davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Suishintai

The Suishintai (Japanese: 推進体, romanized: Suishintai, lit. 'Pioneer Corps', Indonesian: Barisan Pelopor) was the paramilitary youth wing of the Jawa Hōkōkai (ジャワ奉公会, "Javanese Service Society") which was formed in the Dutch East Indies (now Indonesia) under Japanese occupation in August 1944 by its leader Sukarno, alongside Soediro, Moewardi, Soeroso, Oto Iskandar di Nata, and Boentaran Martoatmodjo. Members of the Suishintai did not wear a special uniform like military units, instead wearing a badge of a bull's head in a circle that was attached to the left side of the chest. At the end of 1945, this so-called lascar had approximately 60,000 youth members, a number that could only be matched and beaten by the socialist Pesindo, the Barisan Hizbullah of the Masyumi Party, and the Lasjkar Rakjat of the Murba Party. Following the Proclamation of Indonesian Independence, the Suishintai was renamed to Barisan Banteng ("Bulls Front"). The corps was mobilized to hear speeches from nationalist leaders. In addition, they were trained in the mobilization of large crowds, strengthening of military defenses, and in carrying out activities for the well-being of the people.
In mid-1944, a session of the Central Advisory Council (Japanese: 中央参議院, romanized: Chūō Sangiin, Indonesian: Dewan Pertimbangan Pusat) took place. One of the decisions taken was to formulate a way to foster Indonesian nationalism and strengthen society to prevent direct or indirect attacks from the enemy. On this basis, the Empire of Japan ordered the formation of the Suishintai. Because at that time Indonesia was officially still the Dutch East Indies under Japanese occupation, this new organization supported the Japanese war effort against the Allies under the pretext of defending Indonesian society. The corps thrived in urban areas. Its main activity was the military training of its members with simple tools, such as wooden rifles (mokujū) and bamboo spears. Membership of the Suishintai was heterogeneous and consisted of various youth groups; the educated, the under-educated, and those without any education. From this system, it was hoped that solidarity furthered the unity and integrity of the corps.
Museum Pasifika

Museum Pasifika (Nusa Dua Bali) is an art museum in Bali, Indonesia. It presents the Asian Pacific’s variety of cultural artefacts. The museum was founded in 2006 by Moetaryanto P and Philippe Augier, and designed Popo Danes.
The museum's collection includes more than 600 artworks by 200 artists from 25 countries. The museum has a number of galleries:
8°48′00″S 115°13′50″E﻿ / ﻿8.8000°S 115.2306°E﻿ / -8.8000; 115.2306
Monday, Monday

"Monday, Monday" is a 1966 song written by John Phillips and recorded by the Mamas & the Papas, with backing music by members of the Wrecking Crew for their 1966 album If You Can Believe Your Eyes and Ears. Denny Doherty was the lead vocalist. It was the group's only #1 hit on the U.S. Billboard Hot 100.
Phillips said that he wrote the song quickly, in about 20 minutes. In the lyrics, the singer dislikes Mondays because the person he loved left him on that day. "Oh Monday mornin', you gave me no warnin' of what was to be."
The song includes a pregnant pause before the coda, which modulates up a semitone. Succeeding "Good Lovin'" by the Young Rascals in the number one position, the event marked the first time in the history of the Billboard Hot 100 two songs with pregnant pauses were consecutive number one hits.
On March 2, 1967, the Mamas & the Papas won a Grammy Award for this song, in the category Best Contemporary (R&R) Group Performance, Vocal Or Instrumental. In 2008 the song was inducted into the Grammy Hall of Fame.
The song was performed at the Monterey Pop Festival (California) in 1967. The performance was filmed for the movie of the festival, but not included in the final print.
Remember Monday

Remember Monday are a British country-pop girl group consisting of members Lauren Byrne, Holly-Anne Hull, and Charlotte Steele. The group first gained prominence after appearing on The Voice UK in 2019. They are set to represent the United Kingdom in the Eurovision Song Contest 2025 with the song "What the Hell Just Happened?".
The trio met while studying together at The Sixth Form College Farnborough, where they bonded over a shared passion for music. Hull had previously performed at the 80th birthday party of Elizabeth II, who joked with her about her lack of shoes and had previously won My Camp Rock in 2009 and performed in The Phantom of the Opera and Les Misérables. In addition, Byrne had played Miss Honey in Matilda and Steele had played Jane Banks in Mary Poppins. At the time they formed in 2013, they were known as Houston; they changed their name in 2018 to Remember Monday, as they had free periods that day and could sing together.
Remember Monday appeared together on the 2019 run of The Voice UK, where they auditioned with "Kiss from a Rose" by Seal. All four judges turned including three men and Jennifer Hudson; the band opted to be mentored by Hudson partly because she was the only woman on the panel and partly because she threw a shoe at them, a practice she considered complimentary. The band subsequently beat Kieron Smith during the Battle round with Phillip Phillips's "Home", though a performance of their own track "Jailbreaker" during the Knockout stages meant they left the competition. The band left their jobs in September 2023 to pursue music full time, with Steele giving up the deputy headship at the performing arts school Artemis College, and performed "Hand in My Pocket" by Alanis Morissette on Hudson's chat show in 2024. That October, they released an EP, Crazy Anyway.
On 7 February 2025, Nat O'Leary and Vicky Hawkesworth announced on their morning BBC Radio 1 show that the band would represent the BBC at that year's Eurovision Song Contest 2025. The offhand nature of their announcement was mocked online as the corporation had not made any announcement to that effect and would not make one until 7 March 2025. They were the first girl band to represent the BBC since 1999, when Precious represented the corporation, and did so with "What the Hell Just Happened?", which charted at No. 95 on the UK singles chart the following week.
Chowking

Ang Chowking ay isang pampublikong kainan na naka-rehistro sa gobyerno ng Pilipinas at isa sa mga kilalang kompanya na gumagawa ng siopao. Ito ay itinatag noong 1985 ni Robert Kuan bilang katapat ng isang pampublikong kainan na McDonald's. Ang kainan ay binili ng Jollibee Foods Corporation noong 2000.
Itinatag ang kompanya noong 1985 ng magsimulang dumami ang makakanlurang kainan sa Pilipinas. Noong 1989, nagsimulang magdagdag ng mga kainan ang Chowking kahit na alam nilang mahina ang pagtanggap ng tao dito. Nang buksan nila sa mga pribadong mamumuhunan ang kompanya, ito ang naging paraan nila upang makarating sa mga lalawigan ang kanilang kainan. Noong 1 Enero 2000, ito ay naging buong pag-aari na ng Jollibee Foods Corporation, ang pinakamalaking at pinakamaraming kainan sa buong Pilipinas. Ang pagbabago ng pag-aari ay nagdulot sa pagbago ng anyo at pagbabago ng disenyo (logo) ng kainan.
Upang masiguro ang patuloy na paglago, sinubok ng Chowking na magtayo ng kainan sa labas ng bansa. Noong 2008, mayroon ng 400 tindahan ang Chowking sa Pilipinas at sa ibang bansa gayang: Estados Unidos, Gitnang Silangan at Indonesya. Patuloy pa rin pinalalawak ng Chowking ang kanilang sangay sa buong Pilipinas. Upang mapanatili ang kasariwaan ng mga produkto, nagpakalat ng mga komisaryo ang Chowking sa Lungsod ng Muntinlupa at sa Sucat, Paranaque at mga maliliit na lugar sa Iloilo, Cebu, Cagayan De Oro, Davao at Pangasinan. Sa Dubay, pinasisislbihan ng komisaryo ang sampu nitong mga tindahan at pinapalawak pa sa ibang lubar.
Noong 2008, inihayag ng Chowking ang pagtatapos ng kanilang makabagong programa na nagkakahalag ng 270 milyong piso (5.65-milyon dolyar ng Estados Unidos), na makakatulog sa patuloy na paglago ng kompanya. Tinaguriang “Project DMSSM” (pagbigkas ay “dimsum”) na dadaloy sa pamamahagi at paggawa. Ang dalawang taong program na sinimulan noong 2006 ay patungkol sa pagpapalawak ng mga Gusaling Pansitan ng Chowking, tinaasan ang antas ng pagiging otomatiko at tinaasan ang antas ng pag-gawa ng produkto sa dalawa nitong komisaryo sa Muntinglupa.
Hamburger

Ang hamburger o burger ay sandwits na may patty na gawa sa giniling na karne, kadalasan baka—na ipinalaman sa loob ng dalawang hati ng tinapay. Madalas sinasahugan ito ng keso, letsugas, kamatis, sibuyas, pikels, bacon o sili, at nilalagyan ng mga kondimento tulad ng ketsap, mustasa, mayonesa o "sarsang espesyal", kadalasan isang baryasyon ng sarsang Libong Pulo. Kapag may palamang keso sa ibabaw ng hamburger patty, tinatawag itong cheeseburger ("keso burger").
Ibinebenta ang mga hamburger sa mga bilihan ng pangmadaliang pagkain at iba pang restawran. Napakaraming mga baryasyon ng hamburger ayon sa bansa at rehiyon. Isa sa mga pangunahing produkto ng ilan sa mga pinakamalaking multinasyonal na fast-food chain sa ang burger: ang Big Mac ng McDo at Whopper ng Burger King ay naging mga pandaigdigang ikono ng kulturang Amerikano.
Nagmula ang salitang hamburger sa Hamburgo, ang ikalawang pinakamalaking lungsod sa Alemanya; subalit walang tiyak na koneksiyon sa pagkain at ang lungsod.
Sa paglipas ng panahon, ang salitang burger ay naging sariling salita na may kaugnayan sa maraming uri ng sandwits, kahawig ng hamburger, ngunit gawa sa mga iba't ibang uri ng karne (o iba pang sangkap). Kabilang sa mga halimbawa ang tsoriso sa tsori burger, tosino sa tosino burger, at bilang halimbawa na walang karne, (sapal ng) niyog sa niyog burger.
Tumutukoy rin ang burger sa patty mismo, lalo na sa United Kingdom, kung saan bihira ang paggamit ng salitang patty sa pagtukoy sa giniling na baka. Dahil maaaring akalin na gawa sa baka ang hamburger, maaaring banggitin ang karne o kapalit ng karne bago ang salitang burger para sa kalinawan tulad ng nabanggit na tosino burger.
Pilete

Ang pilete, istek, o isteyk (Ingles: steak) ay ang hiwa ng karne ng baka, baboy, isda, at iba pang hayop. Ngunit maaari rin itong tumukoy sa isang uri ng lutuing may kinapal na giniling na karne. Pinakakaraniwang sa ganitong mga hiwa ang mula sa baka. Pangkalahatang hinihiwa ang karne sa mga kalamnang hibla nito, potensyal na kabilang ang buto. Karaniwang inihanda ito upang ihawin. bagaman, maari din itong iprito sa kawali. Kadalasan itong iniihaw upang subukang gayahin ang lasa ng isteyk na niluto sa nagbabagang uling na may apoy. Maari din na lutuin ang isteyk sa sawsawan, tulad ng steak and kidney pie, o tinatadtad at binubuo upang maging patty, tulad ng hamburger.
Kabilang sa iba pang hayop na puwedeng gawing isteyk ang karne ng bison, kambing, kabayo, kangaroo, tupa, ostrich, usang reno, pabo, usa, at zebu. Ang mga isdang na puwedeng gawing steak ay salmon at iyong mga malalaking isda tulad ng isdang-espada, pating at marlin. Para sa ibang mga karne, tulad ng sa baboy, kordero at karne de obino, karne ng kambing, at ternera (karne ng guya), kadalasang tinutukoy ang hiwa nito bilang chop o pirasong hiwa ng karne. Sa ilang cured o binurong karne, tulad ng hamonado. ay kadalasang hinahanda bilang isteyk.
Ang inihaw na kabuteng potabello ay maaring tawaging isteyk na kabute at pareho din sa ibang lutuing gulay. Ang mga inihaw na prutas tulad ng pakwan ay ginamit bilang alternatibo sa begetariyanong isteyk.
Ispageti

Ang ispageti o espageti ay mahaba, manipis at silindrikong pasta na nagmula sa Italya. Ito ay gawa sa harina at tubig. Ang Italian Dried ispageti ay gawa sa durum wheat, ngunit sa ibang bansa, ibang uri ng harina ang ginagamit sa paggawa nito. Noong una, 50 cm (o 20 ins) ang haba ng ispageti, ngunit umikli ito sa huling kalahati ng ika-20 siglo. Ngayon, ang ispageti ay karaniwang 25–30 cm (o 10–12 in) na lang. Nakabase sa haba ang magiging luto nito, mula sa ispageti na may keso at paminta o bawang at mantika hanggang sa ispageti na may kamatis, karne at iba pang sarsa.
Ang ispageti (spaghettti) ay halaw sa plural ng salitang Italyano na spaghetto (o maliit na spago), na ang ibig sabihin ay "manipis na tali".
Sa kanluran, partikular sa katimugang bahagi ng Italy, unang ginawa ang mahaba at manipis na ispageti noong ika-12 siglo. Nagsimulang sumikat ito sa buong Italy noong ika-19 siglo kung kailan itinatag ang mga pabrikang pagawaan nito, na nagbigay-daan sa pagkakaroon ng malawakang produksiyon nito sa merkado. Sa Estados Unidos, ang ispageti ay nabili sa mga restawran bilang ispageti Italienne (noodles na babad na babad sa tubig at sinabawan ng tomato sauce) noong katapusan ng ika-19 siglo. Ilang dekada pagkatapos, ito ay inihanda na na may bawang at paminta. Kalaunan, ang mga delatang ispageti, kasangkapan sa paggawa ng ispageti at ispageti na may meatballs ay naging tanyag sa U.S. kaya naging pikolete ang ispageti doon.
Sa isang palayok ng kumukulong tubig (5 litro para sa 2 katao) iniluluto ang pasta. Isa o dalawang minuto pagkatapos ilagay ito sa palayok, hinahaluan ito ng isa o dalawang kutsarang asin. Pagkatapos ng 10-15 minuto (depende sa nakatatak sa pakete nito), sinasala ang ispageti gamit ang salaan (o scolapasta sa Italian).
Isang simbolo ng Italian cuisine ang ispageti na madalas may tomato sauce at iba't-ibang mga herba katulad ng oregano at Balanoy, Olive Oil, karne, o gulay. Maaari itong ihanda na may Bolognese Sauce, Alfredo at Carbonara at nilalahugan ng ginadgad na keso, tulad ng Pecorino Romano, Parmesan at Asiago.
Ang tala para sa pinakamalaking mangkok ng ispageti ay nakamit noong Marso 2009 at nareset noong Marso 2010 nang pinuno ang isang palanguyan o swimming pool ng humigit 13,780 pounds (o 6,251 kg) ng ispageti sa isang restawran sa Garden Grove, Buca di Beppo, sa labas ng Los Angeles.
Padron:Pasta
Wendy's

Ang Wendy's ay internasyunal na restawran ng mabilisang pagkain (fast food) na itinitag ni Dave Thomas noong Nobyembre 15, 1969 sa Columbus, Ohio, Estados Unidos. Noong Enero 29, 2006, lumipat ang punong himpilan ng kompanya sa Dublin, Ohio. Noong 2016, ang Wendy's ang naging pangatlo sa pinakamalaking fast food chain ng mga hamburger na mayroong higit sa 6,500 mga lokasyon na sinusundan ang Burger King at McDonald's. Noong Abril 24, 2008, pinabatid ng kompanya ang pagsasama nito sa Triarc Companies Inc., isang kompanyang kinakalakal sa publiko at ang pinagmulang kompanya na Arby's. Sa kabila ng bagong may-ari, nanatiling sa Dublin ang punong himpilan ng Wendy's. Pagkatapos ng pagsasama, nakilala ang Triarc bilang Wendy's/Arby's Group, at sa kalaunan bilang The Wendy's Company.
San Fernando, Pampanga

Ang Lungsod ng San Fernando, (Kapampangan: Lakanbalen ning San Fernando, Ingles: City of San Fernando) ay isang lungsod sa probinsiya ng Pampanga. Ito ang kabiserang lungsod ng Pampanga at ang sentrong panrehiyon ng Gitnang Luzon (Rehiyon III). Ang lungsod ay kilala sa mga parol nito at binansagang "Christmas Capital of the Philippines" (Kabiserang Pangkapaskuhan ng Pilipinas). Ang taunang Giant Lantern Festival (Pista ng mga Higanteng Parol) ay isinasagawa ng lungsod tuwing Disyembre.
Ayon sa senso ng 2020, ito ay may populasyon na 354,666 sa may 86,217 na kabahayan. Ito ay may layong 67 kilometro mula sa Maynila, 50 kilometro mula sa Look ng Subic sa probinsiya ng Zambales at 16 na kilometro mula sa Paliparang Clark sa Lungsod ng Angeles. Ang lungsod ay nasa gitna ng mga sanga-sangang kalsada sa Gitnang Luzon. Ang lungsod ay ipinangalan kay Fernando VI ng Espanya at inilagay sa pangangalaga ni San Fernando, Hari ng Castile at Leon, kung saan ang kapistahan ay ipinagdiriwang tuwing Mayo 30.
Taong 2017 sa pagbabago ng Pederalismo sa Pilipinas, Ang lungsod ng San Fernando ang hinirang pa rin bilang kapitolyo sa Gitnang Luzon.
Noong 6 Enero 1997, si Alkalde Rey B. Aquino at Senadora Gloria Macapagal-Arroyo ay nagpasimula ng kampanya para sa pagkalungsod. Noong Abril 27 ng taong ding iyon, si Rep. Oscar Rodriguez ay naghain ng House Bill blg. 9267 na gagawa ng Lungsod ng San Fernando.
Noong 2000, pinirmahan nina Ispiker ng Mababang Kapulungan Arnulfo Fuentebella at Pangulo ng Senado Aquilino Q. Pimintel ang tsarter ng lungsod ng San Fernando noong Disyembre 4 at 13.
Ang bayan ay opisyal na naging lungsod na komponente noong 4 Pebrero 2001 matapos ang ratipikasyon ng Republic Act 8990 na nilikha ni Rep. Oscar Rodriguez sa isang plebisito noong nakaraang araw. Si Dr. Rey B. Aquino ang naging unang alkalde ng lungsod. Ang ratipikasyon ng Republic Act 8990 ang naging daan upang maging ika-99 na lungsod ng Pilipinas ang San Fernando.
Ang Lungsod ng San Fernando ay nahahati sa 35 barangay.
Matatagpuan sa puso ng probinsiya, ang Lungsod ng San Fernando ay may 2 pampublikong palengke, 39 na bangko, 48 na imbestor, 38 na sanglaan, 17 gasolinahan, 3 sinehan, 29 pribado at pampublikong paaralan, 7 ospital, 13 opisinang pandentista, 9 na otel, 28 na tindahan ng mga gamot, 7 disco, 6 na palitan ng pera, 15 pabrika ng damit, 24 na groseri, 7 supermarket, 42 kompanya ng insurance, 16 ahente ng seguridad, 70 restorant at fast food chains. Bukod sa pagiging kabisera ng Pampanga, halos lahat ng Pilipinong bankong institusyon, militar at mga ahensiya ng gobyerno ay may opisinang panrehiyon sa lungsod.
Ministop

Ang Ministop Co., Ltd. (ミニストップ株式会社, Minisutoppu Kabushiki-gaisha) (TYO: 9946), isang miyembro ng ÆON, na nakakaopera sa chain na franchise ng convenience store sa Ministop sa bansang Hapon. Hindi katulad ng mga convenience store sa Hapon, ang Ministop ay nakapagtinda din ng pangluto na nakakagawa ng mga palamang pampakain, meryenda at take-out na kahong bento sa demanda, at ang mga area ng upuan na kung saan ay nakakaupo at nakakain ng maayos.
Ang mga karaniwang paninda sa tindahan ay mga kagamitan at pagkaing Hapones, tulad ng mga magasin, librong pangkomiks, manga, softdrink, kontraseptibo, onigiri; kasama sa ilang mga serbisyo nito ang pagbabayad ng mga bayarin, pag-photocopy, pagbili ng tiket para sa mga pagtatanghal o kaganapan at paggamit ng ATM. Ang Ministop ay mayroon ding sariling natatanging tatak ng fast food. Nag-iiba ang menu nito alinsunod sa mga promosyon ng panahon at mga kaganapan. Ang isang tipikal na pagpipilian ay maaaring magsama ng mga hotdog, sandwich, panghimagas tulad ng sorbetes, kariman at chūkaman - mga uri ng Siopao na may iba't ibang mga palaman.
Ang Ministop ay nag-oopera rin sa Pilipinas (sa ilalim ng Robinsons Malls), Indonesia, Tsina, Vietnam at Kazakhstan.
Ang unang tindahan ng Ministop sa Timog Korea ay nagbukas noong Nobyembre 1990 sa Mok-dong. Noong Oktubre 2017, mayroon nang mga 2418 na sangay ng Ministop.
Silog

Ang silog ay isang uri ng almusal sa Pilipinas na naglalaman ng sinangag at pritong itlog. Inihahain ang mga ito kasama ng mga iba't ibang ulam, kadalasang mga karne tulad ng tapa, longganisa o hamon. Ang pangalan ng isinamang karne ay nagtatakda ng pangalan ng silog; halimbawa, ang tatlong naibanggit ay nakikilala bilang tapsilog, longsilog, at hamsilog.
Ang unang uri ng silog na naimbento at pinangalanan ay tapsilog. Noong una, nilayon itong pangmadaliang agahan, at unang itinatag ang kataga noong dekada 1980 mula sa Tapsi ni Vivian na restawran sa Marikina. Ayon kay Vivian del Rosario, may-ari ng Tapsi ni Vivian, siya ang unang gumamit ng katagang tapsilog.
Dahil sa katanyagan nitong uri ng lutuin, isinama ng iilang mga fast food chain at otel sa Pilipinas ang mga silog sa kani-kanilang mga pang-almusal na menu, at ito ang tanging inihahain ng mga iilang restawran.
Kasunod ng paglikha ng tapsilog, maraming iba't ibang uri ng silog ang nabuo, lahat batay sa sinangag at pritong itlog at hinuhulapi ng -silog. Dahil sa pleksibleng katangian ng putahe, maaaring maging silog ang anumang pagkain kung ihahain kasama ng sinangag at pritong itlog.
Kinabibilangan ang mga dinaglat na halimbawang (nakaayos ayon sa alpabeto) karaniwang nakikita sa mga silugan ng:
Ang Pares, isa pang karaniwang pangmadaliang pagkaing Pilipino, kung minsan ay tinatawag na "paresilog", "paressilog", atbp. kung inihain kasama ng pritong itlog, dahil parehong may sinangag ang dalawang putahe ayon sa kaugalian.
May kahawig na putahe sa Lutuing Malay, ang nasi lemak, na inihahain sa iba't ibang paraan na may karne, itlog at kanin na may gata.
Bagaman may sinangag ang wastong silog, nangangatwiran ang mga ilang kainan na ang "si" sa silog ay kumakatawan sa sinaing, para makatipid. Paminsan-minsan, nilalagyan ang sinaing ng mga pira-piraso ng bawang at pinapalampas bilang "sinangag", ngunit ang wastong pagkaunawa sa "sinangag" ay pinritong kanin na may bawang. Tatawagin itong "kalog" (mula sa kanin) ng mga mas tapat na kainan. Maaari ring makatagpo ng "silog" lamang, na walang ibang kasamang ulam (sinangag at itlog lamang). Kung ninanais magpadagdag ng itlog, maaaring magkaroon ng karagdagang "log" ang order; yaon ay tapsilog na may dagdag na itlog ay "tapisiloglog", atbp. at maaari itong mapahaba nang walang hanggan.
McDonald's

Ang McDonald's Corporation o McDonalds (kilala sa Pilipinas bilang McDo) (NYSE:MCD) ay ang pinakamalaking fast-food chain ng restawran ng mga hamburger. Nagsimula ang kompanya noong 1940 bilang isang restawran ng ihaw-ihaw na pinamamahalaan nina Richard at Maurice McDonald kung saan hinango ang pangalan ng kompanya; Sumali ang negosyanteng si Ray Kroc sa kompanya at naging ahente ng prangkisiya noong 1955. Lumaon ay binili niya ang kompanya mula sa magkapatid. Ang McDonald's ay nagkaroon ng dati nitong punong-tanggapan sa Oak Brook, Illinois, ngunit inilipat ang pandaigdigang punong-tanggapan nito sa Chicago noong Hunyo 2018. Ang McDonald's ay isa ring kumpanya ng real estate sa pamamagitan ng pagmamay-ari nito sa lahat ng lokasyon ng mga restawran.
Ang McDonald's ay ang pinakamalaking fast food restaurant chain sa buong mundo, na naglilingkod sa mahigit 69 milyong mamimili araw-araw sa loob ng lagpas 100 bansa, kung saan mayroon itong mahigit 40,000 outlet noong 2021. Kilala ang McDonald's sa mga hamburger, cheeseburger at french fries nito, bagama't kasama rin sa kanilang menu ang iba pang mga item tulad ng manok, isda, prutas, at salad. Ang kanilang pinakamabentang lisensyadong item ay ang kanilang french fries, na sinusundan ng Big Mac. Ang mga kita ng McDonald's Corporation ay nagmumula sa renta, royalties, at bayad na binayaran ng mga franchisee, pati na rin sa mga benta sa mga kainan na pinapatakbo ng kumpanya. Ang McDonald's ay ang pangalawang pinakamalaking pribadong tagapagbigay ng trabaho sa mundo na may 1.7 milyong empleyado (sa likod ng Walmart na may 2.3 milyong empleyado). Noong 2022, ang McDonald's ay may pang-anim na pinakamataas na global brand valuation.
Dahil sa tagumpay na natamasa ng McDonald's sa pandaigdigang merkado, ang kompanyang ito ay naging simbolo ng globalisasyon at ang nagpakalat ng kung paano mamuhay ang mga Amerikano. Ang pagiging prominente nito rin ang nagdulot para maging dahilan ng mga debate tungkol sa obesidad at ang responsibilidad sa mga konsumer.
Mula 1980, mayroon nang 300 sangay ang McDonald's sa Pilipinas mula Laoag hanggang Zamboanga. Ang mga celebrity endorser ng restaurant na ito na kabilang ay sina Sharon Cuneta, Jasmine Trias (American Idol 2004 Runner-up), Edu Manzano, Dolphy, at Richard Gomez (na dating nagtrabaho sa McDonald's bago pumasok sa showbiz noong 1980s).
Ang Jollibee ay isa sa mga pangunahing kakumpetensya ng McDonald's sa Pilipinas. Noong 1975, ang Jollibee ay nagsimula bilang tagatinda ng sorbetes sa Lungsod ng Quezon. Ito ay itinaguyod nina Tony Tan Caktiong at Ernesto Tanmantiong. Noong 1981, dahil sa pagkilala ng McDonald's sa merkado ng mga Pilipino, nagkaroon ng ambisyon ang dalawa na makipagkumpetensya sa dayuhang kumpanya. Ayon sa panayam ng CNBC, sinabi ni Tanmantiong na ang dahilan ng tagumpay ng Jollibee ay dahil sa Panlasang Pilipino ng kanilang produkto. Noong 2019, ang Jollibee ay mayroong mahigit 3,500 na restawran sa buong bansa at mahigit 1,000 restawran sa ibang bansa.
Daymon Patterson

Si Daymon Scott "Daym" Patterson, mas kilala bilang Daym Drops, (ipinanganak noong Setyembre 24, 1977) ay isang Amerikanong kritiko ng pagkain, tanyag na tao sa YouTube, at tagapagtanghal sa telebisyon . Naging tanyag siya nang sumikat ang kanyang bidyo tungkol sa pagsusuri ng isang pagkaing mula sa kainan ng Five Guys sa YouTube. Nagbigay daan ito para sa isang sikat na kanta na ginawa ng Gregory Brothers . Siya ay ang nagtanghal sa programang Best Daym Takeout, isang programang pantelebisyon na nakatuon sa pagsusuri ng mga pagkain sa Travel Channel na nakabatay sa kanya at ilang mga aspeto na kinuha mula sa kanyang YouTube channel. Ito ay ipinalabas noong 2013.
Bago naging kritiko ng mga pagkain, nagtrabaho si Patterson bilang isang tagapamahala sa mga tindahan tulad ng Wal-Mart. Ngayon, nagsusuri siya ng mga pagkain mula sa mga kainan at maliliit na restawrant. Bukod pa rito, ang kanyang mga bidyo ay naglalaman ng mga pagkaing mula sa mga malalaking kainan tulad ng Burger King, McDonald's, Jack in the Box, In-N-Out Burger, at Taco Bell . Nakilala siya sa kanyang viral video na pinamagatang Five Guys Burgers and Fries Review, kung saan nagbigay siya ng mga komento at kritisismo tungkol sa cheeseburger at pritong patatas ng Five Guys . Ang bidyo ay ginawan ng kanta na pinamagatang "Oh My Dayum", isang gawa ng The Gregory Brothers na parehong kumalat sa Internet. Kasunod sa mga payo ng kanyang ina, sinasama na ni Patterson ang mga mas malulusog na pagkain sa kanyang mga bidyo at pagsusuri.
Lumitaw rin siya sa mga komersyal pantelebisyon para sa Popeyes at Burger King .
Jollibee

Ang Jollibee ay isang multinational chain ng mga fast food restaurant na pagaari ng Jollibee Foods Corporation (JFC). Noong Abril 2018, ang JFC ay may 1,200 na sangay ng Jollibee sa buong mundo; na may presensya Timog-Silangang Asya, Gitnang Silangan, Kanlurang Europa, Hilagang Amerika, Silangang Asya.
Jollibee rin ang tawag sa mascot nito, isang malaking bubuyog na kulay pula't dilaw, at may sumbrero na tulad ng sa mga kusinero. Isa siyang uri ng istilong Amerikanong fast food na may panlasang pagkaing Pilipino. Ang mga pagkain dito ay pritong manok, burgers, at spaghetti.
Noong Marso 2006, mayroon nang 1,287 na tindahan ang Jollibee sa Pilipinas at 161 naman sa ibang bansa.
Noong 1975, binuksan ni Tony Tan Caktiong at ng kanyang pamilya ang isang Magnolia Ice Cream parlor sa Cubao, Quezon City na itinalang kauna-unahang outlet ng Jollibee. Ang mga outlet ng Magnolia na pinatatakbo ng pamilya ni Tan ay nagsimulang mag-aalok ng mga hotmeal at sandwich nang mapansin nilang patok ito sa mga tao. Noong 1978, ang pamilya ay nagpasya na kanselahin ang prangkisa ng Magnolia at palitan ang mga ice cream parlors ng fast food outlet. Si Manuel C. Lumba, isang Management Consultant, ang nagpayo sa pamilya ng pagbabago sa kanilang negosyo.
Si Jollibee ang itinuturing na pangunahing maskot ng kompanya, ang ang mukha niya ang nagsisilbing logo nito. Siya ay isang malaking bubuyog na parang tao na nakasuot ng isang pulang blazer, puting damit, at sumbrero ng chef. Ang iba pang mga maskot ay ginawa rin para sa Jollibee fast-food chain, ang ilan sa mga ito ay itinampok sa Jollitown, isang palabas sa mga bata na naipalabas sa Pilipinas noong 2009-2013.
Ang lathalaing ito ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
List of countries with Jollibee outlets

This is a list of countries with Jollibee franchises. This list only includes the Jollibee fast food chain brand of Jollibee Foods Corporation (JFC) and excludes other brands owned by the company.
As of November 2024, Jollibee operates over 1,300 stores in the Philippines and 400 elsewhere.
As reported in a 1990 article in The Washington Times, Jollibee had two locations in Taiwan and one in the Brunei along with 58 locations in the Philippines.
According to a 1995 article in the Wall Street Journal, Jollibee had five locations in Brunei, two in Jakarta, Indonesia, and one in Dubai in the United Arab Emirates along with 160 locations in the Philippines.
By the end of 2011, Jollibee had 31 locations in Vietnam, 27 in the United States, 11 in Brunei, 7 in Saudi Arabia (all in Jeddah), and 1 each in Hong Kong and Qatar along with 747 locations in the Philippines.
Jollibee had previously targeted opening a branch in Romania in 1995. In 2021, JFC was targeting to add 50 stores in Europe in the following five years.
In an October 2015 forum, Jollibee president and CEO Tony Tan Caktiong announced that Jollibee planned to open their first branches in Australia and Japan by 2018. In a signing ceremony on 26 October 2016, Caktiong said that Jollibee might open stores in Japan in 2018. Within the same month, JFC secured partnership with Ise Foods (renamed Tamago & Company Inc) to open a Jollibee outlet in Japan. By October 2017, the projected dates of Jollibee's entrance into the two markets were pushed to 2020.
On 4 April 2022, it was reported that Jollibee will be opening its first Australian branch in Campbelltown, a suburb of Sydney, New South Wales, with pre-construction plans already in progress.
Jollibee planned to open its first outlet in Thailand sometime around 2025.
As of 2024, Chile has 2 unfinished WIP franchises for Jollibee that have yet to initiate construction. One is in the Santiago city centre with the other one recently established in Lampa. It is unsure when Chile will have its debut with Jollibee, but it is predicted that the debut will happen by the next 2 years. Once it debuts, it will be the first ever franchise for Jollibee in the entirety of South America and in Latin America.
Jollibee also considered reestablishing presence in Indonesia in late 2016 to mid-2017. It also considered reestablishing presence in China. The chain planned to come to Cambodia and Bangladesh at an undisclosed date.
Tony Tan Caktiong

Tony Tan Caktiong, CM (simplified Chinese: 陈觉中; traditional Chinese: 陳覺中; pinyin: Chén Juézhōng; Pe̍h-ōe-jī: Tân Kak-tiong; born January 5, 1953) is a Filipino businessman and investor. He is the founder and chairman of Jollibee Foods Corporation, and the co-chairman of DoubleDragon Properties. Forbes listed him as the fifth richest person in the Philippines in 2023, with an estimated net worth of US$3.2 billion.
Tan Caktiong was born on January 5, 1953 in the then-undivided province of Davao (in now Davao del Sur) to Chinese immigrant parents from Fujian. His father worked in a restaurant in China and as a cook in a Buddhist monastery in Manila before setting up his restaurant in Davao City. Tony Tan Caktiong attended high school at Chiang Kai Shek College and graduated from the University of Santo Tomas with a degree in chemical engineering in 1975. Tan had initially planned his fledgling nascent company to be an ice cream parlor when he founded Jollibee, and then added dishes such as hamburgers, french fries, and fried chicken.
Tan Caktiong founded the fast-food chain Jollibee in 1978 after starting it as an ice cream parlor in 1975. Expansion and acquisition of Greenwich Pizza Corp. enabled it to enter the pizza-pasta segment. In early 2006, Jollibee Foods Corporation bought out the remaining shares of its partners in Greenwich Pizza Corporation, equivalent to a 20% stake, for P384 million in cash.
As of August 2008, Tan Caktiong's Jollibee has 1,480 stores worldwide, including Jollibee, Red Ribbon, Chowking, Greenwich, Manong Pepe's and Mang Inasal.
In 2012, Tan Caktiong, through his holding company, Honeystar Holdings Corporation, invested in Injap Land Corporation, a property company founded by Edgar Sia II. With Tan Caktiong's entry, the company was renamed DoubleDragon Properties Corporation.
Tan Caktiong is married to Grace (née Ang). He has 3 children. He is also the brother of Ernesto Tanmantiong, who is the President and CEO of Jollibee Foods Corporation.
Filipino spaghetti

Filipino spaghetti (also known as sweet spaghetti) is a Filipino adaptation of Italian spaghetti with Bolognese sauce. It has a distinctively sweet sauce, usually made from tomato sauce sweetened with brown sugar, banana ketchup, or condensed milk. It is typically topped with sliced hot dogs or smoked longganisa sausages, giniling (ground meat), and grated cheese. It is regarded as a comfort food in Philippine cuisine. It is typically served on almost any special occasion, especially on children's birthdays.
The dish is believed to date back to the period between the 1940s and the 1960s. During the American Commonwealth Period, a shortage of tomato supplies in World War II forced the local development of banana ketchup. Spaghetti with Bolognese sauce was introduced by the Americans and was tweaked to suit the local Filipino predilection for sweet dishes.
Filipino spaghetti is relatively cheap and easy to make, which is part of the reason for its popularity. First, minced garlic and onions are sautéed in oil in a large pan until they caramelize. The giniling (ground meat) is added and cooked until it is brown. The sliced hot dogs are then added, though it can be replaced with other processed meat like smoked longganisa sausages, ham, Vienna sausages, meatballs, luncheon meat, Spam, or corned beef. It is cooked for a few more minutes before the tomato sauce and tomato paste mixture is poured into the pan. Beef stock, mushroom soup, or evaporated milk may also be added. This is sweetened with a bit of banana ketchup or brown sugar, and spiced to taste with salt and black pepper. Other common sweeteners include condensed milk, syrup, or even carbonated soft drinks. It is boiled until it reduces to the right consistency. Some people use store-bought spaghetti sauce as the base for convenience that, in the Philippines, may already be sold in Filipino-style flavors.
The spaghetti pasta noodles are almost always store-bought. They are cooked usually to al dente consistency. They may be added directly to the sauce and pre-mixed, or served separately with a large amount of sauce poured over them. Grated or cubed cheese (usually cheddar) is added before serving, though sometimes the cheese is infused in the sauce or melted over the pasta.
Other ingredients that may be added to the sauce include finely minced red and green bell peppers and carrots.
Filipino spaghetti has great cultural significance for Filipinos as a comfort food. It is almost always served on special occasions, especially on children's birthdays.
Filipino spaghetti is offered by fast-food chains in the Philippines. It is part of the regular menu of the Filipino chain Jollibee, as well as the Philippine branches of McDonald's and KFC, among others.
In Nueva Ecija, a similar but distinct dish to Filipino spaghetti is bangus spaghetti, which is made from native milkfish, called bangus in the native language.
Jollibee spaghetti
Panda Restaurant Group

Panda Restaurant Group, Inc. is the parent company of Panda Inn, Panda Express and Hibachi-San. It was founded by Andrew and Peggy Tsiang Cherng and Andrew's father, Master Chef Ming-Tsai Cherng; the family originated from the Yangzhou region of China's Jiangsu province. They started their first Panda Inn restaurant in 1973 in Pasadena, California. Ten years later a developer of the new Glendale Galleria mall, a frequent patron of Panda Inn, asked Andrew to start a fast-service version of his restaurant in the new mall. In 1985 the store went from five locations to nine in just one year.
The group's headquarters is located in Rosemead, California. Panda Express is the largest Asian-American restaurant chain in the United States, with 2,200 branches. In 2019 Panda Express opened its first branch in Manila, Philippines, as a joint venture between the Panda Restaurant Group and Jollibee Foods Corp., JBPX Foods.
Andrew Cherng and his wife Peggy Tsiang Cherng met at Baker University in Baldwin City, Kansas. Peggy Cherng went on to receive her B.S. degree in Mathematics from Oregon State University in 1971 and a Ph.D. in Electrical Engineering from the University of Missouri. The company debuted on Forbes' 2016 edition of America's Largest Private Companies
The Cherngs invest their personal wealth out of their family office, the Cherng Family Trust.
The Panda Restaurant Group includes Panda Express, Panda Inn, Raising Cane's Chicken Fingers (AK/HI only) and Hibachi-San.
Panda Express, the most popular, has over 2,000 locations as of 2018, making it the largest Chinese fast food chain in the United States.
Panda Inn, a sit-down restaurant chain, has 6 locations, all of which are in California, plus Wasabi, a Japanese concept.
Panda Group has been aggressively supporting popular Asian chains by introducing them in the American market. Uncle Tetsu, Yakiya, Pieology and Ippudo are all concepts supported by Panda Group.
In 2018 it was ranked 143 on the Forbes list of America's Largest Private Companies.
The majority of the Cherngs donations are done through Panda Cares, the giving arm of the Panda Group, and the Panda Charitable Foundation, to education, youth leadership development and health. Since 1999 Panda Cares has raised over $107 million.
In July 2017, the company pledged $10 million to the Children's Hospital Los Angeles, where the sixth floor will be renamed the Panda Express Floor.
In May 2022, The Huntington Hospital in Pasadena, California announced a $25 million gift from the Panda Charitable Family Foundation in support of enhancements to the hospital’s surgical care program. The Huntington Hospital announced they will be displaying the family's name on campus as a thank you to their commitment and continuous support of the hospital.
Greenwich Pizza

Greenwich (/ˈɡrinɪtʃ/ GREEN-itch), also known as Greenwich Pizza, is a pizza and pasta chain in the Philippines. It was founded in 1971 by Cresida Tueres.
Greenwich Pizza started in 1971 as a small store at Greenhills Shopping Center in San Juan, Rizal (now part of Metro Manila). The name "Greenwich" is in tribute to its founder Cressida Tueres's first customers, which were students from the private school La Salle Green Hills that has green as its school color.
In 1994, Jollibee Foods Corporation acquired 80% of Greenwich shares. Then, in 2006, Jollibee bought out the remaining shares of its partners in Greenwich for ₱384 million, giving rise to a new company known as the Greenwich Pizza Corporation. The franchise experienced rapid expansion from the original 50 stores in 1994 to over 240 stores with an annual revenue of over ₱4 billion in 2005. Expanding further through 2011, the corporation had opened over 330 stores.
Greenwich Pizza later became a brand managed by Fresh N' Famous Foods, a subsidiary of Jollibee Foods Corporation.
Under Greenwich President Albert Cuadrante the business was transitioning from a quick-service restaurant to a fast casual diner as of 2017.
Fast casual restaurant

A fast casual restaurant, found primarily in the United States and Canada, is a restaurant that does not offer full table service, but advertises higher quality food than fast-food restaurants, with fewer frozen or processed ingredients. It is an intermediate concept between fast food and casual dining.
The concept originated in the United States in the early 1990s, but did not become mainstream until the end of the 2000s and the beginning of the 2010s. During the economic recession that began in 2007, the category of fast casual dining saw increased sales to the 18–34-year-old demographic. Customers with limited discretionary spending for meals tend to choose fast casual for dining which they perceive as healthier.
The founder and publisher of FastCasual.com, Paul Barron, is credited with coining the term "fast-casual" in the late 1990s. Horatio Lonsdale-Hands, former Chairman and CEO of ZuZu Inc., is also credited with coining the term. ZuZu, a handmade Mexican food concept co-founded by Lonsdale-Hands and Espartaco Borga in 1989, filed a U.S. Federal trademark registration for the term "fast-casual" in November 1995, leading Michael DeLuca to call Lonsdale-Hands a "progressive pioneer in the burgeoning 'fast-casual' market segment" in the July 1996 edition of Restaurant Hospitality.
The company Technomic Information Services defined "fast-casual restaurants" as meeting the following criteria:
Ann-Cecile Norderhaug

Ann-Cecile Norderhaug (født 17. august 1943) er en biolog og forsker som i 2005 fikk Nordisk råds natur- og miljøpris for sitt arbeid med å bevare kulturlandskap i Norden. Hennes arbeid med den første nasjonale registrering av verdifulle kulturlandskap i Norge har vært av avgjørende betydning. Hun har presentert ny viten, etablert institusjoner og laget metoder og verktøyer for å sikre de biologiske verdier, noe som har hatt betydning i hele Norden.
Ann Norderhaug tok doktorgraden ved Göteborgs universitet i 1996 på avhandlingen Hay meadows: biodiversity and conservation (ISBN 918889603x). Fra 1999 er hun medlem av Kungliga Skogs- och Lantbruksakademien. Hun jobbet ved Høgskolen i Sogn og Fjordane og kom siden til Planteforsk i Stjørdal. Som pensjonist etablerte Ann-Cecile Norderhaug seg som kulturlandskapskonsulent i Nøtterøy.
Norderhaug er æresmedlem i Naturvernforbundet, noe hun ble valgt til på organisasjonens landsmøte i 2018.
Slomosa

Slomosa er et norsk band som ble etablert i Bergen i 2016.
Den 28. august 2020 ga Apollon Records ut bandets første album, som også het Slomosa. Bandet spiller musikk i en stil de kaller «Tundra Rock», inspirert av Stoner-/Desert Rock sjangeren.
Bandet har mottatt god kritikk både nasjonalt og internasjonalt. Slomosa gjennomførte en europaturné sammen med Stöner i 2022.
Bandet hadde platekontrakt med Apollon Records. I 2022 signerte de med plateselskapet Hassle Records og i 2023 med Stickman Records.
Slomosa ble nominert til Årets gjennombrudd under Spellemannprisen 2024, samt i klassen Rock for albumet Tundra Rock.
Hovden (Setesdal)

Hovden er et tettsted i Bykle kommune, øverst i Setesdal i Agder fylke. Tettstedet har 414 innbyggere per 1. januar 2023, og ligger på nordsiden av Hartevatnet omtrent 24 kilometer nord for kommunesenteret Bykle. Hovden er et stort senter for turisme, og det er mange fritidsaktiviteter på Hovden. Noen av disse fritidsaktivitetene er et stort skisenter med mange trekk, heiser og andre fasiliteter, og om sommeren vandreruter på vestheia til feks DNT Sørs hytte på Sloaros.
Skianleggene ga Hovden en fremtid - og en fortid. En forutsetning for konstruksjonen av skianleggene på 1980-tallet var kartlegging og utgraving av restene etter jernutvinning i vikingtid og middelalder. Undersøkene foregikk over flere år, og resulterte blant annet i Hovden Jernvinnemuseum - et ti minutters multimediaopplevelsessenter. Atmosfæren i museet fikk folkemusikeren Hallvard T. Bjørgum til å utbryte «Dette er som Tutankamon!» da han skulle spille under åpningen av museet.
Hovden innehar kulderekorden for Aust-Agder fylke på -38.0 °C, satt den 8. januar 1982. Hovden har et innlands eller Subarktisk klima(Köppen Dfc) med kalde vintre og kjølige somre, og grenser på et alpint tundra klima. Døgnmiddel temperaturen i januar er -9.5 °C, mens den er 10.5 °C i juli. Dette gjør Hovden til den kaldeste plassen på Sørlandet målt etter både kulderekord og døgnmiddel temperatur om vinteren. Nedbørsmengden er 955mm årlig.
Sivert Høyem

Sivert Høyem (født 1976) er en norsk musiker. Han har vært vokalist i rockebandet Madrugada fra starten i 1995 til 2008 og igjen fra 2018. Høyem har også hatt en suksessfull solokarriere, både før og etter at Madrugada ble oppløst.
Han vokste opp på Kleiva i Sortland som sønn av SV-politiker Jørun Drevland og skogtekniker og faglærer ved Kleiva landbruksskole Asbjørn Høyem.
Han starta i 1990-årene gruppa Abbey's Adoption og begynte sin karriere på Rock Mot Rus (RMR) på Andøya i Vesterålen. Bandet har senere blitt kjent som Madrugada.
Mens Madrugada mellom 1999 og 2008 ga ut seks album, opparbeidet Høyem seg et navn som låtskriver og vokalist, særlig kjent for sin mørke røst. I 2004 ga han ut soloplata Ladies and Gentlemen of the Opposition og fulgte opp med Exiles i desember 2006.
Sivert Høyem deltok også i sangen «Venn», som ble gitt ut i forbindelse med tsunami-katastrofen i Det indiske hav i 2004.
28. september 2009 lanserte Høyem sitt tredje soloalbum, Moon Landing, hvor han i motsetning til de to foregående platene ikke benyttet sitt band, The Volunteers. Albumet ble hovedsakelig innspilt i en hytte på Norefjell, men noe ble også gjort i Svenska Grammofonstudion i Göteborg og Parkometer Studio i Oslo. Høyem skrev alle sangene selv, og produserte platen i samarbeid med Cato Salsa. For albumet vant han klassen mannlig artist under Spellemannprisen 2009.
Han ble nominert til Spellemannprisen 2011 i klassene mannlig artist for sitt neste album, Long Slow Distance, og årets musikkvideo for «Under Administration», regissert av Lars Petter Pettersen. I 2014 kom Høyem ut med albumet Endless Love som han ble nominert til Spellemannprisen 2014 i klassen rock for. Bruken av hans låt «Prisoner of the Road» i TV-serien Exit ble belønnet med Musikkforleggerprisen 2024 i klassen årets synkronisering.
Det internasjonale polaråret

Det internasjonale polaråret 2007–2008 (International Polar Year (IPY)) var et stort internasjonalt forskningsprogram i regi av Det internasjonale vitenskapsråd (ICSU) og Verdens meteorologiorganisasjon (WMO). Hensikten var å samle krefter for å framskaffe ny viten om natur, miljø og samfunn i polarområdene. Formålet var også å styrke polarforskninga, som er både dyr og krevende.
Internasjonalt blei det etablert ei styringsgruppe (Joint Committee), oppretta av ICSU og WMO, og et sekretariat, lokalisert i Cambridge i Storbritannia. I alt fikk 206 forskningsgrupper fra over 60 land godkjent forskningsprosjekter, og det var norske deltakere i rundt halvparten av disse.
I Norge var polarårssatsinga leda av Norges forskningsråd, som finansierte 30 prosjekter fra ei særbevilgning på 289 millioner kroner og en del bevilgninger over andre forskningsprogram. I tillegg har de deltakende forskningsinstitusjonene lagt inn betydelige egenandeler.
Polaråret tok til 1. mars 2007 og varte to år, dette for å gi godt rom for feltarbeid i polområdene, som har særegne lys- og temperaturforhold. Mange forskningsprosjekt fortsatte i 2009 og 2010 med intensive analysefaser. I juni 2010 ble det arrangert en stor avsluttende forskningskonferanse i Oslo.
Dette er fjerde gangen det gjennomføres ei internasjonal satsing i form av et polarår.
Det var den østerrikske oppdageren Karl Weyprecht som fikk ideen. Han blei klar over at løsninga på mange fundamentale problemstillinger innen geofysikk og meteorologi sannsynligvis ville være å finne ved polene. Videre innså han at utforsking av disse områdene krevde internasjonalt samarbeid. 12 nasjoner deltok.
Denne gangen deltok 40 land, og det blei oppretta like mange permanente observasjonsstasjoner i Arktis. Det var WMO som stod bak og særlig undersøkte en de globale virkningene av jetstrømmen. Det blei også gjort store framskritt innen forskning på magnetisme, atmosfære og radioteknologi.
Dette hadde betegnelsen Det internasjonale geofysiske år og førte til ei omskrivning av mange geofysiske lover. Teorien om jordplatedrift blei bekrefta. De første satellittene blei skutt opp, deriblant den sovjetiske Sputnik. De første estimatene av den totale ismassen på Antarktis blei framlagt. Det dannet også grunnlaget for en internasjonal avtale om forskning i og forvaltning av Antarktis, Antarktistraktaten.
Roger Ludvigsen

Roger Ludvigsen (født 1965) er en samisk gitarist, perkusjonist og komponist fra Kautokeino.
Han var på 70-tallet med i Ivnniguin, som var landets første samiskspråklige rockeband. I 1981 medvirket han med musikkproduksjonen til teaterstykket Min duoddarat – Våre vidder som var det første stykket som ble satt opp på Beaivvás Sámi Teáhter. Sammen med Leif Isak Eide Nilut og Bjørn Ole Rasch startet han i 1991 det samiske gruppen Orbina som har gitt ut albumenet Orbina (1993) og Orbina II (2001). I 2002 fikk han Edvard-prisen i klassen musikkdramatikk for musikken til stykket Ayra-Leena på Beaivvás Sámi Teáhter.
Han har spilt og samarbeidet med en rekke kjente artister, både på plate og i konsertsammeheng, deriblant Mari Boine (Gula Gula fra 1989 og Eight Seasons fra 2002), Steinar Albrigtsen (Stripped fra 2001), Nils Petter Molvær (Khmer fra 1998), Sidsel Endresen og Lynni Treekrem.
Denne listen omfatter filmer Roger Ludvigsen har medvirket med musikkproduksjonen.