davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Snellius Glacier

Snellius Glacier (Bulgarian: ледник Снелий, romanized: lednik Snellius, IPA: ['lɛdnik 'snɛlij]) is the glacier extending 7 km in west–east direction and 3 km in south–north direction on the north coast of Elephant Island in the South Shetland Islands, Antarctica draining the north slopes of Pardo Ridge and flowing northwards into Drake Passage between Eratosthenes Point and Ronalds Point. The area was visited by early 19th century sealers.
The feature is named after Willebrord Snellius (Willebrord Snel van Royen, 1580–1626), a Dutch astronomer and mathematician who was the first to survey distances by triangulation; in association with other names in the area deriving from the early development or use of geodetic instruments and methods.
Snellius Glacier is centred at 61°07′15″S 55°01′45″W﻿ / ﻿61.12083°S 55.02917°W﻿ / -61.12083; -55.02917. British mapping of the area in 1822,1972 and 2009.
This article includes information from the Antarctic Place-names Commission of Bulgaria which is used with permission.
Sintika Cove

Sintika Cove (Bulgarian: залив Синтика, ‘Zaliv Sintika’ \'za-liv 'sin-ti-ka\) is the 4 km wide cove indenting for 2.35 km the southeast coast of Elephant Island in the South Shetland Islands, Antarctica. It is entered north of Endurance Point and south of the end of Endurance Glacier, and surmounted by Mount Elder on the southwest. The feature was formed as a result of the retreat of Endurance Glacier in the first decade of 21st century.
The cove is named after the ancient Thracian region of Sintika in Southwestern Bulgaria.
Sintika Cove is centred at 61°12′05″S 55°08′25″W﻿ / ﻿61.20139°S 55.14028°W﻿ / -61.20139; -55.14028. British mapping of the area in 1822,1972 and 2009.
This article includes information from the Antarctic Place-names Commission of Bulgaria which is used with permission.
Leningrad Zoo

The Leningrad Zoo (Russian: Ленингра́дский зоопа́рк), sometimes called the Saint Petersburg Zoo or Sankt-Peterburgskiy Zoopark (Russian: Санкт-Петербу́ргский зоопа́рк), in Saint Petersburg (formerly Leningrad), Russia, is located in Alexander Park in the Petrogradskaya Storona. It was founded by Sofia Gerhardt and Julius Gerhardt in 1865. It has about 2,000 animals from 410 species, including polar bears. It is one of the oldest zoos in Russia, as well as the most northernly.
The zoo was renamed from "Zoological Garden" to "Leningrad Zoo" in 1952. In 1991 the name was retained, even after the city resumed its former name of Saint Petersburg, in commemoration of the zoo workers' deed of saving the animals during the Leningrad Blockade.
Saint Petersburg Zoological gardens, today called Leningrad Zoo, was one of the first zoos in Russia, and was opened in Alexander Park.
The first owners of Saint Petersburg zoo were Sofia and Julius Gebhardt. The zoological gardens fell into decline and closed in 1909. In 1910, S. H. Novinkov became the new owner of the zoo.
The zoo was nationalised in 1918.
World War II started. The zoo suffered greatly during the war, but did not stop its work even during the most difficult times of the Leningrad Blockade. The workers were able to save part of the collection of animals. In memory of the heroic actions of the workers who saved the zoo during the Leningrad Blockade, the zoo, disregarding the city's renaming to Saint Petersburg, remained named as Leningrad Zoo.
The zoo was opened permanently in the spring of 1944, and since development in the new area was not possible, restoration work began on the old site. The most intensive construction was carried out in 1951.
At this time, the majority of buildings and facilities were in unsatisfactory condition. Therefore, the decision was made to carry out complete renovation work, which started in 1967. Since the renovation was planned to last 3 to 5 years, the plan was to construct new buildings on site of the old ones. The fact that the work took such a long time was one of the main reasons for the decline of such an excellent collection of animals, and the majority of difficulties in the further acquisition of animals. The zoo lost both its elephant and hippo enclosures. The hippopotamuses were moved to Kiev, the rhinoceros was moved to Belarus, and the African elephant to Tashkent. By 1988 only 8 buildings had been built as part of the renovations. In 1996, construction of a Terrarium begun, but this was stopped due to lack of funding. This building was only opened for visitors in 2007, renamed as ‘Exotarium’, which houses fish, snakes, lizards, turtles, crocodiles and other animals. In 2005 the government developed a strategy to develop Leningrad Zoo at its historical site, where it is currently located.
The zoo's current collection of animals consists of around 600 types of animals. Priority has been given to the smaller species which don't require a lot of space, as the zoo has limited area.
59°57′09″N 30°18′31″E﻿ / ﻿59.95249°N 30.30868°E﻿ / 59.95249; 30.30868
Plovdiv Zoo

Plovdiv Zoo (Bulgarian: Пловдивска зоологическа градина) is a zoo located in Bulgaria's second largest city, Plovdiv.
The zoo in has been closed to the public since July 24, 2008, as it does not meet the requirements for housing and keeping of wild animals. As of 2015 there is a project to reopen the zoo. The new zoo will be situated at the terrain of the previous one but its area will be expanded from 1 to 4 hectares.
Varna Zoo

Varna Zoo is located within the Sea Garden in Varna, Bulgaria. It is neighbouring the Dolphinarium and the Museum of Natural History. The first animals in the zoo were the bear 'Maxim', a gift from sailors of the minesweeper "G. Dimitrov" in 1956, and the red deer 'Longos'. Today the zoo houses 60 species of animals, with more than 300 individuals, of which 17 protected kinds of birds and animals, written in the Red Book of Bulgaria for protected species.
Varna Zoo was built between 1958-1961 and opened on 30 April 1961. Architect Bistra Markova laid out the animal houses together with K. Karakashev and with the support from the major at that time, Nikolay Boyadzhiev.
Until the bear house was built in 1958, the bear Maxim had been tied to a tree. The lakes were populated with Rose pelicans. By 1974, the zoo received animals from the Sofia Zoo and foreign zoos, including kangaroos, lamas, panthers, penguins, swans from Berlin and other. By 1994 there were around 50 animal species. The oldest animals were Martin, a 24-years old camel, and the bears Martin and Marga, born in 1972.
Since 2007 the zoo is acting as an animal rescue centre and by 2013 more than 100 protected birds had been cured and returned to their natural habitat with the support of other local institutions.
Libera!

Libera! is an international non-profit animal rights organization. Among other actions, it carries out education and public-awareness campaigns. Libera! was founded in 2004 in Barcelona. The group's initial actions focused on Barcelona. Catalonia (Spain), but the group gradually transformed into an international organisation. At the moment, it has delegations too in Argentina, Uruguay, and Ecuador.
One of its campaigns reached international media was the campaign Libera a Susi (Spanish: "Free Susi"). This campaign aimed to free the only elephant at the Barcelona Zoo, an African elephant named Susi, who according to Libera! and the British organisation Born Free Foundation, suffered from severe psychological problems resulting from loneliness. Libera! aims to move Susi to an elephant sanctuary, where she could live in better and freer conditions in the company of other elephants.
This campaign has received support from the world of culture. José Saramago (a winner of the Nobel Prize for Literature), Queen Sofía, and personalities in Barcelona municipal politics, such as Imma Mayol, have endorsed the campaign. Libera! conducted this campaign with the support of the Fundación Faada and the Born Free Foundation.
Libera!, together with Fundación FAADA, formed the Plataforma Rambles Ètiques, which campaigns to ensure that, in compliance with the Animal Protection Act 22/2003 and the Ordinance on the Protection of Animals, the Barcelona City Council stops the sale of animals in the traditional bird shops of La Rambla. In media campaigns, the Plataforma Rambles Ètiques denounced both the conditions in which the birds live and the practice of throwing away the bodies of the animals that die (though the practice is not legally allowed to threaten public health). As the campaign has pointed out, the shopkeepers have also thrown living animals in the trash.
Along with the Platform SOS Stop Our Shame and CAS International, Libera! is a co-ordinator of the Plataforma Galicia Mellor Sen Touradas, which aims to abolish bull fighting in Galicia. This campaign has the support of environmental Galician organizations including ADEGA and Matar por matar non.
In March 2009, Libera! brought a lawsuit against the former minister Mariano Fernández Bermejo for the crime of poaching without a license in February that year with the judge of the Audiencia Nacional, Baltasar Garzón, when Bermejo was still minister of justice. Spain’s Justice Minister Mariano Fernandez Bermejo resigned on Monday after a hunting trip he shared with a prominent judge investigating opposition party members became an issue in regional elections.
Roman Wall (Sofia)

42°41′2.03″N 23°19′48.46″E﻿ / ﻿42.6838972°N 23.3301278°E﻿ / 42.6838972; 23.3301278
The Roman Wall (Bulgarian: Римска стена, Rimska stena) is the popular but incorrect name for an early Ottoman-era architectural monument in Sofia, the capital of Bulgaria. Part of a 16th or 17th-century Islamic religious building, it now stands in the middle of a small marketplace in the Lozenets neighbourhood.
The Roman Wall is a rectangular structure of straight rows of bricks and stones. It exhibits a characteristic Ottoman construction method of surrounding the large cut stones with sets of bricks. The wall is situated with an east–west orientation and features two windows, with a mihrab niche in between. A notched brick cornice decorates the top of the wall.
The Roman Wall was built in the 16th or 17th century, the time of the Ottoman rule of Bulgaria. The wall's exact purpose is unclear, though it is agreed that it performed an Islamic religious function. It may either be the preserved part of an eminent Ottoman Turk's tomb, or it may have formed part of a namazgâh, an open-air religious structure where the imam would perform a prayer for those embarking on the Hajj.
In the late 19th century, after the reestablishment of the Principality of Bulgaria in 1878, the Old Wall remained as a lone marker in the abandoned Turkish graveyard. In 1957, the wall underwent a reconstruction and was enlisted as a monument of culture.
Today, the wall is located in the neighbourhood of Lozenets, on the Stara Stena Street near Hristo Smirnenski Boulevard. A small marketplace exists around the wall and bears its name, and a weekly farmers' market also called "The Roman Wall" takes place every Saturday at the place.
European Association of Zoos and Aquaria

The European Association of Zoos and Aquaria (EAZA) is an organisation for the European zoo and aquarium community that links over 340 member organisations in 41 countries. EAZA membership is open to all zoos and aquaria across Europe that comply with EAZA's standards. The organisation is administered and headquartered at Natura Artis Magistra in Amsterdam, the Netherlands.
The mission of the association is to promote cooperation for furthering regional collection planning and wildlife conservation. EAZA also promotes educational activities and advises EU lawmakers through standing committees of the European Parliament and the European Council.
EAZA manages the EAZA Ex-situ Programme (EEP), a population management and conservation programme. As of 2022, over 400 animal species are represented in the programme.
Each EEP has a coordinator who is assisted by a species committee. The coordinator collects information on the status of all the animals kept in EAZA zoos and aquariums of the species for which they are responsible, produces a studbook, carries out demographic and genetic analyses, produces a plan for the future management of the species and provides recommendations to participating institutions.
Every two years EAZA launches a campaign dedicated to a threatened species or a threatened Environment. The campaign's aims are to draw attention to the problem, to promote biodiversity awareness, raise funds for special projects and to do lobbying work in national governments and international organizations.
The campaigns address EAZA members to get involved in the themes and to spread information about the importance of biodiversity and its conservation to the visitors.
In 2022, during the Russo-Ukrainian War, EAZA launched a funding campaign to save animals from Ukrainian zoos. In June 2022 EAZA had collected €1 324 884 from over 130 institutional and 11 000 private donors, and funds have been provided to nearly 20 institutions in Ukraine. Funds were allocated on the basis of need according to the requests received from zoos, and were distributed to recipients through channels subject to change due to possible war-time disruptions.
Source:
As of October 2023, EAZA has 308 Full Members, 20 Temporary Members, 20 Candidates for Membership, 55 Corporate Members and 38 Associate Members represented in 47 countries.
These zoos and aquariums are members through an aforementioned associate organization.
Nikolay Boev

Nikolay Krumov Boev (8 May 1922 - 12 November 1985) was a Bulgarian zoologist who worked at the National Museum of Natural History (Bulgaria) at Sofia. He specialized in ornithology, but also worked on mammals and was a pioneer of wildlife conservation in Bulgaria. He has been considered the father of modern ornithology and conservation in Bulgaria.
Boev was born in Aytos, Bourgas District to Krum, a book merchant and Zlatka Georgieva, a teacher of French and Russian. He went to the local schools and took an interest in animals at a young age. He took a special interest in birds and his first publication was Cursed Birds published in the Bulgarian journal Nature in 1941. He joined the army and served for 3 years in Shumen, collecting fossils at the same time. He also spent time in the National Museum of Natural History in Sofia where he met Boris III of Bulgaria, a keen ornithologist. He was also in touch with Italian ornithologist Edgardo Moltoni and after the war he joined Sofia University where he worked with Pavel Patev of the Sofia Zoo. From 1944 he worked on reorganizing the ornithological collections at the Museum along with Ivan Buresh and Pavel Patev. In 1947 graduated from the Faculty of Physics and Mathematics and was appointed as laboratory technician. In 1950 he worked in the zoo and returned to the Zoological Institute of the Bulgarian Academy of Sciences.
He was a keen popularizer and writer on natural history topics, appearing on television shows and illustrating books on his own. He researched folks names of birds in Bulgarian and also took an interest in conservation. In 1951 he was the Secretary for the Union for the Protection of Nature under Kiril Rizov. He helped in the translation into Bulgarian and publication of many works by foreign authors such as Tinbergen, Rachel Carson, Jane Goodall, Gerald Durrell and others whom he knew personally. He published Red Book of the Republic of Bulgaria in two volumes. His son Zlatozar Boev also became an ornithologist.
कैलाश सत्यार्थी

कैलाश सत्यार्थी (जन्म: 11 जनवरी 1954) एक भारतीय बाल अधिकार कार्यकर्ता और बाल-श्रम के विरुद्ध पक्षधर हैं। उन्होंने 1980 में बचपन बचाओ आन्दोलन की स्थापना की जिसके बाद से वे विश्व भर के 144 देशों के 83,000 से अधिक बच्चों के अधिकारों की रक्षा के लिए कार्य कर चुके हैं। सत्यार्थी के कार्यों के कारण ही वर्ष 1999 में अंतरराष्ट्रीय श्रम संघ द्वारा बाल श्रम की निकृष्टतम श्रेणियों पर संधि सं॰ 152 को अंगीकृत किया गया, जो अब दुनियाभर की सरकारों के लिए इस क्षेत्र में एक प्रमुख मार्गनिर्देशक है।
उनके कार्यों को विभिन्न राष्ट्रीय और अंतरराष्ट्रीय सम्मानों व पुरस्कारों द्वारा सम्मानित किया गया है। इन पुरस्कारों में वर्ष 2014 का नोबेल शान्ति पुरस्कार भी शामिल है जो उन्हें पाकिस्तान की नारी शिक्षा कार्यकर्ता मलाला युसुफ़ज़ई के साथ सम्मिलित रूप से प्रदान किया गया है।
भारत के मध्य प्रदेश के विदिशा में जन्मे कैलाश सत्यार्थी 'बचपन बचाओ आंदोलन' चलाते हैं। वे पेशे से वैद्युत इंजीनियर हैं किन्तु उन्होने 26 वर्ष की उम्र में ही करियर छोड़कर बच्चों के लिए काम करना शुरू कर दिया था। इस समय वे 'ग्लोबल मार्च अगेंस्ट चाइल्ड लेबर' (बाल श्रम के ख़िलाफ़ वैश्विक अभियान) के अध्यक्ष भी हैं।
वर्तमान समय (अक्टूबर २०१४) में सत्यार्थी नई दिल्ली में रहते हैं। उनके परिवार में उनकी पत्नी सुमेधा, पुत्र, पुत्रवधू तथा पुत्री हैं। सामाजिक कार्यों के अतिरिक्त वे एक अच्छे पाकशास्त्री (कुक) भी हैं।
बचपन बचाओ आन्दोलन

बचपन बचाओ आंदोलन भारत में एक आन्दोलन हैं जो बच्चो के हित और अधिकारों के लिए कार्य करता हैं। वर्ष 1980 में "बचपन बचाओ आंदोलन" की शुरुआत कैलाश सत्यार्थी ने की थी जो अब तक 80 हजार से अधिक मासूमों के जीवन को तबाह होने से बचा चुके हैं। बाल मजदूरी कुप्रथा भारत में सैकड़ों साल से चली आ रही है। कैलाश सत्यार्थी ने इन बच्चों को इस अभिशाप से मुक्ति दिलाना ही अपनी जिंदगी का मकसद बना लिया।
कैलाश सत्यार्थी के अनुसार बाल मज़दूरी महज एक बीमारी नहीं है, बल्कि कई बीमारियों की जड़ है। इसके कारण कई जिंदगियां तबाह होती हैं। सत्यार्थी जब रास्ते में आते-जाते बच्चों को काम करता देखते तो उन्हें बेचैनी होने लगती थी। तब उन्होने नौकरी छोड़ दी और 1980 में "बचपन बचाओ आंदोलन" की नींव रखी।
"बचपन बचाओ आंदोलन" आज भारत के 15 प्रदेशों के 200 से अधिक जिलों में सक्रिय है। इसमें लगभग 70000 स्वयंसेवक हैं जो लगातार मासूमों के जीवन में खुशियों के रंग भरने के लिए कार्यरत हैं। एक आकलन के मुताबिक साल 2013 में मानव तस्करी के 1199 मुकदमें दर्ज हुए थे जिनमें से 10 प्रतिशत मामले "बचपन बचाओ आंदोलन" के प्रयासों से दर्ज किए गए थे। इस आंदोलन में कैलाश के दो साथी शहीद हो चुके हैं।
कैलाश सत्यार्थी ने ना केवल बच्चों को मुक्त कराया बल्कि बाल मज़दूरी को खत्म करने के लिए मज़बूत कानून बनाने की भी ज़ोरदार मांग की। 1998 में 103 देशों से गुज़रने वाली 'बाल श्रम विरोधी विश्व यात्रा' का आयोजन और नेतृत्व भी कैलाश ने किया।
बचपन बचाओ आंदोलन सामान्य तरीके से भी बच्चों को मुक्त कराते हैं और छापेमारी द्वारा भी। यह संस्था बच्चों को कानूनी प्रक्रिया द्वारा छुड़ाती है और उन्हें पुनर्वास भी दिलाती हैं। इसके साथ ही दोषियों को सजा भी दिलाती हैं। जिन बच्चों के माता पिता नहीं होते उन्हें इस संस्था द्वारा चलाए जाने वाले आश्रम में भेज दिया जाता है। कैलाश सत्यार्थी का मानना है कि किसी भी देश में बाल मज़दूरी के प्रमुख कारण गरीबी, अशिक्षा, सरकारी उदासीनता और क्षेत्रीय असंतुलन है।
भागभद्र

भगभद्र शुंग राजवंश के एक राजा थे। उन्होंने ११० ईसा पूर्व के लगभग उत्तर केन्द्रीय और पूर्वी भारत में शासन किया। यद्यपि शुंग की राजधानी पाटलीपुत्र थी, उन्हें विदिशा में अदालत निर्माण के लिए भी जाना जाता है। शुंग राजवंश ने ११२ वर्षों तक शासन किया और उनमें से ९वें राजा भग को विदिशा के भद्र के रूप में जाना जाता है।
मध्य प्रदेश का विदिशा जिला प्राचीन बेसनगर था। बौद्ध साहित्य में इसे ‘बेस्सनगर’ कहा गया है। यहाँ से प्राचीन महत्व की अनेक वस्तुयें मिलती है। यहाँ अग्निमित्र शासन करता था। यहाँ के प्राचीन अवशेषों में हेलियोडोरस का गरूड़स्तम्भ उल्लेखनीय है।
विदिशा जिला विदिशा भारत के मध्य प्रदेश प्रान्त में स्थित एक प्रमुख शहर है। यह मालवा के उपजाऊ पठारी क्षेत्र के उत्तर- पूर्व हिस्से में अवस्थित है तथा पश्चिम में मुख्य पठार से जुड़ा हुआ है। ऐतिहासिक व पुरातात्विक दृष्टिकोण से यह क्षेत्र मध्यभारत का सबसे महत्वपूर्ण क्षेत्र माना जा सकता है। नगर से दो मील उत्तर में जहाँ इस समय बेसनगर नामक एक छोटा-सा गाँव है, प्राचीन विदिशा बसी हुई है। यह नगर पहले दो नदियों के संगम पर बसा हुआ था, जो कालांतर में दक्षिण की ओर बढ़ता जा रहा है। इन प्राचीन नदियों में एक छोटी-सी नदी का नाम वैस है। इसे विदिशा नदी के रूप में भी जाना जाता है। विदिशा में जन्में श्री कैलाश सत्यार्थी को 2014 में नोबेल शांति पुरस्कार मिला। .
रूसी करंजिया

रूसी करंजिया (१५ सितम्बर १९१२ - ०१ फ़रवरी २००८) भारत के पत्रकार एवं सम्पादक थे। उनका वास्तविक नाम 'रूस्तम खुरशेदजी करंजिया' था। वे 'ब्लिट्ज' नामक अंग्रेजी साप्ताहिक समाचार पत्र के संस्थापक सम्पादक थे।
पत्रकारिता जगत के निर्भीक महामानव रूसी करंजिया की याद आते ही उपरोक्त पंक्तियाँ बरबस होठों पर आ जाती हैं। एक पत्रकार बंधु ने रूसी को जब उपरोक्त पंक्तियाँ सुनाई तो रूसी करंजिया का मुखमंडल मुस्कान की झीनी आभा से दमक उठा था। उनके आसपास बैठे लोग चकित थे- उनकी आकृति की उर्जमायी छवि देखकर। रूसी करंजिया पंचानवे बसंत देख चुके थे। दुनिया को दिखा चुके थे कि निर्भीक एवं स्वतन्त्र पत्रकारिता के माने क्या होते हैं, कितने और क्या-क्या होते हैं उसके पहलू और पराक्रम। जाना तो था ही उन्हें, सो चले गए, किन्तु अपनी जो विरासत छोड़ गए उस पर, उनके जाते ही, एक चुनौतीबाचक प्रश्न चिन्ह खड़ा हो गया है- है कोई शेर की छातीवाला वीर इस मीडिया में, जो रूसी करंजिया को आगे बाधा सके? रूसी करंजिया भारत में टेबोलायड पत्रकारिता के जनक माने जाते हैं। सही अर्थों में वे देश के प्रथम खोजी पत्रकार थे। ऐसे समय जब सारे अख़बार 'व्यवस्था पत्र' का चोला धारण कर रहे थे, करंजिया का अखबार व्यवस्था को बेपर्द कर रहा था। जिन व्यवस्था - पुरुषों के काले कारनामों का करंजिया ने पर्दाफाश किया उन्होंने उनकी खोजी पत्रकारिता को 'पीत पत्रकारिता' करार देने की लाख कोशिशें की। किन्तु उनका कोई असर नहीं पड़ा- न करंजिया की सेहत पर न 'ब्लित्ज' के तेवरों-ताकत पर, न ही पाठकों के चाव पर।
'ब्लित्ज' का मतलब ही - आक्रमण, धावा, चढ़ाई। व्यवस्था का चाहे जो भी अंग अथवा अवयब हो, 'ब्लित्ज' का नाम सुनते ही खौफ लगता था। 'ब्लित्ज' समाचार पत्र के पाठकों की पहली पसंद होता था। रूसी करंजिया ने 'ब्लित्ज' साप्ताहिक के निर्भीक एवं स्वतन्त्र चरित्र को कभी विचलित या कलंकित नही होने दिया। उन्होंने 'इंडियन एक्सप्रेस' के संपादक 'फ्रेंक मोरेस' को अपना गुरु माना था। मोरेस के निधन पर उन्होंने कहा था- फ्रेंक की रचना के बाद भगवन ने अपना सांचा तोड़ दिया। यह टिपण्णी स्वयं करंजिया के लिये भी शत प्रतिशत सटीक है। रूसी अपने समय के सबसे महान संपादक थे, सबसे सज्जन और सबसे उदार व्यक्ति भी। वे अपने देश के प्रति अत्यंत संवेदनशील थे। जीवन के उत्तरार्ध में उनके विचारों में भारी बदलाव आया। वे सचमुच बदल गए। इसी कारण वे मीडिया के नज़ारे पर लगभग आधी सदी तक छाये रहे। प्रत्येक स्तर प्रत्येक क्षेत्र के लोगों ने उनकी साहसिक पत्रकारिता को सराहा। वे विश्व के नेताओं से सीधा- संपर्क साधते और संवाद करते थे और अपने साप्ताहिक पत्र में उनक नेताओं के चित्र के साथ अपना चित्र भी प्रकाशित करते थे। मिस्र के नासिर से, रूस के खुश्चेव, कास्त्रो और ईरान के शाह तक तमाम विश्व-विभूतियों के साथ चित्र छपने से करंजिया देश विदेश में विख्यात हो गए थे। वे मीडिया में अपनी पहचान ' क्रांतियों के इतिहासकार और क्रांतिकारियों के जीवनी- लेखक' के रूप में स्थापित करना चाहते थे। यह पहचान उन्होंने डंके की चोट पर बनायीं-अपनी विशुद्ध विनम्रता को बरकरार रखते हुए। अपनी प्रसिद्धि और प्रभाव को वे तुच्छ मानते थे और किसी भी व्यक्ति से किसी भी समय मिलने में संकोच नहीं करते थे।
List of civil rights leaders

Civil rights leaders are influential figures in the promotion and implementation of political freedom and the expansion of personal civil liberties and rights. They work to protect individuals and groups from political repression and discrimination by governments and private organizations, and seek to ensure the ability of all members of society to participate in the civil and political life of the state.
People who motivated themselves and then led others to gain and protect these rights and liberties include:
See each individual for their references.
Daniel hacker
Gangubai Kothewali

Gangubai Harjeevandas (1928 – 8 September 1977), better known as Gangubai Kothewali or Gangubai Kathiawadi, was an Indian social activist, sex worker and madam of a brothel in the Kamathipura area of Mumbai during the 1960s. Gangubai worked for the rights of sex workers and for the well-being of orphans. She gradually ended up operating her own brothel and is known to also have lobbied for the rights of commercial sex workers.
She was sold into prostitution aged 16, in 1944, by her suitor, Ramnik Lal, after running away from home to Bombay. She came to be known as the Madame of Kamathipura at aged 25 in 1953, for being an influential pimp in the city with underworld connections, peddling drugs. Later in life (presumably around 1957), she met Jawaharlal Nehru to discuss the plight of sex workers and improve their living conditions. Journalist Pamban Mu Prasanth noted in his article about her in BBC Tamil that a great deal of that is unsubstantiated.
Mafia Queens of Mumbai (2011) by Hussain Zaidi contains information on the lives of thirteen women who influenced Mumbai. In it, Zaidi also gives information about Gangubai. According to this, Gangubai was from a highly educated family and was obsessed with working in films and was a fan of Dev Anand. Gangubai, 16, and her husband Ramnik Lal, 26, fled to Mumbai and got married. Within a few days of the marriage, her husband sold her in a kuntankhana (brothel) for ₹1,000. Reluctantly, Gangubai started working as a prostitute. In a short time, Gangubai became the head of some kuntankhanas. A goon named Shaukat Khan Pathan started exploiting her financially and physically. Gangubai went to the then underworld don Karim Lala to complain about Pathan. Lala assured her of help and was tied a rakhi in return. After this, Shaukat Khan was warned and roughed-up by Lala.
Since then, Gangubai's repute as Karim Lala's supposed sister grew during the 1960s. St. Anthony's Girls' High School, which was established in Kamathipura in 1922, started a campaign to clean up the area of "bad influence". This led to an order to move the brothel. Gangubai vehemently opposed this and effectively presented her case to the then Prime Minister Jawaharlal Nehru in 1957, and as a result, the brothel was not moved.
During this time Gangubai was also working for various issues of orphans and women in the prostitution business. Gangubai counseled and sent back many young women, who had fled their homes for working in films and got stuck in prostitution. For this reason, everyone used to respectfully call Gangubai Ganga Maa (mother). After her death, her photographs and statues were erected in brothels of the area.
Her life was documented in the 2011 book, Mafia Queens of Mumbai, by writer and investigative journalist Hussain Zaidi.
The 2022 Indian Hindi-language film Gangubai Kathiawadi is based on the life of Gangubai Kothewali and a chapter of Zaidi's book, and directed by Sanjay Leela Bhansali with actress Alia Bhatt playing the titular character.
Shabnam Hashmi

Shabnam Hashmi (born 1957) is an Indian social activist and human rights campaigner. She is the sister of Safdar Hashmi and Sohail Hashmi. Safdar Hashmi was a communist playwright and director, best known for his work with street theatre in India.
She started her social activism campaigning about adult literacy in 1981. Since 1989 she has spent most of her time in combating communal and fundamentalist forces in India. After the Gujarat riots of 2002, Hashmi changed her focus to grass roots work and has spent a considerable amount of time in Gujarat. In 2003 she was one of the founders of ANHAD (Act Now for Harmony and Democracy), which she administers. Their FCRA license was cancelled based on for working against right-wing violence. She also works in Kashmir, Bihar and Mewat area of Haryana.
She has campaigned against communalism and violation of human rights in the name of fighting terrorism.
Shabnam Hashmi was amongst ninety-one women from India who figured in the list of 1,000 women who have been nominated globally for the Nobel Peace Prize-2005.
Hashmi has focused on issues of women's political participation, adoption, gender justice, democracy and secularism.
She was awarded the Association for Communal Harmony in Asia (ACHA) Star Award for Communal Harmony in 2005, Aamil Smriti Samman in 2005 and the National Minority Rights Award 2008 by the National Minority Commission.
Gita Ramaswamy

Gita Ramaswamy is an Indian social activist and writer.
Gita Ramaswamy was born in 1953 to K.H. Ramaswamy (Kizhakemadam Harihara Ramaswamy) and Lakshmi Ramaswami in Sholapur, Maharashtra, India. She was the fourth of five daughters. She began her education in Bombay at the Convent of Jesus and Mary School. However, her family moved to Madras when she was nine years old, and stayed there till she was fifteen. In Madras, she studied at the Rosary Matriculation School in Santhome till she was fourteen.
Ramaswamy became a grass-roots organizer and activist for women's rights and the rights of the poor while a student. She co-founded the Hyderabad Book Trust, a non-profit Telugu publishing collective. She has published books in both English and Telugu, as the sole author of India Stinking (2005), and as co-author of Taking Charge of Our Bodies (2004), On Their Own (2005), and The Oxford India Anthology of Telugu Dalit Writing (2016).
She has also translated Devulapalli Krishnamurthi’s autobiography Ooru, Vaada, Batuku into English as Life in Anantharam (2016). She also published an anthology of Gauri Lankesh’s writings in Telugu.
Thakur Ji Pathak

Thakur Ji Pathak (1968 – 1994) was an Indian social activist and politician. He was National General Secretary of Janata Dal. In 1994, Thakur Ji Pathak was murdered by some anti social elements.
Thakur Ji Pathak was born in 1968 in the village Narahi, Ballia in the Ballia district of Uttar Pradesh, India. This village had Good electricity, Good roads and transportation, and primary school building. At the age of 3 years Thakur Ji Pathak mother took him To Jamshedpur. He passed from the K.M.P.M Inter College, Jamshedpur Jharkhand. he did his Intermediate with Arts at the age of 18.
Thakur Ji Pathak was born to Kedarnath Pathak and Gunjeshwari Devi in 1968, he was the youngest of three children. He was always active and was inclined to the political landscape of India from a very young age.
Thakurji joined Janata party early in the 1980s to fulfill the demands of poor people from his constituency. Then he joined Janata Dal in 1988. He was an active supporter of women's rights and is fondly remembered by his fellow party colleagues.
Thakur Ji Pathak was appointed as National General Secretary of Janata Dal in 1989. Thakur Ji was a famous personality who always helped poor people and farmers. He was very close to the former prime minister of India at that time Chandra Shekhar.
In March 1994, Thakur Ji Pahak was shot by some anti social elements in front of the Jamshedpur High Court.
After the incident of his murder, his followers named him as "Shaheed Thakur ji Pathak". In the memory of Thakur Ji Pathak the "Thakur Ji Pathak Welfare Society" was founded in 1995. The organization is actively supports needy and poor people.
In memory of Thakur Ji Pathak, the organization fecilitates every year "Shaheed Thakurji Pathak Welfare Award". In 2021 the awardees are Dr. Vishal Rao and Shalini Thakur and Tejasvi Surya.
Faculty of Management Studies – Institute of Rural Management, Jaipur

Formerly known as Indian Institute of Rural Management (IIRM), Faculty of Management Studies - Institute of Rural Management (FMS-IRM), is an educational offshoot of SIIRM. It has campuses in Jaipur, Jodhpur and Phagi in Rajasthan. It is affiliated to AICTE, Ministry of Human Resource Development, and Government of India. Operational since 1994, it offers courses related to management and developmental research.
The institute assists government organizations and corporate houses with their developmental initiatives pertaining to society and the economy. It has participated in research and consultancy projects initiated by the Indian Central and State Governments, organizations like NAEB, NLM, NHM and International organizations such as UNICEF, United Nations Population Fund, World Health Organization, World Bank, World Food Program and Oxfam USA.
FMS-IRM courses require two years, divided into four semesters. During this time, about 30 theoretical courses in various streams are covered. The industrial internship program is 45 days. IRM currently offers:
This program business management training in various streams, such as marketing, finance, human resource management, to train students in economic, technological, cultural and political spheres. The curriculum includes relevant market trends and caters to corporate requirements.
The school offers a Post Graduate Diploma in Rural Management. Candidates in this program can opt for dual specialization in agribusiness and rural banking and finance.
FMS-IRM offers add-on courses and certification programs through various national and international collaborations. They include:
In the year 2012, FMS-IRM instituted Dr Thomas Cangan Leadership award to acknowledge alumni for making significant contribution to society. Among the recipients of this award, the most recent is Dr. Rajendra Singh, a Nobel Laureate, in 2019 while the first was Shri Anil Agarwal (industrialist), Chairman of Vedanta Group, in 2013.
Other noteworthy recipients include Dr Tessy Thomas in 2018, Professor Upinder Dhar in 2014, and Mrs. Neeta Boochra, former President of FICCI in 2015.
FMS-IRM added an additional component in the curriculum in 2011 named International Internship Program. Interested candidates can use this option to undertake internship with organizations in other countries after completing the first two semesters. FMS-IRM collaborates with AIESEC, an international students’ organization which is active in more than 116 countries, to carry out this program. Through IIP students from foreign universities can attend FMS-IRM as interns, and likewise students of FMS-IRM can choose off-shore organizations for their summer internship.
తాజ్ మహల్ ప్యాలెస్ హోటల్

తాజ్ మహల్ ప్యాలెస్ హోటల్ అనగా ఒక ఫైవ్‌స్టార్ హోటల్, ఇది మహారాష్ట్ర లోని ముంబై లో కొలబా ప్రాంతంలో ఉన్నది. ఇది తాజ్ హోటల్స్, రిసార్ట్స్ అండ్ ప్యాలెస్‌ల యొక్క భాగం, ఈ హోటల్స్ సమూహంలో ఈ హోటల్‌ను అత్యంత ప్రతిష్టాత్మకమైన సంపత్తిగా భావిస్తారు, ఇది 560 రూములను, 44 సూట్లను కలిగి ఉంది.
భారతదేశంలోని మహారాష్ట్ర రాష్ట్ర రాజధాని ముంబయిలోని కొలాబా ప్రాంతంలో ఫైవ్ స్టార్ తాజ్ మహల్ ప్యాలేస్ ఉంది. గేట్ వే ఆఫ్ ఇండియాకు అతి సమీపంలో ఈ హోటల్ కనిపిస్తుంది. మొత్తం 1500 మంది సిబ్బంది తాజ్ మహల్ ప్యాలేస్ హోటల్లో పనిచేస్తున్నారు. చారిత్రకంగా, కళానైపుణ్యాల పరంగా హోటల్ సముదాయమంతా విభిన్నమైన నిర్మాణ నైపుణ్యంతో కనిపిస్తుంది.
భారతదేశంలోనే అత్యున్నత సేవలు అందించే హోటల్ గా దీనికి గుర్తింపు ఉంది. విదేశీ అతిథులు, వివిధ దేశాల అధ్యక్షులు, ప్రఖ్యాత పరిశ్రమల ఛైర్మన్లు, సినితారలు, వ్యాపార ప్రముఖులు ఈ హోటల్లోనే బస చేస్తుంటారు.
ఈ హోటల్ లో అసలైన భవనాన్ని జెమ్సెడ్జీ టాటా 1903, డిసెంబరు 16న ప్రారంభించారు. అప్పటికే ముంబయిలో ఉన్న ప్రఖ్యాత గ్రాండ్ వాట్సన్ హోటళ్లో తెల్లవారికి తప్ప ఇతరులను రానిచ్చే వారు కాదు. దీంతో టాటా భారతీయలకు అంకితమిస్తూ ఈ హోటల్ నిర్మాణం చేపట్టారు. సీతారాం ఖండేరావు, డి.ఎన్.మీర్జా అనే ప్రఖ్యాత భారతీయ ఆర్కిటెక్చర్లు ఈ హోటల్ నిర్మాణానికి డిజైన్ చేయగా, ఆంగ్ల ఇంజినీరు డబ్ల్యు.ఎ.చాంబర్స్ నిర్మాణాన్ని పూర్తి చేశారు. ఖాన్ సాహెబ్ సొరబ్జీ రుట్టోన్జీ అనే కాంట్రాక్టర్ నిర్మించిన అందమైన మెట్లకు రూపకల్పన చేశారు.
దీని నిర్మాణ వ్యయం £250,000(నేటి విలువ £127 మిలియన్లు). మొదటి ప్రపంచ యుద్ధ కాలంలో ఈ హోటల్ ను 600 పడకల ఆస్పత్రిగా మార్చారు. తాజ్ మహల్ హోటల్లో అదనపు విభాగపు టవర్ ను 1973 లో ప్రారంభించారు దీనిని మెల్టన్ బెక్కర్ డిజైన్ చేశారు.
హోటల్ చరిత్రలో నవంబరు 26, 2008 ఒక దుర్దినం. లష్కరే తోయిబాకు చెందిన ఇస్లామిక్ తీవ్రవాదులు తాజ్ మహల్ (ఒబెరాయ్ కూడా) హోటల్ పై దాడికి దిగారు. ఈ ఘటనలో హోటల్ నిర్మాణం, పైకప్పు దెబ్బతిన్నాయి. విదేశీయులతో సహా హోటల్లో దిగిన దాదాపు 167 మంది అతిథులు ప్రాణాలు కోల్పోయారు. క్షతగాత్రుల్లో చాలా మంది భారతీయులే ఉన్నారు. భారత కమెండోలు మూడు రోజుల పాటు జరిపిన ఆపరేషన్ లో సాయుధులైన ఉగ్రవాదులందరినీ తుదముట్టించారు. ఒక్క తాజ్ లోనే 31 మంది చనిపోయారు. తాజ్ మహల్ ప్యాలేస్ హోటల్లో ఆ సమయంలో సుమారు 450 మంది ఉన్నారు.
ఇంతటి దుర్ఘటన నుంచి హోటల్ కొద్ది కాలంలోనే ఈ చారిత్రక భవనాన్ని తిరిగి పునరుద్దరించారు. జూలై 2009లో భారత్-అమెరికా సంబంధాలను పటిష్టం చేసుకునేందుకు మన దేశానికి వచ్చిన అమెరికా విదేశాంగ మంత్రి హిల్లరీ క్లింటన్ తాజ్ హోటల్లో బస చేశారు. ఈ సందర్భంగా ఆమె మాట్లాడుతూ “ముంబయిలో జరిగిన ఉగ్రవాదుల దాడిలో మరణించిన వారికి, హోటల్ సిబ్బందికి, అతిథులకు తమ దేశం తరపున ప్రగాఢ సంతాపం, సానుభూతి తెలియజేస్తున్నాను." అని అన్నారు. భారత దేశ స్వాతంత్ర్య దినమైన ఆగస్టు 15, 2010 నాడు తాజ్ మహల్ ప్యాలేస్ ను పూర్తి స్థాయిలో తిరిగి ప్రారంభించారు. ఈ హోటల్ పునరుద్దరనకు 1.75 బిలియన్ల రూపాయలు ఖర్చు చేశారు. అదేవిధంగా అమెరికా అధ్యక్షుడు బరాక్ ఒబామా కూడా నవంబరు 6, 2010 నాడు తాజ్ హోటల్లో బస చేశారు. దాడుల తర్వాత ఒక విదేశి అధ్యక్షుడు హోటల్లో బస చేయడం ఇదే ప్రథమం. ఈ సందర్భంగా హోటల్ దాబాపై జరిగిన సమావేశంలో ఒబామా మాట్లాడుతూ “ తాజ్ హోటల్ అనేది భారతీయుల బలానికి, నైపుణ్యాలకు ప్రతీక” అని కొనియాడారు.
తాజ్ మహల్ (సినిమా)

తాజ్ మహల్ 1995 లో ముప్పలనేని శివ దర్శకత్వంలో విడుదలైన సినిమా. దీన్ని సురేష్ ప్రొడక్షన్స్ పతాకంపై రామానాయుడు నిర్మించాడు. ఇందులో శ్రీకాంత్, మోనికా బేడి ముఖ్యపాత్రల్లో నటించారు. గీత రచయిత చంద్రబోస్ కు పాటల రచయితగా ఇది తొలి సినిమా.
ఈ సినిమాకు ఎం. ఎం. శ్రీలేఖ సంగీత దర్శకత్వం వహించింది. ఇందులో మొత్తం ఆరు పాటలున్నాయి. గీత రచయిత చంద్రబోస్ కు పాటల రచయితగా ఇది తొలి సినిమా.
తాజ్ మహల్ (నవల)

తాజ్ మహల్ (నవల) 1934 సంవత్సరంలో నండూరి వేంకట సుబ్బారావు రచించిన నవల.
తాజ్‌ మహల్ నిర్మాణం వెనుక ప్రేమ కథ ఉందని ప్రతీతి. మొఘల్ చక్రవర్తి షాజహాన్ తన భార్య ముంతాజ్ మరణంతో బాధపొంది ప్రపంచ వింతల్లో ఒకటైన తాజ్‌మహల్ నిర్మించినట్టు ప్రఖ్యాతి పొందిన గాథను రచయిత నవల వ్రాశారు.
ఈ పుస్తకం శైలి మృదుమధురమైనది. వర్ణనాంశాలు అతి సుందరముగా వ్రాయబడినవి. కథ, చరిత్రాత్మకమై మొఘలాయి సామ్రాజ్య వైభవమును హైందవ స్త్రీల పట్టుదలయు, దేశాభిమానమును ఈ పుస్తకంలో చూడవచ్చు. ఈ పుస్తకంలో జులేఖా సాహసకార్యములు బెహరీచరాను మాయోపాయములు, జహంగీరు రాజకీయపరతంత్రత, నూర్జహాను బుద్ధికుశలత, ఖురుంరాకుమారుని మనోనిర్మలత, లూలియా పపిత్రప్రేమ సులభ శైలిలో అందరికీ అర్థమగు రీతిన రాయబడినది. ఫతేఫూరు సిక్రీ యందు ప్రదర్శించబడిన అద్బుత చర్యలు కూడా ఇందులో ఉన్నవి.
ఈ గ్రంథకర్త గ్రామ్యమునుపయోగించక అందరికీ అర్థమయ్యే రీతిలో వ్రాసిరి. ఈ పుస్తకం రెండు భాగాలుగా ప్రచురించబడినది.
తాజ్ మహల్ హోటల్ (అబీడ్స్)

తాజ్ మహల్ హోటల్, తెలంగాణ రాష్ట్ర రాజధాని హైదరాబాద్‌లోని అబిడ్స్ ప్రాంతంలో ఉన్న ఉన్న ఒక వారసత్వ హోటల్. ఉడిపి వంటకాలకు ఈ హోటల్ ప్రసిద్ధి చెందింది. మసాలా దోసె, కట్లెట్, ఉప్మా ఇక్కడి ఆల్-టైమ్ ఫేవరెట్. గత 65 సంవత్సరాలుగా కర్ణాటకలోని ఒకే విక్రేత నుండి కాఫీ పొడిని తీసుకువస్తున్నారు. భోజనం మొదట్లో 25 పైసలు, అపరిమిత ఆహారం 1 రూపాయి ఉండేది. కప్ - సాసర్‌, వాష్ బేసిన్ల కాన్సెప్ట్‌ను మొదటిసారిగా హోటల్ నుండే పరిచయమయ్యాయి.
కర్ణాటకలోని ఉడిపి సమీపంలోని బెల్పు ప్రాంతానికి చెందిన ఇద్దరు స్నేహితులు బాబూరావు, ఆనంద్‌రావు 1942లో హైదరాబాదు నగరానికి వచ్చారు. బాబురావుకు వంట చేయడంలో మంచి నైపుణ్యం ఉండగా, ఆనంద్‌రావుకు వ్యాపార నైపుణ్యం ఉంది. వీరిద్దరూ సికింద్రాబాద్‌లోని మహంకాళి దేవాలయం సమీపంలో ఓ చిన్న స్థలాన్ని అద్దెకు తీసుకున్నారు. కొత్త రుచులతో కూడిన దక్షిణ భారత టిఫిన్లను హైదరాబాద్‌కు పరిచయం చేశారు. బాబూరావు తన సోదరుడు సుందర్‌రావు ముంబైలోని షిప్పింగ్ కంపెనీలో చదువుకున్నాడు, బాగా ఇంగ్లీష్ మాట్లాడుతాడు, పరిపాలనా విషయాలు తెలుసు. అలా వాళ్ళు ముగ్గురు కలిసి 1948లో ఈ తాజ్ మహల్ హోటల్ అబిడ్స్ శాఖను స్థాపించారు.
ఈ రెస్టారెంట్‌లో శాకాహారమైన ఉడిపి వంటకాలు ఉన్నాయి. బటన్ వడ, పాలక్ పనీర్ దోస, ఫిల్టర్డ్ కాఫీ, సాంబార్, మసాలా దోస, థాలీ మొదలైన వంటకాలు ఇది ప్రసిద్ధి చెందింది. ఇక్కడ ఇప్పటికీ రెడీమేడ్ మసాలా పొడిని ఉపయోగించకుండా స్వంతంగా తయారుచేసిన మసాలాను ఉపయోగిస్తారు. అంతేకాకుండా, వంట చేసేవారు స్నానం చేసిన తరువాతనే వంటగదిలోకి ప్రవేశిస్తారు.
ఇక్కడికి అనేకమంది ప్రముఖులు వస్తుంటారు. అక్కినేని నాగేశ్వరరావు, జమున, మాజీ ముఖ్యమంత్రులు, ఎం.ఎఫ్. హుస్సేన్ వంటి వారు ఇక్కడ తనకు ఇష్టమైన బటన్ ఇడ్లీలను వినడానికి ఈ ప్రదేశాన్ని సందర్శించేవారు. 1968లో మెథడిస్ట్ పాఠశాలలో కాంగ్రెస్ సెషన్ జరిగినప్పుడు తాజ్ మహల్ హోటల్ వారు క్యాటరింగ్ చేసారు. ఇందిరా గాంధీ నేలపై కూర్చుని భోజనం చేయగా, ఆమెకు సుందర్‌రావు వడ్డించాడు.
ఈ భవనం 90 ఏళ్ల నాటిది, హెచ్‌ఎండీఏ ఈ భవనాన్ని వారసత్వ కట్టడంగా ప్రకటించింది.
ఈ హోటల్ కు వచ్చిన అవార్డులు, ప్రశంసలు:
కమ్యూనిస్టు పార్టీ ఆఫ్ ఇండియా (సి.పి.ఐ)

కమ్యూనిజం భావజాలంతో భారతదేశంలో తొలిగా ఏర్పడ్డ రాజకీయ పార్టీ భారత కమ్యూనిస్టు పార్టీ. దీని ఆంగ్ల పేరు (Communist Party of India (CPI) లోని ప్రథమాక్షరాలతో సిపిఐగా లేక భా.క.పాగా పేరుపొందింది.ఈ పార్టీ డిసెంబరు 26 1925 స్థాపించబడింది. 1964లో దీనిలోని అతివాద వర్గం కమ్యూనిస్టు పార్టీ ఆఫ్ ఇండియా (మార్కిస్టు)గా విడిపోయింది.
కమ్యూనిస్ట్ పార్టీ అఫ్ ఇండియా (సిపిఐ) పార్టీ 1925 చివరలో కాన్పూర్, ఉత్తరప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోలో స్థాపించబడింది, భారతదేశం లోపల, బయట చాలా మంది ప్రజలు ఉపఖండంలో కమ్యూనిస్ట్ ఉనికిని నెలకొల్పడానికి ప్రయత్నించారు. 1920 లో తాష్కెంట్‌లో (ఇప్పుడు ఉజ్బెకిస్తాన్‌లో) మనబేంద్ర నాథ్ రాయ్, అబాని ముఖర్జీ,రాయ్ భార్య ఎవెలిన్ భారతదేశంలో కమ్యూనిస్ట్ పార్టీని ఏర్పాటు చేయాలని పిలుపునిచ్చిన వారు. కమ్యూనిస్ట్ పార్టీ అఫ్ ఇండియా తమ లక్ష్యాలలో మిలిటెంట్ సామ్రాజ్యవాద దేశభక్తిని అంతర్జాతీయవాదంతో కలిపి మోహన్‌దాస్ కె. గాంధీ, ఇండియన్ నేషనల్ కాంగ్రెస్ (కాంగ్రెస్ పార్టీ) నేతృత్వంలోని అహింసాత్మక శాసనోల్లంఘన (సత్యాగ్రహ) ప్రచారాలకు ఒక ఉద్యమాన్ని ప్రారంభించాయి . అయితే, ఆ సమయంలో, బ్రిటీష్ పరిపాలన కమ్యూనిస్ట్ కార్యకలాపాలపై సాధారణ నిషేధాన్ని విధించింది, పార్టీకి వ్యతిరేకంగా అనేక చర్యలు తీసుకుంది, పార్టీ నాయకులను 1929 లో జైళ్ళలో వేయడంతో సహా సిపిఐ సంస్థాగతంగా బలహీనంగా ఉండి, పార్టీ అయ్యే వరకు రహస్యంగా పనిచేయడానికి ఆంక్షలు విధించారు . తర్వాత 1942 లో రద్దు చేయబడింది. 1947 లో భారతదేశం వచ్చిన తరువాత కమ్యూనిస్ట్ పార్టీ అఫ్ ఇండియా ( సిపిఐ) బలపడింది . కమ్యూనిస్ట్ పార్టీ ( సి.పి .ఐ ) మహిళలకు సామాజిక సమానత్వం, పెద్దలందరికీ ఓటు హక్కు, ప్రైవేటు యాజమాన్యంలోని సంస్థల జాతీయం, భూ సంస్కరణలు, అట్టడుగు కులాలకు సామాజిక న్యాయం ( అంటరానివారితో సహా), సమ్మెల ద్వారా నిరసన తెలపడం, వంటివి పార్టీ యొక్క ప్రజాదరణను పెంచాయి. 1951 లో పార్టీ "జాతీయ ప్రజాస్వామ్యం" అని ప్రజలకు పిలుపునిచ్చింది. పార్టీ 1950 నుంచి దేశములో జరిగిన ఎన్నికలలో (లోక్‌సభ, రాజ్యసభ ) 1951, 1957, 1962 కాంగ్రెస్ పార్టీతో పోలిస్తే ఇది చాలా తక్కువ సీట్లను పొంది, ప్రధాన ప్రతిపక్ష పార్టీగా దేశములో అవతరించింది. 1957 లో సిపిఐ కేరళలో జరిగిన శాసనసభ ఎన్నికలలో కాంగ్రెస్‌ను ఓడించింది, ఇ.ఎం.ఎస్. నంబూద్రిపాద్మొ ముఖ్యమంత్రిగా భారతదేశంలో మొదటి కాంగ్రెసేతర ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేసింది. కేరళలలో నంబూద్రిపాద్ ప్రభుత్వం అనేక సంస్కరణలను ( భూసంస్కరణ, విద్యా విధానములో ) ప్రవేశపెట్టింది. ఈ సంస్కరణ లతో వ్యతిరేకంగా ఉద్యమాలు కూడా జరిగినవి
భారతదేశములో కమ్యూనిస్ట్ పార్టీ ఆఫ్ ఇండియా స్థాపించిన వ్యక్తులు : ఎం. ఎన్. రాయ్, ఎవెలిన్ రాయ్-ట్రెంట్, అబాని ముఖర్జీ, రోసా ఫిటింగోవ్, మహ్మద్ అలీ, మొహమ్మద్ షఫీక్, . సి .పి.ఐ పార్టీ యొక్క కార్యక్రమాన్ని భారతదేశ పరిస్థితులకు తగినట్లుగా రూపొందించాలని నిర్ణయించింనారు ఎస్ . వి . ఘటే మొదటి జనరల్ సెక్రటరీ, కమ్యూనిస్ట్ పార్టీ అఫ్ ఇండియా ( 1925-1933) వరకు
భా.క.పా. భారత ఎన్నికల కమీషను చే జాతీయ పార్టీగా గుర్తింపబడింది. As of 2019 భా.క.పా. ప్రస్తుత ప్రధాన కార్యదర్శి డి. రాజా. కె. నారాయణ తెలంగాణ రాష్ట్ర కార్యదర్శిగా, కేంద్ర కమిటీ సభ్యుడిగా ఉన్నాడు.
సి.పి.ఐ.కి చెందిన అనుబంధ సంస్థలు:
2006 వరకు రాష్ట్రాల శాసనసభలలో భాకపా స్థితి క్రింద ఇవ్వబడింది.
ఆంధ్రప్రదేశ్ శాసనసభకు జరిగిన 2009ఎన్నికలలో నాలుగు సీట్లు గెలుచుకుంది.
మరుమలార్చి ద్రవిడ మున్నేట్ర కజగం, విదుతలై చిరుతైగల్ కట్చి, కమ్యూనిస్ట్ పార్టీ ఆఫ్ ఇండియా (మార్క్సిస్ట్) అనే పార్టీలతో కలిసి 2015 అక్టోబరులో పీపుల్స్ వెల్ఫేర్ ఫ్రంట్ ఏర్పాటు చేసింది.
ఇండియా టుడే

ఇండియా టుడే లివింగ్ మీడియా ఇండియా లిమిటెడ్ వారిచే ప్రచురించబడే ఆంగ్ల వార పత్రిక (వీక్లీ న్యూస్ మ్యాగజైన్). ఇది న్యూ ఢిల్లీ కేంద్రంగా ప్రచురితమవుతుంది. ఇండియా టుడే హిందీ, తెలుగు, తమిళ్, మలయాళం భాషల్లో కూడా ప్రచురితమైంది. ఇండియా టుడే చీఫ్ ఎడిటర్ ఆరోన్ పూరి. 1975 నుండి ఈయన ఆ స్థానంలో కొనసాగుతున్నారు.
ఇది ఇండియా టుడే గ్రూప్ లో భాగం. ఇండియా టుడే గ్రూప్ 1975 లో స్థాపించబడింది. ఇది ఇప్పుడు 13 పత్రికలు, 3 రేడియో స్టేషన్లు, 4 TV చానెల్స్, 1 వార్తాపత్రిక, ఒక శాస్త్రీయ సంగీత లేబుల్ (మ్యూజిక్ టుడే) కలిగి ఉంది. 1975 లో 5,000 ప్రతులు ఒక సర్క్యులేషన్ తో ప్రచురణ ప్రారంభమై ప్రస్తుతం మిలియన్ (1000000) కాపీల సర్క్యులేషన్ తో 5 కోట్ల మంది చదువరులను కలిగి ఉంది.
ఇంగ్లీష్ లోనే కాక హిందీ, ఇతర ప్రాంతీయ భాషల్లో దాని ఆనువాద ప్రచురణలు ప్రారంభించి, నాణ్యమైన జాతీయ స్థాయి వార్తలు అందించడంతో ఇంగ్లీష్ రాని వారికి గొప్ప వరంలా మారింది. ఆ విధంగా ప్రాంతీయ భాషల్లో ఇండియా టుడే ప్రచురణలు మంచి ప్రశంశలు పొందాయి. 2015 ఫిభ్రవరిలో దక్షిణ భారతభాషల ప్రచురణలు మూతపడ్డాయి.
ఆగ్రా

ఆగ్రా (హిందీ : आगरा, ఉర్దూ : آگرا ) నగరం ఉత్తర ప్రదేశ్ లో, యమునా నది ఒడ్డున గలదు. మహాభారత కాలంలో దీని పేరు 'అగ్రబనా' లేదా స్వర్గం. టోలెమీ ప్రాచీన భౌగోళశాస్త్రజ్ఞుడు, తన ప్రపంచ పటంలో దీనిని ఆగ్రాగా గుర్తించాడు. ఈ నగరాన్ని నిర్మించిన వారి గురించి పలు కథనాలున్నాయి, కానీ ఎవరి ఆధీనంలో ఈ నగరముండినదో, ఈ విషయం మాత్రం చెప్పగలుగుతున్నారు. ఈ నగరం రాజా బాదల్ సింగ్ (1475) ఆధీనంలోనుండేది. పర్షియన్ కవి సల్మాన్ ప్రకారం రాజా జైపాల్ అనే రాజు ఆధీనంలో వుండేది, ఇతడికి మహమూద్ గజనీ నుండి సంక్రమించింది. 1506లో సికందర్ లోఢీ పాలించాడు, తరువాత ఇది, మొఘల్ చక్రవర్తుల ఆధీనంలోకి వచ్చింది. ఇందులోని తాజ్ మహల్, ఆగ్రా కోట, ఫతేపూర్ సిక్రీ మూడునూ యునెస్కో వారిచే ప్రపంచ వారసత్వ ప్రదేశాలు గా, గుర్తింపబడ్డాయి.
ఆగ్రా జిల్లా

ఆగ్రా జిల్లా (హిందీ: आगरा ज़िला, ఉర్దూ: گرہ ضلع) ఉత్తర ప్రదేశ్ రాష్ట్రం లోని జిల్లా. చారిత్రిక నగరమైన ఆగ్రా ఈ జిల్లాకు కేంద్రం. ఆగ్రా జిల్లా ఆగ్రా రెవెన్యూ డివిజన్‌లో భాగం. జిల్లా వైశాల్యం 4,027 చ.కి.మీ.
ఆగ్రా జిల్లాలో 6 తాలూకాలు ఉన్నాయి. ఎత్మాద్పూర్, కిరౌలి, ఖెరాగర్, ఫతేహాబాద్ (ఆగ్రా), బాహ్. జిల్లాలో 15 బ్లాకులు (మండలాల స్థాయి పాలనా విభాగాలు) ఉన్నాయి: ఎత్మాద్పూర్, ఖందౌలి, షంషాబాద్, ఫతేహబాద్, జగ్నేర్, ఖేరాగర్, సైయాన్ (ఆగ్రా), ఆచనేరా, అకోలా, బిచ్పురి, ఫతేపూర్ సిక్రి, బరౌలి అహిర్, బాహ్, పినాహత్, జైత్పూర్ కలాన్
జిల్లాలో మూడు లోక్‌సభ నియోజక వర్గాలు ఉన్నాయి. అవి జలేశ్వర్, ఫిరోజాబాద్, ఆగ్రా. జిల్లాలో 9 అసెంబ్లీ నియోజకవర్గాలు - బాహా, ఫతేహాబాద్, ఎత్మాద్పూర్, దయాళ్ భాగ్, ఆగ్రా కంటోన్మెంట్, పశ్చిమ ఆగ్రా, తూర్పు ఆగ్రా, ఖేరాగర్, ఫతేపూర్ సిక్రీ.
జిల్లాలో భ్రజ్ భాష (హిందీ మాండలికం) వాడుకలో ఉంది. మథుర జిల్లా కేంద్రంగా ఉన్న బ్రజ్ భూభాగంలో భ్రజ్ భాష వాడుకలో ఉంది. ఉత్తర ప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని మథుర, ఆగ్రాలలో రాజస్థాన్ రాష్ట్రంలోని దౌల్‌పూర్, భరత్‌పూర్ లలో భ్రజ్ భాష వాడుకలో ఉంది. ఇది గంగా యమునా మైదానంలో ప్రధానమైన భాష.
ఆగ్రా రైల్వే డివిజను

ఆగ్రా రైల్వే డివిజను ఉత్తర మధ్య రైల్వే జోన్లో మూడు రైల్వే డివిజన్లలో ఒకటిగా ఉంది. ఈ రైల్వే డివిజను 2003 ఏప్రిల్ 1 న స్థాపించబడింది. ఆగ్రా రైల్వే డివిజను దాని ప్రధాన కేంద్రం భారతదేశం లోని ఉత్తర ప్రదేశ్ రాష్ట్రంలో ఆగ్రాలో ఉంది.
ప్రయాగ్‌రాజ్ , ఝాన్సీ రైల్వే డివిజను, ఇతర రెండు రైల్వే డివిజన్లు ఉత్తర మధ్య రైల్వే జోనులో ఉన్నాయి. వీటి ప్రధాన కార్యాలయం ప్రయాగ్‌రాజ్ గా ఉంది.
భారతదేశంలో అత్యంత వేగవంతమైన రైలు అయిన గట్తిమాన్ ఎక్స్‌ప్రెస్ ఆగ్రా డివిజన్లో కూడా నడుస్తుంది.
ఈ జాబితాలో ఆగ్రా రైల్వే డివిజనులో ఉన్న స్టేషన్లు, వాటి స్టేషను వర్గం వారీగా ఉన్నాయి.
ప్రయాణీకులకు స్టేషన్లు మూతబడ్డాయి -
ఆగ్రా వెస్ట్ శాసనసభ నియోజకవర్గం

ఆగ్రా వెస్ట్ శాసనసభ నియోజకవర్గం ఉత్తర ప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని నియోజకవర్గాలలో ఒకటి. ఈ నియోజకవర్గం ఆగ్రా జిల్లా పరిధిలోని శాసనసభ నియోజకవర్గాల్లో ఒకటి. "పార్లమెంటరీ & అసెంబ్లీ నియోజకవర్గాల డీలిమిటేషన్ ఆర్డర్, 2008" ఆధారంగా 2008లో నియోజకవర్గాల పునర్విభజనలో భాగంగా ఈ నియోజకవర్గం రదై 2008 తర్వాత ఆగ్రా సౌత్ శాసనసభ నియోజకవర్గంగా నూతనంగా ఏర్పాటైంది.
సీమ సాహితి

సీమ సాహితి సాహిత్య సామాజిక మాసపత్రిక నంద్యాల నుండి వెలువడింది. జనవరి 1996లో తొలి సంచిక వెలువడింది. బి.పాండురంగారెడ్డి, రాచపాళెం చంద్రశేఖర్ రెడ్డి, తుమ్మల రామకృష్ణ సంపాదకులుగా తొలి సంచికలో పేర్కొన్నారు. రెండవ సంచికలో రాచపాళెం చంద్రశేఖర్ రెడ్డి ప్రధాన సంపాదకునిగాను, బి.పాండురంగారెడ్డి వర్కింగ్ ఎడిటర్‌గా, మధురాంతకం రాజారాం, జానమద్ది హనుమచ్ఛాస్త్రి, భూమన్ ఇతర సంపాదక సభ్యులుగా పేర్కొనబడింది.
రాయలసీమ ప్రాంతం నుండి వెలువడే సాహిత్యానికి పూర్వవైభవం తీసుకురావడం ఈ పత్రిక ఆశయాలలో ఒకటి. ఈ పత్రిక బళ్ళారి రాఘవపై, విద్వాన్ విశ్వంపై, శ్రీబాగ్ ఒడంబడికపై ప్రత్యేక సంచికలను వెలువరించింది. ఈ పత్రికలో వ్యాస సాహితి, కవితాసీమ, కథా సాహితి, సమీక్షా సాహితి, లేఖా సాహితి మొదలైన శీర్షికలున్నాయి. ఈ పత్రికలో తమ్మినేని పుల్లయ్య, యస్.జి.డి.చంద్రశేఖర్, వనం దత్తగురుప్రసాదశర్మ, రాచపాళెం చంద్రశేఖర్ రెడ్డి, తుమ్మల రామకృష్ణ, నాగసూరి వేణుగోపాల్, బి.సూర్యసాగర్, కాకరాల, టి.రాజారాం, పంపన, నిఖిలేశ్వర్, శరత్ బాబు, వి.లలిత, కొడవటిగంటి కుటుంబరావు, జైసీతారాం, అద్దేపల్లి రామమోహనరావు, దినకర్, రాధేయ, బిక్కి కృష్ణ, సన్నపురెడ్డి వెంకటరామిరెడ్డి, హెచ్చార్కె, శాంతి నారాయణ, ఎస్వీ సత్యనారాయణ, ఎం.ఆర్.గోవిందరెడ్డి, పప్పూరి రామాచార్యులు, నీలం సంజీవరెడ్డి, భూమన్, కె.బాలగోపాల్, జూపల్లి ప్రేమ్‌చంద్, సింగమనేని నారాయణ, గన్నమనేని సాయిబాబా, షమీవుల్లా, సి.కామేశ్వరరావు, షేక్ మహమ్మద్ ముస్తఫా, సర్తాజ్, జె.పి.మునిస్వామి, వేంపల్లి అబ్దుల్‌ఖాదర్, మధురాంతకం రాజారాం, యం.వి.రమణారెడ్డి, నిమ్మగడ్డ వేంకటేశ్వరరావు, ఎస్.పి.శంకరరెడ్డి, కె.యస్.యస్.శేషన్, ద్వా.నా.శాస్త్రి, పోసా శివయ్య, కె.యం.రాయుడు, దాదా హయాత్, ఎస్.గంగప్ప, సాగర్, అవధానం నాగరాజారావు, హెచ్.ఎస్.బ్రహ్మానంద, వి.ఆర్.రాసాని, అమళ్ళదిన్నె గోపీనాథ్, సౌభాగ్య, ఆర్.వసుంధరాదేవి, తక్కోలు మాచిరెడ్డి, దస్తగిరి, పి.ఎల్.శ్రీనివాసరెడ్డి, తంగిరాల వెంకట సుబ్బారావు, నాళేశ్వరం శంకరం, టి.గిరిరాజులు, సమతారావు, పి.రామకృష్ణారెడ్డి, మల్లెల దాసరి నరసింహమూర్తి, మధుర్‌జీ, చలసాని ప్రసాదరావు మొదలైన వారి రచనలు వెలువడ్డాయి. 1998లో ఈపత్రిక ఆగిపోయింది.
ఆగస్టు - అక్టోబరు 1996 సంచికలో ఈ క్రింది అంశాలు ఉన్నాయి.
వ్యాస సాహితి
కవితాసీమ
కథా సాహితి
సమీక్షా సాహితి
లేఖా సాహితి
కొత్తపల్లి పున్నయ్య

కొత్తపల్లి పున్నయ్య న్యాయ రంగంతో పాటు రాజకీయంగా, కవిగా, వివిధ కమిటీల్లో కీలకంగా వ్యవహరించాడు.
ఈయన 1923, ఆగస్టు 19 న సోంపేట మండలం బారువలో జన్మించాడు. పున్నయ్య, ఇచ్చాపురం, విజయనగరం ప్రాంతాల్లో విద్యాభ్యాసము చేసాడు. క్విట్ ఇండియా జాతీయోద్యమంలో పాల్గొన్నాడు.
1955 ఎన్నికల్లో చీపురుపల్లి నుంచి యునైటెడ్ కాంగ్రెస్ అభ్యర్థిగా గెలుపొందినాడు. అప్పట్లోనే జిల్లాపరిషత్ తొలి వైస్ -ఛైర్మన్‌గా పనిచేసి విద్యారంగం అభివృద్ధికి కృషిచేసాడు. 1962 లో పొందూరు నుంచి శాసనసభకు ఎన్నికయ్యాడు. చంద్రబాబు ముఖ్యమంత్రిగా ఉన్న సమయంలో కులవివక్షతను అంతమొందించడానికి పున్నయ్య కమిషన్‌ ఏర్పాటు చేసారు . భారత ప్రభుత్వము రాజ్యాంగ సమీక్షా సంఘంలో పున్నయ్యను సభ్యుడిగా నియమించింది.