davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Desta Hagos

Desta Hagos (Amharic: ደስታ ሃጎስ; born 1952) is an Ethiopian artist, credited for being the first woman painter to hold a solo exhibition in Ethiopia. As of 2017, she has participated in more than 50 exhibitions, and her work has been shown internationally in countries such as Canada, the United States, Korea, Denmark, Germany, Spain, and Qatar. She paints landscapes alongside abstract pieces, and she frequently focuses on depicting the day-to-day experiences of women.
Desta Hagos was born in 1952 in the town of Adwa, located in the northern Tigray region of Ethiopia. Her interest in art was sparked by a gift of crayons from her father when she was five years old. When she was nine, she moved to Addis Ababa.
In 1966, Desta earned a diploma from the Addis Ababa School of Fine Arts and Design and became the school's first female graduate. She followed it up with a Bachelor of Arts degree in visual arts in 1969. During her studies at the Addis Ababa School, she shared a communal studio with four other artists, and attended events featuring prominent Ethiopian writers such as Tsegaye Gabre-Medhin, Mengistu Lemma, and Baalu Girma. Her work and developing style as a painter was influenced by artist Gebre Kristos Desta, who was one of her teachers. In 1969, after graduation, she held a solo art exhibition inside a local hotel. She is credited as the first woman painter to have held a solo art exhibition in Ethiopia.
Desta briefly took an art instructor position at the Addis Ababa School, but soon chose to leave for the United States with her fiancé when he received a scholarship to study there. She continued her own studies and completed a Bachelor of Fine Arts at California Lutheran College, graduating in 1974.
Desta and her husband returned to Ethiopia in 1974, but the violence of the Ethiopian revolution soon led to her husband fleeing the country again permanently, moving to Kenya alone. Desta was prevented by authorities from following him. Their daughter was born in 1975, and Desta raised her as a single parent. She worked at the Ethiopian Tourist Organization and then the Ethiopian Tourist Trading Enterprise, eventually retiring in 2002.
Desta opened an art gallery in Addis Ababa. As of 2017, she has participated in more than 50 exhibitions, showing her paintings both in Ethiopia and in countries such as Canada, the United States, Korea, Denmark, Germany and Spain. In 1998, her work was featured as part of the Rise with the Sun: Women and Africa showcase at the Provincial Museum of Alberta. In 2015, one of her paintings appeared at an Ethiopian cultural exhibition at the Katara Cultural Village in Qatar, while her art also featured in the international Miami Art Basel, marking the first year Ethiopian artwork had been included at the Miami-based art fair.
Her paintings often focus on nature and landscapes, along with more abstract pieces. One of her topics of focus is the day-to-day experiences of women.
Book of Axum

The Book of Axum (Ge'ez መጽሐፈ ፡ አክሱም maṣḥafa aksūm, Amharic: meṣhafe aksūm, Tigrinya: meṣḥafe aksūm, Latin: Liber Axumae) is the name accepted since the time of James Bruce in the latter part of the 18th century CE for a collection of documents from Saint Mary's Cathedral of Axum providing information on History of Ethiopia. The earliest parts of the collection date to the mid-15th century during the reign of Zar'a Ya`qob (r. 1434-1468).
The book's editor Carlo Conti Rossini classified the book into three parts: the first, earlier, section describes the Church Maryam Seyon in Axum prior to it being damaged in the mid-16th century, the topography of Axum and its history, and contains a list of services and the like regarding Maryam Seyon and its clergy. The second part is dated to the early 17th century and contains 104 historical and legal texts, many dealing with land grants, along with their protocols, while the third text dates to the late 17th century and contains 14 miscellaneous legal and historical texts regarding Axum's history. The book was also supplemented in the mid-19th century with further later documents.
The book derives the name Ethiopia from Itiyopp'is, an (otherwise unmentioned) son of the Biblical Cush. According to the Book of Axum Itiyopp'is built Mazaber, the Kingdom of Axum's first capital.
Хорго

Хорго нь Архангай аймгийн нутагт орших унтарсан галт уул юм.
Хорго хэмээх газар Архангай аймгийн Тариат сумын төвд оршдог. Хэн ч саатан хоргодом энэхүү үзэсгэлэнт нутгийг 1965 оноос дархан цаазат газрын, 1994 оноос байгалийн цогцолборт газрын зэрэглэлээр улсын тусгай хамгаалалтад авчээ. Одоогоос 9 мянга орчим жилийн өмнө дэлбэрч байгаад унтарсан галт уул юм гэдгийг манай газар зүйн эрдэмтэд тогтоожээ. Өөрөөр хэлбэл энэ нь манай орны унтарсан галт уулуудын дотроос хамгийн сүүлд унтарсан галт уул төдийгүй жаахан хэтрүүлбэл уур нь савсаж байгаа “шинэхэн” уул.
Хорго уул нь далайн түвшнээс дээш 2240 метрийн өндөр бөгөөд Хорго уулаас оргилон гарсан халуун хайлмал бодис магма нь газрын уруу даган зүүн тийшээ Суман, Чулуут голын хөндийгөөр зуугаад километр урссан байдаг. Энэ замаар барагцаалбал 10-20 километр өргөн хөндийгөөр урссан магма нь 40-50 метр зузаан хүрмэн чулуун хучилга болон царцсан байж магад гэж эрдэмтэд таамагласан байдаг.
Мөн Хорго уулыг 2 удаа дэлбэрсэн гэж ч ярилцдаг. Уулын тогооны амсар нь 50 градус орчим налуу, 100 орчим метр гүнзгий 300-400 метр диаметртэй дугуй хэлбэртэй. Хоргын тогоон дотор нь сандал, ширээ шиг том том хүрмэн чулуу ундуй сундуй хөглөрч байдаг учир явахад бэрхтэй. Тогоон дотор зөвхөн баруун талаас нь л маш болгоомжтой орж болно. Хорго уулаас урагш зургаан километр орчимд Суман голын зүүн гар талд Тариат сумын төвөөс баруун урагш 3 орчим километр зайтай газарт чулуун гэр гэж сонирхолтой үзмэр бий. Буцлан урсч явахдаа халуун хайлмал магмын хөөс царцан хагарч 170 орчим сантиметр өндөртэй хүрмэн чулуун гэрийн “тооно”, “үүд” бий болгон тогтсон нь энэ. Ийм чулуун гэр манай бусад унтарсан галт ууланд байхгүй.
Хоргын өөр нэг гайхамшиг бол тэндхийн хүрмэн чулуун гадаргын завсар зайд ургасан намхан загзгар хуш модны самар болон бусад жимс нэн элбэг байдаг явдал. Бас хүрмэн чулуунд агуй хонгил элбэг. Хорго уулаас 20 орчим километрт Босгын, Хярын, Сугын тогоо гэж гурван унтарсан галт уул бий. Босгын тогоо нь баруун хойшоо сэтэрсэн боловч ёроолдоо нууртай. Хорго орчмын шаврын царам уулаас туйлын ховор, дээд зэргийн эрдэнийн чулуу алмаз олдсон. Тэрийг нь дээхэн үед Зөвлөлт холбоот улс ашиглаж байсан гэдэг.
Монгол орны тусгай хамгаалалттай газар нутаг

Монгол улсын тусгай хамгаалалттай газар нутгийг 1994 онд УИХ-аар баталсан "Тусгай хамгаалалттай газар нутгийн тухай хууль" тогтоомжоор баталгаажуулдаг бөгөөд Монгол Улсын Үндсэн хууль, Газрын тухай хууль, Соёлын өвийг хамгаалах тухай хууль, Зөвшөөрлийн тухай хууль, энэ хууль болон тэдгээртэй нийцүүлэн гаргасан хууль тогтоомжийн бусад актаас бүрддэг байна.
Энэ хуулийн зорилт нь байгалийн бүс, бүслүүрийн онцлог, өвөрмөц тогтоц, ховор, ховордсон ургамал, амьтан бүхий газар, түүх,соёлын дурсгалт болон үзэсгэлэнт газрын хэв шинжийг хадгалах, хувьсч өөрчлөгдөх зүй тогтлыг судлах,танин мэдэх зорилгоор газар нутгийг тусгай хамгаалалтад авах, ашиглах, түүний унаган төрхийг хадгалах, хамгаалахтай холбогдсон харилцааг зохицуулахад оршдог ажээ.
Улсын тусгай хамгаалалттай газар нутгийг дараахь байдлаар ангилдаг байна:
1/ дархан цаазат газар;
2/ байгалийн цогцолборт газар;
3/ байгалийн нөөц газар; 4/ дурсгалт газар.
Монгол улсын уран баян байгальд дархлагдсан арван хэдэн газар бий. Гоо үзэсгэлэн, нөөц баялаг, өвөрмөц төрх тогтоц, шинжлэн судлах арвин түүх, газарзүйн онцлогтой эдгээр газрууд нь мянга орчим квадрат км газрыг эзлэн, манай орны хангай, говь, тал хээрийн уудам дэлгэр нутагт оршдог билээ. Эдгээр дархан газрын тухай товчхон танилцуулъя.
Лондоны гүүр

Лондонгийн гүүр (англи. London Bridge) —Лондон хотын Сити (англи. City of London) болон Саутарк дүүргүүдийг (англи. London Borough of Southwark) Тэмз мөрөн дээгүүр холбодог гүүр юм. Лондон хотын түүхэнд тус газар ийм ижил нэртэй хэд хэдэн гүүр байсан юм. Эхлээд модон гүүр, дараа нь XII зуунд Ромын эзэнт улсын үед 1209 онд барьсан чулуун гүүр 600 гаруй жил байж байгаад XIX зуунд чулуун нуман гүүр болж өөрчлөгдсөн байдаг байна.
Өнөөгийн Лондонгийн гүүрийг 1973 онд төмөр бетон дам нуруу бүхий хэлбэртэй хоёр тулгууртай барьж ашиглалтанд оруулсан байна. Энэ нь өмнөх зуунуудад байсан гүүрнүүдээс голын урсгалын дээд тал руу 30 метрийн зайнд барьсан юм.
Энэ гүүр нь баруун талаараа Tауэр гүүр (Лондон), зүүн талаараа Canon Street Railway Bridge-тэй холгүй зэрэгцэн оршдог байна.
Бруклины гүүр

Бруклины гүүр (Англи: Brooklyn Bridge) -АНУ-ын Нью-Йорк хотын Бруклин, Манхэттэн дүүргийг холбосон хамгийн ууган 1825 метр урт бөгөөд 26 метр өргөн дүүжин гүүр юм. Энэ гүүрийг 1883 онд барьсан бөгөөд 1903 он хүртэл дэлхийн хамгийн урт дүүжин гүүр байсан.
Гүүрний хоёр талын хэсгүүдийг автомашин зорчих, дунд хэсэг нь явган зорчигч, дугуйчид явахаар ашигладаг байна. 1964 онд тус гүүрийг Үндэсний түүхийн дурсгалт газрын жагсаалтад оруулсан. Өнөөдөр энэ гүүр нь Нью-Йоркчуудын амралт зугаалга, дугуй унах дуртай газар болсон бөгөөд Холливудын кинонуудын ачаар энэ гүүр Нью-Йорк хотын бэлгэдлийн нэг болоод байгаа юм.
Манхэттэн, Бруклин хоёрын хооронд гүүр барих анхны саналыг мужаан, уран барилгачин Томас Пауп 1800 онд гаргажээ. Гэвч түүний барьсан модон гүүр бат бэх биш байжээ. Үүнээс гадна Зүүн голын /Ист ривер/ усан тээвэрт саад учруулж байжээ. Мөн газар доогуур нүхэн хонгил барих санал гарсан боловч тухайн үед зардал ихтэй, хүнд хэцүү байсан тул энэ хувилбараас татгалзсан байна. Хэдэн арван жилийн турш гүүр барих асуудал хойшилсоор зохион бүтээгч Жон Роблинг хоёр эрэгээс дүүжин холбоосыг 80 метрийн өндөртэй ижил цамхагууд дээгүүр татан барьж шийдвэрлэсэн байна.
1867 онд Нью-Йорк хотын зөвлөл дүүжин гүүрний зураг төсөл боловсруулж, барьж байсан туршлагатай инженер Жон Роблингийн төслийг баталжээ. Гүүрний барилгын ажил 1870 оны 1-р сарын 3-нд эхэлээс өмнө Жон Роблинг бэртэж хөлөө няцалж, хуруугаа тайруулсан боловч гэмтлийн дараа татран өвчнөөр нас барж, ажлаа хүү Вашингтон Роблингд шилжүүлжээ. 32 настай залуу инженер барилгын ажлын явцад техникийн олон бэрхшээлтэй тулгарсан. Хатуу чулуулгийг дайран өнгөрөхөд динамит ашиглах тухай асуулт гарч ирэхэд шахсан агаартай дэлбэрэлтийн үр дүнг хэн ч таамаглаж чадахгүй байв. Кессон нурж, хүмүүс үхэж болзошгүй. Вашингтон Роблинг туршилтын дэлбэрэлтүүдэд биечлэн оролцож байжээ. Хоёр дахь удаагаа даралт сулрах өвчний дараа Роблинг саажилттай болжээ. Барилгын удирдлагыг түүний эхнэр Эмили Роблинг үргэлжлүүлж, инженерийн шинжлэх ухаан, дээд математик зэргийг эзэмших шаардлага гарчээ. Роблинг өөрөө энэ ажлыг зөвхөн дурангаар ажиглаж, хийсэн ажлын тайлан, гэрэл зургийг туслахаасаа авч байжээ. Иймд энэ гүүрийг барихад Роблингийн гэр бүрэн оролцосон гэж үзэж болно.
Гүүрний барилгын ажил 13 жил үргэлжилж 1883 оны 5-р сарын 24-нд дууссан бөгөөд гүүрний өртөг 15,1 сая ам.доллар болж байжээ.
Голден Гэйт гүүр

Голден Гэйт гүүр (Англи: Golden Gate Bridge [ˈɡoʊldən ɡɛɪ̯t brɪd͡ʒ]; монг. Алтан хаалганы гүүр) нь АНУ-ын Калифорни Муж Улс дахь Сан-Францискогийн булангийн аман дээрх Алтан хаалга хэмээн нэрлэгдэх тэнгисийн хоолой дээр байдаг 1964 он хүртэл дэлхийн хамгийн том дүүжин гүүр байсан. Энэ гүүр нь Сан-Францискогийн булангийн бүсэд байх хамгийн алдартай дурсгалт газар болохын сацуу Нэгдсэн Улсын ард түмнээс нэлээд хэсэг нь Нью-Йоркийн Эрх чөлөөний хөшөөтэй эн тэнцэх бэлгэдэл хэмээн үздэг ажээ. Голден Гэйт гүүрийг 1984 онд Америкийн Барилгын Инженерүүдийн Нийгэмлэгээс Инженерийн түүхэн байгууламжийн бүтээлийн жагсаалтад (Англи: List of Historic Civil Engineering Landmarks) бүртгэж авснаас гадна мөн 1995 онд орчин үеийн дэлхийн гайхамшигт оруулсан байна.
Энэхүү гүүрийг 1933 оны 1-р сарын 5-нд барьж эхдээд 4 жилийн дараа 1937 онд нээлтийг хийсэн бөгөөд түрлэгтэй үеийн нэвтрэх өндөр нь 67 метр. Тээврийн хэрэгсэлд зориулсан нийт зургаан эгнээтэй, дугуй ба явган зорчигчийн хоёр эгнээ замтай. Гүүр Сан-Франциско хотыг Марин тойрог ба түүнээс харьцангуй цөөн хүн амтай Напа тойрог болон Сонома хотуудтай холбодог. Сан-Франциско хот талын гүүрийн аман дээрх нуман гүүр мэт харагдах хэсэг нь тус гүүрийг хот талд нь татан бэхэлсэн бэхэлгээний цэг юм.
Голден Гэйт гүүрний нээлтийг хийх үеэр 1280 метрийн тулгуур хоорондын зайтайгаараа дэлхийн хамгийн урт дүүжин гүүр байв. Түүнээс хойш 27 жилийн дараа буюу 1964 онд Веррацано-Нарроус энэхүү дээд амжилтыг нь эвдсэн хэдий ч тус гүүр нь өнөөг хүртэл дэлхий даяар урт дүүжин гүүрнүүдийн тоонд ордог хэвээр юм. Гүүр лүү хоёр талаас ирэх замын хамтаар тус гүүрний нийт урт 2737 метр. Яг дүүжин гүүрний нийт урт нь 1966 метр (зургийг үзэх) бөгөөд пилоны өндөр нь 227 метр байна. Пилоны тулгуур багануудыг гангаар хийсэн ба зузаан нь гурван шатлалтай дээш нарийсна. Шат бүрт хөндлөвч бөгөөд түүгээр хоёр багана хоорондоо холбогдоно. Дээшлэх тусам хөндлөвч ба шаталсан хэсгийн өндрийн хэмжээ нь багасдаг. Замын тулгуур өргөний хэмжээ нь 27,4 метр бөгөөд уртааш чиглэлд 7,6 метрийн өндөртэй тулгуурын хийцээр хоорондоо холбогджээ. Хоёр татлагын диаметр нь тус бүрдээ 920 мм, түүнээс хооронд нь 15 метрийн зайтайгаар дүүжин татлагуудыг бэхэлсэн байдаг.
Хамгийн анх уг буланг гатлах төлөвлөгөөг 1872 онд гаргасан хэдий ч задгай тэнгис, усны гүн, хүчтэй тэнгисийн түрлэг, манан, шуурга, газар хөдлөх эрсдэл зэргээс хамааралтайгаар тус гүүрийг санхүүжүүлэгч олдох эсэх нь тодорхойгүй байсан нь илэрхий.
1921 онд Сан Францискогийн хотын захиргаанаас ирүүлсэн хүсэлтийн дагуу Жозеф Штросс тулгуур хоорондын зай нь 1222 метр, захалсан хийц ба дүүжин хийцийг хослуулсан гүүрийн зураг гаргасан ч санхүү шийдэхээс өмнө түүний дизайн нь гологдсон байдаг.
Өрэсүндийн гүүр

Өрэсүндийн гүүр (даниар: Øresundsbroen, шведээр: Öresundsbron) нь төмөр зам ба авто замын хөдөлгөөнийг хослуулсан, дэлхийн хамгийн урт налуу татлагат гүүр юм. Энэ гүүр нь Өрэсүндийн туннел болон хиймэл арал Пеберхолмын хамтаар Өрэсүндийн төлбөртэй зорчих замыг бүрдүүлэх ба энэ нь Данийн нийслэл Копенхагенийг Шведийн Мальмё хоттой холбодог. Хоёр улсын хилийн шугам нь баруун талын хос пилоноос баруун зүгт 883 метрт байх бөгөөд замын дээгүүрх гүүрэн самбар дээр тэмдэглэсэн байдаг. Гүүрний тээврийн хөдөлгөөнийг 2000 оны 7-р сарын 1-ний өдөр нээжээ.
Өрэсүндийн гүүрийн консорциум нь «Øresundsbron» гэх зохиомол нэрийг хэрэглэх ба энэ дани ба швед хэлний эрлийз үг («Øresund» нь даниар бичсэн хэлбэр, шведээр бол «Öresund»; «bron» нь «гүүр» гэх швед үг харин даниар бол «broen») юм. Энэ нэрийг хоёр улсын хэвлэл мэдээллийн хэрэгсэлд ч бас хэрэглэдэг аж.
Гүүрний нийт урт нь 7845 метр. Усан онгоц нэвтрэх хэсгээр хоёр талаасаа бага зэргээр налуулан өндөрсгөсөн. Үүний баруун талын хэсгийн нийт урт нь 3014 метр бөгөөд 22 гүүрний талбартай (нэг тулгуураас нөгөө тулгуур хүртэлх зай), үүнээс 18 талбарын хоорондын зай 140 метр. Зүүн талын хэсгийн нийт урт нь 3739 метр бөгөөд нийт 28 нээлхийтэй, үүнээс 24 нь 140 метрийн тулгуур хоорондын зайтай бол үлдсэн дөрөв нь хоорондоо 120 метрийн зайтай байна.
Дунд байрлах өндөр гүүр нь угтаа жинхэнэ Өрэсүнд гүүр бөгөөд нийт урт нь 1092 метр, харин тулгуур хоорондын зай 490 метр. Пилон нь төмөр бетон хийцтэй, 206 метрийн өндөртэй, доод хэсгийн хэмжээс нь 9,4 метр × 12,6 метр, дээд хэсгээрээ 2,6 метр × 5,8 метрийн хэмжээсүүдтэй. Доод давхрын өндөр 11 метр, өргөн нь 30 метр. Доод давхрын шал нь дээрээ төмөр бетон шалтай түүний доод талаас ган төмрөн дамнуургатай. Дээд давхарт нь дөрвөн эгнээ хурдны замтай, ган төмрөн дамнуургатай давхарт нь төмөр замтай. Унадаг дугуйтай зорчих хориотой. Усан онгоц нэвтрэх хэсгийн өндөр нь 57 метр боловч 55 метрийн өндөртэй усан онгоц нэвтрэхийг л зөвшөөрдөг.
Нэг тэрбум евроны өртөгтэй гүүрийг 40 сарын дотор барьсан ба 90 орчим хувийг бэлэн төмөр бетоноор барив. Эдгээр бэлэн хэсгүүд нь фундамент, тулгуур, гүүрний суурь байсан бөгөөд түүнийг 8700 тоннын даацтай, 76 метр өргөх чадвар бүхий хөвөгч кранаар угсарчээ.
2014 оны нэгдүгээр сарын 1-нд нэг талдаа төлөх төлбөрийг дараах байдлаар тогтоосон:
Тауэр гүүр (Лондон)

Та́уэр гүүр, буюу Тауэр-бриж (англи. Tower Bridge, үгчилж орчуулбал— Цамхагт гүүр) —Лондон хотын төвд Тэмз мөрөн дээгүүр байдаг дүүжин болон салдаг (нээгддэг) гүүр. Зарим хүмүүс 0,8 км зайтай орших Лондонгийн гүүртэй эндүүрдэг. Тауэр гүүрийг 1886 онд барьж эхлээд 1894 онд нээсэн байна. Мөн энэ гүүр нь Их Британи болон Лондон хотын бэлэг тэмдэг болдог байна.
Тауэр гүүр нь Лондон хотын корпорацийн (англи. City of London Corporation) хяналтан дор байдаг Bridge House Estates хэмээх буяны байгууллагын эзэмшилд байдаг Лондонгийн таван гүүрний нэг юм. Уг гүүр нь цамхгийн хажуу талын дүүжин гүүрний хэсгүүдээс үүсэх хэвтээ суналтын хүчийг тэсвэрлэх зориулалттай хоёр хэвтээ явган хүний ​​замаар дээд талын түвшинд холбогдсон хоёр гүүрний цамхгаас бүрддэг байна.
Гүүрэн дээр талбай нь тээврийн хэрэгсэл болон явган зорчигчдод чөлөөтэй нэвтрэх боломжтой бол гүүрний ихэр хоёр цамхаг, явган хүний ​​зам, хөдөлгүүрийн өрөөнүүд нь "Тауэр гүүр" үзэсгэлэнгийн нэг хэсэг бөгөөд ороход хураамж төлдөг байна.
1876 ​​онд энэ орчим Тэмз мөрнийг гатлах асуудал тавигдаж тэрхүү тулгамдсан асуудлыг шийдвэрлэх тусгай Хороог байгуулжээ. Үүний дагуу гүүр барих төслийн уралдаан зарлан зохион байгуулахад 50 гаруй төсөл иржээ. Сүүлд 1884 онд л ялагч тодорч, тусгай Хорооны гишүүн Г.Жонсын санал болгосон төслөөр гүүр барих шийдвэр гарсан боловч 1887 онд тэрээр нас барж барилгын ажлыг архитектор Сэр Жон Волф Барри (англи. Sir John Wolfe Barry, 1836 – 1918) удирдан хийж дуусгасан байна.
Гүүрний барилгын ажил 1886 оны 6-р сарын 21-нд эхлээд 8 жил үргэлжилсэний эцэст 1894 оны 6-р сарын 30-нд дуусч албан ёсны нээлтийн ёслолын ажиллагаанд Уэльсийн хунтайж VII Эдвард, эхнэр Александра гүнжийн хамт оролцсон байна.
Удалгүй гүүрэн дээрх явган хүний ​​​​галерей халаасны хулгайчдын цуглардаг "газар" болсон байна. Иймээс 1910 онд галерейг хаасан бөгөөд 70 жилийн дараа 1982 онд дахин нээгдэж музей, ажиглалтын тавцан болгон ашиглаж байна.
Энэ нь 244 м урттай салдаг гүүр бөгөөд 65 м өндөртэй хоёр цамхаг нь завсрын тулгуур дээр байрладаг. Усан онгоцыг голоор нэвтрүүлэхийн тулд гүүрийн хоёр хэсэг тус бүр нь 83 ° өргөгддөг байна. Тус бүр мянган гаруй тонн хоёр далавч тус бүр нь сөрөг жингээр тоноглогдсон бөгөөд шаардлагатай хүчийг багасгаж, нэг минутын дотор гүүрийг нээх боломжийг олгодог байна.
1974 онд гүүр өргөх системийг бүрэн шинэчилж, тосон гидравлик шахалтыг цахилгаанаар ажлуулдаг болсон байна.
Гүүрний загварын дагуу явган зорчигчдод гүүрэн гарц нээгдсэн үед ч гүүрээр гарах боломжтой байсан юм. Үүний тулд замын захын дагуу байрлах ердийн явган хүний ​​замаас гадна дунд хэсэгт нь 44 метрийн өндөрт цамхагуудыг холбосон явган хүний ​​​​гарц барьсан байна. Тэрхүү гарц руу цамхаг дотор байрлах шатаар өгсөн ордог юм. 1982 оноос хойш гарцыг музей болон орчныг харах тавцан болгон ашиглаж байна.
Өмнө нь гүүрийг өдөрт 50 хүртэл удаа нээдэг байсан бол өдөө долоо хоногт 4-5 удаа нээгддэг болсон байна.
Энхтайвны гүүр

Энхтайваны гүүр нь Монгол улсын нийслэл Улаанбаатар хотын төвд байх гүүр юм. 1958 онд Хятадын засгийн газрын буцалтгүй тусламжаар баригджээ. Хотыг зүүнээс баруун тийш нэвт гарсан төмөр зам болон Сэлбэ гол дээгүүр хойноос урагш чиглэж тавигдсан тус гүүр нь хотын төвийг Хан-Уул дүүрэгтэй холбох гол зам болно. Мөн доогуур нь Нарны зам нэвт гардаг.
Гүүрийн баруун хойно 5-р хороолол, зүүн хойно Үндэсний соёл амралтын хүрээлэн, зүүн урд Төв цэнгэлдэх хүрээлэн, баруун урд 120 мянгат байрлана.
Сидней Харбор Бридж

Сидней Харбор Бридж (Англи: Sydney Harbour Bridge [ˈsɪdnɪ ˈhɑːbə brɪd͡ʒ], монг. Сиднейн боомтын гүүр) нь 1932 оны гуравдугаар сарын 19-нд албан ёсоор нээлтээ хийсэн, Сиднейн боомт (Порт Жэксон) дээгүүр, хотын умард ба өмнөд эргийг холбох гүүр бөгөөд түүнийг нутгийнхан нь «coat hanger» (монгол: хувцасны өлгүүр) хэмээн нэрлэдэг аж. 2007 онд тус гүүрийн 75 жилийн ой болсон ба энэ үеэр гүүрийг Австралийн үндэсний өвийн жагсаалтад бүртгэн авчээ. Энэхүү жагсаалтад бүртгэн авсан үндэслэл нь орчин үеийн Сидней хотын хөгжил ба ирээдүйн Австрали Улс олон улсын тавцанд гялалзан тодрох бэлгэдэл мөн хэмээн үзжээ.
Сиднейн алдартай барилга болох дуурийн театрын хажуугаар уг гүүр нь тус хотын уран барилгын нэгд зүй ёсоор ордог.
Гүүрийн тулгуур хоорондын зай нь 503 метр бөгөөд нумын орой нь далай түвшнээс дээш 134 метр өргөгдсөн байдаг ч зуны халуунд ган нь халан тэлэх тул ахиад 18 см дээш өргөгддөг. Зөвхөн нумыг хийхэд нийт 39.006 тонн ган хэрэглэжээ. Нийт 52.800 тонн ган тус гүүрэнд ашигласан тул дэлхийн хамгийн хүнд, өргөн нуман гүүрнүүдийн тоонд багтдаг. Мөн түүнчлэн 17.000 м³ боржин болон 95.000 м³ бетоныг хэрэглэжээ. Гүүр нь тулгуур хоорондын зай ихтэй ба 50 метрийн өргөнтэй нь түүнийг дэлхийн хамгийн өргөн (тулгуур хоорондын зай ихтэй) гүүрт оруулах ба энэ амжилтаараа 2004 онд Гиннесийн номд бүртгэгджээ. Нийт найман автомашины эгнээтэй (үүнээс нэг нь автобусны эгнээ), хоёр галт тэрэгний зам, нэг унадаг дугуйн зам ба явган зорчигчийн замтай.
Чанаккале гүүр

1915 оны нэрэмжит Чанаккале гүүр (түрк. 1915 Çanakkale Köprüsü), мөн Дарданеллын гүүр (Çanakkale Boğaz Köprüsü) гэж мөн нэрэлдэг, Түрк улсын баруун хойд Чанаккале муж дахь автомашины дүүжин гүүр.
Уг гүүр нь 2022 оны 3-р сард нээлтээ хийсэн Зүүн Фракийн №О3 ба №О7 хурдны замыг Анатоли дахь №О5 хурдны замтай холбосон Кынали-Баликесир автозамын нэг хэсэг юм. Уг гүүр нь 2023 м урттай учраас Японы Акаши Кайкёо гүүрийг 32 метрээр давж, дэлхийн хамгийн урт дүүжин гүүр гэгдэх болсон юм.
Энэ гүүрний нийт урт нь 3563 м, гүүрэнд дөхөж очдог замын хамт урт нь 4608 м хүрч, Осман Гази гүүр болон түүнд ойртох замуудын нийт уртаас 527 м-ээр давж, Туркийн аль ч төрлийн гүрнүүдээс хамгийн урт гүүр гэж тооцогдож байна. Гүүрний үндсэн урт нь 2023 метр юм.
Чанаккале гүүрний тавцан нь 72.8 м өндөр, нийт өргөн нь 45.06 м, хамгийн ихдээ 3.5 м зузаантай, уг тавцан нь авто замын зургаан эгнээ (чиглэл тус бүрт гурван), мөн хоёр талдаа үйлчилгээний замтай. Гүүрний доод хэсэг нь уснаас ойролцоогоор 70 м-ийн өндөрт байрладаг бөгөөд энэ нь далай тэнгисийн том хөлөг онгоцуудыг гүүрэн доор чөлөөтэй нэвтрүүлэх боломжийг олгодог байна.
2021 оны 11-р сарын 13 гэхэд эрэг дээрх тулгуурууд барьж дууссан. Гүүр 2022 оны 3-р сарын 18-нд 200 лир (12.20 евро) төлбөртэйгээр хөдөлгөөнийг нээсэн. Турк улс гүүр барихад 9,843,000,000 орчим турк лир зарцуулжээ.
Эразмус гүүр

Эразмус гүүр (нид. Erasmusbrug) Роттердам хотын Шинэ Маас мөрөн дээгүүрх налуу татлагат гүүр юм. Роттердамын Эразмусын нэрээр нэрлэгдсэн уг гүүр нь Роттердам хотын төвийг «Өмнөд (Роттердамын) Толгой»-той (нид. Kop van Zuid) холбодог.
Энэхүү байгууламж нь Райн мөрний километр 1000,86 ба Нидерландын усан зам 102-ын километр 11,53 дээр оршдог. Эразмус гүүр нь Райн мөрний километр 1036,20 буюу Нидерландын усан замын километр 46,17 цэг дээр Хойд тэнгист цутгах цутгалын наана орших хамгийн сүүлчийн гүүр юм. Гүүрний урд үзүүр дээр гудамж талруугаа хазайсан, өвөрмөц дизайн бүхий италийн архитектор Ренцо Пианогийн бүтээл болох «Өмнөд Цамхаг» (нидерландаар Toren op Zuid эсвэл KPN Tower) байдаг.
Гүүрийн нийт урт нь 802 метр бөгөөд 410 метр урт налсан татлага, нээгдэх хэсгийг үндсэн өргөн нь 278 метр ба түүний цагаан өнгөтэй, өнцөг бүхий тулгуур пилоны өндөр нь 139 метр юм.
Эразмус гүүр нь баруун европын хамгийн том ба хамгийн хүнд нээгддэг гүүрэнд тооцогддог. Ган бүхий байгууламжийн нийт жин нь 6.800 тонн.
Гүүр

Гүүр гэдэг нь иргэний зориулалттай байгууламжийн ерөнхий нэршил юм. Маш эрт үеэс хүн төрөлхтөн гол мөрнийг гатлах, ачаа хөсөг зөөхийн тулд олон төрлийн арга хэрэгсэл ашиглан гүүр барьж босгодог байв.
Khorgo

Khorgo (Mongolian: Хорго) is a dormant volcano in the Taryatu-Chulutu volcanic field in Tariat District, Arkhangai Province, Mongolia. Khorgo lies east of the Terkhiin Tsagaan lake and together they are the core of the Khorgo-Terkhiin Tsagaan Nuur National Park. The surrounding park has been a protected area since 1965 as a nature reserve, becoming fully protected in 1994/1997 as a national park, in order to safeguard the scenery and the endangered flora and fauna of the area.
Khorgo is situated at an altitude of 2,210 m (7,250 ft), with a base diameter of 1,200 m (3,900 ft) and a height of 120 m (390 ft). On top of the cone there is a crater 180 m (590 ft) wide. A notable geological feature is the solidified lava bubbles, which the locals have named "basalt yurts".< Around 8,000 years ago during the Holocene, the Khorgo cinder cone erupted, with lava flooding the valley below, forming a lava dam which created the Terkhiin Tsagaan lake.
The valleys surrounding the volcano are today populated by small forests of Siberian larch with a variety of flora and fauna. This includes wild goats, wild boars, various species of bird such as the ruddy shelduck and various species of deer such as red deer and Siberian deer.
There is no lake in the crater of Khorgo, but clouds of steam are sometimes emitted from crevices in the walls of the crater, forming ice in the winter. These ice forms are described as appearing from a distance to be "like large flocks of sheep scattered on the mountain".
Tariat

Tariat (/ˈtæriət/; Mongolian: Тариат [tʰɛ́rʲɛtʰ]) is a district of Arkhangai Province in central Mongolia. As of 2009 it had a population of 5,086 (mainly Chalcha), 644 of whom lived in the village of Tariat.
Tariat is located 195 kilometres (121 mi) northwest of Tsetserleg, the capital of the province. To west of the town is Khorgo-Terkhiin Tsagaan Nuur National Park, noted for its striking crater Khorgo.
The Chuluut River flows through the district. In 1977 the Soviet geologist Kavel discovered rock images along the river.
The district is divided into seven bags, which are:
The school in Tariat was attended by the Mongolian Social Democratic Party politician Radnaasümbereliin Gonchigdorj.
48°09′29″N 99°53′24″E﻿ / ﻿48.15806°N 99.89000°E﻿ / 48.15806; 99.89000
අනුරාධපුර රාජධානිය

අනුරාධපුර රාජධානිය ශ්‍රී ලංකාව තුළ පළමුවන රාජධානිය යි.මෙය අතීත සිංහල රජදරුවන් විසින් ගොඩනගන ලදි. පණ්ඩුකාභය රජ විසින් රාජධානියක් ලෙස ක්‍රි.පු. 377 ගොඩනඟන ලදි. අනුරාධපුර රාජධානිය ශ්‍රී ලංකා ඉතිහාසයේ ශ්‍රේෂ්ඨතම යුගයකි. බුදු දහම මඟින් අනුරාධපුර රාජධානිය කාලාව, සංස්කෘතික, දේශපාලන පෞඩ ඉතිහාසය කරා ලඟා කරන ලදි. බුදු දහම අනුරාධපුර රාජධානිය තුළ ආරම්භ වන්නේ දේවානම්පියතිස්ස රජතුමා විසිනි. අනුරාධපුර යුගයේ ශ්‍රේෂ්ඨ රජු ලෙස දුටුගැමුණු රජතුමා නම් කළ හැක. මිට අමතරව වළඟම්භා රජතුමා, ධාතුසේන රජතුමා ද ශ්‍රේෂ්ඨ රජවරු වේ. මෙම රජවරු රට පාලනය කරන සමය අනුරාධපුර රාජධානියේ ශ්‍රේෂ්ඨතම යුගයයි. රාජධානිය මුලික වශයෙන් කෘෂිකර්මය මත පදනම් විය.මල්වතු ඔය ආශ්‍රිතව බිහිවි පසුව වැව් තැනිම මඟින් වියලි කලාපය පුරා ව්‍යාප්ත විය.වසභ සහ මහසෙන් රජවරු විසින් කෘෂිකර්ම කටයුතු සඳහා මහගු මෙහෙවරක් ඉටු කරන ලදි. වර්තමාන වන විටද නඩත්තු රහිතව වී ගොවිතැන සඳහා ප්‍රධාන වශයෙන් ජලය සපයන්නේ එකල තනන ලද වැව් විසිනි. ලංකාව තුල ඇති වැව් වැඩි ප්‍රමාණයක් පිහිටන්නේ ද අනුරාධපුර රාජධානිය පිහිටි ප්‍රදේශය ආශ්‍රිතව ය."රජරට" ලෙස ව්‍යවහාර කරන්නේ ද මේ නිසා ය. කෘෂිකර්මයට අමතර ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පයේ ශ්‍රේෂ්ඨත්වය විඳහා පාමින් වර්තමාන තුළ රටේ සංචාරක කර්මාන්තයට මහඟු ආශීර්වාද වෙමින් සිගිරිය, රුවන්වැලි මහා සෑය, චෙතවනාරාමය අග්‍රගන්‍ය නිර්මාණ බිහි කළේ ද මෙම යුගය තුළ යි. එකල පැරණි ලෝකයේ විශාලතම ගොඩනැගිල්ලක් ලෙස පිළිගැනෙන ලොවාමහාපය අනුරාධපුර යුගයේ ඉංජිනේරු ශිල්පයේ ශ්‍රේෂ්ඨත්වය විඳහාපායි. වර්තමානය වන විට මෙම නිර්මාණ බොහොමයක් ගල්කණු වලට සීමා වී ඇත. දකුණු ඉන්දීය ආක්‍රමණ සහ රටේ දේශපාලන අස්ථාවරත්වය වැනි හේතු මත අනුරාධපුර රාජධානිය ක්‍රි.ව. 11වන සියවස වනවිට පරිහානියට පත් විය.
ධාතුසේන රජ

සැකිල්ල:ආතොරතුරුකොටුව රජ
ධාතුසේන රජු ක්‍රි.ව.455 සිට 473 දක්වා අනුරාධපුරය අග නගරය කර රාජ්‍ය කර වු ශ්‍රේෂ්ඨ සිංහල රජ කෙනෙකි. එතුමා ශ්‍රී ලංකාවේ මෞර්ය රාජ වංශයේ පළමු රජුයි. සමහර වාර්ථා වල එතුමා දසන්කෙළි ලෙසත් හදුන්වා දි ඇත. ධාතුසේන රජු එතුමාගෙ රාජ්‍ය පාලන කාලය තුල එකල ශ්‍රී ලංකාවේ කොටසක් පාලන කාලය දකුණු ඉන්දිය ආක්‍රමණිකයන් පරාජ කර වසර 26 කට පසු මුළු ශ්‍රී ලංකාවම නැවත එක්සත් කරවිමට සමත් විය. එතුමාගේ රාජ්‍ය පාලන කාලය තුල විශාල වාරි කර්මාන්ත 18 කරවන ලදි. යෝධ ඇළ, කලා වැව, බලලු වැව එතුමා කරවු වාරි කර්මාන්ත වලින් ප්‍රධාන කිහිපයකි. අවුකන බුද්ධ ප්‍රතිමාවද එතුමාගේ රාජ්‍ය පාලන කාලය තුල කරවු විශාල බුද්ධ ප්‍රතිමාවකි.
මහාවංශයේ සදහන්වන පරිදි ධාතුසේන රජතුම කරනලද වැව් 18ක් ඇත ඒනම්, යෝධ වැව, නුවරවැව, මෝරවැව, කෞඩුල්ලවැව, අල්ලෛවැව, අම්පාරවැව, එක්ගල් ආරුවැව, ඉරක්කාමම්වැව, කොන්ඩවට්ටවාන්වැව, නවකිරිආරුවැව, දෙබරවැව, රිදියගමවැව, බලලුවැව, කන්ඩලමවැව, ඉරනමඩුවැව, මුතුඅයියාන්කඩ්ඩුකුලමවැව, අක්කරායන්කුලම්වැව, පාවිකුලමවැව, උන්නිච්චායවැව, රුකුම්වැව, පිඹුරත්තව වැව යනාදියයි.
පසුකලෙක සිගිරිය තම රාජධානිය කරගත් කාශ්‍යප රජු තම පියා වන ධාතුසේන රජුව කලා වැවේ වැව් බැම්මට තබා පස්ගසා ඝාතනය කරනලදි.
කාශ්‍යප රාජ්‍යත්වය අල්ලා ගැනීමෙන් පසු බියපත් වූ මුගලන් ඉන්දියාවට පැන ගිය බව මහාවංසය කියයි. නමුත් ඔහු පැන ගියේය. කොහාටද යන වග මහාවංසයේ සඳහන් වන්නේ නැත. මෙය මහාවංස කර්තෘ නොදැන සිටින්නට ක්‍රමයක්‌ නැත. එක්‌කෝ මුගලන් ආගිය අතක්‌ නොමැති නිසා ඔහු ඉන්දියාවට පැන යන්නට ඇතැයි මහාවංස කර්තෘ උපකල්පනය කළා විය යුතු වෙයි. නැතහොත් මුගලන්ගේ ආරක්‍ෂාව පිණිස හෙළි නොකළා විය යුතුය. නමුත් එයින් පළමු වැනි ප්‍රස්‌තුතය මෙහිලා වඩාත් උචිත බව අපගේ කල්පනාවයි. මුගලන් පැන ගියේ සිය මවු පාර්ශ්වයේ ඥාතීන් විසූ පල්ලව දේශයට වන්නට වැඩි සම්භාවිතාවක් ‌ තිබේ.
හුන්නි ඉතිහාසය (දෙවන සියවසේ සිට පස්වන සියවස දක්වා)

දියෝනිසිස් පෙරිගේට්ස් විසින් දෙවන ශතවර්ෂයේ කැස්පියන් මුහුද ආසන්නයේ ජීවත් වූ හන්වරුන් විය හැකි මිනිසුන් කොටසක් පිළිබඳව විස්තර කරනු ලබයි. ක්‍රි. ව. 139 දී යුරෝපීය භූගෝල විද්‍යාඥ ටොලමි විසින් ඩනිපර් නදියේ "කුනි” නම් ගෝත්‍රය ”සුනි” නම් ගෝත්‍රයට පසු එම ප්‍රදේශය පාලනය කළ බව ලියා දක්වා තිබේ.මොවුන් හන් වරුන්ද යන්න නිශ්චිත නොවේ. පස්වන ශත වර්ෂයේ දී ඇමරිකානු ඉතිහාසඥ මෝසස් විසින් ඔහුගේ "ඇමරිකාවේ ඉතිහාසය” නම් කෘතියේ වර්ෂ 194 සහ 214 අතරදී "බල්ක්” නම් නගරය ආක්‍රමණය කර අල්ලා ගත් "හුන්නි” නම් ජාතියක් පිළිබඳව සඳහන් කරයි. ග්‍රීකවරුන් එම නගරය "හනක්” ලෙස හැඳින්වුවේ ඇයි දැයි පෙර ප්‍රවෘත්තිය සාක්ෂි සපයයි.
පසුව හන්වරුන් අතින් පරාජය වූ ක්සියොගුනු වරුන්ගේ ඉතිහාසය තවත් ශතවර්ෂයක් පමණ යනතුරු අප්‍රකටව පැවතුණි. පසුව දකුණු ක්සියොගුනු තයිෆ්‍රහි ලියු නම් පවුල බටහිර චීනයේ ජනාවාස පිහුටුවීමේ උත්සාහයක යෙදුණහ. වර්ෂ 320 දී ජින් සුනු ලියු කැන් පරාජය කිරීමෙන් පසුව ක්සියොගුනු වරු වෙරළ බඩ ප්‍රදේශවලට පලා ගිය අතර චියෝනිට්ස් නම් ගෝත්‍රය ට්‍රානසොක්සියානා ප්‍රදේශයට පැමිණියහ.
බටහිර ප්‍රදේශයේ ඔස්ට්‍රොගෝත්ස්වරු හන්වරු සමහ ක්‍රි.ව. 358 දී සම්බන්ධ වේ. කැයුකැසුස් ප්‍රදේශය පාලනය කළ වුන්ඩු ඇමරිකාවෙන් වාර්තා වන ප්‍රථම හන් නායකයාද වේ. වසර 261 දී රෝමවරු, හන්වරුන්හට නැගෙනහිර යුකරේනයට එන ලෙස ආරාධනා කරන්නෙ පැන්නෝනියා ප්‍රදේශය ස්ථාවර කිරීම සඳහායි. 372දී ඔවුන් බටහිර තණබිම් ආක්‍රමණය කර ඇලන්වරු පරාජය කරන්නේ බැල්මියර් නම් නායකයා යටතේයි. පස්වන ශතවර්ෂයේදී නැගෙනහිර ප්‍රදේශයේ තයිෆු ක්සියා බටහිර චීනයේ ක්සියොගුණු රාජ වංශයයි. මෙවිට ඇල්චොන්/හුනා (වත්මන් ඇෆ්ගනිස්ථානය සහ පකිස්ථානය යන ප්‍රදේශයට) ප්‍රදේශවලට පැමිනුණි.ඇමරිකානු, පර්සියානු ඉන්දියානු සහ චීන මූලාශ්‍ර නිසා හන් ඉතිහාසය ව්‍යාඛ්‍යාන කිරීම බහු භාෂාවේදීන්ට පහසු වී ඇත.
ගාන්ධාර

උතුරැ දිග පාකිස්ථාන‍යේ හා නැගෙනහිර ඇෆගනිස්ථානයේ පිහිටා තිබු පෞරාණික රාජධානිය ගාන්ධාරය නම් විය. ගාන්ධාර රාජධානිය ප්‍රධාන වශයෙන් පැතිරී තිබුනේ පෙෂාවර් නිම්නය. පෝටෝහාර් සානුව සහ කාබුල් නදිය කේන්ද්‍රගත කරගෙනය. එහි ප්‍රධාන නගරයට ‍වුයේ පුරැෂ පුරය හෙවත් පුරැෂයන්ගේ නගරයයි. (නූතන පෙෂාවර් නගරය) තවත් කළෙක තක්ෂිලාව ප්‍රධාන නගරය විය.
ගාන්ධාර රාජධානිය ක්‍රිස්තු පූර්ව පළමු සහශ්‍රයේ මුල් භාගයේ සිට ක්‍රිස්තු වර්ෂ එකොළොස් වන සියවස දක්වා අඛණ්ඩව පැවැතුණි. ක්‍රිස්තු වර්ෂ පළමු සියවසේ සිට පස්වන සියවස දක්වා වු කාලය තුළ ගාන්ධාර රාජ්‍යය එහි උපරිමයට ලගා විය. ඒ සදහා දායක වූ ප්‍රධාන පාලකයන් වුයේ බෞද්ධ නරපතියෙකු වූ කුෂාන්ය.
දසවන හා අකොලොස්වන ශතවර්ෂයේ හි එහි පාලනය මුස්ලිම් භක්තික අිරාජයන් අතට පත්වීමට ප්‍රථම එහි පාලනය හින්දු භක්තිකයන් වු ෂහි වරැන් අත විය. ෂහි ධන පදය ඉතිහාස කතෘ, අල්, බිරැනි විසින් හින්දු පාලකයන් හැදින්වීමට යොදා ගන්නා ලදි.
ෆස්නි හි මහමුද් එහි පාලනය ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1021 දී අත්පත් කරගත් පසු ගාන්ධාර යන නාමය භාවිතයෙන් ඉවත් විය. මෝග් යුගයේ දී එම ප්‍රදේශය ලාහෝර් සි හෝ කාබුල් සිට පාලනය කෙරිනි. එම කාලයෙේදී ගාන්ධාර ප්‍රදේශය කාබුල් ප්‍රාන්තයේ කොටසක් විය.
සැකිල්ල:Middle Kingdoms of India
"Pakistan" යනු සැකිල්ල:ඛණ්ඩාංක නොමැත සඳහා බාරගත නොහැකි ප්‍රවර්ග පරාමිතියකි.The problem is usually caused either by a spelling mistake or by an-over-precise category.For a full list of categories, see ප්‍රවර්ගය:වර්ගීකරණය කර නොමැති භූගෝලීය ඛණ්ඩාංක සපයා නොමැති ලිපි and its subcategories.
එල්ලෝරා ගුහා

එල්ලොරු ලෙසින්ද හැඳින්වෙන, එල්ලෝරා (මරාති: वेरूळ Vērūḷ) යනු, මහාරාෂ්ට්‍ර ඉන්දියානු ප්‍රාන්තයෙහි අවුරන්ගබාඩ් නගරයට 29 කිමී (18 සැත) වයඹ දෙසින් පිහිටි සහ රාෂ්ට්‍රකූට රාජවංශය විසින් තනවා ඇති පුරාවිද්‍යාත්මක අඩවියකි. එහි ඇති ඉතා උසස් ගුහා නිසාම ප්‍රචලිත එල්ලෝරා, ලෝක උරුම අඩවියකි. එල්ලෝරා වෙතින් නිරූපණය වන්නේ ඉන්දියානු ගලෙහි-නෙළූ ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පයෙහි පරම නිදර්ශනයකි. "ගුහා" 34 – සත්‍යවශයෙන්ම චරනන්ද්‍රි කඳු වල සිරස් මුහුණත කැණීම වෙතින් තැනුනු ව්‍යුහයන් වෙති. බෞද්ධ, හින්දු සහ ජෛන ගලෙහි-නෙළූ දේවාල සහ විහාර සහ මතාවන් 5වන සියවස සහ 10වන සියවස අතර තනා ඇත. සමීපයෙහි තනා ඇති, බෞද්ධ ගුහා 12 (ගුහා 1–12), හින්දු ගුහා 17 (ගුහා 13–29) සහ ජෛන ගුහා 5 (ගුහා 30–34), ප්‍රදර්ශනය කරනුයේ ඉන්දියානු ඉතිහාසයෙහි මෙම යුගයේ පැවැති ආගමික සුසංයෝගයයි. එය, ඉන්දීය පුරාවිද්‍යාත්මක මිනින්දෝරු ආයතනය යටතේ පවතින රක්ෂිත ස්මාරකයකි.
වෙරුල් හෝ එලුරා ලෙසින්ද හැඳින්වෙන එල්ලෝරා යන නාමය, එලපුර යන පුරාතන නාමයේ විකෘතවූ ආකාරයයි.
මෙම ගුහා තනා ඇත්තේ 5වන සිට 7වන සියවස දක්වා කාලය තුලදීය. ගුහා 1-5 පළමු අදියරෙහි (400-600) සහ ගුහා 6-12 පසු අදියරකදීද (මධ්‍ය 7වන - මධ්‍ය 8වන සියවස) ලෙසින්, පස්වන සහ අටවන සියවස අතර තැනුනු බෞද්ධ ගුහා, මුලදීම තැනුනු නිර්මාණ වලින් කිහිපයක් බවට පෙරදී විශ්වාස කෙරුණු මුත්, නවීන විද්වතුන්ට වර්තමානයේදී පැහැදිලිව ඇත්තේ සමහරක් හින්දු ගුහා (27,29,21,28,19,26,20,17 සහ 14), මෙම ගුහාවලට පෙරදී නිමවී ඇති බවයි. මුලින්ම තැනී ඇති බෞද්ධ ගුහාව වන්නේ ගුහා 6 වන අතර, එයින් පසුව 5,2,3,5 (දකුණු පාර්ශවය), 4,7,8,10 සහ 9 තැනී ඇත. අවසනට තැනී ඇත්කේ 11 සහ 12 ගුහාය. සියළුම බෞද්ධ ගුහා 630-700 අතරතුරදී තනා නිම කොට ඇත.
මෙම නිර්මාණ බොහෝවිට විහාර හෝ ආශ්‍රමයන් වෙතින් සමන්විත වී ඇත: මේවා කඳු මුහුනත කැණීමෙන් නෙලා ඇති විශාල, මහල්-කිහිපයකින් සමන්විත ගොඩනැගිලි වන අතර, විසුම් කුටි, නිදන කුටි, මුළුතැන් ගෙවල් සහ අනෙකුත් කුටි වලින් සමන්විත විය.
පස්වන ටොලමි එපිෆේනීස්

ටොලමි V එපිෆේනීස් (ග්‍රීක: Πτολεμαῖος Ἐπιφανής Εὐχάριστος, Ptolemaĩos Epiphanḗs Eucharistos "ටොලමි නම් ස්වරූපය, අනුග්‍රාහක"; 9 ක්‍රි.පූ. 210 ඔක්තෝබර් 9 – ක්‍රි.පූ. 180 සැප්තැම්බර්) යනු සොහොයුරා සහ සොයුරිය වූ ටොලමි IV ෆිලොපේටර් සහ ඊජිප්තුවේ තෙවන ආර්සිනෝයිගේ පුත්‍රයායි. ඔහු ක්‍රි.පූ. 204 ජූලි/අගෝස්තු සිට ක්‍රි.පූ. 180 සැප්තැම්බර් තෙක්, ටොලමයික රාජවංශයේ පස්වන පාලකයා ලෙස කටයුතු කළේ ය.
ආදියෙහි ක්‍රිස්තියානි සංකේත

මූලික සංකේත මුල් කාලීන කරිස ස්තියානි පල්ලිය විසින් මූලික සංකේත බහුල ලෙස භාවිත කරන ලදී. ජලය කිතුනුවන්ට විශේෂ සංකේතාත්මක වැදගත්කමක් දැරීය. බෞතීස්මයට අමතරව ජලය යනු පිරිසිදු කිරීම හෝ පාරිශුද්ධභාවය හඟවන්නක් විය. ගින්න, විශේෂයෙන්ම ඉටිපහන් දැල්ල, ශුද්ධාත්මය සහ ආලෝකය සංකේතවත් කළේය. මෙම සංකේත වල මූලයෝ බයිබලයෙන් පැමිණි ඒවාය. උදාහරණයක් ලෙස අග්නි ජිහ්ව යන්න පෙන්තකොස්ත ශුද්ධාත්මයන් වහන්සේව සංකේතවත් කරන අතර අනුගාමිකයෝ ආලෝකය පසුපස යන්නෝ ලෙස සැලකීම් හෝ දෙවියන් ගින්න අනුභව කරයි වැනි වදන් පෙළ හෙබ්රෙතව් 12 හි හමුවේ. මත්ස්යතයා Main article: Ichthys මුල් කාලීන කරින ස්තියානි සංකේත අතර මත්ස්යියා ට වැදගත් තැනක් හිමිවේ. සොහොන්කොත් වැනි ස්මාරක වල මුල් කාලීන කරි් ස්තියානියට සමීප වූ මත්ස්යද සලකුනු දැකිය හැක. දෙවන සියවසේ පළමුවන දශකයේ පමණ මත්ස්යලයා කරිව ස්තියානි සංකේතයක් ලෙස භාවිත විය. මත්ස්යකයා විසින් උත්ථානයෙන් පසු ගලීල මුහුදු වෙරළෙහි අනුගාමිකයෝ සත් දෙනාහට භෝජන පිණිස හාස්කමකින් පාන් සහ මසුන් ගුණනය වීම සංකේතවත් කරනු ලැබීයැයි සිතිය හැක. සොහොන් පින්තාරු මුල් කාලයේ සිටම කිතුනුවෝ තම උමං සොහොන් ජේසුස් වහන්සේ ගේ ශාන්තුවරයන්ගේ හා බයිබල් සිදුවීම් වල චිතර ෙම වලින් පින්තාරු කළෝය. උමං සොහොන් සියලූ කිතුනු කලාවන්ගේ තොටිල්ලයි. මුල් කිතුනුවන්ට පරරු තිමා හෝ රූප පිළිබඳ කිසිදු පරජන ශ්නයක් නොතිබුණු බව සෑම කිතුනු පුරාවිoHd සිසුවකුම පාහේ පරලය කාශ කරයි. පළමු සියවසේ සිට පැමිණෙන පරහො තිමා මේ මතය සනාථ කරයි පළමු සියවසේ දෙවන භාගයේ සිට මහා කොන්ස්ටැන්ටින් දක්වා වූ කාලයේ ඔවුන් සිය මලවුන් වලදමා භුගත කුටීර වල චාරිතරන් ඉටුකළෝ ය. කිතුනු සොහොන්බිම් පාම් ගස්, මොනරු, යහපත් එඬේරා ලෙස හෝ ශාන්තුවර අතර හිඳගෙන සිටින යේසු තුමන් ගේ චිතරකාල වලින් අලංකරනය කර තිබේ. ඇතැම් විට නව තෙස්තමේන්තුවේ සිදුවීම් ද මේ අතර දැකිය හැක. අනෙකුත් කිතුනු සංකේත අතර ශුද්ධාත්මයන් සංකේතවත් කරන පරෙවියා, කිර් ්ස්තුස් වහන්සේ ගේ පරිත්යාිගය සංකේතවත් කරන බිලිදීමට නියමිත කොටළුවා, වයින් සහ තවත් බොහෝ දැ ඇත. මේ සියල්ල නව තෙස්තමේන්තුවෙන් උකහා ගත් සංකේත වේ.
කුරුසිය සහ කුරුසි සුරුවම
අද ලොව බහුලතම සංකේත වලින් එකක් වන කුරුසිය මුල් කාලයේ සිටම කිතුනුවෝ භාවිත කළෝය. තුන්වන සියවස අවසානයේ හෝ හතරවන සියවස මුල් භාගයේ පමණ මිනුෂියස් ෆිලික්ස් විසින් රචිත ඔක්ටේවියස් හි කිතුනු විරෝධී තර්ක වලින් මෙය සඳහන් වේ. එයට අනුව 211 ත් 216 ත් අතර මියගිය ඇලෙක්සැන්ඩිර ොවයායේ ක්ලෙමන්ට් කිසිදු චකිතයකින් හෝ බියකින් තොරව කුරුසිය හැඳින්වීමට දෙවියන්ගේ සංකේතය යන්න භාවිත කළ අතර එමගින් එය ජේසුස් වහන්සේ සමග එකල පවා සමීපව පැවති බව පැහැදිලි වේ. යුදෙව් විශ්වකෝෂය මෙසේ සඳහන් කරයි. "කිතුනු සංකේතය හෝ මුද්රාිව ලෙස කුරුසිය භාවිතය දෙවන සියවස තරම් ඈතකදී ආරම්භ විය. එසේම නලලේ සහ උරසේ කුරුසය සනිටුහන් කර ගැනීම යක්ෂබලවේගයන්ට එරෙහි ආරක්ෂාවක් ලෙස සැළකුණි. දෙවන සියවස තරම් ඉහතදී පවා කුරුසිය වන්දනාමාන කිරීම සම්බන්ධයෙන් චෝදනා ලැබූ දේවගැතිවරු පිලිබඳව මිනුෂියස් ෆිලික්ස් ගේ ඔක්ටේවියා හා ටේටුලියන් ගේ ඇපොලොජියා වැනි කෘති වල සඳහන් වේ. කිතුණුවෝ කුරුසියේ බලය මත දිවුරීමට පුරුදුව සිටිති". කුරුසිය මුල්කාලීන කිතුනුවෝ පටන් භාවිත කළද කුරුසි සුරුවම පස්වන සියවස දක්වාම භාවිත නොවුනි.
http://en.wikipedia.org/wiki/Christian_symbolism#Early_Christian_symbols
මධ්‍යතන යුගය

යුරෝපියානු ඉතිහාසයේ, මධ්‍යතන යුග, හෝ මධ්‍යකාලීන යුගය හෝ වනුයේ, 5 වන සිට 15 වන සියවස දක්වා කාල පරිච්ඡේදය වෙයි. බටහිර රෝමානු අධිරාජ්‍යයේ අභාවයෙන් ඇරඹි එය පුනුරුදය සහ සොයාගැනුමේ යුගය හා ඒකාබද්ධ විය. මධ්‍යතන යුග යනු, බටහිර ඉතිහාසයේ සාම්ප්‍රදායික බෙදීම් තුනෙහි මධ්‍ය කාල පරිච්ඡේදය වෙයි: පුරාතන යුගය, මධ්‍යකාලීන යුගය සහ, නූතන යුගය. මධ්‍යකාලීන යුගය නැවතත් බෙදා වෙන් කෙරෙන්නේ, මුල්, උස් සහ, අවසන් මධ්‍යතන යුග ලෙසිනි.
පළමුවන සියවස

1 වන සියවස යනු, ජූලියානු දින දසුන ප්‍රකාර, 1 සිට 100 වසර දක්වා පැවති සියවස විය. සම්භාව්‍ය යුගයෙහි, වකවානුවෙහි, හෝ ඓතිහාසික කාල පරිච්ඡේදයෙහි කොටසක් ලෙසින් එය සැලකෙයි.
මෙම කාල පරිච්ඡේදය තුලදී, යුරෝපය, උතුරු අප්‍රිකාව සහ මෑත පෙරදිග යන ප්‍රදේශයන්, විතත ප්‍රවර්ධනයකට ලක්වී තිබූ රෝමානු අධිරාජ්‍යයේ ඉමහත් ආධිපත්වයට නතු වූ අතර, ක්ලෝඩියස් (43) අධිරාජයා යටතේ , බ්‍රිතාන්‍යය යටත් කරගැනුම සංගණ්‍ය සිද්ධියක් විය. පූර්ව සියවසෙහි සිවිල් යුද්ධ අදාල ආරාවුල් වලින් පසුව පැමිණි, ඔගස්ටස්ගේ දිගු රාජ්‍ය කාලය තුලදී හඳුන්වාදුන් ප්‍රතිසංස්කරණ නිසා, අධිරාජ්‍යය ස්ථායිකරණයට ලක් විය. ඔගස්ටස් විසින් ඇරඹුනු, ජූලියෝ-ක්ලෝඩියානු රාජ වංශය, සියවසෙහි පසු කලෙකදී අභාවයට පැමිණියේ, වසර 68දී නීරෝගේ මරණය හා සමගය. මින් පසුව පැමිණි, පසිඳු අධිරාජයන් සතර දෙනාගේ වසර නම්වූ සිවිල් යුද්ධයන් සපිරි සහ අස්ථායිභාවයේ කෙටි කාල පරිච්ඡේදයක්, සම්පූර්ණ වශයෙන් කෙළවර කරන ලද්දේ, ෆ්ලේවියානු රාජ වංශයේ ආදිකර්තෘ සහ, 9වන රෝමානු අධිරාජයාවූ, වෙස්පේසියන් විසිනි. සාමාන්‍ය වශයෙන් ගත් කල, මෙම කාල පරිච්ඡේදය තුලදී, රෝමානු අධිරාජ්‍යය විසින් සෞභාග්‍යය සහ ආධිපත්‍යය හිමි කර ගත් අතර, 1 වන සියවස සැලකෙනුයේ අධිරාජ්‍යයේ ස්වර්ණමය යුගය ලෙසිනි.
ප්‍රමුඛ පෙලේ විලාසිතා නිර්මාණ ආයතන

ප්‍රමුඛ පෙලේ විලාසිතා නිර්මාණ ආයතන
ප්‍රමුඛ පෙලේ විලාසිතා නිර්මාණ ආයතනයක් ලෙස වර්ගීකරණය කිරීම සඳහා පහත අවශ්‍යත‍ාවයන් සපුරාලිය යුතු වේ.
1) අදාල ආයතනය ලොව ප්‍රමුඛ පෙලේ විලාසිතා කේන්ද්‍රයක පිහිටා තිබිය යුතු වේ.ඊට හේතුව සරල වශයෙන් කිවතොත් වඩාත් ලාභදායී සහ ගෞරවාන්විත විලාසිතා නිර්මාණ කටයුතු සඳහා ඉඩ ප්‍රස්ථාව පවතින්නේ මෙම නගරවල හෙයින් වේ.මෙම කාණ්ඩයට අයත් නගර අතරට නිව්‍යෝක් , මිලාන් , පැරිස් , ලන්ඩන් , ටෝකියෝ , ටොරොන්ටෝ , සාවෝපෝලෝ සහ බාසිලෝනා යන නගර අයත් වේ.
2) අදාල ආයතනය විලාසිතා ක්ෂේත්‍රය තුළ ගෞරවයට පාත්‍ර වී ඇති ප්‍රසිද්ධ ආයතනයක් විය යුත් අතර එය යහපත් කල් ක්‍රියාවකින් යුත් ආයතනයක්ද විය යුතු වේ. මෙහිදී යහපත් භාවය සම්බන්ධයෙන් වැදගත් වන්නේ අදාල රටවල විලාසිතා ක්ෂේත්‍රයට අද‍ාල නිරීක්ෂණ ආයතන , පාලන සංවිධාන ආදියේ මතය වේ. මෙවැනි ආයතන සඳහා උදාහරණ ලෙස එක්සත් ජනපදයේ Better Business Bureau ආයතනය , විලාසිතා නිර්මාණකරුවන්ගේ සංවිධානය සහ නගරයේ විලාසිතා සතිය සංවිධානය කරන කණ්ඩායම පෙන්වා දිය හැක.
3) අදාල ආයතනය ඍජුව කිසියම් විලාසිතා නිරූපණ ශිල්පියෙක් වෙත ප්‍රධාන පෙලේ විලාසිතා සැළසුම් ආයතනයක් (උදා- Gucci, Dolce & Gabbana , Calvin Klein , Prada, Valentino & Giorgio Armani ආදිය ) හරහා ලාභදායී සැපයුමක් සිදු කොට තිබිය යුතු වේ.
පහත දැක්වෙන්නේ ලොව ප්‍රමුඛ පෙලේ විලාසිතා නිරූපණ ආයතන අතරින් කිහිපයකි:
· Elite Model Management - නිව් යෝක් නගරය (පැවති පැරීසිය, ප්‍රංශය) · Ford Models - නිව් යෝක් නගරය · IMG Models - නිව් යෝක් නගරය · FTC Publications - නිව් යෝක් නගරය · Utive Models – චිකාගෝ · Models 1 Agency - ලන්ඩන් · Storm Model Agency - ලන්ඩන් · Trump Model Management - නිව් යෝක් නගරය · WS2M - පැරිස් නගරය · Wilhelmina Models - නිව් යෝක් නගරය
http://en.wikipedia.org/wiki/Modeling_agency#Top_Modeling_agencies
විලාසිතා ඒජන්සි

පරණ ඒජන්සි බිඳ වැටෙන හා නව ඒජන්සි මඟින් ඔවුන්ගේ ස්ථාන ලබා ගන්නා නිරන්තරයෙන් වෙනස් වන කර්මාන්තයේ ඒජන්සියක් සඳහා වූ අවශ්‍යතාවය නිසා ස්කෑම් කලාකරුවන්ට නව, සැකයට බඳුන් නොවන නිරූපිකාවන් ගොදුරු කර ගැනීමට බොහොමයක් අවස්ථා ඇත. නීත්‍යානුකූල නිරූපන ඒජන්සියකට වෙළඳ වටපිටාව ගැන දැනුමක් තිබිය යුතු අතර ඔවුන්ගේ වෙළඳපොළ සඳහා අවංකවම නිරූපිකාවන් ඉදිරිපත් කළ යුතුය. එයට නිරූපිකාවගේ අලෙවිකරණය ද්‍රව්‍ය නිපදවීම සඳහා ඡායාරූපකරුවන්, ග්‍රැෆික් නිර්මාණකරුවන් හා මුද්‍රණකරුවන් සමඟ සබඳතා තිබිය යුතුය.
එක්සත් ජනපදයේ better business වංක ව්‍යාපාර පුහුණු වීම හා ස්කෑම් පවත්වන ඒජන්සිවලට එරෙහිව ‍චෝදනා ගොනු කරයි.
ස්කෑම් කලාකරුවන් හා විශ්වාසය තැබිය නොහැකි ඒජන්සි සාමාන්‍යයෙන් දීර්ඝ කාලීන ගිවිසුම් ඉල්ලා සිටින අතර නිරූපිකාවන් අධි කොමිස් ප්‍රතිශතයකට යොමු කරවීමට හෝ අනවශ්‍ය අයිතිවාසිකම් සඳහා අත්සන් කරවීමට අධි පීඩන උපාය මාර්ග භාවිතා කරයි.
නිරූපන ස්කෑම්වලට එක් උදාහරණයක් වන්නේ තමන්ට වැඩ තිබේ යැයි කියා ගන්නා ඒජන්සියක් සත්‍ය වශයෙන්ම , නිරූපිකාවන් බවට පත්වීමට සිටින අයට ඡායාරූප හා නිරූපන පාඨමාලාවන් විකුණා මුදල් ඉපයීමට තැත් කිරීමයි. නීත්‍යානුකූල ඒජන්සියක් ඒජන්සි කොමිස් මුදලෙන් පිට ආදායම් එකතු කිරීම සිදු නොකළ ‍යුතුය.
ප්‍රමුඛ පෙලේ විලාසිතා නිර්මාණ ආයතනයක් ලෙස වර්ගීකරණය කිරීම සඳහා පහත අවශ්‍යතාවයන් සපුරාලිය යුතු වේ.
1) අදාල ආයතනය ලොව ප්‍රමුඛ පෙළේ විලාසිතා කේන්ද්‍රයක පිහිටා තිබිය යුතු වේ.ඊට හේතුව සරල වශයෙන් කිවතොත් වඩාත් ලාභදායී සහ ගෞරවාන්විත විලාසිතා නිර්මාණ කටයුතු සඳහා ඉඩ ප්‍රස්ථාව පවතින්නේ මෙම නගරවල හෙයින් වේ.මෙම කාණ්ඩයට අයත් නගර අතරට නිව්යෝක් , මිලාන් , පැරිස් , ලන්ඩන් , ටෝකියෝ , ටොරොන්ටෝ , සාවෝපෝලෝ සහ බාසිලෝනා යන නගර අයත් වේ.
2) අදාල ආයතනය විලාසිතා ක්ෂේත්‍රය තුළ ගෞරවයට පාත්‍ර වී ඇති ප්‍රසිද්ධ ආයතනයක් විය යුතු අතර එය යහපත් කල් ක්‍රියාවකින් යුතු ආයතනයක්ද විය යුතු වේ. මෙහිදී යහපත් භාවය සම්බන්ධයෙන් වැදගත් වන්නේ අදාළ රටවල විලාසිතා ක්ෂේත්‍රයට අදාළ නිරීක්ෂණ ආයතන , පාලන සංවිධාන ආදියේ මතය වේ. මෙවැනි ආයතන සඳහා උදාහරණ ලෙස එක්සත් ජනපදයේ Better Business Bureau ආයතනය , විලාසිතා නිර්මාණකරුවන්ගේ සංවිධානය සහ නගරයේ විලාසිතා සතිය සංවිධානය කරන කණ්ඩායම පෙන්වා දිය හැකිය.
3) අදාල ආයතනය ඍජුව කිසියම් විලාසිතා නිරූපණ ශිල්පියෙක් වෙත ප්‍රධාන පෙලේ විලාසිතා සැලසුම් ආයතනයක් (උදා- Gucci, Dolce & Gabbana , Calvin Klein , Prada, Valentino & Giorgio Armani ආදිය ) හරහා ලාභදායී සැපයුමක් සිදු කොට තිබිය යුතු වේ.
පහත දැක්වෙන්නේ ලොව ප්‍රමුඛ පෙලේ විලාසිතා නිරූපණ ආයතන අතරින් කිහිපයකි:
|Modeling agency -Scams |-
නව සීලන්ත රාජකීය බල ප්‍රදේශය

නව සීලන්ත රාජකීය බල ප්‍රදේශය යනු නවසීලන්තයේ රජතුමා රාජ්‍ය නායකයා වන ප්‍රදේශයයි. මෙය සන්ධීය රාජ්‍යයක් නොව නොව රාජාණ්ඩුව යටතේ එක්සත් වූ රාජ්‍යයන් සහ භූමි ප්‍රදේශ එකතුවකි. නවසීලන්තය යනු ඇන්ටාක්ටිකාවේ එක් භෞමික හිමිකමක් (රොස් යැපීම), එක් යැපෙන භූමියක් (ටොකෙලාවු) සහ ආශ්‍රිත රාජ්‍යයන් දෙකක් (කුක් දූපත් සහ නියු) ඇති ස්වාධීන සහ ස්වෛරී රාජ්‍යයකි. නව සීලන්ත රාජකීය බල ප්‍රදේශයට නව සීලන්තය, කුක් දිවයින් සහ නියු යන ස්වාධීන අධිකරණ බල ප්‍රදේශ තුන ආවරණය කරයි.
එක්සත් අරාබි එමීර් රාජ්‍යය

අරාබි අර්ධද්වීපයේ, පර්සියානු බොක්කේ දකුණු වෙරළේ පිහිටි එක්සත් අරාබි එමීර් රාජ්‍යය, 1971 වසරේදී නිදහස් ශෛක් රටවල් හතක් එක් වීමෙන් සැදුනකි. ව.කි.මි.77,700ක් තරම් මෙරට, 1991දී 1,630,000ක් ජනයා විසූහ.
එහි මායිම් වන්නේ ඕමානය සහ සවුදි අරාබියයි. මෙහි රාජ්‍යයන් හතක් ඇත. එනම් අබුඩාබි, ඩුබායි, සාජා, අජ්මාන්, උම්-අල්, කුවේන්, රස්-අල්, කයිමා සහ ෆුජයිරා වේ. රටේ අගනුවර හා විශාලම නගරය වන්නේ අබුඩාබියයි. එය දේශපාලන, කර්මාන්ත සහ සංස්කෘතිමය මධ්‍යස්ථානයයි. 1971 ට පෙර UAE හැඳින්වු‍යේ සටන් විරාමයක් ලද රාජ්‍යයක් ලෙසිනි. 19 වන ශතවර්ෂයේ මෙම සටන් විරාමය එක්සත් රාජධානිය හා අරාබි ශීක් ජාතිකයන් අතර පැවතුණි. 18 වන ශතවර්ෂයේ හා 20 වන ශතවර්ෂයේ මෙම ප්‍රදේශය පයිරට් කෝස් නමින් හැඳින්වේ. 1971 ව්‍යවස්ථාවෙන් ස්ථාපිත එරට දේශපාලන පද්ධතිය රාජ්‍ය පාලන කිහිපයකින් සමන්විතයි. ප්‍රධාන ආගම වන්නේ ඉස්ලාම් ආගමයි. අරාබි ප්‍රධාන භාෂාව වේ. මෙරට ලෝකයේ 7 වන විශාලම තෙල් සංරක්ෂිතය හා මැදපෙරදිග පවතින වඩා සංවර්ධනය වු ආර්ථිකයන්ගෙන් එකකි. මුල්‍ය විනිමය මත ආර්ථිකයක් පවතී. එය 66 වන විශාලම ආර්ථිකයයි. එහි ඒක පුද්ගල ගෘහස්ථ නිෂ්පාදනය ඉහළ වන අතර ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය අරමුදලට අනුව ඒක පුද්ගල ආදායම ඇ. ‍ඩොලර් 46,584 කි. ඒක පුද්ගල මිළදී ගැනීම් අනුව 14 වන විශාලම රාජ්‍ය වන අතර ආසියානු මහද්විපයේ සංසන්දනාත්මකව මානව සංවර්ධන සටහන ඉහළ මට්ටමක පවතී. මෙය ලෝකයේ 35 වන ස්ථානය ගනි. එක්සත් අරාබි එමීර් රාජ්‍ය නිර්මාතෘ සාමාජිකයෙක් වන්නේ අරාබි රාජ්‍යයන්ගේ ඒකාබද්ධ අරාබි සංගමයයි. මෙම රට එක්සත් ජාතීන්ගේ සංගමය, ඔපෙක් සංවිධානය සහ ලෝක වෙළඳ සංගමයේ ද සාමාජිකයෙකි.
පෙරූ

පේරු නිළ වශයෙන් පේරු සමුහාණ්ඩුව බටහිරින් දකුණු ඇමරිකාවෙහි පිහිටි රටකි. එය මායිම් වන්නේ උතුරින් ඉක්වදෝරය හා කොලොම්බියා, නැගෙනහිරින් බ්‍රසීලය, ගිණිකොණින් බොලිවියා, දකුණින් චිලී සහ බටහිරින් පැසි‍පික් සාගරයටයි. පේරුවියන් රාජ්‍ය නෝටේ චිකො(Norte Chico) ශිෂ්ඨාචාරයට නෑකම් කියයි. එය ලෝකයේ ඇති පැරණිතම ශිෂ්ඨාචාරයයි. පසුව කොලොම්බියාව ඇමරිකා තුල ඇති විශාලතම රාජ්‍ය අධිරාජ්‍යය බවට පත්වුනි. 16 වන ශතවර්ෂයේ දී ස්පාඤ්ඤ අධිරාජ්‍යය එම ප්‍රදේශය යටත් කරගත් අතර එහි ප්‍රතිරාජ පදවියක් ගොඩ නගන ලදි. එහි දකුණු ඇමරිකා ජනපද බොහොමයක් ඇතුළත් විය. 1821 නිදහසෙන් පසු පේරු රාජ්‍ය දේශපාලන අස්ථාරභාවය, ෆිස්කල් අර්බුද හා ස්ථාවරත්ව කාලපරිච්ඡේද හා ආර්ථික වර්ධනයන් ද වේ. පේරු පළාත් 25 බෙදුණු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමුහාණ්ඩුවක නියෝජිතයෙකි. භුගෝලාත්මකව බැලු කල පේරු පැසිෆික් වෙරළතීරයේ නිසරු බිම්, ඇන්ඩ්ස් කදු මුදුන් හා ඇමේසන්හි නිවර්තන වනාන්තරවලට විවිධත්වයක් දක්වයි. එය උසස් මානව සංවර්ධිත දර්ශකයක් හා දිළිඳු ජනගහනය 36% කි. එහි මුලික ආර්ථිකයක් වන්නේ කෘෂිකර්මය, ධීවර කර්මාන්තය, පතල්, රෙදිපිළි නිෂ්පාදකයන්ය. එහි ජනගහනය මිලියන 29 හා බහුවාර්ගික රටකි. එහි ඇමරින්ඩියන්ස්, යුරෝපීයන්, අප්‍රිකානු සහ ආසියානුවන් ඇතුළත් වේ. රාජ්‍ය භාෂාව වන්නේ ස්පාඤ්ඤය. සැළකිය යුතු ප්‍රමාණයක් ක්වෙච්චුවා (Quechua) සහ අනෙකුත් භාෂාවන් කථා කරයි. මෙම සංස්කෘතික මිශ්‍රණය තුල කලාව, ඉවුම් පිහුම්, සාහිත්‍ය හා සංගීතය අඩංගු වේ.
Patricide

Patricide (or paternal homicide) is the act of killing one's own father. The word patricide derives from the Latin word pater (father) and the suffix -cida (cutter or killer). Patricide is a sub-form of parricide, which is defined as an act of killing a close relative. In many cultures and religions, patricide was considered one of the worst sins. For example, according to Marcus Tullius Cicero, in the Roman Republic it was the only crime that led a civilian to death penalty.
Patricide is a common motif that is prevalent throughout many religions and cultures, and particularly in the mythology and religion of Greek culture. Some key examples of patricide from various cultures are included as follows:
In the United States between 1980 and 2010 fathers were more likely than mothers to be killed by their children. Teenage sons (16 to 19 years-old) were most often the perpetrators in parental killings.
Sinhala kingdom

The Sinhalese kingdom refers to the successive Sinhalese kingdoms that existed in what is today Sri Lanka. The Sinhalese kingdoms are kingdoms known by the city at which its administrative centre was located. These are in chronological order: the kingdoms of Tambapanni, Upatissa Nuwara, Anuradhapura, Polonnaruwa, Dambadeniya, Gampola, Kotte, Sitawaka and Kandy.
The Sinhala kingdom ceased to exist by 1815, following the British takeover. While the Sinhala kingdom is claimed to have existed from 543 BCE to 1815 CE, other political entities claimed to have co-existed in Sri Lanka spanning certain partial periods, including the Jaffna kingdom (which existed 1215–1624 CE), Vanni chieftaincies (which existed from the 12th century to 1803 CE) and the Portuguese and Dutch colonies (which existed 1597–1658 CE and 1640–1796 respectively). During these partial periods of time, these political entities were not part of the Sinhala kingdom, except Jaffna and the Vanni chieftaincies following the invasion by Parakramabahu VI, until his death. Records by Faxian thero and the Mahavamsa suggests it may have extended to Maldives and parts of India as well.