Warung

Ang isang warung (lumang baybay: waroeng o warong) ay isang maliit na negosyo na pagmamay-ari ng isang pamilya — isang maliit na tingian, kainan, karinderya o kapihan — sa Indonesia. Mahalagang bahagi ang warung sa pang-araw-araw na buhay sa Indonesia. Sa paglipas ng panahon, medyo naiba ang kahulugan ng katawagang warung — lalo na sa mga banyagang bisita, mga naninirahan sa Indonesia na mula sa ibang bansa, at mga taong nasa labas ng Indonesia — at naging isang katawagan upang tukuyin ang mas partikular na disenteng kainan sa Indonesia o partikular na lugar sa Indonesia na nagbebenta ng tingi-tingi (karamihan groseri o pagkain). Subalit para sa nakakarami sa mga taga-Indonesia, nanatili ang kahulugan ng katawagan bilang isang maliit na kapitbahay na tindahan, na kadalasang nasa harapan laman ng tahanan ng isang mag-anak.
Maraming mga establisyemento sa pulo ng Bali kung saan dinadalaw madalas ng mga turista at saan man sa Indonesia ay kinakabit ang katawagang warung sa kanilang negosyo upang ipahiwatig na likas itong Indonesiyo. Sa tradisyon, talaga namang pagmamay-ari ng isang pamilya ang warung na pinapatakbo ng mga miyembro ng pamilya, na kababaihan ang karamihan.
Gawa ang tradisyunal na warung sa kahoy, kawayan o pawid na mga materyal. Gawa naman ang mga mas permanenteng warung sa mga laryo o konkreto, na ilan sa mga negosyong pagmamay-ari ng pamilya ay nakakabit sa kanilang mga tahanan. May mas maliliit na mga warung na puwedeng dalhin kahit saan ay gawa sa lata, sink o molde ng fiberglass na ginagamit ng ilang mga makabagong bersyon. Isa ring warung na may portabilidad ang warung tenda na isang toldang warung na tinatakpan ng kanbas, tela o tarpaulin o plastik para maging bubong.
Ipinapahiwatig ang katawagang warung ng isang malawak na kategorya ng maliliit na mga negosyo, na maaring tindahang tingian o kainan. Malawak na ginagagmit ang katawagan sa Java at karamihan sa Indonesia. Sa ilang bahagi ng Sumatra at Tangway ng Malaya, ginagamit din ang salitang kedai. Sa mga lugar ng mga kulturang Javanes, tulad ng sa Yogyakarta, Semarang at Surakarta, katumbas nito ang katawagang wedhangan o angkringan na mas karaniwang nakikita. Sa kabilang banda, ginagamit ang katawagang toko para sa mas malaking nakatayong tindahan.
Maari din maluwag na gamitin ang katawagan sa maraming uri ng tindahan, kabilang ang wartel (pinaikling warung telepon, na isang tinataong puwesto na may telepono) at warnet (pinaikling warung internet, na isang Internet café).
Maraming uri ang warung, na ilan sa mga ito ay nasa anyo ng maliit na tindahan na nagbebenta ng malamig na nakaboteng inumin, kendi, sigarilyo, meryenda, kropek at ibang pangangailangan sa araw-araw, habang ang mas malalaking uri ay mga malilit na kainan o karinderya. Tipikal na nagbebenta ang isang warung ng lokal na pagkain; pisang goreng at maraming uri ng gorengan, nasi goreng (sinangag), at mie goreng (pansit).
Sa bakasyunang pulo ng Bali at Lombok, maaring tumukoy ang warung sa mga pang-akit sa turista na cabana cafe na nagbebenta ng mga lokal na paborito at gayon din ang mga pagkain mula sa Asya o sa Kanluraning mundo. Maliban sa mga lutuing Indonesiyo, maaring naglalaman sa kanilang menu ang mga mapagpipiliang sabaw, pilete, fries, pinalamanang tinapay o inihaw na isda.
Ito ang ilan sa mga uri ng warung:
Kadalasan, ipinapangalan ang warung sa pangunahing lutuin na binibenta nila. Halimbawa, nagbebenta ng bubur kacang hijau ang warung bubur kacang ijo o warung burjo. Nagbebenta ng inihaw ng tinapay ang warung roti bakar habang nagbenta naman ng pecel lele o pritong hito na may sambal ang warung pecel lele. Ang warung indomie naman ay nagtitinda ng nilutong instant noodles, bagaman, hindi parati Indomie ang tatak.