davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
CTP Iași

The Compania de Transport Public (CTP) Iași (English: Iași Public Transport Company) is the major transit operator responsible for public transportation in Iași, Romania. Until September 2016, CTP was known as the Autonomous Public Transport Operator of Iași (Romanian: Regia Autonomă de Transport Public (RATP) Iași).
Established on 19 March 1898, CTP Iași operates an extensive network using metre gauge trams (electric trams began operating in 1900) and buses. Trolleybuses were used on a number of routes starting in 1985, but all trolleybus routes (within a system length of 31.3 km (19.4 mi), as of 2003) were converted to bus operation by 2006.
The Iași city is partly built on hills, and the tram network reaches, on certain portions, large slopes. The steepest grade on the entire tram system is 8.8 percent, on the line between Târgu Cucu and the intersection with Tudor Vladimirescu Blvd. (Cinci Drumuri-Pădurii) towards the Tatărași neighbourhood, one of the steepest gradients on adhesion railways in Europe.
As of 2019, CTP Iași operates 9 regular tram routes on 140 km (87 mi), and 24 regular bus routes on 449 km (279 mi) throughout Iași. In 2014, the CTP carried 50,358,000 passengers, an average of 140,000 passengers per day.
In January 2023, CTP began to offer transport services for the Iași Metropolitan Public Transport Association (Asociația Metropolitană de Transport Public Iași (AMTPI)), in the metropolitan area of the city.
The CTP fare system, jointly with the Iași Metropolitan Public Transport Association (AMTPI) fare system, accept tickets, transit passes and card payments (either direct or through a smartphone application). As of December 2023, the adult cash fares are RON3.50 (€0.71) for 120 minutes inside the urban zone, or RON8.00 (€1.61) for 180 minutes inside the urban and metropolitan zones. Adult passes are available for 30-day all routes at RON110,00 (€22.20) inside the urban zone, or RON300 (€60.55) for both zones. More options are available, including different types of discounts.
Ticket vending machines are also available at some stations. In 2018, the payment options were modernized and paying through an app was made possible - by using a third-party application and scanning QR codes that are available in multiple points in the vehicles and on the side of ticket kiosks in most stations. After a few months, most vehicles have been equipped to also support contactless card payments.
Historically, tram cars from different companies have been acquired. The current fleet operates with 126 trams.
CTP Iași operates a fleet of 140 transit buses and 10 minibuses.
Bozankaya

Bozankaya is a Turkish manufacturer of rolling stock including metro, tram and trolleybus vehicles.
The company was originally founded as BBC & C in Wolfenbüttel, Germany by Murat Bozankaya. The company moved its headquarters to Ankara, Turkey in 2003.
Technical Specifications of the Vehicle
- 4 modules (flexible modular production) - 8 bogies (6 motorized + 2 trailer bogies) - 88 meters long, 3050 mm wide, 4000 mm high - 75% motorized vehicles - Stainless steel body - 1435 mm rail span - 1500 V DC, pantograph powered - Approx. 16 tons axle load - 1080 passenger capacity, 168 seated - Sliding plug type doors - 80 km/h maximum speed
Weighs 42 tons, has a maximum speed of 70 km/h, and has 8 double doors and 4 single doors
Has a maximum speed of 70 km/h, an acceleration rate of 1.1 m/s², and can accommodate 251 passengers. The trams are battery-powered and can travel up to 70 km on a single charge.
Has a minimum capacity of 135 passengers, including at least five seats for people with disabilities. The trams are equipped with air conditioning, heating, Wi-Fi, GPS, LED panels, and collision warning systems.
Is 33 meters long, has a capacity of 298 passengers, including 66 seated, and is 100% low-floor bidirectional
Bozankaya Trambus is the new public transportation vehicle of the modern era, which is electric, has a high passenger carrying capacity.
Tram-train

A tram-train is a type of light rail vehicle that both meets the standards of a light rail system, and also national mainline standards. Tramcars are adapted to be capable of running on streets like an urban tramway but also be permitted operation alongside mainline trains. This allows services that can utilise both existing urban light rail systems and mainline railway networks and stations. It combines the urban accessibility of a tram or light rail with a mainline train's greater speed in the suburbs.
The modern tram-train concept was pioneered by the German city of Karlsruhe in the late 1980s, resulting in the creation of the Karlsruhe Stadtbahn. This concept is often referred to as the Karlsruhe model, and it has since been adopted in other cities such as Mulhouse in France and in Kassel, Nordhausen and Saarbrücken in Germany.
An inversion of the concept is a train-tram – a mainline train adapted to run on-street in an urban tramway, also known as the Zwickau Model.
The tram-train often is a type of interurban — that is, they link separate towns or cities, according to George W. Hilton and John F. Due's definition.
Most tram-trains are standard gauge, which facilitates sharing track with main-line trains. Exceptions include Alicante Tram and Nordhausen, which are metre gauge.
Tram-train vehicles are dual-equipped to suit the needs of both tram and train operating modes, with support for multiple electrification voltages if required and safety equipment such as train stops and other railway signalling equipment. The Karlsruhe and Saarbrücken systems use "PZB" or "Indusi" automatic train protection, so that if the driver passes a signal at a stop the emergency brakes are applied.
The idea is not new; in the early 20th century, interurban streetcar lines often operated on dedicated rights-of-way between towns, while running on street trackage in town. The difference between modern tram-trains and the older interurban and radial railways is that tram-trains are built to meet mainline railway standards, rather than ignoring them.
In 1924, in Hobart, Australia, sharing of tracks between trams and trains was proposed.
Models of tram designed for tram-train operation include:
Iași railway station

Iași railway station is the main railway station in Iași, and one of the oldest in Romania. It is part of the Pan-European Corridor IX.
Opened in 1870, the Grand Railway Station first connected Iași to Chernivtsi in Bukovina, Austria-Hungary and, after two years, to Bucharest.
The original building designed by Julian Oktawian Zachariewicz-Lwigród and inspired by the Doge's Palace of the Republic of Venice, is 133.8 metres (439 ft) long, has 113 rooms and is listed in the National Register of Historic Monuments.
In 1928-1930, two additional wings were symmetrically added to each side of the building. In 1980, a new separate building was constructed on the north side of the complex station and named Iași Nord.
The main buildings of the station have recently been restored with modern additions.-
As of 2013, Iași railway station serves about 110 trains in a typical day, including domestic trains to and from a majority of Romanian cities. Additionally, international trains run to Chișinău and Ungheni, in the Republic of Moldova.
The main lines in Iași are Făurei – Tecuci – Iași and Iași – Pașcani.
The station is served by several tram and bus lines operated by CTP Iași, the local transit operator. Bus route 50 provides non-stop service to the Iași International Airport, with departures every 30 minutes.
Iași metropolitan area

The Iași metropolitan area is a metropolitan association in Iași County, Romania. It consists of the municipality of Iași and 19 nearby communes.
With an area of 1,159 square kilometres (447 sq mi), the Iași metropolitan area occupies 21.2% of Iași County's total area of 5,476 square kilometres (2,114 sq mi).
Iași metropolitan area was constituted on 8 April 2004, to create a better business environment, to attract more consistent investments and to better coordinate environmental and infrastructure projects.
Per the 2021 census, the Iași metropolitan area has 423,154 inhabitants, 55.6% of Iași County's total population of 760,774.
As defined by Eurostat, with 500,668 residents (as of 2018), the Iași functional urban area is the second most populous in Romania (after Bucharest).
Iași is served by Iași International Airport.
Major roads in Iași are national roads DN24 and DN28, which are both part of European routes E58 and E583. CTP Iași offers transport services for the Iași Metropolitan Public Transport Association (Asociația Metropolitană de Transport Public Iași; AMTPI).
తణుకు రైల్వే స్టేషన్

తణుకు రైల్వే స్టేషన్ (స్టేషన్ కోడ్: TNKU ), ఆంధ్రప్రదేశ్‌లోని పశ్చిమ గోదావరి జిల్లాలోని తణుకు పట్టణానికి రైలు ప్రయాణం అందిస్తుంది.సౌత్ కోస్ట్ రైల్వే జోన్‌లోని విజయవాడ రైల్వే డివిజన్ పరిధికి వస్తుంది.
ప్రయాణీకుల నిర్వహణ పరంగా, తణుకు నాన్-సబర్బన్ గ్రేడ్-5 (NSG-5) రైల్వే స్టేషన్‌గా వర్గీకరించబడింది. 2017–2023 కాలానికి భారతీయ రైల్వే స్టేషన్‌ల పునర్విభజన ఆధారంగా, NSG–5 కేటగిరీ స్టేషన్ ₹1 – ₹10 కోట్ల మధ్య సంపాదిస్తుంది.1–2 million మంది ప్రయాణికులకు సేవ అందిస్తుంది.
ఇటీవల ఈ స్టేషన్‌లో ఆటోమేటిక్ టిక్కెట్ మెషీన్‌లను ఏర్పాటు చేశారు.ఈ స్టేషన్‌లో ఫస్ట్ క్లాస్ వెయిటింగ్ రూమ్, ఉచిత సేఫ్ డ్రింకింగ్ వాటర్ కూడా ఉన్నాయి.ఉచిత వైఫై, హాట్‌స్పాట్‌లు సదుపాయం ఉంది
హబీబ్‌గంజ్ రైల్వే స్టేషన్

హబీబ్‌గంజ్ రైల్వే స్టేషన్ (స్టేషన్ కోడ్: HBJ), అధికారికంగా రాణి కమలాపతి రైల్వే స్టేషన్ (స్టేషన్ కోడ్: RKMP), ఒక రైల్వే స్టేషన్ భోపాల్, భారతదేశంలోని మధ్యప్రదేశ్. ఇది భారతీయ రైల్వేలు న్యూ ఢిల్లీ-చెన్నై మెయిన్ లైన్లో ఉంది. ఇది భారత రైల్వేలు వెస్ట్ సెంట్రల్ రైల్వే జోన్ (WCR) క్రింద వస్తుంది, WCR యొక్క భోపాల్ రైల్వే డివిజన్ ప్రధాన కార్యాలయంగా పనిచేస్తుంది. ఇది భోపాల్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషన్ (భోపాల్‌లోని ప్రధాన స్టేషన్)కి ద్వితీయ స్టేషన్‌గా పనిచేస్తుంది. ఇది భారతదేశంలోని మొదటి ప్రైవేట్ రైల్వే స్టేషన్.
స్టేషన్‌లో 6 ట్రాక్‌లతో 5 ప్లాట్‌ఫారమ్‌లు ఉన్నాయి. ఈ రైల్వే స్టేషన్ జర్మనీలోని Heidelberg రైల్వే స్టేషన్ తరహాలో తిరిగి అభివృద్ధి చేయబడింది, ఇది భారతదేశపు మొదటి ప్రపంచ స్థాయి స్టేషన్‌గా ప్రచారం చేయబడింది. స్టేషన్‌లో ఇప్పుడు పెద్ద కవర్ పార్కింగ్ ప్రాంతం, 24X7 పవర్ బ్యాకప్, తాగునీరు, ఎయిర్ కండిషన్డ్ లాబీ, కార్యాలయాలు, దుకాణాలు, హై స్పీడ్ ఎస్కలేటర్, లిఫ్ట్, యాంకర్ స్టోర్‌లు, ఆటోమొబైల్ షోరూమ్‌లు, కన్వెన్షన్ సెంటర్, హోటల్, సూపర్ స్పెషాలిటీ వంటి వివిధ సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. హాస్పిటల్.
గ్రీన్, స్థిరమైన డిజైన్, పర్యావరణ అనుకూల ప్రాజెక్ట్ కోసం ASSOCHAM ద్వారా తిరిగి అభివృద్ధి చేయబడిన రైల్వే స్టేషన్ GEM సస్టైనబిలిటీ సర్టిఫికేషన్‌లో GEM 5 స్టార్ రేటింగ్‌ను పొందింది. మురుగునీటి శుద్ధి వ్యవస్థల కోసం జీరో డిశ్చార్జి సాంకేతికతతో నీటిని విస్తృతంగా పునర్వినియోగం చేసేందుకు స్టేషన్ ప్రణాళిక వేసింది. స్టేషన్‌లో వర్షపు నీటి సంరక్షణ సదుపాయం కూడా ఉంది. క్లీన్ ఎనర్జీని నిర్ధారించడానికి, స్టేషన్‌లో సౌరశక్తి ఉత్పత్తిని అమలు చేస్తారు. 6800, 7300 చదరపు మీటర్లు వరుసగా సాఫ్ట్, హార్డ్ ల్యాండ్‌స్కేపింగ్ కోసం గుర్తించబడ్డాయి.
కదిరి రైల్వే స్టేషన్

కదిరి రైల్వే స్టేషన్ (స్టేషన్ కోడ్: KRY ) భారతదేశంలోని ఆంధ్రప్రదేశ్‌లోని అనంతపురం జిల్లాలో కదిరి నగరానికి సేవలు అందిస్తోంది. ఇది ధర్మవరం-పాకాల బ్రాంచ్ లైన్‌లో ఉంది, దక్షిణ మధ్య రైల్వే జోన్‌లోని గుంతకల్ రైల్వే డివిజన్ పరిధిలోకి వస్తుంది. రైల్వే స్టేషన్‌తో పాటుగా 1891లో రైల్వే లైన్ నిర్మించబడింది, 2020లో విద్యుదీకరించబడింది అదే రైల్వే లైన్‌లోని ఇతర స్టేషన్‌లతో పోల్చినప్పుడు ప్లాట్‌ఫారమ్‌లు బాగా ఆశ్రయం పొందాయి. ఇది రైల్వే లైన్‌లోని ప్రధాన రైల్వే స్టేషన్. కదిరి రైల్వేటేషన్ శ్రీ సత్యసాయి జిల్లాలోని పెద్ద రైల్వే స్టేషన్ కదిరి ప్రాంతంలో 1983లో తొలిసారిగా రైల్వే ట్రాక్ను నిర్మించారు.
వాస్కో డ గామా రైల్వే స్టేషన్

వాస్కో డ గామా రైల్వే స్టేషన్ భారతదేశం, గోవా రాష్ట్రము లోని వాస్కో డ గామా యొక్క పట్టణమునకు సేవలు అందిస్తుంది. ఇది భారతీయ రైల్వేలు నందలి, నైరుతి రైల్వే జోన్ లోని హుబ్లీ రైల్వే డివిజను పరిధిలోకి వస్తుంది. .
పునరుద్ధరించిన స్టేషన్ భవనం, వాస్కో-డా-గామా కొత్త రైల్వే కమ్యూనిటీ హాల్‌ను 2015 జూన్ 26న రైల్వే మంత్రి సురేష్ ప్రభాకర్ ప్రభుచే ప్రారంభించబడింది.
15°23′46″N 73°48′43″E﻿ / ﻿15.3961°N 73.8120°E﻿ / 15.3961; 73.8120
విశాఖపట్నం జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను

విశాఖపట్నం జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను (వాల్తేర్ రైల్వే స్టేషన్) తూర్పు తీర రైల్వే జోనులోని విశాఖపట్నం నగరానికి సేవలందించే ప్రధానమైన రైల్వేస్టేషను. ఇది ఆంధ్ర ప్రదేశ్ లో అతిపెద్ద రైల్వేస్టేషన్లలో ఒకటి. ఇది హౌరా నుండి చెన్నై వెళ్ళు ప్రధాన రైలుమార్గం లో కలదు. ఇది దేశంలో 20వ రద్దీగా ఉండే స్టేషను.
విశాఖపట్నం రైల్వేస్టేషను ను మొదటగా వాల్తేరు రైల్వేస్టేషను అని పిలిచేవారు.1987 లో దీని పేరును విశాఖపట్నం రైల్వేస్టేషను గా మార్చారు. విశాఖపట్నం రైల్వేస్టేషను తూర్పు తీర రైల్వే లో అతిపెద్ద రైల్వేస్టేషన్ల లో ఒకటి . దీనిని తూర్పు తీర రైల్వే జోన్ నిర్వహిస్తున్నది. విశాఖపట్నం రైల్వేస్టేషను లోనికి వచ్చు రైలుబండ్లు తమ ప్రయాణ దిశను మార్చుకొని ప్రయాణించవలసివుంటుంది. అందువల్ల విశాఖపట్నం రైల్వేస్టేషను లో రైలుబండ్లు ఎక్కువసేపు ఆగవలసివుంటుంది. అందువల్ల ఈ రైల్వేస్టేషన్ లో ప్లాట్‌ఫారములు ఎక్కువ సమయం ఖాళీగా వుండవు. అందువల్ల కొన్ని రైలుబండ్లను కొత్తవలస-దువ్వాడ మార్గంలో మళ్ళిస్తున్నారు. ఈ రైల్వేస్టేషన్ కు రెండుపక్కల ప్రవేశద్వారాలు కలవు.
విశాఖపట్నం రైల్వేస్టేషన్ లో మొత్తం 8 ప్లాట్‌ఫారములు కలవు. ప్రతి వేదిక (ప్లాట్‌ఫారము) కూడా 24 కంటే ఎక్కువ బోగీలు కల ఎటువంటి రైలుబండినయినా కూడా తీసుకుని, నిర్వహించగలుగుతుంది. ఇక్కడ అన్ని ట్రాక్లను బ్రాడ్‌గేజ్‌గా మార్చబడనవి.
అటారీ శ్యామ్ సింగ్ రైల్వే స్టేషన్

అటారీ శ్యామ్ సింగ్ రైల్వే స్టేషన్ భారతదేశం, పంజాబ్ రాష్ట్రం, అమృత్‌సర్ జిల్లాలో ఉంది. సిక్కు సామ్రాజ్యంలో జనరల్‌గా ఉన్న షామ్ సింగ్ అటారీవాలా తర్వాత స్టేషన్ పేరును అటారీ శామ్ సింగ్ రైల్వే స్టేషన్‌గా మే 2015లో, పంజాబ్ ప్రభుత్వం మార్చింది. ఈ స్టేషన్ కి వెళ్లే భారతీయులకి ఇండియన్ పాసుపోర్టు, పాకిస్తాన్ వీసా ఉంటేనే అనుమతిస్తారు.
అటారీ రైల్వే స్టేషన్ 231.52 మీటర్ల (759.6 అడుగులు) ఎత్తులో ఉంది, దీనికి కోడ్ – ఏటిటి (ATT) కేటాయించబడింది. అటారీ అమృత్‌సర్-లాహోర్ లైన్‌లో భారతదేశంలోని చివరి స్టేషన్.
షిండే, పంజాబ్ & ఢిల్లీ రైల్వేలు 1865లో ముల్తాన్-లాహోర్-అమృత్‌సర్ లైన్‌ను పూర్తి చేశాయి.
ఐరోపాకు ఆసియా నుండి వెళ్లే సరుకు సముద్రం ద్వారానే వెళుతుంది. ట్రాన్స్ -ఆసియన్ రైల్వే సింగపూర్, చైనా, వియత్నాం, కంబోడియా, ఇండియా, బంగ్లాదేశ్, మయన్మార్, థాయిలాండ్, కొరియా నుండి కంటెయినర్లను రైలులో ఐరోపాకు ప్రయాణించడానికి వీలు కల్పిస్తుంది. ట్రాన్స్-ఆసియన్ రైల్వే దక్షిణ కారిడార్ భారతదేశంలో ఉంది. ఇది చైనాలోని యునాన్, థాయ్‌లాండ్‌లను టర్కీ ద్వారా యూరప్‌తో కలుపుతుంది, ఇది భారతదేశం గుండా వెళుతుంది.
ఈ ప్రతిపాదిత మార్గం మయన్మార్ సరిహద్దులోని మణిపూర్‌లోని తమూ, మోరే ద్వారా భారతదేశంలోకి ప్రవేశిస్తుంది, తర్వాత మహిసాసన్, షాబాజ్‌పూర్ ద్వారా బంగ్లాదేశ్‌లోకి ప్రవేశించి, మళ్లీ బంగ్లాదేశ్ నుండి గెడె వద్ద భారతదేశంలోకి ప్రవేశిస్తుంది. పశ్చిమం వైపున, లైన్ అటారీ వద్ద పాకిస్తాన్ లోకి ప్రవేశిస్తుంది.
అటారీ నుండి నడిచే కొన్ని ముఖ్యమైన రైళ్లు:
అరవాలి రైల్వే స్టేషను

అరవాలి రైల్వే స్టేషను కొంకణ్ రైల్వేలో ఉంది. ఇది సముద్ర మట్టానికి 102 మీటర్ల ఎత్తులో ఉంది. ఈ రైలు మార్గము (లైన్) లోని మునుపటి స్టేషను సవరద రైల్వే స్టేషను, తదుపరి స్టేషను సంగమేశ్వర్ రైల్వే స్టేషను.
ఈ రైల్వే స్టేషన్ లో ఉచితంగా ఉచిత వైపై సౌకర్యం ఉంది..
మధ్య రైల్వే

సెంట్రల్ రైల్వే భారతీయ రైల్వేలు లోని 17 మండలాల్లో అతిపెద్ద వాటిల్లో ఒకటి . దీని ప్రధాన కార్యాలయం ముంబై వద్ద ఛత్రపతి శివాజీ టెర్మినస్ (గతంలోని విక్టోరియా టెర్మినస్) ఉంది. భారతదేశంలో ఇది మొట్టమొదటి ప్రయాణీకుల రైలు మార్గము (లైన్) గా కలిగిన, ఈ మార్గము 1853 ఏప్రిల్ 16 న బాంబే నుండి థానే వరకు ఆరంభించబడింది.
మధ్య రైల్వే మహారాష్ట్ర రాష్ట్రంలో ఒక పెద్ద భాగాన్ని, మధ్యప్రదేశ్ రాష్ట్రంలో దక్షిణ ప్రాంతంలో చిన్న భాగం, కర్ణాటక రాష్ట్రంలో కొంత ఈశాన్య ప్రాంతాన్ని ఆక్రమిస్తుంది. ఈ రైల్వే జోన్ 1951, నవంబరు 5 న గ్రేట్ ఇండియన్ పెనిన్సులా రైల్వేతో సహా, గ్వాలియర్ మాజీ రాచరిక రాష్ట్రం యొక్క సింధియా స్టేట్ రైల్వే, నిజాంస్ గ్యారంటీడ్ స్టేట్ రైల్వే, వార్ధా కోల్ స్టేట్ రైల్వే, ధోల్పూర్ రైల్వేలు వంటి అనేక ప్రభుత్వ యాజమాన్యంలోని రైల్వేలను ఒక చోట చేర్చడము ద్వారా ఏర్పడింది. మధ్య రైల్వే జోన్ మధ్య ప్రదేశ్ రాష్ట్రం లోని ఎక్కువ భాగాలు, ఉత్తర ప్రదేశ్ రాష్ట్రం లోని దక్షిణ భాగం ప్రాంతం లతో ఏర్పడటము వలన భౌగోళికంగా, ట్రాక్ పొడవు, సిబ్బంది పరంగా భారతదేశంలో అతిపెద్ద రైల్వే జోనుగా అవతరించింది. ఈ ప్రాంతాలు తదుపరి ఏప్రిల్, 2003 సం.లో కొత్త పశ్చిమ మధ్య రైల్వే జోనుగా ఏర్పాటు అయ్యింది.
నవంబరు, 1906 సం.లో ఇది పాక్షికంగా మంటలలో నాశనం కాగా, ఆ రాత్రి వేల్స్ యొక్క యువరాజు బొంబాయి వదిలి వేయడము జరిగింది.
ఈ జోను ఐదు విభాగాలు (డివిజన్లు)గా విభజించారు.
నెట్వర్క్ డివిజన్ వివరాలు ఈ క్రింది విధంగా ఉన్నాయి. ముంబైలో రెండు ప్రధాన రైల్వే డివిజన్లు ఉన్నాయి:ముంబై సిఎస్‌ఎంటి ప్రధాన కార్యాలయం కలిగిన ముంబై మధ్య (సెంట్రల్ రైల్వే), ముంబై సెంట్రల్ ప్రధాన కార్యాలయం కలిగిన ముంబై పశ్చిమ (వెస్ట్రన్ రైల్వే).
ఇక్కడ మరింత వివరణాత్మక విచ్ఛిన్నం ఉంది: 1. ముంబై మధ్య(సెంట్రల్ రైల్వే) డివిజను: ప్రధాన కార్యాలయం: ముంబై సిఎస్‌ఎంటి (ఛత్రపతి శివాజీ మహారాజ్ టెర్మినస్). జోన్: సెంట్రల్ రైల్వే (మధ్య రైల్వే ). మధ్య రైల్వే కింద ఉన్న ఇతర విభాగాలు: భూసావల్, నాగపూర్, పూణే, షోలాపూర్. చారిత్రక ప్రాముఖ్యత:మధ్య రైల్వే భారతదేశంలో మొట్టమొదటి ప్రయాణీకుల రైల్వే మార్గాన్ని నడుపుతోంది, ఇది ఏప్రిల్ 16, 1853 సం.న ముంబై నుండి థానే వరకు ప్రారంభించబడింది.
2. ముంబై పశ్చిమ (పశ్చిమ రైల్వే) డివిజను: ప్రధాన కార్యాలయం: ముంబై సెంట్రల్. జోన్: వెస్ట్రన్ రైల్వే (పశ్చిమ రైల్వే). పశ్చిమ రైల్వే పరిధిలోని ఇతర విభాగాలు: వడోదర, అహ్మదాబాద్, భావ్‌నగర్, రాజ్‌కోట్, రత్లాం. అత్యంత రద్దీగా ఉండే జంక్షన్: వడోదర రైల్వే స్టేషను పశ్చిమ రైల్వేలలో అత్యంత రద్దీగా ఉండే జంక్షన్ పాయింట్, ఇది అహ్మదాబాద్-ముంబై, ముంబై-రత్లం మార్గాలకు సేవలు అందిస్తుంది. అత్యంత రద్దీగా ఉండే నాన్-జంక్షన్ స్టేషన్: సూరత్ రైల్వే స్టేషను పశ్చిమ రైల్వేలోని నాన్-జంక్షన్ విభాగంలో అత్యంత రద్దీగా ఉండే రైల్వే స్టేషన్లలో ఒకటి.
సెంట్రల్ రైల్వే జోన్‌లో భాగమైన ముంబై రైల్వే డివిజన్‌లో హార్బర్, ట్రాన్స్-హార్బర్, సెంట్రల్ లైన్లలోని స్టేషన్లు ఉన్నాయి. అనేక ఇతర స్టేషన్లతో పాటు, వీటిలో సిఎస్‌ఎంటి, దాదర్, కుర్లా, థానే, కళ్యాణ్, పన్వెల్, ముంబై మెట్రోపాలిటన్ ప్రాంతంలోని స్టేషన్లు, ప్రధానంగా ఉన్నాయి.
భారతదేశంలో మొత్తం 5 సెంట్రల్ స్టేషన్లు ఉన్నాయి. అవి, త్రివేండ్రం సెంట్రల్, కాన్పూర్ సెంట్రల్, మంగుళూరు సెంట్రల్, ముంబై సెంట్రల్, చెన్నై సెంట్రల్.
భారతదేశంలో మూడవ అతిపెద్ద రైల్వే స్టేషను: ఛత్రపతి శివాజీ టెర్మినస్. ఛత్రపతి శివాజీ టెర్మినస్ భారతదేశంలోని మూడవ అతిపెద్ద రైల్వే స్టేషను అలాగే భారతదేశంలోని ముంబైలో ఉన్న యునెస్కో ప్రపంచ వారసత్వ ప్రదేశంగా కూడా ఉంది. ఈ టెర్మినల్‌ను మొదట విక్టోరియా టెర్మినస్ అని పిలిచేవారు, తరువాత మరాఠా సామ్రాజ్య స్థాపకుడు శివాజీ పేరు మీద దీనిని మార్చారు.
ఏడు స్టేషన్ల పేరు మార్పు ఈ క్రింది విధంగా ఉంది:
శ్రీ కాళహస్తి రైల్వే స్టేషను

శ్రీ కాళహస్తి రైల్వే స్టేషను (స్టేషన్ కోడ్: KHT) ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రంలో శ్రీకాళహస్తి పట్టణంలోని ఒక భారతీయ రైల్వే స్టేషను. ఇది గూడూరు-కాట్పాడి శాఖా రైలు మార్గము లో ఉంది.
ఈ స్టేషను దక్షిణ మధ్య రైల్వేకు చెందిన గుంతకల్లు రైల్వే డివిజను పరిధిలోకి వస్తుంది.
గుంతకల్లు రైల్వే డివిజను లోని రైల్వే స్టేషన్లలో శ్రీ కాళహస్తి రైల్వే స్టేషను 'బి' వర్గం జాబితాలలో ఇది ఒకటి.
గుంతకల్లు జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను

గుంతకల్లు జంక్షన్ రైల్వే స్టేషన్ (స్టేషన్ కోడ్: జిటిఎల్) ఆంధ్ర ప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని అనంతపురం జిల్లా లో ఉంది. ఇది గుంతకల్లు కు సేవలు అందిస్తుంది. గుంతకల్లు జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను దక్షిణ కోస్ట్ రైల్వే లోని గుంతకల్లు రైల్వే డివిజను యొక్క ప్రధాన కార్యాలయం పరిధిలో పనిచేస్తుంది. ఇది ముంబై-చెన్నై రైలు మార్గము, గుంతకల్లు-చెన్నై రైలు మార్గము, గుంతకల్లు-సోలాపూర్‌ రైలు మార్గము, గుంతకల్లు-బెంగళూరు రైలు మార్గము, గుంతకల్లు-వాస్కో డా గామా రైలు మార్గము, గుంతకల్లు-విజయవాడ రైలు మార్గములకు ఒక కూడలి స్టేషను.
1861-1871 మధ్యకాలంలో మద్రాస్ రైల్వే చెన్నై-అరక్కోణం రైలు మార్గమును రాయచూరుకు విస్తరించింది. ఇది గ్రేట్ ఇండియన్ పెనిన్సులా రైల్వే రైలు మార్గములో చేరింది. తద్వారా ముంబై, చెన్నైలను కలుపుతూ 1871 లో 1,676 మి.మీ. (5 అ. 6 అం.) విస్తృత బ్రాడ్ గేజ్ రైలు మార్గము ఏర్పాటు అయ్యింది.
1888 నుండి 1890 వరకు దక్షిణ మహారాష్ట్ర రైల్వే విజయవాడ నుండి మార్గోవా వరకు, వయా గుంతకల్లు మీదుగా ఒక మీటర్ గేజ్ రైలు మార్గాన్ని అభివృద్ధి చేసింది.
గుంతకల్లు-బెంగళూరు రైలు మార్గము 1892-93లో ప్రారంభించబడింది. 1893 లో మీటర్ గేజ్ అయిన గుంతకల్లు-మైసూర్ ఫ్రాంటియర్ రైలు మార్గము ను ప్రారంభించారు. ఇది దక్షిణ మహారాష్ట్ర రైల్వే ద్వారా నిర్వహించబడింది.
2013 లో 310 రూట్ కిలో మీటర్ల గుంతకల్లు-రేణిగుంట రైలు మార్గము విద్యుద్దీకరణ పూర్తి అయ్యింది. 2016 లో 293 రూట్ కి.మీ.ల గుంతకల్లు-బెంగుళూరు రైలు మార్గము విద్యుద్దీకరణ పూర్తి అయ్యింది. 2017 లో 228 రూట్ కి.మీ.ల గుంతకల్లు-వాడి రైలు మార్గము విద్యుద్దీకరణ పూర్తి అయ్యింది. 430 రూట్ కిలోమీటర్ల గుంతకల్లు-గుంటూరు రైలు మార్గము విద్యుద్దీకరణ ఇప్పుడు వరకు క్రియాశీలంగా ఉంది. 234 రూట్ కిలోమీటర్లు మొదటి దశలో విద్యుద్దీకరణ చేయబడింది. మొదటి దశ యొక్క 165 రూట్ కిలోమీటర్ల నల్లపాడు-కంబం, 89 రూట్ కిలోమీటర్ల గుంతకల్లు-ధోన్ విభాగాలు విద్యుద్దీకరణ చేయబడి ఉన్నాయి.
డీజిల్ లోకో షెడ్, గుంతకల్లు మొదట మీటర్ గేజ్ షెడ్‌గా ప్రారంభించారు. కానీ, గుంతకల్లు, హుబ్లీ విభాగాలలో గేజ్ మార్పిడులు తర్వాత, 1995 లో బ్రాడ్ (విస్తృత) గేజ్ షెడ్‌గా ప్రారంభించబడింది. ఇందులో డబ్ల్యుడిఎం-2, డబ్ల్యుడిఎం-3ఎ, డబ్ల్యుడిఎం-3డి, డబ్ల్యుడిజి-3, డబ్ల్యుడిజి-3ఎ, డబ్ల్యుడిజి-4 లొకోలు ఉన్నాయి.
గుంతకల్లులో ఒక కోచింగ్ నిర్వహణ డిపో ఉంది. ఎలెక్ట్రిక్ ట్రాక్షన్‌తో మార్పిడి తర్వాత, భారతీయ రైల్వేలు ఎలక్ట్రిక్ లోకో షెడ్‌ను కూడా మంజూరు చేసింది.
గుంతకల్లు రైల్వే స్టేషను నుండి 8 రైలు మార్గాల ట్రాక్స్ గుంతకల్లు కలిగి ఉన్న జంక్షన్‌గా ఉన్నది.
గుంతకల్లు జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను నందు 114 రైళ్ళు ఆగుతాయి. అలాగే ఈ స్టేషను గుండా 123 రైళ్ళు వెళ్ళతాయి. ఇక్కడ నుండి 9 రైళ్ళు ప్రారంభ మవుతాయి. అలాగే 9 రైళ్ళు ఈ స్టేషను నందు తమ ప్రయాణాన్ని ముగిస్తాయి.
సింగపూర్ రోడ్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషన్

సింగపూర్ రోడ్ జంక్షన్ అనేది ఒడిశా రాష్ట్రం, రాయగడ సమీపంలో ఉన్న జంక్షన్ స్టేషన్. ఈ స్టేషన్ లో కోరాపుట్ - రాయగడ రైల్వే లైన్ అనేది, విజయనగరం - రాయ్‌పూర్ మెయిన్‌లైన్‌లో కలుస్తుంది.
సింగపూర్ రోడ్ జంక్షన్ ఈస్ట్ కోస్ట్ రైల్వేకు చెందిన రైల్వే స్టేషన్ 248 మీటర్ల ఎత్తులో ఉంది. ఇది ఎస్పీఆర్డీ స్టేషన్ కోడ్‌ను కలిగి ఉంది. వాల్టెయిర్ రైల్వే డివిజన్ అధికార పరిధిలో ఉన్న ఈ స్టేషన్ లో రెండు రైల్వే ప్లాట్‌ఫారమ్‌లు ఉన్నాయి.
1931లో ఈ పార్వతీపురం-రాయ్‌పూర్ లైన్ పూర్తయింది. 1998, డిసెంబరు 31న కోరాపుట్-రాయగడ రైలు లింక్ ప్రాజెక్ట్ పూర్తయింది.
కోరాపుట్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషన్

కోరాపుట్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషన్ అనేది ఒడిషా రాష్ట్రంలో ఉంది. కోరాపుట్ జిల్లాలోని కోరాపుట్ పట్టణానికి రైల్వే సేవలు అందిస్తోంది.
భారతీయ రైల్వే 1960లో కొత్తవలస-కోరాపుట్-జీపూర్-కిరండౌల్ లైన్ (దండకారణ్య ప్రాజెక్ట్ ), టిట్లాగఢ్-బోలంగీర్-ఝర్సుగూడ ప్రాజెక్ట్, రూర్కెలా-కిరిబురు ప్రాజెక్ట్ అనే మూడు కొత్త ప్రాజెక్టులను చేపట్టింది. మొత్తం ఈ మూడు ప్రాజెక్టులు కలిసి డిబికె ప్రాజెక్ట్ లేదా దండకారణ్య బోలంగీర్ కిరిబురు ప్రాజెక్ట్ అని ప్రసిద్ధి చెందాయి. కోరాపుట్-రాయగడ రైలు లింక్ ప్రాజెక్ట్ 1998, డిసెంబరు 31న పూర్తయింది.
విశాఖపట్నం-కిరండూల్ ప్యాసింజర్ కోరాపుట్ మీదుగా వెళుతుంది. హిరాఖండ్ ఎక్స్‌ప్రెస్ రాయగడ, విజయనగరం మీదుగా కోరాపుట్ నుండి భువనేశ్వర్‌ను కలుపుతుంది. హౌరా-కోరాపుట్ సమలేశ్వరి ఎక్స్‌ప్రెస్ ఝర్సుగూడ, సంబల్‌పూర్, రాయగడ మీదుగా ప్రయాణిస్తుంది. దుర్గ్-జగ్దల్పూర్ ట్రై-వీక్లీ ఎక్స్‌ప్రెస్ తిట్లాగఢ్, రాయగడ, కోరాపుట్ మీదుగా ప్రయాణిస్తుంది.
కోరాపుట్ రైల్వే స్టేషన్ నుండి ప్రతిరోజూ దాదాపు 27,000 మంది ప్రయాణికులు సేవలు అందుకుంటున్నారు.
కిరండూల్ రైల్వే స్టేషన్

కిరండూల్ రైల్వే స్టేషన్ అనేది ఛత్తీస్‌గఢ్ రాష్ట్రం, దంతేవాడ జిల్లాలోని కిరండూల్ నగరానికి రైలు సేవలు అందిస్తుంది.
1960లో, భారతీయ రైల్వే మూడు ప్రాజెక్టులను చేపట్టింది:
ఈ మొత్తం మూడు ప్రాజెక్టులు కలిసి డిబికె ప్రాజెక్ట్ లేదా దండకారణ్య బోలంగీర్ కిరిబురు ప్రాజెక్ట్ ( దండకారణ్య ప్రాజెక్ట్ కింద) గా ప్రసిద్ధి చెందాయి. కొత్తవలస-కిరండూల్ లైన్ 1966-67లో సౌత్ ఈస్టర్న్ రైల్వే జోన్ కింద ఇనుప ఖనిజాన్ని రవాణా చేయడానికి జపాన్ ఆర్థిక సహాయంతో ప్రారంభించబడింది. కిరండూల్ రైల్వే స్టేషన్ 1980 సంవత్సరంలో విద్యుదీకరించబడింది.
ఈ స్టేషన్‌కు ఒక ప్యాసింజర్ రైలు (కిరండూల్-విశాఖపట్నం ప్యాసింజర్) మాత్రమే వస్తుంది. ఇటీవల 08512/08511 విశాఖపట్నం-జగ్దల్‌పూర్ రాత్రిపూట ప్రత్యేక ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలు, ప్రత్యేక ఛార్జీలతో, కిరండూల్ వరకు పొడిగించబడింది. ఇది 58501/58502 విశాఖపట్నం-కిరండూల్-విశాఖపట్నం ప్యాసింజర్ కాకుండా కిరండూల్‌కు వెళ్ళే మొదటి ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలు ఇది.
రైలు నంబర్ 08511 గల ప్రత్యేక ఛార్జీలతో కూడిన కిరండూల్-విశాఖపట్నం ప్రత్యేక రైలు నవంబరు 21 నుండి డిసెంబరు 31 వరకు ప్రతిరోజూ మధ్యాహ్నం 3 గంటలకు కిరండూల్ నుండి బయలుదేరి మరుసటి రోజు తెల్లవారుజామున 3 గంటలకు విశాఖపట్నం చేరుకుంటుంది.
విశాఖపట్నం నుండి కిరండూల్‌కు ప్రత్యేక ఛార్జీలతో కూడిన రైలు నంబరు 08512 విశాఖపట్నం నుండి ప్రతిరోజూ నవంబరు 21 నుండి డిసెంబరు 31 వరకు రాత్రి 10.15 గంటలకు బయలుదేరి మరుసటి రోజు ఉదయం 10 గంటలకు కిరండూల్ చేరుతుందని డివిజనల్ కమర్షియల్ మేనేజర్ (కో.) జి. సునీల్ కుమార్ తెలిపారు.
గుణుపూర్ రైల్వే స్టేషన్

గుణుపూర్ రైల్వే స్టేషన్ వాల్తేరు డివిజను లోని ఈస్ట్ కోస్ట్ రైల్వేకు చెందినది. పర్లాకిమిడి మహారాజు క్రీ.శ 1931 లో నౌపడా-పర్లాఖేముండి రైలు మార్గాన్ని గుణుపూర్ వరకు పొడిగించాడు. ఇది ఒడిషా రాష్ట్రంలోని రాయగడ జిల్లాలోని గుణుపూర్ వద్ద ఉంది. పర్లాకిమిడి ఎస్టేట్ మహారాజా కృష్ణ చంద్ర గజపతి చేత స్థాపించబడింది.
పర్లాకిమిడి లైట్ రైల్వే 2 అడుగుల 6 అంగుళాల (762 మిమీ) గేజ్ రైల్వే. పర్లాకిమిడి రాజు తన రాజధానిని కేవలం 40 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న నౌపదతో అనుసంధానించాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. 1898లో ప్రభుత్వం అనుమతి ఇవ్వడంతో పనులు పూర్తిస్థాయిలో ప్రారంభమయ్యాయి. ఈ మార్గం 1900 లో ట్రాఫిక్ కు తెరవబడింది. ఈ రైలు మార్గాన్ని రూ.700,000 వ్యయంతో నిర్మించారు. ప్రారంభ సంవత్సరాలలో, పర్లాకిమిడి రైల్వే నష్టాలను చవిచూసింది, కాని 1910 తరువాత, ఇది స్వల్ప లాభాలను ఆర్జించడం ప్రారంభించింది, 1924-25 తరువాత, లాభాలు పెరిగాయి. ఇది 1929, 1931 లో రెండు దశలలో గుణుపూర్ వరకు రైలు మార్గాన్ని విస్తరించడానికి రాజాను ప్రేరేపించింది. తరువాత ఇది బెంగాల్ నాగ్పూర్ రైల్వేలో విలీనం చేయబడింది. నారో గేజ్ మార్గాన్ని 2011 లో బ్రాడ్ గేజ్ గా మార్చారు.
భారత స్వాతంత్ర్యం తరువాత ఇది ఈశాన్య రైల్వేలో విలీనం చేయబడింది. బ్రాడ్ గేజ్ మార్పిడి కోసం 1950, 1964, 1967 లో సర్వేలు జరిగాయి. చివరకు 2002 సెప్టెంబరు 27 న నౌపడా వద్ద నౌపడా-గుణుపూర్ గేజ్ మార్పిడి పనులకు శంకుస్థాపన జరిగింది. 2003 ఏప్రిల్ 1 నుండి ఇది కొత్తగా ఏర్పడిన ఈస్ట్ కోస్ట్ రైల్వేలో భాగంగా మారింది. చివరకు 2004 జూన్ 9 న గేజ్ మార్పిడి కోసం లైన్ మూసివేయబడింది.
సుదీర్ఘ నిరీక్షణ తరువాత, పనులు పూర్తయ్యాయి, బ్రాడ్ గేజ్ మార్గంలో గుణుపూర్ నుండి మొదటి రైలు 2011 ఆగస్టు 21 న ప్రారంభమైంది. 2011 ఆగస్టు 21 న పూరీ-గుణుపూర్ ప్యాసింజర్ ప్రవేశపెట్టడంతో సేవలు పునఃప్రారంభమయ్యాయి.
2019 జనవరి నాటికి, గుణుపూర్ నుండి నాలుగు రైళ్లు ఉన్నాయి. గుణుపూర్ రైల్వే స్టేషను నుండి నడిచే రైళ్ళు:
హౌరా జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను

హౌరా జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను ను హౌరా రైల్వే స్టేషను అని కూడా అంటారు. ఇది భారతీయ రైల్వేలు నిర్వహిస్తున్న అతిపెద్ద రైల్వే స్టేషన్. ఈ రైల్వే స్టేషన్ హౌరా, కోల్‌కాతా ప్రజలకు రైల్వే సేవలు అందిస్తోంది. హౌరా రైల్వే స్టేషను భారతీయ రైల్వేలు నిర్వహిస్తున్న అతిపెద్ద రైల్వే స్టేషన్. ఇది హుగ్లీ నది పశ్చిమ తీరములో ఉంది. హౌరా రైల్వే స్టేషను మొత్తం 23 ప్లాట్‌ఫారములు కలిగివున్నది . ప్రతి ప్లాట్‌ఫారము 24 లేదా అంతకన్నా ఎక్కువ బోగీలు కల ఎటువంటి రైలుబండి నయినా కూడా తీసుకుని, నిర్వహించగలవు. ఈ రైల్వే స్టేషను నుండి ప్రతి రోజూ సుమారు 620 ప్రయాణికుల రైళ్ళూ ప్రయాణిస్తాయి. హౌరా రైల్వే స్టేషను కోల్‌కాత్త లో గల మరో 5 ఇంటర్ సిటీ రైల్వే స్టేషన్లు హౌరా, కోల్‌కాతా ప్రజల అవసరాలు తిరుస్తున్నాయి, అవి సీయాల్దా, సంత్రగచ్చి, షాలిమార్, కోల్‌కాతా రైల్వే స్టేషన్లు.
1851 జూన్ లో ఈస్టు ఇండియా రైల్వే కంపెనికి చీఫ్ ఇంజనీర్ జార్జ్ టర్న్ బుల్ హౌరా రైల్వే స్టేషనుకు సంబందించిన ఒక ప్లాన్ ను సమర్పించాడు.అయితే 1852 అక్టోబరు లో మొదలయిన ఈ రైల్వే స్టేషన్ నిర్మాణం1854 నాటికి పూర్తయింది. 1901 లో పెరుగుతున్న ప్రయాణికుల అవసరాలతో కొత్త రైల్వే స్టేషన్ భవన నిర్మాణానికి ప్రతిపాదనలు చేసారు.అప్పటి బ్రిటీష్ వాస్తుశిల్పి హల్సీ రికార్డో కొత్త రైల్వే స్టేషన్ భవన నిర్మాణానికి రూపకల్పన చేసాడు. కొత్త రైల్వే స్టేషన్ భవనాన్ని 1905 డిసెంబరు 1 న ప్రారంభించారు. అప్పటి హౌరా రైల్వే స్టేషన్ 15 ప్లాట్‌ఫారములు కలిగివుండేది. 1980ల్లో హౌరా రైల్వే స్టేషన్ ను విస్తరిస్తూ మరొక 8 నూతన ప్లాట్‌ఫారములు నిర్మించారు.అదే సమయంలో పెరుగుతున్న ప్రయాణీకుల అవసరాలు తీర్చడానికి 'యాత్రి నివాశ్' నిర్మించారు. హౌరా రైల్వే స్టేషన్ ఉత్తరభాగం లో రైల్వే మ్యూజియం ఉంది. అందులో తూర్పు రైల్వే మండలానికి సంబందించిన అనేక చారిత్రిక వస్తువులు (కళాఖండాలు) కలవు.
తూర్పు రైల్వే హౌరా రైల్వే స్టేషన్ నుండి బేలూర్ మఠం, గోఘాట్, బర్ధమాన్, సేరంపోర్, తార్కేశ్వర్ ప్రాంతాలకు, ఆగ్నేయ రైల్వే మేచెద, మిడ్నాపూర్, హల్దియా, తమ్లుక్, పస్కురా ప్రాం తాలకు సబర్బన్ రైళ్ళను నడుపుతున్నయి. ఒక నేరో గేజ్ రైల్వే మార్గం బర్ధమాన్ కాత్వాల మద్య కలదు .
హౌరా రైల్వే స్టేషన్లో తూర్పు రైల్వేజోన్ యొక్క ప్రధాన కార్యాలయం ఉంది. మొత్తం 23 కలిగిన ఈ హౌరా రైల్వే స్టేషన్లో '1'వ ప్లాట్‌ఫారముల నుండి '15'ప్లాట్‌ఫారములు టెర్మినల్ 1 లోను, టెర్మినల్ 2 లో 16 వ ప్లాట్‌ఫారముల నుండి 23 ప్లాట్‌ఫారములు కలవు . ఈ స్టేషనులో లాడ్జింగ్ (బస), రెస్టారెంట్లు, కేఫ్‌లు, కాఫీ షాప్, బుక్ స్టాల్స్ (పుస్తకం దుకాణాలు), వెయిటింగ్ హాల్స్ (వేచి ఉండు మందిరాలు), క్లోక్ రూములు (అంగీ గదులు), రైలు విచారణ కౌంటర్లు, స్థితి ప్రదర్శన (డిజిటల్) బోర్డులు కలవు .మొదటి తరగతి ప్రయాణికుల కొరకు శీతలికరణ గదులు ఉన్నాయి. టెర్మినల్ 2 లో ప్రయాణికుల వసతి కొరకు 'యాత్రి నివాశ్' ను నిర్మించారు. నాలుగు ప్రధాన మార్గాలు హౌరా జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను వద్ద అంతమవుతాయి. అవి
హౌరా రైల్వే స్టేషన్ లో డీజిల్ లోకో షెడ్ కలదు .ఇందులో మొత్తం 84 డీజిల్ లోకోమోటివ్లు ఉన్నాయి. ఎలక్ట్రిక్ లోకో షెడ్ లో 96 ఎలక్ట్రిక్ లోకోమోటివ్లు ఉన్నాయి. హౌరా రైల్వే స్టేషన్ వద్ద విద్యుత్ ట్రిప్ షెడ్ కూడా కలదు .ఇందులో దాదాపుగా 20 విద్యుత్ లోకోమోటివ్లను వుంచవచ్చు. తరగతి డబ్ల్యుడిఎం - 2 కొరకు ఒక డీజిల్ లోకో షెడ్, లోకోమోటివ్ నమూనాలు ఇండియన్ లోకోమోటివ్ తరగతి డబ్ల్యుఎజి - 7, డబ్ల్యుఈం-4, డబ్ల్యుఎజి - 5 తరగతుల (మోడళ్ల) కు మరి ఒక ఎలక్ట్రిక్ లోకో షెడ్ కలిగి ఉంది.ఈ ఎలక్ట్రిక్ లోకో షెడ్లో 100 WAP-4 తరగతికి చెందిన ఎలక్ట్రిక్ లోకోమోటివ్ లను నిర్వహించగలదు. ఈ రైల్వే స్టేషన్ లో మెమో రైళ్ళను నిలిపివుంచడానికి 15 విభాగాలు ఉన్నాయి.
San Pablo Heritage zone

San Pablo Heritage zone or The city of San Pablo Heritage zone (Tagalog: Sonang pamana ng San Pablo), is a location in San Pablo city, Laguna containing built structures from the Spanish and American colonial era, historical monuments and objects of historical and cultural significance.
San Pablo city is one of the oldest documented settlements in the Philippines. In 1586, Captain Juan de Salcedo arrived in the village of Sampaloc, an upland community of Tagalog and Aeta.
Geographically, the city is the heart of the Laguna Volcanic Field, which explains the abundance of unique geological structures such as the crater lakes, hills and others.
Politically and economically, San Pablo is one of the most prosperous cities in the country in the early 20th century, owing to its main produce of coconuts. It is also the first city in the province of Laguna as established by Commonwealth Act no. 520.
The city is also home to the see of the Roman Catholic Bishop of San Pablo, a diocese which oversees catholic churches in the province of Laguna.
As expressed in City Ordinance (CO) 2018–53 by the local government of San Pablo city, the San Pablo Heritage zone was established to preserve and enshrine the legacy and history of the city.
The area covers:
Listed below are structures included in the heritage zone.
Listed below are heritage markers in the city of San Pablo as installed by the National Historical Commission of the Philippines and its predecessors, the Philippine Historical Committee and the National Historical Institute.
Poipet railway station

Poipet railway station is a railway station in Poipet, Banteay Meanchey Province, Cambodia located at 850 meters from the border of Thailand. It is the railway terminus of the Phnom Penh–Poipet Line and it was also connects to the State Railway of Thailand via Eastern Line.
The station was built and completed in 1930 during the French colonial era as part of the section between Phnom Penh and Poipet. In 1941, the line was built linking to Thailand, but five years later, it was removed after the World War II ends and it was rebuilt in 1953, upon Cambodia's request and opened it on 22 April 1955, though it was closed again in 1961 due to strained Cambodia–Thailand relations. The cross-border link between Aranyaprathet and Poipet was reopened in April 2019, and temporarily suspended between 2020-21 due to the COVID-19 pandemic.
Slave Island railway station

Company Roads Railway Station (also known as Kompanna Vidiya Railway Station) is a railway station in Colombo, Sri Lanka. It serves the Company Roads area in the centre of the city. It is served by commuter rail. The station building is significant for its historic architecture.
Company Roads Station was built during the colonial era. It was built in the 1870s, under the government of Governor William Henry Gregory. The Coastal Line was originally designed across the Galle Face Green, but due to requests by the public to avoid the promenade, an alternate route was made through Slave Island. The Slave Island Railway station was built shortly after the construction of the track.
In 1913 it became the first station on the Coastal Line to have a double platform.
The station carries significant architectural and historic value. The station displays stylish arches, intricate woodwork and metal installations, and the signature Victorian mixing of iron and stone. According to Sirisena Rajapkashe, author of The History of Sri Lankan Railways, the architecture of the station was influenced by the era stations on the Liverpool-Manchester line and the London-Birmingham line in Britain.
The station is now a historic building that receives preservation support by the John Keells Foundation. John Keells also supports the restoration of worn-out features. Part of the work also involves the ambience of the station building; lights, paint, and paving are being improved for a better environment for commuters.
Located in the Company Roads area, just east of the Galle Face Green, the station sits in a commercial locale with business establishments, hotels, and shopping centers.
Company Roads is served by commuter rail services of Sri Lanka Railways.
Kacheguda railway station

Kacheguda railway station (station code: KCG) is one of the four Central Stations in Hyderabad City of Telangana in India. It is operated by the South Central Railway zone of Indian Railways. The station was first built during the reign of Nizam Osman Ali Khan to create wider connectivity for the state to Western cities like Mumbai through the railway junction at Wadi.
Endowed with central and side domes and accompanying minarets, this station has aspects of Gothic-style architecture. The station handles trains originating for Indore, Bhopal, Aurangabad, Tirupati, Bangalore, Mysuru, Chennai, Delhi, Nanded, Nizamabad, Mangalore, Madurai, and more. Housing many modern passenger amenities, this station now serves as the Headquarters station of the Hyderabad railway division of South Central Railway.
In addition to the new terminus building that is constructed which also houses a miniature Rail museum and branded outlets like Café Coffee Day the Zonal Railway has identified the station for development of Multi Functional Complex adjoining to the station building.
The facility is getting developed on public-private partnership basis and the bidding process is over and the private concessionaire has been appointed for the project.
Constructed in 1916, by the Nizam of Hyderabad Asaf Jah VII, this Station was the Headquarters of the then Nizam's Guaranteed State Railway.
Kacheguda railway station is classified as an A1–category station in the Hyderabad railway division.
The Kacheguda railway station connects Hyderabad City with MMTS Rail Transit, and localities like Kachiguda, Barkatpura, Chaderghat, Narayanguda, Koti and Abids are accessible from this station.
This station has four pit lines for primary maintenance of trains which are originating from here.
Srinagar railway station

Srinagar railway station is a railway station of the city of Srinagar in the Jammu and Kashmir, India.
The station is part of the Jammu–Baramulla line and lies in the newly created Jammu division, which once completed, will connect the city to the rail network of India. Currently, services are to Baramulla and Banihal. The railway line has now fully completed is expected to increase tourism and travel to the Kashmir Valley.
The Chenab Bridge, between Sangaldan Railway Station and Reasi Railway Station.was completed in 2022.
The station is also planned to be part of a second railway line, the Srinagar–Kargil–Leh line.
The station has been built as part of the Jammu–Baramulla line megaproject, intending to link the Kashmir Valley with Jammu Tawi and the rest of the Indian railway network.
The station, in Nowgam, is 8 km from the city centre. The main hub of stations in Kashmir Is Budgam stations and where all trains are being repaired or any other services.
The station features Kashmiri wood architecture, with an intended ambiance of a royal court which is designed to complement the local surroundings to the station. Station signage is predominantly in Urdu, English and Hindi. The IRCTC intends to build a hotel in close proximity to the site.
List of Mumbai Suburban Railway stations

This is a List of stations of the Mumbai Suburban Railway, a suburban rail system serving the Mumbai Metropolitan Region in Maharashtra, India.The Mumbai Suburban Railway was opened on 16 April 1853. The system is operated by Western Railway and Central Railway. Each route contains "slow" and "fast" tracks. "Slow" tracks are dedicated tracks for suburban trains, while "fast" tracks are shared with long-distance trains operated by Indian Railways. Some railway stations on the network serve both suburban as well as long-distance trains.
The Mumbai Suburban Railway comprises a major 6 line – Western Line, Central Line, Harbour Line, Trans-Harbour Line, Nerul–Uran line and Vasai Road–Roha line. Each of these corridors may consist of additional lines that may intersect with each other. The system uses rolling stock of broad gauge and consists of completely at-grade lines. The railway system is open from 4 am to 1 am and has an average daily ridership of 7.24 million commuters.
Mumbai Suburban Stations on Western Railway
List of railway lines in India

This article lists conventional railway lines of India. For urban railway lines, see Urban rail transit in India, for high-speed railway lines and speed classification, see List of high-speed railway lines in India.
† Converted from narrow or meter gauges ‡ Under construction or under upgradation
Group B lines: up to 130 km/h (81 mph) Group A lines: up to 160 km/h (99 mph)
The following major trunk lines that connect major Indian cities are formed by combination of multiple smaller lines.
Guwahati railway station

Guwahati Railway Station (Station code: GHY) is located in the heart of the city of Guwahati, Assam. It is the first fully solar-operated railway station in India. It has been rated as A1-category station. Just behind the Guwahati Railway Station is the Assam State Transport Corporation Bus Terminal.
An ISO-certified railway station, Guwahati Railway Station has been ranked 21 in cleanliness among the A1-category railway stations in India.
To reduce the traffic on the Guwahati junction, there is another railway station in the city at Maligaon, the Kamakhya railway station. Almost all newly introduced trains run from the Kamakhya Jn. railway station only. There were plans to make a new railway station at Beltola (in the southern part of Guwahati) to introduce trains towards Shillong, Meghalaya. Plans have not been finalized and are still in progress.
Guwahati railway station claimed to have become the first railway station to run entirely on solar power. The solar panel installation project was commissioned in April 2017, but an on-the-spot assessment by G Plus in February 2023 revealed that the solar power generated by the railway station covered only 15 per cent of its power requirements.
In recent years the railway station has received a 100 feet-high tricolour. It is the tallest tricolour among any railway station in northeast India.
The station has a diesel locomotive shed with room for 80 locomotives. The sheds accommodate WDM-3D, WDG-4D, WDG-4 and WDS class locomotives. The shed now also accommodates WDP-4D locomotives. The station has a coach maintenance complex.
The station is the divisional headquarters for the Northeast Frontier Railway. It became the first ever Railway station in the Indian Railways to get an ISO certification from the National Green Tribunal for "providing passenger amenities in a clean and green environment".
The station has seven platforms. It serves the long-distance trains of NFR. Google along with RailWire provided Free high speed Wifi until 2020. However, RailTel (RailWire's parent company) has confirmed that it will continue to provide free Wifi Internet services.
The following services are available at Guwahati Railway Station:
Dibrugarh railway station

Dibrugarh railway station is a railway junction station on the Lumding–Dibrugarh section. It is rated as an A Category railway station in Northeast Frontier Railway and is located in Dibrugarh, the 3rd largest city in the Indian state of Assam. Dibrugarh railway station (DBRG) is the second railway station of the historic city of Dibrugarh after Dibrugarh Town railway station (DBRT). It is the largest railway station in Northeast India in terms of area covering approx 400 Bighas of Land. Nearest to the India's longest rail-cum-road Bogibeel Bridge which connects Southern Bank to Northern Bank of Assam.
In her book Urban History of India: A Case Study, Deepali Barua writes: "Dibrugarh was made the district headquarters in 1840. But it was not only for strategic importance that it soon became so important. The greatest interest of the British in Assam was the commerce centring around it. As early as 1823 the British discovered tea in the modern Sadiya region. It was at Chabua The Birth Place of Indian Tea, 20 miles to the east of Dibrugarh that the British made their first experiments with tea cultivation with indigenous plants. Very soon oil and coal were discovered in areas near to Dibrugarh town. Oil was discovered at Digboi in 1882 and coal was found at Margherita in 1876. All these greatly enhanced the importance of Dibrugarh as a centre of industrial, commercial, and administrative activities."
Following services available in Dibrugarh Railway Station:
The 1,000 mm (3 ft 3+3⁄8 in)-wide metre-gauge line from Dibrugarh steamer ghat to Makum was opened to passenger traffic on 16 July 1883.
The metre-gauge railway track earlier laid by Assam Bengal Railway from Chittagong to Lumding was extended to Tinsukia on the Dibru–Sadiya line in 1903.
The project for the conversion of the Lumding–Dibrugarh section from metre gauge to 5 ft 6 in (1,676 mm) broad gauge was completed by the end of 1997.
The Dibrugarh–Kanyakumari Vivek Express was named in memories of Sri Swami Vivekananda which was introduced by Former Railway Minister Smt Mamata Banerjee on 19 November 2011. It is the only train service which covers the longest route in India. The train runs for 4,278 km (2,658 mi) across the states of Assam, Nagaland, West Bengal, Jharkhand, Odisha, Andhra Pradesh, Kerala and Tamil Nadu in 75 hours.
The Iconic Engineering Marvel 4.94 km (3 mi) long, combined Rail-Cum-Road Bogibeel Bridge across the Brahmaputra connects the Souther Bank of Assam Dibrugarh with the Northern Bank of Assam Dhemaji. The foundation of the infrastructure was laid by Former Prime Minister, Sri Atal Bihari Vajpayee in 2002, which is finally dedicated to the Nation on 25 December 2018 by Honourable Prime Minister Sri Narendra Modi.
Major Trains available from this railway station are as follows:
Edwardian architecture

Edwardian architecture usually refers to a Neo-Baroque architectural style that was popular for public buildings in the British Empire during the Edwardian era (1901–1910). Architecture up to 1914 is commonly included in this style.
It can also be used to mean various styles in middle-class housing, including relaxed versions of Arts and Crafts architecture.
Edwardian architecture is generally less ornate than high or late Victorian architecture, apart from a subset – used for major buildings – known as Edwardian Baroque architecture.
The Victorian Society campaigns to preserve architecture built between 1837 and 1914, and so includes Edwardian as well as Victorian architecture within its remit.
The characteristic features of the Edwardian Baroque style were drawn from two main sources: the architecture of France during the 18th century and that of Sir Christopher Wren in England during the 17th—part of the English Baroque (for this reason Edwardian Baroque is sometimes referred to as "Wrenaissance"). Sir Edwin Lutyens was a major exponent, designing many commercial buildings in what he termed 'the Grand Style' during the later 1910s and 1920s. This period of British architectural history is considered a particularly retrospective one, since it is contemporary with Art Nouveau.
Typical details of Edwardian Baroque architecture include extensive rustication, usually more extreme at ground level, often running into and exaggerating the voussoirs of arched openings (derived from French models); domed corner rooftop pavilions and a central taller tower-like element creating a lively rooftop silhouette; revived Italian Baroque elements such as exaggerated keystones, segmental arched pediments, columns with engaged blocks, attached block-like rustication to window surrounds; colonnades of (sometimes paired) columns in the Ionic order and domed towers modelled closely on Wren's for the Royal Naval College in Greenwich. Some Edwardian Baroque buildings include details from other sources, such as the Dutch gables of Norman Shaw's Piccadilly Hotel in London.
Other characteristics include:
India has the largest collection of Edwardian architecture buildings outside of the United Kingdom.
Lucknow Charbagh railway station

Lucknow Charbagh (officially Lucknow NR, station code: LKO) is the largest and busiest railway station of Lucknow city. In 19th century, the next important station in the north after Delhi was Lucknow. It was the headquarters of the Oudh and Rohilkhand Railway (O&RR) whose first line from Lucknow to Kanpur was built in April 1867.
Now known as Lucknow Charbagh station, it is part of Northern Railway. It is neighbored by another major station, Lucknow Junction under the North-Eastern Railway within the same premises with a different terminal building.
Built at a price of ₹ 70 lakhs, which now values as 2 million Dollars or 14 crore INR in 2021; Lucknow Charbagh was designed by J. H. Horniman. The foundation of the railway station was placed in March 1914. The building was completed in 1923. A major role in its design and planning was carried out by Chaubey Mukta Prasad, a consulting engineer for Ms Lanebrown and Hulett. It has a large garden in front of the building. It incorporates the mix of Rajput, Awadhi and Mughal architecture and has a palatial appearance. Architecturally, it is considered one of the most beautiful railway stations in India. The Government Railway Police station at Lucknow Charbagh holds an ISO 9001 certificate.
The station has 9 platforms. Out of which, 2 platforms are Terminals, located towards Dilkusha Side and 7 are Through Platforms. 2 more terminal platforms are under construction which are towards Alam Nagar Side.
The adjacent Lucknow NER Jn. has 6 Terminal Platforms. Although managed by 2 different divisions, the entire complex houses 15 platforms.
List of railway stations in Kerala

The rail network in Kerala is operated by Indian Railways. The state falls in the Southern Railway zone. The railways connects the most major towns and cities except those in the highland districts of Idukki and Wayanad.
The total railway network in the state is 1054 kms in length and is controlled by three out of six divisions of the Southern Railway: Thiruvananthapuram railway division headquartered at Thiruvananthapuram, Palakkad railway division headquartered at Palakkad and Madurai railway division headquartered at Madurai, Tamil Nadu.
The first railway line in the state was laid from Tirur to Chaliyam (Kozhikode), with the oldest Railway Station at Tirur, passing through Tanur, Parappanangadi, Vallikkunnu, and Kadalundi. The railway was extended from Tirur to Kuttippuram through Tirunavaya in the same year. It was again extended from Kuttippuram to Shoranur through Pattambi in 1862, resulting in the establishment of Shoranur Junction railway station, which is also the largest railway junction in the state. Major railway transport between Chaliyam–Tirur began on 12 March 1861, from Tirur-Shoranur in 1862, from Shoranur–Cochin Harbour section in 1902, from Kollam–Sengottai on 1 July 1904, Kollam–Thiruvananthapuram on 4 January 1918, from Nilambur-Shoranur in 1927, from Ernakulam–Kottayam in 1956, from Kottayam–Kollam in 1958, from Thiruvananthapuram–Kanyakumari in 1979 and from the Thrissur-Guruvayur Section in 1994. The Nilambur–Shoranur line is one of the shortest broad gauge railway lines in India. It was established in the British era for the transportation of Nilambur teaks and Angadipuram Laterite to United Kingdom through the port at Kozhikode. The presence of Palakkad Gap on Western Ghats makes the Shoranur Junction railway station important as it connects the southwestern coast of India (Mangalore) with the southeastern coast (Chennai). Kochi Metro is the metro rail system in the city of Kochi. It is the only metro rail system in Kerala.
Railway lines across Kerala
Proposed railway lines (Under construction/ DPR stage)