davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Federico Carlos Sainz de Robles

Federico Carlos Sainz de Robles y Correa (Madrid, 3 de septiembre de 1898-Madrid, 27 de noviembre de 1982)​ fue un escritor, dramaturgo, historiador, lexicógrafo, crítico literario, historiador de la literatura, folclorista, bibliógrafo y ensayista español.​ Padre de Federico Carlos Sainz de Robles y Rodríguez, jurista, narrador, crítico e investigador.
Estudió humanidades en el Seminario Conciliar de San Dámaso, bachillerato en el Instituto Cardenal Cisneros y Derecho y Filosofía y Letras en la Universidad Central. Fue archivero-bibliotecario-arqueólogo por oposición del ayuntamiento madrileño y cronista de Madrid. En 1918 empezó a escribir en la prensa, en especial crítica teatral y literaria, cuya titularidad ejerció en el diario Madrid desde 1952, pero también colaboró en La Voz, El Sol, Abc, La Vanguardia, Nuevo Mundo, La Estafeta Literaria, Punta Europa y Villa de Madrid, entre otras publicaciones periódicas. Trabajó también en el consejo de lecturas de la Editorial Aguilar hasta que fue sustituido por Arturo del Hoyo y entonces pasó al puesto de lidiar con la censura. Fue miembro del CSIC, de la Hispanic Society of America y del Instituto de Estudios Madrileños. Entre 1963 y 1964 dirigió el Teatro Nacional Español.​
Obtuvo dos veces el Premio Nacional de Teatro (1953 y 1963), dos premios del Ayuntamiento de Madrid (1931 y 1963) y el Premio nacional de Crítica Pardo Bazán (1966). De entre su obra se ha destacado el drama titulado El alma en tormento.
Además de los estudios y ediciones biográficas de Benito Pérez Galdós, Ramón Mesonero Romanos, Emilia Pardo Bazán, Diego Velázquez, Lope de Vega y Jacinto Benavente), destacó por su abundante obra dedicada a la historia local de Madrid. Tiene dedicada una calle en esta capital española.
Temporada 2011 del Campeonato de España de Rally

La temporada 2011 fue la edición 55.ª del Campeonato de España de Rally. Comenzó el 26 de marzo en el Rally Vila Joiosa y finalizó el 27 de noviembre con el Rally Race Comunidad de Madrid. El campeón fue Miguel Ángel Fuster que logró su tercer título nacional.​​
Se aprueba la participación de vehículos con homologación Kit Car​ y World Rally Car que habían sido prohibidos años atrás.
El Rally Islas Canarias-El Corte Inglés era puntuable para el IRC y el Rally Príncipe de Asturias para el Campeonato de Europa.
Temporada 2003 del Campeonato de España de Rally

La temporada 2003 fue la edición 47.ª del Campeonato de España de Rally. Comenzó el 22 de marzo en el Rally Mediterráneo y terminó el 2 de noviembre en el Rally Costa del Sol. El ganador fue Miguel Ángel Fuster a bordo de un Citroën Saxo Kit Car copilotado por José Vicente Medina.​​
Temporada 2002 del Campeonato de España de Rally

La temporada 2002 fue la edición 46.ª del Campeonato de España de Rally. Comenzó el 12 de abril en el Rally El Corte Inglés y finalizó el 24 noviembre en el Rally de Madrid.​ Fue el último año en el que se permitieron los World Rally Car, tras el dominio impuesto por Jesús Puras con su Citroën Xsara WRC.​
El calendario estaba compuesto por diez pruebas, en las que el Rally El Corte Inglés era puntuable para el Campeonato de Europa.​ El Rally Príncipe de Asturias que se celebró del 22 al 23 de septiembre era preinscripción para el campeonato nacional.​
Temporada 2004 del Campeonato de España de Rally

La temporada 2004 fue la edición 48.ª del Campeonato de España de Rally. Comenzó el 26 de marzo en el Rally La Vila Joiosa y terminó el 27 de noviembre en el Rally de Avilés. El ganador fue Alberto Hevia copilotado por Alberto Iglesias a bordo de un Renault Clio S1600.​​
Citroën Saxo

El Citroën Saxo es un automóvil de turismo del segmento B producido por el fabricante francés Citroën entre los años 1995 y 2003. Es un cinco plazas con motor de cuatro cilindros en línea delantero transversal y tracción delantera, disponible con carrocerías hatchback de tres y cinco puertas. Sus principales rivales fueron su hermano el Peugeot 106, el Ford Fiesta, el Renault Clio, el Opel Corsa, el Volkswagen Polo y el Fiat Punto, entre otros.
Fue presentado oficialmente en el Salón del Automóvil de Ginebra de 1992, como modelo pre-serie pero no llegaría a la producción hasta tres años después, fabricado en Francia y Portugal, el modelo contaba con carrocerías de 3 y 5 puertas. A fines 1999, el Saxo fue reestilizado -el cambio principal fue el frontal-, más cercano a los turismos contemporáneos de Citroën, el Xsara y el Xantia y el C5 fase 1.
Se vendió en Japón como Citroën Chanson, porque Honda había registrado el nombre "Saxo". ​ El Saxo era una variante diseñada con insignia del Peugeot 106 (que a su vez era un desarrollo del Citroën AX), siendo la principal diferencia los interiores y los paneles de la carrocería. La producción finalizó en 2003, cuando fue reemplazado por el Citroën C2 y el Citroën C3 que se lanzaron un año antes.
El Saxo compitió exitosamente en rally con las homologaciones Kit car y Super 1600. Entre otros campeonatos, fue vencedor de las temporadas 2001 y 2002 del Campeonato Mundial de Rally Junior (JWRC por sus siglas en inglés).
Es notoriamente más largo que su antecesor, Fue reemplazado por dos modelos, el Citroën C2 y el Citroën C3; el C2 se puede considerar el "heredero lejano" del AX (ambos son más cortos que el Saxo), así como el Saxo lo es del Citroën Visa, que es más grande que el AX. El Saxo comparte la plataforma y parte de la carrocería con el Peugeot 106, que es más corto. Contó con varios acabados siendo la versión deportiva denominada como VTS.
Sus motorizaciones gasolina son un 1.0 litros de 50 CV de potencia máxima, un 1.1 litros de 60 CV, un 1.4 litros de 75 CV, un 1.6 litros de 90 CV (100 CV desde el año 2001) o 120 CV. Todos tienen dos válvulas por cilindro, salvo el 1.6 litros de 120 CV, que tiene cuatro. El único Diésel es un 1.5 D litros atmosférico con inyección indirecta y 58 CV.
El Citroën Saxo cuenta con una versión homologada para rally en la categoría Kit car, conocido como Citroën Saxo Kit car. Este modelo sirvió de base para luego homologarse también en la categoría Super 1600.​ En el Campeonato Mundial de Rally Junior obtuvo dos títulos, en 2001 con el francés Sébastien Loeb y en 2002 con el español Dani Solà.
A finales de los años 1990, se disputó la Citroën Saxo Cup en los circuitos nacionales. En 2021, volvió a surgir una copa muy relacionada con ella.
En 2003, Citroën retiró al Saxo del mercado después de nueve años de existencia y fue sustituido por el C2.
Copa del Mundo de Rally de 2 Litros

La Copa del Mundo de Rally de 2 Litros (FIA 2-Litre World Rally Cup for Manufacturers, Copa del Mundo de Rally para Constructores de la FIA, en inglés) fue un campeonato de rally paralelo al Campeonato del Mundo de Rally que se disputó entre 1993 y 1999. Sólo fue puntuable para las marcas que compitiesen con vehículos de dos ruedas motrices y motor 2 litros, los conocidos como F2.
Seat Sport se hizo con tres títulos de las siete temporadas con el Seat Ibiza Kit Car.
El primer en celebrarse fue en 1993 y recibió el nombre de FIA Cup for Manufacturers of Touring Cars (2-Litre) (en inglés: Copa FIA de Constructores para Turismos (2 litros)), siendo todas las pruebas del calendario puntuables para el certamen. Un total de quince marcas se implicaron, incluso algunas con poca o ninguna tradición en el mundial de rally como Lada, Daihatsu o Wartburg.​
En 1994 se redujo el calendario a ocho pruebas. La FIA impuso un calendario rotativo de tres años, por lo que pruebas habituales del campeonato del mundo se salieron del calendario y solo fueron puntuables para el mundial de 2 litros. Esto supuso que pruebas como el Montecarlo y Gran Bretaña -en 1996- no estuvieran presentes en el calendario por primera vez desde su entrada en 1973. En el primer año Suecia, Australia y Cataluña fueron las primeras en caer y solo fueron puntuables para este certamen.​​ Ese año diez marcas participaron en el campeonato, con Škoda como ganadora que se impuso sobre Nissan, que fue segunda, por solo tres puntos de diferencia.​
En 1995 y continuando con el calendario rotativo, las pruebas que se cayeron de mundial fueron el Safari, Acrópolis, Argentina, Finlandia y San Remo, con la paradoja de que el calendario del mundial 2 litros pasaba a tener más pruebas, con diez, que mundial, con ocho.​ Ese año siguió contando con varias marcas implicadas aunque algunas de ellas no entrarían en la clasificación final. La ganadora fue Peugeot.​
En 1996 el calendario contó con ocho pruebas. El Montecarlo, Portugal, Córcega, Nueva Zelanda y Gran Bretaña fueron las pruebas que solo puntuaron para el certamen de 2 litros. Ese año contó hasta con veinte marcas implicadas siendo SEAT la ganadora que logró el primer de sus tres títulos que lograría en el campeonato.​​
Rally de Irlanda

El Rally de Irlanda es una prueba de rally que se celebra anualmente y ha sido puntuable para el Campeonato Mundial de Rally en dos ocasiones. Se incorporó al calendario mundialista en el año 2007. El Campeonato Mundial de Rallys de la FIA es uno de los deportes más populares del mundo a nivel de espectadores, con un público en directo de más de 11 millones de espectadores en un total de 16 pruebas, y una audiencia de televisión de 807 millones de televidentes.
La edición de 2007 tuvo lugar el fin de semana del 15 al 18 de noviembre y tuvo como base el noroeste de Irlanda, concretamente los condados de Sligo, Fermanagh, Donegal, Leitrim, Tyrone, Roscommon y Cavan. Fue gestionado por Seán O'Connor y Ronan Morgan, que comparten una experiencia de más de 35 años en WRC. David Marren, con gran experiencia en la Fórmula 1, actuó como consejero delegado. La Junta Directiva estuvo encabezada por Eddie Jordan, fundador del equipo de Fórmula 1 Jordan GP, y como segundo estuvo Trevor Ringland, antiguo jugador de rugby de la selección irlandesa y de los British and Irish Lions. Además, un comité se encargó de desarrollar el evento; Austin Frazer estuvo a la cabeza de dicho comité, que incluyó representantes de Motorsport Ireland (MI) y la Asociación Norirlandesa de Clubes de Automovilismo (Association of Northern Ireland Car Clubs, ANICC).
El Rally de Irlanda fue la 15.ª prueba del Mundial (WRC) de 2007. Ese año marcó la primera prueba del WRC celebrada en la isla de Irlanda. Sligo fue la sede central del Rally, aunque la prueba se desarrolló en otros siete condados, tanto de la República como de Irlanda del Norte. Contó con el apoyo de los gobiernos irlandés y británico, y continuó con una larga tradición de rallys transfronterizos en la isla de Irlanda que se remonta a los años 30. El Rally se abrió con una especial en terrenos del Parlamento de Irlanda del Norte en Stormont, Belfast (condado de Antrim).
El ganador del rally fue Sébastien Loeb del equipo Citroën a bordo de un C4 WRC, quien consiguió así su 36º victoria en el Campeonato Mundial, segundo fue su compañero de equipo, Dani Sordo y tercero el finlandés Jari-Matti Latvala con un Ford Focus RS WRC.
En el año 2009 se celebró la segunda edición puntuable para el campeonato mundial durante las fechas 30 de enero y 1 de febrero. El ganador fue Sebastien Loeb.
Marc Martí

Marc Martí Moreno (1 de octubre de 1966, Molins de Rey, Barcelona, España) es un copiloto que ha competido en el Mundial de Rally y el Campeonato de España. Actualmente acompaña al piloto mexicano Miguel Granados en la categoría WRC-2 en el FIA NACAM Rally, además ha competido junto al bicampeón mundial Carlos Sainz, con quien conseguiría dos victorias en el WRC.​
En sus primeros pasos profesionales en el copilotaje acompañaría al piloto catalán Oriol Gómez, conduciendo para diferentes marcas, como Peugeot, Renault y Seat,​ consiguiendo ganar el Campeonato de España de Rallyes de asfalto. Posteriormente, ficharía por el equipo Citroën, donde se convertiría en el copiloto de Jesús Puras, con quien también triunfaría en el Campeonato,​ además de realizar brillantísimas actuaciones en pruebas sueltas del Mundial de rallyes, como la victoria en el Rally de Córcega de 2001. El reconocimiento a su labor le valdría para que Carlos Sainz le llamase cuando, debido a la lesión de Luis Moya, necesitara un navegante para el Rally de Cataluña.​
Luis Moya se retiraría de la competición en el año 2003, por lo que Marc Martí se convertiría en el nuevo copiloto de Carlos Sainz en el equipo oficial de Citroën de cara a la temporada 2003 del Mundial de rallyes, finalizando en la tercera posición final, alcanzando la victoria en el Rally de Turquía. En la temporada siguiente, el equipo formado por Carlos y Marc conseguirían la cuarta plaza final del campeonato, además de una victoria en el Rally de Argentina.
Con la retirada de Carlos Sainz en el año 2005, Marc Martí se convertiría en el copiloto de Daniel Sordo, con quien se proclamaría campeón mundial del JWRC y del Campeonato de España de rallyes sobre asfalto, con un Citroën C2 S1600. Desde entonces ha acompañado a Dani Sordo en su periplo mundialista hasta el año 2010, como piloto semioficial primero y oficial después del equipo Citroën, consiguiendo buenos resultados en pruebas aunque sin alcanzar aún la victoria.
En el año 2010, antes del Rally de Alemania, Marc decide finalizar su etapa junto a Dani Sordo, y cede el puesto a Diego Vallejo. Semanas después regresaría al mundial de la mano del piloto andorrano Albert Llovera​ con quien compite en el Rally Catalunya-Costa Daurada finalizando 17.º
Temporada 1989 del Campeonato de España de Rally

La temporada 1989 fue la edición 33.ª del Campeonato de España de Rally. Comenzó el 9 de febrero en el Rally Cataluña-Costa Brava y terminó el 12 de noviembre en el Rally Valeo. El calendario contaba con once pruebas de las que, cuatro, puntuaban para el Campeonato de Europa de Rally: Cataluña, Príncipe de Asturias, El Corte Inglés y Valeo.​​
Campeonato de España de Rally de Tierra

El Campeonato de España de Rallyes de Tierra, también conocido como CERT (por sus iniciales) fue un campeonato de rally disputado anualmente en España desde 1983 hasta 2020 y organizado por la Real Federación Española de Automovilismo. Se disputó a diferencia del certamen sobre asfalto, en tramos exclusivamente de tierra. Nació de la mano del RACE que organizó también casi todas las pruebas incluidas en el calendario y en el que fue habitual encontrar dos carreras en un fin de semana para una misma prueba.
Cada temporada se disputaron el campeonato de pilotos, el campeonato de marcas, el campeonato de copilotos así como diferentes copas y trofeos de promoción y las distintas categorías de automóviles admitidas. La reglamentación de este certamen se caracteriza por ser abierta lo que ha permitido la participación de vehículos prototipo y categorías que han perdido la homologación, caso del grupo B, que no pueden participar en otros campeonatos. En algunas ediciones el CERT ha compartido fechas con el Campeonato de España de Rallyes Todo Terreno.
En el certamen han triunfado pilotos como Antonio Zanini, Juan Carlos Oñoro, Txus Jaio, Pedro Diego, Xavi Pons o Alex Villanueva y en muchas ocasiones ha atraído a pilotos extranjeros como los uruguayos Gustavo Trelles y Gabriel Méndez o el mexicano Benito Guerra. Los vehículos con tracción a las cuatro ruedas han sido los dominadores de la disciplina principalmente las marcas Mitsubishi y Lancia.
En 2020 vivió su última temporada, a partir de 2021 la mayoría de las pruebas pasaron a formar parte del Súper Campeonato de España de Rally o de la Copa de España de Rallyes de Tierra.​
La primera edición se celebró en 1983, organizada por la RACE que inicialmente se llamó I Copa RACE de Ralis de Tierra inmediatamente reconvertido al Campeonato de España de Rallies de Tierra.​
En el certamen han triunfado pilotos que compiten habitualmente en el campeonato sobre asfalto, como Antonio Zanini, que venció en la segunda edición cuando ya había ganado el de asfalto en ocho ocasiones, José María Bardolet, también ganador de ambos campeonatos, o más recientemente Xavi Pons en 2008, piloto habitual en rallyes de asfalto. También han tenido éxito pilotos de fuera de España, como los uruguayos Gustavo Trelles que ganó en cuatro ocasiones y Gabriel Méndez ganador en 1995 o el mexicano Benito Guerra ganador en 2010.
Citroën World Touring Car Team

El Citroën World Touring Car Team, también conocido como Citroën-Total WTCC, por temas de patrocinio, o Citroën Racing, fue el equipo oficial de Citroën del Campeonato Mundial de Turismos de la FIA. Disputó las temporadas 2014, 2015 y 2016.​​
En junio de 2013, el equipo fue creado para disputar la temporada 2014 del Campeonato Mundial de Turismos. Al poco tiempo fueron confirmados los franceses Yvan Muller y Sebastien Loeb para que manejacen coches Citroën C-Elysée.​​​ Poco después de la finalización de la temporada 2013, también se oficializó al argentino José María López para conducir el tercer coche, que había participado únicamente en la ronda de Argentina de ese año (saliendo 2° y 1°, respectivamente).​ En febrero de 2014 el equipo firmó a Ma Qing Hua para conducir el cuarto vehículo.​
A fines de 2015 Citroën confirmó que el cupo de coches se reduciría a dos para 2016, para López y Muller, y que abandonaría definitivamente la categoría al finalizar la temporada.​​
En 2014, Citroën ganó diecisiete carreras de veintitrés, dejando así una media de 74% victorias, por lo que fue el campeón del Campeonato de Fabricantes, con 1003 puntos (sobre Honda con 710 y Lada con 425).
Además José María López se coronó campeón del torneo con 10 victorias y 462 puntos, Muller terminó segundo con 4 victorias y 336 puntos, Loeb tercero con 2 victorias y 295 puntos y Ma Qing Hua decimotercero con una victoria y 69 puntos.
A los pilotos del Citroën-Total WTCC del 2014 se les agregó el marroquí Mehdi Bennani para la temporada 2015, en un equipo privado. Citroën dominó esta temporada de la misma manera que lo hizo el año anterior con José María López otra vez ganando el campeonato de pilotos.​ Los compañeros de equipo Muller y Loeb terminaron segundo y tercero, respectivamente, al igual que lo hicieron en 2014. Citroën volvió a ganar el Campeonato de Fabricantes.
Citroën anunció a principios de 2016 que disputaría la temporada con José María López e Yvan Muller.​
En septiembre de este año, luego de la cancelación de la ronda de Tailandia, Pechito López se consagró campeón por tercera vez consecutiva del WTCC, siendo todas ellas con Citroën.​​ Además, el equipo volvió a ganar el Campeonato de Fabricantes.​
(Clave) (negrita indica pole position) (cursiva indica vuelta rápida)
Citroën Xsara WRC

The Citroën Xsara WRC is a World Rally Car built for the Citroën World Rally Team by Citroën Racing to compete in the World Rally Championship. It is based on the Citroën Xsara road car. The car was introduced for the 2001 World Rally Championship season and has taken the first three of nine drivers' titles for Sébastien Loeb, as well as the manufacturers' title in 2003, 2004, and 2005.
The Xsara World Rally Car, based on the road going Xsara hatchback but ultimately having very little resemblance to it under the skin, was one of the most successful cars ever to compete in the World Rally Championship. In 1999, the WRCs predecessor, the two wheel drive naturally aspirated Xsara Kit Car, won overall in Rallye Catalunya and Tour de Corse.
This car was considered the best car in the class. The late Philippe Bugalski placed seventh overall and won the Kit Car F2 class.
In 2001, the Kit Cars category disappeared and was replaced by the Super 1600 and Super 2000. Citroën Xsara competed in the category of World Rally Car. In 2002, French driver Sébastien Loeb was supposed to win the Monte Carlo Rally but he was penalized for an illegal tyre change, but he later won the Deutschland Rally.
In 2003, Citroën partook their first full championship season, with Loeb joined by former champions Colin McRae and Carlos Sainz. The Xsara was more competitive, winning four rallies, and both Loeb and Sainz went into the final round of the season, the Wales Rally GB, with a chance at winning the drivers title. After championship rival Richard Burns suffered a blackout and withdrew from the rally, and Sainz crashed out on day one, Citroën chose to prioritise winning the manufacturers' title, which they did by 15 points. Loeb finished the rally in second and lost the drivers title by one point to Petter Solberg. In 2004, Loeb won his first drivers championship and successfully defended his title in 2005, winning a record ten rallies in a single season.
Sébastien Loeb won 28 rallies with the car, three consecutive Driver's Championship titles from 2004 to 2006, and Citroën to three consecutive Manufacturer's Championship titles in 2003, 2004, and 2005. In addition to Leob piloting the Xsara WRC, Jesús Puras, Carlos Sainz, and François Duval have also driven it to win since its 2001 conception.
The car was replaced in 2007 by the Citroën C4 WRC, however the Xsara was still used by privateers and others. World champion of 2003, Petter Solberg drove a 2006 spec Xsara for the majority of the season of 2009, which was entered by his own Petter Solberg World Rally Team.
Kenneth Hansen won the FIA European Rallycross Championship every year from 2000 to 2005.
In September 2014, French based Lebanese businessman Nabil Karam entered the 2014 World RX of France with an Xsara, finishing 34th out of 37 entrants after the qualifying heats, and failing to qualify for the semi-finals. Having upgraded to a DS3 for the edition of 2015, this is the only time an Xsara has been used in a FIA World Rallycross Championship event.
Citroën C4 WRC

The Citroën C4 WRC is a World Rally Car built for the Citroën World Rally Team by Citroën Racing to compete in the World Rally Championship. It is based upon the Citroën C4 road car and replaced the Citroën Xsara WRC. The car was introduced for the 2007 World Rally Championship season and took the drivers' title in all four seasons it participated in at the hands of Sébastien Loeb between 2007 and 2010, as well as the manufacturers' title in 2008, 2009 and 2010.
The C4 WRC and Loeb maintained a 100% record on asphalt events during its WRC career, winning all 13 pure asphalt rounds of the World Rally Championship.
The car made its debut at the 2007 Monte Carlo Rally in the hands of Citroën World Rally Team drivers Sébastien Loeb and Daniel Sordo. Loeb won the rally after leading throughout, with Sordo finishing as runner-up, with the pair winning the first nine of 15 stages. Loeb went on to win seven of the remaining 15 rallies that season to beat Ford's Marcus Grönholm to the title by nine points. Sordo finished fourth in the standings.
Citroën retained Loeb and Sordo in their team for 2008, with Loeb winning 11 out of 15 rallies to take the title, while Sordo finished third in the standings. This was enough for Citroën to regain the manufacturers' crown.
C4 WRCs were also run by privateer squad PH-Sport for Conrad Rautenbach and Urmo Aava during the season, as well as for Junior World Rally Championship winner Sébastien Ogier at the final event of the season, Rally GB. Ogier lead the event early on despite it being his first in a WRC car.
In 2009, Loeb and Sordo once again drove for the factory squad, with Loeb winning the first five events of the year and then winning the final two to beat Ford driver Mikko Hirvonen to the title by just one point. Sordo finished a solid third as Citroën retained the manufacturers' title.
PH-Sport ran a second team of C4 WRCs under the Citroën Junior Team banner for Rautenbach and Ogier, with Evgeny Novikov, Chris Atkinson and Aaron Burkart also appearing under the banner during the year. Petter Solberg ran an old Xsara WRC for his own team for most of the season, before switching to a C4 WRC for the penultimate round, and was then entered under the Junior Team banner for the final round of the season.
Loeb and Sordo continued with the factory team into 2010, while the Junior Team ran Ogier and Kimi Räikkönen. Ogier, though, had a strong start to the season (including a win in Portugal) and so was swapped with Sordo for gravel rounds in the second half of the season. Ogier then won the 2010 Rally Japan as a factory driver. Räikkönen achieved his first career stage win with the C4 at the 2010 Rallye Deutschland.
Petter Solberg drove a C4 WRC for his own team and picked up eight podiums over the season, finishing third in the final standings, ahead of works drivers Ogier and Sordo, and behind eventual world champion Loeb.
Citroën Xsara Picasso

The Citroën Xsara Picasso is a five-seater, five-door compact MPV produced by Citroën from 1999 to 2012. It was based on the Xsara hatchback platform.
At the time of its release in December 1999 (June 2000 in the UK), two trim levels were available, LX and SX. Later designations were 'Desire', 'VTX', and the range topping 'Exclusive' trim level, some with an electric glass sunroof. On all models, the front seat backs have fold down tables, and the rear seats can be removed to create extensive internal space for transportation of bulky items similar to a small van.
The model received a facelift in early 2004 with updated bumpers and engines, while body-coloured bumpers were made standard on all trim levels.
The Xsara Picasso was available with a 1.6, 1.8 and 2.0 litre (automatic only) petrol engines, or a choice of 1.6 and 2.0-litre (replaced by the 1.6-litre 2004 onwards) diesels, all shared with the smaller Citroën Xsara apart from the 1.6 diesel.
On 22 March 2007, Auto Trader reviewed the Xsara Picasso, calling it the most popular MPV in the United Kingdom, "thanks to a combination of practicality and affordability". From 1999 to 2010, the Xsara Picasso has been assembled at PSA plant in Vigo, Spain.
Since 2001, the Xsara Picasso was produced in Porto Real, Brazil for the market in Latin America, where it was the top selling vehicle in its class for a while.
In December 2002, Citroën do Brasil launched a limited edition called Xsara Picasso Etoile, celebrating the victory of Lula from the PT at the 2002 Brazilian presidential election.
The model was restyled again in 2007 in China and South America, with the grille adopting wide chrome bars.
The Picasso name was licensed from the family of Pablo Picasso, which created significant international publicity at the time of the car's launch, as not all the Picasso family were happy with the association of the artist's name with a car, when his granddaughter Marina attempted to sue her uncle Claude in April 1999.
Pablo Picasso was originally associated with Citroën in the 1960s when he painted a Citroën DS with "The wreaths of Peace".
Media related to Citroën Xsara Picasso at Wikimedia Commons
Antonio Sainz

Antonio Sainz Cenamor (born 10 December 1957) is a Spanish rally driver. He has competed in different championships, standing out in the Spanish Historic Rally Championship, a competition that he won in 2010. In 2024, he was a silver and bronze medalist in the third edition of the FIA Motorsport Games alongside Carlos Cancela. His main co-driver is Javier Martínez Cattaneo, with whom he has been competing for years.
Sainz has participated in the Spanish Historic Car Championship since its inception in 2007. He was second in his first year behind Jesus Ferreiro, third in 2008, fifth in 2009 and champion in 2010, third in 2011, and runner-up in 2012. He has also participated in the European Historic Rally Championship where he finished third in the 2012 season in Category 2. In addition to the historic car championships, he also participated in the Spanish tarmac competition, generally in the Rally RACE Comunidad de Madrid, where he finished in eleventh place in 2011 and with one retirement in 2012.
In 2022, Sainz competed in the FIA Motorsport Games, in the Rally Cup, where he won the silver medal in Historic Rally Tarmac and bronze medal in Historic Rally.
Sainz is the brother of fellow rally driver Carlos Sainz Sr. and uncle of Carlos Sainz Jr.
Efrén Llarena

Efrén Llarena is a Spanish rally driver born 26 May 1995 in Espinosa de los Monteros, Burgos, Castilla y León. In 2021 he finished runner up in the European Rally Championship behind Andreas Mikkelsen whilst driving his long term co-driver Sara Fernández to the co-driver's championship title. The following year in 2022, Llarena won the European Rally Championship, securing the title with two rounds remaining in the championship.
Llarena made his rally debut in 2013 just weeks after his 18th birthday at the Rallysprint de San Miguel in a Renault Clio Sport. He continued to enter rallies in Spain in 2013, 2014 and 2015 and with co-driver Igor Zatika had some success in their class. He finished 3rd in the Spanish Championship junior category in 2014. In 2016 he began working with Sara Fernández and alternated between a Suzuki Swift Sport and a Peugeot 208 R2. He won the Suzuki Swift Cup that year, run on Spanish Championship rallies, whilst also gaining more experience on French rallies. In 2017 the crew ran only in the Peugeot, winning the Spanish Gravel Junior Championship and the Volant Peugeot Cup in France.
In 2018, the crew entered the European Rally Championship (ERC) for the first time with Rally Team Spain. Llarena finished third in ERC3 and ERC3 Junior Championships. That year he also debuted in four-wheel-drive in a Ford Fiesta R5 at Rally Comunidad de Madrid RACE, finishing fourth out of 88 starters. Entering ERC3 for two-wheel drive again in 2019 brought championship success. Three class wins at Azores Rally, Barum Czech Rally Zlín and Cyprus Rally helped to deliver the ERC3 and ERC3 Junior titles, this also helped propel Llarena to a R5 campaign in ERC in 2020. In this season he finished 6th overall and 3rd in the Junior category in a Citroën C3 Rally2, his best result coming at Rally Hungary where a third position put him on the podium.
In 2021, switching to a Škoda Fabia Rally2 evo, Llarena improved again by finishing second in the ERC behind ex-Volkswagen, Citroën and Hyundai works driver Andreas Mikkelsen. Remarkably, Llarena gained his first and only overall victory in 2021 although it was a non-championship event in Spain, the Rally de Tierra de Murchante.
In 2022, Llarena scored his first ERC win at the Azores Rallye, when he overtook local driver Ricardo Moura on the final stage. Llarena went on to win the series championship, securing his championship title at the start of the Barum Czech Rally Zlín.
Last updated: 13.04.2024
* Season still in progress.
Citroën C3 WRC

The Citroën C3 WRC is a rally car designed and developed by the Citroën World Rally Team to compete in the World Rally Championship. The car, which is a replacement for the successful Citroën DS3 WRC, is based on the Citroën C3. The C3 WRC made its début at the start of the 2017 season, where it was driven by Craig Breen, Stéphane Lefebvre and Kris Meeke, with Khalid Al Qassimi entering a fourth car at selected events.
Citroën formally announced its intentions to withdraw from full-time competition at the end of the 2015 season in order to focus on the development of the C3 WRC. The team contested selected events during the 2016 season, using the DS3 WRC as a testing platform for selected parts. Further testing and development was carried out using the Citroën C-Elysée WTCC, the car used by Citroën in the World Touring Car Championship. The C3 WRC's début in 2017 coincided with the widespread revisions to the sport's technical regulations.
* Season still in progress.
Citroën DS3 WRC

The Citroën DS3 WRC is the World Rally Car built for the Citroën World Rally Team by Citroën Racing for use from the 2011 World Rally Championship season. It is based upon the Citroën DS3 road car, and replaced the highly successful Citroën C4 WRC. It was built to the new World Rally Car regulations for 2011, which were based upon the existing Super 2000 regulations, but is powered by a turbocharged 1.6-litre engine rather than the normally aspirated 2-litre engine found in Super 2000 cars.
Development work on the car was carried out during 2010 by Citroën drivers Sébastien Loeb, Dani Sordo, Sébastien Ogier and test driver Philippe Bugalski, as well as sister Peugeot drivers Kris Meeke and Stéphane Sarrazin.
The engine has been specifically developed for this car (older regulations required that the engine be based on an existing mass-produced engine's cylinder block and head gasket). It officially develops 220 kW (300 hp) at 6,000 rpm and 350 N⋅m (36 kgf⋅m) at 3,250 rpm.
In October 2012, Citroën announced the DS3 RRC intended for use in the championships below that of the WRC: WRC-2 (formerly S-WRC), European Rally Championship (ERC), Middle East Rally Championship (MERC), some national championships and so on. Visually and internally, the two models (DS3 WRC and RRC) are different since the regulations are more restrictive on the RRC. For example, the WRC 1.6-litre turbocharged direct-injection engine has been slightly modified dropping the power from 220 kW (300 hp) to 205 kW (275 hp), visually the bumper intakes are smaller and the rear spoiler complies with the S2000 standards. The other significant change concerns the brakes in tarmac configuration: the diameter of the discs has been reduced from 355 to 350 mm and the water-cooling system has been removed.
At the 2016 Rally Finland, Kris Meeke established a new record for the fastest FIA WRC round in history, with a 126.60 km/h average speed.
2004 World Rally Championship

The 2004 World Rally Championship was the 32nd season of the FIA World Rally Championship. The season consisted of 16 rallies. The drivers' world championship was won by Sébastien Loeb in a Citroën Xsara WRC, ahead of Petter Solberg and Markko Märtin. The manufacturers' title was won by Citroën, ahead of Ford and Subaru.
The video game WRC 4: The Official Game of the FIA World Rally Championship was based on this season.
The 2004 championship was contested over Sixteen rounds in Europe, Asia, North America, South America and Oceania.
The highest finishing competitor entered in each WRC class is listed below. Non-championship entries may have finished ahead of WRC competitors in individual rounds.
Marc Martí

Marc Martí Moreno (born 1 October 1966) is a Spanish rally co-driver.
He debuted in the World Rally Championship (WRC) as a co-driver to Oriol Gómez in 1992. In the 1999 season, he began his partnership with Jesús Puras and the Citroën factory team. The pair took a surprise second place at the 1999 Tour de Corse, behind another Citroën Xsara Kit Car piloted by Philippe Bugalski. Puras and Martí went on to take their first win at the same event two years later. This was also the first of 32 world rally victories for the Citroën Xsara WRC.
For the 2003 season, Martí replaced Luís Moya as the co-driver to double world champion Carlos Sainz. The pair won the 2003 Rally of Turkey and the 2004 Rally Argentina, and helped Citroën to two manufacturers' world titles. After Sainz's retirement from the WRC, Martí began co-driving to Sainz's young protégé Dani Sordo. They won the Junior World Rally Championship in 2005 and made a successful transition to WRC level the following year, recording four podium finishes. After the 2010 Rally Finland Sordo announced that he will have a new co-driver, Diego Vallejo, in the next rally. Martí stated that he had planned to retire after the 2010 season, but now the retirement happened a bit earlier. In December 2013, it was announced he would join Hyundai Motorsport and return to co-drive for Dani Sordo for the 2014 WRC campaign. Marti currently co-drives the 2017 WRC-3 champion – Nil Solans.
பெங்களூர் நீல திராட்சை

பெங்களூர் நீல திராட்சை, எனப்படுவது பெங்களூர் நீலன் (Bangalore Blue) எனப்படும், கொத்தாக காய்க்கக்கூடிய புளிப்புச் சுவையுடைய (ஒரு வகையாகும் விட்டிசு லேப்ருசுகா) திராட்சை ஆகும். இது இந்தியாவின் பெங்களூருவைச் சுற்றியுள்ள மாவட்டங்களில் வளர்க்கப்படுகிறது. கருநாடக மாநிலத்தில் அதிக அளவில் பயிரிடப்படும் மூன்று திராட்சை வகைகளுள் இதுவும் ஒன்றாகும் (மற்ற இரண்டு 1) தாம்சன் விதை இல்லாத திராட்சை 2) அனாப்-இ-ஷாஹி தில்குஷ்). இது 2013ஆம் ஆண்டில் இந்திய அரசிடமிருந்து புவியியல் சார்ந்த குறியீடு பெற்றது.
பெங்களூரு நகர மாவட்டம், சிக்கபள்ளாபூர் மாவட்டம் மற்றும் கோலார் மாவட்டங்களில் கடந்த 150 ஆண்டுகளாக இந்த வகை திராட்சை வளர்க்கப்படுகிறது. இது சுமார் 5,000 ஹெக்டேர் பரப்பளவில் பிரத்தியேகமாகப் பயிரிடப்படுகிறது. முக்கியமாக இது நந்தி பள்ளத்தாக்கில் பயிரிடப்படுகிறது. ஆண்டுதோறும் சுமார் 450,000 டன் திராட்சைப் பழங்கள் இங்கு உற்பத்தி செய்யப்படுகின்றன.
பெங்களூர் நீலன் அமெரிக்க கான்கார்ட் வகையுடன் நெருக்கமாகத் தொடர்புடையது. இது பைலோக்செரா வண்டுகளுக்கு எதிராக வலுவான இயற்கை எதிர்ப்புச் சக்தியினைக் கொண்டுள்ளது. புளிப்பு கலந்த இனிப்புச் சுவையுடன் மென்மையான தோலினைக் இத் திராட்சை கொண்டுள்ளது. நவீன ஆராய்ச்சியின் படி இந்த திராட்சை புற்றுநோய் எதிர்ப்பு மற்றும் வயதாவதைத் தடுக்கும் பண்புகளை கொண்டிருப்பதாக அறியப்படுகிறது.
பெங்களூர் நீலத்தை வளர்க்கச் செம்மண் கலந்த களிமண்ணுடன் பகல் வெப்பநிலை 35° C முதல் 37°C வரையும் இரவு வெப்பநிலை 12°C முதல் 15°C வரையும் இருக்கவேண்டும். இந்த காலநிலை பெங்களூர் பிராந்தியத்தைச் சுற்றிக் காணப்படுவதால், பல்வேறு வகையான திராட்சை இங்குப் பிரத்தியேகமாக வளர்க்கப்படுகின்றன.
இத் திராட்சை பொதுவாக உணவாகப் உண்பதற்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது. மேலும் பழ ஊறல் (ஜாம்) மற்றும் பழப் பாகு (ஜெல்லி) தயாரிக்கப் பயன்படுகிறது. பழச்சாறு, பழச்சாறு கலவை, ஒயின் தயாரிக்கவும் பயன்படுகிறது.
பெங்களூர் தோட்டக்கலைத் துறை, பெங்களூரு நீலத்தை 1999ஆம் ஆண்டின் புவியியல் குறியீட்டுச் சட்டத்தின் கீழ் பதிவு செய்ய முன் வந்தது. சென்னையில் உள்ள காப்புரிமை, வடிவமைப்புகள் மற்றும் வர்த்தக முத்திரைகள், அலுவலகத்தில் பதிவுசெய்யப்பட்டது. மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர், 2013இல் புவியியல் சார்ந்த குறியீடு சிக்கபள்ளாப்பூரை தலைமையிடமாகக் கொண்ட பெங்களூர் நீல திராட்சை விவசாயிகள் சங்கத்திற்கு பல்வேறு வகையான திராட்சைகளை வளர்ப்பதற்கான காப்புரிமை வழங்கப்பட்டது.
நாசிக் திராட்சை

நாசிக் திராட்சை என்பது நாசிக் மாவட்டத்தில் உற்பத்தி செய்யப்படும் ஒரு வகை திராட்சை ஆகும். இது " இந்தியாவின் திராட்சை தலைநகரம்" என்று அழைக்கப்படுகிறது. நாசிக்கில், நாட்டின் மொத்த திராட்சை ஏற்றுமதியில் பாதிக்கும் மேலான பங்களிப்பை வழங்குகிறது.
"இந்தியாவின் திராட்சை தலைநகரம்" என்று அழைக்கப்படும் நாசிக், நாட்டின் முன்னணி திராட்சை உற்பத்தி பகுதியாக உள்ளது. 2015 நிலவரப்படி சுமார் 1.75 லட்சம் ஹெக்டேர் நிலத்தில் திராட்சை சாகுபடி செய்யப்படுகிறது. ஒரு ஹெக்டேருக்கு 20 டன் என்ற அளவில் 10 லட்சம் டன் திராட்சை உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. சுமார் 8,000 ஏக்கரில் திராட்சை ஒயின் வகைகள் பயிரிடப்படுகிறது. நாசிக் மாவட்டத்தில் திராட்சை உற்பத்தி பகுதிகளாக கல்வன், பெயின்ட் இகத்புரி, சின்னார், நிபாத், யோலா, நந்த்கான், சதானா, சுர்கானா, திண்டோரி, மாலேகான் ஆகும்.
உலக நாசிக் திராட்சை ஏற்றுமதியில் இந்தியாவின் பங்கு 55 சதவீதமாக உள்ளது. இதில் மகாராட்டிரா மாநிலத்தின் பங்கு 75 சதவீதம் ஆகும். நாசிக் திராட்சை ஏற்றுமதி 2003-ல் சுமார் 4,000 டன்னிலிருந்து 2013-ல் 48,000 டன்னாக அதிகரித்தது. 2014-ல் ஏற்றுமதி மேலும் 65,000 டன்களுக்கும் அதிகமாக அதிகரித்தது. ஏற்றுமதியில் பாதி நெதர்லாந்தை சார்ந்துள்ளது. ஜெர்மனி, ஐக்கிய இராச்சியம் மற்றும் பெல்ஜியம் ஆகியவை அடுத்த முக்கிய இடங்களில் உள்ளன. 2013-14-ல் உருசியாவும் சீனாவும் நாசிக் திராட்சையின் முக்கிய சந்தைகளாக உருவெடுத்தன.
நாசிக் திராட்சை 2010-11ஆம் ஆண்டில் புவியியல் சார்ந்த குறியீட்டினைப் பெற்றது. இது பொருட்களின் புவியியல் குறியீடுகள் (பதிவு மற்றும் பாதுகாப்பு) சட்டம், 1999 கீழ் இந்தியாவில் பதிவுசெய்யப்பட்டது.
இந்தாப்பூர் தாலுகா

இந்தாப்பூர் தாலுகா (Indapur taluka) இந்தியாவின் மகாராட்டிரா மாநிலத்தின் புனே மாவட்டத்தின் 15 தாலுக்காக்களில் ஒன்றாகும். புனே மாவட்டத்தின் தென்கிழக்கு கோடியில் அமைந்த இந்தாப்பூர் தாலுகா பாராமதி துணைக் கோட்டத்தில் உள்ளது. இத்தாலுக்காவின் நிர்வாகத் தலைமையிடம் இந்தாப்பூர் நகரம் ஆகும். இவ்வருவாய் வட்டம் இந்தாப்பூர் நகராட்சியும், 142 வருவாய் கிராமகளும் கொண்டது. இந்தப்பூர் வட்டத்தின் முக்கியத் தொழில் வேளாண்மை ஆகும்.
2011 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி, இந்தாப்பூர் வருவாய் வட்டத்தின் மொத்த மக்கள்தொகை 3,83,183 ஆகும். அதில் ஆண்கள் 198,801 மற்றும் 1,84,382 பெண்கள் உள்ளனர். பாலின விகிதம் 1000 ஆண்களுக்கு 927 பெண்கள் வீதம் உள்ளனர். 6 வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகள் 45787 (12%) உள்ளனர். சராசரி எழுத்தறிவு 81.53% ஆக உள்ளது. இவ்வட்ட மக்கள்தொகையில் பட்டியல் சாதியினரும் பட்டியல் பழங்குடியினரும் முறையே 61,080 மற்றும் 4,766 ஆக உள்ளனர். மக்கள்தொகையில் இந்துக்கள் 3,55,705 (92.83%), இசுலாமியர் 18,637 (4.86%), பௌத்தர்கள் 4,763 (1.24%), சமணர்கள் 2,413 (0.63%), கிறித்தவர்கள் 300 (0.08%) மற்றும் பிறர் 0.36 ஆகவுள்ளனர். இவ்வருவாய் வட்டத்தில் பெரும்பான்மையோர் மராத்தி மொழி பேசுகின்றனர். இந்த வருவாய் வட்டத்தில் நகர்புறத்தில் 6.7% மக்களும், கிராமபுறங்களில் 93.3% மக்களும் வாழ்கின்றனர்.
இந்தாபூர் தாலுகாவில் புனே, இந்தாப்பூர் ஆகியவற்றின் வேளாண் விளைச்சல், சந்தைக் குழுக்கள் இணைந்து வேளாண் விளைபொருள் ஏற்றுமதி வசதி மையத்தை இயக்கி வருகின்றன. இந்த வசதியிலிருந்து வாழைப்பழங்கள், மாதுளை, திராட்சை ஏற்றுமதி செய்யப்படுகின்றன. இந்த தாலுகாவில் மாதுளை, திராட்சை, மிளகாய், தக்காளி ஆகிய பிற பயிர்கள் பயிரிடப்படுகின்றன
வார்ப்புரு:புனே மாவட்டம்
இந்திய வேளாண் ஆராய்ச்சிக் குழுமம்

இந்திய வேளாண் ஆராய்ச்சிக் குழுமம் (Indian Council of Agricultural Research – ICAR), இந்தியாவின் தலைநகரமான, புது தில்லியில் இயங்கி வரும் ஒரு தன்னாட்சி அமைப்பாகும். இது இந்திய நடுவண் வேளாண் அமைச்சகத்தின் வேளாண் ஆய்வு மற்றும் கல்வித்துறையின் கீழ் இயங்கிவருகிறது. இதற்கு முன்னர் இக்குழுமம் வேந்திய வேளாண் ஆய்வுக் குழுமமாக அறியப்பட்டது (Imperial Council of Agricultural Research). இந்நிறுவனம் 1860ல் வேளாணரசு ஆணைக்குழுவின் ஆணைக்கிணங்க 16 சூலை, 1929 ஆம் ஆண்டு சமூககப்பதிவுச் சட்டத்தின் கீழ் பதிவுச்சமூகமாக நிறுவப்பட்டது.
இக்குழுமமானது வேளாண்மையில் ஒருங்கிணைந்த, வழிநடத்தல் மற்றும் மேலாண் ஆய்வு மற்றும் கல்விப் பணிகளில் தலைச்சிறந்த அமைப்பாக இயங்கிவருகிறது. இதில் தோட்டக்கலை, மீன்வளம் மற்றும் விலங்கியல் ஆகியவற்றை நாடு முழுவதும் ஒருங்கிணைக்கும் அமைப்பாகச் செயல்படுகிறது. இவ்வமைப்பின் கீழ் 90க்கும் மேற்பட்ட நிறுவனங்களும் மற்றும் 45 விவசாயப் பல்கலைக்கழகங்களும் நாடு முழுவதும் பரவிக்கிடக்கின்றன. இது உலகில் காணப்படும் மிகப்பெரிய தாயக வேளாண் அமைப்புகளுள் ஒன்றாகும்.
1950–51களிலிருந்து வேளாண் ஆய்வு மற்றும் தொழில்நுட்ப பங்களிப்பின் மூலம் பசுமைப்புரட்சியில் முதன்மைப் பங்கும் மற்றும் நாட்டின் விவசாய வளர்ச்சியில் பெரும்பங்காற்றியதுடன், நாட்டின் உணவுதானிய உற்பத்தியில் 4 மடங்கு கூடுதல் பெருக்கமும், தோட்டப்பயிர்களில் ஆறுமடங்கும், மீன் உற்பத்தியில் ஒன்பது மடங்கும், பால் மற்றும் முட்டை உற்பத்தியில் முறையே ஆறு மற்றும் 27 மடங்கும் முன்னேற்றம் பெற காரணமாய் இருந்துள்ளது. இது நாட்டின் வேளாண் கல்வியில் தன்னிகர் அடையும் அளவுக்கு பங்களித்துவருகிறது.
இதன் தற்போதைய தலைவர் மத்திய வேளாண் அமைச்சர் [[ராதா மோகன் சிங்]; முனைவர் ஐயப்பன் இதன் தலைமை இயக்குனராகவும் செயற்பட்டு வருகின்றார்.
அக்டோபர்,2017ன் படி இந்திய வேளாண் ஆராய்ச்சி நிறுவனம் (ICAR) பின்வரும் நிறுவனங்களை கொண்டுள்ளது.:
இந்திய வேளாண் ஆராய்ச்சி குழுமம் பின்வரும் விருதுகளை வழங்குகிறது:
மத்திய அரசாங்கம் தனது 103 தேசிய வேளாண் ஆராய்ச்சி மையங்களுள் ஒரே பயிருக்காக இருவேரு இடங்களில் செயல்படும் 43 நிறுவனங்களை மூட நிதி ஆயோக் பரிந்துரைத்துள்ளது, இதில் தமிழ்நாட்டிலுள்ள மூன்று தேசிய விவசாய ஆராய்ச்சி நிறுவனங்களை மூட உத்தேசித்துள்ளதாகவும் தெரிகிறது. சென்னையிலுள்ள மத்திய உவர்நீர் மீன் வளர்ப்பு ஆராய்ச்சி மையத்தினை கொச்சியில் செயல்படும் நிறுவனத்துடன் இணைக்க உள்ளதாகவும் நவம்பர் 2017ல் செய்தி வந்ததையடுத்து தமிழக விவசாயிகள் சார்பில் கடும் எதிர்ப்பு எழுந்துள்ளது.
நாசிக் மண்டலம்

இது இந்தியாவின் மகாராட்டிர மாநிலத்தின் ஏழு மண்டலங்களில் ஒன்றாகும். வரலாறு சிறப்புமிக்க காந்தேஷ் பிரதேசம் இம்மண்டலத்தின் வடக்குப் பகுதியில் தபதி நதி பள்ளத்தாக்கில் அமைந்துள்ளது.இந்த மண்டலத்தின் எல்லைகளாக மேற்கில் கொங்கண் மண்டலமும் குசராத்மாநிலமும், வடக்கே மத்தியப் பிரதேசமாநிலமும், கிழக்கே அமராவதி மண்டலம் மற்றும் ஔரங்காபாத் மண்டலம் (மராத்வாடா)வும், தெற்கே புணே மண்டலமும் அமைந்துள்ளன.
இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னரும் மகாராட்டிரம் உருவானபின்னரும் மாவட்டங்களின் பெயர்களில் மாற்றமும் சில சேர்க்கைகளும் உண்டாயின. சில குறிப்பிடத்தக்க நிகழ்வுகள்:
கிராபத்

கிராபத் (Khirapat) என்பது ஓர் இனிப்பான பிரசாதம் ஆகும். இது இந்தியாவில் மகாராட்டிரவினைச் சார்ந்த இந்துக் குடும்பங்களால் விநாயகருக்கு பொதுவாகச் செய்யும் ஒரு காணிக்கையாகும். விநாயக சதுர்த்தி விழாவின் போது கணபதி ஆரத்திக்குப் பிறகு கிராபத் அல்லது பஞ்ச்கத்யன் அல்லது பஞ்ச் நல்ல உணவு பரிமாறப்படுகிறது.
கிராபத் என்பது உலர்ந்த தேங்காய், கற்கண்டு, திராட்சை போன்ற உலர்ந்த பழங்கள், முந்திரி, பாதாம் போன்ற பருப்புகள் சேர்த்துத் தயாரிக்கப்படுகிறது. இதன் செய்முறை மிகவும் எளிதானதாகும். இது தயாரிப்பதற்கு எந்த முயற்சியும் தேவையில்லை. மேலும் மிகக் குறைந்த நேரத்தில் தயாரிக்கலாம். இந்த உணவு மிகவும் ஆரோக்கியமானது மற்றும் சத்தானது மற்றும் குழந்தைகளுக்கு மிகவும் பிடித்தமானது.
தேங்காயைத் துருவி, 2-3 நிமிடங்கள் இளம் சூட்டில் இலேசாக வறுக்கவேண்டும். இதன் பின்னர் பேரீச்சம்பழத்தைப் பொடி செய்து குறைவான சூட்டில் வறுத்து உலர வைக்க வேண்டும். மிதமான தீயில் கடாயைச் சூடாக்கி, நறுக்கிய பாதாம், முந்திரிப் பருப்பினை வறுக்கவேண்டும். இதன் பின்னர் ஒரு பாத்திரத்தில் வறுத்த தேங்காய், பேரீச்சம்பழம், வறுத்த பாதாம் மற்றும் முந்திரி, திராட்சையினைக் கலந்து அதனுடன் ஏலக்காய் பொடி, தேவையான அளவு சர்க்கரை சேர்க்கவேண்டும். அனைத்துப் பொருட்களையும் நன்கு கலக்கவேண்டும்.
கேரட் புட்டிங்

கேரட் புட்டிங் (Carrot pudding) என்பது உலகெங்கிலும் உள்ள பரந்த அளவிலான கலாச்சாரங்களுக்கு பாரம்பரியமான உணவாகும். இவ்வுணவை சுவையான புட்டிங்காக (வழக்கமான உணவுடன் இணைந்து) அல்லது ஈற்றுணவாக பரிமாறலாம்.
1591 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்ட ஆங்கிலப் பாகம், "கேரட் வேரில் புட்டு" என்று விவரிக்கிறது. இவ்வுணவு அடிப்படையில் இறைச்சி, சுருக்கம், கிரீம், முட்டைகள், திராட்சை, பேரீச்சம்பழம் மற்றும் சர்க்கரை கலந்த இனிப்பு, மசாலாப் பொருட்கள் (கிராம்பு மற்றும் மசூதி சிகிராப்ட் கேரட் மற்றும் பிரட்தூள்கள்) ஆகியவற்றைக் கொண்டு அடைக்கப்பட்ட கேரட் ஆகும். தி ஆக்சுபோர்டு கம்பானியன் டு புட் என்ற புத்தகத்தில், எழுத்தாளர் ஆலன் டேவிட்சன், ஐரோப்பா கண்டத்தின் இனிப்பு கேக்குகளை தயாரிக்க கேரட் பயன்படுத்தப்பட்டதாக நம்புகிறார். இவை கேரட் கேக் தயாரிப்பதற்கு முன்னோடியாக இருந்தது. கேரட் புட்டிங் 18 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து அயர்லாந்தில் பரிமாறப்பட்டு வருகிறது. 1876 ஆம் ஆண்டிற்கு முன்பே அமெரிக்காவிலும் சேவை செய்யப்பட்டது. இரண்டாம் உலகப் போரின் போது இனிப்புகள் பகிர்வு செய்யப்பட்டதால், கேரட் புட்டிங் இங்கிலாந்தில் உணவு மாற்றாக பார்க்கப்பட்டது. பின்னர், கேரட் கேக் ஒரு 'ஆரோக்கிய உணவாக' பார்க்கப்பட்டது.
முக்கியமாக இந்திய உணவு வகைகளுடன் தொடர்புடைய ஒரு இனிப்பு உணவு காரட் அல்வா அல்லது கசரேலா அல்லது கசார் கா அல்வா (கேரட் இனிப்பு உணவு) என்று அழைக்கப்படுகிறது.
1. ஒரு அகலமான பாத்திரத்தின் அடிப்பகுதியில் மிதமான தீயில் வெண்ணெயை உருக்கவும். அதிக மேற்பரப்பு பகுதி வேகமான சமையல் நேரம் என்று நான் உறுதியளிக்கிறேன். கேரட்டைச் சேர்த்து மென்மையாகவும் முழுமையாகவும் சமைக்கும் வரை சுமார் 5 நிமிடங்கள் அவ்வப்போது கிளறவும்.
2. அதே நேரத்தில், ஒரு பாத்திரத்தில் அல்லது மைக்ரோவேவில் பாலை சூடாக்கவும். பாலில் ஏலக்காய் காய்களைச் சேர்க்கவும். கொதிக்க வைக்கவும். பின்னர் தீயை அணைத்து ஏலக்காயை ஊற விடவும். பாலில் ஒரு தோல் உருவாவதைத் தடுக்க அவ்வப்போது கிளறவும்.
3. பாலில் இருந்து ஏலக்காய் காய்களை அகற்றவும். சமைத்த கேரட்டில் பால் சேர்க்கவும். எரிவதைத் தடுக்க தொடர்ந்து கிளறவும். அனைத்து பால் உறிஞ்சப்படும்/ஆவியாகும் வரை இந்த வகையான பயிற்சியைத் தொடரவும். கேரட் கலவை சிறிது ஈரமாக இருக்க வேண்டும். சுமார் 10 -15 நிமிடங்கள் சர்க்கரையைச் சேர்த்து மேலும் 3 நிமிடங்கள் அல்லது அதற்கு மேல் கிளறவும். சர்க்கரை உருகி உறிஞ்சப்படும் வரை வெப்பத்தை அணைத்து பாதாம் சாற்றில் கிளறவும்.
4. பரிமாறும் பாத்திரத்தில் வைத்து, அதன் மேல் பாதாம் துண்டுகளை வைத்து சூடாகப் பரிமாறவும். நிச்சயமாக, நள்ளிரவில் குளிர்சாதன பெட்டியில் இருந்து எடுத்து குளிர்ச்சியாக சாப்பிட்டாலும் இது மிகவும் நன்றாக இருக்கும்.
உணவு நாட்களின் பட்டியல்

உணவு நாட்களின் பட்டியல் (List of food days) என்பது நாடு வாரியாக உணவுப் பொருட்கள் குறித்த சிறப்பு நாட்களின் தொகுப்பு ஆகும். பல நாடுகள் குறிப்பிட்ட நாட்களைக் கொண்டாட்டங்கள், நினைவுச் சடங்குகள் அல்லது சில வகையான உணவு மற்றும் பானங்களின் ஒப்புதலாகக் குறிப்பிட்டுள்ளன.
குறிப்பிட்ட உணவுகள் அல்லது பானங்கள் பற்றிய விழிப்புணர்வை அமெரிக்கா 175 நாட்களுக்கு மேல் கொண்டுள்ளது.