெண்ணெய்ப் பழங்களை அமெரிக்காவிற்கு ஏற்றுமதிசெய்ய முயற்சித்தது.அமெரிக்க அரசாங்கம் அதைத் தடைசெய்தது. இன்று மெக்சிக்கனிலிருந்து வரும் வெண்ணெய்ப் பழங்கள் அனைத்து 50 மாகாணங்களிலும் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளன. USDA ஆய்வாளர்கள் மிச்சோகன் மாகாணத்தில் (மெக்சிகோவில் பயிரிடப்பட்டு வருவதில் 90% ஹேஸ் வெண்ணெய்ப் பழங்களைத் தரும் மெக்சிக்கன் மாகாணம்) இருந்து, உரைப்பனில் இருந்து மில்லியன் கணக்கான பழங்களை வெட்டித் திறந்து பார்த்து பரிசோதித்து, சிக்கல் எதுவுமில்லை எனக் கண்டறிவதால் இது நடைபெறுகிறது. 2005-2006 பருவத்தில் மெக்சிகோவிலிருந்து இறக்குமதியானது 130,000 டன்கள் அதிகரித்தது. இதுபோன்ற பல பன்னாட்டு வர்த்தக சிக்கல்கள் தற்போது குறைந்தும், மாற்றமுற்றும் உள்ளன.
இப்பழங்களை அதிகமாக உண்ணும் போது, உடலின் கொழுப்பு அளவு கூடுவதாக எண்ணுகின்றனர். ஆனால், ஆய்வுகளின் படி, இரத்த சீர் கொழுப்பு அளவுகளில் நல்ல மாற்றங்கள் ஏற்பட்டு, மனித உடல் கொழுப்பு வகைகள் குறைகின்றன என கண்டறியப்பட்டுள்ளது. வெண்ணெய்ப் பழத்தால், ஏழு நாட்கள் உயர்ந்த உணவுக் கட்டுப்பாட்டிற்குப் பிறகு, ஹைப்பர்கொலஸ்ட்ரால்மியா நோயாளிகளுக்கு மொத்த சீரம் கொழுப்பு அளவுகளில் 17% குறைந்துள்ளது கண்கூடானது. இந்த ஆய்வுகளானவை LDL (மோசமான கொழுப்பு) மற்றும் டிரைகிளிசரைடு ஆகியவற்றின் அளவுகளில் 22 சதவீதத்தைக் குறைக்கின்றன மற்றும் HDL (சீரான கொழுப்பு) அளவுகளில் 11 சதவீதத்தை அதிகரிக்கின்றன என்பதையும் காட்டின. மேலும், ஜப்பானிய குழுவானது நான்கு சிரால் கூறுகளை ஒருங்கிணைத்து (2R, 4R)-16-ஹெப்டடெசின்-1, 2, 4-டிரியால் என்பதனை இயற்கையான பாக்டீரியா எதிர்ப்புக் கூறுகளாகவும் மாறுவது கண்டறியப்பட்டுள்ளது.
உலகில் இப்பழங்கள், பிற உணவுகளுடன் கலந்து கலவையாக பல விதங்களில் உண்ணப்படுகின்றன.
ஒரு வெண்ணெய்ப் பழத்தின் கலோரிகள் சுமார் 75% கொழுப்பிலிருந்து வருகின்றன. பெரும்பாலும் இது நிரம்பாத ஒற்றைக் கொழுப்பு ஆகும். வெண்ணெய்ப் பழங்கள், வாழைப்பழங்களை விடவும் 60% அதிகமான பொட்டாசியத்தையும் கொண்டுள்ளன. அவை B வைட்டமின்களில் அதிகச் செறிவைக் கொண்டுள்ளன. அதே போன்று வைட்டமின் E மற்றும் வைட்டமின் K ஆகியவற்றிலும் அதிகச் செறிவைக் கொண்டுள்ளன. அவை எந்தப் பழத்திலும் காணப்படும் உயர்ந்த நார்ச்சத்தைக் கொண்டுள்ளன - அதில் 75% கரையாத தன்மை மற்றும் 25% கரையுந்தன்மை நார்ச்சத்துக்களைக் கொண்டுள்ளன.
வெண்ணெய்ப் பழத்தில், ஒரு இரட்டைப்பிணைப்பு, அவோகடேன் (16-ஹெப்டாடெசின்-1,2,4-டிரையோல்) ஆகியவற்றுடன் கொழுப்பைக் கொண்ட டிரையோல் (கொழுப்பு ஆல்கஹால்) காணப்படுகின்றது.
வீட்டுத்தாவரமாகவும் பயன்படுத்துவதற்கான வளரியல்பைக் கொண்டுள்ளது. பொதுவாக விதையானது வழக்கமான மண் சூழலிலும், அதன் மாற்றாக நீர் கொள்கலனில் பகுதியளவு நீரில் மூழ்கடிக்கப்பட்ட சூழலில் தளிர் விடும். பின்னதாகக் குறிப்பிட்ட முறையில் வளர்த்தால் விதைத்து 4-6 வாரங்களுக்குள் விதை முளைவிடத்தொடங்கும். இந்த நான்கு வார காலத்தில் விதையானது, வளமான மண்ணில் விதைத்து வளர்க்கப்படுகிறது. தாவரமானது வழக்கம்போல் வளரும், மேலும் அதிகம் வளர்ந்தால் தேவையான அளவில் கத்தரித்து விடலாம். இருப்பினும் இது போதிய சூரிய ஒளியும், மற்றொரு தாவரத்துடன் இனப்பெருக்க மகரந்தச்சேர்க்கையும் இல்லாமல் பழத்தைக் கொடுக்காது.
பூனைகள், நாய்கள், மாடுகள், ஆடுகள், முயல்கள், எலிகள், பறவைகள், மீன், குதிரைகள் போன்ற விலங்குகள் வெண்ணெய்ப் பழ மர இலைகள், பட்டை, தோல் அல்லது விதை ஆகியவற்றை உட்கொள்ளும் போது, கடுமையான தீங்கடையவோ, உயிரிழக்கவோ கூடும் என்பதற்கான ஆதாரம் ஆவணமாக்கப்பட்டுள்ளது. வெண்ணெய்ப் பழம், சில பறவைகளுக்கு நஞ்சாகவும் மாறி விடுகிறது. மேலும் ASPCA, பல தளங்கள் பூனைகள், நாய்கள், குதிரைகள் உள்ளிட்ட பல விலங்குகளுக்கு நச்சுத் தன்மை கொண்டதைப் பட்டியலிட்டுள்ளன. அவாகடோ என்பது அவோடெர்ம் நாய் உணவுகளிலும், பூனை உணவுகளிலும் சேர்க்கப்படுகின்றன. இருப்பினும், வெண்ணெய்ப் பழம் எவ்வாறு செயல்படுத்தப்படுகின்றது என்ற விவரம் தெரியாமல், இந்த உணவு பாதுகாப்பானதா? இல்லையா? என்று கூறுவதை ASPCA மறுக்கின்றது.
வெண்ணெய்ப் பழ மர இலைகள், பெர்சின் எனப்பட்ட நச்சு கொழுப்பு அமில வழிப் பொருளைக் கொண்டிருக்கின்றன. இதில் தேவையான அளவு குதிரை சூலை ஏற்படுத்தக் கூடியது, கால்நடை மருத்துவச் சிகிச்சையின்றி இறப்பை ஏற்படுத்தும். இரையக குடலிய அழற்சி, வாந்தி, வயிற்றுப்போக்கு, மூச்சுத்திணறல், இரத்தச் சேர்க்கை, இதயத்தின் திசுக்களை சுற்றிலும் திரவம் குவிதல், இறப்பு உள்ளிட்டவை, இதன்அறிகுறிகள் ஆகும். பறவைகளும், இந்த நச்சுச் சேர்க்கையால் பாதிக்கப்படுகின்றன. மனிதர்களில் எதிர்மறை விளைவுகள், ஒவ்வாமை கொண்டவர்களிடத்திலும், உடல் நல குறைபாடுகள் உள்ளதாகத் தெரிவிக்கின்றனர்.
பெர்சியா அமெரிக்கனா (அவாகடோ): ஜெனோமிக்ஸ் சகாப்தத்தில் பழத்திற்கான பாரம்பரிய பூக்களை கொண்டுவருகின்றது. சந்தர்பலி ஏ.எஸ், ஆல்பர்ட் வி.ஏ, ஆஷ்வொர்த் வி.இ, கிளெக் எம்.டி, லிட்ஸ் ஆர்.இ, சோலிட்ஸ் டி.இ, சோலிட்ஸ் பி.எஸ். பயோஎஸ்ஸேஸ். 2008 ஏப்ரல்;30(4):386-96.PubMed