davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Dale sykehus

Dale sykehus var et psykiatrisk sykehus på Dale i Sandnes kommune. I 1911 ble gården Dale kjøpt og i 1913 sto Dale asyl ferdig. Asylet ble bygget som felles sinnssykeasyl for Rogaland fylke og Stavanger by og hadde en kapasitet på 196 pasienter. Stedet var bygget opp som en isolert liten by på østsiden av Gandsfjorden om lag 8 km fra Sandnes sentrum. Anlegget var i stor grad et selvstendig og selvforsynt samfunn med egen kraftstasjon, forsamlingslokale og boliger for ansatte. Eiendommen er på 4 500 dekar, og opprinnelig ble det på sykehuset drevet gård hvor pasientene deltok i arbeidet.
Den monumentale hovedbygningen, senere kalt mannsavdelingen, ble tegnet av arkitekt Sigurd Lunde i jugendstil og bygget har en dominerende front vendt mot fjorden. Dale sindssygehus fikk i 1920 en egen skole for barna til de ansatte og i 1925 en egen kvinneavdeling med plass til 112 pasienter.
I 1930-årene ble sjokkbehandling tatt i bruk, og fra 1942 brukte man elektrosjokk i terapien. Den første pasient ble lobotomert i 1953; to år etter begynte man å ta i bruk beroligende medikamenter.
I 1965 skiftet Dale sykehus navn til Rogaland psykiatriske sjukehus. Samtidig gjorde miljøterapien sin entré, og sosionomene og ergoterapeutene inntok Dale. I 1973 hadde sykehuset sitt høyeste antall pasienter; 583 personer var da innlagt. I 1975 fikk sykehuset velferdsbygg med gymnastikksal, svømmebasseng og kafeteria.
I 1980-årene ankom psykologene, og stedet skulle ikke lenger være en oppbevaringsanstalt, men en institusjon som arbeidet for å få pasientene så friske at de kunne skrives ut fra sykehuset.
Etter reformen i psykiatrien ble stedet bygget ned. Fylkestingets vedtak om nedleggelse ble gjort i 1980, men først i 2001 ble det stengt som psykiatrisk sykehus. Frem til 2004 hadde Sentralsjukehuset i Rogaland fremdeles avdeling for rusrelatert psykiatri på Dale. Fra 1993 ble det tatt i bruk til asylmottak med over 300 beboere.
Det har i ettertid vært diskutert om den monumentale hovedbygningen skal restaureres og bevares, eller om den skal rives. På et tidspunkt var lokalpolitikerne villige til å gi bort hele området – 4500 dekar med 5000 meter strandlinje – for ei krone. Etter at Aftenbladet skrev om dette, fikk de riktignok 31,5 millioner kroner mer, og nå er det private eiere som legger planer for hva Dale-området kan bli.
Randaberg-mannen Bjørn Rygg og Stavanger-mannen Thor Steinar Sandvik er disse private eierne som sikret seg Dale-eiendommen i Sandnes gjennom sine selskaper BR Industrier og TS Byggtjenester.
«Dale - et samfunn i miniatyr - Aftenbladet.no». 3. juli 2013. Arkivert fra originalen 3. juli 2013.
Liste over isbreer i Norge

Dette er ei liste over Norges største isbreer basert på NVEs kartlegging av alle norske breer ved hjelp av satellittbilder fra perioden 1999–2006.
På bakgrunn av tellingen ble det definert 2534 isbreer, hvorav 1252 lå i Sør-Norge og 1282 i Nord-Norge. Det samlede arealet som var dekket av breer og flerårige snøfelt var 2692 km², noe som tilsvarer 0,7 % av Norges samlede landareal. 57 % av isbrearealet befant seg seg i Sør-Norge. De to foregående breatlasene inkluderte kun 1627 brer, den store forskjellen skyldes i hovedsak en metodeendring og at det nye breatlaset har tatt med flere små enheter. Den nye kartleggingen anslår så langt at Norges brearealet har minket med ca. 12 prosent i perioden fra 1960-tallet til den nye kartleggingen fra tiden 1999 til 2006.
Isbreene på Svalbard ikke er med på denne listen. Svalbards 2100 isbreer dekker nesten 60 % av landarealet. Den største er Austfonna på Nordaustlandet, som med sine omtrent 8450 km² er den nest største i Europa.
På Norges hovedland finnes det platåbreer (for eksempel Jostedalsbreen og Svartisen), dalbreer og små botnbreer. Isbreer og varig snø dekker knapt 1 % av hovedlandets areal fordelt på rundt 1600 isbreer. Dette tilsvarer anslagsvis et vannvolum på 270 km. De store breene er platåbreer og kan være 500-600 meter tykke over en ofte sterkt kupert, alpint berggrunn. Vestlandet, Jotunheimen, Troms og Nordland har mest isbreer. Rundt de alpine toppene i Lyngen, Jotunheimen og Sunnmørsalpene er det mange små botnbreer. Engabreen ved Svartisen når nesten havnivå. Etter istiden forsvant trolig de fleste isbreer fra Norge, og de store breene i Norge oppsto trolig omkring 500 f.Kr. da klimaet ble dårligere. Over 60 % av Svalbard er dekket av isbre.
Breene på hovedlandet har over tid variert i utstrekning og nådde flere steder største utstrekning på 1700-tallet. Isbreer dannes og vedlikeholdes ved at det faller mer snø enn det som smelter om sommeren. De tykke snølagene omdannes til is som begynner å sige nedover i terrenget når vekten blir stor nok. I sommersesongen kan de raskeste breene bevege seg opp til 2 meter i døgnet, mens dalbreene i Jotunheimen vanligvis har en hastighet på 10 cm i døgnet. Isen skiftes stadig ut ved smelting nederst og tilvekst øverst, grensen mellom disse kalles likevektslinjen. På Ålfotbreen er likevektslinjen rundt 1200 m.o.h., i Jotunheimen er den rundt 2100 meter og på kysten av Nordland rundt 800 meter. Mellom 1960 og 1990 vokste breene på Vestlandet, mens breene øst for vannskillet krympet. Vann magasineres i breene noe som demper variasjon i vannføring fra år til år i tilknyttede vassdrag. Vassdrag i områder med breer har jevnt over større vannføring enn vassdrag som ikke drenerer breer. Den eldste isen i norske breer er 700 til 1000 år gammel.
Vestland County Municipality

Vestland County Municipality (Norwegian: Vestland fylkeskommune) is the democratically elected regional governing administration of Vestland county in Norway. The main responsibilities of the county municipality includes the overseeing the county's upper secondary schools, county roadways, public transport, dental care, culture, and cultural heritage.
The Vestland county council (Norwegian: fylkestinget) is made up of 65 representatives that are elected every four years. The council essentially acts as a Parliament or legislative body for the county and it meets about six times each year. The council is divided into standing committees and an executive board (fylkesutval) which meet considerably more often. Both the council and executive board are led by the county mayor (fylkesordførar).
The party breakdown of the council is as follows:
Hof, Innlandet

Hof is a former municipality in the old Hedmark county, Norway. The municipality existed from 1838 until 1963 when it was merged into Åsnes Municipality. In 1963 when it was dissolved, the municipality encompassed 422 square kilometres (163 sq mi). The administrative centre was the village of Hof where the old Hof Church is located.
Hof was located in the traditional district of Solør. Hof was bordered by Grue municipality to the south, Asnes municipality to the north, Våler, Nord-Odal, and Stange municipalities to the west, and the Kingdom of Sweden to the east. The eastern part of the municipality was part of the Finnskogen area.
Historically, the prestegjeld of Hof included the main parish plus the sub-parishes of Åsnes and Våler. The whole parish of Hof was established as a municipality on 1 January 1838 (see formannskapsdistrikt law). In 1849, the two northern areas of Hof were separated to form the new municipality of Åsnes og Våler (population: 7,087), which drastically reduced the size of Hof municipality. The split left Hof with a population of 2,913. During the 1960s, there were many municipal mergers across Norway due to the work of the Schei Committee. On 1 January 1963, the municipality of Hof (population: 3,222) was merged into the neighboring municipality of Åsnes (population: 6,750). On 1 January 1969 the Rotberget area (population: 23), which had been a part of Hof until the 1963 merger, was transferred to the neighboring Grue municipality.
The municipality (originally the parish) is named after the old Hof farm (Old Norse: Hof) since the first Hof Church was built there. The name is identical with the word hof which means "shrine" or a "pagan temple hall" (as in a temple of the Old Norse gods).
During its existence, this municipality was governed by a municipal council of directly elected representatives. The mayor was indirectly elected by a vote of the municipal council.
The municipal council (Herredsstyre) of Hof was made up of 19 representatives that were elected to four year terms. The party breakdown of the final municipal council was as follows:
List of mountains in Norway by height

There are 291 peaks in Norway with elevations of over 2,000 metres (6,562 ft) above sea level and that have a topographic prominence of more than 10 m (33 ft). The following list includes those 186 that have a topographic prominence of 50 m (160 ft) or more. The topographic isolation refers to the shortest horizontal distance one would have to travel to find a higher summit.
Most of these peaks are in Lom Municipality, Skjåk Municipality, Luster Municipality, and Vågå Municipality, connected to the mountain chain that reaches its prominence with Jotunheimen. There are also several peaks in Dovrefjell, Rondane, Dovre, Lesja, and Folldal that also reach above 2000 meters. All the peaks are to be found in 14 topographical maps (Norge 1:50000) published by the Norwegian government cartography office, of which 21 peaks are in 1518 II Galdhøpiggen, 18 in 1618 III Glittertinden, and 13 in 1617 IV Gjende. The northernmost is in the Dovre area, meaning there are no 2000 m peaks in northern Norway, even though there are some almost 2000 m there, and some above 2000 m in Sweden near the border.
Most of the difficult summits were ascended in the late 19th and early 20th century by a combination of Norwegian explorers, local guides (in particular the Sulheim family), and British adventurers. Five women – "Margaret S. Green", "Theresa Bertheau", "Antonette Kamstrup", "Anne Aukrust", and "Rønnaug Garmo" – were the first to ascend some of these peaks. Aukrust and Garmo were from farms in Lom, where many of the peaks are located. The peak most recently climbed for the first time was Veobrehesten, first ascended in 1949.
The listing originates from www.nfo2000m.no.
Mountain Corps Norway

Mountain Corps Norway (German: Gebirgskorps Norwegen) was a German army unit during World War II. It saw action in Norway and Finland.
The corps was formed in July 1940 and was later transferred to Northern Norway as part of Armeeoberkommando Norwegen ("army high command Norway"). Its first action was taking part in Operation Renntier ("reindeer"), the occupation of Finnish Petsamo to protect the nickel mines there from USSR. In June 1941 the corps attacked from Petsamo to Murmansk in Operation Platinum Fox (German: Unternehmen Platinfuchs). The attack failed and the corps never reached its goal.
In April and May 1942 the corps faced one of its toughest challenges. Over a period of three weeks, the Soviet 14th Army attacked, trying to defeat the Corps. But there was another enemy - on 4 May 1942, a devastating, 90-hour-long polar storm took its toll on the soldiers.
In November 1942 the corps was renamed the XIX. Gebirgs-Armeekorps or XIX Mountain Corps.
In 1944 the corps finally had to retreat back to Norway, where it surrendered in May 1945. From November 1944 onwards the corps was also sometimes known as Armeeabteilung Narvik.
On 30 April 1942 the supply numbers for the Mountain Corps Norway showed the following numbers: 73,978 men and 8,913 horses
Of the men:
Arne Næss Jr.

Arne Næss Jr. (Urban East Norwegian: [ˈɑ̂ːɳə ˈnɛsː]; born Arne Rudolf Ludvig Raab; 8 December 1937 – 13 January 2004) was a Norwegian businessman and the second husband of Diana Ross.
Næss was born in Germany, to German physician August Oskar German Raab (1901–1993) and Kirsten "Kiki" Dekke Næss (1907–2001), a Norwegian national whose uncle was philosopher and mountaineer Arne Næss. Næss' family lived in Germany during World War II. His parents divorced after the war, and Næss moved to Norway with his mother where they both took her maiden name Næss.
In 1964, Næss moved to New York to work for his uncle Erling Dekke Næss, a shipping magnate and businessman. He started his own business in London in 1968 where he was successful in shipping and oil, and in real estate. He would go on to make a few bad investments in the 1990s in Pyramid scheme Global Money Games. His biggest success was an investment in an IT business, Tandberg Data, and various global real estate investments. At the time of his death in 2004, Næss' shipping empire was reputedly worth some $600 million. He spent his final years in Switzerland.
By age 19, Næss had already made twenty first ascents of Norwegian mountains. In the 1960s, he focused primarily on his career. In the 1970s, he returned to mountain climbing. In 1985, he led the first Norwegian expedition to Mount Everest. Also participating was British mountaineer Chris Bonington. When asked, during a late-1990s television interview, about the risks of mountaineering, Næss replied, "If I hadn't liked risks, I would rather have played tennis or golf."
In 1966, Næss married Filippa Kumlin d'Orey of Sweden and together they had a son, Christoffer, and two daughters, Katinka and folk pop crossover singer Leona Næss. After they divorced, he was in a relationship with Norwegian actress Mari Maurstad. In 1985, Næss met American singer Diana Ross on a trip to the Bahamas. He and Ross married in 1986 and had two sons, Ross Arne Næss (born October 7, 1987) and Evan Olav Næss (born August 26, 1988). Through his marriage, he gained three stepdaughters, Rhonda Ross Kendrick (Ross' daughter with Motown Records founder Berry Gordy), Chudney Ross, and Tracee Ellis Ross; the latter two being Ross' daughters from her first marriage to music executive Robert Ellis Silberstein. The couple divorced in 2000. Næss spent his remaining four years with Norwegian-born Camilla Astrup; they had two sons, Nicklas and Louis.
Næss was staying with his friend Johann Rupert on 13 January 2004 when he died in a climbing accident while descending from a peak on Rupert's estate in the Groot Drakenstein mountains near the town of Franschhoek outside Cape Town, South Africa. According to police reports, Næss' anchoring equipment loosened from the porous mountainside, leading to a 103-metre fall. He was 66 years old.
In May 2004, Næss was posthumously awarded the Laureus Lifetime Achievement Award.
August Leu

August Wilhelm Leu (24 March 1818 – 20 July 1897) was a German landscape painter of the Romantic school. Most of his pictures are large-format and depict scenes in Norway and the Alps.
Leu was born in Münster. He was a pupil of Johann Wilhelm Schirmer, a landscape painter of the Düsseldorf school.
Leu travelled in Norway in 1843 and 1847, and later travelled widely in the Alps. His Norwegian paintings raised awareness in Germany of that country's scenery. He lived for a time in Brussels, then returned to Düsseldorf; in 1855 he received an honourable mention at the Paris Exposition. In 1882 he moved to Berlin, where he became a royal professor and a member of the Academy of Art; he was also a member of the Vienna, Amsterdam and Brussels Academies. He received several gold medals in Berlin and was awarded the Belgian Order of Leopold.
His son, also named August Leu (1852–76) studied under him and was a landscape and animal painter. Leu died in Seelisberg, Switzerland.
Districts of Norway

The country of Norway is historically divided into a number of districts. Many districts have deep historical roots, and only partially coincide with today's administrative units of counties and municipalities. The districts are defined by geographical features, often valleys, mountain ranges, fjords, plains, or coastlines, or combinations of the above. Many such regions were petty kingdoms up to the early Viking Age.
A high percentage of Norwegians identify themselves more by the district they live in or come from, than the formal administrative unit(s) whose jurisdiction they fall under. A significant reason for this is that the districts, through their strong geographical limits, have historically delineated the region(s) within which one could travel without too much trouble or expenditure of time and money (on foot or skis, by horse/ox-drawn cart or sleigh or dog sled, or by one's own small rowing or sail boat). Thus, dialects and regional commonality in folk culture tended to correspond to those same geographical units, despite any division into administrative districts by authorities.
In modern times the whole country has become more closely connected, based on the following:
A concrete display of the Norwegian habit of identifying themselves by district can be seen in the many regional costumes, called bunad, strictly connected to distinct districts across the country. Commonly, even city dwellers proudly mark their rural origins by wearing such a costume, from their ancestral landscape, at weddings, visits with members of the royal family, Constitution Day (May 17), and other ceremonial occasions.
The following list is non-exhaustive and partially overlapping.
The first name is the name in Bokmål, the second Nynorsk.
See also Finnmark, Hålogaland and Tromsø.
See also Viken and Vingulmark.
Norwegian Red

The Norwegian Red or Norsk Rødt Fe is a Norwegian breed of dairy cattle. It was formed in 1961 through successive mergers of various traditional and regional breeds. In 2016 it accounted for approximately 85% of the cattle in the country, and about 99% of the national dairy herd.
The cattle may be either horned or naturally polled; despite the breed name, the coat may be either red-and-white or black-and-white.
The Norwegian Red is a modern composite breed. It was formed in 1961 by merging two existing Norwegian breeds, the Red Polled Eastland or Østlansk Rødkolle and the Norwegian Red-and-White or Norsk Rødt og Hvitt Fe. Each of these two was already a composite breed: the Red Polled Eastland was recorded from 1892 and later underwent cross-breeding with Swedish Red-and-White and Ayrshire, with some influence from the Dutch Black Pied; the Norwegian Red-and-White, established in 1939, also derived from cross-breeding of Swedish Red-and-White and Ayrshire, but had absorbed the Hedmark and Red Troender. The Red Troender, in turn, derived from cross-breeding in the nineteenth century of local Troender and Røros cattle with Ayrshire stock; it had later absorbed the Målselv (Målselvfe) breed of Tromsø and northern Norway. The Dølafe, originating from local cattle of south-east Norway, Telemark (Telemarksfe) and Ayrshire, was merged into the Norwegian Red in 1963. It was followed in 1968 by the South and West Norwegian or Sør og Vestlandsfe, which had been created in 1947 by fusion of the Vestland Fjord (Vestlandsk Fjordfe), the Vestland Red Polled (Vestlandsk Raudkolle) and the Lyngdal (Lyngdalsfe).
The cattle have been exported to many countries, among them Australia, Ireland, New Zealand, the United States and Madagascar, where exports began in the 1960s, and where by 2003 there were over 50000 head.
The cattle may be either horned or naturally polled; despite the breed name, the coat may be either red-and-white or black-and-white. Average height at the withers is about 130 cm for cows and about 142 cm for bulls; average bodyweights are 575 kg and 1000 kg respectively.
The cattle are reared principally for milk. The average annual yield is 7125 kg per cow, with an average fat content of 4.24%.
The Norwegian Red has been used to improve some characteristics of other dairy breeds such as the Friesian.
Hellstugueggi

Hellstugueggi or Helleggi is a mountain on the border of Fjord Municipality in Møre og Romsdal county and Skjåk Municipality in Innlandet county in Norway. The 1,666-metre (5,466 ft) tall mountain is located in the Tafjordfjella mountains, about 11 kilometres (6.8 mi) northwest of the village of Grotli. The mountain is surrounded by several other notable mountains including Krosshø to the southeast and Breiddalseggi to the southwest.
Galdhøpiggen Summer Ski Centre

Galdhøpiggen summer ski centre is a glacial ski resort which lies in Juvbreen at the foot of Galdhøpiggen in Innlandet. The resort has a T-bar lift, with capacity of 1200 persons per hour, and one slope which is 1400 meters long with a 350 meter height difference. The ground is well suited to both alpine skiing and snowboarding. It is the highest located ski centre in Scandinavia. The season is usually from late May until October.
Randsfjorden

Randsfjorden is Norway's fourth-largest lake with an area of 140.7 km (54.3 sq mi). Its volume is estimated at just over 6.6 km (1.6 cu mi), and its greatest depth is 131 m (430 ft). The lake is located at an elevation of 135 m (443 ft) above sea level. It is located in Innlandet and Akershus counties in the municipalities of Gran, Jevnaker, Nordre Land, and Søndre Land in the districts of Land and Hadeland. It is drained by the Randselva river.
In Heimskringla, Snorri Sturluson recorded that Halfdan the Black (Halvdan Svarte), father of Harald Hårfagre, the first King of Norway, journeyed over the lake while returning home from a visit to Hadeland. Traveling with a horse and sleigh while the lake was supposedly frozen, he fell through the ice and drowned.
In modern times, many golf courses have been set up on the edge of the lake. The Tangen–Horn ferry runs between Horn on the east bank and Tangen on the west, which is Norway's last remaining and regularly operating car ferry connection on an inland lake. The sightseeing boat MS Kong Haud sails on the Randsfjorden from Jevnaker to Odnes.
The Old Norse form of the name was just Rǫnd, derived from the word rǫnd which means "stripe" or "edge" (referring to the long and narrow form of the lake). The last element -fjorden (the finite form of fjord) is a later addition to the name that was first recorded in 1691. Although the term "fjord" usually describes a saltwater inlet that is connected to the ocean, the Randsfjorden is actually a freshwater lake with a narrow shape, approximately aligned on a north–south axis.
List of United States counties and county equivalents

There are 3,244 counties and county equivalents in the United States. The 50 states of the United States are divided into 3,007 political subdivisions of states called counties. Two hundred thirty-seven other local governments and geographic places are also first-order administrative divisions of their respective state/district/territory, but are not called counties. The United States Census Bureau refers to the latter as county equivalents. The 237 county equivalents include the District of Columbia and 100 equivalents in U.S. territories (such as those in Puerto Rico). The large majority of counties and equivalents were organized by 1970. Since that time, most creations, boundary changes and dissolutions have occurred in Alaska, Virginia, and Connecticut.
Among the 50 states, 44 are partitioned entirely into counties, with no county equivalents. Louisiana is instead divided into 64 equivalent parishes, while Alaska is divided into 19 equivalent boroughs and 11 sparsely populated census areas, the latter also known collectively as the unorganized borough. Virginia is composed of a mixture of 95 counties and 38 independent cities. Maryland, Missouri and Nevada are each composed entirely of counties, except that each also has exactly one independent city: Baltimore, St. Louis, and Carson City, respectively. The District of Columbia is a single federal district that is not part of any state or county. All of the above 136 exceptional cases are reckoned as county equivalents. The number of counties (or equivalents) per state ranges from the three counties of Delaware, to the 254 counties of Texas. In New England, where the town model predominates, several counties have no corresponding local governments, existing only as historical, legal, and census boundaries, such as the counties of Rhode Island, as well as eight of Massachusetts' 14 counties. On June 6, 2022, the U.S. Census Bureau formally recognized Connecticut's nine councils of government as county equivalents instead of the state's eight counties. Connecticut's eight historical counties continue to exist in name only, and are no longer considered for statistical purposes. In total, the 50 states consist of 3,144 counties and equivalents.
Similarly, the Census Bureau treats 100 subdivisions of the territories of the United States as county equivalents. These are the 78 municipalities of Puerto Rico, the three major islands of the U.S. Virgin Islands, the three districts and two atolls of American Samoa, Guam as a single island and county equivalent, the four municipalities of the Northern Mariana Islands, and the nine island territories of the U.S. Minor Outlying Islands. As in the states, each territorial county equivalent has its own INCITS/FIPS codes.
The following table lists the 3,244 counties and county equivalents of the United States with the following information for each entity:
List of counties in Florida

There are 67 counties in the U.S. state of Florida, which became a territory of the U.S. in 1821 with two counties complementing the provincial divisions retained as a Spanish territory, Escambia to the west and St. Johns to the east. The two counties were divided by the Suwannee River. All of the other counties were created later from these two original counties. Florida became the 27th U.S. state in 1845, and its last county was created in 1925 with the formation of Gilchrist County from a segment of Alachua County. Florida's counties are subdivisions of the state government. Florida's most populous county is Miami-Dade County, the seventh most populous county in the nation, with a population of 2,701,767 as of the 2020 census.
In 1968, counties gained the power to develop their own charters. All but two of Florida's county seats are incorporated municipalities: the exceptions are Crawfordville, county seat of rural Wakulla County, and East Naples, located outside Naples city limits in Collier County.
The names of Florida's counties reflect its cultural heritage. Some are named for Confederate political leaders and Spanish explorers, marking the influence of Spanish sovereignty, while others are named for Christian saints, Native American sites, as well as political leaders of the United States. Natural features of the region, including rivers, lakes and flora, are also commonly used for county names. Florida has counties named for participants on both sides of the Second Seminole War: Miami-Dade County is partially named for Francis L. Dade, a major in the U.S. Army at the time; Osceola County is named for the war's native Muscogee-Seminole resistance leader Osceola.
Population figures are based on the 2024 vintage Census population estimates. The population of Florida is 23,372,215, an increase of 8.5% from 2020. The average population of Florida's counties is 348,839; Miami-Dade County is the most populous (2,838,461) and Liberty County is the least (7,955). The average land area is 805 sq mi (2,085 km). The largest county is Collier County as per 2020 Census bureau of 1,998.32 sq mi.[1]
The Federal Information Processing Standard (FIPS) is used by the U.S. government to uniquely identify counties and is provided for each entry. These codes link to the United States Census Bureau's "quick facts" for each county. Florida's FIPS code of 12 is used to distinguish from counties in other states. For example, Orange County's unique nationwide identifier is 12095.
Under the Florida Constitution the state government has the power to create and abolish counties. Each county in Florida is required to have a county seat under the state constitution.
Fayette County was created in 1832 from the portion of Jackson County east of the Chipola River, with its county seat at Ochesee (now in Calhoun County east of Altha). In 1834, it was merged back into Jackson County.
Five counties in Florida have been renamed. Most renamings occurred between 1845 and 1861, during the first sixteen years of Florida's statehood. One occurred in 1997, when Dade County changed its name to Miami-Dade County.
List of bus companies of Norway

List of bus companies of Norway including current, scheduled operators by county. Does not include companies only operating on charter or school buses.
Administrator: Agder Kollektivtrafikk
Administrator: Innlandstrafikk
Administrator: Fram
Administrator: Nordland county municipality
Administrator: Ruter
Administrator: Troms fylkestrafikk, Snelandia (Finnmark)
Administrator: AtB
Administrator: Vestfold Kollektivtrafikk, Farte (Telemark)
Administrator: Kringom (Sogn og Fjordane), Skyss (Hordaland)
Administrators: Brakar (Buskerud), Ruter (Akershus), Østfold Kollektivtrafikk
Tystigbreen

Tystigbreen is a glacier that is located on the border between Vestland and Innlandet counties in Norway. The 21-square-kilometre (8.1 sq mi) glacier is located in the municipalities of Stryn and Skjåk, about 10 kilometres (6.2 mi) east of the lake Oppstrynsvatnet. The Norwegian National Road 15 passes the northwest side of the glacier. The mountains Kvitlenova and Mårådalsfjellet lie on the east side of the glacier. A summer ski center is located at the glacier.
Sognefjellet

Sognefjellet (English: Sogn Mountains) is a mountainous area and mountain pass which connects Lustrafjorden and its surrounding valley with the Ottadalen valley in the Jotunheimen area. Sognefjellet is located in Luster Municipality (in Vestland county) and Lom Municipality (in Innlandet county) in Norway. Sognefjellsvegen, part of County Road 55, runs through the mountains and over the pass.
எஸ். இளையராஜா

எஸ். இளையராஜா (S. Ilayaraja, 4 ஏப்பிரல் 1979 – 6 சூன் 2021) என்பவர் தமிழக ஓவியர்களுள் ஒருவர். இவர் தமிழ்நாட்டில் உயிரோவியப் பாணி ஓவியங்களை வரைவதில் முன்னணி ஓவியராக இருந்தார். இந்தியா, சிங்கப்பூர், மலேசியா, அமெரிக்கா என உலக அளவில் பல கண்காட்சிகளை நடத்தியுள்ளார். விகடன் இதழ்களில் இவருடைய ஓவியங்கள் வெளிவந்தன.
இவர் கும்பகோணம் அருகே செம்பியவரம்பல் எனும் கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர். தந்தை தச்சுத் தொழில் செய்பவர். குடும்பத்தில் இவர் கடைசி. ஐந்து அண்ணன்மாரும், ஐந்து அக்காமாரும் உள்ளனர்.
கும்பகோணம் டவுன் மேல்நிலைப் பள்ளியில் பள்ளிப்படிப்பை 1996 இல் முடித்தார். 2001 ஆம் ஆண்டு கும்பகோணம் ஓவியக் கல்லூரியில் படித்துப் பட்டம் பெற்றவர். 2003 இல் சென்னை கவின் கல்லூரியில் படித்து பட்டம் பெற்றார். உடன் 2003 இல் நடைபெற்ற முதல் ஓவியக் கண்காட்சியில் மிகுந்த கவனம் பெற்றார். 2009 ஆம் ஆண்டு "திராவிடப் பெண்கள் கண்காட்சி" என்ற பெயரில் அப்ஸ்ட்ராக்ட் ஆர்ட் காலரியில் கண்காட்சி நடந்தது. இதில் இளையராஜாவின் ஓவியங்கள் காட்சிப்படுத்தப்பட்டன. அந்தக் கண்காட்சியில் இடம் பெற்ற ஓவியங்கள் விகடன் இதழ்களில் வாங்கி வெளியிட்டப்பட்டன.
தமிழ்நாட்டில் உயிரோவியப் பாணி ஓவியர்களில் முன்னணியில் இருந்த இவர் வரைந்த ஓவியங்களில் குறிப்பாக அடுப்படியில் சமைக்கும் பெண், வாசலில் உட்கார்ந்த பெண், ஜன்னல் வழியே வேடிக்கை பார்க்கும் பெண், பூப்பெய்த நேரத்தில் உட்கார்ந்திருக்கும் பெண் போன்றவை புகழ் பெற்ற ஓவியங்களாகும்.
இவர் இயக்குநர் பார்த்திபன் இயக்கிய இவன் திரைப்படத்தில் உதவி இயக்குனராகப் பணியாற்றியுள்ளார். அத்திரைப்படத்தில் சிறுவயது பார்த்திபனாகவும் நடித்துள்ளார்.
தனது 43 ஆவது வயதில் 2021 ஜூன் 6 இல் கொரோனா பாதிப்பினால் உயிரிழந்தார்.
இளையராஜா இசையமைத்த தமிழ்த் திரைப்படங்கள்

இளையராஜா இசையமைத்த தமிழ்த் திரைப்படங்களின் பட்டியல் பின்வருமாறு:(இது முழுமையான பட்டியல் அல்ல.)
இதயகோயில்

இதய கோயில் (Idaya Kovil) இயக்குநர் மணிரத்தினம் இயக்கத்தில், இளையராஜா இசையமைப்பில் , மோகன், ராதா, அம்பிகா மற்றும் கவுண்டமணி உள்ளிட்டோர் நடித்து (1985) ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த தமிழ்த் திரைப்படம் ஆகும்.
"இதயம் ஒரு கோவில்" பாடலை எழுதியவர் இளையராஜா. படங்களில் ஒரு முழு பாடலை இளையராஜா எழுதியது இதுதான் முதல் முறை. அந்த சூழ்நிலைக்கு ஒரு கவிஞர் சரியாக எழுதாததால் ஒரு எடுத்துக்காட்டுக்காக பல்லவி கூற ஆரம்பித்து முழுப்பாட்டையும் இளையராஜாவே எழுதிவிட்டார்.
மண்வாசனை (திரைப்படம்)

மண்வாசனை (Mann Vasanai) 1983 ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்ட தமிழ்த் திரைப்படமாகும். இப்படம் ஒரு தெலுங்கு திரைப்படத்தை மூலமாகக் கொண்டுத்த தயாரிக்கப்பட்டது.. பாரதிராஜாவின் இயக்கத்தில் வெளிவந்த இத்திரைப்படத்தில் பாண்டியன், ரேவதி மற்றும் பலர் நடிக்க, இளையராஜா இசையமைத்திருந்தார்..
சிறப்பான வரவேற்பு பெற்ற பாடல்களைக் கொண்ட இத்திரைப்படத்திற்கு இளையராஜா இசையமைத்திருந்தார்.
தமிழ் சினிமா உலகம் (நூல்)

தமிழ் சினிமா உலகம், தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பேசும் படங்களாக வெளிவர ஆரம்பித்த 1931 ஆம் ஆண்டிலிருந்து வெளிவந்த இந்திய தமிழ்த் திரைப்படங்களின் விபரங்கள் அடங்கிய ஒரு ஆவண, தொகுப்பு நூலாகும். நூலின் ஆசிரியர் திருப்பூர் அகிலா விஜயகுமார். இதன் முதல் தொகுதி வெளிவந்துள்ளது. இரண்டாவது தொகுதிக்கான பணிகள் ஆசிரியரால் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன.
தமிழ் சினிமா உலகம் தொகுதி - 1 சென்னை 108, மணிவாசகர் பதிப்பகத்தால் 2019 மார்ச் மாதத்தில் முதல் பதிப்பு வெளியிடப்பட்டுள்ளது.
528 பக்கங்கள் கொண்ட இந்த நூலில் 1931 ஆம் ஆண்டு தொடக்கம் 1940 ஆம் ஆண்டு வரை வெளியான இந்திய தமிழ்த் திரைப்படங்களின் விபரங்கள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.
ஆகிய விபரங்கள் நூலில் உள்ளன.
அத்துடன் படத்தில் இடம்பெற்ற பாடல்களின் முதலடி, ராகம், தாளம், பாடியவர்/நடித்தவர் பெயர் ஆகியவை பட்டியலிடப்பட்டு வெளியிடப்பட்டுள்ளன.
படங்கள் பற்றிய விபரங்களோடு கட்டுரைகள், மேலதிகத் தகவல்கள் ஆகியனவும் நூலில் அடங்கியுள்ளன. பேசும் படங்கள் வரத் தொடங்கிய காலத்தில் காட்சி படமாக்கும் போதே நடிகர்கள் வசனம் பேச வேண்டும், பாடல்கள் பாடவேண்டும். அது அப்படியே ஒலிப்பதிவாகும். ஆகவே படம் பார்க்கும்போது மட்டுமே பாடல்களைக் கேட்க முடியும். ஆனால் சில இசைத்தட்டு நிறுவனங்கள் பாடகர்களை மீண்டும் பாடவைத்து ஒலிப்பதிவு செய்து இசைத்தட்டுகளாக வெளியிட்டன. அவ்வாறு வெளியான இசைத்தட்டுகள் பற்றிய விபரங்கள் தனியாகக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.
சில திரைப்படங்கள் ஒரே தலைப்பில் வெவ்வேறு நிறுவனங்களால் தயாரிக்கப்பட்டு வெளிவந்தன. அவ்வாறு ஒரே பெயரில் வெளியான வெவ்வேறு படங்கள் பற்றிய விபரங்களும் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. அதே போன்று ஒரே கதையை வெவ்வேறு நிறுவனங்கள் ஒரே பெயரில் அல்லது வேறு பெயர்களில் தயாரித்து வெளியிட்டன. அவற்றின் விபரமும் நூலில் உள்ளது.
அக்காலத்தில் சங்கத் தமிழ் நூல்கள், இதிகாசங்கள், புராணங்கள் என்பவற்றிலிருந்து கதைகள் எடுக்கப்பட்டு படமாக்கப்பட்டன. அவ்வாறு இராமாயணம், மகாபாரதம், புராணங்கள், பாகவதம், பக்த விஜயம், ராஜா-ராணி, பரம்பரைக்கதைகள், புதினங்கள் என்ற தலைப்புகளின் கீழ் வெளியான திரைப்படங்கள் வகைப்படி பிரித்து பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன.
சிறந்த நடிகருக்கான சினிமா எக்ஸ்பிரஸ் விருது - தமிழ்

சிறந்த நடிகருக்கான சினிமா எக்ஸ்பிரஸ் விருது - தமிழ் (Cinema Express Award for Best Actor – Tamil) என்பது ஆண்டுதோறும் வழங்கப்படும் சினிமா எக்ஸ்பிரஸ் விருதுகளின் ஒரு பகுதியாக தமிழ் (கோலிவுட்) படங்களில் நடித்த சிறந்த நடிகருக்கான ஒரு விருது ஆகும்.
சினிமா எக்ஸ்பிரஸ்

சினிமா எக்ஸ்பிரஸ் என்பது தமிழ்நாடு, சென்னையில் இருந்து மாதமிருமுறை வெளிவந்த தமிழ்ப் பொழுதுபோக்கு இதழாகும். இவ்விதழை தினமணி, கன்னடப் பிரபா போன்ற பிரபல பத்திரிகைகளை வெளியிடும் தி நியூ இந்தியன் எக்சுபிரசு குழுமம் வெளியிட்டு வந்தது. சினிமா எக்ஸ்பிரஸ் இதழ் ஆண்டுதோறும் தமிழ்த் திரைத்துறையில் பங்களிக்கும் சிறந்த கலைஞர்களுக்கு தேசிய விருதுகளுக்கு ஒப்பான வகையில் "சினிமா எக்ஸ்பிரஸ் விருதுகளை" வழங்கிக் கௌரவித்தது. 1980 சனவரில் இருந்து வெளியான இவ்விதழ் 2016 பெப்ரவரி 16 இதழுடன் அச்சுப் பிரதி வெளியிடுவதை நிறுத்திக் கொண்டது.
சினிமா எக்ஸ்பிரசு தனது முதலாவது இதழை 1980 சனவரி 10 இல் வெளியிட்டது. முதலாவது இதழை அன்றைய தமிழக முதல்வர் எம். ஜி. இராமச்சந்திரன் வெளியிட்டார். இதன் முதலாவது ஆசிரியராக இராமமூர்த்தி பணியாற்றினார். இதன் ஆரம்ப விலை ரூ. 1.50 ஆக இருந்தது. இதன் கடைசி இதழ் 2016 பெப்ரவரி 16 இல் வெளிவந்தது. அப்போது அதன் விலை ரூ. 15.00 ஆகும். இதன் பின்னர் இதே பெயரில் இணைய வழியில் இந்தியன் எக்சுபிரசு குழுமத்தினர் வெளியிட்டு வருகின்றனர்.
சினிமா எக்ஸ்பிரஸ் விருதுகள் 1981 முதல் ஆண்டுதோறும் “சிறந்த திரைப்படம்”, “சிறந்த கதாசிரியர்”, “சிறந்த நடிக, நடிகையர்”, சிறந்த இயக்குநர்” போன்ற விருதுகளை தமிழ், மலையாளம், கன்னடம், தெலுங்கு ஆகிய மொழிகளுக்கு வழங்கி வந்தது.
சிறந்த நடிகைக்கான சினிமா எக்ஸ்பிரஸ் விருது - தமிழ்

சிறந்த நடிகைக்கான சினிமா எக்ஸ்பிரஸ் விருது - தமிழ் (Cinema Express Award for Best Actress – Tamil) என்பது தென்னிந்திய திரைப்படங்களுக்கு ஆண்டுதோறும் வழங்கப்படும் சினிமா எக்ஸ்பிரஸ் விருதுகளின் ஒரு பகுதியாகும். இதில் தமிழ் (கோலிவுட்) படங்களில் நடித்த நடிகைகளில் சிறந்த நடிகைக்ககான விருதும் வழங்கப்படுகிறது.
தமிழ்நாடு ஆளுநர்களின் பட்டியல்

தமிழக ஆளுநர் -தமிழக ஆளுநர்களின் பட்டியல் தென்னிந்தியாவின் மாநிலமான, தமிழ்நாடு மாநிலத்தில், இந்தியக் குடியரசுத் தலைவரால் நியமிக்கப்பெற்ற ஆளுநர் தமிழகத்தின் அரசயலமைப்புத் தலைவராக அவரின் பிரதிநிதியாக செயல்படுபவர். இவரே மாநிலத்தின் தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்றிருப்பவர்.
தமிழகத்தைப் பொறுத்தவரை ஆளுநர்கள் 1946ல் இருந்தே நியமனம் செய்யப்பட்டவர்களாகவும், தற்காலிகப் பொறுப்புகளுடனும் பதவி வகித்து வந்துள்ளனர்.
தற்போதுள்ள தமிழகம் முன்னர் பிரதேசங்களையும், மாநிலங்களையும் உள்ளடக்கிய மதராஸ் இராஜதானியாக (சென்னை இராஜதானியாக-- மெட்ராஸ் பிரசிடென்சி) இருந்தக் காலத்திலிருந்தே ஆளுநர்கள் நியமனம் இருந்து வந்தது என்பது வரலாற்று சான்றாகும்.
இம்மாநிலத்தின் தற்பொழுதைய ஆளுநராக மேதகு ஆர். என். ரவி பதவி வகித்துக் கொண்டு வருகின்றார்.
மதராஸ் இராஜதானி அல்லது மதராஸ் மாநிலம் பிரித்தானிய இந்தியாவின் அதிகார எல்லைக்குட்பட்ட மாகாணமாக, செயின்ட் ஜார்ஜ் கோட்டையைத் (புனித ஜார்ஜ் கோட்டை) தலைமையகமாகக் கொண்டு செயல்பட்டு வந்தது.
இப்பொழுதுள்ள தமிழ்நாடு, மலபார் பிராந்தியமான வட கேரளம் , ஆந்திராவின் கடற்கரை மற்றும் ராயலசீமா பிராந்தியங்கள், பெல்லாரி, தக்சன கன்னடா, மற்றும் கர்நாடகத்தின் உடுப்பி மாவட்டம் ஆகிய பகுதிகளை உள்ளடக்கிய மிகப் பெரிய மாகாணமாக விளங்கியது.
மதராஸ் இராஜதானி 1653 இல் ஆங்கிலேயர் குடியேறிய கோரமண்டல் கடற்கரைப் பகுதியைத் தலைமையகமாகக் கொண்டு பெரிய மாகாணமாக நிர்மாணிக்கப்பட்டது. 1947 இல் இந்தியா விடுதலையடைந்ததற்குப்பின், மதராஸ் மாநிலம் என்ற பெயருடனும், தற்பொழுது தமிழ்நாடு மாநிலம் என்ற பெயருடன் அமைந்ததின் முன்னோடியாக மதராஸ் இராஜதானி விளங்குகின்றது. இதனோடு இணைந்திருந்த பிராந்தியங்கள் ஆந்திரப் பிரதேசம், கர்நாடகம், மற்றும் கேரளம் ஆகியப் பிராந்தியங்கள் தனி மாநிலங்களாக பிரிந்து தற்பொழுது செயல்பட்டுக்கொண்டிருக்கின்றன.
மதராஸ் மாநிலம் ஜனவரி 14, 1969, அன்று தமிழ்நாடு என்று அதிகாரப்பூர்வமாக பெயர் மாற்றம் கொண்டது. தமிழக ஆளுநர்கள் மாநில அளவில் மைய அரசின் வரையறையின்படி இந்தியக் குடியரசுத் தலைவரின் அதிகாரவரம்பையேப் பெற்றுள்ளனர். ஆனால் ஆளுநர் பெயரளவில் மட்டுமே தமிழக மாநிலத் தலைமையை ஏற்றுள்ளார். மாநிலப் பொறுப்புகள் மற்றும் ஆட்சி அதிகாரங்களை தமிழக மாநில முதல்வர்கள் மற்றும் அவரது அமைச்சரவையே பெற்றுள்ளன. தமிழக மாநில அரசின் திட்டங்கள், சட்டங்கள் மற்றும் செயல் வடிவங்கள் ஆளுநரின் பெயரிலேயே நிறைவேற்றப்படுகின்றது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
தமிழ்நாடு மாநிலத் தேர்தல் ஆணையர்

தமிழ்நாடு மாநிலத் தேர்தல் ஆணையர்- தமிழ் நாடு மாநிலத் தேர்தல் ஆணையத்தின் தலைவர் ஆவார். மாநிலத் தேர்தல் ஆணைய அமைப்பு திருத்தச் செயல் சட்டத்தின் கீழ் மாநிலம் மாற்றும் ஆட்சிப் பிரதேசங்களில் உள்ளாட்சித் தேர்தல்கள் நடத்த அதிகாரங்கள் பெற்றது. அவ்வாணையத்தின் தலைவரான தலைமைத் தேர்தல் ஆணையர்
இவைகளின் தேர்தல்களை நடத்தக்கூடியவர் ஆவார்.
மாநிலத் தலைமைத் தேர்தல் ஆணையரின் படி நிலை உயர் நீதி மன்ற நீதிபதிக்கு இணையாகக் கொண்டது.
தமிழ் நாடு மாநிலத் தலைமைத் தேர்தல் ஆணையரை தமிழக ஆளுநரே நியமனம் செய்கின்றார். மாவட்ட அளவில் மாவட்டத் தேர்தல் அலுவலர், மற்றும் மாவட்ட ஆட்சியரால் தேர்தல் நடத்தப்படுகின்றது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. உள் அமைப்புத் தேர்தல்களை தேர்தல் அலுவலர் (ரிட்டனிங் ஆபிசர்) நடத்துகின்றார்.
இதன் தற்போதைய தமிழ் நாடு மாநிலத் தேர்தல் ஆணையராக திரு. Malik feroskan இ ஆ ப பதவி வகிக்கின்றார்.
தமிழகத்தின் உள்ளாட்சித் தொகுதிகள் மற்றும் பதவிகள்
முரளி (தமிழ் நடிகர்)

முரளி (Murali, 19 மே 1964 – 8 செப்டம்பர் 2010) தமிழ்த் திரைப்பட நடிகர் ஆவார். கர்நாடக மாநிலம், பெங்களூரைச் சேர்ந்த இவர் அறுபதுக்கும் மேற்பட்ட படங்களில் கதாநாயகனாக நடித்துள்ளார். இவர் 1984 இல் வெளிவந்த பூவிலங்கு எனும் திரைப்படம் மூலம் தமிழ்த் திரையுலகிற்கு அறிமுகமானார். 1990 இல் வெளிவந்த “புது வசந்தம்”, 1991 இல் வெளிவந்த “இதயம்” படமும் இவருக்கு வெற்றிப்படமாக அமைந்தது. “கடல் பூக்கள்” என்ற திரைப்படத்தில் நடித்ததற்காக தமிழக அரசின் சிறந்த நடிகர் விருதைப் பெற்றார்.
முரளியின் தந்தை சித்தலிங்கையா கன்னடர் ஆவார். அவர் பல படங்களை‌த் தயா‌ரித்துள்ளார். முரளியின் தாயார் தமிழகத்தைச் சேர்ந்தவர். முரளிக்கு ஷோபா என்ற மனைவியும், அதர்வா, ஆகா‌ஷ்‌ என்‌ற இரு மகன்களும், காவ்யா என்ற ஒரு மகளும் உள்ளனர். அதர்வா தற்போது தமிழ் திரையுலகில் வளர்ந்து வரும் நடிகராக உள்ளார்.
அதர்வா “பாணா காத்தாடி” என்ற திரைப்படத்தில் கதாநாயகனாக அறிமுகமானார். இந்தப் படத்தில் முரளி சிறப்புத் தோற்றத்தில் வந்து சென்றார்.
இவர் சிவாஜி கணேசன், விஜயகாந்த், பிரபு, கார்த்திக், சத்யராஜ், பிரபுதேவா, சூர்யா, பார்த்திபன், மம்மூட்டி, சரத்குமார் உள்ளிட்ட பல முன்னணி கதாநாயகர்களுடனும் மீனா, சிம்ரன், ரோஜா, தேவயானி, லைலா, ரம்பா உள்ளிட்ட முன்னணி கதாநாயகிகளுடனும் இணைந்து நடித்துள்ளார்.
இவர் அ.தி.மு.கவில் இணைந்து அரசியலிலும் ஈடுபட்டார். இக்கட்சிக்காகத் தேர்தலில் சுற்றுப்பயணம் செய்து பிரசாரமும் செய்தார்.
இவர் 46 வது வயதில் 2010 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 8 ஆம் நாள் மாரடைப்பால் மரணமடைந்தார்.
தமிழரசுக் கழகம்

தமிழரசுக் கழகம் (Tamil Arasu Kazhagam) ம. பொ. சிவஞானம் என்பவரால் 1946, நவம்பர் 21 அன்று சென்னையில் தமிழ்முரசு மாத இதழ் அலுவலகத்தில் 70 இளைஞர்களுடன் கூடி நிறுவிய அமைப்பாகும். 'தமிழ் வளர, தமிழர் வாழ, தமிழ்நாடு செழிக்க தமிழரசு வேண்டும். சுதந்திர அரசியலை நிர்ணயிக்கும் உரிமை தமிழருக்கு உண்டு' என்பது தமிழரசு கழகத்தின் முக்கியக் கொள்கையாக இருந்தது. இந்திய விடுதலைக்குப் பிறகு, தமிழகத்தின் எல்லைகளை வரையறுத்து அவற்றுக்காகப் போராடும் நோக்கோடு இந்த அமைப்பு செயல்பட்டது. ம.பொ.சி இதன் தலைவராகச் செயல்பட்டார். மொழிவாரி மாகாணப் பிரிவினைக் கிளர்ச்சியைத் தமிழகத்தில் தொடங்கினார். தமிழக வடக்கு - தெற்கு எல்லைக் கிளர்ச்சிகளை நடத்தி, வடக்கெல்லையில் ஒரு தாலுகாவும் (தணிகை), தெற்கு எல்லையில் ஐந்து தாலுகாக்களும் (குமரி மாவட்டம் மற்றும் நெல்லை மாவட்டத்தின் செங்கோட்டை வட்டம்) தமிழகத்துடன் இணையக் காரணமானார். சென்னை தமிழகத்திற்கு தலைநகராக ஆனதற்கு ம. பொ. சியின் தமிழரசுக் கழகமும் ஒரு காரணமாகும்.14 செப்டம்பர் 2022 அன்று இந்த கட்சியின் அங்கீகாரம் இந்திய தேர்தல் ஆணையத்தால் ரத்து செய்யப்பட்டது.
தாய் மூகாம்பிகை (திரைப்படம்)

தாய் மூகாம்பிகை இயக்குநர் கே. சங்கர் இயக்கிய தமிழ்த் திரைப்படம். இதில் கார்த்திக், சரிதா ஆகியோர் முக்கிய கதாபாத்திரங்களில் நடித்திருக்கின்றனர். இத்திரைப்படத்திற்கு இசையமைத்தவர் இளையராஜா மற்றும் இத்திரைப்படம் வெளியிடப்பட்ட நாள் 9 சூலை 1982.
தாய் மூகாம்பிகையின் கோவிலில் அவளைப் புகழ்ந்து பாடுவதற்கு தனது வாழ்க்கையை அர்ப்பணிக்கும் ஒரு இசைக்கலைஞரைச் சுற்றி ஒரு பக்திக் கதை சுழல்கிறது.
ராக்காயி / மூக்கை / தாய் மூகாம்பிகை கே.ஆர்.விஜயா ராக்காயியின் மூத்த மகன் செந்திலாக சிவக்குமார் ராக்காயியின் மகள் வெள்ளையம்மாவாக சரிதா ராக்காயியின் இளைய மகன் முத்துவாக கார்த்திக் கணேச பட்டராக மேஜர் சுந்தர்ராஜன் பட்டரின் மனைவி பூரணியாக சுஜாதா கண்ணப்பனாக ஜெய் சங்கர் தர்மகர்த்தாவாக தேங்காய் சீனிவாசன் , கிராமத் தலைவர் துர்காவாக பூர்ணிமா பாக்யராஜ் துர்காவின் தந்தையாக எம்.என். நம்பியார் ரஞ்சனியாக மனோரமா காம்போதியாக ஒரு வைரல் கிருஷ்ணராவ் கல்யாணியாக சி.கே. சரஸ்வதி சாரங்கன், ரஞ்சனியின் மகனாக நிழல்கள் ரவி ஜெய் கணேஷ் , பட்டரின் மகனாக மணி இன்ஸ்பெக்டர் கோபியாக வி.கோபாலகிருஷ்ணன்​ குண்டு கல்யாணம் காந்திமதி பாடகராக எம். பாலமுரளிகிருஷ்ணா பாடகராக எம்.எஸ். விஸ்வநாதன் பாடகராக சீர்காழி கோவிந்தராஜன்
இசையமைத்தவர் இளையராஜா , பாடல் வரிகள்: வாலி. "ஜனனி ஜனனி" பாடல் கல்யாணி ராகத்திலும், "இசை அரசி" பாடல் சூர்யா என்றும் அழைக்கப்படும் சல்லபம் ராகத்திலும், தலைப்புப் பாடல் வசந்த ஸ்ரீயிலும் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. "ஜனனி ஜனனி" படத்திற்கான இசையை இசையமைக்கும்போது தனக்கு "நேரம் கடந்துவிட்டதாக" இளையராஜா குறிப்பிட்டார். " அடுத்த நாள் படத்திற்கான ' பூஜை ' செய்யத் திட்டமிட்டிருந்த திரைப்பட தயாரிப்பாளரின் கடுமையான அழுத்தத்தில் தான் இருந்ததாக" அவர் விளக்கினார். இளையராஜா இசையமைத்த ஆரம்பப் பாடல் ஆதி சங்கரர் கதாபாத்திரத்திற்குப் பொருந்தவில்லை. சங்கரரின் உருவப்படத்தைப் பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைத்ததால், பஜ கோவிந்தம் போன்ற பாடலை இசையமைக்கத் தூண்டப்பட்டதாக அவர் கூறினார். "ஜனனி ஜனனி" பாடலை முதலில் கே.ஜே. யேசுதாஸ் பாடுவதாக இருந்தது , ஆனால் யேசுதாஸின் பிற கடமைகள் காரணமாக இளையராஜா ஆல்பப் பதிப்பைப் பாடினார்; அவரது பதிப்பும் திரைப்படப் பதிப்பாகப் பயன்படுத்தத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது.
தாயி மூகாம்பிகை ஜூலை 9, 1982 அன்று வெளியிடப்பட்டது. மூகாம்பிகையின் வரலாற்றையும், அவர்களின் பக்தர்களின் கதைகளையும் பார்க்க எதிர்பார்த்த பார்வையாளர்கள், சில துணைக் கதைகளைப் பார்க்கும்போது ஏமாற்றமடைவார்கள் என்று கல்கியின் திரைஞானி உணர்ந்தார். இருப்பினும், ஜெகதீசனின் வசனங்களையும், கார்த்திக்கின் நடிப்பையும் பாராட்டிய அவர், தரிசனத்தில் முழுமை காணாத குற்றத்திற்கு படத்தின் இயக்குனர் கே. சங்கர் தான் பொறுப்பு என்று முடிவு செய்தார்.
அண்ணன் (திரைப்படம்)

அண்ணன் (Annan) 1999 ஆம் ஆண்டு ராமராஜன் மற்றும் சுவாதி நடிப்பில், இளையராஜா இசையில், அனு மோகன் இயக்கத்தில், டி. சீனிவாசன் தயாரிப்பில் வெளியான தமிழ்த் திரைப்படம்.
வேலன் (ராமராஜன்) கிராமத்திலுள்ள சந்தையை நிர்வகிப்பவன். அவனது தங்கை லட்சுமியின் (அபூர்வா) மீது மிகுந்த பாசம் உடையவன். லட்சுமி பள்ளியில் ஆசிரியையாக பணிசெய்கிறாள். சுந்தரி (சுவாதி) அவள் தந்தையோடு (ஆர். சுந்தர்ராஜன்) அந்தக் கிராமத்திற்கு வருகிறாள். வேலனும் சுந்தரியும் காதலர்கள். லட்சுமியும் அந்த கிராமத்தில் பணியாற்றும் கிராம வளர்ச்சி அலுவலரான செல்வமும் (வாசன்) காதலர்கள். வேலன் தன் தங்கைக்கும் கிராமத்தின் தலைவர் ராசப்பன் (மணிவண்ணன்) மகன் மாணிக்கத்திற்கும் (பொன்வண்ணன்) திருமணம் செய்ய முடிவுசெய்கிறான். மாணிக்கம் மோசமான நடத்தையுள்ளவன்.
கிராமத்து வழக்கத்தை மீறி செல்வம் நடந்துகொண்டதால் அவன் பஞ்சாயத்தில் தண்டிக்கப்படுகிறான். தான் செல்வம் மீது வைத்துள்ள காதலை அனைவர் முன்னிலையிலும் வெளிப்படுத்தி அவனைத் திருமணம் செய்கிறாள் லட்சுமி. அதற்கு பிறகு செல்வத்தைப் பற்றிய உண்மை தெரியவருகிறது. செல்வம் கிராம வளர்ச்சி அலுவலர் இல்லை. அவன் ஒரு காவல் அதிகாரி. அவன் வேலனைக் கைதுசெய்யும் திட்டத்தோடு அந்தக் கிராமத்திற்கு வந்துள்ளான். ஏனென்றால் செல்வத்தின் தந்தைக்கும் வேலனுக்கும் ஏற்பட்ட பிரச்சனையில் அவரைக் கொலை செய்த குற்றத்திற்காக வேலனைக் கைது செய்கிறான். வேலன் சிறைக்குச் சென்றதும் கிராமத்தின் சந்தையை நிர்வகிக்கும் பொறுப்பு மாணிக்கத்திடம் வருகிறது. போதுமான ஆதாரங்கள் இல்லாததால் நீதிமன்றம் வேலனை வழக்கிலிருந்து விடுதலை செய்கிறது. வேலன் தன் கிராமத்திற்கு வருகிறான். அவனது தங்கை வாழ்வு என்னவானது? அவனுக்கும் சுந்தரிக்கும் திருமணம் நடந்ததா என்பது மீதிக்கதை.
படத்தின் இசையமைப்பாளர் இளையராஜா. பாடலாசிரியர்கள் கங்கை அமரன், முகமது மேத்தா, காமகோடியன் மற்றும் அறிவுமதி.
நாங்கள்

நாங்கள் (Naangal) என்பது 1992 ஆம் ஆண்டு வெளியான இந்திய தமிழ் நாடகத் திரைப்படம் ஆகும். ஹாசன் இயக்கிய இப்படத்தில் சிவாஜி கணேசன், பிரபு, தீபிகா சிக்லியா ஆகியோர் நடித்தனர். இது 13 மார்ச் 1992 அன்று வெளியானது.
நேர்மையான காவல் அதிகாரியான கீர்த்தியிடம் ஒரு இரட்டை கொலை வழக்கை தீர்க்கும் பொறுப்பு ஒப்படைக்கபடுகிறது. இந்த விவகாரத்தில் கீர்த்தி இன்னொரு காவல் அதிகாரியான நவீன் குமாரை எதிர்கொள்கிறார். பதவி உயர்வுக்காக ஏங்கும் நவீன் குமார் இந்த வழக்கை தன் பொறுப்பில் எடுத்துக்கொள்ள விரும்புகிறார். இதில் கீர்த்திக்கும், நவீனும் மோதல் ஏற்படுகிறது. இந்த வழக்கு நீதிமன்றத்துக்கு வருகிறது. ஒரு வழக்கைஇலும் தோல்வியடையாத மூத்த வழக்கறிஞரான சதுர்வேதியை கீர்த்தி இந்த வழக்கிற்காக அமர்த்துகிறார். இந்நிலையில், சதுர்வேதிக்கு மாரடைப்பு ஏற்படுகிறது. மருத்துவர் மோனா அவரை கவனித்துக் கொள்கிறார். அவள் அவனை கவனித்துக்கொண்ட விதத்தை அவர் மிகவும் மகிழ்கிறார். அவளை தன் சொந்த மகளாகவே கருதுகிறார். மருத்துவர்கள் ராஜசேகர், மோனா ஆகியோர் மருத்துவர் ஜான்சன் நடத்தும் மருத்துவமனையில் சட்டவிரோத செயல்கள் நடப்பதாகா சந்தேகிக்கின்றனர். பின்னர் ராஜசேகர் ஒருவரால் கொல்லப்படுகிறார், கொலைக் குவியில் உள்ள கைரேகையின் படி குற்றவாளி மோனா என்ற ஐயம் உருவாகிறது. கீர்த்தியும் சதுர்வேதியும் அவளை காப்பாறும் முயற்சியில் ஈடுபடுகின்றனர்.
இப்படத்திற்கு இளையராஜா இசையமைத்தார்.
இந்தியன் எக்ஸ்பிரசின் என். கிருஷ்ணசாமி எழுதிய விமர்சனத்தில் தொடர்ந்து தமிழ் படங்களில் நிலவிவரும் சில சிந்தனைப் பற்றாக்குறைகளில் இருந்து படத்தின் கதை விடுபட்டுள்ளதால் "கொடுத்த காசுக்கான 'பொழுதுபோக்கு' உத்தரவாதம் அளிக்கிறது" என்றார்.
சதின் தாசு

சதின் தாசு (Jatin Das, திசம்பர் 1941) என்பவர் ஓவியர், சிற்பக் கலைஞர், கவிஞர் என அறியப்படுபவர். இந்திய நடுவணரசின் பத்ம பூசண் விருதைப் பெற்றவர்.
ஒரிசா மாநிலம் மயூர்பஞ்ச் என்னும் ஊரில் பிறந்த சதின் தாசு மும்பை சர். ஜே. ஜே. கலைப் பள்ளியில் ஓவியம் கற்றுக்கொண்டார். 68 ஓவியக் கண்காட்சிகளை இந்தியாவிலும் வெளிநாடுகளிலும் நடத்தினார். உலகத்தில் உள்ள பல கலை சிற்பக் கல்லூரிகளிலும் அருங்காட்சிகளிலும் சென்று சொற்பொழிவுகளை ஆற்றினார்.
1987-88 கால கட்டத்தில் இரசியாவில் நடந்த இந்தியத் திருவிழா நிகழ்ச்சியை முன்னிட்டு வடகிழக்கு மாநிலங்களின் கைவினைப் பொருள்கள் வாரியத்தில் ஆலோசகராக இருந்தார். இது போன்ற பல கலைப் பண்பாட்டு அமைப்புகளில் கௌரவ பதவிகளில் பொறுப்பு வகித்தார்.
சதின் தாசு மும்பை திரை நடிகைநந்திதா தாசின் தந்தை ஆவார். தற்பொழுது புதுதில்லியில் இவர் வாழ்ந்து வருகிறார்.
கலைஞர் தொலைக்காட்சி

கலைஞர் தொலைக்காட்சி (Kalaignar TV) என்பது இந்திய மாநிலமான தமிழகத்திலிருந்து தேனாம்பேட்டை சென்னையை தலைமையிடமாகக் கொண்டு இயங்கும் 24 மணி நேரப் பொழுதுபோக்கு நிகழ்ச்சிகளை ஒளிபரப்பும் தமிழ்த் தொலைக்காட்சி அலைவரிசை ஆகும். இந்த தொலைக்காட்சி செப்டம்பர் 15, 2007 அன்று தனது ஒளிபரப்பைத் துவக்கியது.
சன் தொலைக்காட்சிக் குழுமத்தின் மாறன் சகோதரர்களுடன் இடையில் ஏற்பட்டப் பிணக்குக் காரணமாக, தமிழக முதல்வரும் திமுக தலைவருமான கலைஞர் மு.கருணாநிதி குடும்பத்தினர், கலைஞர் பெயரிலேயே ஒரு தொலைக்காட்சி அலைவரிசையை, அண்ணா பிறந்த நாளான 15 செப்டம்பர் 2007 அன்று துவங்கினர்.
தற்போது இரு குடும்பத்தார்க்கும் சமரசம் ஏற்பட்டுவிட்டபோதிலும், தனி நிறுவனமாக தொடர்ந்து வெற்றிகரமாக இயங்கி வருகிறது. தனது பிரபலமான பொழுதுபோக்கு நிகழ்ச்சிகள் மூலம் சன் தொலைக்காட்சிக்கு அடுத்தபடியாக 2007ஆம் ஆண்டு முதல் 2012 வரை தொடர்ந்து இரண்டாவது இடத்தில் இருந்து வந்தது.
இந்த தொலைக்காட்சியில் மானாட மயிலாட, மறக்க முடியுமா, தெற்கத்திப்பொண்ணு, நம்ம குடும்பம் போன்றவை பிரபலமான நிகழ்ச்சிகள் ஆகும்.
கலைஞர் தொலைக்காட்சி நிறுவனத்தில் மு. கருணாநிதியின் மனைவி தயாளு அம்மாவுக்கு 60 சதவிகிதம் பங்குகளும் மகள் கனிமொழிக்கு 20 சதவிகிதம் பங்குகளும் கலைஞர் டிவியின் மேலாண் இயக்குநர் ஷ்ரத் குமாருக்கு 20 சதவிகித பங்குகளும் உள்ளன. இரண்டாம் தலைமுறை அலைக்கற்றை முறைகேட்டில் இலஞ்சமாகப் பெறப்பட்ட 200 கோடி ரூபாய் பல நிறுவனங்கள் மூலமாக கலைஞர் தொலைக்காட்சிக்கு அனுப்பப்பட்டுள்ளதாக நடுவண் புலனாய்வுச் செயலகம் தனது குற்றப்பத்திரிக்கையில் குற்றம் சாட்டியுள்ளது. இதனை கலைஞர் தொலைக்காட்சி மறுத்துள்ளது.
கலைஞர் தொலைக்காட்சி நிறுவனத்தின் கீழ் ஒளிபரப்பாகும் தொலைக்காட்சி அலைவரிசைகள்: