తమిళనాడు ముఖ్యమంత్రుల జాబితా

తమిళనాడు ముఖ్యమంత్రి, తమిళనాడు రాష్ట్రానికి చీఫ్ ఎగ్జిక్యూటివ్. భారత రాజ్యాంగం ప్రకారం, గవర్నరు ఒక రాష్ట్ర న్యాయాధికారి, కానీ వాస్తవ కార్యనిర్వాహక అధికారం ముఖ్యమంత్రిపై ఉంటుంది. తమిళనాడు శాసనసభకు ఎన్నికల తరువాత, రాష్ట్ర గవర్నరు సాధారణంగా అత్యధిక స్థానాలు పొందిన పార్టీని (లేదా సంకీర్ణాన్ని) ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేయడానికి ఆహ్వానిస్తారు. శాసనసభకు సమష్టిగా బాధ్యత వహించే మంత్రుల మండలి ముఖ్యమంత్రిని గవర్నరు నియమిస్తాడు. ముఖ్యమంత్రికి అసెంబ్లీలో విశ్వాసం ఉన్నందున, ముఖ్యమంత్రి పదవీకాలం ఐదేళ్లు. ఎటువంటి పదవీ పరిమితులకు లోబడి ఉండదు.
1952 నుండి, తమిళనాడులో 12 మంది ముఖ్యమంత్రులు ఉన్నారు. విఆర్ నెదుంచెజియన్‌తో సహా 13 మంది ముఖ్యమంత్రులు రెండుసార్లు అధికారంలో ఉన్నారు. అత్యధిక కాలం ముఖ్యమంత్రిగా పనిచేసిన, ద్రవిడ మున్నేట్ర కజగం నుండి ఎం. కరుణానిధి పద్దెనిమిది సంవత్సరాలకు పైగా అనేక పదవీకాలాలలో పదవీ బాధ్యతలు నిర్వహించారు.అయితే రెండు పర్యాయాలు (దాదాపు పదమూడు సంవత్సరాలు) మధ్య అతిపెద్ద సమయం ఉన్న వ్యక్తి అతనే.ఆల్ ఇండియా అన్నా ద్రావిడ మున్నేట్ర కజగం మాజీ ప్రధాన కార్యదర్శి జె. జయలలిత రెండవ సుదీర్ఘ పదవీకాలం కలిగి పనిచేసింది. దాని వ్యవస్థాపకుడు ఎంజి రామచంద్రన్, భారతదేశంలో ముఖ్యమంత్రి అయిన మొదటి నటుడు, మూడవ సుదీర్ఘ పదవీకాలం కలిగి ఉండగా, అతని భార్య విఎన్ జానకి రామచంద్రన్ అతితక్కువ పదవీకాలం (కేవలం 23 రోజులు మాత్రమే) పదవిలో కలిగి ఉన్నారు. కె. కామరాజ్ తన స్వంత స్వేచ్ఛా సంకల్పంతో తన పదవికి రాజీనామా చేశాడు. భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ పార్టీ పునరుజ్జీవనానికి తన శక్తినంతా వెచ్చించాడు. జవహర్‌లాల్ నెహ్రూ మరణం తరువాత లాల్ బహదూర్ శాస్త్రి, తరువాత ఇందిరా గాంధీ, రిపబ్లిక్ ఆఫ్ ఇండియా ప్రధాన మంత్రి స్థానానికి లాల్ బహదూర్ శాస్త్రిని ఎదగడానికి అతను బాధ్యత వహించాడు. అవిభక్త మద్రాసు రాష్ట్రానికి ముఖ్యమంత్రి కాకముందు సి.రాజగోపాలాచారి యూనియన్ ఆఫ్ ఇండియాకు చివరి గవర్నర్ జనరల్‌గా పనిచేశారు. తమిళనాడులో నాలుగు సార్లు రాష్ట్రపతి పాలన విధించబడింది. 1991లో చివరిసారిగా విధించబడింది
2021 మే 7 నుండి ద్రవిడ మున్నేట్ర కజగం పార్టీకి చెందిన ఎం. కె. స్టాలిన్, ప్రస్తుత అధికారంలో ఉన్నారు.
భారతదేశంలోని ఫోర్ట్ సెయింట్ జార్జ్‌లో ప్రధాన కార్యాలయం ఉన్న మద్రాస్ ప్రెసిడెన్సీ, ప్రస్తుత తమిళనాడు, ఉత్తర కేరళలోని మలబార్ ప్రాంతం, ఆంధ్రప్రదేశ్‌ లోని కోస్తా, రాయలసీమ ప్రాంతాలు, కర్ణాటక జిల్లాలు బళ్లారి, దక్షిణ కన్నడ, ఉడిపిలను కలిగి ఉన్న భారతదేశ ప్రెసిడెన్సీ. ఇది 1653లో కోరమాండల్ తీరం లోని ఆంగ్ల స్థావరాలకు ప్రధాన కార్యాలయంగా స్థాపించబడింది.
ప్రెసిడెన్సీ క్రింద ఉన్న భూభాగం మద్రాసు పట్టణం, దాని పరిసర ప్రాంతాలను మాత్రమే కలిగి ఉంది. కానీ, ఆంగ్లో-ఫ్రెంచ్ యుద్ధాలు, ఆంగ్ల ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ, ఆర్కాట్ నవాబ్ మధ్య పొత్తు తర్వాత, ఇది ఉత్తర సర్కార్ల నుండి కన్యాకుమారి వరకు ప్రాంతాన్ని కలిగి ఉండేలా విస్తరించబడింది. 1670లో ప్రజా శాఖకు ఒకే కార్యదర్శి ఉన్న నిరాడంబరమైన సెక్రటేరియట్ నుండి 1920 నాటికి ప్రధాన కార్యదర్శి పర్యవేక్షించే ఆరు విభాగాలుగా పాలనా నిర్మాణం అభివృద్ధి చెందింది.
ఇండియన్ కౌన్సిల్స్ యాక్ట్ 1861 మద్రాస్ లెజిస్లేటివ్ కౌన్సిల్‌ను అధికారాలు లేకుండా ఒక సలహా సంస్థగా ఏర్పాటు చేసింది. దీని ద్వారా వలస పాలనా యంత్రాంగం సమర్థులైన, ఇష్టపడే భారతీయ వ్యాపార నాయకుల నుండి సలహాలు, సహాయాన్ని పొందింది. సభ్యత్వం ఎంపిక చేసారు. ప్రజాప్రతినిధి కాదు.
భారత ప్రభుత్వ చట్టం 1919 అమలులోకి రావడంతో, సాధారణ ఎన్నికల తర్వాత 1920 లో మొదటి శాసనసభ ఏర్పడింది. శాసనమండలి పదవీకాలం మూడేళ్లు. ఇందులో 132 మంది సభ్యులు ఉండగా, వారిలో 34 మందిని గవర్నరు నామినేట్ చేయగా మిగిలిన వారు ఎన్నికైన సభ్యులు. భారత ప్రభుత్వ చట్టం 1935 ప్రకారం, 215 మంది సభ్యులతో కూడిన శాసనసభ, 56 మంది సభ్యులతో కూడిన శాసనమండలితో ఉభయ సభలు ఏర్పాటు చేయబడ్డాయి. ఈ చట్టం ప్రకారం మొదటి శాసనసభ 1937 జూలైలో ఏర్పాటైంది. శాసనమండలి శాశ్వత సంస్థ, దానిలో మూడవ వంతు సభ్యులు అప్పటి చట్టం ప్రకారం ప్రతి 3 సంవత్సరాలకు పదవీ విరమణ పొందుతారు. అసెంబ్లీ ఆమోదించిన బిల్లులపై నిర్ణయం తీసుకునే అధికారం శాసనమండలికి ఉంటుంది.
1939లో, ఇంపీరియల్ లెజిస్లేటివ్ కౌన్సిల్‌ను సంప్రదించకుండానే భారతదేశ గవర్నర్-జనరల్, రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలోకి భారతదేశ ప్రవేశాన్ని ప్రకటించారు. భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ తన ఎన్నికైన ప్రతినిధులందరినీ ప్రభుత్వాలకు రాజీనామా చేయాలని కోరడం ద్వారా నిరసన వ్యక్తం చేసింది. కొత్త ప్రాంతీయ ఎన్నికల తర్వాత 1946లో మళ్లీ అధికారంలోకి వచ్చింది.
మద్రాసు రాష్ట్రం, ప్రస్తుత తమిళనాడు రాష్ట్రానికి పూర్వగామి, భారతదేశం 1950 జనవరి 26న రిపబ్లిక్ అయిన తర్వాత ఇది ప్రస్తుత తమిళనాడు, ప్రస్తుత ఆంధ్రప్రదేశ్, కర్ణాటక, కేరళలోని కొన్నిప్రాంతాలను కలిగి ఉంది. సార్వత్రిక ఓటు హక్కు ఆధారంగా ఎన్నికైన మద్రాసు రాష్ట్రంలోని మొదటి శాసనసభ 1952 జనవరిలో జరిగిన సాధారణ ఎన్నికల తర్వాత 1952 మార్చి 1న స్థాపించబడింది.
1953లో రాష్ట్రాన్ని భాషాపరంగా విభజించి ఆంధ్ర రాష్ట్రాన్ని ఏర్పాటు చేశారు. రాష్ట్రాల పునర్వ్యవస్థీకరణ చట్టం -1956 ప్రకారం, కేరళ, మైసూర్ రాష్ట్రాలు మద్రాసు రాష్ట్రం నుండి వేరు చేయబడ్డాయి. ఆంధ్రప్రదేశ్, మద్రాస్ సరిహద్దుల మార్పు చట్టం - 1959 ప్రకారం, 1960 ఏప్రిల్ 1 నుండి అమలులోకి వచ్చేలా, చింగెల్‌పుట్, సేలం జిల్లాల నుండి భూభాగాలకు బదులుగా ఆంధ్రప్రదేశ్‌లోని చిత్తూరు జిల్లా లోని తిరుత్తణి తాలూకా, పల్లిపట్టు ఉప తాలూకా మద్రాసుకు బదిలీ చేయబడ్డాయి.
1967 జూలై 18న నాల్గవ శాసనసభ కాలంలో, మద్రాసు రాష్ట్రం పేరును తమిళనాడుగా మార్చడానికి భారత రాజ్యాంగంలో అవసరమైన సవరణను పొందేందుకు రాష్ట్ర ప్రభుత్వం చర్యలు తీసుకోవాలని సభ ఏకగ్రీవంగా ఆమోదించి, సిఫార్సు చేసింది.దీని ప్రకారం, మద్రాసు రాష్ట్రం (పేరు మార్పు) చట్టం -1968 (కేంద్ర చట్టం 53 ఆఫ్ 1968) భారతదేశ పార్లమెంటు ద్వారా ఆమోదించబడింది. ఇది 1969 జనవరి 14 నుండి అమల్లోకి వచ్చింది. తత్ఫలితంగా, "మద్రాసు శాసనసభ" పేరు " తమిళనాడు శాసనసభ "గా మారింది. 1967 నుండి శాసనసభ సభ్యుల బలం నామినేటెడ్ సభ్యులతో కలుపుకుని 234 వద్ద కొనసాగింది.
1952 నుండి 1986 వరకు, రాష్ట్రంలో రెండు ప్రజాస్వామ్యబద్ధంగా ఎన్నికైన సభలు, శాసనసభ, శాసన మండలితో పార్లమెంటరీ ప్రభుత్వ వ్యవస్థ ఉంది. 1986 మే 14న, రాష్ట్రంలో శాసనమండలిని రద్దు చేయాలని రాష్ట్ర ప్రభుత్వం ఒక తీర్మానాన్ని ఆమోదించింది. ఆ తర్వాత సభ దానిని ఆమోదించింది. 1 1986 నవంబరులో తమిళనాడు ఏకసభ్య శాసనసభ కలిగిన రాష్ట్రంగా అవతరించింది. అప్పటి నుండి రాష్ట్ర ప్రభుత్వం శాసన మండలిని పునర్నిర్మించడానికి అనేకసార్లు చర్యలు తీసుకుంది, అయితే అవి చాలా కాలం పాటు విఫలమవుతున్నాయి. తమిళనాడులో ఇప్పటి వరకు శాసనమండలి ఏర్పాటు కాలేదు.