davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
The Luck of the Irish (1948 film)

The Luck of the Irish is a 1948 American comedy film directed by Henry Koster, and starring Tyrone Power and Anne Baxter. The film was based on the 1948 novel There Was a Little Man by Guy Pearce Jones and Constance Bridges Jones.
Stephen Fitzgerald, a newspaper reporter from New York, meets a leprechaun and beautiful young Nora, while traveling in Ireland. When he returns to his fiancée, Frances, and her wealthy father, David C. Augur, in the midst of a political campaign in New York, he finds that the leprechaun and the young woman are now in the big city as well. Stephen is torn between the wealth he might enjoy in New York and returning to his roots in Ireland.
The Luck of the Irish was presented on Lux Radio Theatre on CBS December 27, 1948. The adaptation starred Dana Andrews, Baxter, Kellaway, and Stanley Holloway.
St. Patrick's Day Snowstorm

The St. Patrick's Day Snowstorm was a powerful winter storm that hit the Southeastern United States in mid-March 1892, with the heaviest snowfalls occurring in Nashville, Tennessee, and the Mid-State region. The event was atypical for this humid subtropical climate. Some portions of Middle Tennessee received record accumulation of up to 26 inches (66 cm) of snow.
The average high temperature in Nashville during the month of March is 61 °F (16 °C). The average snowfall is only 0.32 inches (0.81 cm) in the latter half of the month. On St. Patrick's Day, the average temperature in Nashville is 61.3 °F (16.3 °C) with negligible average snowfall.
The winter of 1891–92 featured very little snowfall in Tennessee, only 0.3 inches (0.76 cm) recorded in Nashville through March 14. The temperature reached into the 60s during several days that March, and even into the 70s on March 4. But a powerful cold front swept into Middle Tennessee in mid-March, dropping the temperature from 65 °F (18 °C) on March 13 to only 40 °F (4 °C) on March 14.
Much of the Southeastern United States plummeted into the teens from Arkansas to Alabama. On March 15, 1892, Nashville received 4.2 inches (11 cm) of snow, most of which melted by the following day.
On March 16 around 6:00 pm, snow began falling in Nashville with little accumulating by midnight. By the afternoon of March 17, St. Patrick's Day, the city had been inundated with 17 inches (43 cm) of snow. Northeast of Nashville, Riddleton, Tennessee, was besieged by 26 inches (66 cm) over the two-day period.
In Nashville, morning trains were delayed while streetcars were unable to function. A freight train traveling from Chattanooga to Nashville partially derailed when it collided with a train engine near Murfreesboro. Temperatures hovered between 28 °F (−2 °C) and 30 °F (−1 °C) that day.
Memphis received 18 inches (46 cm) of snow while Mount Carmel, Illinois, received 12 inches (30 cm). Even Atlanta, Georgia, received 0.3 inches (0.76 cm) of snow with accumulation measured as far south as Mobile, Alabama, and as far west as San Antonio, Texas. The surface storm moved along the Gulf Coast before dying out, only to regain power as it traveled up the Eastern Seaboard, dropping 33 inches (84 cm) of snow over the Mid-Atlantic and Northeastern United States.
The St. Patrick's Day Snowstorm also ranks as the second-deepest snow in Nashville history, only topped by the 22.8-inch (57.9-cm) snow that fell over a 48-hour period in February 1886. Only two other snowfalls in Nashville have ever exceeded 10 inches (25 cm); a 15-inch (38.1-cm) snow in February 1929 and a 10.2-inch (25.9-cm) snow that concluded on New Year's Day of 1964.
Pot of Gold (The Game song)

"Pot of Gold" is a song by American rapper The Game featuring American singer Chris Brown, released on June 28, 2011, as the second single from Game's fourth studio album The R.E.D. Album. The artists wrote the song alongside Sam Hook and producers The Futuristics.
The song features a sample of the song "Rocketship" by Guster. "Pot of Gold" was originally leaked back in early April, 2011 but was then fully remastered to a new version. Unlike the album's first single, the controversial and less successful "Red Nation", "Pot of Gold" managed to attain some Billboard and worldwide chart success.
Although confirmed that the album's second official single would be "Bottles & Rockin' J's" which is produced by Lex Luger, and features DJ Khaled, Busta Rhymes, Rick Ross, Fabolous and Lil Wayne, it was later changed. Later on June 22, 2011 it was confirmed that the album's new second official single would be "Pot of Gold", in which it features guest vocal performance from R&B singer Chris Brown.
"Pot of Gold" was written by Game, Chris Brown and Sam Hook a songwriter signed to R&B singer Ne-Yo's Compound Entertainment record label, and it was produced by Los Angeles–based production/writing duo The Futuristics, noted for working with many recording artists including Chris Brown, Ne-Yo, Lady Gaga and Justin Timberlake, among others.
The song features sample of the song "Rocketship" by Guster, which was originally released on their second album Goldfly (1997). Guster donated all the proceeds they would have received from the sample to a domestic violence shelter in Boston operated by the Crittenton Women's Union.
"Pot of Gold" was originally leaked back in early April 2011, but was then fully remastered to a new version.
Scott Shetler of PopCrush gave the song a positive review, saying it's "A sensitive, introspective message from Game" and "Instead, simple guitar strumming and a gentle beat carry the song, making it a likely candidate to cross over and connect with pop audiences". Dean Silfen of AOL Radio also gave the song a positive review, saying "The chemistry between Brown and Game make this track a true hit. Brown plays the sentimental one, making the listener sympathize with the song's message, while Game gives the song its street sensibility".
The video for the single was shot on June 28, 2011, filmed at an abandoned East Los Angeles residence, it is said that the Bryan Barber-directed clip is a retrospective of Game’s own life growing up in Compton, California. In one nostalgic scene, he raps in an attic with posters of Tupac Shakur and Snoop Dogg and N.W.A, reminiscing on simpler days. Chris Brown arrived later in the evening to shoot his scenes. The music video for the single was officially released on July 25, 2011.
The credits for "Pot of Gold" are adapted from the liner notes of The R.E.D. Album.
Pot of Gold (Akon song)

"Pot of Gold" is the fifth and final single from Senegalese singer-songwriter Akon's debut studio album, Trouble. Released as a European-only single, the song failed to chart significantly anywhere, peaking at number 77 in the United Kingdom and at number 95 in Germany. The single was not released in the United States, making it Akon's only single to date not to be. A music video for the track, directed by Gil Green, was released to Akon's YouTube account on October 24, 2005. Two versions of the video were filmed: a clean version, and an explicit version, which has never been broadcast on television.
No Leaf Clover

"No Leaf Clover" is the eighth song on the live album S&M by Metallica and the San Francisco Symphony. The song (along with "–Human") was one of two new pieces completed for the band's collaboration with the San Francisco Symphony in 1999. It begins with an intro section played by the orchestra, before entering into a clean guitar part by James Hetfield. The rest of the piece alternates between clean choruses and verses backed by heavily distorted guitars. Nowadays when the song is performed live, the orchestra backing track or footage of the S&M performance is used for the orchestra intro.
It was the band's fourth No. 1 hit on the Billboard Hot Mainstream Rock Tracks chart. It stayed at No. 1 for seven consecutive weeks. It was also featured in the trailer created by the distributor A.D. Vision for their DVD releases of the TV series Farscape.
"No Leaf Clover" is featured as a playable track in the 2009 music game Guitar Hero: Metallica.
All tracks are from the album S&M.
St. Patrick's Festival

St. Patrick's Festival, established by the Government of Ireland in November 1995, is a tourist attraction, aiming to showcase a modern and creative Ireland, and has since developed into a multi day celebration which takes place annually on and around March 17, St. Patrick's Day - the national holiday of Ireland.
The principal aim of the Festival was to "develop a major annual international event around the national holiday over which the 'owners' of the festival - the Irish people, would stand proud."
The festival is held in several Irish cities, including Dublin, Cork, Killarney, Waterford, Sligo, Kilkenny and Limerick.
In 2024, the festival ran for four days and included pageants, music gigs, walking tours and art exhibitions. This culminated in the St Patrick's Day celebration which saw 500,000 people join the St Patrick’s Day Parade.
The festival was funded by the government's Department of Tourism, Culture, Arts, Gaeltacht, Sport and Media, as well as Fáilte Ireland and Dublin City Council; sponsors included Tayto crisps, Dublin Airport and European Recycling Platform Ireland.
Artistic symbol

In works of art, literature, and narrative, a symbol is a concrete element like an object, character, image, situation, or action that suggests or hints at abstract, deeper, or non-literal meanings or ideas. The use of symbols artistically is symbolism. In literature, such as novels, plays, and poems, symbolism goes beyond just the literal written words on a page, since writing itself is also inherently a system of symbols.
Artistic symbols may be intentionally built into a work by its creator, which in the case of narratives can make symbolism a deliberate narrative device. However, it also may be decided upon by the audience or by a consensus of scholars through their interpretation of the work. Various synonyms exist for this type of symbol, based on specific genre, artistic medium, or domain: visual symbol, literary symbol, poetic symbol, etc.
Some symbolism appears commonly in works of poetry, fiction, or visual art. For instance, often, a rose symbolizes beauty; a lion symbolizes strength; and certain colors symbolize national flags and thus, by extension, certain nations. The latter is specifically an example of color symbolism.
While symbols can recur within or even across cultures, other symbols recur only in the context of one particular work. For instance, scholars widely consider references to blood in the play Macbeth by William Shakespeare to be symbolism for the main character's violent behavior and his accompanying guilt. In the novel The Great Gatsby by F. Scott Fitzgerald, the image of huge bespectacled eyes on a billboard may be interpreted as symbolizing the gaze of God.
ஆந்திரப் பிரதேச ஆளுநர்களின் பட்டியல்

ஆந்திரப் பிரதேச ஆளுநர் இந்திய மாநிலமான ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் மாநிலத் தலைவர் ஆவார். 1953 முதல் இன்று வரை பதவியில் உள்ள ஆந்திர மாநிலம் மற்றும் ஒருங்கிணைந்த ஆந்திரப் பிரதேசம் உட்பட ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் ஆளுநர்களின் பட்டியல் இது. விசயவாடாவில் அமைந்துள்ள ஆளுநர் இல்லம் ஆளுநரின் அதிகாரப்பூர்வ இல்லம். ஈ. சீ. இல. நரசிம்மன் நீண்ட காலம் ஆளுநராக பதவி வகித்தவர். 13 பெப்ரவரி 2023 முதல் தற்போதைய பதவியில் சையத் அப்துல் நசீர் உள்ளார்.
ஆந்திர மாநில ஆளுநர்கள், வடக்கு ஆந்திரா, கடற்கரை ஆந்திரா மற்றும் இராயலசீமை பகுதிகளை உள்ளடக்கியது ஆந்திர மாநிலம். இந்த மாநிலம் 1953 இல் மெட்ராஸ் மாநிலத்தில் இருந்து பிரிக்கப்பட்டது.
ஆந்திர பிரதேச மாநில போர்ட்டலில் இருந்து தரவு.
நவம்பர் 1, 1956 அன்று, ஐதராபாத் மாநிலம் ஒழிக்கப்பட்டது; அதன் குல்பர்கா மற்றும் அவுரங்காபாத் கோட்டங்கள் முறையே மைசூர் மாநிலம் மற்றும் பம்பாய் மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டன. அதன் எஞ்சிய தெலுங்கு மொழி பேசும் பகுதி, ஆந்திரா மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டு ஐக்கிய ஆந்திரப் பிரதேசம் என்ற புதிய மாநிலத்தை உருவாக்கப்பட்டது.
ஆந்திரப் பிரதேச மறுசீரமைப்புச் சட்டம், 2014 மூலம் 2 சூன் 2014 அன்று ஆந்திரப் பிரதேசம் மற்றும் தெலங்காணா மாநிலங்களாக ஐக்கிய ஆந்திரப் பிரதேச மாநிலம் பிரிக்கப்பட்டது.
ஆந்திரப் பிரதேச முதலமைச்சர்களின் பட்டியல்

இந்திய மாநிலமான, ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் மாநில முதலமைச்சர்களின் பட்டியல் இக்கட்டுரையில் தரப்பட்டுள்ளது. 1953 இல் சென்னை மாநிலத்தில் இருந்து பிரிந்து சென்ற ராயல்சீமா மற்றும் ஆந்திரப் பகுதிகள் இணைந்து “ஆந்திர மாநிலம்” என்ற மாநிலம் உருவானது. 1948இல் ஐதராபாத் நிஜாமிடமிருந்து விடுவிக்கப்பட்ட ஐதராபாத் மாநிலத்தின் ஒரு பகுதியான தெலுங்கானா, 1956 இல் ஆந்திர மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டு, ஆந்திரப் பிரதேசம் உருவானது. தற்போது இம்மாநிலத்தின் முதல்வராக ஜெகன் மோகன் ரெட்டி, 30 மே 2019 முதல் பதவியில் உள்ளார்.
சென்னை மாநிலத்தில் இருந்து பிரிந்து சென்ற தெலுங்கு பேசும் மாவட்டங்கள் அடங்கிய இராயலசீமை மற்றும் கடற்கரை ஆந்திரா பகுதிகளைக் கொண்டு 1953இல், ஆந்திர மாநிலம் உருவாக்கப்பட்டது.
1956இல் மாநில சீரமைப்பின் போது ஐதராபாத் மாநிலத்தின் குல்பர்கா மற்றும் அவுரங்காபாத் பிரிவுகள் முறையே மைசூர் மாநிலம் மற்றும் பம்பாய் மாநிலம் அகியவற்றுடன் இணைந்தன. அதன் எஞ்சிய பிரிவுகள், ஆந்திர மாநிலத்துடன் இணைந்து ஆந்திரப் பிரதேசம் உருவானது.
ஆந்திரப்பிரதேசத்திலிருந்து, தெலுங்கானா பகுதி சூன் 2, 2014 அன்று அதிகாரபூர்வமாக தனி மாநிலமாக பிரிந்ததை அடுத்து இராயலசீமை, கடற்கரை ஆந்திரா பகுதிகள் மட்டும் புதிய ஆந்திரப்பிரதேசத்தின் பகுதிகளாக மாறின. இம்மாநிலம் சீமாந்திரா என்றும் குறிக்கப்படுகிறது.
ஆந்திரப் பிரதேச மாவட்டங்களின் பட்டியல்

ஆந்திரப் பிரதேசம் , உத்தராந்திரா , கடற்கரை ஆந்திரா மற்றும் இராயலசீமை ஆகிய மூன்று பிரிவுகளில் 26 மாவட்டங்களைக் கொண்டுள்ளது . உத்தராந்திரா பிரிவு சிறீகாகுளம் , விசயநகர , பார்வதிபுரம் மண்யம் , ஏ எஸ் ஆர் , விசாகப்பட்டினம் மற்றும் அனகாபள்ளிமாவட்டங்களை உள்ளடக்கியது . கடற்கரை ஆந்திரா பிரிவில் காக்கிநாடா , கொனசீமா , கிழக்கு கோதாவரி , மேற்கு கோதாவரி , ஏலூரு , கிருஷ்ணா , என் டி ஆர் , குண்டூர் , பால்நாடு , பாபட்லா , பிரகாசம் மற்றும் நெல்லூர் மாவட்டங்கள். இராயலசீமை பரிவு கர்நூல் , நந்தியால் , அனந்தபூர் , சிறீசத்ய சாய் , கடப்பா , அன்னமய்யா , திருப்பதி மற்றும் சித்தூர் மாவட்டங்களைக் கொண்டுள்ளது .
பரப்பளவில் பிரகாசம் மிகப்பெரிய மாவட்டம், விசாகப்பட்டினம் சிறியது. நெல்லூர் அதிக மக்கள்தொகை கொண்ட மாவட்டம், பார்வதிபுரம் மன்யம் குறைந்த மக்கள் தொகை கொண்ட மாவட்டம். மாவட்டங்கள் நிர்வாக நோக்கங்களுக்காக இரண்டு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட வருவாய் பிரிவுகளாகவும் மண்டலங்களாகவும் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன.
சுதந்திரத்தின் போது இன்றைய ஆந்திரப் பிரதேசம் மெட்ராஸ் மாநிலத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது . கடற்கரை ஆந்திரா மற்றும் இராயலசீமை மதராஸ் மாநிலத்திலிருந்து பிரிக்கப்பட்டு 1953 ஆம் ஆண்டு ஆந்திரா மாநிலம் உருவானது.
1956 மாநிலங்கள் மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் விளைவாக, மாநிலத்தின் எல்லைகள் மொழிவழியாக மறுசீரமைக்கப்பட்டன. நவம்பர் 1, 1956 அன்று, ஆந்திரா மாநிலமும் , ஹைதராபாத் மாநிலத்தின் தெலுங்கானா பகுதியும் ஒன்றிணைக்கப்பட்டு ஒருங்கிணைந்த ஆந்திரா மாநிலமாக உருவாக்கப்பட்டு, ஆந்திரப் பிரதேசம் என மறுபெயரிடப்பட்டது . ஆந்திரப் பிரதேசம் உருவாகும் போது 11 மாவட்டங்களைக் கொண்டிருந்தது. அவை பின்வருமாறு:
தெலுங்காணா பிரிக்கப்பட்ட பிறகு, ஆந்திரப் பிரதேசம் 9 மாவட்டங்களை புதிய மாநிலத்திற்கு இழந்தது, ஆனால் போலவரம் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக கம்மம் மாவட்டத்தில் இருந்து பல பழங்குடியினர் ஆதிக்கம் செலுத்தும் மண்டலங்கள் வழங்கப்பட்டது . இவை முறையே கிழக்கு மற்றும் மேற்கு கோதாவரி மாவட்டங்களில் சேர்க்கப்பட்டன.
சனவரி 26, 2022 அன்று, ஆந்திரப் பிரதேச முதல்வர் ஒய்.எஸ்.ஜெகன் மோகன் ரெட்டி மற்றும் அவரது அமைச்சரவை 13 புதிய மாவட்டங்களை முன்மொழிந்து ஆந்திர மாவட்டங்கள் உருவாக்கச் சட்டம், பிரிவு 3(5)ன் கீழ் அறிவிக்கப்பட்டது. அந்த மாவட்டங்களின் பொதுமக்களிடமிருந்து பெறப்பட்ட ஆட்சேபனைகள் மற்றும் பரிந்துரைகளை கருத்தில் கொண்டு, அரசாங்கம் இறுதி அறிவிப்பை ஏப்ரல் 3, 2022 அன்று வெளியிட்டது, அதாவது, 4 ஏப்ரல், 2022 முதல் புதிய மாவட்டங்கள் உருவாக்கப்படும். அட்டவணையில்.
ஆதாரம்:
மான்சு மலை பிரம்மாண்ட நினைவுச்சின்னம்

மான்சு மலை பிரம்மாண்ட நினைவுச்சின்னம் (Mansu Hill Grand Monument, Korean: 만수대대기념비) என்பது வட கொரியா, பியொங்யாங்கில் உள்ள நினைவுச்சின்னங்களின் வளாகமாகும். கொரிய மக்களின், குறிப்பாக கொரியத் தலைவர்களின் புரட்சிகரப் போராட்டத்தின் வரலாற்றை நினைவுகூரும் வகையில் மொத்தம் 229 உருவங்கள் உள்ளன. நினைவுச்சின்னத்தின் மையப் பகுதியில் வெங்கலத்தில் 22 மீட்டர் (72 அடி) உயரத்தில் கிம் இல் சுங்குக்கும், கிம் ஜொங்-இல்லுக்கும் சிலை உள்ளன.
ஏப்ரல் 1972 இல், கிம் ஜாங் இல் தனது தந்தை கிம் இல் சுங்கின் 60 வது பிறந்தநாளை முன்னிட்டு நினைவுச்சின்னத்தை அமைத்தார். இந்நினைவுச்சின்னம் பியாங்யாங்கைக் கண்டும் காணாத பெரியத் தலைவரை மட்டுமே கொண்டுள்ளது. ஐந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, சிலை தங்க இலைகளால் மூடப்பட்டிருந்தது. டங் சியாவுபிங்கின் வருகைக்குப் பிறகு, இந்த தங்க முலாம் அகற்றப்பட்டது, சியாவுபிங் நினைவுச்சின்னத்தைப் பார்த்த பிறகு, சீன உதவித்தொகை எவ்வாறு செலவிடப்படுகிறது என்பதில் அதிருப்தி தெரிவித்தார்.
2011 ஆம் ஆண்டு கிம் ஜாங் இல் இறந்ததைத் தொடர்ந்து, கிம் இல் சுங்கின் வடக்குப் பக்கத்தில் இல்லுக்கு இதே போன்ற சிலை அமைக்கப்பட்டது. இதே நேரத்தில், கிம் இல் சுங்கின் சிலையானது சிரிப்பது போல மாற்றப்பட்டது. கிம் இல் சுங்கின் சிலை அசல் மாவோ உடையும் மேற்கத்திய பாணியிலான உடையுடனும் மாற்றப்பட்டது. கிம் ஜாங் இல்லின் சிலை ஆரம்பத்தில் ஒரு நீண்ட மேலங்கியைக் கொண்டிருந்தது, ஆனால் அது உடனடியாக நீர்புகாச் சட்டையாக மாற்றப்பட்டது. தென் கொரிய வட்டாரங்கள் கூடுதல் சிலையின் விலை $10 மில்லியன் என மதிப்பிட்டுள்ளன, வெளிநாட்டில் பணிபுரியும் வட கொரிய தொழிலாளர்கள் நினைவுச்சின்னத்திற்கு தலா $150 நன்கொடையாக வழங்க அரசு உத்தரவிட்டது.
மத்திய சிலைகளுக்குப் பின்னால் கொரிய புரட்சி அருங்காட்சியக கட்டிடத்தின் சுவர் உள்ளது, இது ஒரு பல்வண்ணக் கல் சுவரோவியத்தைக் காட்டுகிறது, இது சீன வடகொரிய எல்லையில் உள்ள அமைந்திருக்கும் பெக்டு மலைக் காட்சியைக் காட்டுகிறது, இது புரட்சியின் புனித மலையாகக் கருதப்படுகிறது. சிலைகளின் இருபுறமும், கட்டிடத்திலிருந்து விலகி, யப்பானிய எதிர்ப்பு புரட்சிகரப் போராட்டம் மற்றும் சோசலிசப் புரட்சியில் ஈடுபட்ட பல்வேறு வீரர்கள், தொழிலாளர்கள், விவசாயிகளின் சிலைகளைக் கொண்ட இரண்டு நினைவுச்சின்னங்கள் உள்ளன. அவற்றில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ள மனித உருவங்களின் நீண்ட வரிசையில் உள்ளது, சராசரியாக 5 மீட்டர் உயரம் கொண்டது.
ஒரு அதிகாரப்பூர்வ வட கொரிய இணையதளம் இதை விவரிக்கிறது:
உள்ளூர் மற்றும் வெளிநாட்டினர், தளத்திற்கு வருகை தரும் அனைத்து உள்ளூர் வெளிநாட்டு பார்வையாளர்களும் மரியாதை செலுத்த தலைவணங்குவர் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. மரியாதை காட்டுவதற்காக உள்ளூர்வாசிகள் பூக்களை வைக்க வேண்டும், வெளிநாட்டினருக்கும் விருப்பம் வழங்கப்படுகிறது. சிலைகளைப்படங்கள் எடுக்க அனுமதிக்கப்படுகிறது, ஆனால் படங்கள் சிலைகளை முழுமையாகப் பிடிக்க வேண்டும். தலைவரின் சிலைகளின் எந்தப் பகுதியினதும், அல்லது பின்புறம் உள்ள படங்கள் எடுக்கத் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளன.
தமிழ் மாநில காங்கிரசு

தமிழ் மாநில காங்கிரசு (சுருக்கமாக : தமாகா Tamil Maanila Congress) அல்லது மூப்பனார் காங்கிரஸ் என்று அழைக்கப்படும். இக்கட்சியானது 1996 ஆம் ஆண்டு அன்றைய தமிழக காங்கிரசுக் கட்சியின் முன்னணி மூத்த தலைவர்களில் ஒருவரான ஜி. கே. மூப்பனார் அவர்களால் ஆரம்பிக்கபட்ட அரசியல் கட்சியாகும். இதன் தேர்தல் சின்னம் மிதிவண்டி (சைக்கிள்) ஆகும். 2001ல் இக்கட்சியின் தலைவர் மூப்பனாரின் மறைவுக்குப் பின் அவரது மகன் ஜி. கே. வாசன் தமாகா தலைவரானார். பின்பு 2002ல் அன்றைய காங்கிரஸ் கட்சி தலைவி சோனியா காந்தியின் வேண்டுகோளை ஏற்று கொண்டு தமாகாவை இந்திய தேசியக் காங்கிரசுடன் இணைத்து விட்டார்.இக்கட்சி மீண்டும் 2014ல் ஜி.கே.வாசனால் மறுதொடக்கம் செய்யப்பட்டது.
ஆந்திரப் பிரதேசம் மற்றும் சென்னை மாநில எல்லைகள் மாற்ற சட்டம்

ஆந்திரப் பிரதேசம் மற்றும் சென்னை மாநில எல்லைகள் மாற்ற சட்டத்திருத்தம் (Andhra Pradesh and Madras Alteration of Boundaries Act), என்பது இந்திய அரசியல் சாசனத்தின், ஆர்டிகல் 3 இல் இந்திய பாராளுமன்றத்தில் 1959 ஆம் ஆண்டில் இயற்றப்பட்ட ஒரு சட்டமாகும். இது 1960 ஏப்ரல் 1 முதல் அமலுக்கு வந்தது. இந்தச் சட்டத்தின்படி, ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் சித்தூர் மாவட்டத்தின் திருத்தணி வட்டம் மற்றும் பள்ளிப்பட்டு துணை வட்டம் ஆகியவை சென்னை மாநிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டன. இதற்கு மாற்றாக செங்கல்பட்டு மற்றும் சேலம் மாவட்டப் பகுதிகள் வழங்கப்பட்டன.
சித்தூர் மாவட்டத்தின் மூன்று வெவ்வேறு வட்டங்களில் இருந்த 319 கிராமங்கள் மற்றும் ஒரு சிறிய காட்டுப் பகுதி ஆகியவை ஆந்திராவில் இருந்து சென்னை மாநிலத்துக்கு மாற்றப்பட்டது. இதற்கு ஈடாக தமிழ்நாட்டின் செங்கல்பட்டு மாவட்டத்தில் இருந்த 148 கிராமங்கள் மற்றும் அப்போதைய சேலம் மாவட்டத்தில் இருந்த மூன்று கிராமங்கள் மற்றும் சில காட்டுப் பகுதிகள் ஆந்திராவுக்கு தரப்பட்டன.
ஆந்திராவில் இருந்த சித்தூர் நாடாளுமன்றத் தொகுதி மற்றும் சென்னையில் இருந்த செங்கல்பட்டு மற்றும் திருவள்ளூர் நாடாளுமன்றத் தொகுதிகளின் பிரதேசங்களில் கணிசமான அளவு நடந்த இந்த பரிமாற்றத்தால் எல்லைகள் மாற்றமடைந்தன. ஆந்திர மாநிலத்தில் இருந்த திருத்தணி மற்றும் ராமக்கிருஷ்ணராஜுபேட்டை சட்டமன்றத் தொகுதிகளின் பெரும் பகுதிகள் சென்னை மாநிலத்துக்கு மாற்றப்பட்டு ஈடாக சென்னை மாநிலத்தின் ஒரு வட்டத்திலிருந்து சத்யவேடு, இரண்டு தொகுதிகளில் (ஒரு இரட்டை உறுப்பினர் மற்றும் மற்றொரு ஒற்றை உறுப்பினர் ) இருந்து சிறிய பகுதிகள் ஆந்திராவுக்கு மாற்றப்பட்டன. இதன் விளைவாக, ஆந்திர சட்டமன்றத் தொகுதிகளின் எண்ணிக்கை 301 இல் இருந்து. 300 ஆக குறைந்தது அதேசமயம், சென்னை சட்டமன்றத்தில் 205 இருந்து 206 ஆக ஒரு தொகுதி அதிகரித்தது. சென்னை மாநிலம் திருத்தணி என்ற புதிய சட்டமன்றத் தொகுதியை பெற்றது மற்றும் பொன்னேரி, கும்மிடிப்பூண்டி, திருவள்ளூர் சட்டமன்றத் தொகுதிகளின் எல்லைகள் மாற்றியமைக்கப்பட்டன.
ஆந்திரப் பிரதேச உயர் நீதிமன்றம்

ஆந்திரப் பிரதேச உயர் நீதிமன்றம் (Andhra Pradesh High Court) என்பது இந்தியாவின் ஆந்திரப் பிரதேச மாநிலத்தின் உயர் நீதிமன்றமாகும். இந்த உயர் நீதிமன்றத்தின் இருக்கை தற்போது அமராவதியில் உள்ளது. இருப்பினும் ஆந்திரப் பிரதேச அரசு இந்த உயர் நீதிமன்றத்தின் முதன்மை இருக்கையை கர்னூலுக்கு மாற்றுவதற்கான சட்ட மசோதாவை மாநில சட்டமன்றத்தில் நிறைவேற்றி நிறைவேற்றியுள்ளது.
ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் உயர்நீதிமன்றம் 1954ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்டது. முந்தைய மெட்ராஸ் பிரசிடென்சியில் இருந்து ஆந்திர மாநிலம் உருவாக்கப்பட்டது. ஹைதராபாத் மாநிலத்தை ஆந்திரா மாநிலத்துடன் இணைத்து ஆந்திரா மாநிலம் அமைத்த பிறகு, நீதிமன்றம் ஆரம்பத்தில் 1956 வரை குண்டூரில் செயல்பட்டது. பின்னர் உயர்நீதிமன்றம் அப்போதைய மாநிலத்தின் தலைநகரான ஐதராபாத்தில் செயல்படத் தொடங்கியது. இருப்பினும், ஆந்திரப் பிரதேசம் பிரிக்கப்பட்ட பிறகு, ஆந்திரப் பிரதேச மறுசீரமைப்புச் சட்டம், 2014இன் படி, ஆந்திரப் பிரதேச மாநிலத்திற்கான புதிய உயர்நீதிமன்றம் உருவாக்கப்படும் வரை, ஐதராபாத்தில் உள்ள உயர்நீதிமன்றம் ஒரு பொதுவான உயர் நீதிமன்றமாக அமைக்கப்பட்டது. பின்னர் குடியரசுத் தலைவரின் உத்தரவின்படி, ஆந்திரப் பிரதேச மறுசீரமைப்புச் சட்டம், 2014ன் கீழ் ஆந்திரப் பிரதேச மாநிலத்திற்கான உயர் நீதிமன்றம் 1 ஜனவரி 2019 அன்று நிறுவப்பட்டது.
ஆந்திர உயர் நீதிமன்றம், அமராவதியின் சுற்றுப்புறமான நெலபாடு என்ற இடத்தில் அமைக்கப்பட்டது. இது 2.2 லட்சம் சதுர அடி பரப்பளவில் 23 அரங்குகளைக் கொண்ட தரைத்தளம், முதல் மற்றும் இரண்டாம் தளங்களை கொண்ட அமைப்பாகும். இந்திய ரூபாயில் சுமார் 157.3 கோடி செலவில் 4 ஏக்கரில் கட்டப்பட்டது. இந்த கட்டிடம் லார்சன் & டூப்ரோ நிறுவனத்தால் கட்டப்பட்டது.
ஆந்திரப் பிரதேச அரசு, அமராவதியிலிருந்து கர்னூலுக்கு தற்போதுள்ள முதன்மை இருக்கையினை மாற்றுவதன் மூலம் கர்னூலில் உயர் நீதிமன்றத்தின் இருக்கையை நிறுவ முடிவு செய்துள்ளது. மேலும் இது இந்திய அரசுக்கு மாநில சட்டமன்றத்தால் நிறைவேற்றப்பட்ட மசோதாவிலும் மேல்முறையீடு செய்யப்பட்டது. இந்த நடவடிக்கையானது ஸ்ரீபாக் ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையில் அதிகாரப் பரவலாக்கல் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகும். ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் நிர்வாகத் தலைநகரான விசாகப்பட்டினத்தில் உயர் நீதிமன்றத்தின் கூடுதல் இருக்கை அமைக்கவும் ஆந்திர அரசு சட்ட மசோதாவினை முன்மொழிந்து இயற்றியுள்ளது.
ஆந்திரப் பிரதேச மாநிலத்திற்கான புதிய உயர் நீதிமன்றத்தின் செயல்பாட்டினை 1 ஜனவரி 2019 முதல் அமராவதியில் முதன்மை இருக்கையுடன் மத்திய அரசு அறிவித்துள்ளது. இதன்படி இந்த நீதிமன்றத்தில் 37 (நிரந்தர:28, கூடுதல்:9) நீதிபதிகள் உள்ளனர்.
Chandragiri Fort, Andhra Pradesh

Chandragiri Fort is an historical fort located in the Chandragiri suburb of Tirupati, in Tirupati district of Andhra Pradesh, India. The fort, with its rectangular bastions and steep moat, was built during the reign of Immadi Narasimha Yadavaraya (1000 AD), who ruled from Narayanavanam. It is mostly associated with the Vijayanagara Emperors. Kapilendra Deva captured it in 1460 CE.
Chandragiri was under the Vijayanagara empire for about three centuries and came under the control of the Vijayanagara emperors in 1367. It became prominent in the 1560s in the reign of Saluva Narasimha Deva Raya. Later the Vijayanagara emperor Krishnadevaraya stayed they're before his coronation at Penukonda. It is also said that he met his future queen Chinna Devi at this fort. Chandragiri was the 4th capital of Vijayanagara Empire, The capital moved there when the Golconda sultans attacked Penukonda. In 1646 the fort was annexed to the Golkonda territory and subsequently came under Kingdom of Mysore rule. It declined from 1792 onward. The Raja Mahal Palace is now an archaeological museum. The palace is an example of Vijayanagara architecture of the period. The crowning towers have elements of Dravidian Temple architecture. The palace was constructed using stone, brick, lime mortar and devoid of timber. Inside the fort are eight temples, Raja Mahal, Rani Mahal and other ruined structures.
Inside the fort are Raja Mahal and Rani Mahal, converted to an Archeological Museum by the Archeological Survey of India. Rani Mahal has a flat roof and epigraphical evidence says that it was also used as commanders quarters.
It is the site of the pact granting lands for Fort St. George to the British was signed by Vijayanagara King Sriranga Raya during August 1639.
Vyasatirtha lived there and was a spiritual advisor to King Saluva Narasimha Deva Raya and in the court of Narasimha Raya II.
Ratnagiri Fort, Andhra Pradesh

Ratnagiri Fort is a hill fort located in the Ratnagiri village near Rolla, in Sri Sathya Sai district of Andhra Pradesh, India. Located near the border of Andhra Pradesh and Karnataka in the Rayalaseema region, it is also known as Seema Golconda ("Golconda at the border"). The Government of India has designated it as a Monument of National Importance.
The fort and the village are named after the hill known as Ratnagiri ("jewel hill"), and not much is known about the early history of the area. Historians identify Ratnagiri with a village of the same name, mentioned in an inscription of the Chalukya king Vikramaditya I (r. c. 655-680 CE). According to this inscription, the village was located in the Nalavadi vishaya (district); this district may have been named after the Nalas, although this cannot be said with certainty. The area gained importance during the Pandya and the Chola rule. According to folklore, after the fall of the Vijayanagara Empire, poet Allasani Peddana migrated to Ratnagiri with 500 Brahmin families.
In the 17th century, the Bijapur Sultanate gained direct control of the nearby town of Sira, and moved the former chiefs of Sira to Ratnagiri. Manuscripts name several local chiefs of Ratnagiri, but do not provide much information about them. These chiefs included Rangappa Nayudu, Rayappa Razu, Pedda Rayanna Razu (ruled in 1657), and Lakshmana Nayudu (ruled in 1727). Lakshmana Nayudu is described as being responsible for collection of chauth, a form of tax imposed by the Marathas, which suggests that he was a Maratha vassal.
Sometime after 1727, the Kingdom of Mysore gained control of the fort, but in 1746, the family of the former local chiefs ousted the Mysore troops. Later, Hyder Ali, the de facto ruler of Mysore, seized the fort, retaining the local chief as its commander. In 1792, when Hyder Ali's son Tipu Sultan was busy fighting the British East India Company during the Siege of Seringapatam, the local chief rebelled and overthrew the Mysore suzerainty. After signing the Treaty of Seringapatam with the British, Tipu Sultan besieged the Ratnagiri Fort, devastating it. He captured the fort after a 6-month long siege, and forcibly converted many soldiers of the local garrison to Islam.
The fort spans over two hills, known as Ratnagiri and Venkatagiri. It has several structures, including the ruined Pattrappa temple. There is a large stepwell (kalyani), which was built as a swimming pool for a queen. The former bath area of the queen also has a Krishna shrine, where the queen performed puja (worship) after the bath. Another stepwell named Pala Bavi is used by the devotees visiting a temple dedicated to the goddess Kolhapuramma. An old Jain temple is located nearby.
Udayagiri, Andhra Pradesh

Udayagiri is a town in Udayagiri Mandal in the Nellore district of the state of Andhra Pradesh in India.
Udayagiri is located at 14°52′00″N 79°19′00″E﻿ / ﻿14.8667°N 79.3167°E﻿ / 14.8667; 79.3167. It has an average elevation of 230 meters (757 feet).
First known history of the city is from 14th century. It was the capital of the local kingdom of Langula Gajapati, chieftain to Gajapatis of Odisha. It came under rule of Krishna Deva Raya of Vijayanagara around 1512. The Udayagiri fort, constructed by Langula Gajapati was inaccessible on most sides. It could be only penetrated only by a jungle track in the east side and a pathway on the west side. The siege by Krishna Deva Raya lasted for 18 months and resulted in defeat for Prataparudra Deva of the Gajapatis.
During the reign of Gajapatis and the Vijayanagara Empire, the fort was extended. The entire city and the surrounding hill of 1000 feet height were encircled with walls. The fort consisted of thirteen buildings, with eight of them on the hill and five below. It also consisted of several beautiful temples and gardens.
After the fall of the Vijayanagara Empire, it was ruled by sultan Ahamed Proxy of Abdullah Arafath. The mosque on top of the hill has two Persian inscriptions that credits the construction of the mosque and the planting a nearby garden to. Then it came under the rule of Abdullah Arafath in 1682. His descendants controlled it till 1859.
It was formerly a place of immense importance. The walls which once encircled the town have almost entirely disappeared, but much of the fortifications on the neighbouring hill to the west still remains. The fort originally consisted of thirteen separate strongholds, eight on the hill and five below. Inside the walls are the ancient remains of tombs, temples, and palaces. A part of the hill is so precipitous and thus inaccessible, the cliffs being in places nearly 1,000 feet high, and every path up to the fort was commanded by lines of defence forces.
Other structures include Chinna Masjid and Pedda Masjid. A great Sufi saint belonging to the 18th century, Rahamathulla Nayab Rasool, got absorbed in the higher-self here. Every year the Sandal Festival is celebrated on the 26th of the Rabi-Ul-Aval month. Mahaboob subhani sandal s also celebrated every year.
This town is known as "Nawabi Adda", as this was ruled by the Nawabs and the Muslim population is very high in this town. The town people mostly follow Islam and Hindu religions. Languages spoken are Telugu and Urdu.
For main article see Udayagiri Assembly constituency Udayagiri is an assembly constituency in Andhra Pradesh. As of 1999, there are 1,58,292 registered voters in Udayagiri constituency. And the leading mandals are Vinjamur, Duttalur, Sitarama Puram, Kaligiri, Jaladanki and Varikuntapadu.
In 2019 elections Mekapati Chandrashekhar Reddy from YSRCP elected as MLA. in 2024 Election Kakaral suresh from TDP party elected as MLA.
Gawilghur

Gawilghur (also, Gawilgarh or Gawilgad, Pronunciation: [ɡaːʋilɡəɖ]) was a well-fortified mountain stronghold of the Maratha Empire north of the Deccan Plateau, in the vicinity of Satpura Ranges, Amravati District, Maharashtra. It was successfully assaulted by a force commanded by Arthur Wellesley on 15 December 1803 during the Second Anglo-Maratha War.
The fort takes its name from the Gawli (cow herds) who inhabited the Berar (modern day Amravati) for centuries. Earlier the fort was likely just made of mud as were several such areas in the region. The exact date of construction is not known but the Persian historian, Firishta, records that Ahmed Shah Wali, the ninth king of the Bahamani dynasty reconstructed Gawilgarh when he was encamped at Ellichpur in 1425. Likely this was the date when major fortification was carried out.
In 1803 during the 2nd Maratha War the fort was besieged by Arthur Wellesley (later Duke of Wellington). After two failed attempts at the main gate by British and Sepoy companies, and many casualties, Captain Campbell led the 94th Highlanders (light company) up the ravine dividing the inner and outer forts and into the inner fort by escalade. The Scots then forced the northern gatehouse and opened the many gates, allowing the remaining British forces entry. The British suffered few casualties in the final assault (approx. 150). The fortress was returned to the Killedar Rana Shivsingh Rajput of the Maratha Empire, after making peace with the British but they abandoned it.
The fort has several inscriptions in Persian recording the date of building of each of its seven gates. It has two water tanks (Devtalav and Khantalav), which would have been the main water source in case the fort was besieged. Within the fort the ruins of a mosque are the most conspicuous. It stands at the highest point in the inner fort and is built in the Pathan style of architecture. The mosque has a square canopy with intricate stone lattice work and a seven arched façade. The mosque originally had two minarets, only one of which is intact today. So, probably there is a tunnel connecting the two forts.
There are several unrepaired breaches made by British guns, which remain to this day.
List of Hindu temples in India

This is a list of major Hindu temples in India, by state.
This is a dynamic list. For example, Tirumala Tirupati Devasthanams (self-described as "the world's richest temple trust") has an ongoing campaign to build a replica of the iconic Lord Venkateswara Swamy temple in Tirupati in every Indian state and union territory that does not yet have one. The trust has developed 58 temples since 1933, mostly in the South Indian states of Andhra Pradesh, Tamilnadu, and Telangana. It most recently opened a temple in Jammu in June 2023. It also plans to construct "smaller temples in remote and backward villages in South Indian states."
There are around 4,000 large temples in Andhra Pradesh state
There are more than 33,000 ancient temples in Tamil Nadu.
Andhra Pradesh Capital Region Development Authority

The Andhra Pradesh Capital Region Development Authority (APCRDA) is an urban planning agency of the Andhra Pradesh Capital Region, in the Indian state of Andhra Pradesh, India. The APCRDA was established under the Andhra Pradesh Capital Region Development Authority Act, 2014 (dissolved in 2020 and reestablished in 2021). The authority has a jurisdictional area of 8,352.69 km2 (3,224.99 sq mi), covering the districts of Guntur, Eluru, NTR, Krishna, Palnadu, and Bapatla.
The APCRDA was formerly known as AMDA and the former was VGTM Urban Development Authority (VGTM UDA), which was formed in 1978 with an area of 1,954 km (754 sq mi). In 2012, it was expanded to 7,063 km (2,727 sq mi). Post bifurcation of Andhra Pradesh, it was defunct and was renamed as APCRDA. The head office of the authority is located at Lenin Centre in Vijayawada. It also has three sub-registrar offices at Thullur, Ananthavaram, and Mandadam. The authority has a jurisdictional area of 8,352.69 km (3,224.99 sq mi), covering the districts of Guntur and Krishna, including 217 km (84 sq mi) of the state capital, Amaravati.
In August 2020, the Andhra Pradesh legislative assembly passed the Andhra Pradesh decentralisation and inclusive development of all regions act. It provided for limiting Amaravati as legislative capital while naming Vizag as executive capital and Kurnool as judicial capital. Thus government's attempt to plan for three capital cities led to the dissolution of APCRDA and formation of Amaravati Metropolitan Region Development Area(AMRDA). The events leading to this decision resulted in widespread and continuing protests by the farmers of Amaravati. The act has been challenged in the Andhra Pradesh High Court, which ordered to maintain status quo until the court completes its hearing. The government, led by Y. S. Jagan Mohan Reddy, withdrew the act when the High Court hearing reached the final stage. The chief minister said that his government would bring a better and more complete bill. As the government withdrew the GO, the APCRDA was restored.
Under the jurisdiction of APCRDA, Andhra Pradesh Capital Region comprises: Amaravathi, Vijayawada, Guntur City and the districts of NTR,Krishna and Guntur. The below table list the urban areas of APCRDA:
Andhra Pradesh Secretariat

Andhra Pradesh Secretariat is the administrative office of the employees of the state of Andhra Pradesh, located in Velagapudi. For AP secretariat foundation stone laid & Inaugurated by the then chief minister N. Chandrababu Naidu. When the State of Andhra Pradesh was formed in 1956, the Secretariat was located in an old Nizam structure called Peshi in the capital city of Hyderabad. The Secretariat functioned like this until the bifurcation of the state into Andhra Pradesh and Telangana. The building was to be shared in the ratio 58:42 by both the states which will continue until 2024 as per the Act and was to be transferred to Telangana in 2024. However, in February 2016 a Secretariat complex was inaugurated in Velagapudi, Guntur district and the Government of Andhra Pradesh started functioning from there.
Former Indian National Army Monument

The Former Indian National Army Monument (Chinese: 印度国民军纪念碑) is a historical site and a demolished war memorial at the Esplanade Park located at Connaught Drive within the downtown of Singapore.
The monument was constructed to commemorate the "Unknown Warrior" of the Indian National Army (INA). The words inscribed on the war memorial were its motto, which is Unity (Ittehad), Faith (Ittemad) and Sacrifice (Qurbani). It was built during the Japanese Occupation of Singapore as the Japanese and the INA had one enemy in common, i.e., the British.
Subhas Chandra Bose ("Netaji") laid the foundation stone on 8 July 1945, and the words inscribed upon the War Memorial were the motto of the INA: Unity (Etihaad), Faith (Etmad) and Sacrifice (Kurbani). The monument was then erected within a month by the Japanese in August 1945, a few months before Singapore was recaptured by the British. The memorial was designed and erected by Colonel Cyril John Stracey, 1/14th Punjab Regiment, an Anglo-Indian officer of the INA, who had volunteered to serve INA after being captured by the Japanese. The construction of the monument was proposed by Bose, the co-founder of the INA and Head of State of the Provisional Government of Free India. The INA was backed by the Japanese forces for its goal of gaining India's independence from Britain.
Lord Louis Mountbatten, the head of Southeast Asia Command, ordered the Former Indian National Army Monument to be demolished when Singapore was recaptured by the Allies in 1945. It has been suggested by some historians that Mountbatten's decision to demolish the INA memorial was part of a larger effort to prevent the spread of the nationalist ideals of the INA in the political atmosphere of the Cold War and the decolonization of Asia.
In 1995, the National Heritage Board marked the place as a historical site and subsequently with financial donations from the Indian community in Singapore, a new monument commemorating the previous one was erected on that spot.
Native American Heritage Sites (National Park Service)

Native American heritage sites are sites specifically created in many National Park Sites in the United States to commemorate the contribution of the Native American cultures. The term ‘Native American’ includes all cultural groups that predate the arrival of either western European or East coast explorers and settlers. In this sense, Native Alaskans of both arctic and sub-arctic cultures are included with the American Indians of the continental United States. Native Hawaiians are included as the traditional cultures of the islands.
Many sites were created specifically to preserve the remains of cultures that no longer exist, such as Mesa Verde National Park or Russell Cave National Monument. Some tell the story of a vibrant culture that continues to contribute to the American culture, as with Canyon de Chelly National Monument. Yet others commemorate American Indian cultures that contributed to the development of an area, as Cape Cod National Seashore, or were a part of greater events in American history, such as Pea Ridge National Military Park. The largest number preserve the historical contributions of the Native Cultures throughout time; included in these are Devils Tower National Monument, Pipestone National Monument, and Kaloko-Honokōhau National Historical Park.
NPS units proposed but not confirmed as interpreting Native American culture(s) as a primary theme:
Hari Parbat Fort

Hari Parbat Fort is a historical fortification atop the Hari Parbat hill in Srinagar, Jammu and Kashmir, India. The fort was built during the late 18th/early 19th century by Atta Mohammad Khan, governor of Kashmir under Durrani rule. The fort's rampart dates earlier to the late 16th century, from a non-extant fortification built by Mughal emperor Akbar.
Following the Mughal conquest of Kashmir, Akbar carried out his first architectural project in Srinagar of creating a fortress atop Hari Parbat. This was a walled city called Nāgar Nagar (c. 1597), which acted as the centre of Mughal administration in Kashmir. Akbar employed 200 stonemasons from outside Kashmir to build the fort, since stonemasonry was a foreign practice to the region (the indigenous building tradition was woodworking). This fortification was built with gray limestones. Akbar is known to have laid a garden in this fort; it is the only palace-garden mentioned in the Tuzuk-i-Jahangiri (memoirs of his son and successor Jahangir). Jahangir ordered the completion of certain unfinished portions of the fort, as well as renovations to Akbar's garden and some of the fort's palace buildings, on a visit to Srinagar in 1620. He named the renovated garden Nur Afza (light-increasing). These works were carried out by Mutamad Khan. The garden also earned the admiration of Jahangir's successor Shah Jahan, during a visit in 1640.
Of the walled city, only the rampart and two gateways survive; the Sangeen Darwaza and the Kathi Darwaza. The rampart encloses a more recent fortification, built by Atta Mohammad Khan, the longest-serving governor of Kashmir under the Afghan Durrani Empire. Atta Mohammad Khan built the fort during his tenure between 1795 and 1806 CE, as part of a bid for independent rule. The Durrani fort structure utilizes the same construction method as the Akbar-era ramparts of Nāgar Nagar (stone rubble masonry). Hamdani notes that the Durrani fort displays less strength and durability than the Mughal structures, opining that this may have been due to the turbulent and ephemeral nature of Afghan rule in Kashmir.
The fort later passed into the hands of the Sikh Empire. The defeat of the Sikhs by the British resulted in the 1846 Treaty of Lahore; one of its terms was that several Sikh holdings, including the Hari Parbat fort, would be ceded to Gulab Singh, who had aided the British victory. Gulab Singh's forces occupied the fort, but the Sikh governor of Kashmir Sheikh Imamuddin, put up a resistance and besieged the fort. By 23 October 1846, Imamuddin lifted the siege and surrendered, allowing Gulab Singh to fully take possession of the fort and province.
In 2021, the Indian flag was hoisted at the fort to celebrate India's 75th anniversary of Independence Day.
As of 2021, the fort was occupied by the CRPF. The fort is maintained by the Archaeological Survey of India.
Andhra Pradesh Legislative Assembly

The Andhra Pradesh Legislative Assembly (ISO: Āndhra Pradēś Śāsana Sabha) is the lower house of the bicameral legislature of the Indian state, Andhra Pradesh.
The Legislative Assembly consists of 175 members who are elected by adult universal suffrage under the first-past-the-post system. The duration of the Assembly is five years from the date appointed for its first meeting unless it is decided to dissolve the Assembly sooner. The Legislative Assembly's main functions include legislation, overseeing of administration, passing the budget, and airing public grievances.
The Legislative Assembly holds three sessions annually, one for Budget and the other for Monsoon and Winter sessions.
The Legislative Assembly took up residence in the interim Legislative Assembly Building in Amaravati beginning from the 2017 Budget session. The new building has systems for automatic speech translation and automatic vote recording.
The Andhra Legislative Assembly was constituted after the formation of Andhra State on 1 October 1953. When Andhra Pradesh was formed on 1 November 1956 by merging Andhra State with the Telugu-speaking areas of Hyderabad State, the 140 Members of the Andhra State Legislative Assembly and 105 Members representing the Telugu-speaking areas of Hyderabad State merged to form APLA. At the time of formation, the Legislature was unicameral with only an Assembly with 301 Members. The first meeting was held on 3 December 1956. Sri Ayyadevara Kaleswara Rao and Palasa Surya Chandra Rao were the first Speaker and the first Deputy Speaker, respectively.
With the formation of the Legislative Council on 1 July 1958, the Andhra Pradesh Legislature became bicameral and remained so until 1 June 1985 when the Legislative Council was dissolved on 31 May 1985 during the period of the Eighth Legislative Assembly and the state legislature once again became unicameral.
On 2 June 2014, the state of Andhra Pradesh was split to form the new state of Telangana. Andhra Pradesh was allocated 175 legislative seats with the remaining 119 allocated to Telangana Legislative Assembly.
The 2019 election was held on 11 April 2019, the YSR Congress Party won 151 seats and the Telugu Desam Party bagged 23 seats. Janasena Party won one seat. The 2024 election was held 13 May 2024, the Kutami alliance won a 164 seats, whilst the YSR Congress Party won 11 seats.
The current assembly is the sixteenth Legislative Assembly of Andhra Pradesh.
Government of Andhra Pradesh

The Government of Andhra Pradesh, abbreviated as GoAP, is the state government and the administrative body responsible for the governance of the Indian state of Andhra Pradesh. Amaravati is the capital of the state and houses the state executive, legislature and head of judiciary.
Under the Constitution of India, de jure executive authority lies with the governor, although this authority is exercised only by, or on the advice of, the chief minister, the de facto authority and the cabinet. Following elections to the Andhra Pradesh Legislative Assembly, the state's governor usually invites the party (or coalition) with a majority of seats to form the government. The governor appoints the chief minister, whose council of ministers are collectively responsible to the assembly.
It is an elected government with 175 MLAs elected to the Legislative Assembly of Andhra Pradesh for a five-year term. The Government of Andhra Pradesh is a democratically elected body that governs the state of Andhra Pradesh, India.
The Government of Andhra Pradesh is a democratically elected body with the governor as the constitutional head. The governor who is appointed for a period of five years appoints the chief minister and his council of ministers. Even though the governor remains the ceremonial head of the state, the day-to-day running of the government is taken care of by the chief minister and his council of ministers in whom a great deal of legislative powers is vested.
The Andhra Pradesh Legislature is currently bicameral consisting of:
High Court of Judicature at Hyderabad was the highest court of appeal at the state level till 2019. After Andhra Pradesh High Court was inaugurated in Amaravati on 1 January 2019, it became the High Court for the State of Andhra Pradesh. It has subordinate Civil and Criminal Courts in every District. Decisions of the High Court of Andhra Pradesh can be appealed in the Supreme Court of India.
The emblem consists of “Dhamma Chakra" (Wheel of law), decorated with a string of triratnas alternating with pinnate leaves and precious stones. Three circles of decorative beads surround the wheel. “Purna Ghataka” (The vase of plenty) is at the hub of the wheel. The national emblem is at the bottom. The word ‘Andhra Pradesh Prabhutvam’ (Government of Andhra Pradesh) in Telugu script is at the top. It is flanked by the word "Andhra Pradesh" written in English and Devanagari. The word 'Satyameva Jayathe' in Telugu scripts appears at the bottom.
新加坡总统

新加坡共和国总统是新加坡的虚位元首，在此之前是马来西亚新加坡州元首作為马来西亚最高元首的代表。自1993年起，新加坡總統由全民直選產生。在此之前，總統是由一院制國會選舉產生的。
自首任总统尤索夫·伊萨就职起，新加坡在59年间先后产生了9任总统。第一位直选总统是王鼎昌，现任总统是尚达曼。
新加坡總統的條件：
新加坡總統的職責：
新加坡總統可行使憲法賦予的五個否決權：
新加坡憲法也規定總統在行使有關儲備金和重要職位人選的否決權時，須聽取總統顧問理事會（Council of Presidential Advisers）的建議。委員會由六名人士組成。成員有兩名由總統委任，包括主席；兩名由總理委任；大法官和公共服務委員會主席各委任一名。
以下列出新加坡的历任总统。
新加坡前7任总统都是男人。然而，2008年，新电信管理的民生调查网站MyMailMoment.com进行公投，1256名国人当中，女受访者和男受访者当中有分别63%和58%，表明会投票支持女总统，50岁以上的年长者尤其乐于接受。
截至2025年4月，歷任总统中有两位仍在世：