davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
La Corona (sitio arqueológico)

La Corona es un sitio arqueológico de la cultura maya precolombina, y se encuentra en el departamento del Petén, en Guatemala. El nombre original del sitio parece haber sido Sak-Nikte' o Saknichte que significa «Flor Blanca». Fue documentado en 1996 y más tarde se acreditó que se trataba del llamado Sitio Q', una importante ciudad maya cuya existencia había sido inferida por otros hallazgos arqueológicos en la región del Petén. El nombre de Corona deriva del hecho de que contiene un conjunto de cinco templos cuya planta arquitectónica (del conjunto) asemejaría una corona.​
En los años 1960 aparecieron, en el mercado internacional de antigüedades, bajorrelieves saqueados de una ciudad maya hasta entonces desconocida. El arqueólogo Peter Mathews, a la sazón estudiante de la Universidad de Yale, nombró a tal ciudad Sitio Q (Site Q, por ‘sitio ¿qué?’ en español). Algunos investigadores pensaron entonces que se trataba de Calakmul, pero el estilo y diseño de los objetos no coincidía con nada encontrado en tal yacimiento arqueológico.
En 1996, mientras estudiaba la guacamaya roja recorriendo la región del Petén, el naturalista Santiago Billy encontró el sitio arqueológico hoy denominado La Corona, y un equipo de la Universidad de Harvard que trabajaba para el Museo Peabody de Arqueología y Etnología condujo una investigación por la que se encontraron referencias a los jugadores de pelota mostrados en los bajorrelieves del Sitio Q, lo cual indujo a suponer que el sitio Q correspondía a La Corona. Más tarde, en 2005, Marcello A. Canuto, quien trabajaba para la Universidad de Yale, descifró un tablero en La Corona que explícitamente menciona a dos gobernantes del lugar que también están indicados en los objetos provenientes del Sitio Q, dando evidencia adicional de que ambos sitios son la misma ciudad.
El yacimiento ha sido severamente saqueado a lo largo del tiempo, y muchas de sus estructuras están en mal estado. Hay una plaza principal que ha sido identificada, así como otros conjuntos. Las inscripciones que se han podido rescatar hacen pensar que La Corona y Calakmul fueron aliados. En un reciente descubrimiento en el lugar, se pudo constatar que solo una porción de la ciudad ha sido excavada, lo que ha llevado a intensificar los trabajos que están siendo conducidos por la National Geographic Society de Washington D. C. (Estados Unidos).
Jeroglífico

Un jeroglífico es un elemento de un sistema de escritura eminentemente pictórico, en el cual las palabras no se representan con signos alfabéticos o fonéticos, sino que las palabras se dibujan con símbolos y figuras; el sistema de escritura inventado por los antiguos egipcios está conformado por jeroglíficos. El término en español proviene del desusado término hieroglífico, este del latín tardío hieroglyphĭcus, y este del griego ἱερογλυφικός hieroglyphikós, de ἱερός hierós 'sagrado' y γλύφειν glýphein 'cincelar, grabar'.​ La actual denominación jeroglífico (hiéroglyphique y hiéroglyphe en francés) se debe al lingüista francés Jean-François Champollion, que fue quien logró descifrar los jeroglíficos egipcios.
También, por similitud, son llamados jeroglíficos a cada uno de los signos (o glifos) que conforman la escritura de algunas antiguas civilizaciones, como la maya o los hititas que representa las palabras mediante figuras o símbolos (ideogramas, logogramas o pictogramas) y no con signos fonéticos o alfabéticos.
Por extensión, también se aplica a cualquier escritura de difícil interpretación, o al pasatiempo que contiene un acertijo a través de figuras. Son dibujos.
La palabra “Jeroglífico” procede del griego y significa “grabados sagrados". Los egipcios denominaban a su sistema de escritura medu necher que significa “palabras divinas”. Según creían la escritura había sido transmitida a los hombres por Thot, (dios de la sabiduría y escriba de los dioses.)​
Algunos sistemas de escritura que han sido denominados jeroglíficos son:
Canek

Canek (del maya yucateco: Kaan éekꞌ ‘Serpiente negra’) o Ah Kaan Ek o Kan Ek es el nombre repetitivo de los gobernantes del pueblo maya de los itzaes. El patronímico se mantuvo por varios siglos.​
El primer halach uinik de los itzaes registrado bajo este nombre es el que durante la desintegración de la Liga de Mayapán en el año 1194 d. C., dirigió a su pueblo en la emigración al lago Petén Itzá, abandonando la ciudad de Chichén Itzá. Hunac Ceel se había proclamado halach uinik de los cocomes de Mayapán y, aliándose a los tutul xiues de Uxmal, declaró la guerra a los itzaes que habían mantenido la hegemonía del poder durante más de doscientos años.​​
El segundo halach uinik referido con el nombre de Ah Kaan Ek es el que recibió a Hernán Cortés en Tayasal en 1525, a quién el conquistador español dejó un caballo herido a su cuidado. Ah Kaan Ek se responsabilizó del animal, pero cuando murió mandó fabricar una estatua de madera con su figura.​
El tercer halach uinik referido con el nombre de Ah Kaan Ek, es el que encontraron los franciscanos Bartolomé de Fuensalida y Juan de Orbita, que llegaron a Tayasal en 1618, quienes se sorprendieron cuando vieron que los itzaes adoraban la estatua de un caballo, al que ellos llamaban Tzimin Chac (caballo del trueno).​
Hubo más caudillos que llevaron el nombre de Canek, hasta que en 1697 los itzaes encabezados por otro Ah Kaan Ek, fueron derrotados por Martín de Urzúa quien finalmente logró dominar a los indígenas mayas en su territorio del Petén, finalizando la dinastía, que fue recreada por Jacinto Canek, ya en pleno siglo XVIII, durante la rebelión de Cisteil que protagonizó.​
Centro de Convenciones Yucatán Siglo XXI

Yucatán Siglo XXI es un centro de convenciones y exposiciones localizado al norte de la ciudad de Mérida, Yucatán, México,del arquitecto mexicano Pedro Ramírez Vázquez, precisamente en donde se ubicó el complejo industrial de Cordemex. Fue inaugurado en enero de 1999 por el gobernador Víctor Cervera Pacheco, en el marco de la Expo denominada INFOCOMM, primera exposición efectuada en este recinto ferial siendo organizada por el empresario Emilio Blanco del Villar y montada por el también empresario Miguel Wabi Yabur, Dir. de Expo Eventos Grandes SA de CV.
Cuenta con varias salas de exposiciones cuyos nombres hacen referencia a sitios arqueológicos mayas como "Izamal", Chichén Itzá, Ek Balam, Uxmal y los salones denominados Progreso y Mérida. También cuenta con 6 salas de cine. Además de convenciones, este edificio es utilizado para expo-ferias, eventos musicales, y ceremonias como quince años, graduaciones y bodas, entre otros. A finales del año 2006 se inauguró un Centro de Negocios.​
El Centro de Convenciones Yucatán Siglo XXI también ha sido sede de eventos de talla internacional, algunos de ellos son:
Asimismo, este recinto ha sido cuna de grandes conciertos durante el segundo semestre del año 2007 y el primer semestre del año 2008, tales como el Concierto de la super estrella Gloria Trevi, Armin Van Buuren de su tour "Universal Tour", Ximena Sariñana, Susana Zabaleta, Camila, Emmanuel, Infected Mushroom y Mago de Oz.
En este lugar se hizo el lanzamiento del "Concierto de las Mil Columnas, Plácido Domingo en Chichén Itzá" con la Soprano Ana María Martínez, y la Orquesta Sinfónica de Yucatán bajo la batuta de Eugene Kohn, teniendo como artista invitado al maestro Armando Manzanero.
Este recinto cuenta con una sala de exposiciones denominada Chichén Itzá y que consiste en 6 naves industriales con una superficie total de 7,656 metros cuadrados.
Oficina de Convenciones y Exposiciones Yucatán Siglo XXI
El Rey archaeological site

El Rey is an archaeological site of the pre-Columbian Mayan culture, located in the southeast of Mexico, in the tourist resort of Cancun, in the state of Quintana Roo.
The El Rey site is located on the Mexican coast of the Caribbean Sea, in the hotel zone of the island of Cancun. The island is located on the outskirts of the city centre and is connected by two bridges to the mainland.
The original name in the Mayan language is not known. In 1909 two English travelers Channing Arnold and Frederick Frost visited the site and found an anthropomorphic sculpture of what was interpreted as a monarch or a noble person. The name El Rey ("the king") comes from a sculpture that resembles a monarch, the head of which is preserved in the Archaeological Museum of Cancun.
The site reached its housing peak probably in the early classical period (250-600 AD). The first settlers built houses on platforms, although the organic materials used have not been preserved over the centuries.
Between the years 200 and 1200 AD. the inhabitants of the site worked as fishermen and in salt extraction.
In a later period the site gained importance because immigrants arrived from the interior of the Yucatan Peninsula, approximately between 1300 and 1500 AD. The structures that can currently be seen date from then.
Within the coastal commercial network El Rey was one of the ports on the Caribbean coast. Other important ports in the south were Xcaret, Xelha, Tulum, and Muyil.
After the arrival of the Spaniards in the sixteenth century, the site was abandoned by the Mayans.
El Rey is the most important archaeological site on the island of Cancun. It is made up of 47 structures of varying functions. Archaeologists have found remains of mural paintings and drawings dating from the post-classical period.
During the excavation of a temple in 1975, archaeologists found the burial site of a person of high rank, with a copper axe, a bracelet, and ornaments of shell and bone.
21°03′40″N 86°46′53″W﻿ / ﻿21.0611°N 86.7815°W﻿ / 21.0611; -86.7815
Pisté, Yucatán

Pisté is a village in Tinum Municipality in the center of Yucatán State, Mexico. It is best known for the Mayan archaeological site Chichen Itza and the cenote Ik Kil. Fed 180 connects Pisté to Valladolid, about 40 kilometres (25 mi) away, and Mérida, the capital of Yucatán, about 111 kilometres (69 mi) away. There are a variety of hotels serving the tourist sites.
Yucatán Siglo XXI Convention Centre

21°2′0.38″N 89°37′46.39″W﻿ / ﻿21.0334389°N 89.6295528°W﻿ / 21.0334389; -89.6295528
Yucatán Siglo XXI (Spanish for "21st century") is a convention centre located in northern Mérida, Yucatán, Mexico. Halls in Siglo XXI have names referring to Maya heritage sites in the region such as "Salón Chichén Itzá", "Salón Uxmal", and "Salón Ek Balam". All of the halls except for Salon Chichen Itza have chandeliers. Salon Chichen Itza, however, is the largest room in the complex with 80,297 square feet of space and can seat up to 12,000 for concerts, ice shows, sporting events including basketball, hockey, etc.
Chʼolan languages

The Chʼolan languages form a branch of the Mayan family of languages, comprising four languages, namely, Chʼol, Chʼoltiʼ, Chʼortiʼ, and Chontal. Notably, the language of Mayan hieroglyphs is now deemed the ancestor of one or more of the Ch’olan languages.
The Ch’olan languages are split into two branches, namely, the Eastern and Western Ch’olan languages, each of which comprises two languages. Chʼortiʼ and Chʼoltiʼ are the two Eastern Ch’olan languages, while Chʼol and Chontal are the two Western Ch’olan languages.
The inclusion of the Ch’olan languages within the Chʼolan–Tseltalan, Western Mayan, and Core Mayan families is the most widely accepted classification as of 2017. Nonetheless, while it is generally accepted that the Western Mayan family comprises Ch’olan–Tseltalan and Greater Q’anjob’alan languages, this has never been completely confirmed. Furthermore, some linguists formerly grouped Huastecan, Cholan–Tseltalan, and Yucatecan languages together, but this is now deemed erroneous.
Ch’olan–Tseltlan speakers are thought to have first settled the Maya Lowlands after the diversification of Western Mayan some 3,000 years before present. There, the Ch’olan–Tseltlan languages would have split into Ch’olan and Tseltlan at around 200 BC. By the third century AD, Ch’olan speakers formed part of an area of heightened language contact, centred about the Lowlands, which saw significant linguistic diffusion across Mayan and non-Mayan languages. During the same period, their language would come to dominate Mayan hieroglyphic writing. Ch’olan would then split into Eastern and Western Ch’olan in about AD 600, with Western Ch’olan diversifying first in about AD 800, and Eastern Ch’olan last in about AD 1500. By the time of Spanish contact, Ch’olan speakers would be found splayed across a crescent at the base of the Yucatán Peninsula, stretching from the Bay of Campeche to that of Honduras, with Chontal speakers in the western Lowlands, Ch’ol in the southwestern Lowlands, Ch’olti’ in the southern Lowlands, and Ch’orti’ in the northeastern Highlands. The Spanish conquest of Peten brought about the extinction of Ch’olti’, one of only two Mayan languages not extant as of 2017. Presently, Ch’ol is spoken in Chiapas, Tabasco and Campeche, Mexico, Ch’orti’ in Chiquimula and Zacapa, Guatemala, and Chontal in Tabasco.
Laurence Broderick

Laurence Broderick FRSA (18 June 1935 – 18 April 2024) was a British sculptor. His best known work is 'The Bull', a public sculpture erected in 2003 at the Bull Ring, Birmingham. The Bull is about 4.5 meters long, about 220 cm high and weighs about 6.5 tons. It is one of the largest bronze animal sculptures in the country. His work consists largely of figurative carvings in stone and editions in bronze.
Broderick was born in Bristol, in the west of England, on 18 June 1935, and attended Bembridge School on the Isle of Wight. He studied painting, illustration and sculpture under Ray Millard and Geoffrey Deeley at the Regent Street Polytechnic from 1952 to 1957, and with Sidney Harpley and Keith Godwin at the Hammersmith School of Art from 1964 to 1965.
Broderick began his artistic career as an historical and educational illustrator and painter. He taught Art at the Haberdashers' Aske's School in Cricklewood from 1959 and Elstree from 1961, and was Director of Art there from 1965 to 1981. He continued working as a freelance artist and sculptor throughout this period and became a full-time sculptor in 1981.
Predominantly a stone carver, working with many types of stone including: Marble, Alabaster, Soapstone, Hopton Wood and Ancaster Limestone, he also modelled in clay, plasticine, plaster and wax for casting in bronze.
In 1983, he competed as part of the British snow sculpture team during The Quebec Winter Carnival. The team gained second place.
Broderick was a member of the Royal British Society of Sculptors and a fellow of the Royal Society of Arts.
In 1978, Broderick visited the Isle of Skye with his young family where he saw his first wild otter. It was just off the Island of Ornsay, once owned by Gavin Maxwell, the Scottish naturalist and author best known for his work with otters. Skye became Broderick's second home and he held annual sculpture exhibitions on the island for 26 years. For many years he divided his time between his studios on Skye and Waresley near Cambridge, England.
Broderick was joint president of the International Otter Survival Fund, a charity dedicated to the conservation, protection and care of otters in the UK and around the world.
Broderick died on 18 April 2024, at the age of 88.
Group shows with the Royal Academy, Royal Scottish Academy, Royal Society of British Artists, Contemporary Portrait Society, Society of Wildlife Artists and the Royal West of England Academy.
Exhibitions in Scotland, England, Jersey, France, Monaco, Germany, USA and Canada.
Esperanza Stone

The Esperanza Stone was a large (8-feet long) inscribed stone found in the valley of the Yaqui, Mexico. It was discovered and excavated in 1909 by Major F. R. Burnham and Charles Frederick Holder.
The stone was discovered during an expedition in the Yaqui valley.
The stone was "a brown, igneous rock, its longest axis about eight feet, and on the eastern face, which had an angle of about forty-five degrees, was the deep-cut inscription." Symbols on the stone include a volute and a swastika, also found on other stones in Mexico.
There was a legend that the stone had fallen down out of heaven in times past, and that the carving was by human hands.
Burnham believed that the symbols were Mayan. Others class them as Petroglyphs.
Mushrooms in art

Mushrooms have been found in art traditions around the world, including in western and non-western works. Ranging throughout those cultures, works of art that depict mushrooms can be found in ancient and contemporary times. Often, symbolic associations can also be given to the mushrooms depicted in the works of art. For instance, in Mayan culture, mushroom stones have been found that depict faces in a dreamlike or trance-like expression, which could signify the importance of mushrooms giving hallucinations or trances. Another example of mushrooms in Mayan culture deals with their codices, some of which might have depicted hallucinogenic mushrooms. Other examples of mushroom usage in art from various cultures include the Pegtymel petroglyphs of Russia and Japanese Netsuke figurines.
Examples of mushrooms being depicted in contemporary art are also prevalent. For example, a contemporary Japanese piece depicts baskets of matsutake mushrooms laid atop bank notes, signifying the association of mushrooms and prosperity. Other examples of contemporary art depicting fungi include Anselm Kiefer's Über Deutschland and Sonja Bäumel's Objects not static and silent but alive and talking. These contemporary works often outline themes greatly undercurrent in modern times, themes such as sustainable living, new materials, and ethical considerations associated with the science of fungi and biotechnologies. In fact, working with fungi allows contemporary artists to create art that is interactive and performative.
Mushroom symbolism has also appeared in Christian paintings. The panel painting by Hieronymus Bosch, The Haywain Triptych, is considered the first depiction of mushroom in modern art. Another triptych by Hieronymus Bosch, The Garden of Earthly Delights, depicts scenes very similar to those experienced under the effects of psychoactive mushrooms. In fact, when considering the mushroom of Amanita muscaria, artistic representations throughout the ages show the association it has with psychotropic properties, being represented as being used for social, religious, and therapeutic purposes.
The Registry of Mushrooms in Works of Art is maintained by the North American Mycological Association and its stated goal is, "to contribute to the understanding of the relationship between mushrooms and people as reflected in works of art from different historical periods, and to provide enjoyment to anyone interested in the subject." Started by Elio Schaechter, author of In the Company of Mushrooms, the project is ongoing.
Art periods and artists are categorized as follows in the registry:
జమ్మూ కాశ్మీర్ ముఖ్యమంత్రుల జాబితా

భారత రాజ్యాంగం ప్రకారం రాష్ట్ర ముఖ్యమంత్రిని గవర్నరు నియమిస్తారు. రాజ్యాంగం ప్రకారం గవర్నరు రాష్ట్ర పరిపాలకుడు అయినప్పటికి అతనికి ఎటువంటి పరిపాలనాధికారాలు ఉండవు. జమ్మూ కాశ్మీర్ శాసనసభకు ఎన్నికల తరువాత, రాష్ట్ర గవర్నరు సాధారణంగా అత్యధిక స్థానాలు పొందిన పార్టీని (లేదా సంకీర్ణాన్ని) ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేయడానికి ఆహ్వానిస్తారు. శాసనసభకు సమష్టిగా బాధ్యత వహించే మంత్రుల మండలి ముఖ్యమంత్రిని గవర్నర్ నియమిస్తాడు. శాసనసభ విశ్వాసం దృష్ట్యా, ముఖ్యమంత్రి పదవీకాలం ఐదేళ్లు ఉంటుంది.
జమ్మూ కాశ్మీరుకు 2019లో ప్రత్యేక ప్రతిపత్తి కల్పించే ఆర్టికల్ 370ను రద్దు చేసిన సమయంలో జమ్మూ కశ్మీరును శాసనసభతో కూడిన కేంద్రపాలిత ప్రాంతంగా కేంద్రం ప్రభుత్వం ప్రకటించింది.
రాష్ట్ర రాజ్యాంగంలోని 6వ సవరణ (1965 జూన్ 6 నుండి అమలులోకి వచ్చింది) జమ్మూ కాశ్మీర్ ప్రధానమంత్రి బిరుదును రద్దు చేసిన తర్వాత ఈ పదవిని స్థాపించారు. తదనంతరం, అప్పటి ప్రధాని గులాం మహమ్మద్ సాదిక్ జమ్మూ కాశ్మీర్ మొదటి ముఖ్యమంత్రిగా ప్రమాణ స్వీకారం చేశారు. జమ్మూ కాశ్మీర్ రాష్ట్రం 2019 అక్టోబరు 31న విభజించబడి, కేంద్రపాలిత ప్రాంతంగా పునర్వ్యవస్థీకరించబడింది.
ముఖ్యమంత్రి కార్యాలయం 2018 జూన్ 20 నుండి ఖాళీగా ఉంది. 2018 డిసెంబరు 19 వరకు, రాష్ట్రం గవర్నరు పాలనలో ఉంది. ఆ పై 2019 అక్టోబరు 30 వరకు రాష్ట్రపతి పాలనలో ఉంది. 2019 అక్టోబరులో రాష్ట్రాన్ని కేంద్రపాలిత ప్రాంతంగా పునర్వ్యవస్థీకరించిన తర్వాత, లెఫ్టినెంట్ గవర్నర్ ద్వారా రాష్ట్రపతి పాలన విధించబడింది. ప్రస్తుతం, తదుపరి 2024 జమ్మూ కాశ్మీర్ శాసనసభ ఎన్నికల తర్వాత కొత్త ముఖ్యమంత్రి వచ్చే వరకు లెఫ్టినెంట్ గవర్నరు జమ్మూ కాశ్మీర్ కేంద్రపాలిత ప్రాంత ప్రభుత్వ అధిపతిగా కొనసాగుచున్నారు.
పార్టీలకు రంగు కీ
పార్టీలకు రంగు కీ
ఉల్లేఖన లోపం: "lower-alpha" అనే గ్రూపులో <ref> ట్యాగులు ఉన్నాయి గానీ, దానికి సంబంధించిన <references group="lower-alpha"/> ట్యాగు కనబడలేదు
జమ్మూ కాశ్మీర్ శాసనమండలి

జమ్మూ కాశ్మీర్ శాసనమండలి (జమ్మూ కాశ్మీర్ విధానపరిషత్ అని కూడా పిలుస్తారు) ఇది భారతదేశంలోని పూర్వపు జమ్మూ కాశ్మీరు రాష్ట్ర శాసనసభ ఎగువ సభ.
మొదటి శాసనసభను 1934లో అప్పటి కాశ్మీర్ మహారాజు హరి సింగ్ ప్రభుత్వం ఏర్పాటు చేసింది. 1956 నవంబరు 17న రాజ్యాంగ సభ ఒక కొత్త రాజ్యాంగాన్ని ఆమోదించి,దానిని జమ్మూ కాశ్మీర్ రాజ్యాంగం అని పిలిచింది. జమ్మూ కాశ్మీర్ రాజ్యాంగంలోని 46, 50 అధికరణాలు జమ్మూ కాశ్మీర్ శాసన మండలి ఏర్పాటుకు అవకాశం కలిగించాయి.ఈ నిబంధనలు 1957 జనవరి 26 నుండి అమలులోకి వచ్చాయి.
2019 ఆగస్టులో, భారత పార్లమెంటు ఒక చట్టాన్ని ఆమోదించింది. దీని ప్రకారం పూర్వపు జమ్మూ కాశ్మీర్ రాష్ట్రాన్ని 2019 అక్టోబరు 31న జమ్మూ కాశ్మీర్, లడఖ్ అనే రెండు కేంద్రపాలిత ప్రాంతాలుగా పునర్వ్యవస్థీకరించింది. కొత్త కేంద్రపాలిత ప్రాంతమైన జమ్మూ కాశ్మీర్ ఆ తేదీ నుండి ఏకసభ శాసనసభను ఎన్నుకుంటుంది. జమ్మూ కాశ్మీర్ పునర్వ్యవస్థీకరణ చట్టం, 2019 అమలులో జమ్మూ కాశ్మీర్ శాసన మండలిని దాని సెక్షన్ 57 ప్రకారం 2019 అక్టోబరు 31న అధికారికంగా రద్దు చేశారు.
ఈ శాసనమండలి భారత రాజ్యాంగం, భారత పార్లమెంటు చట్టాల ప్రకారం పాలించబడింది. శాసన మండలిలో సభ్యత్వం కోసం అర్హత ప్రమాణాలు క్రింద ఇవ్వబడ్డాయిః
శాసనమండలి సభ్యులు అస్థిరమైన ఆరు సంవత్సరాల పదవీకాలానికి సేవలందిస్తారు. ప్రతి రెండు సంవత్సరాలకు మూడింట ఒక వంతు మంది సభ్యులు తిరిగి ఎన్నిక కావడానికి అర్హులుగా ఉంటారు.దిగువ సభ మాదిరిగా కాకుండా, కౌన్సిల్ మండలి సభ్యుల కూర్పు ప్రత్యక్ష ప్రజాదరణ ఓటు ద్వారా జరగదని నిర్ణయించబడింది.
మండలి సభ్యుల స్థానాలు కచ్చితంగా 40 స్థానాలకు పరిమితం చేయబడింది. అయితే అప్పటి రాష్ట్ర రాజ్యాంగంలోని సెక్షన్ 50 ప్రకారం, జమ్మూ కాశ్మీర్ శాసనమండలి 36 సీట్లతో కూడి ఉండేది.
శాసనమండలిలో 36 మంది సభ్యులు ఉన్నారు.వీరిని ఈ క్రింది పద్ధతిలో ఎంపిక చేశారుః
శాసనమండలి రెండు సాధారణ సమావేశాలను కలిగి ఉండేది. అందులో ఒకటి బడ్జెటుకు, రెండవది వర్షాకాల సమావేశాలు. అయితే ఈ సమావేశాలను రాష్ట్ర గవర్నరు ఎప్పుడైనా ఏర్పాటు చేయటానికి అవకాశం ఉంది. శాసన సభకు ఇవ్వబడిన అనేక అధికారాలు, బాధ్యతలు శాసన మండలికి లేవు. శాసనమండలి సభ్యులు ఆర్థిక కేటాయింపులకు సంబంధించిన బిల్లులు మినహా ఏ విధమైన చట్టాన్ని అయినా ప్రవేశపెట్టగలిగినప్పటికీ, ఆచరణలో దిగువ సభ చాలా చట్టాలకు మూలంగా ఉండేది. శాసనసభ ఆమోదించిన బిల్లులు కేవలం తుది ఆమోదం కోసం శాసనమండలికి మాత్రమే పంపబడేవి.
శాసనసభ పంపిన ఏదైనా కేటాయింపు బిల్లుపై 14 రోజుల్లోపు మండలి నిర్ణయం తీసుకోవాల్సి ఉంటుంది. కేటాయింపులకు సంబంధించిన చట్టం మూడు మాసాలలో నిర్ణయించబడవచ్చు. బిల్లు సాధారణ బిల్లు అవునా లేదా ద్రవ్య బిల్లు అవునా అనేది శాసనసభ స్పీకరు నిర్ణయిస్తారు.అయినప్పటికీ జమ్మూ కాశ్మీర్ రాష్ట్రంపై విధాన పరిషత్ కొంత ప్రభావాన్ని కలిగి ఉంది.
శాసన మండలికి ఛైర్మన్, డిప్యూటీ ఛైర్మన్లు నాయకత్వం వహిస్తారు.వీరిని మండలి సభ్యులు ఎన్నుకుంటారు.సభ నాయకుడు పార్టీ నాయకుడు (లేదా కూటమి) మండలిలో అత్యధిక స్థానాలను కలిగి ఉంటారు. ప్రతిపక్ష నాయకుడు రెండవ అతిపెద్ద పార్టీ లేదా సంకీర్ణానికి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తాడు.
జమ్మూ కాశ్మీర్ పునర్వ్యవస్థీకరణ చట్టం, 2019

జమ్మూ కాశ్మీర్ పునర్వ్యవస్థీకరణ చట్టం, 2019 అన్నది భారత పార్లమెంటు ఆమోదించిన ఒక చట్టం. 2019 అక్టోబర్ 31 నాటికి జమ్మూ కాశ్మీర్ రాష్ట్రాన్ని విభజించి జమ్మూ కాశ్మీర్, లడఖ్ అన్న రెండు కేంద్ర పాలిత ప్రాంతాలుగా ఏర్పాటుచేయాలన్న నిబంధనలు దీనిలో ఉన్నాయి.కేంద్ర హోంమంత్రి అమిత్ షా 2019 ఆగస్టు 5న రాజ్యసభలో ప్రవేశపెట్టిన బిల్లు. ఈ బిల్లు 2019 ఆగస్టు 5న రాజ్యసభలో, ఆగస్టు 6న లోక్‌సభలో ఆమోదం పొందింది. ఈ బిల్లును ప్రవేశపెట్టడానికి ముందు 370 అధికరణం కింద భారత రాజ్యాంగంలోని అన్ని అధికరణాలు జమ్మూ కాశ్మీర్ రాష్ట్రానికి వర్తించేలా ఇంటర్ ఆలియాను వర్తింపజేశారు. భారత పార్లమెంటు రాష్ట్రాన్ని పునర్వ్యవస్థీకరిస్తూ చట్టాన్ని తీసుకువచ్చేలా ఈ ఘటన అవకాశమిచ్చింది.
భారత రాజ్యాంగంలోని 370 అధికరణం జమ్మూ కాశ్మీర్ రాష్ట్రానికి ప్రత్యేక ప్రతిపత్తి కల్పించింది. దీని వల్ల భారతదేశంలోని ఇతర రాష్ట్రాలకు భిన్నంగా జమ్మూ కాశ్మీరులో తనకంటూ ప్రత్యేకమైన రాజ్యాంగం, ఈ ప్రాంతంలో పరిపాలనలో స్వయం ప్రతిపత్తి ఉంటుంది. ప్రత్యేకించి, ఇతర రాష్ట్రాలకు చెందిన భారత పౌరులు జమ్మూ కాశ్మీరులో భూములు, స్థిరాస్తులు కొనడానికి అవకాశం లేదు.
జమ్మూ కాశ్మీరు రాష్ట్రంలో మూడు భిన్నమైన ప్రాంతాలు ఉన్నాయి. అవి హిందువుల సంఖ్యాధిక్యత కలిగిన జమ్మూ, ముస్లింల సంఖ్యాధిక్యత కల కాశ్మీరు, బౌద్ధుల సంఖ్యాధిక్యత కలిగిన లడాఖ్. ముస్లిం సంఖ్యాధిక్యత కలిగిన కాశ్మీర్ ప్రాంతంలో హింస, అస్థిరత కొనసాగుతూ వచ్చింది. 1987లో తీవ్రమైన రిగ్గింగ్ జరిగిన శాసనసభ ఎన్నికల తర్వాత స్వయంపాలన, హక్కుల కోసం హింసాత్మకమైన తిరుగుబాటు ఏళ్ళ తరబడి కొనసాగింది. భారతీయ జనతా పార్టీ 2014 భారత సార్వత్రిక ఎన్నికల్లో విజయం సాధించి కేంద్ర ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటుచేసింది. ఐదు సంవత్సరాల తర్వాత భాజపా 2019 ఎన్నికల మేనిఫెస్టోలో రాజ్యాంగంలోని 370 అధికరణాన్ని తోసిపుచ్చి, జమ్మూ కాశ్మీరును ఇతర రాష్ట్రాలతో సమాన ప్రతిపత్తికి తీసుకువస్తామన్న అంశాన్ని చేర్చారు.
భారత ఓడరేవులు, షిప్పింగ్, జలమార్గాల మంత్రిత్వ శాఖ

ఓడరేవులు, షిప్పింగ్ & జలమార్గాల మంత్రిత్వ శాఖ అనేది ఓడరేవులు, షిప్పింగ్ & జలమార్గాలకు సంబంధించిన నియమాలు, నిబంధనలు, చట్టాల రూపకల్పన, నిర్వహణకు బాధ్యత వహించే భారతీయ మంత్రిత్వ శాఖ.
అబాదా రైల్వే స్టేషను

ఆబాదా భారతదేశం యొక్క పశ్చిమ బెంగాల్, రాష్ట్రములోని హౌరా జిల్లాలో ఒక గ్రామం ఉంది. దీని స్థానిక రైల్వే స్టేషను ఆబాదా రైల్వే స్టేషనుగా ఉంది. ఇది హౌరా-ఖరగ్‌పూర్ రైలు మార్గము (లైన్) లో ఉంది. ఇది హౌరా స్టేషను నుండి 18 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉంది.
హౌరా–ఖరగ్‌పూర్ లైన్ 1900 సం.లో ప్రారంభించబడింది. బెంగాల్ నాగ్‌పూర్ రైల్వే 1891 సం.లో నాగ్‌పూర్ నుండి అసన్సోల్ వరకు దాని ప్రధాన లైన్‌ను రాకపోకలకు ప్రారంభించింది. నాగ్‌పూర్–అసన్సోల్ లైన్‌లోని సిని జంక్షన్, 1898–99 సం.లో ఖరగ్‌పూర్ అలాగే కోలాఘాట్‌లకు అనుసంధానించబడింది. ఖరగ్‌పూర్–కటక్ విభాగం కూడా అదే సంవత్సరం ప్రారంభించబడింది. కోలాఘాట్–హౌరా ట్రాక్ 1899–1900 సం.లో పూర్తయింది. 19 ఏప్రిల్ 1900న రూపనారాయణ వంతెన ప్రారంభంతో ఖరగ్‌పూర్ హౌరాకు అనుసంధానించబడింది.
1968 సం.లో హల్దియా పోర్ట్ నిర్మాణం జరుగుతున్న సమయంలోనే పన్స్కురా-దుర్గాచక్ లైన్ ప్రారంభించబడింది. తరువాత దీనిని హల్దియా వరకు పొడిగించారు. కోల్‌కతా పోర్ట్ ట్రస్ట్‌లో భాగమైన హల్దియా డాక్ కాంప్లెక్స్ 1977 సం.లో ప్రారంభించబడింది. తమ్లుక్–దిఘా లైన్ 2004 సం.లో ప్రారంభించబడింది.
హౌరా-పంస్కురా మార్గంలో మూడు లైన్లు ఉన్నాయి.
హౌరా-ఖరగ్‌పూర్ లైన్ 1967–69 సం.లో విద్యుద్దీకరించబడింది. పన్స్‌కురా-హల్దియా లైన్ 1974–76 సం.లో విద్యుద్దీకరించబడింది. సంత్రాగచి-బంకరానాయబాజ్ సెక్టార్ 1984–85 సం.లో విద్యుద్దీకరించబడింది. అన్ని లైన్లు 25 kV AC ఓవర్‌హెడ్ సిస్టమ్‌తో విద్యుద్దీకరించబడ్డాయి. 1976 సం.లో పన్స్‌కురా అలాగే హల్దియా మధ్య EMU రైలు సేవలు ప్రవేశపెట్టబడ్డాయి. 1979 సం.లో హౌరా - హల్దియా మధ్య ప్రత్యక్ష EMU సేవలు అందించబడ్డాయి.
అబాదా రైల్వే స్టేషను ప్రతిరోజూ దాదాపు 6 మంది ప్రయాణికులను నిర్వహిస్తుంది.
ప్రపంచ కప్

ప్రపంచ కప్ అనేది ప్రపంచ క్రీడా పోటీ. ఇందులో పాల్గొనే సంస్థలు - సాధారణంగా అంతర్జాతీయ జట్లు లేదా వారి దేశాలకు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్న వ్యక్తులు ప్రపంచ ఛాంపియన్ టైటిల్ కోసం పోటీపడతారు. ఆయా క్రీడలలో ప్రపంచ కప్ ఒక ప్రధాన పోటీగా పరిగణించబడుతుంది. విజేతలైనవారు ఆ క్రీడలో అత్యున్నత గౌరవాన్ని పొందుతారు, వారికి ప్రపంచవ్యాప్తంగా గుర్తింపు వస్తుంది. ఏదేమైనా, కొన్ని క్రీడలలో ఒలింపిక్ టైటిల్ గెలవడమే ప్రతిష్టాత్మకంగా ఉంటుంది.
అనేక ప్రపంచ కప్ లు ఉన్నాకూడా ఐసిసి క్రికెట్ ప్రపంచ కప్, ఫిఫా ప్రపంచ కప్ (అసోసియేషన్ ఫుట్‌బాల్ టోర్నమెంట్, మొదట 1930లో జరిగింది)లు మాత్రమే "ప్రపంచ కప్" పోటీలుగా " పేరొందాయి.
కొన్ని క్రీడా సంస్థలు "ప్రపంచ ఛాంపియన్‌షిప్" లేదా దానికి సంబంధించిన పదాన్ని ఇష్టపడతాయి; కొందరు ప్రపంచ కప్, ప్రపంచ ఛాంపియన్‌షిప్ రెండింటినీ వేర్వేరు నియమాలతో నిర్వహిస్తారు. ప్రపంచ కప్ లేదా ప్రపంచ ఛాంపియన్‌షిప్ సాధారణంగా నాకౌట్ టోర్నమెంట్ రూపంలో చాలా రోజులు లేదా వారాలలో జరుగుతాయి. ప్రారంభంలో ఎక్కువ జట్లు పోటీలో ఉండి, చివరికి రెండు జట్లు మిగులుతాయి. టోర్నమెంట్ ప్రపంచ కప్ ఫైనల్లో ఒకరు విజేతగా నిలుస్తారు. విజేత (లు) ప్రపంచ ఛాంపియన్ (లు) టైటిల్ తీసుకొని, తదుపరి పోటీ జరిగే వరకు (సాధారణంగా ఒకటి, రెండు, లేదా నాలుగు సంవత్సరాల తరువాత) తమవద్ద ఉంచుకుంటారు. ఫిఫా ప్రపంచ కప్ లేదా ఐసిసి క్రికెట్ ప్రపంచ కప్ వంటి పోటీలలో ఇలానే ఉంటుంది.
వ్యక్తిగత క్రీడలలో ఏడాది పొడవునా జరిగే పోటీలలో ఉత్తమ ప్రదర్శన కనబరచినవారు ప్రపంచ ఛాంపియన్ లేదా ప్రపంచ కప్ విజేతగా నిలుస్తారు. పోటీదారులు సంవత్సరకాలంలో అన్ని పోటీలలో పొందిన పాయింట్లను బట్టి పోటీలు ముగిసిన తర్వాత ప్రపంచ ఛాంపియన్ లేదా ప్రపంచ కప్ విజేతను నిర్ణయిస్తుంది. తదుపరి ప్రపంచ కప్ వరకు విజేతను ఛాంపియన్‌గా పరిగణిస్తారు.
బహుమతి (ప్రైజ్)

బహుమతి అనేది ఒక వ్యక్తి లేదా వ్యక్తుల సమూహానికి (క్రీడా బృందాలు, సంస్థలు) వారు సాధించిన విజయాలను గుర్తించి, అభినందించి అందించే అవార్డు. అధికారిక బహుమతులు తరచుగా నగదుతోనూ, వాటితో వచ్చే కీర్తిని కలిగి ఉంటాయి. అకాడమీ అవార్డ్స్ వంటి కొన్ని బహుమతుల ప్రదానంకోసం వేడుకలు నిర్వహించబడుతాయి.
ఆదర్శప్రాయమైన విధానాన్ని ప్రచారం చేయడానికి, మెరుగైన ఫలితాలు, పోటీ ప్రయత్నాలకు ప్రోత్సాహకాలను అందించడానికి కూడా బహుమతులు ఇవ్వబడతాయి. అయినప్పటికీ, అనేక బహుమతులు, ముఖ్యంగా ప్రసిద్ధమైన బహుమతులు తరచుగా వివాదానికి, అసూయకు కారణమవుతున్నాయి.
Media related to Prizes at Wikimedia Commons
ఆక్లాండ్

ఆక్లాండ్ న్యూజీలాండ్ దేశంలోని అత్యంత జనసమ్మర్దం గల నగరం. ఓషియానియా భౌగోళిక ప్రాంతంలో ఐదవ అతిపెద్ద నగరం. జూన్ 2023 నాటికి దీని జనాభా 1,478,800. ఇది గ్రేటర్ ఆక్లాండ్ రీజియన్ ప్రాంతం కిందకి వస్తుంది. ఆక్లాండ్ చుట్టుపక్కల గ్రామాలు, హౌరాకి గల్ఫ్ దీవులు మొదలైనవి ఈ గ్రేటర్ ప్రాంతంలో భాగం. ఆక్లాండ్ కౌన్సిల్ పరిపాలనా బాధ్యతలు నిర్వహిస్తుంది. జూన్ 2023 నాటికి గ్రేటర్ ప్రాంతపు జనాభా 1,739,300. ఇక్కడి జనాభాలో ఐరోపా వాసులే అధికంగా ఉన్నా 20వ శతాబ్దపు చివరలో ఇది బహుళ సాంస్కృతిక, కాస్మోపాలిటన్ నగరంగా ఎదిగింది. 2018 నాటికి ఆసియా వాసుల జనాభా మొత్తం జనాభాలో 31 శాతంగా ఉంది. ఆక్లాండ్ జనాభాలో 39 శాతం మంది విదేశాల్లో జన్మించిన వారే. విదేశాల్లో జన్మించిన జనసంఖ్య విషయంలో ఇది ప్రపంచంలో నాలుగో స్థానంలో ఉంది. న్యూజీలాండ్ దేశీయ భాషయైన మావోరీ భాషలో దీనిని తమాకి మకౌరౌ అంటారు. అందరూ కోరుకునే ప్రాంతం అని దీని అర్థం. ఇక్కడి సహజ వనరులు, భౌగోళిక పరిస్థితులు అలా ఉంటాయి.
ఆక్లాండ్ ఇస్త్‌మస్ లో సుమారు 1350 నుంచి స్థిర నివాసాలు ఏర్పడ్డాయి. ఈ ప్రాంతం సారవంతమైన, సమృద్ధివంతమైన నేలకు పేరు గాంచింది. ఐరాపా వాసులు రాక మునుపు ఈ ప్రాంతంలోని మావోరి జనాభా సుమారు 20000 దాకా వెళ్ళింది.
1883 లో ప్రారంభించిన యూనివర్సిటీ ఆఫ్ ఆక్లాండ్ న్యూజీలాండ్ లోని అతిపెద్ద విశ్వవిద్యాలయం. జాతీయ చారిత్రక ప్రదేశాలు, పండగలు, ప్రదర్శించే కళలు, క్రీడా కార్యకలాపాలు, వివిధ రకాలైన సాంస్కృతిక కార్యక్రమాలు ఇక్కడికి పర్యాటకులను ఎక్కువగా ఆకర్షిస్తుంటాయి.
సరూర్‌నగర్

సరూర్‌నగర్‌, తెలంగాణ రాష్ట్రం, రంగారెడ్డి జిల్లా, సరూర్‌నగర్‌ మండలానికి చెందిన గ్రామం.
2016 అక్టోబరు 11న చేసిన తెలంగాణ జిల్లాల పునర్వ్యవస్థీకరణకు ముందు ఈ గ్రామం పాత రంగారెడ్డి జిల్లాలోని ఇదే మండలంలో ఉండేది.
సరూర్ నగర్ హైదరాబాదుకు తూర్పు దిక్కున సముద్ర మట్టం నుండి సుమారు 487 మీటర్ల (1601 అడుగులు) ఎత్తులో ఉంది.17°21′22″N 78°32′00″E﻿ / ﻿17.3561°N 78.5333°E﻿ / 17.3561; 78.5333.
కెంట్రాన్ జిల్లా

కెంట్రాన్, ఆర్మేనియా దేశ రాజధానయిన యెరవాన్ లో ఉన్నటువంటి 12 జిల్లాలలో ఒకటి. రాజధానిలోని ఆర్ధిక నగరం ఇక్కడే ఉన్నది. 2011 గణాంకాల ప్రకారం జిల్లాలో 125,453 మంది నివసిస్తున్నారు.
కెంట్రాన్ కు సరిహద్దులుగా పశ్చిమాన్ అజప్న్యాక్,మల్టియా-సెబష్టియా, దక్షిణాన్ షెంగావిత్, నార్ నార్క్, తూర్పు నుండి, అరబ్కిర్, కనాకర్-జేత్యున్ జిల్లాలు ఉన్నాయి. హ్రజ్డాన్ నది జిల్లాలోని పశ్చిమ భాగం నుండి ప్రవహిస్తుంది.
ఆర్మేనియన్ భాషలో కెంట్రాన్ అంటే మధ్యభాగం అని అర్ధము. ఈ పదం పురాతన గ్రీకు భాష నుండి పుట్టినది.
ఇది అనధికారికంగా చిన్న విభాగాలుగా విభజింపబడినది, అవి: కాండ్, నోరాగ్యుహ్, పాక్ర్ కెంట్రాన్, నార్ కిలికియా, కాంజెర్న్, ఆయ్గెస్తాన్.
యెరెవాన్ లోని పురాతనమైన ప్రాంతాలలో కాండ్, నోరాగ్యుహ్ ఎంతో ముఖ్యమైనవి.
పార్కులు:
1920-1921 మధ్య ఆర్మేనియా సోవియట్ పాలన కింద చేరిన తరువాత, సోవియట్ యూనియన్ ఒక సాధారణ ప్రణాళికా ప్రకారం అభివృద్ధి చేయబడిన నగరాలలో యెరెవాన్ మొదటిది. అలెగ్జాండర్ తమానియన్ తయారు చేసిన "యెరెవాన్ సాధారణ అభివృద్ధి ప్రణాళిక"ను 1924లో ఆమోదించారు. నగరాన్ని మొదట 150,000 జనాభా కోసం తయారు చేశారు. నగరం త్వరగా ఒక ఆధునిక పారిశ్రామిక మహానగరంగా ఒక మిలియన్ పైగా ప్రజలతో రూపాంతరం చెందింది. ఎన్నో కొత్త విద్యా, శాస్త్రీయ, సాంస్కృతిక సంస్థలు స్థాపించబడ్డాయి.
తమానియన్ జాతీయ సంప్రదాయాలను సమకాలీన పట్టణ విధానంతో విలీనం చేసి నిర్మాణం చేపట్టారు. తను సమర్పించిన డిజైను ఒక రేడియల్-వృత్తాకార అమరిక కలగలిసిన ఉన్న నగరంలోని వీధి ప్రణాళికలను విలీనం చేసుకుంది. ఫలితంగా, నగరంలోని అనేక చారిత్రాత్మక భవనాలను (ఆధునిక-రోజు కెంట్రాన్ జిల్లాలో ఉన్నవి) నేలమట్టం చేశారు. వాటిలో చర్చిలు, మసీదులు, సఫావిద్ కోట, స్నానాఘాట్లు, బజారులు, కరవాంసెరియాస్ లు ఉన్నవి.
కేవలం కొన్ని సంవత్సరాలలోనే, కెంట్రాన్ నగరంలోనే అత్యంత అభివృద్ధి చెందిన జిల్లాగా మారింది. ఇది ఇతర జిల్లాలతో పోలిస్తే ఎంతో భిన్నంగా ఉంటుంది. ఎన్నో విద్యా, సాంస్కృతిక, శాస్త్రీయ సంస్థలు జిల్లాలో కేంద్రీకృతమై ఉన్నాయి. ఇది రిపబ్లిక్ ఆఫ్ ఆర్మేనియాలోని పరిపాలనా భవనాలకు కేంద్రంగా మారింది. వాటిలో రాష్ట్రపతి భవనం, ఆర్మేనియా జాతీయ శాసనసభ, సెంట్రల్ బ్యాంక్ ఆఫ్ ఆర్మేనియా, జాతీయ భద్రతా సేవ, చాలా మంత్రిత్వ భవనాలు ఉన్నాయి.
మతపరమైన భవనాలు, చారిత్రక ప్రదేశాలు:
వినోద, వినోదం:
జిల్లాలో ఎన్నో బస్సులు, ట్రాలీబస్సులు తిరుగుతున్నాయి
పారిశ్రామలు:
విద్యా సంస్థలు:
మధురవాడ

మధురవాడ, ఇది పూర్తిగా మహా విశాఖ నగరపాలక సంస్థ పరిధిలో విలీనమైన పట్టణ ప్రాంతం.
విశాఖలోని ఇంజినీరింగ్ కళాశాలలు గాయత్రీ ఇంజినీరింగ్ కళాశాల, చైతన్య ఇంజినీరింగ్ కళాశాల, సాంకేతిక విద్యా పరిషత్ ఇంజినీరింగ్ కళాశాల ఉన్నాయి. అలాగే మధురవాడ ప్రాంతంలోని చంద్రంపాలెంలో ఉన్న జిల్లా పరిషత్ ఉన్నత పాఠశాల తెలుగు రాష్ట్రాలలో అత్యధిక విద్యార్థులు కలిగిన పాఠశాలగా కలిగి ఉంది.ఈ పాఠశాల 1979లో స్థాపించబడింది.
కొమ్మాది ,
మరికావలస
కార్ షెడ్ జంక్షన్
మధురవాడ.
ఈ ప్రాంతం విశాఖ నగర శివారు ప్రాంతంగా క్రీడా, విద్యా వాణిజ్య పరంగా బాగా ​అభివృధి చెందుతున్నది.విశాఖపట్నం నుండి 16 కి.మీ దూరంలో వైఎస్ రాజశేఖర్ రెడ్డి అంతర్జాతీయ క్రికెట్ స్టేడియం 2003లో స్థాపించారు.ఈ స్టేడియం పాకిస్తాన్‌తో జరిగిన మొదటి వన్డే మ్యాచ్‌కు ఆతిథ్యం ఇచ్చింది. 2005 లోఈ క్రికెట్ స్టేడియం జరిగిన మ్యాచ్‌లో మహేంద్ర సింగ్ ధోనీ 148 పరుగులు సాధించాడు.
Shahzad Kashmiri

Shahzad Kashmiri (Urdu: شہزاد كشميري) is a Pakistani television and film director, cinematographer and producer.
Kashmiri is best known for his work as a cinematographer in Hum TV drama serials such as Humsafar, Bilqees Kaur, Maat, Mata-e-Jaan Hai Tu, Zard Mausam, and as a director in Yaqeen Ka Safar, Sabaat and Parizaad. Kashmiri was awarded Hum Honorary Phenomenal Serial Award for his work on Humsafar.
In 2012, Kashmiri debuted as a television director and directed critically acclaimed drama series including Dil-e-Muztar (2013), Alvida (2015) and Maana Ka Gharana (2015-2016) and went onto receive Best Director Drama Serial nomination at 2nd Hum Awards for Dil-e-Muztar.
In 2015, Kashmiri co-directed Bin Roye as his feature film debut. The film became the third highest-grossing film of Pakistan. Kashmiri received Best Film Director nomination at 15th Lux Style Awards.
Saliha Mahmood-Ahmed

Dr Saliha Mahmood-Ahmed (born 23 October 1987) is a British doctor, chef and winner of the BBC's MasterChef competition in 2017. Saliha is a Sunday Times bestselling author.
Her final menu was to prepare a three-course meal for judges John Torode and Gregg Wallace which consisted of:
Mahmood-Ahmed was born in Mansfield, Notts and raised in Ickenham, Middlesex.
She was educated at Beaconsfield High School (Grammar School) for girls and studied Medicine at Kings College graduating in 2012. She was awarded a Merit in Clinical Medicine and Special Study as part of her degree and awarded the Associate of Kings College Prize. She began her career in medicine as a junior doctor working for the NHS at St Mary's Hospital specialising in gastroenterology. She has subsequently worked at Hillingdon Hospital, Watford General Hospital, Northwick Park Hospital and charing Cross Hospital. Saliha has worked a Specialist Registrar in Gastroenterology since 2017 in North West London Deanery and is working toward becoming a Consultant in this speciality. She has completed a Masters in Clinical Obesity and Nutrition at UCL for which she was awarded the prestigious 'Deans List' prize.
She began cooking at the age of 12 and was heavily influenced by the Kashmiri style of cooking of her maternal grandmother and mother.
Foodology- a food lovers guide to digestive health and happiness (2020) Hodder, Yellow Kite The Kitchen Prescription (2022) Hodder, Yellow Kite The 20 Minute Gut Health Fix (Feb 2025) Hodder, Yellow Kite
Mahmood-Ahmed has been married to Usman Ahmed since August 2013. Her husband is a Consultant in Acute Medicine at Hillingdon Hopital. Their first son, Aashir, was born in October 2014 and their second in March 2020.
Lake Ngami

Lake Ngami is an endorheic lake in Botswana, north of the Kalahari Desert. It is seasonally filled by the Taughe River, an effluent of the Okavango River system flowing out of the western side of the Okavango Delta. It is one of the fragmented remnants of the ancient Lake Makgadikgadi. Although the lake has shrunk dramatically beginning from 1890, it remains an important habitat for birds and wildlife, especially in flood years.
Lake Ngami had many famous visitors during the 19th (and into the 20th) century. In 1849 David Livingstone described it as a "shimmering lake, some 80 miles [130 km] long and 20 [30 km] wide". Livingstone also made a few cultural notes about the people living in this area; he noticed they had a story similar to that of the Tower of Babel, except that the builders' heads were "cracked by the fall of the scaffolding" (Missionary Travels, chap. 26).
One of the illustrations is known to have been made on the basis of a sketch by Mr. Alfred Ryder (1825-1850) son of Artist, William Mills Rider (1795 - 1841), a young Englishman who had visited the Lake Ngami just a few months before Livingstone arrived there. He had died on his way back. Ryder had made a sketch of the lake and although it was left unfinished, Livingstone persuaded Mrs. Ryder to lend it for the illustration of his book.8 Besides carefully copying the lake scenery, the artist employed by Murray was asked to add a family group into the picture to make it more suitable for Livingstone's purposes.
Charles John Andersson (who published Lake Ngami; or, Explorations and Discoveries during Four Years' Wanderings in the Wilds of Southwestern Africa in 1856) and Frederick Thomas Green also visited the area in the early 1850s. Frederick Lugard led a British expedition to the lake in 1896. Arnold Weinholt Hodson passed through the area on his journey from Serowe to Victoria Falls in 1906.
Ngami Lacuna, a methane lake on Saturn's moon Titan, is named after this lake.
Tourism in Azad Kashmir

The northern part of Azad Jammu and Kashmir encompasses the lower part of the Himalayas, including Jamgarh Peak (15,531 feet, or 4,734 meters). However, Sarwali peak in the Neelum Valley is the highest peak in the state. Fertile, green, mountainous valleys are characteristic of Azad Kashmir's geography, making it one of the most beautiful regions on the subcontinent.
The southern parts of Azad Kashmir including Bhimber, Mirpur and Kotli districts has extremely hot weather in summers and moderate cold weather in winters. It receives rains mostly in monsoon weather.
In the central and northern parts of state weather remains moderate hot in summers and very cold and chilly in winter. Snow fall also occurs there in December and January.
This region receives rainfall in both winters and summers. Muzaffarabad and Pattan are among the wettest areas of the state. Throughout most of the region, the average rainfall exceeds 1400 mm, with the highest average rainfall occurring near Muzaffarabad (around 1800 mm). During summer, monsoon floods of the Jhelum and Leepa river are common, due to high rainfall and melting snow.
فیلڈ ہاکی

فیلڈ ہاکی (Field hockey) یا صرف ہاکی (برصغیر اور دیگر ایشیائی ممالک میں ہاکی سے مراد فیلڈ ہاکی ہے جب کہ امریکا، کینیڈا اور دیگر ممالک میں ہاکی سے مراد آئس ہاکی ہے) جو معیاری ہاکی فارمیٹ میں تشکیل دیا گیا ہے، جس میں ہر ٹیم مجموعی طور پر 11 کھلاڑیوں کے ساتھ کھیلتی ہے، جس میں 10 فیلڈ کھلاڑی اور ایک گول کیپر ہوتا ہے۔ ٹیموں کو ہاکی کی گیند کو میدان کے دو مخالف سمتوں میں بنے پول میں منتقل کرنا ہوتا ہے م اس عمل کو گول کرنا کیتے ہیں۔ ایک میچ میں زیادہ گول کرنے والی ٹیم جیتتی ہے۔ میچ گھاس، پانی والی ٹرف، مصنوعی ٹرف یا انڈور بورڈڈ سطح پر کھیلے جاتے ہیں۔
فیلڈ ہاکی کا پہلا بین الاقوامی مقابلہ 1895ء میں آئرلینڈ اور ویلز کے درمیان کھیلا گیا۔
سانچہ:Field Hockey
سانچہ:Team Sport سانچہ:Summer Olympic sports
آئس ہاکی

آئس ہاکی یا برفانی ہاکی (Ice hockey) ایک ٹیم کھیل ہے جو برف پر کھیلا جاتا ہے۔ اس میں سکیٹیرز کی دو ٹیموں ہوتی ہیں جو لاٹھی(ہاکی) کا استعمال کرتے ہوئے ایک سخت ربڑ ہاکی پک کو مخالف ٹیم نیٹ کے میں پہنچانے کی کوشش کرتی ہیں۔
بمطابق دسمبر 2012ء
پاک بھارت ہاکی مسابقت

بھارت اور پاکستان نے فیلڈ ہاکی میں ایک دوسرے کے خلاف ایشیائی کھیل، دولت مشترکہ کھیل، ہاکی ایشیاء کپ، ہاکی چیمپئنز ٹرافی، اذلان شاہ ہاکی کپ اور اولمپکس میں کئی بار آمنا سامنا کیا ہے۔
پاک بھارت مقابلوں کی سال بہ سال شماریات:
پاک بھارت مقابلوں کی بلحاظ ٹونامنٹ شماریات:
بھارت اور پاکستان نے 1976 سے 2006 تک ٹیسٹ سیریز کھیلی ہیں۔ اس عرصہ میں 8 سیریز منعقد ہوئیں، جن میں سے 6 پاکستان نے 1 بھارت نے جیتی جبکہ 1 بلا نتیجہ رہی۔ پاکستان نے 52 میں سے 25، بھارت نے 16 جیتے جبکہ 11 بلا نتیجہ رہے۔۔ The کیے جانے والے گول ( پاکستان 124 – 104 بھارت)۔ 1998ء میں 4 مقابلے ہوئے، جن میں سے 2 پاکستان اور بھارت نے 1 جیتا جبکہ 1 بلا نتیجہ رہا۔ آخری تین تین مقابلے دونوں ممالک میں 2006ء میں منعقد ہوئے جن میں سے پاکستان 3 بھارت 1 جیتا اور 2 بلا نتیجہ رہے۔
ٹیسٹ سیریز کے مجموعی نتائج ہیں:
بھارتی ہاکی نے دونوں ممالک بھارت اور پاکستان کے سب بڑی علاقائی (ڈومیسٹک) ٹیموں کے کلب ٹورنامنٹ کی تجویز پیش کی ہے۔ یہ ٹورنامنٹ چیمپئنز کپ کے طور پر کھیلا جائے گا۔
ذیل کے جدول میں دیکھیں بھارت بمقابلہ پاکستان بڑے ٹونامنٹ مقابلوں میں:
پاکستان اور بھارت کے درمیان میں ہونے والے دیگر مقابلے:
اسٹریٹ ہاکی

گلی کوچا ہاکی یا اسٹریٹ ہاکی کا کھیل برفانی ہاکی (ice hockey) کی طرز پر کھیلا جاتا ہے، مگر برفانی سطح کی بجائے سڑک (یا اس طرح کی سطح) پر کھیلا جاتا ہے۔ کھلاڑی عام جوتے پہنتے ہیں یا roller skate۔ یہ کھیل زیادہ تر ایسے ممالک میں کھیلا جاتا ہے جہاں برفانی ہاکی مقبول ہے، مثلاً کینڈا، جرمنی۔
جرمنی میں منعقد ہونے والے گلی کوچا ہاکی کے فائنل میں پاکستان نے امریکا کو 5-2 سے ہرا کر کپ جیت لیا۔ اس ٹورنامنٹ میں گروپ اے اور گروپ بی کے علاحدہ علاحدہ فائنل ہوئے۔ گروپ بی، جس میں پاکستان شامل تھا، میں ایسے ممالک کھیلے جن کے ہاکی کھلاڑیوں کی تعداد 5000 سے کم ہو۔ دوسرے گروپ اے میں کینیڈا نے کامیابی حاصل کر کے سونے کا تمغا جیتا۔
طارق عزیز (فیلڈ ہاکی)

طارق عزیز (انگریزی: Tariq Aziz؛ پیدائش 5 فروری 1938ء) پاکستان فیلڈ ہاکی ٹیم کے سابق کھلاڑی اور کپتان ہیں۔ ان کی قیادت میں پاکستان فیلڈ ہاکی ٹیم نے میکسیکو سٹی میں ہونے والے 1968ء گرمائی اولمپکس میں سونے کا تمغا حاصل کیا. وہ لیفٹ فل بیک کی پوزیشن پر کھیلتے رہے ہیں.
عزیز کو امرتسر میں پہلوانی کا شوق تھا۔ قیام پاکستان کے بعد لاہور آ کرانہوں نے منٹو پارک میں فیلڈ ہاکی کھیلنے کاآغاز کیا۔
طارق عزیز کو پہلی دفعہ 1961ء میں ملائیشیا، سنگاپور اور سیلون (اب سری لنکا) جانے والی قومی فیلڈ ہاکی ٹیم میں شامل کیا گیا. اس سے قبل وہ روم میں ہونے واے 1960ء گرمائی اولمپکس کے لیے منتخب کی جانے والی قومی فیلڈ ہاکی ٹیم کے ایک سٹینڈ بائی کے طور پر رکھے گئے تھے.
طارق عزیز نے میکسیکو سٹی میں ہونے والے 1968ء گرمائی اولمپکس کے بعد 31 دسمبر 1968ء کو بین الاقوامی فیلڈ ہاکی سے ریٹائرمنٹ کا اعلان کر دیا۔
سمیع اللہ خان (فیلڈ ہاکی)

سمیع اللہ خان (انگریزی: Samiullah Khan) ایک پاکستانی بین الاقوامی فیلڈ ہاکی کھلاڑی ہیں۔
6 ستمبر 1951ء کو بہاولپور میں پیدا ہوئے
وہ 1970ء اور 1980ء کی دہائیوں میں اپنے ملک کے لیے بائیں بازو کے کھلاڑی کے طور پر کھیلے۔
انھوں نے مانٹریال میں 1976ء کے سمر اولمپکس میں پاکستان کے کانسی کا تمغا جیتنے میں اہم کردار ادا کیا اور 1978ء میں بنکاک اور 1982ء میں بھارت میں ایشین گیمز میں سونے کا تمغا جیتا ۔ وہ پاکستان ہاکی ٹیم کے نائب کپتان تھے جس نے ممبئی، بھارت میں ورلڈ کپ جیتا تھا۔ اور اسی سال ہندوستان کو 7-1 سے شکست دے کر دہلی میں ایشین گیمز جیتنے والی ٹیم کے کپتان تھے۔ زبردست رفتار کے ساتھ ان کا شاندار بال کنٹرول ایک نایاب اور عمدہ امتزاج تھا، ،ان کی رفتار کے باعث انھیں "فلائنگ ہارس" کا خطاب دیا گیا تھا۔
ان کے بھائی کلیم اللہ خان (فیلڈ ہاکی) بھی پاکستان کی قومی فیلڈ ہاکی ٹیم کے لیے کھیلے۔ سمیع اللہ نے 1982ء میں انٹرنیشنل ہاکی سے ریٹائرمنٹ لے لی جب کہ وہ پاکستانی ٹیم کے کپتان تھے۔ سمیع اللہ خان نے بعد میں پاکستان ہاکی ٹیم کو سنبھالا، 2005 میں چھوڑ دیا ۔
سمیع اللہ مطیع اللہ خان کے بھتیجے ہیں ، جو 1960 کے روم اولمپکس میں گولڈ جیتنے والی پاکستان ہاکی ٹیم کے رکن تھے،
وسیم احمد (فیلڈ ہاکی)

وسیم احمد (انگریزی: Waseem Ahmed) ایک پاکستانی بین الاقوامی فیلڈ ہاکی کھلاڑی پاکستان مردوں کی قومی ہاکی ٹیم کا سابقہ کپتان ہے۔
بھارت میں فیلڈ ہاکی

بھارت میں فیلڈ ہاکی (انگریزی: Field hockey in India) یا بھارت میں ہاکی سے مراد مردوں کی قومی ہاکی ٹیم، بھارت اور خواتین کی قومی ہاکی ٹیم، بھارت ہے۔
جولائی 2018ء میں بھارت کی ریاست اوڈیشا نے وزیر اعظم بھارت نریندر مودی کو خط لکھا کہ فیلڈ ہاکی کو بھارت کا قومی کھیل کا درجہ دیا جائے مردوں کا ہاکی عالمی کپ 2018ء اوڈیشا کی ریاست بھونیشور میں 28 نومبر تا 16 دسمبر منعقد ہوا تھا جس میں نیدرلینڈز مردوں کی قومی ہاکی ٹیم کو بیلجیم مردوں کی قومی ہاکی ٹیم نے شکست دے کر ٹرافی اپنے نام کی تھی۔ بھارت کا قومی کھیل ہاکی تھا۔ مگر اس کی مقبولیت میں گراوٹ کو دیکھتے ہوئے اس سے قومی کھیل کا درجہ چھین لیا گیا۔ فی الحال بھارت کا کوئی قومی کھیل نہیں ہے۔
انڈین اولمپک ایسو سی اے شن نے ایک نئی 5 رکنی سیلیکشن کمیٹی کا انعقاد کیا۔ یہ پینل بین الاقوامی ہاکی فیڈریشن کے ساتھ بھارت میں فیلڈ ہاکی کے انتظام و انصرام کو دیکھے گا۔ پینل کے صدر کے صدر نشین اسلم شیر خان تھے۔ وہ سابق رکن پارلیمان اور ہاکی کھلاڑی تھے۔ ان کے علاوہ پینل میں اشوک کمار، اجیت پال سنگھ، ظفر اقبال اور دھنراج پلئی تھے۔ اب اسلم شیر خان کی جگہ اجیت پال سنگھ نئی کمیٹی کے صدر نشین ہیں۔
30 اپریل 2008ء کو انڈیا ٹوڈے کو انٹرویو دیتے ہوئے اسلم شیر خان نے کہا تھا 2007ء میں بنی شاہ رخ خان کی خواتین کی ہاکی پر فلم چک دے انڈیا نے خواتین کی قومی ہاکی ٹیم، بھارت کو بہت متاثر کیا تھا۔ اس فلم نے خواتین میں مستقبل میں بہتر کارکردگی کے جذبے کا ابھارا ہے اور وہ بھی ایک چک دے لمحہ ہاکی انڈیا کو دینا چاہتی ہیں۔
بین الاقوامی سطح پر بھارت کی مردوں کی قومی ہاکی ٹیم نے ہمیشہ اچھی کارکردگی کا مظاہرہ کیا ہے۔ چینپنز ٹرافی میں 2016ء اور 2018ء میں بھارتی مردوں کی ٹیم دوسرے مقام پر رہی تھی۔ 1982ء میں تیرسے مقام پر تھی۔ 1983ء، 1996*ء، 2002ء، 2003ء، 2004ء، 2012ء اور 2014ء* میں چوتھے مقام پر تھی۔ = ستارہ زد میزبان ہے۔
آئرلینڈ مردوں کی قومی ہاکی ٹیم

آئرلینڈ کی مردوں کی قومی فیلڈ ہاکی ٹیم کو ہاکی آئرلینڈ نے منظم کیا ہے اور وہ بین الاقوامی مردوں کے فیلڈ ہاکی مقابلوں میں جمہوریہ آئرلینڈ اور شمالی آئرلینڈ دونوں کی نمائندگی کرتی ہے ۔ وہ اس سے قبل مردوں کے انٹرکانٹینینٹل کپ، ہاکی چیمپئنز چیلنج ، مردوں کی ہاکی ورلڈ لیگ اور ہاکی سیریز میں حصہ لے چکے ہیں۔ 26 جنوری 1895 کو آئرلینڈ نے پہلا بین الاقوامی فیلڈ ہاکی میچ کھیلا جب اس نے رائل میں ویلز کو 3-0 سے شکست دی۔ آئرلینڈ 1908 کے سمر اولمپکس میں فائنلسٹ اور سلور میڈلسٹ تھے۔ آئرلینڈ 2015 مردوں کی یورو ہاکی نیشنز چیمپئن شپ میں کانسی کا تمغا جیتنے والا بھی تھا۔ آئرش ہاکی یونین کی بنیاد 6 فروری 1893 کو رکھی گئی اور 26 جنوری 1895 کو آئرلینڈ نے پہلا بین الاقوامی فیلڈ ہاکی میچ کھیلا جب اس نے رائل میں ویلز کو 3-0 سے شکست دی۔
پاکستان مردوں کی قومی ہاکی ٹیم

پاکستان مردوں کی قومی ہاکی ٹیم جسے گرین شرٹس کے طور پر بھی جانا جاتا ہے، بین الاقوامی ہاکی کے مقابلوں میں پاکستان ہاکی فیڈریشن کی نمائندگی کرتی ہے۔ فیلڈ ہاکی پاکستان کا قومی کھیل ہے۔ پاکستان بین الاقوامی مقابلوں میں سب سے زیادہ کامیاب ٹیموں میں سے ایک رہا ہے۔ جس نے چار مرتبہ ہاکی عالمی کپ جیت کر ایک عالمی ریکارڈ قائم کیا ہے۔
پاکستان ہاکی ٹیم ہاکی عالمی کپ کی سب سے کامیاب ٹیم ہے، جو 4 بار فاتح رہی1971، 1978، 1982 اور 1994۔ اور دو بار فائنل ہاری ہے۔
پاکستان 3 بار فاتح رہا 1978، 1980 اور 1994 اور 7 بار فائنل ہارا جبکہ 7 بار تیسرے درجے پر رہا۔
پاکستان ایشیائی کھیل کے ہاکی مقابلوں میں 8 بار فاتح رءی ہے، 1958، 1962، 1970، 1974، 1978، 1982، 1990 اور 2010; یہ کسی بھی ٹیم کی ایشیائی کھیلوں میں سب سے اچھی کارکردگی ہے۔ 2 بار فائنل ہاری اور 3 بار تیسرے درجے پر آئی۔
پاکستان ایشیا کپ میڑ 3 بار فاتح رہا 1982، 1985 اور 1989۔ 2 بار فائنل ہارا اور 3 بار تیسرے درجے پر رہا۔
پاکستان ہاک ٹیم نے 3 بار سلطان اذلان شاہ کپ جیتا، 1999ء، 2000 اور 2003 میں۔ 6 بار فائنل ہارا اور دوبار تیسرے درجے پر رہا۔ سلطان اذلان شاہ کپ، 1983ء تا 2011ء:
پاکستان ہاکی فیڈریشن نے مردوں کا ہاکی عالمی کپ 2018ء کے لیے 18 رکنی ٹیم کا اعلان کیا تھا۔ محمد رضوان سینیئر ٹیم کے کپتان اور عماد بٹ نائب کپتان ہیں۔ ایونٹ 28 نومبر سے بھونیشور، بھارت میں شروع ہوا۔ پاکستان ہاکی ٹیم میں شامل دیگر کھلاڑیوں میں عمران بٹ، محمد عمر بھٹہ، مظہر عباس، محمد عرفان سینیئر، علیم بلال، مبشر علی، توثیق ارشد، علی شان، محمد عتیق، محمد عرفان جونیئر، اعجاز احمد شامل ہیں۔ عالمی کپ 2018ء میں پاکستان ٹیم گروپ ڈی میں جرمنی، ملائیشیا اور نیدرلینڈز کے ساتھ ہے۔ پاکستان ٹیم اپنا پہلا میچ جرمنی کے خلاف یکم دسمبر، دوسرا میچ 5 دسمبر کو ملائیشیا اور تیسرا نیدرلینڈز کے خلاف 9 دسمبر کو کھیلے گی۔
مردوں کا ہاکی عالمی کپ 2018ء کے لیے پاکستان کا دستہ
ہیڈ کوچ: توقیر ڈار
سیالکوٹ ہاکی سٹیڈیم

سیالکوٹ ہاکی اسٹیڈیم، سیالکوٹ، پنجاب، پاکستان کا ایک فیلڈ ہاکی اسٹیڈیم ہے۔ سیالکوٹ ہاکی اسٹیڈیم پر ترقیاتی کاموں کے لیے ضروری انتظامات کو حتمی شکل دی جا رہی ہے جس پر 1002 روپے لاگت آئے گی۔ اس میں دس لاکھ تماشائیوں کے لیے پویلین، ڈریسنگ روم اور اسٹینڈز بنائے جائیں گے۔ یہ گلشن اقبال پارک کے قریب پسرور روڈ سیالکوٹ پر واقع ہے۔ اس اسٹیڈیم نے 18 نومبر 2008 کو ہندوستانی جونیئر ہاکی ٹیم اور پاکستان جونیئر ہاکی ٹیم کے درمیان اپنے پہلے بین الاقوامی میچ کی میزبانی کی۔
32°28′22.09″N 74°33′15.95″E﻿ / ﻿32.4728028°N 74.5544306°E﻿ / 32.4728028; 74.5544306