davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Roti rapuh

Roti rapuh adalah biskut tradisional Scotland yang biasanya dibuat dari satu bahagian gula putih, dua bahagian mentega, dan tiga bahagian tepung gandum. Bahan-bahan lain seperti tepung beras atau tepung jagung sering ditambah untuk mengubah tekstur.
Makanan ini tidak seperti biskut dan makanan bakar lain, roti rapuh tidak mengandungi ragi, seperti serbuk penaik atau soda penaik. Roti pendek banyak dikaitkan dengan perayaan Krismas dan Hogmanay di Skotlandia.
Roti rapuh umumnya dikaitkan dengan dan berasal dari Skotlandia, tetapi kerana popularitinya, makanan ini juga dibuat di seluruh wilayah United Kingdom dan biskut serupa juga dibuat di Denmark, Ireland dan Sweden. Versi Scotlandia adalah yang paling terkenal dan dieksport secara meluas. Roti rapuh juga dipilih sebagai wakil United Kingdom bagi Café Eropah semasa 2006 Austria jawatan presiden Kesatuan Eropah.
Roti rapuh berasal daripada Scotland, dengan resipi cetakan pertama, pada tahun 1736, dari seorang wanita Scotland bernama Mrs McLintock. Roti rapuh dihasilkan dari roti biskut zaman pertengahan, yang merupakan roti yang dibakar dua kali, diperkaya dengan gula dan rempah dan dikeraskan menjadi biskut yang kering dan keras yang disebut rusk.
Roti rapuh yang mahal dan disediakan sebagai kemewahan untuk majlis-majlis khas seperti Krismas, Hogmanay (Malam Tahun Baru Skotlandia), dan majlis perkahwinan. Di Skotlandia, adalah tradisional untuk memecahkan roti rapuh yang dihiasi di atas kepala pengantin baru di pintu masuk rumah barunya.
Walaupun roti rapuh telah disiapkan sepanjang abad ke-12, penyempurnaan roti pendek dikreditkan kepada Mary, Queen of Scots pada abad ke-16. Roti rapuh jenis ini dipanggang, dipotong menjadi hirisan segitiga, dan dibubuhi dengan jintan.
Roti rapuh dinamakan demikian kerana teksturnya yang rapuh (dari makna lama kata short berbanding dengan long). Punca tekstur rapuh kerana adalah kandungan lemaknya yang tinggi, yang disediakan oleh mentega.
Puri (makanan)

Puri (poori, boori, Kannada ಪೂರಿ (pūri), Punjabi ਪੁੜੀ (pūḍī), Hindi pūrī, Nepali पूरी (puri), Bahasa Assam: পুৰি, Urdu: پوری‎ (puri), Telugu: పూరి (pūri), Tamil: பூரி (pūri), Malayalam പൂരി, Oriya ପୁରି (luchi/puri)), ialah roti India digoreng tidak beragi, biasanya dimakan di subbenua India. Ia dimakan sebagai sarapan atau sebagai snek atau makanan ringan. Ia biasanya dihidangkan dengan kari atau bhaji, seperti dalam Puri bhaji.
Puri paling biasa dihidangkan semasa sarapan. Ia juga dihidangkan pada majlis-majlis khas atau upacara sebagai sebahagian daripada ritual upacara bersama-sama dengan lain-lain makanan vegetarian yang ditawarkan dalam doa sebagai prasadam. Nama puri diserap daripada perkataan bahasa Sanskrit पूरिका (pūrikā), daripada पुर (pura) "diisi".
Puri (პური) juga bermaksud roti dalam bahasa Georgia.
Jika anda melihat rencana yang menggunakan templat {{tunas}} ini, gantikanlah dengan templat tunas yang lebih spesifik.
Lepat jagung

Lepat jagung (Tulisan Jawi: لڤت جاݢوڠ ) adalah kuih khas Indonesia dan Malaysia dengan bahan dasar jagung. Kuih ini dikenali di kawasan budaya Jawa di Jawa Tengah dan Jawa Timur. Lepat jagung biasanya dijualkan sebagai snek pasar dan dimakan bersama-sama dengan minuman hangat seperti teh atau kopi sebagai makanan sampingan dan makanan penyambut tetamu.
Ketoprak (makanan)

Ketoprak adalah makanan khas Indonesia yang menggunakan ketupat yang senang dijumpai. Biasanya ketupat dijual menggunakan kereta sorong di jalanan atau penjaja di kaki lima. Perkatataan ini berasal dari gabungan kata iaitu ketupat, tauge dan digeprak (Di Indonesia: ketupat, toge dan digeprak.).
Bahan utama untuk membuat ketoprak adalah tauhu, bihun, timun, tauge, dan anda juga boleh menggunakan telur rebus dengan kuah kacang, kicap manis, dan taburan bawang merah goreng. Boleh juga dihidangkan dengan keropok tambahan atau emping. Beberapa versi merangkumi tempe sebagai komponen. Alat yang digunakan untuk memproses ketoprak tidak sukar anda hanya memerlukan alu dan lesung dan pisau.
Makanan

Makanan (Tulisan Jawi: ماكنن) merupakan bahan-bahan yang boleh dicerna, biasanya terdiri dari karbohidrat, lemak, air dan/atau protein, yang boleh dimakan atau diminum oleh manusia dan haiwan untuk mendapat nutrien dan/atau nikmat .
Kebanyakan budaya mempunyai masakan tersendiri: tradisi dan cara memasak khas, keutamaan dan amalan. Kajian mengenai ini dinamakan gastronomi . Kajian mengenai makanan pula dipanggil sains makanan.
Bahan tersebut ditelan oleh organisme dan diasimilasi oleh sel-sel organisma untuk memberi tenaga, mengekalkan kehidupan, atau merangsang pertumbuhan. Spesies haiwan yang berlainan mempunyai tingkah laku makan yang berbeza yang memenuhi keperluan metabolisme unik mereka, sering berkembang untuk memenuhi ceruk ekologi tertentu dalam konteks geografi tertentu.
Hampir semua makanan berasal dari tumbuhan atau haiwan. Dan boleh dikatakan hampir semua benda hidup pernah dijadikan makanan, sama ada untuk dimakan sebagai diet atau upacara amal oleh manusia.
Pengasinan (makanan)

Pengasinan ialah proses pengawetan makanan dengan garam yang boleh dimakan. Ia berkaitan dengan penjerukan secara umum dan lebih khusus untuk pengairgaraman (menyediakan makanan dengan air garam) dan merupakan satu bentuk pematangan. Ia salah satu cara yang paling lama untuk pengawetan makanan, dan dua makanan awet asin paling lama dalam sejarah ialah ikan masin (biasanya ikan kod kering dan masin atau hering masin) dan daging awet garam (seperti bakon). Sayur-sayuran seperti kacang merayap dan kubis juga sering diawet dengan cara ini.
Pengasinan digunakan kerana kebanyakan bakteria, kulat dan organisma lain yang berpotensi membawa patogen tidak dapat bertahan dalam persekitaran yang sangat masin, kerana sifat hipertonik garam. Mana-mana sel hidup dalam persekitaran sedemikian akan menjadi dehidrasi melalui osmosis dan mati atau menjadi tidak aktif buat sementara waktu.
Ia ditemui pada abad ke-19 yang garam bercampur dengan nitrat mewarnakan daging menjadi merah, bukan kelabu, dan pengguna pada waktu itu sangat mengutamakan daging berwarna merah. Oleh itu makanan yang diawetkan tetap sihat dan segar untuk berhari-hari mengelakkan kerosakan bakteria.
Kanun makanan Yahudi dan Islam memerlukan penyingkiran darah dari daging yang baru disembelih. Garam dan air garam digunakan untuk tujuan kedua-dua tradisi, tetapi pengambilan garam adalah lebih biasa di Shechita Kosher (di mana semua diperlukan) berbanding Dhabihah Halal (seperti dalam kebanyakan kes, penyaliran darah sahaja mencukupi).
Roti bakar

Roti bakar ("grilled bread" in Indonesian and Malay), also known as roti kahwin, is a type of toast bread in maritime Southeast Asia, usually prepared with grilled white bread. The dish is a popular breakfast food as well as tea time snack in countries like Brunei, Indonesia, Malaysia and Singapore. Roti bakar was formerly grilled or toasted over charcoal, though this practice has dwindled with the advent of sandwich presses.
Common spreads for roti bakar include sugar, margarine, butter, cheese, peanut butter, chocolate spread and kaya.
In Indonesia, roti bakar is usually prepared as a sandwich of grilled white bread with a filling, consumed both as a light breakfast and a common street food. Roti bakar was developed during the era of Dutch colonial rule as a practical way to consume day-old bread; it was typically served with butter, condensed milk, or Dutch cheeses. After Indonesian independence, roti bakar became ubiquitous throughout Indonesia, as consumption of toast became a matter of taste rather than frugality.
Many flavors have been developed for modern tastes, such as hagelslag, crushed Oreo biscuits, or chocolate syrup.
In Malaysia, coconut jam and cold butter are a popular combination to spread on roti bakar. This may be the inspiration for the Singaporean kaya toast which was created by Hainanese immigrants.
The city of Ipoh in Perak is known for its kopitiam establishments, where roti bakar accompanied with local tea or coffee beverages and a serving of half boiled eggs is a staple order during morning or afternoon tea.
A variation on roti bakar is roti titab, a thick warm toast with kaya spread onto all four corners and topped with a half-boiled egg.
McArabia

The McArabia is a pita bread sandwich available at all McDonald's outlets in Arab countries and Pakistan. It is known as the Grilled Chicken foldover in Singapore, Malaysia and South Africa, as McOriental in Spain, France and Holland, the McTurco in Turkey, Greek Mac in Greece and Cyprus, and as the McKebab in Israel. The sandwich was originally made to meet West Asian tastes.
The Sandwich was introduced as the Greek Mac in 2001 in Greece.
The McArabia was introduced in Saudi Arabia and UAE in March 2003 in response to a sharp fall of profits in 2002, and declared a permanent product, due to boycotts on American brands and restaurants over the war in Iraq and claims that the ingredients were not from local vendors. The first version of the sandwich used grilled chicken with pita bread which was imported from the UK for the first week, then was switched to local bakers. In 2004, the Kofta variant was added, while in 2005, the sandwich was introduced in Malaysia and a limited spicy beef variant in 2006.
Ipoh white coffee

Ipoh white coffee (Chinese: 怡保白咖啡, Tamil: ஒயிட் காபி) is a popular coffee drink which originated in Ipoh, Perak, Malaysia, resulting in Ipoh being named one of the top three coffee towns by Lonely Planet. The coffee beans are roasted with palm oil margarine, and the resulting coffee is served with condensed milk.
The term white coffee originates from the literal translation of its Chinese name, which was introduced in the 19th century by Chinese migrants who came to work in the local tin mines. The coffee beans themselves are not actually white; the colour comes from the milk stirred into the end product.
In Malaysia, the original white coffee started in the Ipoh and was a drink made from beans roasted in margarine and served with sweetened condensed milk. This style of coffee continues to be popular throughout the country. However, white coffee in Malaysia often simply refers to how the drink is prepared and presented – with margarine.
Overseas visitors finding the margarine-roasted coffee beans unorthodox (due to their slight caramelized flavor) are often misled into believing that there is a type of coffee bean endemic to Malaysia called the "white coffee bean". The beans used are invariably imported beans roasted to a light color.
Local coffee manufacturers now mix instant coffee powder with non-dairy creamer or whitener and sugar, and market the 3-in-1 mixture as white coffee as well. The mixture is preferred by Malaysians at home or in the office as a convenient easy-to-prepare coffee drink. The advisability, however, of consuming instant coffee mixed with non-dairy creamer and sugar daily is slowly coming into question, with some manufacturers now taking the sugar out of the mixture, and marketing the 2-in-1 mixture as sugar-free white coffee.
Traditionally, Malaysian-style roasted black coffee, kopi O, is produced by roasting the beans with sugar, margarine and wheat.
White coffee, on the other hand, is produced with only margarine and without any sugar, resulting in a less dark roast. Ipoh white coffee is also widely available in an instant version. It is sometimes consumed after dinner.
The generic term Ipoh white coffee in Chinese is Chinese: 怡保白咖啡; Jyutping: Ji4bou2 Baak6 Kaa1fei1. Chinese: 白; pinyin: bái; Jyutping: Baak6, commonly meaning 'white', has nothing to do with the colour in this instance, but is rather a reference to the way the coffee is roasted. In Chinese, bái also means 'without' or 'unadulterated'.
List of noodles

This is a list of notable types of noodles. A separate list is available for noodle dishes. Noodles are a type of staple food made from some type of unleavened dough which is rolled flat and cut into long strips or strings. Noodles are usually cooked in boiling water, sometimes with cooking oil or salt added. They are often pan-fried or deep-fried. Noodles are often served with an accompanying sauce or in a soup. Noodles can be refrigerated for short-term storage, or dried and stored for future use.
There is a great variety of Chinese noodles, which vary according to their region of production, ingredients, shape or width, and manner of preparation. They are an important part of most regional cuisines within China, as well as in Taiwan, Singapore, and other Southeast Asian nations with sizable overseas Chinese populations.
Japanese noodles are a staple part of Japanese cuisine. They are often served chilled with dipping sauces, or in soups or hot dishes.
Korean noodles are noodles or noodle dishes in Korean cuisine, and are collectively referred to as guksu in native Korean or myeon (cf. mien) in Sino-Korean vocabulary.
Malaysia Federal Route 118

Federal Route 118, or Jalan Mata Ayer, is a major federal road in Langkawi Island, Kedah, Malaysia. It is also known as Jalan Marmar or Marble Road.
The remnant of original Langkawi Marble Road was constructed in 1962.
At most sections, the Federal Route 118 was built under the JKR R5 road standard, allowing maximum speed limit of up to 90 km/h.
Solutional cave

A solutional cave, solution cave, or karst cave is a cave usually formed in a soluble rock like limestone (Calcium carbonate CaCO3). It is the most frequently occurring type of cave. It can also form in other rocks, including chalk, dolomite, marble, salt beds, and gypsum.
Bedrock is dissolved by carbonic acid in rainwater, groundwater, or humic acids from decaying vegetation, that seeps through bedding planes, faults, joints, and the like. Over time, the surface terrain breaks up into clints separated by grikes and punctuated by sinkholes into which streams may disappear, crevices expand as the walls are dissolved to become caves or cave system. These may turn into large caverns or dolines when the roof collapses.
The portions of a solutional cave that are below the water table or the local level of the groundwater are flooded.
The largest and most abundant solutional caves are located in limestone. Limestone caves are often adorned with calcium carbonate formations produced through slow precipitation. These include flowstones, stalactites, stalagmites, helictites, soda straws, calcite rafts, and columns. These secondary mineral deposits in caves are called "speleothems".
Limestone dissolves under the action of rainwater and groundwater charged with H2CO3 (carbonic acid) and naturally occurring organic acids. The dissolution process produces a distinctive landform known as "karst", characterized by sinkholes and underground drainage. Solutional caves in this landform—topography are often called karst caves.
Lechuguilla Cave in New Mexico and nearby Carlsbad Caverns are now believed to be examples of another type of solutional cave. They were formed by H2S (hydrogen sulfide) gas rising from below, where reservoirs of petroleum give off sulfurous fumes. This gas mixes with ground water and forms H2SO4 (sulfuric acid). The acid then dissolves the limestone from below, rather than from above, by acidic water percolating to the surface.
Patty melt

A patty melt is an American grilled hamburger consisting of a ground beef patty topped with melted cheese and caramelized onions between two slices of griddled seeded-rye bread.
The patty melt is variously described as a variant of the traditional American cheeseburger, topped with fried onions and served on sliced bread instead of a traditional bun, or as a variant of a grilled cheese that includes a hamburger patty and fried onions.
The sandwich consists of a ground beef patty topped with melted cheese (traditionally Swiss cheese) and usually with caramelized onions between two slices of griddled bread (typically caraway-seeded rye or marbled rye, though sourdough or Texas toast are sometimes substituted in some regions, including the Southern U.S.) It is typically made without condiments or garnishes.
Like a grilled cheese, the patty melt maintains its structural integrity when eaten, as all ingredients are grilled at the same time and assembled while still hot, which melds the grilled bread, hamburger patty, cheese, and onions into a single unit that does not fall apart while being eaten.
Sandwiches calling for hamburger patties to be placed into two slices of bread, rather than into a bun, date to the mid-1800s and were referred to as hamburger sandwiches. It is unclear when the patty melt was invented, but it was most likely the mid-20th century, either during the Great Depression or the postwar economic boom. Several culinary writers have suggested that Los Angeles restaurateur Tiny Naylor may have invented the patty melt sometime between 1930 and 1959, depending on the source; it was on the menu at Tiny Naylor's in the early 1950s. Even if Naylor did not invent the sandwich, it is agreed that he and his family helped popularize the sandwich in their restaurants and in restaurants where they worked, which included Tiny Naylor's, Du-par's, and Wolfgang Puck's Granita.
Home cooks typically make patty melts in a cast-iron skillet or pan in steps by separately grilling the patties, caramelizing the onions, assembling the sandwich, and then grilling it as for a grilled cheese sandwich. Gentleman's Quarterly called it "the great indoor burger".
According to New York Times food writer Pete Wells in 2024, the sandwich is "virtually unknown" outside of the United States; Wells theorizes that the amount of space on a flattop grill required to grill onions, patty, and bread at the same time has restricted its appeal outside of typical short-order restaurants. It is typically on the menu of diners, coffee shops, and lunch counters, but in the early 2020s it started to appear on some upscale menus.
Bruschetta

Bruschetta (/bruːˈskɛtə/ broo-SKET-ə, Italian: [bruˈsketta] ) is an Italian appetizer (antipasto) consisting of grilled bread topped with garlic, olive oil, and salt. Most commonly it is served with toppings of tomatoes, vegetables, beans, cured meat or cheese. In Italy, bruschetta is often prepared using a brustolina grill.
The noun bruschetta (pl.: bruschette) comes from the Romanesco dialect verb bruscare, the equivalent of the Italian word abbrustolire, which means 'to toast', or 'to roast over coals'.
Waverley Root noted in 1971 that bruschetto was the Roman term for the dish, with other Italians referring to it as schiena d'asino (lit. 'ass's back').
In the United States, the word is sometimes used to refer to a prepared topping, sold in jars and usually tomato-based, instead of the bread, a sense which is unknown in Italian.
Bruschetta was first documented in English by Elizabeth David in 1954. David observed in Italian Food that "bruschetta are eaten with the newly made oil" in the olive oil-producing districts of Tuscany and Umbria.
Waverley Root and Marcella Hazan trace the origins of bruschetta to ancient Rome. According to Root, ancient Romans called bruschetta clustrum or crustulum. An inscription found in the Sabine city of Cures documents that clustrum was distributed to people together with mulsum on important holidays such as Saturnalia. Hazan states that bruschetta's origins are "probably nearly as old as that of olive oil itself". In ancient Rome, the first taste of olive oil was "likely an oil-soaked piece of bread that may or may not have been rubbed with garlic". In modern times, bruschetta was a staple of the trattoria that made up "for the frugality of the fare". Over time, the dish gained popularity and made its way into the cuisines of higher social classes.
The International Culinary Center dates bruschetta to the Middle Ages, when toppings were served on bread instead of plates.
In the Abruzzo region of Italy, a variation of bruschetta made with ventricina is served. Raw pork products and spices encased in pig bladder are aged and the paste spread on open slices of bread which are sometimes grilled. The dish was developed as a way of salvaging bread that was going stale.
According to the International Culinary Center, the term bruschetta is sometimes used interchangeably with crostini and the Tuscan dish fettunta. In Tuscany, fettunta is usually served without toppings, especially in November, to taste the first oil of the season.
Eggah

Eggah (Egyptian Arabic: عجه ʻEgga) is an egg-based dish in Egyptian cuisine that is similar to a frittata. It is also known as Egyptian omelet. Eggah is commonly seasoned with spices such as pepper, cinnamon, cumin, coriander seeds, turmeric, nutmeg and fresh herbs. It is generally thick, commonly filled with vegetables and sometimes meat and cooked until completely firm. It is usually circle-shaped and served sliced into rectangles or wedges, sometimes hot and sometimes cold. Eggah can be served as an appetizer, main course or side dish.
Variations of the eggah can include fillings such as; parsley, onion, tomato, bell pepper, and leek.
There is a similar dish in Indonesia called martabak, which involves creating an egg skin (or sometimes a thin dough) to cook it from within; it is also served with a dipping sauce. Eggah is also similar to a frittata, Spanish omelette, Persian kuku or a French-style omelette.
சுவாமி நிரஞ்சனானந்தர்

சுவாமி நிரஞ்சனானந்தர் ராமகிருஷ்ணரின் நேரடிச் சீடரும், சுவாமி விவேகானந்தரின் சகோதரத் துறவியும் ஆவார். இவரது இயற்பெயர் நித்திய நிரஞ்சன் கோஷ். இவரது தந்தை பெயர் அம்பிகாசரண் கோஷ். 1882 ஆம் ஆண்டு ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரைச் சந்தித்தார். தம்மை அடிக்கடி வந்து பார்க்கச் சொன்ன ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர், இவரிடம் "மனதைப் பேய்களைப் பற்றி சிந்திக்கப் பழக்கினால் நாளடைவில் நீயும் பேயாவாய், கடவுளைச் சிந்திக்க ஆரம்பித்தால் வாழ்வில் ஆனந்தம் நிறையும்" என்று அறிவுறுத்தினார். தொண்டைப் புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்ட தம் குருவிற்கு சேவைசெய்ய 1885 ஆம் ஆண்டு நிரஞ்சன் வீட்டை விட்டு வெளியேறினார். நிரஞ்சனை தமது அந்தரங்கச் சீடர்களில் ஒருவராகவும் ஈசுவர கோடிகளில் ஒருவராகவும் ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் குறிப்பிட்டுள்ளார்..
சுவாமி யோகானந்தர்

சுவாமி யோகானந்தர் (30 மார்ச் 1861 - 28 மார்ச் 1899) ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரின் நேரடிச் சீடரும், சுவாமி விவேகானந்தரின் சகோதரத் துறவியும் ஆவார். ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் ஈசுவர கோடிகள் என்று அடையாளம் காட்டிய ஆறு இளைஞர்களுள் யோகினும் ஒருவர். சுவாமி விவேகானந்தர் 1897 ஆம் ஆண்டு மே முதலாம் தேதி கல்கத்தாவில் பலராம் போஸ் வீட்டில் வைத்து ராமகிருஷ்ண மிஷனைத் துவக்கியபோது உபதலைவராக இவரைத் தேர்ந்தெடுத்தார்.
சம்பு சரண் மல்லிக்

ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரின் இல்லறச் சீடர் சம்பு சரண் மல்லிக். அன்னை சாரதா தேவி தட்சிணேசுவரத்தின் நகபத்தின் நெருக்கடியான சிறிய அறையில் தங்கியிருந்ததால் சிரமப்படுவதைக் கண்டு ஓர் சிறிய வீடு கட்டித் தந்தவர். அன்னைக்கான இந்த வீட்டின் கட்டுமானப் பொருட்களை நேபாள அரசாங்கத்தில் பணியாற்றிய கேப்டன் விஸ்வநாத் உபாத்தியாயர் தந்து உதவினார். இவர் ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சருக்கும் அன்னை சாரதா தேவிக்கும் சுமார் நான்கு வருடங்கள் சேவை செய்தார்.
தேவி தமது தேவைகளை நிறைவேற்றவல்லவர்களாகக் காட்டியதாக ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் குறிப்பிட்ட ஐவரில் இரண்டாமர் இவர். சம்பு சரண் மல்லிக் பிரம்ம சமாஜத்தின் தலைவரான கேசவ சந்திர சென்னின் நெருங்கிய நண்பர். இவர் மதங்களைப் பொறுத்தவரை பரந்த நோக்கம் உடையவர், ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சருக்கு விவிலியம் வாசித்துக் காட்டியவர்.
மதுராநாத் விஸ்வாஸ்

ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரின் இல்லறச்சீடரான மதுராநாத் விஸ்வாஸ் கிழக்கு வங்காளத்தில் உள்ள குல்னா மாவட்டத்தில் பிறந்தவர். இவர் வங்காளக் கவிஞர் ரவீந்திரநாத் தாகூரின் தந்தை தேவேந்திரநாத் தாகூருடன் இந்துக் கல்லூரியில் படித்தவர். ராணி ராசமணி, ராஜ்சந்திரர் தம்பதியினரின் மூன்றாவது மகள் கருணாமயியை மணந்தவர். இவர் மதுர்பாபு என்று அழைக்கப்பட்டார்.தேவி தமது தேவைகளை நிறைவேற்றவல்லவர்களாக காட்டியதாக ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் குறிப்பிட்ட ஐவரில் முதலாமர் இவர்.
ஆசியாவில் மதம்

பரப்பளவில் பெரியதும் அதிக மக்கட்தொகையைக் கொண்டதுமான ஆசியக்கண்டத்தில் பல்வேறு மதங்கள் பின்பற்றப்பட்டு வருகிறது. இந்து மதம், பௌத்தம், சமணம், சீக்கிய மதம், இசுலாம், கிறித்தவம், சிந்த்தோயிசம், தாவோயிசம் முதலான பல மதங்கள் ஆசியாவில் தான் தோன்றி வளர்ந்தன.
இந்து மதம் ஆசியக் கண்டத்தின் இரண்டாவது பெரிய மதமும் பழமையானதும் ஆகும். 100 கோடிக்கும் மேற்பட்டோர் இம்மதத்தினைப் பின்பற்றுகின்றனர். மக்கட்தொகை அடிப்படையில் இந்தியா, நேபாளம், பாலித் தீவு ஆகியவற்றில் இதுவே பெரிய மதம். பூட்டான், இந்தோனேசியா, மலேசியா, சிங்கப்பூர், இலங்கை முதலிய நாடுகளில் குறிப்பிடத்தக்க எண்ணிக்கையில் இந்துக்கள் வாழ்கின்றனர்.
சமண மதம் ஒரு இந்திய மதமாகும். சமணர்கள் பெரும்பாலும் இந்தியாவில் வாழ்ந்தாலும் உலகின் பல பகுதிகளிலும் காணப்படுகின்றனர். இந்தியாவின் அரசியல், பொருளாதார, அறப் பண்புகளில் சமண மதத்தின் தாக்கம் குறிப்பிடத் தகுந்தது. இந்தியாவில் உள்ள மதங்களுள் அதிகம் கல்வியறிவு பெற்றவர்கள் சமணர்களே. சமண நூலகங்கள் இந்தியாவின் பழைமையான நூலகங்களாகத் திகழ்கின்றன. வர்த்தமான மகாவீரரின் போதனைகளே இம்மதத்தின் வழிகாட்டுநெறிகளாக உள்ளன.
பௌத்தம் உலகின் நான்காவது பெரிய மதமும் ஆசியாவின் மூன்றாவது பெரிய மதமும் ஆகும். சித்தார்த்த கௌதமரால் தொடங்கப்பட்ட மதம். ஆசிய மக்களில் 12% பேர் இதனைப் பின்பற்றுகின்றனர். பூட்டான், பர்மா, கம்போடியா, தாய்லாந்து, இலங்கை, திபெத், மங்கோலியா ஆகிய பகுதிகளில் இதுவே பெரும்பான்மையான மதம். சீனா, தைவான், வட கொரியா, தென் கொரியா, சிங்கப்பூர், வியட்நாம் முதலிய நாடுகளில் குறிப்பிடத்தக்க எண்ணிக்கையில் புத்த மதத்தினர் வாழ்கின்றனர்.
சீக்கிய மதம் உலகின் ஐந்தாவது பெரிய மதமாக விளங்குகிறது. ஏறத்தாழ மூன்று கோடி மக்கள் இச்சமயத்தைப் பின்பற்றுகின்றனர். இது குரு நானக் அவர்களால் 1500களில் தோற்றுவிக்கப்பட்டது. இது இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் வடக்குப் பகுதியிலுள்ள பஞ்சாப் பகுதியில் தோன்றியது. சீக்கியர் என்ற பெயர் மாணவன் (சீக்) என்னும் பொருள் தரும் சமஸ்கிருதச் சொல்லில் இருந்து தோன்றியது. இந்தியாவின் நான்காவது பெரிய மதமான இதனைப் பின்பற்றுவோரின் எண்ணிக்கை இந்திய மக்கட்தொகையில் 2% ஆகும். சீக்கியர்கள் இந்தியாவினைத் தவிர பர்மா, மலேசியா, பிலிப்பைன்சு, பாக்கித்தான், ஆப்கானித்தான், சிங்கப்பூர், இந்தோனேசியா முதலான நாடுகளிலும் வாழ்கின்றனர்.
பார்சி
ஆசியாவின் மிகப்பெரிய சமயம் இதுவே. ஏறத்தாழ 1.1 பில்லியன் மக்கள் இதனைப் பின்பற்றுகின்றனர். பங்களாதேசம், இந்தோனேசியா, மலேசியா, பாக்கித்தான், ஆப்கானித்தான், ஈரான், ஈராக் முதலிய 27 ஆசிய நாடுகளில் இசுலாம் பெரும்பான்மை மதமாக இருக்கிறது.
இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் - மதம் சாதி பால் பிறப்பிடத்தால் வேறுபாடு

இந்திய அரசியலமைப்பில் (Constitution of India) மதம், சாதி, பால், இனம் மற்றும் பிறப்பிடத்தின் அடிப்படையில் வேறுபாடுகாட்டக் ( discrimination) கூடாது. ஆனால் இதற்கு சில விதி விலக்குகளும் உண்டு
இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் உறுப்பு 15 தமது குடிமக்களிடம் அரசு சாதி, மதம், பால், பிறப்பிடம் இவற்றின் அடிப்படையில் எந்த வேறு பாட்டையும் காட்டக் கூடாது என்று விதிக்கிறது. உறுப்பு 14 சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம், சட்டங்களினால் அனைவருக்கும் பாதுகாப்பு என்று பொதுவான கருத்து கூறப்பட்டுள்ளது. அரசு தமது குடிமக்களிடம் வேறுபாடு காட்டக்கூடாது என்று விதித்தாலும் இதற்கு விதிவிலக்காக சமுதாயத்திலும் கல்வியிலும் பின் தங்கியவர்களுக்காக சிறப்பு சலுகைகள் வழங்கி சட்டம் இயற்றலாம் என்றும் அரசியலமைப்புச் சட்டம் அனுமதிக்கறது..
உறுப்பு 15(1): எந்த ஒரு குடிமகனையும் மதம்,சாதி, பால் பிறப்பிடம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையிலும் சமமாக நடத்தத் தவறக்கூடாது.
உறுப்பு 15(2): கடை, பொது ஒய்வு விடுதிகள், உணவு விடுதிகள் பொது பொழுது போக்கு இடங்களை குடிமக்கள் அணுகும் பொழுது மதம் சாதி, பால் பிறப்பிடம் இவற்றின் அடிப்படையில் தடைவிதிப்பதோ, நிபந்தனை விதிப்பதோ கூடாது. அது போலவே அரசு நிதியால் ஏற்படுத்தப்பட்ட பொது பயன்பாடுகள் கிணறுகள் சாலைகள் போன்றவற்றின் பயன்பாட்டிலும் சாதி, மதம், பால் பிறப்பிடம் இவற்றின் அடிப்படையில் எவ்விதமான பாகுபாடும் காட்டக் கூடாது.
உறுப்பு 15(3): பெண்களுக்காகவும் குழந்தைகளுக்காகவும் இவ்விதிகளிருந்து விலக்களித்து சட்டம் இயற்றலாம்.
உறுப்பு 15(4): சமுதாயத்திலும் கல்வியிலும் பின்தங்கிய வகுப்பினருக்கும் தாழ்த்தப்பட்ட பழங்குடியினருக்கும் சிறப்பு சலுகைகள் வழங்குவதற்கும் தடையேதுமில்லை.
இந்திய ஜனநாயக வாலிபர் சங்கம்

இந்திய ஜனநாயக வாலிபர் சங்கம் (Democratic Youth Federation of India) இந்தியாவின் மிகப் பெரிய வாலிபர் அமைப்பாக கருதப்படுகிறது. இது நவப்மர் 3 1980ம் ஆண்டு பஞ்சாப் மாநிலம் லூதியானாவில் உருவாகப்பட்ட அமைப்பாகும். இந்தியாவின் பல்வேறு மாநிலங்களில் அமைப்புகளை கொண்டு உள்ளது. அதில் அங்கமாக இயங்குவதுதான் இந்திய ஐனநாயக வாலிபர் சங்கம் பாலக்காடு(MEENAKSHIPURAM)அமைப்பு
PRESIDENT: NISHANTH.M
VICE PRESIDENT: AKASH.J
SECRETARY: BATHRAN.D
JOINT SECRETARY: SURYA.M￼
2019 ஆண்டு நிலவரப்படி இந்திய அளவில் 1.5 கோடி உறுப்பினர்களும், பாலக்காடு 10535 உறுப்பினர்கள் உள்ளனர். தெரு பிரச்சனை முதல் தேசப் பிரச்சனை வரை அனைத்திலும் தலையிடக் கூடிய அமைப்பாக செயல்பட்டு வருகிறது. சாதி, மத மோதலுக்கு எதிராக செயல்படுகிறது. தேசிய ஒருமைப்பாடு - ஒற்றுமையை வளர்க்கும் வேலையில் ஈடுப்பட்டு வருகிறது. எல்லோர்க்கும் இலவச கல்வி, எல்லோர்க்கும் சமூக பாதுகாப்பான வேலை என்ற கோரிக்கையை முன்வைத்து இயங்கி வருகிறது. 15 வயது முதல் 40 வயது வரை உள்ள அனைவரும் உறுப்பினராக சேர்ந்து கொள்ள தகுதி உள்ளது. ஆண்-பெண், ஏழை பணக்காரன் சாதி மதம் எதுவும் உறுப்பினராக சேர தடைகிடையாது.
அர்ஜென்டீனாவில் இந்து மதம்

அர்ஜென்டீனாவில் இந்து மதம் அர்ஜென்டீனாவில் இந்தியர்கள், இந்திய வம்சாவளியினர் (1,200 மக்கள்) மற்றும் 400 இந்தியரல்லாதோராலும் பின்பற்றப்படுகிறது. அர்ஜென்டீனாவில் உள்ள இந்திய வம்சாவளி நபர்கள் (PIOs) பலர் இந்திய கலாச்சாரம் மற்றும் மரபுகள் மூலமாக இணைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.
இந்து சமய வரலாறு

இந்து மத வரலாறு (ஆங்கிலம்: History of Hinduism) என்பது இந்திய துணைக்கண்டத்தில் அமைந்துள்ள இந்தியா, மற்றும் நேபாளம் போன்ற நாடுகளில் இந்து சமயப் பிரிவுகளான சைவம், வைணவம், சாக்தம், கௌமாரம், சௌரம், காணாபத்தியம், மற்றும் சுமார்த்தம் போன்ற பல பிரிவு சமைய கட்டுப்பாடுகளுடன் இரும்புக்காலம் தொட்டு கி.முவுக்கு முன்னரே தோன்றிய ஒன்றாகும். இம்மத கோட்பாடுகள் அனைத்தும் பழமையான வாழ்க்கைமுறை இந்திய கலாசாரங்கள் மற்றும் மரபுகளின் வேர் தோன்றல்களால் உருவானதாகும். இவற்றில் இந்திய கலாசாரமும், இந்திய மக்களின் மரபுகளும் இந்து மதத்தோன்றலுக்கு நாணயத்தின் இரண்டு பக்க தோற்றம் போன்று இரும்புக்காலம் தொட்டு உதவிபுரிந்து வந்துள்ளது. இதன் மூலம் உலகிலேயே பழைய மதம் என்று இந்து மதம் அழைக்கப்படுகிறது. இந்து மத தோன்றலின்படி இதனை ஒருவரே தோற்றுவித்ததாக கூறமுடியாது.
இந்து மதத்தின் முதல் தோன்றல் வரலாற்றுக்கூற்றின்படி வேத காலம் என்று அழைக்கப்படும் கி.மு 1900 முதல் கி.மு 1400 ஆம் ஆண்டு வரையான காலகட்டம் ஆகும். இதற்கு அடுத்த காலகட்டமான கி.மு 800 முதல் கி.மு 200 வரை இந்து மதத்திற்கு ஒரு திருப்பு முணையாக அமைந்தது. ஏனெனில் வேத சமயம் மற்றும் இந்து சமயம் என இருந்த இவை பிரிந்து மேலும் இந்து சமயம், மகாவீரரின் போதனைகளைக் கொண்டு சைன மதமும், புத்தரைத் தலைமையாகக்கொண்டு புத்த மதம் என வளரத்துவங்கியது. அதற்கு பிந்தைய காப்பிய காலம் மற்றும் புராணகாலமான கி.பி 200 ஆண்டு முதல் கி.பி 500 ஆம் ஆண்டு வரையான காலகட்டம் இந்துமதத்தின் பொற்காலம் ஆகும். இதற்கு காரணமாக விளங்கியவர்கள் இந்தியாவை ஆண்ட குப்த அரசர்கள் ஆவார்கள். இவர்களின் காலத்தில் இந்து மதம் ஆறு பிரிவுகளாக பரிணாம விளக்கம் பெற்றது. அவை சாங்கியம், யோகம், நியாயம், வைசேடிகம், வேதாந்தம், மற்றும் மீமாம்சம் போன்ற மெய்யியல் கொள்கைகள் ஆகும். இதே காலகட்டத்தில் தோன்றிய பக்தி இயக்கங்களின் தோன்றலின் காரணமாக தனிக் கடவுள் கொள்கையுடன் சைவம், வைணவம் என்ற பிரிவுகள் தோன்றின. இதன் காலம் கி.பி 650 முதல் கி.பி 1100 ஆகிய இந்த இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு இடைவெளியான செவ்வியல் காலத்தில் தான் பாரம்பரிய இந்து மதம் வளர்ச்சி பெற்றது. மேலும் ஆதி சங்கரர் அருளிய அத்வைதம், பௌத்தம் பொன்ற பாரம்பரியமான அமைப்புகள் இந்து மதவளர்ச்சிக்கு உறுதுணையாக சிறந்தும் விளங்கின.
இந்து மதம் கி.பி 1200 முதல் கி.பி 1750 வரையிலான காலகட்டத்தில் இசுலாமியர்களின் ஆட்சியின் கீழ் இருந்தாலும் அதன் வளர்ச்சி இக்காலத்தில் பக்தி இயக்கங்களின் மூலம் முக்கியத்துவம் பெற்றது. அதன் பின்வந்த காலமான காலனிய இந்தியாவில் பல மேற்கத்திய இயக்கங்களின் தொன்றல்களால் பிரம்மஞானம், பகுத்தறிவு சிந்தனை (Unitarianism) போன்றவை தோன்றியதின் காரணமாக பல இந்து சீர்திருத்த இயக்கங்கள் (Hindu reform movements) தோன்றின. பின்னர் 1947 ஆம் ஆண்டு ஏற்பட்ட இந்திய சுதந்திரத்திற்குப் பின்னர் பிரிக்கப்பட்ட இந்தியாவில் ஏற்பட்ட ஆட்சியின்போது இந்து மதம் பெரும்பானமை பெற்று முன்னிலையிலில் இருந்தது. தற்போது இந்த 20-ஆம் நூற்றாண்டில் உலகில் உள்ள அனைத்து கண்டங்களிலும் இந்து மதம் இந்தியர்களிடம் பரவியுள்ளது. இதில் முக்கியமாக அமெரிக்கா, மற்றும் இங்கிலாந்து போன்ற நாடுகளில் அதிகமான மக்கள் வாழுகிறார்கள்.
கங்கை வழிபாடு

கங்கை வழிபாடு (Ganga puja) என்பது இந்தியாவின் வடகிழக்கு மாநிலமான திரிபுராவில் கொண்டாடப்படும் ஒரு மத விழாவாகும் . பழங்குடியின திரிபுரி மக்கள் ஆற்றினைத் தெய்வத்தை வழிபடுகிறார்கள். மேலும் இவர்கள் தொற்றுநோய்களிலிருந்து காப்பாற்றப்படவும், கர்ப்பிணிப் பெண்களின் நல்வாழ்வுக்காகவும் பிரார்த்தனை செய்கிறார்கள். இந்த கொண்டாட்டத்தில் ஆற்றின் நடுவில் அல்லது நீரோடையில் மூங்கிலால் ஆன கோயில் ஒன்றைக் கட்டுவர். உள்ளூரில் கங்கை என்று அழைக்கப்படும் கங்கை ஆற்றினை இவர்கள் கடவுளாக வணங்குகின்றனர். இப்பகுதியில் வழிபடப்படும் பதினான்கு பிரதான தெய்வங்களில் கங்கையும் ஒன்றாகும். இந்த விழா மாநிலம் முழுவதும் பிரபலமாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. சோம கங்கா பூசை இந்தியாவின் வடகிழக்கு மாநிலமான திரிபுராவின் ஒரு மத திருவிழா ஆகும். இந்து சந்திர சூரிய நாட்காட்டியின்படி இதன் தேதி நிர்ணயிக்கப்பட்டு மார்ச், ஏப்ரல் அல்லது மே மாதங்களில் மாநிலம் முழுவதும் திருவிழா பிரபலமாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.
நெல் அறுவடையைக் குறிக்கும் நபண்ணா திருவிழாவிற்குப் பிறகு கங்கா பூசை கொண்டாடப்படுகிறது. இதன் கொண்டாட்ட நாள் மாறுபடும். ஆனால் மார்ச் அல்லது ஏப்ரல் மாதங்களில் கொண்டாடப்படுகிறது. இது திரிபுராவின் பதினான்கு முதன்மையான தெய்வங்களில் ஒன்றான கங்கை அல்லது கங்கையின் நதி தெய்வத்தை வழிபடுவதைக் குறிக்கின்றது. இந்த சந்தர்ப்பத்தில், பழங்குடி சமூகங்கள் ஓடை அல்லது ஆற்றின் கரையில் ஒன்றுகூடி, "மூன்று மூங்கில் துண்டுகளை அழகான பூ”வாக உருவாக்குகின்றனர். இதற்குப் பிறகு இவர்கள் ஓடையின் நடுவில் மூங்கிலால் ஆன தற்காலிக கோயில் ஒன்றைக் கட்டி, பயபக்தியுடன் கொண்டாட்டங்களை நடத்துகிறார்கள். ஆண் வாத்துக்கள், ஆடுகள் மற்றும் எருமைகள் இத்தெய்வங்களுக்காகப் பலியிடப்படுகின்றன. இது போன்ற பிரசாதங்கள் மூலம் கடவுள்களின் சக்தியைப் பயன்படுத்தி தொற்றுநோயைத் தடுக்கலாம் என்று நம்புகிறார்கள். திருவிழாவின் மற்றொரு நோக்கம் என்னவென்றால், கர்ப்பிணிப் பெண்களின் நல்வாழ்வை உறுதி செய்யத் தெய்வங்களிடம் பயபக்தியுடன் வேண்டுகின்றனர். திரிபுரா மாநிலம் முழுவதும் நடைபெறும் பாரம்பரிய நடனம் வழிபாட்டுத் திருவிழாவின் ஒரு பகுதியாகும்.
திருவிழாவிற்கு பணம் செலுத்த, திரிபுரா மாநிலத்தின் பரம்பரை ஆட்சியாளரின் கீழ் உள்ள பாதிரியார்கள் மற்றும் அதிகாரத்தில் உள்ளவர்களால் பழங்குடியின மக்களிடம் நிதி பங்களிப்புகள் வழங்கப்பட்டன். 1943ஆம் ஆண்டில், இந்தக் கட்டணங்கள் ரூபாய் 2லிருந்து 4ஆக (இந்திய ரூபாய்) உயர்த்தப்பட்டன. இது பழங்குடியினர் இந்த உயர்வுக்கு எதிராக பரவலான எதிர்ப்புகளைத் தெரிவித்தனர். இவர்கள் ஆட்சேபனைகள் தணிக்கப்பட்டன.
ஆகத்து 1947-ல் பிரித்தானிய இந்தியாவாக இருந்த இந்தியா விடுதலை மற்றும் இந்தியப் பிரிப்பினைத் தொடர்ந்து, திரிபுரா மாநிலத்தின் செயல் ஆட்சியாளர், ரீஜண்ட் காஞ்சன் பிரவா தேவி, புதிய இந்திய ஒன்றியத்தில் சேரவில்லை. இது ஒரு ஒழுங்கமைக்கப்பட்டமுக்தி பரிஷத் என்று அழைக்கப்பட்ட இயக்கத்தைத் தொடங்கியது. இதன் நோக்கம் திரிபுராவின் மகாராஜாக்களின் ஆட்சியை முடிவுக்கு கொண்டு வந்து மக்களாட்சியினை நிறுவுவதாகும். 1948ஆம் ஆண்டில், இந்த இயக்கத்தின் தலைவரான தேசர்ரத் டெபர்மா, கங்கா பூசையின் சந்தர்ப்பத்தைப் பயன்படுத்தி முக்தி பரிஷத்துக்கு ஒவ்வொரு குடும்பத்திலிருந்தும் ரூபாய் 1 வசூலித்து நிதி திரட்டினார். இருப்பினும், இவரது இயக்கத்தின் செயல்பாடுகள் காலப்போக்கில் குறைக்கப்பட்டன, குறைந்தது. 1950-ல் இந்த இயக்கம் இறுதியாக பொதுவுடைமைக் கட்சியுடன் இணைந்தது. இதற்கிடையில், அக்டோபர் 1949-ல் திரிபுரா புதிய இந்தியாவுடன் இணைந்தது.
இந்துத்துவம்

இந்துத்துவம் அல்லது இந்துத்துவா கொள்கை என்பது ஆர்எஸ்எஸ் என்ற இந்து மத அமைப்பை உருவாக்கிய தலைவர்களில் ஒருவரான சாவர்க்கரால் முன் மொழியப்பட்ட இந்து மதத்தின் அடிப்படை கருத்தியல் ஆகும்.
நாகாராதனை

நாகாராதனை (நாக ஆராதனை, Nagaradhane) என்பது பாம்பு வழிபாட்டின் ஒரு வடிவமாகும். இதுவும் பூத கோலம் என்ற நடன வடிவமும் தட்சிண கன்னடா, உடுப்பி, காசர்கோடு ஆகிய இடங்களை உள்ளடக்கிய துளு நாடு என்ற பகுதியில் நிலவும் தனித்துவமான பாரம்பரியங்கள் ஆகும். இது துளு மக்களால் பின்பற்றப்படுகிறது. பாம்புகள் தெய்வங்களாக மட்டும் பார்க்கப்படுவதில்லை. பல சமூக, மத மற்றும் சுற்றுச்சூழல் காரணங்களுக்காக மதிக்கப்படுகின்றன, திருப்திப்படுத்தப்படுகின்றன, மேலும் பாதுகாக்கப்படுகின்றன.
பாம்புகள் இந்தியாவில் சக்தி, பிரமிப்பு மற்றும் மரியாதையுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டுள்ளன. இந்து புராணங்களின்படி, விஷ்ணு, ஆதிசேசன் என்ற மாபெரும் பாம்பின் நிழலில் ஓய்வெடுக்கிறார். சிவபெருமான் கழுத்தில் வாசுகி என்ற பாம்பை அணிந்துள்ளார்.
இதன் தோற்றத்தை கண்டுபிடிப்பது கடினம். துளு மக்களிடையே சில குலங்கள் நாகவம்சி வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதால், பாம்பு வழிபாடு அவர்களால் பிரபலப்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம். பாம்பு வழிபாட்டின் பெரும்பாலான சடங்குகள் பிராமணர்களால் செய்யப்படுகின்றன என்றாலும், நாக வழிபாடு இல்லாத ஒரு துளுவ குடும்பம் கூட இல்லை. அங்கு இவர்களின் மத்தியில் அளியா சந்தான பரம்பரையின் படி நாக தேவதையை வணங்குகிறார்கள்.
துளு நாடு அல்லது தெற்கு கர்நாடகாவின் சில பகுதியில் விவசாயமும் பிரதானமாக உள்ளது . இந்த வயல்களில் பாம்புகள் கொறித்துண்ணிகளிடமிருந்து பயிரைக் காப்பாற்ற உதவுகின்றன. பாம்புகளை வணங்குவதற்கு இது ஒரு நம்பத்தகுந்த காரணமாக இருக்கலாம்.
கூர்மநாதசுவாமி கோவில், சிறீகூர்மம்

கூர்மநாதசுவாமி கோவில் ( Kurmanathaswamy temple) சிரிகூர்மம் கோவில் எனவும் அறியப்படும் இது இந்திய மாநிலமான ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் சிறீகாகுளம் மாவட்டத்தில் காரா வட்டத்தில் சிறீ கூர்மம் என்ற ஊரில் அமைந்துள்ள ஒரு இந்துக் கோவிலாகும். இங்கு பிரதான தெய்வம் கூர்மநாதசுவாமியாகவும் (விஷ்ணுவின் கூர்ம அவதாரம்), அவரது துணைவியார் இலட்சுமி கூர்மநாயகியாக வணங்கப்படுகிறார்கள். இந்து புராணங்களின்படி, பிரதான தெய்வம் ஆமை வடிவத்தில் இங்கே நிறுவப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது. பிரம்மா பின்னர் கோபால யந்திரத்துடன் தெய்வத்தை புனிதப்படுத்தினார். இந்த கோவில் மூதாதையர் வழிபாட்டிற்கு பிரபலமானது.
இந்து தெய்வமான விஷ்ணுவை ஆமை வடிவத்தில் வழிபடும் ஒரே இந்திய கோவிலாக கருதப்படுகிறது. ஆரம்பத்தில் சிவனுக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்டு, கூர்மேசுவரர் கோவில் என்று அறியப்பட்டு வந்த இக்கோயில் பொ,ஊ. 11ஆம் நூற்றாண்டில் இங்கு வந்த இராமானுசர், வைணவ கோவிலாக மாற்றியதாகவும் கூறப்படுகிறது. அப்போதிருந்து, கோவில் இடைக்காலத்தில் சிம்மாச்சலத்துடன் வைணவத்தின் ஒரு முக்கிய மையமாகக் கருதப்பட்டது. பின்னர், மத்துவரின் சீடர் நரஹரி தீர்த்தரின் சிறீகூர்ம வைணவ மத நடவடிக்கைகள் இருக்கை முக்கிய இருக்கையாக இருந்தது. இந்த கோவிலில் இரண்டு வெற்றித் தூண் உள்ளன. இது ஒரு வைணவ கோவிலில் அரிதாகக் காணப்படும் ஒன்றாகும். இங்கு 108 ஒற்றைக்கல் தூண்கள், ஒன்றுக்கொன்று ஒத்திருக்கவில்லை. கடந்த காலத்தில் இந்த பகுதியில் ஆட்சியிலிருந்த அரச பரம்பரை தொடர்பான சில கல்வெட்டுகள் உள்ளன. வயதான மற்றும் இளம் நட்சத்திர ஆமைகளைப் பாதுகாக்க ஒரு ஆமை பூங்கா கட்டப்பட்டுள்ளது. இந்த இனத்தின் ஒரே பாதுகாப்பு மையமாக இவ்விடம் அமைந்துள்ளது.
இங்கு சைவ, வைணவ வழிபாட்டு முறைகள் பின்பற்றப்படுகிறது. கோவிலில் நான்குவேளை தினசரி சடங்குகளும் நான்கு வருடாந்திர திருவிழாக்களும் கொண்டாடப்படுகின்றன. அவற்றில் மூன்று நாள் தோலோட்சவம் முக்கியமானது. விஜயநகரத்தைச் சேர்ந்த கஜபதி அரசர்கள் கோவிலின் அறங்காவலர்களாக இருந்துள்ளனர். இது ஆந்திர அரசின் இந்து அறநிலையத் துறையால் பராமரிக்கப்பட்டு நிர்வகிக்கப்படுகிறது. இந்திய அஞ்சல் துறை 2013 ஏப்ரல் 11ஆம் தேதி கோவிலைக் கொண்ட ஒரு முத்திரையை வெளியிட்டது.
விசாகப்பட்டினத்திலிருந்து 130 கிலோமீட்டர் (81 மைல்) தொலைவில் அமைந்துள்ள ஸ்ரீகாகுளம் மாவட்டத்தின் காரா மண்டலத்தில் இந்த கோவில் அமைந்துள்ளது. சிறீகாகுளம் நகரத்திலிருந்து 15 கிலோமீட்டர் (9.3 மைல்) தொலைவிலும், சூரியநாராயணர் கோவில் அமைந்துள்ள அரசவள்ளியில் இருந்து 3.5 கிலோமீட்டர் (2.2 மைல்) தொலைவிலும் உள்ளது. கோவிலின் கல்வெட்டு வரலாறு 11 முதல் 12 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் தொடங்குகிறது. இது ஒரு வைணவ கோவில் என்பதால் தமிழ் புலம்பெயர்ந்தோரிடையே பிரபலமாக உள்ளது. கலிங்க நாட்டை ஆண்ட கீழைக் கங்கர் அரச மரபை தோற்றுவித்த அனந்தவர்மன் சோடகங்கனின் ஆதரவுடன் அவரது சீடர்கள் கோவிலில் வைணவத்தை நிறுவினர். இந்த சம்பவத்திற்குப் பிறகு, காலையிலும் மாலையிலும் தெய்வத்திற்கு முன்பாக தினமும் பாடவும் நடனமாடவும் தேவதாசிகளின் ஒரு குழு பயன்படுத்தப்பட்டது.
Tukamai

Tukamai or Tukaram Chaitanya was an Indian mystic and spiritual master. He was born into a Deshastha Brahmin family to Kashinathpanta and Parvatibai at Sukali Veer, a village in present-day Hingoli district, Maharashtra. He was a disciple of Swami Chinmayananda of Umarkhed. Brahmachaitanya, a 19th-century Indian saint and spiritual master was one of his prominent disciples.
Sheikh Mujibur Rahman statue destruction

On 5 August 2024, after the resignation of the Bangladeshi Prime Minister Sheikh Hasina following the Student–People's uprising, a large golden statue of Sheikh Mujibur Rahman, country's first president and Hasina's father, at the Mrityunjayee Prangan in Bijoy Sarani, Dhaka was destroyed and toppled down by the protesters. The event received global media coverage and live broadcast, wherein it came to symbolise the end of Sheikh Hasina's 15-year rule and Sheikh Mujib's cult of personality in Bangladesh.
The Mrityunjayee Prangan was inaugurated in 2023 by Sheikh Hasina. Sculptures were displayed in Victory Day parades in 2021 and 2022. The sculpture was erected under the supervision of the Bangladesh Army.
There was a central sculpture of former president Sheikh Mujibur Rahman in this premises. His contribution to the Bengali language movement to the Bangladesh Liberation War struggle and various incidents of the language movement and freedom struggle are highlighted in the murals of the sculpture.
On the day of Sheikh Hasina's resignation, protesters climbed up and vandalized the golden statue of Sheikh Mujib at the Mrityunjayee Prangan. The statue was fully demolished by the afternoon. The toppling of the statue was compared with that of Saddam Hussain's statue in Baghdad on 2003.
Raghuvir (spiritual leader)

Raghuvirji (21 Mar 1812 - 9 Feb 1863), known to devotees as "Sanatan Dharma Dhurandar Acharya Maharaj Shree 1008 Raghuvirji Maharaj", was the first acharya of the LaxmiNarayan Dev Gadi of the ShriSwaminarayan Sampraday sect of Hinduism. He was the son of Iccharam, Lord Swaminarayan's younger brother. He was adopted by Swaminarayan as his son and he was the first successor of Swaminarayan in the southern diocese (Laxmi Narayan Dev Gadi, Vadtal). He was enthroned as acharya there on 10 November 1826 and held the post till his death. He was the first acharaya to wear the red topi hat, as (Ayodhyaprasad), the then-acharaya of the Nar Narayan Dev Gadi liked to wear a white pagh The acharya's responsibilities and duties are outlined in many of the sect's scriptures.
Туркугийн Их Сургууль

Туркугийн Их Сургууль (англи. University of Turku) нь олон салбартай, төрийн өмчит их сургууль бөгөөд Финландын баруун өмнөд хэсэгт байрлах Турку хотод байрладаг. Тус их сургууль нь Раума, Пори хотуудад кампустай бөгөөд Кево, Шяльо хотуудад судалгааны төвүүдтэй.
1920 онд байгуулагдсан тус сургууль нь оюутны тоогоороо Финландын гурав дахь том их сургууль бөгөөд Хельсинкийн Их Сургууль, Тампер Их Сургуулийн дараа ордог. Туркугийн Их Сургууль нь Коимбрагийн бүлэг болон Европын Хот Их Сургуулиудын Кампус (EC2U) холбооны гишүүн юм.
Орчин үеийн Туркугийн Их Сургууль 1920 онд байгуулагдсан бөгөөд Финландын сэхээтнүүд Финландын анхны цэвэр финн хэл дээр сургалт явуулдаг их сургуулийг бий болгохыг хүссэн юм. Сургуулийн сан бүрдүүлэх аянд нийт 22,040 хүн хандив өргөсөн. Тус сургуулийн уриа нь Финландын шинээр олж авсан тусгаар тогтнол болон энэхүү хандивын аяныг илэрхийлсэн бөгөөд "чөлөөт ард түмний чөлөөт шинжлэх ухаанд барьсан бэлэг" гэсэн утгатай.
Эдгээр хандивлагчдын дурсгалыг хүндэтгэх үүднээс сургууль нь тусгай ликёр гаргаж, түүнийг "22 040" гэж нэрлэсэн. Энэ ликёрыг тус сургуулийн хүнсний химийн мэргэжилтнүүд хөгжүүлсэн бөгөөд Финландын онцлог жимс болох үүл жимс (шууд орчуулахад) (cloudberry), тэс жимс (rowan), чацаргана (sea buckthorn) зэргийг агуулсан болно.
Жимс

Жимс гэдэг нь цэцэгт ургамлын цэцэгний тодорхой эдээс бий болдог зүйл юм. Жимс нь олон ургамалын хувьд үр тараах үүрэгтэй байдаг. Мөн олон төрлийн ургамлын үр жимсийг хүн, амьтад хүнсэнд хэрэглэж, үрийг нь тараангаа илчлэг олж авдаг симбиоз харилцаатай байдаг.
Жирийн хэрэглээнд жимс гэвэл алим, жүрж, усан үзэм, гүзээлзгэнэ, гадил зэрэг ургамлын түүхий байдлаар нь идэж болох үрийг ойлгоно.
Жимсийг бүтцээр нь үрт жимс, яст жимс, жимсгэнэ гэж ангилна.Жимс нь хүнсний ногоо, самар, үр тарианы ургамлаас ялгаатай.
Хүний бие махбодын хэвийн үйл ажиллагааг зохицуулах, хүч чадлыг нэмэгдүүлэх, эрүүл чийрэг өсөж хөгжихөд жимс, жимсгэнэ нэн чухал. Хүн хоногт 300 гаас доошгүй, жилд 109—112 кг жимс, жимсгэнэ, түүний бүтээгдэхүүнээр хийсэн хүнс тэжээл, ундааны зүйл хэрэглэх шаардлагатай гэж эрдэмтэд үздэг байна.
Жимс, жимсгэнэ бол чихэрлэг ихтэй, олон янзын органик хүчил, бичил язгуур махбод, төрөл бүрийн витамин агуулсан байдаг учир хүнс тэжээлээс гадна эмийн үйлдвэрийн үнэт түүхий эд болно.
Манай оронд 60 гаруй зүйлийн зэрлэг жимсгэнэ ургадгаас нэрс, хад, үхрийн нүд, аньс, мойл зэргийн арав гаруй нь үйлдвэрийн түүхий эд болдог.
Монгол орны жимс, жимсгэнийг дотор нь өвслөг ургамлын: гүзээлзгэнэ, аньс, нэрс, цангис; мод бутлаг ургамлын: хад, бөөрөлзгөнө, тошлой, чацаргана, хармаг гэх мэт хоёр ангилна.
Эдгээрээс органик бодис, витаминаар баялагтай нь үхрийн нүд, тошлой, гүзээлзгэнэ, чацаргана юм. Үхрийн нүдийг «поливитамины эх булаг» гэж үзэж болох бөгөөд гүзээлзгэнээс тав дахин, бөөрөлзгөнөөс найм дахин, алимнаас арав дахин их витаминтай байдаг. Жимсгэнээр гэрийн нөхцөлд төрөл бүрийн амтлаг шүүс, зутан, чанамал хийж ашиглаж болно.
Бөөрөлзгөнө, хар нэрс, гүзээлзгэнэ, үхрийн нүд зэрэг жимс, жимсгэнэ нь зүрх мэдрэл, цусны даралт ихдэх, цус багадах, халуурах, чийгтэх зэрэг элдэв өвчинг анагаах эмэнд хэрэглэгдэнэ. Иймээс эдгээр жимсийг түүж эмийн санд тушаах, гэрийн эмийн сан байгуулж ашигладаг болохын тулд цэцэглэх, үр жимс бүрэн боловсрох, түүх хугацааг сайн мэддэг байх нь чухал юм.
1956 онд Сэлэнгэ аймгийн Шаамарын тохойд жимс-жимсгэнийн улсын станц байгуулж, төрийн шагналт Э.Шагдар мөн Л. Цэд-Очир нарын удирдлаган доор Сибирь нутгийн өлчирдүү, ургац сайтай урт, яст урт жимс, жимсгэнийн 40 гаруй сортыг тарьж, туршилтын ажил эхэлснээс хойш манай оронд жимст цэцэрлэг хөгжүүлэх өргөн боломжтой нь нэгэнт нотлогджээ. Одоо Ховд, Дорнод, Увс, Дархан-Уул аймгийн нутагт хийеэн туршилт судалгааны дүнд жимст цэцэрлэг хөгжүүлж үрт, яст үрт жимс, жимсгэнэ ургуулж байна.
Бордогч мод

Бордогч мод гэдэг нь агаарын азотыг (N2) фиксацилан үндсээрээ эсвэл унасан навчаараа дамжуулан хөрсөнд өгөх чадвартай, агроойжуулалтын салбарт хөрсийг сайжруулах ба/эсвэл тариалангийн зориулалтаар ашиглагддаг моднуудын ерөнхий нэр юм. Эдгээр моднууд нь мөн хөрсний гүнээс тэжээлийг дээшлүүлэн, үндэс нь гүнд хүрч чадахгүй ургамлуудад хүртээмжтэй болгодог. Бордогч моднууд нь удаан хугацаанд (цаашид), эрдэс бордооны нөлөөллийн үүсэлтэй элэгдлээс сэргийлж, хөрсний деградаци ба үүнтэй холбоотой цөлжилтөөс хамгаалж, ургамлын усны хангамжийг нэмэгдүүлнэ. Sesbania, Gliricidia, Tephrosia, Faidherbia albida зэрэг бордогч модуудыг нэрлэж болно. Модлог царгас (Cytisus proliferus) нь алдартай бордогч мод ба жилийн хугацаанд нэг га талбайн хөрсөнд 587 кг азотыг фиксацилан хуримтлуулах чадвартай. Ийм хэмжээний азот нь эрдэнэ шишийн ургацыг (850 мм-с багагүй хур тунадастай үед) 10 цн/га -с 100 цн/га болгон өсгөх чадвартай юм. Мөн модлог царгасыг терра претаг үүсгэхэд ашигладаг.
Малави ба Замби улсууд бордогч модыг (Faidherbia albida) ашигласнаар эрдэнэ шишийн ургацыг хоёроос, гурав дахин нэмэгдүүлсэн байна. Бордогч мод нь мөн хүнсний аюулгүй байдалд сайжруулах нөлөөг үзүүлдэг. Нигер улс нь 4.8 сая га Faidherbia зонхилох агроойн аж ахуйтай бол Замби улс 300 мянган га ийм талбаатай.
Малави ба Замби улсууд нь Faidherbia модыг өргөн ашигладаг ба модны эгнээ хоорондын таримал ургамал тариалах зай 9 орчим м байдаг.
Бордогч модууд нь цөлжилтийн тархалтаас сэргийлж, Африкийн хуурайшилттай нутгуудад орших орнуудад газар тариалангаа авч үлдэх боломжийг олгож байна. Цаг уурын өөрчлөлтийн сөрөг нөлөөлөл ажиглагдаж буй сүүлийн жилүүдэд бордогч модыг олон оронд идэвхтэй ашиглаж байна. Зураг дээр АНУ-ын Миссури муж дахь шар буурцагны тариалан.
Манай улсад агроойжуулалтын энэ салбар одоогоор хөгжөөгүй байна. Социализмийн үед зарим САА-уудад салхины хаалт гэж хэлж болохоор модон зурвасуудыг тариалангийн талбайг тойруулан тариалж байсны үлдэгдэл одоог хүртэл хадгалагдан үлдсэн байдаг.
Олон эгнээт салхины хаалтны гаднах эгнээг шар хуайсаар бүрдүүлдэг. Шар хуайс нь буурцагтны овгийн олон ургамлын нэгэн адил азотыг фиксацилдаг бактеритэй симбиозыг үүсгэдэг. Тариалсанаас хойш 120 хоногийн дараа хэмжихэд, найлзуурт хуримтлагтдсан азотын 20-59 хувийг агаарын гаралтай азот эзэлж байсан байна. Шар хуайс нь мөн нэг га талбайн хөрсөнд 73-91 кг азотыг хуримтлуулдаг. Иймд түүнийг бусад бордогч модны адилаар мод хоорондын тариалангийн (Англи: Alley cropping) үед нэг эгнээгээр тарьж ашигладаг. Энэ тохиолдолд шар хуайс нь хөрс сайжруулагчийн ба салхины хамгаалалтын үүргүүдийг давхар гүйцэтгэнэ.
Чацаргана нь сайн жимсний мод төдийгүй, мөн азотыг фиксацилдаг бактеритэй симбиозыг үүсгэдэг ургамал юм. Тариалсанаас хойш 120 хоногийн дараах найлзуурт хуримтлагтдсан азотын 21-70 хувийг агаарын гаралтай азот эзэлдэг ба нэг га талбайн хөрсөнд 25-261 кг азотыг хуримтлуулдаг. АНУ болон бусад орны туршлагын дагуу богино хугацааны зорилго нь үр тариа, урт хугацааны зорилго нь чацаргана жимс гэх хослолыг манай оронд хэрэгжүүлж болох юм.