கினி எலி

கினி எலி அல்லது கினிப் பன்றி (Guinea pig ), என்றும் அழைக்கப்படும் இது கொறிக்கும் விலங்கு வகையைச் சார்ந்தது, இது கேவிடே குடும்பவகையினுடையது மற்றும் கேவியா விலங்கினப் பிரிவைச் சார்ந்தது. இத்தகைய ஒரு பொதுப் பெயர் கொண்டிருந்தபோதிலும் இந்த விலங்குகள் பன்றி குடும்பத்தைச் சார்ந்தவையோ கினியா நாட்டைச் சார்ந்தவையோ அல்ல. அவை ஆண்டெஸ் நாட்டில் தோன்றின, மேலும் உயிர்வேதியியல் மற்றும் கலப்பினப் பெருக்கம் ஆகியவற்றை ஆதாரமாகக் கொண்டு மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வுகள் அவை கேவியா அபெரியா , சி. ஃபல்கிடா அல்லது சி. ட்ஸ்ச்சுடி போன்ற கேவிக்கு நெருங்கிய தொடர்புடைய இனத்தின் வளர்ப்புக்குரிய வழித்தோன்றலாகவே குறிப்பிடப்படுகிறது, இதன் காரணமாக அவை இயற்கையாகவே காட்டுப்பகுதிகளில் இருப்பதில்லை. பல பழங்குடி தென் அமெரிக்க குழுக்களின் நாட்டுப்புற கலாச்சாரங்களில் கினி எலி ஒரு முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது, குறிப்பாக அது ஒரு உணவுப் பொருளாக மட்டுமல்லாமல் நாட்டுப்புற மருத்துவம் மற்றும் சமூக மதச் சடங்குகளிலும் இடம்பெறுகிறது. 1960 ஆம் ஆண்டு முதல் தென் அமெரிக்காவிற்கு வெளியே இந்த விலங்கினை அதிகமாக நுகர்வதற்கான முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டிருக்கின்றன.
16 ஆம் நூற்றாண்டில் ஐரோப்பிய வியாபாரிகளால் அறிமுகப்படுத்தியது முதல், கினி எலி மேற்கத்திய சமூகங்களில் ஒரு வீட்டு வளர்ப்பு விலங்காக புகழ்பெற்று வருகிறது. அவற்றின் அடக்கமான நடத்தை, கையாளுதல் மற்றும் உணவு புகட்டுவதில் அவை காட்டும் புலப்பாடுகள் மற்றும் அவற்றின் மீது காட்டப்படும் பராமரிப்பின் எளிமை ஆகியவை கினி எலியை தொடர்ந்து ஒரு புகழ்பெற்ற வளர்ப்பு விலங்காக வைத்திருக்கிறது. கினி எலிகளின் போட்டி இனப்பெருக்கத்தில் பற்றுடைய நிறுவனங்கள் உலகமெங்கும் உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது, மேலும் கினி எலிகளின் பல்வேறு சிறப்பு இனப்பெருக்கங்கள், பல தரப்பட்ட தோல் வண்ணங்களில் மற்றும் கலவைகளுடன் வளர்ப்பவர்களால் உருவாக்கப்படுகிறது.
17 ஆம் நூற்றாண்டு முதலே கினி எலிகள் மீது உயிரியல் ஆய்வுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகின்றன. 19 மற்றும் 20 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் இந்த விலங்குகள் அடிக்கடி மாதிரி உயிரினங்களாகப் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது, இதன் விளைவாக பரிசோதனைக்கு ஆட்படும் பொருள் ஆங்கிலத்தில் "கினியா பிக்" (கினிப் பன்றி) என்னும் பட்டப் பெயர் ஏற்பட்டது, ஆனால் இப்போது பெருவாரியாக சுண்டெலி மற்றும் எலிகள் போன்ற இதர கொறித்துண்ணிகளால் மாற்றியிடப்பட்டுள்ளது. அவை இன்னமும் ஆராய்ச்சிகளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது, முதன்மையாக இளம்பருவ நீரிழிவு, காசநோய், சொறிகரப்பான் வியாதி மற்றும் மகப்பேறு சிக்கல்கள் போன்ற மனித மருத்துவ நிலைமைகளுக்கான மாதிரியாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
பொதுவான கினி எலிகள் முதன்முதலில் கி.மு. 5000 ஆம் ஆண்டுகளில் தென் அமெரிக்காவின் ஆண்டியன் பிராந்தியத்தில் (இன்றைய கொலம்பியா, ஈக்குவேடார், பெரு மற்றும் பொலிவியாவின் தெற்குப் பகுதிகள்) பழங்குடியினரால் உணவுக்காக வளர்ப்புப்பிராணிகளாக்கப்பட்டன, இது தென் அமெரிக்காவின் கேமலிட்கள் வளர்ப்புப் பிராணிகளாக ஆக்கப்பட்டு சுமார் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் நடந்தது. கினி எலிகளைச் சித்தரிக்கும் சிலைகள் சுமார் கி.மு.500 முதல் கி.பி. 500 ஆம் ஆண்டுகளுக்கு உட்பட்டவை பெரு மற்றும் ஈக்குவேடாரின் தொல்பொருளியல் பள்ளங்களில் கிடைக்கப்பெற்றுள்ளன. பழங்கால் பெரு நாட்டின் மோச்சே இன மக்கள் விலங்குகளைப் பூசித்தனர் மேலும் அவர்கள் தங்கள் கலைகளில் இவ்வெலிகளை அடிக்கடி சித்தரித்திருந்தனர். கி.பி. 1200 முதல் 1532 ஆம் ஆண்டில் ஸ்பானிஷ் ஆக்கிரமிப்பு ஏற்படும் வரையில், தெரிவு இனப்பெருக்கம் பல்வேறு வகையான வளர்ப்புக்குரிய கினி எலிகளின் உருவாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது, இது நவீன காலத்து வீட்டுவளர்ப்புகளுக்கு அடிப்படையாக அமைந்தது. அந்தப் பிராந்தியத்தில் அவை இன்னமும் ஒரு உணவு ஆதாரமாகத் தொடர்கிறது; ஆண்டியன் மலைப்பகுதிகளில் இருக்கும் பெரும்பாலான குடியிருப்புகள் இந்த விலங்குகளை வளர்க்கின்றனர், அவை குடும்பங்களின் காய்கறி கழிவுகளை உணவாகக் கொண்டு வாழ்கின்றன. கினி எலிகளை உள்ளடக்கிய நாட்டுப்புற பாரம்பரியங்கள் ஏராளமானவை; அவை பரிசுப் பொருட்களாக பண்ட மாற்றம் செய்யப்படுகின்றன, வழக்காற்றுச் சமூக மற்றும் சமய சடங்குகளில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன மேலும் பேச்சுவழக்கு உருவகங்களில் அடிக்கடி குறிப்பிடப்படுகின்றன. நாட்டுப்புற மருத்துவர்கள் அல்லது குரான்டெரோ க்களால் பாரம்பரியமிக்க குணப்படுத்தும் சடங்குகளிலும் கூட அவை ஒரு முக்கிய அங்கம் வகிக்கின்றன, இவர்கள் இந்த விலங்குகளைப் பயன்படுத்தி மஞ்சள் காமாலை, வாத நோய், கீல்வாதம் மற்றும் டைப்பஸ் போன்ற நோய்களைக் கண்டறிகின்றனர். நோயுற்றவர்களின் உடல்களின் மீது இவை தேய்க்கப்படுகின்றன மற்றும் இவை ஒரு இயற்கைக்கு மீறிய ஊடகமாகப் பார்க்கப்படுகிறது. கருப்பு கினி எலிகள் குறிப்பாக நோய் கண்டறிதலுக்குப் பயனுடையதாகக் கருதப்படுகிறது. சிகிச்சை பலனளிக்கக்கூடியதாக இருந்ததா இல்லையா என்பதை முடிவுசெய்வதற்கு இவ்விலங்கு வெட்டி பிளவுபடுதத்தப்பட்டு அவற்றின் குடல் உறுப்புகள் ஆராயப்படலாம். மேற்கத்திய மருந்துகள் கிடைக்காத அல்லது அவை மீது நம்பிக்கையில்லாத ஆண்டெச்சின் பல பாகங்களில் இந்த வழிமுறை பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது.
ஸ்பானிஷ், டச்சு மற்றும் ஆங்கிலேய வியாபாரிகள் கினி எலிகளை ஐரோப்பாவுக்குக் கொண்டுவந்தனர், இங்கு அவை மேல்தட்டு மக்களிடத்தில் மற்றும் இராணி எலிசபெத் I உட்பட அரச குடும்பத்தினர் மத்தியில் அவை விரைவாக ஒரு கவர்ச்சிகரமான வளர்ப்புப்பிராணியாகப் பிரபலமடைந்தது. கினி எலி பற்றிய எழுத்துப்பூர்வமான பதிவு 1547 ஆம் ஆண்டிலிருந்து கிடைக்கப்பெறுகிறது, சாண்டோ டோமிங்கோவிலிருந்து இந்த விலங்கைப் பற்றிய விவரணை இருக்கிறது; ஹிஸ்பானியோலாவுக்கு கேவிக்கள் பிறப்புரிமை கொண்டில்லாததால் இந்த விலங்கு பெரும்பாலும் ஸ்பானிஷ் பயணிகளால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டிருக்க்கூடும். 1554 ஆம் ஆண்டில் மேற்கத்திய நாடுகளில் சுவிஸ் இயற்கையாளர் கான்ராட் கெஸ்னெர் அவர்களால் கினி எலி முதன் முதலாக விவரிக்கப்பட்டது. அதனுடைய ஈருறுப்புக்குரிய அறிவியல் பெயர் 1777 ஆம் ஆண்டில் முதன் முதலாக எர்க்ஸ்லெபன் அவர்களால் பயன்படுத்தப்பட்டது; அது பல்லாஸ் பரம்பரைக்குரிய பதவிப்பெயர் (1766) மற்றும் L குறிப்பிட்ட கான்ஃபெர்ரால் (1758) ஆகியவற்றின் ஒரு இரசக்கலவையாகும்.
சாதாரண இனத்தின் அறிவியல் பெயர் கேவியா போர்செல்லஸ் , இதில் போர்செல்லஸ் என்பது "குட்டிப் பன்றி" என்பதன் இலத்தீன் சொல்லாகும். கேவியா என்பது புதிய இலத்தீன்; பிரெஞ்சு குய்னாவை ஒருகாலத்தில் பிறப்பிடமாகக் கொண்டிருந்த கலிபி பழங்குடியினரின் மொழியில் அவ்விலங்கின் பெயரான கபியாய் என்பதிலிருந்து பெறப்பட்டது. கபியாய் போர்த்துகீசு கவியா (இப்போது சவியா ) வின் தழுவலாக இருக்கலாம், அதுவே எலி எனப் பொருள்படும் சௌஜா என்னும் டுபி சொல்லிலிருந்து உருவானது. கியூசுவா வில் கினிப் பன்றிகள் கியூவி அல்லது ஜாகா என்று அழைக்கப்படுகிறது மேலும் ஈக்குவேடார், பெரு மற்றும் பொலிவியாவின் ஸ்பானிஷ் மொழியில் குய் அல்லது குயோ (பன்மை குயெஸ், குயோஸ் ) என அழைக்கப்படுகிறது. இதற்கு முரண்பாடாக, இந்த விலங்கினை விவரிப்பதற்கு அதை வளர்ப்பவர்கள் மிகவும் சம்பிரதாயமுறையிலான "கேவி" யையே பயன்படுத்துகின்றனர், அதே நேரத்தில் அறிவியல் மற்றும் பரிசோதனைக் கூட சூழல்களில் அவை பொதுவான் பேச்சு வழக்கிலான "கினிப் பன்றி" என்றே குறிப்பிடப்படுகிறது.
இந்த விலங்குகள் எவ்வாறு "பன்றிகள்" என அழைக்கப்படலாயின என்பது தெளிவாக இல்லை. அவை ஏதோவொரு வகையில் பன்றிகள் போல் உருவாகியிருக்கின்றன, அவற்றின் உடம்புடன் ஒப்பிடுகையில் அவற்றுக்கு மிகப் பெரிய தலை, தடித்த கழுத்துகள், வட்டமான பின்பகுதிகளுடன் எந்தவித வால் அறிகுறியும் இல்லாமல் இருக்கிறது; அவை வெளிப்படுத்தும் சில ஓசைகள் பன்றிகள் எழுப்பும் ஓசையுடன் மிகவும் ஒத்திருக்கிறது, மேலும் பெரும்பாலான நேரத்தை அவை உணவு உட்கொள்வதிலேயே கழிக்கின்றன. 'பன்றித் தொழுவம்' போன்ற சிறு வாழ்விடங்களிலும் கூட அவை நீண்ட காலத்துக்கு உயிர்வாழமுடியும், இவ்வாறாக அவை ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கு கப்பல்களில் எளிதாக அனுப்பப்படுகிறது.
பல ஐரோப்பிய மொழிகளில் இந்த விலங்கின் பெயர் பன்றிக்குரிய உட்பொருளைக் கொண்டிருக்கிறது. அவற்றுக்கான ஜெர்மனிய சொல் Meerschweinchen , இதற்கான நேர் பொருள் "சிறிய கடல் பன்றி", இது போலிஷ் மொழியில் świnka morska எனவும், ஹங்கேரிய மொழியில் tengerimalac எனவும் ரஷ்ய மொழியில் морская свинка எனவும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது, இவற்றை "கடல் பன்றி" என ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்க்கலாம். இது கடலோடிகளுக்குரிய வரலாறுகளிலிருந்து பெறப்பட்டது: பயணிக்கும் கப்பல்கள் தங்கள் உணவுப் பொருட்களை நிரப்புவதற்காக புதிய உலகுகளில் நிறுத்தி கினிப் பன்றிகளால் நிரப்பின, இது பசுமையான இறைச்சிகளைக் கொண்டு செல்லும் ஓர் எளிய வழியை ஏற்படுத்திக்கொடுத்தது. இதற்கான பிரெஞ்சு சொல் Cochon d'Inde (இந்தியப் பன்றி) அல்லது கோபாயே ; டச்சு நாட்டவர்கள் அதை Guinees biggetje (குய்னிய பன்றிக்குட்டி) அல்லது கேவியா என்றனர் (சில டச்சு பேச்சுவழக்குகளில் அது ஸ்பான்செ எலி என்றழைக்கப்படுகிறது), மற்றும் போர்த்துகீச மொழியில் கினிப் பன்றி லத்தீன் மொழியாக்கப்பட்ட வழியாக டுபி சொல்லிலிருந்து கோபாயா அல்லது porquinho da Índia (சிறிய இந்தியப் பன்றி) என பல்வேறாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. ஆனால் இது அனைவருக்கும் ஏற்றதான ஒன்றல்ல; உதாரணத்திற்கு ஸ்பானிஷ் மொழியில் பொதுவான சொல்லாக இருப்பது conejillo de Indias (இந்தியா/மேற்கிந்திய தீவின் சிறிய முயல்). அதே அளவு விநோதமாக சீனர்கள் அவற்றை ஹாலந்து பன்றிகள் (荷蘭豬, hélánzhū) எனக் குறிப்பிடுகின்றனர்.
ஆங்கில "கினியா பிக்" என்னும் சொல்லில் இருக்கும் "கினியா"வின் தோற்றத்தை விவரிப்பது கடினம். இந்த விலங்குகள் கினியா வழியாக ஐரோப்பாவுக்குக் கொண்டுவரப்பட்டதாக ஒரு புனைக்கருத்து இருக்கிறது, இதனால் அது அங்கிருந்து தோற்றம் கொண்டதாக மக்களை எண்ண வைத்தது. "கினியா" என்னும் சொல், ஆங்கிலத்தில் எந்தவொரு தூர தேசம், அறியாத நாடுகளைப் பொதுவாகக் குறிப்பிடுவதற்கு அவ்வப்போது பயன்படுத்தப்பட்டு வந்திருக்கிறது, அதனால் அந்தப் பெயர் விலங்கின் வெளிநாட்டுத்தன்மையைக் குறிக்கும் ஒரு அலங்காரக் குறிப்பாக இருக்கலாம். அந்தப் பெயரில் இருக்கும் "கினியா" என்பது தென் அமெரிக்காவில் இருக்கும் ஒரு பகுதியான "கியானா" என்பதன் சிதைவாக இருக்கலாம் என மற்றொரு புனைகருத்து இருக்கிறது, என்றாலும் இந்த விலங்குகள் அந்தப் பிராந்தியத்தைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்டிருக்கவில்லை. கினியா நாணயத்தின் விலைக்கு அவை விற்கப்பட்டதால் அவ்வாறு பெயரிடப்பட்டதாக பொதுவான ஒரு தப்பெண்ணம் இருக்கிறது; இந்தக் கோட்பாடு ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடியதாக இல்லை, ஏனெனில் 1663 ஆம் ஆண்டில்தான் கினியா முதன்முதலாக இங்கிலாந்தை அடைந்தது, ஆனால் அதற்கு முன்னர் 1653 ஆம் ஆண்டிலேயே வில்லியம் ஹார்வே "கின்னி பிக்" என்ற சொல்லாடலைப் பயன்படுத்தியுள்ளார். கோனே (முயல்) என்னும் சொல்லின் திரிபாக "கினியா" இருக்கலாம் என சிலர் நம்புகின்றனர்; எட்வர்ட் டாப்செல்லின் 1607 ஆம் ஆண்டு நான்குகால் பிராணிகள் மீதான ஆய்வுக் கட்டுரை கினிப் பன்றிகளை "பன்றி முயல்கள்" எனக் குறிப்பிடுகிறது.
கொறித்துண்ணுபவைகளில் கினிப் பன்றிகள் மிகவும் பெரிதானவை, அவை 700 முதல் 1200 கிராம் (1.5–2.5 பௌண்டுகள்) எடைகொண்டுள்ளது மற்றும் 20 முதல் 25 செ.மீ. (8–10 இன்ச்கள்) நீளமுடையவை. சராசரியாக அவை நான்கு முதல் ஐந்து ஆண்டுகள் வரை உயிர்வாழ்கின்றன, ஆனால் எட்டு ஆண்டுகள் வரை கூட அவை வாழக்கூடும். 2006 ஆம் ஆண்டு கின்னஸ் உலக சாதனையின் கூற்றுப்படி மிக நீண்ட காலமாக உயிர் வாழ்ந்த கினிப் பன்றியின் வயது 14 ஆண்டுகள், 10.5 மாதங்கள் என பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ளது.
கினிப் பன்றிகள், சின்சில்லாக்கள் மற்றும் டெகுகள் போன்ற கேவியோமார்ப்புகள் கொறித்துண்ணுபவை அல்ல எனவும் அவை பாலூட்டிகளின் தனி வரிசைமுறைகளாக (லாகோமார்ப்புகள் போன்று) மறுபகுப்பு செய்யப்படவேண்டும் என பரிந்துரைக்கும் ஒரு சிறுபான்மை அறிவியல் கருத்து 1990 ஆம் ஆண்டுகளில் உருவானது. இன்னும் விரிவான மாதிரிகளைப் பயன்படுத்தி மேற்கொள்ளப்பட்ட தொடர்ச்சியான ஆராய்ச்சிகள் பாலூட்டி உயிரியலாளர்களிடத்தில் ஒரு பொதுப்படையான கருத்து உருவாகியிருக்கிறது, அதன்படி கொறித்துண்ணும் விலங்குகளை ஒருவழித் தோன்றல்களாக வகைப்படுத்தியது நியாயமே என்னும் முடிவுக்கு வந்தனர்.
கேவியா போர்செல்லஸ் இயற்கையாகவே காடுகளில் காணப்படுவதில்லை; கேவியா அபேரியா , கேவியா ஃபல்கிடா மற்றும் கேவியா திசுச்சுடி போன்ற கேவிகள் இனத்துக்கு மிகவும் நெருக்கமான தொடர்புடையவைகளின் சந்ததிகளாக இருக்கலாம், இவை தென் அமெரிக்காவின் பல்வேறு பிராந்தியங்களில் இன்னமும் பொதுவாகக் காணப்படுகின்றன. 20 ஆம் நூற்றாண்டில் அடையாளங்காணப்பட்ட கேவியா அனோலேய்மே மற்றும் கேவியா கியேனே போன்ற சில கேவி இனங்கள், காட்டுக்குள் மீண்டும் அறிமுகப்படுத்தியதன் மூலம் காட்டுமிருகங்களாக ஆகிவிட்ட அவை வளர்ப்பு கினிப் பன்றிகளாக இருந்திருக்கலாம். காட்டு கேவிகள் புல் சமவெளிகளில் காணப்படுகின்றன மற்றும் மாடு போன்றே உயிர்சூழல் நிலைக்கூறுகளைக் கொண்டிருக்கிறது. அவை கூடிவாழக்கூடியவைகள், காடுகளில் சிறு குழுக்களாக வாழ்ந்துவரும் அவைகளில் பல்வேறு பெண்ணினம் (பெண் பன்றிகள்), ஒரு ஆண் (ஆண் பன்றி) மற்றும் இளைய கூட்டமும் (இது, முந்தைய பன்றி சம்பந்தப்பட்ட பெயர்முறையில் குட்டி என அழைக்கப்படுவதிலிருந்து ஒரு திருப்பம்) அடங்கும். அவை கூட்டம் கூட்டமாக (மந்தைகள்) நகர்ந்து புற்களை அல்லது இதர தாவரங்களை உண்ணும் மேலும் அவை உணவை சேமித்து வைக்காது. அவை வளை தோண்டுவதும் அல்லது கூடு கட்டுவதும் இல்லை, இதர விலங்குகள் தோண்டிய வளைகளில் அடிக்கடி தஞ்சம் புகுகின்றன, அதுமட்டுமல்லாமல் தாவரங்களால் ஏற்படுத்தப்பட்ட வெடிப்புகள் மற்றும் புழைகளிலும் கூட தங்கும். அந்தி ஒளிக்குரிய விலங்குகளான அவை, சூரிய உதயம் மற்றும் சூரிய மறைவின் போது மிகவும் சுறுசுறுப்புடன் இருக்கும், அந்த நேரங்களில் அதன் எதிரிகளால் அவற்றைக் காண்பது கடினமாக இருக்கும்.
பழக்கிய கினிப் பன்றிகள் இரண்டு அல்லது அதிகம் கொண்ட குழுக்களாக உயிர்வாழ்கின்றன; பெண் பன்றி குழுக்கள் அல்லது ஒன்று அல்லது கூடுதல் பெண் பன்றிகள் மற்றும் ஒரு விதையறுக்கப்பட்ட ஆண் பன்றி குழுக்கள் ஆகியன பொதுவான இணைப்புகளாக இருக்கின்றன. கினிப் பன்றிகள் இதர தனியான கினிப் பன்றிகளைக் கண்டறியவும் அவற்றுடன் உறவை ஏற்படுத்திக்கொள்ளவும் கற்றுக்கொள்கின்றன, மேலும் ஆண் பன்றிகளின் மீதான சோதனைகள், பழக்கமில்லாத பெண் இனங்களைக் காட்டிலும் பிணைப்பு ஏற்பட்ட பெண்இனத்தின் இருப்பில் அவற்றின் நியூரோஎன்டோகிரைன் அழுத்த வினைகள் குறிப்பிடத்தக்க அளவு குறைந்தே காணப்படுவதைக் காட்டுகின்றது. கூடுகளில் போதிய இடவசதி இருந்தால் ஆண் பன்றிக் கூட்டங்களும்கூட ஒத்துப்போகின்றன, அவை இளம் வயதிலேயே அறிமுகப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன மேலும் எந்த பெண்இனமும் அதில் இருப்பதில்லை. வளர்ப்புக்குரிய கினிப் பன்றிகள் தங்கள் காட்டு சரிநிகர்களிடமிருந்து வேறு உயிரியல் இயைவை உருவாக்கிக்கொண்டுள்ளன, மேலும் அவற்றுக்கு நீண்ட செயல்படும் நேரங்கள் இருக்கிறது அதைத் தொடர்ந்து இடையில் குறுகிய தூங்கும் நேரங்களையும் கொண்டிருக்கின்றன. நாளின் 24 மணி நேரத்துக்கும் செயல்பாடுகள் ஒழுங்கற்ற முறையில் பிரிக்கப்பட்டிருக்கிறது; பிரகாசமான ஒளியைத் தவிர்ப்பதைத் தவிர வேறு எந்தவித வழக்கமான சிர்கேடியன் பாங்கும் வெளிப்படையாக இல்லை.
வளர்ப்பு கினிப் பன்றிகள் பொதுவாக கூண்டுகளில் வாழ்கின்றன, இருந்தாலும் நிறைய எண்ணிக்கை கினிப் பன்றிகளைக் கொண்டிருக்கும் சில உடைமையாளர்கள் தங்கள் செல்லப் பிராணிகளுக்கு ஒரு முழு அறையையும் ஒதுக்கக்கூடும். கெட்டியான அல்லது கம்பி வலைத் தரைகளுடன் கூடிய கூண்டுகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன, இருந்தாலும் கம்பி வலை தரைகள் காயங்களை ஏற்படுத்தலாம் மற்றும் குளம்புப் புண் (புரைபாடுடைய ஒவ்வாததோலழற்சி) என்று பொதுவாக அறியப்படும் நோய்தாக்குதலால் தொடர்புகொண்டிருக்கலாம். "கியூப்ஸ் அண்ட் கோரோபிளாஸ்ட்" (அல்லது C&C) பாணி கூண்டுகள் இப்போது ஒரு பிரபலமான தேர்வாக இருக்கிறது. கூண்டுகள் அவ்வப்போது மரச்சீவல் அல்லது அதற்கு ஒத்த பொருளால் பூசப்பட்டிருக்கும். கடந்த காலங்களில் சிவப்பு செடார் (கிழக்கத்திய அல்லது மேற்கத்திய) மற்றும் தேவதாரு என இரு மென்மரங்களால் செய்யப்பட்ட படுக்கைகள் மிகப் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்தன, எனினும் இன்று இந்தப் பொருட்களில் கெடுதலான பீனால்கள் (நறுமணமுள்ள ஐட்ரோகார்பன்) மற்றும் எண்ணெய்கள் இருப்பதாக நம்பப்படுகிறது. பாதுகாப்பான படுக்கைகளில் உள்ளடங்கியவை கெட்டிமரங்கள் (காட்டரசுமரம் போன்றவை), தாள் பொருட்கள் மற்றும் சோள காம்பு முனை ஆகியவை இதர மாற்றுப்பொருட்களாக இருக்கின்றன. கினிப் பன்றிகள் தங்கள் கூடுகளுக்குள்ளாக அசுத்தமாக இருக்க முயல்கின்றன; அவை அடிக்கடி தங்கள் உணவுக் கிண்ணங்களில் குதித்துவிடுகின்றன அல்லது அவற்றுள் தங்கள் படுக்கை அல்லது மலங்களைத் தள்ளிவிடுகின்றன, மேலும் அவற்றின் சிறுநீர் கூண்டின் மேற்பரப்புகளில் கெட்டியாகிவிடுகின்றன அத்துடன் அவற்றை நீக்குவது மிகவும் கடினமாக இருக்கிறது. அதனுடைய கூண்டு சுத்தம் செய்யப்பட்டபிறகு ஒரு கினிப் பன்றி வழக்கமாக சிறுநீர் கழித்து தன்னுடைய உடலின் அடிபாகத்தை தரையெங்கும் தேய்த்து தன்னுடைய பரப்பெல்லையைக் குறியிடும். தங்கள் கூடுகளிலிருந்து வெளியே எடுக்கப்பட்டாலும் கூட ஆண் கினிப் பன்றிகள் இதே முறையில் தங்கள் பரப்பெல்லையைக் குறியிடும்.
கினிப் பன்றிகள் வேறு இனங்களுடன் குடியமர்த்தப்பட்டால் அவை பொதுவாக தழைத்திருப்பதில்லை. கெர்பில்கள் மற்றும் வெள்ளெலிகள் போன்ற இதர கொறித்துண்ணிகளுடன் கினிப் பன்றிகளைக் குடியமர்த்துவது மூச்சுத்தொல்லை மற்றும் இதர நோய்த்தொற்றுகளுக்கான நிகழ்வுகளை அதிகரிக்கும், மேலும் அத்தகைய கொறித்துண்ணிகள் கினிப் பன்றிகளிடத்தில் மிகவும் மூர்க்கத்தனமாக நடந்துகொள்ளும். பெரிய விலங்குகள் கினிப் பன்றிகளை தங்கள் இரையாகக் கருதக்கூடும், இருந்தாலும் அவற்றை ஏற்றுக்கொள்ளும்படி சிலவற்றை (நாய்கள் போன்றவை) பழக்கப்படுத்தலாம். கினிப் பன்றிகள் மற்றும் வளர்ப்பு முயல்களை ஒன்றாகக் குடியமர்த்துவது குறித்து மாறுபட்ட கருத்துகள் நிலவுகின்றன. கினிப் பன்றிகள் மற்றும் முயல்கள் ஒரே கூண்டைப் பங்குப்போட்டுக்கொள்ளும்போது ஒன்றுடன் மற்றொன்று நன்றாக இணைவதாக சில வெளியிடப்பட்ட ஆதாரங்கள் கூறுகின்றன. எனினும் லாகோமார்ப்புகளாக, முயல்களுக்கு வெவ்வேறு உணவூட்டம்சார் தேவைகள் இருக்கிறது, அதனால் அந்த இரு இனங்களுக்கும் ஒரே வகையான உணவைப் புகட்டமுடியாது. முயல்கள் பார்டிடெல்லா மற்றும் பாஸ்டியுரெல்லா போன்ற மூச்சு சுவாசத் தொற்றகள் போன்ற நோய்களைக் கொண்டிருக்கலாம், இவற்றுக்கு கினிப் பன்றிகள் எளிதில் பாதிப்படையலாம். கினிப் பன்றியைக் காட்டிலும் குள்ள முயல்களும் கூட மிகவும் பலசாலிகளாக இருக்கின்றன மற்றும் அவை வேண்டுமென்றே அல்லது கவனக்குறைவுடன் ஊறு விளைவிக்கலாம்.
கினிப் பன்றிகள் உணவுக்கான கடினப் பாதைகளைக் கற்றுக்கொள்ளலாம் மேலும் கற்றுக்கொண்ட பாதையைப் பல மாதங்களுக்குத் துல்லியமாக நினைவில் கொள்ளும். நகர்வுதான் அவற்றின் மிகவும் கடினமான சிக்கல் தீர்க்கும் உத்தியாக இருக்கிறது. கினிப் பன்றிகள் சிறிய தடைகளை தாண்டிய போதும் அவற்றால் மேலே ஏற முடியாது மற்றும் அவை குறிப்பிட்டவகையில் சுறுசுறுப்பானவையும் அல்ல. அவை மிகவும் எளிதில் கலவரமடைந்து நீண்ட காலநேரத்திற்கு உறைந்து நிற்கும் அல்லது ஆபத்தை உணர்ந்தால் பாதுகாப்பான இடத்தை நோக்கி மிக விரைவான பாய்ச்சல் ஓட்டத்தை மேற்கொள்ளும். கலவரமடைந்த மிகப் பெரிய குழுக்களான கினிப் பன்றிகள் "மிரண்டோடும்", தங்கள் எதிரிகளை குழப்பமடையச் செய்யும் விதமாக ஒழுங்கற்ற திசைகளில் ஓடும். கிளர்ச்சியுறும்போது கினிப் பன்றிகள் தொடர்ச்சியாக காற்றில் மேலும் கீழுமாக குதிக்கும் ("தாறுமாறான குதிப்பு" எனப்படும்), இது மரநாய்களின் போர் நடனத்துக்கு ஒத்த ஒரு அசைவு. அவை மிகவும் நன்றாக நீச்சலடிக்கக்கூடியவையும் ஆகும்.
பல கொறிப்புண்ணிகள் போல, கினிப் பன்றிகள் சில நேரங்களில் சமூக சீர்ப்படுத்தல்களில் பங்கேற்கும் மற்றும் அவை குறித்த நேரங்களில் சுயமாக சீர்படுத்திக்கொள்ளவும் செய்யும். சீர்ப்படுத்தும் செய்முறைகளின்போது ஒரு பால்வெள்ளை பொருள் அவற்றின் கண்களிலிருந்து சுரந்து முடிகளில் தேய்க்கப்படும். ஆண் பன்றிக் கூட்டங்கள் அவ்வப்போது ஒன்று மற்றொன்றின் முடியை மெல்லும், ஆனால் இது ஒரு கூட்டு சைகையாக இல்லாமல் குழுவுக்குள்ளே ஒரு தலைமை அமைப்பை உருவாக்குவதற்கான ஒரு வழிமுறையாக இருக்கிறது. கடித்தல் (குறிப்பாக காதுகளை), மயிர்க்கூச்செறிதல், ஆக்ரோஷமான இரைச்சல்கள், தலை துறுத்துதல் மற்றும் பாய்ந்து தாக்குதல் மூலமும் ஆதிக்கம் நிறுவப்படுகிறது. ஒரே பாலின குழுக்களிடையே ஆதிக்கம் செலுத்துவதற்காக பாலியல்முறையற்று மேலே ஏறுவது கூட சாதாரணமாகக் காணப்படுகிறது.
கினிப் பன்றியின் பார்வை மனிதர்களைப் போல் அவ்வளவு நன்றாக இல்லை, ஆனால் அவை பரந்த எல்லைப் பார்வையைக் கொண்டிருக்கின்றன (சுமார் 340°) மற்றும் அவை பகுதி வண்ணங்களில் (இருநிறப்பார்வை) பார்க்கின்றன. அவற்றுக்கு நன்றாக உருவான கேட்டல், நுகர்தல் மற்றும் தொடு புலன்உணர்வுகள் இருக்கிறது. இன உறுப்பினர்களுக்கிடையே தகவல்தொடர்புக்கான முதன்மை வழிமுறையாக இருப்பது குரலொலிப்பு. சில ஒலிகள் பின்வருமாறு:
கினிப் பன்றியால் ஆண்டு முழவதும் இனப்பெருக்கம் செய்ய முடியும், பிறப்பு உச்சநிலைகள் வழக்கமாக வசந்தகாலத்தில் இருக்கும்; ஆண்டுக்கு ஐந்து குட்டிகள் வரை ஈன்றெடுக்கும். கருவுற்றிருக்கும் காலம் 59 முதல் 72 நாட்கள் வரை நீடிக்கும், சராசரியாக இது 63-68 நாட்கள் வரையில் இருக்கும். கருவுற்றிருக்கும் காலம் நீண்டதாக இருப்பதாலும் குட்டிகளின் அளவு பெரியதாக இருப்பதாலும், கருவுற்றிருக்கும் பெண்பன்றி மிகப் பெரியதாகவும் கத்தரிக்காய் வடிவிலும் ஆகிவிடக்கூடும், இருந்தாலும் அளவு மற்றும் வடிவத்தின் மாற்றங்கள் வேறுபடும். பெரும்பாலான இதர கொறித்துண்ணிகளின் குட்டிகள் பிறக்கும்போது கண்திறக்காமல் உணவுக்குப் பெற்றோரைச் சார்ந்திருக்கும் நிலை போலல்லாமல், கினிப் பன்றியின் புதிதாய்ப் பிறந்த குட்டிகள் முடி, பல், நகங்கள் மற்றும் சிறிது கண்பார்வையுடன் நன்றாக வளர்ச்சிபெற்றிருக்கின்றன; அவை உடனடியாக நகரத் தொடங்கிவிடுகின்றன, மேலும் அவை தொடர்ந்து தாய்ப்பால் குடித்த போதிலும் அவை உடனடியாக கெட்டி உணவை சாப்பிடத் தொடங்குகின்றன. ஈற்றுப்பன்றிகள் 1–6 குட்டிகளைப் பெறுகின்றன, சராசரியாக மூன்று குட்டிகளாகும்; பதிவு செய்யப்பட்ட மிகப் பெரிய குட்டிகளின் எண்ணிக்கை 17 ஆகும்.
சிறிய ஈற்றுபன்றிகளில், பெரியதாக வளர்ந்துவிட்ட குட்டிகளால் பிரசவத்தின்போது சிக்கல்கள் ஏற்படலாம். பெரும் ஈற்றுப்பன்றிகளிடத்தில் இறந்தேபிறக்கும் நிகழ்வுகளை அதிகரிக்கும் விளைவை ஏற்படுத்தும், வளர்ச்சியின் மேம்பட்ட கட்டத்தில் குட்டிகள் பிரசவமாவதால், தாய்ப் பாலின் அணுக்கமின்மை புதிய பிறப்புகளின் இறப்பு விகிதத்தில் எந்த விளைவையும் ஏற்படுத்துவதில்லை. உடனுறைவில் இருக்கும் பெண் பன்றிகள் பாலூட்டும் தாய்மைக் கடமையில் உதவிசெய்கின்றன.
பொதுவான அளவைத் தவிர்த்து ஆண் மற்றும் பெண் கினிப் பன்றிகள் வெளிப்புற தோற்றத்தில் வேறுபடுவதில்லை. இரு பாலினத்திலும் மலவாய், பிறப்புறுப்புக்கு மிக அருகிலேயே இருக்கிறது. பெண் பிறப்புறுப்புகளின் இதழ்களிலிருந்து உருவான Y-வடிவிலான வடிவமைப்பு மூலம் பெண் பிறுப்புறுப்புகள் அடையாளம் காணப்படுகிறது; ஆண் பிறப்புறுப்பில் ஆண்குறி மற்றும் மலவாய் ஒரே வடிவில் இருந்தபோதிலும் சுற்றுவட்டார முடிகளில் அழுத்தம் கொடுக்கப்பட்டால் ஆண்குறி துருத்திக்கொள்ளும். ஆண் பன்றியின் விரைகள் விரையழற்சி வீக்கத்தின் மூலம் வெளிப்புறத்தில் காணப்படலாம்.
ஆண் பன்றிகள் 3–5 வாரங்களில் பருவ முதிர்ச்சி அடைகின்றன; பெண் கினிப் பன்றிகள் நான்கு வாரங்களிலேயே இனப்பெருக்கத்திற்குத் தயாராகிவிடுகின்றன மேலும் அவை முதிர்வடைவதற்குள் அவற்றால் குட்டிகளைக் கொண்டு செல்லமுடியும். எப்போதுமே பெற்றெடுக்காத பெண் கினிப் பன்றிகள், வயதுக்கு வந்த ஆறு மாதங்களுக்குப் பிறகு பொதுவாக பூப்பெலும்பொட்டின் மீளா பிணைப்பு ஏற்பட்டுவிடுகிறது, இது இடுப்பு எலும்பில் ஏற்படும் ஒரு இணைப்பாகும். இவ்வாறு ஏற்பட்டபிறகு அவை கருவுற்றால், பிறப்பு வழிப்பாதை போதிய அளவுக்கு விரிவடையாது; இது வலிமிகு பேறாக அமைந்து குழந்தையை ஈன்றெடுக்க முயற்சிக்கும்போது இறப்பு ஏற்படும். ஈன்றெடுத்த 6–48 மணி நேரத்திற்குப் பின்னர் இந்தப் பெண் கினிப் பன்றிகள் கருப்பம் அடையலாம், ஆனால் இவ்வாறு தொடர்ந்து கருவுற்றிருந்தால் பெண்ணுக்கு அது ஆரோக்கியமானதல்ல.
கருப்பத்தின் நச்சுக்குருதி சாதாரணமாக இருக்கிறது மற்றும் பல கருவுற்ற பெண் பன்றிகளைக் கொன்றுவிடுகிறது. நச்சுக்குருதி அறிகுறிகளில் உள்ளடங்குபவை பசியின்மை, ஆற்றல் இல்லாமை, மிகையான உமிழ்நீர், கீற்றோன்கள் காரணமாக இனிப்பான அல்லது பழத்துக்குரிய சுவாச மணம் மற்றும் நோய் தீவிரத்தன்மையில் வலிப்புத்தாக்கங்கள். கருப்பத்தின் நச்சுக்குருதி வெப்பக் காலங்களின் போது மிகச் சாதாரணமாக காணப்படுகிறது. கர்ப்பத்தின் இதர தீவிர சிக்கல்களில் உள்ளடங்குபவை கருப்பை முன்னிறக்கம், தாழ்கால்சிய ரத்தம் மற்றும் முலையழற்சி.
புல் தான் கினிப் பன்றியின் இயற்கை உணவு. அவற்றின் பின்கடைவாய்ப்பற்கள் தாவரப் பொருட்களை அரைப்பதற்குப் பொருத்தமாக இருக்கிறது, மேலும் அவை அந்த விலங்கின் வாழ்நாள் முழுவதும் வளரும். பெரும்பாலான புல்-உண்ணும் பாலூட்டிகள் சற்றுப் பெரியதாக இருக்கின்றன மற்றும் நீளமான செரிமானப் பாதையையும் கொண்டிருக்கின்றன; பெரும்பாலான கொறித்துண்ணிகளைக் காட்டிலும் கினிப் பன்றிகள் மிக நீண்ட பெருங்குடல் கொண்டிருந்தாலும் அவை தங்கள் உணவுடன் தம் கழிவை உண்டு உபதீவனப் பொருளைச் சேர்க்கவேண்டியிருக்கிறது. எனினும் அவை தம்முடைய எல்லா மலத்தையும் தாறுமாறாக உட்கொள்வதில்லை, ஆனால் அவை பி வைட்டமின்கள், நார்ச்சத்து மற்றும் சரியான செரிவுக்குத் தேவையான பாக்டீரியாவை மறுசுழற்சி செய்யும் சீசோடிரோப்கள் என அழைக்கப்படும் சிறப்பு மென் குறுணைகளை உற்பத்தி செய்கின்றன. கினிப் பன்றி கருவுற்றிருந்தால் அல்லது பருமனாக இருந்தால் தவிர, இந்த சீசோடிரோப்கள் (அல்லது குறும்பைக் குறுணைகள்) மலவாயிலிருந்து நேரடியாக உண்ணப்படுகிறது. இந்த நடத்தையை அவை முயல்களுடன் பகிர்ந்துகொள்கின்றன. முதிய ஆண் பன்றிகள் அல்லது பெண் பன்றிகளில் (இளம்பன்றிகளில் இந்த நிலைமை அரிதானது), உட்கொள்வதற்காக மலவாயிலிருந்து மென் குறுணைகளை வெளியேற்ற அனுமதிக்கும் தசைகள் பலவீனமடைந்துவிடக்கூடும். இது மலவாய் இறுக்கிப் பிடிப்பு என்னும் நிலைமையை ஏற்படுத்தும் இது பன்றியை சீசோடிரோப்களை மீண்டும் செரிக்கச் செய்வதைத் தவிர்க்கிறது, இருந்தாலும் இறுகிப்பிடிக்கப்பட்ட தொகுதி மூலமாக கெட்டியான குறுணைகள் வெளியேறிவிடலாம். விளைவுக்குள்ளான மலங்களை கவனத்துடன் நீக்குவதன் மூலம் இந்த நிலைமை தற்காலிகமாகத் தணிக்கப்படலாம்.
கினிப் பன்றிகள் நாட்படாத காய்ந்த புற்களை உண்பதால் நல்ல பலன் அடைகின்ற, குறிப்பாக டிமோதி வைக்கோல், அது டிமோதியை அடிப்படையாகக் கொண்ட உணவு குறுணைகளுடன் கூடுதல உணவாகும். குதிரைமசால் கூட ஒரு பிரபல உணவுத் தேர்வாக இருக்கிறது; பெரும்பாலான கினிப் பன்றிகளுக்கு இது வழங்கப்பட்டால் மிக அதிக அளவில் அவற்றை உண்ணும், இருந்தாலும் வயுதுக்கு வந்த கினிப் பன்றிகளுக்கு குதிரைமசாலை உணவாகக் கொடுப்பதில் சில சர்ச்சைகள் இருந்து வருகின்றன. குதிரைமசாலைக் காய்ந்த புல்லாக இல்லாமல் பருப்புத் தானியமாக மிக அதிக அளவில் நுகர்வது உடல் பருமனை ஏற்படுத்தும், அத்துடன் அதிகமான சுண்ணச்சத்து காரணமாக கருவுற்ற மற்றும் இளம் கினிப் பன்றிகளைத் தவிர எந்தவொன்றுக்கும் சவ்வுப்பை கற்கள் ஏற்பட வாய்ப்பிருப்பதாக சில வளர்ப்பு உரிமையாளர்கள் மற்றும் கால்நடை அமைப்புகள் அறிவுறுத்தியுள்ளன. எனினும், வெளியிடப்பட்டுள்ள அறிவியல் ஆதாரங்கள் புரதம், அமினோ அமிலங்கள் மற்றும் நார்ச்சத்துகளை நிறைவுசெய்வதற்குக் குதிரைமசால் ஒரு மூலாதாரமாகக் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது.
மனிதர்களைப் போல, ஆனால் பெரும்பாலான இதர பாலூட்டிகளைப் போலல்லாமல், கினிப் பன்றிகள் தங்களுடையதேயான வைட்டமின் சி யைத் தொகுக்க முடியாது மற்றும் இந்த முக்கிய ஊட்டச்சத்தை உணவிலிருந்தே பெறவேண்டும். கினிப் பன்றிகள் போதிய வைட்டமின் சியை உள்வாங்க முடியாவிட்டால் அவை உடனடியாக மரணம் ஏற்படுத்தும் வாய்ப்பைக் கொண்டிருக்கும் சொறிகரப்பான் நோய் என்னும் உயிர்ச்சத்து சி பற்றாக்குறை நோயால் அவதிப்படும். கினிப் பன்றிககளுக்கு தினமும் சுமார் 10 mg (0.15 gr) வைட்டமின் சி தேவைப்படுகிறது (கருவுற்றிருந்தால் 20 mg (0.31 gr)), இது பசும் பச்சை காய்கறிகள் மற்றும் பழங்கள் (பூக்கோசு, ஆப்பிள், முட்டைக்கோசு, கேரட், நீண்ட தண்டுள்ள கீரை மற்றும் பசலைக் கீரைகள் போன்றவை) மூலம் அல்லது உணவுக் கூடுதல்கள் மூலமும் பெறப்படலாம். கினிப் பன்றிகளுக்கான ஆரோக்கியமான உணவில் சுண்ணச்சத்து, மெக்னீசியம், பொசுபரசு, பொட்டாசியம் மற்றும் ஐட்ரஜன் ஐயனிகள் என ஒரு சீரான தொகுப்பைக் கொண்டிருக்கவேண்டும்; வைட்டமின்கள் E, A மற்றும் D ஆகியவையும் போதிய அளவுக்குத் தேவைப்படுகிறது. சமச்சீரற்ற உணவுமுறைகள் தசை வலுவிழப்பு, மாற்றிடச் சுண்ணமேற்றம், கர்ப்பத்தில் குறைபாடுகள், வைட்டமின் பற்றாக்குறைகள் மற்றும் பற் சிக்கல்கள் ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடையதாக இருக்கிறது. பசுமையான பழங்கள் மற்றும் காய்கறிகளைப் பொறுத்தவரையில் கினிப் பன்றிகள் சஞ்சல நெஞ்சமுடையவைகளாக இருக்கின்றன, வாழ்க்கையின் ஆரம்ப நாட்களிலேயே எதை உண்ணவேண்டும் எதை உண்ணக்கூடாது என்பதை கற்றுக்கொண்டதால், முதிர்ச்சி பெற்றவுடன் அவற்றின் உணவுப் பழக்கங்களை மாற்றிக்கொள்வது சிரமமாக இருக்கும். உணவு முறையில் ஏற்படும் திடீர் மாற்றங்களுக்கு அவை ஒத்துவருவதில்லை; புதிய உணவு வகைகளை ஏற்றுக்கொள்வதைக் காட்டிலும் அவை உணவு உண்ணாமல் பட்டினி கிடக்கும். வைக்கோல் அல்லது இதர உணவுகளைத் தொடர்ந்து வழங்கப்படுவது பொதுவாகப் பரிந்துரைக்கப்படுகிறது, ஏனெனில் கினிப் பன்றிகள் தொடர்ச்சியாக சாப்பிட்டுக்கொண்டே இருக்கும் மேலும் உணவு இல்லை என்றால் தங்களுடைய சொந்த முடிகளையே மெல்வது போன்ற பழக்கங்களை ஏற்படுத்திக்கொள்ளும். இதற்குக் காரணம் கினிப் பன்றிகளின் பல் தொடர்ந்து வளர்ச்சி பெறுகிறது, அவற்றின் வாயை விட பற்களை பெரிதாக வளர்ந்து விடாதபடி அவை வழக்கமாக பற்களை நெரிக்கின்றன, இது கொறித்துண்ணிகளிடத்தில் பொதுவாகக் காணக்கூடிய சிக்கலாக இருக்கிறது. துணி, காகிதம், பிளாஸ்டிக் மற்றும் இரப்பரையும் கூட கினிப் பன்றிகள் மெல்லும்.
கினிப் பன்றிகளுக்குப் பல தாவரங்கள் நச்சுக்குரியவையாக இருக்கின்றன அவற்றில், பிராக்கென், பிரையோனி, பட்டர்கப், சார்லாக், அட்ரோபின் நச்சு கொண்ட தாவரம், ஃபாக்சுகிளோவ், ஹெலிபோர், எம்லாக், லில்லி ஆஃப் தி வேல்லி, மேவீட், மாங்க்ஸ்வுட், பிரைவெட், ராக்வோர்ட், ரூபார்ப், ஸ்பீட்வெல், டோட்ஃபிளாக்ஸ் மற்றும் காட்டு சிவரிக்கீரை ஆகியன உள்ளடங்கும். கூடுதலாக, தண்டங்கிழங்கிலிருந்து (எடு: அல்லி மலர் வகை மற்றும் வெங்காயம்) வளரும் எந்த தாவரமும் பொதுவாக நச்சுத்தன்மையுடையதாகக் கருதப்படுகிறது.
வளர்ப்பு கினிப் பன்றிகளிடத்தில் காணப்படும் பொதுவான சில நோய்களில் சுவாசக்குழாய் நோய்தொற்றுகள், வயிற்றுப்போக்கு, சொறிகரப்பான் நோய் (வைட்டமின் சி பற்றாக்குறை, வழக்கமாக மந்த நிலையால் பண்புபடுத்தப்படுகிறது), தொற்று காரணமாக சீழ்பிடித்த கட்டிகள் (தொண்டையில் பொதிந்துவிட்ட வைக்கோல் மூலம் அவ்வப்போது கழுத்தில் அல்லது இதர வெளிப்புற கீறல்களால்) மற்றும் பேன், உண்ணிகள் அல்லது பூஞ்சைகளால் ஏற்படும் நோய்த்தொற்றுகள்.
சொறி சிற்றுண்ணி (டிரைக்சாகேரஸ் கேவியேயி ) தான் முடி உதிர்தலுக்குப் பொதுவான காரணமாக இருக்கிறது, மற்றும் இதர அறிகுறிகளில் உள்ளடங்கியவை மிக அதிக சொறிதல், தொடும்போது (வலி காரணமாக) வழக்கத்துக்கு மாறான மூர்கத்தனமான நடத்தை, மற்றும் சில சந்தர்ப்பங்களில் வலிப்புத்தாக்கமும் இருக்கும். முடிக்குள் நகர்ந்துகொண்டிருக்கும் சிறிய வெள்ளைப் பூச்சிகளான "ஓடும் பேன்" (கிளிரிகோலா போர்செல்லி ) களால் கூட கினிப் பன்றிகள் அவதிப்படக்கூடும்; முடிகளில் ஒட்டியிருக்கும் வெள்ளை அல்லது கருப்பு துகள்களாக இருக்கும் இந்தப் பேனின் முட்டைகள் சில நேரங்களில் "நிலையாயிருக்கும் பேன்" என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. முட்டையகப் பந்துகள் போன்ற அடிப்படை மருத்துவ காரணங்களால் ஏற்படுத்தப்பட்ட இயக்கநீர் குழப்பத்தின் காரணமாகவும் முடி உதிர்தல் ஏற்படுவதற்கான இதர காரணங்களாக இருக்கலாம்.
காய்ந்த புல் அல்லது வைக்கோலின் சிறு துண்டுகள் போன்ற அயல் பொருட்கள் கினிப் பன்றிகளின் கண்களில் தங்கிவிடலாம், இதன் காரணமாக மிக அதிக கண்சிமிட்டல், கிழிசல் ஆகியவை ஏற்படும் மற்றும் சில நேரங்களில் கண்ணில் சீழ்ப்புண் காரணமாக கண்ணின் மீது ஒளிபுகாத படலம் ஏற்படும். காய்ந்த புல் அல்லது வைக்கோல் துகள்களும் கூட தும்மல் ஏற்படுத்தும். கினிப் பன்றிகள், குறித்த காலங்களில் தும்முவது இயற்கையானது தான் என்றாலும் அடிக்கடி தும்முவது நுரையீரலழற்சி நோய் அறிகுறியாகவும் இருக்கலாம், குறிப்பாக வானிலை மாற்றங்களுக்கு ஆட்படும்போது அவ்வாறு ஏற்படலாம். நுரையீரலழற்சியுடன் கழுத்துச் சுளுக்கு வாதம் கூட இணைந்து கொண்டு மரணம் ஏற்படுத்தும்.
கினிப் பன்றி தடித்த, நெருக்கமான உடலைக் கொண்டிருப்பதால் அது அதிக அளவு வெப்பத்தை விட அதிக அளவு குளிரை எளிதில் தாக்குப்பிடிக்கிறது. அதன் சாதாரண உடல் வெப்பநிலை 101–104 °F (38–40 °C) ஆக இருக்கிறது, அதனால் அதற்கு ஏற்ற சுற்றுப்புறக் காற்றின் வெப்பநிலை மனிதர்களை ஒத்திருக்கிறது அதாவது சுமார்65–75 °F (18–24 °C). 90 °F (32 °C) க்கும் அதிகமான ஒத்த சுற்றுப்புறக் காற்றின் வெப்பநிலைகள், அதிவெப்பத்துவம் மற்றும் இறப்புக்கு தொடர்பு படுத்தப்பட்டிருக்கிறது, குறிப்பாக கருவுற்ற பெண் பன்றிகளிடத்தில். காற்று அல்லது அடிக்கடி ஏற்படும் காற்றுச்சுழற்சிகளைக் கொண்டிருக்கும் சுற்றுச்சூழல்களுக்கு கினிப் பன்றிகள் பொருந்திவருவதில்லை, மேலும் 30–70% பரப்பெல்லைக்கு வெளியிலான ஈரப்பதங்களின் நேர்எதிரிநிலைகளுக்கு சரிவர ஒத்துழைப்பதில்லை.
கினிப் பன்றிகள் இரை விலங்குகளாகும், இவற்றின் உயிர்வாழும் இயலூக்கமாக இருப்பது வலி மற்றும் காய்ச்சல் அறிகுறியை மறைத்துக்கொள்வது மற்றும் பல நேரங்களில் உடல்நல சிக்கல்கள் தீவிரமடையும் வரையில் அல்லது முற்றிய நிலையை அடையும் வரையில் வெளிப்படாது. பென்சிலின் உட்பட பெரும்பாலான நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பொருளுடன் கினிப் பன்றிகள் கொண்டிருக்கும் மிகத் தீவிர உணர்திறனால் நோய் சிகிச்சையை மிகக் கடினமானதாக ஆக்கியிருக்கிறது, இது குடல் வளத்தைக் கொன்றுவிட்டு விரைவிலேயே பல வயிற்றுப்போக்கு நிகழ்வுகளைகளையும் சில வழக்குகளில் மரணத்தையும் ஏற்படுத்துகிறது.
இதர வளர்ப்பின விலங்குகளின் மரபு வழியாய் வந்த பரம்பரை நோய்கள் (நாய்களில் இடுப்புக் கோளாறு) போலல்லாமல் கினிப் பன்றிகளில் பல பரம்பரை இயல்பு மாற்றங்கள் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. மிகப் பொதுவாக, அபிசினிய கினிப் பன்றிகளின் கபிலை நிறநிலை, பிறப்பிலுள்ள கண் கோளாறுகள் மற்றும் செரிமான மண்டல சிக்கல்களுடன் தொடர்புகொண்டிருக்கிறது. இதர மரபுவழி கோளாறுகளில் உள்ளடங்குபவை "சுழல்நடனத்துக்குரிய நோய்" (செவிட்டுடன் வட்டவட்டமாக ஓடும் போக்கு), வாதம் மற்றும் உடல் நடுக்க நிலைமைகள்.
கினிப் பன்றிகளை, அவற்றின் வாழ்க்கையின் ஆரம்ப நிலையிலேயே சரியான முறையில் கையாளப்பட்டால், கையில் எடுத்துக்கொள்ளப்படவும் கொண்டுசெல்லப்படவும் அவை இணங்கி கீழ்ப்படியவும் செய்யும், மேலும் அவை எப்போதும் கடிக்கவோ கீறிவிடவோ செய்யாது. அவை துணிவற்றவை மற்றும் வாய்ப்பு தானே அமைந்தாலும் தங்கள் கூடுகளிலிருந்து தப்பித்துக்கொள்ள முயற்சிக்கவும் தயங்கக்கூடியவை. இருந்தாலும், கட்டுப்பாடின்றி நடக்க அனுமதிக்கும்போது அவை போதிய அளவு ஆர்வத்தைக் காட்டுகின்றன, குறிப்பாக பழக்கப்பட்ட மற்றும் பாதுகாப்பான பிரதேசங்களில். கினிப் பன்றிகள் தங்கள் உடைமையாளர்களுடன் மிகவும் நெருங்கிவிட்டால் உடைமையாளர் அருகில் வரும்போதே விசிலடிக்கும்; பிளாஸ்டிக் பைகளின் சலசலப்பு சத்தத்துக்கு பதிலுரையாக அல்லது அவற்றின் உணவு பெரும்பாலும் சேமிக்கப்பட்டிருக்கும் குளிர்ச்சாதனப்பெட்டி திறக்கப்படும்போது விசிலடிக்கக் கற்றுக்கொள்ளும்.
கினிப் பன்றிகள் சோடிகளாக அல்லது பெரிதும் விரும்பத்தக்க வகையில் குழுக்களாக வைக்கப்படவேண்டும், குறிப்பிட்ட மருத்துவ நிலை இருந்தால் மட்டுமே அவை தனிமையில் வைக்கப்படவேண்டும். துணையற்ற கினிப் பன்றிகள் பெரும்பாலும் மனஅழுத்தம் மற்றும் வாட்டத்தால் அவதிப்படும் வாய்ப்பிருக்கிறது; இதன் காரணமாகவே சுவீடன் நாட்டில் வேறு எந்த கினிப் பன்றிகளும் இல்லாத வாங்குநருக்கு ஒரு தனித்த கினிப் பன்றியை விற்பது சட்டப்படி குற்றமாகும். ஆண் கினிப் பன்றிகளை குழுக்களாக வைத்திருக்க முடியாது என்பது பொதுவாக ஒரு தவறான எண்ணம்; இளம் வயதிலேயே அவை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டிருந்தால் ஆண் கினிப் பன்றிகள் மிக அருமையான கூட்டாளிகளாக இருக்கலாம், மேலும் குறைந்த இடைவெளி அல்லது ஆதாரங்கள் இருந்தால் அல்லது பெண்களை விட ஆண் கினிப் பன்றிகளின் விகிதாச்சாரம் உயர்ந்து இருந்தால் மட்டும் பொதுவாக தாக்குதல்கள் ஏற்படும். கினிப் பன்றி ஒத்தியல்பு பாலினத்தைக் காட்டிலும் சிறப்பியல்புகள் மீதே பெரிதும் சார்ந்திருக்கிறது.
பண்படுத்தப்பட்ட கினிப் பன்றிகள் பல வளர்ப்பினங்களில் கிடைக்கப்பெறுகிறது, இவை ஐரோப்பா மற்றும் வட அமெரிக்காவுக்கு அறிமுகப்படுத்தியது முதல் வளர்த்துவரப்படுகிறது. இந்த வகைகள் முடி மற்றும் வண்ணக் கலவைகளால் வேறுபடுகின்றன. வளர்ப்புப் பிராணிகள் விற்கும் கடைகளில் மிகப் பொதுவாகக் காணப்படுபவை ஆங்கிலேய குட்டைமுடி (அமெரிக்கன் என்றும் அழைக்கபடுகிறது) வகையைச் சார்ந்தது, இவை குட்டையான, மிருது மயிர்களைக் கொண்டிருக்கின்றன, மற்றும் அபிசினியன், இவற்றின் மயிர்கள் கௌலிக்குகள் அல்லது ரொசெட்டாக்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருக்கும். வளர்ப்பவர்களிடம் மிகப் பிரபலமாக இருப்பவை பெருவியன் மற்றும் ஷெல்டி (அல்லது சில்கி) இவை இரண்டும் நீண்டமுடியுடைய வளர்ப்பினங்கள், மேலும் டெக்சல், சுருண்ட நீண்ட முடிகளுடையவை.
கினிப் பன்றிகளை வளர்ப்பதற்கும் அவற்றை காட்சிப்படுத்துவதற்கும் பொறுப்பேற்றிருக்கும் கேவி சங்கங்கள் மற்றும் அமைப்புகள் உலகம் முழுவதும் ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன. அமெரிக்க முயல் வளர்ப்போர் அமைப்புடன் இணைந்த அமெரிக்க கேவி வளர்ப்போர் அமைப்புதான் ஐக்கிய அமெரிக்கா மற்றும் கனடாவில் இருக்கும் நிர்வாகக் குழாமாகும். ஆங்கிலேய கேவி பேரவை இங்கிலாந்தில் இருக்கும் கேவி சங்கங்களை வழிநடத்துகிறது. ஆசுதிரேலியா (ஆசுதிரேலிய தேசிய கேவி பேரவை) மற்றும் நியூசிலாந்து (நியுசிலாந்து கேவி சங்கம்) ஆகியவற்றில் கூட இதைப் போன்ற அமைப்புகள் இருக்கின்றன. ஒவ்வொரு அமைப்பும் தனதே ஆன முழுமைக்கான நிர்ணயத்தை வெளியிட்டு எந்த வகையான இனம் காட்சிப்படுத்துவதற்கு ஏற்றவை என முடிவுசெய்கிறது.
மனித குடும்ப வாழ்க்கையில் அவற்றுக்கிருக்கும் பரந்துவிரிந்த பிரபலத்தன்மை, குறிப்பாக குழந்தைகள் இருக்கும் வீடுகளில் அவற்றின் பிரபலத்தன்மையின் காரணமாக கினிப் பன்றிகள் கலை மற்றும் ஊடகங்களில் தங்கள் இருப்பைக் காட்டியுள்ளன. இலக்கியங்களில் இந்த விலங்கின் சில குறிப்பிட்ட தோற்றங்கள் பின்வருமாறு, பீட்ரிக்ஸ் பாட்டர் அவர்களின் புதினமான தி ஃபேரி கேரவான் மற்றும் 4}மைக்கெல் பாண்ட்டின் ஓல்கா டா போல்கா என்னும் சிறுவர்களான தொடர், இரண்டிலுமே கினிப் பன்றிகள் மையக் கதை மாந்தர்களாக இருந்தன. மற்றொரு தோற்றம் சி.எஸ். லெவிஸ் அவர்களின் தி மேஜிசியன்ஸ் நெப்யூ வில் ஏற்பட்டது: அவருடைய முதல் (கால வரிசைப்படி) தொடரான தி குரோனிகல்ஸ் ஆஃப் நார்னியா வில் ஒரு கினிப் பன்றிதான் உலகங்களுக்கிடையிலான காடுகளில் பயணம் செய்யும் முதல் உயிரினமாக இருக்கிறது. எல்லிஸ் பார்க்கர் பட்லர் அவர்களின் சிறு கதையான பிக்ஸ் ஈஸ் பிக்ஸ் , அதிகார வர்கத்தின் தகுதியின்மை பற்றிய கதையாகும்; ஒரு இரயில்வே நிலையத்தில் சிக்கிக்கொள்ளும் இரு கினிப் பன்றிகள் கவனிப்பாரற்று வளர்ந்துவருகின்றன, அதே நேரத்தில் மனிதர்கள் அவற்றைச் சரக்குக் கட்டணமாகத் தீர்மானிக்கும் நோக்கமாக அவை "பன்றிகள்" தானா இல்லையா என விவாதிக்கின்றனர். பட்லரின் இந்தக் கதை, டேவிட் ஜெர்ரால்ட் எழுதிய "தி டிரபிள் வித் டிரிப்பிள்ஸ்" தொடருக்கு ஊக்கமளித்தது. கோல்டன் ஹாம்ஸ்டர் சாகா புத்தகங்களில், என்ரிகோ மற்றும் கருசோ எனப் பெயர் கொண்ட இரு கினிப் பன்றிகள் இருக்கின்றன, இவை நவீன காலத்தின் நடிகர்களாக இரண்டாம் நிலை கதாபாத்திரங்களை ஏற்கின்றன மற்றும் இவர்களின் நடிப்பு கோமாளித்தனத்தை வெகுவாக வெறுக்கும் ஃபிரெட்டி அவுராடஸ் என்னும் முதன்மை கதாபாத்திரத்தை அவை அவ்வப்போது எரிச்சலூட்டுகின்றன.
திரைப்படங்கள் மற்றும் தொலைக்காட்சிகளிலும் கூட கினிப் பன்றிகள் தோன்றியிருக்கின்றன. ஷிரெட்டெர்மேன் ரூல்ஸ் என்னும் தொலைக்காட்சி திரைப்படத்தில் முதன்மைக் கதாபாத்திரம் மற்றும் முதன்மைக் கதாபாத்திரத்தின் காதலி இருவருமே கினிப் பன்றிகளை வைத்திருப்பார்கள் அவை இரண்டுமே அக்கதையின் உயிர்நாடிக்கு சிறு பாத்திரங்களைச் செய்கின்றன. டாக்டர். டூலிட்டில் என்னும் 1998 ஆம் ஆண்டுத் திரைப்படத்தில் கிறிஸ் ராக் அவர்களால் குரல் அமைக்கப்பட்ட ரோட்னி என்னும் கினிப் பன்றி முக்கிய கதாபாத்திரத்தில் தோன்றியது, லின்னி என்னும் கினிப் பன்றி கதாபாத்திரம் நிக் ஜூனியரின் வண்டர் பெட்ஸ் திரைப்படத்தில் ஒரு இணை நடிகராக இருந்தது. 1990 ஆம் ஆண்டுகள் மற்றும் 2000 ஆம் ஆண்டுகளில் கினிப் பன்றிகள் சில பெரும் விளம்பர பிரச்சாரங்களில் பயன்படுத்தப்பட்டது, குறிப்பாக எக் பாங்கிங் பப்ளிக் லி., கம்.,, சினேப்பிள் மற்றும் பிளாக்பஸ்டர் வீடியோ. இந்தப் பேராற்றல் மிக்க பிரச்சாரங்கள் தான் கினிப் பன்றிகள் மற்றும் முயல்களை ஒன்றாக கூண்டில் வைக்கும் பழக்கத்தை அதிகரிக்கச் செய்யக் காரணமாக இருந்ததாக சில கினிப் பன்றி ஆதரவாளர்களால் கருதப்படுகிறது. சௌத் பார்க் பருவம் 12 தொடர் "Pandemic 2: The Startling" இல், ஆடைகள் உடுத்திய இராட்சத கினிப் பன்றிகள் பூமியெங்கும் வன்முறையில் ஈடுபடுகின்றன. 2009 ஆம் ஆண்டு வால்ட் டிஸ்னி பிக்சர்ஸ் திரைப்படமான ஜி-ஃபோர்ஸ்ஸில், அமெரிக்க அரசாங்கத்துக்காக வேலைசெய்யும் பயிற்சியளிக்கப்பட்ட அதிக அறிவுடைய கினிப் பன்றிகளின் கூட்டம் ஒன்று இடம்பெற்றது. இந்தத் திரைப்படத்தை ஆதாரமாகக் கொண்டு மிகவும் பிரபலமான வீடியோ ஆட்டம் ஒன்றும் வெளியிடப்பட்டது.
அறிவியல் சோதனைகளில் கினிப் பன்றிகளைப் பயன்படுத்துவது குறைந்தது 17 ஆம் நூற்றாண்டுகளிலேயே தொடங்கிவிட்டது, அப்போது இத்தாலிய உயிரியலாளர்கள் மார்செல்லோ மால்பிகி மற்றும் கார்லோ ஃப்ராகாச்சடி தங்களுடைய உடலமைப்பியல் பரிசோதனைகளில் கினிப் பன்றிகளின் உடல் ஆய்வு அறுவைகளை மேற்கொண்டனர். 1780 ஆம் ஆண்டில், அன்டோய்னெ லாவோய்சீர் வெப்ப உற்பத்தியை அளவிடுவதற்குப் பயன்படும் சாதனமான கலோரிமானியுடன் மேற்கொண்ட பரிசோதனைகளில் கினிப் பன்றியைப் பயன்படுத்தினார். கினிப் பன்றியின் சுவாசத்திலிருந்து வந்த வெப்பம் கலோரிமானியைச் சுற்றியிருக்கும் பனியைக் கரைத்தது, இது சுவாசத்துக்குரிய வாயு மாற்றம், எரியும் மெழுகுவர்த்தியை ஒத்திருக்கும் ஒரு எரிதல் எனக் காட்டியது. 19 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதிகளில் கிருமி கோட்பாடு உருவாக்கத்தில் கினிப் பன்றிகள் பெரும் பங்காற்றியது, இது லூயிஸ் பாஸ்டியர், எமிலி ரௌக்ஸ் மற்றும் ராபர்ட் கோச் ஆகியோரின் பரிசோதனைகளின் மூலம் நிகழ்த்தப்பட்டது. கோள் விண்வெளி பயணங்களில் கினிப் பன்றிகள் பல முறை அனுப்பப்பட்டிருக்கிறது, முதலில் மார்ச் 9, 1961 அன்று ரஷ்யாவின் ஸ்புட்னிக் 9 உயிரியச் செயற்கைக்கோள் மூலம் அனுப்பப்பட்டது - இது வெற்றிகரமாக மீண்டது. சீனாவும் கூட 1990 ஆம் ஆண்டில் ஒரு உயிரியச் செயற்கைக்கோளை ஏவி திரும்பப்பெற்றது, இதில் கினிப் பன்றிகளும் பயணிகளாகச் சென்றன.
ஆங்கிலத்தில், கினியா பிக் என்னும் சொல், நவீன காலங்களில் மேற்கொள்ளப்பட்டும் எந்தவொரு ஆய்வும் அல்லது பரிசோதனைக்கும் அல்லது அறிவியல் பரிசோதனைக்காகப் பயனபடுத்தப்படும் பொருளின் மீது ஒரு உருவகமாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இது 20 ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்ப காலம் முதலே இருந்துவருகிறது; ஆக்சுஃபோர்டு ஆங்கில அகராதி 1913 ஆம் ஆண்டில் இந்த பொருளிலேயே அதன் முதற் பயன்பாட்டைக் குறிக்கிறது. 1933 ஆம் ஆண்டில், நுகர்வோரின் ஆராய்ச்சி அமைப்பாளர்களான எஃப்.ஜெ.ஷிலிங்க் மற்றும் ஆர்த்தர் கேல்லட் 100,000,000 கினியா பிக்ஸ் எனும் பெயரிடப்பட்ட புத்தகத்தை எழுதி இந்த உருவகத்தை நுகரும் சமூகத்துக்கும் நீட்டித்தனர். அமெரிக்காவில் இந்தப் புத்தகம் தேசிய அளவில் சிறப்பான விற்பனையைப் பெற்று அந்தச் சொல்லாடலை மேலும் பிரபலமாக்கியது மேலும் நுகர்வோர் பாதுகாப்பு அமைப்பின் வளர்ச்சியை உயர்வடையச் செய்தது. அந்தச் சொல்லின் எதிர்மறையான உட்பொருள் பின்னாளில் செக் நாட்டு எழுத்தாளர் லுட்விக் வாகுலிக்கின் தி கினியா பிக்ஸ் என்னும் நாவலில் கடைப்பிடிக்கப்பட்டது, இது சோவியத் நாட்டின் எதேச்சதிகாரத்தின் கருத்துருவமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது.
20 ஆம் நூற்றாண்டின் பிந்தைய காலங்கள் வரையில் கினிப் பன்றிகள் பிரபலமான ஆய்வுக்கூட விலங்காக இருந்தது; 1960 ஆம் ஆண்டுகளில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆராய்ச்சிகளில் ஆண்டுதோறும் சுமார் 2.5 மில்லியன் கினிப் பன்றிகள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன, ஆனால் 1990 ஆம் ஆண்டுகளின் மத்தியத்துக்குள் இந்தத் தொகை சுமார் 375,000 எனக் குறைந்தது. 2007 ஆம் ஆண்டு கணக்குப்படி, தற்போதைய ஒட்டுமொத்த ஆராய்ச்சிக்கூட விலங்குகளில் அவை தோராயமாக 2% மாக இருக்கின்றன. கடந்த காலங்களில் தடுப்பூசி மருந்துகள் மற்றும் அதி நுண்ணுயிர் குறைப்பிகளை நிர்ணயிப்பதற்காக பரவலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டன; மிகத் தீவிரமான ஒவ்வாமைக் கோளாறுகள் அல்லது காப்புப்பிறழ்ச்சிகளுக்கு பதிலளிக்கும் விதமாக பிறபொருளெதிரிகள் உற்பத்தியின் மீதான ஆய்வுகளில் கூட அவை அடிக்கடி பயன்படுத்தப்பட்டன. மிகக் குறைந்த பயன்பாடுகளில் உள்ளடங்கியவை மருந்தியல் மற்றும் கதிர்வீச்சு மருத்துவத்தில் ஆய்வுகளாகும். 20 ஆம் நூற்றாண்டின் மத்திய காலம் முதல், ஆய்வுக்கூட பொருளில் முதன்மையாக எலி மற்றும் சுண்டெலிகளால் அவை மாற்றியிடப்பட்டிருக்கிறது. இது பகுதியாக இருப்பதற்குக் காரணம் கினிப் பன்றி மரபியலைப் பற்றிய ஆராய்ச்சிகள் இதர கொறித்துண்ணிகளைக் காட்டிலும் பின்தங்கியிருக்கிறது, இருந்தாலும் மரபியலாளர்கள் டபள்யூ.ஈ. கேஸ்டல் மற்றும் சிவால் ரைட் ஆகியோர் இந்த ஆய்வுப் பகுதிக்குப் பல பங்களிப்புகளைச் செய்திருக்கிறார்கள், குறிப்பாக தோல் வண்ணம் தொடர்பாக செய்திருக்கிறார்கள். 2004 ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்காவின் தேசிய மனித மரபுத்தொகுதி ஆராய்ச்சி நிறுவனம் வளர்க்கப்படும் கினிப் பன்றியின் மரபுத்தொகுதியை வரிசைமுறைப்படுத்தும் திட்டத்தை அறிவித்தது.
தொற்று நோய்களைப் பற்றிய ஆராய்ச்சி மற்றும் நோய்கண்டறிதலில் கினிப் பன்றி மிக அதிகமான அளவில் பயன்படுத்தப்பட்டன. பொதுவான பயன்பாடுகளில் உள்ளடங்கியவை கருச்சிதைவு நோய், இரத்த ஒட்டுண்ணி நோய், வாந்திபேதி நோய், தொண்டை அழற்சி நோய், வாய்ப்பூட்டு நோய், புரவிக்காய்ச்சல், Q காய்ச்சல், மலைக்காய்ச்சல், டைஃபசுவின் பல்வேறு அழுத்தங்கள் ஆகியவற்றை அடையாளங் காணுதல். மனித காசநோய் பாக்டீரியாவால் கினிப் பன்றிகள் எளிதில் பாதிக்கப்படுவதால் அவை இன்னமும் காசநோயைக் கண்டறிவதற்காக அடிக்கடி பயன்படுத்தப்படுகிறது. மனிதர்களைப் போலவே வைட்டமின் சி யைத் தொகுக்கமுடியாமல் தங்கள் உணவுகளிலிருந்தே அவற்றைப் பெறவேண்டி ஒரு சில விலங்குகளில் கினிப் பன்றிகளும் ஒன்றாய் இருப்பதால் அவை சொறிகரப்பான் நோயை ஆராய்வதற்கு ஏற்றதாக இருக்கிறது. 1907 ஆம் ஆண்டில், கினிப் பன்றிகளில் சொறிகரப்பான் நோயைத் தோற்றுவிக்கமுடியும் என்று தற்செயலாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது முதல் 1932 ஆம் ஆண்டில் "அசுக்கோபிக் காரணி"யின் வேதிய கட்டமைப்பை நிரூபிப்பதற்கான அவற்றின் பயன் வரையில் கினிப் பன்றியின் மாதிரி வைட்டமின் சி ஆராய்ச்சியின் ஒரு முக்கியப் பகுதியாக இருந்தது.
ஊநீரியல்|ஊநீரியலுக்கான முக்கியப் பொருளான குறை நிரப்பு கினிப் பன்றியின் இரத்ததிலிருந்துதான் முதன்முதலாக தனிமைப்படுத்தப்பட்டது. கினிப் பன்றிகள் வழக்கத்துக்கு மாறான இன்சுலின் மாறுபாட்டைக் கொண்டிருக்கிறது, மேலும் இன்சுலினுக்கு எதிரான உடற்காப்பு மூலத்தின் உருவாக்கத்திற்கு ஏற்ற உயிரினமாக இருக்கிறது. இதர பாலூட்டிகளில் இருப்பதைக் காட்டிலும் 10 மடங்குக்கும் மேலான நிலையில் இருந்துகொண்டு கினிப் பன்றிகளில் இருக்கும் இன்சுலின் வளர்ச்சி ஒழுங்குபடுத்தலில் முக்கியமானதாக இருக்கலாம், வழக்கமாக இது வளர்ச்சி இயக்குநீரால் செய்யப்படும் ஒரு செயல். அத்துடன், இளம்பருவ நீரழிவு நோய் ஆராய்ச்சிக்காகவும் மனித பெண்களிடத்தில் முன்சூல்வலிப்புகளின் சினைப்பருவ நச்சேற்றத்தின் அடிக்கடி நிகழும் தன்மையின் காரணமாகவும் கினிப் பன்றிகள் மாதிரி உயிரினங்களாக அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளன.
அறிவியல் ஆய்வுகளில் பயன்படுத்தப்படும் கினிப் பன்றி இனப்பிரிவுகள் அடிப்படையில் அயல்இனச் சேர்க்கை இனப்பிரிவுகளாகும். பொதுவான அமெரிக்க அல்லது ஆங்கிலேய கால்நடைகள் அல்லாமல் ஆராய்ச்சிக்கூட பயன்பாட்டில் இருக்கும் இரு முக்கிய அயல்இனச் சேர்க்கை இனப்பிரிவுகள் ஹார்ட்லே மற்றும் டன்கின் ஹார்ட்லேகளாகும்; இந்த ஆங்கிலேய இனப்பிரிவுகள் வெளிறிய தன்மையுடையவை, இருந்தபோதிலும் நிறச்சாயமிட்ட இனப்பிரிவுகளும் கூட கிடைக்கப்பெறுகிறது. உள்ளகவிருத்தி இனப்பிரிவுகள் குறைந்த அளவே காணப்படுகிறது மேலும் அவை வழக்கமாக நோய் எதிர்ப்பு மண்டல அணுதிரள் சார்ந்த உயிரியல் போன்று மிகக் குறிப்பிட்ட ஆராய்ச்சிகளுக்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. உருவாக்கப்பட்டுள்ள உள்ளகவிருத்தி இனப்பிரிவுகளில் எந்தவொரு அதிர்வெண்ணுடனும் இன்னமும் பயன்படுத்தப்படும் இரு இனப்பிரிவுகளாக இருப்பவை, சீவால் ரைட்டின் சிறப்புப்பொயரைத் தொடர்ந்து, "ஸ்ட்ரெய்ன் 2" மற்றும் "ஸ்ட்ரெய்ன் 13".
கினிப் பன்றிகளின் முடியில்லா இனங்கள் 1980 ஆம் ஆண்டு முதலே அறிவியல் ஆராய்ச்சியில் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்திருக்கிறது, குறிப்பாக சருமவியல் ஆய்வுகளுக்குப் பயன்படுத்தப்பட்டுவருகிறது. 1979 ஆம் ஆண்டில் ஈஸ்ட்மான் கோடாக் நிறுவனத்தில் ஹார்ட்லே கால்நடைகளிலிருந்து உள்ளகவிருத்தி ஆராய்ச்சிக்கூட இனப்பிரிவின் தன்னிச்சையான திடீர் மரபியல் மாற்றத்தின் விளைவாக உருவானது தான் முடியில்லாத மற்றும் நோய் எதிர்ப்பு குறைபாடுடை இனங்களாகும். நோய்எதிர்ப்புத் திறனுடைய முடியில்லா இனங்களும் கூட 1978 ஆம் ஆண்டில் அர்மாண்ட் ஃப்ரேப்பியர் நிறுவனத்தால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது, மேலும் 1982 ஆம் ஆண்டு முதல் சார்லஸ் ரிவர் ஆராய்ச்சிக்கூடம் இவ்வகையான இனங்களை ஆராய்ச்சிக்காக உற்பத்தி செய்துள்ளது. இதன் பின்னர் கேவி வணிகர்கள் முடியற்ற இனங்களைப் பெறத் தொடங்கினர், அந்த வளர்ப்புக்குரிய முடியில்லா இனங்கள் "ஸ்கின்னி பிக்ஸ்" என குறிப்பிடப்படுகிறது.
கினிப் பன்றிகள் (குய் , குயே , குறி என அழைக்கபடுகிறது) முதன் முதலில் ஆண்டெஸ்ஸில் அவற்றின் இறைச்சிக்காக வளர்க்கப்பட்டன. சம்பிரதாய முறைப்படி, வழக்கமாக ஆண்டியன் சமவெளிகளில் இருந்த உள்நாட்டுமக்களால் இந்த விலங்கு சடங்குகளுக்குரிய உணவாக ஒதுக்கப்பட்டு வந்தது, ஆனால் 1960 ஆம் ஆண்டுகள் முதல் இது அனைத்து மக்களாலும் நுகரப்படக்கூடிய ஒன்றாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது. பெரு மற்றும் பொலிவியாவில், குறிப்பாக ஆண்டெஸ் மலைகளின் சமவெளிகளில், அது உணவின் ஒரு பெரும் பகுதியாகவே இன்னமும் இருந்து வருகிறது; அது ஈகுகவேடார் (முக்கியமாக சீயெர்ராவில்) மற்றும் கொலம்பியாவின் சில பகுதிகளிலும் கூட உண்ணப்படுகிறது. பாரம்பரியமிக்க கால்நடைகளைக் காட்டிலும் கினிப் பன்றிகளுக்குக் குறைந்த இடவசதி தேவைப்படுவதாலும் அவை விரைவிலேயே இனப்பெருக்கம் செய்வதாலும் அவை பல பாரம்பரியமிக்க கால்நடை விலங்களான பன்றிகள் மற்றும் மாடுகளைக் காட்டிலும் அதிக இலாபகரமான உணவு ஆதாரமாகவும் வருவாயாகவும் இருக்கின்றன; அத்துடன் அவை ஒரு நகரச் சூழலிலும் வளர்க்கப்படலாம். கூடுதல் வருவாய்க்காக கிராமப்புற மற்றும் நகர்ப்புற குடும்பங்கள் என இருபாலருமே கினிப் பன்றிகளை வளர்க்கின்றனர், மேலும் இந்த விலங்குகள் உள்ளூர்ச் சந்தைகளிலும் பெருமளவிலான நகராட்சி சந்தைகளிலும் கூடச் சாதாரணமாக விற்கப்படவும் வாங்கப்படவும் செய்கிறது. கினிப் பன்றி இறைச்சியில் புரதம் அதிகமாகவும் கொழுப்புச்சத்து மற்றும் இரத்தக் கொழுப்பு குறைந்தும் காணப்படுகிறது மேலும் இது முயல் மற்றும் கோழியின் கருத்த இறைச்சியை ஒத்திருக்கிறது. விலங்கின் இறைச்சி பொரித்தோ (சாக்டாடோ அல்லது ஃப்ரிடோ ), தணலில் வேகவைத்தோ (அசாடோ ), அல்லது வறுத்தோ (அல் ஹார்னோ ) வழங்கப்படலாம், நகர்ப்புற உணவகங்களில் கேசெரோல் அல்லது பொரித்த இறைச்சியாகவும் வழங்கப்படலாம். ஈகுடேரியன் நாட்டைச் சார்ந்தவர்கள் பொதுவாக சோபா அல்லது லோக்ரோ டீ குய் என்னும் சூப் உணவையே அருந்துவார்கள். கம்பிவலையில்இட்டு வாட்டும் செயல்முறைக்கு ஒத்திருக்கும் பச்சமான்கா அல்லது ஹுவாஷியா வும் கூட பிரபலமானவை மேலும் இது வழக்கமாக பாரம்பரிய அமைப்பு முறையில் சோள பீர் (சிச்சா ) உடன் வழங்கப்படுகிறது.
பெருவிய நாட்டவர்கள் ஆண்டுக்கு சுமார் 65 மில்லியன் கினிப் பன்றிகளை நுகர்கின்றனர், இந்த விலங்கு அவர்கள் கலாச்சாரத்தில் எந்த அளவுக்கு ஊன்றியிருக்கிறதென்றால், கஸ்கோவில் இருக்கும் முக்கிய தேவாலயத்தில் இருக்கும் இறுதி உணவுக்கான பிரபல ஓவியத்தில் ஏசுநாதர் மற்றும் அவரது பன்னிரண்டு சீடர்களும் கினிப் பன்றியை உண்பதாக சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. பெரு நாட்டின் கிராமப்புற மற்றும் நகர்ப்புற பகுதிகள் இரண்டிலும் இந்த விலங்கு சில குறிப்பிட்ட சமய நிகழ்வுகளில் ஒரு முக்கிய அம்சமாக இன்னும் இருந்து வருகிறது. ஜாகா த்சாரி ("குய்களைச் சேகரித்தல்") என அறியப்படும் சமயக் கொண்டாட்டம், கிழக்கு பெருவின் ஆன்டோனியோ ராய்மோண்டி மாகாணத்தின் பல கிராமங்களில் ஒரு பெரும் விழாவாக இருக்கிறது, மற்றும் லிமாவில் இவ்விழா சிறு சடங்குகளாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. இது ஒரு ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட நிகழ்வாக இருக்கிறது, இதில் கத்தோலிக்கத்தின் கூறுகள் மற்றும் கொலம்பியாவுக்கு முந்தைய சமயச் சடங்குகள் சேர்க்கப்பட்டு உள்ளூர் புனிதத் துறவிகளின் கொண்டாட்டங்களுடன் சுற்றிவருகிறது. ஜாகா த்சாரி எடுக்கும் துல்லியமான வடிவம் நகரத்துக்கு நகரம் வேறுபடும்; சில தொகுதிகளில் ஒரு சிர்விண்டி (வேலையாள்) நியமிக்கப்பட்டு வீடு வீடாகச் சென்று கினிப் பன்றி நன்கொடையைச் சேகரிக்கச் செய்வர், ஒரு சில இடங்களில் கினிப் பன்றிகள் ஒரு பொதுவான இடத்துக்குக் கொண்டுவரப்பட்டு பொய்யான மஞ்சுவிரட்டில் விடப்படும். குய் சாக்டாடோ போன்ற உணவுகள் இத்தகைய திருவிழாக்களின் ஒரு அங்கமாக எப்போதுமே வழங்கப்படுகிறது, சில சமூகங்களில் இவ்வாறு விலங்கினைக் கொல்வது மற்றும் படைப்பது உள்ளூர் அரசியல்வாதிகள் அல்லது முக்கிய ஆட்களின் ஒரு குறியீட்டு அங்கதமாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. மத்திய ஈக்குவேடாரின் துங்குராஹுவா மற்றும் கோடாபாக்சி பிராந்தியங்களில் சமூக உணவான என்சாயோ , மற்றும் காஸ்டில்லோ (சறுக்கு மரங்கள்) நடப்பட்டு குறுக்கு கம்பிகளில் பரிசுப்பொருட்கள் கட்டப்பட்டிருக்கும் அதிலிருந்து பல கினிப் பன்றிகள் தொங்கவிடப்பட்டிருக்கும், ஓக்டாவா ஆகியவற்றின் ஒரு அங்கமாக இருக்கும் கார்பஸ் கிரிஸ்டியின் விருந்தைச் சுற்றி நடைபெறும் கொண்டாட்டங்களில் கினிப் பன்றிகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. சுரின் என்னும் பெருவிய நாட்டு நகரமொன்றில் போட்டிக்காக கினிப் பன்றிகளை விமர்சையான உடைகளில் அழகுபடுத்துவதை உள்ளடக்கிய ஆண்டு விழா ஒன்றும் இருக்கிறது.
நியூ யார்க் நகரம்|நகரில் இருக்கும் அன்டியன் குடியேறிகள் கினிப் பன்றிகளை இறைச்சிக்காக வளர்க்கவும் விற்கம் செய்கிறார்கள், மேலும் அமெரிக்காவின் மிகப் பெரிய நகரங்களில் இருக்கும் சில இனத்துக்குரிய உணவகங்கள் குய்யை ஒரு உணவாக வழங்குகின்றனர். பெரு நாட்டு ஆராய்ச்சி பல்கலைக்கழகங்கள், குறிப்பாக லா மோலினா நேஷனல் அக்ரேரியன் பல்கலைக்கழகம், பெரிய அளவிலான கினிப் பன்றிகளை இனப்பெருக்கம் செய்யும் நோக்கில் 1960 ஆம் ஆண்டுகளில் பரிசோதனை நிகழ்ச்சிகளைத் தொடங்கியது. ஒரு கால்நடையாக கினிப் பன்றிகளை வளர்ப்பது இன்னும் பொருளாதார ரீதியில் இயலக்கூடியதாய் ஆக்குவதற்கு, தென் அமெரிக்காவில் இனப்பெருக்கம் மற்றும் வேளாண் நடவடிக்கைகளை மாற்றுவதற்கு பல்கலைக்கழக முயற்சிகள் தொடர்ந்து நடைபெற்றுவருகின்றன. வட தென் அமெரிக்காவுக்கு அப்பால் மனிதர்கள் இதை நுகர்வதை அதிகரிக்கச் செய்யும் நம்பிக்கையில், 1990 ஆம் ஆண்டுகள் மற்றும் 2000 ஆம் ஆண்டுகளில் அந்தப் பல்கலைக்கழகம் பெரிய இனப்பெருக்க கினிப் பன்றிகளை ஐரோப்பா, ஜப்பான் மற்றும் அமெரிக்காவுக்கு ஏற்றுமதி செய்ய ஆரம்பித்தது. மேற்கு ஆப்பிரிக்காவின் வளர்ந்துவரும் நாடுகளில் கினிப் பன்றி வேளாண்மையை அறிமுகப்படுத்துவதற்கான முயற்சிகளும் கூட மேற்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது. இருந்தபோதிலும், அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பாவில் இருக்கும் இதர நாடுகளில் அதை ஒரு உணவுப் பொருளின் ஆதாரமாக ஏற்றுக்கொள்ளாமல் அது பொதுவாக இன்னமும் ஒதுக்கப்பட்டதாக கருதப்படுகிறது; ரியால்டி தொலைக்காட்சியில், மேற்கத்திய பிரபல சமையல்கலைஞர்களான ஆண்ட்ரூ ஜிம்மர்மேன் (பிஸ்ஸேர் ஃபுட்ஸ் என்னும் தன்னுடைய நிகழ்ச்சியில்) மற்றும் அந்தோனி போர்டெய்ன், நோ ரிசர்வேஷன்ஸ் என்னும் நிகழ்ச்சியிலும் கினிப் பன்றி இறைச்சியை ஒரு அயற்பண்பாட்டு உணவாக உண்டனர்.