davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Шанхын хийд

Шанхын хийд Монголын буддын шашны хийд юм.
Их хүрээ Орхон голын хөндийгөөс Хэнтий уулын өвөр тийш нүүхэд номын хүрээний гол хэсэг мөн түүхийн эх сурвалж бичиг баримт судар түүх дурсгалын холбоотой үнэт зүйлүүдийг үлдээж нүүсэн байна. Энэ цагаас эхлэн баруун талд үлдсэн хийдийн гол хэсгийг олны дотор /Баруун хүрээ/ хэмээн нэрлэх болжээ. Энэ нь бас Шанх уулын өвөр талд байрших болсноор Шанхын хүрээ гэж хожим нэрлэгджээ.
Байршил: Өвөрхангай аймгийн Хархорин сумын Шанх багийн төвөөс 4 км.
Координат: E-102˚56̍ 59.99̎, N-47˚03̍ 13.90̎
Очиж болох замын чиглэл: Улаанбаатар-Хархорин 385км-Шанхын хийд 18км
Өндөр гэгээн Занабазар олон хүн амьтны төлөө буян тусыг бүтээсээр насан өндөр болох үед Түшээт хан Ванжилдорж бээр өөрийн хөвгүүн Пунцагравданг гэгээнд өргөсөнд Өндөр Гэгээн тэр хөвгүүнийг “Ноён лам” хэмээн өргөмжлөн Баруун хүрээний шашны тэргүүнээр залсан байдаг. Баруун хүрээ нь Чингис хааны алтан ургийн угсааныхан , Түшээт ханы хошууны сүсэг бишрэлийн гол хийд байсан. Үе улиран залгамжилж залсан Ноён ламууд нь Чингис хааны алтан ургаас тодорч байсан зэргээс үзэхэд Монголын төр шашны олон зууны түүхтэй салшгүй холбоотой хийд билээ. Тиймээс ч Чингис хааны хар, цагаан сүлдийг залж тахидаг сүлдний өргөө “Хойд бурханы” хэмээх эрхэм шүтээний цогцолбор байрладаг байжээ.
Түүхэнд Түлэнгэ уулын ар, чөдөр голын эрэг, нүүрс толгойн өвөрт байгаа хэмээн тэмдэглэгдсэн шашин шүтлэг, номын их өргөө бүхий тэр их хийд бэрх цагийн шуурганд сүйтгэгдэн усдаж үгүй болсон хэдий ч "Ноён ламын" сүм буюу Пунцагдоржийн гол дуган үлдэж хоцорсонд тулгуурлан 1990 онд Баруун хурээ хийд дахин сэргээгдэж эхэлсэн. Бурханы шашнаа шүтэх эрх, эрх чөлөө хаалттай байсан хүнд хэцүү олон арван жилүүдэд Өндөр гэгээний анхлан хурсан Цогчин хурлыг тасралтгүй хурсаар эдүгээ цагийг үзсэн нь энэ хийдийхний бахархал бөгөөд зарим бурхан шүтээн ном судраа хамгаалан хадгалаж үлдсэн нь бахархууштай үйл хэрэг юм. Баруун хүрээнд Халхын их шүтээн Очирваань. өндөр гэгээний баринтаг номын хувцас бүтээсэн бурхад зэрэг ховор нандин үнэт ев эд зүйлс хадгалагдан үлдсэн байна. Арвин баялаг түүхийн өлгий нутаг болсон Орхоны хөндийн савд орших энэ хийд нь энэ цаг үед зорин очих зон олон, мөргөлчид аялагч жуулчид төдийгүй олон улсын монгол судлаач эрдэмтэн мэргэдийн сонирхолыг зүй ёсоор татдаг түүхэн дурсгалт газар билээ. Мөн шанхын дурсгалт газар “Сарын голын” хөндийд Чингис хааны хар цагаан сүлдэт тугны “өргөөний цогцолбор”-ыг ойрын жилд байгуулахаар төлөвлөж байна.
Vicarello Cups

The Vicarello Cups are four silver cups discovered in 1852 in the healing sanctuary and baths of Aquae Apollinares, at Vicarello, Italy, near Lake Bracciano. Their appearance recalls Roman milestones and they are engraved with the route from ancient Gades (modern Cadiz) to Rome.
The cups were discovered in 1852 when the existing bath complex near Vicarello was developed into a more modern one. The cups were found inside a crevice in the rock from which the thermal waters issued, along with a huge votive deposit consisting of ca. 5,000 bronze coins of Greek, Etruscan and Roman origin, including ca. 400 kilograms (880 lb) of aes rude (bronze dating from 8th-4th c. BC), 34 vessels (3 of gold, 25 of silver, 6 of bronze) of which 12 were inscribed (including the cups themselves), and various metal objects such as plates, small statues in bronze and other materials.
Most of the finds from the deposit, including the cups, are to be found in the Museo Nazionale Romano, while a few of the numismatic finds are in the Vatican Museums. The collection belonged originally to the Kircher Museum, which was later incorporated into the Museo Nazionale. Many of the coins from the original discovery were not recorded.
Dated to the 1st century AD, the cups are cylindrical in form and range in height from 9.5–11.5 cm (3.7–4.5 in), and are similar in shape to Roman milestones. They are inscribed on their outside with an itinerary that goes from Gades (modern Cadiz) overland to Rome, including all the 104 stopping points along the way and the distances between them, for a total of 1840 Roman miles (2,723.2 km (1,692.1 mi)).
The cups are thought to have been manufactured in Spain.
The finds are believed to have been part of a votive deposit, consisting of dedications made by the sick who sought a cure at the baths, likely to the protective deity of the location, Apollo.
The presence of the cups with the inscribed itinerary has raised several questions. They do not seem to have any relationship to the divinity of the location and in fact the route on the cups, which includes the Via Flaminia in Italy, does not include Vicarello, instead passing dozens of kilometers to the east, through Narnia (modern Narni) and Ocriculum (modern Otricoli). One hypothesis is that the cups were dedicated to Apollo as a thank offering for the accomplished trip, by merchants from Gades who traveled to Rome for business. This hypothesis does not explain why these merchants would have preferred the much longer land route to the faster and likely less expensive one by sea.
A second hypothesis is that these cups were donated by travelers from Spain to the Roman senator Lucius Junius Caesennius Paetus, a relative of the emperor Domitian who had a villa in the town of Vicarello. These merchants would then later have dedicated the cups to Apollo.
Khamar Monastery

Khamar Monastery (Mongolian: Хамарын хийд, Khamar Khiid), founded in 1820, was an important Red Hat sect Buddhist monastic, cultural, and education center in Mongolia’s Gobi Desert region until its destruction in 1937. It was rebuilt in 1990. Today it is located in Khatanbulag district, Dornogovi Province, approximately 47 km south of the provincial capital Sainshand. At its height, the monastery reportedly accommodated over 80 temples and some 500 monks.
Khamar Monastery was founded in 1820 by Dulduityn Danzanravjaa, a charismatic 17-year-old monk of the Nyingma red hat school of Buddhism. Danzanravjaa chose the site of the monastery believing the surrounding area radiated with a spiritual energy fostered by the Gobi desert. To the north of the monastery lie a series of caves where monks would retreat and practice high levels of meditation for 108 continuous days (108 being a sacred number in Buddhism).
Often referred to as “the Terrible Noble Saint of the Gobi”, Danzanravjaa was an educator, poet, and harsh critic of Mongolian society. He supported the idea of public education and respect for women and he founded the monastery in the desert to serve as a model of a more enlightened society. The monastery was deeply engaged with the surrounding community and contained a public library, a museum, and a poetry recital hall. It was also home to Mongolia’s first ever professional public theater, the Namtar Duulakh Datsan (“story singing college”) which sponsored a touring company of some 300 artistes that performed throughout the Gobi region. By the 1830s the Khamar Khiid included a school for children, the Khuukhdiin Datsan that provided a non-religious education in Mongolian and Tibetan literature, mathematics, natural science, and history.
In 1937 the monastery’s lamas were driven from the grounds and the complex completely burned to the ground as part of Khorloogiin Choibalsan’s Stalinist purges. Many of the lamas were executed while others were forcibly laicized.
The current monastery was built after the 1990 Democratic Revolution in Mongolia and restoration efforts continue.
HuHot Mongolian Grill

HuHot Mongolian Grill is an American restaurant chain specializing in a create-your-own stir fry cuisine (Mongolian barbecue) with its headquarters in Missoula, Montana. As of March 2017, there are over 70 HuHot Mongolian Grills in 18 states, with the vast majority located in the Midwest and Mountain West states.
The first HuHot, then called Mongo's, was built in Missoula, Montana in 1999 by the Vap family. However, when the company decided to franchise, they found that name was already trademarked. They chose the name HuHot, from Hohhot, the capital of Inner Mongolia.
Due to the Vap's family's experience as Godfather's Pizza franchisees, they were familiar with franchising and knew a fellow restaurateur based in the Midwest who was interested in the concept. From there, it grew by word-of-mouth. Linda Vap, the president and founder of the company, was a career scientist before starting the business.
The first franchised HuHot was built in Omaha, Nebraska in 2002. As of 2022, there are nearly 60 locations of the restaurant across 17 states.
The walls of each HuHot Mongolian Grill location are covered in hand-painted murals appropriating Mongolian folk tales. Laura Blaker, a Missoula, Montana-based artist travels to each new HuHot to paint its unique murals.
Heesco

Heesco (real name Khosnaran Khurelbaatar, Mongolian: Хүрэлбаатарын Хоснаран) is an artist mostly known for his large scale murals and silo art. Heesco also actively makes fine art, illustration and graphic design related works. Heesco lives and works in Melbourne, Australia.
Originally from Ulaanbaatar, Mongolia, Heesco moved to Australia in 1999 and has painted various artworks across Australia, including a massive mural depicting a woman in traditional Mongolian dress at the Victoria University campus in Footscray, winning the Footscray Art Prize for Street Art.
Heesco Town – A small town called Yarram in Gippsland, VIC, Australia, invited Heesco to take on a project to paint 10 murals during 2020, which later expanded into 24 murals the following year, and gained national and international attention during the pandemic stricken period. The murals depict local identities and their stories including the story of Chin Lang Tip – a Mongolian man who lived in the area in 1860's, and reportedly had 2 wives and fathered 17 children. Four of his sons enlisted during World War 1 as part of Australian Light Horse Regiment and fought in the battle of Beersheba. All four would return home safe.
In June 2020, Governor of Victoria invited Heesco to create an artwork to express gratitude of Victorians felt towards the frontline workers who battled the recent catastrophic bushfires and the COVID-19 global pandemic.
Heesco is involved with number of non-profit and charity organisations in Mongolia, and is an ambassador of Lantuun Dohio NGO who work extensively in the field of child protection services and dedicated to fighting human trafficking in Mongolia and overseas. In 2020 Heesco helped set up Lantuun Dohio Australia, and currently serving as the President of the organisation.
Media related to Heesco at Wikimedia Commons
설빙 (기업)

설빙(雪氷, 영어: Sulbing)은 대한민국의 프랜차이즈 기업이다. 디저트 카페 가맹업을 운영하고 있으며, 판매하는 주요 상품은 빙수류, 차, 토스트 등이다.
우유를 기계에 넣고 눈꽃을 생성하는 방식으로 만든 우유 눈꽃빙수다.
요괴워치의 에피소드 목록

이 항목은 《요괴워치》의 한국판의 에피소드 목록을 나타낸 것이다. 한판은 일판의 방영 내용 중 일부를 방영하지 않았기 때문에 일본판의 화수와 다를 수 있다.
이 기록은 투니버스에서 주관하는 한국어 더빙판 기준이다.
화수는 모두 일본판 기준이다.
이녕 (유튜버)

이녕(Enyeong, 본명: 원보라, 元보라 1993년 1월 1일~)은 대한민국의 유튜버로 e스포츠방송인, MC 겸 교수이다. 대한민국 1세대를 대표하는 ‘게임유튜버’로서 FPS 게임인 오버워치로 정점을 찍었으며 게임계의 심해여왕, 그랜드브론즈, 똥게임마스터로 불렸다. 게임 콘텐츠인 “컨셉워치”시리즈를 만들어 유행시킨 장본인이며 "pc방 식폭행" 먹방 콘텐츠와 “선풍기 회전초밥” 으로 유명해진 인물로 처음 간 식당이나 PC방에서 무작정 "늘 먹던대로 " 주세요~ 라고 해보는 먹방콘텐츠로 떠올랐다. 본캐 '이녕' 외에 부캐 ‘암흑다크이녕’, '원보라' 로 유튜브와 치지직 플랫폼에서 활동하며 게임, 여행, 썰 토크, 브이로그등의 UCC를 업로드한다. 종합게임을 하며 다져진 기반으로 일상브이로그, 썰, 먹방, 쿡방과 같은 다양한 콘텐츠의 변화에 드물게 성공한 셀럽이다. k컬쳐 문화예술인으로서 대학과 학생들과 지역 소상공인간의연계와 원활한 소통으로 방송산업의 기반이 되는 영상 콘텐츠를 제작 주도하고 e스포츠 교육과정 크리에이터과정 교재 편찬 등 미디어 콘텐츠 문화사업을 개선하는데 기여, 다양한 전문 분야에서 두각을 보이며 대학 강단에서 학생들을 지도하는 교육자 멘토로서 k- 콘텐츠 1인 미디어 인재 양성을 하고 있다.
Mr. Big (chocolate bar)

Mr. Big is the largest sized chocolate bar produced by Cadbury in Canada, hence the name. The standard bar is made of a layered vanilla wafer biscuit coated in caramel, peanuts, and rice crisps and covered in a chocolate coating. The bar is the length of two "standard"-sized bars – around 20 centimetres (8 inches) long. Additional varieties include Mr. Chew Big, Mr. Big Fudge, and Mr. Big with Maple.
The bar was first produced in Canada by Neilson in 1979. The bar is common in Canada, but is also available in Hungary, Poland, and some areas of the United States.
A Canadian advertising campaign in the 1970s included the tagline "Mr. Big: so big they call him Mister".
The product launched in the U.S. in 1995, and the launch included an advertising campaign with the basketball player Shaquille O'Neal. A miniature Mr. Big chocolate bar is manufactured and marketed for the Halloween season.
In 1996, Neilson sold their candy division, including the rights to make the Mr Big bar, to Cadbury.
The Mr. Big brand name was originally owned by Nestlé and licensed by William Neilson (now Cadbury). This created a situation where the trademark of one of Neilson's largest brands was owned by its largest competitor. Neilson then bought the rights to the name Mr. Big for confectionery.
Mr. Big was the only Cadbury chocolate bar to have an ice cream variant made by Nestlé until 2019. It was discontinued in May 2002 in the UK due to poor sales. An ice cream bar version produced by Nestlé is available in Canada, although other Cadbury ice cream products were previously made by Breyers.
Dentyne

Dentyne (/ˌdɛnˈtiːn/) is a brand of chewing gum and breath mints available in several countries globally. It is owned by Perfetti Van Melle.
In 1899, a New York City druggist Franklin V. Canning formulated a chewing gum which he promoted as an aid to oral hygiene. The package read "To prevent decay, To sweeten the breath, To keep teeth white." Mr. Canning called his new gum Dentyne which is a combination of the words "dental" and "hygiene" (and also sounds similar to the word dentine). In 1916 the brand was sold to the American Chicle Company. By the 1930s, Dentyne was produced by the Adams Gum Company. Adams was one of the companies that made up the American Chicle Company.
The original Dentyne was a cinnamon flavored breath-freshening gum which contained sugar. Dentyne Classic was removed from American and Canadian markets in 2006, and was eventually relaunched, only to be removed from markets again in 2019.
A sugarless gum available in several flavors, all "intense" mints. Currently available flavors include "Peppermint", "Arctic Chill", "Spearmint", "Shiver Mint", "Vanilla Frost", "Cool Frost", "Wild Winter", "Intense", and "Mint Medley". Dentyne Ice gum should not be confused with Dentyne Ice mints.
Outside of the U.S., products available include additional flavors and are packaged differently. In the Southeast Asia markets, for instance, the Dentyne Ice package carries nine gum pellets instead of twelve, and is available in such flavors as "Mentholyptus" (extremely strong, similar to coughdrop mint flavor), "Midnight Mint", (a version of "Arctic Chill"), and Cherry (similar to a cherry mouthwash flavor.)
Dentyne Fire "Spicy Cinnamon" is a cinnamon-flavored sugarless gum. Dentyne Fire gum should not be confused with Dentyne Fire mints. Spicy Cinnamon is the flavor most similar to the original Dentyne Gum.
Dentyne has introduced Dentyne Pure, which claims to neutralize bad breath odors caused by bacteria and food.
Dentyne Tango "Mixed Berry" comes in purple packaging and is fruit-flavored, not mint.
A new Dentyne spinoff product, Dentyne Shine was introduced in Canada for 2009 as the Dentyne version of Trident White whitening gum.
Dentyne Mints are a brand of breath mint manufactured by Cadbury Adams, a division of Cadbury-Schweppes. The mints are produced in two flavors: Ice (mint flavored) and Fire (cinnamon flavored). The form is a white (Dentyne Ice Mints) or red (Dentyne Fire Mints) pillow shape (slightly rounded square with rounded top and bottom). The candies are plain, with no printing or embossing.
Dentyne Mints are packed in a plastic box in the form of a rectangular solid with corners slightly rounded (along the X and Y axes only). Along the top of the top is a square hole with a sliding cover. Sliding this cover away from the hole allows access to the candy. The box uses no hinges. 50 mints are contained in each package.
Melona

Melona (Korean: 메로나) is a South Korean ice pop, manufactured by Binggrae Co. Ltd. Although the product is called "Melona" and is identified by its melon flavor, the ice pop also comes in other fruit flavors, such as banana, strawberry, mango, purple yam, coconut, blueberry, and grape. Each 80 ml/2.7 fl oz bar contains 130 kcal of energy as of 2009.
Melona was introduced in 1992. In the first year, it made 21 billion won (approximately 18 million USD) in sales. Melona is generally sold in convenience stores in South Korea. According to data from Family Mart, Melona was its eighth most popular product sold in 2007.
It can also be found in increasing numbers of stores around the world, including in the United States, Canada, Australia, Brazil, Singapore, Malaysia, Paraguay, Philippines, China, Argentina, Chile, Czech Republic, Germany, Indonesia, Vietnam and New Zealand, usually in Asian markets or Korean retail outlets, but also in major retailers like Costco.
Choc ice

A choc ice (British English) or ice cream bar (American English) is a frozen dessert generally consisting of a rectangular block of ice cream—typically vanilla flavour—which is thinly coated with chocolate. Related products may also include other fillings with the ice cream and be styled similar to candy bars. The term has also been used as a racial slur.
A choc ice is a generic frozen dessert generally consisting of a rectangular block of ice cream—typically vanilla flavour—which is thinly coated with chocolate.
Ice cream enrobed in chocolate was invented in the 1920s. Confectioner Harry Burt invented the chocolate-enrobed ice cream on a stick in 1920, and was granted a patent in 1923. In 1921, the Eskimo Pie chocolate bar was invented in Iowa by a pharmacy owner named Chris Nelson, who was inspired by a boy named Douglas Ressenden who could not decide between candy and ice cream; a patent was awarded in 1922, but invalidated in 1928. The Klondike bar was also invented in 1922.
In many countries, there are numerous versions of this dessert which are produced under many different brand names.
A notable American brand is Klondike, which introduced its Klondike bar in the United States in 1922. Related products include frozen confections that enrobe fillings with the ice cream and appear similar to candy bars (e.g., Snickers ice cream bars).
The term choc ice has also become a racial slur used to describe any person who is figuratively "black on the outside, white on the inside".
Mystery Diners

Mystery Diners is an American reality television series that aired on the Food Network from May 20, 2012, to April 27, 2016. The series is hosted by Charles Stiles, the owner of California-based Business Evaluation Services and Mystery Shopper Services.
The show focuses on the Mystery Diners, an organization led by Charles Stiles that goes undercover at specific restaurants at their owners' requests, and sets up undercover stings and unseen surveillance cameras to catch misbehaving restaurant employees in the act.
Season 9 had Charles Stiles starting to make use of private investigators.
A disclaimer at the end of the credits reads "The people and events depicted in this program are real. Certain events may have been re-enacted for dramatic purposes."
Television reviewer Ben Pobjie wrote "Mystery Diners has achieved enormous success on SBS Food Network despite making no attempt whatsoever to appear convincing. This show, which purports to 'expose' employees of restaurants ripping off their employers, contains so many implausible scenarios, inept actors and transparently fake denouements that it's really quite refreshing."
Green text means the target/s was/were not guilty of the/all crime/s.
Blue text means the target/s was/were guilty of the/a different crimes or was/were tricked into being part of the main crime/s where they were occassionally spared.
Red text means the target/s was/were guilty of the main crime/s and was/were fired or quit.
Travel Man

Travel Man (also advertised as Travel Man: 48 Hours in...) is a British television travel documentary series, presented by Richard Ayoade and, since Series 10, Joe Lycett.
The programme focuses on the presenter travelling to a popular city in each episode, accompanied by a celebrity guest, to provide viewers a potential itinerary for a two-day (48-hour) break. The series is characterised by a fast-paced format, consumer advice and light humour.
In July 2019, Channel 4 announced that sardonic Richard Ayoade would be leaving the show after the ninth series and would be replaced as host by comedian Joe Lycett. His first episode was broadcast on 27 December 2021.
It is produced by North One Television for Channel 4.
It is broadcast on SBS Television and SBS On Demand in Australia.
The programme has been twice nominated in the Best Features category at the BAFTAs and won Best Factual Programme three years running at the RTS Midlands awards.
Travel Man Series 1 and 2 was released on DVD in October 2018.
Travel Man was a spin-off from the Ayoade-presented North One/Channel 4 series Gadget Man, which was first broadcast with Stephen Fry as host in 2012. Since this series was first broadcast, the franchise has been expanded by Channel 4/North One to include new commission Hobby Man, with Alex Brooker from Channel 4's Friday night comedy show The Last Leg as the main presenter. Similar to Travel Man, the format features a main presenter with a different guest each week, but each episode of the new programme is an hour long, rather than half an hour. Channel 4 has commissioned a four-part Hobby Man series, with each episode exploring three different British hobbies. The guests for the series are Joe Wilkinson, Scarlett Moffatt, Joe Thomas and Andi Oliver.
Говь Гурвансайхан байгалийн цогцолборт газар

Говь Гурвансайхан байгалийн цогцолборт газар нь Өмнөговь аймгийн төв Даланзадгадаас баруун тийш 180 километр цувран үргэлжилсэн хэд хэдэн нуруунаас тогтох Баруунсайхан, Дундсайхан, Зүүнсайхан хэмээх 3 том нуруу. Гурвансайханы нурууны хамгийн өндөр нь Зүүнсайхан уул бөгөөд далайн түвшнээс дээш 2846 метр юм. Энэ ууланд алдарт Ёлын ам бий. Хожим аялал жуулчлалын үйл ажиллагааг харгалзан баруун тийш Хонгорын элс, Нэмэгт, Хэрмэн цав, Зулганайн гол зэрэг нутгийг хамруулан Говь Гурвансайхан байгалийн цогцолборт газрыг байгуулж 1993 онд 2.694.307 га талбайг хамруулан баталгаажуулсан.
Өмнөговь аймгийн Баяндалай, Сэврэй, Булган, Хүрмэн, Гурвантэс сумдын нутагт орших Говь гурван сайхан, Сэврэй Зөөлөнгийн нуруу, тэдгээрийн хоорондох хоолой, түүнд тогтсон Хонгорын элс, Зулганайн элсэн тарамцгийг хамарна. Сэврэй уул 2548 метр, Зөөлөнгийн нуруу 2350 метр бөгөөд тэдгээрийн хооронд ёроолоор нь элс хужир, марз, нуур тойром бүхий хотос хоолойтой. Говь Гурвансайхан ууланд хавар 4 дүгээр сарын сүүлчээр монгол сакура буюу бүйлс цэцэглэдэг.
Баруунсайхан ууланд 400 сая жилийн өмнөх мантийн чулуулаг ил гарсан сонин тогтоц бүхий газар байдаг. Аялал жуулчлалын улирал эхлэхээс өмнө хүн амьтны хөдөлгөөн бага үед аргаль, янгир сүрэглэн бэлчиж байдаг. Ойр орчинд нь Баянзаг, Төгрөгийн ширээ, Хэрмэнцав, Бүгийн цав, Гурилын цав зэрэг үлэг гүрвэлийн хамгийн баялаг олбортой нутгууд бий. Монголын Улаан номонд орсон аргаль, янгир, ирвэс, хар сүүлт, эрээн хүрнэ, хадны суусар, шилүүс, мануул, цооховдой, өөхөн сүүлт болон таван хуруут атигдаахай, зурам, цагаан зээр зэрэг амьтадтай. Ёлын ам, Дүнгэнээгийн ам, Хонгорын гол, Зулганайн гол, Гэгээтийн хөндий, Бурхант уул, Хэрмэн цав, Улаан хонгил, Бүгийн цав зэрэг байгаль түүхийн чухал дурсгалт газрууд байдаг бөгөөд сүүлийн жилүүдэд эдгээр газруудад аялал жуулчлал амжилттай хөгжиж байна.
Говь Гурвансайхан байгалийн цогцолборт газарт 48 овгийн 164 төрөлд хамаарах 350 гаруй зүйл гуурст ургамал бүртгэгдсэнээс завсарын унаган ургамал 48, үлдэц ургамал 11 байна. Төв Азийн унаган Потанины тулман ягаан цэцэг, цөлийн аргамжин цэцэг, хар өвснөөс гадна, жигд хайлс, тоорой, заган ой, сухайн төгөл, зэгсэн шугуйтай бөгөөд үет ургамал 35 зүйл, нийлмэл цэцэгтэн 25 зүйл, саргайтан 23 зүйл, тоонолжтон 21 зүйл, буурцагтан 20 зүйл, луультан 18 зүйл, сонгинотон 10 зүйл, уруул цэцэгтэн 8 зүйл зэрэг байдаг.
Сэврэй сум

Сэврэй сум — Монгол улсын Өмнөговь аймгийн харьяат сум. Хатан Сэврэй уул, Хонгорын элс зэрэг үзэсгэлэнт газруудтай.
Сэврэй сум 809571 га газар нутагтай, засаг захиргааны Сайншанд, Хоолт, Бүйлсэн гэсэн 3 багтай. 2022 оны жилийн эцсийн байдлаар 667 өрхийн 2017 хүн ам, 391 малчин өрхөд 135311 толгой мал тоологдсон байна. Сумын 809571 га газар нутгийн 83 хувь нь улсын тусгай хамгаалалтад, үлдсэн хувь нь орон нутгийн хамгаалалтад байдаг 100 хувь лицензгүй сум бөгөөд аялал жуулчлал, мал аж ахуй, жижиг дунд үйлдвэрлэл хөгжүүлдэг. Аялагчид жуулчдыг татсан уртаашаа 180 орчим км үргэлжлэх Үзэсгэлэнт Хонгорын элс, түүний араар 10 орчим км урсах Хонгорын гол болон Чоно харайх, Шургуулын бүс нутаг, олон үе дамжин өвлөгдөж буй Ноён Сэврэй хийцийн алт мөнгөн эдлэл, ноолуурын гарц сайтай Говь гурван сайхан үүлдрийн ямаатай.
2019 онд Монгол улсын Ерөнхийлөгчийн зарлигаар Сэврэй сумыг төрийн дээд шагнал Алтан гадас одонгоор шагнасан бөгөөд Сэврэй сум 2013, 2014, 2015, 2020, 2021 онуудад “Аймгийн Тэргүүний сум”, 2016 онд аймагтаа 2-р байр, 2017, 2018 онуудад гутгаар байранд шалгарсан байна.
Өмнөговь аймгийн Сэврэй сум нь 1923 онд Сайн Ноён Хан аймгийн Ёст засгийн хошууны “Зүүн сум” нэрээр анхлан байгуулагдаж, 1924 оноос Цэцэрлэг Мандалын аймгийн Гурвансайхан уулын хошууны “Сэврэй” сум, 1931 оноос Өмнөговь аймгийн Сэврэй сум нэртэй болжээ. Сум анх Номгон Уулын, Ноён уулын, Баян-Өндөр уулын гэсэн гурван багтай байгуулагдсан байна.
"Сэврэй уулын домог" - Өмнөговь аймгийн Сэврэй сумын нутагт байдаг Хатан Сэврэй уул нь алсаас харахад хэвтэж буй цоохон ирвэс ийн дүртэй гэлцдэг бөгөөд мөн энэ ууланд ирвэс элбэг тул хонь мал руу өнгийх тохиол их гардаг. Уулын нэр анх Ирвэс уул нэртэй байхад энэ араатан ихэд догширч хонь мал барих нь ширүүссэн тул нутгийн мэргэн ардууд нэрийг нь сольж эерүүлэн нэрлэхийн тулд Ирвэс нэрийг тонгоргож Сэври болгосон юм гэлцдэг. Сэври нэр нь сүүлдээ Сэврэй болж энэ араатны догшрох нь багассан гэж домоглодог.
Дэлгэр сум

Дэлгэр (ᠳᠡᠯᠭᠡᠷ) нь Говь-Алтай аймгийн сум юм. Сумын нутгийн хойд хэсэгт Гуулин тосгон оршино. Дэлгэр сум нь алтай хотоос 90 км зайд оршдог тал хээрийн сум юм.
Говь-Алтай аймгийн Дэлгэр сум нь 1924 онд байгуулагдсан. Хуучнаар Хантайшир уулын аймгийн Хантайшир уулын хошуу байжээ.
Засаг захиргааны нэгжийн хувьд Баян-өндөр, Баянбуурал, Баянсан, Баянхонгор, Гуулин багуууд, Тайгам, Гуулин гэсэн 2 тосгонтой. Тус сумд Гуулингийн 1800 га тариалангийн талбайн услалтын систем, Дагналтайн 80 га-н тариалангийн талбайн услалтын системтэй мал аж ахуй, газар тариалан хосолсон, 662507 га талбайг хамран оршдог.
3022 хүн амтай, баруун бүс чиглэлийн улсын чанартай 128 км хатуу хучилттай авто зам дайран өнгөрдөг, Говь-Алтай аймагтаа 18 сумаас хүн амын тоогоор 3, мал сүргийн тоогоороо 1-рт ордог томоохон сумдын нэг юм. Баруун алтай нутгийн үүд хаалга их хөгжлийн хоймор тал болсноороо онцлог нутаг билээ. Дэлгэр нутагт зам барилга, цахилгаан дулаан, усан хангамж, дэд бүтцийн асуудлууд шийдэгдсэн бусад сумдтай харьцуулахад хөгжлийн боломж дүүрэн сум юм.
Далайн түвшнээс дээш 2750-3100 м өргөгдсөн. Физик газар зүйн хувьд Монгол Алтайн нурууны үргэлжлэл мужид хамаардаг учир мал аж ахуй газар тариалан эрхлэхэд тохиромжтой.
Сумын нутаг дэвсгэр нь баруун талаараа Баянбуурал, Хөх сэрхийн нурууд, өмнө талаараа зөөлөн хөрс бүхий Говь, тал хээрийн бүсэд хамааран оршдог учраас мал аж ахуй болон газар тариалан эрхлэхэд нэн тохиромжтой.
Хуурайдуу сэрүүн зунтай, хахир өвөлтэй.
температур Агаарт -25,5 хөрсөндөө-26,2°С
температур Агаарт +20,1 хөрсөндөө 26,7°С
Өдөр шөнийн халуун хүйтний зөрүү 10 хэм
Жилийн дунджаар 248,3 мм тунадас унадаг.
Цэнддоогийн Оюунцэцэг

Цэнддоогийн Оюунцэцэг Говь-Алтай аймгийн Дэлгэр сумын харьяат Монгол Улсын Гавьяат Жүжигчин юм.
Ц.Оюунцэцэг 1960 онд Монгол Улсын Говь-Алтай аймгийн Дэлгэр сумын нутагт Цэнддоогийн ууган охин болон мэндэлжээ. 1972 онд Чандмань сумын бага сургууль, 1976 онд Дэлгэр сумын дунд сургуулийн 8-р анги, 1978 онд Алтай хотын арван жилийн 1-р сургуулийг төгсөөд УБДС-ийн Найрал дууны ангид элсэн орж 1983 онд дуучин мэргэжлээр төгссөн.
Тэрээр мэргэжлээрээ АДБ-ийн “Алтай” чуулгад 1983 оноос 2015 он хүртэл тасралтгүй 32 жил ажилласан анхны мэргэжлийн дуучдын нэг юм. Ажиллах хугацаандаа мэргэжлийн дуучдын Улсын уралдаанд 4 удаа,” Учиртай гурван толгой” дуурийн шилдэг дүр шалгаруулах Улсын уралдаанд 4 удаа оролцож тусгай дэд байруудыг удаа дараа эзэлж сонгодог урлагийг орон нутагтаа хөгжүүлэх сурталчлахад өөрийн хувь нэмрээ оруулахаас гадна мэргэжил, уран бүтээлийн сангаа байнга баяжуулан дуулж ирсэн бөгөөд Улаанбаатар хотноо ДБЭТ-т “Учиртай гурван толгой” дуурийн Нансалмаад 3 удаа уригдан тоглосон. Ц.Оюунцэцэг хөдөө орон нутагт анх удаа "Учиртай гурван толгой" дуурийг тоглох үйл ажиллагааг санаачлан зохион байгуулж Говь-Алтай аймгийн АДБ-ийн Алтай чуулгын тайзнаа бүрэн эхээр нь 2001 онд тоглосон байна.
Тэрээр зөвхөн дуучнаар ажиллаад зогссонгүй Найрал дууны ангийн багш, Уран сайхны удирдагч, Найруулагчийн ажлыг давхар хийж гүйцэтгэсэн байдаг. Ц.Оюунцэцэг нь тус чуулгад дуучин болсон цагаасаа чуулгын тайзнаа тоглогдсон УГЗ Ш.Аюушийн найруулга “Цаст Алтайн эгшиг”, “Алтайн дуулал”, “Октябрь 70”, “Цэнхэр Алтайн Уянга”, АЖ Д.Лувсаншаравын найруулсан “Өнө Алтайн дуулал”, УГЗ Норсонжав “Мөнх тэнгэрийн ивээл дор” зэрэг 50 гаруй уран бүтээлд гоцлол дуучнаар ажилласнаас гадна “Хөхморьт уулын домог”, “Гомдол ирээгүй хэрэг”, “Даажин” хөгжимт жүжиг, “Учиртай гурван толгой” дуурийн Нансалмаа зэрэг 10 гаруй харилцаа болон дуулалт жүжгийн гол дүрийг бүтээсэн. 2001 онд өөрийн анхны бие даасан тоглолтыг хийж байсан ба уран бүтээлийн CD, номыг хэвлүүлэн үзэгч олондоо бэлэг барьсан юм. Мөн тэрээр 1986 онд БНХАУ, 1996 онд БНАСУ, ЗХУ-н (хуучны нэрээр) Якут улсад зохион байгуулагдсан Олон Улсын урлагийн наадмуудад Монгол улсаа төлөөлөн амжилттай оролцож үндэсний урлаг соёлыг дэлхий дахинд сурталчлан таниулахад үнэтэй хувь нэмэр оруулсан.
Дуучин Ц.Оюунцэцэг сонгодог, зохиолын, ардын дуу нийлсэн 200 гаруй дууны уран бүтээлийн сантай.
Хар Азаргын нуруу

f
Хар Азаргын нуруу нь Говь Алтайн нурууны салбар нуруу бөгөөд Монгол Улсын баруун урд бүс нутагт оршдог. Монгол Алтайн уулт тогтолцоог бүрэлдүүлж байгаа томоохон нуруудын физик газар зүйн тодорхойлолт ховор юм. Монгол Алтайн уулт тогтолцоо Говь Алтайн нурууны хил заагийн асуудлыг хөндсөн судлаачид Хар Азаргын нурууг Говийн Алтайд оруулсан нь бий. Монгол Алтайн уулт тогтолцоонд Хар Азаргын нуруу нь уул зүйн байршлын хувьд гол нуруу болж байгаа учраас, мөн энэ нуруунаас салбарласан уул нуруу байдаггүй тул энэ нурууг Монгол Алтайн гол нуруу гэж үзэж байгаа юм. Тэгээд ч Хар Азаргын нуруу нь хурдас чулуулаг, гадаргын хэв шинж,хэлбэр, элементүүд, элэгдэл хуримтлалын хэлбэрүүд, уулсын хажуу, хэрчигдэл, нас, ландшафтын хувьд Монгол Алтайн нурууны дундаж өндөр уулстай адилхан юм.
Их Богдын нуруу

f
Их Богдын нуруу нь баруун хойд зүгээс зүүн урд зүгийг чиглэн 70 км урттайгаар үргэлжлэн тогтсон нуруу бөгөөд энэ нь Говь Алтайн нурууны салбар нуруу юм. Их Богдын нуруу Монгол Улсын баруун урд бүс нутагт буюу Баянхонгор аймагт оршдог. Их Богдын нурууны ноён оргил нь Их Богд уул (далайн түвшнээс дээш 3957 м) юм.
Хан тайширын нуруу

Аймгийн төвийн баруун талаар үргэлжлэн дүнсийх Хан Тайширын нуруу байгалийн үзэсгэлэн төгс газрын нэг. Өвөр талаараа хар модон ойтой, олон булаг горхитой, баялаг сайхан ургамал, малын бэлчээртэй газар. Хамгийн өндөр цэг нь далайн түвшнээс дээш 3070 метр өргөгдсөн, Шарга, Халиун, Тайшир, Дэлгэр, Бигэр сумдын заагт оршино. Гипс, магнизит, цагаан алт, шөрмөсөн чулуу, азбест, гантиг зэрэг илэрц нөөцтэй. Шаазан ваарны үйлдвэрт хэрэглэдэг 4 төрлийн материал энд бий. Янгир, аргаль, ирвэс, хойлог, буга, чоно, үнэг, туулай, тарвага, зэрэг ан гөрөөс араатан жигүүртэнтэй. Монгол-Алтайн нурууны хэв шинжийн бүх ургамал ургана. Олон төрлийн эмийн ургамалтай. Хүн чулуун хөшөө, Шарилын нурууны орой дээрхи бунхан түүний өвөрт Засагт хан аймгийн сүүлийн зургаан засаг ноёны бунхан байжээ. Засагт хан аймгийн төвд Арын хүрээний туурь Хан Тайширын нурууны ард Шаварын голын дэнжид байдаг юм.
Хасагт хайрхан

[[Ангилал:]]
Хасагт хайрхан нь Говь-Алтай аймгийн Шарга Жаргалан сумын нутгийн баруун хэсгээр орших бөгөөд далайн түвшнээс дээш дунджаар 3000-3500 метр өргөгдсөн уул юм. Хамгийн өндөр цэг нь далайн түвшнээс дээш 3578 м өндөрт оршдог. Уг уулыг 1965 онд БНМАУ-ын АИХ-ын тэргүүлэгчдийн улсын тусгай хамгаалалтад авч, дархан цаазат газар болгосон юм.
Khongoryn Els

Khongoryn Els (Khongor Sand, Mongolian: Хонгорын элс) also called Duut Mankhan is popularly known as the "Singing Sands". It lies within the Gobi Gurvansaikhan National Park in Mongolia. The sand dunes extend to over 965 square kilometres (373 sq mi) area.
The dunes extending up to the foot of the high Altai Mountains range, lie about 180 kilometres (110 mi) from Dalanzadgad. It is at a distance of 130 kilometres (81 mi) along the desert tracks to Bogd in Övörkhangai in the north, and 215 kilometres (134 mi) to Bayanlig on the northwest in Bayankhongor. Travel through the desert is by vans.
Mongolia has three types of deserts, and some of it has enough grass for livestock to graze, but the Khongoryn Els, in the extreme south of the Gobi Desert, has a huge range of sand dunes – 6–12 kilometres (3.7–7.5 mi) wide, 100 kilometres (62 mi) long (180 kilometres (110 mi) is also mentioned) and rising to a height of 80 metres (260 ft) (a maximum height to the apex can be 300 metres (980 ft)). They are similar to the dunes of Egypt. The sands have attractive curves which end in a sharp edge, making wave like patterns on the sand. They continually change shape due to wind and reflect yellow-white colours as the intensity of light changes during the day.
As the sand is moved due to winds or is in the process of collapse due to small avalanches, a strong sound is made giving it the name "Singing Sands." A French team has explained this phenomenon as due to a thin surface coating of slate over the sand grains which causes the sand to make a resonant sound. The sound is also attributed to heat, the weather conditions in the desert and to the avalanche effect caused by the sand particles moving harmoniously. This sound is also compared to the sound made by an aircraft during take-off and landing stages. Its length and width vary. The largest of these dunes is found in the northwestern end of the range.
The northern border of the dunes is skirted by a small river, the Khonggoryn Gol, where green pastures are noted. The river is sourced by subterranean flows from the mountains forming its valley. Grazing by camels and horses of the nomadic population of the area is noted. The wildlife recorded consist of Saker falcons, Pallas's sandgrouse and Saxaul sparrow, Corsac fox or red fox.
Water supply and sanitation in Mongolia

Water supply and sanitation in Mongolia refers to the water supply and sanitation in Mongolia.
The average annual available surface water in Mongolia is 2,091 million m. During dry season, the availability is 1,294 million m. Around 75% of available surface water in Mongolia is stored in lakes, with the largest availability is in Lake Khövsgöl in Khövsgöl Province.
The total use of water in Mongolia in 2018 was 560 million m. Agriculture used 40%, industry used 25%, livestock used 19% and domestic sectors used 16%.
In Ger districts, residents obtaine water from nearby water kiosks, due to the absence of water supply pipelines to the ger's individual residential buildings and structures. Water kiosks are usually connected to the nearby water supply pipelines for its water sources. In the absence of pipelines, water at water kiosks is brought in by water trucks.
Pristiño

El pristiño es un postre que se consume tradicionalmente en Ecuador,​ y que consiste básicamente en una masa delgada frita de harina de trigo, mantequilla, huevos, vainilla, azúcar, sal, polvo de hornear y agua, que posee un ligero sabor a anís, la cual se acompaña con miel de panela.
Se lo sirve bajo una forma o presentación que asemeja a la corona de espinas que tuvo Jesús en su calvario.
La palabra pristiño es un ecuatorianismo (vocablo propio y particular de la expresión de los ecuatorianos) que no consta en el Diccionario de la lengua española RAE.​
Este postre ecuatoriano, junto con otros dulces igualmente tradicionales, se consume en dicho país especialmente en festividades locales y religiosas,​​ restaurantes gurmet​ y en variadas ocasiones es el postre elegido a ser elaborado para acontecimientos de beneficencia.​​
Universal Sweet Industries

Universal Sweet Industries, actualmente llamada La Universal, es una industria de dulces ecuatoriana. Fue fundada en 1889 en la ciudad de Guayaquil, Ecuador, por los hermanos italianos Juan y Emilio Segale junto a Domingo Norero.​ Fue la empresa pionera en productos de confites en 1911.
En 1926 un incendio consumió su fábrica y tuvo que instalarse una nueva factoría en las calles Eloy Alfaro y Gómez Rendón, donde actualmente se ubica.​ La Universal lanzaría con éxito las marcas de chocolate, Manicho, Huevitos y Cocoa, y más tarde, en 1927 la empresa empezaría a exportar productos a lo largo de Latinoamérica, con el mando absoluto de Emilio Segale.
En 1990, durante de la crisis económica, La Universal fue declarado en quiebra y económicamente quedaría fuera del mercado. En 2005, Isabel Noboa compra la empresa, le cambia el nombre a Universal Sweet Industries y vuelve al mercado con todas sus marcas. Sin embargo la empresa comercialmente sigue manteniendo el nombre de La Universal.
En 2018, La Universal pasa a ser parte de BIA BRANDS, un holding empresarial multilatino de alimentos.
Cantón Baños

El Cantón Baños es una municipalidad de la provincia de Tungurahua. Su cabecera cantonal es la ciudad de Baños de Agua Santa. Su población es de 14653 habitantes,​ tiene una superficie de 1.065km2.​ Su alcalde actual para el período 2023-2027 es Marlon Guevara.
Baños tiene cinco parroquias:
Santuario de Nuestra Señora del Rosario de Agua Santa

El Santuario de Nuestra Señora del Rosario de Agua Santa también conocido como la Basílica de Baños, es una iglesia que se encuentra en el pueblo de Baños de Agua santa en la provincia de Tungurahua en Ecuador. Es famosa por albergar a la Virgen del Rosario de Agua Santa que fue una importante advocación mariana durante la Real Audiencia de Quito.
Fue terminada de construir en el año de 1944 e inició el 11 de febrero de 1904 por Fr. Thomas Halflants quien fuera párroco de Baños. Sería el Fray Sebastián Acosta quien lo terminaría. Su estructura la divide en 3 naves y su estilo es semi-gótico, ya que tiene características que lo alejan de este estilo. Tiene una forma de rectángulo y también resalta sus grandes arcos ojivales. Es famosa porque la decoración interior fue realizada por el importante pintor Fray Enrique Mideros, quien fuera además hermano de Víctor Mideros, pintor destacado del siglo XX.​ Al igual que haría Miguel de Santiago con las pinturas de los milagros de la Virgen de Guápulo, Enrique Mideros levantaría todos los testimonios de los fieles que tuvieron un milagro de esta virgen y pintaría cuadros narrando dichas historias. ​
Esta iglesia no solo es el santuario de la virgen sino por la forma en la que está construida, su estructura de piedra ha sido un refugio cuando ha erupcionado el volcán Tungurahua, que se encuentra en las inmediaciones.​​
Virgen del Rosario de Agua Santa

La Virgen del Rosario de Agua Santa es una advocación mariana de Ecuador que nació en el siglo XVII en el pueblo de Baños de Agua Santa. Dicho poblado nació como fruto de las distintas expediciones y misiones que se desarrollaron en Maynas y el resto de territorios de la Amazonía durante la Real Audiencia de Quito.
Es una imagen de la Virgen María que se encuentra en la ciudad de Baños de Agua Santa en donde inicia formalmente la Amazonía de Ecuador. Fue junto a la advocación a la Virgen de Guápulo, Quinche y Cisne una de las principales durante la Real Audiencia de Quito. Teniendo importancia especialmente en la zona central de los Andes. Fue construida en madera a excepción de la mascarilla del rostro que es de plomo. Mide un metro y treinta y cuatro centímetros. Sobre la devoción que existe hacia esta imagen, narra el religioso Julio Matovelle lo siguiente:​
Su devoción aumentó después de la erupción del Tungurahua en el año de 1773. Por esta razón en el poblado de Pungalá se construyó una devotísima capilla, que se encontraba dedicada a la Virgen María. Algo similar ocurrió en las ciudades donde se encontraban los dominicos.​Dicho suceso se narró de la siguiente manera:​
Horno manabita

El horno manabita, también conocido como fogón manabita, es un horno utilizado tradicionalmente en la provincia de Manabí y funciona como la base de la gastronomía de dicha provincia del Ecuador.
El horno es una caja con dimensiones aproximadas de 1 metro por 1.5 metros. Normalmente está llena de barro y se alimentada con fuego obtenido a través de la leña con el fin de preparar comida.
Los utensilios que se usan en el horno son usualmente platos de cerámica hechos de barro o de mate, que es un fruto seco que se obtiene en los bosques del litoral ecuatoriano. También se usan utensilios de madera que tienen varias funcionalidades desde el recogimiento de la comida como para tapar los platos. El horno ocupa el lugar central dentro de una habitación que funge como cocina en las tradicionales casas montuvias de Manabí.​
Usando una de los dos platos de barro se colocan en un hueco en el horno de tal manerea que queden semi-enterradas. En el agujero donde se encuentran se ven rodeadas de arcilla, ceniza o arena lo que permite aislar y conservar el calor para acelerar la cocción. Tradicionalmente la caja de madera era construida por los hombres y las ollas eran realizadas por mujeres. La arcilla que rodea es normalmente juntada durante algunos días y se la cura, es decir se quita las impurezas y se la limpia para poder ser colocada en el horno. Por su parte las ollas son realizadas de manera manual por las mujeres y una vez terminadas deben ser curadas y calcinadas para que puedan ser utilizadas finalmente.​
La tradición oral está muy ligada a las técnicas culinarias de las que depende el horno manabita. El rescate y conservación de esta tradición es prioridad en Ecuador por lo que el 18 de abril de 2023 fue certificado oficialmente como Patrimonio Cultural del Ecuador, logrando así “un logro para todos los ecuatorianos y para quienes aman nuestra tierra, nuestra comida y nuestras costumbres"​
Red de Turismo Accesible Ecuador

La Red de Turismo Accesible Ecuador (abreviada REDTA-EC) es un emprendimiento privado que aglutina a profesionales de diversas disciplinas, que fue iniciado el 16 de febrero de 2016 y tiene como principal objetivo el lograr la implementación de inclusión y un Diseño Universal en las actividades turísticas, que permitan a personas con necesidades de accesibilidad disfrutar de los viajes en igualdad de oportunidades; así estas acciones sean ejercidas desde el derecho de un verdadero turismo para todos y sin descuidar el entorno.
La Red de Turismo Accesible Ecuador es miembro de la Red Iberoamericana de Turismo Accesible dese el 24 de agosto de 2018, y ha sido galardonada con una medalla al mérito en Turismo Accesible por la Alcaldía del cantón Baños de Agua Santa - Ecuador, en diciembre del año 2016 y con el reconocimiento a Buenas Prácticas (enlace roto disponible en Internet Archive; véase el historial, la primera versión y la última). en Turismo Inclusivo por parte de la fundación Design for All de Barcelona España, en abril de 2017. Determinándose esta Red como un espacio comprometido con el desarrollo y el crecimiento del turismo accesible e inclusivo (o para todos), para la democratización, sensibilización, difusión y operación del Turismo accesible. Tomándolo como resultado del ejercicio de un derecho y apropiación de los entornos socioculturales, urbanos y naturales para crear espacios para todos y con responsabilidad en disfrute y conservación.
Mercado de Ampudia

El Mercado de Ampudia o Mercado de dulces de la Ciudad de México está ubicado en el límite norte del Centro Histórico de la capital, sobre la Avenida Circunvalación, a un costado de la Merced. La especialidad de este lugar son los dulces típicos mezcla de sabores de la cultura indígena y europea y está consolidado de alrededor de 600 empleados​​ Fue inaugurado el 13 de septiembre de 1949.
Ciento cincuenta y un locales distribuidos en 12 pasillos forman lo que es el mercado original, el cual, a través del tiempo se ha extendido por los alrededores y como todos los mercados públicos de la ciudad, en el pasillo central hay una imagen de la Virgen de Guadalupe protegiendo el lugar y a las personas que laboran en él.
Originalmente, en los locales sólo se vendían los dulces exhibidos que cabían en la mesa de madera; más poco a poco, ante la creciente demanda de la clientela, se fueron extendiendo y utilizando cada rincón, cada espacio del mismo, para así poder vender una gran variedad de estos productos.
Algunos de los dulces típicos y tradicionales que se pueden comprar al mayoreo y menudeo son:
Pedro Lambertini

Pedro Lambertini (Córdoba, 3 de diciembre de 1982) es un cocinero argentino, dedicado a la comida natural y orgánica, especialmente pastelería. Ha conducido distintos programas de televisión, entre ellos Alemania. Tradición y Sabores, U.N.O. Único, Natural y Orgánico, Frutos de la Sierra, Córdoba y D.O.S. Deli, Orgánico y Saludable, en el canal El Gourmet. También El camino de la cerveza, por Discovery Channel Latinoamérica. Escribió dos libros: “Al Natural” con recetas saladas y dulces, de Editorial Sudamericana y “Pastelería a la carta” de editorial Planeta.
Pedro Lambertini nació el 3 de diciembre de 1982 en la ciudad de Córdoba. Cuando tenía doce años, su familia se mudó a Buenos Aires. Estudió en el Colegio Pestalozzi. Ya de niño cocinaba para familiares y amigos, influenciado especialmente por la cocina italiana aprendida de su abuela.
Terminados sus estudios secundarios, ingresó a la Escuela de Cocineros del Gato Dumas. Comenzó su experiencia laboral en el hotel Caesar (junto a Germán Martitegui y Beatriz Chomnalez), el restaurante Sucre (junto a Fernando Trocca) y en el bar Uriarte. Al mismo tiempo inició un proyecto de cocina propia con servicios de pastelería.
En 2006 abrió "Natural Deli", restaurante dedicado a productos naturales y orgánicos.
Ha publicado recetas y críticas gastronómicas en diarios como La Nación, Clarín, Buenos Aires Herald y Tiempo Argentino y revistas como El Gourmet.com, Caras y Luz.
En junio de 2011 se estrenó UNO Único, Natural y Orgánico, su primer programa de televisión en El Gourmet, dedicado a la elaboración de productos de pastelería y panadería integral. También participó junto a otros colegas en respuestas al público en el programa Gourmet responde.
En abril de 2012 se estrenó Frutos de la Sierra. Córdoba, en el que recorría su provincia natal en busca de productos autóctonos para preparar nuevas recetas. En julio fue invitado por el chef Gino Molinari a la primera edición de Expo Guayaquil que tiene como propósito fomentar la cultura gastronómica ecuatoriana. Allí dictó dos clases de cocina.
En octubre de 2012 participó en la "Expo Elgourmet.com" realizada en la Ciudad de México.
En diciembre de 2012, participó junto a otros chefs de Latinoamérica del ciclo Juntos para Celebrar, un especial de Navidad emitido en la elgourmet.com.
En abril de 2013, estrenó D.O.S. Deli, orgánico y saludable por elgourmet.com. En junio participó del festival Guayaquil Gastronómico, en Ecuador.
En abril de 2014 estrenó Alemania. Tradición y sabores, programa en el que recorría ese país en bicicleta y mostraba platos típicos.
En 2016 publicó el libro "Al Natural", editado por Sudamericana (Penguin Random House).
A comienzos de 2024 publicó su segundo libro, “Pastelería a la carta”, de editorial Planeta.
Pedro se casó en mayo de 2024.