Panliligaw sa Pilipinas

Ang kinaugaliang panliligaw sa Pilipinas ay inilarawan bilang isang "konserbatibong" diskarte kung ihahambing sa kultura o mundong kanluranin. May kinalaman ito sa mga "yugto" na likas sa lipunan at kulturang Pilipino. maliwanag sa panliligaw sa Pilipinas ay ang pagsasagawa ng pagkanta ng mga romantikong love song, pagbigkas ng mga tula, pagsulat ng mga liham, at pagbibigay ng regalo. Itong paggalang ay umaabot sa mga miyembro ng pamilya ng babae. Ang tamang patakaran at pamantayan sa kinaugaliang panliligaw na Filipino ay itinakda ng lipunang Filipino.
Kadalasan, ang isang lalaking manliligaw ay nagpapahiwatig ng kanyang interes sa isang babae sa isang matalino at palakaibigan na paraan upang maiwasan ang pagiging "malakas ang loob o agresibo" o mayabang sa mata ng babae. Sa kultura, ibang magandang paraan ng paghahanap ng mga pansin ng babae ay hindi na gawin ng mga tagahanga sa pamamagitan ng kanyang papalapit sa kalye para lang magtanong para sa kanyang address o numero ng telepono. Bagaman sa pagkakaroon ng isang serye ng mga pakikipag-date ay ang normal na panimulang punto sa mga Filipino na paraan ng nanliligaw, ito ay maaari ring magsimula sa pamamagitan ng ang proseso ng "panunukso", isang proseso ng "pagpapapares pares" ang isang potensiyal na malabata o matanda na pares. Ang panunukso ay ginagawa sa pamamagitan ng mga kapantay o kaibigan ng mga pares pagiging matched. Ang panunukso pagsasanay tumutulong sa marunong makita ang kaibhan ng aktwal na mga damdamin ng mga lalaki at sa babae ay kasangkot. Ayon sa kaugalian, isang Filipino babae ay "nahihiya at malihim" tungkol sa kanyang damdamin para sa isang manliligaw. Sa kabilang dako, ang mga Filipino lalake takot sa pagtanggi sa pamamagitan ng isang babae at nais na maiwasan ang pagkawala ng mukha at kahihiyan. Ito panunukso phase talagang tumutulong sa circumventing tulad ng isang nakakahiya suliranin dahil pormal na ligawan ay hindi pa opisyal na nagsimula. Bukod dito, ito "testing phase" ay tumutulong din sa isang tao na maaaring "torpe", isang katagang Filipino para sa isang manliligaw na nahihiya, "bobo", at nararamdaman na duwag, at inosente at walang muwang sa kung paano sa hukuman ang isang babae. Gayunman, ito uri ng tagahanga nadaig kanyang pagkamahiyain at pagka-naib sa pamamagitan ng pagtatanong para sa tulong ng isang "pantao tulay", karaniwan sa isang isa sa isa kaibigan ng parehong mga manliligaw at ang hinangaan, o ng isang malapit na kaibigan ng parehong pamilya. Ang "pantaong tulay" ay nagsisilbing tagapagbalita ng manliligaw. Sa pamamagitan ng "karapatang-tulay", bachelor ang maaari ding humingi ng pahintulot upang bisitahin ang babae sa bahay mula sa bachelorette's ama ang. Bilang isang pamantayan, ang ilang ay hindi kaliwa nag-iisa sa bawat isa sa panahon na ito unang pagbisita sa bahay, dahil pormal na pagpapakilala sa mga miyembro ng pamilya ay tapos na, na maaaring maisagawa sa pamamagitan ng mga "tulay ng tao". Impormal na pag-uusap din tumatagal ng lugar.
Habang sa panahon ng paunang pagsusuri, ang mga Filipino babae ay alinman tanggihan ang kanyang mga damdamin (o ang kawalan ng damdamin para sa mga manliligaw) at iwasan ang kanyang tagahanga, o hindi na maging galit dahil sa mga panunukso at naghihikayat sa mga manliligaw sa halip. Ang manliligaw hihinto ang panliligaw kung siya ay lubos na sigurado na ang babae ay hindi tugunin. Ngunit sa sandaling female ang naghihikayat manliligaw ang upang magpatuloy, ang "panunukso stage" ay dumating sa isang malapit na at isang "malubhang stage" ng Philippine panliligaw magsisimula. Ito ay sa loob ng yugtong ito kung saan ang ilang mga engages sa isang serye ng mga petsa ng grupo, chaperoned mga petsa, o pribadong mga petsa. Ang ilang mamaya sa nagpasiya na dumating out sa bukas at nagpapakita ng status ng kanilang relasyon sa mga miyembro ng pamilya , mga kamag-anak, at mga kaibigan. Ang seryosong manliligaw o boyfriend pagbisita sa pamilya ng babae ay siya admires / korte o kasintahan upang pormal na ipakilala ang kanyang sarili, lalo na pangbabae ang magulang. Nagdadala sa mga regalo o pasalubong (na maaaring kabilang ang mga bulaklak, na may mga cards, o titik, at ang gusto) ay din ng mga tipikal. Nanliligaw ng babae sa Pilipinas ay inilarawan bilang isang panliligaw na kinabibilangan din nanliligaw pamilya ng babae. Ang aktwal na-girlfriend relasyon boyfriend ay maaari ring resulta mula sa naturang mga pormal na mga pagbisita. Sa nakaraan, lalo na sa isang kanayunan setting panliligaw, isang Filipino lalake, sinamahan ng mga kaibigan, ay umaakit sa Maria ang naghaharana sa babae siya adores sa gabi. Ito Maria ang naghaharana pagsasanay ay isang impluwensiya pinagtibay ng mga Pilipino mula sa mga Kastila.
Panahon ng proseso ng panliligaw, ang isang tradisyunal na Pilipina ay inaasahan na play "hard to get", na kumilos bilang kung hindi interesado, na hindi malandi, at ipakita ang buong kakayahan na pagpigil, kahinhinan, pagkamahihiyain, mabuting pag-aalaga, ay mabuti ang modo, mahinhin, at Nakareserba ang kabila na may malaking damdamin para sa kanyang tagahanga; ng isang pag-uugali ng kultura itinuturing na angkop na habang ang pagiging courted. pag-uugali na ito ay nagsisilbi bilang isang kasangkapan sa pagsukat ng katapatan ang tagahanga at kabigatan. Sa karagdagan sa kultura nararapat na pag-uugali ng babae's, hindi na siya ay dapat na magkaroon ng mga petsa na may ilang mga admirers sabay-sabay. Dating Couples ay inaasahan na maging konserbatibo at hindi magsagawa ng pampublikong pagpapakita ng pagmamahal para sa bawat isa. Ayon sa kaugalian, panliligaw ang ilan ay maaaring huling ng isang bilang ng mga taon bago ang babae ay tumatanggap ng Filipino ang kanyang manliligaw bilang isang kasintahan. Conservativeness, kasama repressing emosyon at pagmamahal, ay minana sa pamamagitan ng mga babae Filipino mula sa kolonyal na panahon sa ilalim ng sa mga Kastila, isang katangian na tinukoy bilang ang Clara saloobin Maria.
Pagkaraan ng yugtong girlfriend-boyfriend, sumusunod ang pagtawag ng pansin (engagement) at kasal. Ukol naman sa mga yugtong pagpapansin at bago ang pag-aasawa, dinidikta ng kaugaliang Filipino na magsagawa ang "pamamanhikan" ang lalake at kanyang mga magulang (ang "pamanhikan" sa literal, ay isang salitang Tagalog na nangangahulugang "upang pumunta sa hagdanan ng bahay" ng kasintahan at kanyang mga magulang; kilala ang "pamamanhikan" bilang tampa o danon sa mga Ilokano, pasaguli sa mga Palaweño, at kapamalai sa mga Maranao). Ito ay kung saan at kapag ang mga tao at ang kanyang magulang na pormal na humingi na pangbabae ang kamay at pagpapala mula sa kanyang mga magulang upang magpakasal . Ito ay kapag ang mga pormal na pagpapakilala ng mga magulang ang mga tao at mga magulang babae's mangyayari. Bukod sa mga regalo, ang mga Cebuano bersyon ng pamamanhikan kabilang ang nagdadala sa mga musikero. Matapos ang pagtatakda sa petsa ng kasal at ang dote, ang ilang ay itinuturing na opisyal na pansin. Ang bigay-kaya, bilang isang pamantayan sa Pilipinas, ay ibinigay sa pamamagitan ng groom's family ang. Para sa mga Pilipino, ang kasal ay isang pagsasama ng dalawang mga pamilya, hindi lamang ng dalawang tao. Samakatuwid, ang maiging pagpapakasal ay "nagpapadagdag ang magandang pangalan" ng kapuwang pamilya.