davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
ஆசியச் சிங்கம்

ஆசிய சிங்கம் (Panthera leo persica) அல்லது இந்திய சிங்கம் அல்லது பாரசீக சிங்கம் என அழைக்கப்படுவது சிங்கங்களில் ஒரு கிளையினம் ஆகும். இவைதற்போது இந்தியாவின் குஜராத் மாநிலத்தின் கிர் தேசியப் பூங்காவில் உள்ளன. இதன் எண்ணிக்கை குறைந்துவிட்டதால் இதை அருகிய இனம் என்று பன்னாட்டு இயற்கை பாதுகாப்புச் சங்கம் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது. 2010 முதல் இந்த சிங்கங்களின் எண்ணிக்கை கிர் தேசியப் பூங்காவில் படிப்படியாக அதிகரித்து வருகிறது. இது குசராத் மாநில விலங்காகும்.
மே 2015 இல், 14 வது ஆசியச் சிங்கக் கணக்கெடுப்பு சுமார் 20,000 கிமீ 2 (7,700 சதுர மைல்) பரப்பளவில் நடத்தப்பட்டது, இந்த பகுதியில் சிங்கங்களின் எண்ணிக்கை 523 ஆக உள்ளதாக தெரியவந்தது. இதில் 109 ஆண் சிங்கங்களும், 201 பெண்கள் சிங்கங்களும், 213 குட்டிகள் உள்ளதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்த எண்ணிக்கையானது 2018 ஆம் ஆண்டு 600 ஆக அதிகரித்து, 2020 இல் 674 ஆக உயர்ந்துள்ளது. மேலும் சிங்கங்களின் பரவல் 2015 இல் 22,000 சதுர கி.மீ பரப்பு என்பதில் இருந்து 2020 இல் 30,000 சதுர கி.மீ என உயர்ந்துள்ளது. இதன் மூலம் சிங்கங்களின் பரவல் பரப்பளவு 36 விழுக்காடு அதிகரித்துள்ளது.
ஆசிய சிங்கங்கள் என்பவை இந்தியாவில் காணப்படும் பெரும் பூனை இனங்களில் ஒன்றாகும். பிற பெரும் பூனை இனங்கள் வங்காளப் புலி , இந்தியச் சிறுத்தை , பனிச்சிறுத்தை, படைச்சிறுத்தை ஆகியவை ஆகும்.
ஆப்பிரிக்க சிங்கங்களின் துணைக் குடும்பமாகக் கருதப்படும் ஆசிய சிங்க இனமானது, ஒரு லட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஆசியப் பகுதிக்கு இடம்பெயர்ந்திருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. முற்காலத்தில் இவை பாரசீகம், இஸ்ரேல் , மெசபொடேமியா , பலுசிஸ்தானில் இருந்து, மேற்கில் சிந்து கிழக்கில் வங்காளம்வரையிலும் தெற்கில் நருமதை ஆறுவரையிலும் காணப்பட்டன. ஆப்பிரிக்க சிங்கத்துடன் ஒப்பிட்டால் இதற்கு பிடரி மயிர் சற்றுக்குறைவாக இருக்கும். பெண் சிங்கத்துக்கு பிடரி மயிர் இருக்காது. உடலில் கோடுகளோ அல்லது புள்ளிகளோ காணப்படா. ஆனால் சிங்கக் குட்டிகள் உடலில் புள்ளிகள் ,கோடுகள் காணப்படும்.
இந்தச் சிங்கங்களின் எண்ணிக்கைத் தொடர்ந்து அதிகரித்துவருவதாக புள்ளிவிவரங்கள் தெரிவித்தாலும், 2016 ஆம் ஆண்டில் 104 சிங்கங்களும் 2017 இல் 80 சிங்கங்களும் இறந்துள்ளன. 2018 ஆம் ஆண்டு காலகட்டத்தில் 23 சிங்கங்கள் 20 நாட்களில் அடுத்தடுத்து உயிரிழந்தது, சுற்றுச்சூழல் செயல்பாட்டாளர்களையும் வனவிலங்கு ஆர்வலர்களையும் அதிர்ச்சிக்கு ஆளாக்கியிருக்கிறது. 2011 ஆம் ஆண்டிலேயே ஒரு சிங்கத்தின் மரணத்துக்கு ஆடுகளைத் தாக்கும் பி.பி.ஆர்.எஸ். என்ற வைரசே காரணம் என்று விலங்கின நோய்கள் ஆராய்ச்சி மற்றும் நோயறிதலுக்கான மையம் (சி.ஏ.டி.ஆர்.ஏ.டி), இந்திய கால்நடை ஆராய்ச்சி நிறுவனம் (ஐ.வி.ஆர்.ஐ) ஆகியவை எச்சரித்தன. இந்த வைரசின் ஆபத்தில் இருந்து ஆசிய சிங்கங்களைக் காக்க மிகப் பெரிய ஒரு செயல்திட்டத்தை உடனடியாக மேற்கொண்டால்தான் இந்த அரிய வகை சிங்கங்களைப் பாதுகாக்க முடியும் என வனவிலங்கு ஆர்வலர்கள் கூறுகின்றனர்.
சிங்கம் (திரைப்படம்)

சிங்கம் (Singam) 2010ம் ஆண்டு வெளியான தமிழ்த் திரைப்படம். ஹரி இயக்கிய இப்படத்தில் சூர்யா, அனுசுகா செட்டி ஆகியோர் நடித்துள்ளனர் [1] பரணிடப்பட்டது 2016-03-05 at the வந்தவழி இயந்திரம்.
தென்பாண்டிச் சிங்கம் (புதினம்)

தென்பாண்டிச் சிங்கம் என்பது கலைஞர் மு. கருணாநிதியால் எழுதப்பட்ட ஒரு வரலாற்றுப் புதினமாகும். இதன் முதற் பதிப்பு 1983 ஏப்ரலில் வெளியிடப்பட்டது. அம்பலகாரர்களின் வரலாற்றையும் பெருமைகளையும் கூறும் இந்நூல் 18-ஆம் நூற்றாண்டில் கள்ளர் நாடுகளில் ஒன்றான பாகனேரியை ஆண்ட "வாளுக்கு வேலி" என்ற அம்பலத்தின் வாழ்க்கை வரலாற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு எழுதப்பட்டது.
இந்தப் புதினம் தஞ்சைப் பல்கலைக்கழகத்தின் 1990 ஆம் ஆண்டிற்கான இராசராசன் விருது பெற்றது.
வாளுக்கு வேலி தென் தமிழகத்தில் கி.பி. 18ம் நூற்றாண்டில் வெள்ளையர்களின் ஆட்சியதிகாரத்தை எதிர்த்துப் போரிட்ட ஒரு கள்ளர் நாட்டுத் தலைவராவார். மாமன்னர் மருதுபாண்டியர்களின் உற்ற நண்பராக விளங்கிய வாளுக்கு வேலியின் போர்ப்படைகள் வெள்ளையர்களுக்கெதிரான போரில் மருதுபாண்டியர்களுக்கு பெரிதும் உதவின.
இந்த புதினக்கதை தென்பாண்டி சிங்கம் என்ற பெயரில் தொலைக்காட்சித் தொடராகவும் பொதிகை தொலைக்காட்சியில் வெளியானது. இதில் நடிகர் நாசர் முதன்மை வேடத்தில் நடித்தார். இத்தொடருக்கு இளையராஜா இசையமைத்தார்.
சிங்கம் 2 (திரைப்படம்)

சிங்கம் 2 (Singam II) 2013ல் வெளிவந்த தமிழ் திரைப்படம். கதாபாத்திரங்களாக சூர்யா, ஹன்சிகா மோட்வானி, அனுஷ்கா செட்டி ஆகியோர் முக்கிய வேடங்களில் நடித்துள்ளனர். இப்படத்தை இயக்கியுள்ளார் இயக்குநர் ஹரி. இத்திரைப்படம் 2010-ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த சிங்கம் திரைப்படத்தின் தொடர்ச்சியாக 5 ஜூலை 2013 அன்று வெளிவந்தது.
இத்திரைப்படம் சென்னை, கேரளா, ஹைதெராபாத், தூத்துக்குடி, திருநெல்வேலி மற்றும் காரைக்குடி பகுதிகளில் படமெடுக்கப்பட்டது. படத்தின் சிறப்பு காட்சிகள், பாடல் மற்றும் சண்டை காட்சிகள் ஆகியவை டர்பன், கேப் டவுன், தென் ஆப்ரிக்கா, தான்சானியா மற்றும் கென்யா ஆகிய நாடுகளில் படமாக்கப்பட்டுள்ளது.
துரை சிங்கம் (சூர்யா) தூத்துக்குடியில் உள்ள ஒரு பள்ளியில் தேசிய மாணவர் படை ஆசிரியராக இருந்து கொண்டு தூத்துக்குடி கடல் பகுதியில் நடக்கும் ஆயுதக் கடத்தலைக் கண்காணிக்கிறார். கடத்தப்படுவது ஆயுதம் அல்ல போதை பொருட்கள் என்ற உண்மையை கண்டறிகிறார். இதில் சில உள்நாட்டு, வெளிநாட்டு நபர்கள் தொடர்பு இருப்பதை கண்டுபிடித்து, காவல் துறை அதிகாரியாக பதவியேற்றுக் கொண்டு, அவர்களை எப்படி பிடிக்கிறார் என்பதை இயக்குநர் விறுவிறுப்பாக சொல்லி உள்ளார்.
சிங்கம் படத்திற்கு இசை அமைத்த தேவி ஸ்ரீ பிரசாத் அவர்களே சிங்கம் 2 படத்திற்கும் இசை அமைகின்றார். பாடல்கள் அதிகாரபூர்வமாக 2 ஜூன் 2013 அன்று வெளியிடப்பட்டது..
அனைத்து பாடல்களுக்கும் பாடல் வரி எழுதியுள்ளார் பாடலாசிரியர் விவேகா அவர்கள்.
வார்ப்புரு:ஹரி (இயக்குநர்)
சி3 (திரைப்படம்)

சிங்கம் 3 (Singam 3) ஹரி இயக்கத்தில் 2017ஆம் ஆண்டு பெப்ரவரி 9 அன்று வெளிவந்த ஒரு இந்திய அதிரடித் தமிழ்த் திரைப்படமாகும். இப்படம், 2013 ஆவது ஆண்டில் வெளியான சிங்கம் 2 திரைப்படத்தின் தொடர்ச்சியாகவும், சிங்கம் திரைப்பட வரிசையின் மூன்றாவது பகுதியாகவும் வெளியாகியுள்ளது. இத்திரைப்படத்தில் சூர்யா, அனுசுக்கா செட்டி, சுருதி ஹாசன், ஹன்சிகா மோட்வானி, ஆகியோர் முக்கிய வேடங்களில் நடித்துள்ளனர். சிங்கம் வரிசையின் முதல் இரு பகுதிகளுக்கு இசையமைத்த தேவி ஸ்ரீ பிரசாத்திற்கு பதிலாக ஹாரிஸ் ஜயராஜ் இசையமைத்துள்ளார். இத்திரைப்படம் 2017 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 09 ஆம் திகதி வெளியானது.
சிலுக்குவார்ப்பட்டி சிங்கம்

சிலுக்குவார்ப்பட்டி சிங்கம், இயக்குநர் செல்லா இயக்கி 2018ல் வெளிவந்த இந்திய தமிழ் அதிரடி நகைச்சுவை படம். விஷ்ணு விஷால் ஹீரோவக நடித்து தயாரித்த இப்படத்தில் ஓவியாவுடன் இவர் நடித்துள்ளார். இசை அமைப்பாளர் லியோன் ஜேம்ஸ் இப்படத்திற்கு இசை அமைத்துள்ளார்.இப்படம் ரெட் ஜெயண்ட்ஸ் மூவிஸ் நிறுவனத்தால் விநியோகிக்கப்படுகிறது. இது 21 டிசம்பர் 2018 அன்று வெளியிடப்பட்டது. வெளியானதும் இந்த படம் விமர்சகர்களிடமிருந்து கலவையான விமர்சனங்கள் முதல் நேர்மறையான விமர்சனங்களைப் பெற்றது.
சிலுக்குவார்ப்பட்டி சிங்கம் படத்தை விஷ்ணு விஷால் மற்றும் ஆர்யன் ஆகியோர் இணைந்து விஷ்ணு விஷால் ஸ்டுடியோஸ் மற்றும் டர்மரிக் ஆகிய தயாரிப்பு நிறுவனங்களின் பெயரில் தயாரித்தனர். இப்படத்தை ரெட் ஜெயண்ட்ஸ் மூவிஸ் நிறுவனத்தால் விநியோகிக்கப்படுகிறது. இப்படத்தின் படத் தொகுப்பாளர் லிவிங்ஸ்டன் ஆண்டனி ரூபன் ஆவார். இப்படத்தின் ஒளிப்பதிவு ஜே. லக்‌ஷ்மன் செய்துள்ளார்.
சிலுக்குவார்ப்பட்டி சிங்கம் படத்தின் செயற்கைக்கோள் உரிமைகள் ஸ்டார் விஜய்க்கு விற்கப்பட்டன. இது 21 டிசம்பர் 2018 அன்று வெளியிடப்பட்டது.
சிலுக்குவார்ப்பட்டி சிங்கம் திரைப்படம் விமர்சகர்களிடமிருந்து கலவையான விமர்சனங்கள் முதல் நேர்மறையான விமர்சனங்களைப் பெற்றது. டைம்ஸ் ஆப் இந்தியா இப்படத்திற்கு 3/5 மதிப்பென் வழங்கியது. சைஃபி மூவிஸ் 3.5/5 மதிப்பென் வழங்கியது.சைஃபி தனது விமர்சனத்தில் "நீங்கள் ஒரு நல்ல சிரிப்பைத் தேடுகிறீர்களானால், சிலுக்குவார்பட்டி சிங்கம் உங்களை திருப்திப்படுத்துவது உறுதி" என்றது. பிஹைண்ட் வுட்ஸ் நிறுவனம் 2.5/5 மதிப்பென் வழங்கியது. ஐ. எம். டி. பி 5.3/10 மதிப்பென் வழங்கியது. இந்தியா கிலிட்ஸ் நிறுவனம் 2.5/5 மதிப்பென் வழங்கியது.
இப்படத்திற்கு இசை அமைத்தவர் லியோன் ஜேம்ஸ்.
டியோ டியோ ரியா - சுனிதி சவுகான், நரேஷ் ஐயர், சந்தோஷ் ஹரிஹரன் - 4:44
மயக்காத - சுதர்ஷன் அசோக் - 4:25
ஏய் டம்மி - பட்டாசு பாம்பா பாக்கியா - 4:32
சிலுக்குவார்பட்டி சிங்கம் - சர்கம் கொயர், வைக்கோம் விஜயலட்சுமி - 3:34
செங்கோட்டை சிங்கம்

செங்கோட்டை சிங்கம் 1958 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த தமிழ்த் திரைப்படமாகும். வி. என். ரெட்டி இயக்கத்தில் வெளிவந்த இத்திரைப்படத்தில் உதயகுமார், சகஸ்ரநாமம் மற்றும் பலரும் நடித்திருந்தனர்.
இந்தியாவில் காட்டுயிர்கள்

இந்தியாவில் காட்டுயிர்கள் என்பது இந்திய எல்லைக்கு உட்பட்ட பல்வேறு வகைகளைச் சார்ந்த காட்டு உயிரிகளை சேர்த்தே குறிக்கிறது. பசு, எருமை, ஆடு, பன்றி, ஒட்டகம் போன்ற வீட்டு விலங்குகள் மட்டுமின்றி, பல்வேறு காட்டு விலங்குகளும் இந்தியாவில் உண்டு. வங்காளப் புலி, ஆசியச் சிங்கம், மான், மலைப்பாம்பு, இந்திய ஓநாய், இந்தியக் குள்ள நரி, கரடி, முதலை, செந்நாய், குரங்கு, பாம்பு, மறிமான், காட்டெருமை, ஆசிய யானை உள்ளிட்ட விலங்குகளும் இந்தியாவில் காணப்படுகின்றன. நூற்று இருபதுக்கும் அதிகமான தேசியப் பூங்காக்களிலும், 18 உயிர்க் காப்பகங்களிலும், 500+ பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகளிலும் இத்தகைய விலங்குகள் பாதுகாக்கப்படுகின்றன. உயிரி பல்வகைமையைக் கொண்ட மூன்று தலங்கள் இந்தியாவில் உள்ளன. அவை மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைத்தொடர், இமயமலை, இந்தோ-பர்மா பகுதி ஆகியன.
இந்தியாவில் உள்ள உயிர்க்கோள காப்பகங்களின் பட்டியல் கீழே தரப்பட்டுள்ளது.
கீழுள்ள ஒன்பது காப்பகங்களும், உலகளாவிய காப்பகக் கூட்டமைப்பில் உட்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இது ஐக்கிய நாடுகள் கல்வி, அறிவியல், பண்பாட்டு நிறுவனம் வழங்கும் பட்டியல்
பகவான் பிர்சா உயிரியல் பூங்கா

பகவான் பிர்சா உயிரியல் பூங்கா (Bhagwan Birsa Biological Park) என்பது ராஞ்சி விலங்கு காட்சி சாலை என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது இந்தியாவின் சார்க்கண்டின் ராஞ்சியில் உள்ள ஓர்மஞ்சியில் சக்லா கிராமத்தில் அமைந்துள்ளது.
ராஞ்சி உயிரியல் பூங்கா 1994-ல் கெட்டல்சுட் அணையின் கரையில் பாட்னா-ராஞ்சி பிரதான நெடுஞ்சாலையில் நிறுவப்பட்டது. பூங்காவில் இரண்டு பிரிவுகள் உள்ளன. அவை 1) விலங்கியல் பிரிவு 83 ஹெக்டேரில் நிறுவப்பட்டுள்ளது. 2) தாவரவியல் பிரிவு 21 ஹெக்டேரில் பரவியுள்ளது.
மிருகக்காட்சிசாலையில் ஒரு பிரத்தியேக கால்நடை மருத்துவர் மற்றும் விலங்குகளின் உடல்நலப் பிரச்சினைகளைக் கண்காணிக்க 24 x 7 பயிற்சி பெற்ற பணியாளர்கள் உள்ளனர். விலங்குகளுக்கான நன்கு நிறுவப்பட்ட நோயியல் ஆய்வகம் பூங்காவில் உள்ளது. இதில் விலங்குகளுக்கு முழுமையான சிகிச்சை அளிப்பதற்காகத் தனிப் பிரிவும் மீட்கப்பட்ட விலங்குகளுக்கான அவசர பிரிவும் அடங்கும்.
உயிரியல் பூங்கா பார்வையாளர்களுக்கு மின்கலன் மூலம் இயக்கப்படும் வாகனங்கள் மற்றும் படகு சவாரி வசதிகளை வழங்குகிறது. குடிநீர், சீரான இடைவெளியில் கொட்டகைகளுடன் கூடிய ஓய்வு பகுதி, முதலுதவி பெட்டி, உடல் ஊனமுற்ற நபருக்கான சக்கர நாற்காலி, கழிப்பறைகள் மற்றும் கழிவறைகள், திசை வரைபடம் மற்றும் அறிவிப்புப் பலகை வழிசெலுத்தல், பார்வையாளர்களுக்கான தகவல் நிலையம், சுயதகவல் கணினி வசதி, சேவை, வழிகாட்டி வரைபடம் மற்றும் உணவக வசதி செய்து தரப்பட்டுள்ளன.
இந்த மிருகக்காட்சிசாலையில் சிறந்த வசதிகளை வழங்குவதற்காக விலங்குகளைத் தத்தெடுக்கும் திட்டத்தையும் கொண்டுள்ளது. பல்வேறு அமைப்புகள் மற்றும் பிரபலங்கள் ராஞ்சி உயிரியல் பூங்காவில் விலங்குகளைத் தத்தெடுத்தனர். பிரியங்கா சோப்ரா, தத்தெடுத்த புலி துர்கா & சிங்கம் சுந்தரி ஆகும். மேகான் மற்றும் பஞ்சாப் தேசிய வங்கி போன்ற நிறுவனங்கள் கூட சில விலங்குகளைத் தத்தெடுத்துள்ளன.
23°27′29″N 85°27′25″E﻿ / ﻿23.458°N 85.457°E﻿ / 23.458; 85.457
மௌண்ட் அபு வனவிலங்கு சரணாலயம்

அபு மலை வனவிலங்கு சரணாலயம் (Mount Abu Wildlife Sanctuary) இந்தியாவின் பழமையான மலைத்தொடர்களில் ஒன்றான ஆரவல்லி மலைத்தொடரில் அமைந்துள்ளது. 1980 ஆம் ஆண்டு இது ஒரு வனவிலங்கு சரணாலயமாக அறிவிக்கப்பட்டது. 2020 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 11 ஆம் தேதியன்று சரணாலயத்தைச் சுற்றியுள்ள சுற்றுச்சூழல் உணர்திறன் மண்டலம் என அறிவிக்கப்பட்டது.
அபு மலை வனவிலங்கு சரணாலயம் சுமார் 19 கிலோமீட்டர் அளவுக்கு நீளமும் 6 கிலோமீட்டர் அகலமும் கொண்ட ஒரு பீடபூமியாக பரவியுள்ளது. இராசத்தானின் உயரமான சிகரமாகக் கருதப்படும் குரு சிகரத்தில் இது 300 முதல் 1,722 மீட்டர் (984 முதல் 5,650 அடி) வரை உயரமாக இருக்கும்.பாறைகள் அக்னிப் பாறை வகையாக உள்ளன. காற்று மற்றும் நீரின் வானிலை விளைவு காரணமாக, பெரிய துவாரங்கள் அவற்றில் பொதுவாக காணப்படுகின்றன.
மலையடிவாரத்தில் உள்ள துணை வெப்பமண்டல முள் காடுகள் தொடங்கி நீர்நிலைகள் மற்றும் உயரமான பள்ளத்தாக்குகளில் துணை வெப்பமண்டல பசுமைமாறா காடுகள் வரை மலர் உயிரியல் பன்முகத்தன்மையில் மிகவும் வளமாக உள்ளது. சுமார் 112 தாவர குடும்பங்கள் 449 பேரினங்களாகவும் 820 இனங்களாகவும் இங்கு பரவியுள்ளன. இவற்றில், 663 இனங்கள் இருவித்திலை தாவரங்களாகவும் 157 இனங்கள் ஒரு வித்திலைத் தாவரங்களாகவும் உள்ளன. மேலும் இந்த சரணாலயத்தில் சுமார் 81 வகையான மரங்கள், 89 வகையான புதர்கள், 28 வகையான கொடிகள் ள் மற்றும் மருத்துவ முக்கியத்துவம் வாய்ந்த 17 வகையான கிழங்கு தாவரங்கள் கண்டறியப்பட்டுள்ளன.இவை தவிர அரிய மற்றும் அழிந்துவரும் இன தாவரங்கள் சிலவும் இங்கு நிறைந்துள்ளன.
அபு மலை வனவிலங்கு சரணாலயம் காதியர்-கிர் உலர் இலையுதிர் காடுகள் சுற்றுச்சூழலில் உள்ளது. இராசத்தானில் உள்ள அபு மலையில் மட்டுமே பலவிதமான மந்தாரை வகைகளை பார்க்க முடியும். இந்த இடத்தில் பிரையோபைட்டுகள் மற்றும் பாசிகள் நிறைந்துள்ளன. மூன்று வகையான காட்டு ரோசாக்கள் மற்றும் 16 வகையான பெரணிகள் காணப்படுகின்ற்றன. அவற்றில் சில மிகவும் அரிதானவை. சரணாலயத்தின் தென்மேற்கு பகுதியில் மூங்கில் காடுகள் நிறைந்துள்ளன.
அபு மலை வனவிலங்கு சரணாலயத்தில் இந்திய சிறுத்தை, சோம்பல் கரடி, சாம்பார் மான், காட்டுப்பன்றி மற்றும் சிங்காரா போன்ற விலங்கினங்கள் வாழ்கின்றன.காட்டுப்பூனை, சிறு இந்தியப் புனுகுப்பூனை, இந்திய ஓநாய், வரிக் கழுதைப்புலி, பொன்னிறக் குள்ளநரி, வங்காள நரி, நெடுவாற் குரங்கு, இந்திய எறும்புண்ணி, இந்திய சாம்பல்நிற கீரி, இந்திய குழிமுயல், இந்திய கொண்டை முள்ளம்பன்றி, இந்திய வெளிர் முள்ளெலி போன்ற விலங்குகளும் இங்கு வாழ்கின்றன. ஆசியச் சிங்கம் கடைசியாக 1872 ஆம் ஆண்டிலும் வங்காளப் புலி 1970 ஆம் ஆண்டிலும் காணப்பட்டுள்ளன.
சாம்பல் காட்டுக் கோழி உட்பட 250 எண்ணிக்கைக்கும் மேற்பட்ட வகையான பறவைகள் இங்கு பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன.அரிதான பச்சை நிற தினைக்குருவி இங்கு பொதுவாகக் காணப்படுகிறது.
குசராத்தில் பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகளின் பட்டியல்

மேற்கு இந்தியாவின் குசராத்து மாநிலத்தில் நான்கு தேசிய பூங்கா மற்றும் இருபத்தி மூன்று வனவிலங்கு சரணாலயங்கள் உள்ளன. இவை குசராத்து அரசின் வனத்துறையால் நிர்வகிக்கப்படுகின்றன.
வனவிலங்கு சரணாலயங்கள் பரப்பளவு இறங்கு வரிசையில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன.
இந்தியாவிலுள்ள தேசியப் பூங்காக்கள்

இந்தியாவின் தேசியப் பூங்காக்கள் பன்னாட்டு இயற்கைப் பாதுகாப்புச் சங்கம் பிரிவு II-ஐச் சார்ந்த பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதி ஆகும். இந்தியாவின் முதல் தேசியப் பூங்கா 1936ல் ஹெய்லி தேசியப் பூங்கா என்ற பெயரில் நிறுவப்பட்டது, தற்பொழுது ஜிம் கார்பெட் தேசியப் பூங்கா என்றறியப்படுகிறது. 1970ல் இந்தியாவில் ஐந்து தேசியப் பூங்காக்கள் மட்டுமே இருந்தன. 1972ல் இந்தியா குறைந்துவரும் வனவிலங்குகளின் இனங்களையும் அதன் வாழ்விடங்களையும் பாதுகாப்பதற்கு வனவிலங்கு பாதுகாப்பு சட்டத்தினையும், புலிகள் பாதுகாப்புத் திட்டத்தினையும் இயற்றியது. 1980ல், மத்திய அரசாங்கம் வனவிலங்குகள் பாதுகாப்பு சட்டத்தினை மேலும் பலப்படுத்தியது. ஏப்ரல் 2012ல், 112 தேசியப் பூங்காக்கள் உள்ளது. அனைத்து தேசியப் பூங்காக்களூம் 39,919 km (15,413 sq mi) இடத்தினை சூழ்ந்திருக்கிறது, இது இந்தியாவின் மொத்த இடப்பரப்பளவில் 1.21% ஆகும்.
Gir Kesar

The 'Gir Kesar' mango, also called Kesar, is a mango cultivar grown in the foothills of Girnar in Gujarat, western India. The mango is known for its bright orange colored pulp and was given the geographical indication status in 2011. The biggest market of Gir Kesar is in Talala Gir (45 km from Gir national park) known as a Mango Market Yard (Plus code : 3GFV+9P Borvav, Gujarat).
The mango was grown in 1931 by Junagadh Wazir Salé Bhai in Vanthali. About 75 grafts were then planted in the foothills of Girnar at the Junagadh Laal Dori farm. The mango is said to have been known as "Kesar" since 1934 when the Nawab of Junagadh Muhammad Mahabat Khan III said "This is Kesar" looking at the orange pulp of the fruit—kesar being Gujrati/Hindi for saffron.
The Kesar mango is grown in an approximate area of 20,000 hectare in the districts of Junagadh and Amreli in the Saurashtra region of Gujarat, with an estimated annual production of two lakh tonnes. However, only the mango grown around the Gir sanctuary area is officially known as "Gir Kesar mango".
This variety of mango is usually produced to the market in April-May and should be harvested at green mature stage, with the cultivation beginning around October after the monsoon season. Kesar variety is among the most expensive varieties of the fruit.
Kesar mangoes are considered a rich source of various Vitamins, including A, C, E, and B6. These vitamins are essential for your overall well-being. Together, they support a strong immune system and also promote healthy skin. The combination of these vitamins helps in the absorption of other essential vitamins and minerals in the body. According to GirKesar.
Gujarat Agro Industries Corporation (GAIC) Ltd proposed the geographical indication (GI) registration of Gir Kesar mango. After the Junagadh Agricultural University filed the application in 2010, the fruit was granted the GI tag in 2011 by the Geographical Indication Registry in Chennai, making the name "Gir Kesar" exclusive to the mangoes grown in the region. It thus became the first agricultural product from Gujarat and the second mango variety in India (after Uttar Pradesh's Dasheri mango) to earn the GI tag.
List of Indian states by wildlife population

The Bengal tiger and the Indian elephant are endangered species which are protected by Project Tiger and Project Elephant programmes run by Ministry of Environment and Forests, Government of India. Indian Leopards are vulnerable and protected species. Asiatic lion is an endangered species only found in Gir National Park of India. The Indian wolf is an endangered subspecies of gray wolf. The tiger numbers are of animals aged above 1.5 years.
India is home to 75% of the world's tiger population as well as 60% of Asian elephant population.
List of wildlife sanctuaries of India

A wildlife sanctuary in India is defined as a protected area of importance for flora, fauna, or features of geological or other interest, which is reserved and managed for conservation and to provide opportunities for study or research. The Wild Life (Protection) Act, 1972 provides for the establishment of protected areas in India. Wildlife sanctuaries of India are classified as IUCN Category IV protected areas. As of November 2023, 573 wildlife sanctuaries have been established, covering 122,564.86 km (47,322.56 sq mi). Among these, Project Tiger governs 53 tiger reserves, which are of special significance for the conservation of the Bengal tiger. Additionally, there are 33 Elephant Reserves covering 80,778 km (31,189 sq mi) under the Project Elephant, which may overlap with the wildlife sanctuaries and tiger reserves.
Vedanthangal Bird Sanctuary in Tamil Nadu was established in 1936 as India's first bird sanctuary. Spanning 7,506.22 km (2,898.17 sq mi), Kutch Desert Wildlife Sanctuary in Gujarat is the largest wildlife sanctuary in the country. The Andaman and Nicobar Islands have the most number of wildlife sanctuaries.
Wildlife Institute of India

The Wildlife Institute of India (WII) is an autonomous natural resource service institution established in 1982 under the Ministry of Environment Forest and Climate change, Government of India. WII carries out wildlife research in areas of study like Biodiversity, Endangered Species, Wildlife Policy, Wildlife Management, Wildlife Forensics, Spatial Modeling, Ecodevelopment, Ecotoxicology, Habitat Ecology and Climate Change. WII has a research facility which includes Forensics, Remote Sensing and GIS, Laboratory, Herbarium, and an Electronic Library. The founder director was V. B. Saharia while the first director was Hemendra Singh Panwar who remained the director from 1985 to 1994. Trained personnel from WII have contributed in studying and protecting wildlife in India. The national tiger census or the All India Tiger Estimation, is done by WII along with NTCA and state forest departments.
The institute is based in Dehradun district, India. It is located in Chandrabani, which is close to the southern forests of Dehradun district. The campus is 180 acres, from which 100 acres are in wilderness and 80 acres are operational facilities. It is close to Rajaji National Park. The training of the direct recruits of the India Forest Service Officers and also those who are recruited as the State Forest Officers is done here itself.
The current director of Wildlife Institute of India is Dhananjai Mohan who was appointed in December 2019. He was formerly Principal Chief Conservator of Forests, Planning and Financial Management and Chairman of State Biodiversity Board in Uttarakhand.
Previous directors included:
Legislation from Official website of: Government of India, Ministry of Environment & Forests
Biosphere reserves of India

There are 18 biosphere reserves in India. They protect larger areas of natural habitat than a typical national park or animal sanctuary, and often include one or more national parks or reserves, along with buffer zones that are open to some economic uses. Protection is granted not only to the flora and fauna of the protected region, but also to the human communities who inhabit these regions, and their ways of life. In total there are 18 biosphere reserves in India.
Twelve of the eighteen biosphere reserves are a part of the World Network of Biosphere Reserves, based on the UNESCO Man and the Biosphere (MAB) Programme list.
The following is a list of potential sites for Biosphere Reserves as selected by Ministry of Forests and Environment:
List of national parks of India

National parks in India are International Union for Conservation of Nature (IUCN) category II protected areas. India's first national park was established in 1936, now known as Jim Corbett National Park, in Uttarakhand. In 1970, India had only five national parks. In 1972, India enacted the Wildlife Protection Act and Project Tiger in 1973 to safeguard the habitats of conservation reliant species and currently, there are 106 national parks in India. Further legislation strengthening protection for wildlife was introduced in the 1980s.
There are 106 existing national parks in India covering an area of 44,402.95 km which is 1.35% of the geographical area of the country. In addition to the above, 75 other national parks covering an area of 16,608 km (6,412 sq mi) are proposed in the Protected Area Network Report. The network of parks will go up 176 after full implementation of the above report.
Source:
Gir Somnath district

Gir Somnath is a district of Gujarat, India. It is located on the southern corner of the Kathiawar peninsula with its headquarters at the city of Somnath.
Gir Somnath was split from Junagadh district in August 2013, when seven new districts came into existence in Gujarat.
Veraval, Talala, Sutrapada, Kodinar, Una and Gir-Gadhada are the talukas of Gir Somnath.
The Gir Forest is a home of many wildlife creatures including lions, deer, and monkeys. Asiatic Lions can be only be found in the Gir Forest.
At the time of the 2011 census, Gir-Somnath district has a population of 1,217,477, of which 333,009 (27.35%) lived in urban areas. Gir-Somnath had a sex ratio of 964 females per 1000 males. Scheduled Castes and Scheduled Tribes made up 113,822 (9.35%) and 17,761 (1.46%) of the population respectively.
Hindus are 1,048,741 (86.14%) and Muslims 164,520 (13.52%) of the population respectively.
At the time of the 2011 census 96.09% of the population spoke Gujarati and 1.70% Hindi as their first language.
Critically endangered

An IUCN Red List critically endangered (CR or sometimes CE) species is one that has been categorized by the International Union for Conservation of Nature as facing an extremely high risk of extinction in the wild. As of December 2023, of the 157,190 species currently on the IUCN Red List, 9,760 of those are listed as critically endangered, with 1,302 being possibly extinct and 67 possibly extinct in the wild.
The IUCN Red List provides the public with information regarding the conservation status of animal, fungi, and plant species. It divides various species into seven different categories of conservation that are based on habitat range, population size, habitat, threats, etc. Each category represents a different level of global extinction risk. Species that are considered to be critically endangered are placed within the "Threatened" category.
As the IUCN Red List does not consider a species extinct until extensive targeted surveys have been conducted, species that are possibly extinct are still listed as critically endangered. IUCN maintains a list of "possibly extinct" and "possibly extinct in the wild" species, modelled on categories used by BirdLife International to categorize these taxa.
To be defined as critically endangered in the Red List, a species must meet any of the following criteria (A–E) ("3G/10Y" signifies three generations or ten years—whichever is longer—over a maximum of 100 years; "MI" signifies Mature Individuals):
The current extinction crisis is witnessing extinction rates that are occurring at a faster rate than that of the natural extinction rate. It has largely been credited towards human impacts on climate change and the loss of biodiversity. This is along with natural forces that may create stress on the species or cause an animal population to become extinct.
Currently the biggest reason for species extinction is human interaction resulting in habitat loss. Species rely on their habitat for the resources needed for their survival. If the habitat becomes destroyed, the population will see a decline in their numbers. Activities that cause loss of habitat include pollution, urbanization, and agriculture. Another reason for plants and animals to become endangered is due to the introduction of invasive species. Invasive species invade and exploit a new habitat for its natural resources as a method to outcompete the native organisms, eventually taking over the habitat. This can lead to either the native species' extinction or causing them to become endangered, which also eventually causes extinction. Plants and animals may also go extinct due to disease. The introduction of a disease into a new habitat can cause it to spread amongst the native species. Due to their lack of familiarity with the disease or little resistance, the native species can die off.
Mukundara Hills National Park

Mukundara Hills National Park is a national park in Rajasthan, India with an area of 759.99 km (293.43 sq mi). It was established in 2004 and consists of three wildlife sanctuaries: Darrah Wildlife Sanctuary, National Chambal Sanctuary, and Jawahar Sagar Wildlife Sanctuary. It is located in the Khathiar-Gir dry deciduous forests.
The national park contains large tracts of forests formerly part of the Maharaja of Kota's hunting grounds. The park was embroiled in a political controversy over its nomenclature, when the Bharatiya Janata Party state government revoked the decision that it be called the Rajiv Gandhi National Park.
Mukundara Hills National Park is mountainous and has a variety of plants, trees and animals. It has grasslands in between and also many dry deciduous trees. There are four rivers that flow in this region, the rivers are Chambal river, Kali river, Ahu river, Ramzan river.
Tree species in the forests of Mukundara Hills National Park include Acacia nilotica, Atrocarpus heterophyllus, Aegle marmelos, Azadirachta indica, Bombax ceiba, Breonia (syn. Anthocephalus), Cassia fistula, Citrus aurantifolia, Delonix regia, Dalbergia sissoo, Phyllanthus emblica, Eucalyptus, Ficus religiosa, Ficus glomerata, Ficus benghalensis.
Bengal tiger, the Indian wolf and the Indian leopard are the major carnivores in this reserve. Prey species include the chital, sambar deer, wild boar and the nilgai. Sloth bear and chinkara also inhabit the area. Reptiles include the Mugger crocodile and the gharial.
Isabel Fernández Gutiérrez

María Isabel Fernández Gutiérrez (Alicante, 1 de febrero de 1972) es una deportista española que compitió en judo. Es una de las pocas deportistas que tiene la triple corona: oro olímpico, mundial y europeo.
Participó en cuatro Juegos Olímpicos de Verano entre los años 1996 y 2008, obteniendo dos medallas: bronce en Atlanta 1996 y oro en Sídney 2000.​ Ganó cuatro medallas en el Campeonato Mundial de Judo entre los años 1997 y 2007, y trece medallas en el Campeonato Europeo de Judo entre los años 1995 y 2008.​
En los Juegos Olímpicos de Atenas 2004 fue la abanderada del equipo español. En 8 de enero de 2009 anunció por sorpresa su retirada de la competición, afirmando que «ha sido una experiencia maravillosa de la que no hay recuerdos malos».​
Isabel fue incluida en la lista electoral del PP de las elecciones municipales de 2007 en la ciudad de Alicante. Salió elegida y, aunque durante los primeros años de la legislatura ocupó la Concejalía de Vivienda y la presidencia del Patronato de la Vivienda,​ en septiembre de 2008 fue nombrada concejala de Deportes del Ayuntamiento de Alicante, cargo que desempeñó hasta 2011.​
Isabel Fernández y su marido Javier Alonso, pensaron a finales de 2001 que el judo podía servir de ayuda para mejorar la calidad de vida de las personas autistas, poseedoras de un trastorno irreversible que surge durante los primeros treinta meses de vida. Acto seguido se pusieron en contacto con Ignacio Leyda, director y psicólogo del Centro Infanta Leonor de Alicante para Personas con Autismo, donde consiguieron que el Proyecto Isabel Fernández se pusiera en marcha, gracias a la inversión económica de la CAM hasta el 2012. Después de estos años, todo el personal implicado destacan la positiva evolución de los jóvenes. Los resultados fueron tan buenos que llevaron a Barcelona su idea.​
Isabel Fernández Ibarra

Isabel Margarita Fernández Ibarra (Santiago, 19 de octubre de 1986) es una presentadora de televisión, locutora radial, organizadora de eventos y disc jockey chilena.
Entró a la televisión a los 14 años siendo uno de los rostros juveniles de Chilevisión, entre 2002 y 2003 animó el programa juvenil Ciudad cuática junto a Gonzalo Feito. En 2003 condujo y fue notera del programa El club de los tigritos; ese año fue conductora del programa infantil Tigritos. Desde comienzos de 2004 fue conductora del programa juvenil Invasión donde continuó hasta 2008.
En 2004 y 2005 fue la locutora del programa juvenil de radio Marea Hit en FM Hit. También ha participado como rostro publicitario para marcas como Seven Up y Saxoline.
En 2009 participó en la tercera temporada del reality show Pelotón, donde fue la segunda eliminada. Posteriormente se integra a Calle 7 por un par de semanas con la finalidad de darle publicidad a Pelotón, sin embargo tuvo que competir en las pruebas físicas que caracterizan dicho programa. Posteriormente se llegó a un acuerdo en que ella podría quedarse en el programa si escribía su nombre correctamente en el nuevo contrato. Fue eliminada del programa ese mismo día.
En 2010 fue la conductora del programa Onoff, posteriormente de Código urbano donde continua hasta la actualidad. En 2011 condujo el programa "Soy saiyayín y tengo dinero", "Presión botones y me creo artista", "No conozco la realidad de mi país" y "Me importa un copi la gente".
En 2015, Fernández publicó en su Facebook que volvería a la televisión en el programa Invasores por el Canal Livtv Canal 54 Chile.
Desde 2004 Fernández se destaca como disc jockey, animadora y productora de eventos; en 2006 animó el Festival de música: Balmaceda 1215 en la estación Mapocho, en 2007 fue rostro de La campaña nacional de prevención del VIH y animó el evento Navidad 2007 realizado por el Gobierno de Chile. En 2010 organizó la campaña La Batalla contra el Cáncer junto a Reggaeton Boys y posteriormente trabaja como rostro y asistente de producción de la campaña de captación de voluntariado de Coanil. Este año participá en un partido de futbol femenino a beneficio de la teletón 2010; anteriormente ya había participado en la Teletón 2007 con la organización Niños y jóvenes con la Teletón 2007. Ya en el 2015, Isa Fernández considera que ha sido rehabilitada, la Teletón no considera lo mismo.
Algunos de sus trabajos como productora de televisión incluyen documentales, largometrajes y episodios pilotos de sitcoms para el Instituto profesional Arcos, así también ha sido parte de la producción de varios de los programas que ella conducía como lo eran Trigitos, Invasión y Código urbano.
Actualmente es estudiante de comunicación audiovisual en el Instituto profesional Arcos.
En una entrevista en el canal Mega, Fernández confiesa ser lesbiana, pese a que anteriormente, tuvo relaciones con hombres, pero más tarde se dio cuenta de su real orientación sexual.​
Isabel Fernández Suárez

María Isabel Fernández Suárez (Oruro, Bolivia; 10 de marzo de 1980)​ es una periodista y política boliviana que ocupó el alto cargo de Ministra de Comunicación de Bolivia desde el 28 de enero de 2020 hasta el 4 de junio de 2020, siendo a la vez también la última ministra de dicho ministerio que desapareció durante el gobierno de la presidenta Jeanine Áñez Chávez.​​ Se desempeñó también como Viceministra de Comunicación desde el 10 de junio de 2020 hasta el 8 de noviembre de 2020.
Isabel Fernández nació en la ciudad de Oruro un 10 de marzo de 1980 en una familia de clase media, pero creció y vivió toda su vida en la ciudad de La Paz. Ingresó a estudiar la carrera de comunicación social en la Universidad Católica Boliviana San Pablo (UCB) de La Paz, titulándose como periodista de profesión. Realizó sus estudios de posgrado en Europa, obteniendo una maestría en marketing digital de la Universidad Rey Juan Carlos en la ciudad de Madrid, España así como también en el Instituto Europeo de Posgrado.
Isabel Fernández empezó a ejercer su profesión de periodista desde el año 2002 trabajando en diferentes canales, inicialmente en la Red PAT y luego en la Red ATB. Ingresó también a trabajar en la Red Unitel La Paz, donde llegaría a ser la subjefa de prensa de dicho canal desde 2006 hasta 2020. Es miembro de la Asociación de Periodistas de La Paz (APLP) y de la Asociación Nacional de Periodistas de Bolivia (ANPB).​
El 28 de enero de 2020, la Presidenta de Bolivia Jeanine Áñez Chávez posesionó a la periodista orureña Isabel Fernández Suárez como la nueva Ministra de Comunicación de Bolivia en reemplazo de la periodista paceña Roxana Lizárraga Vera quien renunció a su cargo el 26 enero.​
El 7 de mayo de 2020, la entonces ministra de comunicación denunció a nivel nacional que el Movimiento al Socialismo (MAS-IPSP) había gastado unos 1718 millones de bolivianos (alrededor de 250 millones de dólares) en propagandas publicitarias desde el año 2011 hasta 2019.​​
Durante su gestión al mando del ministerio, la ministra Isabel Fernández ordenó quitar toda la publicidad gubernamental al canal de televisión "Gigavisión", de propiedad del periodista y abogado Jorge Arias Banegas (1958), esto debido a las constantes denuncias que realizaba su hijo el periodista Junior Arias Paravicini (1983) contra el Gobierno de Jeanine Áñez. Aunque cabe mencionar que desde la versión oficial, la ministra Fernández señaló que se le quitaba la publicidad debido al muy bajo rating (teleaudiencia) que tenía dicho canal.​
El 14 de julio de 2020, Isabel Fernández confirmó ante la opinión pública de todo el país que había contraído la mortal enfermedad del Coronavirus y que se encontraba en aislamiento preventivo desde 12 días antes (2 de julio) en su domicilio particular, pero que a pesar de todo, se encontraba estable de salud.​​​
Isabel Moreno Fernández

María Isabel Moreno Fernández (El Gastor, 26 de junio de 1976), más conocida como Isabel Moreno, es una veterinaria y política española, actual alcaldesa de El Gastor y Diputada en las Cortes Generales de España desde el 12 de diciembre de 2023, tras el cese de Fernando Grande-Marlaska.
Isabel Moreno realizó sus estudios en la Facultad de Veterinaria (Córdoba), en Andalucía, España.
En el ámbito profesional, Isabel Moreno es profesora de secundaria en Biología y Geología, del que también es Veterinaria en El Gastor, en la provincia de Cádiz, y en la política es miembro del Partido Socialista Obrero Español de El Gastor, de donde ejerce la secretaria del Partido en su pueblo natal. También es la portavoz del PSOE en la comisión de asuntos exteriores.
En el Congreso de los Diputados de la XV legislatura, Isabel Moreno ocupa el cargo de Diputada en las cortes Generales por Cádiz desde el 6 de diciembre de 2023, tras la sustitución del ministro del Interior, Fernando Grande-Marlaska. También ocupa el cargo de Portavoz del PSOE desde septiembre de 2024, tras la presidencia de Juan Carlos Ruiz Boix.​
Frente al Congreso de los Diputados, a ocupado otros cargos, siendo Vocal de la comisión de Sanidad y de la Educación, así como la de Formación y Deportes, y desde junio de 2024 es la portavoz de la comisión de Ecología y Reto Demográfico. Por último, en mayo del mismo año es Vocal suplente de la subcomisión para mejorar la protección, la comisión y la atención integral de la salud mental.
En las municipales de junio de 2007 entró a la alcaldía de su pueblo natal, siendo interrumpidamente alcaldesa y la más longeva del pueblo, gracias a que su partido, el Partido Socialista Obrero Español (PSOE) fue la lista más votada del Gastor, obteniendo 6 concejales frente a al Partido Popular que obtuvo 4, siendo el PSOE el ganador de las elecciones, llegando Isabel Moreno a ser investida alcaldesa por mayoría absoluta, sucediendo a Silvia Muñoz Moreno.​
Comedy Central Presenta: Stand-up en Chile

Comedy Central Presenta: Stand-up en Chile es un especial de comedia chileno de 2014, animado por Nicolás Larraín y protagonizado por los comediantes Natalia Valdebenito, Pedro Ruminot y Fabrizio Copano, entre otros.​
Se estrenó en Comedy Central el 2 de agosto de 2014.​
En 2010, la señal de Comedy Central para Latinoamérica comenzó a realizar producciones de stand-up comedy en México, Argentina y Brasil.​
A comienzos de 2014 la compañía anunció una nueva temporada presentando a más de 100 comediantes latinoamericanos. El especial de cada país incluyó a un presentador que ofició como anfitrión: Humberto Tortonese (Argentina), Nicolás Larraín (Chile), Murilo Gun (Brasil) y Roberto Flores (México).​
En mayo de 2014 trece comediantes chilenos grabaron sus rutinas para un público en vivo en el Centro Cultural Amanda de Santiago con la animación del propio Nicolás Larraín.​
En orden de presentación, trece comediantes chilenos mostraron sus rutinas en el especial:​​
Comedy Central Presenta: Stand-up en Chile se estrenó el sábado 2 de agosto de 2014 por Comedy Central a través de Directv y VTR.​ Los episodios fueron transmitidos cada sábado a las 21:00.​
Actualmente está disponible en Prime Video.​
Stand Up Feminista MX

Stand Up Feminista MX es un proyecto fundado por Itzel Arcos en 2017.​​ Este consta de talleres para la formación de mujeres en el stand up desde una persepectiva feminista.​ Desde el inicio del proyecto ha presentado los shows "Una como sea ¿pero el feminismo?"​​​​​ y "Las malas madres. Show de stand up anticonceptivo".​
Los temas sobre los cuales se centran las rutinas giran en torno a problemáticas de las mujeres con una visión feminista con el objetivo de cambiar la narrativa sobre la cual se sostiene el humor tradicional. Puesto que “las historias de las mujeres en la escritura y la escena son herramientas poderosas de liberación, empoderamiento, creación y testimonio”.​
La metodología de los talleres, se enfoca en que “las participantes produzcan una rutina cómica que tenga como eje el feminismo en dos ejes: forma y fondo. Dentro de la forma se considera: tomar una postura alrededor de un tema que como mujeres contemporáneas les parezca importante. En el fondo: deconstruir los clichés que los imaginarios personales y culturales atraviesan las percepciones en el formato literario y escénico que estructura el stand up como género teatral.”​ Como resultado de dichos talleres, se llevan a cabo presentaciones en vivo de stand up feminista para que las alumnas socialicen las rutinas creadas en su proceso de formación.​​​
La finalidad de los talleres de Stand Up Feminista MX “es guiar a las estudiantes para que desarrollen una rutina sobre algún tema sobre el que quieran presentar su postura como mujeres, este se trabajará desde el punto de vista escénico y literario para combinarlos con las herramientas discursivas de los distintos feminismos”.​
Alex Fernández (comediante)

Alejandro Javier Fernández (Ciudad de México, 22 de noviembre de 1985), conocido como Alex Fernández, es un comediante y escritor de literatura de ambiente de stand up y escritor de comedia mexicano. Es conocido por sus especiales en Comedy Central Latinoamérica,​ CasaComedy y Netflix,​ así como por su podcast: El podcast de Alex Fernández​ y su participación en el video blog de comedia y deportes Deportología y La Liga de los Supercuates.
Estudió Mercadotecnia en el Instituto Tecnológico y de Estudios Superiores de Monterrey, campus Santa Fe. Ejerció la carrera de mercadotecnia durante 7 años, renunciando en el 2014 para dedicarse profesionalmente y de tiempo completo a la comedia. Para ese entonces ya había participado en STANDparados como comediante participante.
Participó en 6 temporadas de stand up para Comedy Central y fue parte del equipo de guionistas de Adal Ramones para STANDparados.
En 2016, produjo el primer video blog sobre comedia de stand-up en México: El Video Blog de Alex Fernández: El Video Blog, mismo que escribió y produjo. Ese mismo año se integró a Deportología como escritor, actor de parodias y conductor principal, junto con los comediantes Ricardo O'Farrill y Diego Zanassi.
En 2017 se estrenó su especial Original de Netflix: El Especial de Alex Fernández: El Especial, grabado ese mismo año dentro de Kidzania en la Ciudad de México.
En 2018 lanzó en distintas plataformas digitales su podcast: El Podcast de Alex Fernández, mismo que finalizó en 2022. Asimismo, en el año 2018 realizó una gira de stand-up llamada Ojalá se llene por la República Mexicana.​
El 23 de agosto de 2019 lanzó un fragmento de su especial, titulado "Shots", para después estrenar la primera parte del mismo "Alex Fdz desde El Galerías" en distintas plataformas digitales. Ese mismo año estuvo nominado en los premios Eliot como líder digital del año.
Club de Cuervos

Club de Cuervos es una serie web de comedia y drama mexicana, creada por Gaz Alazraki y Michael Lam.​ Está protagonizada por Mariana Treviño, Luis Gerardo Méndez, Stephanie Cayo, Daniel Giménez Cacho, Jesús Zavala, Ianis Guerrero y Sofía Sisniega. La serie se estrenó mundialmente el 7 de agosto de 2015 en Netflix.​ Es la primera serie original de Netflix en español.
La serie fue la primera producción original de Netflix en español.​ La primera temporada del programa se estrenó el 7 de agosto de 2015 en el servicio de streaming, recibiendo críticas en su mayoría positivas de los críticos, que elogiaron el ritmo y la originalidad de la serie.​
El 28 de octubre de 2015, Netflix renovó la serie para una segunda y tercera temporada,​ que se estrenaron en 2016 y 2017, respectivamente.​
El 25 de enero de 2019, Netflix estrenó la última temporada de la serie.​​
Actualmente, Club de Cuervos forma parte de la Kings League Santander Américas como club de fútbol, tiene de presidentes a los streamers NataliaMX y PipePunk. Aunque no tiene relación alguna con la serie, NataliaMX y PipePunk son dueños y presidentes del equipo, mientras que Netflix, Gaz Alazraki y Michael Lam son dueños de la marca.
La serie inicia con el fallecimiento de Salvador Iglesias, presidente y dueño del club deportivo de primera división «Cuervos de Nuevo Toledo» e importante figura pública, que ayudó al desarrollo económico del mismo pueblo. Tras su muerte, sus hijos Salvador Iglesias Jr. e Isabel Iglesias deciden competir para hacerse del control del equipo.
Por un lado, Salvador se inspira con las últimas palabras que le dirigió su padre: «Sé un capitán», y decide tomar la presidencia del equipo, con el objetivo de convertirlo en «El Real Madrid de Latinoamérica», a pesar de su inexperiencia y egocentrismo. Por otra parte Isabel, una persona neurótica y controladora, considera ser la única capaz de mantener al equipo y evitar su descenso. Todo esto se complica con la aparición de Mary Luz Solari, quien presume estar embarazada de Salvador (padre) y reclama un tercio de la herencia de este (algo en lo que Salvador Jr. está de acuerdo, pero Isabel reprueba completamente).
Las fricciones entre Salvador Jr e Isabel aumentan, mientras el equipo se desestabiliza, afectando a los miembros de la directiva, los patrocinios, las relaciones entre los jugadores, e inclusive arriesgando el descenso de división. Es una semblanza de los conflictos que se suscitan en un club deportivo, visto desde el punto de vista de los altos mandos.
El 14 de enero de 2015, Netflix anunció que comenzaran a filmar en México, su primera producción original en español, bajo la producción de Moisés Chiver, Leonardo Zimbron y Mónica Vargas Celis.​ La producción de la serie comenzó el 23 de enero de 2015 en la ciudad de Pachuca de Soto en el Estadio Hidalgo.​ Mientras que la tercera temporada y episodios de la cuarta se filmaron en Puebla y en el Estadio Cuauhtémoc. El 13 de julio de 2015, Netflix lanzó el primer tráiler del programa.​
Paramount International Networks

Paramount International Networks (PIN; anteriormente MTV Networks International (MTVNI), posteriormente Viacom International Media Networks (VIMN), después ViacomCBS Networks International (VCNI)) es la división internacional de Paramount Global. La división supervisa la producción, emisión y promoción de las principales marcas de Paramount Global fuera de los Estados Unidos. Estas marcas incluyen Paramount Network, Comedy Central, MTV, Nickelodeon, BET​ y Colors TV, así como los canales de la marca CBS, que son copropiedad de AMC Networks International. PIN también posee una participación del 30% en el estudio de animación Rainbow S.p.A. en Italia, así como una participación del 49% en una empresa conjunta india llamada Viacom18.
VIMN fue creado a partir de un renombramiendo de MTV Networks de Viacom, que incluyó MTV, VH1 y Nickelodeon, para incluir a canales como Comedy Central. Robert Bakish ha sido presidente de VIMN desde 2011, habiendo desempeñado varios roles en Viacom desde 1997.
Las sedes de las redes están ubicadas en Nueva York y Londres. Otras oficinas internacionales se encuentran en Berlín, Estocolmo, Ámsterdam, Varsovia, Madrid, Milán, París, Singapur, Budapest, Buenos Aires, São Paulo y Sídney, entre otros.
Sus primeras oficinas internacionales se abrieron a finales de la década de 1980 en Londres y Ámsterdam con el lanzamiento de MTV Europa. Fue creado a partir de un cambio de marca de MTV Networks de Viacom, que incluía MTV, VH1 y Nickelodeon, para incluir Comedy Central. Robert Bakish ha sido presidente de VIMN desde 2011, y ha ocupado varios cargos en Viacom desde 1997.
Las marcas Paramount son vistas por 700 millones de hogares en todo el mundo, disponibles en 37 idiomas a través de 200 canales de TV programados y operados localmente y más de 550 propiedades de medios digitales.
Paramount Networks EMEAA (antes MTV Networks Europe, Viacom International Media Networks Europe y ViacomCBS Networks EMEAA) es una filial de Paramount Global que presta servicios en Europa, Oriente Medio, África y Asia.
Actualmente está formada por las siguientes filiales
Paramount Networks Americas (antes MTV Networks Latin America, Viacom International Media Networks The Americas y ViacomCBS Network Americas) es una filial regional de Paramount Networks International. Su sede operativa se encuentra en Miami, Florida, Estados Unidos, y además de México, Brasil, Argentina y Colombia. Al tener su sede en Estados Unidos, todos los canales de PNA están regulados por la Comisión Federal de Comunicaciones, el organismo regulador de la radiodifusión estadounidense, a pesar de no transmitir todavía para Estados Unidos.
La red también incluye marcas adicionales como Viacom Blink! disponible en Polonia, Paramount Channel en España, Francia, Rusia y Hungría,​ y canales de Paramount Comedy en España y Rusia.​​ Además, Paramount International Networks utiliza sus operaciones existentes en los Estados Unidos como Paramount Network, Shockwave y BET y adapta sus dominios .com con publicidad localizada para audiencias en Asia, Europa y América Latina.
Def Comedy Jam

Def Comedy Jam es una serie de televisión de HBO producida por Russell Simmons .​​​
La serie estuvo en emisión desde el 1 de julio de 1992 al 2 de mayo de 1997. Simmons se inspiró en la película The Nutty Profesor para crear el programa, que regresó a HBO en 2006. Def Comedy Jam ayudó a lanzar las carreras de varios afroamericanos estadounidenses.​
El espectáculo fue criticado por abusar del lenguaje soez y las representaciones negativas de afroamericanos.​​ Estas críticas las explicaron algunos de los comediantes quiénes iniciaron en el espectáculo gracias al programa en un Netflix Original especial celebrando el 25.º aniversario del espectáculo se llamó Def Comedy Jam 25
El espectáculo produjo un spinoff llamado Loco slam.​
El espectáculo esta actualmente disponible en DVD boxsets en los EE. UU. y el Reino Unido.​