davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Saint Petersburg Philharmonic Orchestra

The Saint Petersburg Philharmonic Orchestra (Russian: Симфонический оркестр Санкт-Петербургской филармонии, Symphonic Orchestra of the Saint Petersburg Philharmonia) is a symphony orchestra based in Saint Petersburg, Russia. Their home venue is the Saint Petersburg Philharmonia.
The roots of the orchestra date back to 1802, with the founding of the Saint Petersburg Philharmonic Society that year. The orchestra was initially known as the Imperial Music Choir, and performed for the Court of Alexander III of Russia. By the 1900s, the Orchestra started to give public performances at the Philharmonia and elsewhere in Russia.
After the Russian Revolution, the Orchestra was taken over by the members and the name was changed to the State Philharmonic Orchestra of Petrograd. In the 1920s, the orchestra began receiving support from the State, and began to be known internationally. Its guest conductors included Bruno Walter, Ernest Ansermet, and Hans Knappertsbusch. Following the renaming of Petrograd to Leningrad after the death of Vladimir Lenin, the orchestra was renamed the Leningrad Philharmonic Orchestra.
The orchestra gained its most fame under the chief conductorship of Yevgeny Mravinsky, from 1938 to 1988. It made few tours to the West, and the first tour was to Finland in the spring of 1946. The orchestra and Mravinsky made a number of studio recordings, and various archival live recordings have since subsequently been commercially released. Under Mravinsky's direction, the orchestra premiered seven of Shostakovich's symphonies.
In 1991, the orchestra was renamed the Saint Petersburg Philharmonic Orchestra. Yuri Temirkanov has served as artistic director of the orchestra since 1988, and was its chief conductor from 1988, after the death of Mravinsky, until January 2022. On 21 January 2022, Nikolai Alexeev became chief conductor of the orchestra.
Xenia of Saint Petersburg

Xenia of St. Petersburg (Russian: Святая блаженная Ксения Петербургская, born as Xenia Grigoryevna Petrova (Russian: Ксения Григорьевна Петрова), c. 1719–1730 – c. 1803) is a patron saint of St. Petersburg, who according to tradition, gave all her possessions to the poor after her husband died.
Her husband had been Colonel Andrey Fyodorovich Petrov, a chanter at the Saint Andrew Cathedral. After his death, Xenia became a "fool-for-Christ" and for 45 years wandered around the streets of St. Petersburg, usually wearing her late husband's military uniform.
Xenia's grave is in the Smolensky Cemetery of St. Petersburg. It has been marked by an ornate chapel since 1902. She was canonized by the Russian Orthodox Church Outside Russia on September 24, 1978 (O. S. September 11, 1978) in the Synodal Cathedral of Our Lady of the Sign in New York, USA and by the Russian Orthodox Church on June 6, 1988, during the Local Council of the Russian Orthodox Church. Her feast day in the Old Style Calendar is January 24, which is February 6 in the New Calendar. In July 2020, the Holy Synod of the Romanian Orthodox Church also resolved to include Xenia of St. Petersburg in its calendar on January 24.
As a saint, she is noted for her intercessions in helping those with employment, marriage, the homeless, for fires, for missing children, and for a spouse. She is venerated in several countries. There are about 40 churches and chapels built in her name.
Xenia is a major figure in the historical fiction novel The Mirrored World by Debra Dean.
Golden Domes

The Golden Domes, also called the Maharishi Golden Domes, are twin buildings on the campus of Maharishi International University (MIU) in Fairfield, Iowa, United States, built in 1980 and 1981. According to MIU, the Golden Domes were the first structures built specifically for group meditation and the practice of the TM-Sidhi program. In 2001 and 2005 they received additional construction including landscaping, perimeter fencing and new entrances.
Each dome is 20,000–25,000 square feet (1,900–2,300 m) in area, about 150–200 feet (46–61 m) in diameter, and about 35 feet (11 m) high and are said to dominate the MIU campus. The roofs of the domes are covered with spray polyurethane foam. The domes are mentioned in a number of travel guides and are considered "don't miss" landmarks for Fairfield tourists. The domes have been variously described by journalists as looking like: "a huge rotunda", "flying saucers", "extraterrestrial-looking", "gilded breasts", "Mallomar-cookie-shaped", "giant mushrooms", and "sprawling structures".
In the summer of 1979, during a "World Peace Assembly" in Amherst, Massachusetts, the Maharishi invited TM and TM-Sidhi practitioners to come together for group meditation in Fairfield and ordered the construction of two domes for this purpose. University president, Bevan Morris, oversaw the effort and according to MIU, the domes were the first structures built for the purpose of group practice of the Maharishi's TM-Sidhi program (capacity 3,000). Construction began in the fall of 1979 and the first dome was inaugurated in December by the Maharishi. Ravi Shankar (later known as "Sri Sri Ravi Shankar") and two other Indian pandits chanted Vedic hymns during the inaugural ceremony. The second Dome, completed in 1981, was reportedly built on the site of the campus baseball field. Each dome's usage was declared gender specific to avoid distraction by the presence of the opposite sex. According to the university's yearbook, the Maharishi named the domes, "The Maharishi Patanjali dome and the Bagambhrini Golden Dome of Pure Knowledge" in 1983.
Each dome is topped with a kalasha. These rooftop sculptures are 7.5 ft (2.9 m) tall and 5 ft (1.5 m) wide and were cast in acrylic resin by a university professor in 1997. Surrounding areas and berms were also flattened and auspicious fencing was added around each dome in 1999. Later some aspects of the building were deemed inauspicious and western entrances were replaced with east facing entrances for one of the domes in 2001. An expanded vestibule on the east side includes a large room for coats and shoes and the performance of Yoga positions or asanas. The eastern end of one dome was squared-off, to align it with the philosophy of Maharishi Sthapatya Veda (MSV) architecture. The entry to the second dome was moved in 2005 and bathrooms were added, replacing a temporary trailer which had been used for the purpose. In accordance with the MSV architectural philosophy the domes were topped by cupolas called kalashes. In 2008 the roof of the Maharishi Patanjali dome was resurfaced and repainted.
Golden Dome (Monaca)

The Golden Dome is a 38,000-square-foot (3,500 m), 3,000-seat multi-purpose arena in Monaca, Pennsylvania on the campus of the Community College of Beaver County. On April 22, 1974, the Community College of Beaver County Building and Construction Committee decide to build the Physical Education and Recreation Center, better known as the Dome.
It hosts events for the area like high school graduations, home and garden shows, and the largest veteran breakfast in Beaver County. In the past the Dome hosted several music acts from artists like the Smashing Pumpkins, New Kids on the Block, and political events most notably a major campaign speech from then Senator Barack Obama in March 2008. At the ECW pay per view November to Remember 1997, hometown legend The Franchise Shane Douglas won the World Heavyweight title from Bam Bam Bigelow at the venue in front of a record crowd. It was built in 1974 and is one of only eight remaining geodesic dome structures in the United States.
It is the home of the CCBC Titans.
40°39′18″N 80°18′28″W﻿ / ﻿40.65496°N 80.30774°W﻿ / 40.65496; -80.30774
Pomona Mall

Pomona Mall was a pedestrian mall in downtown Pomona, California, recognized by the Los Angeles Conservancy as an outstanding example of Mid-century modern and modern architecture and design. It was completed in 1962 and designed by Millard Sheets. It had been in the planning for five years, one element in a larger plan of civic improvements covering the whole city.
Pomona Mall took nine blocks of the existing downtown shopping district, pedestrianized it and added trees, benches, artwork, fountains and adjacent parking.
Much of the art is still in place, mosaics and sculptures by Millard Sheets himself, Arthur and Jean Ames, Betty Davenport Ford, and John Svenson.
Sheets asked his friend and patron Howard Ahmanson to locate a new Home Savings and Loan branch on the mall, also designed by Sheets with a notable tower.
Anchor stores on the mall included a new Buffums department store (1962), JCPenney, Woolworth's, S. H. Kress and Pasadena-based Nash's Department Store.
Initially a success, only seven years later in 1969 newspapers described a high level of vacancies. In 1977, five of the nine blocks were given back to automobile traffic. The eastern end is now part of the Western University of Health Sciences campus. The western end now houses numerous art galleries, art studios and restaurants.
Saint Petersburg TV Tower

Saint Petersburg Television Tower is a 326 m (1,070 ft) Russian steel lattice television tower in Saint Petersburg, Russia. Being the first dedicated television tower in the Soviet Union, the Saint Petersburg TV Tower is utilized for transmitting for FM-/TV-broadcasting throughout the federal city.
The Saint Petersburg TV Tower's construction commenced in 1962. Upon its completion in the same year, the tower was, and is, considered the first dedicated television tower to have ever served the Soviet Union, transmitting FM-/TV-broadcasting ever since.
The Saint Petersburg TV Tower is situated at 3 Ulitsa Akademika Pavlova, which lies in the federal city of Saint Petersburg which, in turn, is the administrative centre of the Northwestern Federal District of the Russian Federation. The television tower is located in Central Saint Petersburg, wherein, several famous landmarks, such as famous parks and several embankments, can be found alongside and/or near the tower. In addition, the nearest metro station to the tower is the Petrogradskaya.
The Saint Petersburg TV Tower is a truss tower made up of steel, making it one of the sturdiest as well.
Being a dual-purpose tower, the Saint Petersburg TV Tower features an observation platform at a height of 191 m (627 ft), thus, being an observation tower at the same time. In addition, the tower possesses an antenna necessary for transmission at a height of 310 m (1,017 ft).
After installing a new antenna in June 2011, tower reached height of 326 m (1,070 ft).
In terms of height records, the Saint Petersburg TV Tower is considered as the second-tallest tower after the concrete Ostankino Tower and the tallest lattice tower in Russia, possessing a total height of 326 m (1,070 ft). In addition, the Saint Petersburg TV Tower ranks as the eleventh-tallest lattice tower in the world, the second-tallest television tower, and the tallest lattice television tower in the whole of the Russian Federation (see list of tallest towers in the world).
Click on the thumbnail to enlarge.
Clădirea fostului azil pentru bătrâni fondat de principesa Eufrosinia Veazemskaia

Clădirea fostului azil pentru bătrâni este un monument de arhitectură de însemnătate locală, introdus în Registrul monumentelor de istorie și cultură a municipiului Chișinău, amplasat în centrul istoric, pe str. Alexei Mateevici, 87. În prezent, edificiul este un bloc al Academiei de Muzică, Teatru și Arte Plastice.
Clădirea cu două etaje a azilului pentru bătrâni a fost construită la sfârșitul secolului al XIX-lea, începutul secolului al XX-lea, de către principesa Eufrosinia Veazemskaia. În diferite perioade, clădirea a găzduit un spital, o baracă, liceul de băieți „Mihai Eminescu”. Imobilul a fost avariat în timpul celui de-al doilea război mondial și a fost restaurat în 1953. Ulterior, pentru o scurtă perioadă de timp, în incinta edificiului s-a aflat și Consiliul de Miniștri al RSS Moldovenești. Începând cu 1957, a găzduit Conservatorul din Chișinău (din 1963 – Institutul de Arte). Acum, clădirea găzduiește blocul Nr. 2 al Academiei de Muzică, Teatru și Arte Plastice.
Biserica ursulinelor din Innsbruck

Fosta biserică a ursulinelor din Innsbruck (în germană Ehemalige Ursulinenkirche) se află pe bulevardul Innrain.
Surorile din Ordinul Ursulinelor au sosit la Innsbruck în anul 1691, la la inițiativa contelui Hieronymus Bernhard Ferrari d'Occhieppo, și au fondat aici încă de la început prima instituție de educație a fetelor catolice. În anii 1700-1705 surorile au reușit să construiască aici prima școală și mănăstire după planurile arhitectului Johann Martin Gumpp cel Bătrân.
Pentru a permite elevelor să învețe într-o școală modernă, surorile au vândut prin anii 1971/1979 vechea lor clădire și s-au mutat într-o clădire nouă din vestul orașului. Fosta biserică a ursulinelor a devenit începând din 1985 sală a băncii Raiffeisen, fiind folosită pentru celebrarea mai multor evenimente.
Horpaz, Iași

Horpaz este un sat în comuna Miroslava din județul Iași, Moldova, România.
Satul a fost atestat în anul 1646. Condițiile favorabile pentru apariția și dezvoltarea satului au fost pământul fertil, apropierea de o sursă de apă (lacul Ezăreni) și apropierea de un târg - zonă intens circulată (Iași). La început, satul a fost de tip risipit, fiind locuit de circa 4-5 familii. Urmașii acestor familii au împărțit moșia moștenită, redistribuind-o (terenul moștenit devine vatră și o nouă moșie). Astfel, prin creșterea demografică, redistribuirea terenului și/sau vinderea lui, satul a devenit de tip răsfirat-adunat.
Contextul geografic este variat. La intrarea în sat (la dreapta de la șoseaua principală) începe primul deal (colină), la baza căruia se află moara satului, iar în vârful acestuia este o bifurcație care separă satul vechi, cu case bătrânești, de cel nou. Satul nou se continuă pe brațul stang, pe un fel de platformă, în timp ce satul vechi se continuă în vale. Satul vechi mai are două dealuri, unul întrerupt (după o pantă ascendentă urmează o platformă mai mică, apoi se continuă panta); după al doilea deal, în fața școlii primare a satului, este o a doua bifurcație care separă Horpaz de Dancaș. În continuarea drumului principal din sat este o ieșire (cotitură la dreapta), un drum cu podeț peste șanțul de ploaie, care duce la moșia satului (recent, s-a mai vândut din teren și a devenit vatră). În cadrul ultimului deal este un ultim drum-anexă, spre biserica satului (ctitorită de vechile familii din sat și de actualul morar al satului, care a construit un praznicar și a donat o stație de amplificare). Satul vechi se termină cu "câmpul", o platformă goală, unde sătenii înșiși mai duc caii la păscut. Tot aici, în panta abruptă care face legatura dintre câmp și pădure este groapa de gunoi. Pădurea (în panta mai lină) face legătura dintre sat și iazul Ezăreni.
În Horpaz se practică în general economia de subzistență, fiind astfel un sat cu funcție mixtă. Sătenii cultivă vița de vie în moșia din vatră și câteva dintre fructele și legumele necesare în gospodărie zilnic (roșii, mazăre, câteva rânduri de cartofi, morcovi, ceapă, bame, mărar, pătrunjel), pomi fructiferi (vișini, cireși albi în general și amari, caiși, gutui). Pe moșia propriu-zisă se cultivă porumb, cartofi, bostani, bostănei și eventual nutreț pentru animale, precum lucerna, pentru refacerea terenului. La intrarea în sat a fost, până în 2000, și o livadă de meri. Sătenii mai cresc animale, însa doar pentru consum propriu sau povară, satul având un grup de văcari care se ocupă de vite și cai (îi duc în padure la păscut, pe pășunea de lânga izvor). Se comercializează în cantități mici toate roadele.
Casele bătrânești sunt construite din chirpici, iar acoperișul are panta mică, întrucât precipitațiile sunt reduse. Casa tradițională este alcătuită dintr-un hol, o bucătărie de iarna și/sau una de vară, cameră de zi/dormitor și odaie de curat, unde de regulă era ținută zestrea.
Camping

Campingul este locul unde turiștii pot desfășura activități recreative în aer liber, în general pe suprafețe pe care sunt instalate corturi sau baracamente pentru turiști. Cei care merg în camping părăsesc zonele urbane agitate pentru a se bucura de natură, locuind temporar în căsuțe tip camping, bungalouri, rulote, corturi, sau chiar sub cerul liber.
Campingul este o alternativă ieftină a turismului tradițional, practicat de un număr mare de oameni din întreaga lume.
Spațiile special amenajate pentru campare se numesc locuri de campare atunci când sunt cu acces liber, respectiv campinguri, atunci când sunt amenajate în scop comercial, iar accesul se face în baza unei taxe de campare.
În România campingul este definit ca fiind o structura de primire turistică destinată să asigure cazarea turiștilor în corturi sau rulote, astfel amenajate încât să permită acestora să parcheze mijloacele de transport, să își pregătească masa și să beneficieze de celelalte servicii specifice acestui tip de unitate de cazare.
Conform legislației românești, dotările obligatorii ale unui camping comercial includ: grupuri sanitare cu lavoare, dușuri și cabine WC, parcele de campare nivelate și acoperite cu gazon, alimentare cu apă potabilă, grupuri sanitare, drumuri și alei interioare asfaltate sau pietruite, zone plantate cu arbori și arbuști pe cel putin 15% din suprafață, terenuri sau săli de sport și agrement, spații comerciale, spațiu pentru păstrarea valorilor, trusă de prim ajutor, cutie poștală, pubele gunoi, telefon la dispoziția turiștilor, împrejmuire și pază pe timp de zi și de noapte, panou cu schema campingului, iluminare a spațiilor comune, firma la intrare.
Campingurile mai pot avea dotări precum: unități de alimentație publică, grădinițe cu spații de joacă pentru copii, prize electrice pentru rulote, punct de prim ajutor, acces la internet, grupuri sanitare pentru persoane cu handicap, grilluri și vetre de foc.
Echipamentul folosit la campare variază în funcție de locație, anotimp, durata campării, mijlocul de locomoție, nivelul de confort dorit, etc. Echipamentul are rolul de a-i asigura turistului protecția termică, hrana și siguranța. In general echipamentul trebuie să fie ușor, compact și rezistent, fiind limitat la strictul necesar.
Echipamentul de urgentă poate include: briceag, amnar, vas metalic, folie de supraviețuire pentru asigurarea unui punct cald, pansament, banda adeziva, etc.
Materiale media legate de Camping la Wikimedia Commons
Mariana Grumăzescu Voicu

Mariana Grumăzescu Voicu (n. 14 august 1965, Bucecea, județul Botoșani) este un artist plastic (în domeniile de activitate: tapiserie, grafică, pictură), membră a Uniunii Artiștilor Plastici din România, Filiala Ploiești, din anul 1990.
Lucrări ale artistei se află în colecții publice precum Muzeul de Artă Ploiești dar și în colecții private din România și Germania, Canada, Belgia, Franța, USA.
Covor

Covorul este o țesătură groasă de lână (uneori combinată cu bumbac, cânepă, mătase) cu desene multicolore. Este destinat pentru împodobirea și termoizolarea încăperilor. În antichitate erau renumite covoarele persane. În prezent, cele mai mari centre de confecționare a covoarelor se găsesc în Caucaz, Asia Mică și Asia Mijlocie. În Europa, există puncte de confecționare a covoarelor în țări ca Polonia, România, Republica Moldova, Ungaria, Bulgaria, Franța, Germania.
Covoarele pot fi confecționate manual sau cu mecanic. În condiții casnice covoarele sunt țesute pe un război vertical sau orizontal. După tehnica alegerii ornamentului, sunt deosebite mai multe tipuri de covoare:
În spațiul românesc, țesutul covoarelor este una din principalele ramuri ale artei populare. Ajunge la înflorire în sec. XVIII–înc. sec. XIX La confecționarea covoarelor românești erau folosiți coloranți naturali, care dădeau un aspect bogat în nuanțe fine. În a doua jumătate a sec. XIX valoarea artistică a covoarelor scade. Treptat, fondurile multicolore sunt înlocuite de cele închise, iar motivele sunt redate în culori stridente și reci.
În prezent, în România și Republica Moldova sunt confecționate atât covoare tradiționale românești, cât și covoare de tip contemporan (făcute din lână naturală, polipropilenă, poliester, nailon). Mai nou, în România sunt prezente renumitele covoare pierre cardin, ce nu permit dezvoltarea microorganismelor bacteriene.
Portul popular din comuna Racovița

Așa cum a fost el întâlnit până la începutul secolului al XIX-lea, portul popular racovicean s-a caracterizat prin simplitatea sa, majoritatea pieselor sale componente fiind produse ale gospodăriei proprii.
La costumul femeiesc, piesele "de rezistență" au fost: vălitoarea albă, cârpele negre sau înflorate, "șurțele"(șorțurile) negre sau "vinete", în două sau trei foi, catrințele roșii, "românești" sau "oacheșe", iile cu fodori, pieptarul cu flori roșii și "ciucurei" în aceeași tonalitate, buboul negru sau săin, nelipsit din portul bătrânelor.
Costumul bărbătesc avea următoarele piese specifice: cămașa cu mânecă largă sau cu pumnași, cioarecii albi, strânși pe picior, laibărul și recălul din postav negru, la care, iarna, se adaugă buboul.
În jurul anului 1900, în sat începe să pătrundă costumul femeiesc "săliștenesc", care devine predominant în deceniile următoare, cu nota sa de eleganță și sobrietate, preluat și dezvoltat într-o variantă locală. Acesta se caracteriza prin cârpa neagră, cu ciucuri, prin ia de "giolgiu" plină de "pui" cusuți cu arnici negru, prin fusta "prisată" acoperită de "șurțe" negre, "tipărite", prin "fustița" cu "cipcă", completate cu pantofi "cu ciucurei" și ciorapi negri de mătase, majoritatea acestor piese fiind cumpărate din târg.
Tilișca, Sibiu

Tilișca (în dialectul săsesc Teliska, în germană Tilischen, Telischen, Tilischka, Telischka, în maghiară Tilicske, Tiliske, Tiliska) este satul de reședință al comunei cu același nume din județul Sibiu, Transilvania, România.
Localitatea este caracterizată prin case de lemn, înălțate pe postamente de piatră, prin bogăția țesăturilor decorative din interiorul acestora, prin ceramică și prin icoanele pictate pe sticlă. Tilișca devine un loc atractiv pentru turiști, întrucât se construiesc tot mai multe pensiuni. O veche tradiție a tilișcanilor este prelucrarea pieilor și a lânii, ocupații care continuă să existe și în prezent fiind o sursă importantă de venit pentru locuitorii din zonă. De asemenea, în Tilișca încă se face brânză de oaie. Aici se mai produc și cojoace ciobănești, din piele de oaie, lungi până la calcâi, fără mâneci și neornamentate, purtate cu lâna spre interior de ciobani când urcă cu oile la munte. Totuși, acestea nu se mai fac manual ci mecanizat.
Perimetrul localității Tilișca este locuit încă din preistorie. Prima atestare documentară datează din anul 1366. În anii 1957-1958 a fost descoperită pe dealul Cățânaș o cetate dacică iar în 1963-1965 a fost descoperită pe dealul Cetate o cetate medievală.
În evul mediu a făcut parte din domeniul Amlașului, feudă acordată de Regalitatea Maghiară domnilor de peste munți (munteni), ca loc de refugiu și sursă de venit.
Tilișca este situată la 26 km de Sibiu, pe DJ 106 E, care leagă localitățile Săliște, Galeș, Tilișca, Rod, Poiana, Jina, Șugag. Vatra satului Tilișca asezată la confluența apelor Râul Negru (zis și Lunca) și Valea (care în aval formează impreună râul Saliște) este inconjurată de 4 dealuri împădurite cu înălțimi între 700 si 750 m. Vatra se află la altitudinea de 580 m. Cele patru dealuri se numesc Cetate (710 m), Cățânaș (712 m), Priboi și Plaiu.
Biserica „Sfinții Arhangheli Mihail și Gavriil"
Materiale media legate de Tilișca la Wikimedia Commons
Casa Foster pentru prieteni imaginari

Casa Foster pentru prieteni imaginari (în engleză Foster's Home for Imaginary Friends) este un serial de animație american creat de Craig McCracken pentru Cartoon Network și produs de Cartoon Network Studios ca primul serial animat în Adobe Flash al canalului. Serialul, care este plasat într-o lume unde prietenii imaginari coexistă cu oamenii, urmărește un băiat pe nume Mac care este presat să își abandoneze prietenul său imaginar Bloo. După ce duoul descoperă un orfelinat dedicat pentru adăpostirea prietenilor imaginari, Bloo se mută acolo și este reținut de la adopție atât timp cât Mac îl vizitează în fiecare zi la ora trei după amiază. Fiecare episod îi are pe Mac și Bloo vizitând casa Foster și interacționând cu alți prieteni imaginari și personalul casei și își trăiesc aventurile zilnice, de obicei fiind prinși într-o mulțime de predicamente.
McCracken a conceput serialul adoptând doi căței de la un adăpost de animale și aplicând conceptul la prieteni imaginari. Serialul a avut premiera pe Cartoon Network pe 13 august 2004 cu un film de 90 de minute și a început difuzarea normală pe 20 august 2004, terminându-se pe 3 mai 2009 cu șase sezoane și 78 de episoade. Craig McCracken a părăsit Cartoon Network la scurt timp după ce s-a terminat serialul.
Casa Foster pentru prieteni imaginari a devenit unul dintre cele mai de succes seriale originale ale Cartoon Network, și a fost primit cu laude din partea criticilor. A câștigat șapte Premii Emmy, cinci Premii Annie, un Premiu OIAF și un Premiu Pulcinella.
Un spin-off, Foster's Funtime for Imaginary Friends, a fost anunțat pe data de 18 iulie 2022, produs de Hanna-Barbera Studios Europe cu Craig McCracken revenind ca creator. Spin-off-ul este destinat unui public preșcolar și prezintă o nouă distribuție de tineri prieteni imaginari, alături de Bloo și Doamna Foster din serialul original.
Serialul prezintă viața de zi cu zi a lui Mac, un băiat de 8 ani și Bloo, prietenul lui imaginar care locuiește în casa doamnei Foster. În casa doamnei Foster orice prieten imaginar a cărui stăpân nu-l mai dorește este primit, i se oferă un loc în casă și este dat spre adopție. Toți prietenii imaginari, în-afară de domnul Herriman. Pentru ca Bloo să nu fie dat și el spre adopție, Mac trebuie să-l viziteze în fiecare zi.
Pe site-ul american, Cartoon Network a lansat un joc numit Big Fat Awesome House Party.
1 Mai metro station

1 Mai(1st of May in Romanian) is a metro station in northern Bucharest, serving line M4. It is situated in Chibrit or Clăbucet Square, at the intersection of Calea Griviței, Ion Mihalache Boulevard, and Bucureștii Noi Road.It will be serving the M6 line to the airport at Otopeni.
The works on line 4, which 1 Mai station is part of, started in December 1989 but were stopped because of budgetary deficiencies in 1994. In the following period the only operations that took place were of evacuating water accumulated from seepage from the unfinished walls, which were subsequently stopped in order to prevent the deformation of the tunnels.
In 1997 a loan was obtained from the European Investment Bank for co-financing the "Modernizarea metroului din București – etapa I" project which restarted the works. The station was opened on 1 March 2000 together with the initial section of line 4: Gara de Nord II – 1 Mai. The station has suffered modifications over the years.
Line M6 will be a new metro line in Bucharest that will connect Gara de Nord and Bucharest Henri Coandă International Airport. M6 is expected to have 12 stations, the first of which to be 1 Mai.
The deadline until the Line M6 was supposed to be functional was 2021. The construction work on the line only started in December 2023.
The station was built in a manner similar to Grivița and Gara de Nord II stations, having a wide central platform and the same color scheme. The station has suffered modifications over the years.
Initially, the station had a blue-grey, white and dark color scheme. The station has grey granite floors, white granite columns, chrome and aluminium metal insertions, and its synthetic walls were initially blue and grey. Several years later, the walls were painted in a yellow and dark blue model, which did not have any apparent connection to the already existing architecture. The walls got deteriorated in time because of seepage. In March 2023, the walls were repainted in yellow (although a different shade) and dark blue, but no measure was taken in order to stop future seepage.
Tactile paving was mounted towards the end of 2022 for visually impaired people.
The name of the station was chosen based on the former name of Ion Mihalache Boulevard – 1 Mai Boulevard. This has proven controversial – firstly, because most inhabitants associate "1 Mai" with the 1 Mai Market located almost 3 km (1.9 mi) away from the metro station, and secondly because the name 1 Mai Avenue had been already given to another street in Western Bucharest when the subway station opened. Incidentally, that avenue may also host a metro station in the future.
44°28′16.35″N 26°3′2″E﻿ / ﻿44.4712083°N 26.05056°E﻿ / 44.4712083; 26.05056
Death Bed (Coffee for Your Head)

"Death Bed (Coffee for Your Head)" (stylized in all lowercase) is a song by Canadian rapper and singer Powfu featuring Filipino-English singer-songwriter Beabadoobee. The song was initially uploaded to SoundCloud and YouTube in 2019; after Powfu signed with Columbia Records and Robots + Humans, the song was released on streaming services on February 8, 2020. The song samples Beabadoobee's 2017 song "Coffee".
The song went viral on the video sharing app TikTok and through radio airplay in early 2020. On TikTok, the song had over 4.1 billion plays for the month of March 2020 alone. The American radio edit of the song altered any lyric relating to death in the song and radio hosts referred to the song as "Coffee for Your Head".
Originally released on the Some Boring, Love Stories, Pt. 2 EP in February 2019, the song's commercial release was delayed by a year due to the clearance of the sample of Beabadoobee's 2017 song "Coffee". Powfu said on Twitter in April 2019 that he had not put it on Spotify because he was "scared [he'd] get in trouble from the sample [he] use[s] in it", but said he "would upload it anyway" and told his followers to give him "a week and a half". It was finally released to streaming and download services in February 2020. On May 28, 2020, a later version featured on his EP Poems of the Past, which included the original version, was released featuring American pop punk band Blink-182.
Columbia's British subsidiary Sony Music UK described it as a lo-fi hip hop single, while Aliya Chaudhry from Consequence deemed it as an emo rap song.
The video performance was officially uploaded to Powfu's YouTube channel on April 1, 2020. As of February 18, 2025, it has accumulated more than 753 million views, becoming Powfu's most viewed video.
In October 2024, by popular demand, Powfu released "death bed, pt. 2"
Movile Cave

43°49′32″N 28°33′38″E﻿ / ﻿43.825694°N 28.560556°E﻿ / 43.825694; 28.560556
Movile Cave (Romanian: Peștera Movile) is a cave near Mangalia, Constanța County, Romania discovered in 1986 by Cristian Lascu a few kilometers from the Black Sea coast. It is notable for its unique groundwater ecosystem abundant in hydrogen sulfide and carbon dioxide, but low in oxygen. Life in the cave has been separated from the outside for the past 5.5 million years and it is based completely on chemosynthesis rather than photosynthesis.
Similar caves where life partly or fully depends on chemosynthesis have been found in Ein-Nur Cave and Ayalon Cave (Israel), Frasassi Caves (Italy), Melissotrypa Cave (Elassona municipality, Greece), Tashan Cave (Iran), caves in the Sharo-Argun Valley in the Caucasus Mountains, Lower Kane Cave and Cesspool Cave (Wyoming and Alleghany County, VA, USA), and Villa Luz Cave (Mexico).
Movile Cave is a network of paths in limestone that are approximately 200 metres (660 ft) long, with portions that are partially or fully submerged by hydrothermal waters. The temperature of the air and water is a constant 21°C (70°F) and the relative humidity is about 100%. Access to the cave is limited to a few researchers per year, to minimize external impact on the delicate ecosystem.
The air in the cave is very different from the outer atmosphere. The level of oxygen is only a third to half of the concentration found in open air (7–10% O2 in the cave atmosphere, compared to 21% O2 in air), and about one hundred times more carbon dioxide (2–3.5% CO2 in the cave atmosphere, versus 0.04% CO2 in air). It also contains 1–2% methane (CH4) and both the air and waters of the cave contain high concentrations of hydrogen sulfide (H2S) and ammonia (NH3). The water in the lake only contains dissolved oxygen for the first centimeter, at most, and in some places only the first millimeter. Deeper down the lake water becomes completely anoxic.
The cave is known to contain 57 animal species, among them leeches, spiders, pseudoscorpions, woodlice, a centipede (Cryptops speleorex), a water scorpion (Nepa anophthalma), and also a snail. Of these, 37 are endemic. The food chain is based on chemosynthesis by methane- and sulfur-oxidizing bacteria, which in turn release nutrients for other bacteria, and fungi. This forms microbial mats on the cave walls and the surface of lakes and ponds, which are grazed on by some of the animals. The grazers are then preyed on by predatory species. Nepa anophthalma is the only known cave-adapted water scorpion in the world. While animals have lived in the cave for 5.5 million years, not all of them arrived simultaneously. One of the most recent animals recorded is the cave's only species of snail, Heleobia dobrogica, which has inhabited the cave for slightly more than 2 million years.
The cave is closed to the general public and only a few researchers are permitted inside each year, in order to minimize disturbance to the fragile ecosystem.
பல்லக்கு

பல்லக்கு அல்லது சிவிகை (Litter) என்பது மனிதர்கள் சுமந்து செல்லும் ஒரு வகை வாகனம். பல்லக்குகளில் பல வகைகள் உள்ளன. வரலாற்றில் பல நாடுகளில் பல வகைப் பல்லக்குகளைப் பயன்படுத்தியுள்ளார்கள். பல்லக்குகளில் ஒருவரோ ஒரு சிலரோ அமர்ந்து கொண்டோ சாய்ந்து கொண்டோ பயணிக்க முடியும். பயணிகள் பெட்டிக்கு (இருக்கை) முன்னும் பின்னும் உள்ள நீண்ட கம்பங்களை தோள்களிலும் கைகளிலும் சுமந்து பணியாளார்கள் நடக்க, பல்லக்கு நகருகின்றது. உலகம் எந்திரமயமான பின்னர் சிவிகைகளைப் பயன்படுத்துவது பெரும்பாலும் நின்று விட்டது. மலைப் பகுதிகள், சுற்றுலாத் தலங்கள் போன்ற சில இடங்களிலும் கோயில்களில் தெய்வத்தின் சிலைகளைச் சுமந்து செல்லவும் மட்டும் இன்றளவும் பயன்படுகின்றன.
ஹரிமுக்தீஸ்வரர் கோயில், அரியமங்கை

ஹரிமுக்தீஸ்வரர் கோயில் தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் அய்யம்பேட்டை ரயில் நிலையத்திற்குத் தென்மேற்கில் 1 கிமீ தொலைவில் அரியமங்கை என்னுமிடத்தில் உள்ள கோயிலாகும்.
இங்கு கோயில் கொண்டுள்ள இறைவன் ஹரிமுக்தீஸ்வரர். இறைவி ஞானாம்பிகை.
இத்தலத்திற்குத் திருச்சக்கராப்பள்ளி சப்தஸ்தானப் பல்லக்கு முதல் நாள் பிற்பகல் வந்து சேரும். இவ்வூருக்குப் பல்லக்கு இல்லாததால், கும்பத்தில் ஆவாஹனம் செய்த அரியமங்கை நாதர் முதல் தலத்து இறைவனை எதிர்கொண்டு அழைத்துச் செல்வார்.
சக்கராப்பள்ளி சோழர் கல்வெட்டால் இவ்வூரின் ஒரு பகுதியாக வளநகர் சக்கராப்பள்ளி இருந்ததாகக் குறிக்கப்படுவதால் இவ்வூரின் பெருமையையும் அறியமுடிகிறது. கல்வெட்டில் காணப்படும் அகழிமங்கலமே மருவி இன்று அரிமங்கை என்னும் மிகச்சிறிய குடியிருப்புப்பகுதியாக மாறியுள்ளது.
சப்தமாதர்கள் வழிபட்ட ஏழு கோயில்களில், சக்கராப்பள்ளி சப்தஸ்தானத் தலமாகக் கோயில்களில், இதுவும் ஒன்றாகும். சப்தமங்கைத் தலங்கள் என்றும் அழைக்கப்படுகின்ற இவை கீழ்க்கண்ட இடங்களில் அமைந்துள்ளன.
சப்தஸ்தானக் கோயில்கள்

சப்தஸ்தானக் கோயில்கள் என்பது ஏழு கோயில்கள் என்று பொருள்படும். தமிழகத்தில் பல இடங்களில் சப்தஸ்தானம் எனப்படும் ஏழு இடங்களும், தொடர்புடைய ஏழு கோயில்களும் உள்ளன.
சப்த + ஸ்தானம் என்றால் ஏழு புனித இடங்கள் எனப்படுகிறது. புனிதத் தலங்கள், சப்தஸ்தானத் தலங்கள், சப்தஸ்தானக் கோயில்கள் என்றும் குறிப்பிடுகின்றனர்.
திருவையாற்றைத் தலைமைக் கோயிலிடமாகக் கொண்டு, உள்ள கட்டடக் கலைச் சிறப்புடன் உள்ள இக்கோயில்கள் ஏழூர்க்கோயில்கள் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன. இக் கோயில்கள் ஏழு முனிபுங்கவர் (சப்தரிஷி) ஆசிரமங்களாகப் போற்றிப் புகழப்படுகின்றன. சப்தரிஷிகளான காசியபர் (கண்டியூர்), கௌதமர் (பூந்துருத்தி), ஆங்கிரசர் (சோற்றுத்துறை), குத்ஸர் (பழனம்), அத்திரி (திருவேதிகுடி), பிருகு (நெய்த்தானம்), வசிட்டர் (ஐயாறு) ஆகியோர் இங்கு ஆசிரமங்கள் அமைத்து இறைவனை வழிபட்டதாகக் கூறுவர். ஐயாறப்பர், நந்திதேவர்-சுயசாம்பிகை தம்பதியை அழைத்துக் கொண்டு, அவர்கள் முனிவர்களின் ஆசியைப் பெற வேண்டி இவ்வேழு ஆசிரமங்களுக்கும் சென்றதாகக் கூறுவர்.
சப்தஸ்தான விழாவிற்கு முன்னதாக நடைபெறுவது நந்திதேவர் விழா ஆகும். இது முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. சிலாதமுனிவரின் புதல்வராய்த் தோன்றியவர் திருநந்தி தேவராவார். அவருக்கு திருமழமாடியில் தோன்றிய சுயசாம்பிகையை திருமணம் செய்துவைக்க திருவையாற்றிலிருந்து ஐயாறப்பரும், தர்மசம்வர்த்தினியும் பங்குனி மாதம் புனர்பூசத்தன்று திருமழபாடிக்கு பல்லக்கில் செல்வர். அன்று இரவே புதுமணத் தம்பதியரோடு கொள்ளிடத்தைக் கடந்து திருவையாற்றை அடைவர்.
ஏழு ஊர்கள் இணைந்து கொண்டாடும் சப்தஸ்தான விழா அல்லது ஏழூர்த் திருவிழா தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் நடைபெறும் புகழ்பெற்ற திருவிழாவாகும். முதன்மைக் கோயிலான திருவையாறு ஐயாறப்பர் கோயிலிலிருந்து அலங்கரிக்கப்பட்டப் பல்லக்கில் இறைவனும், இறைவியும் உலாக் கிளம்பி, தொடர்புடைய ஆறு தலங்களுக்கும் செல்வர். அவ்வாறு பிற தலங்களுக்குச் செல்லும்போது அந்தந்த கோயிலைச் சேர்ந்த இறைவனும், இறைவியும் உள்ள பல்லக்குகள் இப்பல்லக்குடன் இணைந்துகொள்ளும். தில்லைஸ்தானம் கோயிலின் அருகில் காவிரியாற்றில் வாணவேடிக்கை நடைபெறும். ஏழு பல்லக்குகளும் அந்தந்த இறைவன்,இறைவியருடன் வருவதை பக்தர்கள் கண்டுகளிப்பர். பின்னர் பூச்சொரிதல் எனப்படுகின்ற நிகழ்வு நடக்கும். அப்போது ஒரு பொம்மை அந்தந்த பல்லக்குகளில் உள்ள இறைவன், இறைவியருக்கு பூப் போடும். இந்நிகழ்விற்குப் பின் அனைத்துப் பல்லக்குகளும் தத்தம் கோயிலுக்குத் திரும்பும்.
திருவையாற்றை மையமாகக் கொண்டு திருவையாறு சப்தஸ்தானக் கோயில்கள் உள்ளதைப் போல தமிழ்நாட்டில் சக்கராப்பள்ளி சப்தஸ்தானம், மயிலாடுதுறை சப்தஸ்தானம், கும்பகோணம் சப்தஸ்தானம், கரந்தட்டாங்குடி சப்தஸ்தானம், திருநல்லூர் சப்தஸ்தானம், திருநீலக்குடி சப்தஸ்தானம், கஞ்சனூர் சப்தஸ்தானம், நாகப்பட்டினம் சப்தஸ்தானம் என்ற சப்தஸ்தானங்கள் உள்ளன. கும்பகோணம் கும்பேஸ்வரர் கோயில் தொடர்புடைய சப்தஸ்தான விழாவிற்கான பழைய பல்லக்கு முற்றிலும் பழுதடைந்த நிலையில் இரண்டாண்டுகளாக நடைபெறாமல் இருந்தது. பல்லக்கு சீர்செய்யப்பட்டு, வெள்ளோட்டம் 7 பிப்ரவரி 2016இல் நடைபெற்றது. 21 ஏப்ரல் 2016 மகாமகக்குளத்தில் தீர்த்தவாரி நிகழ்ச்சியைத் தொடர்ந்து 23 ஏப்ரல் 2016 அன்று ஏழூர்ப் பல்லக்குத் திருவிழா நடைபெற்றது. கரந்தட்டாங்குடி சப்தஸ்தானம் அண்மைக்காலமாக நடைபெறவில்லை என்பதை அறியமுடிந்தது.
சாக்கோட்டை அமிர்தகலேசுவரர் கோயில்

திருக்கலயநல்லூர் அமிர்தகலசநாதர் கோயில் அல்லது சாக்கோட்டை அமிர்தகலேசுவரர் கோயில் என்பது சுந்தரர் பாடல் பெற்ற ஒரு திருத்தலம் ஆகும். தேவாரப்பாடல் தலங்களில் இது 131வது திருக்கோயில் ஆகும். தேவாரப் பாடல் பெற்ற தலங்களில் சோழ நாடு காவிரி தென்கரைத் தலங்களில் 68ஆவது சிவத்தலமாகும். கோட்டை சிவன் கோயில் என்பது நடைமுறைப் பெயர்.
இத்தலத்தின் திருத்தலப்பாடல் சுந்தரரால் அருளப்பெற்றது.
இக்கோயில் கும்பகோணம்-வலங்கைமான் சாலையில் கும்பகோணத்திலிருந்து 3 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது.
சித்திரை மாதத்தில் நடைபெறும் சப்தஸ்தான விழாவில் கும்பகோணம் ஆதிகும்பேஸ்வரர் மங்களநாயகியுடன் அதிவிநோதமாக அலங்கரிக்கப்பட்ட பல்லக்கில் திருக்கலயநல்லூர், தாராசுரம், திருவலஞ்சுழி, சுவாமிமலை, கொட்டையூர், மேலக்காவேரி ஆகிய தலங்களுக்கு எழுந்தருளி காட்சி கொடுத்துத் திரும்புவார். கும்பகோணம் சப்தஸ்தானத்தில் இத்தலமும் ஒன்று. சப்தஸ்தானங்கள் என அழைக்கப்படும் கும்பகோணம் ஆதி கும்பேசுவரர் கோயில், திருக்கலயநல்லூர் அமிர்தகலசநாதர் கோயில், தாராசுரம் ஆத்மநாதசுவாமி கோயில், திருவலஞ்சுழி கபர்தீஸ்வரர் கோயில், கும்பகோணம் கோடீஸ்வரர் கோயில், மேலக்காவேரி கைலாசநாதர் கோயில் மற்றும் சுவாமிமலை சுந்தரேஸ்வரசுவாமி கோயில், சுவாமிமலை ஆகிய ஏழு ஊர்களில் நடக்கும் ஏழூர்த் திருவிழாவில் கும்பகோணம் முதலிடத்தைப் பெறுகிறது. சப்தஸ்தானப் பல்லக்கின் வெள்ளோட்டம் 7 பிப்ரவரி 2016இல் நடைபெற்றது. 21 ஏப்ரல் 2016 மகாமகக்குளத்தில் தீர்த்தவாரி நிகழ்ச்சியைத் தொடர்ந்து 23 ஏப்ரல் 2016 அன்று ஏழூர்ப் பல்லக்குத் திருவிழா என்னும் விழா நடைபெற்றது. விழா நாளில் பல்லக்கு இக்கோயிலுக்கு வந்து சென்றது.
ஊழிக்காலத்தில் உயிர்களை அடக்கிய கலசம் இங்கு தங்கியதால் கலசநல்லூர் என அழைக்கப்படுகிறது. சாக்கியர் (பௌத்தர்கள்) இங்கு அதிகம் வாழ்ந்ததாலும், சாக்கிய நாயனாரால் வழிபடப்பட்ட தலம் என்பதாலும் சாக்கியர் கோட்டை என அழைக்கப்பட்டு அதுவே பின் மருவி சாக்கோட்டை என ஆனது என்பர்.
இக்கோயிலிலுள்ள இறைவன் அமிர்தகலசநாதர் எனப்படுகிறார். இறைவி அமிர்தவல்லி (அமிர்தவல்லிநாயகி).
மகாமகத்தை முன்னிட்டு கும்பகோணத்தில் பெரும்பாலான கோயில்களில் குடமுழுக்கு நடைபெறும் நிலையில் இக்கோயிலில் அக்டோபர் 22, 2015இல் குடமுழுக்கு நடைபெற்றது.
தாராசுரம் ஆவுடைநாதர் கோயில்

தாராசுரம் ஆவுடைநாதர் கோயில் என்பது தமிழ்நாட்டில் தஞ்சாவூர் மாவட்டத்திலுள்ள தாராசுரத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு சிவன் கோயிலாகும். மூலவர் ஆத்மநாதர் இலிங்க வடிவில் காட்சி தருகிறார்.
இக்கோயில் கும்பகோணம் தஞ்சாவூர் சாலையில் தாராசுரத்தில் உள்ள கம்மாளர் தெருவில் அமைந்துள்ளது. கோயிலின் வாயிலில் ஆவுடைநாதசுவாமி காமாட்சி அம்மன் ஆலயம் என்ற பெயர்ப்பலகை காணப்படுகிறது.
இக்கோயில் வளாகத்தில் காமாட்சி அம்மன் கோயிலும், ஆவுடைநாதர் கோயிலும் உள்ளன.
முதன்மை நுழைவாயிலைக் கடந்து உள்ளே செல்லும்போது பலிபீடமும், நந்தியும் உள்ளன. கருவறை வாயிலின் இரு புறமும் துவாரபாலகிகள் உள்ளனர். கருவறையில் காமாட்சி அம்மன் உள்ளார்.
காமாட்சி அம்மன் சன்னதியின் இடப்புறத்தில் சிவன் கோயில் உள்ளது. இங்குள்ள மூலவர் ஆவுடைநாதர் என்றும் ஆத்மநாதர் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். சிவன் கோயில் சன்னதியின் வாயிலின் இரு புறமும் விநாயகரும், வள்ளிதெய்வானையுடன் கூடிய முருகன் உள்ளனர். உள்ளே பலிபீடமும், நந்தியும் உள்ளன. கருவறை வாயிலின் இரு புறமும் துவாரபாலகர்கள் உள்ளனர். கருவறையில் லிங்கத்திருமேனியாக மூலவர் உள்ளார். மூலவர் சன்னதியின் வலப்புறத்தில் மீனாட்சி அம்மன் சன்னதி உள்ளது. அம்மன் சன்னதியிலும் பலிபீடமும், நந்தியும் உள்ளன. ஆவுடைநாதர் சன்னதியின் கருவறை கோஷ்டத்தில் தட்சிணாமூர்த்தி, அடிமுடிகாணா அண்ணல், பிரம்மா, துர்க்கை உள்ளனர் . திருச்சுற்றில் விநாயகர், வள்ளி தெய்வானையுடன் கூடிய சுப்பிரமணியர், லிங்க பானம், பைரவர் உள்ளிட்டோர் காணப்படுகின்றனர். அருகே சண்டிகேஸ்வரர் சன்னதி உள்ளது. சிவன் கோயில் வளாகத்தில் நவக்கிரக சன்னதி உள்ளது. பைரவர், விநாயகர், நாகம் உள்ளிட்ட பல சிற்பங்கள் உள்ளன.
கும்பகோணம் சப்தஸ்தானத்தில் இத்தலமும் ஒன்று. சப்தஸ்தானங்கள் என அழைக்கப்படும் கும்பகோணம் ஆதி கும்பேசுவரர் கோயில், திருக்கலயநல்லூர் அமிர்தகலசநாதர் கோயில், தாராசுரம் ஆத்மநாதசுவாமி கோயில், திருவலஞ்சுழி கபர்தீஸ்வரர் கோயில், கும்பகோணம் கோடீஸ்வரர் கோயில், மேலக்காவேரி கைலாசநாதர் கோயில் மற்றும் சுவாமிமலை சுந்தரேஸ்வரசுவாமி கோயில், சுவாமிமலைஆகிய ஏழு ஊர்களில் நடக்கும் ஏழூர்த் திருவிழாவில் கும்பகோணம் முதலிடத்தைப் பெறுகிறது. சப்தஸ்தானப் பல்லக்கின் வெள்ளோட்டம் 7 பிப்ரவரி 2016இல் நடைபெற்றது. 21 ஏப்ரல் 2016 மகாமகக்குளத்தில் தீர்த்தவாரி நிகழ்ச்சியைத் தொடர்ந்து 23 ஏப்ரல் 2016 அன்று ஏழூர்ப் பல்லக்குத் திருவிழா என்னும் விழா நடைபெற்றது. விழா நாளில் பல்லக்கு இக்கோயிலுக்கு வந்து சென்றது.
24.1.2016 காலை மீனாட்சி என்கிற சிவசக்தி அம்பாள் உடனுறை ஆவுடைநாதர் மற்றும் காமாட்சியம்மன் கோயில் விமானங்களுக்கான திருப்பணி தொடங்கப்படுவதற்கான அறிக்கை காணப்பட்டது. கோயிலில் திருப்பணி ஆரம்பித்துள்ளதைக் காணமுடிந்தது.
இராணுவப் போக்குவரத்து வானூர்தி

ராணுவப் போக்குவரத்து வானூர்திகள் (Military transport aircraft) வழமையான வணிகரீதியிலான போக்குவரத்து வானூர்திகள் செல்ல இயலாத இடங்களுக்கும் போர்த்தளங்களுக்கும் ராணுவ வீரர்கள், ஆயுதங்கள் மற்றும் ஏனைய ராணுவ தளவாடங்களைக் கொண்டு செல்லப் பயன்படும் சரக்கு வானூர்திகளாகும். குண்டுவீசும் வானூர்திகளை மூலமாகக் கொண்டு வடிவமைக்கப்பட்ட இவை, இரண்டாம் உலகப் போரின்போது வான்வழியே வீரர்களைக் கொண்டுசென்று இறக்கவும் ராணுவ மிதவை வானூர்திகளை இழுத்துச் செல்லவும் பயன்படுத்தப்பட்டன. மேலும், சில ராணுவ போக்குவரத்து வானூர்திகள் வழமைக்கு மாறான சில பணிகள் செய்யவும், அதாவது வானிலேயே மற்ற விமானங்களுக்கு எரிபொருள் நிரப்பவும் சரக்குகளை தயார்செய்யப்படாத ஓடுதளங்கள் (அ) தற்காலிக ஓடுதளங்களில் இறக்கவும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
விரைவுப் போக்குவரத்து

விரைவுப் போக்குவரத்து (ஆங்கிலம்: Rapid transit) அல்லது பெரும் விரைவுப் போக்குவரத்து (Mass Rapid Transit) (MRT); அல்லது மெட்ரோ (Metro) எனப்படுவது பெருநகரங்களில் அதிகக் கொள்ளவும் அதிக நடைகள் செல்லக் கூடியதுமான மின்சாரத் தொடருந்து அமைப்பாகும். இந்த விரைவுப் போக்குவரத்து, மற்ற போக்குவரத்து அமைப்புகளைப் போல் அல்லாமல் பெரும்பாலும் மின்சாரத்தின் மூலமாக இயங்குவதாகும்.
இதன் பாதை, நகரின் மற்ற போக்குவரத்து வழிகளில் இல்லாமல் தனியாக அமைக்கப்பட்டிருக்கும். பெரும்பாலான பகுதிகளில் இது நிலத்துக்கு அடியிலோ அல்லது சாலைக்கு மேலே பாலங்கள் போன்றோ அமைக்கப்பட்டிருக்கும்.
1890-இல் இலண்டனில் தான் முதன்முதலாக மின்சார விரைவுப்போக்குவரத்து அமைப்பு ஏற்படுத்தப்பட்டது.
கப்பல் போக்குவரத்து

கப்பல் போக்குவரத்து ( ship transport ), பயணிகள் கப்பலின் மூலம் மக்களையும் மற்றும் சரக்கு கப்பலின் மூலம் சரக்குகளையும் உலகின் ஒரு இடத்தில் இருந்து மற்றொரு இடத்துக்கு கொண்டு செல்வதை குறிக்கும். வரலாற்று பார்வையில் பயணிகள் கப்பல் போக்குவரத்து வெகுவாக குறைந்திருப்பினும், இன்னும் , குறைந்த தொலைவு பயணங்களுக்காகவும் கப்பல்கள் பயன்படுத்தப் படுகின்றன. கடல் போக்குவரத்து மிகப் பெரிய அளவில் சரக்குகளை கொண்டு செல்லவே உலகம் முழுவதும் பயன் படுகிறது. வான்வழி போக்குவரத்தை விட மிக மெதுவாக இருப்பினும், நவின கப்பல் போக்குவரத்து மிகப் பெரிய அளவிலான கெடாத பொருள்கள் வான்வழி போக்குவரத்தில் ஆகும் செலவை விட மிகக் குறைந்த செலவில் கொண்டு செல்லும் திறன் கொண்டது.
பொதுவாக நீர்வழிப் போக்குவரத்து பன்னாட்டு வர்த்தகத்திற்கே பயன்படினும், பரப்பில் பெரிய நாடுகளில் உள்நாட்டு வர்த்தகத்திலும் பயன்படுத்தப் படுகிறது. இராணுவத் தேவைகளுக்காகவும் கப்பல் போக்குவரத்து பெரிதும் உபயோகப்படுத்தப்படுகிறது.
கப்பல் போக்குவரத்தின் மூலம் பெரும்பாலும் இரும்பு தாது, நிலக்கரி, பாக்சைட்டு தாது ஆகிய மூலப்பொருட்களும், பல வேதியல் மூலப்பொருட்களும், உரங்களும், பெட்ரொலியம் சார்ந்த எரிபொருட்களும் கொண்டு செல்லப் படுகின்றன. இது தவிர, தொகுக்கக்கூடிய பொருள்கள் ஒரே தரமான கொள்கலன்களில் அடைக்கப்பட்டு கொள்கலக் கப்பல்கள் மூலம் கொண்டு செல்லப் படுகின்றன. கொள்கலனாக்கம் கப்பல் போக்குவரத்தில் மாபெரும் வளர்ச்சிக்குக் காரணம் என்றால் அது மிகையாகாது.
நெல்லை அதிவேக விரைவு வண்டி

திருநெல்வேலியிலுள்ள நெல்லையப்பர் கோவிலின் அடையாளமாக இந்நகரம் ’நெல்லை’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. எனவே நெல்லையிருந்து கிளம்பும்/வந்தடையும் இவ்வண்டி "நெல்லை அதிவேக விரைவு வண்டி" என்ற பெயரிடப்பட்டுள்ளது.
பழைய எண்கள்
புதிய எண்
குறியீட்டின் படி, 12631 பெயரிடப்பட்ட இந்த அதிவேக விரைவு வண்டி சென்னையிலிருந்து 19.50 மணிக்குப் புறப்பட்டு திருநெல்வேலியை மறுநாள் காலை 06.40 மணிக்கு அடைகின்றது. மறுமார்க்கத்தில் 12632 எனப் இந்த அதிவேக விரைவு வண்டி தொடருந்து திருநெல்வேலியிலிருந்து 19.55 மணிக்கு புறப்பட்டு சென்னையை மறுநாள் காலை 06.35 மணிக்கு அடைகின்றது. இது இந்தியாவின் பழமையான பயணிகள் தொடருந்து ஆகும். இது 650 கி.மீ தொலைவினை 10 மணி 50 நிமிடங்கள் பயணத்தில் கடக்கின்றது. இந்தத் தொடருந்தின் முக்கியமான நிறுத்தங்கள் மதுரை, திருச்சிராப்பள்ளி, விழுப்புரம் ஆகும். இது 24 பெட்டிகளைக் கொண்டுள்ளது. இந்தத் தொடருந்து RPM WAP7 எனும் 6350HP திறன் கொண்ட அதிவேக மின்சார எஞ்சின் கொண்டு இயக்கப்படுகிறது.
நெல்லை அதிவேக விரைவு வண்டி சென்னை எழும்பூரில் இருந்து திருநெல்வேலி சந்திப்பிற்கு 6350HP திறன் கொண்ட அதிவேக மின்சார எஞ்சின் மூலம் இயக்கப்படுகிறது.
இந்த வண்டியில் முற்றிலும் நவீன மயமாக்கப்பட்ட LHB (Linke Hoffman Busche) எனும் 22 பெட்டிகள் பொருத்தப்பட்டுள்ளன.
இதனுடைய அதிவேகம் 130 km/h. இது 2018 முதல் புதிய LHB பெட்டிகளுடன் இயங்குகிறது
ஒற்றைச் சில்லு வண்டி

ஒற்றைச் சில்லு வண்டி (Wheelbarrow) என்பது ஒரு சில்லை மட்டும் கொண்ட மனித விசையினால் இயங்கும் சிறிய வண்டி ஆகும். பின்பக்கத்திலுள்ள இரு கைப்பிடிகளையும் பிடிப்பதன் மூலம் இவ்வண்டியைத் தனி ஒருவர் இயக்க முடியும்.
பொதுவாக ஒற்றைச் சில்லு வண்டிகள் தோட்ட வேலைகளின்போதும் கட்டட அமைப்பு வேலைகளின்போதும் பயன்படுத்தப்படும்.
ஒரு சில்லைக் கொண்டுள்ள வண்டி என்பதால் இதற்கு ஒற்றைச் சில்லு வண்டி எனப் பெயர் வந்தது.
ஒற்றைச் சில்லு வண்டி என்பதற்கான ஆங்கிலச் சொல்லான Wheelbarrow என்பது இரண்டு சொற்களால் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. அவை Wheel, Barrow என்பனவாகும். Wheel என்பது சில்லைக் குறிக்கும். Barrow என்பது சுமை சுமக்குங்கருவியைக் குறிக்கும் பண்டைய ஆங்கிலச் சொல்லான Bearwe என்பதிலிருந்து மருவியுள்ளது.
ஒற்றைச் சில்லு வண்டியானது இரண்டாம் வகை நெம்புகோலாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. பண்டைய சீன ஒற்றைச் சில்லு வண்டிகளில் சுமையைத் தாங்குவதற்காக நடுவிலும் ஒரு சில்லு அமைக்கப்பட்டிருந்தது. பொதுவாக, ஒற்றைச் சில்லு வண்டிகள் ஏறத்தாழ 170 இலீற்றர்க் கொள்ளளவை உடையவை.
1970களில் சேம்சு இடைசன் கோள வடிவான சில்லுடன் ஒற்றைப் பந்து வண்டியொன்றை அமைத்தார்.
1998இல் ஓண்டா எச். பி. இ. 60 என்ற மின்சாரத்தில் இயங்கும் ஒற்றைச் சில்லு வண்டியும் தயாரிக்கப்பட்டது.
தொல்லியல் மேடு

அகழ்வாய்வில் டெல் அல்லது பண்டைய தொல்லியல் மேடு ( tell, or tel) அரபி: تَل, tall or எபிரேயம்: תל‎ tell), டெல் என்பதற்கு அரபு மொழியில் மலை அல்லது உயரமான மேடு ('hill' or 'mound') எனப்படும். ஒரே நிலப்பரப்பில் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் தொடர்ந்து வாழ்ந்த மனிதர்களால் நிறுவப்பட்ட கட்டிட அமைப்புகள் பின்னர் சிதிலமடைந்து உயரமான மண் மேடுகள் போன்று காட்சியளிப்பவைகள் தொல்லியல் மேடு எனப்படும்.40 மீட்டர் உயரம் கொண்ட டெல் பராக் தொல்லியல் மேட்டை அகழாய்வில் கண்டுபிடித்துள்ளனர்.
பொதுவாக டெல் எனப்படுவது, பண்டைய அண்மை கிழக்கு தொடர்பான அகழாய்வில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட தொல்லியல் மேடுகளை குறிக்கும். டெல் என அழைக்கப்படும் பண்டைய தொல்லியல் மேடுகள் அதிகமாக, மக்கள் பண்டைய காலத்திலிருந்து தற்போது வரை தொடர்ந்து வாழ்ந்து வரும் மெசொப்பொத்தேமியா, பண்டைய எகிப்து, தெற்கு லெவண்ட், அனதோலியா மற்றும் ஈரான் போன்ற நிலப்பரப்புகளில் அதிகமாக கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.
டெல் எனப்படும் தொல்லியல் மேடுகள், இப்பகுதிகளில் பண்டைய காலத்திலிருந்து தொடர்ந்து வாழ்ந்து வந்த மனிதர்கள் களிமண் மற்றும் செங்கல் கட்டிட அமைப்புகளின் சிதிலமடைந்த மணல் மேடாகும்.