davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
چپاتی

روٹی یا چپاتی برصغیر پاک و ہند کی غیر خمیری مسطح روٹی کی ایک قسم ہے۔ چپاتی برصغیر پاک و ہند، نیپال، بنگلہ دیش، پاکستان، سری لنکا، مشرقی افریقہ اور کیریبین جزائر میں مقبول پکوان ہے۔ چپاتی گندم کے آٹے سے بنتی ہے، آٹے میں پانی، تیل اور نمک(اختیاری) ملاکر گوندھا جاتا ہے پھر اسے ایک توے پر سینک کر پکایا جاتا ہے۔ یہ برصغیر پاک و ہند سے تعلق رکھنے والے تارکین وطن خصوصاََ وسطی ایشیا، جنوب مشرقی ایشیا، مشرقی افریقہ اور کیریبین جزیروں میں آنے والے تارکین وطن کے ذریعہ دنیا کے دیگر حصوں میں متعارف ہوئی۔ چپاتیاں گندم کا آٹا، نمک اور پانی پر مشتمل نرم آٹے کو گوندھ کر بنائی جاتی ہیں۔
چپاتی آٹا عام طور پر آٹے ، نمک اور پانی کے ساتھ تیار کیا جاتا ہے۔ آٹا ہاتھ سے گوندھا جاتا ہے اور پھر اسے نرم اور پیڑے بنانے کے عمل سے دس پندرہ منٹ پہلے تک چھوڑ دیا جاتا ہے تاکہ وہ پھول کر پیڑے اور پھلکا بنانے کے عمل کو آسان بنا دے۔ اس کے بعد آٹے کے چھوٹے چھوٹے گول پیڑے بنائے جاتے ہیں جنہیں دونوں ہتھیلیوں کے مابین دبا کر بیلا جاتا ہے۔ پھر پیٹرے کو بیل کر پہلے سے گرم خشک توے پر ڈال دیا جاتا ہے اور دونوں طرف سے پکایا جاتا ہے۔ برصغیر میں چولہے کی تیز آنچ چپاتی کو اندر اور باہر دونوں طرف سے تیزی سے پکاتی ہے۔ شمالی ہندوستان اور مشرقی پاکستان کے کچھ حصوں میں ، اسے پھلکا بھی کہا جاتا ہے۔ چپاتی پر اکثر مکھن یا گھی بھی لگایا جاتا ہے۔ مہاراشٹرا کے مغربی علاقوں میں تھوڑا سا تیل آٹے کے اندر ملایا جاتا ہے اور پھر اسے توے پر ڈال دیا جاتا ہے۔ خود کار طریقے سے روٹی بنانے والے اوزار اور مشینیں بھی موجود ہیں جو پورے عمل کو خودکار بنا دیتی ہیں مگر وہ ہاتھ سے بنائی گئی چپاتی کا مقابلہ نہیں کرتیں۔
میر محمد علی

میر محمد علی پاکستانی مزاح نگار ہیں جو جیو نیوز کے پروگرام خبرناک میں اہم کردار ادا کرتے ہیں۔ مئی 2014 سے وہ خبرناک کی میز بانی کے فرائض ادا کر رہے ہیں۔ اس سے قبل وہ طارق عزیز کی پیروڈی کر کے پروگرام میں بھی اپنا کردار ادا کر چکے ہیں۔
انھوں نے آگ ٹی وی جو جیو ٹی وی کی ہی ایک شاخ ہے سے اپنی عملی زندگی کا آغاز کیا۔ بعد میں انھوں نے 4 میں شو میں اپنی صلاحیتوں کا لوہا منوایا جس میں انھوں نے مختلف لوگوں کی پیروڈی کی تھی۔ پانچ سات تک انھوں نے یہاں کام کیا جس کے بعد وہ خبرناک سے منسلک ہو گئے۔
میر محمد علی کی شہرت کی بڑی وجہ ان کی کامیاب پیروڈیز ہیں۔ ان کا دعویٰ ہے کہ وہ ہر شخص کو 20 منٹ دیکھ اس کی نقل کر سکتے ہیں۔
اعلامیہ پاکستان

اعلامیہ پاکستان، (انگریزی: Pakistan Declaration) چودھری رحمت علی کا لکھا ہوا ایک کتابچہ ہے، جو 28 جنوری 1933ء کو شائع ہوا۔ اس کتابچے میں پہلی بار لفظ پاکستان استعمال ہوا۔
اس اعلامیہ کو 1933ء کی گول میز کانفرنس میں پیش کیا گیا۔ اس کتابچے کو تقسیم کرتے ہوئے اس کے کور لیٹر پر صرف چودھری رحمت علی کے دستخط ثبت تھے۔
جہاں آرا شاہ نواز

آپ اردو اور انگریزی زبان کی ادیبہ ہونے کے ساتھ ساتھ تحریک پاکستان کی سر گرم رکن بھی تھیں۔
آپ 7 اپریل 1897ء کو باغبان پورہ لاہور میں پیدا ہوئیں۔آپ پاکستانی سیاستدان اور سماجی کارکن میاں سر محمد شفیع کی دختر تھیں۔آپ کے والد میاں محمد شفیع ایک روشن خیال آدمی تھے اس لیے انھوں نے جہاں آرا کی تعلیم پر خصوصی توجہ دی۔آپ کی والدہ امیر النساء بھی عورتوں کی تعلیم وترقی کے لیے ہمیشہ سرگرداں رہیں۔ابتدائی تعلیم کے بعدجہاں آرانے کوئین میری کالج کا رُخ کیا جہاں آپ کی صلاحیتیں کھل کر سامنے آئیں۔ 1914ء میں جہاں آرا سر شاہنواز بار ایٹ لا کے ساتھ رشتۂ ازدواج میں بندھ گئیں۔سر شاہنواز تحریک پاکستان کے اہم ارکان میں شامل تھے۔آپ متحدہ ہندوستان کی مرکزی اسمبلی کے رکن بھی رہے۔
جہاں آرا نے ابتدائی عمر سے سماجی کاموں میں دلچسپی لینا شروع کی۔ پہلی خاتون ہیں جو آل انڈیا مسلم لیگ کی ممبر بنیں۔ 1929ء میں لاہور میں سماجی اصلاحات کی کانفرنس کی نائب صدر چنی گئیں۔ 1933ء میں تیسری گول میز کانفرنس میں ہندوستان کی نمائندگی کے فرائض انجام دیے۔ 1941ء میں قومی دفاعی کونسل کی رکن منتخب ہوئیں۔ 1943ء تا 1945ء حکومت ہند کے محکمہ اطلاعات کی جائنٹ سیکرٹری اورعورتوں کے شعبے کی انچارج رہیں۔ 1946ء میں پنجاب اسمبلی کی رکن منتخب ہوئیں۔ مسلم لیگ کی سول نافرمانی کی تحریک میں بڑھ چڑھ کر حصہ لیا۔ جنوری 1947ء میں قید بھی کاٹی۔ قیام پاکستان کے بعد مغربی پاکستان کی مجلس قانون ساز کی رکن چنی گئیں۔ اپوا کے بانی ارکان میں سے تھیں اور اس کی نائب صدر بھی رہ چکی ہیں۔
آپ نے 27 نومبر 1979ء کو لاہور میں وفات پائی اور باغبان پورہ میں اپنے خاندانی قبرستان میں سر شاہنواز کے پہلو میں دفن ہوئیں۔
۔آپ کی درج ذیل کتب شائع ہوئیں:
1۔حسن آرا بیگم
2۔Father and Daughter(سیاسی سوانح حیات)
پنجابی لیجنڈز

پنجابی لیجنڈز (انگریزی: Punjabi Legends) متحدہ عرب امارات میں منعقد ہونے والے ٹورنامنٹ پہلے ٹی10 لیگ کی ایک ٹیم ہے۔ یہ ٹورنامنٹ 10 اوورز کی بنیاد پر کھیلا گیا اور اس ٹورنامنٹ میں میچ کا دورانیہ ایک گھنٹہ تیس منٹ تھا۔
پاکستانی کرکٹ کھلاڑی شعیب ملک کو آئیکون کھلاڑی کے طور طور پر منتخب کیا گیا۔ اس کے علاوہ وہ پنجابی لیجنڈز کے کپتان بھی ہیں۔
احمد علی بٹ

احمدعلى بٹ۔نا صرف ایک مشہور پاکستانی اداکار ہیں بلکہ راک موسیقار کے طور پر بھی جانے جاتے ہیں۔ انھوں نے 1990 کے وسط کے دوران میں اپنے کیریئر کا آغازکے دو بینڈوں کو ضم کرنے کے بعد کیا جسے آج اب اٹیٹی پریڈگرام (ای پی) کے نام سے جانا جاتا ہے۔
احمد علی بٹ جہاں رضوی کے خاندان سے تعلق رکھنے کے ساتھ ساتھ گلوکارہ ظل ہما کے بیٹے اور ملکہ ترنم نورجہاں کے نواسے ہیں ۔
اپنی پیشہ ورانہ زندگی کا آغاز انھوں نے تھیٹر کے مشہور ڈرامے مولا جٹ اور انسپیکٹر کھوجی کی ڈائریکشن سے کیا۔اداکاری کی ابتدا مشہور سٹ کام "جٹ اور بونڈ" سے کی جسے بہت پزیرائی حاصل ہوئی۔
عالمگیر (پاپ گلوکار)

عالمگیر کا شمار پاکستان میں پاپ موسیقی کے بانیوں میں ہوتا ہے۔ اگرچہ ان کا انداز مشہور پاکستانی فلمی گلوکار احمد رشدی سے مشابہ قرار دیا جاتا تھا لیکن انھوں نے موسیقی کے میدان میں اپنی مخصوص پہچان بنائی۔ عالمگیر نے 1970ء کی دہائی کے آغاز میں پاکستان ٹیلی ویژن کے پروگرام ہم ہی ہم سے بطور گٹاریسٹ آغاز کیا۔
عالمگیر 1955ء میں مشرقی پاکستان (موجودہ بنگلہ دیش) میں پیدا ہوئے۔ ان کے والد کا نام فرموزالحق تھا جو آل انڈیا مسلم لیگ سے تعلق رکھنے والے سیاست دان تھے۔ عالمگیر نے ابتدائی تعلیم میرپور (بنگلہ دیش) سے حاصل کی اور کالج کی تعلیم بی اے ایف شاہین کالج ڈھاکہ سے حاصل کی۔ بنگلہ دیش کے قیام کے بعد وہ پاکستان کے شہر کراچی آ گئے جہاں انھوں نے جامعہ کراچی سے تعلیم حاصل کی۔ انھوں اپنے فنی کیرئر کا آغازبھی کراچی سے ہی کیا۔
کراچی میں عالمگیر پی ای سی ایچ ایس سوسائٹی میں رہتے تھے۔ شام کے وقت وہ طارق روڈ پر واقع گلوب ہوٹل میں گلوکاری اور گٹار بجاتے تھے۔ اس کے عوض انھیں 350 روپے ماہوار اور رات کا کھانا ملتا تھا۔ یہ ہوٹل شہرکے پڑھے لکھے دانشور طبقے میں خاصا مقبول تھا۔ وہیں کسی نے عالمگیر کو بتایا کہ پاکستان ٹیلی ویژن کراچی میں خوش بخت عالیہ نوجوانوں کے لیے ایک پروگرام "فروزاں" کے عنوان سے کر رہی ہیں جس میں انھیں موقع مل سکتا ہے۔ عالمگیر وہاں ایڈیشن کے دینے کے لیے پہنچے اور خوش بخت عالیہ نے ان کی گلوکاری اور گٹار کو پسند کیا لیکن یہ کہہ کر معذرت کرلی کہ وہ پہلے ہی کسی کو منتخب کر چکی ہیں۔ اسی کمرے میں موسیقار سہیل رعنا بھی موجود تھے۔ جب عالمگیر واپس اپنی گاڑی تک پہنچے تو سہیل رعنا نے انھیں واپس بلوالیا اور اپنے پروگرام "ہم ہی ہم" میں بطور گٹاریسٹ کام کرنے کی پیش کش کی۔ یہ پروگرام بچوں کے لیے تھا۔ 1973ء میں عالمگیر نے شاعر صدیقی کے گیتوں پر مشتمل ٹی وی پروگرام "سنڈے کے سنڈے" میں "البیلا راہی" گایا۔ اس زمانے میں پاکستان میں مغربی موسیقی کو جدید موسیقی کہاجاتا تھا۔ اس وقت ٹی وی اور ریڈیو پر پکا گانا گانے والوں کا راج تھا۔ عالمگیر کا یہ گیت نوجوانوں میں انتہائی مقبول ہوا اور جلد ہی عالمگیر عوامی شخصیت بن گئے۔ عالمگیر جب اپنی سرخ سیڈان پر جھیل پارک سیر کے لیے آتے تو موسیقی کے شائقین نوجوان انھیں دیکھنے کے لیے اکٹھے ہوجاتے۔ عالمگیر نے اردوکے علاوہ کئی دیگرزبانوں میں گیت گائے خاص طور پر اپنی مادری زبان بنگلہ میں ان کے کئی گیت مشہور ہوئے جن میں "امائے بھاشالی رے" سب سے زیادہ مشہورہوا۔ عالمگیر نے2012ء میں "ہم ٹیلی ویژن" کے براہ راست پروگرام "شام سے پہلے آنا" میں شریک ہوئے جو ان کے ہی اعزاز میں منعقد کیا گیا تھا۔ 2013ء میں وہ اے آر وائی ڈیجیٹل پر "پاکستان آئیکون" میں بطور جج شریک ہوئے۔ پاکستان میں موسیقی کے مشہور پروگرام "کوک سٹوڈیو" کے چھٹے سیزن میں شرکت کی۔6 جنوری، 2014ء کو پاکستان ٹیلی ویژن کے پروگرام "صبح نو" میں ان کا انٹریونشر کیا گیا۔2012ء میں عالمگیر نے بنگلہ دیش کا بھی دورہ کیا اور وہاں کئی پروگراموں میں شرکت کی۔ انھیں صدر پاکستان کی جانب سے حسن کارکردگی کا اعزاز بھی دیا گیا۔ 1998ء میں عالمگیر اپنی والدہ کی بیماری میں دیکھ بھال کے لیے امریکی ریاست اٹلانٹا منتقل ہو گئے۔ عالمگیر کو گردوں کا مرض اپنے والدین سے منتقل ہوا جس کی وجہ سے انھیں مسلسل زیر علاج بھی رہنا پڑا۔ عالمگیر نے امریکا میں بھی موسیقی کو جاری رکھا اور کئی لائیو کنسرٹ کیے۔ وہ آج بھی امریکا میں رہائش پزیر ہیں تاہم اب بھی باقاعدگی سے پاکستانی پروگراموں میں شریک ہو رہے ہیں۔
پاکستان کی بلند ترین عمارات

پاکستان کی بلند ترین عمارت بحریہ آئیکون ٹاور ہے جو جنوری 2019ء میں مکمل ہوئی۔ اس وقت سے کئی بلند عمارات کے منصوبے منظر عام پر آچکے ہیں جن میں سے چند زیر تعمیر بھی ہیں۔ ذیل میں پاکستان کی مکمل 30 بلند ترین عمارات کی فہرست دی جا رہی ہے
اس وقت جہاں کئی عمارتیں زیر تعمیر ہیں وہیں کئی حکومت کی منظوری کی منتظر ہیں۔ یہ بلند عمارتیں کئی نجی تعمیراتی ادارے تعمیر کرنا چاہ رہے ہیں جنہیں تعمیر کے آغاز کے لیے حکومت کی منظوری درکار ہے۔ ان میں مندرجہ ذیل منصوبہ جات شامل ہیں:
پاکستانی قوم

پاکستانی قوم (Pakistani people) وہ افراد ہیں جو جدید ریاست پاکستان کے شہری ہیں۔ 2017ء میں پاکستان کی آبادی 207 ملین سے زائد تھی جو اسے دنیا کا پانچواں سب سے زیادہ آبادی والا ملک بناتی ہے۔
دنیا بھر کے مختلف ممالک میں پاکستانی افراد آباد ہیں۔
سمندر پار پاکستانیوں کے لیے کمپیوٹرائزڈ قومی شناختی کارڈ کو این آئی سی او پی بھی کہا جاتا ہے۔ جو اوورسیز پاکستانی فاؤنڈیشن، وزارت مزدوران و افرادی قوت اور وزارت داخلہ کے باہمی عزم اور کاوشوں سے نادرا نے سر انجام دیا۔
چھوٹا پاکستان نام عام طور پر ان شہری علاقوں کے لیے استعمال ہوتا ہے جہاں پاکستانی یا پاکستانی نسب کے لوگ (بیرون ملک مقیم پاکستانی) آباد ہوں۔
کانگریس دارالکتب، پیو ریسرچ سینٹر، سی آئی اے، کتاب حقائق عالم، جامعہ آکسفورڈ، جامعہ پنسلوانیا اور دیگر کی جمع کی گئی معلومات کے مطابق ملک میں مختلف عقائد کا فیصد تخمینہ مندرجہ ذیل ہے۔
پاکستان کا معاشرہ اور ثقافت مغرب میں بلوچ اور پشتون اور قدیم درد قبائل جیسے پنجابیوں، کشمیریوں، مشرق میں سندھیوں، مہاجرین، جنوب میں مکرانی اور دیگر متعدد نسلی گروہوں پر مشتمل ہے جبکہ شمال میں واکھی، بلتی اور شینا اقلیتیں۔ اسی طرح پاکستانی ثقافت ترک عوام، فارس، عرب اور دیگر جنوب ایشیائی، وسطی ایشیاء اور مشرق وسطی کے عوام کے طور پر اس کے ہمسایہ ممالک، کے نسلی گروہوں نے بہت زیادہ متاثر کیا ہے۔
ذیل میں پاکستان کی سب سے زیادہ بولی جانے والی زبانوں کی فہرست دی گئی ہے۔ پاکستانیوں کی مادری زبانوں کے لحاظ سے تناسب بھی ذیل میں شامل ہے۔
پاکستانی نام

ایک پاکستانی نام ذاتی نام، بعض و اقات وسطی نام اور خاندانی نام کا مرکب ہوتا ہے۔ پاکستانی ناموں کا بہت زیادہ تعلق پاکستانی نسلی گرہوں اور پاکستانی میں بولی جانی والی زبانوں سے ہوتا ہے۔
جب سے مسلمانوں نے وادی سندھ کو فتح کیا ہے، برصغیر کے مسلمانوں کے ذاتی نام فارسی، عربی اور ترک ناموں سے لیے جاتے ہیں۔ بچوں کی پیدائش پر ایک، دو اور شاذ و نادر ہی تین نام رکھے جاتے ہیں۔ اگر کسی شخص کو ایک سے زیادہ ذاتی نام دیے گئے ہوں، تو ان میں سے عام طور پر اسے پکارنے یا یاد کرنے کے لیے ایک نام ہی کو زیادہ استعمال کیا جاتا ہے۔ عام طور پر مردوں کے لیے، محمد نام، جو مسلمانوں کے آخری نبی کا نام ہے، کسی شخص کے ذاتی نام کا پہلا حصہ یا پہلا ذاتی نام ہوتا ہے۔ محمد نام کثرت استعمال کی وجہ سے عام طور پر کسی شخص کا پکارا جانے والا نام نہیں بن پاتا۔ عوتوں کا نام عوم طور پر دو حصوں پر مشتمل ہوتا ہے۔
Unlike the practice in Western countries, and other countries with predominant European influence, there is no one way of writing a full name in Pakistan. The most popular convention is to append the most called ذاتی نام of the father to the person’s ذاتی نام۔ Often, if the person has more than one ذاتی نام، his full name consists only of his ذاتی نام۔ Another convention is to prefix the person’s ذاتی نام with a title, which is usually associated with his tribal ancestry. Due to western influence, appending rather than prefixing titles to ذاتی نام is becoming more عمومی۔ One notable exception is the title Khan، عمومی in people of پشتون origin, which has always been appended rather than prefixed to ذاتی نام۔ There are several titles used in Pakistan and other Muslim countries. سید، شیخ، Khawaja، پاشا، میرزا etc. are عمومی۔ Less عمومیly, the tribal name itself is appended to the person’s ذاتی نام۔ For feمردانہs, tribal names or titles rarely figure in the person’s full name (although this is becoming more عمومی due to Western influence)۔ Instead her full name would be composed of her ذاتی نام only, or if given only one name, her ذاتی نام appended with her father’s most called name. After marriage, the full name would be her most called name appended with her husband’s most called name. In official documents, a person’s identity is established by listing both the person’s full name (however they may write it)، and their father’s. For married women, the husband's name might be used instead of the father's. Official forms always contain fields for both names, and they are used together as A son/daughter/wife of B on ID cards, passports, diplomas, in court, etc. The problem with these naming conventions is that it is difficult to trace back family roots. Many Muslims have settled in Western world and this naming convention creates some problems as a father will have a different خاندانی نام or family name from his children.
فیضان سنت (کتاب)

فیضان سنت پاکستانی سنی مکتب فکر سے تعلق رکھنے والے دعوت اسلامی کے بانی مولانا محمد الیاس قادری کی تصنیف ہے، یہ کتاب دعوت اسلامی کے ماحول میں سب سے زیادہ استعمال ہونے والا دعوتی مواد ہے، جس کو عام معلم سے لے امیر دعوت اسلامی تک استعمال کرتے ہیں۔ اس کتاب کی اب تک دو جلدیں شائع کی جا چکی ہیں۔ اس میں وقت کے ساتھ ساتھ اصافہ و تر میم کی جاتی رہی ہے۔ یہ کتاب دعوت اسلامی کی بنیادی تبلیغی کتاب ہے۔ اس پر سنی علما و مفتیان کرام کی تصدیقات و تقریظات موجود ہیں جو اس کتاب کے شروع میں شامل کی گئی ہیں۔ فیضان سنت کو اب تک عربی، انگریزی، ہندی، گجراتی، سندھی، بنگالی جیسی بڑی زبانوں میں ترجمہ کیا جا چکا ہے۔ کتاب سے دیکھ کے ہزاروں دعوت اسلامی والے ہر روز مساجد، دفاتر، چوکوں پر، کالجوں و اسکولوں میں، بازاروں اور گھروں میں فیضان سنت کا درس دیتے ہیں۔ بلا مبالغہ اب تک اس کتاب سے لاکھوں افراد کی زندگی کا رخ بدل چکا ہے۔
فیصان سنت کے قدیم یا پرانی اشاعت (بلحاظ مواد) میں، بسم اللہ کی فضیلت، تلاوت کے فضائل، درود و سلام کے فضائل، نیکی کی دعوت کے فضائل، کسب حلال، سفر کی سنتیں اور آداب، داڑھی بڑھانے کی سنتیں اور آداب، تیل ڈالنے اور کنگا کرنے کی سنت کے آداب وغیرہ مختلف موضوعات بیان کیے گئے۔ اس کے 1325 صفحات تھے، یہ اشاعت 2000ء تک دعوت اسلامی کا بنیادی نصاب رہی۔
یہ فیضان سنت 2 جلدوں پر مشتل ہے، جس میں طویل ابواب ہیں، جو الگ الگ حصوں کی صورت میں بھی شائع ہوتے ہیں۔
اس کی پہلی جلد کو چار ابواب میں تقسیم کیا گیا ہے۔ جلد اول 1548 صفحات
پاکستانی پاسپورٹ

پاکستانی پاسپورٹ ریاستِ پاکستان کے تمام شہریوں کو بین الاقوامی سفر کے لیے مہیا کیا جاتا ہے۔ وزارت داخلہ کی شاخ ڈائریکٹریٹ جنرل آف امیگریشن اینڈ پاسپورٹ کی یہ ذمہ داری ہے کہ شہریوں کو پاسپورٹ فراہم کریں۔
اس وقت پاکستانی پاسپورٹ کی تین اقسام ہیں:
2006ء کے اوائل میں پاکستان، مشینی قابل مطالعہ پاسپورٹ (یعنی ایسا پاسپورٹ جس میں معطیات کو شناختی صفحہ پر بصریاتی حرف شناسی شکل میں تشفیر کیا جاتا ہے) اور خودکار انگشت شناسی و چہرہ شناسی نظام دونوں بائیومیٹرک ٹیکنالوجی استعمال کرکے، پاسپورٹ جاری کرنے والا، دنیا کا پہلا ملک بن گیا۔
عام پاکستانی پاسپورٹ گہرے سبز رنگ کا اور اس کے باہر قومی نشان بنایا ہوا ہوتا ہے۔ قومی نشان کے اوپر انگریزی میں 'Islamic Republic of Pakistan' اور اردو میں ' اسلامی جمہوریہ پاکستان درج ہوتا ہے۔ جبکہ قومی نشان کے نیچے اردو اور انگریزی دونوں میں 'پاسپورٹ' لفظ لکھا ہوتا ہے۔ معیاری پاسپورٹ میں کل 36 صفحات ہوتے ہیں لیکن کچھ مسافر ایسے پاسپورٹ کے لیے تجویز دے سکتے ہیں جس میں 72 سے لے کر 100 تک کے صفحات ہوتے ہیں۔
2004ء تک پاکستانی پاسپورٹوں میں اکثر خانے دستی لکھائی سے پُر کیے جاتے تھے اور تصویر کو ساتھ میں لگایا جاتا تھا۔ لیکن جدید پاسپورٹوں میں تمام چیزیں کمپیوٹرائزڈ کی گئی ہیں، تصویر بھی اب اسٹیپل کرنے کی بجائے کمپیوٹر سے پہلے صفحے میں پرنٹ کیا جاتا ہے۔
اسوہ رسول اکرم

اسوہ رسول اکرم ﷺ عبد الحئی عارفی کی ایک کتاب۔ یہ کتاب محمد ﷺ کی زندگی کے اخلاقی پہلوؤں کو اجاگر کرنے میں کامیاب رہی ہے۔ یہ کتاب در حقیقت حضورا کرم کی زندگی کی تاریخی، اجتماعی سیاسی اورعلمی معنویت سے زیادہ آپ کی عملی و تربیتی پہلوؤں کو اپنے اندر اس انداز سے سموئے ہوئے ہے کہ آپ کی زندگی کا ہر واقعہ انسان کو اپنے اندر وہی صفات و آداب پیدا کرنے پر ابھارتا ہے۔ اور یہی اس کتاب کی کامیابی کی کلید ہے۔ اسوہ رسول اکرم ایک جلد میں ہے اور پونے تو سوصفحات پر مشتمل ہے۔ اس کتاب کا پہلا نسخہ 1975 ء سے پہلے شائع ہو چکا تھا۔ اور اس کے سہل و دل کش انداز اسلوب نے اسے بہت جلد لوگوں کی اول پسند کے طور پرمنوالیا۔ چنانچہ خود مصنف کتاب لکھتے ہیں کہ ایک ماہ کے اندراس کا پہلا اڈیشن ختم ہو چکا تھا اور لوگوں کی طلب ابھی باقی تھی۔ یہ کتاب چونکہ ایک عارف باللہ کے قلم سے نکلی ہے لہذا اس کتاب کے حرف حرف سے اس کی واضح مقصد یہ جھلکتی ہے۔ نبی کی زندگی کو تاریخی انداز دینے کی بجائے مصنف علام نے اس کتاب میں حضور اکرم کی زندگی کو اسوہ حسنہ اور نمونہ کامل کے طور پر پیش کیا ہے۔ یہ کتاب نہ صرف اپنے اسلوب کے اعتبار سے منفرد ہے بلکہ اپنے انداز ترتیب میں بھی بالکل یکتا و یگانہ ہے۔
چنانچہ آپ نے حصہ اول بعنوان مضامین افتتاحیہ لکھا ہے جس میں حضوراکرم کی خصوصیات، امت محمد ی کی خصوصیات اور آپ کی سیرت پاک کی خصوصیات وغیر وقر آن پاک کی آیتوں کی روشنی میں بیان کرتے ہوئے حضور اکرم کی اتباع کے عزم مصم پر ابھارا ہے۔ اس کے بعد حصہ دوم میں جو مکارم اخلاق کے نام سے موسوم ہے، آپ کی اخلاقی خوبیوں اور بلند یوں پر بحث کرتے ہوئے آپ کے علم عفو بصبر، استقامت بعفو، کرم ، ایفائے عبد، شجاعت، تفاوت، قناعت اتو کل، انکسا طبیعی، دیانت، امانت تواضع، نرمی، شفقت، ایثار تجمل، زہد وتقوی، خشیت الہی، رقت قلبی، رم، معیت الہی، رفق او اضع اور فکر آخرت کا ایسا خوبصورت خا کہ کھینچا ہے جس سے آپ کی حیات طیبہ زندہ و تابندہ شکل میں سامنے آجاتی ہے اور قاری ان صفات کو اپنی زندگی میں اتار نے اور برسنے کی کوشش اور عزم کر نے پر مجبور ہو جا تا ہے۔ کتاب کا تیسرا حصہ آپ کی خصوصیات انداز زندگانی پر مشتمل ہے۔ اس حصہ میں فاضل مصنف نے حضور اکرم کے انداز سکوت تکلم، انداز استراحت، کھانے پینے کے انداز، لباس و آرائش کے معمولات، انداز رفتار و گفتار، انداز تبسم، معمولات زندگی معمولات فروحضر وغیرہ کوتفصیل سے بیان کیا ہے۔ مقصد یہ ہے کہ آپ ﷺ زندگی کو صرف مطالعہ کا موضوع نہ بنایا جائے، بلکہ اسے اپنی زندگی کی اصلاح کے لیے ایک آئینہ بنایا جائے اور اسی کے مطابق اپنی زندگی کے خد وخال کو درست کیا جائے۔ کتاب کا آخری حصہ دین اسلام کی تعلیمات جو حضور اکرم کے ذریعے امت تک پہنچی ہیں، کا بیان ہے۔ اس باب میں مصنف نے ایمانیات، عبادات، معاملات، معاشرت، اخلاقیات، معمولات شبانه روز، مناکحت اور موت وما بعد الموت کے واقعات بیان کیے ہیں۔
Qatlama

Qatlama (Azerbaijani: qatlama; Urdu: قتلمہ, romanized: qatlamā, both pronounced [qɑtlɑmɑ]), qattama (Kazakh: қаттама, romanized: qattama; Kyrgyz: каттама, both pronounced [qɑttɑmɑ]), katmer (Turkish: katmer), katma (Bulgarian: катма), qator, gambir (Mongolian: гамбир, pronounced [ɢæmʲbʲĭɾ]) is a fried layered bread common in the cuisines of Central Asia, Pakistan, Turkey and Azerbaijan
The word katlama in Turkic languages means "folded", which comes from the verb katlamak "to fold", likely referring to the traditional method of preparation.
Lahori qatlama (قتلمہ) is a savory Pakistani flatbread. It is served around the world in top Pakistani restaurants.
It is made with dough mixed with powdered red chilli peppers, garam masala (a hot spice blend) and red food coloring. Small balls of this dough are sprinkled with mash urad dal, coriander and anar dana, rolled out and then deep fried in oil. Sometimes before frying, it is also covered with besan (chickpea flour).
In many places around Pakistan, qatlama has a yeast-based dough and is topped with spiced minced beef or lamb. This variety differs from the vegan dish primarily served in the eastern city of Lahore.
The Turkish variety katmer is made as a dessert with kaymak (clotted cream), and like many other delicacies from Gaziantep, is also filled and topped with pistachios.
Sikandar Sultan

Muhammad Sikandar Sultan (born 1955) is a Pakistani entrepreneur and philanthropist who is the founder and now Chairman of Shan Food Industries.
In 1981, Sultan was the first person to recognize and take advantage of the potential of launching an independent company that produced hygienic, first-rate packaged recipe mixes and plain spices. During this period, he took the traditional Pakistani national heritage of spice mixes and developed it into a food enterprise. By 2014, according to The Economic Times of India, "Sultan is considered the guru of Pakistan's packaged food industry."
Sikandar Sultan identified a gap in the food industry of Pakistan, where ready-made spice mixes were unheard of and selling loose spices was the norm. He took Pakistan’s cultural heritage of spice mixes to create Shan Foods. From thereon, he led Shan Foods to become the second largest packaged spice mixes and packaged food products company in Pakistan, ranked only behind National Foods Limited.
In 2020, he was elected as a council member of the Marketing Association of Pakistan.
Makki ki roti

Makki ki roti is a flat unleavened bread made from corn meal (maize flour). Like most rotis in the Indian subcontinent, it is baked on a tava.
It is primarily eaten in the Punjab region of India and Pakistan and in Jammu, Himachal Pradesh, Haryana, Rajasthan, Uttar Pradesh, and Uttarakhand in North India and Gujarat, Maharashtra in Western India and also in Nepal.
Literally, makkī kī roṭṭī means 'flatbread of maize'. The word Makki is derived from Sanskrit Markaka and Roti from Sanskrit word Rotīka. Makki ki roti is yellow in color when ready, and has much less cohesive strength, which makes it difficult to handle.
Makki ki Roti is eaten in many parts of India, but has been portrayed as a centuries-old part of Punjabi cuisine.
Makki ki roti is often served with warming winter dishes based on greens (saag), such as sarson ka saag and channa ka saag. In Punjab and neighbouring area it is also eaten with Maah (Urad) daal. Dogras have folk songs that mention Makki di roti. Maize food items are also popular in Rajasthan and one of that is maize roti. In fact, maize is one of the staple diet of Bishnois of Rajasthan and Haryana. In Uttar Pradesh, maize roti is also eaten with ghee, butter, jaggery and pickles. In Gujarat, this dish is also known as "Makai No Rotlo".
Cuisine of Karachi

Karachi cuisine (Urdu: کراچی پکوان) refers to the cuisine found mainly in the city of Karachi, Sindh, Pakistan. It is a multicultural cuisine as a result of the city consisting of various ethnic groups from different parts of Pakistan. Karachi is considered the melting pot of Pakistan.
The cuisine of Karachi is strongly influenced by the city's Muhajir population, who came from various parts of British India and settled primarily in Karachi after the independence of Pakistan in 1947. Most Urdu speaking Muslims have traditionally been based in Karachi, hence the city is known for multi cultural tastes in its cuisine. These Muslims maintained their old established culinary traditions, including variety of dishes and beverages.
Karachi cuisine is renowned for its cultural fusion, due to various empires and peoples living in this mega city. As a result many multi ethnic cuisines collaboratively had an influence on the style of Karachi food. The Pakistani cuisines such as Sindhi cuisine, Punjabi cuisine, Pashtun cuisine, Kalash cuisine, Saraiki cuisine, Kashmiri cuisine, Balochi cuisine, Chitrali cuisine and other regional cuisines have also influenced the cuisine of Karachi.
Pakistani rice dishes

Pakistani rice dishes are popular across the country, and based on Pakistan's role major producer, consumer, and exporter rice, with Basmati being the most commonly used variety. Rice is often served alongside or mixed with other dishes.
One of the simplest and most common meals in Pakistani cuisine is plain cooked rice (chawal) paired with dal (lentils). Khichdi is a comforting dish made by cooking rice and dal together, while Karhi chawal consists of plain rice served with karhi, a yogurt-based curry. Biryani, a beloved dish, is prepared with beef, lamb, chicken, fish or shrimp offering a rich and flavorful rice experience.
The rice is rinsed a few times in water and drained until the water turns from milky to clear. The rice should be soaked in water for at least 30 minutes before cooking. The unsoaked rice takes 25 minutes to parboil, whereas the soaked grains take only 15 minutes. Rice should be parboiled till al dente. Place the presoaked rice into a pot with some cold tap water at a ratio of about 1 cup rice to 1.5 cups water. Cook the rice, with the pot lid open, at medium heat till the water is mostly evaporated and tiny pockets of air are visibly forming in the rice as the water level evaporates and goes down below the rice. Once the water is almost fully evaporated, turn the heat to its lowest possible setting and close the lid with as tight a seal as possible. The aim now is to let the last bit of water steam in the pot and the rice will become al dente in the steam, this usually takes anywhere from 3 to 7 minutes.
The following is a list of most popular rice dishes in Pakistan.
Man v. Food season 1

The first season of Man v. Food, an American food reality television series hosted by Adam Richman on the Travel Channel, premiered on December 3, 2008. The series debuted with back-to-back new episodes airing for the first two weeks then settling down to a pattern of one new episode followed by one repeat episode. First-run episodes of the series aired in the United States on the Travel Channel on Wednesdays at 10:00 PM Eastern time. Man v. Food was executive produced by Matt Sharp, in association with the Travel Channel. The season contains 18 episodes and concluded airing on March 25, 2009.
Man v. Food is hosted by actor and food enthusiast Adam Richman. In each episode, Richman explores the "big food" of a different American city before facing off against a pre-existing eating challenge at a local restaurant. Over the course of the first season, the final record wound up at 11 wins for "Man" and 7 wins for "Food".
The first season of Man v. Food was initially picked up for 10 episodes and then, after initial ratings success, an additional 8 episodes were ordered. The Los Angeles Times noted that the Travel Channel received its highest-ever ratings for a new debut with Man v. Food. They highlighted the show as an example of other networks moving in on the traditional turf of the Food Network.
CityPages Minneapolis/St. Paul describes the show, "...like the food version of Jackass, with host Adam Richman as its very own Steve-O". In the Star-Ledger, television critic Alan Sepinwall wrote: "It ain't deep, and it certainly ain't healthy (I could feel my arteries clog just from watching), but it's fun". Features reporter Thomas Rozwadowski of the Green Bay Press-Gazette said that "playfully eager host Adam Richman has won me over" and that "it's all in good fun".
ድንቅ ነሽ

ድንቅነሽ በኢትዮጵያ የተገኘች በሳይንስ የስዎች አፈጣር ላይ በእድሜ የጥንቱን የያዘች አጽም ናት። የተገኘችውም በአፋር ክልል ውስጥ ነው። በመላው አለም የምትታወቅበት ስሟ ደግሞ Lucy ይባላል። ሉሲ የተገኘችው በታዋቂዎቹ ሳይንቲስቶች ዶናልድ ጆሃንሰን እና ይቬስ ካፐንስ ነው። ሉሲ ከ ፫.፫ 3.2 ሚሊዮን አመታት በፊት የኖረች ብርቅዬ የሰው ልጅ ዝርያ ስትሆን በአሁኑ ሰአት በኢትዮጵያ ብሄራው ሙዝየም ተንጠልጥላ ትገኛለች። ሉሲ ወይም ድንቅነሽ የተሰኘችው ቀደምት የሰው ዘር ቅሪተ አካል በኢትዮጵያ ከተገኘች ግማሽ ምዕተ ዓመት አስቆጥራለች፡፡
Here's Lucy

Here's Lucy («ሉሲ እዚህ አለች») ከ1968 እስከ 1974 እ.ኤ.አ. ድረስ የተሠራ አሜሪካዊ ቴሌቪዥን ተርዒት ነበር። ለዝነኛዋ ተዋናይት ሉሲል ባል ሦስተኛዋ አስቂኝ ተከታታይ ነበር፤ ይሄም ከI Love Lucy («ሉሲን እወዳታለሁ»፣ 1951-57 እ.ኤ.አ.) እና The Lucy Show («ዘ ሉሲ ሾው» 1962-68 እ.ኤ.አ.) ቀጥሎ ነበር።
በዚሁ ተከታታይ ትርዒት ውስጥ፣ ብሌን ለብሌን የምትይዝ ስመ ጥሩዋ ክቡር የሉሲል ባል ሚና «ሉሲ ካርተር» ሆኖ ለ«ትንግርት ሥራ ማስገኛ ድርጅት» ሎስ አንጄሌስ ለአጎትዋ እየሠራች ብዙ ቧልት እና የዘመኑን ቄንጥ ያቀርባል። በውጭ አገርም በሰፊ ተሠራጭቶ ነበር።
የኢትዮጵያ ሴቶች ብሔራዊ እግር ኳስ ቡድን

የኢትዮጵያ ሴቶች ብሔራዊ እግር ኳስ ቡድን ኢትዮጵያን በዓለም አቀፍ የሴቶች እግር ኳስ ይወክላል። የሚቆጣጠሩት በኢትዮጵያ እግር ኳስ ፌዴሬሽን ነው። ከጁን 2017 ጀምሮ በአለም 97ኛ ደረጃ ላይ ተቀምጠዋል። የአውስትራሎፒተከስ ቅሪተ አካልን በተመለከተ በሰፊው ሉሲ እና ድንቅነሽ በመባል ይታወቃሉ።
ጎ፣ ዶግ። ጎ!

ጎ፣ ዶግ። ጎ! (በእንግሊዝኛ: Go, Dog. Go!፣ "ሂድ ፣ ውሻ። ሂድ!") ተብሎ፣ ከ26 ጃንዩዌሪ 2021 እ.ኤ.አ. እስከ ዛሬ ድረስ በመጀመርያ በኔትፍሊክስ የታየ የአሜሪካዊ አስቂኝ የቴሌቪዥን ተከታታይ ፊልም ነው።
Selam (Australopithecus)

Selam (DIK-1/1) is the fossilized skull and other skeletal remains of a three-year-old Australopithecus afarensis female hominin, whose bones were first found in Dikika, in the Afar Region of northeastern Ethiopia in 2000 and recovered over the following years. Although she has often been nicknamed Lucy's baby, the specimen has been dated at 3.3 million years ago, approximately 100,000 years older than "Lucy" (dated to about 3.2 million years ago). Selam is also known as the Dikika Child. The word "Selam" means "peace" in Amharic.
The fossils were discovered by Zeresenay Alemseged, and are remarkable for their age and condition. On 20 September 2006, the journal Nature presented the findings of a dig in Dikika, Ethiopia, a few miles south of Hadar, the well-known site where the fossil hominin known as Lucy was found. The recovered skeleton comprises almost the entire skull and torso and many parts of the limbs. The features of the skeleton suggest adaptation to walking upright (bipedalism) as well as tree-climbing, features that correspond well with the skeletal features of Lucy and other specimens of Australopithecus afarensis from Ethiopia and Tanzania. CT-scans of the skull show small canine teeth forming, indicating the specimen is female.
"Lucy's Baby" has officially been named "Selam" (ሰላም, meaning "peace"). The name was published at the announcement of the discovery at the National Museum in Addis Ababa. As part of Ethiopia's Millennium celebration a commemorative gold coin was minted and given to visiting government officials during the celebration year.
Following is an abstract of the original article describing the baby "Selam", which was authored by Zeresenay Alemseged, Fred Spoor, William H. Kimbel, René Bobe, Denis Geraads, Denné Reed and Jonathan G. Wynn.
A lifelike image of Selam was published on the cover of the November 2006 issue of National Geographic.
A 2018 examination by DeSilva et al. in Science Advances concluded the hallux of the foot was evidence of hallucal grasping and tree climbing, with an ape-like low and perhaps flat arch of the foot.
Many paleoanthropologists propose that the Homo line derives from A. africanus; in this view it might be better to place Selam in the A. africanus line, since it has more human traits than most A. afarensis (see Homininae).
Examination of the shoulder blade and arms of this specimen has lent support to the idea that Australopithecus afarensis climbed extensively.
Timeline of prehistory

This timeline of prehistory covers the time from the appearance of Homo sapiens approximately 315,000 years ago in Africa to the invention of writing, over 5,000 years ago, with the earliest records going back to 3,200 BC. Prehistory covers the time from the Paleolithic (Old Stone Age) to the beginning of ancient history.
All dates are approximate and subject to revision based on new discoveries or analyses.
"Epipaleolithic" or "Mesolithic" are terms for a transitional period between the Last Glacial Maximum and the Neolithic Revolution in Old World (Eurasian) cultures.
The terms "Neolithic" and "Bronze Age" are culture-specific and are mostly limited to cultures of select parts of the Old World, namely Europe, Western and South Asia. Chronological periodizations typically base their periods on one or more identifiable and unique markers associated with a culturally distinct era (within a given interaction sphere), but these markers are not necessarily intrinsic to the cultural evolution of the era's people.
As such, the terms become less applicable when their markers correlate less with cultural evolution. Therefore, the Neolithic and the Neolithic Revolution have little to do with the Americas, where several different chronologies are used instead depending on the area (e.g. the Andean Preceramic, the North American Archaic and Formative periods). Similarly, since there is no appreciable cultural shift between the use of stone, bronze, and iron in East and Southeast Asia, the term "Bronze Age" is not considered to apply to this region the same as western Eurasia, and "Iron Age" is essentially never used. In sub-Saharan Africa, iron metallurgy was developed prior to any knowledge of bronze and possibly before iron's adoption in Eurasia and despite Postclassic Mesoamerica developing and using bronze, it did not have a significant bearing on its continued cultural evolution in the same way as western Eurasia.
Researchers deduced in a scientific review that "no specific point in time can currently be identified at which modern human ancestry was confined to a limited birthplace" and that current knowledge about long, continuous and complex – e.g. often non-singular, parallel, nonsimultaneous and/or gradual – emergences of characteristics is consistent with a range of evolutionary histories. A timeline dating first occurrences and earliest evidence may therefore be an often inadequate approach for describing humanity's (pre-)history.
Timeline of human evolution

The timeline of human evolution outlines the major events in the evolutionary lineage of the modern human species, Homo sapiens, throughout the history of life, beginning some 4 billion years ago down to recent evolution within H. sapiens during and since the Last Glacial Period.
It includes brief explanations of the various taxonomic ranks in the human lineage. The timeline reflects the mainstream views in modern taxonomy, based on the principle of phylogenetic nomenclature; in cases of open questions with no clear consensus, the main competing possibilities are briefly outlined.
A tabular overview of the taxonomic ranking of Homo sapiens (with age estimates for each rank) is shown below.
Belfatto & Pavarini

Belfatto & Pavarini was an American architecture firm based in New York City, practicing in the mid-20th century. Led by Joseph H. Belfatto (1925–2014), the firm was notable for its Modernist style of design, principally of St. Brendan's Church (Bronx, New York) (1966) and Epiphany Church (New York City) (1965).
Lucy

Lucy is an English feminine given name derived from the Latin masculine given name Lucius with the meaning as of light (born at dawn or daylight, maybe also shiny, or of light complexion). Alternative spellings are Luci, Luce, Lucie, Lucia, and Luzia.
The English Lucy surname is taken from the Norman language that was Latin-based and derives from place names in Normandy based on the Latin male personal name Lucius. It was transmitted to England after the Norman Conquest in the 11th century (see also De Lucy).
ማይጨው

ማይጨው (ትግርኛ ) በስሜን ኢትዮጵያ ያለች ታሪካዊ ከተማ ናት። ከአዲስ አበባ 665 ኪሎ ሜትር ወደ ስሜን በአዲስ አበባ-መቐለ መንገድ በትግራይ ክልል ደቡባዊ ክፍል ስትገኝ ኬክሮሷና ኬንትሮሷ 12°47′ ሰሜን ኬክሮስ እና 39°32′ ምሥራቅ ኬንትሮስ ከፍታዋም 2,479 ሜትር ነው።
በ1997 ዓ.ም. ከማዕከላዊ ስታቲስቲክስ ኤጀንሲ በቀረበው ቁጥር መሠረት የማይጨው ጠቅላላ ሕዝብ ቁጥር 34,379 ሰዎች እንደ ነበር ይገመታል። ከነዚህም 16,702 ወንዶችና 17,222 ሴቶች ነበሩ። በ1984 ብሄራዊ ቆጠራ ግን 19,757 ኗሪዎች ነበሩ።
በማይጨው አካባቢ ግጥሚያ በመጋቢት 22 ቀን 1928 ዓ.ም. በጣልያን ጦርነት ጊዜ የፋሺስት ሃያላት በመሳርያዎች ምክንያት ድል አድርገው ወደ አዲስ አበባ ቀረቡ። በጦርነቱም የተሰውት አርበኞች አባቶች አፅም በከተማዋ ደቡባዊ ክፍል በሚገኘው ቅዱስ ሚካኤል ቤተ ክርስትያን በተዘጋጀላቸው ቦታ በክብር አርፎ ይገኛል፡፡
በተጨማሪም መሬት ለኣራሹ (የኢትየጵያ ተማሪዎች አመፅ) መሪ እና የወቅቱ የአዲስ አበባ ዩኒቨርሰቲ የተማሪዎች ፕሬዚደንት የነበረው በዘውዳዊ ስርዓት ታጣቂዎች የተገደለው ጥላሁን ይግዛው መቃብር በከተማዋ በሚገኘው ቅድስት ማርያም ቤተ ክርስትያን (ማርያም ሕዝባ) ላይ ይገኛል፡፡
በከተማዋ ካሉት የመንግስት ከፍተኛ የትምህርት ተቋማት መካከል ራያ ዩኒቨርሲቲ፣ አንጋፋው ማይጨው ፖሊ ቴክኒክ ኮሌጅ ፣ ጥላሁን ግዛው ቴክኒክ ኮሌጅ እና ማይጨው እርሻ ኮሌጅ ይጠቀሳሉ፡፡ ራያ ቢራ ፋብሪካ እና ማይጨው ፓርቲክል ቦርድ (ችፑድ ፋብሪካ) በከተማዋ ይገኛሉ፡፡
በአጠቃላይ ከተማዋ በኢትዮጵያ ካሉ ለኑሮ አመቺ ከሆኑሞ ም ር ጥ አካባቢዎች መካከል ትጠቀሳለች፡፡
የሃይለ ሓጎስ እና የሓማሴን ሓድገምበስ የትውልድ አገር ነች
ሐመልማል አባተ

ሐመልማል አባተ የኢትዮጵያ ታዋቂ ድምፃዊ ስትሆን ብዙ ዘመናዊ የሙዚቃ ስራዎችን በማቅረብ ትታወቃለች።
ሐመልማል ያደገችው አሰበ ተፈሪ ሲሆን ሙያዋን የጀመረችው በቤተ ክርስትያን ዘማሪ ሆና ነው። የመጀመሪያው አልበሟ የወጣው በ፲፱፻፸፮ ዓ.ም. ነው።
ሐመልማል አባተ የሁለት ሴት ልጆች እናት ናት።
ግንቦት ፲፫ ቀን ፳፻፬ ዓ.ም. በመካኒሳ መንገድ አቦ ተብሎ በሚታወቀው አካባቢ የሚገኘው የአርቲስት ሐመልማል ቪላ ቤት በእሳት ቃጠሎ የወደመ ሲሆን የቃጠሎው መንስኤ ወደ ቤቱ የሚመጣው የኤሌክትሪክ ኃይል ከፍተኛ መዋዠቅ እንደሆነ ይጠቀሳል።
ከድምፃዊነትም አልፎ ሐመልማል የራሷን የሙዚቃ አሳታሚ ድርጅት አመል ፕሮዳክሽንስ በሚል ስም አቋቁማለች። ከሙዚቃ ሥራ በተጨማሪም ሐመልማል በንግድ ዘርፍ በግንባታ ስራ እንዲሁም አመል ካፌ ተሞክሮ አላት።
መስከረም ፳፬

መስከረም ፳፬ ቀን በየኢትዮጵያ ዘመን አቆጣጠር የዓመቱ ፳፬ኛው እና የክረምት ፺፬ኛው ዕለት ነው። ከዚህ ቀን በኋላ እስከ ዓመቱ መጨረሻ ድረስ፣ በዘመነ ሉቃስ ፫፻፵፪ ቀናት ሲቀሩ በዘመነ ዮሐንስ፤ ዘመነ ማርቆስ እና ዘመነ ማቴዎስ ደግሞ ፫፻፵፩ ቀናት ይቀራሉ።
መምሬ ከበደ ሃ/እየሱስ

ሊቀ ትጉኀን መምሬ ከበደ ሃ/እየሱስ በ1922 ዓ.ም. የካቲት 29 ከእናታቸው ከወ/ሮ ይመኙሻል እና ከአባታቸው ከመምሬ ሃ/እየሱስ ሃ/ስላሴ ተወለዱ። ሊቀ ትጉኀን መምሬ ከበደ በየካ ሚካኤል ቤተ ክርስትያን በዋና ቀዳሽነት ያገለገሉ እና በ1954 ዓ.ም. የየካ ሚካኤል ሰንበቴ ቤት መሥራች የነበሩ ናቸው። የሊቀ ትጉኀን መምሬ ከበደ ባለቤት ወ/ሮ ፅጌ ገ/ፃድቅ ይሰኛሉ። ሊቀ ትጉኀን መምሬ ከበደ ከባለቤታቸው ጋር ዘጠኝ ልጆችን አፍረተዋል። መኖሪያ ቤታቸውም በመገናኛ የካ ተራራ በተለምዶ ደረጃ ሰፈር ተብሎ የሚጠራው መንደር አካባቢ ነው። ሊቀ ትጉኀን መምሬ ከበደ በህይወታቸው ብዙ ውጣውረድን ያሳለፉ ሰው ናቸው። እናም የብዙ አርቲስቶችና ታዋቂ ግለሰቦች ንስሀ አባት ነበሩ። ከንስሀ ልጆቻቸውም መካከል አርቲስት ዘለቀ ገሠሠ ፣ የኮሎኔል መንግስቱ ኀ/ማርያም አባት አቶ ኀ/ማርያም ጥቂቶቹ ናቸው። ሊቀ ትጉኀን መምሬ ከበደ ባጋጠማቸው ህመም ምክንያት 2008 ዓ.ም. ጷግሜን 4 ቀን ከዚህ አለም በሞት ተለዩ። ቀብራቸውም በየካ ሚካኤል ሰንበቴ ቤት ተፈፀመ።
ወልቂጤ

ወልቂጤ በደቡብ ኢትዮጵያ የምትገኝ የንግድ ከተማ ሰትሆን የጉራጌ ዞን ዋና ከተማም ነች። ከተማዋም በአበሽጌ ወረዳ የምትገኝ ሲሆን የከተማዉ አቀማመጥ በ8°17′ ሰሜን ኬክሮስ እና 37°47′ ምሥራቅ ኬንትሮስ ላይ ይገኛል። በኦሮሚያ ክል በሰሜን በኩል ሲዋሰን፣ የደቡብ ክልል መጀመሪያም ነው። ብዙ ብሔረሰቦች በዉስጡ ሲኖሩ፣ በሃይማኖትም እጅግ የተለያዩ ሰዎች አሉበት።
በ1998 ማዕከላዊ የስታትስቲክስ ባለስልጣን እንደተመነው ከሆነ የ 27,775 ሰው መኖሪያ ሲሆን ከነሱም 13,691 ወንዶችና 14,084 ሴቶች ይገኙበታል።ወልቂጤ ከአዲስ አበባ በደቡብ ምእራብ በኩልና ከጂማ በደቡብ በኩል ትገኛለች። በሌላ ገለልተኛ ትምና ደግሞ የ41,652 ሰው መኖሪያ ተደርጎ ተገምቷል።
ታሪክ
ከመቶ ሀምሳ በላይ አመቶች ቀድሞ በደብረጽዮን ቅድስት ድንግል ማሪያም ቤተክርስትያን እና ቅዱስ ሚካኤል ቤተክርስትያን መተከል የተነሳ፣ ከተማው እየሰፋ ሄደ። የፊትአውራሪ ዲነግዴ ጉልት ሆኖም የነበረ ነው። በጉራጌ ዞን ዉስጥ ከቡታጅራ ከተማ ጋር ብቸኛው የከተማ አስተዳደር ሆኖ እስከቅርቡ የቆየ ነበር።
ዋናዋና ገጽታዎች
￼ወልቂጤ በሃይማኖት መመዘኛ፣ የኦርቶዶክስ ክርስትያን፣ እስልምና፣ ፕሮቴስታንት፣ አምልኮ ማእከሎች አሏት። ብዙ ምግብቤቶች፣ ሲኖሩ ከብዙ ከተማዎች የተሻለ መስተንግዶ እንዳለ ብዙዎች ይናገራሉ። የአየርላንድ መንግስት ድጋፍ ደግሞ፣ የዞን መቀመጫ እና የህዝብ ቤተመጽሐፍት በዘጠናዎቹ መጨረሻ ገንብቶ የነበረ ቢሆንም፣ መጽሐፍቤቱን የከተማው ሁለተኛ ደረጃ ትምህርትቤት በቅርቡ ጠቅልሎት ህዝቡ ቤተመጽሐፍ የሌለው ነው። ከተማው ላይ ከአዲስአበባ ሲገባ፣ የቤተመንግስት ሲገኝ፣ ትላልቅ መሪዎች ከተማዋን ሲጎበኙ ያርፉበት ነበር። አሁን ደ፣ ወታደር እንደሰፈረበት ወይም ከተማው ጸጥታ ላይ ጉዳዮች ሲጭር፣ ወታደር መጥቶ ያርፍበታል እሚባል ነው። የመጠነኛ ትእይንተሜዳ (ስታዲየም) ሲኖር፣ የወልቂጤ ከተማ እግርኳስ ክለብ (ክትፎዎቹ) የቤት ሜዳውም ነው። ክለቡ፣ በ2012 አም. በኢትዮጵያ ዋና ማህበር (ሊግ) ለመጀመሪያ ጊዜ ተሳታፊ ለመሆን በቅቷል።
￼አየርንብረት
ወደ ቆላማነት ያመዘነ ነው። ከተማው መግቢያ አካበቢ የሬቡ ወንዝ፣ ወጣ ብሎ ደግሞ የሬቡ ወንዝ አለ። የከተማው ቅርጽ በአንዱ አውራጎዳና እሚጓዝ የመንገድ ዳር ከተማ ሲሆን የጥፍሪት (ክሬሰንት) ቅርጽ አለው።
መርካቶ

መርካቶ ገበያ ወይም አዲስ መርካቶ (ከጣልያንኛው ቃል የመጣ ሲሆን ትርጉሙ ደግሞ ገበያ ማለት ነው።) በኢትዮጵያ ዋና ከተማ አዲስ አበባ ውስጥ በዋነኛነት አዲስ ከተማ ክፍለ ከተማ እና በአጎራባች አከባቢዎች የተካለለ ሠፊ ገበያ ነው። መርካቶ በአፍሪካ ሠፊው ገላጣ ገበያም ነው። በዚህም በብዙ ካሬ ኪሎሜትር በሚቆጠር መሬት ላይ ከ13,000 በላይ ሠዎችን በ7,100 የሚደርሡ የንግድ ሠቆች ውስጥ የያዘ እንደሆነ ይገመታል።
በዚህ ገበያ ውስጥ በአብዛሃኛው ጊዜ የሚዘወተሩት በተለምዶ ሀገር በቀል የሆኑ የጥራጥሬ ምግቦች እና ፍራፍሬዎች እንዲሁም በዋነኛነት ቡና ናቸው። ይህ ገበያ የተዋቀረው በዘረኛ የጣልያን ገዥዎች ፖሊሲ ሲሆን ያደረጉትም ታሪካዊውን የቅዱስ ጊዮርጊስ መርካቶ ለጣልያናዊያን ብቻ በመከለል ዋናዎቹን የአረብ ነጋዴዎች ወደ መዕራብ ከግማሽ ማይል በላይ ርቀው እንዲነግዱ በማስገደድ ነበር። ቀስ በቀስ እነዚህን የአረብ ነጋዴዎች የሀገሪቱ ተወላጅ በሆኑ ነጋዴዎች በመተካት ከእ.አ.አ. 1960 ጀምሮ ሀገርኛ ቃና ያለው ገበያ ሊሆን ችሏል። የአዲስ አበባ መርካቶ በሺዎች የሚቆጠሩ ሡቆች እና ትልልቅ የገበያ አዳራሾች (በውስጡም እያንዳንዱ ከሠባ በላይ ሡቆችን የያዙን) ይዟል። «ተራ»:–በመርካቶ ውስጥ "ተራ" በመባል የሚታወቁ ራሳቸውን የቻሉ የመርካቶ ክፍሎች አሉ።ለምሳሌ ያህል:– ምናለሽ ተራ ቆርቆሮ ተራ ጋዝ ተራ ዶሮ ተራ ቦንብ ተራ አውቶቢስ ተራ ጭድ ተራ ጫት ተራ ቆጮ ተራ ብረት ተራ ቡና ተራ ሶማሌ ተራ ሳጥን፣ጠረጴዛ፣ሸክላ፣ፎዴ፣ሚሊቴሪ፣ድር፣ሚስማር፣ሸማ፣ሸራ፣ወራባተራ ወዘተ… መርካቶ ከአብነት በተለይም ከሞላማሩ ጀምሮ እስከ ፒያሳ…በጎን ደግሞ ተመሳሳዩን ያህል ትልቅ ስፋት የያዘ ከአፍሪካ አንደኛ የሆነ የገበያ ዓለም ነው። በዚህ ቦታ ውስጥ የማይዘነጉት የአንዋር መስጂድ እና የራጉኤል ቤተክርስቲያን ይገኛሉ።
አብዲሳ አጋ

አብዲሳ አጋ በ፲፱፻፳፰ ዓ/ም የጣልያን ወረራ ወቅት ተማርኮ ወደ ጣልያን ከተወሰደ በኋላ ብርድ ልብሱን ቀዳዶ በመቀጣጠል በመስኮት አምልጦ በርካታ ጀግንነቶችን የፈጸመ የኢትዮጵያ ወታደር ነው።
ኮሎኔል አብዲሳ አጋ የተወለደው በ፲፱፻፲፪ ዓ.ም በኦሮሚያ ክልል፣ ወለጋ ዞን ነበር። በ፲፪ ዓመቱ አባቱ በንዴት ወንድማቸውን አበበን በመግደላቸው ሲታሰሩ አብዲሳ አባቱን ለማስፈታት የተለያዩ እንቅስቃሴዎችን ቢያደርግም ሳይሳካ በሞት ተቀጥተዋል። በኋላም በ፲፬ ዓመቱ የኢትዮጵያን ጦር በመቀላቀል ሀገሩን ማገልገሉን ሀ ብሎ ጀመረ።
አብዲሳ ጦሩን ከተቀላቀለ ከሁለት አመት በኋላ የአድዋን ሽንፈት ለመበቀል የዛተው ፋሺስት ሙሶሎኒ በድጋሚ ኢትዮጵያን ሲወር ሀገሩን ለመከላከል በ፲፮ ዓመቱ ወራሪውን ጦር መዋጋት ጀመረ። ውጊያ ላይ ባጋጠመው የመቁሰል አደጋ ህክምና ላይ ከቆየ በኋላ አዲስ አበባ ውስጥ ፒያሳ አካባቢ በሚገኝ ቤት በቁም እስር ላይ ነበር። በኋላ ጣልያን ኢትዮጲያን እንዲያስተዳድር በሾመችው ግራዚያኒ ላይ የመግደል ሙከራ ከተደረገ በኋላ አብዲሳ አጋ እና ሌሎች 37 የሚሆኑ የቁም እስረኞች ተጠርጣሪ ተብለው በከባድ ስቃይ እስር ቤት ከቆዩ በኋላ በወቅቱ የጣልያን ግዛት በነበረችው በሶማሊያ በኩል ወደ ጣልያን ተወስዶ በሲሲሊ ደሴት በሚገኝ እስር ቤት እስረኛ ተደረገ።
አልሸነፍ ባይነት መለያው የሆነው አብዲሳ ጁሊዮ ከተባለ ዩጎዝላቪያዊ የጦር እስረኛ ጋር በመተባበር ከባድ ጥበቃ ከሚደረግበት እስር ቤት ለማምለጥ ማሰላሰል ጀመረ። ተሳክቶለት ቢያመልጥ እንግዳ አገር እንደሚጠብቀው ቢያውቅም በነጻነቱ የማይደራደረው አብዲሳ የተሰጠውን የብርድ-ልብስ ቀዳዶ በመቀጣጠል በመስኮት በኩል አመለጠ። ከዛ በኋላ ግን ሽሽት አልነበረም የጀመረው አብዲሳ። ከጥቂት ቀናት በኋላ በማታ ወደ እስር ቤቱ በመመለስ ጠባቂዎቹ ላይ ጥቃት በመፈጸም እስረኞቹን በመሉ ነጻ ማውጣት ችሎ ነበር። ያመለጡት እስረኞች ከእስር ቤቱ ጠባቂዎች በወሰዱት መሳሪያ በመታገዝ የአማጽያን ጦር ያደራጁ ሲሆን ጦሩን እንዲመራም የመረጡት ጀግናውን አብዲሳን ነበር። ከዛም የተለያዩ የጣልያን ወታደራዊ ሠፈራዎች ላይ ጥቃት በመፈጸም ወራሪዎቹ ጣልያኖች ኢትዮጵያ ውስጥ ከነበረው የአርበኛ እንቅስቃሴ ያልተናነሰ ጥቃት በሀገራቸው ያጋጥማቸው ጀመር። በአብዲሳ ጦር እጅግ የተረበሹት ጣልያኖችም በርካታ ስጦታዎችን ቃል በመግባት ውጊያውን እንዲያቆም እና የነሱን ጦር እንዲቀላቀል ለምነውት ነበር። አብዲሳ ግን ከፋሺስት ሥርዓት ጎን እንደማይቆም በማስረገጥ ጥያቄውን ውድቅ አደርጎ ጣልያኖችን በሀገራቸው ማስጨነቅ ቀጠለ።
በወቅቱ እየተጋጋለ የመጣው የ[[Germany ]] ናዚ ሥርዓት ሁለተኛው የዓለም ጦርነትን ሲጀምር ፋሺስት ሙሶሎኒ ከጀርመኖች ጋር ሲያብር እንግሊዝ፣ ፈረንሳይ እና አሜሪካን ጨምሮ በርካታ የምዕራብ አገሮች የሕብረት ጦር መስርተው የሙሶሎኒን ጦር መውጋት ጀምረው ነበር። በወቅቱ ይህ የሕብረት ጦር የአብዲሳን ዝና በመስማታቸው ጣልያንን ለማዳከም ለአብዲሳ ጦር የቁሳቁስ ድጋፎች ማድረግ ጀመሩ። በድጋፉ በመጠናከር ፋሺስቱን ሰራዊት ማርበድበድ የቀጠለው አብዲሳ የጣልያን ጦር ተሸንፎ ዋና ከተማዋ ሮም በአሜሪካን እና እንግሊዝ የሚመራ ጦር እጅ ስር ከወደቀች በኋላ የሚመራቸውን ከተለያዩ አገር የወጡ ወታደሮች በሙሉ ክንዳቸው ላይ የኢትዮጲያን ባንዲራ እንዲያስሩ በማድረግ የሃገሩን ባንዲራ እያውለበለበ ሮም ከተማ ሲገባ በአለም አቀፉ ህብረት ጦር ትልቅ አቀባበል ተደርጎለት ነበር። ከዛም በኋላ ከተጨማሪ ወታደሮች ጋር በአለም አቀፉ ህብረት ስር የሚመራ ጦር መሪ በመሆን ጀርመንን ለማሸነፍ በሚደረገው የመጨረሻ ውጊያ ላይ ተሳትፎ ግዳጁን በሚገባ በመወጣት የኢትዮጲያን ባንዲራ ከእጁ ሳይለይ በርካታ የጀርመን ከተሞችን ነጻ ማውጣት ችሎ ነበር። ከጦርነቱ መገባደድ በኋላም የእንግሊዝ፣ የካናዳ እና የአሜሪካ መንግሥታት ጦራቸውን ተቀላቅሎ እንዲቀጥል በርካታ ጥቅማ ጥቅሞችን አቅርበውለት ነበር። አብዲሳ ግን ኢትዮጵያ ምንም ያህል ድሃ ብትሆንም ሕዝቡን እና መንግሥቱን ጥሎ እንደማይሄድ አስረግጦ በመናገር ጥያቄውን ሳይቀበል ቀረ።
ተቀላቀለን የሚለውን ጥያቄ ውድቅ ማድረጉ ያልተዋጠላቸው አንዳንድ የሕብረት ጦሩ አባላት ሁለተኛ የዓለም ጦርነት ካበቃ በኋላ በወንጀል ከሰው አብዲሳን እስር ቤት አስገብተውት ነበር። በኋላም እስሩ ወደ ገንዘብ ቅጣት ተቀይሮ ገንዘቡ ተከፍሎ አብዲሳ ለዓመታት ወደተለያት ሀገሩ በክብር ተመለሰ። ከዛም ቀዳማዊ ኃይለ ሥላሴ በክብር ከተቀበሉት በኋላ በጊዜው የመከላከያ ሚኒስቴር ወደነበሩት ራስ አበበ አረጋይ መርተውት ነበር። ሚኒስቴሩ ወደመሩት ወደ ሆለታ ወታደራዊ ሠፈር የገባው አብዲሳ አነስ ባለ ወታደራዊ ቦታ የተወሰነ ጊዜ ከቆየ በኋላ ለጉብኝት የሚመጡ የውጭ ሀገር የጦር መሪዎች ስለ ዝናው ሲያወሩ የሰሙት ቀዳማዊ ኃይለ ሥላሴ ወደ ቤተ መንግሥታቸው በማምጣት በኮሎኔልነት ማዕረግ የንጉሡ ጠባቂ ሆኖ አድርገው ሾሙት። እስከ ንጉሣዊ ሥርዓቱ መውደቅ ድረስ በቦታው ያገለገለው አብዲሳ ከጥቂት ዓመታት በኋላ ከዚህ ዓለም በሞት ተለይቷል።
Empathy and Prostitution

Empathy and Prostitution is a conceptual and performative work of critical and biographical content by artist Abel Azcona. Azcona was inspired by his biological mother, a prostitute, and sought to empathise with her and with the moment of his own conception. Azcona offered himself naked to the galleries' visitors on a bed with white sheets, so that they could exchange intimacy or have sexual relations with him.
It was created and first performed in the Santa Fe Gallery, Bogota in February 2013. The work had a second performance at the Factoría de Arte y Desarrollo, an artistic space in Madrid, in November 2013, and there was a third performance at the Houston International Performance Biennial, in February 2014.
Photographs, drawings and documentation of the work were part of the Art Is Hope charity exhibitions in Paris and Pride in New York. The former exhibiting in museums such as Palais de Tokyo and the Perrotin Gallery, and also displayed at the Piasa auction house in Paris. The New York exhibition and auction at Paddle8 promoted sexual diversity and featured artists such as Haring, Bourgeois, Goldin, Mapplethorpe, Warhol or Azcona himself. In 2017 there were also exhibitions in museums such as the Tulla Center in the Albanian capital Tirana. The Juan Gallery in Madrid, which specializes in performance art, included this work in a retrospective exhibition, The Extinction of Desire, which focused on works with sexual themes.
Following on with the same concepts as Empathy and Prostitution, the inaugural 2014 Queer New York Arts Festival was opened with a work by Azcona entitled Someone Else. In this, physical or even sexual contact with the artist was required to enter the venue of the event, which was held at Grace Exhibition Space and the Leslie-Lohman Museum of Art in New York City. This work was chosen by critic Hrag Vartanian as one of the top ten of the year in New York City. At the end of 2014 and the early part of 2015, Azcona explored the processual work La Calle ("the street") this time in the Santa Fe neighborhood of Bogota, where he prostitutes himself on the streets. In this new work, he explored a change towards the figure of his mother, taking hormones and engaging in prostitution. The process continued in the cities of Madrid and Mexico City. The performance emerged, as with the rest of his sex-themed works, as an exercise in empathy with his own biological mother. It was also a social critique, where the artist explored the limits of his body by repeating patterns of sexual abuse, which occurred in his own childhood and in the life of his mother. In 2016, Azcona activated his last piece in this series, La Guerra (The War), which premiered at the Intramurs Festival in Valencia, Spain, which was again inspired by prostitution, criticism and sexuality. On this occasion, Azcona offered his naked body, anesthetized by the use of narcotics, so that the visitor could use it freely.
Archdiocesan Cathedral of the Holy Trinity

The Archdiocesan Cathedral of the Holy Trinity, at 319–337 East 74th Street on the Upper East Side of Manhattan in New York City, is a Neo-Byzantine-style Greek Orthodox church. It serves as the national cathedral of the Greek Orthodox Archdiocese of America, and as the episcopal seat of Archbishop Elpidophoros of America.
Established in 1891, and at its present location since 1932, it was the second Greek Orthodox church in the Americas, the first in New York City, and the largest Eastern Orthodox church in the Western Hemisphere.
The cathedral is the home parish for 800 families, and hosts dignitaries and visitors. It offers regular worship (which is broadcast on television), Sunday school, afternoon school, the Cathedral School (grades N-8), Bible study, and various ministries and fellowship organizations.
In 1891 the Holy Trinity Greek Orthodox parish's first home was in part of an Evangelical church on West 53rd Street for US$50 per month ($1,700 in current dollar terms). It was the second Greek Orthodox church in the Americas and the first in New York City.
In 1904 it was purchased and moved to a Gothic Episcopal church at 153 East 72nd Street. In 1927, the East 72nd Street church burned down, and two years later land was purchased and a new church was built for $577,000 ($13,300,000 in current dollar terms) in Byzantine style. Eleanor Roosevelt laid the cornerstone of the cathedral on September 14, 1931. Holy Trinity moved to its current location on March 4, 1932. Patriarch Athenagoras I of Constantinople, later Ecumenical Patriarch of Constantinople, consecrated the cathedral on October 22, 1933. He called it: "The Cathedral of all of Hellenism in America". In 1949, it established the Cathedral School. It was designated the archdiocesan cathedral in 1962.
On September 18, 1999, Archbishop Demetrios was enthroned at the cathedral as primate of the Greek Orthodox Church in America. The cathedral's dean, the Rev. Robert Stephanopoulos, had been demoted and relieved of responsibilities at the cathedral in January 1999 by Archbishop Spyridon of America, but by late 1999 had regained his position. Stephanopoulos retired in 2007, after being dean for 25 years, and Frank Marangos was named the new dean. Anastasios Gounaris became dean in 2012.
Opera singer Maria Callas was baptised at the church in 1926. In 2001 television journalist and former political advisor George Stephanopoulos and comedian Alexandra Wentworth were married there.
The exterior is Romanesque Revival red brick and limestone. The cathedral's architects were Kerr Rainsford, John A. Thompson, and Gerald A. Holmes; they later designed Hunter College Uptown, which is now known as Lehman College. The interior has Byzantine mosaics, botticino marble for the walls, columns, and altar, and imported Italian stained glass. The iconography on the dome was created by Georgios Gliatas, a student of iconographer Fotis Kontoglou. The church sits down the block from the Bohemian Gothic Revival Jan Hus Presbyterian Church.
Anal columns

Anal columns (Columns of Morgagni or less commonly Morgagni's columns) are a number of vertical folds, produced by an infolding of the mucous membrane and some of the muscular tissue in the upper half of the lumen of the anal canal. They are named after Giovanni Battista Morgagni, who has several other eponyms named after him.
This article incorporates text in the public domain from page 1185 of the 20th edition of Gray's Anatomy (1918)