Sniker

Sniker (Jawi: سنيكر), sneakers (AS) atau trainers (UK), juga dikenali dengan pelbagai nama lain, ialah kasut yang direka khas untuk sukan atau bentuk senaman fizikal yang lain, tetapi juga digunakan secara meluas untuk pemakaian kasual harian.
Pertumbuhan pesat kasut sukan, yang dicetuskan oleh jenama berpengaruh seperti Converse, Nike, dan Spalding pada pertengahan abad ke-20, telah mengubahnya menjadi aspek yang meluas dalam pakaian harian, dengan kepelbagaiannya berkembang secara eksponen di pelbagai pasaran global. Mencerminkan trend yang lebih luas dalam industri pakaian global, pengeluaran kasut telah menjadi semakin tertumpu di Asia, dengan sembilan daripada sepuluh kasut dihasilkan di rantau ini.
Sniker mempunyai pelbagai nama, bergantung pada geografi dan perubahan dari dekad ke dekad. Kategori yang lebih luas, termasuk sniker, adalah kasut atletik. Istilah 'kasut atletik' biasanya digunakan untuk kasut yang digunakan untuk berjoging atau berlari di jalan raya dan sukan dalaman seperti bola keranjang, tetapi cenderung untuk tidak termasuk kasut bagi sukan yang dimainkan di atas rumput seperti bola sepak dan ragbi, yang umumnya dikenali di Amerika Utara sebagai cleats dan dalam Bahasa Inggeris British sebagai boots atau studs.
Perkataan sneaker (har. penyelinap) sering dikaitkan dengan orang Amerika bernama Henry Nelson McKinney, yang merupakan ejen pengiklanan untuk N. W. Ayer & Son. Pada tahun 1917, beliau menggunakan istilah itu kerana tapak getah menajadikan pemakai kasut itu senyap. Perkataan itu sudah digunakan sekurang-kurangnya seawal tahun 1887, apabila Boston Journal merujuk kepada sneakers sebagai "nama yang diberikan oleh budak lelaki kepada kasut tenis." Nama sneakers pada asalnya merujuk kepada betapa senyapnya tapak getah berada di atas tanah, berbeza dengan kasut kulit keras standard yang bising. Seseorang yang memakai sneakers boleh sneak up (har. menyelinap), sementara seseorang yang memakai kasut standard tidak boleh. Sebelum ini, nama sneaks telah digunakan oleh banduan penjara untuk merujuk kepada pengawal (guards) kerana kasut bertapak getah yang mereka pakai. Istilah sneakers paling biasa digunakan di Timur Laut Amerika Syarikat, Tengah dan Selatan Florida, Australia, New Zealand, dan sebahagian Kanada. Walau bagaimanapun, dalam Bahasa Inggeris Australia, Kanada, dan Scotland, running shoes (har. kasut berlari) dan runners (har. pelari) ialah istilah sinonim yang digunakan untuk merujuk kepada sneakers, dengan istilah yang terakhir juga digunakan dalam Inggeris Ireland. Tennis shoes (har. kasut tenis) dan kicks (har. penendang) ialah istilah lain yang digunakan dalam Bahasa Inggeris Australia dan Amerika Utara.
Dalam bahasa Inggeris British, istilah sneakers mempunyai dua padanan yang berbeza. Di satu pihak, terdapat trainers, training shoes (har. kasut berlatih), atau basketball shoes (har. kasut bola keranjang) yang bergaya dan berkualiti tinggi, selalunya direka untuk aktiviti luar dan atletik. Di pihak lain, terdapat pilihan yang lebih kasual dan berpatutan, biasanya dibuat dengan tapak getah, bahagian atas kanvas, dan reka bentuk potongan rendah, yang biasanya dirujuk sebagai plimsolls, daps, atau flats. Selain itu, dalam dialek Geordie, sneakers juga boleh dikenali secara tidak formal sebagai sandshoes, gym boots, atau joggers.
Beberapa istilah untuk sneakers wujud di Afrika Selatan, termasuk gym shoes, sports shoes, dan takkies. Nama lain untuk sneakers termasuk rubber shoes dalam bahasa Inggeris Filipina, track shoes dalam bahasa Inggeris Singapura, canvas shoes dalam bahasa Inggeris Nigeria, camboo (camp boot, har. but kem) dalam bahasa Inggeris Ghana, dan sportex di Yunani.
Di Latvia, istilah botas sering digunakan untuk merujuk kepada sebarang jenis sniker, disebabkan pengaruh sejarah syarikat kasut Czech, Botas. Semasa pendudukan Soviet, Botas adalah salah satu daripada beberapa jenama asing sniker yang tersedia secara meluas di Latvia, dan hasilnya, istilah botas telah menjadi istilah umum untuk sniker di negara tersebut.
Istilah bahasa Inggeris sneakers telah diasimilasikan ke dalam bahasa Melayu, di mana ia dieja sebagai sniker. Walaupun terjemahan literal yang umum bagi sneakers dalam Bahasa Melayu ialah kasut sukan, istilah sniker telah mengambil konotasi yang lebih luas di Malaysia, merangkumi pelbagai jenis kasut.
Di Malaysia, istilah sniker sering digunakan secara bergantian dengan kasut sukan, merangkumi hampir semua jenis kasut sukan. Selain itu, sniker juga sinonim dengan kasut sekolah, yang dipakai oleh pelajar di sekolah rendah dan menengah. Namun, perlu diperhatikan bahawa dalam suasana formal dan akademik, kasut ini dirujuk sebagai kasut sekolah, manakala semasa aktiviti sukan, ia dipanggil kasut sukan.
Dalam konteks persekitaran sekolah, sniker biasanya diperbuat daripada kanvas putih atau hitam, dengan pengawas memakai versi hitam. Kasut ini boleh menampilkan reka bentuk velkro, kasut sarung, atau bertali. Namun, di luar persekitaran sekolah, istilah sniker digunakan secara lebih luas untuk menggambarkan kedua-dua kasut sekolah dan pelbagai jenis kasut sukan, menonjolkan fleksibiliti dan kebolehgunaan istilah ini dalam budaya Malaysia.
Kasut-kasut ini mendapat gelaran plimsoll pada tahun 1870-an, menurut buku Nicholette Jones bertajuk The Plimsoll Sensation, yang berasal dari jalur mendatar berwarna yang menghubungkan bahagian atas dengan tapak, yang menyerupai garisan Plimsoll pada lambung kapal. Sebagai alternatif, sama seperti garisan Plimsoll pada kapal, jika air naik melebihi garisan tapak getah, pemakai akan basah.
Plimsoll banyak dipakai oleh para pelancong dan juga mula dipakai oleh ahli sukan di gelanggang tenis dan kroket kerana keselesaannya. Tapak khas dengan corak terukir adalah untuk meningkatkan cengkaman permukaan kasut telah dijadikan, dan ini ditempah dalam kuantiti yang banyak untuk kegunaan Tentera British. Kasut atletik semakin digunakan untuk aktiviti riadah dan luar pada awal abad ke-20; plimsoll bahkan ditemui bersama Ekspedisi Antartika Scott yang malang pada tahun 1911. Plimsoll biasanya dipakai oleh murid-murid dalam pelajaran pendidikan jasmani di sekolah-sekolah di UK dari tahun 1950-an hingga awal 1970-an.
Syarikat British J.W. Foster and Sons mereka bentuk dan menghasilkan kasut pertama yang direka untuk berlari pada tahun 1895; kasut itu mempunyai pepaku untuk membolehkan cengkaman dan kelajuan yang lebih baik. Syarikat itu menjual kasut lari buatan tangan berkualiti tinggi kepada atlet di seluruh dunia, dan akhirnya menerima kontrak untuk pembuatan kasut lari untuk pasukan British dalam Sukan Olimpik Musim Panas 1924. Harold Abrahams dan Eric Liddell memenangi acara 100 m dan 400 m, dilengkapi dengan peralatan lari Foster.
Gaya kasut ini juga menjadi terkenal di Amerika pada awal abad ke-20, di mana ia dipanggil sneakers. Pada tahun 1892, United States Rubber Company memperkenalkan kasut bertapak getah pertama di negara itu, mencetuskan peningkatan permintaan dan pengeluaran. Kasut bola keranjang pertama direka oleh Spalding seawal tahun 1907. Pasaran untuk sniker berkembang selepas Perang Dunia Pertama, apabila sukan dan atletik semakin menjadi cara untuk menunjukkan kekuatan moral dan patriotisme. Pasaran A.S. untuk sniker berkembang dengan stabil apabila budak lelaki berbaris untuk membeli sniker Converse All Stars yang disokong oleh pemain bola keranjang Chuck Taylor.
Semasa tempoh antaraperang, kasut atletik mula dipasarkan untuk sukan yang berbeza, dan reka bentuk yang berbeza disediakan untuk lelaki. Kasut atletik digunakan oleh atlet yang bertanding di Olimpik, membantu mempopularkannya di kalangan orang ramai. Pada tahun 1936, sebuah jenama Perancis, Spring Court, memasarkan kasut tenis kanvas pertama yang menampilkan lapan saluran pengudaraan tandatangan pada tapak getah asli yang divulkan.
Adolf "Adi" Dassler mula menghasilkan kasut sukannya sendiri di dapur basuh ibunya di Herzogenaurach, Bavaria, selepas kepulangannya dari Perang Dunia Pertama dan terus menubuhkan salah satu pengeluar kasut sukan terkemuka, Adidas. Beliau juga berjaya memasarkan kasutnya kepada atlet di Sukan Olimpik Musim Panas 1936, yang membantu mengukuhkan reputasi baiknya. Perniagaan berkembang pesat, dan Dassler telah menjual 200,000 pasang kasut setiap tahun sebelum Perang Dunia Kedua.
Pada tahun 1950-an, peluang riadah berkembang pesat, dan kanak-kanak serta remaja mula memakai sniker apabila kod pakaian sekolah menjadi lebih santai. Jualan sniker meningkat begitu tinggi, sehingga ia mula menjejaskan jualan kasut kulit konvensional, yang membawa kepada perang pengiklanan yang sengit untuk merebut bahagian pasaran pada akhir tahun 50-an. Pada tahun 1970-an, berjoging sebagai senaman menjadi semakin popular, dan trainers yang direka khusus untuk keselesaan semasa berjoging dijual dengan baik. Syarikat-syarikat juga mula mensasarkan beberapa produk mereka di pasaran fesyen kasual. Tidak lama kemudian, kasut tersedia untuk bola sepak, joging, bola keranjang, berlari, dan sebagainya. Banyak sukan mempunyai kasut yang relevan, yang dimungkinkan oleh perkembangan teknologi kasut sukan oleh pakar podiatri.
Pada tahun 1990-an, syarikat-syarikat kasut telah menyempurnakan kemahiran fesyen dan pemasaran mereka. Sokongan sukan dengan atlet terkenal menjadi semakin besar, dan bajet pemasaran meningkat dengan mendadaknya. Kasut sukan menjadi satu pernyataan fesyen dan dipasarkan sebagai definisi identiti dan personaliti berbanding hanya sekadar alat bantuan sukan.
Pada tahun 1990-an, pelbagai vendor mula menghasilkan "kasut berjalan" untuk orang dewasa, menggunakan teknologi pembinaan kasut sukan, sambil mengekalkan rupa yang menyerupai kasut kulit tradisional. Kombinasi rupa tradisional dengan keselesaan yang meningkat dengan cepat mencapai populariti yang luas, dan menjelang tahun 2010, ia telah menggantikan jualan kasut kulit untuk orang dewasa secara selari dengan kejayaan kasut sukan di kalangan kanak-kanak selepas tahun 1950. Peralihan ini amat ketara terutamanya apabila digabungkan dengan pakaian perniagaan kasual.
Dari tahun 1970 (lima model), hingga 1998 (285 model), hingga 2012 (3,371), bilangan model kasut sukan di A.S. telah berkembang secara eksponen.
Sniker yang bertujuan untuk sukan mempunyai tapak yang fleksibel, pijakan yang sesuai untuk fungsinya, dan keupayaan untuk menyerap impak. Apabila industri dan reka bentuk telah berkembang, istilah "kasut atletik" lebih berdasarkan pada reka bentuk bahagian bawah kasut daripada estetika bahagian atas kasut. Rekaan hari ini termasuk sandal, Mary Jane, dan juga gaya bertumit sesuai untuk berlari, menari, dan melompat.
Kasut itu sendiri diperbuat daripada sebatian fleksibel, biasanya menampilkan tapak yang diperbuat daripada getah padat. Walaupun reka bentuk asalnya adalah asas, pengeluar sejak itu telah menyesuaikan kasut atletik untuk tujuan khususnya. Contohnya ialah kasut pepaku yang dibangunkan untuk larian trek. Sebahagian daripada kasut ini dibuat sehingga saiz yang luar biasa besarnya untuk atlet dengan kaki besar.
Sniker yang bertujuan untuk berlari datang dalam pelbagai bentuk yang sesuai untuk tujuan yang berbeza. Secara umumnya, ia dibahagikan mengikut gaya larian; kebanyakannya adalah untuk pejoging/pelari tumit-jari kaki, yang seterusnya dibahagikan kepada neutral, pronasi lampau, dan bawah pronasi. Walau bagaimanapun, kebanyakan perbandingan berasaskan bukti tidak menunjukkan pengurangan kecederaan larian anggota bawah daripada menetapkan jenis kasut yang berbeza untuk jenis kaki yang berbeza. Kasut ini dibina dengan struktur kompleks "getah" dengan pengeras plastik/logam untuk menyekat pergerakan kaki. Pelari yang lebih maju cenderung memakai kasut yang lebih rata dan fleksibel, yang membolehkan mereka berlari dengan lebih cepat dengan keselesaan yang lebih besar.
Mengikut Kumpulan NPD, satu dalam empat pasang kasut lari yang dijual di Amerika Syarikat pada tahun 2016 telah dibeli dari peruncit dalam talian.
Setakat 2020, jenama-jenama dengan populariti global termasuk:
Sniker telah menjadi sebahagian penting daripada budaya hip hop (terutamanya Puma, Nike, dan Adidas) dan rock 'n roll (Converse, Vans) sejak tahun 1970-an. Artis-artis hip-hop menandatangani perjanjian berjuta-juta dolar dengan jenama-jenama besar seperti Nike, Adidas, atau Puma untuk mempromosikan kasut mereka. Pengumpul sniker, yang dipanggil sneakerheads (har. kepala sniker), menganggap sniker sebagai item fesyen. Syarikat-syarikat sniker menggalakkan trend ini dengan menghasilkan sniker yang jarang ditemui dalam jumlah yang terhad, sering pada harga runcit yang sangat tinggi. Kasut sukan yang diubah suai secara artistik boleh dijual dengan harga melebihi RM4300 di tempat-tempat eksklusif seperti Saks Fifth Avenue. Pada tahun 2005, sebuah dokumentari, Just for Kicks, mengenai fenomena dan sejarah sniker telah dikeluarkan.
Sniker kontemporari sebahagian besarnya diperbuat daripada bahan sintetik, dan bahan serta proses pembuatannya menghasilkan, secara purata, kira-kira 14 kg (31 lb) emisi CO2. Beberapa syarikat cuba menggantikan bahan yang lebih lestari dalam pembuatan mereka. Kira-kira 90% kasut berakhir di tapak pelupusan sampah pada akhir hayatnya.