Hiroshima Peace Memorial

Ang Hiroshima Peace Memorial (Hiroshima Heiwa Kinenhi) (sa orihinal na Hiroshima Prefectural Industrial Promotion Hall), at ngayon ay karaniwang tinatawag na Atomic Bomb Dome o A-Bomb Dome (原 爆 ド ー ム Genbaku Dōmu)) ay bahagi ng Hiroshima Peace Memorial Park sa Hiroshima, Hapon at itinalagang isang UNESCO World Heritage Site noong 1996. Ang pagkaguho ng hall ay nagsisilbing alaala sa mga taong napatay sa atomic bombing ng Hiroshima noong 6 Agosto 1945. Higit sa 70,000 katao ang namatay agad, at isa pa 70,000 ang nakaranas ng nakamamatay na mga pinsala mula sa radiation.
Ang gusali ng Product Exhibition Hall ay orihinal na dinisenyo ng Czech architect Jan Letzel. Kasama sa disenyo ang isang natatanging simboryo sa pinakamataas na bahagi ng gusali. Ito ay natapos noong Abril 1915 at pinangalanan ang Hiroshima Prefectural Commercial Exhibition (HMI). Ito ay pormal na binuksan sa publiko noong Agosto ng taong iyon. Noong 1921, binago ang pangalan sa Hiroshima Prefectural Products Exhibition Hall, at muli, noong 1933, sa Hiroshima Prefectural Industrial Promotion Hall. Matatagpuan ang gusali sa malaking distrito ng negosyo sa tabi ng Aioi Bridge at pangunahing ginagamit para sa mga eksibisyon sa sining at pang-edukasyon.
Sa 8:15 ng umaga noong 6 Agosto 1945, ang Little Boy - ang unang atomic bomb na gagamitin sa digmaan - ay inihulog ng US Air Force mula sa Enola Gay, isang Tagabomba ng B-29. Ang epektibong pwersa ng bombang atomiko ay nagpapalayas sa lungsod ng Hiroshima, Hapon.
Noong 25 Hulyo 1945, kinuha ni General Carl Spaatz, pinuno ng Estados Unidos ang Strategic Air Forces sa Pasipiko, upang makapaghatid ng "special bomb" na pag-atake sa mga napiling lungsod sa Japan Ang unang napiling target na lungsod ay ang Hiroshima, na may mahalagang port sa timog Honshu at punong tanggapan ng Hapon Ikalawang Pangkalahatang Hukbo na may 40,000 tauhan ng militar sa lungsod. Ang bomba ay binuo ng palihim at ikinarga sa Enola Gay. Ito ay binubuo ng isang uranium isotope 235 core na pinangangalagaan ng daan-daang kilo ng lead. Ang Little Boy ay nagkaroon ng lakas na katumbas ng 12,500 tonelada ng TNT. Ang eroplano ay Ibinagsak ang bomba sa lungsod sa 8:15:17 sa isang lokal na oras noong 6 Agosto 1945. Sa loob ng 43 segundo ng pagbaba, ang Little Boy ay nagpaputok sa lungsod, nawawala ang target nito sa 240 m (790 piye). Sa halip na sa Aioi Bridge, ang bomba ay sumabog nang direkta sa Shima Hospital, na malapit sa Genbaku Dome. Dahil ang pagsabog ay halos direkta sa ibabaw, ang gusali ay nakapanatili ang hugis nito. Ang mga vertical na hanay ng gusali ay nakaligtas sa halos vertical na pababang puwersa ng sabog, at ang mga bahagi ng kongkreto at brick na panlabas na pader ay nanatiling buo. Ang sentro ng pagsabog ay nangyari 150 m (490 piye) nang pahalang at 600 m (2,000 piye) patayo mula sa Dome. Ang bawat tao sa loob ng gusali ay agad na namatay.
Ang gusali ay ang tanging istrakturang naiwan na nakatayo malapit sa hypocenter ng bomba. Sa lalong madaling panahon na tinatawag na Genbaku ("A-Bomb") Dome, dahil sa nakalantad na balangkas ng metal dome sa tuktok nito, ang istraktura ay naka-iskedyul na buwagin sa natitirang bahagi ng mga lugar ng pagkasira, ngunit ang karamihan ng gusali ay buo, naantala ang mga plano ng demolisyon. Ang Dome ay naging isang paksa ng kontrobersya, na may ilang mga lokal na nais itong magwasak, habang ang iba ay nais na mapanatili ito bilang isang pang-alaala ng pambobomba at isang simbolo ng kapayapaan. Sa huli, nang magsimula ang muling pagtatayo ng Hiroshima, nananatili ang kalansay ng labi ng gusali.
Mula 1950 hanggang 1964, itinatag ang Hiroshima Peace Memorial Park sa paligid ng Dome. Ang Konseho ng Lungsod ng Hiroshima ay nagpatibay ng resolusyon noong 1966 sa permanenteng pangangalaga ng Genbaku Dome, opisyal na pinangalanan ang Hiroshima Peace Memorial (Genbaku Dome). Ang Dome ay patuloy na pangunahing palatandaan ng parke.
Ang pag-ulan at pagkasira ng Genbaku Dome ay nagpatuloy sa panahon ng digmaan. Ipinahayag ng Konseho ng Lungsod ng Hiroshima noong 1966 na nilayon upang tuluyan na mapanatili ang istraktura, na ngayon ay tinatawag na "Genbaku Dome". Ang unang popular na inihalal na alkalde ng Hiroshima, Shinzo Hamai (1905-1968) ay humingi ng mga pondo para sa pagpapanatili ng pangangalaga sa loob at internasyonal. Sa isang paglalakbay sa Tokyo, nagpunta si Hamai sa pagkolekta ng mga pondo nang direkta sa mga kalye ng kabisera. Ang gawaing pangangalaga sa Genbaku Dome ay natapos noong 1967. Ang Genbaku Dome ay sumailalim sa dalawang minor na mga proyekto ng pag-iingat upang patatagin ang wasak, lalo na sa pagitan ng Oktubre 1989 at Marso 1990..
Ang Genbaku Dome ay halos eksaktong katulad nito matapos ang pambobomba noong 6 Agosto 1945. Ang mga pagbabago sa mga guho, na sinadya upang matiyak ang katatagan ng istraktura, ay napakaliit.
Noong Disyembre 1996, ang Genbaku Dome ay nakarehistro sa UNESCO World Heritage List base sa Convention for the Protection of the World Cultural and Natural Heritage. Ang pagsasama nito sa listahan ng UNESCO ay batay sa kaligtasan nito mula sa isang mapanira na puwersa (atomic bomb), ang unang paggamit ng mga sandatang nukleyar sa isang populasyon ng tao, at ang representasyon nito bilang simbolo ng kapayapaan..
Ang mga delegado sa World Heritage Committee mula sa Tsina at Estados Unidos ay may mga reserbasyon tungkol sa kumpirmasyon ng pang-alaala bilang isang World Heritage Site. Sinabi ng Tsina na posibleng gamitin ang monumento upang ibaling ang katotohanan na ang mga bansa ng biktima ng pagsalakay ng Hapon ay nagdusa ng pinakamalaking pagkalugi ng buhay sa panahon ng digmaan, at ang Estados Unidos ay nagsabi na ang pagkakaroon ng isang pang-alaala sa isang digmaan site ay aalisin ang kinakailangang makasaysayang konteksto . Ang Estados Unidos ay tumalikod sa desisyon