davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
2007 වි20 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානය

අන්තර්ජාතික ක්‍රිකට් වංශකතාවේ නව පරිච්චේදයක ඇරඹුමක් ලෙස පන්දුවාර 20-20 ක්‍රිකට් තරඟ සඳහා ලෝක කුසලාන තරඟාවලිය වර්ෂ 2007 දී දකුණු අප්‍රිකාවේදී පළමුවරට පවත්වන ලදී. ලෝ වටා විසිරී සිටින ක්‍රිකට් ලෝලීන් හට නවමු අත්දැකීමක් ලබාදෙමින් මෙම තරඟාවලිය 2007 සැප්තැම්බර් 11 සිට 24 දින දක්වා දකුණු අප්‍රිකානු ක්‍රීඩාංගන 3ක පැවැත්විය. මෙම තරඟාවලිය සඳහා ටෙස්ට් වරම් ලද කණ්ඩායම් 10ත් එක්දින ජාත්‍යන්තර වරම් ලද කෙන්යාව සහ ස්කොට්ලන්තය සමඟ කණ්ඩායම් 12ක් කාණ්ඩ 4ක් යටතේ පළමුව තරඟ කරන ලදී. පළමුවන 20-20 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානය දිනා ගැනීමට ඉන්දියාව සහ පාකිස්තානය අවසාන මහා තරඟයේදී ගැටුනු නමුදු තියුණු තරඟයකින් පසු ඉන්දියාව ජයග්‍රහණය කරන ලදී.
සෑම තරඟයක් සඳහාම ජයග්‍රාහී කණ්ඩායමට ලකුණු 2ක් පිරිනැමෙන අතර තරඟයේ විසඳුමක් නොමැතිනම් කණ්ඩායම් 2 සඳහා ලකුණු 1 බැඟින් පිරිනමනු ලැබුණි. පරාජිත කණ්ඩායම සඳහා ලකුණු පිරිනොනැමින. නමුත් යම් තරඟයක් ලකුණු සමවීමෙන් අවසන් වුවහොත් ඒ සඳහා බෝල්-අවුට් ක්‍රමය මඟින් ජයග්‍රාහකයා තෝරාගනු ලැබූ අතර මෙම තරඟාවලියේ ඉන්දියාව හා පාකිස්තානය අතර පැවති මූලික වටයේ තරඟයේ තීරණය මේ ආකාරයෙන් ලබාදෙන ලදී.
පළමු වටයේ සහ සුපිරි 8 වටය සඳහා කණ්ඩායම් ශ්‍රේණිගතකිරීම සඳහා පහත දැක්වෙන ආකාරයේ නිර්ණායකයන් භාවිතා කරන ලදී.
ටෙස්ට් කණ්ඩායම් 10 ට අමතරව 2007 WCL පළමු කොටසේ පළමු හා දෙවන ස්ථානයට පත්වීමෙන් කෙන්යාව සහ ස්කොට්ලන්තය ලෝක විස්සයි20 සඳහා සුදුසුකම් ලැබීය.
සියලුම තරඟ පහත ක්‍රීඩාංගණ තුනේදී පැවැත්විණි.
සහභාගි වූ කණ්ඩායම් 12 කණ්ඩායම් තුන බැගින් වූ කාණ්ඩ හතරකට බෙදා ඇත. 2007 මාර්තු 1 වන දිනට විස්සයි20 කණ්ඩායම් ශ්‍රේණිගත කිරීම් මත පදනම්ව කාණ්ඩ තීරණය කරන ලදී. සෑම කාණ්ඩයකින්ම පළමු කණ්ඩායම් දෙක තරඟාවලියේ දෙවන අදියර දක්වා ගියේය.
මෙම තරඟාවලියේ සුපර් 8 ආකෘතිය නිර්මාණය කර ඇත්තේ තරඟාවලිය ආරම්භයේදීම එක් එක් කාණ්ඩයෙන් ඉහලම ශ්‍රේණි 2 ට කලින් තීරණය කළ පරිදිය. කණ්ඩායම සුපිරි අට කාණ්ඩයේ E හෝ F කාණ්ඩයට සුදුසුකම් ලබන්නේද යන්න තීරණය කිරීමේදී කණ්ඩායමේ සැබෑ දක්‍ෂතා කිසිදු කාර්යභාරයක් ඉටු කළේ නැත. උදාහරණයක් ලෙස, C කාණ්ඩයේ දී, ශ්‍රී ලංකාව නවසීලන්තයට වඩා වැඩි ලකුණු සංඛ්‍යාවක් ලබා අවසන් වුවද, සුපිරි අට කාණ්ඩයට තේරීමේදී නවසීලන්තය කාණ්ඩයේ පළමු ස්ථානය (C1) රඳවා ගත් අතර, ශ්‍රී ලංකාව කාණ්ඩයේ දෙවැනි ස්ථානය (C2) රඳවා ගත්තේය.
පළමු ශ්‍රේණිගත කණ්ඩායම් දෙකට වඩා තුන්වන ශ්‍රේණිගත කණ්ඩායමක් සුදුසුකම් ලැබුවහොත්, එය ඉවත් කරන ලද කණ්ඩායමේ ශ්‍රේණිගත කිරීම ලබා ගත්තේය. මෙය සිදු වූයේ A කාණ්ඩයේ පමණි, එහිදී බංග්ලාදේශය (මුල් ශ්‍රේණිගත කිරීම A3) බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් (මුල් ශ්‍රේණිගත කිරීම A2) ඉදිරියෙන් සුදුසුකම් ලැබූ අතර එම නිසා F කාණ්ඩයේ A2 ස්ථානයට පත්විය.
එම කණ්ඩායම් අට කණ්ඩායම් හතර බැගින් වූ කාණ්ඩ දෙකකට බෙදා තිබුණි. සෑම කාණ්ඩයකින්ම පෙරමුණ ගත් කණ්ඩායම් දෙක අවසන් පූර්ව වටයට සුදුසුකම් ලබා ගත්හ.
තරගාවලියේ වැඩිම ලකුණු ලාභියා වූයේ මැතිව් හේඩ්න් ලකුණු 265ක් රැස් කළ අතර වැඩිම කඩුලු ලාභියා වූ උමාර් ගුල් කඩුලු 13ක් දවා ගනිමින්. එක් එක් කාණ්ඩයේ ඉහළම පහ වන්නේ:
ICC විනිසුරුවන්ගේ එලයිට් පැනලයෙන් විනිසුරුවන් සහ ICC තරග තීරක එලයිට් පැනලයෙන් තරග තීරකයන් තෝරා ගන්නා ලදී.
2007 ICC ලෝක කුසලාන විස්සයි20 තරගාවලිය මාධ්‍ය ආවරණය පහත පරිදි විය.
ඉන්දියා ජාතික ක්‍රිකට් කණ්ඩායම

ටීම් ඉන්ඩියා සහ මෙන් ඉන් බ්ලූ ලෙසින්ද හැඳින්වෙන, ඉන්දියානු ක්‍රිකට් කණ්ඩායම, ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාව තුල ඉන්දියාව නියෝජනය කරයි. ඉන්දියා ක්‍රිකට් පාලක මණ්ඩලය වෙතින් පාලනය වන එය, ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් කවුන්සිලයෙහි ටෙස්ට්, එක්දින සහ විස්සයි20 තත්ත්වයන් සහිත පූර්ණ සාමාජිකයෙකි.
18වන සියවසෙහිදී යුරෝපියානු වෙළෙඳ නාවිකයන් විසින් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාව ඉන්දියාවට හඳුන්වා දෙමින් 1792 වසරෙහිදී ඉන්දියාවෙහි පළමු ක්‍රිකට් ක්‍රීඩා සමාජය කොල්කටා නගරයෙහිදී පිහිටුවනු ලැබුවත්, ඉන්දියාවේ ජාතික ක්‍රිකට් කණ්ඩායම විසින් එහි පළමු ටෙස්ට් තරගය ලෝඩ්ස් ක්‍රීඩාංගණයෙහිදී ක්‍රීඩා කිරීම 1932 ජූනි 25 දින තෙක් පමාවී සිදුවූ අතර, ටෙස්ට් තත්ත්වය පිරිනැමුනු හයවන කණ්ඩායම එය විය. එය විසින් ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාවෙහි නියුතු වූ පළමු වසර පනහ තුල, දුර්වල කණ්ඩායම් අතරින් එකක් බවට ඉන්දියාව සැලකුණේ එය ක්‍රීඩා කළ පළමු ටෙස්ට් තරග 196 අතරින් තරග 35 ක් පමණක් එය විසින් දිනා ගත් නිසාය. එහි පළමු ටෙස්ට් ජයග්‍රහණය සඳහා, 1932 වසරෙන් පසුව 1952 වසර දක්වාම, එනම් දළ වශයෙන් වසර 20 ක් පොරොත්තු වීමට ඉන්දියාවට සිදු විය. කෙසේවෙතත්, 1970 ගණන් වලදී සුනිල් ගවස්කාර් සහ ගුන්දප්පා විශ්වනාත් වැනි පිතිකරුවන්, තුන්-ඉරියව් ක්‍රීඩක කපිල් දේව් සහ ඉන්දියානු දඟ පන්දු චතුරංගිකය වූ ඉරාපලි ප්‍රසන්නා, ශ්‍රීනිවාසරාඝවන් වෙන්කටරාඝවන්, භගවත් චන්ද්‍රසේකර් සහ බිෂන් සිං බේදි වැන්නන්ගේ සම්ප්‍රාප්තිය හා සමගම එය වඩාත් ශක්තිමත් කණ්ඩායමක් බවට පත් විය.
බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් ක්‍රිකට් කණ්ඩායම

බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් ලෙසින් හෝ ග්‍රාම්‍ය ලෙසින් වින්ඩීස් ලෙසින්ද හැඳින්වෙන, බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් ක්‍රිකට් කණ්ඩායම යනු, ප්‍රධාන වශයෙන් ඉංග්‍රීසි -කතාකරන කැරිබියානු රටවල්, බ්‍රිතාන්‍ය පරායත්ත සහ බ්‍රිතාන්‍ය-නොවන පරායත්ත 15 ක ක්‍රීඩා සන්ධීයනයක් නිරූපණය කරන, බහු-ජාතික ක්‍රිකට් කණ්ඩායමකි.
List of Sri Lankan cricket teams

This is a list of Sri Lankan cricket teams who have played all forms of the game, past and present.
These are the clubs with current first-class, List A and Twenty20 status who are playing in Sri Lanka's major tournaments: the SLC Major League Tournament, the SLC Major Clubs Limited Overs Tournament, and the SLC Major Clubs T20 Tournament.
Some of these clubs continue to field teams, but at sub-first-class level.
A former first-class tournament in which the following teams participated:
Indian cricket team in Sri Lanka in 2024

The Indian cricket team toured Sri Lanka in July and August 2024 to play the Sri Lanka cricket team. The tour consisted of three Twenty20 International (T20I) and three One Day International (ODI) matches. In November 2023, Sri Lanka Cricket (SLC) announced its international calendar for 2024 and confirmed the bilateral series. India last toured Sri Lanka in 2021. In July 2024, Sri Lanka Cricket confirmed the fixtures for the tour. This was Gautam Gambhir's first assignment as head coach and Suryakumar Yadav's first series as full-time T20I captain of India. India won the T20I series whitewashing Sri Lanka by 3-0. However, Sri Lanka won the ODI series defeating India by 2-0. It was their first bilateral ODI-series win in 27 years against India since 1997.
On 24 July 2024, Dushmantha Chameera was ruled out of the series due to bronchitis, Asitha Fernando was named as his replacement. On 25 July 2024, Nuwan Thushara was ruled out of the T20I series with a broken finger in his left hand, Dilshan Madushanka was named as his replacement. On 26 July, Binura Fernando was hospitalized due to a chest infection, Ramesh Mendis was added to the squad as a stand-by player. On 1 August 2024, both Matheesha Pathirana and Dilshan Madushanka were ruled out due to injuries and were replaced by Mohamed Shiraz and Eshan Malinga. Kusal Perera, Pramod Madushan and Jeffrey Vandersay were added to the squad as stand-by players. On 3 August 2024, Wanindu Hasaranga was ruled out of the rest of the ODI matches due to hamstring injury and was replaced by Jeffrey Vandersay.
Sri Lankan cricket team in England in 2024
Glossary of cricket terms

This is a general glossary of the terminology used in the sport of cricket. Where words in a sentence are also defined elsewhere in this article, they appear in italics. Certain aspects of cricket terminology are explained in more detail in cricket statistics and the naming of fielding positions is explained at fielding (cricket).
Cricket is known for its rich terminology. Some terms are often thought to be arcane and humorous by those not familiar with the game.
Printed sources:
Websites:
List A cricket

List A cricket is a classification of the limited-overs (one-day) form of the sport of cricket, with games lasting up to eight hours. List A cricket includes One Day International (ODI) matches and various domestic competitions in which the number of overs in an innings per team ranges from forty to sixty, most commonly fifty overs, as well as some international matches involving nations who have not achieved official ODI status. Together with first-class and Twenty20 cricket, List A is one of the three major forms of cricket recognised by the International Cricket Council (ICC). In November 2021, the ICC retrospectively applied List A status to women's cricket, aligning it with the men's game.
Most Test cricketing nations have some form of domestic List A competition. The scheduled number of overs in List A cricket ranges from forty to sixty overs per side, most commonly fifty overs.
The categorisation of cricket matches as "List A" was not officially endorsed by the International Cricket Council until 2006, when the ICC announced it, along with its member associations, would be determining this classification in a manner similar to that done for first-class matches.
The Association of Cricket Statisticians and Historians created this category for the purpose of providing an equivalent to first-class cricket, to allow the generation of career records and statistics for comparable one-day matches. Only the more important one-day competitions in each country, plus matches against a touring Test team, are included. The categorisation was the work of Philip Bailey.
Matches were divided into three categories:
The first match retrospectively designated as a 'List A' game was played between Lancashire and Leicestershire in May 1963, in the preliminary round of the Gillette Cup. Each side batted for 65 overs, and bowlers were restricted to 15 overs each.
రామకృష్ణ మఠం

రామకృష్ణ మఠం, అనేది 19వ శతాబ్దానికి చెందిన బెంగాల్కు చెందిన ఆధ్యాత్మికవేత్త రామకృష్ణ పరమహంస పురుషుల కోసం ఏర్పాటు చేసిన సన్యాసాశ్రమం పేరు. దీనికి అనుబంధ సంస్థయైన రామక్రిష్ణ మిషన్, ఆయన ప్రియశిష్యుడైన స్వామీ వివేకానంద ఆయన తత్వాలను వ్యాప్తి చేయడానికి స్థాపించిన ఆధ్యాత్మిక సంస్థ.ఈ రెండు సంస్థల ప్రధాన కార్యాలయాలు పశ్చిమ బెంగాల్ లోని బేలూర్ మఠం దగ్గర ఉన్నాయి. రామకృష్ణ మిషన్ ను మే 1, 1897లో స్థాపించడం జరిగింది. ఇవి రెండూ న్యాయపరంగా, ఆర్థిక పరంగా రెండు ప్రత్యేక సంస్థలైనప్పటికీ, చాలా కార్యక్రమాలను కలిసే రూపొందిస్తాయి, కాబట్టి వీటిని జంట సంస్థలుగా పరిగణించవచ్చు. ఈ జంట సంస్థల ప్రధాన లక్ష్యం సర్వమత సామరస్యం, సామాజిక సమానత్వం, వెల్లివిరియడం. జాతి, వర్గ, కుల, మత, ప్రాంతీయ, లింగ భేదాలు లేకుండా మానవాళి సుఖశాంతులతో జీవించడం, మానవుని సర్వతోముఖాభివృద్ధి. దీనికి భారతదేశంలో, విదేశాలలో 166 కార్యాలయ శాఖలున్నాయి.
రామకృష్ణ మఠం అనేది రామకృష్ణ పరమహంస పురుషులకు కోసం ఏర్పాటు చేసిన సన్యాసాశ్రమం. రామకృష్ణ మిషన్ ఆయన శిష్యుడైన స్వామీ వివేకానంద శ్రీరామ కృష్ణ తత్వమును వ్యాప్తి చేయడానికి ఏర్పాటు చేసిన ఒక ఆధ్యాత్మిక సంస్థ. ఇది ప్రభుత్వ గుర్తింపు పొందిన ఒక సేవా సంస్థ. ఇవి రెండూ న్యాయపరంగా, ఆర్థిక పరంగా రెండు ప్రత్యేక సంస్థలైనప్పటికీ, చాలా కార్యక్రమాలను కలిసే రూపొందిస్తాయి, కాబట్టి వీటిని జంట సంస్థలుగా పరిగణించవచ్చురామకృష్ణ మఠానికి చెందిన సన్యాసులు, భక్తులు కలిసి ప్రధానంగా భారతదేశంలో అనేక సేవా కార్యక్రమాలు నిర్వహిస్తుంటారు.
హైదరాబాదు మఠంలో విద్యార్థులకు అత్యంత తక్కువ ఫీజులతో ఆంగ్లము నేర్పేందుకు అతిపెద్ద విద్యాలయము ఉంది.
స్వామి శివానంద

తారక్ నాథ్ ఘోసల్ గా జన్మించిన, స్వామి శివానంద (1854-1934) స్వామి శివానంద (1854-1934) ఒక హిందూ ఆధ్యాత్మిక నాయకుడు, రామకృష్ణ పరమహంస ప్రత్యక్ష శిష్యుడు, అతను రామకృష్ణ మిషన్‌కు రెండవ అధ్యక్షుడు. అతని భక్తులు ఆయనను మహాపురుష్ మహారాజ్ (గొప్ప ఆత్మ) అని పిలుస్తారు. శివానంద, సుబోధానంద మాత్రమే రామకృష్ణ ప్రత్యక్ష శిష్యులుగా చిత్రీకరించబడ్డారు. అతను బ్రహ్మజ్ఞాని ("బ్రాహ్మణం లేదా పరమాత్మ గురించి తెలిసినవాడు"). శివానంద తన సోదర సన్యాసుల పుట్టినరోజు వేడుకలను పరిచయం చేశాడు. బేలూరు మఠంలో విజ్ఞానానంద రూపొందించిన శ్రీరామకృష్ణ ఆలయానికి ఆయన శంకుస్థాపన చేశాడు.
శివానంద తన జీవిత ప్రయాణ కాలంలో, ఉత్తర భారతదేశం అంతటా పర్యటించాడు. అతను అల్మోరాకు వెళ్లి, అక్కడ అతనికి రామకృష్ణ శిష్యుల అభిమాని అయిన లాలా బద్రీలాల్ షా అనే స్థానిక ధనవంతుడితో పరిచయం ఏర్పర్చుకున్నాడు. 1893 చివరి భాగంలో, థియోసఫీపై ఆసక్తి ఉన్న ఆంగ్లేయుడైన స్టర్డీ, ఇంగ్లాండ్‌లో వివేకానందను కలిసిన తర్వాత అతని అభిమాని, అనుచరుడు అయ్యాడు. అతను ఆలోచనాత్మక జీవితాన్ని గడపడానికి మొగ్గు చూపాడు, అనేకసార్లు హిమాలయాలకు వెళ్ళాడు. 1909లో స్వామి తురియానందతో కలిసి అమర్‌నాథ్‌కు కూడా వెళ్లారు.
1930 నుండి, శివానంద ఆరోగ్యం వేగంగా క్షీణించింది. ఏప్రిల్ 1933లో అతను స్ట్రోక్‌తో బాధపడ్డాడు. 20 ఫిబ్రవరి 1934న, రామకృష్ణ పుట్టినరోజు తర్వాత కొన్ని రోజులకు, శివానంద మరణించాడు. బేలూరు మఠంలోని పాత మందిరానికి ఆనుకుని ఉన్న చిన్న గది 'శివానంద గది'గా ప్రసిద్ధి చెందింది.
స్వామి శారదానంద

శారదానంద (23 డిసెంబర్ 1865 - 19 ఆగస్టు 1927), స్వామి శారదానంద అని కూడా పిలుస్తారు, 1865లో శరత్ చంద్ర చక్రవర్తిగా జన్మించారు, రామకృష్ణ పరమహంస ప్రత్యక్ష సన్యాసుల శిష్యులలో ఒకరు.
శారదానంద రామకృష్ణ మఠం, రామకృష్ణ మిషన్‌కు మొదటి కార్యదర్శి, 1927లో మరణించే వరకు ఈ పదవిలో ఉన్నాడు. అతను కలకత్తాలోని బాగ్‌బజార్ ప్రాంతంలో ఉద్బోధన్ ఇంటిని స్థాపించాడు, ఇది ప్రధానంగా కలకత్తాలో శ్రీ శారదా దేవి బస కోసం నిర్మించబడింది, అక్కడ నుండి అతను బెంగాలీ పత్రిక ఉద్బోధన్‌ను ప్రచురించేవాడు. అక్కడ అతను రామకృష్ణ జీవితంపై బెంగాలీలో శ్రీ శ్రీరామకృష్ణ లీలాప్రసంగ వ్రాసాడు, అది శ్రీరామకృష్ణ, గ్రేట్ మాస్టర్ అని ఆంగ్లంలోకి అనువదించబడింది.
రామకృష్ణ మిషన్‌ను వివేకానందుడు మొదట స్థాపించినప్పుడు, అతను శారదానందను మిషన్‌కు కార్యదర్శిగా చేసాడు, ఆ పదవి అతని మరణం వరకు ముప్పై సంవత్సరాలు కొనసాగింది. పాశ్చాత్య దేశాల నుండి తిరిగి వచ్చిన తరువాత, శారదానంద కలకత్తాలోని ఆల్బర్ట్ హాల్‌లో వేదాంతంపై వరుస ఉపన్యాసాలు ఇచ్చారు. సంస్థ ప్రారంభ రోజులలో అతను స్వాతంత్ర్య సమరయోధులకు ఆశ్రయం కల్పించాడు.
శారదానంద 1914లో కిడ్నీ సమస్యతో బాధపడ్డాడు. అతను అనేక ఇతర వ్యాధులతో బాధపడ్డాడు, 1926లో అతని బాధలు మరింత తీవ్రమయ్యాయి. 6 ఆగస్టు 1927లో, అతని ఆరోగ్యం క్షిణస్థితికి చేరుకుంది, వైద్యులు దీనిని అపోప్లెక్సీగా నిర్ధారించారు. అతను స్పృహ కోలుకోలేక ఆగస్టు 19న మరణించాడు.
ఉత్తర భారతదేశం

ఉత్తర భారతదేశం లో హిమాచల్ ప్రదేశ్, ఉత్తరాఖండ్, పంజాబ్, హర్యానా, రాజస్థాన్, ఉత్తర ప్రదేశ్, మధ్య ప్రదేశ్, బీహార్, ఢిల్లీ రాష్ట్రాలు, జమ్మూ కాశ్మీరు, లడఖ్ చండీగఢ్ కేంద్రపాలిత ప్రాంతాలు ఉన్నాయి. ఇది మౌర్య, గుప్త, ముఘల్, సుర్, మరాఠా, సిక్కు , బ్రిటిష్ ఇండియా సామ్రాజ్యాలకు కేంద్రస్థానం. దీనిలో హిందువుల చార్ ధాం, హరిద్వార్, వారణాసి, మధుర, వైష్ణో దేవి , పుష్కర్ లు, బౌద్ధుల బుద్ధ గయ, సార్నాథ్ , కుషీనగర్ లు, సిక్కుల స్వర్ణ దేవాలయం, ముస్లింల అజ్మేర్ పుణ్యక్షేత్రాలున్నాయి.
ఉత్తర భారతదేశానికి వివిధ అధికారాలు వివిధ నిర్వచనాలిస్తాయి
భారతదేశ ప్రభుత్వ నిర్వచానుసారం జమ్మూ కాశ్మీరు, హిమాచల్ ప్రదేశ్, ఉత్తరాఖండ్, పంజాబ్, హర్యానా, రాజస్థాన్ , కేంద్రపాలిత ప్రాంతమైనచండీగఢ్లు వస్తాయి. , ఉత్తర మధ్య రాష్ట్రాలైన ఉత్తర ప్రదేశ్, మధ్య ప్రదేశ్, బీహార్ , ఢిల్లీలు కూడా వస్తాయి.
శైవ సిద్ధాంతం

శైవ సిద్ధాంతం అనేది శైవమతం యొక్క ఒక రూపం. ఇది ద్వంద్వ తత్వాన్ని ప్రతిపాదిస్తుంది, ఇక్కడ ఒక జీవి యొక్క అంతిమ, ఆదర్శ లక్ష్యం శివుని అనుగ్రహం ద్వారా జ్ఞానోదయమైన ఆత్మగా మారడం. ఇది ప్రధానంగా 5 నుండి 9 వ శతాబ్దం వరకూ చెందిన శైవ సాధువులు వ్రాసిన తమిళ భక్తి శ్లోకాలపై ఆధారపడి ఉంటుంది. దీనిని తిరుమురై అనే సేకరణ రూపంలో పిలుస్తారు. మేకండదేవర్ (13వ శతాబ్దం) దీని మొదటి తత్వవేత్త. శైవ సిద్ధాంతం యొక్క సూత్రప్రాయ ఆచారాలు, విశ్వోద్భవ శాస్త్రం, వేదాంతశాస్త్రం మొదలైనవి ఆగమాలు, వేద గ్రంథాలపై ఆధారపడి ఉంటాయి.
ఈ సంప్రదాయం భారతదేశం అంతటా ఒకప్పుడు ఆచరించబడిందని భావిస్తున్నారు. అయితే, ఉత్తర భారతదేశంలోని ముస్లింల అణచివేత కారణంగా శైవ సిద్ధాంతం దక్షిణాదికే పరిమితమైంది. అక్కడ అది నాయన్మార్ల భక్తి కవిత్వంలో వ్యక్తీకరించబడిన తమిళ శైవ ఉద్యమంతో కలిసిపోయింది. ఈ చారిత్రక సందర్భంలోనే శైవ సిద్ధాంతం సాధారణంగా "దక్షిణ" సంప్రదాయంగా పరిగణించబడుతుంది. ఇది ఇప్పటికీ సజీవంగా ఉంది. తిరుమురై, శైవ ఆగమాలు, "మేకాండ" లేదా "సిద్ధాంత" శాస్త్రాలు, అని పిలువబడే తమిళ భక్తి పాటల సంకలనం తమిళ శైవ సిద్ధాంతానికి సూత్రాన్ని ఏర్పరుస్తుంది.
నేడు, శైవ సిద్ధాంతానికి ప్రధానంగా దక్షిణ భారతదేశం, శ్రీలంకలో అనుయాయులున్నారు.
శైవ సిద్ధాంతం యొక్క అసలు రూపం అనిశ్చితంగా ఉంది. ఇది కాశ్మీరీ ఉత్తర శైవులు ఆమోదించిన ఒక మోనిస్టిక్ సిద్ధాంతంగా ఉద్భవించిందని భావిస్తారు. అయితే, ప్రారంభ శైవ సిద్ధాంతం భారతదేశంలో ఎక్కడో అభివృద్ధి చెంది ఉండవచ్చు, విముక్తిని అందించే ఆచార దీక్ష అనే భావన చుట్టూ నిర్మించబడిన మతంగా ఇది ఇతరులకు కనిపిస్తుంది. అటువంటి విముక్తి దీక్ష యొక్క భావన పాశుపత సంప్రదాయం నుండి తీసుకోబడినట్లు కనిపిస్తుంది. ఈ శాఖ యొక్క వేదాంతపు ప్రారంభ అభివృద్ధి సమయంలో, మోనిజం లేదా ద్వంద్వవాదం యొక్క ప్రశ్న ఇంకా ముఖ్యమైన సమస్యగా ఉద్భవించలేదు.
తమిళ శైవ కవియైన కుమారగురుపర దేశికర్, శైవ సిద్ధాంతం వేదాంత వృక్షపు మగ్గిన పండు అని చెప్పాడు. ఆంగ్లికన్ తమిళ పండితుడైన GU పోప్, శైవ సిద్ధాంతం ద్రావిడ జ్ఞానం యొక్క ఉత్తమ వ్యక్తీకరణ అని పేర్కొన్నాడు.
శైవ సిద్ధాంతం దక్షిణ భారతదేశం, శ్రీలంకల లోని శైవులు, ప్రత్యేకించి దక్షిణ భారతదేశంలోని బ్రాహ్మణులు, కొంగు వెల్లలార్, వెల్లలార్, నగరాథర్ సమాజాలు విస్తృతంగా ఆచరిస్తున్నారు. దీనికి తమిళనాడులో 50 లక్షలకు పైగా అనుయాయులున్నారు. ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉన్న తమిళ ప్రవాసులలో కూడా ప్రబలంగా ఉంది. ప్రధానంగా తమిళనాడులో, ప్రపంచవ్యాప్తంగా గణనీయమైన తమిళ జనాభా ఉన్న ప్రదేశాలలో వేల సంఖ్యలో దేవాలయాలున్నాయి. అనేక సన్యాసుల సంప్రదాయాలను కలిగి ఉంది. దాని పూజారుల సంఘమైన ఆదిశైవులు, ఆగమ ఆధారిత శైవ ఆలయ ఆచారాలను నిర్వహించడానికి అర్హులు.
అవతారతత్త్వ వివేచన

అవతారతత్త్వ వివేచన వివిధ హిందూ అవతారాలకు సంబంధించిన తాత్త్విక విషయాలను తెలిపే గ్రంథం. దీనిని కొత్తపల్లి వీరభద్రరావు రచించారు.
ఈ గ్రంథ రచనకు ప్రేరణగా రచయిత మాతామహులు వేదవేదాంగ పారీణులు, శ్రీమద్భాగవత మహాపురాణ ప్రవచనకర్త విష్ణువఝల రామకృష్ణశాస్త్రి గారు (1840-1922), రచయిత తల్లిదండ్రులైన వెంకటరత్న శర్మ, రామమ్మ గార్లకు అంకితమిచ్చారు.
ఈ పుస్తకాన్ని తిరుమల తిరుపతి దేవస్థానములు ఆర్థిక సహాయంతో రచయితే తొలిసారిగా 1998లో ముద్రించారు.
లక్ష్మీ శంకర్

లక్ష్మీ శంకర్ ( 16 జూన్ 1926 - 30 డిసెంబర్ 2013) ఒక భారతీయ గాయని, ప్రసిద్ధ హిందుస్థానీ క్లాసికల్. దక్షిణ భారత హిందూ కుటుంబంలో జన్మించిన ఆమె, పాటియాలా ఘరానాలో అత్యుత్తమ హిందుస్థానీ గాయకురాలిగా మారింది, పుట్టుకతో బెంగాలీ అయిన ఉదయ్ శంకర్ సోదరుడు రాజేంద్ర శంకర్‌ను వివాహం చేసుకుంది. ఆమె ఖ్యాల్, తుమ్రీ, భజనల ప్రదర్శనలకు ప్రసిద్ధి చెందింది. ఆమె సితార్ వాద్యకారుడు రవిశంకర్‌కి కోడలు, వయోలిన్ విద్వాంసుడు ఎల్. సుబ్రమణ్యం (ఆమె కుమార్తె విజి (విజయశ్రీ శంకర్) సుబ్రమణ్యం అతని మొదటి భార్య)కి అత్తగారు.
1926లో జన్మించిన లక్ష్మీశంకర్ డ్యాన్స్‌లో తన కెరీర్‌ను ప్రారంభించారు. ఆమె తండ్రి భీమ్‌రావ్ శాస్త్రి ప్రసిద్ధ సంస్కృతవాది, అతను భారతదేశ స్వాతంత్ర్య పోరాటంలో చురుకుగా పాల్గొన్నాడు, మహాత్మా గాంధీకి సన్నిహితుడు. ఆమె 'హరిజన్'కి కో-ఎడిటర్. 1939లో, ఉదయ్ శంకర్ తన నృత్య బృందాన్ని మద్రాసుకు (ఇటీవల చెన్నైగా మార్చారు) తీసుకువచ్చినప్పుడు, ఆమె భారతీయ క్లాసిక్‌ల ఆధారంగా శంకర్ నృత్య శైలిని నేర్చుకోవడానికి అల్మోరా సెంటర్‌లో చేరింది, బృందంలో భాగమైంది. 1941లో ఆమె ఉదయ్ శంకర్ తమ్ముడు రాజేంద్ర (రాజు అనే మారుపేరు)ని పెళ్లాడింది. ఆమె సోదరి కమల కూడా ఉదయ్ శంకర్ బ్యాలెట్ ట్రూప్‌లో డ్యాన్సర్.
అనారోగ్యంతో బాధపడుతున్న సమయంలో, లక్ష్మీ శంకర్ డ్యాన్స్ మానేయవలసి వచ్చింది, అప్పటికే కర్ణాటక సంగీత నేపథ్యం ఉన్నందున, ఆమె ఉస్తాద్ అబ్దుల్ రెహమాన్ ఖాన్ వద్ద చాలా సంవత్సరాలు హిందుస్థానీ శాస్త్రీయ సంగీతాన్ని నేర్చుకుంది. తరువాత, ఆమె సితార్ విద్వాంసుడు, రాజేంద్ర, ఉదయ్‌ల తమ్ముడు రవిశంకర్‌తో శిక్షణ పొందింది.
1974లో, భారతదేశం నుండి రవిశంకర్ సంగీత ఉత్సవంలో భాగంగా లక్ష్మీ శంకర్ యూరప్‌లో ప్రదర్శన ఇచ్చారు. అదే సంవత్సరం చివర్లో, ఆమె రవిశంకర్, జార్జ్ హారిసన్‌లతో కలిసి ఉత్తర అమెరికాలో పర్యటించింది, వీరు శంకర్ ఫ్యామిలీ & ఫ్రెండ్స్ ఆల్బమ్ (1974)ను నిర్మించారు, ఇందులో పాప్ సింగిల్ " ఐ యామ్ మిస్సింగ్ యు "తో పాటు లక్ష్మీ శంకర్ స్వరాలు కూడా ఉన్నాయి. పర్యటనలో రవిశంకర్‌కు గుండెపోటు రావడంతో, ఆమె అతని సంగీత విద్వాంసుల బృందాన్ని నిర్వహించింది.
లక్ష్మీ శంకర్ లాస్ ఏంజిల్స్‌లోని ప్రముఖ డ్యాన్స్ కంపెనీ శక్తి స్కూల్ ఆఫ్ భరతనాట్యం కోసం భరతనాట్యానికి సంగీతం సమకూర్చడం ద్వారా తన బహుముఖ ప్రజ్ఞ, అనుకూలతను ప్రదర్శించారు.
శంకర్ 30 డిసెంబర్ 2013న కాలిఫోర్నియాలో మరణించింది.
ఎల్.పి రికార్డులు
• నిర్మలా దేవి & లక్ష్మీ శంకర్ - ది గ్రామోఫోన్ కంపెనీ ఆఫ్ ఇండియా, ఇండియా, 1968
సిడిలు
క్యాసెట్లు
మన్మోహన్ సింగ్

డా. మన్మోహన్ సింగ్ (1932 సెప్టెంబరు 26 - 2024 డిసెంబరు 26) భారత దేశ మాజీ ప్రధాన మంత్రి. భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ సభ్యుడైన మన్మోహన్ సింగ్ ప్రధాన మంత్రిగా 2004 మే 22న బాధ్యతలు స్వీకరించారు. అనేక అర్హతలు కల ఆయన 1991లో ఆర్థిక శాఖా మంత్రిగా ఉన్నప్పుడు ప్రారంభించిన ఆర్థిక సంస్కరణ ల వలన భారతదేశ చరిత్రలో ముఖ్యుడిగా భావించబడ్డాడు.
1932 సెప్టెంబరు 26న పంజాబ్ (ఇప్పటి చక్వాల్, పాకిస్తాన్) లో ఒక కోహ్లీ కుటుంబములో జన్మించారు. 14వ, ప్రస్తుత ప్రధానమంత్రి. 1958లో గురుషరణ్ కౌర్తో వివాహమాడిన డా.సింహకు ముగ్గురు కుమార్తెలు. వీరు ముగ్గురూ మతాంతర వివాహాలు చేసుకోవడం విశేషం.
ఆయన పంజాబ్ విశ్వవిద్యాలయం నుండి 1952లో అర్థశాస్త్రములో బ్యాచిలర్స్ డిగ్రీ, 1954లో మాస్టర్స్ డిగ్రీ పూర్తిచేసాడు. ఆ తరువాత
మన్మోహన్ సింగ్ 1991 అక్టోబరు 1 నుండి 2019 జూన్ 14 వరకు ఐదు పర్యాయాలు అస్సాం నుండి రాజ్యసభ సభ్యునిగా, ఆ తర్వాత ఆయన 2019 ఆగస్టు 20 నుండి 2024 ఏప్రిల్ 3 వరకు రాజస్థాన్ రాష్ట్రం నుండి రాజ్యసభ సభ్యునిగా పనిచేశాడు.
2019లో మన్మోహన్ సింగ్ జీవితం ఆధారంగా విజయ్ గుట్టే దర్శకత్వంలో అనుపమ్ ఖేర్ టైటిల్ పాత్ర పోషించిన ది యాక్సిడెంటల్ ప్రైమ్ మినిస్టర్ అనే బాలీవుడ్ చిత్రం రూపొందించబడింది. దీనికి మయాంక్ తివారీ కథ అందించాడు. కాగా, ఈ చిత్రం సంజయ్ బారు రాసిన పుస్తకం ఆధారంగా చిత్రీకరించబడింది.
ప్రధాన మంత్రి, ఇది ఎబిపి న్యూస్ ఛానల్ లో ప్రసారమైన 2013 భారతీయ డాక్యుమెంటరీ టెలివిజన్ సిరీస్, "స్టోరీ ఆఫ్ సోనియా గాంధీ అండ్ యుపిఎ-1 గవర్నమెంట్", "స్కామ్స్ ఇన్ యుపిఎ గవర్నమెంట్ అండ్ యాంటీ కరప్షన్ మూమెంట్" ఎపిసోడ్లలో మన్మోహన్ సింగ్ పదవీకాలం ఉంది.
92 ఏళ్ల మన్మోహన్ సింగ్‌ 2024 డిసెంబరు 26న తీవ్ర అస్వస్థతకు గురై ఢిల్లీలోని ఎయిమ్స్‌లో చికిత్స పొందుతూ తుదిశ్వాస విడిచాడు.
అనాసాగరం

అనాసాగరం , కృష్ణా జిల్లా, నందిగామ మండలానికి చెందిన రెవెన్యూయేతర గ్రామం.ఇది నందిగామ నగరపంచాయితీలో కలిపారు.
ఈ గ్రామం నందిగామ పట్టణ శివారులో ఉంది.
ఈ ఆలయంలో ఈ ముగురమ్మలూ ఒకే ప్రాంగణంలోని దేవాలయంలో కొలువై ఉన్నారు. ఈ పురాతన ఆలయాన్ని 20 లక్షలరూపాయల భక్తుల విరాళాలతో పునర్నిర్మించారు. మరికొద్ది దూరంలో శ్రీ గంటలమ్మ తల్లి ఆలయం ఉంది. ఉగాది పండుగ నాడు, మహిళలు ఈ అమ్మవారలకు బోనాలు సమర్పించడం ఆనవాయితీగా వచ్చుచున్నది. గ్రామమంతా పాడిపంటలతో చల్లగా ఉండాలని కోరుతూ, ప్రతి సంవత్సరం ప్రభలతో జాతర నిర్వహించెదరు. ఎంతో ప్రాముఖ్యం గల ఈ ఆలయం శిథిలావస్థకు చేరడంతో, గ్రామస్థులు కమిటీగా ఏర్పడి, దేవాలయాలను అపురూపంగా తీర్చిదిద్దినారు. పునర్నిర్మించిన ఈ అలయంలో విగ్రహప్రతిష్ఠా మహోత్సవం 2017, మార్చి-9వతేదీ గురువారం నుండి ప్రారంభించారు. 9వతేదీ గురువారంనాడు, గణపతిపూజ, గోపూజ నిర్వహించారు. 10వతేదీ శుక్రవారంనాడు మండపారాధన, సామూహిక కుంకుమపూజలు, 11న క్షీరాధివాసం, సూర్య నమస్కారాలు, మూలమంత్ర హోమాలు, జలాధివాసం, జ్యోతిర్లింగార్చనలు నిర్వహించారు. 12న మహా లింగార్చన, దేవతా విగ్రహాల గ్రామోత్సవం, ధాన్యాధివాసాం, శయ్యాధివాసం నిర్వహించారు. 13వతేదీ సోమవారం ఉదయం 8-42 కి యంత్రస్థాపన, బింబస్థాపన, కళాన్యాసం, దేవతా విగ్రహాల ప్రతిష్ఠ, మహాపూర్ణాహుతి నిర్వహించారు. గ్రామ దేవతల విగ్రహాలకు ఎదురుగా పోతరాజు విగ్రహాన్ని ప్రతిష్ఠించారు. తొలిసారిగా అమ్మవారలకు ఆవు-దూడ దర్శనం చేయించారు. కుంభం సమర్పించారు. ఈ కార్యక్రమానికై సుదూర ప్రాంతాలనుండి విచ్చేసిన భక్తులు, బంధుమిత్రులతో గ్రామంలో సందడి నెలకొన్నది. ఈ సందర్భంగా భారీ అన్నసమారాధన కార్య్యక్రమం నిర్వహించారు.
ప్రతి సంవత్సరం ఉగాది పండుగనాడు, గ్రామస్థులందరూ కలిసి ఉమ్మడిగా గ్రామదేవతలకు బోనాలు సమర్పించడం ఇక్కడి ఆనవాయితీ. ఈ సందర్భంగా భారీప్రభను రంగురంగుల విద్యుద్దెపాలతో అందంగా అలంకరించెదరు.
నిమ్మగడ్డవారిపాలెం

నిమ్మగడ్డవారిపాలెం గుంటూరు జిల్లా, ప్రత్తిపాడు మండలానికి చెందిన రెవెన్యూయేతర గ్రామం.
ఒకే ఉపాధ్యాయుడు, 25 మంది విద్యార్థులూ ఉన్న ఈ గ్రామ ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాల, ప్రైవేటుకు దీటుగా నిలుచుచున్నది. బొమ్మలతో విద్యాబోధన చేయుచూ, విద్యార్థులలో ఉన్న మేధాశక్తిని వెలికి తీయుచూ పలువురుకు ఆదర్శంగా నిలుచుచున్నది. గ్రామస్థుల మెప్పు పొందుతుంది.
2013 జూలైలో ఈ గ్రామ పంచాయతీకి జరిగిన ఎన్నికలలో చేవూరి పద్మ, సర్పంచిగా ఎన్నికైనారు. ఉపసర్పంచిగా నూతలపాటి రాంబాబు ఎన్నికైనాడు
గ్రామములోని ఈ ఆలయంలో, నూతన యంత్ర, విగ్రహ స్థిర ప్రతిష్ఠా కార్యక్రమాలలో భాగంగా, 2014,మార్చి-7, శుక్రవారం నాడు, మంగళవాద్యాలు, వేదఘోషతో గ్రామ ప్రదక్షిణం, అనంతరం గోపూజ, విఘ్నేశ్వర పూజ, పుణ్యాహవచనం, రక్షాబంధనం, దీక్షాధారణ, యాగశాల ప్రవేశం, అఖండస్థాపన, వాస్తుపూజ, అగ్నిమధన, అగ్ని ప్రతిష్ఠ, వాస్తుహోమం, మండప దేవతా హోమాలు, చండీ,రుద్ర హోమాలు తదితర పూజా కార్యక్రమాలు నిర్వహించారు. శనివారం నాడు, ఈ ఆలయ ప్రతిష్ఠా మహోత్సవాలు, వైభవంగా నిర్వహించారు. ఉదయం సుప్రభాతం, నిత్యనిధి మండపార్చనలు, అనంతరం హోమాలు, గర్తన్యాస, రత్నన్యాస పూజలు, యంత్ర ప్రతిష్ఠ, బింబస్థాపన, ప్రాణప్రతిష్ఠ, కళాన్యాసం తదితర కార్యక్రమాలు నిర్వహించారు. పరిసర ప్రాంతాలనుండి భక్తులు పెద్ద సంఖ్యలో పాల్గొని, పూజలు నిర్వహించి, తీర్ధప్రసాదాలను స్వీకరించారు. తరువాత భక్తులకు అన్నదానం నిర్వహించారు. [2]
ఈ ఆలయ తృతీయ వార్షికోత్సవం, 2017,మార్చి-4వతేదీ శనివారనాడు నిర్వహించారు. ఈ సందర్భంగా భక్తులకు అన్నప్రసాద వితరణ నిర్వహించారు.
వరి, అపరాలు, కాయగూరలు
వ్యవసాయం, వ్యవసాయాధారిత వృత్తులు
ఈ గ్రామంలో కన్నెగంటి శ్రీనివాసరావు అను ఒక రైతు ఉన్నారు. తరతరాలుగా ఆ కుటుంబానికి వ్యవసాయమే జీవనాధారం. ఈయనకు వ్యవసాయమంటే ఎంత ఇష్టమో, ఎడ్లను పెంచటం, వాటిని పందేలకు సిద్ధం చేయడం గూడా అంతే ఇష్టం. ఈయన తన కుటుంబంలో తన సంతానంతోపాటు ఎడ్లపైనా అంత మమకారం చూపించుతారు. ఎడ్లకు అవసరమైన ఆహారం, నీరు సకాలంలో అందించుచూ వాటిపై ఎనలేని ప్రేమ చూపించుంతారు. పందెంలో తన ఎడ్లు గెలుపొందినపుడు, ఈయన పొందే ఆనందానికి అవధులుండవు. ఈ నేపథ్యంలో గత 30 సంవత్సరాలుగా, ఈయన రాష్ట్రంలోని వివిధ జిల్లాలలో జరిగిన ఎడ్లపందేలలో పాల్గొనుచున్నారు. ఒకచోట పందెంలో పాల్గొననగానే, అటునుండి అటే ఇంకో గ్రామంలో జరిగే పందెంలో పాల్గొంటారు. ఈయన తొలిసారిగా 1984లో తెనాలిలో జరిగిన జిల్లా స్థాయి ఎడ్లపందేలలో ప్రథమస్థానం సాధించారు. ఆ తరువాత మహానంది (కర్నూలు), గుడ్లవల్లేరు (కృష్ణా), మైదుకూరు (కడప) వంటి ప్రాంతాలలో జరిగిన అనేక పందేలలో పాల్గొని అనేక బహుమతులు స్వంతం చేసుకున్నారు. ఇప్పటివరకు 150 కి పైగా బహుమతులు పొందినారు. రాష్ట్రంలోని వివిధ ప్రాంతాలలో పందేలకు వెళ్ళే క్రమంలో, నెలల తరబడి కుటుంబానికి దూరంగా ఉంటారు. తన ఎడ్లను గెలిపించడం, తనవారికి గెలుపు సమాచారం అందించడంతో కాలం గడుతుంటారు. ఈ పందేలకు వెళ్ళటం, అందుకు అనువుగా ఎడ్లను తీర్చిదిద్దటం, ఎంతో వ్యయ ప్రయాసలతో కూడుకున్న పని. ప్రతి సంవత్సరం కనీసం 15 లక్షల రూపాయలను ఈ విధంగా ఖర్చు పెడుతుంటారు. ఈయన పరిసర ప్రాంత గ్రామాలయిన కొత్తమల్లాయపాలెం, గొట్టిపాడు మొదలగు గ్రామాలనుండి పందెపు కోడెదూడలను కొనుగోలుచేసి, పందేలకు సిద్ధంచేస్తుంటారు. వీటికి బలవర్ధకమైనా ఆహారం అందించుచూ, విజయం సాధించేలాగా తీర్చిదిద్దుతారు.
మక్కెన వారి పాలెం

మక్కెన వారి పాలెం, బాపట్ల జిల్లా, సంతమాగులూరు మండలానికి చెందిన రెవెన్యూయేతర గ్రామం.
ఈ పాఠశాల ప్రాంగణంలో, గ్రామస్థుల సమష్టి సహకారంతో, 2.5 లక్షల వ్యయంతో సభావేదిక నిర్మించుచున్నారు. జిల్లా పరిషత్తు నిధులు ఐదు లక్షల రూపాయలతో పాఠశాలకు ప్రహరీగోడ, సర్వశిక్షా అభియాన్ నిధులు ఏడు లక్షల రూపాయలతో మరుగుదొడ్లు నిర్మించుచున్నారు.
గ్రంథాలయం:- గ్రామానికి చెందిన కీ.శే. మక్కెన లింగయ్య శత జయంతి కానుకగా, ఈ పాఠశాలలో, ఆధునిక సౌకర్యాలతో ఒక గ్రంథాలయాన్ని ఏర్పాటు చేసేటందుకు, వారి సతీమణి శ్రీమతి మక్కెన తులశమ్మ, ప్రవాస భారతీయురాలైన వారి కుమార్తె డాక్టర్ మక్కెన రామాంజమ్మ, ఐదు లక్షల రూపాయల విరాళం అందజేసినారు.
2013 జూలైలో ఈ గ్రామ పంచాయతీకి జరిగిన ఎన్నికలలో శ్రీమతి ఏలూరి పద్మావతి, సర్పంచిగా ఎన్నికైనారు. ఈమె తరువాత 2013 డిసెంబరు 12 నాడు, సంతమాగులూరు మండల సర్పంచుల సంఘం కార్యదర్శిగా ఎన్నికైనారు.
మక్కెనవారిపాలెం గ్రామంలోని పోలేరమ్మ గుడి వద్ద, 2014, మార్చి-31, సోమవారం, ఉగాది రోజున భక్తులు భక్తిశ్రద్ధలతో పొంగళ్ళు నిర్వహించారు. గుడి ద్వితీయ వార్షికోత్సవం ఘనంగా జరుపుకున్నారు. చిన్నపాటి ప్రభను ఏర్పాటుచేసారు. ఈ కార్యక్రమంలో భక్తులు పెద్ద సంఖ్యలో పాల్గొన్నారు.
ఈ ఆలయంలో అమ్మవారి కొలుపులు, 2015, మే నెల-20వ తేదీ బుధవారం నుండి, 24వ తేదీ ఆదివారం వరకు నిర్వహించెదరు.
స్థానిక బి.సి.కాలనీలో నెలకొన్న ఈ ఆలయంలో, అమ్మవారి వార్షిక కొలుపులు, 2015, మే-20వ తేదీ బుధవారం నుండి 24వ తేదీ ఆదివారం వరకు ఘనంగా నిర్వహించారు. ఈ సందర్భంగా భక్తులు అమ్మవారికి విశేషపూజలు నిర్వహించారు. ఆఖరిరోజైన ఆదివారం నాడు, విచ్చేసిన భక్తాదులకు అన్నసంతర్పణ నిర్వహించారు.
రావికంటి వసునందన్

రావికంటి వసునందన్ బహుగ్రంథకర్త. పలు సత్కారాలను పొందినవాడు.
ఇతడు మే 4వ తేదీ 1949లో కరీంనగర్ జిల్లా కమాన్‌పూర్ గ్రామంలో కిష్టయ్య, జగ్గమ్మ దంపతులకు జన్మించాడు. ఎం.ఎ. చదివాడు. భూమిక - ఒక సమగ్ర పరిశీలనం అనే అంశంపై పరిశోధించి ఎం.ఫిల్ పట్టాను, ఆధునికాంధ్ర కవిత్వంలో మానవతావాదం - విశ్వంభర విలక్షణత అనే అంశంపై పరిశోధించి పి.హెచ్.డి పట్టాను సాధించాడు. బి.ఆర్.అంబేద్కర్ సార్వత్రిక విశ్వవిద్యాలయములో తెలుగు ప్రొఫెసర్‌గా పనిచేసి పదవీవిరమణ పొందాడు. ఇతని రచనలు కొన్ని హిందీ, ఇంగ్లీషు భాషల్లోకి అనువాదమయ్యాయి.
ఇతడిని భారతీ సాహిత్య సమితి కోరుట్ల కవిశిరోమణి బిరుదుతో సత్కరించింది.
జొన్నవాడ రాఘవమ్మ

జొన్నవాడ రాఘవమ్మ మహబూబ్ నగర్ జిల్లాకి చెందిన కవయిత్రి. 1970 ప్రాంతంలో ఈమె రచించిన అనేక లలిత గీతాలు, దేశభక్తి గేయాలు, జానపద గేయాలు, భక్తి గీతాలు ఆకాశవాణిలో ప్రసారమయ్యి, విశేష ప్రజాదరణ పొందాయి. వీరు రాసిన అనేక గీతాలను మహా భాష్యం చిత్తరంజన్ గారు స్వరపరిచారు. చిన్ననాటి నుండి భారతం, భాగవతం, రామాయణం వంటి గ్రంథాలను నిత్యపారాయణం చేసేది. ఈ అలవాటే ఆమెను లలిత, భక్తిగీతాల రచయిత్రిగా మార్చివేసింది. ఆమె 1972లో 48 గేయాలతో రాధికాగీతాలు గ్రంథాన్ని వెలువరించారు. వీటికి మరికొన్ని గేయాలను చేర్చి 2006లో ఈ గ్రంథాన్ని పునర్ముద్రించారు. 2014లో భావతరంగాలు పేరుతో ఆమె మరో గ్రంథాన్ని వెలువరించారు. అనేక సాహితీ సంస్థలు వీరి సాహితీ కృషికి పలు సత్కారాలను అందించాయి. 2015 జనవరి 6 వ తేదిన ఆమె మరణించారు. ఆకాశవాణిలో ఈ మాసపుపాట, ఈ పాటను నేర్చుకొందాం వంటి ప్రసార కార్యక్రమాల్లోనూ, తెలుగు విశ్వవిద్యాలయం లలిత సంగీతం డిప్లొమా పాఠ్యాంశాల్లోనూ రాఘవమ్మ గీతాలకు చోటు దక్కింది.
నవాబ్ పేట మండలం, కేశవ రాయునిపల్లి ఈమె స్వస్థలం. 1928లో ఆమె జన్మించింది. జినకుంట శ్రీనివాసాచార్యులు, రాగమ్మలు ఈమె తల్లిదండ్రులు. ఈమె భర్త వేదాంతాచారి. వైష్ణవ సంప్రదాయ కుటుంబం.
చిన్నప్పట్నుంచీ భాగవతాది పురాణాలు జీర్ణించుకొని శ్రీకృష్ణునే ఆరాధ్యదైవంగా భావిస్తూ మధురభక్తిపూరితమైన పాటలు రచించింది. భర్త జొన్నవాడ వేదాంతాచార్యులు ఆమె సాహిత్యాభిరుచికి దోహదం చేశారు. ఆకాశవాణి ద్వారా ప్రసారితమైన ఆమె గేయాలు శ్రోతలను అలరించాయి. మహబూబ్ నగర్ జిల్లా ప్రముఖ గాయకుడు ఎం.వెంకటగోపాలం మధురమైన బాణీలతో వాటికి ప్రచారంతో పాటు గ్రంథరూపంలో ప్రకాశానికి కూడా పాటుపడ్డారు. సంగీతకళలో ప్రవేశం గల ఆమె కుమార్తెలు కూడా వాటిని వ్యాప్తికి తెచ్చారు.
"రాధాగోపికలతో మమేకమై రాగయుక్తంగా వెలువరించిన రాధికాగీతాలు మధురభక్తియుతములై పోతన భాగవత పద్యాలను, గోదాదేవి పాశురాలను తలపుకు తెస్తాయి. సుందర బృందావన అందాలు, గోపాలుని మంజుల మురళీ నాదాలూ వీనిలో ప్రత్యక్షమవుతాయి. నీదు పదములే పావనం, నీదు నామకమే జీవనం అంటూ సంగీతసాహిత్య రసభరితములైన రాధికాగీతాలను కృష్ణునికే అంకితం చేసిన ధన్యురాలు రాఘవమ్మ గారు".
ఎవరు పెంచిన కల్పతరులివి ఎవరు తీర్చిన సోయగము వివి ఎచట చూచిన ఊహకందని అందమే కనువిందు చేసెను, (కల్పతరువులు)
పదవి ఆశకు నిధులు పంచకు పాలనలో అవినీతి పెంచకు పల్లెప్రజలను మోసగించకు పరుల సొమ్ముకు ఆశపడకు, (తెలుగు వాడు)
ఖ్యాతిగాంచిన భారతనారీ కట్టుబొట్టూ చెరుపుకుని నగ్నముగ నడీవీధిలో చిందులేయగ సిద్ధపడినది (భరతమాత కన్నీరు)
అంతర్జాతీయ కృష్ణ చైతన్య సంఘం

అంతర్జాతీయ కృష్ణ చైతన్య సంఘం (International Society for Krishna Consciousness) లేదా ఇస్కాన్ (ISKCON), దీనికి హరేకృష్ణ ఉద్యమం అనికూడా అంటారు. ఇస్కాన్ అనునది అంతర్జాతీయ కృష్ణ సమాజం. వీరు అంతర్జాతీయంగా భగవద్గీతా ప్రచారం, కృష్ణ తత్వములను భక్తి యోగములను ప్రచారము చేస్తుంటారు. భారతదేశమునందున ప్రతి ప్రధాన నగరములందున వీరి కృష్ణ మందిరములు ఉన్నాయి.
1966లో ఇస్కాన్ స్థాపించినపుడు, శ్రీల ప్రభుపాద, 7 ముఖ్య ఉద్దేశ్యాలను ప్రకటించాడు.
శ్రీల ప్రభుపాదుడు, నాలుగు జీవన సూత్రాలను సూచించాడు. ఇవి ఆధ్యాత్మిక జీవనానికి మూలాలు:
ధర్మము యొక్క నాలుగు పాదాలు:
ఇస్కాన్ సంస్థ అనేక నగరాలలో రాధాకృష్ణ మందిరాలు నిర్మిస్తున్నది. అధునాత, సంప్రదాయ శైలుల మేళవింపుతో నిర్మించిన ఈ ఆలయాలు చక్కని నిర్వహణతో ఆ ఊళ్ళలో భక్తులకు, పర్యాటకులకు సందర్శనా స్థలాలుగా గుర్తింపు పొందుతున్నాయి.
బెంగుళూరులోని ఇస్కాన్ 1987 సెప్టెంబర్లో ఒక చిన్న అద్దె ఇంట్లో ప్రారంభమయినది. మధు పండిట్ దాస్ గారి అధ్యక్షతన భూమికై ప్రభుత్వానికి దరఖాస్తు పెట్టుకొనగా ప్రస్తుతం గుడి ఉన్న పదకొండు ఎకరాల స్థలం కేటాయించారు. అలా కేటాయింబడిచిన స్థలంలో 1990 - 1997సంవత్సరాల మధ్య గుడి నిర్మాణం జరిగింది. అలా పూర్తయిన గుడి అప్పటి రాష్ట్రపతి, డా.శంకర దయాళ్ శర్మ చేతుల మీదుగా 1997 మే 31న ప్రారంభమయినది.
ఇక్కడ బంగారు పూతతో ఉన్న ద్వజస్తంభం, 56 అడుగుల ఎత్తుతో ప్రపంచంలోనే ఎత్తయినది. అంతేకాక 36 x 18 చదరపు అడుగుల వైశాల్యం కలిగిన బంగారు పూత కలిగిన గోపురం ప్రపంచంలోనే అతి పెద్దది. ఈ గుడి బెంగుళూరులో రాజాజీనగర్‌ అనే ప్రాంతములో ఉంది.ఆక్కడకు వెళ్ళటానికి, మెజస్టిక్‌ (బెంగుళూరు రైల్వే స్టేషను, బస్సు స్టాండు గల ప్రాంతం) నుండి సిటీ బస్సులు ఉన్నాయి.
హైదరాబాదులో ఈ దేవాలయం అబీడ్స్ కూడలి నుండి, నాంపల్లి స్టేషనుకు వెళ్ళే వీధిలో ఉంది. హైదరాబాదు ముఖ్య తపాలా కార్యాలయము (G.P.O.) నకు చేరువలో ఉంది. ఆలయము కట్టుటకు, స్థలమును ప్రముఖ స్వీట్ దుకాణం పుల్లారెడ్డి స్వీట్స్ అధినేత పుల్లారెడ్డిగారు దానం చేశారు.
విశాఖపట్నంలోని సాగర్‌నగర్‌లో ఇస్కాన్ దేవాలయం నెలకొని ఉంది. ఈ ఆలయంలోని ప్రధాన దేవతలు రాధాకృష్ణులు.
తిరుపతి పుణ్య క్షేత్రములో, కపిలతిర్థమ్ జలపాతం ఉన్న ప్రాంతమునకు దగ్గరలో ఇస్కాన్ కృష్ణ దేవాలయము ఉంది. ఇక్కడ ఈ ఆలయము హరేకృష్ణ ఆలయముగా ప్రసిద్ధి చెందినది. ఈ ఆలయమును చాలా శ్రమపడి అందముగా తీర్చి దిద్దారు. ఆలయము చుట్టూ పచ్చిక బయళ్ళు తయారు చేసి సందర్శకులకు చూడచక్కని ప్రదేశముగా తయారు చేశారు. తిరుపతి రైల్వే స్టేషను నుండి ఆటోలో ఈ దేవాలయమునకు వెళ్ళవచ్చును. తిరుమల తిరుపతి దేవస్థానము వారు ప్రతి రోజూ ఆలయ దర్శనము యాత్రలో ఈ అలయాన్ని చూపిస్తారు.
ఇక్కడ ఇస్కాన్ దేవాలయములు రెండు చోట్ల ఉన్నాయి. ఒకటి జూహూ ప్రాంతములో సముద్ర తీరమునకు దగ్గరలో. మరొక దేవాలయము గిర్‌గావ్ సముద్ర తీరము దగ్గర (మరైన్ డ్రైవ్‌కు దగ్గరలో). ముంబాయి లోకల్ రైల్వే స్టేషన్లలో ఇస్కాన్ కార్యకర్తలు వారు ప్రచురించిన కృష్ణ సాహిత్యాన్ని అమ్ముతూ తరచూ కనిపిస్తూ ఉంటారు.
శాస్త్రీయ సంగీతం

భారతీయ శాస్త్రీయ సంగీతం అనాది కాలం నుండి భారత ఉపఖండం యొక్క సాంస్కృతిక, ఆధ్యాత్మిక, సామాజిక పరిచర్యలతో ముడిపడి ఉంది. ఇది చారిత్రక సంఘటనల ద్వారా, ప్రాంతీయ వైవిధ్యంతో పాటు కళాత్మక అభివృద్ధితో అనేక మార్పులు చెందింది.
శాస్త్రీయ సంగీతం సమయానికి అనుగుణంగా మార్పులను స్వీకరిస్తూనే, తన మూలాలకు నమ్మకంగా నిలుస్తుంది. ఇది వ్యక్తిగత అనుభవాన్ని, సాంఘిక సంబంధాలను, ఆధ్యాత్మిక ప్రస్థానాన్ని ఒక గొప్ప ప్రయాణంగా మార్చగల అద్భుత కళారూపం.
నిరాదరణ పొందుతున్న శాస్త్రీయ సంగీతాన్ని పోషించడానికి కోటికి ఒక్క వ్యక్తి ఉన్నా సరే ఈ అమృతవాహిని అనంతంగా ఇలా ప్రవహిస్తూనే ఉంటుంది శంకరాభరణం_కథామర్మం
సంగీత ప్రేమికుల, కళాకారుల మరియు శ్రోతల ద్వారా ఈ అమృతవాహిని తరతరాలుగా కొనసాగుతుంది. శాస్త్రీయ సంగీతం యొక్క గొప్పతనాన్ని, దాని వినూత్నతను మరియు ఆధ్యాత్మికతను గుండెల్లో కలిగించుకొని దాన్ని ప్రచారం చేయడం ప్రతి ఒక్కరికి కర్తవ్యంగా భావిస్తే, అది మన సంస్కృతికి నిలయంగా నిలుస్తుంది.
శాస్త్రీయ సంగీతం: ఆధ్యాత్మికత మరియు అనంతత్వం శాస్త్రీయ సంగీతం మన దేశపు సంప్రదాయ కట్టడి మాత్రమే కాకుండా, అది ఒక ఆధ్యాత్మిక అనుభవం, మన ఆత్మకు సంబంధించిన దారిప్రదర్శకం. ఈ కళా రూపం తన ప్రత్యేకత, శుద్ధత, మరియు వినూత్నత వల్ల కాలాతీతంగా నిలుస్తోంది. అయితే, ఆధునిక జీవితములో సాంకేతిక మార్పులు, పాశ్చాత్య ప్రభావం, మరియు తక్షణ వినోదపు వాతావరణం కారణంగా శాస్త్రీయ సంగీతం కొంత నిరాదరణ పొందుతోంది.
కళాకారుల బాధ్యత:
ప్రజల భాగస్వామ్యం:
విద్యా వ్యవస్థలో చేర్చడం:
సాంకేతికత ఉపయోగం:
భారతీయ శాస్త్రీయ సంగీతం ఆధ్యాత్మికత, సాంస్కృతిక, కళాత్మక అంశాలను సమ్మిళితం చేస్తూ, అనేక శతాబ్దాలుగా వికసించింది. ఇది భారతీయ ఆత్మకు ప్రతిబింబం, సంప్రదాయానికి, ఆవిష్కరణలకు సంకలనంగా నిలిచింది.
శాస్త్రీయ సంగీతం (క్లాసికల్ మ్యూజిక్) అనేది ఐరోపా, ఇతర పాశ్చాత్య సంస్కృతులలో సుమారు 11వ శతాబ్దం నుండి 20వ శతాబ్దం ప్రారంభం వరకు నిర్దిష్ట కాలంలో రూపొందించబడిన సంగీతాన్ని సూచించడానికి ఉపయోగించే విస్తృత పదం. ఇది విస్తృత శ్రేణి శైలులు, కళా ప్రక్రియలు, రూపాలను కలిగి ఉంటుంది.
18వ శతాబ్దపు మధ్యకాలం నుండి 19వ శతాబ్దపు ఆరంభం వరకు విస్తరించిన శాస్త్రీయ కాలం తరచుగా శాస్త్రీయ సంగీతం యొక్క ఎత్తుగా పరిగణించబడుతుంది. ఈ యుగానికి చెందిన ప్రముఖ స్వరకర్తలలో వోల్ఫ్‌గ్యాంగ్ అమేడియస్ మొజార్ట్, లుడ్విగ్ వాన్ బీథోవెన్, జోసెఫ్ హేడన్ ఉన్నారు. వారి కూర్పులు సంతులనం, స్పష్టత, సింఫొనీలు, సొనాటాలు, కచేరీల వంటి అధికారిక నిర్మాణాల ద్వారా వర్గీకరించబడతాయి.
అయితే, శాస్త్రీయ సంగీతం ఈ కాలానికి మాత్రమే పరిమితం కాదు. ఇందులో జోహన్ సెబాస్టియన్ బాచ్, జార్జ్ ఫ్రిడెరిక్ హాండెల్ వంటి ప్రముఖ స్వరకర్తలతో బరోక్ సంగీతం వంటి మునుపటి శైలులు కూడా ఉన్నాయి, వీరు క్లిష్టమైన కాంట్రాపంటల్ కంపోజిషన్‌లకు ప్రసిద్ధి చెందారు.
శాస్త్రీయ యుగాన్ని అనుసరించిన రొమాంటిక్ కాలంలో, ఫ్రాంజ్ షుబెర్ట్, ఫ్రెడెరిక్ చోపిన్, ప్యోటర్ ఇలిచ్ చైకోవ్స్కీ వంటి స్వరకర్తలు వ్యక్తీకరణ శ్రావ్యత, భావోద్వేగ లోతు, నాటకీయ కూర్పులతో శాస్త్రీయ సంగీతం యొక్క సరిహద్దులను ముందుకు తెచ్చారు.
శాస్త్రీయ సంగీతంలోని ఇతర ముఖ్యమైన కాలాలు, శైలులు పునరుజ్జీవనం, ఇది స్వర సంగీతం, పవిత్ర కంపోజిషన్‌లను నొక్కిచెప్పింది, 20వ శతాబ్దంలో విస్తృతమైన ప్రయోగాత్మక, అవాంట్-గార్డ్ కదలికలు ఉన్నాయి.
సాంప్రదాయిక పాశ్చాత్య వాయిద్యాలైన పియానో, వయోలిన్, సెల్లో, ఫ్లూట్‌లను ఉపయోగించి ఆర్కెస్ట్రాలు, ఛాంబర్ బృందాలు, గాయక బృందాలు, సోలో వాద్యకారులు శాస్త్రీయ సంగీతాన్ని ప్రదర్శిస్తారు. ఇది ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉన్న ప్రేక్షకులచే ఆస్వాదించబడుతూనే ఉంది, సంగీతంలోని వివిధ శైలులపై శాశ్వత ప్రభావాన్ని చూపుతుంది.
Ramakrishna Paramhansa University

Ramakrishna Paramhansa University is a proposed private university set to be established in Agarpara, North 24 Parganas, West Bengal, India. Approved by the West Bengal Legislative Assembly in December 2024, the university is part of the state’s efforts to enhance higher education infrastructure and opportunities.
The university is named after Ramakrishna Paramhansa, the renowned 19th-century spiritual leader, and aims to integrate his principles of inclusivity and universal spirituality with modern education. It will offer programs across diverse disciplines, catering to the growing demand for quality higher education in the region. Alongside Rabindranath Tagore University in Hooghly, it is one of two private universities approved under the West Bengal Private University Act of 2024.
Ramakrishna Order

The Ramakrishna Order (Bengali: রামকৃষ্ণ সংঘ) is the monastic lineage that was founded by Ramakrishna Paramhansa, when he gave the ochre cloth of renunciation to twelve of his close disciples, in January 1886 at the Cossipore House.
The Ramakrishna Order should not be confused with the Ramakrishna Math, which is the legal entity that trains young monks and directs the spiritual duties of the Swamis of the Order. There is also a parallel organization, the Ramakrishna Mission, which performs the charitable work including, orphanages, hospitals, clinics, primary schools, high schools, colleges, and universities - as well as disaster relief and economic development in villages.
The Ramakrishna Order is the monastic lineage that gave birth to the twin organizations Ramakrishna Math and Ramakrishna Mission, both headquartered at Belur Math near Kolkata, India. The organizations were inspired by the great Bengali saint, Sri Ramakrishna. Sri Ramakrishna was born in the year of 1836. Ramakrishna decided to entrust his young disciples to Swami Vivekananda. Vivekananda then founded the Ramakrishna Math in the year of 1897. The Ramakrishna Mission was set up as a parallel organization to carry out the practice of "Worship of God in man".
There are over 166 centers associated with the Ramakrishna Order that are located on the Indian subcontinent, Europe, Russia, Japan, South America, Africa, Canada and the United States. Ramakrishna Mission tries to provide relief and aid from famine, epidemic, fire, flood, earthquake, cyclone, and communal disturbances.
The seal of Ramakrishna includes certain symbols that depict their idea for the four paths to God. It includes wavy waters that means unselfish work, the lotus means the love of God, the rising sun means knowledge, and the encompass serpent means the awakening of spiritual powers.
Swami Samarth

Shri Swami Samarth Maharaj (Marathi: श्री स्वामी समर्थ) also known as Swami of Akkalkot was an Indian Hindu spiritual master of the Dattatreya Tradition. He lived during the nineteenth century from 1858 to 1878 and is a known spiritual figure in various Indian states including Karnataka and Maharashtra. Swami Samarth traveled all across the Indian subcontinent and eventually set his abode at Akkalkot, a village in present-day Maharashtra. He is thought to have arrived at Akkalkot on a Wednesday, during either September or October in 1856. He resided at Akkalkot for close to 22 years.
Swami Samartha took a samadhi in 1878. His teachings continue to be followed by millions of people in Maharashtra, and his ashram in Akkalkot remains a popular place of pilgrimage.
Swami Samarth's parentage and origins remain obscure. According to a legend, once when a disciple asked Swami a question about his birth, Swami responded that he had originated from a banyan tree (vata-vriksha in Marathi). On another occasion, Swami had said that his earlier name was Nrusimha Bhan.
He is considered to be the fourth (third in physical form) incarnation of Dattatreya, the Lord Almighty. He is also believed to be a reincarnation of Narasimha Saraswati, another earlier spiritual master of the Dattatreya sect.
According to Swami Samarth himself, he had originally appeared in the Kardali forests near Srisailam, a Hindu holy town in present-day Andhra Pradesh. Swami Samarth was from Andhra Pradesh later he migrated to different places. He might have moved through Tibet and Nepal during his travels across the Himalayas and its adjacent regions. He is also believed to have visited various Indian regions such as Puri, Varanasi (also Kashi), Haridwar, Girnar, Kathiawar and Rameswaram. He might have also briefly lived at Mangalvedha, a town near Pandharpur in present-day Solapur district, Maharashtra. He finally settled at Akkalkot.
Swami Samarth is also believed to have visited Maniknagar, Karnataka to meet Manik Prabhu, an Indian saint and mystic considered to be another incarnation of Dattatreya. According to the Shree Manik Prabhu Charitra (biography), Swami resided at Maniknagar for around six months. During this period, Manik Prabhu and Swami Samarth often sat under a cluster fig tree (Audumbar in Marathi) and had conversations on profound spirituality. It is claimed that Swami Samarth regarded Manik Prabhu as a brother.
Swami Samarth probably arrived at Akkalkot in 1856 on receiving an invitation from Chintopant Tol and then stayed on the outskirts of the town for about 22 years. He lived at the residence of his disciple Cholappa, where his shrine is presently located.
A common mantra commemorating Swami Samarth is read as "Aum Abhayadata Shree Swamisamarthaya Namaha". His first biography was written by Sakharam Balkrishna Sarnaik (Chambalikar) named as Shripadbhushan in 1871 followed by Sant Wamanbhau Maharaj's Shree Guruleelamrut written in 1872.
Nischalananda Saraswati

Nischalananda Saraswati is the current 145th Jagadguru Shankaracharya of the Rigvediya Purvamnaya Sri Govardhana Peetha of Puri, Odisha, India.
He is a prominent Indian spiritual leader and scholar in the Advaita Vedanta tradition. Serving in this esteemed position since 1992, he has played a pivotal role in promoting and preserving India's spiritual and cultural heritage. As a revered figure in Hinduism, he actively engages in spiritual discourse, addressing contemporary issues while upholding ancient traditions.
Sri Nischalananda Saraswati was born as Neelambar Jha in a Maithil Brahmin family in Madhubani in the year 1943, as a son of the Raja-Pandita (Royal Priest) of the Maharaja of Darabhanga to Pandit Lalvamshi Jha and Smt. Gita Devi. His father was a renowned Sanskrit scholar and court vidwan of the Darbhanga Kingdom.
After spending his early childhood at home, and subsequent education at Tibbia College, Delhi, he decided to leave his home and took initiation as a Brahmachari. He was given the name Dhruvachaitanya by Swami Sri Naradanand Saraswati of Naimisharanya. He rigorously studied Shastras in Kashi, Vrindavan, Haridwar, Prayagraj, Naimisharanya, Puri and Sringeri.
He actively participated in cow protection movements and was imprisoned for 52 days in 1966 for his advocacy in Dharma Samrat Karpatriji Maharaj’s protests against cow slaughtering. On 11 April 1974 in Haridwar, he was ordained into Sannyasa by Swami Karapatri, who bestowed upon him the monastic name Nischalananda Saraswati.
His dedication and brilliance led to his appointment as the 145th Shankaracharya of the Govardhan Math in Puri by Swami Niranjanadev Tirtha ji Maharaj on 9th February 1992 (Vikram Samvat 2048).
On 11 February 2018, the silver jubilee (25th anniversary) of the pattabhisheka of Swami Nischalananda Saraswati was celebrated in Puri, attended by the Chief Minister of Odisha, Naveen Patnaik, former King of Nepal, Gyanendra Bir Bikram Shah Dev, and Gajapati Maharaja Dibyasingha Deba of Puri.
Indian temple tokens

The Indian Temple tokens are token coins popular at temple and pilgrimage sites in India. They are also known as Rama-tankas (lit. 'Coins of Rama'), as several of them feature the Hindu deity Rama. Other names for these coins include ram-tenki, ram-tanka, and ram-darbar.
The earliest of the Rama-tankas may have been actual coins (not token coins or medals). The coins issued by the 12th century Chahamana king Vigraharaja IV can be considered as a precursor of the later Ramatankas. The earliest extant mention of the Rama-tankas can be found in the Dravya-Pariksha (1318) of Thakkar Pheru, a mint-master of the Delhi Sultanate. Pheru describes the gold coins known as Sita-Rami.
Historically, the coins appear to have been used for exchange. For example, a record from the Vijayanagara Empire mentions that "10,080 Rama-tanki varahas, 2000 Lakshmi-pati varahas, and 10,050 Puttalikas" were spent on the foundation of a new village called Kunidi. Thakkar Pheru also suggests that the rama-tankas were used for exchange, when he states that if a Sita-Rami coin is "ten mashas in weight and ten ban gold, it is worth being kept for worship and not to be exchanged."
A series of gold Rama-tankas, originating in the Vijayanagara Empire, feature the scene of Rama's coronation. These coins are now used as objects of worship in the modern Indian homes.
A popular silver token, found at Ayodhya and other pilgrimage centres of north India, features images of Rama and Lakshmana with a legend on the obverse, and depicts Rama's coronation on the reverse side. On the obverse, Rama and Lakshmana are depicted wearing a dhoti, both wearing crowns, and holding a bow on their left arms. Rama is shown with a trident in his right hand. The legend surrounding them reads Rāma Lachamana Jānaka java(ya)ta Hanamānaka ("Victorious are Rama, Lakshmana, Sita, and Hanuman"). The tokens also bear a date that reads 17 śana 40, which probably means Vikrama Samvat year 1740, that is, 1683 CE. On the reverse, Rama and Sita are shown on a throne, under a chhatra. They are flanked by Lakshmana on right, Bharata and Shatrughna at the left, and Hanuman at bottom. A variant of this token shows tridents in the right hands of both Rama and Lakshmana, and bears the date 517-40, which may refer to the year 51740 of a fictitious calendar era.
The Rama-tankas are generally associated with Rama, but similar temple tokens featuring other deities also exist. For example, a silver token that probably originated at the Jagannath Temple in Puri, features the triad worshipped at the temple. The obverse depicts the triad (Jaganatha, Subhadra, and Balarama) standing, with the Sanskrit legend śrī-śrī-Jagannāthasvatrayi ("the Jagannatha triad") in Devanagari script. The reverse features Rama's coronation scene; variants with the 517-40 date also exist.
Temple tokens not featuring Rama at all also exist. For example:
Sravanthi Juluri

Sravanthi Juluri is an Indian visual artist, painter and actress, known for executing vibrantly colored spiritual narrative paintings, and glass art in a modified style; as well as television. She is the daughter of veteran Telugu actress Jamuna. Sravanthi was trained at Stained Glass Garden Studio and Mountain View academy in Berkeley, California, U.S.
Sravanthi Juluri was born in Hyderabad, India into the family of veteran Telugu actress Jamuna. She did her schooling from NASR, and Intermediate from Villa Marie in Hyderabad. Sravanthi holds Bachelor of Arts from B. R. Ambedkar University. She performed as a child artist in television series “Veera Satrajit”, and “Dr. Mamatha” for Doordarshan. She is married to Rahul Reddy in 2009, the couple have a Son Avish. The couple divorced in 2012.
Indian 500-rupee note

The Indian 500-rupee banknote (₹500) is a denomination of the Indian rupee. In 1987, the ₹500 note was introduced, followed by the ₹1,000 note in the year. The current ₹500 banknote, in circulation since 10 November 2016, is a part of the Mahatma Gandhi New Series. The previous banknotes of the Mahatma Gandhi Series, in circulation between October 1997 and November 2016, were demonetised on November 8, 2016.
The Indian 500-rupee banknote (₹500) is a denomination of the Indian rupee. In 1987, the ₹500 note was introduced, followed by the ₹1,000 note in 2000 while ₹1 and ₹2 notes were discontinued in 1995. The current ₹500 banknote, in circulation since 10 November 2016, is a part of the Mahatma Gandhi New Series. The previous banknotes of the Mahatma Gandhi Series, in circulation between October 1997 and November 2016, were demonetised on 8 November 2016.
On 8 November 2016, Indian prime minister Narendra Modi announced the demonetization of the ₹500 banknotes of the Mahatma Gandhi Series as a measure to fight corruption in India and address the issue of counterfeit banknotes. On 10 November 2016, the previous banknote was replaced by a new ₹500 banknote of the Mahatma Gandhi New Series of banknotes.
The ₹500 banknote of the Mahatma Gandhi Series is 167 × 73 mm orange-yellow coloured, with the obverse side featuring a portrait of Mahatma Gandhi with a signature of the governor of the Reserve Bank of India. It has the Braille feature to assist the visually challenged in identifying the currency. The reverse side features the Gyarah Murti.
As of 2011, the new ₹ sign has been incorporated into banknote of ₹500. In January 2014 RBI announced that it would be withdrawing from circulation all banknotes printed prior to 2005 by 31 March 2014. The deadline was later extended to 1 January 2015. Further deadline was extended until 30 June 2016.
The security features of the ₹500 banknote includes:
Starting from midnight 8 November 2016 all ₹500 and ₹1000 banknotes of the Mahatma Gandhi Series ceased to be a form of legal tender after a televised address to India by Prime Minister Narendra Modi.
The ₹500 banknote of the Mahatma Gandhi New Series is 66mm x 150mm Stone Grey coloured, with the obverse side featuring a portrait of Mahatma Gandhi as well as the Ashoka Pillar Emblem, with the signature of the governor of Reserve Bank of India. It has the Braille feature to assist the visually challenged in identifying the currency. The reverse side features a motif of the Indian heritage site of Red Fort, and the logo and a tag line of Swachh Bharat Abhiyan.
As like the other Indian rupee banknotes, the ₹500 banknote has its amount written in 17 languages. On the obverse, the denomination is written in English and Hindi. On the reverse is a language panel which displays the denomination of the note in 15 of the 22 official languages of India. The languages are displayed in alphabetical order. Languages included on the panel are Assamese, Bengali, Gujarati, Kannada, Kashmiri, Konkani, Malayalam, Marathi, Nepali, Odia, Punjabi, Sanskrit, Tamil, Telugu and Urdu.