Kereta berhud

Boleh tukar atau kabriolet ( /ˌkæbrioʊˈleɪ/ ) merujuk kepada kereta penumpang yang boleh dipandu dengan atau tanpa bumbung di tempatnya. Bumbung akan ditarik balik dan disimpan, bergantung kepada pengeluar.
Reka bentuk bumbung kenderaan boleh tukar membolehkan pengalaman memandu secara terbuka, dengan keupayaan untuk mengeluarkan bumbung apabila diperlukan. Kelemahan yang berpotensi untuk boleh tukar ialah ketegaran strukturnya yang berkurangan (memerlukan kejuruteraan dan pengubahsuaian yang ketara untuk mengatasi kesan pengalihan bumbung kereta).
Cabriolet, cabrio, drop top, drophead coupé, open two-seater, open top, rag top, soft top, spider dan spyder ialah istilah lain untuk boleh tukar. Keutamaan semasa untuk kabriolet berbanding boleh tukar adalah tidak konsisten. Istilah kabriolet merujuk kepada kabriolet gerabak, yang ditakrifkan sebagai "kereta kuda yang ringan, beroda dua, satu kuda dengan bahagian atas lipat, mampu memuatkan dua orang"; walau bagaimanapun, frasa ini juga digunakan untuk menamakan pelbagai boleh tukar.
Di United Kingdom, boleh tukar dua pintu dikenali sebagai coupé drophead, dan boleh tukar empat pintu dikenali sebagai pengembara semua cuaca.
Majoriti kereta awal adalah kenderaan terbuka tanpa bumbung atau sisi. Menjelang akhir abad kesembilan belas, apabila enjin kereta menjadi lebih berkuasa, kain lipat atau bumbung kulit (seperti yang dilihat pada gerabak Victoria atau Landau) mula muncul pada kereta. Phaeton (kereta dua tempat duduk dengan bumbung sementara), brougham atau coupé de ville, yang mempunyai petak penumpang tertutup di bahagian belakang manakala pemandu duduk di hadapan sama ada di kawasan terbuka, atau landaulet, yang mempunyai bumbung tetap manakala ruang penumpang mempunyai bumbung lipat. Kenderaan yang lebih murah, seperti runabout, roadster sukan dan kereta touring yang kuat, sama ada di udara terbuka sepenuhnya atau mempunyai bahagian atas lipat primitif dan langsir sisi jelas yang boleh ditanggalkan.
Pada tahun 1920-an, kereta dengan badan tertutup menjadi biasa kerana ia dibuat dalam jumlah besar. Kereta yang dibuka sepenuhnya mula menjadi kurang popular di kalangan orang biasa. Pada pertengahan 1930-an, hanya beberapa kereta boleh tukar mewah dijual dan harganya sangat mahal. Pada tahun 1939, Plymouth membuat kereta boleh tukar dengan bumbung yang boleh naik dan turun menggunakan dua silinder khas.
Peningkatan dalam permintaan untuk boleh tukar berlaku akibat pendedahan tentera Amerika di Perancis dan United Kingdom semasa Perang Dunia 2 kepada kenderaan roadster kecil yang tidak boleh diakses di Amerika Syarikat dalam tempoh itu. Himpunan kereta merangkumi MG Midget dan roadster Triumph Roadster. Hudson berjaya menyepadukan reka bentuk boleh tukar ke dalam badan tunggal kereta pasaran massa pada tahun 1948. Rangkaian ini termasuk pilihan bersaiz padat, seperti Rambler American dan Studebaker Lark, serta lebih banyak alternatif mewah termasuk Packard Caribbean, Oldsmobile 98 dan Chrysler's Imperial Pengeluar kereta selalunya menggabungkan gaya badan boleh tukar sebagai ciri pilihan dalam spektrum gaya badan yang tersedia untuk model tertentu.
Boleh tukar dalam pasaran AS mencapai kemuncak jualan pada tahun 1965 dan jatuh popular dalam tempoh lima tahun akan datang. Penyaman udara pilihan menjadi lebih popular dan ketersediaan bumbung matahari dan penutup T mengehadkan daya tarikan gaya badan terbuka serta bunyi bising, kebocoran dan pembaikan yang berkaitan dengan bahagian atas kain. Populariti kereta boleh tukar telah dikurangkan oleh peningkatan kelajuan perjalanan di jalan raya (mengakibatkan lebih banyak angin dan bunyi untuk penghuni) dan cadangan standard keselamatan kemalangan kenderaan di Amerika Syarikat.
Bahagian pasaran boleh tukar jatuh kepada dua atau tiga peratus daripada jumlah jualan dan pembuat kereta AS menghentikan gaya badan daripada barisan mereka. American Motors berhenti membuat boleh tukar selepas tahun model 1968, Chrysler selepas 1971, Ford selepas 1973 dan kebanyakan bahagian General Motors selepas 1975. Cadillac bertahan sehingga 1976, apabila mereka membuat kira-kira 14,000. 200 yang terakhir mempunyai motif merah, putih dan biru serta plak papan pemuka. Yang terakhir ditawarkan kepada Institusi Smithsonian, yang pemegang amanahnya menolaknya kerana pada masa itu ia bukan artifak bersejarah, "Walaupun ia mungkin dalam tiga generasi ... atau pada Tricentennial." Selepas boleh tukar Cadillac Eldorado terakhir dibuat pada tahun 1976, satu-satunya boleh tukar kilang yang dijual di Amerika Syarikat telah diimport. Membuat boleh tukar pada barisan pemasangan adalah mahal dan memakan masa, oleh itu tidak berbaloi dengan masalah yang diperlukan untuk menjual bilangan kereta yang terhad.
Pakar khusus telah diambil untuk membina kereta seperti versi teratas Targa bagi AMC Concord dan Eagle "Sundancer" serta Toyota Celica "Sunchaser" sebagai model khusus. Syarikat Sunroof Amerika (ASC), yang bertanggungjawab mempopularkan pilihan bumbung matahari untuk gaya badan biasa, menukar Buick Riviera kepada boleh tukar penuh yang memaksa General Motors memasarkannya sebagai sebahagian daripada model Buick 1982. Chrysler Corporation juga memperkenalkan gaya badan boleh tukar dalam barisan 1982 berdasarkan K-Car, contohnya LeBaron, dan untuk Dodge, 400 . Ford memperkenalkan semula Mustang boleh tukar untuk tahun 1983 manakala American Motors Corporation (AMC) menambah versi boleh tukar Renault Alliance pada tahun 1984.
Pada tahun 1989, Mazda mengeluarkan Mazda MX-5 generasi pertama (dipanggil "Miata" di Amerika Utara), yang telah menjadi kereta boleh tukar terlaris dengan lebih 1 juta unit kenderaan ini telah terjual. Juga pada tahun 1989, Toyota mengeluarkan Toyota Soarer Aerocabin, yang menggunakan bumbung atas keras boleh tarik yang dikendalikan secara elektrik. Sebanyak 500 unit telah dihasilkan.
Model khusus untuk gaya badan boleh tukar adalah seperti model model Mazda MX-5, Porsche Boxster dan Opel Cascada .
"Atas lembut" diperbuat daripada bahan tekstil yang fleksibel:
Bahan lain juga digunakan di bahagian atas kenderaan denngan bumbung boleh tukar. Menjelang tahun 1955, bahan yang paling popular ialah fabrik getah lateks dan butil yang masing-masing menyumbang kira-kira 35% daripada berat bahagian atas boleh tukar, dengan bahan lain termasuk vinil (12%), jut (8%), bersama-sama dengan gentian rayon dan akrilik (Orlon), berjumlah kira-kira 1% setiap satu dalam komposisi. Bahan polivinil klorida (PVC) digunakan untuk membina bahagian atas bumbung kenderaan boleh tukar. Bahan ini terdiri daripada dua lapisan: lapisan atas diperbuat daripada PVC, yang mempunyai struktur khusus bergantung pada model kenderaan, dan lapisan bawah diperbuat daripada kain (biasanya kapas).
Bahagian bumbung tekstil boleh lipat di atas bingkai lipatan bersuara mungkin termasuk lapisan seperti lapisan perendam bunyi dan/atau lapisan kosmetik dalaman, yang bertujuan untuk menyembunyikan bingkai.
Mekanisme boleh tukar yang dilipat pada bahagian atas dipanggil timbunan. Reka bentuk yang dilipat ke ketinggian tindanan yang lebih rendah menawarkan siluet yang lebih licin untuk kereta dengan bahagian atas ke bawah manakala rel sisi yang tersembunyi akan memberikan ruangan untuk tiga penumpang di tempat duduk belakang seperti yang terdapat pada 1967 Rambler Rebel.
Bahagian atas keras boleh tanggal, kebanyakannya boleh disimpan di dalam bagasi/but kereta, telah tersedia berada dipasaran sejak tahun 1950-an. Ini biasanya memberikan perlindungan daripada cuaca, kalis bunyi dan ketahanan yang lebih baik berbanding dengan bahagian atas berasaskan fabrik; sesetengahnya tersedia dengan penyahbeku tingkap belakang bersepadu dan cermin depan. Kenderaan yang mengunakkan teknologi ini termasuk Ford Thunderbird (generasi pertama dan generasi ke-11), Mercedes SL (generasi ke-2 dan generasi ke-3), Porsche Boxster, Jeep Wrangler, Ford Mustang Cobra (1995 Sahaja) dan Mazda MX-5 .
Dalam tahun 1950-an sehingga lewat tahun 1960-an, bumbung bahan keras boleh tanggal telah ditawarkan untuk pelbagai kereta sport boleh tukar dan roadster, termasuk Ford Thunderbird dan Chevrolet Corvette 1955–1957, serta siri Mercedes-Benz W113 1963–1971 bagi dua tempat duduk. Oleh kerana mekanisme atas boleh tukar itu sendiri mahal, bumbung keras biasanya ditawarkan sebagai pilihan tambahan dengan kos tambahan semasa pembelian kenderaan. Model seperti Thunderbirds awal (dan model Corvettes hingga tahun 1967), pembeli boleh memilih antara bahagian atas keras boleh tanggal dan atas kanvas lipat tanpa kos tambahan, tetapi perlu membayar tambahan jika memilih untuk memiliki kedua-duanya.
" Carson top " berbingkai logam ialah aksesori tambahan yang popular untuk kereta boleh tukar Ford atau roadster sekitar tahun 1930-an kerana memberikan pengguna keupayaan untuk menukar model ini menjadi model hardtop yang hampir serta-merta. Reka bentuk ini seolah-olah rekaaan bahagian atas boleh tukar, tetapi kekurangan mekanisme lipatan besar membolehkan bahagian atas keras boleh tanggal mempunyai profil yang lebih rendah dan lebih rancak.
Penambahbaikan pada bahagian atas kanvas telah menyebabkan bumbung keras boleh tanggal kurang mendapat sambutan kerana bahagian atas tidak boleh disimpan di dalam kenderaan apabila tidak digunaka dan memerlukan garaj atau kemudahan penyimpanan lain. Beberapa model kenderaan terbuka terus menawarkannya sebagai pilihan. Sebagai contoh, Mazda MX-5s mempunyai bahagian atas keras aksesori, yang merupakan syarat wajib untuk menyertai beberapa siri perlumbaan kereta.
Hardtop boleh tarik balik — juga dikenali sebagai "coupé boleh tukar" atau "coupé cabriolet" — ialah kenderaan dengan hardtop yang mempunyai keupayaan untuk menyimpan sendiri yang dikendalikan secara automatik (berbanding dengan bumbung berasaskan tekstil yang digunakan oleh boleh tukar tradisional).
Bahagian atas boleh tukar tekstil lipat selalunya gagal untuk menyembunyikan sepenuhnya mekanisme dalaman dan boleh mendedahkan bahagian bawah binaan ini terhadap cahaya matahari yang menyebabkanya pudar. Penutup tonneau menyediakan penyelesaian.
Tingkap belakang sering menjadi sebahagian daripada pemasangan bumbung. Secara tradisinya, tingkap belakang dalam bahagian atas lembut diperbuat daripada plastik; namun, model model kenderaan baharu telah menggunakan kaca untuk tingkap belakang.
Penghalang angin atau deflektor angin meminimumkan bunyi bising dan udara deras ke ruangan kabin. Menurut jurutera yang bertanggungjawab dalam pembinaan model Chrysler Sebring 2008, penghalang anginnya mengurangkan bunyi angin sehingga kira-kira 11 hingga 12 dB .
Beberapa kereta boleh tukar juga menawarkan saluran pemanas ke kawasan leher pada tempat duduk, yang sering dipanggil "Tudung Udara". Contoh kereta dengan menawarkan ciri Tudung Udara ini termasuk Mercedes-Benz SLK-Class, Mercedes-Benz SL-Class dan Audi A5 / S5 .
Ciri keselamatan moden khusus untuk boleh tukar termasuk:
Boleh tukar menawarkan banyak lelaran atauapun variasi di antara bahagian atas kain mudah mekanikal yang pertama kepada bumbung boleh tarik kompleks yang diperbuat daripada bahan binaan yang keras:
Roadster: Roadster (juga dipanggil labah-labah atau pengintip ) ialah kereta dua tempat duduk terbuka yang memberikan penekanan terhadap penampilan atau perwatakan sukan. Pada mulanya, istilah ini merupakan istilah digunakan di Amerika untuk kereta dua tempat duduk tanpa perlindungan cuaca, namun penggunaanya telah merebak ke peringkat antarabangsa.
Cabrio: kabrio (juga dipanggil separa boleh tukar ) mempunyai bumbung tekstil yang boleh ditarik balik, binaan sama seperti boleh tukar tradisional. Perbezaannya ialah boleh tukar selalunya mempunyai tiang B, tiang C dan kerja badan yang lain dikeluarkan. Walau bagaimanapun, kabrio mengekalkan semua kerja badan pada bahagian atas bingkai pintu dan hanya menggantikan kulit bumbung dengan panel fabrik yang mempunyai keupayaan untuk ditarik balik.
Kelebihan binaan cabrio ialah ia mengekalkan lebih banyak struktur asal kereta bermakna ia menawarkan ketegaran struktur lebih tinggi (atau berat kenderaan lebih rendah) daripada kabriolet tradisional. Contoh kenderaan yang menawarkan variasi cabrio ialah 2003-10 C3 Pluriel, yang mempunyai bumbung dengan lima padanan.
Profil tetap: Perbezaan ketara profil tetap adalah keseluruhan kerja badan di atas garis tali pinggang (pintu, bumbung, tiang sisi, kerja badan sisi) digantikan dengan bumbung lipat atau boleh tarik balik, profil tetap mengekalkan bahagian kerja badan tetap termasuk pintu, tiang sisi, dan elemen sisi bumbung — manakala bahagian kain tengah meluncur ke akordion di belakang. Sebagai contoh, kenderaan model Citroën 1948 Citroën 2CV menampilkan sisi badan tegar dan dua pintu pada setiap sisi, bersama-sama dengan bumbung matahari yang boleh disimpan ke belakang sehingga ke bampar belakang sebagai ganti penutup bonet yang berasingan. Kenderaan dengan variasi berprofil tetap lain termasuk Autobianchi Bianchina Trasformabile 1957, Vespa 400 1957, 1950 Nash Rambler Landau Coupe, Nissan Figaro (1991), Jaguar XJ-S C (1983) serta Fiat 1507 dan Fiat 500 2007.
Empat pintu: Kebanyakan kenderaan boleh tukar mempunyai dua pintu sahaja. Walau bagaimanapun, boleh tukar empat pintu telah dihasilkan secara besar-besaran oleh pengeluar kenderaan. Contohnya termasuk 1940-41 Cadillac Series 62, 1931 Chrysler Imperial Dual Cowl Phaeton dan 1961-67 Lincoln Continental . Model semasa kenderaan variasi ini sebagai contoh ialah Jeep Wrangler Unlimited.
Peugeot menayangkan konsep boleh tukar hardtop boleh tarik dengan empat pintu, Peugeot 407 Macarena pada tahun 2006. Dihasilkan oleh pakar binaan Perancis, Heuliez, bahagian atas Macarena boleh dilipat cuma dalam masa 60 saat, ditawarkan dengan rasuk pengukuh keluli di belakang tempat duduk hadapan yang menggabungkan skrin LCD untuk penumpang belakang.
Luar jalan: Beberapa kenderaan luar jalan telah dihasilkan dengan bahagian atas lembut yang boleh ditanggalkan. Kenderaan dalam variasi ini termasuk Jeep Wrangler, Suzuki Vitara, Suzuki Jimny, Ford Bronco, Land Rover Defender, Mercedes-Benz G-Class serta model-model awal Toyota Land Cruiser dan Land Rover Defender . Biasanya, bahagian atas lembut melekat pada sangkar gulung atau pada titik pemasangan dibina pada badan kenderaan oleh pihak pengeluar.
Landaulet: Landaulet (juga dikenali sebagai landaulet ) ialah variasi dimana tempat duduk penumpang belakang dilindungi sepenuhnya. Selalunya pemandu dipisahkan dari penumpang belakang, seperti dalam limosin .