davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Balai Pemuda

Balai Pemuda or Alun-Alun Surabaya is a rich historical site in Surabaya. The site serves as a hub for cultural and artistic activities.
Originally built in 1907, it was known as Simpangsche Societeit or Simpangsche Club a nightlife venue for European elites, especially Dutch citizens. The locals affectionately called it “Roemah Kamar Bola” due to the billiards game held there. Designed by Dutch architect Westmaes, this heritage building features a distinctive dome resembling a crown. Today, Balai Pemuda hosts art events, houses the Surabaya Public Library, and includes Alun-alun Surabaya—an outdoor area with a food court and exhibition space12.
During the colonial era, Simpangsche Societeit served as an exclusive club where parties, informal meetings, dances, and other elite entertainment took place. It symbolized Western culture’s influence and the dominance of the colonial government. However, after Indonesia gained independence, Balai Pemuda transformed its purpose. It became a hub for youth activities, focusing on education, arts, and culture. Today, it continues to thrive as a cultural center, promoting heritage preservation and community engagement.
Media related to Balai Pemuda at Wikimedia Commons
List of people who disappeared mysteriously: 1990–present

This is a list of people who disappeared mysteriously post-1990 and of people whose whereabouts are unknown or whose deaths are not substantiated, except for people who disappeared at sea. Since the 1970s, many individuals around the world have disappeared, whose whereabouts and condition have remained unknown. Many who disappear are eventually declared dead in absentia, but the circumstances and dates of their deaths remain a mystery. Some of these people were possibly subjected to forced disappearance, but in some cases information on their subsequent fates is insufficient.
The global statistical data on missing persons throughout the world from the late 20th and early 21st centuries are unreliable due to a number of factors, including international migration, travel capabilities, and legal protection for individuals who may have chosen to disappear intentionally. According to the International Commission on Missing Persons, "There are few comprehensive and reliable statistics regarding the number of persons who go missing throughout the world as a result of trafficking, drug-related violence, and migration. Even the numbers of persons missing as a result of armed conflict and human-rights abuses, which are more intensively monitored, are difficult to verify, given the reluctance of most states to deal honestly and effectively with this issue".
By the mid-1990s in the United States of America, the number of missing persons cases had grown to nearly 1 million, though this number declined by nearly half as of 2021. As of 2014, an estimated average of 90,000 people in the United States are missing at any given time, with about 60% being adults, and 40% being children; in 2021, the total number of missing person cases was around 520,000. Per a 2017 report, the U.S. states of Oregon, Arizona, and Alaska have the highest numbers of missing-person cases per 100,000 people. In Canada—with a population a little more than one tenth that of the United States—the number of missing-person cases is smaller, but the rate per capita is higher, with an estimated 71,000 reported in 2015. Of these missing Canadians, 88% are found within seven days, while roughly 500 individuals remain missing after a year. In the United Kingdom, it was estimated in 2009 that around 275,000 Britons go missing every year. In some countries, such as Japan, the prevalence of missing persons is not commensurate with the known data, as significant numbers of missing individuals go unreported to authorities.
Sha'ar Hashamayim Synagogue (Tondano)

The Sha'ar Hashayamim Synagogue (Hebrew: בית הכנסת שער השמים, romanized: Beit HaKnesset Sha'ar HaShayamim, lit. 'Gate of Heaven Synagogue') is an Orthodox Jewish congregation and synagogue, located in Tondano, North Sulawesi, Indonesia. The synagogue was previously known as the Ohel Yaakov Synagogue.
The Spanish and Portuguese Sephardic congregation was founded in 2003 by Rabbi Yaakov Baruch, who also leads the congregation. A house was converted into a synagogue in 2004 and the synagogue was consecrated in September 2019.
Initially, Jews in Manado had to move around when they wanted to worship by renting a building in the city.
In 2003, the congregation acquired a two-story house that was built on the main street in 1996, by Leo Elias van Beugen. The house was bought by J. P. van der Stoop and his family, from The Netherlands, and given to the Jewish community in Indonesia so that they would have a place to worship. The synagogue opened on September 17, 2004 and was initially called the Ohel Yaakov Synagogue (Hebrew: אוהל יעקב, lit. 'Jacob's Tent'; Indonesian: Sinagoge Ohel Yaakov).
Once established, the synagogue was busy with guests from outside the city and abroad. The synagogue was renovated in 2009, to coincide with the World Ocean Conference which was held in Manado. At the event, Jewish guests were directed to the synagogue in Tondano to worship. In 2009, the regional governments of North Sulawesi and Minahasa helped renovate the building and pave the road in front of the synagogue.
The synagogue stands on 400 m (4,300 sq ft) of land and the building area is 7 m × 15 m (23 ft × 49 ft). The synagogue complex includes a mikveh , a guest room for visiting rabbis, and a Holocaust museum.
The Sha'ar Hashamayim Synagogue is the second synagogue in Indonesia after another synagogue in the city of Surabaya, which was built in 1939 by the Iraqi Jewish community, and demolished in 2013.
As of 2019, the Sha'ar Hashamayim Synagogue was the only active synagogue in Indonesia.
Hotel Majapahit

The Hotel Majapahit is a historic hotel in Surabaya, East Java, Indonesia, opened in 1911. The hotel is currently managed by Accor through its MGallery chain.
The hotel was founded in 1910 as the Hotel Oranje by Lucas Martin Sarkies, the son of Martin Sarkies of the Sarkies brothers, who commissioned Regent Alfred John Bidwell to design the hotel. It opened in 1911. Two wings were added from 1923 to 1926 and an Art Deco lobby extension was opened in 1930. The opening was celebrated with a royal party attended by Crown Prince Leopold III from Belgium, Princess Astrid from Sweden and Charlie Chaplin.
During the WWII Japanese occupation of the Dutch East Indies from 1942 to 1945, the hotel was renamed Hotel Yamato. It was used as the headquarters of the Japanese forces in East Java. The hotel was the site of the famous "Hotel Yamato Incident" on 19 September 1945 when pro-nationalist Indonesian youth revolutionaries tore away the blue portion of the Dutch flag flown above the hotel to change it to the red-and-white Indonesian flag in the lead-up to the Battle of Surabaya. Following this incident, the hotel was renamed the Hotel Merdeka (Independence Hotel).
In 1946 the Sarkies family returned to manage the hotel and renamed it the L. M. S. Hotel for Lucas Martin Sarkies. In 1969, Mantrust Holdings Co. bought the hotel and renamed it Hotel Majapahit, after the historic kingdom of Majapahit. The hotel was restored in 1994 by Harry Susilo, a prominent local ethnic Chinese businessman, at a cost of $51 million. It reopened on 19 January 1996 as the Mandarin Oriental Hotel Majapahit Surabaya, managed by the Mandarin Oriental Hotel Group. It was bought by the CCM Group in 2006 and renamed Hotel Majapahit.
In 2014, Hotel Majapahit was officially recognized as a cultural heritage landmark by the Ministry of Education and Culture.
7°15′35″S 112°44′23″E﻿ / ﻿7.25972°S 112.73972°E﻿ / -7.25972; 112.73972
Jalan Jenderal Gatot Subroto

Jalan Jenderal Gatot Subroto (Gatot Subroto Avenue) is one of the major roads in Jakarta, Indonesia. The road starts from Dirgantara statue in South Jakarta, which crosses 10 administrative villages and ends at Slipi, Central Jakarta. The road is named after National Hero of Indonesia General Gatot Subroto. The road was constructed in 1960s. The road runs parallel with Jakarta Inner Ring Road. The location of the road is within the Golden Triangle CBD of Jakarta. Many important office buildings and skyscrapers are situated along the road.
Slipi Intersection (towards Jalan Palmerah Utara and Jalan Aipda KS Tubun)
The road has 7 intersections,
There are eight bus stops for the Transjakarta BRT along Jalan Jenderal Gatot Subroto, mainly serving for Corridor 9. They are:
Transjakarta bus routes that serves this road are:
Apart from Transjakarta, here are the lists of public transportation routes that serves the Gatot Subroto Street:
The Gatot Subroto Street is also served by the Cibubur and Bekasi Line of the Greater Jakarta LRT. There's only one station
கிழக்கு மரபுவழி திருச்சபை

கிழக்கு மரபுவழித் திருச்சபை அல்லது மரபு வழுவா கீழைத் திருச்சபை (Eastern Orthodox Church) உலகில் இரண்டாவது பெரிய கிறிஸ்தவ சபையாகும். இச்சபையினர் இயேசுவாலும் அப்போஸ்தலர்களாலும் நிறுவப்பட்ட திருச்சபையின் உண்மையான தொடர்ச்சியாகத் தம்மைக் கருதுகின்றனர். இச்சபையில் ஆரம்பத்தில் இயற்றப்பட்ட சமயக் கோட்பாடுகளில் மாற்றங்கள் ஏற்கப்படுவதில்லை. இச்சமயக்கோட்பாடுகள் கி.பி. 4 தொடக்கம் 8 வரையான காலப்பகுதியில் நடைபெற்ற 7 புனித சங்கங்களில் இயற்றப்பட்டவையாகும். கத்தோலிக்க, ஒரியண்டல் திருச்சபைகள் இச்சபையிலிருந்து வெளியேறிய பகுதிகளாக கொள்ளப்படுகிறன. நாட்டுக்கு நாடு பிரிந்து காணப்பட்டாலும் (இரசிய கிழக்கு மரபுவழி திருச்சபை, சேர்பிய கிழக்கு மரபுவழி திருச்சபை...) அதிகாரபூர்வமாக நைசின் விசுவாச அறிக்கையின் படி தம்மை "ஒரே கத்தோலிக்க அப்போஸ்தலிக திருச்சபை" என அழைத்துக் கொள்கிறது. இச்சபைக்கு தனித் தலைவர் கிடையாது, மாறாக இது இன மற்றும் நாட்டு எல்லைகளை கருத்திற் கொண்டு அதிகார அலகுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுக் காணப்படுகிறது. ஒவ்வெரு அலகும் சினோட் எனப்படும் ஆயர்கள் சபையால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது. சினோட்டில் எல்லா ஆயர்களும் சம அதிகாரம் கொண்டவர்களாகக் காணப்படுவதோடு மற்றைய ஆயரது அதிகாரங்களில் தலையிடுவதில்லை. மேலும் எப்போதாவது புனித சங்கமொன்றை கூட்ட வேண்டிய தேவை ஏற்பட்டால் கொன்சாந்தினோபிலின் ஆயர் "சமமானவரிடையே முதலாமவர்" என்ற பதவியை கொண்டிருப்பார்.(அதாவது புனித சங்கத்தில் தலைமைப் பதவியைக் கொண்டிருப்பார்)
இக்கட்டுரையில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள ஆங்கிலப் பெயர்களின் பட்டியல். தமிழ் எழுத்துப்பெயர்ப்புகள் வெவ்வேறு விதமாக செய்யப்படலாம் என்பதைக் கருத்தில் கொள்க.
ஆயர் (கிறித்துவ பட்டம்)

ஆயர் (Bishop) என்பவர், கிறிஸ்தவ திருச்சபை ஒன்றின் அருட்பொழிவு பெற்ற தலைவராக விளங்குபவர் ஆவார்.
"ஆயர்" (ஒலிப்பு) என்னும் தமிழ்ச்சொல்லுக்கு இணையான "Bishop" என்னும் ஆங்கிலச் சொல் ἐπίσκοπος (epískopos) என்னும் கிரேக்கச் சொல்லிலிருந்து பிறக்கிறது. அதற்கு "மேற்பார்வையாளர்", "கண்காணிப்பாளர்" (supervisor, overseer) என்பது நேரடிப் பொருளாகும். கிறித்தவ சபைகளில் மேற்பார்வைப் பொறுப்புக் கொண்டவர்களுக்குப் பொதுவாக "ஆயர்" என்னும் பெயர் பொருந்தும்.
"ஆயர்" என்றால் "(ஆடுகளை) மேய்ப்பவர்" என்பது நேரடிப் பொருள். அது கிறித்தவ சபையின் மக்களை வழிநடத்துபவர் என்று பொருள்தரும். "ஆயர்" என்னும் சொல்லுக்கு நேரிணையான ஆங்கிலச் சொல் "pastor" (shepherd) என்பதும் விவிலியத்தில் வேரூன்றியதாகும். இயேசு தம்மை "நல்ல ஆயர்" (Good Shepherd) என்று அறிமுகப்படுத்துகிறார். அவரிடத்தில் நம்பிக்கை கொண்டு அவரால் வழிநடத்தப்படும் "ஆடுகளை" அவர் கண்காணித்துக் காக்கிறார். யோவான் நற்செய்தியில் இயேசு இவ்வாறு கூறுகிறார்:
கத்தோலிக்க திருச்சபையைப் பொறுத்தவரை, ஒரு மறைமாவட்டத்தின் தலைவர் ஆயர் என்று அழைக்கப்படுகிறார். சிறப்பாக உலகத் திருச்சபையின் தலைவரும், புனித பேதுருவின் வழித்தோன்றலுமான உரோமை உயர்மறைமாவட்டத்தின் ஆயர் திருத்தந்தை என்று அழைக்கப்படுகிறார். கத்தோலிக்க திருச்சபையின் வழக்கப்படி, உரோமை ஆயர் மட்டும் கர்தினால் குழுவால் தேர்வு செய்யப்படுகிறார்; மற்ற மறைமாவட்டங்களில், "ஆயர்" என்னும் பொறுப்பைப் பெறுபவர் சட்டத்தில் உள்ளபடி முன்மொழியப்பட்டு, திருச்சபையின் உயர்முதல் தலைவராகிய திருத்தந்தையால் உறுதிசெய்யப்பட்டால் அவர் ஆயராக நியமிக்கப்படுகிறார்.
ஒரு ஆயர் அவருடைய அதிகாரத்தின்படி ஆயர்நிலை அருட்பொழிவு பெறுவார். முன்னாள்களில் "ஆயர்" என்னும் சொல்லுக்குப் பதிலாக "மேற்றிராணியார்" என்னும் சொல் வழக்கத்தில் இருந்தது. அச்சொல் "மேல்+திராணி" என்னும் மூலத்திலிருந்து பிறந்து "மேல் பொறுப்பு" கொண்டவர் என்னும் பொருள் தந்தது. கிரேக்க மூலத்துக்கு ஏற்ப "கண்காணிப்பாளர்" என்னும் பொருளும் அதில் அடங்கியிருந்தது.
ஆயர் நிலைக்குத் தகுதியான வேட்பாளராக ஒருவர் இருக்கத் தேவையானவை;
உயர்த்தப்பட வேண்டியவரின் தகுதியைப் பற்றிய இறுதி முடிவு திருத்தூதரக ஆட்சிப்பீடத்தைச் சார்ந்தது.
கத்தோலிக்க திருச்சபையில் பேராயர், ஆயர், இணை ஆயர், துணை ஆயர் என்ற நான்கு நிலைகளில் ஆயர்கள் பணி செய்கின்றனர்.
சீர்திருத்த சபைகளில், குறிப்பாகத் தென்னிந்திய திருச்சபையில் bishop என்னும் சொல்லுக்கு இணையான தமிழ்ச் சொல்லாக "பேராயர்" என்பது பயன்படுகிறது.
கிறிஸ்தவ அறுதிவிளைவியல்

கிறிஸ்தவ அறுதிவிளைவியல் (Christian eschatology) என்பது கிறிஸ்தவ இறையியலில் ஆய்வில் "கடைசி விஷயங்கள்" எனப்படுபவைகளைக் குறித்த ஒரு முக்கியமான கிளையாகும். "கடைசி" (ἔσχατος) மற்றும் "ஆய்வு" (-λογία) ஆகிய பொருள் கொண்ட இரு கிரேக்கச் சொற்களிலில் இருந்து கிடைக்கும் அறுதிவிளைவியல் (eschatology) ‘முடிவு விஷயங்கள்’ என்பவைகளைப் பற்றிய ஆய்வாகும். இது தனிநபருடைய வாழ்க்கையின் முடிவு, யுகத்தின் முடிவு, உலகத்தின் முடிவு, மற்றும் தேவனுடைய ராஜ்யத்தின் தன்மை ஆகியவற்றைக் குறித்ததாக இருக்கலாம். பொதுவாகக் கூறவேண்டுமெனில், கிறிஸ்தவ அறுதிவிளைவியல் என்பது விவிலியத்தின் பழைய ஏற்பாடு, புதிய ஏற்பாடு ஆகியவற்றின் நூல்களின் அடிப்படையில் தனிநபரின் ஆன்மா, உண்டாக்கப்பட்டிருக்கும் மொத்த படைப்பு என்பவைகளின் அறுதி ஊழ்வினையைப் பற்றியது.
கிறிஸ்தவ அறுதிவிளைவியல் என்பது இறப்பும் இறப்பிற்குப் பின்னான வாழ்வும், விண்ணகமும் நரகமும், இயேசுவின் இரண்டாம் வருகை, மரித்தோரின் உயிர்த்தெழுதல், எடுத்தகொள்ளப்படுதல், உபத்திரவம், ஆயிரமாண்டு ஆளுகை, உலக முடிவு, கடைசி நியாத்தீர்ப்பு, புதிய வானம், உலகில் வரவிருக்கும் புதிய பூமி ஆகியவற்றை ஆய்வு செய்து கலந்தாய விளைகிறது. அறுதிவிளைவியல் குறித்த பகுதிகள் விவிலியத்தின் பழைய மற்றும் புதிய ஏற்பாடுகள் இரண்டிலும் பல இடங்களில் காணப்படுகிறது. விவிலியத்திற்கு வெளியேயும், திருச்சபை மரபுகளிலும் கூட பல அறுதிவிளைவியல் முன்னறிவிப்புகளுக்கான எடுத்துக்காட்டுகள் கிடைக்கின்றன.
புனித பீட்டர் மற்றும் புனித பவுல் சிரிய மரபுவழித் திருச்சபை தேவாலயம், கோலன்சேரி

புனித பீட்டர் மற்றும் புனித பவுல் சிரிய மரபுவழித் திருச்சபை தேவாலயம் (St. Peter and St. Paul's Church, Kolenchery) என்பது இந்தியாவின், கேரளத்தின், எர்ணாகுளத்தில் உள்ள கோலன்சேரியில் அமைந்துள்ள ஒரு கிருத்துவ தேவாலயம் ஆகும். இது ஏழாம் நூற்றாண்டில் நிறுவப்பட்டது. பின்னர் அண்மையில் 1963 இல் இந்த தேவாலயம் மீண்டும் கட்டபட்டது. இதில் பல அழகிய ஓவியங்கள் உள்ளன.
மலங்கரா சிரிய மரபுவழி திருச்சபை தேவாலயத்திற்கும் யாக்கோபிய சிரியன் கிறிஸ்தவ தேவாலயத்திற்கும் இடையிலான பிரச்சினைகள் காரணமாக தேவாலயம் பல ஆண்டுகளாக மூடப்பட்டிருந்தது. நீதிமன்ற உத்தரவையும் வாக்குறுதிகளையும் அமல்படுத்தாமல் இருந்த அரசாங்கத்தின் நிலையை பல ஆண்டுகளாக தேவாலய உறுப்பினர்கள் எதிர்த்து வந்தனர். உச்சநீதிமன்றத்தின் கூற்றுப்படி, 2016 பிப்ரவரி 16, அன்று, மலங்கரா சிரிய மரபுவழி திருச்சபை தேவாலயம் மற்றும் யாக்கோபிய சிரிய கிறிஸ்தவ தேவாலயம் ஆகியவற்றிற்கு இணையாக தேவாலயம் மீண்டும் திறக்கப்பட்டுள்ளது. இந்திய உச்ச நீதிமன்ற உத்தரவுபடி 2017 ஜூலை 3 முதல் தேவாலயம் முற்றிலும் மலங்கரா சிரிய மரபுவழி திருச்சபை தேவாலயத்திற்கு சொந்தமானது என்று ஆனது.
திருச்சபைகளுக்குச் சென்றபோது, ஏழாம் மார் தோமா கண்டநாடு தேவாலயத்தில் இறந்தார்; அவரது உடல் கடமட்டம் தேவாலயத்திற்கு கொண்டு செல்வதற்காக கொண்டு சென்றனர், வழியில் உடலை கோலஞ்சேரி தேவாலயத்தில் மரியாதை செலுத்துவதற்காக கொண்டு சென்றனர். அவர் சிலகாலம் கோலஞ்சேரி தேவாலயத்தின் குடியிருப்பில் தங்கி இருந்ததால், சடலத்தை அங்கேயே அடக்கம் செய்யுமாறு பாரிஷனர்கள் கோரினர். இந்தக் கோரிக்கை ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டு, மார் தோமா VII 1809 ஆம் ஆண்டு 22 ஆம் தேதி மிதுனம் (ஜூலை 5) அன்று கோலஞ்சேரி தேவாலயத்தில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார்.
தென்னிந்திய திருச்சபை - கன்னியாகுமரி மறைமாவட்டம்

கன்னியாகுமரி மறைமாவட்டம் தென்னிந்தியத் திருச்சபை கீழ் உள்ள 24 மறைமாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில் உள்ள சி. எஸ். ஐ தேவாலயங்களைக் கொண்டுள்ளது. இது தென்னிந்திய திருச்சபையின் மிகப்பெரிய மறைமாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். கன்னியாகுமரி மறைமாவட்டம் 2 ஜூன் 1959 இல் உருவாக்கப்பட்டது. தென் திருவிதாங்கூர் மறைமாவட்டம் 1959 இல் கன்னியாகுமரி மறைமாவட்டம் மற்றும் தென் கேரள மறைமாவட்டம் என இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டது.
மேல்நிலைப் பள்ளிகள்
மெட்ரிகுலேஷன் பள்ளி
உயர்நிலைப் பள்ளிகள்
நடுநிலைப் பள்ளிகள்
ஆரம்ப பள்ளி
சிறப்பு பள்ளி'
கலை கல்லூரி
ஆசிரியர் பயிற்சி நிறுவனம்
பாலிடெக்னிக் கல்லூரி & ஐ.டி.ஐ
நர்சிங் கல்லூரி & பிசியோதெரபி
பொறியியல் கல்லூரி
மருத்துவமனைகள்'
சரிகை & எம்பிராய்டரி தொழில்கள்
ஊதுபத்தி

ஊதுபத்தி அல்லது அகர்பத்தி என்பது மணம் வீசும் புகையைத் தந்து எரியக்கூடிய ஒரு பொருள். பெரும்பாலும் இயற்கை பொருட்களாலும் சிறிது செயற்கை வாசனை நீர்மங்களாலும் சேர்ந்து செய்யப்பட்ட கலவையை ஆகும். எரிக்கும் பொது நறுமணப்புகை வெளிப்படுவதற்காக செய்யப்படுவதாகும்.
வாசனைப் பொருட்கள் பல கிறிஸ்தவ சபைகளில் வழிபாடுகளுக்காக பயன்படுத்தப்பட்டு வந்துள்ளது. முக்கியமாக உரோமன் கத்தோலிக்கம், கிழக்க்கு மரபுவழித் திருச்சபை அங்கிலிக்கன், லூதரன் திருச்சபைகளில் இப்பயன்பாட்டைக் காணலாம். வாசனை பொருட்கள் நற்கருணை வழிபாட்டின் போதும் வெஸ்பர்ஸ் வழிபாட்டின் போதும் முக்கியமாக பயன்படுத்தப்படுகிறது. மூடிய சாடியுள் வைத்து வாசனைப் பொருட்கள் பயன்படுத்தப் படுகின்றன. சாடியுள் அனல் காணப்படும் அதனுள் தூள் படுத்திய வாசனைப் பெருளை இடுவதன் மூலம் நறுமணம் பெறப்படுக்கிறது. பின்னர் இச்சாடி பலிப்பீடம் நோக்கியோ வாசனைக் காட்டப்படும் நபர் நோக்கியோ மெதுவாக அசைக்கப்படும்.நேரடியாக எரிக்கப்படும் வாசனைப் பொருட்களை தவிர உயிர்த்த ஞாயிறு மெழுகுவர்த்திகளிலிலும் வாசனைப் பெருட்கள் கலக்கப்பட்டிருக்க்கும். கத்தோலிக்க மற்றும் கிழக்கு மரபுவழித் திருச்சப்பைகளில் வாசனைப் பொருட்களால் எழும் புகை விசுவாசிகளில் செபமாக கொள்ளப்படுகிறது. விவிலியத்தின் கடைசி நூலான வெளிப்படுத்தல் நூலில் புனிதர்களின் செபங்கள் பாரிய பொன் வாசனைப் பொருட்கள் எரிக்கப்படும் பாரிய பொன் பாத்திரத்துக்கு ஒப்பிடப்படுகிறது(வெளி 5:8,வெளி 8:3).
சிரியாக் மொழி

சிரியாக் மொழி (ஆங்கிலம்: Syriac language), (Syriac: ܠܸܫܵܢܵܐ ܣܘܼܪܝܵܝܵܐ), (/ˈsɪriæk/சிரியன் அரமேக், சிரியே-அரமேக் மற்றும் பண்டைய சிரியாக் ܠܫܢܐ ܥܬܝܩܐ இதன் இலக்கியம் மற்றும் வழிபாட்டு முறைகளில் மட்டும்) என்பது பண்டைய மெசொப்பொத்தேமியா மற்றும் பண்டைய மத்திய கிழக்கு எகிப்தில் பரவலாகப் பேசப்பட்ட, ஆபிரிக்க-ஆசிய மொழிக் குடும்பத்தின் செமிடிக் கிளையைச் சேர்ந்த அரமேயம் மொழி வகையைச் சார்ந்தது.
சிரியாக் மொழி என்பது சிரியக் கிறித்தவம், கிழக்கு அசிரியன் திருச்சபை, அசிரியன் மரபுவழி திருச்சபை, அசிரியன் பெந்தகொசுத்தே திருச்சபை, பழமையான கிழக்கு அசிரியன் திருச்சபை, சிரியக் கத்தோலிக்க திருச்சபை, மாரோநைட் திருச்சபை, இந்திய புனிதர் தோமா கிறித்தவ திருச்சபை போன்றவைகள் அதிகமாகச் சிரியாக் என்ற அரமேயம் மொழியை புனிதமாக கருதி மத சடங்குகளில் பயன்படுத்துகின்றன. இயேசு கிறிசுது மற்றும் அவரைப் பின்பற்றுபவர்களின் மொழி இந்த அரமேயம் என்னும் சிரியாக் மொழியாகும். சிரியாக் மொழியில் கிழக்கு சிரியாக் மொழி மற்றும் மேற்கு சிரியாக் மொழி என இரண்டு வகைகள் உள்ளன, இது ஆறாம் நூற்றாண்டில் சிரியாக் தேவாலயத்தில் பிளவு ஏற்பட்டதைத் தொடர்ந்து ஆறாம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் இருந்து இரண்டாக வளர்ந்தது. அராபியர்களின் மொழியாகவும், சிறிதளவு பெர்சியர்களின் மொழியாகவும் இருந்த சிரியாக் மொழி, அரபு மொழியின் வளர்ச்சியில் முக்கியப் பங்காற்றியது. எட்டாம் நூற்றாண்டில் அரபு மொழி பொது மொழியாக மாறியதால், சிரியாக் மொழியானது, கிறிஸ்தவ மதவழிபாட்டு மொழியாகக் குறைக்கப்பட்டது. தற்போது இது முக்கியமாக கேரளம், சிரியா, துருக்கி, ஈராக், ஈரான், பாலஸ்தீனம் மற்றும் பிற நாடுகளில் பரவியுள்ள சிரியாக் திருச்சபைகளின் வழிபாட்டு மொழியாக உள்ளது. இருப்பினும், அசிரிய சமூகத்தில் இன்னும் சிரியாக் மொழியைத் தங்கள் தாய்மொழியாகப் பயன்படுத்துபவர்களும் உள்ளனர். மேலும் அரபு மொழி மற்றும் எபிரேயம் மொழி போலவே, சிரியாக் மொழியும் வலமிருந்து இடமாக எழுதப்பட்டுள்ளது.
சிரியாக் மொழி என்பது எடெசாவில் உள்ள அரமேயம்மின் உள்ளூர்வட்டாரப் பேச்சுமொழியாக இருந்தது, மேலும் கிழக்கத்திய தேவாலயம் மற்றும் சிரியாக் ஆர்த்தடாக்ஸ் தேவாலயத்தின் செல்வாக்கின் கீழ் அதன் தற்போதைய வடிவத்தில் உருவானது. அரபு மொழி ஆதிக்கம் செலுத்தும் மொழியாக மாறுவதற்கு முன்பு, மத்திய கிழக்குப் பகுதி, நடு ஆசியாப் பகுதி மற்றும் இந்தியாவின் மலபார் கடற்கரைப் பகுதிகளில் வசிக்கும் கிறிஸ்தவ சமூகங்களில் சிரியாக் ஒரு முக்கிய மொழியாக இருந்ததுடன், இன்றுவரையிலும் சிரியா கிறித்தவர்களிடையே அப்படியே உள்ளது. என பிரித்தானியாவில் உள்ள ஆட்ரியனின் சுவர்களில், உரோமைப் பேரரசுசின் அரமேயம் மொழி பேசும் வீரர்களால் எழுதப்பட்ட கல்வெட்டெழுத்துக்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.
பேராவூரணி

பேராவூரணி (ஆங்கிலம்:Peravurani), தமிழ்நாட்டின் தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் உள்ள பேராவூரணி வட்டம் மற்றும் பேராவூரணி ஊராட்சி ஒன்றியம் மற்றும் பேராவூரணி ஆகியவற்றின் நிர்வாகத் தலைமையிடமும், ஒரு சிறப்பு நிலை பேரூராட்சியும் ஆகும்.
இவ்வூரின் அமைவிடம் 10°18′N 79°11′E﻿ / ﻿10.3°N 79.18°E﻿ / 10.3; 79.18 ஆகும். இவ்வூர், மாவட்டத்தின் தென்கோடி பகுதியில் இருக்கிறது. கடல் மட்டத்தில் இருந்து சராசரியாக 16 மீட்டர் (52 அடி) உயரத்தில் இருக்கின்றது.
இது பாராளுமன்றத் தேர்தலுக்கு தஞ்சாவூர் மக்களவைத் தொகுதியிலும், தமிழக சட்டமன்றத் தேர்தலுக்கு பேராவூரணி தொகுதியாகவும் உள்ளது.
2011-ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, 18 பேரூராட்சி மன்ற உறுப்பினர்களையும், 5,853 குடும்பங்களையும் கொண்ட இந்நகரத்தின் மக்கள்தொகை 22,084 ஆகும். அதில் 10,643 ஆண்களும், 11,441 பெண்களும் உள்ளனர். இந்நகரத்தின் எழுத்தறிவு 84.7% மற்றும் பாலின விகிதம் 1000 ஆண்களுக்கு, 1,075 பெண்கள் வீதம் உள்ளனர். 6 வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை 2122 ஆகவுள்ளது. குழந்தைகள் பாலின விகிதம், 1000 ஆண் குழந்தைகளுக்கு, 961 பெண் குழந்தைகள் வீதம் உள்ளனர். பட்டியல் சமூகத்தினரும், பட்டியல் பழங்குடியினரும் 45% உள்ளனர். ஆகவுள்ளமக்கள்தொகையில் இந்துக்கள் 83.45% , இசுலாமியர்கள் 9.98%, கிறித்தவர்கள் 6.52% மற்றும் பிறர் 0.05%ஆகவுள்ளனர்.
தொகுத்தவர் V.R.ஆசிக் சொர்ணக்காடு...
கச்சமங்கலம்

கச்சமங்கலம் (kachamangalam) என்பது தமிழ்நாட்டின், தஞ்சாவூர் மாவட்டத்திலுள்ள, பூதலூர் ஊராட்சி ஒன்றியத்தில் உள்ள ஒரு சிற்றூர் ஆகும். இது கச்சியராயன்மங்கலம் எனவும் அழைக்கப்படுகிறது. இந்த ஊராட்சி மன்றத் தலைவராக ரெங்கராஜ் மற்றும் துணைத்தலைவராக ஜான்பீட்டர் இருந்து வருகின்றனர்.
இங்கு மீன்கள் அதிக அளவில் கிடைப்பதால் அதனைக் கருவாடு போட்டு (அதனைக் கச்சல் என்ற சொல்லால் குறிப்பார்கள்). அதனால் கச்சல் அதிகமாக கிடைப்பதால் கச்சமங்கலம் என்ற பெயர் பெற்றுள்ளது.
நடுநிலைப்பள்ளி
தமிழ் சுவிசேஷ லுத்தரன் திருச்சபை

தமிழ் சுவிசேஷ லுத்தரன் திருச்சபை (Tamil Evangelical Lutheran Church), தென்னிந்தியாவில் ,தமிழ்நாட்டியில் அமைந்துள்ள தரங்கம்பாடியில் பர்த்தலோமேயு சீகன்பால்க் என்னும் ஜெர்மானிய கிறித்தவ மத போதகரால் 1718 -ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 11 ஆம் நாள் புதிய எருசேலம் என்ற பெயர்யுடன் ஒர் திருச்சபை கட்டப்டடு லுத்தரின் கோட்டுபாடுகளை பின்பற்றி இயேசு கிறிஸ்த்துவை வழிபட்டு வந்தனர் . இந்த திருச்சபை தற்போது விரிடைந்து தமிழ்மெங்கும் பல கிளைகளாக பரவி உள்ளது.
டென்மார்க்க|டென்மார்க்கின் அரசர் ஃப்ரெடெரிக் IV இன் ஆதரவுடன் தனது நண்பர்கள், ஜியெஜெபேல்ப், மற்றும் அவரது சக மாணவர் ஹென்ரிச் ப்ரூட்ச்சுவுடன் சேர்ந்து, 1706 ஜூலை 9 ஆம் தேதி இந்தியாவில் உள்ள தரங்கம்பாடி டேனிஷ் காலனிக்கு வந்தார் இவர்தான் முதன் முதலில் வந்த லுத்தரின் கோட்பாடுகளை கொண்ட முதல் புராட்டஸ்டன்ட்(சபைகுரு) மிஷனரிகளாகவும் தனது பணிகளை தரங்கம்பாடியில் துவக்கினர்கள் . இவர்கள் தரங்கம்பாடியில் 1707 ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் 14 ஆம் நாள் ஒரு சிற்றாலயம் கட்டி வழிப்பட்டனர் இதுவே தமிழ்நாட்டில் கட்டப்பட்ட முதல் புரோட்டஸ்ட்ன்ட் ஆலயம் ஆகும்.
தமிழ் சுவிசேஷ லுத்தரன் திருச்சபை முதன் முதலில் லைப்சிக் (Leipzig) சுவிசேஷ லுத்தரன் சங்கம் என்று அழைக்கபட்டு வந்தது. இச்சபை முதன்முதலில் 14.01.1919ல் ஆம் ஆண்டு தமிழ் சுவிசேஷ லுத்தரன் திருச்சபை என்ற பெயர் மாற்றத்துடன் சுமார் 200,000 உறுப்பினர்களுடன் திருச்சிராப்பள்ளியில் தலைமையகமாகக் கொண்டு துவக்கப்பட்டது.இந்த தமிழ் சுவிசேஷ லுத்தரன் திருச்சபை 14 ஜனவரி 1919, தமிழ் சபையில் உள்ள பல்வேறு மிஷனரிகள் ஜெர்மன், டேனிஷ் மற்றும் ஸ்வீடிஷ் லூத்தரன் திருச்சபைகள் சேர்ந்த அமைப்புகள் ஒன்று கூடி , தமிழ் கிறித்தவ லூத்தரன் சர்ச் (TELC). மார்ச் 1921, ஆம் ஆண்டு இந்திய அரசியலமைப்பின் சட்டத்தின் படி விதிகளுக்கு உட்பட்டு இந்த திருச்சபையின் விதிகள் திருத்தப்பட்டது . 1921 இல், ஸ்வீடிஷ் மிஷனரி Rev. Dr. Ernst Heuman,தான் TELC திருச்சபையின் முதல் பிஷப் ஆக இருந்தவர் ஆகும் . TELC தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த முதல் தலைமை பிஷப் ஆக இருந்தவர் டாக்டர் ஆர் பி மாணிக்கம் அவர்கள் தேர்ந்து எடுக்கப்பட்டர் இவர் கி.பி 1956 ஆம் ஆண்டில் முதல் தமிழ்நாட்டை சேர்தவர்கள் பிஷ்ப்பாக இருந்து வருகிறார்கள், TELC.
கிறிஸ்தவர்

கிறிஸ்தவர் (christian) என்னும் சொல் கிறிஸ்தவ சமயத்தைப் பின்பற்றுவோரைக் குறிக்கிறது. கிறித்தவர்கள் இயேசு கிறிஸ்துவைத் தங்கள் கடவுளாகவும், மீட்பராகவும் ஏற்றுக்கொண்டுள்ளனர். இவர்களிடையே திரித்துவ நம்பிக்கையும் உள்ளது. தந்தை, மகன், தூய ஆவி என்ற மூவொரு இறைவனின் இரண்டாம் ஆளே இயேசு கிறிஸ்து என்பது கிறிஸ்தவர்களின் விசுவாசம் ஆகும். கிறிஸ்தவன் என்பது ஆண்பாலையும், கிறிஸ்தவள் என்பது பெண்பாலையும் குறிக்கும் வார்த்தைகள் ஆகும். கிறிஸ்தவர்களின் மறைநூல் விவிலியம் ஆகும். இது பழைய ஏற்பாடு, புதிய ஏற்பாடு என்ற இரண்டு பகுதிகள் விவிலியத்தில் அடங்கியுள்ளன.
இயேசு என்னும் சொல்லுக்கு மீட்பர், இரட்சகர் என்றும், கிறிஸ்து என்னும் சொல்லுக்கு அருட்பொழிவு பெற்றவர், கடவுள் தேர்ந்தெடுத்த தலைவர், அரசர் என்றும் பொருள். மெசியா என்ற எபிரேயச் சொல்லின், கிரேக்க வார்த்தையே கிறிஸ்து (Χριστός, christos) என்பதாகும். இது இயேசுவின் அரசத்தன்மையைக் குறிக்கும் சிறப்புச் சொல் ஆகும்.
கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுவோர் என்ற பொருளிலேயே, கிறிஸ்தவர் என்ற சொல் உருவானது. இது தமிழில், மறு கிறிஸ்து (கிறிஸ்து + அவர்) என்ற பொருளைத் தருகிறது. 'அந்தியோக்கியாவில்தான் முதல் முறையாகச் சீடர்கள் கிறிஸ்தவர்கள் என்னும் பெயரைப் பெற்றார்கள்' என்று விவிலியம் குறிப்பிடுகிறது.
கிறிஸ்தவர்களின் பொதுவான நம்பிக்கை பின்வருமாறு:
கிறிஸ்தவ வாழ்வு என்பது, இயேசு கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றி வாழும் வாழ்வு ஆகும். நம்பிக்கை, எதிர்நோக்கு, அன்பு ஆகிய மூன்று அம்சங்கள் கிறிஸ்தவ வாழ்வின் அடிப்படை ஆகும்.
நம்பிக்கை:
எதிர்நோக்கு:
அன்பு:
இயேசு கிறிஸ்து கற்றுத்தந்த மதிப்பீடுகளின்படி வாழ்வதே கிறிஸ்தவர்களின் சாட்சிய வாழ்வாக அமையும். பின்வருவனவற்றை கிறிஸ்தவ மதிப்பீடுகளாக குறிப்பிடலாம்:
ஐந்தாம் யோவான் (திருத்தந்தை)

திருத்தந்தை ஐந்தாம் யோவான் (இலத்தீன்: Ioannes V; 635 – 2 ஆகஸ்ட் 686) என்பவர் கத்தோலிக்க திருச்சபையின் திருத்தந்தையாக 12 ஜூலை 685 முதல் 686இல் தனது இறப்பு வரை இருந்தவர் ஆவார். பைசாந்தியப் பேரரசரின் அனுமதியில்லாமல் பதவியேற்ற பத்து திருத்தந்தையருள் இவர் முதலாமவர் ஆவார். இவரின் ஆட்சியில் உரோமை நகருக்கும் பைசாந்தியப் பேரரசுக்கும் இடையே ஒற்றுமை நிலவியது.
இவர் ஆந்தியோக்கியாவில் பிறந்த ஒரு சிரியன் கிறிஸ்தவர் ஆவார். இவருடைய கிரேக்க மொழியின் புலமையால் மூன்றாம் ஆயர்களின் பேரவைக்கு அப்போதைய திருத்தந்தையின் பிரதிநிதியாக கான்ஸ்டாண்டிநோபிலுக்கு அனுப்பப்பட்டார்.
Christian Revival Church

The Christian Revival Church is a Full Gospel, Evangelical, Pentecostal and Charismatic Christian denomination in India.
The CRC was started at Gariphema Village, Nagaland, India on 9 January 1962 as Christian Revival Church (CRC) by Revelation of God, given by Holy Spirit. It spread to different part of Indian states; like- Arunachal Pradesh, began in 1984 & born as Arunachal Pradesh Christian Revival Church Council (APCRCC) on 24.12.1987 at Naharlagun, Assam, Manipur, Meghalaya, Sikkim, West Bengal, Tamil Nadu, Maharashtra, Bihar, Uttarakhand, Odisha & Uttar Pradesh and to other Nations or different countries; like, Myanmar, Nepal, Thailand.
The Christian Revival Church is Internationally identified as Christian Revival Church International Association (CRCIA).
This church believes in baptism by immersion, tithing for prosperity, speaking in other tongues as evidence of baptism in the Holy Spirit, casting out demons, fasting, divine healing, rapture of the church, and millennialism.
Christ the King Statue, Świebodzin

Christ the King (Polish: Pomnik Chrystusa Króla, lit. 'Monument of Christ the King') is a statue of Jesus Christ in Świebodzin, western Poland, completed on 6 November 2010. The figure is 33 metres (108 ft) tall, the crown is 2 metres (6.6 ft) tall, and along with its mound, it reaches 52.5 metres (172 ft) overall. It took five years in total to construct and cost around $1.5 million to build, which was collected from donations of the 21,000 residents of the town. The project was conceived and led by Sylwester Zawadzki [pl], a retired Polish priest. It remains the tallest Jesus statue in the world according to the Guinness Book of World Records.
The statue was built on a 16.5-metre (54 ft) embankment of stones and rubble. Christ the King has a height of 33 metres (108 ft), symbolising Jesus' age at his death; combined with its mound and crown, it reaches 52.5 metres (172 ft). The crown of the temple is 3.5 metres (11 ft) in diameter and 2 metres (6.6 ft) in height, and the whole is gilded. It weighs 440 tons. The head alone is 4.5 metres (15 ft) tall and weighs 15 tons. Each hand is 6 metres (20 ft) in length and the distance between the ends of the fingers is 24 metres (79 ft). It is composed of concrete and fibreglass. It is 3 metres (9.8 ft) taller than the better known statue of Christ the Redeemer in Rio de Janeiro, standing at 30.1 metres (99 ft) tall without its pedestal.
Wi-Fi antennas were discovered in the crown of the statue in 2018 by a Polish tabloid; the internet provider later stated the local church was using them as a surveillance system. Afterwards, the local bishop ordered their removal before 10 May 2018.
The designs for various elements of the statue were produced by a number of individuals; the sculpture design was primarily produced by Mirosław Kazimierz Patecki with the technical design aspect being undertaken by Assoc. Jakub Marcinowski and Assoc. Mikołaj Kłapeć, both of whom are employees of the University of Zielona Gora. Meanwhile, elements of the clothing and the arms of the statue were designed by Tomasz Stafiniak and Krzysztof Nawojski (the latter being of the town of Świebodzin) respectively. Another resident of Świebodzin, Marian Wybraniec, was responsible for the design of the foundations upon which the statue was constructed.
The construction work was undertaken by staff employed by the Sanctuary of Divine Mercy in Świebodzin and included welders, locksmiths and mechanics.
On 29 September 2006, the city council of Świebodzin passed a resolution on the establishment of Christ the King. The President (under the authority of the board) along with the mayor spoke to the Bishop of Zielona Góra-Gorzów Diocese. State officials also temporarily halted the project due to safety concerns. With funding from local people and as far away as Canada, the statue was completed on 6 November 2010 and was at the time the Largest Statue of Jesus Christ according to the Guinness Book of World Records.
52°14′12″N 15°32′48″E﻿ / ﻿52.236738°N 15.546552°E﻿ / 52.236738; 15.546552
Christ of Vũng Tàu

Christ the King, of Vũng Tàu (Vietnamese: Tượng Chúa Kitô Vua, lit. 'Statue of Christ the King') is a statue of Jesus, standing on Mount Nhỏ in Vũng Tàu, Bà Rịa–Vũng Tàu province, Đông Nam Bộ, Vietnam. The Vietnamese Catholic Church built the statue in 1974 and it was completed on 2 December 1994.
It is 32 metres (105 ft) high, standing on a 4 metres (13 ft) high platform, for a 36 metres (118 ft) total monument height with two outstretched arms spanning 18.3 metres (60 ft). There is a 133-step staircase inside the statue.
The statue is the largest Christian statue across Asia since 2012, and since its restoration in 1993, it has been a major pilgrim destination for Christians across Vietnam as well as Christian vacationers.
10°19′35″N 107°05′02″E﻿ / ﻿10.3264°N 107.084°E﻿ / 10.3264; 107.084
Master of the Golden Altar

The Master of the Golden Altar (fl. c. 1431–1435) is the appellation of a german painter (in german: Meister der Goldenen Tafel) active in Lüneburg during the 15th century. His name is derived from an altarpiece dating most likely to 1418, formerly in Saint Michael's church in Lüneburg and now held by the Landesmuseum in Hannover.
The altarpiece was used both as a retable and a reliquary. It included a central panel that was initially used as an antepedium (front of the altar) and later on became the middle of a retable painted by the Master of the Golden Altar. The outsides of the wings displayed the crucifixion of Christ and the brazen snake. The insides depicted 36 events in the life of the Holy Virgin and the passion of Christ as well as pictures of holy characters from the bible. Golden reliquaries were inserted around the antependium, thus giving its name to the Golden altar. This masterpiece has been subjected to extensive research and restoration from 2012 to 2015.
Portuguese Church, Mumbai

The Church of Our Lady of Salvation, popularly referred to as Portuguese Church, is one of the oldest churches in Mumbai, India. It is located on S. K. Bole Road in Dadar. The church was originally built by the Portuguese Franciscans who called it Nossa Senhora da Salvação (Our Lady of Salvation). The present structure, designed by famous Indian architect Charles Correa, was constructed between 1974 and 1977.
The church of Our Lady of Salvation is believed by historians to be the city's oldest church, having existed as early as 1512. It was built by the Portuguese Franciscan Missionaries. It was later rebuilt as a larger church in 1651.
In 1974, Charles Correa, was commissioned to design the new building. Working with him on the project were engineer P G Nair and builder Abbas Jasdenwalla. Correa's design consisted of a series of interlinked spaces, some covered and others open to the sky, functionally differentiated in an analogue of Christ's life. The old church's steeples, the choir loft, the ascending roof and ornate facade were replaced by conical domes connecting the sanctuary (altar), the nave (central aisle), the baptistery (baptismal font), and the oratory (shrine). The structure featured an exposed concrete exterior, minus the plastering. Correa also invited noted Indian artists M F Husain and Anjolie Ela Menon to contribute to church. M F Husain executed a painting on glass for the central roof. Husain divided the glass into several segments for a stained-glass effect and painted the Biblical story of the five loaves and two fish, and the death and resurrection of Christ. Anjolie Ela Menon got a painting done depicting Christ on the Cross for a side chapel of the church devoted to prayer. It depicts Mother Mary and St. John on the either side of the crucified Christ. She also painted Eve and Adam on both side of Chapel Altar. The Church building houses a medical centre, a fitness centre, an Alcoholics Anonymous facility and a separate help group for the spouses of alcoholics.
తిరువళ్ళువర్ విగ్రహం

తిరువళ్ళువర్ విగ్రహం అనేది భారతదేశంలోని తమిళనాడు రాష్ట్రంలోని దక్షిణ భాగంలోని కన్యాకుమారిలో ఉన్న ప్రఖ్యాత తమిళ కవి తిరువళ్ళువర్ విగ్రహం. ఇది ప్రఖ్యాత తమిళ కవి, తత్వవేత్త తిరువల్లువర్‌కు అంకితం చేయబడింది. అతను "తిరుక్కురల్" అనే తన పనికి ప్రసిద్ధి చెందాడు.ఇది జీవితంలోని వివిధ కోణాలపై ద్విపద సంకలనం..
తిరువల్లువర్ విగ్రహం కన్యాకుమారిలోని వివేకానంద రాక్ మెమోరియల్ సమీపంలో, అరేబియా సముద్రం, బంగాళాఖాతం, హిందూ మహాసముద్రం సంగమం వద్ద ఒక చిన్న ద్వీపంలో ఉన్న ఎత్తైన విగ్రహం. ఇది 2000 జనవరి 1 న ప్రారంభించబడింది. అప్పటి నుండి ఇది ప్రసిద్ధ పర్యాటక ఆకర్షణగా మారింది.
ఈ విగ్రహం 133 అడుగుల (40.5 మీటర్లు) ఎత్తుతో ఆకట్టుకునేలా ఉంది. ఇది తిరుక్కురల్‌లోని 133 అధ్యాయాలు లేదా "అదికారమ్‌లకు" ప్రతీక. ఇది మూడు ప్రధాన భాగాలను కలిగి ఉంటుంది.పీఠం, తిరువల్లువర్ విగ్రహం, అలంకార వంపు. పీఠం ధర్మంపై 38 అధ్యాయాలను సూచిస్తుంది.విగ్రహం సంపద, ప్రేమపై 44 అధ్యాయాలను సూచిస్తుంది.
వంపు రాజకీయాల, యు పాలనపై మిగిలిన 51 అధ్యాయాలను సూచిస్తుంది.
రాతితో చేసిన ఈ విగ్రహాన్ని తమిళనాడుకు చెందిన శిల్పులు నిర్మించారు. ఇది తిరువల్లువార్ ఒక చేతిలో తాళపత్ర వ్రాతప్రతిని, మరొక చేతిలో చిన్న కర్రను పట్టుకుని బోధిస్తున్న భంగిమలో నిలుచుని ప్రదర్శిస్తుంది. స్మారక చిహ్నం రూపకల్పన ప్రాచీన తమిళ వాస్తుశిల్పంచే ప్రభావితమైంది. ప్రాంతం సాంస్కృతిక వారసత్వాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది.
దాని సాంస్కృతిక, చారిత్రిక ప్రాముఖ్యతతో పాటు, తిరువల్లువర్ విగ్రహం సందర్శకులకు చుట్టుపక్కల సముద్రం, వివేకానంద రాక్ మెమోరియల్ విస్తృత దృశ్యాన్ని అందిస్తుంది. తమిళ సాహిత్యం, తత్వశాస్త్రం, ఆధ్యాత్మికతపై ఆసక్తి ఉన్నవారికి ఈ ప్రదేశం ఒక తీర్థయాత్ర గమ్యస్థానంగా మారింది.
నికాన్ కూల్ పిక్స్ ఎల్ 26

నికాన్ కూల్ పిక్స్ ఎల్ 26 ఒక పాయింట్ అండ్ షూట్ కెమెరా. వాడుక సులభంగా ఉండటం వలన ఫోటోగ్రఫీని మొదలుపెట్టిన వారికి ఈ మోడల్ చాల ఉపయోగకరం. ఇది నికాన్ సంస్థ రూపొందించు కాంపాక్ట్ డిజిటల్, లైఫ్ సిరీస్ శ్రేణికి చెందిన కెమెరా.
ఈ కెమెరాలో గల 21 షూటింగ్ మోడ్ లు ఛాయాచిత్రాలని చక్కగా బంధించటానికి అనుకూలిస్తాయి. ఎలెక్ట్రానిక్ వైబ్రేషన్ రిడక్షన్ ఫోటోలు నిలకడగా రావటానికి దోహదపడుతుంది. ఫేస్ డిటెక్షన్ ఫీచర్ ముఖాలని గుర్తిస్తుంది. స్మైల్ టైమర్ ఫంక్షన్ తో చిరునవ్వు కనబడగానే ఫోటో తీసేలా ఉపయోగించవచ్చును. బ్లింక్ ప్రూఫ్ మోడ్ తో రెప్ప వేసినప్పుడు ఫోటో తీయకుండా నిరోధించవచ్చును.
10 సెకన్ల వ్యవధి గల సెల్ఫ్ టైమర్ ఇందులో గలదు. కంటిన్యువస్ షూటింగ్ మోడ్ తో ఒకే సెకనులో వరుసగా నాలుగు ఫోటోలు తీయవచ్చును.
కెమెరాని పాయింట్ చేసినప్పుడు ఇమేజ్ అనుసారం ఆటోమాటిక్ గా మోడ్ ని ఎంపిక చేసుకొంటుంది
షట్టర్ రిలీజ్ బటన్ నొక్కకుండానే ముఖం చిరునవ్వుతో ఉన్నప్పుడు ఆటోమేటిక్ గా ఫోటో తీయవచ్చును.
బటన్ ని నొక్కిన 10 సెకనులకి షట్టర్ రిలీజ్ అవుతుంది. స్వీయ చిత్ర పటాలని తీసుకొనటం కోసం, కెమెరా కదలకుండా ఉండటానికి ఉపయోగించకొనవచ్చును
Dibrugarh–Kanyakumari Vivek Express

The 22503 / 22504 Dibrugarh – Kanyakumari - Dibrugarh Vivek Superfast Express is a Daily Superfast Express train of the Vivek Express series belonging to Indian Railways and operated by Northeast Frontier Railway which runs from Dibrugarh in India's north eastern state Assam to Kanyakumari in Tamil Nadu the southernmost state of India. In 74 hours 35 minutes the train covers a distance of 4,189 kilometres (2,603 mi) and traverses through eight states in India. This train is currently the longest train route in India by both distance and time, as well as the 28th-longest train service in the world. The train has 57 halts across its route.
Vivek Express is a series of four Express Trains on the Indian Railways network. These trains were announced in the Railway Budget of 2011-12 by the then Railway Minister Mamata Banerjee. These trains were started to commemorate the 150th birth anniversary of Swami Vivekananda.
Vivek express also holds another place in the history of Indian railways, as being the last train to halt its services, when the entire Indian railway passenger services came to standstill following the COVID19 pandemic and the subsequent nationwide lockdown in March 2020.
Dibrugarh - Kanyakumari Vivek Express joins Dibrugarh in Assam, North-East India to Kanyakumari, Tamil Nadu which is the southernmost tip of India. The train No:22504 starts from Dibrugarh at 7:55 PM and reaches Kanyakumari at 9:55 PM on the fourth day of journey. In the return direction the train no: 22503 leaves Kanyakumari at 5:25 PM and reaches Dibrugarh at 8:50 PM on the fourth day of the journey. This train runs through Assam, Nagaland, West Bengal, Bihar, Orissa, Andhra Pradesh, Kerala and Tamil Nadu. This train also passes through Sahibganj district and Pakur district of Jharkhand but it does not have any stoppages there.
The train runs with modern LHB rakes. The coach composition is
The train is hauled by WDP-4D Locomotive of Diesel Loco Shed, Siliguri from New Tinsukia to Guwahati. Then it is hauled by WAP-7 Locomotive of Electric Loco Shed, Visakhapatnam from Guwahati up to Visakhapatnam. Lastly from Visakhapatnam to Kanniyakumari it is hauled by WAP-7 locomotive of Electric Loco Shed, Royapuram.
Kaniyan Pungundranar

Kaniyan Poongunranar, also Poongundranar or Pungundranar (Tamil: கணியன் பூங்குன்றனார், Kaṉiyan Pūngunṟanār), was an influential Tamil philosopher from the Sangam age from around 6th century BCE. His name Kaniyan implies that he was an Kaala Kanithar (astronomer) (kaala kanitham in Tamil literally means mathematics of date, time and place). Kaniyan was born and brought up in Mahibalanpatti, a village panchayat in Tamil Nadu's Sivaganga district. He composed two poems in Purananuru and Natrinai.
Poongundranar rejected division of mankind into various categories and emphasised the universality of all humans. The Tamil bards and intellectuals of the time of Poongundranar and those preceding his age considered that all humans, whatever their rank or station in life, were alike.
Poongundranar states that the wooden log is carried by the water in its direction and similarly postulates that everything in life will also follow karma. This he calls 'Way of Order'(Tamil: முறை வழி, muṟai vazhi).
Throughout his poem, Poongundranar lays down the principles of his version of natural law. The first part of the poem deals with the basic principles of the 'Way of Order'(Tamil: முறை வழி, muṟai vazhi) which is his term for natural law.
Poongundranar further goes onto explain these principles with an example of a raft.
Poongundranar was extremely influential in the revivalist Self-respect movement. The sentence "Yaadhum Oore Yaavarum Kelir" has been adopted as the motto of the World Thamizh Confederation to represent Tamil people.
The quote "Yaadhum Oore Yaavarum Kelir" is at present depicted in the United Nations Organisation. G. G. Ponnambalam concluded his 1966 address to the 21st session of the United Nations General Assembly by invoking this quote. A. P. J Abdul Kalam was the first one to quote this famous quote in European Union Historical Speech by Abdul Kalam in European Union, another one is Narendra Modi who quoted it in 74th Session of the UN General Assembly.
The first musical form of Yaadhum Oore poem was composed by composer Rajan Somasundaram and was chosen as the theme song of 10th World Tamil Conference. It has been sung by Academy nominated singer Bombay Jayashri and Karthik (singer) among other international artists. It was part of the album Sandham: Symphony Meets Classical Tamil and became commercially successful, featuring in Amazon's Top#10 International Music albums.
Tamil Brahmin

Tamil Brahmins are an ethnoreligious community of Tamil-speaking Hindu Brahmins, predominantly living in Tamil Nadu, though they number significantly in Andhra Pradesh, Karnataka, Kerala and Telangana in addition to other regions of India. They can be broadly divided into two denominations: Iyengars, who are adherents of Sri Vaishnavism, and Iyers, who follow the Srauta and Smarta traditions.
Although they form a tiny minority within their society, the Ceylonese Tamil Brahmins have been integral part of Sri Lankan Tamil community since the foundation of the Jaffna Kingdom by a family of Tamil Brahmins, namely the Aryacakravarti dynasty. Their community was mainly strengthened by the more recent settlement of Tamil Brahmins from the Iyer caste in Sri Lanka, mostly from the second half of the 18th century.
Tamil Brahmins are divided into two major denominations: Iyers, who follow the Smarta tradition, and Iyengars, who adhere to the tradition of Sri Vaishnavism.
Iyers are Shrauta-Smarta Brahmins, whose members follow the Advaita philosophy propounded by Adi Shankara. They are concentrated mainly along the Cauvery Delta districts of Nagapattinam, Thanjavur, Tiruvarur and Tiruchirapalli where they form almost 10% of the total population. However the largest population reside in Nagercoil, making up to 13% of the city's population. They are also found in significant numbers in Chennai, Coimbatore, Madurai, Thiruchirappalli, Thanjavur, Palakkad, Alappuzha, Kozhikode, Ernakulam, Kannur, and Thiruvananthapuram.
The Iyengars subscribe to the Visishtadvaita philosophy propounded by Ramanuja. They are divided into two denominations: Vadakalai (Northern art) and Tenkalai (Southern art), each with minor differences in religious rites and traditions. They adhere to the tradition of Sri Vaishnavism.
Brahmins who serve as priests in temples following the Vaishnavite and Shaivite tradition and perform pujas are offered a distinct category classified outside the community by the Government of Tamil Nadu as '703.Adi Saivar' and '754.Saiva Sivachariyar' as distinct from the '713.Brahmanar' (Brahmin) in the list of forward castes. These priests are called "Bhattar" in the Vaishnavite tradition and in the Pandya regions of Tamil Nadu, and "Ayyan" or "Gurukkal" in the shaivite tradition and in northern ones. In Kongu Nadu, they are called Adi Saivas (among other spellings Asishaivas, Adi-Shaivas, etc.; from Sanskrit Ādiśaiva, आदिशैव), or the Sivacharyas. They follow the Agamas and the Vedas.
Impact of the Tirukkural

The Tirukkural (Tamil: திருக்குறள்), shortly known as the Kural, is a classic Tamil sangam treatise on the art of living. Consisting of 133 chapters with 1330 couplets or kurals, it deals with the everyday virtues of an individual. Authored by Valluvar between the first century BCE and 5th century CE, it is considered one of the greatest works ever written on ethics and morality and is praised for its universality and non-denominational nature.
The universality of the work is expressed by the various other names by which the text is given by, such as Tamiḻ maṟai (Tamil veda), Poyyāmoḻi (words that never fail), Vāyurai vāḻttu (truthful utterances), Ulaga pothumaṟai (The universal veda), and Deiva nūl (divine text). The Kural has been praised for its veracity over the millennia by intellects around the globe. This article lists the quotations on the Kural text by various notable individuals over the centuries.
Gunasekaran Paramasamy

P. Gunasekaran is an Indian microbiologist who is Vice-Chancellor, VIT Bhopal University, Madhya Pradesh. He was a Senior Professor of Microbiology at Madurai Kamaraj University, Madurai, India. He served as Vice chancellor of Thiruvalluvar University Vellore 2012-2015. He has thirty three years of teaching and research experience in Microbiology, Biotechnology and Genomics. He was a recipient of the Tamil Nadu Scientist Award (TANSA) from the Tamil Nadu State Council for Science and Technology, Government of Tamil Nadu in 1999.
Karumadikkuttan

Karumadikkuttan (Malayalam: കരുമാടിക്കുട്ടൻ) is the nickname of a Buddha statue found in Karumady near Alappuzha, Kerala, India. The name literally means boy from Karumady. This 3-foot-tall, black granite statue, believed to be from the 9th to 14th centuries, was abandoned for centuries in a nearby stream named Karumady Thodu. Later, in the 1930s, Sir Robert Bristow, a colonial British engineer, found the statue and took appropriate actions to protect it. Currently the statue is under the protection of the Kerala state government. The left side of the statue is missing. The statue is a subject of historical debate, as the reason for its partial destruction is still elusive.
The Dalai Lama visited Karumadi in 1965.
As per the Travancore State Manual, the idol of Karumadikkuttan is of a Jain Theerthankara. The idol is in the Jain idol style.
Akhraten

Akhraten (also transliterated Akhratan) was a King of Kush (ca. 350 BCE – 335 BCE).
Akhraten took on at least some titles based on those used by the Egyptian pharaohs.
Akhratan may have been a son of Harsiotef and a brother of Nastasen.
Akhratan is known from a cartouche in a chapel and from a black granite statue found in Barkal Temple 500, now located in Boston (23.735). The statue is headless and is missing its feet.
Akhraten may have been succeeded as King of Kush by Nastasen, but some scholars suggest that a king named Amanibakhi may have ruled between Akraten and Nastasen.
Alai Darwaza

Ala'i Darwaza (Urdu: علاء دروازه, lit. 'Gate of Alauddin') is the southern gateway of the Quwwat-ul-Islam Mosque in Qutb complex, Mehrauli, Delhi, India. Built by Sultan Alauddin Khalji in 1311 and made of red sandstone, it is a square domed gatehouse with arched entrances and houses a single chamber.
It has a special significance in Indo-Islamic architecture as the first Indian monument to be built using Islamic methods of construction and ornamentation and is a World Heritage Site.
The Alai Darwaza was built by Delhi Sultan Alauddin Khalji of the Khalji dynasty in 1311. It was a part of his plan to extend the Quwwat-ul-Islam Mosque on four sides. Although he planned to construct four gates, only the Alai Darwaza could be completed as he died in 1316. It serves as the southern gateway of the mosque. It is located at the southern part of the Qutb complex.
In 1993, the Darwaza and the other monuments of the complex were designated a World Heritage Site. The surrounding of Qutb Minar including many tombs,mosque and Iron pillar is called Qutb Complex
The Alai Darwaza is made up of a single hall whose interior part measures 34.5 feet (10.5 m) and exterior part measures 56.5 feet (17.2 m). It is 60 feet (18 m) tall and the walls are 11 feet (3.4 m) thick.
The gatehouse, from 1311, still shows a cautious approach to the new technology, with very thick walls and a shallow dome, only visible from a certain distance or height. Bold contrasting colors of masonry, with red sandstone and white marble, introduce what was to become a common feature of Indo-Islamic architecture, substituting for the polychrome tiles used in Persia and Central Asia. The pointed arches come together slightly at their base, giving a mild horseshoe arch effect, and their internal edges are not cusped but lined with conventionalized "spearhead" projections, possibly representing lotus buds. Net, stone openwork screens, are introduced here; they already had been long used in temples.
The height of the dome is 47 feet (14 m). It is the first true dome built in India, as previous attempts to construct a true dome were not successful.
The entire Darwaza is made up of red sandstone with white colored marbles inlaid on the exterior walls. There is extensive Arabic calligraphy on the walls of the Darwaza. The arches are horseshoe shaped, the first time such arches were used in India. The façade has pre-Turkish carvings and patterns. The windows have marble lattices. The surface decoration consists of interweaved floral tendrils and is repeated with symmetry on three doorways.