davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Deportes por M+

Deportes por M+ es un canal de televisión por suscripción español, propiedad de Telefónica, dedicado exclusivamente al deporte. Está disponible en exclusiva en Movistar Plus+, y cuenta con seis diales auxiliares (Deportes/M+ 2–7).
El canal emite principalmente, competiciones de baloncesto (Euroliga y Liga Endesa), las cuatro grandes ligas norteamericanas (MLB, NBA, NFL y NHL), rugby (Seis Naciones, Rugby Championship y Copa Mundial) y tenis, (Wimbledon). Otros deportes tienen sus propios canales temáticos dentro de la plataforma, como el fútbol (LALIGA TV por M+ y Liga de Campeones por M+) o el golf (Golf por M+).
El canal, que comenzó con el nombre de «Canal+ Deportes», inició sus emisiones el 1 de febrero de 2007, sustituyendo a «Canal+ Deporte 2».​
El 1 de agosto de 2016, el canal pasó a denominarse «Movistar Deportes 1». Tras la compra de la plataforma por parte de Telefónica, la nueva denominación es «Movistar+», por lo que se produce una adaptación de los canales propios de la plataforma, que remplazaron la marca Canal+.​ El 10 de septiembre de 2018, el canal se fusionó con su análogo «Movistar Deportes 2», dando lugar a un único canal centralizado «Movistar Deportes», contando con seis diales auxiliares (Movistar Deportes 2–7).​
El 19 de enero de 2022, el canal tomó su actual denominación de «Deportes por M+».​ El cambio se produjo dentro de la evolución en el nombre e imagen de marca de la plataforma, que pasó de «Movistar+» a «Movistar Plus+», propiciando el cambio de denominación de sus propios canales.​
Su programación está dedicada, a la transmisión de las principales competiciones y eventos deportivos, exceptuando fútbol y golf, que tienen sus propios canales temáticos dentro de la plataforma Movistar Plus+.​
Tiene los derechos de emisión para España, de algunas de las principales competiciones deportivas. En baloncesto, emite las dos grandes ligas nacionales, NBA y ACB, además de la principal competición continental, la Euroliga.​​​ En tenis tiene Wimbledon, el pionero de los cuatro Grand Slam.​ En rugby, cuenta con las dos grandes competiciones anuales de selecciones, el Seis Naciones y el Rugby Championship, además de la Copa Mundial disputada cada cuatro años, mientras que a nivel de clubes emite la Copa Europea de Campeones, máxima competición continental.​​
Además, en el canal se emiten partidos de las cuatro grandes ligas norteamericanas.​ Aparte de la NBA de baloncesto, ostenta los derechos de la Major League Baseball (MLB) de béisbol, la National Football League (NFL) de fútbol americano y la National Hockey League (NHL) de hockey hielo.​
Paisajes rurales españoles

La diversidad de los paisajes rurales, agropecuarios o agrarios españoles, y de sus características viviendas y equipamientos rurales, es tan grande como la diversidad de su medio físico y de su ocupación humana. Su estudio es la base de la geografía rural de España y uno de los componentes básicos de su geografía regional. Desde finales del siglo XIX, el institucionismo, el regeneracionismo y la generación del 98 buscó en el "paisaje y paisanaje" del medio rural español la esencia de lo español o ser de España.
Las estructuras agrarias tradicionales se conformaron con muy distintas características en cada zona de España (por ejemplo: latifundio al sur, minifundio al norte) al superponerse a los condicionantes físicos (por ejemplo: la elevada altitud media y compartimentación montañosa -determinan una gran superficie forestal y menores rendimientos-, el marcado gradiente de pluviosidad-aridez noroeste-sureste) causas antropológicas y jurídicas (por ejemplo: diferentes modos de reparto de herencias), y una lenta evolución histórica que tuvo como hitos los procesos de repoblación medievales y las desamortizaciones del siglo XIX. Los planteamientos de reforma agraria del primer bienio de la Segunda República se frustraron en el segundo bienio y en la Guerra Civil Española.
La más profunda transformación de la vida rural tradicional se produjo a partir de los años 1950, comparativamente mucho más tarde que en otros países desarrollados. Se incrementó la irrigación, disminuyó el barbecho, se produjo una acelerada mecanización y en muchas zonas la concentración parcelaria. Grandes contingentes de población activa agraria dejaron de tener posibilidades de empleo en el campo, produciéndose masivos desplazamientos de población que llevaron al despoblamiento y envejecimiento de amplias zonas rurales del interior y el noroeste (las del sur, también muy afectadas por la emigración, mantuvieron un dinamismo demográfico muy superior).
La entrada en la Comunidad Económica Europea (1986) supuso la aplicación de la Política Agraria Común (PAC), con modificaciones esenciales en muchos sectores y zonas, fomentados unos por subvenciones, limitados otros por cuotas (la pesca o la ganadería vacuna tradicional), demandándose en algunos casos una vuelta a producciones extensivas, y en otros la especialización en productos con denominación de origen o de agricultura biológica.​​​​​
Sociología del deporte

La sociología del deporte es un área de la sociología que se centra en el deporte, siendo el deporte el centro de estudio de la sociología del deporte, y siendo la sociología el principal estudioso de la sociología del deporte como fenómeno social y en las estructuras sociales, patrones y organizaciones o grupos comprometidos con el deporte.
Los primeros textos en la sociología del deporte aparecieron a principios de los años 1920; sin embargo, esta subdisciplina de la sociología no se desarrolló plenamente hasta los años 1960, principalmente en Europa y Norteamérica. Eruditos de educación física y sociología formaron un comité internacional para la sociología del deporte en 1965, conocido actualmente como la Asociación Internacional de Sociología del deporte (en inglés IASS).​
Las áreas actuales de la investigación incluyen: deporte y desviación, deporte y los medios, deporte, cuerpo y emociones, violencia en el deporte, políticas del deporte, deporte y globalización. Varias universidades enseñan actualmente cursos en sociología del deporte, y cada vez un mayor número de escuelas ofrecen graduados.
De acuerdo con la IASS, los objetivos de la sociología del deporte son:
Piperade

Piperade (Gascon and French) or piperrada (Basque and Spanish), from piper (pepper in Gascon and in Basque), is a typical Gascon and Basque dish prepared with onion, green peppers, and tomatoes sautéd and flavoured with red Espelette pepper. The colours coincidentally reflect the colours of the Basque flag (red, green, and white). It may be served as a main course or as a side dish. Typical additions include egg, garlic, or meats such as ham.
Patronal festival

A patronal feast or patronal festival (Spanish: fiesta patronal; Catalan: festa patronal; Portuguese: festa patronal; Italian: festa patronale; French: fête patronale) is a yearly celebration dedicated – in countries influenced by Christianity – to the 'heavenly advocate' or 'patron' of the location holding the festival, who is a saint or virgin. The day of this celebration is called patronal feast day, patronal day or patron day of said location.
Patronal festivals may reflect national holidays (e.g. the feast of Saint George, patron saint of England, Georgia, Bulgaria, Romania, Portugal, and various regions of Spain), but they usually reflect the celebration of a single city or town. In larger cities, there may even be several festivals, usually about the patron saint of the local parish.
Depending on the budget and tradition, patronal festivals may typically run from one day to one week, though some festivals may exceed that length. The festivities usually include religious processions honoring its Catholic heritage. However, elements of local culture have been incorporated as well.
Usually, town members adorn the town streets with colorful decorations and other things.
Most patronal festivals feature traditional fairs known as verbenas (Italian: sagra, plural: sagre), possibly including elements typical of the travelling carnivals. They feature parades, artisans, street vendors, regional food stands, amusement rides, games, and live entertainment, among other things. There are usually alcoholic beverages – wine and beer – and music and dancing, either organized or spontaneously; in Southern Italy and Argentina, for example, folk dances known as tarantellas are very common.
The Italian national patronal day, on 4 October, celebrates Saints Francis and Catherine. Each city or town also celebrates a public holiday on the occasion of the festival of the local patron saint, for example: Rome on 29 June (Saints Peter and Paul), Milan on 7 December (Saint Ambrose), Naples on 19 September (Saint Januarius), Venice on 25 April (Saint Mark the Evangelist) and Florence on 24 June (Saint John the Baptist). Notable traditional patronal festivals in Italy are the Feast of Saints Francis and Catherine, the Festival of Saint Agatha, the Feast of Saints Peter and Paul, the Feast of San Gennaro and the Feast of Our Lady of the Hens.
Most Latin American countries dedicate the first day to the saint or virgin being celebrated, the others to entertainment, but in the US territory of Puerto Rico the musical and entertainment festivities begin right away.
In Serbian culture, instead of local patron saints, people celebrate family's patron saints. These celebrations are known as 'slava' in Serbia.
A Hipster in Rural Spain

A Hipster in Rural Spain (Spanish: Un hipster en la España vacía) is a 2024 comedy film directed by Emilio Martínez Lázaro, with a screenplay by Daniel Castro based on the satirical book by Daniel Gascón. It stars Lalo Tenorio, Berta Vázquez, Macarena García, and Paco León.
Naïve political activist Quique is sent from the city to a small village in the province of Teruel by his party leader to develop some workshops and sustainable crops as a part of a ruse so the leader could secretly spend time with Quique's girlfriend Lina. Quique initially finds little to no acceptance to his modern political agenda among the reluctant rural folks, with only tavern keeper Lourdes offering him some help.
The film is a LaZona production, with Gonzalo Salazar-Simpson taking over production duties. Shooting primarily took place in Fuentespalda, province of Teruel.
The film was presented at the 27th Málaga Film Festival on 2 March 2024. It was released on Amazon Prime Video on 27 March 2024.
Cynthia Serna Box of Infobae assessed that "everything in Martínez-Lázaro's feature film is outdated: its premise, the performances and even the love story between Tenorio and Vázquez".
Raquel Hernández Luján of HobbyConsolas rated the film with 45 points ('bad'), considering that the comedy film "leaves much to be desired", negatively mentioning the "rather lazy" writing, the lack of chemistry, the absence of internal tempo in the narrative, and [the] few laughs.
Irene Crespo of Cinemanía rated the film 2½ out of 5 stars, deeming it to be "a formulaic and industry comedy that manages to find some good gag".
Basque Argentines

Basque Argentines are Argentine citizens of Basque descent or people from Basque residing in Argentina. Basque Argentines are one of the largest Basque diaspora groups in the world.
Basque settlement in Argentina took place in the late 19th and early 20th centuries when many immigrants arrived in Argentina from the Basque Country. Basque people had already played a large part in the conquest and development of Argentina as a Spanish colony and in its independence, including Juan de Garay, the founder of the capital Buenos Aires.
Between 1857 and 1940 more than 2 million Spanish people emigrated to Argentina, mostly from Galicia and the Basque Country, which is a region in the western Pyrenees mountains straddling parts of France and Spain. Both Spanish and French Basques (including Navarrans) arrived in Argentina as part of a wider Basque diaspora.
Today, around 10% of the Argentine population are of Basque descent. The destination of the majority of Basque emigrants was Argentina, with Basque culture contributing much to Argentine culture.
There are Basque cultural centres (Euskal Etxeak) in most large cities, as well as pelota courts and Basque language schools. Buenos Aires has a major Basque centre, the Laurak Bat, and a cultural foundation, the Juan de Garay Institute, named after the city's Basque founder. Politicians from the Basque Country autonomous community of Spain, including the lehendakari, are regular visitors to the country, and the Basque government has diplomatic representation in Argentina, currently María Elisa Díaz de Mendibil.
Many places have been given Basque names, including the city of Ezeiza and its surrounding partido, best known as the location of Argentina's main international airport, Ministro Pistarini. The seaside resort of Necochea is a major centre of Basque culture and also has a Basque name. Several Presidents of Argentina have been of Basque descent, including Justo José de Urquiza, José Evaristo Uriburu, Hipólito Yrigoyen, José Félix Uriburu and Pedro Eugenio Aramburu, not to mention other figures, notably Eva Perón, Che Guevara, Maxima Zorreguieta and well-known football players as Julio Olarticoechea, Sergio Goycochea or Gonzalo Higuaín. There are an estimated 15,000 Basque surnames in Argentina.
Lehendakari

The President of the Basque Government (Basque: Eusko Jaurlaritzako Lehendakaria, Spanish: Lehendakari del Gobierno Vasco), usually known in the Basque language as the Lehendakari (Basque: lehendakari, Spanish: lendakari), is the head of government of the Basque Autonomous Community. The lehendakari leads the executive branch of the regional government.
The current lehendakari is Imanol Pradales, of the Basque Nationalist Party.
The Basque noun lehendakari means "president" and can refer to the president of any country, club, association etc.
The term lehendakari is a 20th-century coinage, from the Basque lehendabizi ("first") and the suffix -ari which indicates a profession. Before the establishment of Standard Basque in the 1970s, it was spelled Euzko Jaurlaritzaren Lendakari. Both lendakari (president) and jaurlaritza (government) are Basque neologisms created by members of the Basque Nationalist Party.
The generic Basque words for "president" and "government" are both lehendakari(a) and presidente(a) for the former, and gobernu(a) for the latter, being presidente(a) and gobernu(a) words loaned from Latin.
Since the very moment when the noun lehendakari was coined, both lehendakari(a) and presidente(a) have been used as perfect synonyms to refer to the head of any public or private government organ. So lehendakari, in Basque language, is not only the name of the president of the Basque autonomous community, but also the name officially used to refer to the head of the Chartered Community of Navarre, the head of a parliament, the head of a rugby club, the head of a hiring board, the head of a board of directors, etcetera.
On the other hand, the word lehendakari is commonly used in Spanish, both in and outside the Basque region, to refer exclusively to the Basque president, comparable to the use of Taoiseach as the title of the Irish head of government in English.
Lehendakaris elected for the PNV have sworn office following a ritual established by Aguirre: next to the Guernica Tree, on a Bible in Basque, using a symbolic formula which reads "before God, prostrated, standing on Basque land, remembering the ancestors, under the Guernica Tree and before you, representatives of the Basque people, I swear thus, to fulfill the mandate granted to me as Lehendakari, and will thus be duly protecting and respective of the laws of this land".
Former lehendakari Patxi López used a similar formula in the same place, but also included visible changes to it by suppressing the "before God, prostrated" part and the fact that he sworn on a Basque Statute of Autonomy rather than on a Bible.
இந்திய உயிரித் தொழில்நுட்பம் ஒழுங்குமுறை ஆணையம்

இந்திய உயிரித் தொழில்நுட்பம் ஒழுங்குமுறை ஆணையம் (Biotechnology Regulatory Authority of India, BRAI) ஒன்றை நிறுவிட இந்திய அரசு ஒரு வரைவு மசோதாவை மக்களவையில் அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது. . இதன் படி இந்த ஆணையம் ஒரு தன்னாட்சி பெற்ற மற்றும் சட்டப்படியான அமைப்பாக இருக்கும். இந்த ஆணையம் உயிரித் தொழில்நுட்பத்தின் தொடர்பான உயிரிகளின் மற்றும் மரபணு மாற்றப்பட்ட பொருட்களின் ஆய்வு, போக்குவரத்து, இறக்குமதி, தயாரிப்பு மற்றும் பயன்பாடு குறித்தும் தொடர்புடைய விடயங்கள் குறித்தும் கட்டுப்படுத்தும்.
இந்த சட்ட வரைவு மரபு மாற்றப் பயிர்களின் வளர்ச்சியைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கு மாற்றாக ஊக்குவிக்கும் வண்ணம் உள்ளதாக எதிர்ப்புக்கள் எழுந்துள்ளன.
இந்த ஆணையத்திற்கு ஒரு தலைவர், இரண்டு முழு நேர உறுப்பினர் மற்றும் இரண்டு பகுதி நேர உறுப்பினர்கள் நியமிக்கபடுவார்கள். விவசாயத்தில், சுகாதார பாதுகாப்பு, சுற்றுச்சூழல், அறிவியல், உயிரி தொழில்நுட்பம் பயன்பாடுகளில் நிபுணத்துவம் கொண்டவர்களாக இவர்கள் இருப்பார்கள்.
குவாலியர்

குவாலியர் (Gwalior) (இந்தி/மராத்தி: ग्वालियर ஒலிப்பு) இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேச மாநிலத்தில் ஆக்ராவிற்கு தெற்கே 122 கிலோமீட்டர்கள் (76 mi) தொலைவிலும் மாநிலத் தலைநகர் போபாலிலிருந்து 423 கிலோமீட்டர்கள் (263 mi) வடக்கேயும் அமைந்துள்ளது. வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க இந்த நகரமும் இங்குள்ள கோட்டையும் பல வட இந்திய பேரரசுகளின் மையமாக விளங்கியுள்ளன. குவாலியர் நகரம் இதே பெயரிலுள்ள மாவட்டம் மற்றும் கோட்டத்திற்கு நிர்வாகத் தலைமையகமாக விளங்குகிறது.
குவாலியர் கோட்டை பலமுறை கைமாறியுள்ளது; எட்டாவது நூற்றாண்டில் டோமராக்களிடமிருந்து முகலாயர்களுக்கும் பின்னர் சிந்தியாக்களின் கீழ் மராத்தாக்களுக்கும் (1754) கைமாறி குறைந்த காலம் ஜான்சியின் லட்சுமி பாயிடமும் தாத்தியா டோப்பிடமும் பிரித்தானியர்களிடமும் இருந்தது.
இங்கு பல சிறப்புமிகு கல்விக்கூடங்கள் உள்ளன; இந்திய தகவல் தொழில்நுட்பம் மற்றும் மேலாண்மைக் கழகம் (IIITM), இந்திய சுற்றுலா மற்றும் பயண மேலாண்மைக் கழகம், சிந்தியா பள்ளி, மாதவ் தொழில்நுட்பம் மற்றும் அறிவியலுக்கான கழகம், இலட்சுமிபாய் தேசிய உடலியல் கல்வி நிறுவனம் ஆகியன இவற்றில் சிலவாகும்.
இந்திய ஆணையங்களின் பட்டியல்

இந்திய ஆணையங்கள் பட்டியல் (List of Indian commissions), இந்திய அரசு மற்றும் இந்தியாவின் மாநில அரசுகளுக்கும் வழிகாட்டுதல், ஆலோசனை வழங்குதல் மற்றும் பல பிரச்சனைகளுக்கு தீர்வுகளை வழங்க தற்காலிக அல்லது நிரந்தர அடிப்படையில் இந்திய அரசால் அல்லது இந்திய மாநில அரசுகளால் சட்டத்தின்படி அமைக்கப்படும் அமைப்புகள் ஆகும். இவ்வாணையங்கள் தன்னாட்சி கொண்ட அமைப்புகளாகும். அவைகள்;
இந்திய தொழில்நுட்பக் கழகம் தில்லி

இந்திய தொழில்நுட்பக் கழகம் தில்லி (இ.தொ.க. தில்லி,Indian Institute of Technology, Delhi, IITD) இந்திய தலைநகர் தில்லியின் ஹௌஸ் காஸ் பகுதியில் அமைக்கப்பட்டுள்ள சிறப்பு பொறியியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப கல்லூரியாகும். மற்ற இந்திய தொழில்நுட்பக் கழகங்களைப் போன்றே இதுவும் இந்திய அரசினால் தேசிய இன்றியமையா கழகமாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது. 1961ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 21 அன்று தில்லி பொறியியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப கல்லுரி என எடின்பர்க் அரசர் இளவரசர் பிலிப்பினால் அடிக்கல் நாட்டப்பட்டது.ஆனால் அதற்கு பின் இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே இந்திய நாடாளுமன்றம் தொழில்நுட்பக் கழகங்கள் சட்டத்தைத் திருத்தி இந்நிறுவனம் இந்திய தொழில்நுட்பக் கழகம்,தில்லி என தகுதி உயர்த்தப்பட்டது. இக்கழகத்தின் முதன்மை கட்டிடம் மார்ச் 2, 1968 இல் அன்றைய குடியரசுத்தலைவர் முனைவர் ஃசாகீர் உசைனால் முறையாக திறக்கப்பட்டது.
இ.தொக. தில்லியின் வளாகம் 320 ஏக்கர் (1.3 ச.கிமீ) பரப்பளவில் தெற்கு தில்லியின் பசுமையான ஹௌஸ் காஸ் பகுதியில் புகழ்பெற்ற வரலாற்றிடம் குதூப்மினார் அருகாமையில் அமைந்துள்ளது. இதன் அண்மையில் ஜவஹர்லால் நேரு பல்கலைக்கழகம் உள்ளது. இவ்வளாகம் பூங்காக்கள், புல்வெளிகள், வசிப்பிடங்கள், அகலமான தூய சாலைகள் என ஓர் நன்கு திட்டமிடப்பட்ட சிற்றூரைப்போல உள்ளது. நீர் வழங்கல் மற்றும் காப்பு மின்வசதிகள் மற்றும் வணிகமையங்களை கொண்டு தன்னகத்தே வசிப்பவர்களின் தேவைகளை நிறைவேற்றுகிறது.
இ.தொ.க தில்லி வளாகத்தை நான்கு பகுதிகளாப் பிரிக்கலாம்:
ஆடவருக்கு 9 விடுதிகளும் மகளிருக்கு 2 விடுதிகளுமாக 11 விடுதிகள் உள்ளன. மணமான மாணவர்களுக்கு அடுக்ககங்களும் உள்ளன. விடுதிகள் 'இல்லங்கள்'(Houses) என அழைக்கப்படுகின்றன. அவற்றின் பெயர்கள் மலைத்தொடர்களை ஒட்டி உள்ளன - சிவாலிக், அரவல்லி, இமாத்திரி, ஜ்வாலமுகி, காரகோரம், கைலாசு, குமோன், நீலகிரி, சாத்புரா,விந்தியாசல் மற்றும் சன்ஸ்கார். அடுக்ககங்கள் பழமையான இந்திய பல்கலைக்கழகங்கள் பெயரைத் தாங்கி நிற்கின்றன - தக்சீலா, நளாந்தா
விடுதிகளிடையே பண்பாட்டு போட்டிகள்/நிகழ்ச்சிகள் மிகுந்த ஆர்வமூட்டுபவையாக உள்ளன. அவற்றில் சில:
இங்கு உடற்பயிற்சிக்கூடம், நீச்சல்குளம், பில்லியர்ட் மேசை, சுவர்ப்பந்து களங்கள், மேசைடென்னிஸ் அறைகள், இசை அறை, நுண்கலை அறை மற்றும் வினாடி வினா,விவாதங்கள் நடத்த கூடம் உள்ளன. இப்பகுதியில் உள்ள திறந்தவெளி அரங்கில் கலைநிகழ்ச்சிகள் நடக்கின்றன.
இக்கழகத்தில் 13 கல்வித்துறைகளும் 11 பல்துறை மையங்களும் 3 சிறப்பு கல்லூரிகளும் பல்வேறு பொறியியல் மற்றும் அறிவியல் துறைகளில் மேம்பட்ட ஆய்வுமையங்களும் ஆய்வுக்கூடங்களும் கொண்டு விளங்குகிறது.
இ.தொ.க தில்லியில் உள்ள துறைகள்:
தவிர இ.தொ.க தில்லி வளாகத்தில் தனியார் அல்லது முன்னோர் நிதியுதவிகொண்டு அமைந்துள்ள மூன்று சீர்மிகு பள்ளிகளாக இவை இயங்குகின்றன:
இந்திய தொழில்நுட்பக் கழகம் குவகாத்தி

26°11′14″N 91°41′30″E﻿ / ﻿26.18722°N 91.69167°E﻿ / 26.18722; 91.69167
இந்திய தொழில்நுட்பக் கழகம் குவகாத்தி (இ.தொ.க. குவகாத்தி, Indian Institute of Technology, Guwahati, IITG) இந்திய மாநிலம் அசாமின் குவகாத்தியில் அமைக்கப்பட்டுள்ள சிறப்பு பொறியியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப கல்லூரியாகும். மற்ற இந்திய தொழில்நுட்பக் கழகங்களைப் போன்றே இதுவும் இந்திய அரசினால் தேசிய இன்றியமையா கழகமாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்திய தொழில்நுட்பக் கழகங்களில் இது ஆறாவதாக நிறுவப்பட்டது.
1985ஆம் ஆண்டு இந்திய அரசிற்கும் அனைத்து அசாம் மாணவர் சங்கத்திற்கும் அசாம் கிளர்ச்சியின் பின்னணியில் ஏற்பட்ட உடன்படிக்கையின் அசாமில் கல்வி வசதிகளை பெருக்கும் அங்கத்தின்படியும் குறிப்பாக இந்திய தொழில்நுட்பக் கழகம் ஏற்படுத்தும் அங்கத்தின்படியும் இந்தக் கழகம் உருவானது.1994ஆம் ஆண்டு இந்திய நாடாளுமன்றம் இயற்றிய சட்டத்தின்படி நிறுவப்பட்டு 1995 ஆண்டு முதல் கல்வித்திட்டங்களை துவங்கியது. மாணவர்கள் மற்ற இ.தொ.கழகங்களைப்போல ஒருங்கிணைந்த நுழைவுத் தேர்வு மற்றும் பட்டதாரி பொறியியல் நாட்டம் தேர்வு (GATE) மூலம் சேர்க்கப்படுகின்றனர்.
இ.தொ.க குவகாத்தி இயற்கை யழகு தவழும் பின்னணியில் மிக நவீன மேம்பட்ட கட்டிடங்களில் இயங்குகிறது. நகரிலிருந்து 20 கிமீ தொலைவில் பிரம்மபுத்திரா ஆற்றின் வடகரையில் 700 ஏக்கர் பரப்பளவில் இவ்வளாகம் அமைந்துள்ளது.கம்பீரமான ஆறு ஒருபுறமும் மலைகளும் திறந்தவெளிகளும் மறுபுறமும் அமைந்துள்ளது. 1990களில் நிறுவப்பட்டதால் மிகவும் தற்கால மேம்பட்ட ஆய்வுக்கூடங்களையும் கணினி திறன்களும் கொண்டுள்ளது.
இக்கழகம் முழுமையும் தங்கிப்படிக்கும் கல்விச்சாலையாகும். அனைத்து மாணவர்களுக்கும் தனியறை கொடுக்கப்படுகிறது. அவர்களுக்கு உணவகங்கள், இணைய வசதிகள் முதலியன ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளன. விடுதிகள் பல்வேறு இந்திய ஆறு/துணையாறுகளின் பெயர்கள் கொண்டுள்ளன. தற்போதுள்ள விடுதிகள்:
இக்கழகத்தில் 13 கல்வித்துறைகளும் 11 பல்துறை மையங்களும் 3 சிறப்பு கல்லூரிகளும் பல்வேறு பொறியியல் மற்றும் அறிவியல் துறைகளில் மேம்பட்ட ஆய்வுமையங்களும் ஆய்வுக்கூடங்களும் கொண்டு விளங்குகிறது.
இ.தொ.க தில்லியில் உள்ள துறைகள்:
இ.தொ.க. குவகாத்தியில் மட்டுமே இளநிலை பட்டப்படிப்பில் வடிவமைப்பிற்கான பாடதிட்டம் அறிமுகப்படுத்தபட்டுள்ளது. இங்குள்ள வடிவமைப்புத் துறை இளநிலை வடிவமைப்பு(B.Des.) பட்டம் வழங்குகிறது.
இ.தொ.க குவகாத்தியில் ஆறு ஆய்வுமையங்கள் உள்ளன:
மற்ற இ.தொ.கழகங்களைப் போலன்றி எந்த அயல்நாட்டு உதவியுடனும் இவை அமைக்கப்படவில்லை; முழுவதும் இந்திய முனைப்பு என்பது சிறப்பாகும்.
அண்ணா பல்கலைக்கழகம் சென்னை - மண்டல அலுவலகம், திருச்சிராப்பள்ளி

அண்ணா தொழில்நுட்ப பல்கலைக்கழகம், திருச்சிராப்பள்ளி தமிழக அரசால் நடத்தப்படும் ஒரு தொழில்நுட்ப பல்கலைக்கழகம் ஆகும். 2007, பெப்ரவரி 1 முதல் செயல்பாட்டுக்கு வந்த இப்பல்கலைக்கழகம் சேர் பல்கலைக்கழக வகையானது ஆகும்.இப்பல்கலைகழகம் திருச்சி நகரில் இருந்து 17 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் புதுக்கோட்டை செல்லும் வழியில் உள்ளது.
முன்பு BIT எனவும் பின்பு School of Engineering எனவும் அழைக்கப்பட்ட இந்நிறுவனம் பின்பு அண்ணா தொழில்நுட்ப பல்கலைக்கழகம் திருச்சிராப்பள்ளியாக உருப்பெற்றது. 7 பல்கலைக்கழக வளாகங்களையும், 2 அரசு பொறியியல் கல்லூரிகளும், 77 தனியார் பொறியியல் கல்லூரிகளும், 11 தற்சார்பு நிறுவனங்களும் (MBA =8 + MCA=2+ B.ARCH=1) இதன் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. இதன் முதல் துணை வேந்தராக முனைவர் வே. ராமசந்திரன் தமிழக அரசால் 08-02-2007 அன்று நியமிக்கப்பட்டார். அவரது பணிக்காலம் முடிவடைந்து புதிய துணை வேந்தராக முனைவர் P. தேவதாஸ் மனோகரன் 15-07-2010 அன்று நியமிக்கபட்டுள்ளார்.
இப்பல்கலைக்கழகத்தில் தமிழ் வழி கல்வி நடைமுறைப்படுத்தபடுகிறது. இங்கு மேலாண்மை படிப்பு, பொறியியல் படிப்பு, கம்யூட்டர் அப்ளிகேஷன், இரட்டை பட்டம் போன்ற படிப்புகள் உள்ளன. முதுநிலை படிப்புகளும் உள்ளன. முதுநிலை பட்டம் பெற அண்ணா பல்கலைகழகத்தில் நடைபெறும் நுழைவுத்தேர்வு எழுதி, வெற்றி பெற வேண்டும் .
பல்கலைக்கழக வளாகத்தில் முற்றிலும் கணினி மயமாக்கப்பட்ட நூலகம் செயல்படுகிறது. மாணவர்களின் வசதிக்கேற்ப நகலாக்கம் செய்து கொள்ளும் வசதியும் உள்ளது.மேலும் மாணவர்கள் தங்கள் குறிப்புகளை தொகுத்து கொள்ளவும், இணையத்தில் படிக்கவும் கணினி வசதிகளும் உள்ளன.
இங்கு இந்திய அரசால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட கனரா வங்கி செயல்படுகிறது .கல்வி கட்டணங்கள் அனைத்தும் இதன் மூலம் வசூலிக்கபடுகிறது.மேலும் கரூர் வைசியா வங்கியும் உள்ளது. இரண்டு வங்கிகளும் பணம் பட்டுவாடா இயந்திரத்தை தன்னுள்ளே கொண்டுள்ளன. கூடுதலாக ஆக்சிஸ் வங்கியின் கட்டண வசூல் மையம் ஒன்றும் இங்கு செயல்படுகிறது.
மாணவர்களின் உடல் நலக் குறைபாடுகளுக்கு சிகிச்சை அளிக்க இலவச நல மையம் இங்கு செயல்படுகிறது. கலந்தாய்வு முதல் மருந்துகள் வரை எதற்கும் கட்டணம் வசூலிக்கப்படுவது இல்லை.
திருச்சி மத்தியப் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து கீரனூர் வரை சென்று வரும் K1 என்ற பேருந்தும், கல்லூரியில் இருந்து, விமான நிலையம் - கே.கே. நகர் வழியாக மத்திய மற்றும் சத்திரம் பேருந்து நிலையங்களுக்கு செல்ல 63B என்ற பேருந்தும் உள்ளன. அத்துடன், திருவரங்கத்தில் இருந்து திருவெறும்பூா், சூாியூர் வழியாகவும் பேருந்து இயக்கபடுகிறது. மேலும் மத்திய பேருந்து நிலையத்தில் இருந்து புறப்படும் புதுக்கோட்டை மாா்க்க பேருந்துகளும் பல்கலைக்கழகத்தில் நின்று செல்லும்.
அண்ணா தொழில்நுட்ப பல்கலைக்கழக கட்டுபாட்டில் உள்ள கல்லூரிகள்.
கேரள சர்வதேச திரைப்பட விழா

கேரள சர்வதேச திரைப்பட விழா (International Film Festival of Kerala சுருக்கமாக ஐ.எஃப்.எஃப்.கே ) என்பது தென்னிந்தியாவின், கேரளத்தின் தலைநகரான திருவனந்தபுரத்தில் ஆண்டுதோறும் நடத்தப்படும் ஒரு திரைப்பட விழா ஆகும். இந்த திரைப்பட விழாவானது 1996 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்டு நடந்துவருகிறது. இந்த விழாவை கேரள அரசின் கலாச்சார விவகாரங்கள் துறை சார்பாக கேரள மாநில சலனசித்திர அகாதமி நடத்துகிறது. இந்த விழா ஒவ்வொரு ஆண்டும் நவம்பர் அல்லது திசம்பர் மாதங்களில் நடைபெறுகிறது, இது இந்தியாவின் முன்னணி கலாச்சார நிகழ்வுகளில் ஒன்றாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது.
பல தேசிய மற்றும் சர்வதேச திரைப்படங்கள் ஒவ்வொரு ஆண்டும் இந்த திரைப்பட விழாவில் முதன்மைபடுத்தப்படுகின்றன. ஆசியா, ஆப்பிரிக்கா அல்லது லத்தீன் அமெரிக்காவில் தயாரிக்கப்பட்ட தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட 14 படங்கள் போட்டி பிரிவில் கொண்டுவரபடுகின்றன. இந்த விழாவில் மலையாளத் திரைப்படத் துறைக்கு ஒதுக்கபட்ட ஒரு பகுதியும் உள்ளது. ஐ.எஃப்.எஃப்.கே.யை அடிப்படையாக கொண்டு, சலனசித்திர அகாதமி கேரளத்தின் சர்வதேச ஆவணப்பட மற்றும் குறும்பட விழாவையும் ஏற்பாடு செய்கிறது.
1988 ஆம் ஆண்டில் திருவனந்தபுரத்தில் சர்வதேச திரைப்பட விழாவை (ஐ.எஃப்.எஃப்.ஐ) இந்திய அரசின் திரைப்பட விழாக்கள் இயக்குநரகம் நடத்தியது. இந்த விழாவானது தீவிர திரைப்படங்களில் ஆர்வத்தை கேரளத்தில் தூண்டியது. இதன் பின்னர் பல திரைப்பட சங்கங்கள் மாநிலம் முழுவதும் பிறந்தன. இந்த சங்கங்களின் செயல்பாடுகளில் உலகம் முழுவதிலுமிருந்து வந்த செவ்வியல் திரைப்படங்களைத் திரையிடுவது, திரைப்படத்தின் பல்வேறு அம்சங்கள் குறித்து குழு விவாதங்களை நடத்துதல், புகழ்பெற்ற திரைப்பட படைப்புகளைப் பற்றிய துண்டுப்பிரசுரங்களை வெளியிடுதல் ஆகியவை அடங்கும். கலாச்சார பரிமாற்ற திட்டங்களின் ஒரு பகுதியாக திரைப்பட சங்கங்களினால் காப்பகங்களிலிருந்தும், சில நாடுகளின் தூதரகங்களிலிருந்தும் படங்களின் பிரதிகளைப் பெற்றன. திரைப்பட சமூக இயக்கங்கள் மக்களிடையே திரைப்படம் குறித்த அறிவை உயர்த்த உதவியது மேலும் சர்வதேச திரைப்பட விழா தேவை என்ற நிலைக்கு வந்தனர். முதல் கே. தி. வி 1996 இல் கோழிக்கோட்டில் நடந்தது. தற்செயலாக, சினிமாவின் 100 வது ஆண்டு விழாவில் இந்த விழா நடைபெற்றது. இந்த நிகழ்வின் ஒரு பகுதியாக 100 படங்கள் திரையிடப்பட்டன. இந்த நிகழ்வை 1998 வரை கேரள மாநில திரைப்பட மேம்பாட்டுக் கழகம் (கே.எஸ்.எஃப்.டி.சி) நிர்வகித்தது. கேரள மாநில சலனச்சித்திரா அகாதமி உருவாக்கப்பட்டதும், திரைபடத் துறையை மேம்படுத்துவதல் தொடர்பான பிற செயல்பாடுகளுடன், கே. தி. விழாவை நடத்துவதற்கான பொறுப்பும் அதற்கு வழங்கப்பட்டது. பின்னர், கே. தி. விழாவின் ஒரு பகுதியாக 1999 இல் போட்டி பிரிவு சேர்க்கப்பட்டது. இந்த போட்டி ஆசியா, ஆப்பிரிக்கா அல்லது லத்தீன் அமெரிக்காவில் தயாரிக்கப்பட்ட படங்களுக்கு மட்டுமே ஆகும். 'FIPRESCI (Fédération Internationale de la Presse Cinématographique) மற்றும் Netpac (ஆசிய திரைப்பட மேம்படுத்துவதற்கான வலைப்பின்னல்) ஆகியவை விழாவை அங்கீகரித்தன.
தற்கால உலகத் திரைப்படம், புதிய மலையாளத் திரைப்படங்கள், முக்கிய திரைப்பட படைப்பாளிகளின் பின்னோக்கிய பார்வை, பாராட்டு மற்றும் அஞ்சலி நிகழுவுகள், தற்கால இந்திய திரைப்படங்கள், குறும்படங்கள் , ஆவணப்படங்கள் போன்றவற்றை திரைப்பட விழாவின் போது திரையிடப்படுகின்றன. திரைப்பட சந்தை மற்றும் சினிமா தொடர்பான முக்கியமான பிரச்சினைகள் குறித்த கருத்தரங்குகளும் கே. தி. விழாவின் போது திட்டமிடப்பட்டுள்ளன. திருவிழா இப்போது திருவனந்தபுரத்தில் உள்ள பல்வேறு திரைப்பட அரங்குகளில் நிரந்தரமாக நடத்தப்படுகிறது. விழாவானது எப்போதும் அது பெற்றுள்ள மக்கள் ஆதரவிற்காக குறிப்பிடப்படுகிறது.
தேசிய அறிவியல் திரைப்பட விழா-2019

தேசிய அறிவியல் திரைப்பட விழா (National Science Film Festival and Competition) (இந்தி: ராஷ்ட்ரிய விக்யான் சல்சித்ரா மேளா) என்பது இந்திய அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பத் துறையான விக்யான் பிரசார், இந்திய அறிவியலின் ஒரு பகுதியாக ஜஹாங்கிராபாத் ஊடக நிறுவனத்துடன் இணைந்து 2011-ல் நடைபெற்ற இந்திய அறிவியல் மாநாட்டின் ஒரு பகுதியாக ஏற்பாடு செய்துள்ளது. இது தனிப்பட்ட உற்பத்தியாளர்களுக்கும் உற்பத்தி நிறுவனங்களுக்கும் வாய்ப்புகளைப் பகிர்ந்துகொள்ள நடைபெறுகிறது.
இந்தியாவில் அறிவியல் திரைப்படங்களை விளம்பரப்படுத்த விக்யான் பிரசார் மற்றும் இந்திய அரசின் முன்முயற்சி இதுவாகும். பல வளர்ந்த நாடுகளுடன் ஒப்பிடும்போது இந்தியாவில் அறிவியல் திரைப்படம் ஒரு வளர்ந்த துறை அல்ல. இந்தத் திருவிழா நாட்டில் தரமான அறிவியல் திரைப்படத் தயாரிப்பின் அவசியத்தைக் கவனத்தில் கொண்டுள்ளது.
தேசிய அறிவியல் திரைப்பட விழா 2019 வெற்றியாளர்கள்
வகை 'வானவில்': பள்ளி மாணவர்களால் தயாரிக்கப்பட்ட திரைப்படங்கள்
ஆலுவா சிவராத்திரி விழா

ஆலுவா சிவராத்திரி விழா (Aluva Sivarathri festival) என்பது இந்திய மாநிலமான, கேரள மாநிலத்தின், ஆலுவாவில் உள்ள ஆலுவா மகாதேவர் கோயிலில் கொண்டாடப்படும் சிவராத்திரி விழா ஆகும். ஆலுவாவில் கொண்டாடப்படும் சிவராத்திரி விழாவானது கேரளத்தில் மிகவும் பிரபலமாகும். பிப்ரவரி - மார்ச் மாதங்களில் மலையாள மாதமான கும்பம் மாதத்தில் சிவராத்திரி பண்டிகை கொண்டாபட்டடுகிறது.
பெரியாறு ஆற்றின் கரையில் உள்ள சிவன் கோவிலில் ஆலுவா சிவராத்திரி கொண்டாடப்படுகிறது, இந்த இடம் அலுவா மணல் புரம் ( மணல் தரை) என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த ஆற்றின் கரையோர மக்கள் வண்ண விளக்குகளால் ஆற்றின் கரைகளை அலங்கரிப்பது கண்கொள்ளா காட்சியாகும். பக்தர்கள் விடியவிடிய விழித்திருந்து சிவனை வழிபடுகின்றனர்.
சிவராத்திரியின் புனித இரவைத் தொடர்ந்து காலையில் யாத்ரீகர்கள் தங்கள் மூதாதையர்களுக்கு பித்ரு தர்ப்பணம் (நீர்தார் சடங்கு) செய்கின்றனர். பெரியாறு, ஆலுவா மணல் புரம் கரைக்கு அருகில், மக்கள் பொருட்களை வாங்குவதற்கான, கடைகள், கண்காட்சிகள், குழந்தைகள் மற்றும் பெரியவர்களுக்கான சாகச சவாரிகள் போன்ற பல தற்காலிக வணிக நடவடிக்கைக்கான கடைகள் நிறுவப்படும். பித்ரு தர்ப்பணத்துக்குப் பிறகு இது இரண்டு வாரங்களுக்கு இருக்கும்.
இந்த திருவிழா சிவபெருமானின் நினைவாக கொண்டாடப்படுகிறது.
மத்திய உணவு தொழில்நுட்ப ஆராய்ச்சி நிறுவனம்

சி.எஸ்.ஐ.ஆர்-மத்திய உணவு தொழில்நுட்ப ஆராய்ச்சி நிறுவனம் (சி.எஸ்.ஐ.ஆர்-சி.எஃப்.டி.ஆர்.ஐ)(CSIR-Central Food Technological Research Institute), அறிவியல் மற்றும் தொழில்துறை ஆராய்ச்சி மன்றத்தின் (சி.எஸ்.ஐ.ஆர்) ஆதரவின் கீழ் செயல்படும் ஆய்வு நிறுவனமாகும். இது 1950-ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 21-ஆம் நாளன்று இந்தியாவின் கர்நாடகா மாநிலத்தில் மைசூரில் நிறுவப்பட்டது. சி.எஃப்.டி.ஆர்.ஐ தன் வள மையங்களை ஐதராபாத், இலக்னோ மற்றும் மும்பையில் நிறுவியுள்ளது. இந்நிறுவனம் உணவுத்தொழில் துறையில் ஈடுபடும் தொழில்முனைவோருக்குத் தொழில்நுட்ப உதவிகளை வழங்குகிறது.
சி.எஸ்.ஐ.ஆர்-சி.எஃப்.டி.ஆர்.ஐ என்பது ஒரு பெரிய மற்றும் பன்முகப்படுத்தப்பட்ட ஆய்வகமாகும். இந்நிறுவனத்தின் தற்போதைய இயக்குநர் முனைவர் ஸ்ரீதேவி அன்னபூர்ண சிங். இந்நிறுவனத்தில் சுமார் 200 அறிவியல் அறிஞர்கள், தொழில்நுட்ப வல்லுநர்கள் மற்றும் பொறியியலாளர்களுடன் 200க்கும் மேற்பட்ட தொழில்நுட்ப வல்லுநர்கள், திறமையான தொழிலாளர்கள் மற்றும் ஆதரவு ஊழியர்கள் பணியாற்றுகின்றனர். உணவு பொறியியல், உணவு உயிரிதொழினுட்பம், நுண்ணுயிரியல், தானிய அறிவியல், உணர்வு அறிவியல், உயிர்வேதியியல், மூலக்கூறு ஊட்டச்சத்து மற்றும் உணவு பாதுகாப்பு ஆகியவற்றை முத்ன்மையாகக் கொண்ட ஆய்வகங்கள் உட்பட பதினாறு ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டுத் துறைகள் உள்ளன.
இந்த நிறுவனம் 300க்கும் மேற்பட்ட தயாரிப்புகள், செயல்முறைகள் மற்றும் உபகரண வகைகளை உருவாக்கியுள்ளது. இதன் மூலம் இந்நிறுவனம் பல காப்புரிமைகளைக் கொண்டுள்ளது. இக்கண்டுபிடிப்பு குறித்த செய்திகள் ஆய்வுக் கட்டுரைகள் புகழ்பெற்ற பத்திரிகைகளில் வெளிவந்துள்ளன. உலகின் உணவு தானியங்கள், பழம் மற்றும் காய்கறி உற்பத்தியில் இந்தியா இரண்டாவது உற்பத்தியாளர் எனும் பெருமையுடையது. எனவே இந்நிறுவனம் தானியங்கள், பருப்பு வகைகள், எண்ணெய் வித்துக்கள், மற்றும் மசாலா, பழங்கள், காய்கறிகள், இறைச்சி, மீன் மற்றும் கோழி உற்பத்தி மற்றும் கையாளுதல் குறித்து ஆய்வு மேற்கொண்டுவருகிறது.
இந்நிறுவனம் செயல்திறனை அதிகரிக்கவும் மற்றும் அறுவடைக்கு பிந்தைய இழப்புகளைக் குறைக்கவும், கூடுதல் வசதி, ஏற்றுமதி அதிகரிப்பு, உணவுப் பொருட்களுக்கான புதிய ஆதாரங்களைக் கண்டுபிடித்தல், மனித வளங்களை ஒருங்கிணைத்தல், உணவு தொழிலில் செலவுகள் குறைத்தல் மற்றும் புதுமையினைப் புகுத்த முனைப்புடன் செயல்படுகிறது.
சி.எஸ்.ஐ.ஆர்-சி.எஃப்.டி.ஆர்.ஐ 300க்கும் மேற்பட்ட தயாரிப்புகளை உருவாக்கியுள்ளது. உபகரண வடிவமைப்புகள் உள்ளிட்ட செயல்முறைகள் மற்றும் தொழில்நுட்பங்கள் 4000க்கும் மேற்பட்ட உரிம தாரர்களுக்கு வணிக பயன்பாட்டிற்காக வெளியிடப்பட்டுள்ளன.
http://businessworld.in/article/We-Are-Changing-And-So-Is-Our-Food/28-12-2016-110384/
உயிரிதொழில்நுட்பவியல் துறை (இந்திய அரசு)

உயிரிதொழில்நுட்பவியல் துறை (Department of Biotechnology) என்பது இந்திய அரசுத் துறையாகும். இது இந்திய அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப அமைச்சகத்தின் கீழ், இந்தியாவில் நவீன உயிரியல் மற்றும் உயிரி தொழில்நுட்பவியலில் வளர்ச்சி மற்றும் வணிகமயமாக்கலை நிர்வகிக்கும் பொறுப்பைக் கொண்டுள்ளது. இத்துறை 1986இல் அமைக்கப்பட்டது.
புதிய நிறுவனங்கள்
திசம்பர் 2015இல், உயிரித்தொழில்நுட்பத் துறை தேசிய உயிர்தொழில்நுட்ப மேம்பாட்டு வியூகம் 2015–2020 திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தியது. தடுப்பூசிகள், மனித மரபணு தொகுப்பு, தொற்று மற்றும் நாட்பட்ட நோய்கள், பயிர் அறிவியல், விலங்கு வேளாண்மை மற்றும் நீர்வுயிரி வளர்ப்பு, உணவு மற்றும் ஊட்டச்சத்து, சுற்றுச்சூழல் மேலாண்மை மற்றும் தூய்மையான ஆற்றலுக்கான தொழில்நுட்பங்கள் போன்ற துறைகளில் ஆராய்ச்சியைத் தீவிரப்படுத்துவதே இத்திட்டத்தின் நோக்கமாகும். உயிர்தொழில்நுட்பம் மற்றும் தொழில்நுட்ப களங்களில் பங்குதாரர்கள் மூலமாக இந்த நோக்கம் புதிய தயாரிப்புகளை உருவாக்கக் குறிப்பிடத்தக்க முதலீடுகளுடன் செயல்படுத்தப்படுகிறது. ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டுக்கு வலுவான உள்கட்டமைப்பை உருவாக்குதல், வணிகமயமாக்கல் மற்றும் மனித வளங்களை விஞ்ஞான ரீதியாகவும் தொழில்நுட்ப ரீதியாகவும் மேம்படுத்தல் இதன் நோக்கமாகும்.
சென்னையில் திருவையாறு

சென்னையில் திருவையாறு (Chennaiyil Thiruvaiyaru) என்பது 2005ஆம் ஆண்டு முதல் தொடர்ச்சியாக நடத்தப்பட்டு வரும் ஓர் இசை விழாவாகும். இது ஒவ்வொரு ஆண்டும் திசம்பர் 18 முதல் 25 வரை சென்னை தேனாம்பேட்டையில் உள்ள காமராசர் அரங்கத்தில் நடைபெறும் எட்டு நாள் கருநாடக இசை விழாவாகும். விழா நடைபெறும் வாரம் முழுவதும் நடைபெறும் நிகழ்வில், கருநாடக, இந்துசுதானி இசைக்கலைஞர்கள், நடனக் கலைஞர்களின் நிகழ்ச்சிகள், சொற்பொழிவு நிகழ்ச்சிகள் நடத்தப்படுகின்றன.
2005ஆம் ஆண்டில், சென்னையில் திருவையாறு என்ற பெயரில் சென்னையில் இந்தியப் பாரம்பரிய இசை விழாவிற்கான ஒரு தளத்தை இலட்சுமண் சுருதி விளம்பரப்படுத்தினார். இந்த விழா, புதிய கலைஞர்கள், புதிய திறமையாளர்கள் தங்கள் இசைத் திறன்களை வெளிப்படுத்த ஒரு வாய்ப்பினை வழங்குகிறது.
ஒவ்வொரு ஆண்டும் 500க்கும் மேற்பட்ட கலைஞர்கள் இந்த விழாவில் பங்கேற்கின்றனர். மேலும் இது சுமார் 8 நாட்கள் நடைபெறுகிறது. கருநாடக இசையின் முன்னணி வல்லுநர்கள் சிறந்த இசையமைப்பாளர்கள் தியாகராஜருக்கு அஞ்சலி செலுத்தவும், நிகழ்ச்சிகளை நடத்தவும் முன் வருகிறார்கள். இதை ஆயிரக்கணக்கான பாரம்பரிய இசை இரசிகர்கள் கண்டு களிப்பார்கள்.
இந்தத் திட்டம் ஒவ்வொரு ஆண்டும் 'பாரத ரத்னா' ஆ. ப. ஜெ. அப்துல் கலாம், பத்ம பூசண் கமல்ஹாசன் போன்ற ஆளுமைகளால் தொடங்கி வைக்கப்பட்டுள்ளது. சுமார் 500+ கலைஞர்கள் பங்கேற்று நித்திய பஞ்சரத்ன கிருதியை ஒரே குரலில் வழங்கவும் விரிவான ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டுள்ளன. இந்த நிகழ்ச்சிக்கு, திருவையாறு தியாகராஜர் ஆராதனை மண்டபத்தின் பிரதியாக மேடை ஏற்பாடு செய்யப்படுகிறது. கீர்த்திகளின் அச்சிடப்பட்ட பிரதிகள் பார்வையாளர்களின் உறுப்பினர்களுக்கு விநியோகிக்கப்படும், அவர்கள் குழுப்பாடலின் போது சேரலாம்.
சென்னையில் உள்ள இசை நிகழ்ச்சி அமைப்பாளர்களான இலட்சுமண் சுருதி இந்த நிகழ்வை நடத்துகின்றனர்.
இதே வளாகத்தில் இசை விழாவுடன் உணவுத் திருவிழாவும் ஏற்பாடு செய்யப்படுகிறது. இந்த உணவுத் திருவிழாவில் புதுமையான, கருத்து சார்ந்த உணவுக் கடைகள், அயல்நாட்டு உணவு வகைகள், போட்டிகள், காய்கறி செதுக்குதல், பனி செதுக்குதல், கரிம, உயிரி உணவுக் கடைகள், முன்னணிச் சமையல்காரர்களின் சமையல் கண்காட்சிகள் ஆகியவை அடங்கும்.
Shayani Ekadashi

Shayani Ekadashi (Sanskrit: शयनी एकादशी, romanized: Śayanī Ekādaśī, lit. 'eleventh day of sleep'), also known by various other names, is the eleventh lunar day (Ekadashi) of the bright fortnight (Shukla Paksha) of the Hindu month of Ashadha (June - July). This occasion is holy to Vaishnavas, the followers of the Hindu preserver deity, Vishnu, as it is regarded to be the day the deity's sleep commences.
On this day images of Vishnu and Lakshmi are worshipped, the night is spent singing prayers, and devotees fast and take vows on this day, to be observed during the entire chaturmasya, the holy four-month period of rainy season. These may include, giving up a food item or fasting on every Ekadashi day.
It is believed that Vishnu falls asleep in Kshira Sagara - the cosmic ocean of milk - on Shesha, the cosmic serpent. Vishnu finally awakens from his slumber four months later on Prabodhini Ekadashi - eleventh day of bright fortnight in the Hindu month Kartika (October–November). This period is known as Chaturmasya (lit. "four months") and coincides with the rainy season. Shayani Ekadashi is the beginning of the Chaturmasya. Devotees start observing the Chaturmasya vrata (vow) to please Vishnu on this day.
A fast is observed on Shayani Ekadashi. The fast demands abstinence from all grains, beans, and cereals, as well as certain vegetables, including onions and certain spices.
In the Bhavishyottara Purana, Krishna narrates significance of Shayani Ekadashi to Yudhishthira, as the creator-god Brahma narrated the significance to his son Narada once. The story of King Mandata is narrated in this context. The pious king's country had faced drought for three years, but the king was unable to find a solution to please the rain gods. Eventually, sage Angiras advised the king to observe the vrata (vow) of Devashayani Ekadashi. On doing so, by the grace of Vishnu, there was rain in the kingdom.
This day, a huge yatra or religious procession of pilgrims known as Pandharpur Ashadi Ekadasi Waari Yatra culminates at Pandharpur, in Solapur district in south Maharashtra, situated on the banks of the Chandrabhaga River. Pandharpur is main center of worship of the deity Vitthala, a local form of Vishnu. Lakhs (hundreds of thousands) of pilgrims come to Pandharpur on this day from different parts of Maharashtra. Some of them carry Palkhis (palanquins) with the images of the saints of Maharashtra. Dnyaneshwar's image is carried from Alandi, Namdev's image from Narsi Namdev, Tukaram's from Dehu, Eknath's from Paithan, Nivruttinath's from Trimbakeshwar, Muktabai's from Muktainagar, Sopan's from Sasvad and Gajanan Maharaj's from Shegaon. These pilgrims are referred to as Warkaris. They sing Abhangas (chanting hymns) of Saint Tukaram and Saint Dnyaneshwar, dedicated to Vitthala.
Honey-roasted peanuts

Honey-roasted peanuts are a salt-, sugar- and honey-flavored peanut snack food that is provided as a mass-produced product line by several nut and snack food companies, such as Planters, The Sun Valley Nut Co., and King Nut.
Before the 1980s, legumes were glazed before being roasted, resulting in a messy, sticky product that "lost both flavor and color", according to the News and Observer. Planters introduced a honey roasted nut mix in 1985.
In 1987, former North Carolina State University food scientist Bill Hoover, working in his home basement lab after he retired, developed a method to glaze the nuts after roasting. Hoover's method roasts the legumes first, then while the nuts are between 160 and 350 degrees, coats them with the glaze. The resulting product is less sticky and retains freshness longer. Hoover sold the patent to Anheuser-Busch but retained royalties.
In the United States, some airlines such as Delta Air Lines and Southwest Airlines have provided free snack-sized bags of honey roasted peanuts to its customers on domestic flights. This became a longstanding tradition with Southwest Airlines, but in 2018 the company discontinued providing peanuts in the interest of protecting those who have peanut allergies. King Nut has provided honey roasted peanuts and many other snacks to several airlines based in the United States.
Planters

Planters Nut & Chocolate Company is an American snack food company now owned by Hormel Foods. Planters is best known for its processed nuts and for the Mr. Peanut icon that symbolizes them. Mr. Peanut was created by grade schooler Antonio Gentile for a 1916 contest to design the company's brand icon. The design was modified by a commercial artist and has continued to change over the years.
Planters was founded by Italian immigrant Amedeo Obici in Wilkes-Barre, Pennsylvania. He started his career as a bellhop and fruit stand vendor in Scranton, Pennsylvania. Obici later moved to Wilkes-Barre, opened his own fruit stand, and invested in a peanut roaster. Obici turned peddler within a few years, using a horse and wagon, and calling himself "The Peanut Specialist". In 1906, Obici entered a partnership with Mario Peruzzi, the soon to be owner of Planters. Peruzzi had developed his own method of blanching whole roasted peanuts, doing away with the troublesome hulls and skins; and so with six employees, two large roasters, and crude machinery, Planters was founded. Amedeo Obici believed that prices and first profits were as important as repeat business, focusing his operation on quality and brand name for continued success. Two years later, the firm was incorporated as Planters Nut and Chocolate Company. By 1913, Obici had moved to Suffolk, Virginia, the peanut capital of the world, and opened the company's first mass production plant and facility there. In 1950, the company created a puzzle called "PLANTERSPEANUTSPUZZLE" and offered prizes for that. It was acquired by Standard Brands in 1960. In 1981, Standard Brands merged with Nabisco Brands, which was acquired by Kraft Foods in 2000. Kraft subsequently merged with the H.J. Heinz Company to form Kraft Heinz in 2015.
In February 2021, Kraft Heinz announced it would be selling Planters and its other nuts businesses to Hormel for $3.35 billion. The transaction was completed on June 7.
Advertising taglines have included:
Planters products in Canada, including Planters peanut butter, are made by Johnvince Foods (JVF Canada), who licenses the trademark from Kraft Canada. (now Hormel foods).
As of 2016, Planters has launched into the United Kingdom with a range of 14 products under the tagline "Deliciously NUT-RITIOUS". Planters in the UK is made by Trigon Snacks Trading Ltd. at their factory in Aintree in Liverpool.
Some Planters nut products such as their larger-sized jars of peanuts contain gelatin, making them unsuitable for vegans.
Sebsi

A sebsi or sibsi (Berber: ⵙⴱⵙⵉ) is a traditional Moroccan cannabis pipe with a narrow clay bowl called a skuff (or shkaff), with a fine metal screen. To this a hardwood stem is attached, which may be up to 46 cm (18 in) long.
The sebsi has traditionally been used to smoke kief, which in Morocco refers to the best parts of the cannabis finely chopped and mixed with tobacco or other herbs. The sebsi provides a small, low-temperature serving of herb (usually about 25 mg), compared with larger traditional smoking devices like the chillum of India and Jamaica.
Cocktail strainer

A cocktail strainer is a metal bar accessory used to remove ice from a mixed drink as it is poured into the serving glass. A type of sieve, the strainer is placed over the mouth of the glass or shaker in which the beverage was prepared; small holes in the device allow only liquids to pass as the beverage is poured.
There are two common types of strainers. The Hawthorne strainer is a disc (called the "rim") with a handle and two or more stabilizing prongs. A metal spring fixed around the edge of the rim rolls inward to fit inside the glass. The rim of the strainer does not need to touch the rim of the glass, as the spring inside filters out the ice.
The Julep strainer is shaped like a bowl with a handle, and will fit tightly into a mixing glass or shaker when inserted at the proper angle. Liquid passes through holes or slits in the bowl.
Aloo tikki

Aloo tikki, also known as aloo ki tikkia, aloo ki tikki or alu tikki, is a snack originating from the Indian subcontinent. In Indian, Pakistani, and Bangladeshi preparation, it is made of boiled potatoes, peas, and various Indian spices. Aloo means potato in Hindi-Urdu, and tikki is a small cutlet or croquette. The dish is served hot along with a side of saunth, tamarind, and coriander-mint sauce, and sometimes dahi (yogurt) or chickpeas.
The snack is vegetarian and is an Indian equivalent of the hash brown.
Because of the broad geographical distribution of Indian people throughout the world, a number of variations on this dish exist.
In Mumbai, a popular version of aloo tikki is served with a spicy curry and various chutneys. It is called Ragda pattice and is sold at various chaat stalls throughout the city and especially on Chowpatti Beach. The aloo tikki in this region is made of mainly locally grown spices such as turmeric, whereas in Bangalore, more coriander is used.
In the United Kingdom, vegetable tikki is available from delicatessen counters at various shops.
Some North Indian dhabas or café-style eateries will sandwich the aloo in bread.
Лили Иванова – Золотая коллекция Ретро

„Лили Иванова. Золотая коллекция Ретро“ е компилация от 2005 година на певицата Лили Иванова, издадена в Русия. Компилацията се състои от общо 19 песни – 16 от тях на български и 3 на руски език. Издател е „Бомба Мьюзик“, като песните са взети от фонда на „Мелодия“ – единствен издател в някогашния СССР. Записана е на компактдиск под каталожен номер BoMB 033-183. Песните „Бенк-бенк“, „Осень и море“, „Пусть говорят“, „Ты мне песню подари“, „Ты“, както и рускоезичния вариант на песни с № 2 и 3, не са издавани в България, а в СССР; всички останали са издавани на грамофонни плочи от „Балкантон“ през годините, като № 2 и 3 са издавани с български вариант: № 2 е озаглавена „Когато първи път те срещнах“, а № 3 – „Една любов“ – и двете поместени в двойния албум на Лили Иванова „Моят град“ от 1979 г. Песните в компилацията са записани в периода 1966 – 1980 г.
Дискография на Лили Иванова

Лили Иванова е българска поп певица. От 1961 г. развива непрекъсната изпълнителска и концертна дейност както в България, така и в чужбина, записва песни и албуми, има медийни изяви, участва в телевизионни програми, снима се в клипове. През 1970-те и 1980-те години голяма популярност добиват дуетите ѝ с Асен Гаргов. Двамата записват два албума, а той пише песни както за нея, така и за двамата. В знак на уважение за приноса си към българската популярна музика Лили Иванова понякога е наричана „Примата на българската естрада“.
Най-хубавото с Лили Иванова

Най-хубавото с Лили Иванова е дългосвиреща грамофонна плоча с каталожен номер ВТА 1208 на певицата Лили Иванова, издадена през 1970 г. от „Балкантон“. На лицето на обложката е изписано „Лили“ и заглавията на песните, а на гърба – „Лучшее с Лили Ивановой“ и информация за песните. На етикета на плочата обаче пише „Най-хубавото с Лили Иванова“. За заглавие на албума в официалния сайт на певицата е посочено името на първата песен от албума, тъй като нерядко плочите от въпросния период не съдържат недвусмислено заглавие на албум, а само име на изпълнител. Хитове от албума са „Този свят е тъй прекрасен“, „Ти сън ли си“, „Звезда“ и „За обич съм родена“.