davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Tata Motors Cars

Tata Motors Cars is a division of the India-based automaker Tata Motors which produces cars under the brand name Tata Motors. As of 2025, it is the third largest car manufacturer in India by sales, after Maruti Suzuki and Hyundai.
Tata Motors entered the passenger vehicle market in 1991 with the launch of the Tata Sierra, a multi utility vehicle. This was followed by the launch of the Tata Estate in 1992 (a stationwagon based on the existing TataMobile light commercial vehicle) and the Tata Sumo in 1994, India's first sports utility vehicle.
Tata launched the Indica in 1998, the first fully indigenous Indian passenger car. Although initially criticised by auto-analysts, its excellent fuel economy, powerful engine and an aggressive marketing strategy made it one of the best selling cars in the history of the Indian automobile industry. A newer version of the car, named Indica V2, was a major improvement over the previous version and quickly became a mass favourite. Tata Motors also successfully exported large quantities of the car to South Africa. The success of Indica played a key role in the growth of Tata Motors.
In January 2008, Tata Motors launched Tata Nano, the least expensive production car in the world at about ₹120,000 (US$3,000). The city car was unveiled during the Auto Expo 2008 exhibition in Pragati Maidan, New Delhi.
Tata has faced controversy over developing the Nano as some environmentalists like Anumita Roychoudhury, of the Centre for Science and Environment in Delhi, and Rajendra K. Pachauri, chairperson of the Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC), are concerned that the launch of such a low-priced car could lead to mass motorization in India with adverse effects on pollution and global warming. Tata had set up a factory in Sanand, Gujarat and the first Nanos were rolled out in summer of 2009.[1]
Tata Motors Cars has launched further expansion into Southeast Asia by expanding into Vietnam and the Philippines.[2]
At the 12th Auto Expo in February 2014, Tata Motors unveiled The Bolt, a hatchback and The Zest, a compact sedan. They are slated to launch in August 2014.
Tata Motors increased its capital expenditure by 30 per cent to Rs 32,000 in order accelerate its shift toward electric vehicles
In 2020, there were plans for Chinese auto maker Chery to buy a percentage of Tata Motors in order for Chery (who already make Jaguar Land Rover cars in a joint venture in China) to gain entry into the Indian market and in order for Tata Motors to get technology for cars such as the proposed Tata Blackbird. However, due to Covid-19 and the continuing political tensions over the Chinese/Indian border and other geopolitical reasons it is extremely unlikely that the company Chery will buy any part of Tata Motors.
It was announced on May 30, 2022, Tata Motors signed an MOU with the Gujarat Government to acquire Ford India’s Sanand manufacturing plant.
Tata Safari EV: Mid 2025 (Expected Launch)
Tata Altroz EV: Mid 2025 (Expected Launch)
Tata Sierra ICE & EV: Second half of 2025 (Expected Launch)
List of entities associated with Tata Group

The Tata Group is a multinational conglomerate based in India, with many subsidiaries and joint venture companies. Tata Sons is the holding company of the Tata Group, and holds the bulk of shareholding in these companies. Tata Sons is the owner of the Tata name and the Tata trademarks, which are registered in India and several other countries. About 86% of the equity capital of Tata Sons is held by philanthropic trusts endowed by members of the Tata family. The biggest two of these trusts are the Sir Dorabji Tata Trust and Sir Ratan Tata Trust.
Notable subsidiary companies and joint ventures of the Tata Group include:
Tata Estate

The Tata Estate was a station wagon car produced by Indian car manufacturer Tata Motors (then known as Tata Engineering) between 1992 and 2000.
Tata was already a major player in the heavy vehicle segment and the Estate was the company's first attempt at building a passenger car. The car was considered fairly advanced during its production time and had many features which were not common among other Indian cars available at the same price range then. The car came with power windows, power steering and a tachometer.
The Estate's exterior is based on Mercedes-Benz station wagon design made at the time of conception, in particular the T-series estate-type cars.
The Tata Estate was introduced in 1992 and production ran until 2000.
The Estate was powered by a Peugeot sourced 1.9-litre diesel engine producing 68 PS (50 kW; 67 bhp) at 4500 rpm and torque of 118 N⋅m (87 lb⋅ft) at 2500 rpm, mated to a 5-speed manual transmission.
The Estate followed after the production of the Tata Sierra in 1991. It was initially plagued with problems due to high fuel consumption, faulty electrical systems and suspensions before they were fixed in subsequent productions.
The platform of the Estate was based on the Tata Telcoline pick-up truck, which saved the company around Rs. 10 crore (at that time) in development costs.
Tata Pixel

The Tata Pixel was a concept rear-engined four-passenger city car, unveiled on 1 March 2011 by Tata Motors at the 81st International Motor Show in Geneva. Aimed primarily at the European market, it was primarily based on the Tata Nano platform.
The Tata Pixel is based upon the Nano Europa concept which was first shown at the 2009 Geneva Motor Show. Complying to the Europa concept, Nano was upgraded to meet EU safety and emission standards. The concept had undergone a series of improvements over the standard Nano, including an extended wheelbase, a new 3-cylinder engine, power steering, an anti-lock braking system (ABS), an improved interior and exterior and it was also heavier than the standard Nano.
The Tata Pixel concept includes the following features
The Tata Pixel is able to maneuver and can be parked in tight spaces due to the zero turn toroidal traction-drive, Infinitely Variable Transmission (IVT), and due to its steering system design. This results in a turning circle radius of 2.6 meters. The steering and the transmission work together so that each wheel is driven independently with inputs from the steering system. By applying reverse drive on a single rear wheel and forward drive on a single front wheel, the car is able to turn almost in its own length.
The Tata Pixel features a start stop hybrid and regenerative braking system, with a fuel efficient and low emission diesel engine. It has CO2 emissions of 89 gm/km and combined cycle fuel economy of 1 litre/100 km.
The Tata Pixel features a monographic roof, silver shaped window graphic and forward sweeping roof line. It also features 2 scissor doors for easy access and visibility.
"My Tata Connect" is a platform which provides integration of smart phones or tablet with the vehicle's information, and entertainment system and also allows the user to control the key functions of the car.
The Pixel is a 66 PS (49 kW; 65 hp) car with a three-cylinder 1200 cc rear engine.
Sanand Plant (Tata Motors)

Sanand Plant is a passenger vehicles manufacturing facility located in Chharodi village of Sanand taluka in Ahmedabad district, Gujarat, India; owned and operated by Tata Motors. It is also their newest car manufacturing facility and manufactures popular hatchbacks like Tata Tiago and Tata Tigor. Initially it was started to manufacture the Tata Nano, but now it manufactures other hatchbacks like Tata Tiago and Tata Tigor. The plant reached 100% capacity utilization in 2018. Tata Motors rolled out the 3,00,000th Tiago manufactured at Sanand plant in 2020. The 1 Millionth car manufactured at this facility was rolled out in March 2024.
The manufacturing plant is spread over 1100 acres. It started as a single model plant in 2010 for manufacturing only the Tata Nano, and has gradually emerged to produce multiple models with a flexible assembly line. Today, the plant manufactures popular Tiago & Tigor models.
This plant played an important role in the development of the automobile industry in the state of Gujarat. After Tata Motors invested in Sanand, multiple automobile manufacturing plants have come up in Gujarat - Suzuki Motor Gujarat, Ford India, MG Motor India, Hero MotoCorp, Honda Motorcycle and Scooter India, etc.
Tata Electric Mobility is planning to acquire a second plant in Sanand from Ford motors as the current Sanand plant has reached 100% capacity.
Built in a record time of 14 months starting November 2008, the integrated facility comprises Tata Motors’ own plant, spread over 725 acres, and an adjacent vendor park, spread over 375 acres, to house key component manufacturers for the Tata Nano. Luring the plant "to Gujarat had been a coup for [then-Chief Minister Narendra] Modi," that according to Robert D. Kaplan in his book Monsoon (p. 110)
Tata Motors’ plant for the Tata Nano at Sanand, located in the Ahmedabad district of Gujarat. The initially advertised capacity of the plant, in 2008, was 250,000 cars per year. In the ten years that followed, less than 300,000 in total of the Tata Nano were produced. Later, the plant was utilized to manufacture popular hatchbacks like Tata Tiago and Tata Tigor, and reached 100% capacity utilization in 2018. The plant has evolved from manufacturing a single model (Nano) to a multi-model flexible plant producing 21 variants with 150 vehicle combinations. It was awarded the CII’s GreenCo Platinum Certification for being a zero discharge plant with systematic hazardous waste disposal process. The plant also sources more than 30-35% of its total energy consumption from renewable sources (Solar + Wind). Tata Motors rolled out the 3,00,000th Tiago from its Sanand plant in September 2020.
The 1100 acres of land which was allotted to Tata Motors falls in the villages of Khoda and Bol in Sanand Taluka. Tata Motors paid Rs 900/sqm (US$81,000 per acre) to the Gujarat Government for the land in Sanand.
Lannales

Lannales (saozneg: St Germans, diwar anv iliz Sancti Germani) a zo ur gêr e reter Kernev-Veur e rannbarzh Karadon war lez aber ar stêr Tamer. Bevañ a rae tud ar gêr-mañ diwar ar pesketaerezh betek an XIX kantved ha kenderc'hel a rae ar porzh da zegemer marc'hadourezh evel keuneud ha glaou betek ar c'hantved diwezhañ.
E Lannales e oa lec'hiet sez Eskob Kernev-Veur betek ma oa bet enteuzet an eskopti gant hini Exeter e 1050.
Gevellet eo Lannales gant Plougerne.
Nimfezed

An nimfenned pe nimfezed (henc'hresianeg : νύμφη, nýmphē) eo an anv hollek a rae tud Henc'hres eus doueezed an natur, ar mor, an dour, ar c'hoadoù, ar menezioù, ar saonennoù, ar reier, ar c'hevioù. Merc'hed yaouank eus ar re gaerañ e oant, atav noazh pe hanter diwisk, merc'hed da Zeus pe da Ouranos (an Oabl) anezho.
Ganet e oant eus an andonioù a zeue eus ar glav skuilhet gant mestr an doueed.
Stag int ouzh ul lec'h pe un doue bennak (Dionysos, Hermes, Pan) ha pa vez ouzh un doueez e vez kentoc'h ouzh Artemis. Alies e vez satired war o lerc'h.
Alies ivez e vez meneget dimeziñ un nimfenn ha hini ur penn-lignez bennak en deus roet e anv d'ur bobl.
Hervez tud Hellaz kozh o devoa galloud da strujusaat dre veskañ an aer hag an dour hag ar c'hoadoù. Madelezhus e oant ouzh an natur hag ouzh an dud. Gwareziñ a raent an dud yaouank a yae da gouronkañ da feunteunioù zo, da vezañ glanaet evit genel bugale.
Perzhioù all o doa c'hoazh : diouganerezed e oant, lavarout a raent d'an dud klañv pe da vat pe da fall e troje o chleñved ; gouest e oant da reiñ, d'an dud a eve dour sakr o eien, c'hoant d'ober traoù kaer ha soñjoù uhel ; pareañ a raent kleñvedoù zo gant an dour-se ivez.
Niverus e oant, ha renket e vezont e meur a rumm.
Er mojennoù en o gweler o karout doueed pe tud, o c'henel harozed, hanter doueed, gourdadoù an dud. Boudiged an Henamzer int.
Gwilh ar C'hoad

Gwilh ar C'hoad, bet ganet d'ar 27 a viz Eost 1845 e Tremael (Treger), ha marvet eno d'ar 1añ a viz Meurzh 1914, a oa pastor protestant ha skrivagner brezhonek.
E dad-kozh, Gwilherm Rikou, a oa bet o kenlabourat gant ar pastor John Jenkins evit adwelet an droidigezh eus ar Bibl a oa bet graet gant ar Gonideg. Rikou e-unan ne oa ket protestant c'hoazh met e verc'h a oa, hag hi skolaerez dimezet d'ur botaouer.
Abred a-walc'h e voe taolet evezh ouzh o mabig Gwilh, gant person ar barrez met ivez gant John Jenkins. Gant ar pastor kembreat-se e voe kaset ar paotrig da dremen konkour Skol-vistri brotestant Courbevoie ha d'ober e studioù di. Distreiñ a reas Gwilh ar C'hoad da Dremael e 1866, gant un diplom a roe an tud dezhañ d'ober skol.
D'ar 1añ a viz Here 1868 e timezas da Gertrude Shaw, ur vaouez ganet e Breizh met eus ur familh saoz-hag-iwerzhonat. Diouzhtu goude e voe anvet da skolaer-avielour gant ar brotestanted.
Buan e teuas brud dezhañ. A-du e oa gant ar Republik, pa oa kalz a gatoliked tro-dro a-enep. Lakaat a reas digeriñ un templ e Tremael hag a veze darempredet gant kalzig a dud. Nebeut a zarempred en doa gant badezourien Montroulez, met dre ma ouie saozneg en doa darempred war-eeun gant ar "Baptist Missionary Society", e Bro-Saoz. Bep bloaz ez ae du-hont ha skoazellet e veze gant arc'hant dastumet e Breizh-Veur.
Berzh a rae mision ar C'hoad e Tremael : ouzhpenn ar chapel en doa digoret un ti-emzivaded, skolioù hag un ospital ha kas a rae tud da brezeg an aviel dre ar vro, betek Brest pe Jerzenez zoken.
Embann a rae skridoù ivez, e brezhoneg, evel Almanak mad ar Vretouned pe kanaouennoù war follennoù-nij. E droidigezhioù eus ar Bibl hag eus an Testamant Nevez, a voe moullet e Bro-Saoz : 20 000 skouerenn evit ar Bibl ha 200 000 evit an Testamant Nevez !
Troet gantañ e brezhoneg :
Prayagraj

Prayagraj (hindeg: प्रयागराज) anvet ivez Allahabad (hindeg: इलाहाबाद) zo ur gêr vras e stad Uttar Pradesh en India. Poblet e oa gant 1 117 000 a dud e 2011. Allahabad e oa e anv ofisiel betek 2018, met goulenn a rae tud ar strollad broadelour Bharatiya Janata Party e vefe adanvet Prayagraj, un anv hindiek, tra ma teu an anv Allahabad eus an arabeg. D'ar 16 a viz Here 2018 e oa bet votet a-du gant an anv Prayagraj gant gouarnamant Uttar Pradesh, renet gant ar strollad hindou broadelour.
Ti

Un ti (tiez el liester, tier ivez en ul lodenn eus Treger ha Kerne, hag e Bro-Gwened) a reer eus ur savadur graet evit bezañ annezet gant tud. Dre vras e vez graet an tier e danvezioù fetis evel prenn, brikennoù, mein, pri pe vetaloù evit ober ar framm.
Ul loch a reer eus un annez savet gant danvezioù skañvoc'h (brankoù, pileroù prenn).
Un ti a vez dezhañ ur gorread na re vihan na re vras evit pourchas lojeiz d'ur familh pe d'un nebeud familhoù. Pa vez meur a familh o chom e vez kaoz eus ur mellad-ti pe ur c'hendi. Pa vez bihan an ti e vez kaoz eus ur pennti.
En ur ster ledanaet eo ivez an ti kement savadur bras pe vihan hag e vez graet ennañ un obererezh bennak resisaet el lavarenn, ti-skol da skouer, ha peurvuiañ ne vez ket a lojeiz e-barzh.
Goloet e vez an tier gant un doenn a c'hall bezañ e sklent, e teol pe c'hoazh e soul. Mogerioù zo tro-dro dezhañ. Estajoù a c'hall bezañ ivez : rez-an-douar (ha rez-al-liorzh a-wechoù), estaj kentañ, eil estaj, trede estaj, hag all. Ar salioù a gaver alies en un ti eo ar gegin, ar saloñs, ar gambr, ar sal-dour. Un nor ha prenestroù zo ivez.
Er ragistor ne oant nemet foukennoù graet gant koad ha fank, e brik a-wechoù. En Henamzer e oa ar villa romana]] ti un domani er maezioù evit an uhelidi. Er Grennamzer e oa tier ar c'hêrioù e koad dreist-holl, e mein en XII kantved hag en XIII kantved, hag e bannoù-koad er [[XIVvet kantved}} hag er XV kantved.
Er marevezh modern e voe implijet ar brik dreist-holl en Europa an Norzh. En XVIII kantved e voe savet tiez kaer evit ar vourc'hizelezh nevez. Er marevezh a-vremañ e oa tier klet e karterioù ar vourc'hizien, tier bihanoc'h evit ar varc'hadourien hag an artizaned, tier marc'had-mat evit ar re all, da skouer er c'heodedoù micherour. En XX kantved e teuas an tier da vezañ kletoc'h evit muioc'h a dud. En XXI kantved e klasker, er broioù pinvidik da nebeutañ, kaout tier padus evit abegoù ekologel.
Ti-embann

Un embregerezh evit lakaat da vezañ moulet ha skignet levrioù, kazetennoù ha n'eus forzh peseurt teul eo un ti-embann. Renet e vez gant unan pe vuioc'h embanner dezho ar micher klask an danvez da brientiñ evit bezañ lakaet e gwerzh. Ur ger nes da di-embann eo ar ger embannadurioù. An embannerezh eo micher an embanner.
Porzh-houarn

Er c'hêrioù e reer porzh-houarn eus an hollad savadurioù ha staliadurioù ma c'haller implijout trenioù an hent-houarn evit bezañ treuzdouget (beajourien) pe evit lakaat marc'hadourezhioù da vezañ treuzdouget ha resevet. Evit ar c'hêrioù bihan hag ar c'hêriadennoù e vez graet "ti-gar" (pe "gar" hepmuiken) eus al lec'hioù-se.
1857

Diwar-benn bloavezh 1857 an deiziadur gregorian eo ar bajenn-mañ.
25 Mae : krog eo ar C'hallaoued da ziazezañ kêr Dakar e Senegal.
Gwelet ivez :Rummad:Ganedigezhioù 1857
Gwelet ivez:Rummad:Marvioù 1857
Poblad Yayoi

Ar boblad Yayoi (japaneg : 弥生人 Yayoi hito) a oa ur boblad a zivroas da Enezeg Japan adalek ar bloavezhioù 1 000 – 800 KAB. Eus Ledenez Korea e teue ar braz eus an dud-se, hervez dielfennadurioù dre garbon-14. Nebeut-ha-nebeut e kemerjont lec'h ar boblad Jōmon a oa henvroidi an enezeg chomet hemolc'herion-kutuilherion ; a-feur ma'z aloubent an enezeg en em veskas ar Yayoi gant ar Jōmon, en doare ma tiskenn holl Japaned ha Japanezed eus an div boblad, ar genennoù Yayoi o vout trec'hel (≥ 75%) Dav eo merkañ ez eo anatoc'h e Japan ar Su eget en Norzh, ma'z eo ar boblad Utari tostoc'h d'ar Jōmon..
Meur a c'houlakadenn zo a-zivout orin ar boblad Yayoi.
Lod genennoù a zo boutin hiziv da Goreaniz, Japaniz ha lod Manchoued zo merkoù ar sevenadur a oa e delta ar Yangtze ; pan eas ar sevenadur-se war ziskar, meur a boblad a yeas war-du ar C'hornôg hag an Norzh, betek Enezeg Japan, Korea ha Ledenez Shandong. Japaniz a-vremañ, a anver "ar bobl Yamato" (大和民族 Yamato minzoku) ha "Wajin" (和人 "pobl Japan") zo kerent-tost da Goreaniz ha d'ar boblad Han e Sina.
Dre zielfennañ TDN mitokondriel ar boblad Jōmon ha hini Japaniz a-vremañ ez eus bet kavet un digendalc'h etre ar Marevezh Jōmon (Japan, c. 14 000 – 300 KAB), ar Marevezh Kofun (Japan, c. 358 – 538) hag ar Marevezh Han (Sina, 202 KAB – 220), ar pezh a ziskouez e kemmas genom Japaniz kent ar Marevezh Kofun.
Er bloaz 2019, ur skipailh renet gant an denoniour Kanzawa-Kiriyama Hideaki a ziskwelas eus eus etre 9 ha 13% a c'henennoù jōmon e Japaniz a-vremañ, betek 27% en Inizi Ryūkyū, ar peurrest eus o genom o tont eus ar boblad Yayoi.
Philip José Farmer

Philip José Farmer, ganet d'an 26 Genver 1918 e North Terre Haute (Indiana) ha marvet d'an 25 C'hwevrer 2009 e Peoria (Illinois), zo ur skrivagner stadunanat.
Tost da 60 romant, tremen 100 istor berr, 2 vuhezskrid ijinet a voe skrivet gant Philip J. Farmer adalek 1946 betek 2000, anez kontañ arnodskridoù, pennadoù e kelaouennoù, hag all.
Hiort

Hiort (an anv gouezelek; Saint Kilda, e saozneg, met n'eus sant anavezet ebet gant an anv-se ha n'ouzer ket a belec'h e teu, ha diwar treuzkompren eo moarvat), a zo un enezeg didud, e gwalarn Inizi Gall, e kornôg Bro-Skos. Emañ er gwalarn da Uibhist a Tuath er Meurvor Atlantel, hag inizi kornôkañ Bro-Skos int Hirta eo an enezenn vrasañ, gant an torraodoù uhelañ a c'haller kavout er Rouantelezh-Unanet. Melestret eo an inizi gant Comhairle nan Eilean Siar.. Didud eo abaoe 1930, pa oa bet skarzhet an enezourien, nemet dalc'het eo hiziv gant an arme saoz. Kent se e oa bet tud en inizi abaoe 2 000 bloaz. Moarvat n'int ket bet ouzhpenn 180 en holl war un dro, ha sur eo ne oant ket ouzhpenn 100 goude 1851.
Roud a zo eus savadurioù ragistorel, met ar skrid koshañ a ra anv eus an inizi a zo eus dibenn ar Grennamzer. Kêriadenn grennamzerel Hirta a voe adsavet en XIX kantved, met levezon ar gred relijiel, kleñvedoù deuet gant diavaezourien ha touristed dreist-holl, ouzhpenn efed ar Brezel-bed kentañ, a voe kaoz ma voe dilezet an enezenn e 1930 Awenet ez eus bet arzourien gant istor Hiort, betek ur c'hoarigan e 2007.. Perc'hennet eo an enezeg gant an National Trust for Scotland. Deut eo da vout unan eus peder lec'hienn ar Glad bedel e Bro-Skos, abaoe 1986.
Bagadoù tud a deu da labourat evit netra e-kerzh an hañv en inizi da adsevel an tier dilezet gant an enezourien ha kouezhet en o foull abaoe. Ur c'hamp soudarded zo ivez enni abaoe 1957.
Sant ebet n'anavezer en anv Kilda, ha meur a vartezeadenn zo bet steuñvet diwar-benn orin an anv, a deu eus ar XVI kantved. Haswell-Smith (2004) a skriv ne gaver ket roud eus an anv St Kilda a-raok 1666, war ur gartenn izelvroat, hag e c'hallfe dont eus ar gerioù norsek sunt kelda ("dour-feunteun c'hwek") pe eus ur fazi a-berzh saver izelvroat ar gartenn en dije fallgomprenet anv ar feunteun Tobar Childa o krediñ e oa gouestlet d'ur sant. Tobar Childa zo un adlavar, savet gant un anv gouezelek hag un anv norsek, a dalv kement ha feunteun o-daou.
Martin Martin, a zeuas di e 1697, a grede e oa an anv hini unan eus an enezourien a oa bet roet e anv d'ar feunteun vras Toubir-Kilda.
Orin Hirta, kalz koshoc'h eget an anv Saint Kilda, a zo ivez dizemglev diwarnañ.
Tud Hiort a baee feurmoù o zier, pe un darn bepred, oc'h evneta. Gant kerdin staget ouzh postoù e tiskennent betek an neizhioù. Unan eus ar postoù-se a weler war ar skeudenn.
Finis Terræ

Finis Terræ is a 1929 French silent drama film written and directed by Jean Epstein. The story centres on a small group of men harvesting seaweed off the coast of Brittany, and the problems which arise when one of them gets an infected thumb. The film's title is the old Latin name of the region Finistère, where the story is set, and means "End of the Earth". The film is shot in a documentary-like style, with local non-actors in all roles, and frequent handheld camerawork. Also, Epstein often inserts slow motion footage.
On the islet Bannec, off the coast of Brittany, four fishermen have set up camp for three months to harvest seaweed. If processed correctly, the ash of the seaweed can be sold for high prices. It is therefore burnt in several large piles on the island.
The two youngest fishermen, Ambroise and Jean-Marie, begin brawling when Ambroise drops Jean-Marie's only bottle of wine. Ambroise cuts his thumb on a piece of glass. After the quarrel, Jean-Marie cannot find his knife and believes Ambroise has stolen it. At work next day Ambroise starts to feel weak. He discovers that the thumb is infected and swollen. He does not tell the others about it; instead, his attempts to hide the injury makes them accuse him of laziness and immature behaviour. After a feverish night, Ambroise decides to sneak out and sail to Ushant to see a doctor, but the voyage fails due to low wind and a strong current. On his way back to the camp, Ambroise collapses on the beach.
On Ushant, people are concerned that only one plume of smoke is coming from Bannec. A disquieted group of fishermen's wives, parents and widows go to the island doctor and ask him to go to the islet, which he promises to do as soon as the tide allows. Meanwhile the other men on Bannec discover Ambroise on the beach and carry him to the camp. Jean-Marie suddenly finds his knife and realises he has judged Ambroise unfairly. He tries to convince the other men to bring Ambroise to Ushant, but is told that it is impossible without more wind. Jean-Marie then carries Ambroise to the boat. Struggling both with the boat and to keep Ambroise conscious, he sets out to get him to the doctor himself. At the same time, the doctor has enlisted a crew of volunteers and sets out to reach Bannec. A thick fog appears and both boats have a hard time to see anything. Eventually, as they pass close to each other, Jean-Marie sees the doctor's boat and calls for it. The doctor hears the call. He boards Jean-Marie's boat and quickly lances Ambrose's thumb.
Ambroise is brought ashore at Ushant and put to bed. Jean-Marie visits him and tends him. The tired doctor receives a message about a sick man on the other side of the island and sets off.
Jean Epstein had discovered the islands of Brittany soon before the production of Finis Terræ, and immediately became fascinated and impressed by both the environment and the local community of fishermen. The film was produced by Société Genérale de films. It was shot on location on the islands Bannec and Ushant, and starred local non-actors. It is supposedly based on actual events.
French Guinea

French Guinea (French: Guinée française) was a French colonial possession in West Africa. Its borders, while changed over time, were in 1958 those of the current independent nation of Guinea.
French Guinea was established by France in 1891, within the same borders as its previous colony known as Rivières du Sud (1882–1891). Prior to 1882, the coastal portions of French Guinea were part of the French colony of Senegal.
In 1891, Rivières du Sud was placed under the colonial lieutenant governor at Dakar, who had authority over the French coastal regions east to Porto-Novo (modern Benin). In 1894 Rivières du Sud, Côte d'Ivoire and Dahomey were separated into 'independent' colonies, with Rivières du Sud being renamed as the Colony of French Guinea. In 1895, French Guinea was made one of several dependent colonies and its Governor became one of several Lieutenant Governors who reported to a Governor-General in Dakar. In 1904, this federation of colonies was formalised as French West Africa. French Guinea, Senegal, Dahomey, Côte d'Ivoire and Upper Senegal and Niger, were each ruled by a lieutenant governor, under the Governor General in Dakar.
Guinea was ruled by France until 1958. It became independent from France in 1958 following its voters' rejection of Charles de Gaulle's Constitution of 1958. At the time French Guinea was the only colony to reject the new constitution. French Guinea became the modern-day country of Guinea, keeping French as its official language.
9°30′33″N 13°42′44″W﻿ / ﻿9.5092°N 13.7122°W﻿ / 9.5092; -13.7122
List of the oldest buildings in Mississippi

This article attempts to list the oldest extant buildings in the state of Mississippi in the United States. Some dates are approximate and based upon dendochronology, architectural studies, and historical records. The area that is now Mississippi was originally inhabited by Native Americans. The city of Natchez was first established by French Colonists in 1716, and is one of the oldest and most historically important European settlements on the Mississippi River. The region was colonized and traded between French, Spanish, British, and American forces during the 1700s and a diverse architectural legacy remains visible in about ten surviving structures from that period.
To be listed here a building must:
Peri-urbanisation

Peri-urbanisation relates to the processes of scattered and dispersive urban growth that create hybrid landscapes of fragmented and mixed urban and rural characteristics. Such areas may be referred to as the rural–urban fringe, the outskirts or the urban hinterland.
The expression originates from the French word périurbanisation ("peri-urban" meaning "around urban"), which is used by the INSEE (the French statistics agency) to describe spaces—between the city and the countryside—that are shaped by the fragmented urbanisation of former rural areas in the urban fringe, both in a qualitative (e.g. diffusion of urban lifestyle) and in a quantitative (e.g. new residential zones) sense. It is frequently seen as a result of post-modernity. In science, the term was used initially in France and Switzerland.
Peri-urban areas (also called urban space, outskirts or the hinterland) are defined by the structure resulting from the process of peri-urbanisation. It can be described as the landscape interface or ecotone between town and countryside, or also as the rural—urban transition zone where urban and rural uses and functions mix and often clash. It can thus be viewed as a new landscape type in its own right, one forged from an interaction of urban and rural land use.
Its definition shifts depending on the global location, but typically in Europe where suburban areas are intensively managed to prevent urban sprawl and protect agricultural land, the urban fringe will be characterised by certain land uses which have either purposely moved from the urban area or require much larger tracts of land. As examples:
Despite these urban uses, the fringe remains largely open with the majority of the land for agricultural, woodland or other rural uses. The quality of living of the countryside around urban areas tends to be low with severance between areas of open land and poorly maintained woodlands and hedgerows with the scattered urban facilities.
"Peri-urbanisation" is also sometimes used to fill the gap between suburbanisation and exurbanisation, and thus relates moreover to the movement of people in space. In this case, it implies the expansion of functional rural-urban linkages such as by commuting.
In the United States urban areas are defined as contiguous territory having a density of at least 1,000 persons per square mile, though in some areas the density may be as low as 500 per square mile. Urban areas also include outlying territory of less density if it is connected to the core of the contiguous area by road and within 2.5 road miles of that core, or within 5 road miles but separated by water or other undevelopable territory. Territory with population density below 1,000 people per square mile is included in the urban fringe if it eliminates an enclave or closes an indentation in the boundary of the urbanized area.
List of historical video games

The historical video game belongs to a video game genre in which stories are based upon historical events, environments, or people. Some historical video games are simulators, which attempt an accurate portrayal of a historical event, civilization or biography, to the degree that the available historical research will allow. Other historical video games are fictionalized tales that are based on mythology, legends or a fictional character within a historical setting.
Video games that take place across many periods of history.
Post-classical history era refers to the period from about 500 CE to 1500 CE, roughly corresponding to the European Middle Ages.
Age of Discovery refers to the period from about 1500 to 1800, roughly corresponding to the Early modern period.
The current period that corresponds to the Atomic Age, Space Age and the Information Age.
7th Coastal Defense Brigade

The 7th Pomeranian Coastal Defence Brigade (Polish: 7 Pomorska Brygada Obrony Wybrzeża (7 PBOW)) is a mechanized infantry brigade of the Polish Land Forces (based at Słupsk).
It was formed in 2001 from the 7th Pomeranian Mechanized Brigade (of the 8th Coastal Defence Division). Now it is a brigade of the 12th Mechanized Division based at Szczecin. It bears traditions of the disbanded 7th Sea Landing Division (known as the Blue Berets), previously themselves the 23rd Landing Division (pl:23 Dywizja Desantowa) from 1958 to 1963, therefore it is sometimes referred to the marines of Poland, modeled after the French Troupes de marine of the French Army. The 7th Sea Landing Division was reportedly involved in internal security tasks during the disturbances of 1981–82, according to contemporary NATO assessments.
However, as of 2007 there are no plans by the Polish Land Forces to create an active marine unit. Therefore, the 7th Brigade carries out only limited-scale exercises of amphibious assaults.
The brigade is also the de facto successor of the 1st and 2nd Marine Rifle Regiments that were formed for the 1939 Nazi invasion of Poland.
It consists of the following subunits:
Gamet

Gamet is a traditional dried edible seaweed from Ilocos Norte and Cagayan of the Philippines, particularly from the town of Burgos. Gamet are dried into sheets or thin cakes called pedazo (from Spanish for "piece"), which are characteristically purplish-black in color. It is used widely in soups, salads, omelets and other dishes, in the cuisines of the northern Philippines.
They are harvested from the red seaweed Porphyra atropurpurea, Pyropia vietnamensis (previously known as Porphyra marcosii), Halymenia formosa, and related species. In the Philippines, these species only grow in the sea off northern Luzon, where the waters are cooler. Gamet are manually harvested off rocks at low tide. The harvesting process is dangerous, and there have been fatal accidents among gamet gatherers due to sharp rocks and strong waves. They are then washed in seawater and dried into sheets or thin cakes for three to eight hours. Gamet is seasonal and is only available in the monsoon months, from November to March.
సాజిన్ గోపు

సాజిన్ గోపు, మలయాళ సినిమారంగానికి చెందిన భారతీయ చలనచిత్ర నటుడు. కేరళలోని అలువా నుండి వచ్చిన ఆయన 2015లో వచ్చిన ముంబై టాక్సీ చిత్రంలో ఒక చిన్న పాత్రలో నటించాడు. 2021లో, ఆయన చురుళితో కెరీర్ లో పురోగతిని సాధించాడు, ఆ తరువాత, 2023లో వచ్చిన జాన్.ఇ.మాన్, రోమాంచం చిత్రాలతో ప్రసిద్ధిచెందాడు.
సాజీన్ గోపు అలువాలో గోపాలకృష్ణన్, ప్రమీలా దంపతుల పెద్ద కుమారుడిగా జన్మించాడు. ఆయన తన ఉన్నత పాఠశాల విద్యను ఎస్. ఎన్. డి. పి పాఠశాలలో, హయ్యర్ సెకండరీ విద్యను ఆలువా బాయ్స్ హయ్యర్ సెక్కండరీ పాఠశాలలో పూర్తి చేసాడు. ఆయన అంగమాలి డి పాల్ ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ సైన్స్ & టెక్నాలజీలో కళాశాల విద్య పూర్తి చేసాడు.
గోపు 2015లో ముంబై టాక్సీ చిత్రంతో అరంగేట్రం చేసాడు. ఆ తరువాత ఆయన తిలోత్తమ, మరుభూమిలే ఆనా చిత్రాలలో చిన్న పాత్రలు పోషించాడు. 2021లో లిజో జోస్ పెల్లిస్సెరీ రూపొందించిన చురుళిలో జీపు డ్రైవర్ గా ఆయన పోషించిన పాత్ర అతని కెరీర్లో ఒక మలుపు తిప్పింది. అదే సంవత్సరం అతను జాన్.ఇ.మాన్ లో సాజీ వైపిన్ పాత్రను పోషించాడు, అక్కడ అతని నటన ప్రశంసలు అందుకుంది. 2023లో, అతను హర్రర్ కామెడీ రొమాంచంలో ప్రధాన పాత్రలలో ఒకదానిలో నటించాడు. అతని పాత్ర నీరోప్ యువ ప్రేక్షకుల నుండి మంచి ఆదరణ పొందింది.
మరీనా మైఖేల్ కురిసింగల్

మరీనా మైఖేల్ కురిసింగల్ ఒక భారతీయ నటి, మోడల్, ఆమె ప్రధానంగా మలయాళ చిత్రాలలో నటిస్తుంది.
ఆమె 2017లో వినీత్ శ్రీనివాసన్ సరసన నటించిన అబీ చిత్రంలో తన పాత్రకు బాగా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఇంతకుముందు మరీనా హ్యాపీ వెడ్డింగ్, అమర్ అక్బర్ ఆంథోనీ వంటి చిత్రాలలో నటించింది. ఆమె ముంబై టాక్సీ, ఎన్నుల్ ఆయిరం చిత్రాలలో ప్రధాన పాత్రలు పోషించింది.
కల్పనా కార్తీక్

కల్పనా కార్తీక్ (జననం మోనా సింఘా) రిటైర్డ్ హిందీ చలనచిత్ర నటి. ఆమె 1950లలో ఆరు చిత్రాలలో నటించింది. ఆమె హిందీ చలనచిత్ర నటుడు , చిత్ర నిర్మాత దేవ్ ఆనంద్ భార్య.
సిమ్లాలోని సెయింట్ బేడేస్ కళాశాలలో చదువుతున్నప్పుడు మోనా సింఘా ఒక అందాల రాణి . 1951లో నవకేతన్ ఫిల్మ్స్‌కు చెందిన చేతన్ ఆనంద్ ద్వారా బాజీ చిత్రం ద్వారా ఆమె చిత్రాలకు పరిచయం అయింది . ఆమె తన తదుపరి చిత్రాలన్నింటిలోనూ దేవ్ ఆనంద్‌తో కలిసి నటించింది. ఈ కాలంలో ఆమె స్క్రీన్ పేరు - కల్పన కార్తీక్ - చేతన్ ఆనంద్ ఆమెకు ఇచ్చారు. ఆమె ఇతర చిత్రాలు ఆంధియాన్ (1952), హమ్‌సఫర్ (1953), టాక్సీ డ్రైవర్ (1954), హౌస్ నంబర్ 44 (1955) , నౌ దో గ్యారా (1957).
మోనా సింఘా లాహోర్ పంజాబీ క్రైస్తవ కుటుంబంలో జన్మించింది. ఆమె తండ్రి గురుదాస్పూర్ జిల్లా బటాలా చెందిన తహసీల్దార్ , ఆమె ఐదుగురు సోదరులు , ఇద్దరు సోదరీమణులలో చిన్నది. విభజన తరువాత ఆమె కుటుంబం సిమ్లా వలస వచ్చింది.
ఆమె సిమ్లాలోని సెయింట్ బేడ్స్ కళాశాల విద్యార్థిని . ఆమె గ్రాడ్యుయేషన్ సంవత్సరంలో, ఆమె శ్రీమతి సిమ్లా పోటీలో గెలిచింది , బొంబాయికి చెందిన చిత్రనిర్మాత చేతన్ ఆనంద్ దృష్టిని ఆకర్షించింది. అతను తన భార్య ఉమా ఆనంద్‌తో కలిసి అక్కడ ఉన్నాడు , ఆమె తల్లి మోనా బంధువు. ఆమె తన నూతన చిత్ర సంస్థ నవకేతన్ ఫిల్మ్స్‌లో ప్రముఖ మహిళగా చేరడానికి ఆమె కుటుంబాన్ని ఒప్పించాడు . ఆ విధంగా, మోనా సింఘాకు కల్పన కార్తీక్ అని పేరు పెట్టారు , ఆమె బొంబాయికి (ఇప్పుడు ముంబై అని పిలుస్తారు ) వెళ్లింది. ఆమె మొదటి చిత్రం బాజీ భారీ విజయాన్ని సాధించింది , భారతీయ సినిమాలో ఒక మైలురాయిగా నిలిచింది.
ఆ తర్వాత ఆమె టాక్సీ డ్రైవర్‌లో నటించింది , ఇది నవకేతన్ బ్యానర్‌లో 'వయస్సు వచ్చిన' చిత్రం. ఇది నవకేతన్ యొక్క మొదటి సూపర్-విజయం , దేవ్ ఆనంద్ భోజన విరామ సమయంలో కల్పన కార్తీక్‌ను రహస్యంగా వివాహం చేసుకున్న చిత్రం కూడా. నవకేతన్‌లో కల్పన సమయంలో నలుగురు వేర్వేరు దర్శకులు పాలన చేపట్టారు - గురు దత్ , చేతన్ ఆనంద్ , SD బర్మన్ , విజయ్ ఆనంద్ . నౌ దో గ్యారా ఆమె నటిగా చివరి చిత్రం.
తేరే ఘర్ కే సామ్నే (1963), జ్యువెల్ థీఫ్ (1967), ప్రేమ్ పూజారి (1970), షరీఫ్ బుద్మాష్ (1973), హీరా పన్నా (1973), , జానేమన్ (1976) చిత్రాలకు కల్పనా కార్తీక్ అసోసియేట్ ప్రొడ్యూసర్‌గా పనిచేశారు . ఈ సినిమాల్లో దేవ్ ఆనంద్ ప్రధాన పాత్ర పోషించారు.
మోనా సింఘా భారతదేశ విభజనకు ముందు పంజాబీ క్రైస్తవ కుటుంబంలో జన్మించారు. ఆమె తండ్రి బటాలాలో తహసీల్దార్ , , ఆమె ఏడుగురు తోబుట్టువులలో చిన్నది. విభజన తర్వాత, ఆమె కుటుంబం సిమ్లాకు మకాం మార్చింది , అక్కడ ఆమె సెయింట్ బేడ్స్ కళాశాలలో చదువుకుంది , మిస్ సిమ్లా బిరుదును సంపాదించింది, ఆమె కీర్తి ప్రయాణానికి నాంది పలికింది. 1954లో, టాక్సీ డ్రైవర్ షూటింగ్ సమయంలో విరామంలో ఉన్నప్పుడు మోనా , దేవ్ ఆనంద్ రహస్యంగా వివాహం చేసుకున్నారు . 1956లో సునీల్ ఆనంద్ జన్మించినప్పుడు వారు తల్లిదండ్రులు అయ్యారు. సునీల్ సినిమాల్లో కూడా నటించారు. వారికి దేవినా అనే కుమార్తె కూడా ఉంది. నౌ దో గ్యారా తర్వాత , కల్పన గృహిణిగా మారడానికి సినిమాలను విడిచిపెట్టింది. ఆమె ఒక క్రైస్తవ కుటుంబంలో జన్మించింది , ఆమె ఇప్పటికీ తన విశ్వాసాన్ని పాటిస్తుంది. ఆమె వివాహం తర్వాత, ఆమె ప్రముఖుల నుండి దూరంగా ఉండాలని ఎంచుకుంది , అప్పటి నుండి మీడియాకు దూరంగా ఉంది.
లోనావాలా

లోనావాలా భారతదేశం, మహారాష్ట్ర, పూణే జిల్లాలోని హిల్ స్టేషన్, పట్టణం, మునిసిపల్ కౌన్సిల్. ఇది పూణేకు పశ్చిమాన 64 కి.మీ (40 మైళ్ళు), ముంబైకి తూర్పున 96 కి.మీ (60 మైళ్ళు) దూరంలో ఉంది. ఇది హార్డ్ క్యాండీ చిక్కీకి ప్రసిద్ధి చెందింది. ఇది ముంబై, పూణేలను కలిపే ప్రధాన రైల్వే స్టేషన్. ముంబై -పూణే ఎక్స్‌ప్రెస్‌వే అలాగే ముంబై-బెంగళూరు హైవే రెండూ లోనావాలా గుండా వెళతాయి. లోనావాలాలో ఐఎన్ఎస్ శివాజీ (గతంలో హెచ్ఎంఐఎస్ శివాజీ ) కూడా ఉంది, ఇది భారత నౌకాదళ అత్యుత్తమ సాంకేతిక శిక్షణా కేంద్రం. ఇది 16 ఫిబ్రవరి 1945లో ప్రారంభించబడింది, అప్పటి నుండి, ఇండియన్ నేవీ ప్రధాన సాంకేతిక శిక్షణా స్థాపన అధికారులకు శిక్షణ ఇస్తుంది. మలయాళంలో మొదటి బిగ్ బాస్ కార్యక్రమాన్నిఈ నగరంలోని ఒక తోటలో చిత్రీకరించారు.
లోనావాలా అనగా రాతితో చెక్కబడిన విశ్రాంతి స్థలం అని అర్థం. ఒకప్పుడు లోనావాలా యాదవ రాజవంశంలో భాగం. తరువాత, మొఘలులు ఈ ప్రాంత వ్యూహాత్మక ప్రాముఖ్యతను గ్రహించి చాలా కాలం పాటు ఈ ప్రాంతాన్ని పాలించారు. ఈ ప్రాంతంలోని కోటలు, "మావాలా" యోధులు మరాఠా సామ్రాజ్య చరిత్రలో, బేషువాల చరిత్రలో ముఖ్యమైన పాత్ర పోషించారు. 1871లో, లోనావాలా, ఖండాలా హిల్ స్టేషన్‌లను అప్పటి బొంబాయి ప్రావిన్స్ గవర్నర్ లార్డ్ ఎల్ఫిన్‌స్టోన్ కనుగొన్నాడు.
2011 భారత జనాభా లెక్కల ప్రకారం, లోనావాలాలో 57,698 జనాభా ఉన్నారు. జనాభాలో పురుషులు 53.47%, స్త్రీలు 46.53% ఉన్నారు. లోనావాలాలో లింగ నిష్పత్తి 870, రాష్ట్ర సగటు 929 కంటే తక్కువగా ఉంది. లోనావాలా అక్షరాస్యత రేటు 89.33%, ఇది రాష్ట్ర సగటు 82.34% కంటే ఎక్కువ. పురుషుల అక్షరాస్యత రేటు 93.4%, స్త్రీల అక్షరాస్యత రేటు 84.57%.
లోనావాలా, ప్రక్కనే ఉన్న ఖండాలా సముద్ర మట్టానికి 622 మీటర్లు (2,041 అడుగులు) ఎత్తులో ఉన్న జంట హిల్ స్టేషన్లు, దక్కన్ పీఠభూమి, కొంకణ్ తీరం మధ్య సరిహద్దును వేరుచేసే సహ్యాద్రి పర్వత శ్రేణిలో ఇవి ఉన్నాయి. ఈ పర్వత శ్రేణి సుమారు 38 చదరపు కిలోమీటర్ల (15 చదరపు మైళ్ళు) విస్తీర్ణంలో ఉంది. వర్షాకాలంలో ఇక్కడ పర్యాటకం ఉచ్ఛస్థితిలో ఉంటుంది. లోనావాలా సమీపంలో కర్లా గుహలు, బైసా గుహలు, తుంగి కోట (కర్జాత్ గ్రామం సమీపంలో మాలిక్ అహ్మద్ స్వాధీనం చేసుకున్న కోటలలో ఒకటి), బెడ్సా గుహలు మొదలైనవి ఉన్నాయి.
లోనావాలా, ముంబై-పూణే ఎక్స్‌ప్రెస్‌వే పై ఉంది, ఖోపోలి, కర్జాత్, తలేగావ్ దభాడే మొదలైన అనేక పట్టణాల గుండా ఇక్కడికి చేరుకోవచ్చు.
లోకల్ రైళ్లు ప్రతి రెండు గంటలకు ఒకసారి ముంబై నుండి బయలుదేరి కోబోలినిలో ఆగుతాయి. కోబోలి బస్టాండ్ నుండి లోనావాలా వరకు 15 కి.మీ ఉంటుంది. ఇక్కడికి బస్సు లేదా టాక్సీ ద్వారా చేరుకోవచ్చు, పూణే నుండి లోనావాలా చేరుకోవడానికి 1.5 గంట పడుతుంది. ముంబై, పూణే మధ్య ప్రయాణించే అన్ని రైళ్లు లోనావాలాలో ఆగుతాయి.
లోనావాలాలో విమానాశ్రయం లేదు. పూణే విమానాశ్రయం 64 కి.మీ దూరంలో, ముంబై విమానాశ్రయం 104 కి.మీ దూరంలో ఉన్నాయి.
రమా విజ్

రమా విజ్ పంజాబీ, హిందీ సినిమాలు, టీవీ సీరియల్స్ లో పనిచేసే భారతీయ నటి.
పాలీవుడ్, బాలీవుడ్ లలో ఆమె నటనకు మంచి పేరు తెచ్చుకుంది. ఆమె తొలి చిత్రం 1977లో అమోల్ పాలేకర్ తో కలిసి వచ్చిన "టాక్సీ-టాక్సీ". ఆ తరువాత, ఆమె బాలీవుడ్ లో "పల్ దో పాల్ కా సాథ్" ఆరంభ్, లావా, హవాయిన్ వంటి వివిధ చిత్రాలలో నటించింది. ఆమె దూరదర్శన్ లో కూడా ప్రసిద్ది చెందింది. ది ఫార్ పెవిలియన్స్ (1984), నుక్కడ్ (1986), విక్రమ్ ఔర్ బేతాళ్ (1988) మొదలైన అత్యంత ప్రశంసలు పొందిన ధారావాహికలలో ఆమె పనిచేసింది.
పంజాబిలో జాతీయ అవార్డు గెలుచుకున్న చలన చిత్రాలైన చన్న్ పరదేసీ, కచేహారీలలో తన పాత్రలతో ప్రసిద్ధి చెందింది. 1985లో చాలా ప్రజాదరణ పొందిన టెలివిజన్ ధారావాహికం నుక్కడ్ ద్వారా ఆమె నటిగా జాతీయ స్థాయి గుర్తింపు పొందింది. తన నటనా ప్రతిభ ఉన్నప్పటికీ, ఆమె బాలీవుడ్ లో బాగా రాణించలేకపోయింది. ఆమె వీరానా, జోషిలే, ప్రేమ్ ఖైదీ, లావా, టాక్సీ టాక్సీ (1978) వంటి కొన్ని విజయవంతమైన చిత్రాలలో తనదైన ముద్ర వేయగలిగింది.
ఆమె నుక్కాడ్, ఇంతేజర్, మనోరంజన్, హిమాలయ దర్శనం, రిష్ట, సర్కస్, జిందగి, మిసాల్, సబ్కో ఖబర్ హై సబ్కో పాటా హై, సంజా చూల్హా, చున్ని వంటి 25కి పైగా టెలివిజన్ ధారావాహికలలో పనిచేసింది.
అమృత ప్రీతమ్ కథ ఆధారంగా రూపొందించిన కర్మ వాలీ అనే సీరియల్లో ప్రధాన పాత్ర పోషించినందుకు ఆమె ప్రసిద్ధి చెందింది.
ఆమె చివరిసారిగా బాలీవుడ్ చిత్రంలో అమ్మతోజి మాన్ దర్శకత్వం వహించిన హవాఏం చిత్రంలో కనిపించింది. ఆమె చివరి పంజాబీ చిత్రం ఖుషియాన్ (2012).
జనవరి 2021లో, ఆమె 51వ ఇంటర్నేషనల్ ఫిల్మ్ ఫెస్టివల్ ఆఫ్ ఇండియా, గోవా 2021లో ఫీచర్ ఫిల్మ్, ఇండియన్ పనోరమాలో జ్యూరీ సభ్యురాలిగా ఎంపికైంది.
నవంబరు 2023లో, ఆమె ఇండియన్ పనోరమా ఫీచర్ ఫిల్మ్స్ విభాగం కోసం 54వ ఇంటర్నేషనల్ ఫిల్మ్ ఫెస్టివల్ ఆఫ్ ఇండియా జ్యూరీ సభ్యురాలిగా పనిచేసింది.
యుపియా

యుపియా, భారతదేశం, అరుణాచల్ ప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని పాపుమ్ పరే జిల్లాకు చెందినప్రధాన కార్యాలయం.ఇది రాష్ట్ర రాజధాని ఇటానగర్ నుండి సుమారు 20 కి.మీ. దూరంలో ఉంది.జంట రాజధాని పట్టణం నహర్లాగన్ నుండి 11 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉంది. ఈ ప్రదేశం 13 °C నుండి 27 °C వరకు మితమైన ఉష్ణోగ్రతతో ఆరోగ్యకరమైన వాతావరణాన్ని కలిగి ఉంటుంది. వార్షిక సగటు వర్షపాతం 365 మిమీ. ఇది అందమైన పట్టణం. యుపియా నివాసులు తమ విభిన్న సంస్కృతిని, సంప్రదాయాలను ప్రేమ, సమైక్యతతో తాకడం ద్వారా సంరక్షించారు. యుపియా పట్టణంలో విభిన్న చాలా తెగలుకు చెందిన ప్రజలు ఉన్నారు.కాని మెజారిటీ నిషి (ఇండియన్ - మాంగ్లోయి), మికిర్ (అస్సాం నుండి వలస వచ్చినవారు) తెగలుకు చెందిన వారు ఎక్కువుగా ఉన్నారు. యుపియా పిన్‌కోడ్:791110.
నేషనల్ ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ టెక్నాలజీ అరుణాచల్ ప్రదేశ్ (దీనిని NIT అరుణాచల్ ప్రదేశ్ లేదా NITAP అని కూడా పిలుస్తారు) భారతదేశంలోని 31 నేషనల్ ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ టెక్నాలజీలో ఒకటి. ఇది జాతీయ ప్రాముఖ్యత కలిగిన సంస్థగా గుర్తించబడింది. యుపియా పట్టణలో అరుణాచల్ ప్రదేశ్ రాష్ట్ర ప్రభుత్వం అద్దెకు తీసుకున్న ఒక ఉన్నత పాఠశాల భవన తాత్కాలిక ప్రాంగణంలో 2010 నుండి ఎన్ఐటి తరగతులు ప్రారంభించబడ్డాయి.
సమీప రైల్వే స్టేషన్ నహర్లాగన్, ఇది యుపియాలోని నిట్ తాత్కాలిక క్యాంపస్ నుండి 3 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉంది. మరొక సమీప రైల్వే స్టేషన్ గువహతి వద్ద ఉంది. గౌహతి నుండి నహర్‌లాగన్ వరకు ప్రయాణానికి 10 గంటలు సమయం పడుతుంది. యుపియా కోసం టాక్సీ, షేర్ ఆటో సేవలు నహర్‌లాగన్ సిటీ లేదా నహర్‌లాగన్ రైల్వే స్టేషన్‌లో అందుబాటులో ఉన్నాయి.
యుపియా ఈ దిగివ ప్రదేశాలు దర్శించతగినవాటిలో ముఖ్యమైనవి.
దేవిక

దేవిక (1943 - మే 2, 2002) ఒక తెలుగు సినిమా నటి. 1960, 70 దశకాలలో అందాల తారగా తెలుగు, తమిళ సినీరంగాలలో వెలుగొందింది. తెలుగు, తమిళ, మలయాళంలలో 150కి పైగా సినిమాలలో నటించింది.
ఈమె అసలు పేరు ప్రమీలాదేవి. చిత్తూరు జిల్లా చంద్రగిరి ప్రాంతానికి చెందినది
ఈమె ఎన్టీ రామారావుతో హీరోయిన్‌గా రేచుక్క అనే సినిమాలో తొలిసారి నటించారు. అత్తా ఒకింటి కోడలే, కంచుకోట, ఆడ బ్రతుకు సినిమాలు ఆమెకు ఎంతో గుర్తింపు తెచ్చి పెట్టాయి. ఎన్.టి.రామారావు నిర్మించిన శ్రీమద్విరాట్ పోతులూరి వీరబ్రహ్మేంద్ర స్వామి చరిత్ర సినిమాలో చివరి సారిగా నటించారు. ఈమె కూతురు కనక తమిళ సినిమాల్లో నటిస్తున్నారు. ఈమె తెలుగు సినిమాకు ఆద్యునిగా భావించే రఘుపతి వెంకయ్య బంధువు. 2002 మే 2వ తేదీ తెళ్లవారు జామున మద్రాసులోని ఒక ప్రైవేటు ఆసుపత్రిలో అస్వస్థతతో మరణించింది.
రంగస్థల నటిగా జీవితాన్ని ప్రారంభించిన దేవిక ఎస్.వి.సహస్రనామం బృందం ప్రదర్శించిన అనేక నాటకాలలో వివిధ పాత్రలు పోషించింది. ముక్తా శ్రీనివాసన్ దర్శకత్వం వహించిన ముదలలిలో నటించిన తర్వాత దేవిక సినీరంగంలో ప్రాచుర్యం పొందింది.
రేణు సైకియా

రేణు సైకియా (1934, డిసెంబరు 10 - 2011, నవంబరు 17) అస్సామీ నాటకరంగ, సినిమా నటి. క్యారెక్టర్ నటిగా పలు సినిమాలలో నటించింది. హర్బేశ్వర్ చక్రవర్తి రూపొందించిన మణిరామ్ దేవాన్ (1963), బ్రోజెన్ బారువా రూపొందించిన డా . బెజ్‌బరువా (1968), రతన్‌లాల్ (1970లు) వంటి విజయవంతమైన సినిమాలలో నటించింది. కళ్యాణి, జోయ్మోతి, నిమిలా ఆంగ్కో, టాక్సీ డ్రైవర్, రాజ్‌పత్ వంటి ప్రసిద్ధ నాటకాలలో నటించింది.
రేణు సైకియా 1934, డిసెంబరు 10న కోమోల్ బోర్బోరా - పునియాప్రోవా బోర్బోరా దంపతులకు అస్సాం రాష్ట్రం, టిన్సుకియాలోని శ్రీపురియాలో ఒక ప్రసిద్ధ కుటుంబంలో జన్మించింది. రేణు తండ్రి ఇండియన్ ఆయిల్ కార్పోరేషన్ లిమిటెడ్, డిగ్‌బోయ్ నుండి ఎగ్జిక్యూటివ్ ఆఫీసర్ గా పనిచేసి, అధికారిక సమస్యల కారణంగా (కంపెనీలో సుదీర్ఘ సమ్మె) తన ఉద్యోగాన్ని విడిచిపెట్టాడు. రేణు సైకియాకి పదిమంది తోబుట్టువులు ఉన్నారు. రేణు సైకియా అన్న దివంగత గోలప్ బోర్బోరా పార్లమెంటు సభ్యుడిగా, అస్సాం ముఖ్యమంత్రి (1978) గా పనిచేశాడు.
18 సంవత్సరాల వయస్సులో 1952లో జోయ్మోతి నాటకంతో నటనా జీవితాన్ని ప్రారంభించిన రేణు సైకియా, ఆ తరువాత అనేక నాటకాలలో ప్రధాన పాత్రలలో నటించింది. 1961లో వచ్చిన రాజ్‌పథ్ అనే అస్సామీ నాటకం, తన సినీరంగ ప్రవేశానికి దారి వేసింది. హుమేశ్వర్ బారువా దర్శకత్వం వహించిన హిందీ నాటకం, నిచెర్ మోహోల్ అనే బెంగాలీ నాటకంలో నటించింది. డాక్టర్ బెజ్‌బరువాలో సినిమాలో నటించిన తరువాత, రేణు సైకియా అస్సామీ సినిమా "లలితా పవార్"గా గుర్తింపు పొందింది.
1956లో నటుడు, రచయిత, దర్శకుడు సమరెన్ సైకియాతో రేణు సైకియా వివాహం జరిగింది. ఈతి బ్రహ్మన్ ఎఖోన్ రోంగా ప్రితిబిత్, మేఘముక్తి, హుకులా హతిర్ జోపున్, అమర్ వియత్నాం వంటి వాటని అనువదించాడు. వీరిద్దరూ కలిసి అనేక రంగస్థల నాటకాల్లో నటించారు. వారికి ఒక కుమారుడు, ఇద్దరు కుమార్తెలు ఉన్నారు.
వివాహమైన తరువాత, రేణు సైకియా తన భర్త రూపొందించిన ప్రసిద్ధ అస్సామీ నాటకం రాజ్‌పథ్ కోసం పనిచేసింది. అస్సాం ప్రభుత్వం గువాహటిలో నిర్వహించిన అస్సాం నాటకోత్సవంలో ఈ నాటకం ప్రదర్శన జరిగింది. 1962లో, తన చిన్న బిడ్డ పుట్టినరోజున, తన మొదటి సినిమా మణిరామ్ దేవాన్ కోసం ఒప్పంద పత్రాలపై సంతకం చేసింది. డాక్టర్ భూపేన్ హజారికియా పాడిన "బుకు హమ్ హమ్ కరే" పాటలో నటించింది.
అనారోగ్యంతో 2011, సెప్టెంబరు17న అస్సాంలోని టిన్సుకియాలో మరణించింది.
ముంబై మెట్రోపాలిటన్ ప్రాంతం

ముంబై మెట్రోపాలిటన్ ప్రాంతం మహారాష్ట్రలోని ముంబై, దాని సమీప పట్టణాలను కలిగివున్న మెట్రోపాలిటన్ ప్రాంతం. 6,355 చదరపు కిలోమీటర్ల వైశాల్యాన్ని కలిగివున్న ఈ ప్రాంతం 26 మిలియన్లకు పైగా జనాభాతో ప్రపంచంలో అత్యధిక జనాభా కలిగిన మెట్రోపాలిటన్ ప్రాంతాలలో ఒకటిగా నిలుస్తోంది.
20 సంవత్సరాలుగా అభివృద్ధి చెందుతున్న ఈ మెట్రోపాలిటన్ ప్రాంతంలో తొమ్మిది నగరపాలక సంస్థలు, పదిహేను చిన్న పురపాలక సంఘాలు ఉన్నాయి. ఈ ప్రాంతాన్ని ముంబై మహానగర అభివృద్ధి సంస్థ (ఎంఎంఆర్‌డిఎ) పర్యవేక్షిస్తోంది. ఈ సంస్థ పట్టణ ప్రణాళిక, అభివృద్ధి, రవాణా, గృహాల బాధ్యత నిర్వర్తించే మహారాష్ట్ర రాష్ట్ర ప్రభుత్వ సంస్థ.
మెట్రోపాలిటన్ ప్రాంతంలో సమగ్ర మౌలిక సదుపాయాల ప్రణాళిక, అభివృద్ధికి సంబంధించిన సమస్యలను అధిగమించి, పరిష్కరించడానికి ఈ ముంబై మహానగర అభివృద్ధి సంస్థ ఏర్పడింది. ముంబై, నవీ ముంబై వెలుపల ఉన్న ప్రాంతాలలో వ్యవస్థీకృత అభివృద్ధి జరగలేదు. ప్రపంచంలోనే అతిపెద్ద ప్రణాళికాబద్ధమైన నగరాల్లో ఒకటిగా అభివృద్ధి చెందిన ఈ నవీ ముంబైని మహారాష్ట్ర ప్రభుత్వానికి చెందిన నగర, పారిశ్రామిక అభివృద్ధి సంస్థ (సిడ్కో) అభివృద్ధి చేసింది.
ముంబై పట్టణీకరణ వేగవంతంగా జరిగినందువల్ల ఈ ప్రాంతంలో అక్రమ అభివృద్ధికి సంబంధించిన సమస్యలు వస్తున్నాయి. భీవండి తాలూకాలోని మూడవ జాతీయ రహదిరి వెంట ఉన్న గ్రామాలలో (భారతదేశంలో అతిపెద్ద గిడ్డంగు ప్రాంతాలు) జరిగిన అవాంఛనీయ పరిణామాలు వీటికి ఉదాహరణలు చెప్పవచ్చు. పట్టణ ప్రణాళిక, ఠాణే జిల్లా కలెక్టర్ వంటి ప్రభుత్వ సంస్థలు ఈ అసంఘటిత అభివృద్ధిని పరిష్కరించడంలో సమస్యలను ఎదుర్కొన్నాయి.
మరాఠీయుల ఆరాధ్యదైవమయిన ముంబాదేవి పేరు మీదుగా ఈ పట్టణానికి 'ముంబై' అనే పేరు వచ్చింది. కాలాలకనుగుణంగా 'బాంబే', 'బొంబైమ్', 'బంబై' అనే పేర్లతో పిలువబడి 1995లో అధికారికంగా 'ముంబై'గా మర్చబడింది.
భారతదేశపు పడమటిభాగంలో అరేబియన్ సముద్ర తీరంలో ఉల్హానదీ ముఖద్వారంలో ముంబై నగరం ఉంది. మహారాష్ట రాష్ట్రానికి చెందిన సాష్టా ద్వీపంలో అధిక భాగాన్ని ఆక్రమించుకొని వున్న ముంబై నగరం నగరమంతా సముద్ర మట్టానికి 10 నుండి 15 మీటర్ల ఎత్తుల మధ్యలో ఉంటుంది. ఉత్తర ముంబై నగరం కొండ ప్రాంతాలతో నిండి ఉంటుంది. నగరంలోకెల్లా ఎత్తైన ప్రదేశం ఎత్తు 450 మీటర్లు. నగరం విస్తీర్ణం 603 కిలోమీటర్లు. 2001 జనాభా లెక్కల ననుసరించి ముంబై జనాభా 1,30,00,000. నగరపురాలలో నివసిస్థున్న ప్రజలను చేర్చుకుంటే ఈ సంఖ్య 1,60,00,000.
ముంబై మెట్రోపాలిటన్ ప్రాంతంలో ఈ క్రింది నగరపాలక సంస్థలు ఉన్నాయి.