davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Dialog i43

The Dialog i43 is a dual-SIM, slate-format smartphone designed and developed in China by Innos and marketed in Sri Lanka by Dialog Axiata. It operates on the Android platform, with the device initially launched running Android 2.3.5 Gingerbread. The Dialog i35 serves as the predecessor to this phone.
The Dialog i43 uses Google's Android mobile operating system, which was introduced commercially in 2008. The i43 comes with Android version 2.3.5, named "Gingerbread", which became commercially available in July 2011. Gingerbread Enhanced copy/paste functionality, allowing users to select a word by press-hold, copy, and paste. It features new audio effects such as reverb, equalization, headphone virtualization, and bass boost. It includes a new download manager, giving users easy access to any file downloaded from the browser, email, or another application. It supports voice or video chat with Google Talk. A user can also make video calls using the front-facing camera.
The Dialog i43 is 126.9 mm long, 69.5 mm wide, and 10.2mm thick, with the device weighing 165 grams. It contains a Qualcomm MSM8225 chipset, 1 GHz ARM Cortex A5 CPU and 512 MB of LPDDR1 SD-RAM. The device comes with 4 GB of internal storage, additionally it supports a micro SD card up to 32 GB. This handset has a 4.3-inch, IPS WVGA capacitive display 480 x 800 pixels. It has a 5-megapixel rear camera with dual LED flash and a 0.3-megapixel front-facing camera supports for video callings. This phone has autofocus, touchfocus, geo tagging and face detection. The Dialog i43's 1630 mAh battery has 360 hours standby time or 12 hours voice talk time. This device has a proximity sensor, a light sensor and an acceleration sensor.
It is a dual SIM phone while one is a mini SIM, the other one is a micro SIM. The mini SIM slot is carrier locked as Dialog Axiata.
Outline of telecommunication

The following outline is provided as an overview of and topical guide to telecommunication:
Telecommunication – the transmission of signals over a distance for the purpose of communication. In modern times, this process almost always involves the use of electromagnetic waves by transmitters and receivers, but in earlier years it also involved the use of drums and visual signals such as smoke, fire, beacons, semaphore lines and other optical communications.
Telecommunications network
Telecommunication
History of telecommunication
Magazines
Telecommunication circuit

A telecommunication circuit is a path in a telecommunications network used to transmit information. Circuits have evolved from generally being built on physical connections between individual hardware cables, as in an analog phone switch, to virtual circuits established over packet switching networks.
A telecommunication circuit may be defined as follows:
In operational terms, a telecommunication circuit may be capable of transmitting information in only one direction (simplex circuit), or it may be bi-directional (duplex circuit). Bi-directional circuits may support half-duplex operation, when only one end of the channel transmits at any one time, or they may support full-duplex operation where independent simultaneous transmission occurs in both directions.
Originally, telecommunication circuits transmitted analog signals. Radio stations used them as studio transmitter links (STLs) or as remote pickup unit (RPU) for sound reproduction, sometimes as a backup to other means. Later lines were digital, used in pair-gain applications, such as carrier systems, or in enterprise data networks.
A leased line, private circuit, or dedicated circuit, is a circuit that is dedicated to only one use and is typically not switched at a central office. The opposite is a switched circuit, which can be connected to different paths in a switching center or telephone exchange. Plain old telephone service (POTS) and ISDN telephone lines are switched circuits.
On certain packet switching telecommunication circuits, a virtual circuit may be created, while sharing the physical circuit.
This article incorporates public domain material from Federal Standard 1037C. General Services Administration. Archived from the original on 2022-01-22. (in support of MIL-STD-188).
Venus Kallipygos

Venus Kallipygos a vez graet, dre fazi, eus Afrodite Kallipigos (Ἀφροδίτη Καλλίπυγος e henc'hresianeg), da lavarout eo Gwener kaer he feskennoù, pe klunet kaer, un doare delwenn anezhi savet d'ur vaouez noazh en amzervezh hellenek. Peurvuiañ e vez-hi hanter wisket, hag e lavarer ez eo Gwener pe Afrodite, goude ma c'hallfe kenkoulz all bezañ ur plac'h yaouank pe vaouez, un hetaira da skouer.
Neuze e weler anezhi o sevel he feplos skañv da zizoleiñ he dargreiz ha feskennoù, hag o sellout outo dreist he skoaz, evel da welout pegen kaer int stummet.
En XVIIvet ha XIXvet kantved [1] e kreded e oa graet an delwenn da skeudenniñ un istor eus an Henamzer diwar-benn div blac'h eus Sirakuza, e Sikilia, a oa o taeliñ da c'houzout pehini anezho he devoa ar feskeneoù kaerañ stummet. Skrivet eo an istor en Deipnosophistai (Δειπνοσοφισταί), oberenn Athenaeus:
Neuze e voe graet "kaerglunet" eus an div blac'h gant ar geodedourien, evel a lavar Kerkidas Megalopolis en e werzennoù iambek: "Div blac'h klunet kaer a oa e Sirakuza." Hag an div, pa voent pinvidik ha brudet, a lakaas sevel un templ da Afrodite hag a reas Kaerglunet eus an doueez, evel ma skriv Archelaüs Chersonesus en e werzennoù iambek ."
Azeulerezh Afrodite Kallipygos e Sirakuza zo meneget ivez gant ar skrivagner kristen Clemens Alexandria en ul listennad lidoù pagan erotek.Menegiñ a ra ivez ar barzh Nikander eus Kolofon, hag ar ger implijet gantañ (kalligloutos, "revriet kaer")
Ar gwellañ skouer, war a seblant, a zo un delwenn roman e marmor, eiladur un delwenn hellenek orin, kavet e kêr Roma. War-ziskouez e oa er Palazzo Farnese ha lakaet e voe en dastumad pa voe prenet ar palez. Gant an dastumad e voe kaset da Naplez e 1802. Da neuze e veze gwelet evel un oberenn erotek ha dañjerus, a-live gant ar bornografiezh, muioc'h a se dre ma oa hanter wisket, e-lec'h bezañ noazh penn-da-benn evel ar Venus de' Medici, ha lakaet e voe e Kabined Kuzh roue Naplez.
E 1836 e skrive Famin e oa un "delwenn goant", hag e resisae e oa : "...lakaet en un trepas eviti hec'h-unan, ma ne veze lezet an dud da vont nemet dindan evezh ur gward, ha kement-se koulskoude ne oa ket bet trawalc'h da virout ouzh ar stummoù o doa sachet war an delwenn an anv Kallipygos da vezañ goloet gant un damliv teñval, testeni eus ar pokoù roet dezhi bemdez gant azeulerien trelatet. Anaoudegezh hor boa ni ivez en un tourist alaman yaouank aet sot gant an delwenn varmor-se; hag an druez a veze outañ abalamour d'e spered diskiantet a oa gwall bell a vezañ goapaerezh."
Un danevell heñvelik a veze kontet en Henamzer diwar-benn delwenn Praksiteles, Afrodite Knidos, a oa bet klasket c'hoari anezhi zoken (Pseudo-Lucian, Amores 15.
Hiziv emañ war-ziskouez e Mirdi Broadel an Hendraouriezh e Naplez.
Ouzhpenn arroud Deipnosophistai e anavezer:
Amanenn

Amanenn, pe amann, a vez graet dre zornañ dienn pe koaven, gant ur vazh pe ul loc'h, ken ne chom nemet an druzoni ken, gant ur bannac'h dour bihan ennañ, hag e teu er-maez al laezh-ribod.
Implijet stank e vez an amanenn e meur a vro gant dienn laezh ar buoc'henned peurvuiañ, met kavout a reer amanenn graet gant laezh loened all ivez, bualed, kañvaled, yaked. Liv melen pe wenn zo war an amanenn hervez ar seurt geot a zo bet debret gant an daskirierien-se ha hervez mare ar bloaz, dre an abeg da stad ar geot. En darn vrasañ eus Breizh e vez distaget amann (pouez-mouezh war an eil "a"), e Bro-Wened avat ha tro-war-dro e klever amonen pe amanen (hañvalik ouzh ymenyn e kembraeg).
Ijinet eo bet ar ribod a-gozh, un ardivink simpl a-walc'h evit gellout dornañ an dienn a zo bet lakaet un tammig da ziazezañ. Ar ribod a zo ul lestr kloz gant un toull evit plantañ ur vazh hir a vez bountet-divountet e-barzh ken e vez dornet an dienn a frapadoù berr. En Europa, meur a ribot hengounel a oa graet pe e priaj pe en doare an tonelloù. Pa vez echuet gant an dornañ e vez lakaet a-gostez al laezh ribot ha gwalc'het e vez gant dour an druz a chom betek na vo mui a laezh ribot enni.En XX kantved ez eus bet ijinet ardivinkoù bras-tre ma vez lakaet miliadoù a litradoù dienn da vezañ mezellet ha pa ya er-maez an amanenn dindan gwask hag e vez graet kanolioù-amanenn eus ar ribodoù greantel ivez.
Er sevenadurioù ar maezioù eo an amanenn ur vammenn druzoni a-bouez pa vez implij er geginerezh evit fritañ ar boued pe evit reiñ ur blaz plijusoc'h pe evit fardañ gwastelloù. Koulskoude ne c'hell ket ar gouerien baour mirout kalz amanenn evit e implijout pa glaskont peurvuiañ e werzhañ evit tennañ moneiz dioutañ. Gwechall e veze ouzhpennet holen evit mirout an amanenn pelloc'h. Boaz ober gant amanenn sall a vez kavet e meur a vro, Breizh en o zouez. E Breizh gwechall e veze gwerzhet an amanenn er foarioù. Pezhioù bras amanenn a vez graet pileradoù pe bolotennoù anezho.
Kouign-amann

Ar gouign-amann zo ur gouign gant toaz bara, amann ha sukr.
Ijinet e oa bet dre zegouezh gant ur baraer eus Douarnenez anvet Yves-René Scordia war-dro 1860.
Er Stadoù-Unanet eo lakaet an 20 a viz Mezheven da vezañ "Devezh broadel ar C'houign-amann" (National Kouign-Amann Day).
Amann gwenn

An amann gwenn zo un hilienn livrizhet tomm hag a ambroug ar pesked boazhet en dour pe c'hrilhet.
Ouzhpennet eo tammoù amann sal d'ur c'hroazhadur graet gant gwin gwenn (Muskadig hervez ar rekipe kentañ), gwinêgr ha chalotez gris, lakaet war dan bihan kenañ. Evit chom hep distresañ an hilienn e tle ar gwrezverk bezañ etre 27 ha 58°C. Louzeier a c'hall bezañ lakaet ivez. Chug sitroñs a c'hall kemer lec'h ar gwinêgr. Pa eo teuzet an amann e lezer ar chalotez e-biou araok servijout ar chaous.
Amann ruz zo anezhañ ivez, gant gwin ruz e vez graet e lec'h gwin gwenn.
E 1890 e oa ijinet an amann gwenn gant Clémence Lefeuvre hag a oa o c'hober war dro ur preti e Sant-Juluan-Kankell, war ribl al Liger. Hervez ar vojenn he dije dizoloet an hilienn dre wallzarvoud. Pa varvas ar geginerez e 1932 e lavaras ar politikour naonedat Aristide Briand e oa "un tamm evel ur c'hañv broadel".
Gwastell

Ur wastell (liester gwastelloù, gwestell pe gwastilli) zo boued graet gant toaz aozet gant bleud, sukr, amann (pe eoul) hag alies vioù, poazhet er forn en ur moul pe ur plad. Dienn, frouezh ha chokolad a c'hall bezañ ivez. Debret e vez alies evel dibenn-pred pe da verenn-vihan. Servijet e vez evit lidañ un deiz-ha-bloaz pe un eured ivez.
Gwastilli brudet :
Keusteurenn leue

Ar geusteurenn leue zo ur meuz hag a vez aozet gant kig leue (tammoù a c'haller goulenn digant ur c'higer), a vo bervet, karotez hag amann.
Troc'het e vez ar c'hig e tammoù, ma n'eo ket bet graet gant ar c'higer. Lakaet e vez da boazhañ en dour gant karotez hag ognon.
Al lipig a vez graet o veskañ amann, bleud, ha dour diwar ar c'hig bervet. Kebell-touseg a vez mat e-barzh ivez.
Debret e vez gant riz, nouilhez, pe avaloù-douar. Ha ne vez ket debret yen!
Princess Kay of the Milky Way

Princess Kay of the Milky Way is the title awarded to the winner of the statewide Minnesota Dairy Princess Program, an annual competition organized by the Midwest Dairy Association. During her one-year term, the Princess Kay of the Milky Way serves as official good-will ambassador for the Minnesota dairy industry. The Princess is crowned every year at the Minnesota State Fair, and receives a scholarship. The crowning of Princess Kay annually garners statewide as well as national media coverage.
The competition was the idea of Lew Conlon, who managed the Minnesota Dairy Industry Committee. The name "Princess Kay of the Milky Way" was selected from over 10,000 entries in a 1954 contest to name the Minnesota dairy princess.
Individual counties in Minnesota may select Dairy Princesses who meet the eligibility requirements listed below. These Princesses may then advance to the Princess Kay of the Milky Way finalists competition held each spring. Of the nearly 100 princesses in the competition, 10 finalists are selected, and are then required to take on public relations roles at the Minnesota State Fair. The new Princess Kay is selected just before the State Fair, and the coronation takes place the night before the State Fair opens. The crowned Princess Kay then makes numerous media and public appearances during the Fair's 12 days and throughout the coming year on behalf of Minnesota dairy farmers.
Contestants must be U.S. citizens, and their parents, guardians, or siblings must be actively involved in the production of dairy products. They must also have completed a high school education, be under the age of 24, and be unmarried with no children. Candidates are judged on "communication skills, personality, general knowledge of the dairy industry and its products, and their commitment to dairy promotion."
Since 1965, sculptures of the winning Princess Kay and other finalists have been carved, one per day, at the Minnesota State Fair. Recent butter sculptures have been carved out of a 90-pound block of Grade A butter, in a walk-in, glass-walled refrigerator. The butter is manufactured by Associated Milk Producers in New Ulm, Minnesota. The butter carving booth is one of the most popular exhibits at the Fair. The carving of the butter sculpture takes 6–8 hours per finalist. For nearly 40 years, Linda Christensen has sculpted the Princesses' butter sculptures. Princesses take their butter sculpture home with them at the end of the Fair.
Butter stamp

A butter stamp or butter print is a device for stamping or shaping a design onto a block of warm butter.
Butter stamps were sometimes commercial but usually purely decorative and applied in homes. They were typically made of wood and feature simple designs of cows, flowers or geometric patterns and, if commercial, the name of the retailer.
Often, they formed part of a box-like mould for forming the whole block. Other designs achieved the same effect by carving the design at the bottom of a butter mould. Part of the intent for commercial moulds and stamps was to demonstrate consistency in the quantity of butter sold.
Wax carving

Wax carving is the shaping of wax using tools usually associated with machining: rotary tools, saws, files and burins or gravers. Actual knives can be used and most certainly are, but the hardness of the material is such that they are not the ideal tool, generally.
To carve wax, the proper size and shape of block or tube is chosen, in the preferred hardness, and cut to a rough size, as needed. Then the design is generally drawn or laid out on that, and saws, files or machine tools are used to work the wax into a finished product. The wax is easily taken to a fine finish in the end using a bit of nylon stocking or steel wool. After the wax product is finished, it may be molded or used in the lost wax casting process to create a final cast product.
There are a wide variety of wax types used in the lost wax casting process. Generally they fall into three main types, soft, hard and injection waxes. Injection waxes are made and intended to be used for injecting wax under pressure into rubber or other types of molds. They can be carved and worked otherwise, but they are not specifically designed for that use. Their properties more often target good injection properties: flow, low shrinkage, pot life etc.
Soft waxes are sometimes called sculpting waxes, and generally have a consistency resembling clay. Generally the techniques used in working soft waxes are similar to those used with clay and involve the use of wooden or metal spatulas, direct molding with the fingers and the like.
Carving wax is a smooth, non-brittle wax designed for carving and/or machining. Although the formulas for most commercial waxes are proprietary, most suppliers will state that hard waxes are some blend of waxes and plastics. This family of waxes has a hardness and consistency of plastic or softer wood. They can be cut or carved with knives, files and rotary or machine tools. To illustrate the usefulness of this type of wax, if one were to get a candle, mount it on a lathe and feed a tool into it, the wax would slough off like butter, stick to the tool and make a mess. Hard wax, on the other hand, will machine more like soft aluminum, giving fine edges and a fine finish if worked properly.
Waxes come in a wide variety of shapes: blocks, sheets, rods and tubes, and in recent times there are even extruded shapes available. The rods are useful for lathe turning, among other things, and the tubes are useful for making rings in jewelry work. The tubes are available in various sizes, and also with a flat top, which is useful for signet rings.
Folk hero

A folk hero or national hero is a type of hero – real, fictional or mythological – with their name, personality and deeds embedded in the popular consciousness of a people, mentioned frequently in folk songs, folk tales and other folklore; and with modern trope status in literature, art and films.
Although some folk heroes are historical public figures, many are not. The lives of folk heroes are generally fictional, their characteristics and deeds often exaggerated to mythic proportions.
The folk hero often begins life as a normal person, but is transformed into someone extraordinary by significant life events, often in response to social injustice, and sometimes in response to natural disasters.
One major category of folk hero is the defender of the common people against the oppression or corruption of the established power structure. Members of this category of folk hero often, but not necessarily, live outside the law in some way.
Alsatian cuisine

Alsatian cuisine, the cuisine of the Alsace region of France, incorporates Germanic culinary traditions and is marked by the use of pork in various forms. The region is also known for its wine and beer.
Traditional dishes include baeckeoffe, flammekueche, choucroute, cordon bleu, Vol-au-vent, spaetzle, fleischnacka, bretzel, and Zewelwaï The region's version of coq au vin is coq au Riesling. Southern Alsace, also called the Sundgau, is characterized by carpe frite (that also exists in Yiddish tradition). Alsace is also well known for its foie gras made in the region since the 17th century.
A gastronomic symbol of the région is choucroute, a local variety of Sauerkraut. The word Sauerkraut in Alsatian has the form sûrkrût, as in other southwestern German dialects, and means "sour cabbage" as its Standard German equivalent. This word was included into the French language as choucroute. To make it, the cabbage is finely shredded, layered with salt and juniper and left to ferment in wooden barrels. Sauerkraut can be served with poultry, pork, sausage or even fish. Traditionally it is served with pork, Strasbourg sausage or frankfurters, bacon, smoked pork or smoked Morteau or Montbéliard sausages or a selection of pork products. Served alongside are often steamed potatoes.
Another famous dish is the baeckeoffe, a dish made from potatoes, vegetables, as well as three different meats (pork, lamb and beef). Everything is cooked together in the oven in a terrine with Alsace white wine and herbs during several hours.
The flammekueche (tarte flambée) is also very popular in Alsace. It is sometimes called the Alsatian pizza but its dough is much thinner. It is traditionally filled with a mixture of crème fraîche and fromage blanc, bacon strips and onions.
Additionally, Alsace is known for its fruit juices, mineral waters and wines.
Sweet specialties of Alsace include kougelhopf, German-style cheesecake (called fromage blanc tart), Mont-Blanc (called torche aux marrons in Alsace) and streusel.
The festivities of the year's end involve the production of a great variety of biscuits and small cakes called bredala, as well as pain d'épices (gingerbread) which are baked around Christmas time and manala (a brioche in the shape of a little guy) which are traditionally baked for Saint Nicholas Day (on the 6th of December).
Alsace is also the main beer-producing région of France, thanks primarily to breweries in and near Strasbourg. These include those of Fischer, Karlsbräu, Kronenbourg, and Heineken International, but also many microbreweries. Hops are grown in Kochersberg and in northern Alsace.
Schnapps is also traditionally made in Alsace, but it is in decline because home distillers are becoming less common and the consumption of traditional, strong, alcoholic beverages is decreasing.
Compound butter

Compound butters (French: beurre composé, pl. beurres composés) are mixtures of butter and other ingredients used as a flavoring, in a fashion similar to a sauce. Compound butters have a variety of uses. For hot dishes, a piece of cold compound butter is placed on top of cooked meat or fish before sending it to the table. Meat, fish, or mushrooms can be basted with them while cooking in an oven. Compound butters can be added as an enrichment in soups before serving. Chilled but malleable compound butters are used in pastry bags to make decorations for appetizers and cold dishes.
Compound butters are simpler to make than sauces, adding flavor to grilled or broiled meats, vegetables or slices of bread. Garlic or fresh herbs are classic ingredients. Less conventional butters are made by adding non-traditional ingredients. A compound butter can be made by whipping additional elements, such as herbs, spices or aromatic liquids, into butter. It is usually re-formed and chilled before being melted on top of meats and vegetables, used as a spread, or used to finish sauces.
Beurres composés include:
Beurre noisette

Beurre noisette (French pronunciation: [bœʁ nwazɛt], literally: hazelnut butter, loosely: brown butter) is a type of warm sauce used in French cuisine. It can accompany savoury foods, such as winter vegetables, pasta, fish, omelettes, and chicken. It has become a popular ingredient in other cultures as well, such as in contemporary American cuisine or the traditional American chocolate chip cookie. It is widely used in making French pastry. It has a deep yellow, almost brown, colour and a nutty scent and flavour from the heating process.
When unsalted butter is melted over low heat and allowed to separate into butterfat and milk solids, the latter naturally sink to the bottom of the pan and, if left warming over gentle heat, will begin to cook slightly and turn a deep brown color. As they reach a toasty hazelnut colour, the pan is removed from the heat. The result is called beurre noisette, or brown butter.
Beurre noisette may be used in its liquid state as a flavorful addition to many foods or cooled into a solid form. It has a nutty flavour and is particularly included in the batters for madeleines and financiers.
If beurre noisette is not mixed after preparation, but separated to the firm (protein) and liquid (fat) components, the latter is the type of clarified butter known as ghee in South Asia and samna in the Middle East countries.
Shiv Mandir, Ambarnath

The Shiv Mandir of Ambarnath is a historic 11th-century Hindu temple, at Ambarnath near Mumbai, in Maharashtra, India. It is also known as the Ambreshwar Shiva Temple, and known locally as Puratana Shivalaya. It is situated on the bank of the Waldhuni river, 2 km away from Ambarnath railway station (East). The temple was built in 1060 AD carved in stone. It was probably built by Shilahara king Chhittaraja, it may also have been rebuilt by his son Mummuni.
Unusually, the sanctuary or garbhagriha is below ground, reached by some 20 steps down from the mandapa, and is open to the sky as the shikhara tower above stops abruptly at a little above the height of the mandapa, and was apparently never completed. It is in bhumija form, and if completed would have been close in form to the Udayesvara Temple also known as Neelkantheshwara temple in Udaipur, Madhya Pradesh, begun in 1059, and the Gondeshwar Temple at Sinnar. It is clear from what was built that the shikhara would have followed these in having four corner bands of gavaksha-honeycomb sweeping uninterrupted up the full height of the tower, while in between each face has rows of five spirelets on individual podia, reducing in size up the tower.
There's also a possibility that the shikhar here represents of Sky as the name suggests Ambarnath which means the Sky. अंबर in sanskrit is sky. So the shikhar here is sky and thus the tower might have not stopped abruptly.
The mandapa has three porches. Much of the exterior figure carving is damaged, but some female and divine figures remain.
I Can't Believe It's Not Butter!

I Can't Believe It's Not Butter! is a brand of margarine, produced by Flora Food Group and marketed as a substitute for butter.
The J.H. Filbert company, based in Baltimore, Maryland, US developed the product in 1979 as a low-cost alternative to butter for the food service industry. The name originated from a comment by the husband of a company secretary as he sampled the product and it was first marketed to retail consumers in 1981. The company was acquired by Unilever in 1986, which then expanded sales of the product, previously only available primarily in the Washington, DC/Baltimore area, throughout the entire United States in 1988 and later to the United Kingdom, Canada and Mexico in 1991. The product was put on the market in Germany in 2011 and in Chile in 2012.
Fabio has been the brand's celebrity spokesman since 1994, appearing in many of the brand's commercials, usually with his only line of dialogue being the brand name.
In addition to a regular and 'light' spread, Unilever also uses the brand name to market a liquid butter substitute contained in a spray-bottle. This product is an emulsion of vegetable oil in water formulated with a 'hint' of butter flavor (derived from buttermilk) and is marketed as having zero calories and zero fat content. In 2017, Unilever announced two new varieties, "It's Vegan" and "It's Organic".
It was reported in July 2005 (per research from the market research company Information Resources) that the product at that time led in product sales for its category of margarines, butter blends and spreads, with sales revenue standing at US $244.7 million, summarized from 52 weeks up to July 10, 2005.
But by 2012, the situation had changed. It was reported in 2012 by Euromonitor International that while sales of butter and spreadable oil fell, margarine sales increased by 1.1 percent, but sales of I Can't Believe It's Not Butter fell by 3.9 percent. 7 percent of sales at Unilever consists of spreads, with a significant amount consisting of butter substitutes, the sales of which are on the decline.
In 2016, there were $248.4 million in sales of I Can't Believe It's Not Butter and $47.7 million of I Can't Believe It's Not Butter Light.
In February 2017, Unilever rebranded the product as "I Can't Believe It's So Good... For Everything!" in the UK. The stated objective was to increase awareness of the product's versatility. The rebrand was greeted with puzzlement and some derision by many media commentators. Subsequently, the branding was simplified to "I Can't Believe It's So Good...". The brand was returned to its original form in November 2019.
Krampouezh

Krampouezh zo ur meuz bet boutin war ar maez e Breizh-Izel. Hiziv e vez debret muioc'h e kêr, en tier-krampouezh, pe er gêr.
War ur billig, pe ur gleurc'h e vez graet krampouezh. Warni e vez ledet an toaz ha lakaet da boazhat.
Bleud, uioù, ha laezh az a peurliesañ d'ober an toaz. Paket e vo ur banne gant ul loa-bod ha ledet war ar billig (tommet ha lardet en a-raok) gant ur rozell. Ur wech poazhet, troet gant ur spanell pe ur sklisenn, ha poazhet c'hoazh, e vo aozet ar grampouezhenn.
Daou seurt zo : ar c'hrampouezh ed-du, teñval o liv, hag ar c'hrampouezh gwinizh, sklaer pe rous a zo un dibenn-pred saourus.
Gwechall e veze debret ar c'hrampouezh hep netra warne, nemet ur vi a-wechoù. Toaz sall a veze, gant bleud gwinizh-du kentoc'h, da zebriñ gant soubenn pe gant chistr. Toaz sukret d'ober krampouezh dous.
Hiriv e vez lakaet traoù a bep seurt war-benn ar c'hrampouezh:
Krampouezh a vez graet e broioù all, hag e doareoù all:
Debriñ krampouezh a vez graet e tier-krampouezh alies.
Ti-krampouezh

Un ti-krampouezh zo un ti, pe ur preti, ma c'haller debriñ krampouezh. Sellet e vez evel un arouez eus keginerezh Breizh. E Breizh-Uhel eo kaletezennoù kentoc'h a vez servijet, ha krampouezhennoù e Breizh-Izel, graet gant un toaz disheñvel. Kramprouezh gwinizh e vez servijet da zibenn-pred e pep lec'h avat. An dud zo kustum da evañ ur volennad chistr pe laezh-ribod gant o c'hrampouezhenn.
An "tri zra" (vi, morzhed-hoc'h, keuz) eo ar grampouezhenn vrudetañ, met kalz re all a zo. E-touez ar c'hrampouezhennoù sukret eo an "amann-sukr" an hini klaselañ.
Sevenadur ar vro a gaver un tammig en tiez-krampouezh, dre anv ar c'hampouezhennoù, ar sonerezh, ar c'hinkladur, anv ar preti a-wechoù hag a c'hall bezañ e brezhoneg (evel "Ti kozh" da skouer).
Peurliesañ ne vez ket ken ker an tiez-krampouezh hag ar pretioù all. Stank int e Breizh met kavet int un tamm e pep lec'h en Europa hag er bed zoken. Ouzhpenn 4000 ti-krampouezh zo e Frañs.
Krampouezh-mouezig

Ar c’hrampouezh-mouzig, pe krampouezh-mouezig, pe tule, pe tulev, zo plant a ra o annez e kement faout a gaver er reier, en disterañ meudad douar etre mein ar mogerioù. Bokedoù delioù ront ha chugonus an hini ac’h a d’ober anezhe, delioù kleuz o c’hreiz, lec’h m’int stag ouzh o c’horz – diwar se o anvioù latin (Umbilicus rupestris) ha gallek (nombril de Vénus)
Diwezhatoc’h, tra ma sec’h an delioù, e sav buan ur gorzenn bleuñv peuzwenn dister warni. An delioù an hini a vez implijet : goude bezañ gwalc’het anezhe, tennit o c’hroc’hen dindan ha lakait anezhe war ar goulioù. Mar geo bras ar gouli, lakaat ur balastrenn gant delioù tule bervet. N’eus ket par dezhe da soagnañ ar goañvennoù, an devadennoù, an troc’hoù, ar burbu bulumet. Evit an holl draoù-se hag a sell ouzh ar c’hroc’hen e c’haller prientiñ un ongant pe un traet: gwalc’hiñ an delioù, frikañ ha neuze poazhat anezhe gant kemend-all a amann dous, ha silañ.
Er C'hastell-Nevez ez eus ur gwenaner, Laou Kefeleg, hag a ra "kroc'hen revr flour" anezhe, en e "droidigezh" diwar an anv gallek.
Un anv poblek allevit ar blantenn-se eo krampouezh mamm-gozh
Alumenn

Un alumenn, pe alumenn-vioù, pe c'hoazh krampouezh-vioù, zo ur meuz boutin, anezhañ vioù baset ha fritet en amanenn pe en eoul war ur balarenn. Lakaat a c'haller ennañ ivez bouedoù all (tammoù morzhed-hoc'h, kig-sall, keuz, kebell-touseg).
Pillig

Ur billig (pillig eo ar ger), pe ur billig-krampouezh, zo ur benveg lakaet war an tan d'ober krampouezh. Ar re vras a vez graet kleurc'h anezho a-wechoù.
Gallout a ra ivez bezañ ur benveg keginañ ma c'haller poazhañ bouedoù a bep seurt (pesked, kig, legumaj...), dreist-holl pa vez ur billig-lostek, a zo anvet ivet paelon pe palarenn.
A bep seurt pilligoù all a c'hall bezañ, graet estroc'h eget evit fardañ krampouezh.
Pebr

Ar pebr a zo ur spis fardet gant hugennoù meur a spesad pebrenned, plant eus kerentiad ar piperaseged. N'eus nemet frouezh ar Piper negrum hag ar Piper longum a vez graet « pebr » anezho ent-lezennel.
Gant ar spesad Piper nigrum e vez produet pebr du, gwenn pe c'hlas hervez mare an eost hag an doare d'e fardañ.
Emañ orin gouniderezh ar pebrenned war aod kornôg India (aod Malabar) e stad ar C'herala. En em ledet eo da c'houde e broioù all eus Azia ar Gevred, Madagaskar ha Brazil.
Implijet-kenañ eo ar pebr en abeg d'e vlaz brout-tre a zeu diwar amidoù eus ar piperidin.
Dont a ra e anv eus ar sañskriteg pippali en deus roet al latin piper. Abaoe mare Aleksandr Veur eo e vije bet graet implij anezhañ e Gres.
Er Grennamzer e veze rouez ar spisoù e-giz ar pebr. Evit gwir e voe merket kenwerzh ar spisoù gant aloubidigezh Aleksandria e 642 gant an Arabed. Setu perak e veze implijet ar re rouesañ anezho, ar pebr en o zouez, e-giz moneiz.
Stroopwafel

Stroopwafel a reer eus gwastilli eus an Izelvroioù. Ijinet eo bet ar stroopwafel e 1784 e Gouda.
Ar stroopwafel a zo ur wastelenn diazezet war div c'halfrezenn. Etrezo e lakaer sirop karamel.
An toaz a zo ennañ ur meskaj bleud, amann, sukr rous, goell, laezh ha vioù. Ur wech poazh, hag e-keit m'eo tomm c'hoazh e vez troc'het ar c'halfrezenn e daou. Ar gwarnitur, hag a zo diazezet war sirop, sukr rous, amann ha kanell, a vez lakaet etre an daou damm, hag e pegont neuze an eil ouzh egile.
Ar stroopwafel a zeu eus Gouda. Ijinet e voe e dibenn an XVIII kantved pe e penn-kentañ an XIXvet kantved gant ur baraer a implijas restachoù toaz, mesket gant sirop. Hervez lod e vije bet ijinet gant ur baraer dianv e 1784. Hervez lod all e vije bet ijinet gant ar baraer Gerard Kamphuisen, hag en dije fardet ar stroopwafel gentañ etre 1810, pa zigoras e stal vara, ha 1840 : er bloavezh-se e kaver roud ar sekred-kegin stroopwafel koshañ. En XIXvet kantved e oa war-dro 100 baraer a farde stroopwafel e Gouda, hag er gêr-se nemetken e voe fardet stroopwafel. Goude 1870 e voe fardet stroopwafel e diavaez Gouda. E meur a labouradeg e voe fardet stroopwafel en XX kantved. E 1960 e oa 17 anezho e Gouda, hiziv an deiz e chom peder nemetken.
Geriadur bihan ar sonerezh

Geriadur bihan ar sonerezh zo ur geriadurig, 160 pajenn ennañ, ma kaver gerioù diazez ar sonerezh, embannet gant Hor Yezh e 1990. Kalzik eus ar gerioù zo bet fardet gant Jil Ewan hag ar sonaozour Perig Herbert.
Ouzo

An ouzo (ούζο e gresianeg) zo un evaj eus Gres fardet gant alkool mesket gant louzeier frond, evel an aniz dreist-holl. Abaoe 1989 ez eus lezennoù europat a ziskleir n’eus nemet an died fardet e Gres a c’haller ober Ouzo anezhañ.
Ar feur alkool a zo ennañ a c’hall bezañ etre 38 ha 50°, ha muioc’h zoken a-wechoù. N’eus liv ebet gant an ouzo met pa vez kejet gant dour e vez ul liv gwenn gant ar meskaj, abalamour d’an dazgwered kimiek a c’hoarvez neuze.
Kalanel

Kalanel (distaget: [kaˈlãːnɛl], [kaˈlãːnɛr]) a zo ur gumun eus Breizh e Bro Gerne e kanton Kallag, e kornôg departamant Aodoù-an-Arvor.
Niver a annezidi
Ur grampouezherezh zo bet staliet en ti-post kozh, ha gwerzhet e vez ar c'hrampouezh dindan an anv brezhonek Korn ar c'hoat.
Benveg

Ur benveg (liester benvegoù pe binvioù) zo un dra implijet gant un den pe ul loen evit embreger un obererezh treloc'hel peurliesañ, gwrezel a-wechoù, war un dra pe ur boud bev. Efedusaat an obererezh eo ar pal.
Ar binvioù kentañ a veze graet gant maen, askorn ha koad hag implijet e vezent evit ober boued, armoù, chaseal, labourat danvez evit ober dilhad ha traoù spletus all. Ijinet e voe seurtoù binvioù all evit ar vetalouriezh hag ar gounezerezh, ha n'en deus ket paouezet mab-Den da grouiñ binvioù nevez ha kempleshoc'h betek hiziv.
Servijout a ra ar binvioù d'ober kalz traoù, en o zouez :
Benveg-seniñ

Ur benveg-seniñ a zo ur benveg da seniñ, d'ober sonioù, pe sonerezh. Gallout a ra bezañ aozet evit se, pe gallout a reer implij ne vern petra evel pa vije ur benveg-seniñ: ul loa, ur werenn, ur morzhol, un heskenn. Da bennreolenn, kement tra a c'hell produiñ son hag a c'hell bezañ renet en un mod bennak gant ur soner, a c'heller sellet outañ evel ur benveg-seniñ ; neoazh e vez miret ar ger-se peurvuiañ d'ober eus an traezennoù gouestlet a-benn-kaer d'an arc'hwel-se. Nemedennoù a reer (pa n'eus ket traezennoù anezho) evit ar vouezh a seller outi evel ur benveg-seniñ, kement hag an daouarn ma stlaker anezho (las palmas - e spagnoleg - implijet an aliesañ gant seurtoù sonerezh evel ar flamenco, ar paso doble, hag ivez doareoù sonerezh kenel ...). Pep benveg-seniñ a c'hell bezañ anavezet dre e sonliv, a zezverk anezhañ.
Renket e vez ar binvioù-seniñ hervez an doare d'o lakaat da seniñ.
Klavier (benveg-seniñ)

Graet e vez klavier eus ur benveg-seniñ ma vez graet gant ur c'hlavier. An hini anavezetañ eo ar piano. En o zouez emañ ivez an ograou, ar c'hlavisim, hag un toullad brav a vinvioù elektronek, evel ar sintetizor; hag evit ar ster diwezhañ-mañ eo e vez graet an aliesañ gant ar ger bremañ.
Ar c'hazh gant heuziou ler

Ar c'hazh gant heuziou ler (Kazh e heuzoù a-wechoù dre verrdro) zo ur gontadenn diwar-benn ur c'hazh korvigellek, bet embannet gant Al Liamm e 1957 er rummad Levrioù ar vugale. Troet eo bet diwar ar gontadenn c'hallek Le Maître chat ou le Chat botté gant Charles Perrault (1628-1703).
Koshañ skrid anavezet eus istor ar c'hazh-se eo ar gontadenn italianek Costantino Fortunato el levr Le piacevoli notti, gant Giovanni Francesco Straparola war-dro 1550–1553). Anavezet e oa moarvat gant Perrault, dre ma oa bet troet e galleg.
E 1634 e voe embannet un doare italianek all, anvet Gagliuso, er Pentamerone gant Giambattista Basile. Ne seblant ket ar gontadenn bezañ bet anavezet gant Perrault, ha ne voe ket troet e galleg en e amzer. Ar paotr amañ zo ur c'hlasker-bara anvet Gagliuso (Cagliuso) a-wechoù) ha sikouret eo ivez gant e gazh. Met disheñvel eo diwezh ar gontadenn : Cagliuso a bromet un arched aour d'e gazh pa varvo. Tri devezh goude e ra van ar c'hazh da vervel ha klevout a ra Gagliuso o lavarout d'e wreg skeiñ ar c'hazh marv er-maez dre ar prenestr. Neuze e sav ar c'hazh hag e tamall e vestr, o c'houlenn ha hennezh eo ar gopr prometet evit ar sikour roet dezhañ da wellaat e stad. Neuze e red kuit ar c'hazh eus ti e vestr dizanaoudek.
E 1697 e voe embannet skrid gallek Charles Perrault.
E 1729 e voe troet skrid Perrault e saozneg gant Robert Samber, ma oa anvet The Master Cat, or Puss in Boots hag embannet e Londrez gant J. Pote ha R. Montagu en dastumad Histories, or Tales of Past Times.
E 1797, Der gestiefelte Kater a oa ur gomedienn alamanek gant Ludwig Tieck.
E 1812 e voe troet ar skrid en alamaneg gant ar vreudeur Grimm hag embannet en o Kinder- und Hausmärchen.
Er gontadenn c'hallek Le renard doré, bet embannet e 1900 en dastumad Contes des landes et des grèves, e kaver un tamm eus danvez ar gontadenn, hag an anv marquis de Carabas meneget ouzhpenn da ugent gwech.
Marvet eo ar miliner ha rannet e vadoù etre e dri mab.
Troidigezhioù lennegel brezhonek arc'hantet gant Kuzul-rannvro Breizh

Arc'hantet e vez troidigezhioù lennegel brezhonek, diwar yezhoù all, gant Kuzul-rannvro Breizh (pevar departamant). Gant an arc'hant roet d'an embannerien e c'hallont paeañ al labour treiñ.
E 2004 e oa bet prometet gant Kuzul-rannvro Breizh reiñ skoazell d'an treiñ, hep resisaat penaos e vije graet. Nav bloaz goude, e mizioù kentañ 2013 e voe kroget ervat.
Ne vo anv amañ nemet eus an oberennoù skoazellet gant an Ofis.
Pemp troidigezh all, diskoazell, a oa bet embannet er bloaz-se.
D'an embannerien e vez roet ar skoazell arc'hant, dezho da c'hoprañ an droerien.
Etre 2012 ha 2018, setu an embannerien o deus kemeret perzh:
Embannerien vrezhonek zo n'o deus ket kemeret perzh c'hoazh : Emgleo Breiz, Skol Vreizh ha re all.
Etre 2012 ha 2018, setu an droerien o deus kemeret perzh:
Raktres:Infobox/Tutorial infobox gant brikennoù

Tutorial evit ar saverien patromoù a fell dezho sevel un infobox V2 gant brikennoù.
Evit ar patromoù infobox na c'houlennont fonksion kemplezh ebet ez eo erbedet implijout brikennoù evit programiñ un infobox nevez pe evit hizivaat un infobox kozh. Ar brikennoù a zo anezho ur strollad patromoù a c'heller kenaozañ e meur a zoare evit sevel patromoù. Ar pal amañ eo aesaat programadur ar patromoù infobox, met ivez gwellaat hag unvaniñ ar boestoù kelaouiñ.
Roll peurglok an 22 batrom brikenn a vo :
Gallout a reer implijout ar brikennoù diouzhtu war ur bajenn hep na vije ezhomm d'ouzhpennañ arventennoù dezho evel {{{arventenn1}}}... Koulskoude e vezer dizaliet d'ober an implij-se eeun-se eus ar brikennoù en esaouenn holloueziadurel, nemet ha ne vefe ket trawalc'h a bennadoù e-barzh un heuliad pennadoù evit ma vije talvoudus sevel ur patrom infobox.
Talvezout a ra ar brikennoù-se evit krouiñ patromoù infobox simpl. Gallout a reer sevel infobox-où V2 hep ober gant brikennoù hepken, pe hep brikenn ebet zoken.
Patrom:Raktres:Infobox/Tutorial infobox gant brikennoù skouer
Castell Newydd Emlyn

Castellnewydd Emlyn (pe Castellnewi e lavar tud an tolead), skrivet ivez Castell Newydd Emlyn, zo ur gêr vihan eus Kembre, e gwalarn kontelezh Caerfyrddin, war lez kreisteiz ar stêr Teifi. War harzoù Ceredigion emañ, hag a-wechoù e lakaer kêriadennig Adpar, war lez hanternoz ar stêr hag e Ceredigion, evel ur rann eus kêr, petra bennak ma he deus Adpar un hir a istor e Ceredigion.
Eno emañ Castell Trefhedyn, kreñvlec'h eus ar Grennamzer.
E kantrev Emlyn e oa er Grennamzer.
Bro-Vez

Bro-Vez (Pays de la Mée e galleg) zo ur vroig hengounel en-dro da Gastell-Briant e Bro-Naoned ha Bro-Roazhon hag e departamantoù al Liger-Atlantel hag Il-ha-Gwilen, e reter Breizh-Uhel.
Solamente una vez

Solamente una vez zo ur ganaouenn spagnolek hag ur bolero savet gant ar c'haner-sonaozer mec'hikan Agustín Lara (1900-1970); deuet eo da vout ur ganaouenn glasel kanet gant kalz kanerien.
Dediet e voe gant Lara da José Mojica, ur c'haner tenor hag aktour hag a oa o vont da lean fransiskan : hennezh an hini a ganas anezhi da gentañ e 1941 er film Melodías de América (sevenet gant Eduardo Morera).
"Solamente una vez" zo bet kanet gant Sara Montiel, Daniel Rodríguez, Quartetto Gelato, Arielle Dombasle, Benny Moré, Ignacio Piñeiro, Pedro Vargas, Julio Iglesias, Roberto Carlos, Andrea Bocelli, Chucho Valdés, Plácido Domingo, Nat King Cole, Marty Robbins, Lucho Gatica, Guadalupe Pineda, Roland Shaw & His Orchestra, Luis Miguel, Connie Francis (e spagnoleg ha saozneg penn-ouzh-penn), Ely Guerra y Alondra de la Parra.
Daou zoare saoznek zo.
"You Belong to My Heart" zo bet kanet er film "The Three Caballeros", graet gant ar gompagnunezh Disney, komzoù saoznek gant Ray Gilbert, kanet gant Dora Luz. Pell a-walc'h eo komzoù saoznek Gilbert eur re spagnolek Lara.
Enrollet eo bet en albom Classic Disney: 60 Years of Musical Magic
Klevet e vez ivez er bladenn Million Dollar Quartet, hag Elvis Presley, o kanañ anezhi.
Un doare brezhonek zo ivez.
Rannyezh

Ar rannyezh eo ar yezh a vez komzet en ul lec'h resis, disheñvel diouzh an doare ma vez komzet e lec'hioù all, dispartiet e vezont war ar c'hartennoù-yezh a-drugarez da veur a izoglos hag a denn d'an distagadur, d'ar gerioù a vez implijet pe c'hoazh d'an doare da sevel ar frazennoù.Graet e vez rannyezhouriezh eus ar c'helenn a denn d'ar rannyezhoù.
Departamant

Ar ger departamant a vez implijet evit ober anv eus ur bastell-vro velestradurel. Dont a ra ar ger eus an anv gallek département.
Kentañ ma voe implijet ar ger a oa er XVII kantved e Bro-C'hall . Ur raktres da rannañ ar vro a oa bet savet gant Marc-René d'Argenson e 1665 ha kinniget d'ar roue Loeiz XIV.
Er IV kantved e tivizas an impalaer Diokletian rannañ an impalaeriezh dre e bevar frefeti isrannet e diosezoù, isrannet e proviñsoù.
E brezhoneg e vez troet départamant gant "kevrenn" peurliesañ pa vez kaoz eus rannadur ur servij melestradurel pe zeskadurel : Kevrenn an dornskridoù e Levraoueg Vroadel Frañs ; Kevrenn ar yezhoù en ur skol-veur.
E meur a riez e vez implijet department (SUA) pe departamiento evit ur ministrerezh.
Poblañs

An dud o deus o annez en un tiriad eo ar boblañs. Niveret e vez peurvuiañ gant ar gouarnamantoù ha studi emdroadur ha perzhioù ar boblañs e lec'h-mañ-lec'h a vez anvet ar boblañsouriezh. Un dachenn studi evit an istorourien eo ivez ha klasket e vez istimañ niver an annezidi a zo bet gwechall gozh en un tiriad a-raok ma 'z eus bet niveradegoù an dud hollel.
Smilodon fatalis

Ar Smilodon fatalis (henc'hresianeg : σμίλη / smílē, « kizell » + ὀδούς / odoús, "dant", a zo ὀδόντος / odóntos pa zoare un anv-kadarn, ha latin fatalis, "marvus") eo an tigr dent sabrenn anavezetañ.
Dont a reas war wel 1,6 milion a vloavezhioù zo e Norzhamerika. En em astenn a reas e annez betek Perou goude-se. Mont a reas da get war-dro 16 000 bloaz zo.
Etre 130 ha 200 kg a bouez a oa ennañ, hag etre 100 ha 120 cm e oa e hirder.
Kased

Ur c'hased zo ur voest vras, e koad peurvuiañ, pe e metal pe blastik, da lakaat traoù a bep seurt ha n'int ket gwall skañv.
Alies e vez lakaet traoù ponner a-walc'h (binvioù evel morzhol, turkez, kizell ) en ur c'hased koad pe houarn, ha traoù skañv en ur c'hased kartoñs.
Kasedoù zo da lakaat boutailhoù. Ar boutailhadoù gwin a vez lakaet bremañ e boestoù pe kasedoù kartoñs, ha warne anv ar gwiniour. Ar boutailhadoù bier a vez kavet e boestadoù kartoñs er stalioù, met e kasedoù plastik e vezont kaset d'an ostalerioù.
Kalz e vez implijet kasedoù kartoñs da zilojañ.
Sizailh

Ur sizailh zo ur benveg gant div aotenn lemm, staget dre ar c'hreiz, da droc'hañ danvez pe blev, pe paper a-wechoù.
Gant an nadoz eo unan eus binvioù ar c'hemener.
Keginerien zo o devez ur sizailh da droc'hañ kig. Surjianed ivez.
Ar sizailh divaotennek staget en o c'hreiz a vije bet ijinet war-dro 100 goude JK en impalaeriezh roman. Anavet e oant ivez er Reter Pellañ. Servij a raent da gentañ da droc'hañ gloan diwar gein an deñved. Adal an IXvet kantved e oant binvioù ordinal en Europa hag Azia.
Ar c'hentañ sizailhoù evit kleizarded zo bet aozet war-dro 1880.
Crêpes Suzette

Crêpes Suzette (pronounced [kʁɛp syzɛt]) is a French dessert consisting of crêpes with beurre Suzette (pronounced [bœʁ syzɛt]), a sauce of caramelized sugar and butter, tangerine or orange juice, zest, and Grand Marnier, triple sec or orange Curaçao liqueur on top, flambéed tableside.
The origin of the dish and its name is disputed. One claim is that it was created from a mistake made by a 14-year-old assistant waiter, Henri Charpentier, in 1895 at the Maitre at Monte Carlo's Café de Paris. He was preparing a dessert for the future King Edward VII of the United Kingdom (then Prince of Wales), whose guests included a beautiful French girl named Suzette. This story was told by Charpentier himself in Life à la Henri, his autobiography, although later contradicted by the Larousse Gastronomique.
Different sources (like the Larousse Gastronomique) however doubt that Charpentier, rather than the head waiter, was serving the prince, because he would have been too young. A less fantastical version emerges from Elsie Lee's interview with him in the 1950s. There, Charpentier explained at length that "his complicated version began as the dish of pancakes with fruit sauce his foster mother made on very special occasions." The addition of liqueur was common among chefs in Paris at the time.
The other claim states that the dish was named in honour of French actress Suzanne Reichenberg, who worked professionally under the name Suzette. In 1897, Reichenberg appeared at the Comédie-Française in the role of a maid, during which she served crêpes on stage. Monsieur Joseph, owner of Restaurant Marivaux, provided the crêpes. He decided to flambé the thin pancakes to attract the audience's attention and keep the food warm for the actors consuming them. Joseph was subsequently director of the Paillard Restaurant in Paris and was later with the Savoy Hotel in London.
In 1896, Oscar Tschirky published the recipe as "Pancakes, Casino Style" with everything in place except the final flambée. Escoffier described Crêpes Suzette in the English version of his Guide Culinaire in 1907 (French 1903) the same way, also without the final flambée.
The dish was already a specialty of the French restaurant Marie's by 1898.
Crêpe (textile)

Crêpe, also spelled crepe or crape (from the French crêpe), is a silk, wool, or synthetic fiber fabric with a distinctively crisp and crimped appearance. The term "crape" typically refers to a form of the fabric associated specifically with mourning. Crêpe was also historically called "crespe" or "crisp".
It is woven of hard-spun yarn, originally silk "in the gum" (silk from which the sericin had not been removed). There traditionally have been two distinct varieties of the crêpe: soft, Canton or Oriental crêpe, and hard or crisped crêpe.
Short order cooking

Short order cooking is the preparation of inexpensive restaurant foods that are quick to cook. Many small eateries serve only short-order items, which include griddled, fried, and grilled foods and sandwiches. Short order cooking is common at greasy spoons and diners.
A cook responsible for short order cooking is a short order cook. The U.S. Bureau of Labor Statistics defines the role of short order cooks as those who "prepare and cook to order a variety of foods that require only a short preparation time. May take orders from customers and serve patrons at counters or tables," and it specifically excludes fast food cooks. As of May 2019, the U.S. Bureau of Labor Statistics estimates there were more than 150,000 short order cooks in the United States.
Diner lingo is a language associated with short order cooking.