davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
La Capilla del Hombre

The painter Oswaldo Guayasamín's La Capilla del Hombre ("The Chapel of Man") occupies a site in Bellavista overlooking the city of Quito, Ecuador. The Capilla is a purpose-built art museum dedicated to the peoples of Latin America. Construction of Guayasamín's masterpiece began in 1995 and unfortunately was not completed until 2002, after his death.
Although this chapel contains fewer pieces of Guayasamín's art than the nearby foundation and museum, the building provides an atmosphere specific to his artwork to view his paintings. The Capilla del Hombre exhibits Guayasamín's work as a history of human suffering and violence in Latin America and the world. It includes sculptures and murals and integrates the surroundings into an artistic interpretation of the subject. The building was co-designed by Oswaldo Guayasamín and Handel Guayasamín.
0°11′27″S 78°28′10″W﻿ / ﻿0.1908°S 78.4695°W﻿ / -0.1908; -78.4695
Araceli Gilbert

Araceli Gilbert de Blomberg (1913 in Guayaquil, Ecuador – 1993 in Quito), was an Ecuadorian artist.
Gilbert enrolled in the School of Fine Arts in Santiago de Chile in 1936, studying under Jorge Caballero and Hernán Gazmurri, well-known encouragers of the Chilean plastic rebellion that later transformed into the Montparnasse group. In 1942, Gilbert returned to Guayaquil to study under Hans Michaelson. Through Michaelson Gilbert learned about European Expressionism and her work from this period was mostly figurative. At this time Gilbert was also part of an intellectual group from Guayaquil known as the Society of Independent Writers and Artists.
In 1943 Gilbert finished her dissertation in Painting, Sculpture and Art History from the School of Fine Arts in Guayaquil. Shortly thereafter, Gilbert moved to New York, where she studied at the Ozenfant Art School as a disciple of Amédée Ozenfant, one of the fathers of post-cubist purism and takes an important step towards the development of her own style.
In 1946, at the end of World War II, Araceli returned to Ecuador and moved to the capital city, Quito. In 1950 she traveled to Paris and contacted Auguste Herbin, who in 1931 had created the Abstraction-Création Group. With the guidance of Herbin, Gilbert learned to combine the geometrical and abstract concepts, subjecting them to mathematical rigor. Gilbert participated in the Spanish American Anti-biennial organized by Picasso, as well as several group shows such as the Salon des Réalités Nouvelles.
In 1953, Gilbert took a painting technology course with abstract artist Jean Dewasne. In 1954, she presented a solo show at the Arnaud Gallery in Paris with an album of lithographs, including a prologue by León Dégand.
In 1955, Gilbert returned from Paris and married the Swedish writer, photographer and explorer Rolf Blomberg. In 1960, she won the Second Prize at the IV October Salon in Guayaquil. The next year she won the First Prize for painting at the Mariano Aguilera Salon in Quito. By this point Araceli had consolidated her style, which was reaching its splendor. She mounted several solo shows and participated in the most important group shows of the country. She also represented Ecuador in the Biennial of São Paulo in Brazil, Biennial of La Havana in Cuba and Biennial of Coltéjer in Medellín, Colombia.
In 1989, the Ecuadorian Government granted her the National Prize of Culture, Premio Eugenio Espejo.
Gilbert died in Quito on February 17, 1993.
Bust of Abraham Lincoln (Borglum)

A colossal bust of Abraham Lincoln was made by Gutzon Borglum and completed in 1908. The original marble sculpture is installed in the United States Capitol crypt, in Washington, D.C. Reproductions cast in bronze are installed in several other locations, including the Lincoln Tomb in Springfield, Illinois.
Borglum made the original bust directly from Alabama marble without a prior plaster model, based on photographs and an 1860 life mask of Lincoln's face made by Leonard Volk. The likeness was praised by Lincoln's son Robert Todd Lincoln in 1908: "I think it is the most extraordinarily good portrait of my father I have ever seen."
It stands about 40 in (100 cm) high, weighs about 375 lb (170 kg), and is signed and dated "Gutzon Borglum/1908". The distinctive face of Lincoln, without a beard, emerges from the rough rock, similar in style to sculptures by Michelangelo and Auguste Rodin, and also similar to Borglum's sculptures at Mount Rushmore, which includes a bearded Lincoln. Borglum also made a statue of Seated Lincoln, installed in Newark, New Jersey in 1911.
The sculpture was donated to Congress by the New York financier Eugene Meyer Jr., as recorded on the marble pedestal also designed by Borglum on which the bust was installed in 1911. For many decades it was displayed in United States Capitol rotunda, which still has a standing statue of Lincoln made by Vinnie Ream in 1871. The bust was moved to the crypt below in 1979.
The bust is part of the United States Capitol art collection, but it is not one of the sculptures of the National Statuary Hall Collection. Two other sculptures by Borglum are in the National Statuary Hall Collection: a statue of Alexander Hamilton Stephens and a statue of Zebulon Baird Vance.
Borglum had intended the marble bust to remain a unique work of art, but a mold was later made which was used to cast several copies in bronze. One cast stands in front of the Lincoln Tomb in Springfield, Illinois. Others are in the collections of the Chicago Historical Society, the College of the City of New York, the University of California, Berkeley, and the White House. The bust in the White House was donated by Eugene Meyer in 1954, and is usually displayed on a stone pillar in the East Garden Room, which links the East Wing to the Executive Residence. The patina has been rubbed off the noses of the busts at the Lincoln Tomb and at Shepherd Hall, CUNY, where they are often touched for good luck. An example of a 38 in (97 cm) bronze cast of Borglum's bust was sold in 2015 for $30,000.
Bust of Pope Paul V

The Italian artist Gian Lorenzo Bernini made two Busts of Pope Paul V. The first is currently in the Galleria Borghese in Rome. 1618 is the commonly accepted date for the portrait of the pope. In 2015, a second bust was acquired by the J. Paul Getty Museum in Los Angeles. It was created by Bernini 1621, shortly after the death of Paul V, and commissioned by his nephew, Cardinal Scipione Borghese. A bronze version of this sculpture exists in the Statens Museum for Kunst, Copenhagen, Denmark.
For most of the twentieth century, the second bust had been presumed lost. It was sold by the Borghese family in 1893, and an art historian recorded its existence in Vienna in 1916. However, little more was known about the presence of the bust until it appeared in auction in Slovakia in 2014; the piece had been in the private collection of the Slovakian artist Ernest Zmeták. Unrecognised by the sellers, it was bought by a resident of Bratislava, Clément Guenebeaud, who then sold the bust via Sotheby's to the current holders, the Getty Museum.
Olga Fisch

Olga Anhalzer Fisch (Budapest, 1901- Quito, December 30, 1990) was a Bauhaus artist, rug maker, art collector, and gallery owner. Her work is in the collection of the United Nations and has been exhibited at the Museum of Modern Art, Lincoln Center, and The Textile Museum.
Her collection of Ecuadorian art and artifacts was featured in the Renwick Gallery's 1981 exhibition, A Feast of Color: Corpus Christi Dance Costumes of Ecuador.
Fisch, who was Jewish, fled Hungary due to Nazi persecution. She and her husband, Bela, settled in Ecuador in 1939 and opened the gallery, Olga Fisch Folklore, in 1942.
Fisch was born in Budapest, Hungary in 1901 and lived in the town of Győr, Hungary.
As a child, she collected folk art from Hungarian villages.
Fisch was Jewish.
Fisch worked painting ceramics in Vienna, Austria and went on to study painting in Dusseldorf, Germany where she met her first husband, Jupp Rubsam. The couple later divorced.
Fisch and her second husband, Bela, fled Hungary due to Nazi persecution. In 1939, they settled in Quito, Ecuador where Fisch taught at the Quito School of Art.
Fisch became interested in Ecuadorian culture and began collecting folk art created by Indigenous Ecuadorian artisans.
She designed rugs inspired by Ecuadorian culture. The rugs were produced by local weavers.
Three months after The Fisches arrived in Quito, they were visited by Lincoln Kirstein of the Museum of Modern Art in New York. Kirstein purchased a rug from Fisch for $300. The couple used the money to open their gallery, Olga Fisch Folklore, where they sold Fisch's works as well folk art and other pieces produced by local artisans.
Fisch compensated the craftspeople who worked for her, as well as the artisans whose worked she sold, with a living wage.
As of 2023, Olga Fisch Folklore, also known as simply Olga Fisch or Folklore is still in operation.
Fisch died in Ecuador on December 30, 1990.
United Nations, Handwoven Ecuadorean Rugs, Acquired February 20, 1956
Pumapungo Museum

The Pumapungo Museum (Spanish: Museo Pumapungo) is an ethnographic and art museum in Cuenca, Ecuador.
The museum was founded in 1979, the name Pumapungo means "Puma Bridge". In 2019, the museum temporarily exhibited 37 works by Salvador Dalí.
The museum has ethnographic collections that include traditional costumes, objects representative of the beliefs and rites of the peoples of Ecuador. The museum has a room about baroque art dating from the 18th century. The museum has reconstructions of Afro-Ecuadorian houses from the province of Esmeraldas. The museum also has tzantzas from the Shuar people. The museum has rooms dedicated to archaeology and ethnography, including ceramics and ucuyayas, which are amulets that represent mythical characters. The museum contains a collection of 5000 cassettes, these contain films of Ecuadorian cinema, also includes musical recordings, the collection is composed of 600 betamax, 1500 VHS and 3080 Cassette tapes. In 2015, the exhibition "Poéticas del presente" (Poetics of the Present) was presented, in which works by 8 Ecuadorian artists were exhibited. The museum presented an exhibition about Latin American jewelry in 2018, in which 34 jewelers participated. In January 2018, the museum housed a collection of 6445 recovered objects including pots, ocarinas and statuettes, these collections had been recovered since 2008, some of the recovered objects came from different cultures such as Puruhá, Guangala [es] and Jama Coaque [es]; also the objects came from private collections in Ecuador and other countries such as Colombia, Peru, Chile, Argentina, Spain, United States, Italy, Denmark and Egypt.
The archaeological park of Pumapunku [es] is part of the museum.
Street art influence in politics

Street art influence in politics refers to the intersection of public visual expressions and political discourse. Street art, including graffiti, murals, stencil art, and other forms of unsanctioned public art, has been an instrumental tool in political expression and activism, embodying resistance, social commentary, and a challenge to power structures worldwide.
Street art's political roots can be traced back to the ancient Roman Empire, where graffiti was used to express dissatisfaction with the ruling elite. In modern times, the evolution of street art has been closely intertwined with the political climate. Throughout the 20th and early 21st centuries, street art has been used as a tool for protest and political expression, playing significant roles in movements such as in Berlin in the 1980s, Civil Rights in the U.S., the protest culture of the 1968 student revolts, and anti-Apartheid activism in South Africa.
Street art allows political messages to reach wide audiences. Since it is often located in public spaces, it bypasses traditional gatekeepers of information such as the media or political establishment. This democratic aspect of street art makes it a potent platform for political activism and participation. Political street art often tackles issues like social inequality, discrimination, environmental concerns, war, and corruption, among others.
A famous example of political street art is Banksy, an anonymous England-based street artist, political activist, and film director. His satirical and subversive works combine dark humor with graffiti and have been featured on streets, walls, and bridges in cities throughout the world. Banksy's art often provides commentary on war, capitalism, hypocrisy, and the human condition.
While the immediate impact of street art on policy changes or political decision-making can be hard to measure, the art form's influence in shaping political discourse is undeniable. It offers an unfiltered, grassroots perspective on political issues that often contrast with mainstream narratives. Furthermore, political street art can create a sense of community and solidarity, helping to galvanize social and political movements.
The influence of street art in politics also extends to how politicians and governments react to it. The response varies globally, from punitive measures and censorship to appreciation and encouragement, reflecting the political climate and freedom of expression within each context.
Aljira, a Center for Contemporary Art

Aljira, a Center for Contemporary Art was an artist-centered space in Newark, New Jersey, United States founded in 1983, designated a Major Arts Organization by New Jersey's State Council on the Arts.
Aljira displayed the work of both established and emerging or under-represented artists. The center also sold books, fine art and prints through an online store, and held an auction of fine art each spring. Its name, an Australian Aboriginal word for dreamtime, was intended to suggest timelessness and open possibilities. In 1993, Aljira was chosen by the Federal Advisory Committee on International Exhibitions to organize the U.S. representation at the IV Bienal Internacional de Pintura in Cuenca, Ecuador. The center held an annual program, Aljira Emerge, to prepare artists for the marketplace; its initial focus on painting expanded to sculpture, installation and video art. Its tenth show in 2009, E10, featured 22 active artists based in the northeast United States.
Aljira closed in 2018 amid financing difficulties.
Brazilian Cultural Center

The Guimarães Rosa Institute (Portuguese: Instituto Guimarães Rosa, abbreviated IGR) is an institution subordinated to the Brazilian diplomatic missions in each country, being the main instrument for the execution of the Brazilian cultural policy abroad.
Formerly it was known as the Brazilian Cultural Center (Centro Cultural Brasileiro). It was created based on institutions such as the Goethe Institute (Germany) and the Cervantes Institute (Spain).
There are several Instituto Guimarães Rosa currently in Angola, Bolivia, Cape Verde, Chile, Colombia, Costa Rica, Dominican Republic, Ecuador, El Salvador, Finland, Germany, Guinea Bissau, Guyana, Haiti, Italy, Lebanon, Mexico, Mozambique, Nicaragua, Panama, Paraguay, Peru, São Tomé and Príncipe, South Africa, Spain, Suriname, the United States, Uruguay and Venezuela.
The centers are also home to the CELPE-Bras exams.
மகாராஷ்டிரா ஆளுநர்களின் பட்டியல்

மகாராஷ்டிரா ஆளுநர்களின் பட்டியல், மகாராஷ்டிரா ஆளுநர், இந்தியக் குடியரசுத் தலைவரால் நியமிக்கப்படுகிறார். இவரின் இருப்பிடம் மும்பையில் உள்ள ராஜ்பவன் (மகாராட்டிரம்) ஆகும். மற்றும் நாக்பூர் புனே, மஹாபலீஸ்வர் ஆகிய நகரங்களிலும் கூடுதல் இருப்பிடம் உள்ளன. இவரின் பதவிக்காலம் ஐந்து ஆண்டுகள் ஆகும். தற்போது கோ. போ. இராதாகிருஷ்ணன் என்பவர் ஆளுநராக உள்ளார்.
இது முந்தைய பம்பாய் மாநிலம் மற்றும் மகாராஷ்டிரா ஆளுநர்களின் பட்டியல்:
மகாராஷ்டிரா டைம்ஸ்

மகாராஷ்டிரா டைம்ஸ் என்பது மராத்தி மொழியில் வெளியாகும் நாளிதழ். இது மும்பையை தலைமையிடமாகக் கொண்டுள்ளது. இந்திய அளவில் அதிகம் விற்பனையாகும் நாளிதழ்களின் பட்டியலில் ஒன்பதாவது இடத்தைப் பிடித்துள்ளது.
இது மும்பை, புனே, தானே, கோல்ஹாப்பூர், நாசிக், அவுர்ங்காபாத், ஜள்காவ், நாக்பூர், அகமதுநகர் ஆகிய ஒன்பது ஊர்களில் வெவ்வேறு பதிப்புகளாக வெளிவருகிறது.
மகாராஷ்டிரா விரைவுவண்டி

11039/11040 எண் கொண்ட மகாராஷ்டிரா விரைவுவண்டி, இந்திய இரயில்வேயினால் இயக்கப்படுகிறது. இந்த வண்டி கோந்தியா சந்திப்புக்கும், கோலாப்பூருக்கும் இடையே பயணிக்கிறது.
மகாராஷ்டிரா மாநிலங்களவை உறுப்பினர்கள்

இந்தியப் பாராளுமன்றத்தின் 245 உறுப்பினர்கள் கொண்ட மேலவையான மாநிலங்களவை அல்லது ராஜ்ய சபா என அழைக்கப்படுகின்ற அவையில் மகாராஷ்டிரம் மாநிலச் சட்டமன்ற உறுப்பினர்களால் தேர்ந்து எடுக்கப்பட்டவர்கள் 19 பேர். இவர்களின் பதவிக்காலம் ஆறு ஆண்டுகள்.
தற்போது மகாராஷ்டிரா மாநிலத்திலிருந்து தேர்வு செய்யப்பட்டு மாநிலங்களவையில் உறுப்பினர்களாக இருப்பவர்கள், அவர்கள் சார்ந்துள்ள கட்சி போன்றவை கொண்ட பட்டியல் இது.
தேசிய கண் கொடை நாள் (இந்தியா)

இந்தியாவின் தேசிய கண் கொடை நாள் (National Eye Donation Day) ஒவ்வொரு ஆண்டும் செப்டம்பர் 8-ஆம் நாள் கடைப்பிடிக்கபட்டு வருகிறது. இந்நிகழ்வு இருவாரக் கொண்டாட்டமாக ஆகத்து 25 இல் ஆரம்பித்து செப்டம்பர் 8 இல் முடிவடைகிறது. இக்காலகட்டத்தில் கண் கொடை சிறப்புகள் பற்றிய பரப்புரைகள், பொதுக்கூட்டம், கருத்தரங்கு முகாம்கள் நடத்தபடுவதோடு, பொதுமக்களுக்கு கண் தானம் பற்றிய விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தும் வகையிலும், ஊக்கம் தரும் வகையிலும், இந்திய அரசு சார்பில் கலைநிகழ்ச்சிகள் நடத்தப்படுகிறது.
உலகம் முழுவதும் 3 கோடியே 70 லட்சம் மக்கள் பார்வையற்றோர் இருப்பதாக கண்டறியப்பட்டுள்ளது. அதில் ஒரு கோடியே 50 லட்சம் பேர் இந்தியாவில் உள்ளனர். இதில், 26 விழுக்காடு குழந்தைகள். 75 சதவீதம் பார்வை இழப்பைத் தடுக்கக்கூடியதாகும். போதிய கண் தானம் செய்வோர்கள் இல்லாமையால் இதை குறைக்க முடியவில்லை என ஆய்வறிக்கை கூறுகிறது.
சிறப்புத் தகவல்கள்:
தேசிய இரத்ததான தினம்

தேசிய இரத்ததான தினம் இந்தியாவில் அக்டோபர் 1 ஆம் நாள் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது.
மனிதனின் உயிர்நாடியாக காணப்படுகின்ற இரத்தத்தின் முக்கியத்துவத்தை அறிவதும், இரத்த தானம் செய்வதன் முக்கியத்துவதைக் கூறுவதும் இந்நாளின் நோக்கமாகும்.
ஆகவே புகையும் மதுவையும் முடிந்த அளவிற்கு தவிர்ப்பது மேலும் உடலுக்கு நன்மை பயக்கும்.
1. எய்ட்ஸ் 2. மேக நோய் 3. நீரழிவு நோய் 4. இரத்த அழுத்தம் 5. வலிப்பு நோய்
உதிரம் கொடுப்போம் உயிரைக் காப்போம்
தேசிய அறிவியல் நாள் (இந்தியா)

தேசிய அறிவியல் நாள் (National Science Day) இந்தியாவில் பெப்ரவரி 28 ஆம் நாளில் ஆண்டு தோறும் கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது.
தேசத்தலைவர்கள் மற்றும் தியாகிகளைக் கொண்டாடுவது போல அறிவியல் மேதைகளும் போற்றப்பட வேண்டும் என்ற கருத்தின் அடிப்படையில் 1987 - ஆம் ஆண்டு இந்தத் தேசிய அறிவியல் நாள் இந்திய அரசால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.
ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஒரு குறிக்கோளை அடிப்படையாக கொண்டு இந்நாள் கொண்டாடப்படுகிறது. 2013-ம் ஆண்டிற்காக, "மரபணு மாற்றப்பட்ட பயிர்களும் உணவு பாதுகாப்பும்" (Genetically Modified Crops and Food Security) குறித்த கொள்கையை வலியுறுத்தப்படுகிறது.
இந்த தினம் கொண்டாடப்படும் வரலாறு மற்றைய தினங்களைப் போல அல்லாமல் வழக்கத்துக்கு மாறானது ஆகும். பொதுவாக தேசத்தலைவர்களின் பிறந்த மற்றும் நினைவு நாட்களே சிறப்பு நாட்களாக அறிவிக்கப்படும். இந்த இரண்டு வகையிலும் அல்லாமல் இந்திய மண்ணில் பிறந்து உலகம் போற்றும் வகையில் பல அரிய கண்டுபிடிப்புகளை ஆராய்ந்து வெளியிட்டவரும் சிறந்த இயற்பியல் மேதையுமான சர். சி. வி ராமன் தன்னுடைய நோபல் பரிசு பெற்ற ஆராய்ச்சி முடிவை வெளியிட்ட பிப்ரவரி 28 ம் தேதி தேசிய அறிவியல் தினம் என அறிவிக்கப்பட்டது.
சர். சி. வி. இராமன் தனது புகழ்பெற்ற ராமன் விளைவை (Raman Effect) இந்நாளிலேயே கண்டுபிடித்தார். இந்தக் கண்டுபிடிப்பு உலகளாவிய பெருமையை இந்தியாவிற்குப் பெற்றுத் தந்ததுடன் உயரிய விருதான நோபல் பரிசும் (1930) இவருக்கு கிடைத்தது. அந்நிகழ்வின் நினைவாகவும் அறிவியல் என்பது அடித்தட்டு மக்களையும் சென்றடைய வேண்டும் என்ற நோக்கோடும் இந்திய அரசு இந்நாளைத் தேசிய அறிவியல் நாளாகப் பிரகடனப்படுத்தியது.
எந்த ஒரு நாகரீகத்திற்கும் அடிப்படையான அறிவியலின் சிறப்பை இளம் தலைமுறை மாணவர்களுக்கு கூறும் வகையிலும், நாட்டின் அனைத்து பகுதிகளிலும் பல புதிய அறிவியல் சிந்தனைகளைக் கண்டறிவதும்,. அதனை தகுந்த முறையில் பயன்பாட்டிற்கு கொண்டுவரவும், புதிய கண்டுபிடிப்புகளை வரவேற்பதுமே அறிவியல் அறிஞர்களுக்கு நாம் செலுத்தும் உண்மையான நன்றிக்கடன் என்பதை உணரச் செய்வதே இந்நாளின் நோக்கமாகும்.
தேசிய அறிவியல் தினம் ஓவ்வொரு ஆண்டும் ஒரு கருப்பொருளின் அடிப்படையில் கொண்டாடப்படுகிறது.
தேசிய உழவர் நாள்

தேசிய உழவர் நாள் (Indian Farmer's Day) உழவர்களின் நலனுக்காகவும், உணவு பாதுகாப்பை வலியுறுத்தியும் ஒவ்வொரு ஆண்டும் திசம்பர் 23-ம் தேதி இந்தியாவில் கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது...
இந்தியாவின் முன்னாள் பிரதமர் சரண் சிங் அவர்களின் பிறந்த நாளே தேசிய உழவர் நாளாக கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது.
பல்வேறு நெருக்கடியான அரசியல் சூழல்களுக்கிடையே ஜூலை 1979-ம் ஆண்டு, இந்தியாவின் 5-வது பிரதமராக பதவியேற்றார் சவுத்ரி சரண் சிங். பின்னர் 1980-ம் ஆண்டு ஜனவரி 14-ம் தேதி வரை 7 மாதங்கள் ஆட்சியில் இருந்த சரண் சிங் ஜமீன்தாரி ஒழிப்புமுறை சட்டத்தை கொண்டு வந்தார். அதேசமயம் நிலச் சுவான்தார்கள், வட்டிக்கு பணம் வழங்குவோர் மீது கடும் எதிர்ப்புகளையும், கண்டனங்களையும், விமர்சனங்களையும் முன்வைத்தவர் சரண்சிங்.
அவருடைய ஆட்சியின்போதே உழவர்களின் விளைபொருள் விற்பனைக்காக 'வேளாண் விளைபொருள் சந்தை மசோதா'வையும் அறிமுகப்படுத்தினார். இதைப் போன்றே அவர் ஆட்சியின் போது உழவர்களின் நலன்களுக்காக சில முக்கிய திட்டங்களை கொண்டுவந்தார்.
உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்தில் மட்டும் தேசிய உழவர் நாளன்று அரசு விடுமுறை அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
கொடி சத்தியாகிரகம்

கொடி சத்தியாகிரகம் (Flag Satyagraha) 1923ல் பிரித்தானிய இந்தியாவில் நடைபெற்ற ஒரு போராட்டம். இந்திய விடுதலை இயக்கத்தின் ஒரு பகுதியான இதில் தேசியவாதக் கொடிகளையும் காங்கிரசு கட்சிக் கொடிகளையும் வீடுகளிலும், தனியார் கட்டிடங்களிலும் பறக்கவிடுவதற்கும் கொடியினை ஏந்து ஊர்வலமாகச் செல்வதற்குமான உரிமைகளை தேசியவாதிகள் போராடிப் பெற்றனர்.
1923ல் நாக்பூரில் பல ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் கலந்து கொண்ட ஊர்வலம் ஒன்று நடைபெற்றது. அதில் இந்திய தேசியக் கொடியும் காங்கிரசு கொடியும் பயன்படுத்தபப்ட்டன. மக்கள் தங்கள் வீடுகளிலும் கொடிகளைப் பறக்கவிட்ட்னர். இதனை விரும்பாத காலனிய ஆட்சியாளர்கள், தேசியக் கொடியைப் பறக்கவிடுவதற்குத் தடை விதித்தனர். இதற்கு பதிலடியாக ஏப்ரல் 6-13 வரை ஜாலியன்வாலா பாக் படுகொலையை நினைவு கூறும்வண்ணம் ஒரு தேசிய கொடி வாரம் விடுதலை இயக்கத்தினரால் கடைபிடிக்கப்பட்டது. ஏப்ரல் 13ம் தேதி அவர்கள் நடத்த எண்ணியிருந்த கொடி ஊர்வலம் ஆட்சியாளர்களால் தடை செய்யப்பட்டது. தடையை மீறி ஜம்னாலால் பஜாஜ் தலைமையில் நூற்றுக்கணக்கான விடுதலை இயக்கத்தினர் கொடி ஊர்வலத்தை நடத்தினர். ஊர்வலம் நாக்பூர் அரசு அதிகாரிகள் குடியிருப்பை (civil lines) அடைந்த போது காவல்துறையினர் அவர்கள் மீது தடியடி நடத்தி ஊர்வலத்தைக் கலைத்தனர். பஜாஜ் உட்பட பலர் கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர்.
அடுத்த சில வாரங்களில் நாக்பூர் விடுதலை இயக்கத்தினருக்கு ஆதரவாக இந்தியாவின் பல பகுதிகளிலிருந்து விடுதலை இயக்கத்தினர் நாக்பூருக்கு வந்து கொடி ஊர்வலங்களை நடத்தினர். அவர்களும் கைது செய்யப்பட்டு சிறையிலடைக்கப்பட்டனர். பிற ஊர்களிலும் கொடி ஊர்வலங்கள் நடத்தப்பட்டன. வினோபா பாவே, வல்லபாய் படேல், சி. ராஜகோபாலாச்சாரி போன்ற தலைவர்கள் இந்த ஊர்வலங்களுக்கு தலைமை தாங்கி ஏற்பாடு செய்தனர். 109 நாட்கள் நடைபெற்ற இப்போராட்டத்தில் 1850 பேர் கைது செய்யப்பட்டனர். ஆகஸ்ட் மாதம் காலனிய ஆட்சியாளர்களுக்கும் விடுதலை இயக்கத்தினருக்கு இணக்கமான உடன்பாடு ஏற்பட்டது. அதன்படி கொடி ஊர்வலங்களுக்கு விதிக்கப்பட்டிருந்த தடை நீக்கப்பட்டு கைது செய்தவர்கள் அனைவரும் விடுவிக்கப்பட்டனர்.
கஸ்பா கணபதி கோயில்

கஸ்பா கணபதி கோயில் (Kasba Ganapati) இந்தியாவின் மகாராட்டிரா மாநிலத்தின் புனே நகரத்தில் கணபதிக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட கோயில் ஆகும். புனே நகரத்தில் இக்கணபதி சிலையை தாதாஜி கொண்டதேவ் கண்டுபிடித்தார். இச்சிலையைக் கொண்டு பேரரசர் சிவாஜி மற்றும் அவரது அன்னை ஜிஜாபாய் புனே நகரத்தில் சனிவார்வாடா பகுதியில் 1639-இல் கணபதி கோயிலை நிறுவினார். இதுவே புனே நகரத்தின் முதன்மை தெய்வம் ஆகும். பேஷ்வாக்கள் ஆட்சிக் காலத்தில் சனிவார்வாடா பகுதியில் அமைந்த கஸ்பா கணபதி கோயிலை செப்பனிட்டு, விழாக்கள் எடுத்தனர்.
இக்கணபதியே புனே நகரத்தின் முதன்மை தெய்வச் சிலை என பாலகங்காதர திலகர் தீர்மானித்தார். இந்திய விடுதலை இயக்கத் தலைவர்களில் ஒருவரான பாலகங்காத திலகரின் முயற்சியால், பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்களுக்கு எதிராக மக்களை ஒன்றுபடுத்த, 1893-ஆம் ஆண்டு முதல் கணபதி சிலையுடன், கணபதி சதுர்த்தி விழா ஊர்வலம் கொண்டாடத் துவக்கப்பட்டது. இந்த ஊர்வலம் பாலகங்காதர திலகர் வீட்டிலிருந்து சனிவார்வாடா வரை நிகழ்த்தப்பட்டது. இதன் பிறகு சில ஆண்டுகளில் விநாயகர் சதுர்த்தி விழா பம்பாய் மாகாணம் முழுவதும் பரவியது.
1925-ஆம் ஆண்டு வரை கஸ்பா கோயில் வளாகத்தில் மட்டும் நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்த விநாயகர் சதுர்த்தி விழா, 1926-ஆம் ஆண்டு முதல் புனே நகரத்தின் பல உள்ளரங்க மண்டபங்களில் நடைபெற்றது. தற்போது புனே நகரத்தில் விநாயகர் சதுர்த்தி விழா 10 நாள் இந்து சமயப் பண்பாட்டு திருவிழாவாக கொண்டாடப்படுகிறது.
திருவனந்தபுரம் பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம்

திருவனந்தபுரம் பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையம் (மலையாளம்: തിരുവനന്തപുരം അന്താരാഷ്ട്ര വിമാനത്താവളം) இந்தியாவின் திருவனந்தபுரத்தில் அமைந்துள்ளது. இது கேரளாவின் முதல் வானூர்தி நிலையமாகும்; மேலும் இது இந்தியாவில் மாநகர நகர் சாராத முதல் பன்னாட்டு வானூர்தி நிலையமாக இருக்கிறது. இது பன்னாட்டு பயணிகள் போக்குவரத்தில் நாட்டில் 8-ஆவது பரபரப்பான வானூர்தி நிலையமாகவும் மற்றும் ஒட்டுமொத்த பயணிகள் போக்குவரத்தில் 10-ஆவது பரபரப்பான வானூர்தி நிலையமாகவும் உள்ளது.
ஆண்டுதோறும், பங்குனி உத்தரம் அன்று "அராத்" ஊர்வலம் பத்மநாபசாமி கோயில் வரை செல்லும்பொழுது, இந்த வானூர்தி நிலையத்தின் ஓடுபாதை வழியாக தொடர்ந்து ஐந்து மணி நேரங்களாக வானூர்தி நிலையமே மூடியிருக்கும்.
அனைத்துலக முதியோர் நாள்

ஐக்கிய நாடுகள் அவை அறிவித்துள்ளபடி சர்வதேச முதியோர் தினம் (International Day of Older Persons) உலகம் முழுவதும் அக்டோபர் 1 ஆம் நாள் கொண்டாடப்படுகிறது. அக்டோபர் 1, 1991 இல் இருந்து இந்த நாள் கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது.
உலகம் முழுவதிலும் உள்ள மூத்த குடிமக்களை மதிக்கவும், மரியாதையை செலுத்தவும், குடும்பம், சமூகம் மற்றும் நாட்டுக்கு அவர்கள் ஆற்றிய சேவைகளை நினைவு கூறும் வகையிலும், அவர்களின் அறிவு, ஆற்றல் மற்றும் சாதனைகளை பார்த்துக் கற்றுக்கொள்ளவும் மக்களுக்கு எடுத்துரைக்கும் நாளாக காணப்படுகிறது.
பொதுவாக 60 வயதை கடந்த ஆண், பெண் அனைவரும் மூத்த குடிமக்கள் அல்லது முதியோர் என்று கருதப்படுகின்றனர். அவர்கள் நலனை பாதுகாக்கவும், அவர்களின் உரிமைகளை மதிக்கவும் அரசுகள் பல்வேறு நடவடிக்கைகளை எடுத்து வருகின்றன.
1991 ஆம் ஆண்டின் ஐக்கிய நாடுகள் அவை அறிவுறுத்தலின் படி, (தீர்மானம்: 45/106) கீழ்க்கண்டவை முதியோர்களுக்கான அத்தியாவசிய விதிமுறைகளாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
இவை அனைத்து நாடுகளுக்கும் பொதுவான வரைமுறை ஆகும்.
பெற்றோர் மற்றும் மூத்தகுடி மக்கள் நலன் மற்றும் பராமரிப்பு சட்டம், 2007, பெற்றோர் மற்றும் மூத்த குடிமக்களின் தேவையான பராமரிப்பை உறுதி செய்கிறது. இதுவரை 23 மாநிலங்கள், அனைத்து ஒன்றியப் பிரதேசங்களும் இச்சட்டத்தை நடைமுறைபடுத்தி உள்ளன. இதில் 13 மாநிலங்கள் அதாவது சட்டீஸ்கர், கோவா, குஜராத், ஹரியானா, கர்நாடகா, கேரளா, மத்திய பிரதேசம், மகாராஷ்டிரா, ஓடிசா, ராஜஸ்தான், தமிழ்நாடு, திரிபுரா மற்றும் மேற்கு வங்காளம் மற்றும் ஒரு யூனியன் பிரதேசமான புதுடில்லி ஆகியவை இந்த சட்டத்தின் படி விதிகளை முறைப்படுத்தி உள்ளன. மீதமுள்ள மாநில அரசுகள் / யூனியன் பிரதேசங்கள் இந்த சட்டத்தின் விதிகளை முறைப்படுத்தவும், இச்சட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்தவும் விரைந்த நடவடிக்கை எடுக்குமாறு கேட்டுக்கொள்ளப்படுள்ளது.
இந்த சட்டம் வழங்குவது :
மத்திய அரசின் பல்வேறு நலத்திட்டங்கள் போக தமிழ்நாடு மாநில அரசின் சார்பிலும் முதியோர் நலன் காக்க பல்வேறு திட்டங்கள் நடைபெறுகின்றன.
செப்டம்பர் 8

செப்டம்பர் 8 (September 8) கிரிகோரியன் ஆண்டின் 251 ஆம் நாளாகும். நெட்டாண்டுகளில் 252 ஆம் நாள். ஆண்டு முடிவிற்கு மேலும் 114 நாட்கள் உள்ளன.
இந்தியன் எக்சுபிரசு

இந்தியன் எக்சுபிரசு அல்லது இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் (The Indian Express) புது தில்லியைத் தலைமையிடமாகக் கொண்டு பிரசுரிக்கப்படும் ஒரு ஆங்கில மொழி செய்தித்தாள். இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் குழுமத்தால் நிர்வகிக்கப்பட்டுவரும் இச்செய்தித்தாள் 1931 இல் தொடங்கப் பட்டது. இந்தியாவில் அதிகம் படிக்கப்படும் செய்தித்தாள்கள் பட்டியலில் ஏழாவது இடத்தில் இது உள்ளது. வட இந்தியாவில் இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் என்ற பெயரிலும், தென்னிந்தியாவில் தி நியூ இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் என்ற பெயரிலும் இது விற்பனை செய்யப்படுகிறது.
இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் 1931 ஆம் ஆண்டு இந்திய தேசிய காங்கிரசு தலைவரும் சுதந்திர போராட்ட வீரருமான பெ. வரதராஜுலு நாயுடு என்பவரால் சென்னையில் தொடங்கப்பட்டது. தொடங்கி ஒரு ஆண்டுக்குள் நிதி நெருக்கடி காரணமாக சதானந்த் என்ற பத்திரிக்கையாளருக்கு விற்கப்பட்டது. 1933 இல் மதுரையில் இரண்டாவது பதிப்பு ஆரம்பிக்கப்பட்டது. அதே ஆண்டு தினமணி என்ற பெயரில் தமிழ் செய்தித்தாள் ஒன்றையும் இந்நிறுவனம் வெளியிடத் தொடங்கியது. அடுத்த சில ஆண்டுகளுக்குள் சதானந்தின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து வட இந்தியத் தொழிலதிபர் ராம்நாத் கோயங்கா என்பவருக்கு கை மாறியது. அன்றிலிருந்து இன்று வரை கோயங்கா குடும்பத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இயங்கி வருகிறது. 1930 களில் இதன் தினசரி விற்பனை சுமார் இரண்டாயிரம் பிரதிகள்.
ஆங்கில அரசுக்கு எதிரான போக்கைக் கொண்டிருந்த எக்ஸ்பிரஸ் கோயங்காவின் நிர்வாகத்தில் மேலும் தீவிரமாக இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்திற்குஆதரவளிக்க ஆரம்பித்தது. 1939 இல் கோயங்கா ஆந்திர பிரபா என்ற தெலுங்கு செய்தித் தாளையும் வாங்கினார். 1940 களில் எக்ஸ்பிரசின் மும்பைப் பதிப்பைத் தொடங்கினார். எக்ஸ்பிரசின் சென்னை அலுவலகமும் அச்சகமும் ஒரு விபத்தில் தீக்கிரையான போது, த இந்து இதழின் அலுவலகத்திலிருந்து அது அச்சிடப்பட்டு வெளியானது. 1951 இல் டில்லியின் தேஜ் க்ரோனிக்கள் என்ற பத்திரிக்கையை வாங்கிய கோயங்கா இரண்டாண்டுகளில் அதனை எக்ஸ்பிரசின் டெல்லிப் பதிப்பாக மாற்றினார். 1965 இல் பெங்களூர், 1968 இல் அகமதாபாத் ஆகிய நகரங்களில் புதிய பதிப்புகள் தொடங்கப்பட்டன. பொருளியல் நடப்புகளைப் பற்றி செய்தி வெளியிட 1961 இல் பைனான்சியல் எக்ஸ்பிரஸ் என்ற வணிக இதழும், 1965 இல் கன்னட மொழியில் கன்னட பிரபா என்ற புதிய இதழும், மராத்தி மொழியில் லோக் சத்தா என்ற இதழும் தொடங்கப்பட்டன.
பொதுவாக இந்திய தேசிய காங்கிரசுக்கு ஆதரவாக செயல்பட்டு வந்த எக்ஸ்பிரஸ், 1975 இல் இந்தியப் பிரதமர் இந்திரா காந்தி நெருக்கடி நிலைப் பிரகடனம் செயத போது அதனைக் கடுமையாக எதிர்த்தது. அப்போது அமலில் இருந்த கடுமையான தணிக்கை விதிகளைக் கண்டிக்கும் வகையில் தலையங்கம் இருக்க வேண்டிய பகுதியியை வெற்றிடமாக விட்டு பிரசுரம் செய்தது. 1991 இல் பகவன் தாஸ் கோயங்கா மரணமடைந்த பின் அவரது குடும்பத்தினரிடையே இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் குழுமத்தின் இதழ்கள் பாகப்பிரிவினை செய்யப்பட்டன. டில்லி, மும்பை, புனே, கொல்கத்தா, லூதியானா, சண்டிகர், லக்னௌ, அகமதாபாத் ஆகிய வட இந்திய நகரங்களில் இருந்து வெளியாகும் பதிப்புகள் ஒரு குழுமமாகவும், சென்னை, கோவை, ஹைதராபாத், கொச்சி, திருவனந்தபுரம், பெங்களூரு, புவனேஷ்வர் ஆகிய தென்னிந்திய பதிப்புகள் “தி நியூ இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்” என்ற பெயரில் வேறொரு குழுமமாகவும் பிரிந்தன.
தேசிய ரீடர்ஷிப் சர்வே, 2008 இன் படி இந்தியாவில் அதிகம் படிக்கப்படும் ஆங்கில இதழ்களுள் இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் ஏழாவது இடத்தில் உள்ளது. ஆடிட் பீரோ ஆஃப் சர்குலேஷனின் 2009 கணிப்பின்படி தினம் இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் சுமார் பதின்மூன்று லட்சம் பிரதிகளும், நியூ இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் சுமார் 3 லட்சம் பிரதிகளும் விற்கின்றன.
இரு இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் குழுமங்களில் இருந்தும் வெளியாகும் இதழ்கள்:
Maharashtra Day

Maharashtra Day, commonly known as Maharajshtra Din is a state holiday in the Indian state of Maharashtra, commemorating the formation of the state of Maharashtra in India from the division of the Bombay State on 1 May 1960. Maharashtra Day is commonly associated with parades and political speeches and ceremonies, in addition to various other public and private events celebrating the history and traditions of Maharashtra. It is celebrated to commemorate the creation of a Marathi-speaking state of Maharashtra.
The States Reorganisation Act, 1956 defined boundaries for the states within India on the basis of languages. The Bombay State that was formed as a consequence of this act, however, was composed of different areas where different languages were spoken; Marathi, Gujarati, Kutchi and Konkani. The Samyukta Maharashtra Samiti was at the forefront of the movement to divide the Bombay State into two states; one composed of areas where people primarily spoke Gujarati and Kutchi and the other where people primarily spoke Marathi and Konkani.
The state of Maharashtra and Gujarat were formed as a result of this movement according to the Bombay Reorganisation Act, 1960 enacted by the Parliament of India on 25 April 1960. The act came into effect on 1 May 1960, hence the reason of annual celebration.
Every year the Government of Maharashtra issues a notification declaring 1 May to be a public holiday to be celebrated as Maharashtra Day. This holiday applies to all the schools, offices and companies under the jurisdiction of the State and Central Government celebrate this day by organising various programmes.
The Indian stock markets remain closed on Maharashtra Day.
Every year a parade is held at Shivaji Park where the Governor of Maharashtra makes a speech.
Liquor sales to Indians are prohibited on this day across Maharashtra, excluding foreigners.
The Golden Jubilee celebrations for Maharashtra Day were conducted on 1 May 2011 across Maharashtra.
In Maharashtra state government and private sector inaugurates and launches various new projects and schemes on 1 May. Annual celebrations of such institutions and projects are also held on Maharashtra Day.
The Marathi language Wikipedia was started on 1 May 2003.
Government of Maharashtra

The Government of Maharashtra is the executive branch of the Indian state of Maharashtra. The government is led by the chief minister (currently Devendra Fadnavis since 5 December 2024) who selects the council of ministers and is appointed by the Governor of Maharashtra. The state has had a BJP-led government since 2024. The chief minister and his council of ministers form the cabinet of maharashtra which is responsible for overseeing the administration of the state, policy formulation, etc.
Ministers are responsible to the House in which they sit; they make statements in that House and take questions from members of that House. For most senior ministers, this is usually the directly elected Legislative Assembly rather than the indirectly elected Legislative Council. The government is dependent on the Legislature to make primary legislation, and general elections are held every five years (at most) to elect a new Legislative Assembly. After an election, the Governor selects as chief minister the leader of the party or alliance commanding the confidence of the Legislative Assembly, usually by possessing a majority of MLAs.
The cabinet expansion took place at Raj Bhavan in Nagpur on 15 December 2024. Maharashtra can have a maximum of 43 ministers. 33 were inducted as Cabinet ministers, 6 were sworn in as ministers of state. 19 ministers from the BJP, 11 from shiv Sena and 9 from the NCP took the oath as cabinet ministers.
Council portfolios are as follows
An alphabetical list of all the departments of Maharashtra Government with terms : Cabinet Ministers Update = 05 December 2024
Statue of Lord Rama, Nashik

The Statue of Lord Rama is a monument in Tapovan, Nashik district of Maharashtra. It is 21.33 m (70 feet) tall. It is known as the highest statue of Lord Rama in Maharashtra. It was unveiled by Gaurang Das Prabhu of ISKCON and Dr. Vinayak Govilkar on October 12, 2024. It was built under the guardianship of Rahul Uttamrao Dhikle, a member of the Maharashtra Legislative Assembly.
The Ministry of Tourism under the Government of Maharashtra passed 5 Crores as the fund for the Statue. It is located at the Ramshristi Udyan, Tapovan Panchavati It is known that Lord Rama have spent 14 years in Tapovan. It is made up of Fiber reinforced Polymer on the 7 acres of land given by State Government and Central Government. There is a 108 Feets long Dharm Dhwaj (religious flag) behind the Statue.
It was unveiled on the first day of Dussehra in 2024 at the Ramshristi Udyan, Tapovan Panchavati in the Nashik district of Maharashtra.
Joshi's Museum of Miniature Railway

Joshi's Museum of Miniature Railway is a miniature railway museum located in the Erandwane locality of Pune, a city in the state of Maharashtra, India. The museum hosts working models of various types of trains. It was started by Bhausaheb Joshi.
The museum was conceptualized and started by B. S. Joshi, popularly known as Bhausaheb Joshi. Through his childhood hobby of collecting and making models, he started working on this concept in the 1960s. He initially made mobile working models, which he would set up in various cities for the public to view. His first exhibition took place in Pune at the Gokhale Hall in 1982. In 1984 the layout was displayed in Mumbai (then Bombay) and again in 1986, in Pune's Dastur High School. It was then that Joshi decided to have a permanent exhibition to avoid the inconveniences of mobile models. The present layout of the museum was fabricated in 1991 and the museum opened on 1 April 1998. Over time the layout was enlarged with many additions of digital controls and multiple models. The museum's present proprietor is Dr. Ravi Joshi, Bhausaheb's son.
The model trains on exhibition run through a miniature city and are presented with a son et lumière show. The layout includes 65 signals, fences, lamp posts, flyovers, etc. and can be controlled manually as well as through a computer. In 2011 it has working models of "10 - 15" types of trains, including steam engines, the bullet train and a mini sky-train.
In 2003, the museum developed a miniature railway that interacts with other equipment and simulates train movements. This project, the first of its kind in India, was executed for HBLnife, a company that manufactures and supplies batteries, high-frequency track circuit data loggers, digital axle counters and electronic interlocking systems to the Indian Railways. The model is the first ever scale model in India that is digitally controlled and can simulate movements of trains.
Since 2003, the museum is an India distributor for international brands such as Fleischmann, Roco and Hornby Railways that make scale models of railways. "Trainz", the hobby centre of the museum intends, according to Ravi Joshi, to popularize train modelling and impart basic knowledge about it. Currently the charges for the individual consist of Rs 90 for an individual, kids below 3 years are not charged. The museum also has its own manufacturing unit. The museum sells miniature railway kits on site and also supplies models to Switzerland, Australia and the Indian Railways. In 2007 it manufactured a scale model of the Jungfrau Railway, Europe's highest railway, and received an order for 2000 sets, which will be sold at the stations of the railway. The models are made by the injection moulding process.
The museum is included in the attractions covered by the Pune Municipal Corporation's one-day city tour bus. The road on which the museum is located has been named after Bhau Joshi .
Jainism in Maharashtra

Jainism has been present in Maharashtra since ancient times. The famous Ellora Caves demonstrate that Jainism was part of a thriving religious culture in Maharashtra in premodern times.
Jainism in Maharashtra has a long history. The oldest inscription in Maharashtra is a 2nd-century BC Jain inscription in a cave near Pale village in the Pune District. It was written in the Jain Prakrit and includes the Navkar Mantra. The first Marathi inscription known is at Shravanabelagola, Karnataka near the left foot of the statue of Bahubali, dated 981 CE.
Jainism in Maharashtra was patronised by many rulers such kings from the Shilaharas and Rashtrakuta. Many of forts were built by kings from these dynasties and thus Jain temples or their remains are found in them. Texts such as the Shankardigvijaya and Shivlilamruta suggest that a large number of Marathi people followed Jainism in the ancient period.
There are many native Jain communities in present day Maharashtra. The communities tend to be endogamous, and generally do not intermarry with the Jains who have arrived from North India. They belong to the Digambar sect. The four largest communities by numbers are:
Each of the above communities are affiliated to their own Matha and led by the Matha leader called Bhattaraka. In addition to the above four, there are several smaller native Maharashtrian Jain communities.
The Dakshin Bharat Jain Sabha, Veer Seva Dal are religious and social service organization of the Jains of South India. The organization is headquartered at Kolhapur, Maharashtra, India. The association is credited with being one of the first Jain associations to start reform movements among the Jains in modern India. The organization mainly seeks to represent the interests of the native Jains of Maharashtra (Marathi Jains) and Karnataka (Kannada Jains).
Shri Kalikund Parshwanatha Digambar Jain Kshetra, Kundal Sangli.
Shri Kalikund Parshwanatha Digambar Jain Kshetra
2024 Indian general election in Maharashtra

The 2024 Indian general election in Maharashtra was held in five phases between 19 April and 20 May 2024 to elect 48 members of the 18th Lok Sabha. The result of the election was announced on 4 June 2024.
On 16th March 2024, the Election Commission of India announced the schedule for the 2024 Indian general election, with Maharashtra scheduled to vote during the first five phases on 19, 26 April, 7, 13, and 20 May.
Strike rate is determined by calculating the number of seats won by a party of the number of seats it contested.
List of Indian state flags

As of 2025, there are no officially recognised flags for the individual states or union territories of India. There are no legal prohibitions to prevent states adopting distinctive flags exist in either the Emblems and Names (Prevention of Improper Use) Act, 1950, or the Prevention of Insults to National Honour Act, 1971. In a 1994 case before the Supreme Court of India, S. R. Bommai v. Union of India, the Supreme Court declared that there is no prohibition in the Constitution of India for a state to have its own flag. However, a state flag should not dishonour the national flag. The Flag code of India also permits other flags to be flown with the Flag of India, but not on the same flag pole or in a superior position to the national flag.
The state of Jammu and Kashmir had an officially recognised state flag between 1952 and 2019 under the special status granted to the state by Article 370 of the Constitution of India.
The Government of Tamil Nadu proposed a design for the Flag of Tamil Nadu in 1970.
The Government of Karnataka proposed a design for the Flag of Karnataka in 2018 based on the traditional yellow-red Kannada bicolour. The new tricolour flag with the central white band and emblem, was designed to distance itself from regional political parties and emulate the structure of the Indian tricolour. In August 2019, the Government of Karnataka announced it was no longer officially pursuing the proposal for an official state flag. The unofficial Kannada flag also remains popular within the state.
When a distinctive banner is required to represent a state or union territory, the emblem of the state or union territory is usually displayed on a white or blue field.
Emblem of Maharashtra

The Emblem of the State Government of Maharashtra is the official seal of the Government of the Indian state of Maharashtra.
The emblem is a circular seal depicting a Samai diya lamp surrounded by 16 lotus blossoms. Between the Samai lamp and lotus blossoms is a motto in Sanskrit: प्रतिपच्चंद्रलेखेव वर्धिष्णुर्विश्व वंदिता महाराष्ट्रस्य राज्यस्य मुद्रा भद्राय राजते, romanized: Pratipaccandralēkhēva vardhiṣṇurviśva vanditā mahārāṣṭrasya rājyasya mudrā bhadrāya rājatē, lit. 'The glory of this seal of the State Government of Maharashtra shall grow like the first day of the moon. It shall be worshipped by the world and shall shine only for the well being of its people.' The motto is based on one found on the "Rajmudra" (royal seal) used by 17th-century Maratha king Chhatrapati Shivaji, the only difference being that the name of the monarch is replaced by the name of the state.
The Government of Maharashtra can be represented by a banner displaying the emblem of the state on a white field.
Aheri, Gadchiroli

Aheri is a town and a tehsil and a district sub-division in Gadchiroli district in the Indian state of Maharashtra. It is located on the bank of Pranhita River, a tributary of Godavari River. This town is situated at the border of the Indian states of Maharashtra and Telangana. Aheri is known for its unity among the people. It represents religious, cultural and linguistic diversity. Aheri is among two Scheduled Area listed under Gadhiroli district by Government Of India. Viththal Rukhmai Mandir is the famous temple here, located right at the heart of the town.
Recently its urban status has been advanced to "Nagar Panchayat" from Gram Panchayat earlier on account of its rapid growth and development.
The Bridge Project on River Pranhita is in progress which creates physical links between Aheri in Maharashtra and Gudem in Telangana which promotes the historical cultural relations between the regions. This project is also expected to boost the economic growth of the town. Aheri is located at. It has an average elevation of 120 metres (396 feet).Here the main issue is with roads and peoples are helpful and now Raje Dharmarao Baba Atram is MLA and hence looking forward for development and the Nagar Panchayat of Aheri is near to police station in Gadaheri area well now the work of Maharashtra-Telangana bridge which was under construction now the work is completed before few months/years and hence here many waterfalls are also located. It has good culture and historical heritage, like Rajwada of Aheri, and the main attraction is on the occasion of Dussehra when about 20000 to 50000 peoples are visiting here to celebrate.
Aheri is a sub-division of Gadchiroli district and consist of Aheri, Etapalli, Bhamragad and Sironcha tehsils.
As per Indian government census of year 2011, the population of tehsil was 1,16,992.
Maharashtra Legislative Assembly

The Maharashtra Legislative Assembly (ISO: Mahārāṣṭra Vidhāna Sabhā) is the lower house of the bicameral legislature of Maharashtra state in western India. It consists of 288 members directly elected from single-seat constituencies. The Assembly meets at Vidhan Bhavan in Mumbai, though the winter session is held in Nagpur. Along with the Maharashtra Legislative Council, it comprises the legislature of Maharashtra. The presiding officer of the Assembly is the Speaker. Members of the Assembly are directly elected by the people of Maharashtra through elections held every five years, unless the Assembly is dissolved earlier. The current Assembly was elected in October 2019.
The following is the list of all the Maharashtra Legislative Assemblies (1961–present):
The budget session and the monsoon session are convened in Mumbai whereas the winter session is convened in the auxiliary capital Nagpur. In 1975 because elections were in winter season, the monsoon (second) session was convened in Nagpur and winter (third) session was convened in Mumbai.
List of districts of Maharashtra

Maharashtra is an Indian state that was formed on 1 May 1960 with 26 initial districts. Since then, 11 additional districts have been created, the most recent of which is Palghar district. The state currently has 36 districts. These districts are grouped into six administrative divisions shown below.
Maharashtra is divided into 36 districts, which are grouped into six divisions.
Geographically, historically, politically, and according to cultural sentiments, Maharashtra has five main regions:
The table below lists important geographic and demographic parameters for all 36 districts. Population data are extracted from the 2011 Census of India.
In 2018, then Chief Minister Devendra Fadnavis constituted a committee under leadership of Chief secretary. The committee has proposed 22 new districts. Earlier in 2015, former ministers has demanded formation of new districts, they were Katol (Nagpur), Chimur(Chandrapur), Pusad (Yavatmal), Khamgaon (Buldhana), Achalpur (Amravati), and Aheri (Gadchiroli).
黄山松

黄山松（學名：Pinus hwangshanensis），松科松属的一种，常绿乔木，分布于福建、浙江、安徽、江西、湖南和贵州等地区。
1936年，中国植物学家夏纬瑛（維基數據：Wei Ying Hsia）将它定为一个物种，因为其在黄山，而命名为黄山松。本种与台湾二叶松（Pinus taiwanensis）及琉球松（Pinus luchuensis）曾被视为同一物种。
常绿乔木，株高15－25米，树冠冠幅很大，冠顶较平，分枝很长，水平。树皮厚，灰褐色，被鳞片。叶为针叶，深绿色，每簇2个，长5－8厘米，宽0.8－1毫米，叶鞘长1厘米。球果宽扁卵形，长 4－6.5厘米，黄褐色，冬末时成熟裂开，宽5－7厘米。种子具一翅，长5－6毫米，翅长1.5－2.5厘米。球果成熟18－20月後的仲春是黄山松的授粉时间。黄山松与黑松（Pinus thunbergii）亲缘关系很近，差别在於黄山松的叶更细长，球果更宽，而且芽为褐色，而黑松的芽为白色。
在中国文学和艺术中，黄山松以其生于石上，不畏风雪，体态优美的独特形态，而被赋予了高尚的人格品质。