இலங்கையின் இசை

இலங்கையின் இசை( Music of Sri Lanka ) என்பது நான்கு முதன்மை தாக்கங்களின் வேர்களைக் கொண்டுள்ளது: பண்டைய நாட்டுப்புற சடங்குகள், பௌத்த மத மரபுகள், ஐரோப்பிய காலனித்துவத்தின் மரபு மற்றும் அருகிலுள்ள இந்திய கலாச்சாரத்தின் வணிக மற்றும் வரலாற்று செல்வாக்கு-குறிப்பாக, பாலிவுட் சினிமா ஆகியன.
15ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் இலங்கைக்கு தரையிறங்கிய முதல் ஐரோப்பியர்கள் போர்த்துகீசியர்கள் ஆவர். அவர்கள் பாரம்பரிய கான்டிகா பாலாட், யுகுலேலே மற்றும் கித்தார், அத்துடன் கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட ஆப்பிரிக்கன்ஸ் (வரலாற்று ரீதியாக, காஃப்ரின்ஹாக்கள் என குறிப்பிடப்படுகிறது ) போன்றவற்றை கொண்டு வந்தனர். அவர்கள் தங்கள் சொந்த பாணியிலான இசையை பைலா என்று அழைத்தனர் ஐரோப்பிய மற்றும் ஆப்பிரிக்க மரபுகளின் செல்வாக்கு சமகால இலங்கை இசையின் இசை வேர்களை மேலும் பன்முகப்படுத்த உதவியது.
சாதி அடிப்படையிலான நாட்டுப்புற கவிதைகளான ஜன கவி என்பது அன்றாட வேலைகளில் ஈடுபடும்போது தனிப்பட்ட குழுக்களுக்குள் பகிரப்பட்ட வகுப்புவாத பாடலாக உருவானது. இன்று, அவை கலாச்சார வெளிப்பாட்டின் பிரபலமான வடிவமாக இருக்கின்றன. அவர்களின் தனிமை, சோகம், சோர்வு போன்றவற்றைக் குறைக்க இலங்கையின் பண்டைய மக்களால் நாட்டுப்புறக் கவிதைகள் பாடப்பட்டன. நாட்டுப்புற கவிதைகளுக்கு அறியப்பட்ட எழுத்தாளர் இல்லை. வருடாந்திர சடங்குகளுடன் கவியும் பாடப்பட்டது. இந்த பழங்கால சடங்குகள் சமகால இலங்கையில் அரிதாகவே நிகழ்த்தப்படுகின்றன. ஆனால் பாதுகாக்கப்பட்ட பாடல்கள் இன்னும் நாட்டுப்புற இசைக்கலைஞர்களால் நிகழ்த்தப்படுகின்றன.
மற்றொரு பாரம்பரிய இலங்கை நாட்டுப்புற பாணி "விரிந்து" என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது ஒரு ரபனாவில் உருவாக்கப்படும் மெல்லிசைக்கு பாடிய ஒரு மேம்பட்ட கவிதையில் அடங்கும். மேல்ய்ம், பாரம்பரிய பாடல் போட்டிகள் நடத்தப்பட்டன, இதில் இரண்டு விரிந்து பாடகர்கள் தன்னிச்சையான கவிதைகளுடன் போட்டியிடுவார்கள். போர்த்துகீசிய செல்வாக்குள்ள பைலா கடந்த ஐநூறு ஆண்டுகளில் கடலோர மாவட்டங்களில் பிரபலமான நாட்டுப்புற பாரம்பரியமாக இருந்து வருகிறது. இப்போது அது முக்கிய இசை கலாச்சாரத்தின் ஒரு பகுதியாகும்.
இலங்கையின் கலை, இசை மற்றும் நடனங்கள் இயற்கையான நிகழ்வுக்கான சடங்குகளிலிருந்து பெறப்பட்டன. இலங்கையின் ஆரம்பகால நாட்டுப்புற இசை பௌத்த மரபுகளின் வருகையால் பின்னர் பாதிக்கப்பட்டது. இந்த பாடல்கள் சாமானியர்களால் நிகழ்த்தப்பட்டன, பூசாரி சாதிகளால் வெறுமனே ஓதப்படவில்லை.
இலங்கை மிகவும் மேம்பட்ட போட்டி பாரம்பரியத்தைக் கொண்டுள்ளது. மேலும், இது ஒரு தனித்துவமான இசையைக் கொண்டுள்ளது.
கோலம் இசை என்பது தென்மேற்கு கடற்கரையில் குறைவாகக் காணப்படும் நாட்டுப்புற பாரம்பரியமாகும், மேலும் அதன் பயன்பாடு பேயோட்டுதல் சடங்குகளில் குணப்படுத்தும் வடிவமாகவும் முகமூடி அணிந்த நகைச்சுவை மற்றும் நாடகத்திலும் இருந்தது.
19ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் நாடகம் வந்ததன் விளைவாக பரசி நாடகத்தால் தாக்கம் பெற்ற ஒரு மேடை நாடகம் நூர்த்தி என்பதாகும். இது இந்தியாவின் எல்பின்ஸ்டன் நாடக நிறுவனத்திற்கு சொந்தமானது. "நிருத்யா" என்ற சமசுகிருத வார்த்தையின் பேச்சுவழக்கு சிங்கள வடிவம் நூர்த்தி என்பதாகும். நூர்த்தியின் இசை வட இந்திய இசையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. தெஹிவாலாவின் டான் பாஸ்டியன் முதலில் இந்திய நாடகங்களைப் பார்த்து நூர்த்தியை அறிமுகப்படுத்தினார். பின்னர் ஜான் டி சில்வா அதை உருவாக்கி 1886 இல் இராமாயணயத்தை நிகழ்த்தினார்.
சில கலைஞர்கள் இசையைக் கற்க இந்தியாவுக்குச் சென்று பின்னர் மெல்லிசையை அறிமுகப்படுத்தத் தொடங்கினர். இந்த முயற்சியின் முன்னோடியாக ஆனந்த சமரகோன் இலங்கை தேசிய கீதத்தையும் இயற்றினார். பின்னர் இந்துஸ்தானி இசையில் ஒட்டிக்கொள்ளாத சுனில் சாந்தா, இலங்கையின் கீதிகா ( கிறிஸ்தவ பாடல்கள் ) பாரம்பரியத்தால் பாதிக்கப்பட்டுள்ள தனது சொந்த மெல்லிசையை அறிமுகப்படுத்தினார். இந்த வகையை உண்மையிலேயே இலங்கை பாணியில் உருவாக்க முக்கிய பங்களிப்பாளராக பண்டிட் அமரதேவா பாராட்டப்படுகிறார்.
இது நாட்டுப்புற இசை, கோலம் இசை, நடகம் இசை, நூர்த்தி இசை மற்றும் பிறவற்றின் செல்வாக்கால் வளப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இலங்கையில் உள்ள பெரும்பாலான இசைக்கலைஞர்கள் தங்களது சொந்த படைப்புகளுடன் வெளியே வந்துள்ளனர் . கோயில் ஓவியங்கள் மற்றும் சிற்பங்கள், பறவைகள், யானைகள், காட்டு விலங்குகள், பூக்கள் மற்றும் மரங்கள் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தின. வண்ணங்கள் இயற்கையால் செய்யப்பட்டவை. பாரம்பரிய 18 வகை நடனங்கள் பறவைகள் மற்றும் விலங்குகளின் நடனத்தைக் காட்டுகின்றன.
மயூரா வன்னமா - மயில் அனுமா வன்னமாவின் நடனம் - குரங்கு கஜகா வன்னமாவின் நடனம் - யானை துரகா வன்னமாவின் நடனம் - குதிரையின் நடனம்
இசை பல வகைகளை கொண்டது. நாட்டுப்புற இசை சில கருவிகளைக் கொண்டு மட்டுமே உருவாக்கப்படுகிறது . மேலும், அதிர்வெண் வரம்பு குறுகலாக உள்ளது. நாட்டுப்புற பாடல்களும் கவிதைகளும் ஒன்றிணைந்து செயல்பட சமூகக் கூட்டங்களில் பயன்படுத்தப்பட்டன. இந்திய செல்வாக்குமிக்க பாரம்பரிய இசை தனித்துவமாக வளர்ந்தது. பொதுவாக இலங்கையின் பாரம்பரிய நாடகம், இசை மற்றும் பாடல்களாக ஆனது.
பாரம்பரிய சிங்கள இசைக்குழு ஐந்து வகை கருவிகளைக் கொண்டுள்ளது. முரசு (டிரம்) என்பது உள்ளூர் தாள வாத்தியங்களின் ராஜா, அது இல்லாமல், நடனம் இருக்காது. முரசின் தாளம் நடனத்தின் அடிப்படையை உருவாக்குகிறது. நடனங்கள் தரையில் இருந்து குதிக்க வைக்கிறது. அவை முரசு சத்தம் சிக்கலான தாளங்களை பிரதிபலிக்கும் வடிவங்களில் குதித்து சுழல்கின்றன.
இந்த முரசு சத்தம் முதலில் கேட்கும் போது எளிமையானதாகத் தோன்றலாம். ஆனால் சிக்கலான தாளங்கள் மற்றும் மாறுபாடுகளை கலைஞர்கள் செய்ய நீண்ட நேரம் எடுக்கும்.