davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
இந்திய இரயில்வே அமைச்சகம்

இந்தியத் தொடருந்து அமைச்சகம் அல்லது இந்திய இரயில்வே அமைச்சகம் (Ministry of Railways) இந்திய அரசின் ஓர் அமைச்சகமாகும். இது நாட்டின் தொடருந்துப் போக்குவரத்திற்கு பொறுப்பேற்கிறது. இந்த அமைச்சகத்தின் கீழ் இந்தியத் தொடருந்துப் போக்குவரத்திற்கு ஏக உரிமையுள்ள இந்திய இரயில்வே இயங்குகிறது. இந்த அமைச்சகத்திற்கு ஆய அமைச்சர் தகுதியிலுள்ள தொடருந்து அமைச்சர் தலைமையேற்கிறார். ஒவ்வொரு ஆண்டும் நாடாளுமன்றத்தில் இரயில்வே நிதிநிலை அறிக்கையை இவர் வழங்குகிறார்.
7 சூலை 2021 முதல் இரயில்வே அமைச்சராக அஸ்வினி வைஷ்னவ் பொறுப்பில் இருக்கிறார். இணை அமைச்சராக தர்சனா ஜர்தோசு உள்ளார்.
இரயில்வே அமைச்சரகத்தில் ஒன்றிய தொடருந்து அமைச்சரும், தொடருந்து இணை அமைச்சரும் பணியாற்றுகின்றனர். தற்போதைய இணை அமைச்சராக மனோஜ் சின்கா பொறுப்பிலுள்ளார். இந்திய இரயில்வேயின் மிக உயரிய கட்டுப்பாட்டு அமைப்பான இரயில்வே வாரியம் ஓர் தலைவரையும் ஐந்து வாரிய உறுப்பினர்களையும் கொண்டுள்ளது; இந்த வாரியத்தில் நிதி அமைச்சகத்தின் சார்பாளராக நிதிய ஆணையர் ஒருவரும் உறுப்பினராக உள்ளார். மேலும் தலைமை இயக்குநர் (இரயில்வே சுகாதாரச் சேவை) மற்றும் தலைமை இயக்குநர் (இரயில்வே பாதுகாப்புப் படை) ஆகியோரும் இந்த வாரியத்தில் அடங்குவர். இரயில்வே வாரியம் அமைச்சரின் மேற்பார்வையில் இயங்குகிறது.
இரயில்வே அமைச்சகம் புது தில்லியிலுள்ள இரயில் பவனிலிருந்து செயல்படுகின்றது.
இந்திய இரயில்வே வாரியம்

இந்திய இரயில்வே வாரியம் இந்திய இரயில்வேயின் இயக்கத்தை கட்டுப்படுத்தும் மிக உயர்ந்த அமைப்பாகும். இது இரயில்வே அமைச்சகத்தின் தொடருந்து அமைச்சரின் வழியே செயல்படுகிறது.
இரயில்வே வாரியத்தின் தற்போதைய உறுப்பினர்கள் :
தென்னக இரயில்வே

13°04′57″N 80°16′37″E﻿ / ﻿13.08240°N 80.27705°E﻿ / 13.08240; 80.27705
தென்னக இரயில்வே (Southern Railway zone) என்பது விடுதலை பெற்ற இந்தியாவில், இந்திய இரயில்வேயின் 16 மண்டலங்களில் முதன்முதலாக உருவாக்கப்பட்ட மண்டலமாகும். ஏப்ரல் 14, 1951 அன்று தென் இந்திய ரயில்வே கம்பெனி, மெட்ராஸ் மற்றும் தெற்கு மராட்டா ரயில்வே, மைசூர் மாநில இரயில்வே ஆகியவற்றையும் ஒன்றாக இணைத்து உருவாக்கப்பட்டது. தென்னிந்திய இரயில்வே பிரித்தானியர் ஆட்சியில் கிரேட்டர் சௌத்திந்தியன் இரயில்வே நிறுவனமாக பிரிட்டனில் 1853ஆம் ஆண்டு துவங்கப்பட்டு 1890இல் பதியப்பட்டது. இதன் தலைமையகம் திருச்சிராப்பள்ளியாக இருந்தது. தென்னக இரயில்வேயின் தலைமையகம் சென்னையில் உள்ளது.
தென்னக இரயில்வேயின் கீழ் ஆறு கோட்டங்கள் இயங்குகின்றன:
இது சேவை புரியும் மாநிலங்கள் தமிழ்நாடு, கேரளா, புதுச்சேரி ஆகியன. இவற்றுடன் ஆந்திரப் பிரதேசம், கர்நாடகம் மாநிலங்களின் சில பகுதிகளும் அடங்கும். ஆண்டுதோறும் 500 மில்லியனுக்கும் கூடுதலான பயணியர் இதன் தொடருந்துகளில் பயணிக்கின்றனர். மற்ற மண்டலங்களைப் போலன்றி தென்னக இரயில்வேயின் வருமானத்தின் பெரும்பகுதி பயணியர் கட்டணம் மூலமாகவே வருகிறது.
செயல்பாட்டில் உள்ள ரயில் பாதைகளின் பட்டியல் பின்வருமாறு.
1832 : இந்திய பிராந்தியத்தின் முதல் தொடருந்து திட்டம் சென்னை மாகாணத்தில் பரிசளிக்கபட்டது. ஆனால் அது ஒரு கனவாகவே போனது.
கொள்ளிடம் ஆற்றுப் பாலம் வேலை முடிந்து சென்னை - தஞ்சாவூர் ரயில் சேவை துவங்கியது (இதற்கு முன்பு இரு வழியிலும் இருந்தும் கொள்ளிடம் வரை ரயில்கள் இயக்கப்பட்டன)
(செப்டம்பர் 13) எர்ணாகுளம் - திருவனந்தபுரம் அகல பாதை போக்குவரத்துக்காக திறக்கப்பட்டது
நாகர்கோயில் வழியாக திருவனந்தபுரம் கன்னியாகுமரி பாதையும் நாகர்கோயில் திருநெல்வேலி பாதையும் திறக்கபட்டன. (அக்டோபர் 2) திருவனந்தபுரம் கோட்டம் உருவாக்கப்பட்டது.
(நவ7) திருச்சி, பாலக்காடு கோட்டங்களில் இருந்து பிரித்து சேலம் கோட்டம் துவக்கப்பட்டது விருத்தாசலம் சேலம் அகல பாதையாக மாற்றப்பட்டு நவம்பர் 18 அன்று போக்குவரத்துக்கு துவங்கியது. நவம்பர் 19 சென்னை பறக்கும் ரயில் சேவையின் மைலாப்பூர் வேளச்சேரி பாதை திறக்கப்பட்டது.
இந்த ரயிலின் வழித்தடத்தில் மேட்டுப்பாளையம் முதல் குன்னூர் வரை உள்ள பகுதி ஆசியாவிலேயே மிகவும் செங்குத்தான பகுதி. இந்த பகுதியின் 45 கிலோமீட்டர் தொலைவில் மொத்தம் 208 வளைவு, 16 குகை பாதை, 250 பாலங்கள் ஆகியன உள்ளன. ரயில் மலையில் ஏறும்போது என்ஜின் பின்புறத்தில் இருக்கும். அதாவது இழுத்து செல்லாமல் தள்ளிச் செல்லும்.
இது கடல் மேல் அமைந்துள்ள இருப்புவழி பாதை பாலம். கப்பல் இப்பாலத்தை கடக்கும் பொழுது இப்பாலம் இரண்டாக பிரிந்து மேலே எழும்பி வழி விட்டு பின் ஒன்று சேரும். இத்தொழில் நுட்ப விசித்திரம் 20ஆம் நூற்றாண்டு (1914) தொடக்கத்தில் கட்டப்பட்டது .
இது கேரள மாநிலத்தின் எர்ணாகுளம் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள இந்தியாவின் மிக நீளமான (4.62கிமீ) தொடருந்து பாலமாகும். இது வல்லார்பாடம் சர்வதேச சரக்கு பெட்டக முனையத்தையும் கொச்சியின் புறநகரான எடப்பள்ளியையும் இணைக்கிறது. இது எண்பது சதவிகிதம் வேம்பநாட்டு ஏரி மீதும், மூன்று சிறு தீவுகளின் மீதும் அமைந்து உள்ளது.
இது திருச்சிராப்பள்ளியில் அமைந்துள்ளது. டார்ஜிலிங் மலை ரயிலுக்காக எண்ணெயில் இயங்கும் என்ஜினை உருவாக்கியது. மொசாம்பிக் உள்ளிட்ட சில நாடுகளுக்காக 3000 எச்.பி கபே கேஜ் டீசல் எஞ்சினை உருவாக்கியது. மீட்டர் கேஜ் எஞ்சினை சிறு உபயோகத்திற்காக பயன்படும் வகையில் அகல பாதை எஞ்சினாக மாற்றியது.
இரயில்வே பாதுகாப்புப் படை

இரயில்வே பாதுகாப்புப் படை (சுருக்கமாக: ஆர்.பி.எஃப். ஒன்றாகும். இந்திய இரயில்வேயின் பாதுகாப்பிற்கும், பயணிகளின் பாதுகாப்பிற்கும் உருவாக்கப்பட்ட படையாகும். லக்னௌவில் உள்ள ஜக்ஜீவன் ராம் இரயில்வே பாதுகாப்புப் படைப் பயிற்சிப்பள்ளியில் ஆரம்பப் பயிற்சி, புதுமுகப் பயிற்சி, சிறப்புப் பயிற்சிகள் ஆகியவை அளிக்கப்படுகிறது. இயற்கை விபத்தின் போதோ அல்லது சமூக விரோதிகளுடன் போராடும் போதோ ஏற்படும் பொருள் மற்றும் உயிர் இழப்பிற்கு மத்திய அரசின் உதவித் தொகையான இரயில் சுரக்ஷ்சா கல்யாண் நிதி (RSKN) பயன்படுத்தப்படுகிறது. இரயில்வே பாதுகாப்புப் படையில் மொத்தம் 65,000 வீரர்கள் உள்ளனர்.
சோம்னியோசிடே

சோம்னியோசிடே (Somniosidae) என்பது இசுகுலிபார்மிசு வரிசையினைச் சார்ந்த சுறாக்களின் குடும்பமாகும். இது பொதுவாகத் தூங்கும் சுறாக்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. "தூங்கும் சுறா" என்ற பொதுவான பெயர் இவற்றின் மெதுவான நீச்சல், குறைந்த செயல்பாட்டு நிலை மற்றும் ஆக்குரோசமில்லா குண இயல்பு ஆகியவற்றின் காரணமாக இடப்பட்டது.
சோம்னியோசிடே வரிசைச் சுறாக்கள் கீழ்கண்ட பகுதிகளில் காணப்படுகின்றன.
தூங்கும் சுறாக்களின் வயிற்றிலிருந்து மீட்கப்பட்ட அலகுகளிலிருந்து, இவை மாபெருங்கணவாயினை உணவாக உட்கொள்கின்றன என அறியப்படுகிறது.
சோம்னியோசிடே குடும்பத்தின் கிரீன்லாந்துச் சுறாக்கள் ஐசுலாந்தில் உணவுக்காக வேட்டையாடப்படுகின்றன. நவீனக் காலங்களில், ஹேகர்ல் உற்பத்திக்காகப் பயன்படுத்தப்படும் பல கிரீன்லாந்து சுறாக்கள், மீன்பிடி கப்பல்களிலிருந்து வாங்கப்படுகின்றன. இவை மீன்பிடி வலைகளில் சிக்குபவையாக உள்ளன. இச்சுறாக்களின் உடல் ஆழமற்ற குழியில் ஒன்றில் புதைக்கப்பட்டு புளிக்கவைக்கப்படுகிறது. சுறாவின் மேல் கற்கள் இடப்பட்டு, உடலிலிருந்து யூரியா மற்றும் மூன்றுமெதிலாமைன் ஆக்சைடு போன்ற நச்சு திரவங்கள் அழுத்தத்தின் மூலம் வெளியேறுகின்றன. இந்த இறைச்சி பல மாதங்களாகப் பதப்படுத்தப்பட்டு மனித நுகர்வுக்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
சாலிமார் விரைவுவண்டி

சாலிமர் விரைவுவண்டி என்ற தொடர்வண்டியை இந்திய இரயில்வே இயக்குகிறது. இது புது தில்லிக்கும், ஜம்மு தாவிக்கும் இடையே இயக்கப்படுகிறது. இதன் அடையாள எண் 14645/14646 ஆகும். சிறீ நகரில் உள்ள ஷாலிமார் தோட்டத்தின் நினைவாக இத்தொடருந்துக்கு இப்பெயர் இடப்பட்டுள்ளது.
இந்த வண்டி புது தில்லி, காசியாபாத், முசாபர்நகர், சகாரன்பூர், அம்பாலா, லூதியானா, ஜலந்தர் ஆகிய நகரங்களின் ஊடாக ஜம்மு தாவிக்கு பயணிக்கிறது. இது இராஜஸ்தான், தில்லி தேசியத் தலைநகர வலயம், உத்தரப் பிரதேசம், அரியானா, இந்திய பஞ்சாப், சம்மு காசுமீர் ஆகிய மாநிலங்களின் ஊடாக செல்கிறது. மொத்தமாக 26 நிறுத்தங்களில் நிற்கிறது.
மலபார் விரைவுத் தொடருந்து

மலபார் விரைவுத் தொடருந்து (ஆங்கிலம்: Malabar Express, மலையாளம்: മലബാര്‍ എക്സ്പ്രസ്സ്‌) என்பது இந்தியாவின் தென்மேற்குப் பகுதியான மலபார் கடற்கரைப் பகுதியில் ஓடும் தொடர்வண்டி ஆகும். இது மங்களூர் சென்ட்ரல் நிலையத்திற்கும் திருவனந்தபுரம் சென்ட்ரல் நிலையத்திற்கும் இடையே செல்லும். வட கேரளத்தையும் தென் கேரளத்தையும் இத்தொடர்வண்டி இணைக்கிறது. இத்தொடர்வண்டி முதலில் சென்னைக்கும் மலபாருக்கும் இடையே இயக்கப்பட்டது. மொத்தப் பயணத் தொலைவு 634 கிலோமீட்டர்கள் ஆகும்.
கோவா விரைவுவண்டி

கோவா விரைவுவண்டி இந்திய ரயில்வேயால் நாள்தோறும் இயக்கப்படும் அதிவிரைவு ரயில்சேவை ஆகும். இது வாஸ்கோடகாமாவையும் புது தில்லியிலுள்ள ஹசரத் நிசாமுதீன் நிலையத்தையும் இணைக்கிறது. தலைநகரங்களை புது டெல்லியுடன் இணைக்கும் ரயில்சேவைகளான கர்நாடக விரைவுவண்டி, ஆந்திரப் பிரதேச விரைவுவண்டி போன்றவற்றைப் போலவே இதுவும் செயல்படுகிறது. கோவாவின் பஞ்சிம் இடத்திற்கு அருகிலுள்ள ரயில்வே தலைமையகம் வாஸ்கோடகாமா (VSG) ஆகும்.
1987 ஆம் காலகட்டத்தில் இந்த ரயில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. அறிமுக காலகட்டத்தில் 2479/2480 என்ற எண்கள் வழங்கப்பட்டன. இதை பராமரிக்கும் பொறுப்பு வடக்கு ரயில்வேயின் டெல்லி பிரிவிடம் இருந்தது. தற்போது தென்மேற்கு ரயில்வேயுடன் இணைந்துள்ள இந்த ரயில் ஹப்ளி ரயில்வே பிரிவால் பராமரிக்கப்படுகிறது. தற்போது 12779/12780 என்ற எண்ணுடன் இயக்கப்படுகிறது.
2 ஏசி 2-டையர், 3 ஏசி 3-டையர், 11 படுக்கை வகுப்புகள், 3 முன்பதிவற்ற பொதுப் பெட்டிகள், 1 பாண்ட்ரி கார், 2 பளுவிற்கான/மூட்டைகளுக்கான பகுதி (ரயில்வேயின் தபால் சேவை மற்றும் பாதுகாப்பாளர்களுக்கான பகுதி) என மொத்தமாக 22 பெட்டிகள் உள்ளன. சில வேளைகளில் அதிகமாக 1 ஏசி 3-டையர் BX1 என்ற பெயருடன் ரயிலில் இணைக்கப்படும். அதனால் ஒரு சில வேளைகளில் 23 பெட்டிகளைக் கொண்டிருக்கும்.
மார்கோ, லோண்டா, பெல்கம், மிராஜ், சங்க்லி, சடரா, புனே, தாவுத், மண்மட், புசவால், இடராசி, போபால், ஜான்சி, குவாலியர், ஆக்ரா மற்றும் மதுரா வழியே இந்த ரயில் இயக்கப்படுகிறது. இதன் பயண நேரமான 39 மணி 25 நிமிடங்களில், 2202 கிலோமீட்டரைக் கடக்கிறது. கர்நாடகா, மஹாராஷ்டிரா, மத்திய பிரதேசம், உத்திர பிரதேசம், ஹரியானா ஆகிய மாநிலங்களின் வழியாக செல்லும் இந்த ரயில் ராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் தால்பூர் நிலையத்தின் வழியாக நிறுத்தமின்றி செல்கிறது.
கோவா எக்ஸ்பிரஸ் கீழ்க்கண்ட மூன்று இடங்களில் அதன் திசையினை மாற்றிக்கொள்கிறது.
அகல்யநகரி விரைவுவண்டி

அகில்யா நகரி விரைவுவண்டி (எண்: 22645/22646) என்பது இந்திய இரயில்வேயின் வாராந்திர அதிவிரைவுத் தொடருந்தாகும். இது மத்திய பிரதேசத்தில் உள்ள இந்தூர் மற்றும் கேரளாவின் கொச்சுவேலி (சென்னை மத்திய தொடருந்து நிலையம் வழியாக) இடையே இயக்கப்படுகிறது. பிப்ரவரி 2021 முதல், திருவனந்தபுரம் மத்திய தொடருந்து நிலையத்திற்குப் பதிலாக கொச்சுவேலி முனையம் மாற்றப்பட்டது. இது கொச்சுவேலி மற்றும் இந்தூர் இடையே சென்னை வழியாக செல்கிறது.
ராசதானி விரைவுவண்டி

ராசதானி விரைவு-தொடருந்து என்பது இந்தியாவின் தலைநகரமாகிய புதுதில்லியையும், மற்ற மாநிலத் தலைநகரங்களையும் இணைக்கும் பயணிகள் தொடர் வண்டி ஆகும். இதனை இந்திய இரயில்வே இயக்குகிறது. இந்தியாவின் வேகமான தொடர் வண்டிகளில் ராசதானியும் அடங்கும்.
ராசதானி விரைவுத் தொடருந்து முதலில் 1969ல் இந்தியாவில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இது முதன்முதலில் புதுதில்லியிலிருந்து 1,445 கிமீட்டர் தொலைவிலுள்ள ஹவுரா சந்திப்பினை 17 மணி, 20 நிமிடப் பயண நேரத்தில் சென்றடைந்தது.
பின்வருவன ராசதானி விரைவுவண்டியின் பட்டியல்:
மகாபரிநிர்வான் விரைவு வண்டி

மகாபரிநிர்வான் விரைவு வண்டி (Mahaparinirvan Express), இந்திய இரயில்வே மற்றும் ஐ ஆர் சி டி சியால் பௌத்த புனிதத் தலங்களுக்கு 28 மார்ச் 2007 முதல் இயக்கப்படும் சுற்றுலாச் சொகுசு விரைவுத் தொடருந்து ஆகும். இந்த இரயில் சுற்றுலாவில் கௌதம புத்தர் பிறந்த இடம் முதல் பரிநிர்வாணம் அடைந்த இடங்கள் வரை சுற்றி காண்பிக்கப்படுகிறது.
வட இந்தியா மற்றும் நேபாளத்தில் உள்ள பௌத்த புனிதத் தலங்களை காண்பதற்கு இந்த இரயில் பயணம் எட்டு பகல் மற்றும் ஏழு இரவுகள் கொண்டது. ராசதானி விரைவுவண்டி போன்று இந்த இரயிலும் முதல் வகுப்பு மற்றும் இரண்டாம் வகுப்பு குளிர்சாதன பெட்டிகளை மட்டும் கொண்டுள்ளது. தில்லி சப்தர் ஜங் இரயில் நிலையத்திலிருந்து புறப்பட்டு, பௌத்த தலங்களை பார்த்து விட்டு மீண்டும் சப்தர்ஜங் இரயில் நிலையத்திற்கே அடையும் வகையில் பயண நிரல் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இதற்கான பயணச் செலவு நபர் ஒருவருக்கு ரூபாய் 62,800 (945 டாலர்) முதல் ரூபாய் 76,800 (1155 டாலர்) வரை பயணக் கட்டணமாகும். செலவாகும்.
கௌதம புத்தர் தொடர் முக்கிய நான்கு புனிதத் தலங்களுக்கு மகாபரிநிர்வான் விரைவு வண்டி பௌத்தர்களை அழைத்துச் செல்கிறது. தங்குமிடம், உணவு வசதிகள் வழங்கப்படுகிறது.
பாமணி விரைவு தொடருந்து

பாமணி விரைவு தொடருந்து (Pamini Express), இந்திய ரெயில்வே துறையினரால் ஆந்திரா மாநிலம் திருப்பதி மற்றும் தமிழ்நாடு மாநில மன்னார்குடி நிலையம் ஆகிய இரு நிலையங்களுக்கு இடையே 2012ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் முதல் இயக்கப்படும் விரைவு தொடருந்தாகும். 18 நிறுத்தங்களைக் கொண்ட இந்த தொடருந்து, 17407 மற்றும் 17408 என்ற எண்களின் கீழ் இயக்கப்பட்டு வருகிறது. இந்த தொடருந்து இருநகரங்களுக்கு இடையே இயக்கப்படும் தொடருந்தாகும்.
தமிழ்நாட்டில் உள்ள திருவாரூர் மாவட்டம் மூனாற்றுத் தலைப்பு வெண்ணாற்றில் இருந்து பிரிந்து நீடாமங்கலம், மன்னார்குடி, முத்துப்பேட்டை வழியாக பாய்ந்து சென்று முத்துப்பேட்டை கடலில் கலக்கும் ஆறு பாமணி ஆகும். இதே வழிப்பாதையில் இயக்கப்படுவதால் இந்த தொடருந்து இப்பெயர் பெற்றது.
பாமணி விரைவு தொடருந்து கீழ்க்கண்ட வழிமுறையில் இயக்கப்பட்டு வருகிறது.
உட்காரும் வசதி படைத்த இரண்டாம் வகுப்பு முன்பதிவு வசதி கொண்ட ஏழு பெட்டிகள்(D என்ற ஆங்கில எழுத்தால் குறிக்கப்படுகிறது), உட்காரும் வசதி படைத்த முன்பதிவு வசதி கொண்ட குளிர்சாதன பெட்டி ஒன்று(C1 என்ற ஆங்கில எழுத்தால் குறிக்கப்படுகிறது), முன்பதிவில்லாத பொதுப் பெட்டிகள் ஐந்து, இரண்டாம் வகுப்பு சரக்கு பெட்டிகள் மற்றும் இரண்டு சிறப்பு பெட்டிகள் என மொத்தம் 16 பெட்டிகள் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்த தொடருந்து வண்டியானது திருப்பதி தொடருந்து நிலையத்திலிருந்து செவ்வாய்கிழமை, வியாழக்கிழமை மற்றும் சனிக்கிழமை என வாரத்திற்கு மூன்று முறை காலை 10.40 மணிக்கு இயக்கப்பட்டு பக்கலா சந்திப்பு, சித்தூர்,காட்பாடி சந்திப்பு, வேலூர் கண்டோன்மெண்ட், ஆரணி சாலை, போளூர், திருவண்ணாமலை , திருக்கோவிலூர், விழுப்புரம் சந்திப்பு , கடலூர் துறைமுகம் சந்திப்பு,சிதம்பரம் சந்திப்பு, சீர்காழி சந்திப்பு, வைத்திஸ்வரன் கோவில், மயிலாடுதுறை சந்திப்பு, பேராளம், திருவாரூர் சந்திப்பு, நீடாமங்கலம் சந்திப்பு என 17 நிறுத்தங்களில் மணிக்கு 44 கிலோ மீட்டர் வேகத்தில் இயக்கப்பட்டு 10 மணி 30 நிமிடங்களில் மன்னார்குடி தொடருந்து நிலையத்தை இரவு 9.10 மணிக்கு சென்றடைகிறது. இதன் மொத்த பயண தூரம் 463 கிலோ மீட்டர் ஆகும். உட்காரும் வசதி மட்டுமே கொண்ட இந்த இந்த நகரங்களுக்கு இடையே இயக்கப்படும் தொடருந்திற்கு 120 நாட்களுக்கு முன்பாகவே முன்பதிவு செய்யும் வசதி தென்மேற்கு ரெயில்வேயினால் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த வண்டியானது அகல இரயில் பாதைகளில் இயக்கப்படக்கூடியதாகும்.
இந்த தொடருந்து வண்டியானது மன்னார்குடி தொடருந்து நிலையத்திலிருந்து ஒவ்வொரு வாரமும் ஞாயிற்றுக்கிழமை, புதன் கிழமை மற்றும் வெள்ளிக்கிழமை என வாரம் மூன்று முறை காலை 05.45 மணிக்கு இயக்கப்பட்டு 17 நிறுத்தங்களில் மணிக்கு 44 கிலோ மீட்டர் வேகத்தில் இயக்கப்பட்டு 10 மணி 35 நிமிடங்களில் திருப்பதி தொடருந்து நிலையத்தை மாலை 16.20 மணிக்கு சென்றடைகிறது. இதன் மொத்த பயண தூரம் 463 கிலோ மீட்டர் ஆகும். உட்காரும் வசதி மட்டுமே கொண்ட இந்த நகரங்களுக்கு இடையே இயக்கப்படும் தொடருந்திற்கு 120 நாட்களுக்கு முன்பாகவே முன்பதிவு செய்யும் வசதி தென்மேற்கு ரெயில்வேயினால் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த வண்டியானது அகல இரயில் பாதைகளில் இயக்கப்படக்கூடியதாகும்.
மதுரை-திப்ருகார் சிறப்புத் தொடருந்து

மதுரை - திப்ருகார் இடையே முன்பதிவுடன் கூடிய ஒரு வழிச் சிறப்பு தொடருந்து 1 மார்ச் 2021 முதல் வாரம் ஒரு முறை இயக்கப்படுகிறது. இந்த சிறப்பு இரயில் மதுரையிலிருந்து 1 மார்ச் 2021 (திங்கள் கிழமை) முற்பகல் 11.55 மணியளவில் புறப்பட்டு, அசாம் மாநிலத்தின் திப்ருகாருக்கு 4 மார்ச் 2021 அன்று (வியாழக் கிழமை) காலை 6.45 மணியளவில் சென்றடையும்.
எண் 06002 கொண்ட இந்த சிறப்பு இரயிலின் மொத்த பயண தூரம் 3643 கிலோ மீட்டர், பயண நேரம் 67 மணி நேரம் மற்றும் நிறுத்தங்கள் 51 ஆகும்.
இந்த இரயிலில் குளிர்சாதன மூன்றடுக்கு படுக்கை வசதியுடன் கூடிய 1 பெட்டி, 4 இரண்டாம் வகுப்பு தூங்கும் வசதி பெட்டிகள், 13 இரண்டாம் வகுப்பு பெட்டிகள் மற்றும் 2 சரக்கு மற்றும் காப்பாளர் பெட்டிகள் இணைக்கப்பட்டிருக்கும்.
இந்த சிறப்பு இரயில் தமிழ்நாடு, ஆந்திரப் பிரதேசம், ஒரிசா, மேற்கு வங்காளம் மற்றும் அசாம் மாநிலத்தின் 51 நகரங்களின் தொடருந்து நிலையங்களில் நின்று செல்லும்.
Humsafar Express

Humsafar Express is a fully premium service with AC-3 Tier and Sleeper class accommodation having all the modern facilities designed and operated by Indian Railways. "Humsafar" is an Urdu word meaning "co-passenger" The first service was inaugurated on 16 December 2016 between Gorakhpur and Anand Vihar Terminal, New Delhi. The fares of Humsafar Express at the time of launch are around 15–20% higher compared to normal AC-3 tier and Sleeper class fares.
The features included for its fleets are:
However most of these Humsafar trains run with regular 3AC coaches without these enhancements. There are only a few trains that run with Humsafar coaches.
Valsad–Bandra Terminus Passenger

The 59046 Valsad - Bandra Terminus Passenger is a passenger train of the Indian Railways connecting Valsad in Gujarat and Bandra Terminus of Maharashtra. It is currently being operated with 59046 train number on a daily basis.
The 59046/Valsad - Bandra Terminus Passenger has average speed of 39 km/h and covers 183 km in 4 hrs 40 mins.
The 59046/Valsad - Bandra Terminus Passenger runs from Valsad via Vapi, Dahanu Road, Palghar, Virar, Vasai Road, Borivali and Andheri to Bandra Terminus.
The train consists of 18 coaches:
Train is hauled by a Locomotive shed, Vadodara based WAP-4 or Locomotive shed, Valsad based WAG-5B.
The train shares its rake with 59037/59038 Virar - Surat Passenger, 59039 Virar - Valsad Shuttle, 59040 Vapi - Virar Shuttle, 59045 Bandra Terminus - Vapi Passenger.
Baba Harbhajan Singh

Sepoy/Honorary Captain Baba Harbhajan Singh (1946–1968) was an Indian Army soldier who served from 30 June 1965 to 4 October 1968. He is said to serve the Indian Army even after his death by coming in dreams of soldiers and telling them the plans of their enemies. There is a temple dedicated to him in East Sikkim.
Harbhajan Singh was born into a Sikh family on 30 August 1946 in the village of Sadrana (now in Pakistan). He completed his preliminary education at a village school, and then matriculated from DAV High School in Patti, Punjab, in March 1965. He enlisted as a soldier in Amritsar and joined the Punjab Regiment (India).
Singh was martyred in 1968 near the Nathu La (pass) in eastern Sikkim, India. A board besides his shrine describes that he was martyred after falling into a nullah while escorting a mule column from Tuku La to Dongchui La.
Harbhajan Singh's early death at the age of 22 is the subject of legend and religious veneration that has become popular among Indian Army regulars (jawans), the people of his village and apparently soldiers of the Chinese People's Liberation Army (PLA) across the border guarding the Indo-Chinese border between Sikkim and Tibet.
He has come to be known as "Saint Baba". Every year on 11 September, a jeep departs with his personal belongings to the nearest railway station, New Jalpaiguri, from where it is then sent by train to the village of Kuka, in the Kapurthala district of the Indian state of Punjab. While empty berths on any train of the Indian Railways are invariably allocated to any waitlisted passenger or on a first-come-first-served basis by the coach attendants, a special reservation for the Baba is made. Every year a seat is left empty for the journey to his hometown and three soldiers accompany the Baba to his home. A small sum of money is contributed by soldiers posted in Nathula to be sent to his mother each month and his village still remembers him as martyr and undertook the initiative to help his family.
Bhuvan Bam and Divya Dutta came together for a short-film, Plus-minus(2018), which was loosely based on Singh's life and legacy. The film was directed by Jyoti Kapur Das. It won the Best Short Film at the 64th Filmfare Awards.
MEMU

In Indian Railways, a MEMU is an electric multiple unit (EMU) train that serves short and medium-distance routes in India, as compared to normal EMU trains that connect urban and suburban areas. The acronym stands for Mainline Electric Multiple Unit.
Indian Railways (IR) started MEMU service on Asansol – Adra section on 15 July 1995 and on Kharagpur – Tata section on 22 July 1995. Delhi-Panipat MEMU service started on 27 September 1995. Raipur–Durg–Bhatapara–Raipur–Bilaspur MEMU service started on 17 October 1995. Arakkonam-Jolarpettai MEMU service on 22 May 2000. Bankura-Midnapore MEMU started on 30 June 2000. The first 20 coach MEMU ran between Surat to Virar in 2017. Since 2019, 3-phase MEMUs have started replacing existing MEMU rakes.
New 3rd generation was rolled out from RCF Kapurthala with following features:
IR is progressively replacing all locomotive-hauled slow and fast passenger and intercity trains with EMUs. The upgraded trains are re-branded as MEMUs.
The system uses multiple electrical units operating on 25 kV AC drawn from overhead lines. The trailer coaches have two toilets for passengers and one for the crew.
The train can run up to 200 km (120 mi) between Eastern Ghat and Western Ghat. The rakes have a maximum permitted speed of 105 km/h (65 mph) on broad-gauge tracks. The motorcoaches use DC traction motors. These rakes use asynchronous traction motors and have a maximum designed speed of 110 km/h. These use a stainless steel body. Two of them operate on South Central Railways.
ICF launched new MEMUs capable to operate at 110–130 km/h. The construction cost is ₹ 26 crore per unit and can carry 2,618 passengers. This train has a three phase traction motor and operates on 25 kV current which saves 35% energy. It offers GPS-based passenger information systems and announcement in coaches. It has double leaf sliding doors, gangways, CCTV cameras and aluminium luggage racks. The driver's cabin has AC and the coach has an emergency communication facility. It is designed to operate between cities 200–300 km (120–190 mi) away in Uttar Pradesh. The train may start in February 2019.
MEMUs are manufactured at Rail Coach Factory, Kapurthala, and Integral Coach Factory, Chennai. Rakes are maintained in the Titlagarh coach maintenance shops. Marathwada Rail Coach Factory, Latur is currently trying to ramp up production capacity of 250 MEMU coaches per annum.
MEMU Car Sheds are functioning for the maintenance of MEMU rakes in most of the states where the services are operated. MEMU Car Sheds are operational in Avadi, Bangalore, Kollam, Palakkad, Tambaram, Trichy and Vijayawada under Southern Railway.
MEMU usually uses 8,12 and 16 car coaches, but there are 14,18 and 20 coach configurations too. The trailer coaches have two toilets for passengers and one for the crew. This train can go either fast or slow.
Amrit Bharat (trainset)

Amrit Bharat is an Indian push-pull train, designed and developed by Indian Railways at its Integral Coach Factory in Chennai. It has non-air-conditioned three-tier sleeper and unreserved coaches.
Amrit Bharat trains have upgraded non-air-conditioned three-tier sleeper and unreserved coaches. The coaches are manufactured by Integral Coach Factory, Chennai at the cost of ₹650 million (US$7.6 million) per trainset. In contrast to other Indian trains, the trainsets will have a locomotive at both ends in a push-pull configuration, enabling better acceleration and shorter turnaround times in direction reversals. It has also be termed as common man train.
The trainsets will be powered by two WAP-5 locomotives connected at each ends with vibration resistance engines manufactured by Chittaranjan Locomotive Works. The Locomotive also features aerodynamic design. Each trainset consists of 22 coaches: 12 3-tier sleeper class, 8 unreserved and 2 luggage coaches. As part of the "Make in India" Initiative, the Integral Coach Factory (ICF), a subsidiary of Indian Railways (IR), created and produced the Amrit Bharat Express.
The first generation of Amrit Bharat were built in 2023. The coaches are equipped with electric outlets, reading lights, CCTV cameras, bio-vacuum toilets, sensor-based water taps and passenger information system. The trainsets will also have semi-permanent couplers to avoid shocks during starting and stopping of the train and fully-covered vestibules to facilitate stability and safety.
The first prototype of the second generation of Amrit Bharat was built in 2025.
The semi-permanent couplers of the first generation have been replaced by semi-automatic couplers for easy attachment and detachment. Other improvements include an electro-pneumatic assisted brake system for quick brake application, a fully sealed gangway for quick coupling and decoupling, and a vacuum evacuation system.
The train has an onboard condition monitoring system for real-time tracking of wheels and bearings, and internet-based water level indicators. External emergency lights have been added to provide basic lighting during emergencies.
Improvements to toilets include adding a disabled-friendly toilet and toilet indicator lights. The toilets have an automatic hygiene odour control system. Toilets are built with sheet molding compound material for ease of maintenance and aesthetics.
Each passenger has a dedicated charging socket with USB A and C-type ports. Other additions include a foldable snack table, mobile holder, and foldable bottle holder. A public address and passenger information system has been added, along with an emergency system to connect with the loco pilot. The seat and berth design has been improved for a comfortable ride.
The rake formations of all the operational versions of the train are given below:
Abbreviations
Tejas Express

The Tejas Express is a semi-high speed fully air-conditioned train introduced by Indian Railways. It features modern onboard facilities with doors which are operated automatically. Tejas means "sharpness", "lustre", or "brilliance" in many Indian languages. It is one of 3 semi-high speed trains running in India, the others being the Vande Bharat Express and the Gatimaan Express.
The inaugural run of Tejas Express was on 24 May 2017 from Chhatrapati Shivaji Terminus, Maharashtra to Karmali, Goa. It covered 552 km in 8 hours and 30 minutes. On 1 March 2019, the second Tejas Express of the country was flagged off between Chennai Egmore and Madurai Junction by Prime Minister Narendra Modi. It covered 497 km in 6 hours and 30 minutes.
The Lucknow – New Delhi route (currently running) has been included in the current Trains at Glance, the official train time-table booklet, with "Date of Introduction to be declared" condition. At the same time news websites have quoted railway officials saying a hold of three years. Meanwhile, the train service which was expected to be launched on Mumbai – Surat and New Delhi- Jalandhar route has also been put on hold.
Lucknow – New Delhi Tejas Express, which was inaugurated on 4 October 2019, is India's first train operated by private operators, IRCTC, a subsidiary of Indian Railways.
The Ahmedabad – Mumbai Tejas express, also operated by IRCTC, was inaugurated on 17 January 2020.
The coaches of the first Tejas Express of India, which runs between Chhatrapati Shivaji Terminus (CSMT), Mumbai and Karmali are manufactured at Rail Coach Factory, Kapurthala in Kapurthala district of Punjab. The coaches of the second Tejas express, which runs between Chennai Egmore and Madurai, were manufactured at Integral Coach Factory, Chennai. The train is designed to run at a maximum speed of 200 km/h (120 mph) but the maximum operating speed allowed is 130 km/h (81 mph) due to track and safety constraints. Presently, the train runs at an average speed of 65 km/h (40 mph).
There are 14 non-executive chair cars and they can seat up to 72 passengers each in 3+2 configuration. The coaches have energy-efficient LED lights and digital destination display boards. It also has two executive chair cars in 2+2 configuration. The executive chair cars have a seating capacity of 56 passengers with adjustable head-rests, arm support and leg support. The leg support is not available in non-executive chair cars. The seats on tejas express are also very comfortable in terms of height on the contrary of regular AC chair car seats.
Coaches have bio-vacuum toilets, water level indicators, tap sensors, hand dryers, integrated braille displays, LED TV for each passenger with phone sockets, local cuisine, celebrity chef menu, WiFi, tea & coffee vending machines, magazines, snack tables, CCTV cameras, fire & smoke detection and suppression system. The fares will be 20% to 30% more than Shatabdi fares. The Tejas Express has redesigned seats with eco-leather. Toilets are equipped with soap dispensers, touch-less water taps, odour-control systems and occupancy indicators. Doors are centrally controlled.
Ishq Express

Ishq Express is an Indian Hindi-language romantic drama television series produced by Lockdown Shorts Studio. The series features Ritvik Sahore and Gayatri Bhardwaj. It premiered on Amazon miniTV on 23 June 2022.
Destiny and the Indian Railways serendipitously unite a young boy named Aarav and a lovely girl Tanya for a single night when they must briefly share a berth on an overnight trip from Mumbai to Kolkata. This train journey merely marks the commencement of their tale, as it unfolds into an intriguing narrative, transforming them from strangers into lovers.
The series was announced by Lockdown Shorts Studio for Amazon miniTV. Ritvik Sahore and Gayatri Bhardwaj were signed as the lead.
The music for Ishq Express is composed by Nupoor Khedkar and Rajarshi Sanyal.
Akhila Damodaran of OTTPlay rated the series 3/5 stars. Archika Khurana of Times of india rated 3.5 out of 5 and noted that "Ishq Express’ circles around a train journey that changes the lives of two young people as they meet. The way this tale is shaped up, one would not mind boarding this train and sharing the protagonist's experience."
Sleeper Either Class

A Sleeper Either class (SLE) and Sleeper Either class with Pantry (SLEP) are a type of railway sleeping car used in Great Britain. Some units were later modified for better wheelchair access as Sleeper Either class Disabled (SLED). A smaller number reused in Denmark were classified as WLABr.
A total of 208 vehicles were built at Derby Litchurch Lane Works by British Rail Engineering Limited between 1982–1984 to the British Rail Mark 3A profile for British Rail. They were introduced to replace an ageing fleet of Mark 1 sleeper cars built to various designs and which dated from the late 1950s to early 1960s. The order consisted of 88 SLE variants, numbered 10646–10733, were constructed with thirteen bedrooms each, and 120 SLEP variants, numbered 10500–10619 constructed with twelve bedrooms with the last compartment used for an attendant. The Mark 3 air-conditioned sleeping cars were introduced including many additional safety features that had been lacking in the Mark 1 carriages that had caught fire at Taunton. The Night Riviera stock was the first on the route fitted with controlled emission toilets.
As of October 2019, the only mainline operator of this type of carriages are Great Western Railway on the Night Riviera, whose fleet was refurbished in 2017.
With the decline of overnight sleeper services in the United Kingdom shortly after their introduction at the end of the 1980s, many of the carriages later were moved to heritage railways to provide sleeping accommodation for heritage staff and volunteers.
Mk3 sleeper vehicles remain in use on the Great Western Railway's Night Riviera from London Paddington to Penzance in Cornwall. All Night Riviera sleeper carriages have been refurbished, and feature keycard locks, new lighting, a wardrobe and under-bed storage. SLED vehicles, with disabled-accessible berth and toilet, were also added.
The various Scottish services continue to depart from London Euston for final destinations at Glasgow Central, Edinburgh Waverley, Aberdeen, Inverness and Fort William, but the Caledonian Sleeper Mark 3 sleeper sets were withdrawn in October 2019.
Between 1988 and 1998, ten SLE carriages were leased to Danish State Railways (DSB) for use in Denmark. This lease came to an end following the opening of the Great Belt Fixed Link combined bridge and tunnel. During this time, the vehicles were classified as WLABr and each carried a UIC number.
Following the withdrawal of many overnight sleeper services in the late-1980s, many Mark 3 SLEP sleeper carriages were obtained by heritage railways in order to provide sleeping accommodation for heritage staff and volunteers. In 2019, some of the former Caledonian Sleeper carriages were preserved.
As of 2020 there were 1 SLED, 15 SLEs and 33 SLEPs in preservation at heritage railways. Since 2016, a sleeper repatriated from Denmark has been operated as a static hostel for members of the public by the Telford Steam Railway.
Francine Munyaneza

Francine Munyaneza ni umucuruzikazi n'umushabitsi w'umunyarwandakazi, washinze kandi akaba n'umuyobozi mukuru wa Munyax Eco Ltd, isosiyete ikora ingufu zituruka ku mirasire y'izuba ikora kuva mu 2013 kandi ikorera i Kigali. Niwe washinze kandi akaba n'umuyobozi mukuru wa La Maison Verte, umushinga wo kubaka ubusugire bw'ibidukikije.
Munyaneza yari yarigishijwe imari n'imicungire y'ubucuruzi mu Bubiligi kaminuza yitwa Université Catholique de Louvain.
Usibye impamyabumenyi ye, Munyaneza yahisemo gusubira mu rugo (mu Rwanda) kugira ngo atangire ubucuruzi bwe bw’ingufu zishobora kuvugururwa kandi buhendutse kugira ngo akemure ibibazo by’amashanyarazi mu cyaro ndetse n’amazi ashyushye mu mijyi myinshi yo mu Rwanda . Ibyo byabaye nyuma yimyaka 20 yuburambe mu burasirazuba bwo hagati, Uburayi, Afurika, Aziya na Amerika akora ku nzego nkuru z'ubuyobozi hamwe n’amasosiyete akomeye yo muri Amerika yo mu majyaruguru, ndetse n’imiryango iharanira ubutabazi ya Komite mpuzamahanga ya Croix-Rouge (ICRC), Médecins Sans Frontières or Doctors Without Borders(MSF. Munyaneza yagaragaje ubusobanuro bw'ingufu z'izuba mu Rwanda. Rwanda ni igihugu kiri kuzamuka mubijyanye n'uburinganire , Munyaneza yaharaniye kuzamura ubushobozi bw'igitsinagore, kandi azwiho guha umwanya bagenzibe b'igitsinagore haba mu kazi ko gucuruza ndetse no mukubungabuka ihindagurika ry'ikirere . Kuva mu 2014, isosiyete ye Munyax Eco yatoranijwe na REG ( Rwanda Energy Group, isosiyete ikora amashanyarazi mu gihugu) kugira ngo itange ingufu za Solar Water Heaters. Niyo mpamvu isosiyete ye yagiye ikurikirana sisitemu zirenga 800 za Solar Water Heating sisitemu kubakiriya barenga 1200 B2B & B2C itanga ingufu kubantu barenga 10,000, inatanga amashanyarazi yizuba kuri sisitemu ya gride, Solar Street itara nibindi bikoresho byizuba (Solar Home Systems, Solar Cold Chain and other Solar productive use equipment). Nyuma y’imyaka itanu ikora, Munyax Eco yamenyekanye n’itsinda ry’imigabane rya Londres ko iri mu "ma business yihuta cyane muri Afurika " muri raporo iheruka gukorwa na "Companies to Inspire Africa", yashyizwe ahagaragara muri Mutarama 2019. Munyaneza na ICU basinyanye amasezerano yo gutanga ibikoresho byubwubatsi bwa sisitemu yo gufotora mu Burundi mu rwego rwo kuzamura umusaruro w’amashanyarazi hifashishijwe imirasire ishobora kongera ingufu muri Afurika. Munyaneza yigaragaje cyane akarere k'ibiyaga bigari hamwe n’ubucuruzi bwe bushya bw’ingufu zishobora kubaho binyuze mu ngorane zo kubona inguzanyo.
Francine Munyaneza yatowe vuba aha muri AFSIA Solar Awards 2021 n’ishyirahamwe ry’imirasire y’izuba muri Afurika kandi yegukana igihembo cyitwa “The Residential Project of the year” kubera ibikorwa by’ubushyuhe bw’izuba mu gihugu hose. Yatowe nkumukinnyi wumwaka urenga 30, abahatanira Founder of The Year Awards 2020 - muri Afrika yuburasirazuba . Munyaneza yakiriye inkunga muri ARIE 2021 binyuze muri USADF ( Fondasiyo ya Amerika ishinzwe iterambere ).
Johnny chien méchant

Johnny chien méchant is a 2002 novel written by Emmanuel Dongala. The English edition was adapted as a 2008 movie Johnny Mad Dog. It won the 2004 Cezam Prix Littéraire Inter CE Award.
The novel is set during a civil conflict in an unnamed West African country. The setting resembles recent conflicts in Rwanda and Liberia where the government has been overthrown by insurgents and racial and tribal tensions are being fanned. It is told from two points of view – Laokolé, a sixteen-year-old girl about to sit her final exams and the titular Johnny, a young rebel about the same age.
The story begins with Laokolé hearing of an upcoming period of looting. She buries her valuables and takes her mother and younger brother and flees with other refugees. Johnny on the other hand is excited for the upcoming looting, feeling triumphant and ready to get his due.
Laokolé must push her mother in a wheelbarrow and soon loses her brother. They find some respite in a UN compound but the organisation is crowded and eventually the foreign workers are evacuated, leaving the local population alone. She alone is given the opportunity to flee with the foreigners but refuses.
Outside the compound every refuge is attacked by rebels. Johnny is enjoying the rampaging, although constantly finds himself trying to justify the rape, robbery and murder.
The two stories converge with the author bringing Laokolé and Johnny together, with a semi-happy but hopeful end.
The novel encompasses themes such as colonialism, dictatorship and slavery.
Shantui

Shantui Construction Machinery Co., Ltd. is a Chinese construction equipment maker, and a subsidiary of Shandong Heavy Industry. The core product line is bulldozers but in past years the company has expanded beyond reliance on a single product through an acquisition strategy.
The company is known as the bulldozer king in China, holding 40% of the domestic market in 2006. The company went on in 2010 to become the largest producer of bulldozers, making over 10,000 units that year or 2 in 5 crawler-type dozers made in the world. The next largest producer by number of units is Caterpillar Inc.
Shantui has increasingly developed bigger dozers, capable of competing against the large products made by Caterpillar Inc. and Komatsu. The upgrades to the Shantui dozer line was identified by the New York Times as one of the primary concerns for Caterpillar's business in Russia.
Ames True Temper

Ames True Temper, Inc. is a multinational corporation headquartered in Camp Hill, Pennsylvania, U.S. It is a wholly owned subsidiary of Griffon Corporation. Ames True Temper specializes in the manufacture of non-powered lawn and garden products. Its manufacturing plant is located in Harrisburg, Pennsylvania, and produces 85% of the wheelbarrows in the United States and Canada producing 1.7 million wheelbarrows each year. The Harrisburg plant has been in continual operation since 1876.
Ames , which celebrated its 200th anniversary in 1974, is among the oldest extant business corporations in the United States.
Blacksmith and pioneer Captain John Ames began making metal shovels in America in 1774. Ames underwent a merger in 1931 including Baldwin Tool Works of Parkersburg, West Virginia, the Ames Shovel and Tool Company of North Easton, Massachusetts; the Wyoming Shovel Works of Wyoming, Pennsylvania; Hubbard & Co. of Pittsburgh, Pennsylvania; and the Pittsburgh Shovel Co. of Pittsburgh, Pennsylvania. It later absorbed the Skelton Shovel Co. Inc. of Dunkirk, New York. The result of the merger was called the Ames Shovel and Tool Company. The company was renamed the Ames, Baldwin, Wyoming Company in 1933. In 1952, it became known as the O. Ames Company.
The Old Stone Forge of Wallingford, Vermont, founded in 1808, became the American Fork and Hoe Co. In 1949, the name was changed to True Temper. Ames purchased True Temper from the Huffy Corporation in 1999 to become Ames True Temper.
In 2002 Ames, then based in Camp Hill, Pennsylvania closed one of its two plants manufacturing lawn and garden tools in Wood County, West Virginia.
Ames True Temper Company closed its facility in West Virginia in September 2005, unable to reach a contract agreement with the United Steelworkers Union.
Ames True Temper currently owns the following brands:
Currently owns the following brands:
Dramatic Need

Dramatic Need was a UK-registered charity established in 2007 that sent international arts professionals to host workshops in underprivileged and rural communities in Rwanda and South Africa. The charity promoted creative expression as a tool for conflict resolution, social development, gender empowerment, and the assimilation of health messages in underprivileged communities.
Dramatic Need was dissolved in 2021.
The charity was officially registered in the UK on 31 May 2007 (number 1119443), with Danny Boyle as founding trustee.
The official patron of Dramatic Need was Lindiwe Mabuza, former South African High Commissioner to the UK. The board of trustees included the Oscar-winning film director Danny Boyle, and previously included the South African-born actor Antony Sher.
Dramatic Need was wound up on 15 November 2021.
In an article for The Times on 11 November 2008, trustee Danny Boyle described the aims of Dramatic Need:
The charity sent international arts professionals (such as musicians, artists and actors) to host workshops in underprivileged and rural communities in Africa, specifically Rwanda and South Africa.
Dramatic Need provided art, music, and film-making equipment to schools in South Africa and Rwanda. Volunteers on the Dramatic Need programme worked with the children towards producing a performance or exhibition based on the issues that directly affected their communities. The charity was particularly effective in encouraging young people to discuss and challenge the stigma surrounding HIV/AIDS.
Significant supporters of the charity included Josh Hartnett, Helena Christensen and David Walliams.
On 14 November 2010, the first production of The Children's Monologues, directed by Danny Boyle, was performed at the Old Vic Theatre in London, in association with Dramatic Need. it featured the adapted stories of children's first-hand experiences in South Africa being retold and re-interpreted by and performed by actors such as Sir Ben Kingsley, Benedict Cumberbatch, Tom Hiddleston, Gemma Arterton, and Eddie Redmayne.
Boyle co-directed another performance of the play in 2015 at the Royal Court Theatre, and again in 2017 at Carnegie Hall in New York City.
Thomas Shillington

Thomas Shillington PC (Ire) PC (NI) (9 May 1835 – 24 January 1925) was an Irish factory owner and politician.
The son of Averell Shillington (1802-1897), of a prominent Methodist family of Portadown, County Armagh, by his wife Mary (d. 1838), daughter of James Whealy, Shillington ran the Castleisland Linen Company for many years, and in 1897 inherited the business from his father. In 1908, he floated the company for £40,000.
Shillington first came to prominence as the chairman of the Irish Land Committee on its formation in 1883, an organisation aiming to draw together numerous local tenant's rights bodies. At the 1885 general election, Shillington stood for the Liberal Party in North Armagh, but was not elected. The following year, he became the first president of the Irish Protestant Home Rule Association, a body of Liberals aiming to show that a significant number of Protestants in Northern Ireland supported Home Rule.
At the 1895 general election, Shillington stood in South Tyrone as an independent nationalist, narrowly losing to the Liberal Unionist Thomas Wallace Russell. In 1911, he was appointed to the Privy Council of Ireland, and then in 1923 to the recently founded Privy Council of Northern Ireland. These appointments entitled him to the style The Right Honourable
By his wife, his first cousin, Sarah, daughter of Thomas Averell Shillington (1800-1874), of Tavanagh House, Portadown, he had issue including a son, Thomas Averell Shillington, who took over the Castleisland Linen Company until its liquidation in 1929. His cousin (and nephew by marriage) was the politician David Graham Shillington, father of Chief Constable of the Royal Ulster Constabulary Graham Shillington.
David Graham Shillington

Major David Graham Shillington PC(NI) (10 December 1872 – 22 January 1944) was an Ulster Unionist politician.
Shillington was a son of Thomas Primus Shillington (1831-1889), of Tavanagh House, Portadown, County Armagh, of a prominent Methodist mercantile family, by his wife Mary Jane (d. 1915), née Graham. His cousin was the factory owner and politician Thomas Shillington. Shillington was educated at Methodist College Belfast and Rydalmount School, Colwyn Bay. He was the proprietor of a general merchant's shop in Belfast. In April 1895 he married Sarah Louisa Collen of Killicomaine, Portadown and they had six children. He served in the First World War as a Major in the 9th Royal Irish Fusiliers.
In 1921, he was elected to the House of Commons of Northern Ireland as Unionist member for Armagh, and then for Armagh, Central in 1929 until he resigned on medical advice in February 1941.
He served as Minister of Labour from 1937–38.
Shillington and his wife Sarah Louisa (née Collen) lived at Ardeavon, Killycomain Road, Portadown, and had six children. The youngest was (Robert Edward) Graham Shillington, who would become the Chief Constable of Royal Ulster Constabulary. Son Thomas Graham Shillington served with the 9th Royal Irish Fusiliers, and was killed in action in 1917 aged 19, during the First World War. Victoria Cross recipient Lieutenant Geoffrey St. George Shillington Cather was the son of Shillington's sister.
সুচিত্রা সেন স্মৃতি সংগ্রহশালা

সুচিত্রা সেন স্মৃতি সংগ্রহশালা পাবনার গোপালপুর এলাকার হিমসাগরে অবস্থিত একটি সংগ্রহশালা বা জাদুঘর। ২০১৭ সালে পাবনা জেলা প্রশাসনের উদ্যোগে জাদুঘরটি প্রতিষ্ঠিত হয়।
বাংলার চলচ্চিত্রের একজন কিংবদন্তি ছিলেন সুচিত্রা সেন।
জাদুঘরটি পাবনা পৌরসভার হিমসাগর এলাকায় পাবনা–সুজানগর আঞ্চলিক মহাসড়কের উত্তর পাশে অবস্থিত। এর দক্ষিণ দিকে পাবনা সরকারি কলেজ ও পাবনা সরকারি টেকনিক্যাল স্কুল ও কলেজ অবস্থিত।
সুচিত্রা সেনের পৈত্রিক বাড়িতে জাদুঘরটি প্রতিষ্ঠিত করা হয়েছে। তিনি তার শৈশব কাল পাবনায় তার পৈতৃক বাড়িতে কাটিয়েছেন। ২০১৪ সালের ১৭ জুলাই অর্থাৎ সুচিত্রা সেনের মৃত্যুর ছয় মাস পর উচ্চ আদালতের নির্দেশে সুচিত্রা সেনের পৈত্রিক বাড়িটি দখলদার মুক্ত করা হয়। তারপর থেকে সেখানে সুচিত্রা সেন স্মৃতি সংগ্রহশালা নামফলক লিখে সাইনবোর্ড টাঙানো হয়।
রিয়া সেন

রিয়া সেন দেববর্মা (ইংরেজি: Riya Sen) (জন্ম : রিয়া দেব বর্মা; ২৪ জানুয়ারি ১৯৮১) একজন ভারতীয় চলচ্চিত্র অভিনেত্রী এবং মডেল। সেন একটি শিল্পী পরিবারেই জন্ম গ্রহণ করেন। তার দিদিমা সুচিত্রা সেন, মা মুনমুন সেন এবং বোন রাইমা সেন। ১৯৯১ সালে বিষকন্যা চলচ্চিত্রে শিশু শিল্পী হিসেবে তার অভিনয় শুরু হয়।
সেন একটি শিল্পী পরিবারেই জন্ম গ্রহণ করেন। তার দিদিমা সুচিত্রা সেন, মা মুনমুন সেন এবং বোন রাইমা সেন।তার বাবা ভারত দেব বর্মা ত্রিপুরার রাজ পরিবারের সদস্য। তাঁর পিতামহী, ইলা দেবী ছিলেন কোচবিহারের রাজকন্যা, যার ছোট বোন গায়ত্রী দেবী ছিলেন জয়পুরের মহারাণী। তাঁর পিতামহী ঠাকুমা ইন্দিরা দেবী ছিলেন বরোদার তৃতীয় মহারাজা সায়াজিরাও গায়কওয়াদের একমাত্র কন্যা। রিয়ার মাতৃপ্রপিতামহ আদিনাথ সেন ছিলেন কলকাতার একজন বিশিষ্ট ব্যবসায়ী। যার বাবা দীননাথ সেন ছিলেন ত্রিপুরার মহারাজার দিওয়ান বা মন্ত্রী ও প্রাক্তন কেন্দ্রীয় আইনমন্ত্রী অশোক কুমার সেনের আত্মীয় । তিনি তার মায়ের বিয়ের আগের উপাধি ব্যবহার করলেও তার সরকারী কাগজপত্র দেব বর্মা উপাধি আছে।
১৯৯১ সালে বিষকন্যা চলচ্চিত্রে শিশু শিল্পী হিসেবে তার অভিনয় শুরু হয়।১৯৯৮ সালে ফাল্গুনি পাঠকের ইয়াদ পিয়া কি আনে লাগে ভিডিওর মাধ্যমে জনপ্রিয়তা পান ।সে সময় তাঁর বয়স ছিল ১৬ বছর।২০০১ সালে তিনি স্টাইল দিয়ে বলিউডে পা রাখেন।২০০৬ সালে তিনি আপনা সাপনা মানি মানি তে অভিনয় করেছিলেন।এছাড়াও তাঁর অন্যান্য সফল চলচ্চিত্রগুলির মধ্যে রয়েছে প্রীতিশ নন্দীর মিউজিক ফিল্ম, ঝংকার বিটস ( হিংলিশ ভাষায় তৈরি) (২০০৩), শাদি নং ওয়ান (২০০৫) এবং মালায়ালম ড্রাফ্ট মুভি আনন্দরাম (২০০৫)। তিনি হিন্দির পাশাপাশি বাংলা, তামিল ও মালায়ালাম ভাষার ছবিতে ও কাজ করেছেন। এরপরে তিনি অনেক মিউজিক ভিডিও, ফ্যাশন শো, টিভি শো করেছেন। । বাণিজ্যিকভাবে ম্যাগাজিনের কভার পেজে উপস্থিত হয়েছেন।
শিশু চক্ষু যত্নের জন্য তহবিল বাড়াতেও তিনি সহায়তা করেছিলেন।
২০১৭ সালের আগস্টে সেন পারিবারিক বাঙালি হিন্দু রীতিতে তার প্রেমিক শিবম তেওয়ারীকে বিয়ে করেছিলেন।
রিয়া সেন একজন পাদুকাসক্ত। প্রায়ই তাকে হাই হিল পরে থাকতে দেখা যায়। এমনকি তিনি হাই হিল পরে নেচেছেন বিভিন্ন চলচ্চিত্রে (যেমন: "হিরো" মুভিতে বদমাশ লোন্ডে গানে) এবং মঞ্চে। ২০০৯-এ হংকংয়ে এক অনুষ্ঠানে তিনি নিজের এই হাই হিল আসক্তির বিষয়টি নিশ্চিত করেন।
২০১২ সালে সেন তার অভিনীত নৌকাডুবি সিনেমার জন্য সেরা অভিনেত্রী বিভাগে স্টার গাইড পুরস্কার জিতেছিলেন ।
দীপ জ্বেলে যাই

দীপ জ্বেলে যাই হচ্ছে ১৯৫৯ সালে মুক্তিপ্রাপ্ত ভারতীয় বাংলা ভাষার একটি সামাজিক-নাট্যধর্মী চলচ্চিত্র। চলচ্চিত্রটি পরিচালনা করেছেন অসিত সেন ও প্রযোজনা করেছেন বাদল পিকচার্স। চলচ্চিত্রটির মুখ্য ভূমিকায় অভিনয় করেছেন অনিল চট্টোপাধ্যায়, সুচিত্রা সেন ও বসন্ত চৌধুরী। এটি আশুতোষ মুখোপাধ্যায়ের ছোট গল্প নার্স মিত্র অবলম্বনে নির্মিত। একই পরিচালক ১৯৬৯ সালে চলচ্চিত্রটি হিন্দি ভাষায় খামোশি নামে পুনঃনির্মিত করেন।১৯৬০ সালে এই ছায়াছবিটির তেলুগু রিমেক প্রকাশিত হয় চিভারাকু মিগিলেড়ি শিরোনামে।