ජිම්නාස්ටික්

ජිම්නාස්ටික් යනු සමබරතාවය, ශක්තිය, නම්‍යශීලී බව, කඩිසර බව, සම්බන්ධීකරණය, කලාත්මක බව සහ විඳදරාගැනීම අවශ්‍ය වන ශාරීරික අභ්‍යාස ඇතුළත් ක්‍රීඩාවකි. ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩාවට සම්බන්ධ වන චලනයන් අත්, කකුල්, උරහිස්, පිටුපස, පපුව සහ උදරීය මාංශ පේශි කණ්ඩායම් වර්ධනයට දායක වේ. ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩාව පරිණාමය වූයේ පුරාණ ග්‍රීකයන් විසින් භාවිතා කරන ලද අභ්‍යාස වලින් අශ්වයෙකු නැගීමේ සහ බැසීමේ කුසලතා සහ සර්කස් කාර්ය සාධන කුසලතා ඇතුළත් විය.
තරඟකාරී ජිම්නාස්ටික් වල වඩාත් පොදු ආකාරය කලාත්මක ජිම්නාස්ටික් (AG) වේ. කාන්තාවන් සඳහා, සිදුවීම් බිම, සුරක්ෂිතාගාරය, අසමාන තීරු සහ ශේෂ කදම්භ ඇතුළත් වේ; පිරිමින් සඳහා, එය බිම, සුරක්ෂිතාගාරය, වළලු, pommel අශ්වයා, සමාන්තර තීරු සහ තිරස් තීරුව ඇතුළත් වේ.
ලොව පුරා ජිම්නාස්ටික් තරඟ සඳහා වන පාලක මණ්ඩලය Fédération Internationale de Gymnastique (FIG) වේ. සැමට ජිම්නාස්ටික්, පිරිමි සහ කාන්තා කලාත්මක ජිම්නාස්ටික්, රිද්මයානුකූල ජිම්නාස්ටික්, ට්‍රැම්පොලිං (ද්විත්ව කුඩා ට්‍රැම්පොලයින් ඇතුළුව), ටම්බල් කිරීම, ඇක්‍රොබැටික්, ඇරොබික් සහ පාකර් ඇතුළු ක්‍රීඩා අටක් FIG මගින් පාලනය වේ. FIG විසින් හඳුනා නොගත් විෂයයන් අතර රෝද ජිම්නාස්ටික්, සෞන්දර්යාත්මක කණ්ඩායම් ජිම්නාස්ටික්, TeamGym සහ mallakamba ඇතුළත් වේ.
ජිම්නාස්ටික් ආශ්‍රිත ක්‍රීඩා වල සහභාගිවන්නන් අතර කුඩා ළමුන්, විනෝදාත්මක මට්ටමේ ක්‍රීඩක ක්‍රීඩිකාවන් සහ තරඟකාරී ක්‍රීඩකයින් සෑම තරාතිරමකම දක්ෂතා දක්වයි.
ජිම්නාස්ටික් යන වචනය ව්‍යුත්පන්න වී ඇත්තේ පොදු ග්‍රීක විශේෂණයක් වන γυμνός ( gymnos), අදාළ ක්‍රියා පදයෙන් γυμνάζω ( gymnazo ), එහි තේරුම "නිරුවතින් පුහුණු කිරීම", "ජිම්නාස්ටික් අභ්‍යාසවල පුහුණු කිරීම", සාමාන්‍යයෙන් "පුහුණු කිරීම, ව්‍යායාම කිරීම" යන්නයි. ක්‍රියා පදයට මෙම අර්ථය ලැබුණේ පුරාණයේ ක්‍රීඩක ක්‍රීඩිකාවන් ඇඳුම් නොමැතිව ව්‍යායාම කර තරඟ කළ බැවිනි.
ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩාව පුරාණ ග්‍රීසියේ විශේෂයෙන් ස්පාටා සහ ඇතන්ස් දක්වා ව්‍යායාම කළ හැකිය. එම කාලය පිළිබඳ ව්‍යායාමය ෆිලෝස්ට්‍රැටස්ගේ කෘතිය මගින් ලේඛනගත කරන ලදී Gymnastics: The Ethics of an Athletic Aesthetic . ජිම්නාස්ටික් අභ්‍යාසය සඳහා මුල් යෙදුම අදාළ ග්‍රීක ක්‍රියා පදය වන γυμνάζω ( gumnázō ) වෙතින් වන අතර එය "නිරුවතින් හෝ නිරුවතින් පුහුණු කිරීම" ලෙස පරිවර්තනය වන්නේ තරුණ පිරිමින් ඇඳුම් නොමැතිව ව්‍යායාම කරන බැවිනි. පුරාණ ග්‍රීසියේ, ශාරීරික යෝග්‍යතාවය පිරිමි සහ ගැහැණු යන දෙඅංශයෙන්ම ඉතා වටිනා ගුණාංගයක් විය. ක්‍රි.පූ. 146 දී රෝමවරුන් ග්‍රීසිය යටත් කර ගැනීමෙන් පසුව පමණක් ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩාව වඩාත් විධිමත් වූ අතර මිනිසුන් යුද්ධයට පුහුණු කිරීමට යොදා ගන්නා ලදී. ජිම්නාස්ටික් යනු දර්ශනය, කවිය, සංගීතය, ජ්‍යාමිතිය සහ තාරකා විද්‍යාව හා සැසඳිය හැකි ප්‍රඥාවේ ආකාරයක් බවට Philostratus ගේ ප්‍රකාශය මත පදනම්ව, ඇතන්ස් මෙම වඩාත් ශාරීරික පුහුණුව මනසේ අධ්‍යාපනය සමඟ ඒකාබද්ධ කළේය. ශාරීරික අධ්‍යාපන පුහුණු මධ්‍යස්ථානයක් වන පැලස්ට්‍රා හි, ශරීරය සහ මනස අධ්‍යාපනයේ විනය ඒකාබද්ධ කරන ලද අතර එය වඩාත් සෞන්දර්යාත්මක සහ තනි පුද්ගල ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩාවකට ඉඩ සලසන අතර දැඩි බව, විනය, වාර්තා පරාජය කිරීම කෙරෙහි අවධානය යොමු කරයි. සහ ශක්තිය කෙරෙහි අවධානය යොමු කිරීම.
1770 පෙබරවාරි 19 වන දින වැලෙන්සියාවේ උපත ලැබූ ස්පාඤ්ඤ කර්නල්වරයෙකු වන දොන් ෆ්‍රැන්සිස්කෝ අමෝරෝස් වයි ඔන්ඩේනෝ, 1848 අගෝස්තු 8 වන දින පැරිසියේදී මිය ගිය අතර ප්‍රංශයේ අධ්‍යාපනික ජිම්නාස්ටික් හඳුන්වා දුන් පළමු පුද්ගලයා විය. ජර්මානු ෆ්‍රෙඩ්රික් ලුඩ්විග් ජාන් විසින් 1811 දී බර්ලිනයේ ජර්මානු ජිම්නාස්ටික් ව්‍යාපාරය ආරම්භ කරන ලද අතර එය සමාන්තර තීරු, මුදු, ඉහළ තීරුව, පොමෙල් අශ්වයා සහ වෝල්ට් අශ්වයා සොයා ගැනීමට හේතු විය.
ජර්මානුවන් චාල්ස් බෙක් සහ චාල්ස් ෆොලන් සහ ඇමරිකානු ජෝන් නීල් විසින් 1820 ගණන්වල එක්සත් ජනපදයට පළමු ජිම්නාස්ටික් රැල්ල ගෙන එන ලදී. බෙක් එක්සත් ජනපදයේ පළමු ව්‍යායාම ශාලාව 1825 දී මැසචුසෙට්ස් හි නෝර්ත්හැම්ප්ටන් හි රවුන්ඩ් හිල් පාසලේදී විවෘත කළේය. ෆොලන් විසින් 1826 දී හාවඩ් විද්‍යාලයේ සහ මැසචුසෙට්ස් හි බොස්ටන්හි 1826 දී පළමු විද්‍යාල ව්‍යායාම ශාලාව සහ පළමු පොදු ව්‍යායාම ශාලාව විවෘත කරන ලදී. 1827 දී පෝට්ලන්ඩ්, මේන් හි එක්සත් ජනපදයේ පොදු ව්‍යායාම ශාලාවක් විවෘත කළ පළමු ඇමරිකානුවා නීල් ය ඔහු මෙම මුල් උත්සාහයන් ඇමරිකානු අධ්‍යාපන සඟරාව සහ යැංකි හි ලේඛනගත කර ප්‍රවර්ධනය කළේය, ව්‍යාපාරයේ ඇමරිකානු ශාඛාව පිහිටුවීමට උපකාරී විය.
ජාත්‍යන්තර ජිම්නාස්ටික් සම්මේලනය (FIG) 1881 දී ලීජ් හි ආරම්භ කරන ලදී. දහනව වන ශතවර්ෂයේ අවසානය වන විට, පිරිමි ජිම්නාස්ටික් තරඟය 1896 පළමු නවීන ඔලිම්පික් ක්‍රීඩා උළෙලට ඇතුළත් කිරීමට තරම් ජනප්‍රිය විය. එතැන් සිට 1950 ගණන්වල මුල් භාගය දක්වා, ජාතික හා ජාත්‍යන්තර තරඟ දෙකෙහිම රූබ්‍රික්, ජිම්නාස්ටික් යටතේ එකතු කරන ලද වෙනස්වන විවිධ අභ්‍යාස ඇතුළත් විය, ඒවාට උදාහරණයක් ලෙස, සමමුහුර්ත කණ්ඩායම් බිම කැලිස්ටෙනික්, කඹ නැගීම, උස පැනීම, ධාවනය සහ තිරස් ඉණිමඟ ඇතුළත් විය. 1920 ගණන්වලදී කාන්තාවන් ජිම්නාස්ටික් ඉසව් සංවිධානය කර ඒවාට සහභාගී විය. පළමු කාන්තා ඔලිම්පික් තරඟය සීමිත වූ අතර, සමමුහුර්ත කැලිස්ටීනික්ස් සහ ධාවන පථ සහ පිටිය පමණක් ඇතුළත් විය. මෙම ක්රීඩා 1928 දී ඇම්ස්ටර්ඩෑම්හිදී පැවැත්විණි.
1954 වන විට ඔලිම්පික් ක්‍රීඩා උපකරණ සහ පිරිමි සහ කාන්තා යන දෙඅංශයේම ඉසව් නවීන ආකෘතියෙන් ප්‍රමිතිගත කර ඇති අතර, ඒකාකාර ශ්‍රේණිගත කිරීමේ ව්‍යුහයන් (1 සිට 15 දක්වා ලක්ෂ්‍ය පද්ධතියක් ඇතුළුව) එකඟ විය. 1930 දී, ජිම්නාස්ටික් කාන්තාවන්ගේ පළමු එක්සත් රාජධානියේ මහජන ව්‍යාපාර සංවිධානය, සෞඛ්‍ය හා රූපලාවන්‍ය පිළිබඳ කාන්තා ලීගය, ලන්ඩනයේ මේරි බැගොට් ස්ටාක් විසින් ආරම්භ කරන ලදී. මෙම අවස්ථාවේ දී, සෝවියට් ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින් ඉතා විනයගරුක හා දුෂ්කර කාර්ය සාධනයකින් ලොව මවිතයට පත් කළ අතර එය අඛණ්ඩව පූර්වාදර්ශයක් විය. ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩාවේ නවීන යුගයක් ප්‍රචාරය කිරීමට සහ ආරම්භ කිරීමට රූපවාහිනිය උපකාර කර ඇත. පිරිමි සහ කාන්තා ජිම්නාස්ටික් දෙකම දැන් සැලකිය යුතු ජාත්‍යන්තර උනන්දුවක් ආකර්ෂණය කර ඇති අතර සෑම මහාද්වීපයකම විශිෂ්ට ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින් සොයාගත හැකිය.
කලාත්මක ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයෙකුගේ ලකුණු පැමිණෙන්නේ දිනචරියාවක මූලද්‍රව්‍යවල ආරම්භක අගයෙන් ලබාගත් අඩු කිරීම් මගිනි. දිනචරියාවක ආරම්භක අගය පදනම් වන්නේ ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයා උත්සාහ කරන මූලද්‍රව්‍යවල දුෂ්කරතා සහ ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයා සංයුතියේ අවශ්‍යතා සපුරාලන්නේද නැද්ද යන්න මතය. එක් එක් උපකරණ සඳහා සංයුතියේ අවශ්යතා වෙනස් වේ. මෙම ලකුණු D ලකුණු ලෙස හැඳින්වේ. ක්‍රියාත්මක කිරීම සහ කලාත්මක බවෙහි අඩු කිරීම් උපරිම 10.0 සිට ගනු ලැබේ. මෙම ලකුණු E ලකුණු ලෙස හැඳින්වේ. අවසාන ලකුණු ගණනය කරනු ලබන්නේ D සහ E ලකුණු එකතු කිරීමෙනි.
පහත සඳහන් විෂයයන් FIG මගින් පාලනය වේ.
කලාත්මක ජිම්නාස්ටික් සාමාන්යයෙන් පිරිමි සහ කාන්තා ජිම්නාස්ටික් ලෙස බෙදා ඇත. පිරිමි ඉසව් හයක් සඳහා තරඟ කරයි: බිම් අභ්‍යාස, පොමල් අශ්වයා, නිශ්චල වළලු, සුරක්ෂිතාගාරය, සමාන්තර තීරු සහ තිරස් තීරුව, කාන්තාවන් හතරකින් තරඟ කරයි: සුරක්ෂිතාගාරය, අසමාන තීරු, සමතුලිත කදම්භ සහ බිම් අභ්‍යාස. සමහර රටවල, කාන්තාවන් වරෙක වළලු, ඉහළ තීරුව සහ සමාන්තර තීරු මත තරඟ කළහ (උදාහරණයක් ලෙස, 1950 ගණන්වල සෝවියට් සංගමය තුළ).
2006 දී, FIG කලාත්මක ජිම්නාස්ටික් සඳහා නව ලකුණු ක්‍රමයක් හඳුන්වා දුන් අතර එහි ලකුණු තවදුරටත් ලකුණු 10 කට සීමා නොවේ. මෙම පද්ධතිය එක්සත් ජනපදයේ ප්‍රභූ මට්ටමේ තරඟ සඳහා භාවිතා වේ. පැරණි ලකුණු කේතය මෙන් නොව, වෙනම ලකුණු දෙකක් ඇත, ක්‍රියාත්මක කිරීමේ ලකුණු සහ දුෂ්කරතා ලකුණු. පෙර ක්‍රමයේදී, ක්‍රියාත්මක කිරීමේ ලකුණු එකම ලකුණු විය. 10.00 න් එදත් අදත් කෙටි අභ්‍යාස හැර. ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයාගේ කාර්ය සාධනය අතරතුර, විනිසුරුවන් මෙම ලකුණු පමණක් අඩු කරයි. උපකරණ මත හෝ ඉන් පිටත වැටීමක් යනු ප්‍රභූ මට්ටමේ ජිම්නාස්ටික් වල 1.00 අඩු කිරීමකි. දුෂ්කරතා ලකුණු හඳුන්වාදීම සැලකිය යුතු වෙනසක්. ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයාගේ දුෂ්කරතා ලකුණු පදනම් වන්නේ ඔවුන් ඉටු කරන අංග මත වන අතර ඔවුන් සියලු කුසලතා ඉටු නොකරන්නේ නම් හෝ සම්පූර්ණ නොකරන්නේ නම් හෝ ඔවුන් වෙනත් අයෙකුට සම්බන්ධ කිරීමට අදහස් කරන කුසලතාවක් සම්බන්ධ නොකරන්නේ නම් වෙනස් වීමට යටත් වේ. සම්බන්ධතා බෝනස් යනු ගුවන් ගමන් මූලද්‍රව්‍ය කිහිපයක් සම්බන්ධ කිරීම අපහසු විය හැකි බැවින්, අපේක්ෂිත සහ සැබෑ දුෂ්කරතා ලකුණු අතර අපගමනය බහුලව සිදු වන ස්ථානයයි. පළමු කුසලතාව නිවැරදිව ඉටු නොකළහොත් කුසලතා සම්බන්ධ කිරීම ඉතා අපහසු වේ. නව ලකුණු සංග්‍රහය මඟින් ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින්ට ඔවුන් කරන දක්ෂතාවල දුෂ්කරතා මෙන්ම ක්‍රියාත්මක කිරීමේ දුෂ්කරතා මත පදනම්ව ඉහළ ලකුණු ලබා ගැනීමට ඉඩ සලසයි. දුෂ්කරතා සඳහා උපරිම ලකුණු නොමැත, මන්ද එය කුසලතා වල දුෂ්කරතාවය වැඩි වන විට එය වැඩි විය හැක.
වෝල්ටිං ඉසව් වලදී, ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින් මීටර් 25 (අඩි 82) ධාවන පථයක් දිගේ වේගයෙන් දිව යයි, සුරක්ෂිතාගාරයක් මතට නැඟීමට (හෝ වටරවුමක් හෝ හෑන්ඩ්ස්ප්‍රින්ග් ඇතුල්වීමක් සිදු කිරීමට), වෝල්ටිං අශ්වයාගේ දෑත් මත මොහොතකට පෙරළීමට හෝ vaulting table (pre-flight segment), ඉන්පසු එම වේදිකාවෙන් අඩි දෙකක ගොඩබෑමකට (පශ්චාත් පියාසර කොටස) ඉදිරියට හෝ පසුපසට තල්ලු කරන්න. සෑම ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයෙක්ම ඔවුන්ගේ උස සහ ශක්තිය අනුව වෝල්ට් ධාවන පථයේ වෙනස් ස්ථානයක ආරම්භ වේ. පශ්චාත් පියාසැරි කොටසට සාල්ටෝ එකක් හෝ කිහිපයක් ඇතුළත් විය හැකිය, හෝ ඇඹරෙන චලනයන්. යුර්චෙන්කෝ ලෙස හැඳින්වෙන වට-පිටු පිවිසුම් වෝල්ට්යක් යනු ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩාවේ ඉහළ මට්ටම්වල සාමාන්‍යයෙන් සිදු කරනු ලබන සුරක්ෂිතාගාරයකි. යුර්චෙන්කෝ ක්‍රීඩා කරන විට, ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින් වට-පිටතට යන බැවින් ඔවුන්ගේ දෑත් ධාවන පථයේ ඇති අතර ඔවුන්ගේ පාද සුරක්ෂිතාගාරය මතට වැටේ. රවුන්ඩ්-ඕෆ් ස්ථානයේ සිට, ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයා පසුපසට ගමන් කරන අතර එමඟින් දෑත් වෝල්ට් මතට වැටේ. ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයා පසුව වෝල්ටිං වේදිකාව විවිධ ඇඹරුම් සහ/හෝ සමර්සෝල්ටින් සංයෝජනවලට අවහිර කරයි. පියාසර කිරීමෙන් පසු කොටස ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩිකාව ඇගේ දෙපා ළඟට ගෙන එයි. අඩු දුෂ්කර සුරක්ෂිතාගාරවලට එකවර පාද දෙකම සහිතව සුරක්ෂිතාගාර පුවරුවෙන් ඉවතට ගැනීම ඇතුළත් වේ
2001 දී, සම්ප්‍රදායික වෝල්ටිං අශ්වයා නව උපකරණයක් සමඟ ප්‍රතිස්ථාපනය කරන ලදී, සමහර විට දිව, අශ්වයා හෝ වෝල්ටිං මේසය ලෙස හැඳින්වේ. නව උපකරණය පැරණි අශ්වාරෝහක අශ්වයාට වඩා ස්ථායී, පළල සහ දිගු, දිග මීටර් 1 ක් සහ පළල මීටර් 1 ක් වන අතර, ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින්ට විශාල අවහිර කිරීම් මතුපිටක් ලබා දෙයි. මේ අනුව, මෙම උපකරණය අතීතයේ භාවිතා කරන ලද සුරතල් අශ්වයාට වඩා ආරක්ෂිත යැයි සැලකේ. මෙම නව, ආරක්ෂිත වෝල්ටිං මේසය එකතු කිරීමත් සමඟ, ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින් වඩාත් දුෂ්කර වෝල්ට් උත්සාහ කරති.
අසමාන බාර් මත, ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයා විවිධ උසින් පිහිටුවා ඇති සමාන්තර තිරස් තීරු දෙකක කාලානුරූපී චර්යාවක් සිදු කරයි. මෙම බාර් කැඩී යාම වැළැක්වීම සඳහා ලී ලැමිෙන්ට් ආවරණය කරන ලද ෆයිබර්ග්ලාස් වලින් සාදා ඇත. අතීතයේ දී, බාර් ලී වලින් සාදා ඇත, නමුත් බාර් කැඩී යාමේ ප්රවණතාවක් ඇති අතර, නව තාක්ෂණයට මාරු වීමට දිරිගැන්වීමක් ලබා දෙයි. ප්‍රභූ තරඟයේ තනි ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින් සඳහා බාර් අතර දුර වෙනස් කළ නොහැකි වුවද, බාර්වල උස තනි ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින්ට අවශ්‍ය ප්‍රමාණයට සෙන්ටිමීටර 5 කින් සකස් කළ හැකිය. අතීතයේදී, අසමාන සමාන්තර තීරු එකිනෙකට සමීප විය. ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින්ට පැද්දීම, රවුම් කිරීම, සංක්‍රාන්ති සහ බාර් දෙක හරහා, යටින් සහ අතර ගමන් කළ හැකි චලනයන් සිදු කිරීමට ඉඩ සලසමින් බාර් වඩ වඩාත් දුරින් ගෙන ගොස් ඇත. ප්රභූ මට්ටමේ දී, චලනයන් අත්වැට හරහා ගමන් කළ යුතුය. ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින් බොහෝ විට උල්පත් පුවරුවක් හෝ කුඩා පැදුරක් භාවිතයෙන් අසමාන බාර් සවි කරයි. ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින් මෙම ඉසව්ව සිදු කරන විට හුණු (MgCO 3 ) සහ ග්‍රිප් (අත් ආරක්ෂා කිරීමට සහ ක්‍රියාකාරීත්වය වැඩි දියුණු කිරීමට ඇඟිලි සඳහා සිදුරු සහිත සම් පටියක්) භාවිතා කළ හැක. හුණු ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින්ගේ අත්වල තෙතමනය ඉවත් කිරීමට සහ ඝර්ෂණය අඩු කිරීමට සහ ඉරිතැලීම් වළක්වා ගැනීමට උපකාරී වේ (අත්වල සමට කඳුළු); dowel ග්‍රිප්ස් ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින්ට බාර්එක අල්ලා ගැනීමට උපකාරී වේ.
ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයා පිම්ම, ඇක්‍රොබැටික් කුසලතා, සමර්සෝල්ට්, හැරීම් සහ නැටුම් අංග වලින් සමන්විත තත්පර 90 ක් දක්වා දිගින් යුත් නර්තන චර්යාවක් සිදු කරයි. කදම්බය 125 සෙන්ටිමීටර (4 ft 1 in) බිම සිට, 5 මීටර (16 ft 5 in) දිග, සහ 10.16 සෙන්ටිමීටර (4.00 in) පළල. මෙම නිශ්චල වස්තුව ඉහළට හෝ පහළට ඔසවා තැබීමටද සකස් කළ හැක. ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයා තත්පර 70-90 ව්‍යායාමය ආරම්භ කරන්නේ සුරක්ෂිතාගාරයකින් හෝ පැනීමකින් කදම්බය සවි කිරීමෙනි. සිදුවීමට සමබරතාවය, නම්‍යශීලී බව, කරුණාව, සමබරතාවය සහ ශක්තිය අවශ්‍ය වේ.
බිම මත සිදු කරන ජිම්නාස්ටික් ඉසව්ව බිම ව්යායාම ලෙස හැඳින්වේ. ජිම්නාස්ටික් ලකුණු කිරීමේ ඉසව්වේ ඉංග්‍රීසි කෙටි යෙදුම FX වේ. අතීතයේදී, බිම අභ්‍යාස ඉසව්ව ක්‍රියාත්මක කළේ හිස් බිම හෝ මල්ලවපොර පැදුරු වැනි පැදුරු මත ය. බිම් ඉසව්ව දැන් සිදු වන්නේ කාපට් අතුරා ඇති 12m × 12m චතුරස්‍රයක වන අතර, සාමාන්‍යයෙන් ප්ලයිවුඩ් තට්ටුවක් මත තද පෙන වලින් සමන්විත වන අතර, සාමාන්‍යයෙන් වසන්ත තට්ටුවක් ලෙස හඳුන්වන උල්පත් වලින් ආධාරක වේ. මෙය සංකෝචනය වූ විට අමතර පිම්මක් හෝ වසන්තයක් ලබා දෙන දෘඪ පෘෂ්ඨයක් සපයයි, ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින්ට වැඩි උසක් ලබා ගැනීමට සහ රචනා කළ කුසලතාවෙන් පසු මෘදු ගොඩබෑමක් ලබා ගැනීමට ඉඩ සලසයි. ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින් බිම ව්‍යායාම ඉසව්වේදී තත්පර 90ක් දක්වා නර්තන වින්‍යාසයක් සිදු කරයි. මට්ටම අනුව, ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයාට තමන්ගේම දින චර්යාව තෝරා ගත හැකිය; කෙසේ වෙතත් සමහර මට්ටම් වලට අනිවාර්ය චර්යාවන් ඇත, එහිදී පෙරනිමි සංගීතය වාදනය කළ යුතුය. තුන් සිට හය දක්වා මට්ටම් චර්යාව තුළ ඇති කුසලතා සමඟ එක් එක් මට්ටම් සඳහා සංගීතය සමාන වේ. කෙසේ වෙතත්, මෑතකදී, මට්ටම් වෙනස් වී ඇත. දැන්, මට්ටම් 6-10 වෛකල්පිත මට්ටම් වන අතර ඒවා අභිරුචි චර්යාවන් සාදා ඇත. වෛකල්පිත මට්ටම් (හය සිට දහය දක්වා මට්ටම්) චර්යාව සඳහා කුසලතා අවශ්‍යතා ඇත, නමුත් ක්‍රීඩිකාවට වචන නොමැතිව ඇගේම සංගීතය තෝරා ගැනීමට හැකි වේ. දිනචරියාව එක් පාදයක් මත පෙරළීමේ පාස්, පැනීම් මාලාව, පිම්ම, නැටුම් අංග, ඇක්‍රොබැටික් කුසලතා සහ හැරීම් හෝ හැරීම් වලින් සමන්විත විය යුතුය. ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයෙකුට ටම්බ්ලිං පාස් හතරක් දක්වා සිදු කළ හැකි අතර, ඒ සෑම එකක්ම සාමාන්‍යයෙන් අත් ආධාරකයක් නොමැතිව අවම වශයෙන් එක් පියාසර අංගයක්වත් ඇතුළත් වේ. එක් එක් ජිම්නාස්ටික් මට්ටම් සඳහා මලල ක්‍රීඩකයාට විවිධ ටම්බ්ලිං පාස් සංඛ්‍යාවක් සිදු කිරීමට අවශ්‍ය වේ. එක්සත් ජනපදයේ 7 මට්ටමේ දී, 2-3 කිරීමට ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයෙකු අවශ්‍ය වන අතර, 8-10 මට්ටම්වලදී, අවම වශයෙන් 3-4 ටම්බල් පාස් අවශ්‍ය වේ.
කනිෂ්ඨ ඔලිම්පික් සහ NCAA මට්ටමේ ජිම්නාස්ටික් යන දෙකටම ලකුණු ලබා ගැනීම 10.0 පරිමාණයක් භාවිතා කරයි. සිදුවීමක් සඳහා සියලු අවශ්‍යතා සපුරාලන්නේ නම් 9 වන මට්ටමට පහළ මට්ටම් ස්වයංක්‍රීයව 10.0 සිට ආරම්භ වේ. 9 සහ 10 මට්ටම්, සහ NCAA ජිම්නාස්ටික් සියල්ලම 10.0 ට වඩා අඩුවෙන් ආරම්භ වන අතර ජිම්නාස්ටික් සඳහා ඔවුන්ගේ ආරම්භක අගය 10.0 දක්වා වැඩි කිරීමට සම්බන්ධතා සහ කුසලතා හරහා ප්‍රසාද ලකුණු ලබා ගැනීමට අවශ්‍ය වේ. දිනචරියාවක් අතරතුර, දක්ෂතා ශිල්පීය ආකාරයේ අඩුපාඩු සඳහා විනිශ්චයකරුවන් විසින් අඩු කිරීම් සිදු කරනු ලැබේ. උදාහරණයක් ලෙස, ගොඩබෑමේ හෝ නැමුණු පාදවල පියවර වැරදීමෙහි බරපතලකම මත .05-.1 අඩු විය හැක.
පිරිමි ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින් ද මීටර් 12 x 12 උල්පත් තට්ටුවක රඟ දක්වයි. නම්‍යශීලී බව, ශක්තිය සහ සමතුලිතතාවය ප්‍රදර්ශනය කිරීම සඳහා ටම්බල් පාස් මාලාවක් සිදු කෙරේ. ශක්ති කුසලතාවලට කව, තරාදි සහ මුද්‍රණ අත්වැසුම් ඇතුළත් වේ. පිරිමින්ගේ බිම චර්යාවන් සාමාන්‍යයෙන් තත්ත්පර 60-70 අතර කාලයකදී බහුවිධ සමත්වීම් ඇති අතර කාන්තා ඉසව්ව මෙන් නොව සංගීතයෙන් තොරව සිදු කෙරේ. පිරිමි ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින් ඔවුන්ගේ දිනචරියාව අතරතුර අවම වශයෙන් එක් වරක්වත් බිමෙහි සෑම කොනකම ස්පර්ශ කළ යුතු බව නීති රීති වලට අනුව අවශ්‍ය වේ.
සාමාන්‍ය පොමෙල් අශ්ව ව්‍යායාමයකට තනි පාදයක් සහ ද්විත්ව පාදයක් යන දෙකම ඇතුළත් වේ. තනි පාදයේ කුසලතා සාමාන්‍යයෙන් කතුර ස්වරූපයෙන් දක්නට ලැබේ, එය බොහෝ විට පොමල්ස් මත සිදු කෙරේ. කෙසේ වෙතත්, මෙම ඉසව්වේ ප්‍රධාන ප්‍රධාන අංගය වන්නේ කකුල් දෙකේ වැඩය. ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයා කකුල් දෙකම රවුම් චලිතයකින් (දක්ෂිණාවර්තව හෝ වාමාවර්තව මනාපය අනුව) පැද්දෙන අතර උපකරණයේ සියලුම කොටස් මත එවැනි කුසලතා සිදු කරයි. ව්‍යායාමය වඩාත් අභියෝගාත්මක කිරීමට, ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින් බොහෝ විට සාමාන්‍ය රවුම් කුසලතාවකට හැරීමෙන් (මුවර්ස් සහ ස්පින්ඩල්ස්) හෝ ඔවුන්ගේ කකුල් (ගිනි දැල්වීමෙන්) වෙනස් කරයි. ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයා තම ශරීරය අශ්වයා මතට පැද්දීමෙන් හෝ අත්වැඩ වෙනස් කිරීමෙන් පසු ගොඩබෑමෙන් පසු චර්යාව අවසන් වේ.
5.75 මීටරs (18.9 ft) ස්ථානයේ සිට කම්බි කේබලය මත වළලු අත්හිටුවා ඇත බිම සිට. ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින් මුදු පැද්දීම වළක්වන අතරම සමබරතාවය, ශක්තිය, බලය සහ ගතික චලිතය විදහා දැක්වීමේ පුරුද්දක් කළ යුතුය. අවම වශයෙන් එක් ස්ථිතික ශක්තිය චලනයක් අවශ්‍ය වේ, නමුත් සමහර ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින් දෙදෙනෙකු හෝ තුනක් ඇතුළත් විය හැකිය. දින චර්යාවක් ඉවත් කිරීමකින් අවසන් වේ.
ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින් ධාවන පථයක් දිගේ වේගයෙන් දිව යයි, එය උපරිම වශයෙන් මීටර් 25 ක් දිග, උල්පත් පුවරුවකට පහර දීමට පෙර. ධාවන පථයේ ඔවුන් ආරම්භ කරන ස්ථානය තෝරා ගැනීමට ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයාට අවසර ඇත. වෝල්ටිං වේදිකාවට පහර දීමේදී (උරහිස් චලනයකින් පමණක් අවහිර කිරීම) ශරීරයේ පිහිටීම පවත්වා ගනී. එවිට ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයා ස්ථාවර ස්ථානයකට භ්‍රමණය වේ. උසස් ජිම්නාස්ටික් වලදී, ගොඩබෑමට පෙර බහු විකෘති කිරීම් සහ සමර්සෝල්ට් එකතු කළ හැකිය. සාර්ථක සුරක්ෂිතාගාර රඳා පවතින්නේ ධාවන වේගය, බාධකයේ දිග, ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයා කකුල් සහ උරහිස් පටියෙන් ජනනය කරන බලය, වාතයේ ඇති චාලක දැනුවත්භාවය, ගොඩබෑමේදී ඔවුන් කෙතරම් හොඳින් ඇලී සිටියේද සහ නඩුවේ භ්‍රමණය වීමේ වේගය මත ය. වඩාත් දුෂ්කර හා සංකීර්ණ සුරක්ෂිතාගාර.
පිරිමින් විශාල ශක්තියක් සහ සම්බන්ධීකරණයක් අවශ්‍ය වන පැද්දීම්, සමතුලිතතා සහ මුදා හැරීම් මාලාවක් ක්‍රියාත්මක කරමින් බාර් දෙකක රඟ දක්වයි. ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින්ගේ සැබෑ අවශ්‍යතා මත පදනම්ව බාර් අතර පළල වෙනස් කළ හැකි අතර සාමාන්‍යයෙන් මීටර් 2 ක් උසයි.
A 2.8 සෙ.මී. ඝන වානේ හෝ ෆයිබර්ග්ලාස් බාර් 2.5 ඉහළට ගොඩබෑමේ ප්‍රදේශයට මීටර් ඉහළින් ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයා යෝධ පැද්දීම හෝ යෝධයන් (හෑන්ඩ්ස්ටෑන්ඩ් ස්ථානයේ තීරුව වටා ඉදිරියට හෝ පසුගාමී විප්ලවයන්), මුදා හැරීමේ කුසලතා, හැරීම් සහ දිශාව වෙනස් කරන විට අල්ලාගෙන සිටිය යුතුය. යෝධයන්ගෙන් ලැබෙන ගම්‍යතා සියල්ල භාවිතා කර නිසි ස්ථානයේ මුදා හැරීමෙන්, ත්‍රිත්ව-බැක් සාල්ටෝ වැනි දර්ශනීය බැසීම් සඳහා ප්‍රමාණවත් උසක් ලබා ගත හැකිය. ලෙදර් ග්‍රිප් සාමාන්‍යයෙන් භාවිතා කරනුයේ තීරුවෙහි ග්‍රහණය පවත්වා ගැනීමට සහ ඉරිතැලීම් වැළැක්වීම සඳහා ය. මෙම ඉසව්ව සඳහා පුහුණු වන අතරතුර, ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයා නව කුසලතා ඉගෙන ගන්නා බැවින් තීරුවෙන් වැටෙන්නේ නැති බව සහතික කිරීම සඳහා පටි බොහෝ විට භාවිතා වේ.
කාන්තාවන් මෙන්ම, පිරිමි ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින් ද ඔවුන්ගේ ක්‍රියාත්මක කිරීම, දුෂ්කරතා මට්ටම සහ සමස්ත ඉදිරිපත් කිරීමේ කුසලතා ඇතුළුව ඔවුන්ගේ සියලුම සිදුවීම් මත විනිශ්චය කරනු ලැබේ.
FIG නීති වලට අනුව, රිද්මයානුකූල ජිම්නාස්ටික් සඳහා තරඟ කරන්නේ කාන්තාවන් පමණි. මෙය බැලේ නැටුම්, ජිම්නාස්ටික්, නැටුම් සහ උපකරණ හැසිරවීමේ අංගයන් ඒකාබද්ධ කරන ක්‍රීඩාවකි. ක්‍රීඩාවට උපකරණ පහක් භාවිතා කරමින් වෙනම දින චර්යාවන් පහක් ක්‍රියාත්මක කිරීම ඇතුළත් වේ; බෝලයක්, පීත්ත පටියක්, වළල්ලක්, මුගුරු, කඹයක් - බිම් ප්‍රදේශයක, ඇක්‍රොබැටික් වලට වඩා සෞන්දර්යය කෙරෙහි වැඩි අවධානයක් යොමු කරයි. ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින් 5 දෙනෙකු සහ ඔවුන් කැමති උපකරණ 5 කින් සමන්විත කණ්ඩායම් චර්යාවන් ද ඇත. රිද්මයානුකූල චර්යාවන් හැකි ලකුණු 30 න් ලකුණු කර ඇත; කලාත්මක බව සඳහා ලකුණු (නර්තන වින්‍යාසය සහ සංගීතය) චලනයන්හි දුෂ්කරතා සඳහා ලකුණු සමඟ සාමාන්‍යකරණය කර පසුව ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා ලකුණු වලට එකතු වේ.
දිනචරියාවන්ට උප ලකුණු තුනක් ලබා දී ඇත: දුෂ්කරතා, ක්‍රියාත්මක කිරීම සහ කලාත්මක බව. අපහසුතා විවෘතව පවතින අතර දින චර්යාවේදී සිදු කරන ලද මූලද්‍රව්‍යවලට ලබා දී ඇති අගය මත පදනම් වන අතර, ක්‍රියාත්මක කිරීම සහ කලාත්මක බව ලකුණු දහයකින් ආරම්භ වන අතර ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින් විසින් කරන ලද විශේෂිත වැරදි සඳහා පහත හෙලනු ලැබේ. එක් එක් චර්යාව සඳහා අවසාන ලකුණු සඳහා උප ලකුණු තුන එකට එකතු කරනු ලැබේ.
ජාත්‍යන්තර තරඟ 16ට අඩු කනිෂ්ඨයන් අතර ඔවුන්ගේ උපන් වර්ෂය අනුව බෙදී ඇත; සහ ජ්‍යෙෂ්ඨ, දහසය සහ ඊට වැඩි කාන්තාවන් සඳහා. රුසියාවේ සහ යුරෝපයේ ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින් සාමාන්‍යයෙන් ඉතා තරුණ වයසේදී පුහුණුව ආරම්භ කරන අතර ඔවුන්ගේ උච්චතම අවස්ථාවන්හි සිටින අය සාමාන්‍යයෙන් නව යොවුන් වියේ (15-19) හෝ විසි ගණන්වල මුල් භාගයේ සිටිති. ක්‍රීඩාවේ විශාලතම ඉසව් වන්නේ ඔලිම්පික් ක්‍රීඩා, ලෝක ශූරතා, යුරෝපීය ශූරතා, ලෝක කුසලාන සහ ග්‍රෑන්ඩ්-ප්‍රී තරඟාවලි වේ. පළමු ලෝක ශූරතාවලිය 1963 දී පැවැත්වුණේ 1984 දී ඔලිම්පික් උළෙලට සහභාගී වීමෙනි.
බෝලය රබර් හෝ කෘතිම ද්‍රව්‍ය (නැමෙන ප්ලාස්ටික්) වලින් සාදා ඇති අතර එයට රබර් වලට සමාන ප්‍රත්‍යාස්ථතාවයක් තිබේ නම්. එහි විෂ්කම්භය සෙන්ටිමීටර 18 සිට 20 දක්වා වන අතර අවම බර ග්‍රෑම් 400 ක් විය යුතුය. පන්දුව ඕනෑම වර්ණයකින් විය හැකි අතර මැණික් කටුවෙහි නොව ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයාගේ අතේ රැඳී සිටිය යුතුය. බෝල පුරුද්දක මූලික අංගවලට විසි කිරීම, පිම්ම සහ පෙරළීම ඇතුළත් වේ. ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයා අත් දෙකම භාවිතා කළ යුතු අතර අඛණ්ඩ ගලා යන චලනය පෙන්වමින් මුළු බිම් ප්‍රදේශයේම වැඩ කළ යුතුය. පන්දුව යනු ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයාගේ ගලා යන රේඛා සහ ශරීරයේ අපහසුතා අවධාරණය කිරීමයි.
වළල්ලක් යනු රිද්මයානුකූල ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩාවේ උපකරණයක් වන අතර එය ප්ලාස්ටික් හෝ ලී වලින් සාදා ගත හැකිය, එය දිනචරියාවේදී එහි හැඩය රඳවා තබා ගනී. අභ්යන්තර විෂ්කම්භය සෙන්ටිමීටර 51 සිට 90 දක්වා වන අතර වළල්ලේ බර අවම වශයෙන් ග්රෑම් 300 ක් විය යුතුය. වළල්ල ස්වභාවික වර්ණයෙන් හෝ වර්ණ එකකින් හෝ කිහිපයකින් සම්පූර්ණයෙන්ම ආවරණය වී ඇති කොටසක් විය හැකි අතර, එය වළල්ලට සමාන හෝ වෙනස් වර්ණවලින් යුත් ඇලවුම් පටියකින් ආවරණය කළ හැකිය. හූප් චර්යාවක මූලික අවශ්‍යතා අතරට අත හෝ ශරීරය වටා භ්‍රමණය වීම සහ පෙරළීම මෙන්ම පැද්දීම, කවයන්, විසිකිරීම් සහ වළල්ල හරහා ගමන් කිරීම ඇතුළත් වේ. හූප් හි ක්‍රියා පටිපාටිවලට උපකරණ හැසිරවීමේ ප්‍රවීණත්වය සහ පැනීම, පැනීම සහ හැරීම් වැනි ශරීර දුෂ්කරතා ඇතුළත් වේ.
පීත්ත පටිය ඕනෑම වර්ණයකින් සැටින් හෝ වෙනත් සමාන ද්‍රව්‍ය රෙදි වලින් සාදා ඇති අතර එය බහු-වර්ණ මෙන්ම මෝස්තර ද තිබිය හැකිය. පීත්ත පටිය අවම වශයෙන් ග්‍රෑම් 35 (අවුන්ස 1), පළල සෙන්ටිමීටර 4-6 (1.6-2.4") විය යුතු අතර ජ්‍යෙෂ්ඨ කාණ්ඩය සඳහා අවම වශයෙන් මීටර් 6 (20') (මීටර් 5 (16.25') දිග කනිෂ්ඨයන් සඳහා විය යුතුය). පීත්ත පටිය එක් කැබැල්ලක තිබිය යුතුය, එය උපරිම දිග මීටර් 1 (3') සඳහා දෙගුණ කර ඇත, එය ඉතා තුනී ශක්තිමත් කිරීමක් හෝ පේළියක් මැහුම් කර ඇත 5 ක උපරිම දිගක් පටිත්තකින් අවසන් විය හැක, හෝ පීත්ත පටිය ඇලවීමට අවසර දීම සඳහා අයිලට් එකක් (බොත්තම් සිදුරකින් හෝ ලෝහ කවයක් සහිත) තිබිය හැක නූල්, නයිලෝන් ලණුව හෝ උච්චාරණය කරන ලද මුදු මාලාවක් වැනි අතිරේක ඇමුණුමක උපරිම දිග සෙන්ටිමීටර 7 (2.8") ඇත, එය පොල්ලෙහි කෙළවරේ ඇති පටිය හෝ ලෝහ වළල්ල ගණන් නොගනී. සවි කර ඇත. පීත්ත පටිය සඳහා අනිවාර්ය අංග අතරට ෆ්ලික්ස්, කවයන්, සර්පයන් සහ සර්පිලාකාර සහ විසි කිරීම් ඇතුළත් වේ. රිබනයෙහි අහම්බෙන් ඇති විය හැකි ගැටවලට දඬුවම් ලැබෙන බැවින් සර්පිලාකාර සහ කව සෑදීම සඳහා ඉහළ මට්ටමේ සම්බන්ධීකරණයක් අවශ්‍ය වේ. රිබන් පුරුද්දක් අතරතුර, විශාල, සිනිඳු සහ ගලා යන චලනයන් සොයනු ලැබේ.
බහු-කෑලි සමාජ වඩාත් ජනප්‍රිය සමාජ. සමාජය අභ්‍යන්තර සැරයටියක් දිගේ ඉදිකර ඇති අතර, පොලිඔලේෆින් ප්ලාස්ටික් වලින් සාදන ලද හසුරුව ඔතා ඇති පදනමක් සපයන අතර එය සහ අභ්‍යන්තර සැරයටිය අතර ගුවන් අවකාශයක් සපයයි. මෙම ගුවන් අවකාශය නම්යශීලී, කුෂන් බලපෑමක් ලබා දෙයි, සමාජය අත් මත මෘදු කරයි. ෆෝම් කෙළවර සහ බොත්තම් සමාජය තවදුරටත් කුෂන් කරයි. බහු-කෑලි සමාජ ශාලා තුනී යුරෝපීය විලාසිතාවකින් හෝ විශාල ශරීර සහිත ඇමරිකානු විලාසිතාවකින් සහ විවිධ දිගකින් සාදා ඇත, සාමාන්‍යයෙන් අඟල් 19 සිට 21 දක්වා (මි.මී. 480 සිට 530 දක්වා) වේ. හැසිරවීම් සහ සිරුරු සාමාන්යයෙන් අලංකාර ප්ලාස්ටික් සහ පටිවලින් ඔතා ඇත. සම්බන්ධ වූ කුසලතා වන්නේ උපකරණ ප්‍රගුණ කිරීම සහ ශරීර මූලද්‍රව්‍ය, සමාජ ශාලා විකල්ප අත්වලින් විසි කරනු ලැබේ; සෑම එකක්ම අනෙක් මුගුරුවලට යටින් ගමන් කරන අතර එය විසි කරන ලද අතට විරුද්ධ අතට හසු වේ. එහි සරලම දෙය නම්, සෑම සමාජයක්ම විසි කිරීමකට වරක් භ්‍රමණය වන අතර, හසුරුව මුලින්ම විසි කරන අතෙන් පහළට සහ ඉවතට ගමන් කරයි. කෙසේ වෙතත්, ද්විත්ව සහ ත්‍රිත්ව භ්‍රමණයන් නිතර සිදු කරනු ලබන අතර, සමාජය වඩාත් දියුණු රටා සඳහා ඉහළට විසි කිරීමට සහ යටින් 360 වැනි උපක්‍රම සිදු කිරීමට ඉඩ සලසයි.
මෙම උපකරණය කංසා හෝ කෘතිම ද්‍රව්‍යයකින් සාදා ඇති අතර එය සැහැල්ලුබව සහ නම්‍යතාවයේ ගුණාංග රඳවා ගනී. එහි දිග ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයාගේ ප්‍රමාණයට සමානුපාතික වේ. කඹය පාදවලින් අල්ලා ගත් විට ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයන්ගේ කිහිලි දෙකටම ළඟා විය යුතුය. එක් එක් කෙළවරේ ගැට එකක් හෝ දෙකක් ඇත්තේ දිනචරියාව කරන විට කඹය අල්ලාගෙන සිටීම සඳහාය. කෙළවරේ (කඹයේ අනෙකුත් සියලුම කොටස් හැර) වර්ණ හෝ මධ්‍යස්ථ ප්‍රති-ස්ලිප් ද්‍රව්‍යයක් උපරිම වශයෙන් සෙන්ටිමීටර 10 (අඟල් 3.94)ක් ආවරණය කළ හැකිය. කඹය සම්පූර්ණයෙන්ම හෝ අර්ධ වශයෙන් වර්ණ ගැන්විය යුතු අතර එක්කෝ ඒකාකාර විෂ්කම්භයකින් යුක්ත විය හැකිය, නැතහොත් මෙම ඝණ වීම කඹයට සමාන ද්‍රව්‍යයකින්ම නම් මධ්‍යයේ ක්‍රමානුකූලව ඝන විය යුතුය. කඹ චර්යාවක මූලික අවශ්‍යතා අතරට පැනීම සහ පැනීම ඇතුළත් වේ. අනෙකුත් මූලද්‍රව්‍ය අතරට පැද්දීම්, විසිකිරීම්, කවයන්, භ්‍රමණයන් සහ රූප අට ඇතුළත් වේ. 2011 දී, ජ්‍යෙෂ්ඨ පුද්ගල තරඟවල වැඩසටහනෙන් කඹ භාවිතය ඉවත් කිරීමට FIG තීරණය කළේ ය. එය තවමත් කනිෂ්ඨ තරඟවල සහ ඉඳහිට ජ්‍යෙෂ්ඨ කණ්ඩායම් තරඟ සඳහා වන වැඩසටහනේ (උදා. 2017-2018) භාවිතා වේ.
පිරිමි රිද්මයානුකූල ජිම්නාස්ටික් පිරිමි කලාත්මක ජිම්නාස්ටික් සහ වුෂු සටන් කලාව යන දෙකටම සම්බන්ධ වේ. එය ස්ටික් ජිම්නාස්ටික් වලින් ජපානයේ මතු විය. ශාරීරික ශක්තිය සහ සෞඛ්‍යය වැඩි දියුණු කිරීමේ අරමුණින් වසර ගණනාවක් තිස්සේ ස්ටික් ජිම්නාස්ටික් උගන්වා ඉටු කර ඇත. පිරිමි ක්‍රීඩක ක්‍රීඩිකාවන් අත්/ශරීර-ඇස් සම්බන්ධීකරණය වැනි ඔවුන්ගේ කාන්තා සගයන් හා සමාන ශාරීරික හැකියාවන් සහ කුසලතා මත විනිශ්චය කරනු ලැබේ, නමුත් නම්‍යශීලීභාවයට ප්‍රතිවිරුද්ධව, පෙරලීම, ශක්තිය, බලය සහ සටන් කලා කුසලතා ප්‍රධාන අවධානය යොමු කරයි. කාන්තා රිද්මයානුකූල ජිම්නාස්ටික් වල නැටුම්. තනිව සහ කණ්ඩායමක් ලෙස තරඟ වදින සහභාගිවන්නන් සංඛ්‍යාව වැඩි වෙමින් පවතී; එය ආසියාවේ, විශේෂයෙන්ම ජපානයේ උසස් පාසල් සහ විශ්ව විද්‍යාල කණ්ඩායම් දැඩි ලෙස තරඟ වදියි.
පිරිමි රිද්මයානුකූල ජිම්නාස්ටික් වල ජපන් අනුවාදය සඳහා තාක්ෂණික නීති 1970 ගණන්වල පමණ පැමිණියේය. පුද්ගලයන් සඳහා, උපකරණ වර්ග හතරක් පමණක් භාවිතා වේ: ද්විත්ව මුදු, සැරයටිය, කඹය සහ මුගුරු. කණ්ඩායම් කිසිදු උපකරණයක් භාවිතා නොකරයි. ජපන් අනුවාදයට වසන්ත තට්ටුවක් මත සිදු කරන ටම්බල් ඇතුළත් වේ. ලකුණු ප්‍රදානය කරනු ලබන්නේ 10-ලක්ෂ්‍ය පරිමාණයක් පදනම් කරගෙන එය පෙරළීමේ සහ උපකරණ හැසිරවීමේ දුෂ්කරතා මට්ටම මනිනු ලැබේ. 2003 නොවැම්බර් 27-29 දිනවල, පිරිමි රිද්මයානුකූල ජිම්නාස්ටික් ලෝක ශූරතාවලියේ පළමු සංස්කරණය ජපානය විසින් පවත්වන ලදී.
සිදුවීම් සමන්විත වන්නේ:
පිරිමි රිද්මයානුකූල ජපන් අනුවාදය සමඟින් කාන්තා රිද්මයානුකූල ජිම්නාස්ටික් වල FIG පිළිගත් ආකෘතියට සමාන ආකෘතියක් සහ නීති භාවිතා කරන ස්පාඤ්ඤ අනුවාදයක් ඇත.
ට්‍රැම්පොලිිිිින්ග් සහ තම්බ්ලින්ග් සිදුවීම් හතරකින් සමන්විත වේ, තනි සහ සමමුහුර්ත වූ ට්‍රැම්පොලයින්, ද්විත්ව කුඩා ට්‍රැම්පොලයින්, සහ තම්බ්ලින්ග් (power තම්බ්ලින්ග් හෝ rod floor ලෙස ද හැඳින්වේ). 2000 සිට ඔලිම්පික් ක්‍රීඩා උළෙලට තනි ට්‍රැම්පොලයින් ඇතුළත් කර ඇත. පළමු ලෝක ශූරතාවලිය 1964 දී පැවැත්විණි.
ට්‍රැම්පොලිං ක්‍රීඩාවේ තනි පුද්ගල චර්යාවන්, ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයා උස සාක්ෂාත් කර ගැනීම සඳහා නැවත නැවතත් පනින ගොඩනැගීමේ අදියරක් ඇතුළත් වේ, ඉන්පසු විරාමයකින් තොරව පිම්ම දහයක අනුපිළිවෙලක් ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයා ගුවන් කුසලතා අනුපිළිවෙලක් සිදු කරයි. දිනචරියාවන් උපරිම ලකුණු 10කින් ලකුණු කර ඇත. චලනයන්හි දුෂ්කරතා සහ පැනීමේ සාමාන්‍ය උස පිළිබඳ ඇඟවීමක් වන කුසලතා දහය සම්පූර්ණ කිරීමට ගතවන කාලය අනුව අමතර ලකුණු (තරඟයේ ඉහළම මට්ටම්වල උපරිමයක් නොමැතිව) උපයා ගත හැකිය. ඉහළ මට්ටමේ තරඟ වලදී, මූලික චර්යාවන් දෙකක් ඇත, එකක් දුෂ්කරතා සඳහා ලකුණු කර ඇති චලනයන් දෙකක් පමණක් ඇති අතර එකක් ක්‍රීඩකයාට ඕනෑම දින චර්යාවක් කිරීමට නිදහස තිබේ. මෙයින් පසු වෛකල්පිත වන අවසාන දින චර්යාවක් සිදු කෙරේ. සමහර තරඟ අවසාන තරඟ සඳහා ලකුණු බිංදුවෙන් නැවත ආරම්භ කරයි, අනෙක් ඒවා මූලික ප්‍රතිඵලවලට අවසාන ලකුණු එකතු කරයි.
සමමුහුර්ත ට්‍රැම්පොලයින් සමාන වේ, තරඟකරුවන් දෙදෙනාම එක්ව දින චර්යාව සිදු කළ යුතු අතර සමමුහුර්තකරණය මෙන්ම චලනයන්හි ස්වරූපය සහ දුෂ්කරතා සඳහා ලකුණු ප්‍රදානය කෙරේ.
ද්විත්ව කුඩා ට්‍රැම්පොලයින් ධාවන තරඟයක් සහිත කුඩා ට්‍රැම්පොලියක් ඇතුළත් වේ, එක් දින චර්යාවකට ලකුණු කිරීමේ චලනයන් දෙකක් සිදු කෙරේ. තරඟයක් අතරතුර ද්විත්ව මිනි මත චලනයන් එකම අනුපිළිවෙලින් නැවත නැවතත් කළ නොහැක. කුසලතාවයක් එක් දින චර්යාවක සවිකරන්නෙකු ලෙසත් තවත් පුරුද්දක බැසීමක් ලෙසත් තරඟ කළහොත් කුසලතා නැවත නැවතත් කළ හැක. ලකුණු තනි ට්‍රම්ප්ට සමාන ආකාරයකින් සලකුණු කර ඇත.
තම්බ්ලින්ග් දී, ක්‍රීඩක ක්‍රීඩිකාවන් පුපුරන සුලු ප්‍රවාහ මාලාවක් සිදු කරයි. ලකුණු කිරීම ට්‍රැම්පොලිිිිින්ග් හා සමාන වේ. 1932 ගිම්හාන ඔලිම්පික් උළෙලේදී සහ 1955 සහ 1959 දී පෑන් ඇමරිකානු ක්‍රීඩා උළෙලේ දී පිරිමි කලාත්මක ජිම්නාස්ටික් ඉසව්වලින් එකක් ලෙස ටම්බ්ලිං මුලින් තරඟ කරන ලදී. 1974 සිට 1998 දක්වා එය ඇක්‍රොබැටික් ජිම්නාස්ටික් ලෝක ශූරතාවලියේ ස්ත්‍රී පුරුෂ දෙපාර්ශවයේම ඉසව්වක් ලෙස ඇතුළත් විය. මෙම ඉසව්ව 1976 සිට Trampoline and Tumbling World Championships හි තරඟ කර ඇත.
ටම්බ්ලිං තරඟ කරනු ලබන්නේ මීටර 10ක් දිවීමකින් යුත් මීටර් 25ක් දිගේ ය. ටම්බ්ලිං පාස් හෝ දිවීම යනු කුසලතා 8 ක එකතුවකි, ඇතුළත් වීමේ කුසලතාවයක්, සාමාන්‍යයෙන් වටයකින්, කස පහරවල්වලට සහ අවසන් කුසලතාවකට. සාමාන්‍යයෙන් අවසාන කුසලතාව යනු සමත් වීමේ දුෂ්කරම කුසලතාවයි. ඉහළම මට්ටමේ දී, ජිම්නාස්ටික් ක්රීඩකයින් සංක්රාන්ති කුසලතා ඉටු කරයි. මේවා කස පහරවල් නොවන නමුත් ද්විත්ව හෝ ත්‍රිත්ව සෝමර්සෝල්ට් (සාමාන්‍යයෙන් ධාවනය අවසානයේ තරඟ කරයි), නමුත් දැන් කසයකින් හෝ ෆ්ලික් එකකින් පෙර සහ පසුව සම්බන්ධ කරන ලද ධාවන මධ්‍යයේ තරඟ කරයි.
තරගය සුදුසුකම් ලැබීමේ වටයකින් සහ අවසන් වටයකින් සමන්විත වේ. ටම්බ්ලිං හි විවිධ වර්ග දෙකක් තිබේ, තනි පුද්ගල සහ කණ්ඩායම. කණ්ඩායම් ඉසව්වේදී හතර දෙනෙකුගෙන් යුත් කණ්ඩායමකින් ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින් තිදෙනෙකු එක් ලකුණ බැගින් තරඟ කරන අතර, එක් ලකුණක් අසාර්ථක වුවහොත් කණ්ඩායමේ අවසන් සාමාජිකයාට ගණන් කෙරෙන ඉහළම ලකුණු තුන සමඟ තරඟ කිරීමට අවසර ලැබේ. තනි ඉසව්වේ සුදුසුකම් වලදී, තරඟකරු ලකුණු දෙකකින් තරඟ කරනු ඇත, එකක් කෙළින්ම සමත්වීම (ද්විත්ව සහ ත්‍රිත්ව සමර්සෝල්ට් ඇතුළුව) සහ කරකැවීමේ සාමාර්ථයක් (සම්පූර්ණ කරකැවීමේ කස සහ සම්පූර්ණ ඇඹරුම් ද්විත්ව කෙළින්ම 'සම්පූර්ණ පිටුපස' වැනි සංයෝජන කුසලතා ඇතුළුව). තනි පුද්ගල ඉසව්වේ අවසන් තරගයේදී, තරඟකරුවා ඇඹරෙන හෝ කෙළින් විය හැකි විවිධ ධාවන දෙකක් තරඟ කළ යුතුය, නමුත් එක් එක් ධාවනය සාමාන්‍යයෙන් වර්ග දෙකම භාවිතා කරයි (සංක්‍රාන්ති කුසලතා භාවිතා කරමින්).
ඇක්‍රොබැටික් ජිම්නාස්ටික් (කලින් ක්‍රීඩා ඇක්‍රොබැටික්ස්), බොහෝ විට ක්‍රීඩාවට සම්බන්ධ නම්, ඇක්‍රොබැටික් ක්‍රීඩා හෝ සරලව ක්‍රීඩා ඇක්‍රෝ ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ, එය පිරිමි සහ ගැහැණු යන දෙඅංශයෙන්ම කණ්ඩායම් ජිම්නාස්ටික් විනයකි. දෙකේ, තුනේ සහ හතරේ කණ්ඩායම්වල ඇක්‍රොබැට් ඔවුන්ගේ සහකරුවන්ගේ හිස්, අත් සහ පාද සමඟ චර්යාවන් සිදු කරයි. ඔවුන් රෙගුලාසි වලට යටත්ව (උදා: පද රචනයක් නැත), ඔවුන්ගේම සංගීතය තෝරා ගත හැකිය.
ජාත්‍යන්තර වයස් කාණ්ඩ හතරක් ඇත: 11-16, 12-18, 13-19, සහ ජ්‍යෙෂ්ඨ (15+), ඒවා ලෝක ශූරතා සහ යුරෝපීය ශූරතා සහ ලෝක ක්‍රීඩා ඇතුළු ලොව පුරා වෙනත් බොහෝ ඉසව්වල භාවිතා වේ.
සියලුම මට්ටම් සමතුලිතතාවයක් සහ ගතික චර්යාවක් අවශ්ය වේ; 12-18, 13-19, සහ ජ්‍යෙෂ්ඨයින් ද අවසාන (ඒකාබද්ධ) චර්යාවක් ඉටු කිරීමට අවශ්‍ය වේ.
දැනට, ඇක්‍රොබැටික් ජිම්නාස්ටික් ලකුණු කනිෂ්ඨයන් සඳහා 30.00 න් ලකුණු කර ඇති අතර, දුෂ්කරතා මත පදනම්ව ජ්‍යෙෂ්ඨ FIG මට්ටමින් ඉහළ විය හැක:
තරඟකාරී ඉසව් කාණ්ඩ පහක් ඇත:
ලෝක ශූරතා තරඟාවලිය 1974 සිට පවත්වනු ලැබේ.
ඇරෝබික් ජිම්නාස්ටික් (විධිමත් ලෙස ක්‍රීඩා ඇරෝබික්ස්) යනු පුද්ගලයන්, යුගල, ත්‍රිත්වය, පුද්ගලයන් 5 දෙනෙකු සහිත කණ්ඩායම්, සහ aerobic dance සහ aerobic step(8 දෙනෙකු) විසින් චර්යාවන් ඉටු කිරීමයි. ඇක්‍රොබැටික් හෝ සමතුලිත කුසලතාවලට වඩා ශක්තිය, නම්‍යශීලී බව සහ වායු යෝග්‍යතාවය අවධාරණය කෙරේ. 7x7m තට්ටුවක සිටින සියලුම පුද්ගලයින් සඳහා මෙන්ම 12-14 සහ 15-17 ත්‍රිත්වයන් සහ මිශ්‍ර යුගල සඳහා ක්‍රියා පටිපාටි සිදු කරනු ලැබේ. 2009 සිට, සියලුම ජ්‍යෙෂ්ඨ ත්‍රිත්වය සහ මිශ්‍ර යුගල විශාල තට්ටුවේ (මීටර් 10x10) සිටීම අවශ්‍ය විය, සියලුම කණ්ඩායම් ද මෙම මහලේ රඟ දක්වයි. සහභාගිවන්නාගේ වයස සහ සාමාන්‍ය කාණ්ඩය අනුව සාමාන්‍යයෙන් චර්යාවන් තත්පර 60-90ක් පවතී. ලෝක ශූරතා තරඟාවලිය 1995 සිට පවත්වනු ලැබේ.
සිදුවීම් සමන්විත වන්නේ:
2018 ජනවාරි 28 වන දින, ෆ්‍රී රනින් ලෙසද හැඳින්වෙන පාකෝර්හට FIG ක්‍රීඩාවක් ලෙස සංවර්ධනය කිරීම ආරම්භ කිරීමට අවසර දෙන ලදී. 2018 සිට ලෝක කුසලාන තරඟ පැවැත්වීමට FIG සැලසුම් කරමින් සිටියේය.පළමු Parkour ලෝක ශූරතාවලිය 2020 සඳහා සැලසුම් කරන ලද නමුත්, COVID-19 වසංගතය හේතුවෙන් ප්‍රමාද වූ අතර ඒ වෙනුවට ජපානයේ ටෝකියෝ හි 2022 ඔක්තෝබර් 15 සිට 16 දක්වා පැවැත්විණි.
සිදුවීම් සමන්විත වන්නේ:
පහත සඳහන් විෂයයන් දැනට Fédération Internationale de Gymnastique විසින් පිළිගෙන නොමැත.
සෞන්දර්යාත්මක කණ්ඩායම් ජිම්නාස්ටික් (AGG) ෆින්ලන්ත "naisvoimistelu" වෙතින් වර්ධනය විය. එය රිද්මයානුකූල ජිම්නාස්ටික් වලින් වෙනස් වන්නේ ශරීරයේ චලනය විශාල හා අඛණ්ඩව සහ කණ්ඩායම් විශාල වන බැවිනි. රිද්මයානුකූල ජිම්නාස්ටික් හා සසඳන විට ජාත්‍යන්තර AGG තරඟ වලදී ක්‍රීඩක ක්‍රීඩිකාවන් උපකරණ භාවිතා නොකරයි, එහිදී බෝල, රිබන්, හූප් සහ ක්ලබ් බිම ප්‍රදේශයේ භාවිතා කරයි. ක්‍රීඩාවට නම්‍යශීලී බව, සමතුලිතතාවය, වේගය, ශක්තිය, සම්බන්ධීකරණය සහ රිද්මයේ හැඟීම වැනි භෞතික ගුණාංග අවශ්‍ය වන අතර එහිදී ශරීරයේ චලනයන් ප්‍රවාහය, ප්‍රකාශනය සහ සෞන්දර්යාත්මක ආකර්ෂණය හරහා අවධාරණය කෙරේ. හොඳ කාර්ය සාධනයක් ඒකාකාරී බව සහ සමකාලීන බව මගින් සංලක්ෂිත වේ. තරඟ වැඩසටහන ශරීර තරංග, පැද්දීම්, සමතුලිතතා, හැරීම්, පැනීම් සහ පිම්ම, නැටුම් පියවර සහ එසවීම් වැනි බහුකාර්ය සහ විවිධ ශරීර චලනයන්ගෙන් සමන්විත වේ. සෞන්දර්යාත්මක කණ්ඩායම් ජිම්නාස්ටික් ජාත්‍යන්තර සම්මේලනය (IFAGG) 2003 දී පිහිටුවන ලදී. පළමු සෞන්දර්ය සමූහ ජිම්නාස්ටික් ලෝක ශූරතාවලිය 2000 දී පැවැත්විණි.
TeamGym යනු යුරෝපීය ජිම්නාස්ටික් සංගමය විසින් නිර්මාණය කරන ලද තරඟ ආකාරයකි, එය මුලින් EuroTeam ලෙස නම් කරන ලදී. පළමු නිල තරගය 1996 දී ෆින්ලන්තයේ පැවැත්විණි. TeamGym ඉසව් කොටස් තුනකින් සමන්විත වේ: කාන්තා, පිරිමි සහ මිශ්‍ර කණ්ඩායම්. ක්‍රීඩක ක්‍රීඩිකාවන් විවිධ විෂයයන් තුනකින් තරඟ කරයි: බිම, ටම්බල් සහ ට්‍රම්ප්. කාර්ය සාධනය සඳහා පොදු වන්නේ ඵලදායි කණ්ඩායම් ක්‍රියාකාරිත්වය, මූලද්‍රව්‍යවල හොඳ තාක්‍ෂණය සහ දර්ශනීය ඇක්‍රොබැටික් කුසලතා ය. ලෝක ශූරතාවලියක් නැත කෙසේ වෙතත් 2010 සිට යුරෝපීය ශූරතාවලියක් පවත්වා ඇත.
රෝද ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින් රොන්රාඩ්, ජිම්නාස්ටික් රෝදය, ව්‍යායාම් රෝදය හෝ ජර්මානු රෝදය ලෙස හඳුන්වන විශාල රෝදයක ව්‍යායාම කරයි, ආරම්භයේ දී ayro wheel, aero wheel සහ Rhon rod ලෙසද හැඳින්වේ.
ව්‍යායාමයේ ප්‍රධාන කාණ්ඩ හතරක් ඇත: සරල රේඛාව, සර්පිලාකාර, සුරක්ෂිතාගාරය සහ සයිර් රෝදය. පළමු ලෝක ශූරතාවලිය 1995 දී පැවැත්විණි.
එක්සත් ජනපදයේ, කනිෂ්ඨ ඔලිම්පික් (JO) වැඩසටහන ලෙස හැඳින්වෙන කාන්තාවන් සඳහා ජිම්නාස්ටික් මට්ටම් 1 ට ආරම්භ වී 10 දක්වා යයි. මට්ටම් වර්ග දෙක අනිවාර්ය (මට්ටම් 1-5) සහ විකල්ප (6-10 මට්ටම්) වේ. සෑම මට්ටමක්ම (1-10) දුෂ්කරතා මට්ටමින් මට්ටමට නැඟී එන තමන්ගේම අද්විතීය නීති මාලාවක් ඇත. එලයිට් 10 අනුගමනය කළ හැකි අතර සාමාන්‍යයෙන් ඔලිම්පික් මට්ටම ලෙස සැලකේ. පිරිමි ජිම්නාස්ටික් හෝ කනිෂ්ඨ ඔලිම්පික් වැඩසටහන ක්‍රීඩක ක්‍රීඩිකාවන්ට සහ පුහුණුකරුවන්ට සහභාගී වීමට හෝ තරඟ කිරීමට අවස්ථා නිර්මාණය කරමින් වයස් කාණ්ඩ කිහිපයක් සමඟ පුහුණු මට්ටම් දහයකින් හෝ තරඟ වලින් සමන්විත වේ.
2015 සිට, කැනඩාව පළාත් සහ ප්‍රදේශ වල භාවිතය සඳහා කාන්තා JO වැඩසටහන, සමහර වෙනස් කිරීම් සමඟ සම්මත කර ඇත.
සාමාන්‍ය ජිම්නාස්ටික්, "සියල්ලන් සඳහා ජිම්නාස්ටික්" ලෙසද හැඳින්වේ, සියලුම වයස්වල සහ හැකියාවන් ඇති පුද්ගලයින්ට ක්‍රීඩක ක්‍රීඩිකාවන් 6 සිට 150 දක්වා වූ කාර්ය සාධන කණ්ඩායම්වලට සහභාගී වීමට හැකියාව ලබා දේ. ඔවුන්ට සමමුහුර්ත, නර්තන චර්යාවන් ඉටු කළ හැකිය. කණ්ඩායම් ස්ත්‍රී පුරුෂ දෙපාර්ශවයෙන්ම සමන්විත විය හැකි අතර වයස් කාණ්ඩවලට වෙන් කරනු ලැබේ. විශාලතම සාමාන්‍ය ජිම්නාස්ටික් ප්‍රදර්ශනය වන්නේ 1939 දී ප්‍රථම වරට පවත්වන ලද quadrennial World Gymnaestrada ය. 1984 දී FIG (ජාත්‍යන්තර ජිම්නාස්ටික් සම්මේලනය) විසින් ක්‍රීඩා වැඩසටහනක් ලෙස ප්‍රථමයෙන් සැමට ජිම්නාස්ටික් නිල වශයෙන් පිළිගනු ලැබූ අතර, පසුව ලොව පුරා සිටින ජාතික ජිම්නාස්ටික් සම්මේලන විසින් දැන් මිලියන 30 ක සහභාගීවන්නන් විසින් පිළිගනු ලැබීය. තරඟකාරී නොවන ජිම්නාස්ටික් එහි සෞඛ්ය ප්රතිලාභ සඳහා ප්රයෝජනවත් ලෙස සැලකේ.
එක්සත් ජනපදයේ, කනිෂ්ඨ ඔලිම්පික් (JO) වැඩසටහන ලෙස හැඳින්වෙන කාන්තාවන් සඳහා ජිම්නාස්ටික් මට්ටම් 1 ට ආරම්භ වී 10 දක්වා යයි. මට්ටම් වර්ග දෙක අනිවාර්ය (මට්ටම් 1-5) සහ විකල්ප (6-10 මට්ටම්) වේ. සෑම මට්ටමක්ම (1-10) දුෂ්කරතා මට්ටමින් මට්ටමට නැඟී එන තමන්ගේම අද්විතීය නීති මාලාවක් ඇත. එලයිට් 10 අනුගමනය කළ හැකි අතර සාමාන්‍යයෙන් ඔලිම්පික් මට්ටම ලෙස සැලකේ. පිරිමි ජිම්නාස්ටික් හෝ කනිෂ්ඨ ඔලිම්පික් වැඩසටහන ක්‍රීඩක ක්‍රීඩිකාවන්ට සහ පුහුණුකරුවන්ට සහභාගී වීමට හෝ තරඟ කිරීමට අවස්ථා නිර්මාණය කරමින් වයස් කාණ්ඩ කිහිපයක් සමඟ පුහුණු මට්ටම් දහයකින් හෝ තරඟ වලින් සමන්විත වේ.
2015 සිට, කැනඩාව පළාත් සහ ප්‍රදේශ වල භාවිතය සඳහා කාන්තා JO වැඩසටහන, සමහර වෙනස් කිරීම් සමඟ සම්මත කර ඇත.
අවසාන ලකුණු ලබා දීම සඳහා D සහ E ලකුණු එකතු කිරීමෙන් ලකුණු ලබා ගැනීමේ වත්මන් ක්‍රමය 2006 සිට ක්‍රියාත්මක වේ. වත්මන් ක්‍රමය "විවෘත-අවසාන" ලකුණු කිරීම ලෙස හඳුන්වනු ලබන්නේ D-ලකුණට න්‍යායික සීමාවක් (ප්‍රායෝගික සීමාවක් ඇතත්) නොමැති නිසාත් එම නිසා දිනචරියාවක් සඳහා ලබා ගත හැකි මුළු ලකුණු සංඛ්‍යාවයි. 2006 ට පෙර, ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයෙකුගේ අවසාන ලකුණු දින චර්යාවක් සඳහා හැකි උපරිම 10කින් අඩු කරනු ලැබේ.
අවසාන ලකුණු ලබා දීම සඳහා D සහ E ලකුණු එකතු කිරීමෙන් දැනට පවතින ලකුණු ක්‍රමය 2006 සිට ක්‍රියාත්මක වේ. වත්මන් ක්‍රමය "විවෘත-අවසාන" ලකුණු කිරීම ලෙස හඳුන්වනු ලබන්නේ D-ලකුණට න්‍යායික සීමාවක් (ප්‍රායෝගික සීමාවක් ඇතත්) නොමැති නිසාත් එම නිසා දිනචරියාවක් සඳහා ලබා ගත හැකි මුළු ලකුණු සංඛ්‍යාවයි. 2006 ට පෙර, ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයෙකුගේ අවසාන ලකුණු දිනචරියාවක් සඳහා හැකි උපරිම 10කින් අඩු කරනු ලැබේ.
ලකුණු සංග්‍රහයක් හෝ දිනචරියාවක දුෂ්කරතා සහ ක්‍රියාත්මක කිරීමේ මාර්ගෝපදේශයන් එක් එක් චතුරශ්‍රය සඳහා මඳක් සංශෝධනය කෙරේ, නැතහොත් ඔලිම්පික් ක්‍රීඩා වර්ෂයෙන් අවසන් වන වසර හතරක කාලය.
පෙරළෙන පාස් එකකදී, ගොඩබෑමේදී, ගොඩබෑම අවසන් අදියරයි, ගුවන්ගත වීම සහ පියාසර කිරීමෙන් පසු මෙය තරඟකාරී ලකුණු, සාමාන්‍ය කාර්ය සාධනය සහ තුවාල සිදුවීම සම්බන්ධයෙන් තීරණාත්මක කුසලතාවකි. බලපෑම අතරතුර ශක්තිය විසුරුවා හැරීමේ අවශ්‍ය විශාලත්වය නොමැතිව, පැනීමේදී තුවාල වීමේ අවදානම වැඩිවේ. මෙම තුවාල සාමාන්‍යයෙන් සිදුවන්නේ කාටිලේජ තුවාල, බන්ධන ඉරීම සහ අස්ථි තැලීම් / කැඩීම් වැනි පහළ අන්තවල ය. එවැනි තුවාල වළක්වා ගැනීමට සහ ඉහළ කාර්ය සාධන ලකුණු ලබා ගැනීම සඳහා, ජිම්නාස්ටික් විසින් නිසි තාක්ෂණය භාවිතා කළ යුතුය. "පසුකාලීන බිම් සම්බන්ධතා හෝ බලපෑම් ගොඩබෑමේ අදියර ආරක්ෂිත, සෞන්දර්යාත්මක සහ හොඳින් ක්‍රියාත්මක කරන ලද ද්විත්ව පාද ගොඩබෑමක් භාවිතයෙන් සාක්ෂාත් කරගත යුතුය." ජිම්නාස්ටික් වල සාර්ථක ගොඩබෑමක් මෘදු ලෙස වර්ගීකරණය කර ඇත, එයින් අදහස් වන්නේ දණහිස සහ උකුල් සන්ධි අංශක 63 ට වඩා වැඩි නම්‍යශීලී මට්ටමක පවතින බවයි.
ඉහළ පියාසර අවධියක ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ඉහළ සිරස් බිම් ප්‍රතික්‍රියා බලයක් ඇති වේ. සිරස් භූමි ප්‍රතික්‍රියා බලය (vGRF) යනු ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින්ට ඔවුන්ගේ මාංශ පේශි බලයෙන් ජයගත යුතු බාහිර බලයක් වන අතර ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින්ගේ රේඛීය සහ කෝණික ගම්‍යතාවයට බලපායි. රේඛීය සහ කෝණික ගම්‍යතාවයට බලපාන තවත් වැදගත් විචල්‍යයක් වන්නේ ගොඩබෑමට ගතවන කාලයයි. ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින්ට ගොඩබෑම සිදු කිරීමට ගතවන කාලය වැඩි කිරීමෙන් බලපෑම් බලය අඩු කළ හැකිය. ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින්ට උකුල, දණහිස සහ වළලුකර විස්තාරය වැඩි කිරීමෙන් මෙය සාක්ෂාත් කරගත හැකිය.
සාමාන්‍යයෙන්, තරඟකරුවන් මීටර් 6ක් (මීටර් 6.1 = 20) නැග්ගා එක්සත් ජනපදයේ අඩි) හෝ මීටර් 8 (මීටර් 7.6 = 25 එක්සත් ජනපදයේ අඩි), 38 මි.මී. විෂ්කම්භය (අඟල් 1.5) ස්වභාවික තන්තු කඹය වේගය සඳහා, බිම වාඩි වී සිටින ස්ථානයේ සිට ආරම්භ කර අත් සහ අත් පමණක් භාවිතා කරයි. "ට්‍රයිඩේ" වර්ගයක කකුල් වලට පයින් ගැසීම සාමාන්‍යයෙන් අවසර දී ඇත. බොහෝ ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින්ට ස්ට්‍රැඩ්ල් හෝ පයික් ඉරියව්වෙන් මෙය කළ හැකි අතර, එය කකුල් වලින් ද කළ හැකි නමුත් කකුල් වලින් ජනනය වන උපකාර ඉවත් කරයි.
පියාසර වළලු යනු නිශ්චල වළලු හා සමාන සිදුවීමකි, නමුත් රංගන ශිල්පියා පැද්දීමේදී ප්‍රයෝග මාලාවක් ක්‍රියාත්මක කරයි. එය 1960 ගණන්වල මුල් භාගය දක්වා NCAA සහ AAU විසින් අනුමත කරන ලද ජිම්නාස්ටික් ඉසව්වකි.
ක්ලබ් පැද්දීම, හෙවත් ඉන්දියානු සමාජ ශාලා, 1950 දශකය දක්වා පිරිමි කලාත්මක ජිම්නාස්ටික් ඉසව්වක් විය. එය කාන්තා සහ පිරිමි රිද්මයානුකූල ජිම්නාස්ටික් යන දෙඅංශයේම සමාජ ශාලා වලට සමාන වූ නමුත් ඉඩ ලබා දී ඇති විසි කිරීම් කිහිපයක් සමඟින් වඩා සරල විය. එය පුරුදු විය. එය 1904 සහ 1932 ගිම්හාන ඔලිම්පික් උළෙලට ඇතුළත් විය
ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩාව ඉතාමත් භයානක ක්‍රීඩාවක් වන අතර, වයස අවුරුදු 11 සිට 18 දක්වා ගැහැණු ළමයින් තුළ ඉතා ඉහළ තුවාල අනුපාතයක් දක්නට ලැබේ පසුගිය තරඟ වලදී අවසර දී ඇති සමහර ජිම්නාස්ටික් චලනයන් දැන් ආරක්ෂිත හේතූන් මත තහනම් කර ඇත.
අනෙකුත් ක්‍රීඩා කරන ක්‍රීඩක ක්‍රීඩිකාවන් හා සසඳන විට, ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින් ළමුන් සහ තරුණ වැඩිහිටියන් අතර මුල් ක්‍රීඩා විශේෂීකරණය හේතුවෙන් අධික ලෙස භාවිතා කරන තුවාල සහ තුවාල ඇතිවීමේ සාමාන්‍ය අවදානමට වඩා වැඩි ය. ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින්ට පාද සහ මැණික් කටුවෙහි තුවාල ඇතිවීමේ විශේෂ අවදානමක් ඇත. ශක්තිය පුහුණු කිරීම තුවාල වළක්වා ගැනීමට උපකාරී වේ.
චිත්තවේගීය හා ලිංගික අපයෝජනයන් ද වාර්තා වී ඇත.
ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින්ට කෙටි උසක් ඇත, නමුත් ක්‍රීඩාව ඔවුන්ගේ වර්ධනයට බලපානු ඇතැයි සිතිය නොහැක. ජිම්නාස්ටික් ක්‍රීඩකයින්ගේ දෙමාපියන් ද සාමාන්‍යයට වඩා කෙටි අය වෙති.