Isabella Beeton

Si Isabella Mary Beeton (née Mayson; ika-14 ng Marso 1836 – ika-6 kan Pebrero 1865), mas kilala sa Mrs Beeton, ay isang mamamahayag ng Ingles, editor at manunulat. Ang kanyang pangalan ay partikular na nauugnay sa kanyang unang libro, ang 1861 na gawang Mrs Beeton's Book of Household Management. Ipinanganak siya sa London at, pagkatapos ng kanyang pag-aaral sa Islington, north London, at sa Heidelberg, Alemanya, pinakasalan niya si Samuel Orchart Beeton na isang ambisyosong tagalimbag at editor ng magasin.
Noong 1857, mas mababa sa isang taon pagkatapos ng kasal, sinimulang magsulat si Beeton para sa isa sa mga lathala ng kanyang asawa, at ito nga ang The Englishwoman's Domestic Magazine . Isinalin niya ang pikayon na Pransya at isinulat ang haligi ng lutuin o cookery column, kahit na ang lahat ng mga resipe ay napamamlahiyo mula sa iba pang mga gawa o ipinadala ng mga mambabasa ng magasin. Noong 1859 inilunsad ng mga Beetons ang isang serye ng 48-pahinang buwanang suplemento sa The Englishwoman's Domestic Magazine; ang 24 na mga installment ay nailimbag sa isang dami bilang Mrs Beeton's Book of Household Management noong Oktubre 1861, na nakabenta ito ng 60,000 kopya sa unang taon. Si Beeton ay nagtatrabaho sa isang pinaikling bersyon ng kanyang libro, na kung saan ay papamagatan sana ito ng The Dictionary of Every-Day Cookery , nang siya ay namatay sa puerperal fever noong Pebrero 1865 sa edad na 28. sa apat na anak, dalawa sa kanila ang namatay sa pagkabata, at maraming mga pagkakuha. Dalawa sa kanyang mga tagapagtalambuhay na sina Nancy Spain at Kathryn Hughes, ay positibo ang teorya na si Samuel ay hindi sinasadyang kumontrata ng syphilis sa isang pakikipag-ugnay sa hindi pa kasal sa isang puta, at hindi sinasadyang ipinasa ang sakit sa kanyang asawa.
Ang Book of Household Management ay na-edit, binago at pinalaki nang maraming beses mula nang mamatay si Beeton at nasa print pa rin tulad ng sa 2016 . Ang mga manunulat ng pagkain ay sinabi na ang kasunod na mga edisyon ng akda ay napalayo mula sa at mas mababa sa orihinal na bersyon. Maraming mga manunulat ng pagluluto, kabilang ang Elizabeth David at Clarissa Dickson Wright, ay pinuna ang gawa ni Beeton, lalo na ang kanyang paggamit ng mga recipe ng ibang tao. Ang iba, tulad ng manunulat ng pagkain Bee Wilson, isaalang-alang ang labis na pagsisisi, at na si Beeton at ang kanyang gawain ay dapat na isipin na pambihira at kahanga-hanga. Ang kanyang pangalan ay naging nauugnay sa kaalaman at awtoridad sa Victoria sa pagluluto at pamamahala sa tahanan, at ang Oxford English Dictionary ay nagsasaad na noong 1891 ang salitang Mrs Beeton ay naging ginamit bilang isang pangkaraniwang pangalan para sa isang awtoridad sa tahanan. Itinuturing din siyang isang malakas na impluwensya sa pagtatayo o paghuhubog ng isang gitnang uri ng pagkakakilanlan ng panahon ng Victoria
Ipinanganak si Isabella Mayson noong ika-14 ng Marso 1836 sa Marylebone, London. Siya ang panganay sa tatlong magkakapatid na babae kay Benjamin Mayson, isang linen factor (mangangalakal) at ang kanyang asawa na si Elizabeth (née Jerrom). Di-nagtagal pagkatapos ng kapanganakan ni Isabella ang pamilya ay lumipat sa Milk Street, Cheapside, mula sa kung saan ipinagbili ni Benjamin. Namatay siya nang si Isabella ay apat na taong gulang, at si Elizabeth, buntis at hindi makayanan ang pagpapalaki ng mga anak nang mag-isa habang pinapanatili ang negosyo ni Benjamin, pinadalhan siya ng dalawang nakatatandang anak na babae upang manirahan kasama ng mga kamag-anak. Si Isabella ay nanirahan kasama ang kanyang biyuda na paternal ng ama sa Great Orton, Cumberland, bagaman bumalik siya kasama ang kanyang ina sa loob ng susunod na dalawang taon.
Tatlong taon pagkatapos ng pagkamatay ni Benjamin, pinakasalan ni Elizabeth si Henry Dorling, isang biyuda na may apat na anak. Si Henry ang Clerk ng Epsom Racecourse, at binigyan ng tirahan sa loob ng bakuran ng karerahan. Lumipat ang pamilya, kasama ang ina ni Elizabeth sa Surrey at sa susunod na dalawampung taon kina Henry at Elizabeth ay nagkaroon ng karagdagang labintatlong bata. Si Isabella ay nakatulong sa pag-aalaga ng kanyang mga kapatid, at sama-samang tinutukoy ang mga ito bilang isang "buhay na kargamento ng mga bata". Ang karanasan ay nagbigay sa kanya ng maraming pananaw at karanasan sa kung paano pamahalaan ang isang pamilya at ang sambahayan nito.
Matapos ang isang maikling pag-aaral sa isang boarding school sa Islington, noong 1851 ay ipinadala si Isabella sa paaralan sa Heidelberg, Alemanya, na sinamahan ng kanyang stepister na si Jane Dorling. Si Isabella ay naging bihasa sa piano at napakahusay sa Pranses at Aleman; nakakuha din siya ng kaalaman at karanasan sa paggawa ng pastry. Siya ay bumalik sa Epsom sa tag-araw ng 1854 at kumuha ng karagdagang mga aralin sa paggawa ng pastry mula sa isang lokal na panadero.
Sa paligid ng 1854, nagsimula si Isabella Mayson ng isang relasyon kay Samuel Orchart Beeton. Nakatira din ang kanyang pamilya sa Milk Street sa parehong oras na patuloy na nagpapatakbo doon ang ama ni Maysons—Samuel ng Dolphin Tarven asin pumapasok din ang kapatid na babae ni Samuel sa parehong paaralan ng Heidelberg na pinapasukan din ni Isabella. Si Samuel ang kauna-unahang mamamahayag ng British ng Harriet Beecher Stowe 's' 'Uncle Tom's Cabin' 'noong 1852 at pinakawalan din ang dalawang makabagong at pangungunaang journal:' 'The Domingo Magazine's Domestic Magazine' ' 'noong 1852 at ang magazine na Boys' Own noong 1855. Ang mag-asawa ay pumasok sa malawak na sulat noong 1855 - kung saan nilagdaan ni Isabella ang kanyang mga titik bilang "Fatty" - at inanunsyo nila ang kanilang pakikipag-ugnayan noong Hunyo 1855. Ang kasal ay naganap sa St Martin's Church, Epsom, noong Hulyo ng sumunod na taon, at inihayag sa The Times. Si Samuel ay "isang maingat ngunit matatag na mananampalataya sa pagkakapantay-pantay ng mga kababaihan" at ang kanilang relasyon, kapwa personal at propesyonal, ay isang pantay na pakikipagtulungan. Ang mag-asawa ay nagpunta sa Paris para sa isang tatlong linggong hanimun, pagkatapos nito ay sinamahan sila ng ina ni Samuel sa isang pagbisita sa Heidelberg. Bumalik sila sa Britain noong Agosto, nang lumipat ang mga bagong kasal sa Chandos Villas, isang malaking bahay-Italyanato sa Pinner.
Sa loob ng isang buwan ng pag-uwi mula sa kanilang hanimun si Beeton ay buntis.Ilang linggo bago ang kapanganakan, hinimok ni Samuel ang kanyang asawa na mag-ambag sa The Englishwoman's Domestic Magazine , isang pahayagan na isinasaalang-alang ng mga manunulat ng pagkain na sina Mary Aylett at Olive Ordish ay "dinisenyo upang gawing nilalaman ang mga kababaihan sa kanilang lote sa loob ng bahay, hindi upang mainteresan sila sa mundo sa labas ". Ang magasin ay abot-kayang, na naglalayong mga kababaihan sa gitna ng klase at matagumpay na komersyal, na nagbebenta ng 50,000 isyu sa isang buwan noong 1856. Nagsimulang magsalin ng piksyon nin Pranses si Beeton para sa publikasyon bilang mga kwento o serial.Pagkaraan ng ilang sandali nagsimula siyang magtrabaho sa haligi ng lutuin - na naging moribund sa nakaraang anim na buwan kasunod ng pag-alis ng naunang sulatin - at ang artikulo sa sambahayan. Ang anak ng Beetons na si Samuel Orchart, ay ipinanganak hanggang sa katapusan ng Mayo 1857, ngunit namatay sa pagtatapos ng Agosto sa taong iyon. Sa sertipiko ng kamatayan, ang sanhi ng kamatayan ay ibinigay bilang pagtatae at cholera, kahit na Hughes hypothesises na si Samuel senior ay hindi sinasadya na nagkontrata ng syphilis sa isang pakikipag-ugnay bago ang kasal sa isang puta, at hindi sinasadyang ipinasa ang kundisyon sa kanyang asawa, na mahawaan ang anak niya.
Habang kinaya ang pagkawala ng kanyang anak, si Beeton ay patuloy na nagtatrabaho sa The Englishwoman's Domestic Magazine . Bagaman hindi siya isang regular na tagaluto, siya at si Samuel ay nakakuha ng mga recipe mula sa iba pang mga mapagkukunan. Ang isang kahilingan upang matanggap ang sariling mga mambabasa ng mga recipe ay humantong sa higit sa 2,000 na ipinadala, na kung saan ay pinili at na-edit ng mga Beeton. Ang mga nai-publish na gawa ay kinopya din, na higit sa lahat ay hindi naiugnay sa alinman sa mga mapagkukunan. Kasama sa mga ito ang Modern Cookery for Private Families ni Eliza Acton , The Experienced English Housekeeper ni Elizabeth Raffald , Le Pâtissier royal parisien ni Marie-Antoine Carême, The French Cook ni Louis Eustache Ude, The Modern Housewife or, Ménagère ni Alexis Soyer at The Pantropheon, The Art of Cookery Made Plain and Easy ni Hannah Glasse, A New System of Domestic Cookery ni Maria Rundell, at ang mga gawa ni Charles Elmé Francatelli. Si Suzanne Daly at Ross G. Forman, sa kanilang pagsusuri tungkol sa kulturang pagluluto ng Victorian, isaalang-alang na ang plagiarism ay ginagawang "isang mahalagang indeks ng lipunan ng mid-Victorian at gitna-klase" dahil ang paggawa ng teksto mula sa sarili nitong mambabasa ay nagsisiguro na ito ay isang salamin ng kung ano ang talagang niluto at kinakain sa oras. Sa pagkopya ng mga resipe ng iba, sinusunod ni Beeton ang rekomendasyong ibinigay sa kanya ni Henrietta English, isang kaibigan ng pamilya, na sumulat na "Ang Cookery ay isang Agham na natutunan lamang sa mahabang karanasan at taon ng pag-aaral na siyempre hindi mo pa nakuha. Samakatuwid ang aking payo ay magtipon ng isang libro mula sa mga resibo mula sa isang Iba't ibang Mga Pinakamagandang Aklat na nailimbag sa Cookery at alam ng langit na mayroong isang mahusay na iba't-ibang para sa iyo na pumili."
Ang Beetons ay bahagyang sinundan ang layout ng mga resipe ni Acton, bagaman sa isang pangunahing pagbabago: samantalang ang naunang manunulat ay nagbigay ng paraan ng pagluluto kasunod ng isang listahan ng mga kinakailangang sangkap, ang mga resipe sa The Englishwoman's Domestic Magazine ay nakalista sa mga bahagi bago ang proseso ng pagluluto. Ang pamantayang layout ng Beeton na ginamit para sa mga resipe ay ipinakita din ang tinatayang mga gastos ng bawat paghahatid, ang pana-panahon ng mga sangkap at ang bilang ng mga bahagi sa bawat ulam. Ayon sa ikadalawampu siglo na panulis ng British na lutuin Elizabeth David, ang isa sa mga lakas ng pagsulat ni Beeton ay nasa "kaliwanagan at mga detalye ng kanyang pangkalahatang tagubilin, ang kanyang masidhing komento, ang kanyang walang kapararakan bukod". Si Margaret Beetham, ang istoryador, ay nakikita na ang isa sa mga lakas ng libro ay ang "pare-pareho na prinsipyo ng samahan na ginawang pantay-pantay at maayos ang mga nilalaman nito, at nagdala ng isang pare-parehong istilo sa pagtatanghal at layout. Samantalang itinuturing ni Daly at Forman ang isang pamamaraan na "wala kung hindi pormulatiko", nakikita ito ni Hughes bilang "bagay na pinaka minamahal ng kalagitnaan ng mga Victorians, isang sistema ".
Sa panahon ng partikular na mapait na taglamig ng 1858–59 Inihanda ni Beeton ang kanyang sariling sopas na nagsilbi siya sa mahihirap ng Pinner, "sopas para sa mga mabuting layunin";kalaunan ay naalala ng kanyang kapatid na si Beeton "ay abala sa paggawa ng [sabaw] para sa mga mahihirap, at ang mga bata ay tumawag nang regular sa kanilang mga lata nang paulit-ulit". Ang resipe ay magiging tanging entry sa kanya Book of Household Management na iyon ay kanyang sarili. Matapos ang dalawang taon ng pagkakuha, ang pangalawang anak ng mag-asawa ay ipinanganak noong Hunyo 1859; pinangalanan din itong Samuel Orchart Beeton. Nakita ni Hughes ang mga pagkakuha bilang karagdagang katibayan ng syphilis ni Samuel.
Bilang maaga ng 1857 ang Beetons ay isaalang-alang ang paggamit ng mga haligi ng magazine bilang batayan ng isang libro ng mga nakolekta na mga recipe at payo sa homecare, naniniwala si Hughes, at noong Nobyembre 1859 ay inilunsad nila ang isang serye ng 48-pahinang buwanang suplemento na kasabay ang The Englishwoman's Domestic Magazine . Ang naka-print na bloke para sa buong serye ng mga suplemento ay itinakda mula sa simula kaya ang break sa pagitan ng bawat edisyon ay naayos sa 48 na pahina, anuman ang teksto, at sa ilang mga isyu ang teksto ng isang pangungusap o resipe ay nahati sa pagitan ng dulo ng isang pag-install at ang simula ng susunod.
Nagpasya ang mga Beetons na baguhin ang The Domingo Magazine ng Englishwoman, lalo na ang haligi ng fashion, na inilarawan ng istoryador na si Graham Nown bilang "isang halip na pirasong nakakabagot". Naglakbay sila sa Paris noong Marso 1860 para katagpuin si Adolphe Goubaud, ang tagalimbag ng magasin na Pranses na Le Moniteur de la Mode. Ang magazine ay nagdala ng isang buong laki ng pattern ng damit na nakabalangkas sa isang fold-out na piraso ng papel para sa mga gumagamit na gupitin at gumawa ng kanilang sariling mga damit. Ang mga Beetons ay nagkasundo sa Goubaud para sa Pranses na magbigay ng mga pattern at guhit para sa kanilang magasin. Ang unang edisyon na magdala ng bagong tampok ay lumitaw noong 1 Mayo, anim na linggo pagkatapos bumalik ang mag-asawa mula sa Paris. Para sa muling idisenyo magazine, si Sam ay sumali bilang editor ni Isabella, na inilarawan bilang "Editress". Pati na rin ang pagiging co-editor, ang magkasintahan ay pantay na kasosyo din. Nagdala si Isabella ng isang kahusayan at matibay na acumen ng negosyo sa normal na disorganisado at pinansiyal na diskarte ni Samuel. Sumali siya sa kanyang asawa sa trabaho, naglalakbay araw-araw sa pamamagitan ng tren papunta sa opisina, kung saan ang kanyang presensya ay nagdulot ng isang kaguluhan sa mga komuter, na karamihan sa kanila ay lalaki. Noong Hunyo 1860, ang mga Beeton ay naglakbay patungong Killarney, Ireland, para sa isang magdamag na bakasyon, iniwan ang kanilang anak na lalaki sa bahay kasama ang kanyang nars. Nasiyahan sila sa paglalakbay, kahit na sa mga araw na umuulan, nanatili sila sa loob ng kanilang hotel at nagtrabaho sa susunod na edisyon ng The Englishwoman's Domestic Magazine. Humanga si Beeton sa pagkain na pinaglingkuran nila, at isinulat sa kanyang talaarawan na ang mga hapunan ay "isinagawa sa istilong Pranses".
Noong Setyembre 1861 ang mga Beetons ay naglabas ng bago, lingguhang publication na tinawag na The Queen, the Ladies 'Newspaper' '. Sa abala sa mga Beetons na tumatakbo ang kanilang iba pang mga pamagat, nagtatrabaho sila Frederick Greenwood bilang editor.
Ang kumpletong bersyon ng Mrs Beeton's Book of Household Management , na binubuo ng 24 na nakolekta na buwanang pag-install, ay nai-publish noong ika-1 ng Oktubre 1861; ito ay naging isa sa mga pangunahing kaganapan sa pag-publish noong ikalabing siyam na siglo. Kasama ni Beeton ang isang malawak na 26-pahina na "Analytical Index" sa libro. Bagaman hindi isang pagbabago — ginamit ito sa Ang Family Friend magazine mula pa noong 1855 — Itinuturing ni Hughes ang index sa Book of Household Management na "kamangha-manghang detalyado at lubusang cross-referenced". Sa 1,112 na pahina, higit sa 900 na naglalaman ng mga recipe. Ang natitira ay nagbigay ng payo sa fashion, pangangalaga sa bata, pag-aasawa ng hayop, mga lason, pamamahala ng mga tagapaglingkod, agham, relihiyon, first aid at kahalagahan sa paggamit ng lokal at pana-panahong ani. Sa kanyang unang taon ng publikasyon, naibenta ang aklat sa 60,000 na mga kopya Sinasalamin nito ang mga halaga ng Victoria, lalo na ang pagsisikap, pagaanod at kalinisan. Si Christopher Clausen, sa kanyang pag-aaral ng mga gitnang klase sa British, ay nakikita na ang Beeton ay "masasalamin kaysa sa sinumang iba pa, at para sa isang mas malaking tagapakinig, ang positibong mensahe na ang mid-Victorian England ay napuno ng mga pagkakataon para sa mga handang malaman kung paano kumuha ng bentahe sa kanila ". Inisip ng manunulat ng pagkain na si Annette Hope na "maiintindihan ng isang tao ang tagumpay nito. Kung ... ang mga batang kababaihan ay walang alam sa mga pag-aayos sa tahanan, walang mas mahusay na libro kaysa dito ay maaaring nilikha para sa kanila."
Ang mga pagsusuri para sa Book of Household Management ay positibo. Ang kritiko para sa London Evening Standard ay itinuturing na si Beeton ay nagkamit ng sarili sa isang reputasyon sa sambahayan, na sinasabi na siya ay "nagtagumpay sa paggawa ng isang dami na magiging, sa mga darating na taon, isang kayamanan na magagawa ng bawat sambahayan ng Ingles ". Ang kritiko para sa Saturday Review ay sumulat na "para sa isang tunay na mahalagang repertoryo ng mga pahiwatig sa lahat ng uri ng mga bagay sa sambahayan, inirerekumenda namin kay Mrs Beeton na may kaunting mga maling akda". Ang hindi nagpapakilalang tagasuri para sa The Bradford Observer ay isinasaalang-alang na "ang impormasyong nakalaan ... lumilitaw na maliwanag at tahasang"; pinuri din ng tagasuri ang layout ng mga recipe, na nagtatampok ng mga detalye na may kaugnayan sa mga sangkap, pana-panahon at oras na kinakailangan. Ang pagsulat sa The Morning Chronicle , isang hindi nagpapakilalang komentarista na nagpasya na "Si Mrs Beeton ay hindi tinanggal ang anumang bagay na may gawi sa ginhawa ng mga kasambahay, o pinadali ang maraming maliit na problema at nagmamalasakit na nahulog sa maraming asawa at ina, maaari niyang ligtas na mahulaan na ang aklat na ito sa hinaharap ay unahan ng bawat isa sa parehong paksa." Para sa edisyon ng 1906 ng libro, The Illustrated London News ang nagsuri ng pagsasaalang-alang sa gawa na "isang mabubuo na katawan ng doktrinang lokal", at naisip na "ang libro ay halos ng unang kadakilaan".
Ang mga desisyon sa negosyo ni Samuel mula noong 1861 ay hindi produktibo at may kasamang payo na hindi pinapayuhan na pamumuhunan sa pagbili ng papel — kung saan nawala siya ng £ 1,000 - at isang kaso sa korte dahil sa hindi bayad na mga bayarin. Ang kanyang hubris sa mga gawain sa negosyo ay nagdala ng mga kahirapan sa pananalapi at sa unang bahagi ng 1862 ang mag-asawa ay lumipat mula sa kanilang komportableng bahay ng Pinner patungo sa kanilang tanggapan. Ang hangin ng gitnang London ay hindi kaaya-aya sa kalusugan ng anak ng Beetons, at nagsimula itong magkasakit. Tatlong araw pagkatapos ng Pasko ay lumala ang kalusugan at namatay siya sa Bisperas ng Bagong Taon noong 1862 sa edad na tatlo; ang kanyang sertipiko ng kamatayan ay nagbigay ng dahilan bilang "suppressed scarlatina" at "laryngitis". Noong Marso 1863 natagpuan ni Beeton na siya ay buntis muli, at noong Abril ang mag-asawa ay lumipat sa isang bahay sa Greenhithe, Kent; ang kanilang anak na lalaki, na pinangalanan nila Orchart, ay ipinanganak noong Bisperas ng Bagong Taon noong 1863. Bagaman ang mga mag-asawa ay nakaranas ng mga problema sa pananalapi, nasisiyahan sila sa kamag-anak na kasaganaan sa panahon ng 1863, pinalakas ng pagbebenta ng The Queen kay Edward Cox sa kalagitnaan ng taon.
Sa kalagitnaan ng 1864 muling binisita ng mga Beeton ang mga Goubauds sa Paris — ang pangatlong pagdalaw ng mag-asawa sa lungsod — at si Beeton ay buntis sa pagbisita, tulad ng dati niyang taon. Sa kanyang pagbabalik sa Britain nagsimula siyang magtrabaho sa isang pinaikling bersyon ng Book of Household Management , na kung saan ay titulong The Dictionary of Every-Day Cookery .Noong 29 Enero 1865, habang nagtatrabaho sa mga patunay ng diksyonaryo, nagpasok siya sa paggawa; ang sanggol na si Mayson Moss - ay ipinanganak sa araw na iyon. Si Beeton ay nagsimulang makaramdam ng pagkahilo sa susunod na araw at namatay sa puerperal fever) noong ika-6 ng Pebrero sa edad na 28.
Inilibing si Beeton sa West Norwood Cemetery noong ika-11 ng Pebrero. Nang ang The Dictionary of Every-Day Cookery ay nai-publish sa parehong taon, idinagdag ni Samuel ang isang pagkilala sa kanyang asawa sa wakas:
Noong Mayo 1866, kasunod ng matinding pagbagsak sa kanyang pinansiyal na kapalaran, ipinagbili ni Samuel ang mga karapatan sa Book of Household Management sa Ward, Lock at Tyler (di nagtagal naging Ward Lock & Co). Ang manunulat na si Nancy Spain, sa kanyang talambuhay ng Isabella, ay nag-ulat na, binigyan ang pera ng kumpanya na ginawa mula sa gawa ng Beetons, "tiyak na walang sinumang gumawa ng isang mas masahol o mas praktikal na bargain" kaysa kay Samuel. Sa kasunod na mga pahayagan ay pinigilan ng Ward Lock ang mga detalye ng buhay ng mga Beeton — lalo na ang pagkamatay ni Isabella - upang maprotektahan ang kanilang pamumuhunan sa pamamagitan ng pagpapaalam sa mga mambabasa na siya ay buhay pa rin at lumilikha ng mga recipe — na itinuturing ni Hughes na "sinasadya na censorship". Ang mga huling edisyon na iyon ay nagpatuloy na gumawa ng koneksyon sa Beeton sa itinuturing ni Beetham na isang "medyo walang awa na patakaran sa pagmemerkado na sinimulan ni Beeton ngunit patuloy na isinagawa ng Ward, Lock, at Tyler". Ang mga kasunod na volume na nagdadala ng pangalan ni Beeton ay naging hindi gaanong sumasalamin sa orihinal. Dahil sa paunang paglalathala nito ang Book of Household Management ay inisyu sa maraming edisyon ng hardback at paperback, isinalin sa maraming wika at hindi pa nai-print.
Si Beeton at ang pangunahing gawain ay sumailalim sa pintas sa kurso ng ikadalawampu siglo. Inirereklamo ni Elizabeth David ang mga recipe na "kung minsan ay sinasampal at nanligaw", bagaman kinikilala niya na ang Larousse Gastronomique ni Prosper Montagné ay naglalaman din ng mga kamalian. Ang tagapagluto ng telebisyon na si Delia Smith ay inamin na siya ay nabigla "kung paano sa mundo ang libro ni Mrs Beeton ay pinamamahalaang upang lubos na lalaho ... ang mahusay na gawa ni Acton". habang ang kanyang kapwa chef na si Clarissa Dickson Wright, ay pipiliin na "Hindi makatarungan na sisihin ang sinumang tao o isang libro para sa pagbagsak ng pagluluto ng Ingles, ngunit si Isabella Beeton at ang kanyang ubiquitous na libro ay kailangang sagutin." Kung ihahambing, ang manunulat ng pagkain na si Bee Wilson ay pinipili na ang pagwawalang-bahala sa gawa ni Beeton ay isang "sunod sa moda" na tindig lamang na gawin at ang pagsulat ng lutuin ay ginagawang nais mo lamang upang lutuin ". Christopher Driver, ang mamamahayag at kritiko ng pagkain, ay nagmumungkahi na ang" kamag-anak na pagwawalang-kilos at nais ng pagpino sa katutubong pagluluto ng Britanya sa pagitan ng 1880 at 1930 "ay maaaring sa halip ay ipaliwanag ng ang "progresibong debasement sa ilalim ng sunud-sunod na mga editor, binago at pinalaki". Ang komento ni David na "kapag ang mga simpleng Ingles na lutuin" ay aktibo sa kanilang kusina, "sinundan nila ang mga simpleng resipe ng Ingles at higit sa lahat mula sa mga librong Mrs Beeton o kanilang mga nanggaling". Itinuturing ni Dickson Wright na ang Beeton ay isang "kamangha-manghang mapagkukunan ng impormasyon" mula sa isang pananaw sa kasaysayan ng lipunan, at itinuturing ng Aylett at Ordish na ang gawaing ito ay "pinakamahusay at maaasahang gabay para sa scholar sa kasaysayan ng domestic sa kalagitnaan ng Victorian era".
Sa kabila ng pagpuna, napansin ni Clausen na "'Mrs Beeton' ay ... sa loob ng higit sa isang siglo ang karaniwang Ingles na aklat sa pagluluto, madalas na pinapalabas ang bawat iba pang mga libro ngunit ang Bibliya". Ayon sa Oxford English Dictionary , ang salitang Mrs Beeton ay ginamit bilang isang pangkaraniwang pangalan para sa "isang awtoridad sa pagluluto at mga domestic subject" nang maaga pa noong 1891, at pinipili ni Beetham na ang "'Mrs Beeton' ay naging isang marka sa pangangalakal, isang pangalan ng tatak". InSa isang pagsusuri ni Gavin Koh na inilathala sa isang 2009 isyu ng The BMJ , Mrs Beeton's Book of Household Management ay binansagan ng isang medikal na klasiko. Sa "pagtatangka ni Beeton na turuan ang average na mambabasa tungkol sa mga karaniwang reklamo sa medikal at kanilang pamamahala", sinabi ni Koh, "nauna siya sa mga gabay sa kalusugan ng pamilya ngayon". Si Robin Wensley, isang propesor ng pamamahala ng estratehiya, ay naniniwala na ang payo at gabay ni Beeton sa pamamahala ng sambahayan ay maaari ring mailapat sa pamamahala ng negosyo, at ang kanyang mga aralin sa paksa ay nakatayo sa pagsubok ng oras na mas mahusay kaysa sa ilan sa kanyang payo sa pagluluto o pamantayan.
Kasunod ng broadcast ng radyo ng Kilalanin si Gng. Beeton , isang 1934 komedya kung saan ipinakita si Samuel sa isang hindi nagaganyak na ilaw, at Mrs Beeton, isang dokumentaryo noong 1937, Si Mayston Beeton ay nagtatrabaho sa H. Montgomery Hyde upang makagawa ng talambuhay na Mr at Mrs Beeton , bagaman ang pagkumpleto at publikasyon ay naantala hanggang 1951. Samantala, inilathala ni Nancy Spain ang Mrs Beeton and her Husband noong 1948, na-update at muling ipinalit noong 1956 sa The Beeton Story . Sa bagong edisyon na ipinakita ng Espanya, ngunit hindi naipalabas, sa posibilidad na kumontrata si Samuel ng syphilis. Maraming iba pang mga talambuhay ang sumunod, kabilang ang mula sa istoryador na si Sarah Freeman, na nagsulat ng Isabella and Sam noong 1977; Nown's Mrs Beeton: 150 Years of Cookery and Household Management, na inilathala sa ika-150 anibersaryo ng kaarawan ni Beeton, at Hughes's The Short Life and Long Times of Mrs Beeton na inilathala noong 2006. Ang Beeton ay hindi pinansin ng Talasalitaan ng Pambansang Talambuhay para sa maraming taon: habang ang Acton ay kasama sa unang nai-publish na dami ng 1885, si Beeton ay walang pasok hanggang 1993.
Maraming mga broadcast sa telebisyon tungkol sa Beeton. Noong 1970, ipinakita siya ni Margaret Tyzack sa isang solo na pagganap na isinulat ni Rosemary Hill, noong 2006, nagganap si Anna Madeley bilang Beeton sa docudrama, at Sophie Dahl ay nagpakita ng isang dokumentaryo, The Marvelous Mrs Beeton , sa parehong taon.
Ang pampanitikang historyador na si Kate Thomas ay nakikita ang Beeton bilang "isang malakas na puwersa sa paggawa ng kababayang nasa gitna ng klase ng Victoria", habang ang Oxford University Press, nag-aanunsyo ng isang pinaikling edisyon ng Book of Household Management , ay isinasaalang-alang ang gawa ni Beeton na isang "founding text" at "lakas sa paghubog" ng gitnang uri ng pagkakakilanlan ng panahon ng Victoria. Sa loob ng pagkakakilanlan na iyon, nakita ng istoryador na si Sarah Richardson na ang isa sa mga nagawa ni Beeton ay ang pagsasama ng iba't ibang mga thread ng domestic science sa isang dami, na "pinataas ang papel na pang-gitnang babaeng tagapangasiwa ... na inilalagay ito sa isang mas malawak at mas maraming konteksto ng publiko". Sinipi ni Nown ang isang hindi kilalang akademiko na naisip na "pinangalagaan ni Mrs Beetonismo ang pamilya bilang isang yunit ng lipunan, at gumawa ng isang posibilidad ng lipunan", habang si Nicola Humble, sa kanyang kasaysayan ng pagkaing British, nakikita ang The Book of Household Management bilang "isang engine para sa panlipunang pagbabago" na humantong sa isang "bagong kulto ng pagkamamamayan na gampanan ang isang malaking papel sa kalagitnaan ng buhay-Victoria". Nown considers Beeton