davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Al centro de la ciudad

Al centro de la ciudad es el tercer álbum de estudio lanzado por el cantante / compositor colombiano Carlos Vives, publicado el 6 de junio de 1989,Vives era más conocido como estrella de telenovelas en el momento de su lanzamiento. Es su último álbum de baladas románticas. A pesar de su popularidad con canciones ("Aventurera", "Te Extrañare") por las actuaciones de Aventurera y la Otra. El álbum sigue siendo ignorado por el público, haciendo de esta una pieza de colección para los fanáticos.​ La foto de la carátula se tomó en la Avenida Jiménez con carrera octava, en el centro histórico de Bogotá.​
En 1989, "Al Centro de la Ciudad", fue lanzado, coincidiendo con uno de los años más ocupados en la actuación de Vives. Junto con el éxito en dos papeles principales, "La Conciencia de Lucía" y "LP - Loca Pasión", Vives encontraría fama en Puerto Rico, conociendo a su segunda esposa (y madre de sus dos hijos), la actriz Herlinda Gómez. El éxito fuera de Colombia sería el primer paso de la creciente carrera musical de Vives.
Con nueve canciones, una de las cuales "Me Estoy Muriendo de Amor", fue grabada nuevamente de Por Fuera y Por Dentro; el álbum fue escrito en su mayoría por el productor italo-venezolano Pablo Manavello y el propio Vives.​ El álbum difería poco de los lanzamientos anteriores de Vives, con un toque de influencia rock. Al igual que sus predecesoras, las canciones son baladas románticas con una notable producción de los años 80; cajas de ritmos, guitarras y un montón de sintetizador. Comenzando con la pista de apertura, "Aventurera", la canción, que comparte el mismo nombre de la producción de Puerto Rico, Vives protagonizó, se le dio un amplio juego en la radio y la televisión. Otras canciones notables incluyen "Te extrañare", y Ricardo Montaner (Ricardo Montaner) - escrito "Casi un hechizo" (que era un hechizo). El álbum se cierra con una canción original de Vives "Canción de Amor Eterno", la única variación del sonido del álbum.
Aunque el álbum no contendría grandes éxitos, sería su primer disco crossover internacional. Lo que es más, la carrera de actuación de Vives fuera de Colombia daría sus frutos; la canción del título de su álbum de No Podrás Escapar de Mí haría una entrada tardía de la carta en el # 30 en la Billboard Hot Latin Charts, marcando el primer éxito de Vives . Aparte del éxito temprano de la carta, "Al Centro de la Ciudad" dio a Vives su primer reconocimiento en la música El "Premio Aires" de la compañía Coca-Cola en 1989.
En la parte posterior del álbum dice Vives esto:
Erik Swyngedouw

Erik Achille Marie Swyngedouw (pronounced [ˈeːrɪk ˈsʋɪŋɣədʌu]; born 30 July 1956) is professor of geography at the University of Manchester in the School of Environment, Education and Development and a member of the Manchester Urban Institute.
Born in Dutch-speaking Belgium and fluent in Dutch, English, French, and Spanish, he graduated from Sint-Jozefscollege, Hasselt in 1974. He graduated with an MSc in Agricultural Engineering from the Catholic University of Leuven in 1979, with a thesis focussed on agrarian change in the community of Heers. His 1985 Master in Urban and Regional Planning was also from Leuven. He earned his PhD with a thesis entitled "The production of new spaces of production" under the supervision of the renowned Marxist geographer David Harvey at Johns Hopkins University in 1991. From 1988 until 2006, Swyngedouw taught at the University of Oxford, latterly as professor of geography and was a fellow of St. Peter's College. He is currently Professor of Human Geography at the University of Manchester, England. He is also visiting professor at the University of Ghent, Belgium. He has worked and taught in the US, France, Belgium, Spain, Germany, Ecuador, and Greece.
Swyngedouw has committed his studies to political economic analysis of contemporary capitalism, producing several major works on economic globalisation, regional development, finance, and urbanisation. His interests have also included political-ecological themes, and the transformation of nature, urban governance, politics of scale, notably water issues, in Ecuador, Spain, the UK, and elsewhere in Europe. His recent work focuses on the democratic politics and the strategies and tactics of new political movements, and the political ecology of desalination. He has published over 100 academic papers in leading academic journals in geography and cognate disciplines and in scholarly books.
Isfahan City Center

Isfahan City Center is a large commercial and entertainment complex in Isfahan, Iran. As of October 2023, it is the second largest shopping mall after Iran Mall in Iran, and the fourth largest in the world.
The mall was developed by Masoud Sarrami and MehdiJahangiri through his firm, Prestige Land Iran Co. he was confident that the venture would succeed, being cautiously hopeful in 2016 that the sanctions against Iran would eventually be lifted. He even toyed with the idea of attracting Donald Trump to invest in the hotel aspect of the project.
Prestigeland opened another 6000 square meter Fadak Mall in North Center East of the city, it opened in 2021.
The mall was designed by the architect Medardo Cadiz of Cadiz International, Inc.
The mall is located near the city of Isfahan and the towns of Sepahan Shahr and Baharestan.
[[Category:ICCMTU NGO ]]
Жүгдэрдэмидийн Гүррагчаа

Жүгдэрдэмидийн Гүррагчаа (1947 оны 12 сарын 5-нд Булган аймгийн , Гурванбулаг сум) нь Монгол улсаас сансарт ниссэн цорын ганц, дэлхийн 101 дэх, Азийн хоёр дахь сансрын нисгэгч бөгөөд нислэгийн инженер, хошууч генерал хүн юм.
Гүррагчаа 1947 онд Булган аймгийн Гурванбулаг суманд Жүгдэрдэмидийн том хүү болон төржээ.
Ж.Гүррагчаа 1966 онд цэргийн албанд татагдаж, 1971 онд Зөвлөлт Холбоот Улсын Фрунзе хотын нисэхийн дамжаанд нисэх онгоцны радиоэлектрон төхөөрөмжийн 8796 механикч мэргэжилтэй болж, 1973 онд Москва хотод Жуковскийн нэрэмжит Агаарын цэргийн академид суралцан төгсчээ. 1978 оноос тэрээр ЗХУ-д Юрий Гагарины нэрэмжит Сансрын нисгэгчдийг бэлтгэх Сургалтын төвд М.Ганзоригийн хамтаар бэлтгэгдэж эхэлсэн байна. Энэ үед тэрээр ардын армийн ахмад цолтой байв.
1981 оны 3 сарын 22-нд Байконурын сансрын буудлаас ЗХУ-ын сансрын нисгэгч Владимир Жанибековын хамт Союз-39 хөлгөөр сансарт хөөрч Салют-6 сансрын станцтай холбогджээ. В.Жанибеков, Ж.Гүррагчаа нар сансарт 7 хоног, 20 цаг 42 минутыг өнгөрүүлж, дэлхийг 124 удаа тойрсоны дараа эх дэлхийдээ амжилттай газардсан юм.
Тэрээр 2000 - 2004 онд Н.Энхбаярын толгойлсон засгийн газарт Батлан хамгаалахын сайдаар ажиллаж байгаад 2004 онд УИХ-ын сонгуулийн 59-р тойрогт нэр дэвшин өрсөлдөж сонгогдоод УИХ-ын гишүүнээр ажиллаж байв.
Тэрээр сансарт ниссэнийхээ дараа Зөвлөлт Холбоот Улсын баатар, Бүгд Найрамдах Монгол Ард Улсын баатар цолоор шагнагдаж байжээ. Тэрбээр Монгол хүн сансарт ниссэн 40 жилийн ойн баярын өдөр Монгол Улсын төрийн дээд шагнал болох Чингис хаан одонгоор шагнуулжээ.
Союз-39

Союз-39 — нь жолоодлогот сансрын хөлөг юм.
Зөвлөлт-Монголын хамтарсан сансрын нислэг. 1981 оны 3-р сарын 22-нд хөөрч 1981 оны 3-р сарын 30-ны 11:40 минутанд газарджээ. Владимир Александрович Жанибеков хөлгийн ахмадаар, харин Жүгдэрдэмидийн Гүррагчаа туслах сансрын нисэгчээр нисчээ. Жүгдэрдэмидийн Гүррагчаа нь Монгол улсаас сансарт ниссэн анхны, Азийн хоёрдахь сансрын нисгэгч юм. В.Жанибеков, Ж.Гүррагчаа нар сансарт 7 хоног, 20 цаг 42 минутыг өнгөрүүлж, дэлхийг 124 удаа тойрсны дараа эх дэлхийдээ амжилттай газардсан юм. Ж.Гүррагчаа Сансарт ниссэн дэлхийн 101 дэх хүн юм. 1978 оноос тэрээр ЗХУ-д Юрий Гагарины нэрэмжит Сансрын нисгэгчдийг бэлтгэх сургалтын төвд Союз хөлгийн нисгэгчээр М.Ганзоригийн хамтаар бэлтгэгдэж эхэлсэн байна. Ийнхүү удалгүй Ж.Гүррагчаа сонгогдож Союз-39 хөлгөөр Зөвлөлтийн баатар Владимир Александрович Джанибековтай хамт нисэхээр болжээ. 1981 оны 3-р сарын 23-нд Владимир Ковалёнок ахлагчтай Салют-6-Т-4 сансрын станцтай холбогджээ.
Зөвлөлт-Монголын багийнхан шинжлэх ухааны хөтөлбөрөө бүрэн гүйцэд биелүүлж 25 туршилт сансарт амжилттай хийжээ. Цогцоор нь тэдгээр туршилтуудыг “Эрдэм” гэж нэрлэсэн байдаг. Тэдний ажил Монгол улсын газар тариалангийн талбайн газар зүйн зураглал хийхэд болон тэдгээрийн бүтээмжийг урьдчилан тогтооход чухал ач холбогдолтой болсон байна. Мөн анх удаа Монгол улсын нутаг дэвсгэрийн цэнгэг усны нөөцийг данслах зорилгоор Монголын уулархаг нутгийн мөсжилтийн зургийг авч, судалгаа явуулсан байдаг.
Гүррагчаагийн Эрдэнэтогтох

Гүррагчаагийн Эрдэнэтогтох (1958) — «Говийн зэрэглээ» киноны гол дүрээр сайн танигдах Монгол улсын тайз, дэлгэцийн эрэгтэй жүжигчин.
Хошууч генерал

БНМАУ­-ын Ардын сайд нарын зөвлөлийн 1944 оны 4-р сарын 28-ны өдрийн № 52 дугаар тогтоолоор Ю.Цэдэнбал, Ж.Лхагвасүрэн нарт дэслэгч генерал, С.Балдан, Д.Дамдинхүү, Сандивын Равдан, Батын Дорж, Гончигийн Дагдан, Б.Шагдаржав, Г.Рэндоо, М.Зайсанов, Р.Осор нарын есөн офицерт хошууч генерал цол олгожээ.
Гурванбулаг сум (Булган)

Гурванбулаг гэж Монгол улсын Булган аймгийн сум байдаг. 2686 км² газар, 3,123 хүнтэй.
Гурванбулаг сумын нутаг урьд цагт Түшээт хан аймгийн Түшээт ханы хошууны хойд хэсэг, Бишрэлт гүний хошууны урд хэсэг байв. Монгол улсын 1924 оны засаг захиргааны өөрчлөлтөөр дээрх бүтэц харгалзан Богд хан уулын аймаг, Хангай хайрхан уулын хошуу, Авзага хайрхан уулын хошуу болон өөрчлөгджээ.
1931 оны өөрчлөн байгуулалтаар шинээр 13 аймаг, 311 сум хуваахад Архангай аймгийн Зүүн Гурванбулаг сум зохион байгуулагдаж, 1942 онд шинэ байгуулагдсан Булган аймагт шилжжээ. 1956 онд Авзага сумыг татан буулгаж ихэнх хэсгийг Гурванбулаг сумтай нийлүүлж өнөөгийн нутаг дэвсгэр тогтсон.
Гурванбулаг сум Булган аймгийн нутгийн баруун урд захад 2686 км² газар нутаг харьяалан оршдог.
Баруун хойд талаараа Могод, хойд талаараа Хишиг-Өндөр, зүүнээрээ Дашинчилэн, зүүн урд талаараа Рашаант, урдуураа Архангай Хашаат, баруунаараа Архангайн Өгийнуур сумтай хиллэдэг.
Улаанбаатар хотоос 270 км, Булган хотоос 150 км зайтай. Уртаашаа 80 км, сумын төв д.т.д. 1097 м өндөрт байдаг.
Хуурайдуу сэрүүн зунтай, хахир өвөлтэй. I сард -18 °С, IV сард +20 °С хэмтэй байна. Жилд 150-300 мм хур тунадас унана.
Гурванбулаг суманд 2012 онд 3,123 хүн аж төрөн сууж байв. Хүн амын 20 сумын төвд байдаг.
Сумын хүн амын 20.2 хувь нь хүүхэд, 61.4 хувь нь залуучууд, 14.8 хувь нь дунд насныхан, 3.6 хувь нь хөгшид байна.
Суманд сургууль (320 хүүхдийн), дотуур байр (80), цэцэрлэг (55), эмнэлэг (10 ортой), спорт заал, биеийн тамирын талбай (8859 м²), соёлын төв, номын сан, банк (2), ахуйн үйлчилгээний төв (25 өрөө), музей, буддын шашны хийд бий.
Монгол улсын цэргийн цол

Монгол Улсын Цэргийн Цол нь Монгол Улсын Зэвсэгт Хүчин болон бусад цэргийн байгууллага болох Хил хамгаалах цэрэг, Дотоодын цэрэг, Онцгой байдлын ерөнхий газар, Шүүхийн шийдвэр гүйцэтгэх ерөнхий газар, Тагнуулын ерөнхий газар, Төрийн тусгай хамгаалалтын газар зэргийн цэргийн цол тэмдэг юм.
Одоогийн цолны тогтолцоог 2003 онд түрүүч хошууч, ахлагч түрүүчийн зэргийг шинээр нэмэн бий болгосон. 2006 онд бригадын генерал, генерал цолыг нэмж, хурандаа генерал, армийн генерал цолыг хассан. 2017 онд одоогийн цол тэмдэгийн багцыг нэвтрүүлсэн. Офицер цолны өлзий тэмдгийг таван хошуут одоор, бага ангийн цолны тэмдгийг шевроноор сольсон.
Захиргааны офицеруудын цолны тэмдэг.
Ахлагч болон цэргийн албан хаагчдын цолны тэмдэг.
Салбар, цэргийн байгууллагын төрлийг илэрхийлэхийн тулд мөрдөс, дүрэмт хувцасны өнгөт хээ ашигладаг.
1990 онд АИХ-ын Тэргүүлэгчдийн зарлигаар офицер, ахлагч нарын цол тэмдгийг 1936 оны загварын өлзий болгон, хугацаат цэргийн мөрдөснөөс Ардын Армийн товчлол "АА" үсгийг хассан
1998 онд Ерөнхийлөгчийн 180 дугаар зарлигаар дүрэмт хувцас, цолны тэмдгийг шинээр баталсан. 2011 онд генералуудын өлзий хээг таван хошуут од болгон өөрчилж, бүх хээрийн хувцас, мөрний самбарын өнгөлөн далдлах хээг 4 өнгөт дижитал хээтэй болгожээ.
Энхийг сахиулах ажиллагаанд офицер, ахлагчийн мөрдсөнд хар хатгамлыг голчлон ашигладаг байсан.
Дэлхийн Эрүүл Мэндийн Байгууллага

Дэлхийн Эрүүл Мэндийн Байгууллага (ДЭМБ, Англи: World Health Organization, товч WHO) нь олон улсын эрүүл мэндийн асуудал, дэлхийн хүн амын эрүүл мэндийг хамгаалахад үйл ажиллагаагаа чиглүүлдэг дэлхийн 194 орныг эгнээндээ нэгтгэсэн Нэгдсэн Үндэстний Байгууллага (НҮБ)–ын тусгай салбар байгууллага юм. 1948 онд байгуулагдаж Швейцар улсын Женев хотноо төвтэй үйл ажиллагаагаа явуулдаг. НҮБ-ын гишүүн улс орнууд ДЭМБ-ын Дүрмийг хүлээн зөвшөөрч гишүүн болдог. АНУ-ын 47 дахь Ерөнхийлөгч Доналд Трамп 2025 оны 1-р сарын 20-нд Тангараг өргөж үүрэгт ажилдаа ормогц НҮБ-ын ДЭМБ-аас АНУ-ыг гаргах тухай ажлыг эхлүүлэх шийдвэр гаргасан байна.
ДЭМБ нь 6 бүсийн болон 150 улсад өөрийн төлөөлөгчийн газартай бөгөөд нийт 7 мянга гаруй ажилтантай.
ДЭМБ-ын албан ёсны цахим хуудсанд мэдээлснээр 2019 онд $2,5 тэрбум ам.доллар байсан бол 2020-2021 онд ДЭМБ-ын нийт төсөв 5.8 тэрбум орчим ам.доллар болж өссөн байна. Үүний 28% нь ДЭМБ-ын гишүүн орнуудын тогтмол хандив, 72% нь ДЭМБ-ын гишүүн орнуудын сайн дурын хандив, НҮБ, Засгийн газар хоорондын болон төрийн бус байгууллага, сан, орон нутгийн засаг захиргаа, хувийн хэвшил, хүүгийн орлого зэргээс бүрддэг юм.
Монгол улс 1962 онд ДЭМБ-д элссэний дараа 1970-аад оны сүүлчээр Улаанбаатар хотод төлөөлөгчийн газраа албан ёсоор нээж үйл ажиллагаагаа эхлүүлсэн юм. Дэлхийн Эрүүл Мэндийн Байгууллага нь Монгол улсад 3 үндсэн чиглэлийн 30 гаруй хөтөлбөр хэрэгжүүлэн хамтарч ажиллаж эхэлсэн. Энэхүү хугацаанд манай Эрүүл Мэндийн Яамтай хамтран эх нялхсын эрүүл мэнд, халдварт өвчин, хамт олонд тулгуурласан халамж үйлчилгээ, эрүүл мэндийн тогтолцооны өөрчлөлт зэрэг олон салбарт 32 сая ам.долларын төсөл хөтөлбөр хэрэгжүүлсний 30 хувь нь хүний нөөцийн хөгжилд зориулсан байна. ДЭМБ-ын үйл ажиллагаа нь цаашид Монгол Улсын эрүүл мэндийн үндсэн үйлчилгээ ялангуяа хөдөө орон нутаг, эх нялхсын эндэгдлийг бууруулах, халдварт өвчин, эмийн хэрэглээ, технологийн хөгжил, тоног төхөөрөмжийн удирдлага болоод менежмент, дархлаажуулалтын сан байгуулах, эрүүл мэндийн хүний нөөцийн чадваржуулалт, лицензчлэлтэд чиглэгдэнэ.
ДЭМБ-ын Төлөөлөгчийн газрын үүрэг бол эрүүл мэндийн системийн цогц хандлагыг баримталж, эрүүл мэндийн тогтвортой хөгжлийн талаар бодлого боловсруулахад дэмжлэг үзүүлэх хүсэлтийг хүлээн авагч улсаас ирүүлэх явдал юм. Үүнд зааварчилгаа өгөх, техникийн хамтын ажиллагааг хэрэгжүүлэх орон нутгийн харилцааг бий болгох, өвчний дэгдэлт, нийгмийн эрүүл мэндийн онцгой байдлын үед нийгмийн эрүүл мэндийн арга хэмжээг уялдуулж, хэрэгжүүлж байх зэрэг болно. ДЭМБ-ын Төлөөлөгчийн газар нь даяаршлын эринд хүн төрөлхтнийг хор хөнөөлтэй өвчнөөс урьдчилан сэргийлэх, хамгаалах дэлхийн болон бүс нутгийн эрүүл мэндийн зорилтыг сурталчлах чиглэлээр Монгол Улсын Эрүүл мэндийн яам болон бусад орон нутгийн болон олон улсын түншүүдтэй нягт хамтран ажилладаг байгууллага юм.
ДЭМБ-ын баталсан чухал эмний жагсаалт
Шаравжамцын Батбаяр

Шаравжамцын Батбаяр (Төв аймгийн Сэргэлэн суманд төрсөн) - Монгол Улсын Эрүүл мэнд, нийгмийн хамгааллын сайдаар 1998-2000 онд ажилласан. 1996-2000 онд УИХ-ын гишүүн.
Сэлэнгэ аймгийн Нэгдсэн эмнэлгийн ерөнхий эмч байсан. 2014 онд Эрүүлийг хамгаалахын гавьяат ажилтан цол хүртсэн.
Ардчилсан Ахмадын Холбооны Тэргүүн.
Эрүүл мэндийн технологийн сургууль

ЭМШУИС–ийн бүрэлдэхүүний Эрүүл Мэндийн Технологийн сургууль нь анагаах ухааны боловсрол эзэмшүүлдэг ууган сургууль бөгөөд 80 гаруй жилийн баялаг түүхтэй, эрдмийн их өргөө юм. Монгол улсын эрүүл мэндийн салбарт 30 гаруй мянган мэргэжилтэй боловсон хүчин бэлтгэж, одоо төгсөлтийн өмнөх сургалтаар 14 мэргэжилтэн, төгсөлтийн сургалтаар докторантур, магистрантурт, төгсөлтийн дараах сургалтаар төрөлжсөн нарийн мэргэжил олгох болон дээшлүүлэх сургалтыг тасралтгүй зохион байгуулдаг.
"Олон улсын хөгжлийн нийтлэг хандлага, бүс нутгийн болон үндэсний эрэлт хэрэгцээнд нийцсэн, сургалт, судалгаа, эрүүл мэнд, технологийн үйлчилгээний нэгдлийг хангасан, чадамжид суурилсан сургалтын хөтөлбөрөөр нийгэмд өрсөлдөх чадвартай анагаах ухаан, эрүүл мэнд, технологийн салбарын мэргэжилтэн бэлтгэдэг Үндэсний хэмжээний жишиг сургууль болно" хэмээн эрхэм зорилгоо тодорхойлон оюутан залуучуудынхаа сурах их үйлсийг дэмжин ажиллаж, хамгийн сүүлийн үеийн тоног төхөөрөмжөөр тоноглогдсон сургалтын лабораториудыг сургалтандаа ашиглаж байна.
Тогтмолын Мөнхсайхан

Тогтмолын Мөнхсайхан (1983 онд Улаанбаатар хотод төрсөн) -2020 оны 7-р сарын 8-нд Монгол Улсын Засгийн гишүүн, Эрүүл мэндийн сайдаар томилогдон 2021 оны 1-р сарын 29 хүртэл ажилласан. Төрийн соёрхолт мэс засалч.
Т.Мөнхсайхан 2008-2014 онд Гэмтэл, согог судлалын үндэсний төвд Их эмч, 2014-2016 онд Гэмтэл согог судлалын үндэсний төвийн Мэс заслын тасгийн эрхлэгч, 2016-2018 онд Гэмтэл согог судлалын үндэсний төвийн Ерөнхий захирал, 2019 оны 1-р сараас Улсын нэгдүгээр төв эмнэлгийн Ерөнхий захирлаар ажиллаж байв.
Т.Мөнхсайхан 2020 оны 7-р сарын 8-нд У.Хүрэлсүхийн Засгийн газрын Эрүүл мэндийн сайдын албанд томилогдсон. Түүнийг алба хаших хугацаанд Монгол Улс коронавируст халдварыг дотооддоо алдсан бөгөөд тархалтыг хумих зорилгоор УОК, НОК-оос гаргасан шийдвэрүүдэд ард иргэд шүүмжлэлтэй хандаж, улмаар 2021 оны 1-р сарын 19-нд дөнгөж төрсөн эхийг хүүтэй нь хамт тусгаарлахаар авч явахдаа гаргасан алдааны улмаас 1-р сарын 20-нд Сүхбаатарын талбайд тайван жагсаал болж, УОК-ыг хариуцлага хүлээхийг шаардав. Энэ өдрийн орой Т.Мөнхсайхан болон шадар сайд бөгөөд УОК-ын дарга Я.Содбаатар нар хариуцлага хүлээж албан тушаалаасаа огцрохоо мэдэгдсэн ч дараагийн өдөр нь эрүүл мэндийн салбарынхан сайдыгаа огцруулахгүй хэмээн жагсаав. Гэсэн хэдий ч Ерөнхий Сайд Ухнаагийн Хүрэлсүх танхимаараа огцрох шийдвэр гаргаснаар, 1 сарын 29-нд шинээр эмхлэгдсэн Засгийн газарт Т.Мөнхсайхан багтаагүй.
Т.Мөнхсайхан сайдаар ажиллах богино хугацаандаа ахмадуудын хөнгөлөлттэй эм авах журмыг өөрчилсөн гэх мэт олон нийт болон салбарынхаа талархлыг хүлээсэн шийдвэрүүдийг гаргаж сайн менежер гэдгээ харуулсан байна.
Тэрээр 2021 оны 7 сараас Монгол улсын ерөнхийлөгчийн эрүүл мэнд, спорт, нийгмийн бодлогын зөвлөхөөр ажиллаж байна.
Ганзоригийн Мандахнаран

Ганзоригийн Мандахнаран (1986 оны тавдугаар сарын 11-нд төрсөн) нь ДАШТ-ий хошой хүрэл медальт (2013, 2014) , Азийн наадмын (2010) чөлөөт бөх барилдааны 60 кг жингийн аварга Монгол улсын бөх.
Унгарын нийслэл Будапешт хотод болсон 2013 оны ДАШТ-д Мандахнаран Украйны Семён Радуловыг 10-4, Унгарын Герго Вёллерийг 9-2, Грекийн Андреас Триантафиллидисийг 11-3 оноогоор тус тус ялсанаар хэсгийн аварга болсон. Хагас шигшээд Олимп (2012), Дэлхийн (2011) хүрэл медальт Кубын Ливан Лопест тэнцүү (6-6) оноогоор буюу техникийн оноогоор ялагдаж цааш барилдаанд БНАСАУ-ын Кан Жинь-Хёгийг 3-1 харьцаагаар ялж 2007 оны ДАШТ-д Баяраагийн Наранбаатарын үзүүлсэн амжилтаас хойш тасраад байсан эрэгтэйчүүдийн амжилтыг үргэлжлүүлж хүрэл медаль хүртсэн билээ.
Хашхүүгийн Наранжаргал

Хашхүүгийн Наранжаргал нь "Глоб Интернэшнл төв" ТББ-ын удирдах дээд байгууллагын тэргүүн юм. Орос, англи хэлтэй.
Тэрээр Олон улсын сэтгүүлчдийн холбооны Гүйцэтгэх хорооны гишүүн, МЧАСЭ-ийн дэд ерөнхийлөгч, "Чөлөөт хэвлэл" сангийн Удирдах зөвлөлийн дарга, МННХ (Соросын сан)-гийн Иргэний нийгмийн хөтөлбөрийн Шинжээчийн зөвлөлийн гишүүн зэрэг сонгуульт алба хашиж байсан.
1995-1996 онд Европын Холбооны "ТАСИС" хөтөлбөрийн хүрээнд МЧАСЭ-аас ОУСХ-тай хамтран хэрэгжүүлсэн "Ардчиллын төлөөх хэвлэл мэдээлэл", "Сонгууль сурвалжлах нь" төслийн орон нутаг дахь зохицуулагчаар ажиллаж байсан.
1996,1998 онд ОУСХ-ны томилолтоор Казах, Кыргыз, Узбек, Тажик улсад ажилллаж, хэвлэл мэдээллийн байдлын талаар тайлан бичсэн.
Х.Наранжаргал нь МУИС, ХУИС-ийн сэтгүүл зүйн тэнхим, Монголын Хэвлэлийн Хүрээлэнгийн сэтгүүл зүйн дээд курст Телевизийн онол дадлагын хичээл зааж байсан. Дэлхийн 30-аад оронд очиж, төрөл бүрийн уулзалт, хурал, зөвлөгөөнд оролцсон.
Атаархал

Атаархал гэж (Латин invidia) "хэн нэгний дээд зэргийн чанартай байдал, амжилт нь тухайн хүнд дутагдалтай эсвэл тэрхүү дутагдаж байгаа зүйлээ өмчилж авах болон олж авахыг маш ихээр хүсэх тохиолдол"-д гардаг сэтгэл хөдлөл юм.
Аристотель атаархлыг “Бидэнд байх ёстой зүйл бусад хүмүүст байгаа" гэж сэдэл төрж, бусдын аз завшааныг харж сэтгэл өвдөх юм" гэж тодорхойлсон.
Сэтгэл судлаач Манжаагийн Анхцэцэг "Атаархал гэдэг нь энгийн үгээр хэлбэл өөртөө байхгүй ямар нэгэн зүйлийг олж хараад, өөртөө байсан ч болоосой гэж бодох явдал юм" гэж тодорхойлжээ.
MGL радиогийн хөтлөгч А.Хаш "Атаархлыг хүний жаргаж явааг хараад зовохыг хэлнэ" гэжээ.
Сэтгэл судлаачид хортой атаархал ба "хоргүй атаархал"-ыг ялгаж байх ёстой гэж зөвлөсөн байдаг. Үүнд:
Өөрийн атаархал нэр томьёо нийгмийн сүлжээ хэрэглэдэг болсноор үүссэн гэж үздэг.
Эрэгтэй эмэгтэй хүмүүсийн эмэгтэй хүйс илүү атаархах магадлалтай гэж үздэг байна. Үүнд, эмэгтэй хүний нарийн ширийн зүйлийг олж харах чадвар нөлөөлдөг гэж үздэг байна.
Атаархалын үйл үг: атаархах, атаархах сэтгэл төрөх, атаатах
Атаархалын үйлийн нэр: атаархал төрөх, атаа төрөх
Үйлдэгч хүн: Атаархагч хүн, атаач хүн, атаа жөтөөч, атаархуу хүн
Хоршоо үг: Атаархал гомдол, Атаа жөтөө
Монголчууд атаархлыг нүдтэй адилтган холбож "хар атаа жөтөө", "цагаан атаархал" гэж нэрлэдэг. Европчууд ч мөн адил нүдтэй адилтгаж "ногоон атаархал" гэж хэлж ярьдаг байна.
Эмэгтэй хүний атаархлыг хор хөнөөл учруулахгүй байдаг тул "цагаахан атаархал" гэж үздэг хүмүүс бий.
Зарим судлаачид атаархлыг хөгжлийг хөдөлгөгч хүч болдог гэж үздэг.
Александр Солженицын "Бусдад атаархах нь биднийг хамгийн ихээр залгидаг"
Уильям Шекспир "Өө, аз жаргалыг бусдын нүдээр харах нь ямар гашуун юм бэ"
Сальвадоре Натоли "Атаархал гэдэг нь өөрийнхөө хүчгүй байдлын зовлон юм"
Уильям Хазлитт "Атаархал гэдэг нь тодорхой цэгээс цааш харж чаддаггүй сэтгэлийн маш чухал шинж юм"
Хүн атаархаж яваагаа ч мэдэхгүй тохиолдол байдаг гэж үздэг.
Хувь хүн сэтгэлийн хатгүй, сэтгэлийн тэнхээ сул дорой, сэтгэлийн шарх амссан, гачигдаж зовж байсан, юмаар дутуу өссөн, хайр халамж дутуу хүртсэн зэрэг дурсамжийн атаархал илүү сөрөг болдог гэж үздэг. Тухайлбал: "Яаж энэ хүнийг давах вэ?, Яаж энэ хүнийг унагаах вэ?" зэргээр бодох нь өөрийгөө болоод өрөөл бусдад сөрөг нөлөө үзүүлж байдаг.
Хүмүүс хэнд атаархдаг вэ, яагаад атаархдаг вэ гэдэгт огт танихгүй хүнд атаархсан тохиолдол бараг үгүй байдаг.
Хүн хамгийн сайн таньдаг, мэддэг хамгийн дотны хүмүүстээ илүү их атаархдаг. Тэр дотны хүмүүс өөрөөс нь илүү их амжилт үзүүлэхэд, илүү ихийг эдэлж хэрэглэхэд, илүү сайхан амьдрахад атаархдаг.
Атаархал маш балчир насанд төлөвшдөг. Тухайлбал: айл гэр болж тоглож байгаа хүүхдүүд нэгэндээ "чи яахаараа дандаа ээж/аав болдог юм бэ?" гэх мэт.
Атаархал нь хүний амьдралын туршид өөрчлөгдөж байдаг. Бага насандаа атаархаж байсан зүйлс насанд хүрэхэд ор мөргүй болох аль эсвэл улам бүр батажна. Үл ухамсарлах түвшинд хүний сэтгэл зүйг гэмтээж байдаг гэж үздэг.
Атаархал бидний амьдралд хэрхэн нөлөөлдөг вэ?
Атаархал
Атаархал
Хувь хүний хөгжил, Хичээл 7, Атаархал
Та хүнд атаархдаг уу?
Moodswings in This Order

Moodswings in This Order нь Австралийн дуучин DPR Ian-ы анхны өргөтгөсөн цомог (extended play буюу ep) юм. Тус цомог 2021 оны 3-р сарын 12-нд Dream Perfect Regime-ээр дамжин гарсан. Тус цомог Korean Hip-hop Awards шагнал гардуулах ёслолын үеэр оны шилдэг R&B цомогт нэр дэвшиж, Circle Album Chart-ийн 40-р байранд орж байжээ.
Тэрээр Billboard-д өгсөн ярилцлагадаа уг цомгийн цаад санааг тайлбарлажээ.
Энэхүү цомог нь DPR Ian-н бүтээсэн нөгөө талын ертөнцтэй холбоотой бөгөөд Moodswings in to Order болон Dear Insanity зэрэг бусад цомгууд дээрх түүний хоёр туйлт эмгэгийн төлөөлөгч болох MITO, Mr. Insanity гэсэн хоёр дүрийг багтаасан. 2022 оны 7 сарын 22-нд Rolling Stone сэтгүүлд өгсөн ярилцлагадаа DPR Ian хэлэхдээ,
"Нөгөө талын ертөнцөд Mr. Insanity (буюу Ноён Солиот) гэдэг нэртэй хачин нэгэн гол дүр байгаа. Тэр шууд утгаараа галзуу/мэдрэл муутай, гэхдээ инээдтэй зүйл нь би галзуурлыг эмх цэгц авчирдаг гэж боддог юм. Тэр миний сүүлийн цомог (Moodswings in to Order) дээрх бүх түүхийг эрүүл саруул ухаантай болохын тулд бүтээсэн. Түүний анхны бүтээл нь түүний цэвэр гэмгүй байдлыг илэрхийлэх зорилготой MITO юм. Гэвч MITO бусад бүтээлүүдэд атаархаж, зөвхөн өөрийгөө л хайр хүртэх ёстой гэж бодно. Mr. Insanity түүний харанхуй талыг хараад түүнийг нөгөө талын ертөнцөөс хөөснөөр MITO түүнд өс санаж, түүний бүтээл бүрийг хорлоно гэдгээ өөртөө амлаж эцэстээ гол дүр болохыг хүснэ."
NME-ын зүгээс энэ цомогт 5-аас 4 од өгсөн.
Зохиогч DPR Ian.
Order of Genghis Khan

The Order of Chinggis Khaan is the highest state decoration of Mongolia.
In 2002, the State Great Khural backed the initiative of the second President of Mongolia, Natsagiin Bagabandi, and approved the Parliamentary Resolution No. 21 to award the Supreme Decoration of the Mongolian State, the Order of Chinggis Khaan. The first order was awarded to the first President of Mongolia in 2005, and 14 awards ceremonies have been held to date, 12 of which were conferred on individuals, one to “The Hu” band, and one to the General Staff of the Mongolian Armed Forces.
The Order of Chinggis Khaan is awarded to the distinguished citizens of Mongolia who made invaluable contributions to strengthening the independence and sovereignty of Mongolia and the unity of the people, ensuring social, economic, cultural, and scientific growth, promoting the historical and cultural heritages of Mongolia to the future generations and to the world, and performing great deeds for the state, community, and the nation along with a confirmation certificate.
Although there is a limit of awarding one individual or organization with the Order of Chinggis Khaan in a year, it was decided to award two individuals in 2021.
Jügderdemidiin Gürragchaa

Jügderdemidiin Gürragchaa (born 5 December 1947) is a Mongolian cosmonaut and military leader. He was the first Mongolian and second Asian to go into space. He also was Mongolia's Defense Minister from 2000 to 2004.
Born in Gurvanbulag, Bulgan, Gürragchaa studied in Ulaanbaatar to become an aerospace engineer. In 1966, he joined the Mongolian Air Force. He graduated from the Zhukovsky Air Force Engineering Academy in 1978.
He was selected as part of the eighth Intercosmos program on 1 March 1978, at time he was in the rank of Major General. His backup was Maidarjavyn Ganzorig. Gürragchaa, along with Soviet cosmonaut Vladimir Dzhanibekov, departed from Baikonur Cosmodrome on 22 March 1981. They docked with Salyut 6.
While in orbit, Dzhanibekov and Gürragchaa carried out experiments on Earth science. After 124 orbits and 7 days, 20 hours and 42 minutes in space, Gürragchaa and Dzhanibekov landed 170 km southeast of Dzhezkasgan.
The Zaisan Memorial, a monument south of Ulaanbaatar dedicated to Russian–Mongolian friendship, includes a mural which depicts amongst its scenes Gürragchaa's 1981 flight.
Gürragchaa worked as the chief of staff of air defense for the Mongolian Armed Forces, served as the Defense Minister of Mongolia from 2000 to 2004 and was a member of State Great Khural from 2004 to 2008.
Gürragchaa is married and has two children. He heads the fund for development of bandy in Mongolia. Aside from Mongolian, Gürragchaa is fluent in Russian due to his time in Russia.
Hero of the Mongolian People's Republic

The title Hero of the Mongolian People's Republic was the highest distinction in the Mongolian People's Republic (MPR). It was modeled on the Soviet Union's highest award, the Hero of the Soviet Union title.
Soon after the victory of the Mongolian Revolution of 1921, the new government formed high degrees of distinction, which was appropriated by the Provisional People's Government . The first such title was the title of "Fearless Hero of the Mongolian People's State", which was awarded on September 23, 1922, to Damdin Sükhbaatar. On April 24, 1924, the title of "Unyielding People's Hero" was awarded to his colleague Khatanbaatar Magsarjav. Two more Mongolian servicemen were awarded this title for heroism in battles on the border with Manchuria in 1936. In 1945, a special insignia was introduced for those awarded the title of Hero of the Mongolian People's Republic: the Gold Star of the Hero of the MPR.
Soyuz 39

Soyuz 39 was a 1981 Soviet crewed space flight to the Salyut 6 space station. It was the fifteenth expedition, and carried the eighth international crew to the orbiting facility. The crew visited Vladimir Kovalyonok and Viktor Savinykh, who had reached Salyut-6 ten days prior.
The flight carried Vladimir Dzhanibekov and Jügderdemidiin Gürragchaa into space. With this mission, Gürragchaa became the first Mongolian, and second Asian cosmonaut.
The Mongolian contribution for this mission had begun in 1967, when the president of the Mongolian Academy of Sciences Bazaryn Shirendev attended a conference of scientists from socialist countries in Moscow, where the Intercosmos project was announced. Dzhanibekov and Gürragchaa performed about thirty experiments during the course of the mission.
Soyuz 39 docked with the first Mongolian cosmonaut aboard. The resident EO-6 crew assisted the Intercosmos crew with station equipment and oriented the station according to the needs of the visiting crew's experiments.
On 24 March, the cosmonauts installed cosmic ray detectors in the station's work and transfer compartments. On 26 March the cosmonauts performed the Illuminator ("viewing port") experiment, which studied the degradation of the station's viewports. On 27 March, Vladimir Kovalyonok and Viktor Savinykh of the resident crew used the Gologramma ("hologram") apparatus to image a viewing port damaged by micrometeoroids. They repeated this experiment the next day, when they also collected samples of the station's air and microflora and removed the cosmic ray detectors for return to Earth. 28–29 March were largely devoted to studies of Mongolia from space. The visiting crew also checked out their spacecraft on 29 March
The Soviet news service TASS noted that by 29 March, Salyut 6 had conducted 20,140 revolutions of Earth.
Mongolian Arat squadron

The Mongolian Arat squadron (Russian: эскадрилья «Монгольский арат», romanized: Eskadrilya «Mongolski arat», lit. 'Mongolian Herdsman Air Squadron') was a fighter squadron in the Soviet Air Force, funded by contributions from the Mongolian People's Republic, that was operational during World War II. The Mongolian word "ard" (ард) means "people", but was malapropriated in Russian and other languages as "Arat" (арат) to mean a nomadic pastoralist or herdsman.
In March 1943, following the presentation of the "Revolutionary Mongolia" tank brigade to the Red Army, the Little Khural (parliament) of Mongolia, under Gonchigiin Bumtsend, announced its intention to fund a fighter squadron within the Soviet Air Force. The squadron was given 12 Lavochkin La-5 fighters in a formal ceremony and formed part of the 2nd Guards Fighter Aviation Regiment [ru]. Despite its name, the pilots and personnel of the unit were Russian rather than Mongolian.
The Squadron's commander, Aleksandr Ivanovich Maiorov [ru], was awarded the Hero of the Soviet Union medal.
Mongolia at the 2004 Summer Olympics

Mongolia competed at the 2004 Summer Olympics in Athens, Greece, from 13 to 29 August 2004. This was the nation's tenth appearance at the Olympics, except the 1984 Summer Olympics in Los Angeles, because of its partial support to the Soviet boycott.
The Mongolian National Olympic Committee sent a total of 20 athletes, 13 men and 7 women, to compete in 7 different sports, tying its delegation count with Sydney four years earlier. In the wake of Munkhbayar Dorjsuren's transfer to the German team, three Mongolian athletes had previously competed in Sydney, including shooter Otryadyn Gündegmaa in the women's pistol events. Judoka and world champion Damdinsürengiin Nyamkhüü was appointed by the committee to become Mongolia's flag bearer in the opening ceremony, dressed in a traditional costume.
After failing to achieve a single Olympic medal from Sydney, Mongolia left Athens with only a bronze from twenty-year-old judoka Khashbaataryn Tsagaanbaatar on the first day of the Games.
Mongolian athletes have so far achieved qualifying standards in the following athletics events (up to a maximum of 3 athletes in each event at the 'A' Standard, and 1 at the 'B' Standard).
Mongolia sent one lightweight boxer to the 2004 Olympics.
Eight Mongolian judoka (six men and two women) qualified for the 2004 Summer Olympics, its largest contingent in any sport, and it was rewarded with its only medal of the Games. Khashbaataryn Tsagaanbaatar won his first three matches in less than five minutes, progressing to the semifinals, where he lasted less than thirty seconds against his Japanese opponent. In the bronze medal match, there were no scores in the five-minute period, so another period was played, and Tsagaanbaatar scored with less than a minute-and-a-half remaining to win the bronze.
One Mongolian shooter qualified to compete in the following events:
Mongolia has qualified a single weightlifter.
2023 East Asian Youth Games

The 2023 East Asian Youth Games (Mongolian: "Улаанбаатар-2023" Зүүн Азийн залуучуудын наадам) was the inaugural edition of the East Asian Youth Games. The games was held in Ulaanbaatar, Mongolia from 16 to 23 August 2023.
In March 2023, the organizing committee of the games held a meeting with the purpose of intensifying preparation of the Games and key issues like emergency situation preparations, opening ceremony safety issues, volunteers training etc, are discussed and addressed in the meetings.
The organizing committee announced the mascot in November 2022. The mascots are two mythical birds, a khangardi mascot was named “Khaki” and a galbingaa was named “Inga”. The logo is inspired from the upper frame of the Mongol ger, which symbolizes “Let's unite under the roof of Ulaanbaatar”.
The following venues will be used for the competition.
7 National Olympic Committees participated in the competition.
A total of 11 sports will be contested in the games:
Calendar of the games was published in July.
* Host nation (Mongolia)
Choir, Mongolia

Choir (/ˈtʃɔɪr/; Mongolian: Чойр, [ˈt͡ɕœe̯r]) is a city in east-central Mongolia. It is the capital of Govisümber Province. Choir is officially known as Sümber sum.
Choir was a military base during the Soviet period. In 1989, the Soviet anti-aircraft missile units left Choir. The longest runway in Mongolia, now abandoned, is located 25 km N from Choir, a relic of that period. In 1992, the military cantonment passed into the jurisdiction of Govisümber Province, according to the 1992 constitution. Near the railway station is a statue commemorating Mongolia's first cosmonaut, Jügderdemidiin Gürragchaa.
Choir lies in the Choir Depression, a lowland strip about 150 km long and 10 to 20 km wide, about 500 m lower than the surrounding upland. It lies at an altitude of 1269 m.
Choir has a semi-arid climate (Köppen climate classification BSk) with warm summers and severely cold winters. Most precipitation falls in the summer as rain, with some snow in the adjacent months of May and September. Winters are very dry.
In 2002, a population of Choir city was 7,588 (and 9,207 with rural parts of Sümber sum), up from a population of 4,500 in 1979. For the end of 2006 estimations population was 7,998.
Choir has been declared a free enterprise zone. Along with Darkhan and Erdenet, it is one of three autonomous cities in Mongolia. Choir has a medium-security prison which can house 460 prisoners.
It lies along the Trans-Mongolian Railway, 250 km to the southeast of Ulaanbaatar. The Asian Development Bank is considering a 430-km paved road from Choir to the Chinese border, the final stage of a north-south route through the country.
Media related to Choir at Wikimedia Commons
Maidarjavyn Ganzorig

Maidarjavyn Ganzorig (Mongolian: Майдаржавын Ганзориг; 5 February 1949 – 4 July 2021) was a Mongolian cosmonaut and academic.
In 1978, he participated in the Soviet Intercosmos program and trained for the Soyuz 39 mission.
Ganzorig was born in Tsetserleg, Arkhangai in 1949, finishing his secondary education in 1968. He studied at Kyiv Polytechnic Institute, earning a degree in heating and precision automated devices maintenance, graduating in 1975. In 1978, he was selected as the backup to Jügderdemidiin Gürragchaa for the Soyuz 39 mission, who would become the first Mongolian in space.
In 1984, he received a Candidate of Technical Sciences degree.
From 1984 to 1991 Ganzorig was Head of the RS Laboratory at the Institute of Physics and Technology, Mongolian Academy of Sciences, and since 1991 served as the Director of Informatics at the Remote Sensing Center, Mongolian Academy of Sciences, Ulaanbaatar.
List of space travellers by first flight

This is a list of space travellers by first flight. The table is listed in chronological order from the date of first flight. The table adheres to a common definition of a space traveller; the Fédération Aéronautique Internationale criterion of achieving an altitude higher than 100 km (62 mi; 330,000 ft), thereby crossing the FAI-defined Kármán line. The criteria for determining who has achieved human spaceflight vary. Personnel who qualify only for the United States Astronaut Badge, awarded to those who achieve an altitude of 50 mi (80 km; 264,000 ft), are listed at the X-15's highest flights and the VSS Unity test flights.
All entries are dated from launch time in Coordinated Universal Time (UTC), which on occasion is one day earlier than the local date of launches from sites in the Eastern Hemisphere such as Baikonur and one day later than the local date of launches from sites in the Western Hemisphere such as Cape Canaveral.
As a rule, dual nationals fly under a single flag when flying as professional spacecrew and/or when flying on government-operated spacecraft, and this is the flag they are listed under in the table. For the spaceflights of dual nationals who are private citizens flying on commercial spacecraft as ordinary passengers, the flags displayed are those of their countries of birth, unless the space traveller did not hold citizenship of that country and/or otherwise made clear (s)he intended to represent a different nationality.
Mongolian State Honor Guard

The Mongolian State Honor Guard is an honor guard unit of the Armed Forces of Mongolia. The Mongolian State Honor Guard was founded on 16 August 1955, as an honor guard unit of the People's Army of the Mongolian People's Republic.
The honor guard company's different units participate in all major events organized by the Ministry of Defense, such as state arrival ceremonies for foreign heads of state (dignitaries such as Vladimir Putin, Xi Jinping and Shinzo Abe), government and military delegations during their official visits to Ulaanbaatar, as well as a large number of other diverse events. Domestically, another major event is the annual Mongolian State Flag Day parade on Sükhbaatar Square. It also had taken part in the anniversaries of the Battles of Khalkhin Gol and the Khaan Quest military exercise. In 2015, the guard of honor took part in over 200 ceremonial events, including the Moscow Victory Day Parade on Red Square. Members of the unit are required to be 180 cm (5 ft 11 in) tall and have good physical traits.
It is the only unit authorized to carry a ceremonial white tug as its unit colour on parade.
While Mongolia was under a socialist government, the unit's uniform did not differ much from the full dress uniform of the Soviet Army. After 1991, the uniforms from the era of Genghis Khan and the Mongol Empire came back into style within the armed forces. Today, the uniform of the guard is based on the garment of the personal guard of the Great Khan. Throughout the years, the unit uniform has been changed 3 times: in 1970, 2006, and 2011.
032 Military Unit

The 032 Separate Commandant's Battalion named after Colonel General Jamsrangijn Jondon, known simply as the 032 Military Unit (Mongolian: Зэвсэгт хүчний 032 дугаар анги) is a military unit of the Armed Forces of Mongolia. The unit takes part in the peacetime protection of the capital, with its main task being of law enforcement and to continuously organize daily activities, military supplies and services.
It was formed in 1924 after the Mongolian People's Republic was established three years earlier. It was named the Ulaanbaatar City Commandant. The unit in its current form was established on 16 August 1955 in accordance with directive No. 057 of Lieutenant General Sanjiin Bataa from the Mongolian People's Army. The composition of the battalion includes the following units: Mongolian State Honor Guard, Military Police Company and Special Forces Company. The honor guard company is involved in both the welcoming and seeing off of foreign state during their official visits to Mongolia, which is among a large number of other diverse events. The military police and special forces companies are entrusted with the task of protecting strategic facilities and ensuring public safety in the capital. In 2013, it was the winner of an inter-military contest called "Mongolia Military Glory". On its golden jubilee in 1974, it was awarded the Order of Merit by the People's Great Khural. On 2 October 2019, Mongolian President Khaltmaagiin Battulga issued a decree awarding the unit with the Order of the Red Banner of Merit. The presentation of the award was conducted by Chief of the Presidential Office, who then gave a welcoming speech on behalf of Battulga. In 2020, T. Ganbold, a senior lieutenant in the unit, served as the flag bearer for the Mongolian contingent during the 2020 Moscow Victory Day Parade on Red Square.
Ministry of Defense (Mongolia)

The Ministry of Defence of Mongolia (Mongolian: Монгол Улсын Батлан хамгаалах яам) is a ministry of the Government of Mongolia. According to the Law on the Defence of Mongolia, the Ministry is responsible for developing Defence Policy, coordinating its political, economic, social, legal and military implementation, and exercise civilian control over the Mongolian Armed Forces. The current Minister Gürsediin Saikhanbayar was appointed in July 2020.
The ministry has the following leadership structure:
According to the Law on the Armed forces, the General Staff of the Mongolian Armed Forces is the professional managing body and the headquarters for the Mongolian Armed Forces and operates under the policies approved by the Ministry of Defence. The policies are also approved by the Government cabinet and the Parliament "Ikh Khural" of Mongolia.
On 29 December 1911, Mongolia gained independence from the Manchu Empire, and established its first five ministries. One of the ministries was the Ministry of Military Affairs, which was one of the predecessors to the Ministry of Defence. From 1956 to 1959 the ministry took over the Ministry of Internal Affairs. In 1959 the latter again became independent agency again.
Since then, it has operated under the following names:
The ministry has the following structure:
The following units/institutions are under the direct command of the Ministry of Defence:
Since July 1996, the ministry has been led by a civilian official.
विश्व बैडमिंटन संघ

विश्व बैडमिंटन संघ (अंग्रेज़ी: Badminton World Federation) (बीडब्ल्युएफ) बैडमिंटन के खेल के प्रबंधन के लिये अंतर्राष्ट्रीय संस्था है जिसे अंतर्राष्ट्रीय ओलिम्पिक कमेटी से मान्यता प्राप्त है। इसकी स्थापना १९३४ में इंटरनैशनल बैडमिंटन फ़ेडरेशन के नाम से ९ सदस्य देशों (कनाडा, डेनमार्क, इंग्लैंड, फ्रांस, आयरलैंड, नीदरलैंड, न्यूज़ीलैंड, स्कॉटलैंड और वेल्स) के साथ हुई। तब से अब तक बीडब्ल्युएफ १७६ देशों में अपने पाँव पसार चुका है। २४ सितम्बर २००६ को मैड्रिड में आयोजित एक सामान्य सभा में बैडमिंटन वर्ल्ड फ़ेडरेशन नाम अपनाने का फैसला लिया गया।
स्थापना के वक्त इसका मुख्यालय चेल्टेन्हैम, यूके में था लेकिन १ अक्टूबर २००५ को इसे कुआलालम्पुर स्थानांतरित कर दिया गया। इसके वर्तमान अध्यक्ष पॉल-एरिक हौयर हैं।
बीडब्ल्युएफ क्षेत्रीय संघों के साथ मिलकर विश्व में बैडमिंटन के खेल के प्रचार-प्रसार के लिये कार्य करता है। ये संघ निम्नलिखित हैं:
1934 के बाद से अभी तक के अध्यक्षों की सूची निम्नलिखित है:
बीडब्ल्युएफ विश्व वरीयता व बीडब्ल्युएफ विश्व कनिष्ठ वरीयता के माध्यम से खिलाड़ियों का स्तर व ताकत मापी जाती है। इसका उपयोग बीडब्ल्युएफ से मान्यता प्राप्त विभिन्न प्रतियोगिताओं में खिलाड़ियों को स्पर्घा स्तर की वरीयता व प्रवेश देने के लिये भी किया जाता है। पिछले ५२ हफ्तों में आयोजित हुए प्रतियोगिताओं में खिलाड़ियों के अंतिम प्रदर्शन के आधार पर अंक दिए जाते हैं। कनिष्ठ वरीयताएँ १९ वर्ष से कम आयु के खिलाड़ियों को दी जाती हैं।
बीडब्ल्युएफ बराबर अंतराल पर ६ प्रतियोगिताएँ आयोजित करवाता रहता है:
दो प्रतियोगिताएँ बराबर अंतराल पर नहीं होती हैं:
बीडब्ल्युएफ ७ श्रेणियों की ओपेन प्रतियोगिताएँ आयोजित करता है जिनसे खिलाड़ियों को वरीयता अंक मिलते हैं। वरीयता अंक देने के क्रमानुसार ये प्रतियोगिताएँ निम्नलिखित हैं।
बीडब्ल्युएफ खिलाड़ियों, अंपायरों, प्रायोजकों व अन्य व्यक्तियों को उनकी उपलब्धियों व बैडमिंटन खेल के प्रचार-प्रसार व अन्य महत्वपूर्ण योगदानों के लिये विभिन्न किस्म के पुरस्कार आवंटित करता है।
संस्था का नया लोगो आधिकारिक तौर पर ग्लासगो में आयोजित २००७ सुदिरमान कप के दौरान सन २००७ में जारी किया गया था। इसकी रूपरेखा का निर्माण इंडोनेशिया के अबोएब लुथ्फ़ी ने तीन महीने चली लोगो डिज़ाइन प्रतिस्पर्घा के दौरान किया था। बीडब्ल्युएफ ने नया लोगो २०१२ थॉमस और उबर कप के दौरान जारी किया।
साँचा:अंतरराष्ट्रीय खेल संस्थाएँ
विश्व कनिष्ठ बैडमिंटन प्रतियोगिता

विश्व कनिष्ठ बैडमिंटन प्रतियोगिता विश्व बैडमिंटन संघ यानी बीडब्ल्युएफ द्वारा आयोजित की जाने वाली १९ वर्ष से कम आयु के महिला और पुरुष खिलाडियों की बैडमिंटन प्रतियोगिता है। १२ दिनों के अंदर इसमें दो स्पर्घाओं का आयोजन होता हैं, एक टीम व दूसरा व्यक्तिगत स्पर्घा। इस प्रतियोगिता का मूल ध्येय व्यस्क हो रहे बैडमिंटन खिलाड़ियों को विश्व स्तरीय स्पर्घा का अनुभव कराना है ताकि वो बैडमिंटन के खेल की वैश्विक चुनौतियों को समझ सकें व अपने खेल को निखार कर स्वयं व दूसरों के लिये हर बार एक नया और ऊँचा स्तर स्थापित कर सकें। २०११ से इस प्रतियोगिता में एक नई व्यक्तिगत स्पर्घा आई लेवल कप्स की शुरुवात हुई। २०२० तक इस स्पर्घा के प्रायोजन अधिकार दक्षिण कोरिया की डाएक्यो नामक कंपनी के पास हैं।
विश्व बैडमिंटन कनिष्ठ प्रतियोगिता का प्रथम आयोजन सन १९९२ में जकार्ता में किया गया। प्रतियोगिता को बिमानतारा कप कहा गया और यह नाम २०१० तक रहा। अब इसे सुहान्दिनाता कप के नाम से भी जाना जाता है।
इंडियन बैडमिंटन लीग

भारतीय बैडमिंटन लीग(संछिप्त में आई॰बी॰एल) भारतीय बैडमिंटन संघ (बीएआई) द्वारा शुरू की गयी फ्रेंचाइजी आधारित बैडमिंटन प्रतियोगिता है। इस प्रतियोगिता का पहला संस्करण 14 से 31 अगस्त 2013 तक भारत में खेला जायेगा। इसमें भारतीय खिलाड़ियों के साथ-साथ विदेशी खिलाड़ी भी शामिल होंगे। पहले आई॰बी॰एल के लिए खिलाड़ियों की नीलामी 22 जुलाई 2013 को दिल्ली में आयोजित की गई थी। इस लीग में 6 टीमें हिस्सा लेंगी। इन छह फ्रेंचाइजी टीमों में हैदराबाद हॉटशॉट्स, बांगा बीट्स, क्रिश दिल्ली स्मैशर्स, अवध वारियर्स, पुणे पिस्टंस और मुम्बई मास्टर्स शामिल हैं।
बीएआई ने सभी शीर्ष बैडमिंटन खिलाड़ियों के लिए इस लीग में भाग लेना अनिवार्य कर दिया गया है।
पहले सीज़न की नीलामी, जो की पहले 30 जून 2013 को अनुसूचित की गयी थी, पहले 19 जुलाई 2013 तक और फ़िर 22 जुलाई 2013 तक के लिए टाल दी गयी। अंतत: 22 जुलाई को दिल्ली में नीलामी पूरी हुई।
हर टीम में चार विदेशी और छह भारतीय खिलाड़ी शामिल हैं। टीमें कुछ इस प्रकार हैं -
ज्वाला गुट्टा

ज्वाला गुट्टा (जन्म: 7 सितंबर 1983; वर्धा, महाराष्ट्र) एक भारतीय बैडमिंटन खिलाडी हैं।
ज्वाला गुट्टा का जन्म 7 सितंबर 1983 को वर्धा, महाराष्ट्र में हुआ था। उनके पिता एम. क्रांति तेलुगु और मां येलन, चीन से हैं। उनकी मां येलन गुट्टा पहली बार 1977 में अपने दादा जी के साथ भारत आई थीं। ज्वाला गुट्टा की प्रारंभिक पढ़ाई हैदराबाद से हुई और यहीं से उन्होंने बैडमिंटन खेलना भी शुरू किया।
10 साल की उम्र से ही ज्वाला गुट्टा ने एस.एम. आरिफ से ट्रेनिंग लेना शुरू कर दिया था। एस.एम. आरिफ भारत के जाने माने खेल प्रशिक्षक हैं जिन्हें द्रोणाचार्य अवार्ड से सम्मानित किया गया है। पहली बार 13 साल की उम्र में उन्होंने मिनी नेशनल बैडमिंटन चैंपियनशिप जीती थी। साल 2000 में ज्वाला गुट्टा ने 17 साल की उम्र में जूनियर नेशनल बैडमिंटन चैंपियनशिप जीती। इसी साल उन्होंने श्रुति कुरियन के साथ डबल्स में जोड़ी बनाते हुए महिलाओं के डबल्स जूनियर नेशनल बैडमिंटन चैंपियनशिप और सीनियर नेशनल बैडमिंटन चैंपियनशिप में जीत हासिल की। श्रुति कुरियन के साथ उनकी जोड़ी काफी लंबे समय तक चली। 2002 से 2008 तक लगातार सात बार ज्वाला गुट्टा ने महिलाओं के नेशनल युगल प्रतियोगिता में जीत हासिल की।
महिला डबल्स के साथ-साथ ज्वाला गुट्टा ने मिश्रित डबल्स में भी सफलता हासिल की और भारत की डबल्स में सबसे बेहतरीन खिलाड़ी बनीं। 2010 कॉमनवेल्थ गेम्स में भी ज्वाला गुट्टा ने अपने पार्टनर अश्विनी पोनप्पा के साथ भारत के लिए स्वर्ण पदक जीता। कॉमनवेल्थ गेम्स के बाद से एक बार फिर ज्वाला गुट्टा भारतीय बैडमिंटन में चर्चा का विषय बन गई हैं।
ग्लासगो में आयोजित कॉमनवेल्थ गेम्स, 2014 में ज्वाला गुट्टा ने स्वर्ण पदक हासिल किया।
मैदान पर बाएं हाथ से तेज-तर्रार शॉट लगाने वाली ज्वाला निजी जिंदगी में भी काफी तेज और चर्चाओं में छाई रहती हैं। ज्वाला ने 2005 में बैडमिंटन खिलाड़ी चेतन आनंद से शादी की थी, 29 जून 2011 को उन्होंने अपने पति पूर्व बैडमिंटन खिलाड़ी चेतन आनंद से तलाक लिया है। चेतन आनंद भी एक बेहतरीन भारतीय बैडमिंटन खिलाड़ी हैं। ज्वाला खुद को नास्तिक बताती हैं।
गुट्टा कथित तौर पर तमिल फिल्म अभिनेता विष्णु विशाल को डेट कर रहे थे। दोनों ने अपने सोशल मीडिया पर नए साल 2020 के लिए उसी की पुष्टि करते हुए तस्वीरें पोस्ट कीं। 2020 में उनके जन्मदिन पर दोनों ने सगाई कर ली। इनकी शादी 22 अप्रैल 2021 को हैदराबाद में हुई थी।