ජැමෙයිකාවේ භූගෝලය සහ පරිසරය

ජැමෙයිකාව කැරිබියන් දූපත් වල තුන්වන විශාලතම දූපතයි. එය 17° සහ 19°N අක්ෂාංශ සහ 76° සහ 79°W දේශාංශ අතර පිහිටා ඇත. අභ්‍යන්තරයේ කඳු ආධිපත්‍යය දරයි: බටහිරින් ඩොන් ෆිගුරෙරෝ, සැන්ටා කෲස් සහ මැයි දින කඳු, මධ්‍යයේ වියළි වරාය කඳු සහ නැගෙනහිරින් ජෝන් ක්‍රෝ කඳු සහ නිල් කඳු, දෙවැන්න ජැමෙයිකාවේ උසම කන්ද වන නිල් කඳු මුදුන අඩංගු වේ, මීටර් 2,256. ඒවා පටු වෙරළබඩ තැනිතලාවකින් වටවී ඇත. ජැමෙයිකාවේ නගර දෙකක් ඇත, පළමුවැන්න අගනුවර සහ ව්‍යාපාරික මධ්‍යස්ථානය වන කිංග්ස්ටන් වන අතර එය දකුණු වෙරළ තීරයේ පිහිටා ඇති අතර දෙවැන්න උතුරු වෙරළ තීරයේ පිහිටා ඇති සංචාරක කටයුතු සඳහා කැරිබියන් හි වඩාත් ප්‍රසිද්ධ නගරවලින් එකක් වන මොන්ටෙගෝ බොක්කයි. කිංග්ස්ටන් වරාය ලෝකයේ හත්වන විශාලතම ස්වාභාවික වරාය වන අතර, එය 1872 දී නගරය අගනුවර ලෙස නම් කිරීමට දායක විය. අනෙකුත් කැපී පෙනෙන නගර අතර පෝට්මෝර්, ස්පාඤ්ඤ නගරය, සැවානා ලා මාර්, මැන්ඩෙවිල් සහ ඕචෝ රියෝස්, පෝර්ට් ඇන්ටෝනියෝ සහ නෙග්‍රිල් යන නිවාඩු නිකේතන නගර ඇතුළත් වේ.
සංචාරක ආකර්ෂණයන් අතර ශාන්ත ඈන් හි ඩන්ස් ගංගා දිය ඇල්ල, ශාන්ත එලිසබෙත් හි වයිඑස් දිය ඇල්ල, නිද්‍රාශීලී ගිනි කන්දක ආවාටයක් වන පෝට්ලන්ඩ් හි නිල් කලපුව, සහ දිවයිනේ පලිසඩෝස් ටොම්බොලෝ සෑදීමට උපකාරී වූ 1692 දී ප්‍රධාන භූමිකම්පාවක් සිදු වූ පෝර්ට් රෝයල් ඇතුළත් වේ.
භූමිෂ්ඨ, ජලජ සහ සමුද්‍ර පරිසර පද්ධතිවල විවිධත්වය අතර වියළි හා තෙත් හුණුගල් වනාන්තර, වැසි වනාන්තර, ගංගා ආශ්‍රිත වනාන්තර, තෙත්බිම්, ගුහා, ගංගා, මුහුදු තෘණ ඇඳන් සහ කොරල් පර වේ. බලධාරීන් පරිසරයේ අතිමහත් වැදගත්කම සහ විභවය හඳුනාගෙන ඇති අතර වඩාත් "සාරවත්" ප්‍රදේශ කිහිපයක් "ආරක්ෂිත" ලෙස නම් කර ඇත. දිවයිනේ ආරක්ෂිත ප්‍රදේශ අතර කොක්පිට් කන්ට්‍රි, හෙල්ෂයර් කඳු සහ ලිච්ෆීල්ඩ් වනාන්තර රක්ෂිත ඇතුළත් වේ. 1992 දී, ජැමෙයිකාවේ පළමු සමුද්‍ර උද්‍යානය, වර්ග කිලෝමීටර් 15 කට ආසන්න (වර්ග සැතපුම් 5.8) ආවරණය කරමින්, මොන්ටෙගෝ බොක්කෙහි පිහිටුවන ලදී. පෝට්ලන්ඩ් බයිට් ආරක්ෂිත ප්‍රදේශය 1999 දී නම් කරන ලදී. ඊළඟ වසරේ නිල් සහ ජෝන් ක්‍රෝ කඳු ජාතික වනෝද්‍යානය නිර්මාණය කරන ලද අතර, එය වර්ග සැතපුම් 300 (කිලෝමීටර 780) ක් පමණ වන වනාන්තර ප්‍රදේශයක් ආවරණය කරයි, එය දහස් ගණනක් ගස් හා පර්ණාංග විශේෂ සහ දුර්ලභ සතුන්ට සහාය වේ.
ජැමෙයිකාවේ වෙරළට ඔබ්බෙන් කුඩා දූපත් කිහිපයක් ඇත, විශේෂයෙන් පෝට්ලන්ඩ් බයිට් හි පරෙවි දූපත, ලුණු දූපත, ඩොල්ෆින් දූපත, දිගු දූපත, මහා එළුවා දූපත සහ කුඩා එළුවා දූපත සහ තවත් නැගෙනහිරින් පිහිටි ලයිම් කේ. ඊට බොහෝ දුරින් - දකුණු වෙරළට කිලෝමීටර 50-80ක් පමණ - ඉතා කුඩා මොරන්ට් කේ සහ පේද්‍රෝ කේ පිහිටා ඇත.
ජැමෙයිකාවේ දේශගුණය නිවර්තන, උණුසුම් හා තෙතමනය සහිත කාලගුණයක් ඇත, නමුත් ඉහළ අභ්‍යන්තර ප්‍රදේශ වඩාත් සෞම්‍ය වේ. ලිගුවානියා තැනිතලාව සහ පේද්‍රෝ තැනිතලාව වැනි දකුණු වෙරළ තීරයේ සමහර ප්‍රදේශ සාපේක්ෂව වියළි වැසි-සෙවණ ප්‍රදේශ වේ.
ජැමෙයිකාව අත්ලාන්තික් නිවර්තන සුළි සුළං ක්‍රියාකාරකම් සඳහා ප්‍රධාන සංවර්ධන කලාපය තුළ පිහිටා ඇති අතර, මේ නිසා, දිවයින සමහර විට සැලකිය යුතු කුණාටු හානිවලට ලක් වේ. චාලි සහ ගිල්බට් සුළි කුණාටු 1951 සහ 1988 දී පිළිවෙලින් ජැමෙයිකාවට සෘජුවම පහර දුන් අතර එමඟින් විශාල හානියක් සහ බොහෝ මරණ සිදුවිය. 2000 ගණන්වල (දශකය) අයිවන්, ඩීන් සහ ගුස්ටාව් සුළි කුණාටු ද දිවයිනට දැඩි කාලගුණයක් ගෙන ආවේය.
ජැමෙයිකාවේ දේශගුණය නිවර්තන කලාපීය වන අතර, ශාක හා සතුන්ගෙන් පොහොසත් විවිධ පරිසර පද්ධති සඳහා සහාය වේ. සියවස් ගණනාවක් පුරා එහි ශාක ජීවිතය සැලකිය යුතු ලෙස වෙනස් වී ඇත; 1494 දී ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් පැමිණි විට, කුඩා කෘෂිකාර්මික එළිපෙහෙළි කිරීම් හැර, රට ගැඹුරින් වනාන්තර විය. යුරෝපීය පදිංචිකරුවන් ගොඩනැගිලි සහ නැව් සැපයුම් සඳහා මහා දැව ගස් කපා, දැඩි කෘෂිකාර්මික වගාව සඳහා තැනිතලා, සැවානා සහ කඳු බෑවුම් ඉවත් කළහ. උක්, කෙසෙල් සහ පැඟිරි ගස් ඇතුළු බොහෝ නව ශාක හඳුන්වා දෙන ලදී.
ජැමෙයිකාවේ ස්වදේශික සපුෂ්ප ශාක විශේෂ 3,000 ක් පමණ (ඉන් 1,000 කට වඩා ආවේණික වන අතර ඕකිඩ් විශේෂ 200 ක්), මල් නොදැරෙන ශාක විශේෂ දහස් ගණනක් සහ උද්භිද උද්‍යාන 20 ක් පමණ ඇති අතර, ඒවායින් සමහරක් වසර සිය ගණනක් පැරණි වේ. අධික වර්ෂාපතනයක් ලැබෙන ප්‍රදේශවල උණ බම්බු, පර්ණාංග, කළුවර, මහෝගනී සහ රෝස්වුඩ් ශාක ද ඇත. පතොක් සහ ඒ හා සමාන වියළි ප්‍රදේශ ශාක දකුණු සහ නිරිතදිග වෙරළබඩ ප්‍රදේශවල දක්නට ලැබේ. බටහිර සහ නිරිතදිග ප්‍රදේශවල විසිරී ඇති ගස් සහිත විශාල තණකොළ බිම් ඇත. ජැමෙයිකාව භූමිෂ්ඨ පරිසර කලාප තුනකට නිවහන වේ, ජැමෙයිකානු තෙතමනය සහිත වනාන්තර, ජැමෙයිකානු වියළි වනාන්තර සහ මහා ඇන්ටිලස් කඩොලාන.
කැරිබියන් දූපත් වලට ආවේණික වූ ජැමෙයිකාවේ සත්ත්ව විශේෂයට ආවේණික විශේෂ රාශියක් සහිත ඉතා විවිධාංගීකරණය වූ වනජීවීන් ඇතුළත් වේ. අනෙකුත් සාගර දූපත් මෙන්ම, ගොඩබිම් ක්ෂීරපායින් බොහෝ දුරට වවුලන් විශේෂ කිහිපයක් වන අතර ඉන් අවම වශයෙන් ආවේණික විශේෂ තුනක් කොක්පිට් රටේ පමණක් දක්නට ලැබෙන අතර ඉන් එකක් අවදානමට ලක්ව ඇත. අනෙකුත් වවුලන් විශේෂ අතර අත්තික්කා කන සහ කෙස් සහිත වලිග සහිත වවුලන් ඇතුළත් වේ. ජැමෙයිකාවේ දැනට සිටින එකම වවුලන් නොවන දේශීය ක්ෂීරපායියා වන්නේ කෝනි ලෙස දේශීයව හැඳින්වෙන ජැමෙයිකානු හුටියා ය. වල් ඌරා සහ කුඩා ආසියානු මැංගුස් වැනි හඳුන්වා දුන් ක්ෂීරපායින් ද බහුලව දක්නට ලැබේ. ජැමෙයිකාව උරග විශේෂ 50 ක් පමණ වාසය කරයි, එයින් විශාලතම වන්නේ ඇමරිකානු කිඹුලා ය; කෙසේ වෙතත්, එය කළු ගඟ සහ තවත් ප්‍රදේශ කිහිපයක පමණක් පවතී. ඇනෝල්ස්, ඉගුවානා සහ රේසර් වැනි සර්පයන් සහ ජැමෙයිකානු බෝවා (දිවයිනේ විශාලතම සර්පයා) වැනි කටුස්සන් කොක්පිට් රට වැනි ප්‍රදේශවල බහුලව දක්නට ලැබේ. ජැමෙයිකාවේ දේශීය සර්ප විශේෂ අටෙන් එකක්වත් විෂ සහිත නොවේ.
ජැමෙයිකාවේ පක්ෂි විශේෂ 289 ක් පමණ සිටින අතර ඉන් විශේෂ 27 ක් ආවේණික වන අතර ඉන් වඳවීමේ තර්ජනයට ලක්ව ඇති කළු-බිල්ඩ් ගිරවුන් සහ ජැමෙයිකානු කළු කුරුල්ලා යන දෙකම කොක්පිට් රටේ පමණක් දක්නට ලැබේ. එය හම්මිං කුරුල්ලන් විශේෂ හතරකට (ඒවායින් තුනක් ලෝකයේ වෙනත් තැනක දක්නට නොලැබේ) ආවේණික නිවහන වේ: කළු-බිල්ඩ් ස්ට්‍රීමර්ටේල්, ජැමෙයිකානු අඹ, වර්වේන් හම්මිංබර්ඩ් සහ රතු-බිල්ඩ් ස්ට්‍රීමර්ටේල්. "ඩොක්ටර් කුරුල්ලා" ලෙස දේශීයව හැඳින්වෙන රතු-බිල්ඩ් ස්ට්‍රීමර්ටේල්, ජැමෙයිකානු ජාතික සංකේතයයි. අනෙකුත් කැපී පෙනෙන විශේෂ අතර ජැමෙයිකානු ටෝඩි සහ මහා ෆ්ලෙමින්ගෝ ඇතුළත් වේ,
මිරිදිය කැස්බෑ විශේෂයක් ජැමෙයිකාවට ආවේණික වේ, ජැමෙයිකානු ස්ලයිඩර්. එය ජැමෙයිකාවේ සහ බහමාස් හි දූපත් කිහිපයක පමණක් දක්නට ලැබේ. ඊට අමතරව, බොහෝ වර්ගවල ගෙම්බන් දිවයිනේ බහුලව දක්නට ලැබේ, විශේෂයෙන් ගස් ගෙම්බන්.
ජැමෙයිකානු ජලයේ නැවුම් සහ ලුණු වතුර මත්ස්‍යයන්ගේ සැලකිය යුතු සම්පත් අඩංගු වේ. ලුණු වතුර මත්ස්‍යයන්ගේ ප්‍රධාන ප්‍රභේද වන්නේ කිංෆිෂ්, කොස්, මැකරල්, වයිටින්, බොනිටෝ සහ ටූනා ය. ඉඳහිට මිරිදිය සහ මෝය ආශ්‍රිත පරිසරයන්ට ඇතුළු වන මත්ස්‍යයන් අතර ස්නූක්, යුදෙව් මාළු, කඩොලාන ස්නැපර් සහ මල්ලට් ඇතුළත් වේ. ජැමෙයිකාවේ මිරිදියෙහි තම ජීවිතයෙන් වැඩි කාලයක් ගත කරන මත්ස්‍යයන් අතර සජීවී දරන්නන්, කිලිෆිෂ්, මිරිදිය ගොබි, කඳු මල්ලට් සහ ඇමරිකානු ඊල් විශේෂ රාශියක් ඇතුළත් වේ. තිලාපියා අප්‍රිකාවෙන් ජලජීවී වගාව සඳහා හඳුන්වා දී ඇති අතර ඒවා ඉතා සුලභ වේ. ජැමෙයිකාව අවට ජලයේ ඩොල්ෆින්, ගිරවුන් මාළු සහ වඳවීමේ තර්ජනයට ලක්ව ඇති මැනේටි ද දක්නට ලැබේ.
ලෝකයේ විශාලතම සෙන්ටිපීඩ් වන ඇමසෝනියානු යෝධ සෙන්ටිපීඩ් ඇතුළු කෘමීන් සහ අනෙකුත් අපෘෂ්ඨවංශීන් බහුල වේ. දේශීය විශේෂ 35 ක් සහ උප විශේෂ 22 ක් ඇතුළුව සමනලුන් සහ සලබයන් විශේෂ 150 ක් පමණ ජැමෙයිකාවේ වාසය කරයි. එය බටහිර අර්ධගෝලයේ විශාලතම සමනලයා වන ජැමෙයිකානු ස්ලෝටේල්ගේ නිජබිම ද වේ.
කොරල්පර පරිසර පද්ධති වැදගත් වන්නේ ඒවා මිනිසුන්ට ජීවනෝපාය, ආහාර, විනෝදාස්වාදය සහ ඖෂධීය සංයෝග සපයන අතර ඔවුන් ජීවත් වන භූමිය ආරක්ෂා කරන බැවිනි. ජැමෙයිකාව එහි සංවර්ධනය සඳහා සාගරය සහ එහි පරිසර පද්ධතිය මත විශ්වාසය තබයි. කෙසේ වෙතත්, ජැමෙයිකාවේ සමුද්‍ර ජීවීන්ට ද බලපෑම් එල්ල වෙමින් පවතී. සමුද්‍ර ජීවීන්ට හොඳම සෞඛ්‍යයක් නොමැති වීමට දායක වන බොහෝ සාධක තිබිය හැකිය. ජැමෙයිකාවේ භූ විද්‍යාත්මක සම්භවය, භූ විෂමතා ලක්ෂණ සහ සෘතුමය ඉහළ වර්ෂාපතනය වෙරළබඩ සහ සාගර පරිසරයන්ට බලපාන ස්වාභාවික උපද්‍රව රාශියකට එය ගොදුරු වේ. මේවාට කුණාටු රළ, බෑවුම් බිඳවැටීම් (නායයෑම්), භූමිකම්පා, ගංවතුර සහ සුළි කුණාටු ඇතුළත් වේ. ජැමෙයිකාවේ නෙග්‍රිල් සමුද්‍ර උද්‍යානයේ (NMP) කොරල්පර, ප්‍රධාන සංචාරක ගමනාන්තයක් ලෙස දශක ගණනාවක් තිස්සේ පැවති දැඩි සංවර්ධනයෙන් පසු පෝෂක දූෂණය සහ සාර්ව ඇල්ගී මල් පිපීම හේතුවෙන් වැඩි වැඩියෙන් බලපෑමට ලක්ව ඇත.
එම සාධකවලින් තවත් එකක් සංචාරක ව්‍යාපාරයට ඇතුළත් විය හැකිය: ජැමෙයිකාව ඉතා සංචාරක ස්ථානයක් වන බැවින්, දිවයින ලොව පුරා සිට මෙහි සංචාරය කරන බොහෝ පුද්ගලයින් ආකර්ෂණය කරයි. ජැමෙයිකානු සංචාරක කර්මාන්තය මුළු රැකියා නියුක්තියෙන් 32% ක් සහ රටේ දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 36% ක් වන අතර එය බොහෝ දුරට හිරු, මුහුද සහ වැලි මත පදනම් වේ, මෙම ගුණාංග දෙක සෞඛ්‍ය සම්පන්න කොරල් පර පරිසර පද්ධති මත රඳා පවතී. ජැමෙයිකාවේ සංචාරක ව්‍යාපාරය නිසා, ජැමෙයිකාවට පමණක් නොහැකි බැවින් සංචාරකයා තම සමුද්‍ර පරිසර පද්ධතිය කළමනාකරණය කිරීමට මූල්‍යමය වශයෙන් උදව් කිරීමට කැමති දැයි බැලීමට ඔවුන් අධ්‍යයනයක් සකස් කර ඇත. සාගරය ලොව පුරා සියලුම රටවල් සම්බන්ධ කරයි, කෙසේ වෙතත්, සෑම කෙනෙකුම සහ සෑම දෙයක්ම සාගරයේ ගලායාමට සහ ජීවිතයට බලපායි. ජැමෙයිකාව විශේෂයෙන් එහි වෙරළ තීරයන් නිසා ඉතා සංචාරක ස්ථානයකි. ඔවුන්ගේ සාගර උපරිමයෙන් ක්‍රියාත්මක නොවන්නේ නම් ජැමෙයිකාවේ සහ එහි වෙසෙන ජනතාවගේ යහපැවැත්ම පිරිහීමට පටන් ගනී. OECD ට අනුව, සාගර සමස්ත ආර්ථිකයට වාර්ෂිකව ඩොලර් ට්‍රිලියන 1.5 ක අගය එකතු කිරීමේ දායකත්වයක් සපයයි. දූපතක සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටක් ඔවුන්ගේ ආදායමෙන් වැඩි ප්‍රමාණයක් ලබා ගන්නේ ඔවුන්ගේ සාගරයෙන් ය.
දූෂණය සිදුවන්නේ අපද්‍රව්‍ය, අපද්‍රව්‍ය පද්ධති සහ කසළ මගිනි. කෙසේ වෙතත්, මේ සියල්ල සාමාන්‍යයෙන් වැසි හෝ ගංවතුරෙන් පසු සාගරයට පැමිණේ. ජලයට එකතු වන සෑම දෙයක්ම සාගරයේ ගුණාත්මකභාවය සහ සමතුලිතතාවය වෙනස් කරයි. දුර්වල වෙරළබඩ ජල ගුණාත්මකභාවය ධීවර කර්මාන්තය, සංචාරක ව්‍යාපාරය සහ සමුද්‍ර වගාව මෙන්ම සාගරයේ සහ වෙරළබඩ වාසස්ථානවල ජීව සම්පත්වල ජීව විද්‍යාත්මක තිරසාරභාවය අඩපණ කර ඇත. ජැමෙයිකාව ඔවුන්ගේ ජලය හරහා බොහෝ භාණ්ඩ ආනයනය කර අපනයනය කරයි. ජැමෙයිකාවට යන සමහර ආනයන අතරට ඛනිජ තෙල් සහ ඛනිජ තෙල් නිෂ්පාදන ඇතුළත් වේ. ගැටළු අතර මුහුදේ සිදුවන අනතුරු; ඛනිජ තෙල් සහ ඛනිජ තෙල් නිෂ්පාදන දේශීය හා ජාත්‍යන්තර ප්‍රවාහනය හරහා කාන්දු වීමේ අවදානම ඇතුළත් වේ. තෙල් කාන්දුවීම් සාමාන්‍යයෙන් සාගරයේ දක්නට නොලැබෙන රසායනික ද්‍රව්‍ය සමඟ සාගර ජීවීන්ට බාධා කළ හැකිය. ජැමෙයිකාවේ ද වෙනත් ආකාරයේ දූෂණයක් සිදු වේ. ජැමෙයිකාවේ ඝන අපද්‍රව්‍ය බැහැර කිරීමේ යාන්ත්‍රණ දැනට ප්‍රමාණවත් නොවේ. වැසි බලයෙන් ඝන අපද්‍රව්‍ය ජලයට වැටේ. ඝන අපද්‍රව්‍ය වනජීවීන්ට, විශේෂයෙන් ජල මතුපිට පෝෂණය වන සහ පාවෙන සුන්බුන් ආහාර ලෙස වරදවා වටහා ගන්නා පක්ෂීන්, මාළු සහ කැස්බෑවන්ට ද හානිකර වේ. උදාහරණයක් ලෙස, කුරුල්ලන්ගේ සහ කැස්බෑවන්ගේ ගෙල වටා ප්ලාස්ටික් සිරවී ඇති අතර, ඒවා වර්ධනය වීමට පටන් ගන්නා විට ආහාර ගැනීමට සහ හුස්ම ගැනීමට අපහසු වන අතර, එමඟින් ප්ලාස්ටික් ඔවුන්ගේ ගෙල වටා තද වේ. ප්ලාස්ටික්, ලෝහ සහ වීදුරු කැබලි මාළු අනුභව කරන ආහාර ලෙස වරදවා වටහා ගත හැකිය. සෑම ජැමෙයිකානුවෙක්ම දිනකට අපද්‍රව්‍ය කිලෝග්‍රෑම් 1 (රාත්තල් 2) ක් ජනනය කරයි; මෙයින් 70% ක් පමණක් ජාතික ඝන අපද්‍රව්‍ය කළමනාකරණ අධිකාරිය (NSWMA) විසින් එකතු කරනු ලැබේ - ඉතිරි 30% පුළුස්සා හෝ ගලි/ජල මාර්ගවල බැහැර කරනු ලැබේ.
සාගරය සහ ජලයට යටින් ඇති ජීවිතය ආරක්ෂා කිරීමට උපකාරී වන ප්‍රතිපත්ති ක්‍රියාත්මක වෙමින් පවතී. ඒකාබද්ධ වෙරළ කලාප කළමනාකරණයේ (ICZM) ඉලක්කය වන්නේ වෙරළබඩ පරිසර පද්ධතිවල ජෛව විවිධත්වය සහ ඵලදායිතාව පවත්වා ගනිමින් වෙරළබඩ සම්පත් මත යැපෙන මානව ප්‍රජාවන්ගේ ජීවන තත්ත්වය වැඩිදියුණු කිරීමයි. රට සංවර්ධනය කිරීම සඳහා සිදු කරනු ලබන සියලුම ඉදිකිරීම් නිසා ඌන සංවර්ධිත රටක් සංවර්ධනය කිරීම සාගර පරිසර පද්ධතියට බලපෑම් කළ හැකිය. බලගතු වෙළඳපොළ බලවේග මෙන්ම ජනගහනයේ සමහර අංශ අතර දරිද්‍රතාවය හේතුවෙන් අධික ලෙස ගොඩනැගීම සහ විනාශකාරී සූරාකෑම සාගර හා වෙරළබඩ සම්පත් පරිහානියට දායක වේ. ජනතාවගේ ජීවිතවලට පමණක් නොව සාගරයේ සහ එහි පරිසර පද්ධතියේ ජීවිතයට ද දායක වන භාවිතයන් සංවර්ධනය කිරීම. මෙම භාවිතයන් සමහරක් අතරට: තිරසාර ධීවර පිළිවෙත් සංවර්ධනය කිරීම, තිරසාර සමුද්‍ර වගා ශිල්පීය ක්‍රම සහ භාවිතයන් සහතික කිරීම, නැව්ගත කිරීමේ තිරසාර කළමනාකරණය සහ තිරසාර සංචාරක පිළිවෙත් ප්‍රවර්ධනය කිරීම ඇතුළත් වේ.