davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Silungkang (rumah makan)

Silungkang (Rumah Makan) biso manjadi salah satu piliahan tampek makan untuak wisatawan dan masyarakaik satampek. RM Silungkang talatak di Jalan Sawahan Timur di muko Stasiun Kereta Api Simpang Haru. Rumah makan ko manyadioan makanan khusus jariang. Panangguang jawek rumah makan ko adolah Sitti Rizki Mulyani. Sitti manjalehan makanan khusus lainnyo jugo ado di siko, saparti dendeng asok dan randang khas Silungkang.
Menu jariang di siko babeda dari nan biasonyo. Jariang di siko banamo jariang balopak dan jariang batokok. Jariang balopak di buek sarupo gulai jariang pado umumnyo, manggunuan santan pakek supayo gulai nampak labiah pakek. Sadangkan jariang batokok dibuek sacaro di abuih talabiah dulu, kamudian di tokok. Panyajiannyo di campuan minyak jo lado kamudian dilatakkan di ateh piriang angek, supayo jariang tatap angek wakatu di edangkan.
Rumah makan ko jugo dilangkapi samo pusaik oleh-oleh nan barado di subalahnyo. Untuak wisatawan jo masyarakaik nan lah sudah makan bisa pai ka subalah untuak maliek songket silungkang jo makanan khas Minangkabau. Tampeknyo nan laweh dapek manampuang banyak urang nan nio ka siko.
Triana, Mona (10-11-2018). "RM Silungkang Sediakan Spesifik Jariang". Padang Ekspres. Diarsipkan dari versi asli tanggal 2019-12-20. Periksa nilai tanggal di: |date= (bantuan)
"Gubernur Sumbar Apresiasi Berdirinya RM Silungkang". 13-11-2018. Periksa nilai tanggal di: |date= (bantuan)
Gulai gajeboh

Gulai gajeboh adolah masakan khas Sumatera Barat yang bahan utamonyo dagiang jawi. Bagian dagiang yang dipakai adolah punuak, lemak taba yang manempel di bagian dagiang. Pabandingan lemak jo dagiang pado gulai gajeboh bisa 3:1. Gulai gajeboh biasonyo dihidangan jo kuah asam padeh nan indak pakai santan. Ado pulo nan manyabuik gulai gajeboh ko jo gulai sandung lamur. Biasonyo gulai gajeboh banyak ditamui di rumah makan atau kadai nasi di Kota Padang. Salain itu di daerah Jakarta ado pulo rumah makan Padang nan manjuanyo. Namun bahan utamo gajeboh atau gajih ko indak salalu tasadio di rumah makan di lua kota Padang, tamasuak Jakarta dek suliknyo mandapekan gajeboh ko.
Bahan untuak mambuek gulai gajeboh tadiri dari gajeboh, sarai, daun kunyik, asam kandih, bawang merah, lado, garam, langkueh, kunyik, jo katumba. Caronyo, masuakan bahan-bahan tadi ka 500 ml aia untuak diabuih. Kalau aianyo manyusuik katiko diabuih, tambahan aia angek sampai gajebohnyo ampuak. Aduak sampai kariang jo baminyak.
Karabu baluik

Karabu baluik marupoan hidangan tradisional dari Payakumbuah, Sumatera Barat. Hidangan ko barupo dagiang baluik nan alah dipanggang atau baka jo diagiah bumbu jo santan. Bumbunyo lado merah, bawang merah, garam, jo asam kapeh. Di rumah makan padang hidangan jinih ko tamasuak jarang ditamui dek indak banyak urang nan mambueknyo. Biasonyo di rumah makan padang menu hidangan babahan utamo baluik hanyo baluik goreng atau baluik balado.
Bahan-bahan nan digunoan untuak mambuek karabu baluik yaitu baluik, karambia paruik, jo santan. Untuk bumbunyo manggunoan lado merah, bawang merah, asam kapeh, jo garam. Sabalun dimasak, barasiahan baluik hinggo lendirnyo hilang. Sudah tu dikarek jo dibaka atanu dipanggang. Kalau alah masak, pisahan dari kuliknyo. Salanjuiknyo giliang kasa lado untuak diabuih jo bawang merah, garam, jo asam kapeh. Masuakan bauik tadi ka dalam bumbu, aduak sampai marato. Sudah tu masuakan santan jo diaduak sampai masak.
Randang maco

Randang maco adolah hidangan tradisional Minangkabau babahan maco nan dibuek jo caro marandang. Sasuai namonyo, bahan utamo nan digunoan adolah maco, sajinih ikan asin. Randang iko punyo raso gurih. Randang maco dikenal di masyarakaik Kabupaten Limo Puluah Kota.
Bahan maco digunoan untuak randang dek alasan ekonomis. Bagi masarakaik manangah ka bawah, randang jo bahan dagiang marupoan hidangan nan maha. Untuak dapek manikmati masakan rendang tapi jo harago nan tajangkau, mako digunoanlah maco sabagai pangganti dagiang.
Dalam marandang maco, maco baru dimasuakan sasudah bumbu randang kental jo pakek. Kok maco dimasuakan basamo jo bumbu-bumbu randang pado awal proses masak, maco akan caia. Kok lah caia, bantuak maco akan sulik dibedoan jo langkueh atau cengkeh.
Randang cubadak

Randang cubadak marupoan jinih randang nan tabuek dari cubadak khas Minangkabau, Sumatera Barat. Cubadak nan diolah manjadi randang yaitu cubadak nan masih mudo. Beda jo proses mambuek randang dagiang, randang cubadak ko harus labiah awal dimasuakan cubadak ka santan sabalun manjadi kalio. Randang cubadak ko sarupo jo Cubadak Kicuah nan jadi masakan tradisional masyarakaik Kabupaten Agam. Di Yogyakarta, randang cubadak labiah sarupo jo gudeg nangka.
Bahan-bahan untuak mambuek randang cubadak tadiri dari cubadak mudo, daun kunyik, daun salam, sarai, jo santan. Untuak bumbu haluihnyo tadiri dari lado merah, bawang merah, bawang putiah, sipadeh, langkuweh, jo garam. Mulonyo cubadak dipotong jo dicuci sampai barasiah. Giliang bumbu sampai aluih. Masuakan cubadak, bumbu aluih, daun kunyik, daun salam, garam, jo santan ka kuali. Masak bahan-bahan tadi tu sampai cubadak ampuak. Masuakan santan pakek jo gulo, aduak lambek-lambek supayo santannyo indak pacah. Masak sampai kariang jo bawarna coklat.
Randang jariang

Randang jariang marupoan makanan jinih randang nan bahan utamonyo jariang. Makanan jinih ko barasa dari Minangkabau, Sumatera Barat, namun labiah banyak ditamui di Payakumbuah. Jariang nan diolah di randang jariang ko jariang nan tuo. Pamilihan jariang nan tuo dek labiah mudah diolah jo labiah ampuak. Biasonyo randang jariang acok pulo dijua di toko oleh-oleh khas Sumatera Barat.
Bahan-bahan untuak mambuek randang jariang tadiri dari jariang, santan, daun limau, daun kunyik, sarai, asam kandih, jo minyak. Untuak bumbu randangnyo tadiri dari bawang merah, bawang putiah, lado merah, langkuweh, kemiri, cengkeh, kapulaga, jo garam. Mulonyo abuih jariang jo aia. Giliang bumbu aluihnyo. Sudah tu tu bumbu aluih tadi ditumih basamo daun kunyik, daun limau, jo sarai sampai harum. Salanjuiknyo masuakan santan. Kalau alah manggalagak, masuakan jariang jo asam kandih, masak sampai susuik jo baminyak. Masuakan santan pakek, aduak sampai bumbu kahitaman.
Randang daun kayu

Randang daun kayu adolah masakan tradisional yang barasa dari Payokumbuah, Sumatera Barat. Randang daun kayu ko beda jo randang pado umumnyo yang babahan dasa dagiang. Randang daun kayu ko babahan dasa daun-daun pilihan dan dicampua maco atau baluik sabagai pelengkapan masakan.
Masuak an santan sarato bumbu-bumbu kasado nyo kecuali daun surian dan maco tadi ka kuali. Kacau sampai tobik minyak, kok alah tobik minyak nyo tu masuak an pulo daun surian jo maco tadi ka kuali, kacau sampai masak atau ma itam.
Taman Nasional Bunaken

Taman Nasional Bunaken adolah taman lauik nan barado di Sulawesi Utara, Indonesia. Taman iko talatak di Segitiga Terumbu Karang, manjadi habitat dek 390 spesies tarumbu karang sarato jo babagai spesies ikan, moluska, reptil jo mamalia laut. Taman Nasional Bunaken marupoan pawakilan ekosistem lauik Indonesia, maliputi padang rumput laut, terumbu karang jo ekosistem pantai.
Taman nasional iko didirian pado taun 1991 nan maliputi wilayah salueh 890.650 km². 97% dari taman nasional iko marupoan habitat lauik, samantaro 3% sisonyo marupoan daratan, maliputi limo pulau: Bunaken, Manado Tua, Mantehage, Naen jo Siladen.
Taman Nasional Bunaken punyo ekosistem tarumbu karang nan sangaik kayo. Tadapek sakitar 390 spesies tarumbu karang di wilayah iko. Spesies alga nan dapek ditamui di Taman Nasional Bunaken adolah Caulerpa, Halimeda jo Padina, samantaro spesies rumpuik lauik nan banyak ditamui adolah Thalassia hemprichii, Enhallus acoroides, jo Thalassaodendron ciliatum. Taman Nasional Bunaken mampunyoi babagai spesies ikan, mamalia laut, reptil, burung, moluska jo mangrove. Sekitar 90 spesies ikan tingga di perairan wilayah iko.
Di daratan, pulau iko kayo akan Arecaceae, sagu, woka, silar jo kelapa. Salain itu, Taman Nasional Bunaken mampunyoi spesies binantang nan tingga di daratan, sarupo rusa jo kuskus. Hutan mangrove di taman ko manjadi habitat dek kapitiang, lobster, moluska sarato jo buruang lauik.
Di wilayah iko, tadapek 22 desa dengan jumlah panduduak sakitar 35.000 jiwa. Kabanyakan dari panduduak ko bakarajo sabagai nalayan atau patani karambia, ubi jala, pisang jo rumpuik lauik untuak diekspor, samantaro sabagian lainnyo bakarajo sabagai pamandu, bakarajo di cottage dan nakhoda kapal.
Pariwisata di wilayah iko taruih dikambangkan. Antaro taun 2003 hinggo 2006, jumlah pangunjung di Taman Nasional Bunaken mancapai 32.000 hinggo 39.000 jiwa, dengan 8-10.000 di antaranyo marupakan turis asiang.
Taman Nasional Bunaken sacaro resmi didirian pada taun 1991 dan marupoan salah ciek taman lauik partamo Indonesia. Pado taun 2005, Indonesia mandaftarkan taman nasional iko kapado UNESCO untuak dimasuakan kadalam Situs Warisan Dunia. Meskipun punyo status taman nasional dan mandapek pandanaan nan cukuik, taman iko mangalami degradasi ketek akibaik panambangan tarumbu karang, karusakan akibaik jangkar, panggunaan bom jo sianida katiko manyalam untuak manangkok ikan. World Wildlife Fund (WWF) maagia bantuan konservasi sabagai bagian dari "Sulu Sulawesi Marine Eco-region Action Plan". Konservasi meliputi patroli, yang berhasil mangurangi panggunoan bom dalam manangkok ikan.
Sate padang

Sate padang, more commonly referred to as Padang satay is a speciality satay from Minangkabau cuisine, made from beef cut into small cubes with spicy sauce on top. Its main characteristic is the thick yellow sauce made from rice flour mixed with beef and offal broth, turmeric, ginger, garlic, coriander, galangal root, cumin, curry powder and salt. In Medan, many Sate Padang use not only beef but also chicken, goat, lamb and mutton. Also in Medan, fried shallot is served on top of sate padang, and lontong as the side.
There are three types of Sate padang, which are Sate Padang Panjang, Sate Payakumbuh and Sate Pariaman. The three types are differentiated by the colour of their sauce. Sate Padang Panjang usually has yellow-coloured sauce, Sate Payakumbuh has brown-coloured sauce, while Sate Pariaman has red-coloured sauce. Since the sauces are made differently, the taste of both sate differ.
Fresh beef is boiled twice in a large drum filled with water to make the meat soft and juicy. Then the meat is sliced into parts and spices are sprinkled on the meat. The broth is then used to make the sauce, mixed with 19 kinds of spices which have been smoothed and stirred with various kinds of chili. All seasonings are then put together and cooked for 15 minutes. The sate will be grilled just before serving, using coconut shell charcoal.
Soto padang

Soto padang is a kind of clear, non coconut milked soto, which usually contains beef, onion, potatoes, and white vermicelli noodles as its main ingredients. This soto is a culinary specialty originating from West Sumatra, Indonesia.
The meat used for the soto can be boiled and cut, or it can be fried until crunchy. The potatoes are boiled, then seasoned and made into small patties and then fried. Individual bowls are prepared with rice vermicelli, meat and potatoes put inside, and boiled egg can be added before the broth is poured in. Sliced celery, scallions, and fried shallot are usually added as garnishes.
In Padang City, this soto is often served for breakfast, and sometimes accompanied by the teh talua (creamed egg tea).
Warung

A warung (old spelling: waroeng or warong) is a type of small family-owned business — small retail, eatery, or café — in Indonesia. A warung is an essential part of daily life in Indonesia. Over time, the term warung has shifted somewhat — especially among foreign visitors, expatriates, and people abroad — to refer more specifically to a modest Indonesian eatery or a place that sells Indonesian retail items (mostly groceries or foodstuff). But for the majority of Indonesians, it still refers to a small, neighborhood convenience shop, often a front room or booth in a family's home.
There are tourist-serving establishments on the island of Bali and elsewhere that attach the term warung to their business to indicate their Indonesian nature. Traditionally, warung is indeed a family-owned business, run by the family members, mostly by women.
Traditional warungs are made from wood, bamboo, or woven thatch. More permanent warungs are stalls made from bricks and concrete, which are often family-owned businesses attached to their homes. Some smaller portable warungs are made from tin, zinc, or molded fiberglass in some modern versions. Warung tenda is a portable tent-based warung, covered with canvas, fabric, tarp, or plastic sheet tent for roofing.
The term warung simply denotes a wide category of small businesses, either a small retail shop or an eatery. It is widely used in Java and most of Indonesia. In certain parts of Sumatra and the Malay Peninsula, the word kedai is sometimes used as well. In Javanese culture areas, such as in Yogyakarta, Semarang, and Surakarta, its counterpart term wedhangan or angkringan is more commonly found. On the other hand, the term toko is used for a larger and more established shop.
The term can be used to loosely refer to many other types of shops, including the wartel (short for warung telepon, essentially a staffed phone booth) and warnet (short for warung internet Internet café).
There are many kinds of warung, some take the form of a small shop that sells cold bottled drinks, candy, cigarettes, snacks, krupuk, and other daily necessities, while the larger ones are small restaurant establishments. A warung that sells food typically sells easily prepared local foods; pisang goreng and many kinds of gorengan, nasi goreng (fried rice), and mie goreng (fried noodles).
On the resort island of Bali and Lombok, warung might refer to a touristy cabana cafe that sells locals' favourites as well as Asian or Western food. Other than Indonesian dishes, on their menu, there might be a selection of soups, steaks, fries, sandwiches, or grilled fish.
Some types of warung are:
Most of the time, warung are named after the main dishes they sell. For example, warung bubur kacang ijo or warung burjo sells bubur kacang hijau, warung roti bakar sells grilled bread, warung pecel lele sells pecel lele or fried catfish with sambal, while warung indomie sells cooked instant noodles, although the brand might not always be Indomie.
Ru Rendang

Ru Rendang is a state constituency in Terengganu, Malaysia, that has been represented in the Terengganu State Legislative Assembly.
The state constituency was first contested in 1986 and is mandated to return a single Assemblyman to the Terengganu State Legislative Assembly under the first-past-the-post voting system.
According to the Gazette issued on 30 March 2018, the Ru Rendang constituency has a total of 11 polling districts.
Banana beer

Banana beer is an alcoholic beverage made from fermentation of mashed bananas. Sorghum, millet or maize flour are added as a source of wild yeast.
In Uganda, banana beer is known as mubisi, in DR Congo as Kasiksi, in Kenya as urwaga, and in Rwanda and Burundi as urwagwa.
Banana beer is sometimes consumed during rituals and ceremonies. A similar product called mwenge bigere is made in Uganda with only bananas and sorghum. It can also be found under the names kasiksi, nokrars, rwabitoke, urwedensiya, urwarimu and milinda kaki.
Banana beer is made from ripe (but not over-ripe) East African Highland bananas (Musa acuminata Colla (AAA-EA), Mbidde clone set). To accelerate the ripening of bananas, a hole is dug in the ground, lined with dried banana leaves which are then set on fire. Fresh banana leaves are laid on top of them, then the unripe bananas. These are then covered by more fresh banana leaves and pseudostems. After four to six days, the bananas are ripe enough. This method only works in the dry season. During the rainy season, bananas are ripened by putting them on a hurdle near a cooking fire.
Two types of banana are used for banana beer: the harsh tasting igikashi and the milder tasting igisahira. The banana beer mixture consists of one third igikashi and two thirds igisahira. Once ripened, the bananas are peeled. They are not ripe enough if they cannot be peeled by hand. After peeling, the bananas are kneaded until soft. The juice is then filtered to get clear banana juice, which is then diluted with water. Sorghum is ground, lightly roasted, and then added to the juice. This mixture is left to ferment for 24 hours and then filtered.
After filtering, the beer is packaged in glass or plastic bottles. In commercial production, the beer may first be pasteurized before packaging to stop fermentation and extend shelf life.
In Tanzania, there is a banana beer called mbege, which is still brewed traditionally.
Commercial brands include:
పాటియాలా సల్వార్

పాటియాలా సల్వార్ (పట్టియన్ వాలీ సల్వార్ గా పిలువబడుతుంది) (సల్వార్ గా ఉర్దూలో పలుకుతారు) భారతదేశంలోని పంజాభ్ రాష్టృ ఉత్తర ప్రాంతంలోని పాటియాలా నగరంలో మహిళలు ధరించే వస్త్రం. ఈ వస్త్ర మూలాలు పాటియాలాలో ఉన్నాయి. ప్రాచీనంగా పాటియాలా రాజు రాజ దుస్తులుగా పాటియాలా సల్వార్ ను ఉపయోగిండాడు. పాటియాలా సల్వార్ కు పటానీ దుస్తులతో పోలిక ఉంటుంది. దానివలెనే వదులుగా ఉండే దిగువ దుస్తులు సల్వార్ గానూ, మోకాళ్ళవరకు ఉన్న పొడవైన పై వస్త్రము "కమీజ్" గాను పిలువబడుతుంది. దశాబ్ద కాలంపాటు ఈ దుస్తులు పురుషులచే ధరించబడటంలేదు. దీనిలో కొన్ని మార్పులతో పాటియాలా సల్వార్ గా రూపాంతరం చెందింది.
పంజాబ్, యితర ఉత్తర భారతదేశ ప్రాంతాలలో ఈ దుస్తులు అధికంగా యిష్టపడటానికి కారణం వేసవికాలంలో అనుకూలంగా ఉండటం, మన్నికను కలిగి ఉండటం
ఈ పాటియాలా సల్వార్ వదులుగా ఉన్నందున, మడతలతో కుట్టినందుల అవి ధరించడానికి చాలా సౌకర్యవంతంగా ఉంటాయి. ఈ దుస్తులను కుట్టడానికి సాధారణంగా కావలసిన వస్త్రం కంటే రెండు రెట్ల వస్త్రం అనగా నాలుగు మీటర్ల పొడవు వస్త్రం అవసరమవుతుంది. మడతలుతో కూడిన పాటియాలా సల్వార్ చాలా అందంగా ఉంటుంది. ఈ మడతలు బెల్ట్ పై కుట్టబడతాయి.
పంజాబ్ లోని పాటియాలా నగరంలోని షాహి (రాజరిక) ప్రజలు ధరించిన నాటి నుండి ఈ మడతలను పాటియాలా "షాహి"గా పిలుస్తారు. సాంప్రదాయక పంజాబ్ సల్వార్ సూట్ కూ ప్రత్యామ్నాయంగా ఈ దుస్తులను ధరిస్తారు.
పాటియాలా సల్వార్ వివిధ షర్టులు (కమీజ్), చిన్న షర్టులు, పెద్ద షర్టులతో పాటు ధరిస్తారు. ప్రస్తుతం కొంతమంది బాలికలు మిశ్రమ ఆసియన్, పశ్చిమాది రాష్టాల వారి వలె కనబడటానికి టిషర్టులు కూడా ధరిస్తారు. ప్రసిద్ధి చెందిన సాంప్రదాయకమైన పై దుస్తులుగా షార్ట్ కమీజ్ ను వాడుతారు.
"బంటీ ఔర్ బాబ్లీ" (2005) చిత్రంలో రాణి ముఖర్జీ పాటియాలా సల్వార్, కుర్తీలతో కనిపిస్తారు. వీటిని ఆకీ నారులా రూపొందించాడు.
కరీనా కపూర్ అనే సినిమా నతి "జబ్ వే మెట్" చిత్రంలో పాటియాలా సల్వార్, టీషర్టులతో కొత్తదనంతో కనిపించారు. ఇతర సెలబ్రిటీలైన "సోనాక్షి సిన్హా, అమృతారావు, సోనం కపూర్, ప్రీజీ జింతా మొదలైన వారు కూడా ఈ దుస్తులు ధరించారు.
భారతదేశ రూపురేఖలు

భారతదేశపు రూపురేఖల గురించి తెలుసుకునేందుకు ఉపయోగపడే వివిధ అంశాలకు సంబంధించిన లింకులను కింద చూడవచ్చు:
భారతదేశం దక్షిణ ఆసియాలోని భారత ఉపఖండంలో ఉంది. విస్తీర్ణం ప్రకారం ఇది, ప్రపంచంలో ఏడవ అతిపెద్ద దేశం. భారతదేశం పురాతన సింధు లోయ నాగరికతకు నిలయం, హిందూయిజం, సిక్కుమతం, బౌద్ధమతం, జైనమతాలకు జన్మస్థలం. భారతదేశం వలస పాలనను భరించింది. 19వ శతాబ్దం మధ్యకాలం నుండి 20వ శతాబ్దం మధ్యకాలం వరకు యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్‌ పాలనలో ఉంది. మహాత్మా గాంధీ వంటి ప్రభావవంతమైన వ్యక్తుల నేతృత్వంలో ప్రధానంగా అహింసాయుతమైన ప్రతిఘటన రూపంలో స్వాతంత్ర్యం కోసం పోరాటం తర్వాత 1947లో భారతదేశం స్వతంత్ర దేశంగా అవతరించింది. ఆ తరువాత హింసాత్మక విభజనకు గురైంది. భారతదేశం 140 కోట్లకు పైగా జనాభాతో ప్రపంచంలో రెండవ అత్యధిక జనాభా కలిగిన దేశం. ప్రపంచంలో అత్యధిక జనాభా కలిగిన ప్రజాస్వామ్యం కూడా.
భారతదేశ పరిపాలనా విభాగాలు
భారతదేశం లోని రాష్ట్రాలు, కేంద్రపాలిత ప్రాంతాలు
భారతదేశంలోని మునిసిపాలిటీలు
భారతదేశ జనాభా వివరాలు
రిపబ్లిక్ ఆఫ్ ఇండియా కింది సంస్థలలో సభ్యులు:
పోలీసింగ్ కోసం ఆల్ ఇండియా సర్వీస్ — ఇండియన్ పోలీస్ సర్వీస్
భారతదేశంలోని వివిధ రాష్ట్రాల్లోని పర్యాటక జాబితా
లాగు

లాగు లేదా నిక్కరు (knickers) అనునది నడుము నుండి తొడల లేదా మోకాళ్ళ పై/క్రింద లేదా పిక్కల పై/క్రింద వరకు రెండు కాళ్ళను విడివిడిగా చుట్టే వస్త్రము. (ఎట్టి పరిస్థితులలోనూ ఇవి మొత్తం కాళ్ళకి ఆచ్ఛాదననివ్వవు). పాశ్చాత్యదేశాలలో ఇవి చిన్నపిల్లలతో బాటు స్త్రీపురుషులు సమానంగా ధరించిననూ, భారతదేశంలో ఒకప్పుడు ఇవి కేవలం బాలుర దుస్తులు మాత్రమే. పాశ్చాత్య నాగరిక ప్రభావంతోతో ఈ కాలంలో జీంస్ తో చేసిన లాగులు, బాక్సర్ షార్ట్ లు, బెర్మూడా షార్ట్ లు, త్రీ-ఫోర్త్స్ వంటి విభిన్న లాగులు చిన్నపిల్లల్తో బాటు భారతదేశంలోనూ స్త్రీపురుషులు సమానంగా ధరిస్తున్నారు. వెచ్చని వాతావరణాలలో, గాలి ఎక్కువగా సోకే అవసరం ఉన్నప్పుడు, కాళ్ళకు ఆసాంతం ఆచ్ఛాదన అవసరం లేనప్పుడు వివిధ రకాల లాగులను వాడుతూ ఉంటారు.
ఉదరభాగం వద్ద రెండు బొత్తాలు కానీ కొండీలు (హుక్స్) గానీ ఉంటాయి. తొడల వరకు ఉంటాయి. అత్యధిక పాఠశాలలకి సాధారణంగా తెల్ల రంగు చొక్కా ముదురు నీలం రంగు నిక్కరులు యూనిఫాంగా ఉంటాయి. సౌకర్యం కోసం ఇంటి వద్ద/ఆటలాడే సమయాలలో వేసుకొనే వాటికి బొత్తాలు/కొండీల బదులుగా ఎలాస్టిక్ కూడా ఉండవచ్చును. ఒక్కోమారు ఎదిగే పిల్లలకి బిగుతు అయ్యే సమస్యను అధిగమించటానికి ముందు వైపు బొత్తాలు/కొండీలు ఉన్ననూ వెనుక వైపు కొంత/పూర్తిగా ఎలాస్టిక్ ఉంటుంది. మూత్రవిసర్జన చేసుకొనుటకు వీలుగా ఉదరభాగం క్రింద బొత్తాలు, జిప్ తో కూడిన ఓపెనింగ్ ఉంటుంది.
సాధారణంగా ఇవి పురుషుల లోదుస్తులు అయిననూ ఇంట్లో ఉన్నప్పుడు, అసాంప్రదాయిక సందర్భాలలో వీటిని స్త్రీలు పురుషులు పిల్లలు సమానంగా ధరిస్తారు. వీటి అసాంప్రదాయిక ధారణ కేవలం మహానగరాలలో ఉంది. గడులు, చారలు, ఇతర డిజైనులలోనూ ఇవి లభ్యం.
ఉదరభాగం వద్ద బొత్తాలు, కొండీలు ఉండవు. కేవలం ఎలాస్టిక్ మాత్రం ఉంటుంది. మూత్రవిసర్జన నిమిత్తం ఒకే ఒక బొత్తా ఉంటుంది. తొడల వరకే ఉంటాయి. గజ్జెలలో చర్మవ్యాధులు సోకినప్పుడు (ఆ ప్రాంతంలో గాలి బాగా సోకటానికి) వైద్యులు బిగుతుగా ఉన్న ఎలాస్టిక్ డ్రాయర్లకి ప్రత్యాన్మాయంగా వీటిని/వీటిని పోలిన వాటిని ధరించమని సలహా ఇస్తారు.
చాలా కార్టూనులలో, సినిమాలలో ప్యాంటు మరచిపోయిన పురుషులు వీటిని ధరించటం హాస్యాస్పదంగా చూపుతుంటారు.
ఇవి మోకాళ్ళ వరకూ ఉంటాయి. బెర్మూడా దేశంలో ఇవి సాంప్రదాయికమైననూ, భారతదేశంలో ఇవి అసాంప్రదాయికాలే
ఇవి పిక్కల వరకూ ఉంటాయి. ఆధునిక యువత (స్త్రీ/పురుషులిరువురూ) వీటిని ధరించటం చాలా ఇష్టపడతారు. ఒక్కోమారు స్త్రీలకు ప్రత్యేకంగా రూపొందించిన వీటికి బెల్-బాటం ఫిట్టింగ్ తో రూపొందిస్తారు. వీటికి ఇస్త్రీ అవసరం అవుతుంది.
నాడాలు కలిగిన లాగు భారతదేశ పురుషుల లోదుస్తులలో ఒకటి. దీనిని పంచె/లుంగీల లోపల ధరిస్తారు. సాధారణంగా ఇది నీలి రంగులో ఉండి వాటి మీద వేర్వేరు రంగుల చారలు ఉన్ననూ (పైజామాలు కుట్టే గుడ్డ), రంగులు చారలు పూర్తిగా వ్యక్తిగ్తతం. వీటికి నాడాలు ఉంటాయి. వాటిని లాగటం వలన ఇది బిగుతు అవుతుంది. కావలసినంత బిగుతు అయ్యేంతవరకు లాగి తర్వాత జారకుండా ఈ నాడాలు ముడి వేయాలి. ఇవి తొడల వరకే ఉంటాయి. సాధారణంగా తొడల వద్ద (బాక్సరు షార్టు వలె) వదులుగా ఉండి, జేబులు లేకుండా ఉంటాయి. కొందరు వ్యక్తిగతంగా నడుముకిరువైపులా జేబులు పెట్టించుకొంటారు.
తెల్లని పంచెలు మరీ దళసరిగా ఉన్నప్పుడు కానీ, నీళ్ళలో తడిచినపుడు గానీ, ఆడ్డపంచె కట్టినప్పుడు గానీ, ఇవి కనబడుతుంటాయి.
నడుము వద్ద ఎలాస్టిక్ ఉన్న బాక్సరు షర్టులు పట్టణాలలో విరివిగా లభ్యం కావటంతో, నాడాలు కట్టుకోవలసిన అవసరం లేకపోవటంతో, కొందరు వీటికి దూరం అయిననూ, పంచెలు వాడేవారు, గ్రామాలలో ఇంకనూ వీటిని ఉపయోగిస్తున్నారు.
చరాస్తి

వ్యక్తిగత ఆస్తి సాధారణంగా ప్రైవేట్ ఆస్తిగా పరిగణించబడుతుంది, సాధారణ చట్ట వ్యవస్థల్లో వ్యక్తిగత ఆస్తి చరాస్తిగా పిలువబడుతుంది, ఇది ఒక స్థలం నుంచి మరొక స్థలానికి కదులుతూ ఉంటుంది, వాస్తవ ఆస్తికి ఇది విభిన్నమైనది. ఈ పదం భూమి, భవనాలు వంటి స్థిరాస్తికి వ్యతిరేకమైనది. భూమిపై ఉన్న చరాస్తి, భూమితో పాటు స్వయంచాలకంగా అమ్మబడదు, ఉదాహరణకు వన్యప్రాణులు, పశువులు మొదలగున్నవి. నిజానికి ఈ పదం cattle (chattel=చరాస్తి), ఇది ప్రాచీన ప్రెంచ్ Chatel యొక్క ప్రాచీన నార్మన్ రూపాంతరం, ఈ పదం ఒకప్పుడు సాధారణ చలన వ్యక్తిగత ఆస్తికి పర్యాయపదంగా ఉండేది.
వ్యక్తిగత ఆస్తి వేర్వేరు మార్గాల్లో వర్గీకరించవచ్చు.
సాధారణంగా తాకగలిగి లేదా భావించగలిగి కదిలించ గలిగిన (అనగా, వాస్తవ ఆస్తి లేదా భూమి జోడించలేదు) ఏ రకపు ఆస్తి అయినా ప్రత్యక్ష వ్యక్తిగత ఆస్తిని సూచిస్తుంది. వీటిలో సాధారణంగా ఫర్నిచర్, దుస్తులు, ఆభరణాలు, కళ, రచనలు, లేక ఇంటి సామాగ్రి వంటి వస్తువులు ఉంటాయి.
అగోచర వ్యక్తిగత ఆస్తి లేదా "ఇంటాంజిబుల్స్" వ్యక్తిగత ఆస్తిని సూచిస్తుంది, నిజానికి దీనిని తరలించలేరు, తాకలేరు లేదా భావించలేరు, కానీ బదులుగా విలువను సూచిస్తుంది. సెక్యూరిటీలు, సేవ (అర్ధశాస్త్రం), పరిగణింపలేని ఆస్తుల వంటివి.
పేదరికం

పేదరికం (Poverty) ఒక సామాజిక, ఆర్థిక సమస్య. ఇది దీర్ఘకాలిక సామాజిక సమస్యగా ఉంది. సమాజంలో ఒక వర్గం కనీస అవసరాలైన ఆహారం, గృహవసతి, దుస్తులు పొందలేని పరిస్థితిని పేదరికం అంటారు. పేదరికంతో బాధపడుతున్న వారిని పేదలు అంటారు.పేదరికమే అత్యంత తీవ్రమైన మానవ హక్కుల ఉల్లంఘన అని సుప్రీంకోర్టు ప్రధాన న్యాయమూర్తి జస్టిస్‌ కేజీ బాలకృష్ణన్‌ చెప్పారు.వివిధ పథకాల ప్రయోజనాలు అసలైన లబ్ధిదారులకు చేరడం లేదని ఆవేదన వ్యక్తంచేశారు.
స్వభావాన్ని బట్టి పేదరికాన్ని సాపేక్ష, నిరపేక్ష పేదరికం అని విభజించవచ్చు.
జనాభాను వివిధ ఆదాయ వర్గాలుగా విభజించి అత్యధిక ఆదాయం పొందే 5% నుంచి 10% ప్రజల జీవనస్థాయితో అతి తక్కువ ఆదాయం పొందే అట్టడుగు 5% నుంచి 10% ప్రజల స్థాయిని పోల్చి పేదరికాన్ని నిర్ణయిస్తారు. సాపేక్ష పేదరికం ద్వారా ఆర్థిక అసమానతలను లెక్కించవచ్చు.
ప్రజలకు కావలసిన కనీస అవసర వస్తువుల పరిమాణాన్ని నిర్ణయించి, దాన్ని కనీస ద్రవ్యరూప తలసరి వినియోగం నిర్ణయిస్తారు. ఈ తలసరి కనీస ద్రవ్య రూప వినియోగ స్థాయి కంటే తక్కువ ఉన్న జనాభాను నిరపేక్ష పేదవారు అంటారు.
1950 నుంచి 1970 వరకు భారత ప్రభుత్వం పేదరికాన్ని తగ్గించడానికి ఎలాంటి ప్రత్యక్ష చర్యలు చేపట్టలేదు.ఆర్థికాభివృద్ధిని సాధిస్తే పేదరికం దానంతట అదే తగ్గుతుందనే సిద్ధాంతాన్ని నమ్మింది. 4వ ప్రణాళికలో భాగంగా పేదరికాన్ని తగ్గించడానికి ప్రత్యక్ష చర్యలు మొదలయ్యాయి. పేదరికం తీవ్రతను అంచనా వేసి గరీబీ హఠావో అనే నినాదాన్ని ప్రభుత్వం చేపట్టింది.
1973 నుంచీ అనేక గ్రామీణాభివృద్ధి పథకాలను చేపట్టింది. 1972-73 లో మహారాష్ట్రలో ఉపాధి హామీ పథకం, 1973 లో క్షామపీడిత అభివృద్ధి కార్యక్రమం, 1974-75 లో చిన్నకారు రైతుల అభివృద్ధి ఏజన్సీ, ఆయకట్టు అభివృద్ధి పథకం. 1975లో ప్రధాని 20 సూత్రాల ఆర్థిక కార్యక్రమాన్ని ప్రకటించింది. 1977-78 లో ఎడారుల అభివృద్ధి పథకం, పనికి ఆహార పథకం, అంత్యోదయ పథకాలను ప్రవేశపెట్టారు. 1979లో గ్రామీణ ప్రాంత యువకులకు స్వయం ఉపాధిలో శిక్షణ ఇచ్చే కార్యక్రమాన్ని ప్రవేశ పెట్టి పేదరికం, నిరుద్యోగాన్ని తగ్గించడానికి చర్యలు పెట్టారు. 2015 నాటికి 78 కోట్లకు పైగా (782 మిలియన్లు) భారతీయులు రోజుకు రెండు డాలర్ల కంటే తక్కువ సంపాదనతో జీవిస్తారని ప్రపంచబ్యాంకు, అంతర్జాతీయ ద్రవ్య నిధి సంస్థ సంయుక్త నివేదిక వెల్లడించింది.చైనా తన పేదిరిక రేటును 60% నుంచి 16% తగ్గించిందని నివేదిక ప్రశంసించింది.
మశూచి

మశూచి (smallpox) ఒక భయంకరమయిన అంటువ్యాధి. వేరియోలా వైరస్ (స్మాల్ పాక్స్ వైరస్) అనే విషజీవాంశాల వలన వచ్చే చర్మవ్యాధి (Variola virus )ఈ వ్యాధినే 'స్మాల్‌పాక్స్ (smallpox) ' లేదా 'స్పోటకం' లేదా పెద్దమ్మవారు అని అంటారు. 'వేరియోల వైరస్' వల్ల ఈ వ్యాధి Seshagirirao-mbbs, Dr vandana (2011-11-15). "Vydya Ratnakaram (Telugu), వైద్య రత్నాకరం / Dr.Vandana Seshagirirao MBBS: మశూచి , Smallpox". Vydya Ratnakaram (Telugu), వైద్య రత్నాకరం / Dr.Vandana Seshagirirao MBBS. Retrieved 2020-04-04.</ref>. ఈ వ్యాక్సిన్‌ మశూచితో పోరాడే విధంగా రోగనిరోధక శక్తిని పెంచుతుంది. ఈ వ్యాక్సిన్‌ ప్రపంచవ్యాప్తంగా అందుబాటులోకి రావడంతో మశూచి తగ్గుముఖం పట్టింది. అయితే ఈ వ్యాధి పూర్తిగా కనుమరుగు అవడానికి రెండు శతబ్దాలు పట్టింది. 1980లో ప్రపంచ ఆరోగ్య సంస్థ భూమిపై మశూచి వ్యాధి పూర్తిగా తొలగిపోయిందని ప్రకటించింది.
ముఖం, వీపు, ఛాతీ భాగములో దురదతో కూడిన చర్మవ్యాధి.ఈ వ్యాధి సోకిన మూడోరోజు శరీరం మీద ఎర్రని చిన్న గుల్లలు నీటితో కూడిన బొబ్బలు వస్తాయి.చివరకు ఒకలాంటి ద్రవంతో పొక్కులుగా మారతాయి. ఈ పొక్కులు శరీరంపై గుంటలతో కూడిన మచ్చల్ని శాశ్వతంగా ఏర్పరుస్తాయి. ఈ లక్షణాలకు ముందు 2 రోజులు తేలికపాటి దగ్గు, జలుబు, తేలికపాటి జ్వరము, తలనొప్పి, నీరసము, ఆకలి తగ్గుట, తేలికపాటి కడుపునొప్పిలాంటి లక్షణాలు కనిపిస్తాయి.
ప్రత్యక్ష స్పర్శ, రోగి వాడిన వస్తువులను వాడటం ద్వారా ఈ వ్యాధి సంక్రమిస్తుందిచికెన్ పాక్స్ తో బాధపడుతున్న వ్యక్తిని - ఆరోగ్యంగా వున్నవారు తాకిన; వారు తుమ్మినప్పుడు - దగ్గినప్పుడు - వైరస్ క్రిములు గాలి ద్వారా ఎదుటవున్న వారిలో ప్రవేశించి - ఈ జబ్బు వస్తుంది. ఇది ఒకరినుండి ఇంకోకరికి సోకే అంటువ్యాధి. చర్మముపై లక్షణాలు కనపడక ముందు 2 రోజులనుండి - దద్దుర్లు పూర్తిగమాని, మచ్చలుగా తయారయ్యేంతవరకు ఈ క్రిములు ఆరోగ్యవంతులకు సోకే అవకాశం వుంటుంది. చిన్నపిల్లలు, యుక్తవయస్సు వారిలో ఈ వ్యాధి ఎక్కువ శాతం వస్తుంది. చిన్నపిల్లల సంరక్షణ సంస్థలు, పాఠశాలలు, మురికి వాడలలో ఈ వ్యాధి వ్యాప్తి చెందుతుంది.
దద్దుర్లను, బొబ్బలను గీరకూడదు, చిట్లించరాదు. వీలైనంతవరకు పిల్లలకు గోళ్ళు లేకుండా చేయాలి, రాత్రులలో- తెలియకుండా గీచుకోకుండునట్లు - చేతులకు శుభ్రమైన గుడ్డకాని, గ్లౌజులుకాని తొడగాలి. పిల్లలకు ఈ జాగ్రత్త నేర్పించాలి, చెప్పాలి. వీలైనంతవరకు చల్లని నీటితో/గోరువెచ్చని నీటితో స్నానము చేయించిన దురదలు కాస్త తగ్గుతాయి. కాలమిన్ లోషన్ తో చర్మముపై పూత దురదను కాస్త తగ్గిస్తుంది. జ్వరము, దగ్గు అధికంగా వున్నా, డాక్టరును సంప్రదించి వైద్యం చేయించడం అవసరం. ఆస్పిరిక్ లాంటి మందు వాడరాదు. సులభంగా జీర్ణమగు అహార పధార్దాలు, ద్రవపదార్దాలు తీసుకోవాలి. పూర్తిగా విశ్రాంతి తీసుకోవాలి. చికెన్ పాక్స్ వున్న వారి వస్తువులు, బట్టలు, సబ్బు మొదలైనవి వేరుగా వుంచాలి. వాడినబట్టలను - వేడినీళ్ళతో శుభ్రపరచాలి. ప్రతిరోజు శుభ్రమైన దుస్తులు వాడాలి. వ్యక్తిగత పరిశుభ్రత చాలా అవసరం.
ప్రాథమిక వనరులు

ప్రాథమిక వనరులు చరిత్ర పరిశోధనకు మూలస్తంభాలు. ఇవి సంఘటనలు, వ్యక్తులు, ప్రదేశాల గురించి ప్రత్యక్ష సాక్ష్యాలను అందిస్తాయి. ఈ సాక్ష్యాలు ఆయా సంఘటనల సమకాలీనులచే లేదా వెంటనే రూపొందించబడినవి. అందువల్ల, తరువాతి వివరణల ప్రభావం వీటిపై ఉండదు. ఇవి చరిత్రకారులకు ప్రత్యేకమైన దృక్పథాన్ని అందిస్తాయి.ప్రాథమిక వనరులు చరిత్రకారులకు గతానికి ప్రత్యక్ష సంబంధాన్ని అందిస్తాయి.చరిత్రకారుల వ్యక్తిగత అభిప్రాయాలకు అతీతంగా ప్రతిబింబిస్తాయి. ఆధునిక చరిత్రకారులు ప్రాథమిక వనరులను కనుగొని, వాటిని విశ్లేషించడానికి ఎక్కువ ప్రాధాన్యతనిస్తారు. ఆర్కైవ్‌లు, లైబ్రరీలు వంటి ప్రదేశాలలో విస్తృతంగా శోధన చేస్తారు. ఇలా చేయడం ద్వారా కొత్త సమాచారాన్ని వెలికితీసి, చరిత్రను మరింత లోతుగా అర్థం చేసుకోవచ్చు.ఉదాహరణకు, ఒక యుద్ధం గురించి తెలుసుకోవాలంటే ఆ యుద్ధంలో పాల్గొన్న సైనికుల లేఖలు, యుద్ధభూమి నుండి వచ్చిన ఫోటోలు చాలా ముఖ్యమైన సమాచారాన్ని అందిస్తాయి.
పరిమితులు: ప్రాథమిక వనరులు పక్షపాతాలు, అసంపూర్ణతలు లేదా తప్పుడు సమాచారాన్ని కలిగి ఉండవచ్చు. చరిత్రకారులు వీటిని జాగ్రత్తగా విశ్లేషించాలి. అంతేకాకుండా, పాత భాషలు, సంస్కృతులకు సంబంధించిన వనరులను అర్థం చేసుకోవడం కష్టం.
అనేక ప్రాథమిక వనరులు వ్యక్తిగత వద్దా లేదా ఆర్కైవ్‌లు, లైబ్రరీలు, మ్యూజియంలు, చారిత్రక సంస్థలు, ప్రత్యేక సేకరణాలలో ఉంటాయి. ఇవి ప్రభుత్వ లేదా ప్రైవేట్ సంస్థలకు చెందినవై ఉండవచ్చు. కొన్ని విశ్వవిద్యాలయాలు, కళాశాలలతో అనుబంధించబడి ఉంటాయి. ఒక ప్రాంతానికి సంబంధించిన సమాచారం వివిధ సంస్థలలో విస్తరించి ఉండవచ్చు.అనేక ప్రాథమిక వనరులు ఇంకా డిజిటలైజ్ చేయబడలేదు.వీటిని కనుగొనడానికి వివిధ కేటలాగ్‌లను శోధించాల్సి ఉంటుంది.
మార్బర్గ్ వైరస్

మార్బర్గ్ వైరస్ (Eng:Marburg virus), ఎబోలా వైరస్ వంటి వైరస్ల కుటుంబానికి చెందినది. ఇది మార్బర్గ్ వైరస్ వ్యాధి (MVD) కారణం, మార్బర్గ్ వైరస్ మొదటిసారిగా 1967లో గుర్తించబడింది ఎబోలా వలె, మార్బర్గ్ తీవ్రమైన రక్తస్రావ జ్వరాన్ని కలిగిస్తుంది, ఇది బహుళ అవయవ వ్యవస్థలను ప్రభావితం చేస్తుంది, విపరీతమైన రక్తస్రావం కలిగి ఉంటుంది, మార్బర్గ్ వైరస్ వ్యాధి చాలా ప్రాణాంతకం, దీనిని గతంలో గతంలో మార్బర్గ్ హెమరేజిక్ జ్వరం అని పిలిచేవారు, ఇది మొదట గబ్బిలాల ద్వారా మనిషికి, ఆతరువాత వ్యాధి సోకినా సోకిన వ్యక్తుల రక్తం, స్రావాలు, అవయవాలు లేదా ఇతర శారీరక ద్రవాలతో ప్రత్యక్ష సంబంధం ద్వారా (తెగిన చర్మం లేదా శ్లేష్మ పొరల ద్వారా), ఈ ద్రవాలతో కలుషితమైన ఉపరితలాలు, పదార్థాలతో (ఉదా. పరుపు, దుస్తులు) మార్బర్గ్ మానవుని నుండి మనిషికి వ్యాపిస్తుంది. ఇన్‌ఫెక్షన్ నుండి లక్షణాల ప్రారంభం వరకు విరామం 2 నుండి 21 రోజుల వరకు ఉంటుంది.ఈ వైరస్ ను ఎదుర్కోవడానికి ఆమోదించబడిన టీకాలు లేదా యాంటీవైరల్ చికిత్సలు లేవు.
దుస్తులు

మానవుడు తన శరీరాన్ని కప్పి ఉంచడానికి ధరించే వాటిని దుస్తులు అంటారు. మానవ సమాజంలో ఉండే ప్రతి మానవుడు దుస్తులను ధరించడం ఒక సహజ లక్షణంగా అలవరచుకున్నాడు. అందువలన ఈ సృష్టిలోని జీవులలో మానవుడు ప్రత్యేకతను సంతరించుకున్నాడు.దుస్తులను ధరించే పద్ధతి సామాజిక, భౌగోళిక, ఆర్థిక, శారీరక స్థితి గతులపై ఆధారపడి ఉంటుంది. చేసే పనిని బట్టి, అతని లక్ష్యాన్ని బట్టి ఆ సమయంలో తీసుకోవాల్సిన జాగ్రత్తలను బట్టి శరీరానికి అనుగుణమైన దుస్తులను ధరించవలసి ఉంటుంది.
బైబిల్ పాత నిబంధన గ్రంథంలో ఆదికాండంలో అధునిక మానవులకు తల్లిదండ్రులైన ఆదాము అవ్వలు చెట్ల ఆకులను కప్పుకున్నట్లుగా ప్రస్తావించబడింది. తర్వాత కాలంలో క్రీస్తు పూర్వం 80000 నుండి 40000 వరకూ జీవించిన నియాండర్తల్ మానవులు జంతు చర్మాలను కప్పుకోనేవారు. వీరి తర్వాత పుట్టుకొచ్చిన ఆధునిక మానవులు దూదితో దుస్తులు కనిపెట్టారు. భారత దేశంలో దుస్తులు వయసును బట్టి, లింగ భేదము బట్టి, సందర్భాన్ని బట్టి ధరించాలి అని పూర్వమే పెద్దలు నిర్ణయించారు.
లంగా ఓణి

లంగా, ఓణి దక్షిణ భారతదేశంలోని స్త్రీలు ధరించే సాంప్రదాయక దుస్తులు.ముఖ్యంగా ఆంధ్రప్రదేశ్ ,తెలంగాణా , కర్ణాటక, తమిళనాడు, కేరళ రాష్ట్రాలలో యుక్తవయస్సులోని అవివాహితులైన స్త్రీలు ధరిస్తారు. దీనిని తమిళులు ధావనిగా పిలుస్తారు.
ఓణి లేదా లంగా ఓణి లేదా పైట పావడ, అవివాహిత యువతులు ధరించే దక్షిణ భారత సాంప్రదాయిక దుస్తులు. ఓణి చీర అంత పెద్దగా ఉండదు. కాబట్టి ఇది నడుము నుండి పాదాల వరకు/ముందు వైపు సింహ భాగం, వెనుక కొంత భాగం ఆచ్ఛాదన నివ్వదు. అందుకే దీని క్రింద (లోపలి లంగా పైన) పై లంగా వేసుకొంటారు. చీర వలె దీనికి కుచ్చిళ్ళు కట్టరు. ఉదరం నుండి నడుము మీదుగా ఒకే ఒక చుట్టుగా వెళ్ళి మరల ఉదరం నుండి వక్షోజాలను కప్పుతూ భుజం పైకి వెళ్ళి మిగిలిన భాగం పైటగా వెనక్కి వెళ్తుంది. దీనిని వివాహిత స్త్రీలు ధరించరు. ఆంగ్లంలో దీనిని హాఫ్ సారీ (Half Saree) అని సంబోధిస్తారు.
సాధారణంగా ఆడపిల్లలు పుష్పవతి అయిన తర్వాత జరిపే వేడుకలో (బాల్యం నుండి యౌవనం లోనికి అడుగు పెట్టిన సందర్భ సూచికగా) భాగంగా యువతి దీనిని మొదటి సారి ధరిస్తుంది. పుష్పించే వరకు బాలిక లంగా, నడుము వరకు కప్పివుండేలా రూపొందించిన (హుక్స్/కొండీలు వెనుక వైపు ఉండే) జాకెట్టునే ధరిస్తుంది. పుష్పవతి వేడుక ముగిసిన తర్వాత యువతులు లంగా ఓణిలను రోజూవారీ వస్త్రధారణలో భాగంగా ధరిస్తూ ఉంటారు. అంతేగాకుండా కాకుండా గుళ్ళకు, ఉత్సవాలకి, పండుగలకి, శుభకార్యాలకి (ప్రత్యేక సందర్భాలలో పట్టు వంటి ఖరీదైనవి) ప్రత్యేకంగా లంగాఓణీని ధరించడం ఆనవాయితీ. అయితే ఆడపిల్లకు పెళ్లికాగానే, దీనికి బదులుగా చీరలు ఉపయోగించటం మొదలు పెడతారు. పెళ్లి అయిన స్త్రీలు లంగాఓణీని ధరించరు. ఇది కేవలం యుక్తవయసుకు వచ్చి, పెళ్లికాని అమ్మాయిలకు మాత్రమే ప్రత్యేకించబడిన వస్త్రధారణగా దీనిని మనం పేర్కొనవచ్చు. నిజానికి తెలుగు ఆడపడుచులు యుక్త వయస్సు రాగానె మొదటగా ఓణి ధరింప జేసె రోజుని ఒక ఘనమైన వేడుకగా, ఒక పండుగగా జరుపుతారు. ఆ తర్వాత చీరను ధరింప జేసే రోజును కూడా ఒక ఉత్సవంగా జరుపుతారు. ప్రస్తుత కాలంలో లంగా ఓణి ధరించే ఆడపిల్లలు అసలు లేరనే చెప్పాలి. దానికి కారణం పాశ్చాత్య దుస్తుల ప్రభావం కావచ్చు, సౌకర్యవంతంగా ఉండటం కావచ్చు, లేదా మరేదో కారణం కావచ్చు... ఏదేమైనా లంగా ఓణి వస్త్రధారణ అనేది ప్రస్తుత కాలంలో కనుమరుగైందనడంలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
కాని ఈ మధ్యకాలంలో అక్కడక్కడా ప్యాషన్ పెరేడ్ లలో, సినిమాలలోను లంగాఓణీలు దర్శనమిస్తున్నాయి. ప్యాషన్ డిజైనర్ల కృషో, సినిమాల ప్రభావమో, నాగరికతలో మార్పో ..... కారణమేదైనా లంగా ఓణీ లకు పూర్వ వైభవం తప్పక వచ్చే చూచనలు కనిపిస్తున్నాయి. స్త్రీల వస్త్రధారణలో ఎన్నెన్నో మార్పులు వచ్చినా చీర కట్టులోని సౌకర్యం, అందం, నిండుదనం, మరేదానిలో లేనట్టే..... లంగా ఓణీల నిండుతనం మరెందులోను వుండదనిపిస్తుంది. కర్ణాటక, తమిళనాడు, ఆంధ్రప్రదేశ్ , తెలంగాణా లో దీని వాడకం ఎక్కువ. అయితే కేరళలో మాత్రం ఆడపిల్లలు లంగా ఓణిని చాలా తక్కువ సందర్భాలలో మాత్రమే ధరిస్తారు..
భారత విమానాశ్రయాల ప్రాధికార సంస్థ

భారత విమానాశ్రయాల ప్రాధికార సంస్థ లేదా ఎయిర్‌పోర్ట్ అధారిటీ ఆఫ్ ఇండియా భారత ప్రభుత్వంలోని పౌర విమానయాన శాఖ ఆధ్వర్యంలో నడిచే ఒక సంస్థ. ఈ సంస్థ విధుల ప్రధానముగా భారత వైమానిక రంగంలో మౌలిక వసతుల కల్పన, అభివృద్ధి, నిర్వహణ. భారతదేశంతో పాటు దానికి ఆనుకుని ఉన్న సముద్రతీర ప్రాంతాలకు ఈ సంస్థ వాయు రద్దీ నియంత్రణ సేవలు (Air traffic management) అందిస్తుంది. ఈ సంస్థ దాదాపు 125 విమానాశ్రయాల నిర్వహణ చేపడుతున్నది. ఇందులో 11 ఆంతర్జాతీయ, 8 ప్రత్యేక, 81 దేశీయ, 25 సైనిక విమానాశ్రయాలు ఉన్నాయి. వీటితో పాటు 25 ఇతర విమానాశ్రయాలలో కూడా భద్రతా ప్రమాణాల బాధ్యత కూడా తీసుకున్నది.
భారత ప్రభుత్వము 1972లో దేశీయ, అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయాల నిర్వహణ, అభివృద్ధి కోసము అంతర్జాతీఅ విమానాశ్రయాల ప్రాధికార సంస్థ ను ఏర్పాటు చేసింది. 1986లో జాతీయ మానాశ్రయాల ప్రాధికార సంస్థ ను కేవలం దేశీయ విమానాశ్రయాల నిర్వహణ, అభివృద్ధి కోసము ఏర్పాటు చేసింది. 1995 ఏప్రిల్ లో ఈ రెండు సంస్థలను పార్లమెంటు చట్టం ద్వారా ఏకం చేసి భారత విమానాశ్రయాల ప్రాధికార సంస్థ గా ఒకే సంస్థను ఏర్పాటు చేసింది. ఈ సంస్థ విధులు దేశ వైమానిక రంగంలో ప్రయాణీకుల అభివృద్ధి కొరకు సౌకర్యాల ఏర్పాటు, నిర్వహణ, మెరుగుపరచడము.
ప్రస్తుతము అందిస్తున్న సేవలతో పాటు ఉపగ్రహ సమాచారం ఆధారంగా సమాచారవ్యవస్థ, నావిగేషన్, మనుగడ (CNS), వాయు రద్దీ నియంత్రణ సేవలను అందించే దిశగా చర్యలు చేపట్టింది. ఇందులో భాగంగా ఇతర దేశాలలో ఇదేవిధమైన సేవలను అందిస్తున్న సంస్థలతో పలు ఒప్పందాలు కూడా కుదుర్చుకుంటున్నది.
భారత విమానాశ్రయాల ప్రాధికార సంస్థ వెబ్‌సైటులో దేశీయ, అంతర్జాతీయ విమాన సేవల వివరాలతో పాటు ఇంకా చాలా ఉపయుక్తమైన సమాచారం అందించుచున్నది.
భారత విమానాశ్రయాల ప్రాధికార సంస్థ చెప్పుకోదగిన సంఖ్యలో మానవవనరుల శిక్షణా కేంద్రాలు ఉన్నాయి. డిల్లీ, అలహాబాదు, కోల్‌కతా లలో ప్రధాన శిక్షణా కేంద్రాలు ఉన్నాయి. ఈ కేంద్రాలలో వైమానిక రంగంలో కొత్తగా ప్రవేశించే సిబ్బందికే కాకుండా ప్రస్తుతము పనిచేస్తున్న సిబ్బందికి కూడా అవగాహనా తరగతులు నిర్వహిస్తున్నారు.
భారత విమానాశ్రయాల ప్రాధికార సంస్థ ఆదాయంలో అధికభాగము దేశీయ వైమానిక విపణిలో పార్కింగ్, ల్యాండింగ్ సేవల ద్వారా లభిస్తున్నది.
విమానయాన రంగంలో ప్రైవేటీకరణకు అనుమతిచ్చిన భారత ప్రభుత్వ పౌర విమానయానశాఖ నిర్ణయానికి వ్యతిరేకంగా భారత విమానాశ్రయాల ప్రాధికార సంస్థ గళమెత్తింది. ఇందులో భాగంగా డిల్లీ, ముంబాయి విమానాశ్రయాలను ప్రైవేటీకరించాలనే ప్రభుత్వ నిర్ణయానికి వ్యతిరేకంగా తన అభిప్రాయాన్ని వెలిబుచ్చింది.
భారత విమానాశ్రయాల ప్రాధికార సంస్థ మనదేశంలోనే కాకుండా అనేక్ అంతర్జాతీయ ప్రాజెక్టులలో కూడా పాలుపంచుకున్నది. లిబియా, అల్జీరియా, యెమెన్, మాల్దీవులు, నౌరు, ఆఫ్ఘనిస్తాన్ దేశాలలో అనేక విమానాశ్రయాల అభివృద్ధిలో భాగస్వామ్యం తీసుకున్నది. ఇవే కాకుండా వైమానిక సేవలలో అభివృద్ధి, నిర్వహణ నిపుణులను ఆయా దేశాల ప్రాజెక్టులలో నియమించింది.
భాగల్పురి పట్టు

భాగల్పురి పట్టు లేదా టస్సర్ పట్టు ఒక అద్దకం శైలితో నేసిన చీరలు, ఇతర దుస్తులు భారతదేశం లో బీహార్ రాష్ట్రములోని భాగల్పూర్ నుండి తయారు అవుతాయి. చీరలు తయారు చేయడానికి ఉపయోగించే భాగల్పూర్ పట్టు ముడిపదార్థాన్ని భాగల్పురి సారి అని అంటారు.
ప్రకృతి యొక్క సారాన్ని నుండి లభించిన ఉత్తమమైన సిల్క్ యొక్క ఆకృతిని బయటకు కనిపించడం వలన పట్టును 'అన్ని బట్టలు రాణి' గా పిలుస్తారు. భాగల్పూర్ పట్టు (సిల్క్) బాగా దానికదే ఏకైక ప్రసిద్ధి చెందింది, అద్భుతమైన ఒత్తిడిలను ఎదుర్కునే సామర్థ్యాన్ని, ఉన్నతమైన నాణ్యతను కలిగినది. స్వభావసిద్ధ భావన కళాత్మకత దాని స్వచ్ఛమైన, దోషరహిత రూపంలో భాగల్పూర్ అసలు సారము చూపుతాయి. ఇవి భారతీయ సాంస్కృతిక అంశాలను, సహజ పరిసరాలను అనేక చిక్కులతో నుండి గీయబడిన ప్రాంతాలు, దాని స్వంత సింబాలిక్ రూపంలో ప్రతి స్లైస్ తో నిండి ఇందులో ఉంటుంది.
ఈ కళాత్మక ఎంబ్రాయిడరీ సొగసైన రూపం దాని పేరు, కీర్తి, గుర్తింపు భాగల్పూర్ యొక్క మట్టి నుండి పొందింది. దీనిని కూడా ప్రముఖంగా 'సిల్క్ సిటీ గా సూచిస్తారు. చేనేత పట్టు వస్త్రం యొక్క ఈ స్వచ్ఛమైన, సహజ రూపం మార్గం తిరిగి వేద వయసు, శతాబ్దాల క్రితం దాని ఉనికి, ఆవిర్భావం చూస్తూంది. అయితే, మౌర్య వంశం కూడా ఈ కళాత్మక ఎంబ్రాయిడరీని గుర్తించింది, ఆ శకంలో అధిక సంఖ్యలో ప్రజలు దీనికి ఆకర్షించబడి ఉండిపోయారు. ఈ అద్భుత కళాత్మకత గుర్తింపు, ఈ ఆకర్షణ నెమ్మదిగా, క్రమంగా గుర్తింపు రావటం, ఈ కళాత్మక కళ డిమాండ్ స్థాయిని అభివృద్ధి చేసిందని ఇది తరువాత యుగాలలో ఆమోదించి నిరూపించింది.
ఆసక్తికరమైన వాస్తవాలు, పోలికలు గురించి పరిశీలిస్తే, బెంగుళూరు, మైసూరు సిల్క్ ఎల్లప్పుడూ ఈ కళలతో పోటీలో ఉన్నాయి. అయితే, ఈ ఎంబ్రాయిడరీ నాణ్యత, యుక్తి వేరుగా నిలుస్తుంది. ఈ ఎంబ్రాయిడరీ కూడా ప్రకృతి పర్యావరణ స్నేహపూర్వక మైనది, ఈ పట్టులో అనేక పట్టుపురుగులు చంపబడవు.
ఈ కళాత్మక ఎంబ్రాయిడరీ దాని సంప్రదాయ భావన కోసం అని పిలుస్తారు కాబట్టి, ప్యూర్ గోల్డ్, సిల్వర్ నగలు, ఈ ఫాబ్రిక్ ఇనుమడింప (అభినందన) చేయవచ్చును. అయితే కుందన్, పెర్ల్ నగలను కూడా ఈ ఫాబ్రిక్ యొక్క రూపాన్ని బాగా కొట్టవచ్చినట్లుగా (జిగేల్) అని చేయవచ్చును.
పట్టు దుస్తులు సేలం యొక్క ఏకైక బ్రాండ్. ఈ పట్టు కొరకు, అమ్మకాలు ఇంకా మంచి గుర్తింపు కోసం మార్గం సుగమం చేస్తూ, 1999 రూల్ 2003 చట్టం జియోగ్రాఫికల్ ఇండికేషన్స్ ప్రకారం, కేంద్ర ప్రభుత్వ జియోగ్రాఫికల్ ఇండికేషన్ అధీకృత వినియోగదారు సర్టిఫికెట్ పొందింది.
ఈ ఎంబ్రాయిడరీ దుస్తులకు పెరుగుతున్న డిమాండ్, ఆసక్తి, విదేశాలలో అంతర్జాతీయ ర్యాంప్లు, ఫాషన్ షోలకు ప్రదర్శన కోసం ఈ దుస్తులు (గార్మెంట్స్) వాడటం సహా మొదలుపెట్టారు. దానితో తయారీదారుల ఉత్పత్తులను లక్షలాది మందిని ఆకర్షించింది.
మహిళలకు భారతదేశం యొక్క సాంప్రదాయ వస్త్రం చీరలుగా ఉంది. భారతీయ మహిళలు చీర వారి వార్డ్రోబ్ సేకరణలో ప్రైడ్‌గా భావిస్తారు. కాలం గడిచే కొలది, మహిళలు చీర విభిన్న పరిధి కలిగి. అది పార్టీ, వివాహ, పండుగ లేదా సాధారణం సందర్భాలలో వాడటం జరుగుతూ ఉంది, చీరలు మెజారిటీ భారత మహిళలకు ఒకటిగా ఉంటుంది, అద్భుతంగా నేడు స్టోర్లలో ఇటువంటి వైవిధ్యమైన చీరలు పెడుతున్నారు.
ముగా పట్టు

ముగా పట్టు భౌగోళికంగా భారతదేశంలో అస్సాం రాష్ట్రానికి చెందిన ఒక రకం అడవి పట్టు. పట్టు ఒక సహజ "బంగారు పసుపు" రంగు ఉంటుంది, దాని మన్నిక, నిగనిగలాడే నిర్మాణం వలన దీనిని తెలుసుకోవచ్చును. దీనిని ఇంతకు ముందు రాయల్టీ ఉపయోగం కోసం కేటాయించారు. ముగ పట్టు, ఇతర అస్సాం పట్టు వంటి వాటిలో వాడినట్లే ఇది కూడా చీరలు, శాలువాలు వంటి ఉత్పత్తులలో వాడతారు.
అస్సాంలో పట్టుపురుగుల పెంపకం ఒక కచ్చితమైన ప్రారంభ తేదీ లేకుండా ఉన్న ఒక పురాతన పరిశ్రమ.
ముగా పట్టు, ఉత్పత్తి, అహోం రాజవంశం (1228-1826) నుండి మాత్రం గొప్ప పోషణ లభించింది. రాయల్టీ దుస్తులు, పెద్దవారి కోసం ముగా పట్టు సూచించారు. ఫాబ్రిక్ కూడా అహోం నుండి ఒక ముఖ్యమైన ఎగుమతి వస్తువుగా ఉంది.
ముగ పట్టు, 2007 సంవత్సరములో భౌగోళిక గుర్తింపు సంకేతం (జియోగ్రాఫికల్ ఇండికేషన్స్ ట్యాగ్) వచ్చింది.
పట్టు దుస్తులు సేలం యొక్క ఏకైక బ్రాండ్. ఈ పట్టు కొరకు, అమ్మకాలు ఇంకా మంచి గుర్తింపు కోసం మార్గం సుగమం చేస్తూ, 1999 రూల్ 2003 చట్టం జియోగ్రాఫికల్ ఇండికేషన్స్ ప్రకారం, కేంద్ర ప్రభుత్వ జియోగ్రాఫికల్ ఇండికేషన్ అధీకృత వినియోగదారు సర్టిఫికెట్ పొందింది.
ముగా, జియోగ్రాఫికల్ ఇండికేషన్స్ (జిఐ) అనగా భౌగోళిక గుర్తింపు లోగో అస్సాం సైన్స్ టెక్నాలజీ అండ్ ఎన్విరాన్మెంట్ కౌన్సిల్ పేటెంట్ సమాచారం సెంటర్ తో నమోదు చెయ్యబడింది.
రాష్ట్ర ప్రభుత్వం, సెంట్రల్ సిల్క్ బోర్డు నుండి అధికారులు కలిగిన బాడీ, ముగా, పట్టు ఉత్పత్తులు, నాణ్యత నిర్వహణ, ఉత్పత్తికి సంబంధించిన టెక్నాలజీ అభివృద్ధిని పరిశీలిస్తారు.
మహిళలకు భారతదేశం యొక్క సాంప్రదాయ వస్త్రం చీరలుగా ఉంది. భారతీయ మహిళలు చీర వారి వార్డ్రోబ్ సేకరణలో ప్రైడ్‌గా భావిస్తారు. కాలం గడిచే కొలది, మహిళలు చీర విభిన్న పరిధి కలిగి. అది పార్టీ, వివాహ, పండుగ లేదా సాధారణం సందర్భాలలో వాడటం జరుగుతూ ఉంది, చీరలు మెజారిటీ భారత మహిళలకు ఒకటిగా ఉంటుంది, అద్భుతంగా నేడు స్టోర్లలో ఇటువంటి వైవిధ్యమైన చీరలు పెడుతున్నారు.
సల్వార్ కమీజ్

సల్వార్ కమీజ్ అనునవి దక్షిణ ఆసియా, మధ్య ఆసియా, ఆఫ్ఘనిస్తాన్ లలో స్త్రీ పురుషులిరువురి చే ధరింపబడే దుస్తులు. సల్వార్ అనగా పైజామా వలె ఉండే నడుము నుండి కాళ్ల వరకు ఆచ్ఛాదననిచ్చే వస్త్రము. నడుము వద్ద వదులుగా ఉండి క్రిందకు వెళ్ళే కొద్దీ బిగుతుగా ఉంటాయి. కమీజ్ అనగా కుర్తా వలె ఉండే చేతులకి, గొంతు నుండి నడుము వరకు, లేదా తొడల, మోకాళ్ళ, లేదా పిక్కల వరకూ ఆచ్ఛాదన నిచ్చే వస్త్రము. కమీజ్ కి నడుము వద్ద నుండి క్రింద వరకు ఉండే చీలికలు కదలికకై స్వేచ్ఛని ఇస్తాయి.
సల్వార్ నడుమును ఎలాస్టిక్ లేదా త్రాడుతో చుట్టబడి ఉంచే దుస్తులలోని రకము. ఈ పాంట్స్ విశాలంగా బాగీ లేదా దగ్గరగా, బట్టలు కత్తిరెంచే విధానం బట్టి ఉంటుంది.
ఈ కమీజ్ సాధారణంగా సరళంగా సమానంగా కత్తిరిస్తారు. పూర్వపు కమీజ్ ను సాంప్రదాయకంగా కత్తిరించేవారు. నవీన కమీజ్ యూరోపియన్ ప్రభావం కలది. దర్జీల నైపుణ్యం సల్వార్ కమీజ్ కుట్టునపుడు కత్తిరించుటలోనే కాదు దాని మెడ ఆకారాన్ని అలంకరణ చేయుటలో ఉంటుంది. నవీనంగా స్త్రీల యొక్క కమీజ్ లు సాంప్రదాతక దుస్తుల కంటే నిరాడంబరంగా ఉంటుంది. ఈ కమీజ్ ఎక్కువ నెక్ లైన్ కత్తిరించి, దానిపై మంచి వస్త్రము లేదా స్టైల్ కేప్ స్లీవ్స్ లేదాస్లీవ్ లెస్ డిసైన్ లలో కుడతారు.
ఆ క్రమంలో చివరకు లడఖ్ వంటి మారుమూల ప్రాంతాలకు కూడా చేరింది. ఇది పాకిస్తాన్లో జాతీయ వస్త్రధారణ, 1960ల నుంచీ పంజాబీ సల్వార్ పాకిస్తానీ ప్రభుత్వాధికారులు కూడా ఉపయోగించడం ప్రారంభించాకా జాతీయ డ్రెస్ గా స్థిరమైపోయింది.
పంజాబీ సంస్కృతిలో ఈ వస్త్రధారణ శతాబ్దాలుగా సంప్రదాయంగా కొనసాగుతోంది, ఒక్కొక్కప్పుడు సూతాన్ గానూ కుర్తా/కుర్తీగా కలయికగానో లేదా సల్వార్ ఝంగా (కమీజ్) /కుర్తా కాంబినేషన్ గానో వాడారు. ఈ దుస్తుల రకంలో పంజాబ్ ప్రాంతానికి చెందిన పటియాలా సల్వార్, సరైకీ సల్వార్ సూట్స్ వంటివి ఉన్నాయి.
పంజాబీ సూట్‌ మాదిరిగానే నిండుగా ఉంటుంది. స్త్రీలకు ఎంతో సౌకర్యంగా ఉండే ఈ సల్వార్‌ కమీజ్‌లో చాలా రకాలే ఉన్నాయి. అందులో పటియాలా సల్వార్‌ కమీజ్‌ ఒకటి. ఏ వయస్సు వారికైనా కంఫర్టబుల్‌గా ఉంటుంది. సరికొత్త డిజైన్స్‌తో మహిళలను అలరిస్తున్నాయి. ఈ పటియాలా డ్రెస్‌ రాజుల కాలం నుండి వస్తుంది. ధరించిన వారికి కంఫర్ట్‌గా ఉండి వైరైటీగా, నిండుగా కనిపించే ఈ పటియాలా డ్రెస్‌కు ఇప్పటకీ జనంలో క్రేజ్‌ ఉంది. ఇప్పుడు పటియాలా సూట్‌లో సరికొత్త డిజైన్స్‌ వచ్చాయి. మనకు నచ్చిన మెటీరియల్‌ వాడొచ్చు. నచ్చిన ఎంబ్రాయిడరీ కూడా వేసుకోవచ్చు. స్త్రీల పంజాబీ సల్వార్ సూట్ శైలి మొత్తం భారత ఉపఖండంలోనూ, ఆపైన ప్రపంచంలోని చాలాభాగాల్లోనూ ప్రాచుర్యం పొందింది.
అమండా హెస్సర్

అమండా హెస్సెర్ (జననం 1971) అమెరికన్ ఆహార రచయిత, సంపాదకురాలు, వంట పుస్తక రచయిత, పారిశ్రామికవేత్త. ముఖ్యంగా, ఆమె ది న్యూయార్క్ టైమ్స్ మేగజైన్ ఆహార సంపాదకురాలు, ది న్యూయార్క్ టైమ్స్ త్రైమాసిక ప్రచురణ అయిన టి లివింగ్ సంపాదకురాలు, న్యూయార్క్ టైమ్స్ బెస్ట్ సెల్లర్ అయిన ది ఎసెన్షియల్ న్యూయార్క్ టైమ్స్ కుక్ బుక్ రచయిత, ఫుడ్ 52 సహ వ్యవస్థాపకురాలు, సిఇఒ.
తన మొదటి పుస్తకాన్ని పూర్తి చేసిన తరువాత, 1997 లో, హెస్సెర్ ది న్యూయార్క్ టైమ్స్ కోసం ఫుడ్ రిపోర్టర్గా నియమించబడింది, అక్కడ ఆమె 750 కి పైగా కథలు రాసింది. టైమ్స్ లో ఉన్నప్పుడు, వైన్ పరిశ్రమపై కాస్ట్కో ప్రభావం గురించి, న్యూయార్క్ సిటీ గ్రీన్ మార్కెట్ కోసం ఫార్మర్ కన్స్యూమర్ అడ్వైజరీ కమిటీ ఎలా నిర్ణయాలు తీసుకుందో హెస్సెర్ వ్రాశారు. ఒక ప్రధాన అమెరికన్ ప్రచురణలో ఎల్ బుల్లికి చెందిన ఫెరాన్ అడ్రియా గురించి వ్రాసిన మొదటివారిలో ఆమె ఒకరు.
టైమ్స్ లో పనిచేస్తున్నప్పుడు హెస్సెర్ రెండు సంఘర్షణ కేసుల్లో ఇరుక్కున్నారు. 2004 లో, ఆమె రెస్టారెంట్ స్పైస్ మార్కెట్ కు త్రీ-స్టార్ రేటింగ్ ఇచ్చింది, అంతకు ముందు సంవత్సరం, రెస్టారెంట్ యజమాని జీన్-జార్జెస్ వోంగెరిచ్టెన్ తన పుస్తకం కుకింగ్ ఫర్ మిస్టర్ లాటేకు కాంప్లిమెంటరీ జాకెట్ బ్లర్బ్ను అందించారు. 2007 లో, హెస్సెర్ పాట్రిసియా వెల్స్ చే వెజిటబుల్ హార్వెస్ట్ అనుకూలమైన సమీక్షను ప్రచురించారు, 1999 లో, వెల్స్ హెస్సెర్ పుస్తకం ది కుక్ అండ్ ది గార్డెనర్ కోసం జాకెట్ బ్లర్బ్ ను అందించారు. ఈ రెండు సందర్భాల్లోనూ ఎడిటర్ల నోట్స్ తో ఉన్న విభేదాలను టైమ్స్ ఎత్తిచూపింది.
ఫుడ్ 52 అభివృద్ధిపై దృష్టి పెట్టడానికి హెస్సెర్ మార్చి 2008 లో టైమ్స్ ను విడిచిపెట్టినప్పటికీ, ఆమె ఫిబ్రవరి 27, 2011 వరకు టైమ్స్ పత్రిక కోసం "రెసిపీ రెడక్స్" లక్షణాన్ని రాయడం కొనసాగించింది.
ఫుడ్ 52 సహ వ్యవస్థాపకురాలు, సిఇఒగా, ఆమె లెరెర్ హిప్పీ వెంచర్స్, బెర్టెల్స్మాన్ డిజిటల్ మీడియా ఇన్వెస్ట్మెంట్స్ వంటి సంస్థల నుండి రెండు రౌండ్ల పెట్టుబడులను సేకరించారు. ఫుడ్ 52 అనేక గుర్తించదగిన అవార్డులను గెలుచుకుంది, వీటిలో జేమ్స్ బియర్డ్ ఫౌండేషన్ అవార్డు ఫర్ పబ్లికేషన్ ఆఫ్ ది ఇయర్ (2012), ఇంటర్నేషనల్ అసోసియేషన్ ఆఫ్ కలినరీ ప్రొఫెషనల్స్ అవార్డు ఫర్ బెస్ట్ వెబ్సైట్ (2013) ఉన్నాయి. 2017 ఫిబ్రవరిలో, కంపెనీలో 92 శాతం శ్వేతజాతీయులు ఉన్నారని గమనించిన ఆమె, ఆమె సహ వ్యవస్థాపకురాలు మెరిల్ స్టబ్స్ "కంపెనీ తన పనిప్రాంతంలో జాతి సమానత్వం లోపాన్ని పరిష్కరించాలనుకున్న మార్గాల గురించి ఒక ప్రకటన విడుదల చేశారు." మరుసటి జనవరి నాటికి, "వారు తమ ప్రయత్నాల పురోగతిని పాఠకులకు తెలియజేస్తూ ఒక ఫాలో-అప్ లేఖను ప్రచురించారు, తమ సిబ్బంది 76 శాతం శ్వేతజాతీయులకు తగ్గించబడ్డారని పేర్కొన్నారు."
ఫుడ్ & వైన్ 40 అండర్ 40 జాబితాలో హెస్సెర్ కనిపించింది, గౌర్మెట్ మ్యాగజైన్ చేత ఆహారంలో అత్యంత ప్రభావవంతమైన 50 మంది మహిళల్లో ఒకరిగా గుర్తించబడింది, జూలీ & జూలియా చిత్రంలో తన వలె అతిథి పాత్రను పోషించింది.
హెస్సెర్ తన భర్త టాడ్ ఫ్రెండ్, ది న్యూయార్కర్ లో స్టాఫ్ రైటర్, వారి ఇద్దరు పిల్లలతో కలిసి బ్రూక్లిన్ హైట్స్ లో నివసిస్తున్నారు.
శ్రావస్తి లోక్‌సభ నియోజకవర్గం

శ్రావస్తి లోక్‌సభ నియోజకవర్గం భారతదేశంలోని 543 పార్లమెంటరీ నియోజకవర్గాలలో, ఉత్తర ప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని 80 పార్లమెంటరీ నియోజకవర్గాలలో ఒకటి. బలరాంపూర్ లోక్‌సభ నియోజకవర్గంగా ఉన్న ఈ నియోజకవర్గం 2002లో ఏర్పాటైన డీలిమిటేషన్ కమిషన్ ఆఫ్ ఇండియా సిఫార్సుల ఆధారంగా లోక్‌సభ నియోజకవర్గాల పునర్విభజనలో భాగంగా 2008లో ఐదు అసెంబ్లీ స్థానాలతో శ్రావస్తి లోక్‌సభ నియోజకవర్గంగా నూతనంగా ఏర్పాటైంది.
2022 ఉత్తర ప్రదేశ్ శాసనసభ ఎన్నికలు

2022 ఉత్తర ప్రదేశ్ శాసనసభ ఎన్నికలు ఉత్తర ప్రదేశ్‌లోని 403 అసెంబ్లీ స్థానాలకు ఫిబ్రవరి 10 నుంచి మార్చి 7 వరకు ఏడు దశల్లో ఎన్నికలు జరిగాయి. తొలి దశ ఎన్నికలు ఫిబ్రవరి 10న, చివరగా ఏడో దశ పోలింగ్ మార్చి 7న జరిగాయి. మార్చి 10న జరిగిన కౌంటింగ్‌లో 255 స్థానాల్లో బీజేపీ, 18 స్థానాల్లో మిత్రపక్షాలు గెలిచాయి. సమాజ్‌వాదీ పార్టీ 111 సీట్లు, దాని మిత్రపక్షాలు 14 సీట్లు గెలిచాయి.
2022 ఉత్తరప్రదేశ్ శాసనసభ ఎన్నికల షెడ్యూల్ ను 2022 జనవరి 8న కేంద్ర ఎన్నికల కమిషన్ ప్రకటించింది.
ఉత్తర్ ప్రదేశ్‌లో ఈ ఎన్నికల్లో బహుజన్ సమాజ్ పార్టీ మేనిఫెస్టో లేకుండా ప్రజల ముందుకు వెళ్లింది.
ప్రధాన వ్యాసం: 2022 ఉత్తర ప్రదేశ్ శాసనసభ ఎన్నికలలో అభ్యర్థుల జాబితా
శ్రావస్తి శాసనసభ నియోజకవర్గం

శ్రావస్తి శాసనసభ నియోజకవర్గం ఉత్తర ప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని నియోజకవర్గాలలో ఒకటి. ఈ నియోజకవర్గం శ్రావస్తి జిల్లా, శ్రావస్తి లోక్‌సభ నియోజకవర్గం పరిధిలోని ఐదు శాసనసభ నియోజకవర్గాల్లో ఒకటి.
Pheran Day

Pheran Day (also International Pheran Day or World Pheran Day) is celebrated in Kashmir on 21 December as first day of Chillai Kalan.
The Pheran Day is celebrated for the preservation of tradition of wearing Pheran. In 2021, i.e December 2021, members of The Jammu and Kashmir Economic Confederation (JKEC) and JKAS officer Zeeshan Khan (Asstt Director Tourism Kashmir) assembled at Ghanta Ghar Lal Chowk to observe 'Pheran Day'. Bollywood actor Anupam Kher also wished Kashmiri people on "World Pheran Day." In 2022, Pheran Day was celebrated at historic Ghanta Ghar. The main aim of this day was to popularise the loose-and-long woollen gown worn to fight the biting cold as the minimum temperature hovers below sub-zero in various parts of Kashmir valley. Various tourists and locals cat-walked near Lal Chowk to promote "wearing Pheran".