davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
గురుపౌర్ణమి

గురువులను, ఉపాధ్యాయులను, పెద్దలను పూజించే రోజును గురు పౌర్ణమి లేదా వ్యాస పౌర్ణమి అని పిలుస్తారు. హిందువులు ప్రతి సంవత్సరం ఆషాఢ శుద్ధ పౌర్ణమి రోజున గురుపౌర్ణమి జరుపుకుంటారు. ఈ రోజున గురుపూజోత్సవం జరిపి గురువులకు కానుకలు బహుమతులు సమర్పించి వారిని సత్కరించి వారి ఆశీర్వాదములు తీసుకొంటారు. తమ జీవితానికి మార్గనిర్దేశం చేసి, ముక్తి వైపు నడిపించివందుకు ప్రతిఫలంగా ఇలా చేస్తారు.గురువుల పట్ల ఇదే గౌరవం అన్నివేళలా పాటిస్తున్నప్పటికీ ఈ రోజు వ్యాసమహాముని పుట్టిన రోజు కాబట్టి ఈ రోజుకంత ప్రాధాన్యత ఉంది.ఈ రోజున చాలామంది ప్రజలు రోజు పొడవునా ఉపవాసం ఉంటారు. సూర్యోదయం వేళ ఉపవాసం ఆరంభించి, చంద్రోదయం వేళకు ఉపవాసం ముగిస్తారు. చంద్రోదయాన్ని చూసిన తర్వాత లేదా సాయంత్రం పూజలు ముగిసిన తర్వాత ఉపవాసకులు ఆహారం స్వీకరిస్తారు.
గురువు అంటే ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని బోధించేవాడు. చాలామంది హిందువులు తమ గురువులతో జీవితాంతం అనుబంధం ఏర్పరుచుకుని ఉంటారు. ఇది కుటుంబ సంబంధం కూడా కావచ్చు. తర తరాలకూ కొనసాగవచ్చు.
పూర్తి వ్యాసం చదవండి వ్యాసుడు
హిందూ మతంలో గురువును భగవంతునికి భక్తునికి మధ్య సంధాన కర్తగా భావిస్తుంటారు. వేదవ్యాసుని మానవజాతి కంతటికీ మంచి ఆధ్యాత్మిక వారసత్వాన్ని మిగిల్చి వెళ్ళాడు కాబట్టి ఆయన్ను మానవాళికంతటికీ గురువుగా భావిస్తుంటారు. వేదవ్యాసుని పూర్వనామం కృష్ణ ద్వైపాయనుడు. వేదకాలపు సంస్కృతినంతా నాలుగు వేదాల్లో ఆయన సంకలనం చేసిన తరువాత ఆయన్ను వేదవ్యాసుడిగా పిలవడం ప్రారంభించారు.దక్షిణ భారతదేశంలో కొన్ని ప్రాంతాల్లో పూర్ణిమ వ్రతాన్ని ఆదిశక్తి పేరిట ఆచరిస్తూంటారు. ఈ పర్వదినం సందర్భంగా ఆలయాల్లో ప్రత్యేక పూజలు నిర్వహిస్తారు. పూర్ణిమ నాడే కొంతమంది సత్యనారాయణ వ్రతాన్ని లేదా పూజను నిర్వహిస్తుంటారు.షిరిడీ సాయిబాబా ఆలయాల్లో ప్రత్యేక పూజలు ఈరోజు మొదలుకొని 3 రోజులు నిర్వహిస్తారు.
ఆర్.యస్.యస్. సంస్థాగత స్థాయిలో అధికారికంగా జరుపుకునే ఆరు పండుగలలో ఇది ఒకటి. ఇతర ఐదు పండుగలు హిందూ సామ్రాజ్య దినోత్సవం, మకర సంక్రాంతి, దశమి, ఉగాది, రక్షాబంధన్ మహోత్సవ్ గా ఉన్నాయి.
సంస్కృతి

సంస్కృతి అనేది మానవ సమాజం జీవన విధానంలో ప్రముఖమైన విషయాలను - అనగా జీవనం, ఆచారాలు, వ్యవహారాలు, ప్రమాణాలు, మతం, సంబంధాలు, పాలన - వంటివాటిని సూచించే పదం. దీనికి ఆంగ్ల పదమైన కల్చర్ (సంస్కృతి) లాటిన్ పదం కల్చుర లేదా కొలెరె అనేవి "పండించడం" అనగా వ్యవసాయం చేయడం నుండి ఉద్భవించాయి. ఒక సమాజంలో ముఖ్యమైన పద్ధతులు, నిర్మాణాలు, వ్యవస్థలు ఆ సమాజం యొక్క సంస్కృతిని సూచిస్తాయి. సంస్కృతిని సూచించే సంకేతాలు, నిర్మాణాలు, వ్యవస్థలు, ఆచారాలు, వ్యవహారాలు ఇదమిత్థమైన హద్దులు లేవు, అవి నిరంతరాయంగా మారుతుంటాయి. ఒకదానితో ఒకటి కలుస్తూ, విడిపోతూ పరిణామం చెందుతుంటాయి.
ఒక సమాజం జీవనంలో మిళితమైన కళలు, నమ్మకాలు, సంస్థలు, తరాలలో జరిగే మార్పులు, తరాల మధ్య వారసత్వంగా కొనసాగే విధానాలు అన్నీ కలిపి "సంస్కృతి" అంటారు. ఒక సమాజం యొక్క సంపూర్ణ జీవన విధానమే ఆ సమాజపు సంస్కృతి అని నిర్వచింపవచ్చును. ఆ సమాజంలో పాటించే ఆచారాలు, పద్ధతులు, అభివాదాలు, వస్త్రధారణ, భాష, మతం, ఆటలు, విశ్వాసాలు, కళలు - అన్నీ కలిపి సంస్కృతి అవుతాయి. గతించిన కాలం గురించి భవిష్యత్ తరాలకు అందించే వారధి సంస్కృతి
ఒక సమాజం చేసిన, వాడిన పరికరాలు, నిర్మించిన కట్టడాలు, వారి సంగీత, కళ, జీవన విధానం, ఆహారం, శిల్పం, చిత్రం, నాటకం, నాట్యం, సినిమా - ఇవన్నీ ఆ సమాజపు సంస్కృతిని సూచిస్తాయి. ఒక సమాజంలో ఉన్న వస్తు వినియోగం, సంపన్నత, జానపద వ్యవహారాలు కూడా సంస్కృతిగా భావింపబడుతాయి. వస్తువుల వినియోగమే కాకుండా ఆటి ఉత్పత్తి విధానం, వాటిని గురించిన దృక్పధం, సమాజంలో ఆ వస్తువులతోపాటు పెనవేసుకొని పోయిన సంబంధాలు, ఆచారాలు కూడా సంస్కృతిలోనివే అని మానవ శాస్త్రజ్ఞులు భావిస్తారు. కనుక కళలు, విజ్ఞానం, నైతికత కూడా సంస్కృతేనని వీరి అభిప్రాయం.
1874లో సామాజిక పురా శాస్త్రము గురించి వ్రాస్తూ టైలర్ సంస్కృతిని ఇలా వర్ణించాడు - "సంస్కృతి" లేదా "నాగరికత"ను విస్తారమైన జాతిపరమైన అంశంగా భావిస్తే, ఆ జాతి లేదా సమాజపు సంక్లిష్టమైన జ్ఞానం, విశ్వాసాలు, కళలు, నైతికత, చట్టం, ఆచారాలు , సమాజంలో భాగస్తుడైనందున వ్యక్తికి సంక్రమించే అలవాట్లు, నైపుణ్యత, అవకాశం - అన్నింటినీ కలిపి సంస్కృతి అనవచ్చును. ("సంస్కృతి లేదా నాగరికత, దాని విస్తృత ఎథ్నోగ్రాఫిక్ కోణంలో తీసుకున్న, జ్ఞానం, నమ్మకం, కళ, నీతులు, చట్టం, ఆచారం కలిగి సంక్లిష్ట మొత్తంగా ఉంటుంది , ఏ ఇతర సామర్థ్యాలు , అలవాట్లు సమాజంలో సభ్యుడిగా మనిషికి సొంతం")
ఐక్య రాజ్య సమితి విద్యా విజ్ఞాన సాంస్కృతిక సంస్థ (యునెస్కో) వారు సంస్కృతిని ఇలా వర్ణించారు - ఒక సమాజానికి లేదా సమూహానికి చెందిన ప్రత్యేకమైన ఆధ్యాత్మిక, లౌకిక, వైజ్ఞానిక, బావోద్వేగ అంశాలు ఆ సమాజపు (సమూహపు) సంస్కృతి అవుతాయి. కళలు, జీవన విధానం, సహజీవనం, విలువలు, సంప్రదాయాలు, విశ్వాసాలు ఈ సంస్కృతిలోని భాగాలే. ఇంకా సంస్కృతిని చాలా విధాలుగా విర్వచించారు. 1952లో ఆల్ఫ్రెడ్ క్రోబర్, క్లైడ్ క్లుఖోన్ అనే రచయితలు తమ సంకలనంలో "సంస్కృతి"కి 161 నిర్వచనాలను సేకరించారు
ప్రపంచదేశాలలో భారతీయ సంస్కృతికి విశిష్టమైన స్థానం ఉంది. భారతీయ సంస్కృతి సనాతనమైనది
వినాయకచవితి, ఉగాది, ఏరువాక, అట్ల తద్దె, భోగి, సంక్రాంతి, కనుమ, బోనాలు, bathukamma, graama devathala poojalu, తెలుగు నెలలు పండుగలు, దీపావళి
తెలుగు బ్రాహ్మణులు

తెలుగు బ్రాహ్మణులు బ్రాహ్మణ సమాజం సభ్యులు. వీరు తెలుగు మాట్లాడుతారు. వారు ప్రధానంగా భారతదేశ రాష్ట్రములు అయిన తెలంగాణ, ఆంధ్ర ప్రదేశ్కు చెందినవారే. అయితే భారతదేశం లోని మిగిలిన ప్రాంతములకు, అలాగే ప్రపంచంలోని అనేక దేశాలకు అనేకమంది వలస వెళ్ళినవారు కూడా ఉన్నారు. తెలుగు బ్రాహ్మణులు కూడా చాలా పెద్ద సంఖ్యలో కర్నాటక రాష్ట్రములోని అనేక ప్రాంతములలో ముఖ్యంగా బెంగుళూరు నగరములో స్థిరపడ్డారు.
తెలుగు బ్రహ్మణులు ప్రధానంగా పంచ ద్రావిడ బ్రాహ్మణ శాఖ కు చెందినవాలు.
కొన్ని తెలుగు చిత్రాలలో తెలుగు బ్రాహ్మణులను, వారి వైవిధ్యమైన పద్ధతులు, సాంస్కృతిక పద్ధతులను హాస్య ప్రధానంగా, ఎగతాళి చేసినట్లు ఉండటం వల్ల వీరు నిరసనలు తెలియజేశారు.
కేలండర్ 2014

తెలుగు సంవత్సరం ఉగాది నుండి ఉగాది వరకుగా ఉంటుంది. అంటే, మార్చి 3వ వారం నుండి, మార్చి 3వ వారం వరకు.
2014 ఉగాది (మార్చి 23) నుండి "శ్రీ నందన నామ సంవత్సరం" మొదలవుతుంది.
మార్చి 2014 లో:
ఏప్రిల్ 2014 లో:
మే 2014 లో:
జూన్ 2014 లో:
జూలై 2014 లో:
ఆగస్టు 2014 లో:
అక్టోబరు 2014 లో:
నవంబరు 2014 లో:
డిసెంబరు 2014 లో:
పాడ్యమి

చంద్రమానం ప్రకారం పక్షము రోజులలో మొదటి తిథి పాడ్యమి. అధి దేవత - అగ్ని.
ధర్మ సింధు ప్రకారం శుక్ల పక్ష పాడ్యమి ఖండతిథి అయితే, పూజలు - వ్రతాలకు అపరాహ్ణ వ్యాప్తి కలిగినట్లయితే పూర్వదినమునే గ్రహించాలి. అదే కృష్ణపక్షంలో అయితే ఎల్లప్పుడు విదియతో కూడిన పాడ్యమినే గ్రహించాలి. ఉపవాసాదులకు ఉదయమే సంకల్పించాలి.
మార్చి 30

మార్చి 30, గ్రెగొరియన్‌ క్యాలెండర్‌ ప్రకారము సంవత్సరములో 89వ రోజు (లీపు సంవత్సరములో 90వ రోజు ). సంవత్సరాంతమునకు ఇంకా 276 రోజులు మిగిలినవి.
మార్చి 29 - మార్చి 31 - ఫిబ్రవరి 28 (ఫిబ్రవరి 29) - ఏప్రిల్ 30 -- అన్ని తేదీలు
కాళయుక్తి

సా.శ 1918-1919, 1978-1979, 2038-39 ...ఇలా ప్రతీ 60 సంవత్సరాలకొకసారి వచ్చిన తెలుగు సంవత్సరానికి కాళయుక్తి అని పేరు. ఇది 1918 ఏప్రిల్ 12 ఉగాది నుండి 1919 మార్చి 31 వరకు, 1978 ఏప్రిల్ 8 ఉగాది నుండి 1979 మార్చి 28 వరకు, ఇలా ప్రతీ 60 సంవత్సరాల కొకసారి ఉగాదితో ప్రారంభం అవుతుంది.
ముండకోపనిషత్తు

ముండక ఉపనిషత్తు లేదా ముండకోపనిషత్తు అత్యంత ప్రాచీన ఉపనిషత్తులలో ఒకటి. ఈ ఉపనిషత్తు అధర్వణ వేదమునకు సంబంధించింది. "ముక్తిత" సూత్రాలననుసరించి ఇది 108 ఉపనిషత్తులలో 5 వ ది.
శౌనకుడు అనే జిజ్ఞాసువు అంగిరస మహర్షి వద్దకు వచ్చి "ఏది తెలుసుకుంటే సర్వమూ తెలుసుకున్నట్లవుతుంది?" అని అడిగిన ప్రశ్నకు అంగిరసుడు "పరావిద్య, అపరావిద్య అని రెండు రకాలు తెలుసుకోవలసినవి ఉన్నాయని బ్రహ్మవిదులు అంటారు. పరావిద్య అంటే పరబ్రహ్మకు సంబంధించిన జ్ఞానం. అపరావిద్య అంటే లౌకికమయిన ధర్మాధర్మాలకు సంబంధించినది. రెండవదానికంటే మొదటిది గొప్పది. దాన్ని తెలుసుకున్నవాడు సంసారచక్రం నుంచి విముక్తుడవుతాడు." అంటూ ఈ ఉపనిషత్తును బోధించాడు.
సృష్టికర్తా జగద్రక్షకుడూ అయిన బ్రహ్మ దేవతలందరికంటే ముందు పుట్టాడు. ఆయనే జగత్తు సృష్టికర్త, రక్షకుడు. ఆయన సకల శాస్త్రాలకూ ఆధారభూతమైన బ్రహ్మవిద్యను తన పెద్దతనయుడైన అథర్వునకు అనుగ్రహించాడు.
బ్రహ్మ అథర్వునకు ఉపదేశించిన బ్రహ్మవిద్యను ప్రాచీన కాలంలో అథర్వుడు అంగిరునకు బోధించాడు. ఆవిద్యనే భరద్వాజగోత్రుడైన సత్యవహుడు అంగిరునివద్ద గ్రహించాడు. ఇలా పరంపరగా వస్తున్న అపరావిద్యను సత్యవాహుడు అంగిరసునికి అందజేశాడు.
శునక ఋషి కుమారుడూ, ఉత్తమ గృహస్తుడని పేరుపొందినవాడూ అయిన శౌనక మహర్షి శాస్త్రోక్తరీతిగా అంగిరస మహర్షిని సమీపించి వినమృడై "హే భగవన్, దేనిని తెలుసుకోవడంవలన ఈ ప్రపంచం అంతా తెలుసుకోబడుతుంది?" అని అడిగాడు.
అంగిరసుడు శౌనకునికి ఇలా బదులు చెప్పాడు. పరావిద్య అపరావిద్య అని తెలుసుకోవలసిన విద్యలు రెండున్నాయని బ్రహ్మవిదులు చెబుతారు.
ఈ రెండువిద్యల్లో నాలుగు వేదాలు, వేదాంగాలైన శిక్షా, కల్పం, వ్యాకరణం, నిరుక్తం, చందస్సూ, జ్యోతిషమూ అన్నీ అపరా విద్యలే. ఇక శాశ్వతమూ, అమరమూ అయిన తత్వాన్ని అందించే విద్య పరావిద్య.
కళ్ళు మొదలైన జ్ఞానేంద్రియాలకు గోచరం కానిదీ, చేతులూ మొదలైన కర్మేంద్రియాలకు దొరకనిదీ, ఉత్పత్తి లేనిదీ, రంగులేనిదీ, కళ్ళు చెవులు, కాళ్ళూ చేతులు లేనిది, శాశ్వతమైనదీ, అంతటా వ్యాపించినదీ, అత్యంతమూ సూక్ష్మమైనదీ, సృష్టికి మూలకారణమైనది అయిన ఆ అక్షరతత్వాన్ని జ్ఞానులు సకల జగత్తుకూ మూలంగా అంతటా చూడగలరు.
సాలె పురుగు ఎలా తన గూడును నోటినుండే వెలికితీసి తనలోకే తీసుకుంటుందో, భూమినుండి మూలికలన్నీ ఎలా ఉద్భవిస్తాయో, మానవును తలమీదా శరీరంమీదా ఏ ప్రయత్నం లేకనే వెండ్రుకలు ఎలా పెరుగుతాయో అలాగే ఆ అక్షరతత్త్వంనుండి ఈ విశ్వం ఉత్పన్నమవుతుంది.
తపస్సువల్ల ధర్మం పెంపొందుతుంది. ఆ బ్రహ్మంనుండి అన్నం పుడుతుంది. ఆ అన్నంనుండి ప్రాణశక్తి, మనస్సు, పంచభూతాలు, లోకాలు, కర్మలు, అన్నీ ఉద్భవించాయి.
సృష్టికర్త, సర్వవిదుడు, జ్ఞానమే తపంగాగల బ్రహ్మ సకల ప్రాణులు వాటి ఆహారం అన్నీ పరబ్రహ్మంనుంచి ఉద్భవిస్తున్నవి.
తదేతత్ సత్యం మంత్రేషు కర్మాణి కవయో యాన్యపశ్యం స్తాని త్రేతాయాం బహుధా సంతతాని| తాన్యాచరథ నియతం సత్యకామా ఏష వ: పన్థా: సుకృతస్య లోకే|| 1
ఋషులు వేదమంత్రాలలో ఏయే యజ్ఞకర్మలను దర్శించారో అవి అన్నీ కూడా సత్యమే. మూడు వేదాలు వీటిని చాలా వివరంగా వర్ణిస్తాయి. సత్యప్రియులారా! వాటిని మీరు విధిగా నిరంతరం అనుష్ఠించండి. పుణ్యకర్మల ఫలితాలైన లోకాలకు మార్గం అదే.
ఉగాది పురస్కారాలు

ఢిల్లీ తెలుగు అకాడమి ప్రతి సంవత్సరం ఉగాది పర్వదినాన సినీ ప్రముఖులకు వివిధ విభాగాలలో బహుమతులు ప్రదానం చేస్తుంది. వీటినే ఉగాది పురస్కారాలు అంటారు.
ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం ప్రతి ఏడాది ఉగాది పర్వదినాన, కళారత్న పురస్కారంతో కొంతమందిని ఉగాది పురస్కారంతో గౌరవిస్తుంది.
కిన్నెర ఆర్ట్ థియేటర్స్ సాంస్కృతిక సంస్థ కొన్ని సంవత్సరాలుగా వివిధ రంగాలలో కృషిచేసిన వ్యక్తులకు ఉగాది పురస్కారాలను అందజేస్తున్నది.
ఉగాది (సినిమా)

ఉగాది 1997 లో ఎస్. వి. కృష్ణారెడ్డి స్వీయ దర్శకత్వంలో కథానాయకుడిగా నటించిన సినిమా. లైలా కథానాయికగా నటించింది. ఈ సినిమాను ప్రధానంగా విశాఖపట్నంలో చిత్రీకరించారు.
ఉగాది కవి సమ్మేళనం

ఉగాది కవిసమ్మేళనం ప్రతి సంవత్సరాదికి పలు తెలుగు గ్రామాల్లో, పట్టణాల్లో నిర్వహించే కార్యక్రమం. కళాపోషకులు, సాహిత్యాభిమానులు, సాహిత్యసంస్థలు ఈ కార్యక్రమాన్ని నిర్వహిస్తూండగా వాటిలో కవులు పాల్గొని తమ కవితలను వినిపిస్తూంటారు. ఉగాది కవిసమ్మేళనం ఆకాశవాణిలోనూ, దూరదర్శన్‌లోనూ నిర్వహిస్తూంటారు. కవిసమ్మేళనంలో సాధారణంగా సందర్భం కనుక ఉగాది గురించో, వసంతం గురించో వ్రాసినా వాటి గురించే వ్రాయాలన్న నియమం ఏమీ లేదు. వీటిలో సాహితీ పురస్కారాలు, సత్కారాలు జరుగుతుంటాయి. ఉగాది కవి సమ్మేళనాలు తెలుగు రాష్ట్రాలలోను, అంతర్జాతీయ అంతర్జాతీయ వేదికలలో కూడా జరుగుతున్నాయి.
ఉగాది అంటే 'కొత్త శకం' అని అర్థం. చైత్ర మాసంలో (ఏప్రిల్ లేదా మే) ప్రారంభమయ్యే తెలుగు వారి నూతన సంవత్సర దినంగా పరిగణించబడే తెలుగు పండుగలలో ఉగాది మొదటిది. ఉగాది పంచాంగ శ్రవణానికి, సాంస్కృతిక కార్యక్రమాలకు, కవులు ఒకచోట చేరి కవిసమ్మేళనాలలో పద్యాలు చదివేందుకు ఒక సందర్భం.
2014 నుండి 2017 వరకు అవిభాజ్య ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో ఇంకా తెలంగాణలో దశాబ్దాల పాటు రవీంద్ర భారతి సభా భవనంలో ఉగాది సమ్మేళనాలు జరుపుకున్నారు. 2018లో, ప్రగతి భవన్‌లోని తన నూతన కార్యాలయం అధికారిక నివాసానికి వేడుకలను తరలించాలని ముఖ్యమంత్రి కె. చంద్రశేఖర రావు నిర్ణయించారు. అయితే, తరువాత 3 సంవత్సరాలు 2019లో ఎన్నికల ప్రవర్తనా నియమావళి వలన, 2020 - 2021లో కరోనావైరస్ నియంత్రణల వలన ఉగాది వేడుకలు జరగలేదు.
2016 - రవీంద్ర భారతిలో కవిసమ్మేళనం
2017 - రవీంద్ర భారతిలో కవిసమ్మేళనం
2023లో తెలంగాణా రాష్ట్ర ప్రభుత్వం రవీంద్రభారతిలో తెలుగు సంవత్సరాది శోబకృత్ ఉగాది వేడుకలను నిర్వహించింది. రవీంద్ర భారతిలో బుధవారం జరిగిన శోభకృత్‌ ఉగాది వేడుకల్లో భాగంగా దేవాదాయ శాఖ మంత్రి ఉగాది పురస్కారాలను ప్రదానం చేశారు. వేదపారాయణులు, అర్చకులు, నాదస్వర విద్వాంసులు, వేద, వీరశైవ ఆగమ పండిట్‌లు, జ్యోతిష్యులు, ఆధ్యాత్మిక వేత్తలకు మొత్తం 34 మందికి పురస్కారాలు, నగదు ప్రోత్సాహకాలను అందజేసి ఘనంగా సత్కరించారు. సాయంత్రం నిర్వహించిన కవి సమ్మేళనంలో కవులు, కళాకారులను సత్కరించి నగదు ప్రోత్సాహకాలను అందజేశారు.
2024లో
శ్రీ కాళహస్తిలో క్రోధినామ సంవత్సర ఉగాదిని పురస్కరించుకుని ధూర్జటి రసజ్ఞ సమాఖ్య సాహితీ కళావేదిక ఆధ్వర్యంలో కైకాలవారి కళ్యాణ మండపంలో ఉగాది కవి సమ్మేళనం నిర్వహించారు. ఈ సందర్భంగా పలు ప్రాంతాల నుంచి వచ్చేసిన కవులు వారి స్వీయ కవితలు వినిపించారు. లగడపాటి భాస్కర్‌ సాహితీ పురస్కారాలను వారి కుమార్తెలు కిరణ్మయి, కృష్ణశశిలు శతావధాని ఆముదాల మురళికి, రచయిత చెంచుకష్ణ పిళ్ళైకి అందచేశారు. అనంతరం కవితలు చదివిన కవులందరికి జ్ఞాపకలతో సత్కరించారు.
వంశీ అంతర్జాతీయ సాహితీ పీఠం, శ్రీ సాంస్కృతిక కళాపీఠం- సింగపూర్ సంస్థలు సంయుక్తంగా శ్రీ క్రోధినామ ఉగాదిని పురస్కరించుకుని 11 దేశాల (అమెరికా , కెనడా , న్యూజిలాండ్ , సింగపూర్ , మలేసియా , ఇండోనేషియా, ఖతార్ , ఒమాన్ , యుఎఇ, పోలాండ్ , యూకే) నుండి 40 మంది కవులు కవయిత్రులు పాల్గొన్నారు . వీటి నిర్వాహకులు వంశీ అంతర్జాతీయ సాహితీ పీఠం వ్యవస్థాపకుడు వంశీ రామరాజు, శ్రీ సాంస్కృతిక కళాపీఠం వ్యవస్థాపకులు కవుటూరు రత్నకుమార్. ముఖ్య అతిధిగా యార్లగడ్డ లక్ష్మిప్రసాద్, విశిష్ట అతిధిగా సినీ గేయరచయిత భువనచంద్ర పాల్గొన్నారు.
Cheti Chand

Chetri Chandra (Sindhi: چيتي چند, Moon of Chaitra) is a festival that marks the beginning of the Lunar Hindu New Year for Sindhi Hindus. The date of the festival is based on the lunar cycle of the lunisolar Hindu calendar, falling on the first day of the year, in the Sindhi month of Chet (Chaitra). It typically falls in late March or early April in the Gregorian calendar on or about the same day as Gudi Padwa in Maharashtra, Ugadi in other parts of the Deccan region and Hindu Samvat Nav Varsha or beginning on New Year in Hindu Samvat Calendar of India.
The festival marks the arrival of spring and harvest, but in the Sindhi community, it also marks the birth of Uderolal in 1007, after they prayed to the Hindu god Varun Dev on the banks of River Indus to save them from the persecution by the tyrannical Muslim ruler Mirkhshah. Varun Dev morphed into a warrior and old man who preached and reprimanded Mirkhshah that Muslims and Hindus deserve the same religious freedoms. He, as Jhulelal, became the champion of the people in Sindh, from both religions. Among his Sufi Muslim followers, Jhulelal is known as "Khwaja Khizir" or "Zindapir". The Hindu Sindhi, according to this legend, celebrate the new year as Uderolal's birthday.
The tradition likely started with Daryapanthis. During the British colonial rule era, major annual fairs (melas) used to be held in Uderolal and Zindapir (near Hyderabad, Pakistan). In contemporary times, the Sindhi community celebrates the festival of Cheti Chand with major fairs, feast parties, processions with jhankis (glimpse stage) of Jhulelal (an avatar of [Varun dev], similar to Vithoba), other Hindu deities, and social dancing.
On this day, many Sindhis take Baharana Sahib, a representation of Jhulelal, to a nearby river or lake. Baharana Sahib consists of jyot (oil lamp), misiri (crystal sugar), fota (cardamom), fal (fruits), and akha. Behind is kalash (water jar) and a nariyal (coconut) in it, covered with cloth, phool (flowers) and patta (leaves). There is also a Murti (statue) of Pujya Jhulelal Devta. Cheti Chand is a major festival of Sindhi Hindus in India and Pakistan, and also celebrated by the Hindu Sindhi diaspora around the world.
South and Southeast Asian solar New Year

The traditional New Year in many South and Southeast Asian cultures is based on the sun's entry into the constellation Aries. In modern times, it is usually reckoned around 14 April.
As most countries and cultures of South and Southeast Asia lie within the Indian cultural sphere, the development of their traditional calendars have been strongly influenced by some form of the Hindu calendar. As in many other calendars, the New Year was based on the northern hemisphere vernal equinox (the beginning of spring). However, the Hindu calendar year was based on the sidereal year (i.e. the movement of the sun relative to the stars), while the Western Gregorian calendar is based on the tropical year (the cycle of seasons).
In ancient times, the sun's entry into Aries coincided with the equinox. However, due to the earth's axial precession, the sidereal year is slightly longer than the tropical year, causing the dates to gradually drift apart. Today, the sun's entry into Aries occurs around 18 April, according to astronomical definitions. Some traditional calendars are still marked by the sun's actual movements while others have since been fixed to the Gregorian calendar.
The sun's entry into Aries is known as meṣa saṅkrānti in Sanskrit, and is observed as Mesha Sankranti and Songkran in South and South-east Asian cultures.
The specific New Year observances include:
Telugu years

In India, the Telugu year is the calendar year of the Telugu speaking people of Andhra Pradesh, Telangana, and the enclave Yanam.
Each Yuga (era) has a cycle of 60 years. Each year of Ugadi year has a specific name in Panchangam (astronomical calendar) based on astrological influences and the name of the year; this denotes the overall character of that year. The calendar includes 60 year names. Every 60 years, one name cycle completes, repeat in the next omnibus cycle. For example, the Telugu name for 1954 is "Jaya", and it first repeated in 2014. Ugadi is the Telugu new year festival in spring (usually March or April). These years always change on Ugadi.
In Telugu mythology, the names of the years are those of Maharshi Narada's children's names. To teach a lesson to Naradha, Lord Vishnu presented an illusion to Naradha of a lady, who eventually gave birth birth to 60 children – all of whom were to die in a war. After this denouement, and Narada having learned his lesson, Vishnu offered boon to Naradha that his children's names would be the names of the cyclic, and that their specific characteristics would carry over to those that years. E.g., 2024 is a Krodhi year.
The sixty Ugadi year names are as follows:
In ancient days Yogis (saints) interact directly with God, according to that, they have given information related to our Indian Kalachakra (time-cycle) in relation to Lord Brahma. Below is the Indian Kalachakra (time-cycle):
60 years = Shashthipurti
432,000 years = Kali Yuga
864,000 years = Dvapara Yuga
1,296,000 years = Treta Yuga
1,728,000 years = Satya Yuga
4,320,000 years = Chatur Yuga (Total 4 Yuga)
71 Chatur Yuga = Manvantara
1,000 Chatur Yuga = Kalpa a.k.a. Brahma day (= 14 Manvantara + 15 Manvantara-sandhya)
Kalpa + Pralaya = Brahma Day (day + night)
30 Brahma Days = Brahma month
12 Brahma months = Brahma year
100 Brahma years = Brahma lifespan a.k.a. Maha-kalpa of 311.04 trillion years (followed by Maha-pralaya of equal length)
Mahavidya

The Mahavidya (Sanskrit: महाविद्या, IAST: Mahāvidyā, lit. Great Wisdoms) are a group of ten Hindu Tantric goddesses. The ten Mahavidyas are usually named in the following sequence: Kali, Tara, Tripura Sundari, Bhuvaneshvari, Bhairavi, Chhinnamasta, Dhumavati, Bagalamukhi, Matangi and Kamalatmika. Nevertheless, the formation of this group encompass divergent and varied religious traditions that include yogini worship, Shaivism, Vaishnavism, and Vajrayana Buddhism.
The development of the Mahavidyas represents an important turning point in the history of Shaktism as it marks the rise of the Bhakti aspect in Shaktism, which reached its zenith in 1700 CE. First sprung forth in the post-Puranic age, around 6th century CE, it was a new theistic movement in which the supreme being was envisioned as female. A fact epitomized by texts like Devi-Bhagavata Purana, especially its last nine chapters (31–40) of the seventh skandha, which are known as the Devi Gita, and soon became central texts of Shaktism.
Shaktas believe, "the one Truth is sensed in ten different facets; the Divine Mother is adored and approached as ten cosmic personalities," the Dasa-Mahavidya ("ten-Mahavidyas"). As per another school of thought in Shaktism Mahavidyas are considered to be form of Mahakali. The Mahavidyas are considered Tantric in nature, and are usually identified as:
All these Mahavidyas reside in Manidvipa.
The Maha bhagavata Purana and Brihaddharma Purana however, list Shodashi (Sodasi) as Tripura Sundari, which is simply another name for the same goddess.
The Todala-Tantra associates the Mahavidyas with the Dashavatara, the ten avatars of Vishnu, in chapter ten. They are as follows:
The Guhyati guyha-tantra associates the Mahavidyas with the Dashavatara differently, and states that the Mahavidyas are the source from which the avatars of Vishnu arise.
Note: In the above list do not get confused the names of Matanga Bhairava with Matanga Rishi, and Narada Bhairava with Narada Rishi.
Ugadi (2007 film)

Ugadi is a 2007 Indian Kannada-language romantic drama film directed by Om Sai Prakash and produced by Mega Hit Productions. The film stars V. Ravichandran, Telugu actor Srikanth, Kamna Jethmalani and Jennifer Kotwal. The film is a remake of the successful Telugu film Santosham (2002) directed by Dasaradh and starred Nagarjuna and Prabhudeva.
The film was released on 6 August 2007 to average response.
The music of the film was composed by R. P. Patnaik and lyrics written by K. Kalyan except for one song. The composer chose the same tunes from the original Telugu version which he had composed in 2002.
The film released on 6 July 2007 to average response where the critics called it as an "ordinary" remake and "the only redeeming factor of this film is the last 20 minutes of the film". Nowrunning.com reviewed the film as "just another remake which does not raise above the ordinary levels and certainly does not reach the standards of its original film". Sify wrote "Director Saiprakash seems to have lost interest half way through making this remake of the hit Telugu film 'Santosham'. First and foremost the casting could have been better and the unnecessary comedy mars the tempo. And the basic story resembles Ravichandran's own film 'Ondagona Baa'". Ironically, the film which itself was a remake from Telugu, was later dubbed again in Telugu language and released as America Alludu (2011).
Arondisamant Brest

Arondisamant Brest a zo anezhañ ur rann velestradurel eus Frañs, e departamant Penn-ar-Bed hag e rannvro Breizh.
Rannet e oa arondisamant Brest e 20 kanton (betek 2014) :
Adrannet e voe arondisamantoù Penn-ar-Bed d'ar 1añ a viz Genver 2017. 77 kumun zo en arondisamant Brest bremañ.
Karanteg (kumun)

Karanteg ([ka.ˈrãn.tɛk]) zo ur gumun e Breizh e Bro-Leon, e Penn-ar-Bed, hag ur porzh bihan e penn aber stêr Montroulez.
Anv ar sant Karanteg, "ar muiañ karet".
En glazur e deir c'harreg en sabel, difoupant diouzh ur mor kommek en argant ; e gab en sabel hadet gant ginerminigoù en argant.
Niver a annezidi
1949 : Bernez Tangi, barzh, kaner ha livour.
Belarus

Belarus (belaruseg: Беларусь, lizherenneg latin ispisial Łacinka: Biełaruś; ruseg: Беларусь, Белору́ссия), pe Rusia wenn gwechall (un droidigezh eus an anv), ent-hir Republik Belarus, a zo ur vro eus reter Europa. Harzoù he deus gant Rusia war-du ar reter, gant Polonia war-du ar c'hornôg, gant Ukraina, war-du ar su, gant Lituania ha Latvia war-du an norzh. Minsk eo he c'hêr-benn. Ar c'hêrioù pennañ arall a zo Brest, Grodno, Gomel, Mahilioŭ, Vitebsk ha Bobruisk. Unan eus an div vro tizher ar muiañ gant Gwallzarvoud Tchernobil eo.
Un aozadur melestradurel eus ar marevezh soviedel he deus miret Belarus. Disrannet eo he zachenn e c'hwec'h proviñs ("voblasts") hag a denn o anv eus o c'hreizenn velestradurel. Ur statud ispisial he deus kêr Minsk ha n'emañ e proviñs ebet. E raionoù e vez disrannet ar proviñsoù. Kuzulioù ar raionoù a vez dilennet gant o annezidi met gant ar broviñs e vez anvet o galloud ober. Ar memes tra zo gwir evit ar proviñsoù a zo dilennet o farlamant tra ma vez dilennet o galloud-ober gant ar gouarnamant.
Bro Brest

Bro Brest, pe Bro Vrest, zo ur vro hervez lezenn Voynet. Bodet ez eus 89 c'humun enni, war ur gorread 1690 km² ha 384 614 a dud zo o chom enni (d'ar 1/01/09).
Seizh kumuniezh kumunioù zo enni :
En distro-skol 2024 e oa enskrivet er skol Diwan hag er c'hlasoù divyezhek 3 615 skoliad (9,8 % eus skolidi ar vro evit a sell ouzh ar c'hentañ derez).
Broioù al Liger

Broioù al Liger pe Pays de la Loire (hervez an anv ofisiel) zo unan eus rannvroioù Bro-C'hall, krouet gant ar gouarnamant gall e 1955, war-lerc'h ur rannvro velestradurel krouet e 1941. Pemp departamant zo bodet enni : Maine-et-Loire, Sarthe, Mayenne, Vande ha Liger-Atlantel. Da lavarout eo emañ e-barzh ar memes rannvro:
E-pad an Dispac'h Gall, d'ar 4 a viz Meurzh 1790 e voe rannet Breizh e pemp departamant : Morbihan, Finistère, Côtes-du-Nord, Ille-et-Vilaine ha Loire-Inférieure.
E 1941 e voe krouet div rannvro gant an dekred Pétain-Darlan :
Er bloavezhioù 1960 ha 1970 e teu da vezañ ur rannvro velestradurel hep goulenn meno ar geodederien nag hini an dilennidi.
Broioù al Liger a vije ar rannvro c'hall hag a zispign ar muiañ evit en em vrudañ. Ur skoed ardamez zo bet krouet, met n'en deus reizhegezh istorel ebet. N'eus ket pell ez eus bet ijinet ul logo nevez ivez.
Kalz burutelladennoù zo diwar he c'hont. Ar gevredigezh, Breizh Adunvan, a stourm evit adunvaniezh Breizh abaoe ar bloavezhioù 1970.
An diversivie eo anv he c'houlzad ziwezhañ, diwar-benn liested ar rannvro.
Hervez darn e oa dija eus Broioù al Liger en amzer ar C'halianed: [1]
Abaoe m'eo kemmet ar plakennoù kirri-tan e vez lakaet arouez rannvro Broioù al Liger war girri Bretoned Bro-Naoned, met ingalet ez eus bet ivez gant emsaverien pegsunioù war skouer reoù rannvro Breizh da begañ war-c'horre.
Alf Sommerfelt

Alf Sommerfelt (23 a viz Du 1892 - 12 a viz Here 1965) a oa ur yezhonour norvegiat hag ar c'helenner kentañ war ar yezhoniezh e Norvegia. Labourat a reas e Skol-Veur Oslo etre 1931 ha 1962.
Ganet e oa e Trondheim (Norvegia). Dimezet e oa gant ar skrivagnerez Aimée Sommerfelt. Mervel a reas e Nes (Norvegia) diwar ur gwallzarvoud war an hent.
Sommerfelt en doa studiet e Pariz. Asambles gant Olaf Broch e savas an Norwegian association for linguistics e 1924. Skrivañ a reas ivez levrioù evit lakaat ar muiañ a dud da anavezout ar yezhoniezh. Dedennet e oa gant ar yezhoù keltiek, ha dont a reas da Vreizh meur a wech, ma studias lod eus rannyezhoù ar brezhoneg. Sevel a reas e 1958 ar gelaouenn Lochlann.
An ti Satanazet

An Ti satanazet zo ur romantig brezhoneg gant Jakez Riou, savet etre 1930 ha 1931 hag embannet en ul levr e 1944 gant Skridoù Breizh.
Er gazetenn bemdeziek Le Courrier du Finistère, e 1930 ha 1931, an hini eo e oa bet embannet, da gentañ-penn, an ugent pennad a ya d'ober troioù-kaer an daou genderv-kompez Job ha Lom.
Adembannet e voe ar skrid e stumm ul levrig, kant teir fajenn ha tregont ennañ, – An ti Satanazet an titl anezhañ – gant Skridoù Breizh e 1944 ; skeudennaouet e oa bet gant Pierre Péron. Adembannet e oa bet al levr e miz Gwengolo 1999 gant Brud Nevez hag e miz Gwengolo 2012 gant An Alarc'h embannadurioù.
Emañ Job ha Lom o chom e kêr Lanurgad ha krediñ a ra dezhe eo beuzet Herri, o eontr. Ha diwar neuze ne bado ket an daou istrogell gant ar c'hoant lakaat o c'hrabanoù war an hêrezh... evit d'o moereb bezañ bev c'hoazh ha yac'h-pesk.
Setu an ugent pennad :
Moullerezh an Dépêche de Brest

Staliet e voe Moullerezh an Dépêche de Brest pe Imprimerie commerciale de la Dépêche de Brest e niverenn 17 ar straed Algesiras e Brest betek 1942, pa voe dilojet da Vontroulez, a-raok ma voe distrujet ar savadur gant bombezadegoù ar Re Unanet. Er-maez eus e implij evit moullañ kazetenn bemdeziek an Union républicaine, La Dépêche de Brest et de l'Ouest, ec'h eas en-dro evit sevel labourioù moullerezh trevell.
Krouet e voe La Dépêche de Brest, kazetenn bemdeziek an Union républicaine e 1886. Digoret e voe e voullerezh d'an holl dud hag e veze resisaet a-wezhoù "Imprimerie commerciale de l'Union républicaine", houmañ o reiñ anv "Kevredigezh dre gevrannoù an Union républicaine du Finistère".
Seul ma voe distag muioc'h-muiañ an Emsav eus an Iliz, seul ma voe posubl da luskerien ar brezhoneg ober aferioù hep sellout ouzh reteradur politikel ar mouller. Pa voe Gwalarn o tont er maez dre di-moullañ eskopti Kemper, Moullerezh ar C'hastell (Imprimerie commerciale, goude 1923) e fizias Roparz Hemon moullañ al levrioù lakaet dindan ar merk Sterenn e Moullerezh an Dépêche. P'edo Florentin Goinard e rener kenwerzhel adal 1931, hag eñ mignon bras d'al levrioù brezhonek e oa aes labourat gantañ.
Alain Le Goff

Alain Le Goff, anvet ivez Alan ar Gov, Lan ar Goff, Alan Yann ha marteze Lan ab Yan ivez, ganet d'ar 14 Ebrel 1881 e Kerlouan ha marvet d'an 18 Eost 1926 e Lesneven, a oa beleg, skrivagner ha saver pezhioù-c'hoari brezhonek.
Goude e studioù e skolaj Lesneven ez eas da gloerdi Kemper, ha beleget e voe e 1905 d'an oad a 24 bloaz. Mestr-studi e voe e Lesneven kent bezañ anvet da gure e Mahalon e 1908, hag e Lambaol-Gwimilio e 1909. Klañvdiour e voe e-pad ar Brezel-bed kentañ ha goude-se, e 1919, e tremenas un nebeud mizvezhioù e Rieg. Dre ma oa aet e yec'hed da fall ne voe mui evit labourat, neuze e tistroas da Gerlouan ma tiskuizhas e-pad daou vloaz. Pelloc'h e tistroas da Lesneven ma voe chapalan e skol gristen ar baotred ; d'ar mare-se e krogas da ren Kenstrivadeg ar c'hardinal Dubourg, a oa aozet gant Feiz ha Breiz evit bugale ar c'hatekiz. Sevel a reas pezhioù-c'hoari evel An aotrou Keriouas a voe c'hoariet e-kerzh gouelioù ar Bleun-Brug e Lesneven er bloaz 1923.
Plouzane

Plouzane (distaget [pluˈzãː.ne]) a zo ur gumun eus Bro Leon e-kichen Brest, e departamant Penn-ar-Bed, e gwalarn Breizh.
En gul e dour loc'hant ouzh beg ha digoret-frank ouzh kab evit tizout ouzh al lezhioù, digoret ha sklerijennet en gul, kranellek a dri kranell, heuliet a-zehoù gant ur mikroskop hag ouzh kleiz gant un dañvouezenn ed, an holl en aour; e gab e argant e deir brizhenn eriminig, unan ouzh pep kranell
Nijourion e oant holl. Mervel a rejont e-pad an Eil Brezel-bed d'ar 1añ a viz Gouere 1941 pa gouezhas o c'harr-nij (Wellington marilhet R1408 ha kodet OJ-J) e Kerborc'hell e Plouzane.
Niver a annezidi
Brelez

Brelez ([breˈleːs]) zo ur gumun e Bro-Leon e Kanton Lokournan, e departamant Penn-ar-Bed, e gwalarn Breizh.
Gerdarzh ː bren- = torgenn, krec'h, ha -les = kastell.
En glazur, mantellet en geot karget gant peder brizhenn erminig en argant treustellet ; e dri zour en sabel mogeriet en argant, 2 balirant, 1 ouzh beg ; ouzh kondon e gastell en argant, digoret ha dedoullet en glazur, mogeriet en sabel.
Niver a annezidi
Brest (Belarus)

Brest (a zo БрэсT en belaruseg, БресT en ruseg), gwechall anvet Brest-Litovsk, zo ur gêr e kornôg Belarus, tost da harzoù Pologn, e kember ar stêrioù Bug ha Muc'havets. Kêr-benn voblast Brest eo. Un aerborzh zo.
War an hent etre Berlin (784 km) ha Moskov (1 057 km) emañ.
344 470 a dud zo o chom e Brest (2024), ha gant-se eo 6vet kêr vrasañ ar vro.
Lenn-vor Brest

Lenn-vor Brest, pe Morlenn Brest, pe c'hoazh Mor Brest, zo ur pleg-mor bihan, pe ur bae bras, e Breizh, digor er c'hornôg war ar meurvor Atlantel gant Mulgul Brest, ha bevennet er c'hreisteiz gant gourenez Kraozon ha Beg ar Spagnoled, hag en hanternoz gant arvor kreisteiz Leon. Kêr Vrest eo ar gêr vrasañ hag ar porzh bras enni.
En hanternoz, e tu Leon, ec'h aber:
E reter lenn-vor Brest ec'h aber ar stêrioù-mañ, eus an hanternoz d'ar c'hreisteiz:
Un toullad inizi, pe enezigoù, zo er bae:
Brest Meurgêr

Brest Meurgêr a zo anezhi ur veurgêr eus Frañs, e departamant Penn-ar-Bed, e Breizh. Krouet e vez ar gumuniezh kêr e 1973. E anv kentañ a oa « Kumuniezh-kêr Brest » (Communauté Urbaine de Brest - CUB). Cheñchet e oa bet e anv da « vBrest Meurgêr ar Mor » e 2004. Treuzfurmet e oa bet en ur veurgêr d'ar 1añ a viz Genver 2015. Un darn eus Bro Brest eo.
Brest Meurgêr a ya 8 kumun d'ober anezhi:
Finistère

Finistère (/ˌfɪnɪˈstɛər/, French: [finistɛʁ] ; Breton: Penn-ar-Bed [ˌpɛnarˈbeːt]) is a department of France in the extreme west of Brittany. Its prefecture is Quimper and its largest city is Brest. In 2019, it had a population of 915,090.
The present department consists of the historical region of Léon and parts of Cornouaille and Trégor, both parts of pre-revolutionary Brittany.
The name Finistère derives from the Latin Finis Terræ, meaning end of the earth. In England, a similar area is called Land's End. The Breton name for Finistère, Penn ar Bed, translates as "Head/End of the World" and is similar to the Cornish name for Land's End, Pedn-an-Wlas (Head/End of the country), and also Penfro (English: Pembroke) in Wales (pen = end, bro = country). Finistère is not to be confused with Fisterra in Galicia, Spain, which shares the same etymology.
The largest population centre in Finistère is Brest. Other large towns in the department include Quimper (the capital), Concarneau, Morlaix, Carhaix, Quimperlé and Douarnenez. Finistère includes the island of Ushant (Eusa in Breton, Ouessant in French).
Finistère is the westernmost department of Metropolitan France and can also claim to be the "most coastal" department in Metropolitan France. Of its 277 communes, 117 are located on the coast. Its total coastline of approximately 1,250 km (776.71 mi) accounts for almost a quarter of the entire Brittany coast-line.
The abers, rugged fjord-like inlets on the north coast, are a notable feature of the landscape.
The westernmost point of continental France, known as the Pointe de Corsen, extends from the northwestern tip of Finistère. About 40 kilometres to the south (as the crow flies) is the slightly less westerly, but rugged and isolated, headland of Pointe du Raz.
The most populous commune is Brest; the prefecture Quimper is the second-most populous. As of 2019, there are 5 communes with more than 15,000 inhabitants:
Agriculture, fisheries, food processing and various related industries occupy an important place in Finistère's economy.
The military presence in Finistère (Île Longue nuclear submarine base and the Naval Air base of Lanvéoc-Poulmic), as well as military-related industries, such as the Brest headquarters of DCNS, employ a significant number of the département's population.
The port of Roscoff links Brittany by ferry with Ireland and Great Britain.
Finistère is the area where Breton survives most strongly as a spoken language. Breton-speaking schools are called Diwan, Divyezh and Dihun.
The Festival de Cornouaille, which takes place in Quimper, is a celebration of Breton music and traditions. One of the highlights of summer in Finistère is the "Festival des Vieilles Charrues" held in Carhaix-Plouguer. Major international stars attract tens of thousands of spectators.
The painter Raymond Wintz (1884–1956) featured many locations around Finistère.
Roland Doré was a sculptor who executed many of the calvaries in Finistère.
Crozon

Crozon (French pronunciation: [kʁɔzɔ̃], [kʁozɔ̃]; Breton: Kraozon, [ˈkrɔːzõn], locally [ˈkraõn]) is a commune in the department of Finistère and the administrative region of Brittany, northwestern France. As well as the town of Crozon, the village of Morgat is part of the commune.
Crozon is located on the Crozon peninsula on the west coast of Finistère. It is bordered by the communes of Camaret-sur-Mer to the west, Roscanvel to the northwest, Lanvéoc to the north, Landévennec to the north-east and Telgruc-sur-Mer to the east. Crozon is the chef-lieu of the arrondissement of Châteaulin. Louis Jouvet, a French actor, was born in Crozon in 1887.
Crozon harbours Île Longue, the base of the French strategic nuclear submarines.
In common with many other French towns, Crozon has a number of fêtes and festivals at various times of year. Probably the best known festival held in Crozon is the Festival du Bout du Monde ("World's End Festival"), a live music festival held on the first weekend in August.
Crozon has various shops and a couple of supermarkets for daily needs. There is also a local produce market most mornings in front of the church. A bigger market called 'la Foire' takes place every first Wednesday of the month.
Inhabitants of Crozon are called in French Crozonnais.
In 2008, 4.58% of primary-school children attended bilingual schools, where Breton language is taught alongside French.
Crozon is twinned with the following places:
Baye, Finistère

Baye (French pronunciation: [bɛj]; Breton: Bei) is a commune in the Finistère department and administrative region of Brittany in north-western France.
In French the inhabitants of Baye are known as Bayois.
Baye is located in the southeast of Finistère, 4 km (2.5 mi) west of Quimperlé, 21.5 km (13.4 mi) northwest of Lorient and 40 km (25 mi) east of Quimper. Historically, Baye belongs to Cornouaille.
Glénan Islands

The Glénan islands (French: Îles des Glénan [aʁʃipɛl de ɡlenɑ̃] or Archipel de Glénan [il de ɡlenɑ̃]; Breton: Inizi Glenan) are an archipelago located off the coast of France. They are located in the south of Finistère, near Concarneau and Fouesnant, and comprise nine major islands: Saint-Nicolas, the Loc'h, Penfret, Cigogne, Drenec, Bananec, Brunec, Guiriden and Guéotec. In addition, there are over a dozen smaller islets as Quignénec, Brilimec or Kastell Bargain. Île aux Moutons, halfway to the continent, is considered to be a part of the archipelago. Administratively, the islands belong to the commune of Fouesnant.
The Glénan islands have been home to the Glénans sailing school since it was founded in 1947. An international diving school is also present on the islands.
The islands are a popular tourist destination, particularly as a daytrip for those holidaying in the rest of Finistère. Both the presence of a shallow seabed and the availability of a catamaran with windows in its base have greatly contributed to this. It is difficult to stay on the islands overnight, as there is no hotel, and camping is forbidden. One or two small guesthouses exist. The islands are powered by a combined power plant.
In the 18th and early 19th centuries, the islands of the archipelago were known to the British as the Penmarch Islands.
47°43′18″N 3°59′54″W﻿ / ﻿47.72167°N 3.99833°W﻿ / 47.72167; -3.99833
Châteaulin

Châteaulin (French: [ʃɑtolɛ̃] ; Breton: Kastellin) is a commune in the Finistère department and administrative region of Brittany in north-western France. It is a sub-prefecture of the department.
Châteaulin is in a valley towards the center of Finistère on the River Aulne and the Canal de Nantes à Brest, mid-way between Quimper to the south and Brest to the north. To the west the Menez-Hom hills separate it from the Crozon peninsula and the Bay of Douarnenez, which opens into the Atlantic Ocean.
In French the inhabitants of Châteaulin are known as Châteaulinois.
In 2008 1.96% of primary-school children attended bilingual schools.
Châteaulin's economy is based on food processing (salmon and poultry) and, to an ever-greater extent, tourism. The Gendarmerie school on the outskirts of the town provides for a large number of families and the many recruits passing through the school provide the economic backbone of the town's night-life. The cake shop Histoire de Macaron is famous for its tasty and wide range of macaroons as well as the Java, created in 1907 by Mister Le Meur, which is a legend in the town.
Châteaulin is twinned with:
Flag of Brittany

The flag of Brittany (Breton: banniel Breiz; French: drapeau de la Bretagne), a region in the northwest of France, is called the Gwenn-ha-du ([ɡwɛnaˈdyː]), which means white and black, in Breton (French: blanc et noir). The flag was designed in 1923 by Morvan Marchal. It is also unofficially used in the department of Loire-Atlantique, although this now belongs to the Pays de la Loire and not to the region of Brittany, as the territory of Loire-Atlantique is historically part of the province of Brittany. Nantes (Breton: Naoned), its prefecture, was once one of the two capital cities of Brittany.
The flag is the official banner of the region of Brittany. It is a symbol of the Breton identity used by Bretons in and outside of Brittany. For years the authorities considered the flag as a separatist symbol, but the attitude has now changed and the flag, no longer having any political connotations, may appear everywhere, even on public buildings, along with the other official flags. It is widely used throughout Brittany and can even be seen on town halls in the region. Because of the absence of legislation concerning regional flags in France the flag is also flown on sailing boats and fishing boats. The design of the ermine spots varies as there is no official description, but although the number is also not specified, in flags produced since the 1970s, the canton virtually always contains exactly 11 spots.
The flag was created in 1923 by Morvan Marchal. He used the flag of the United States as his inspiration, seen as a symbol of freedom.
The nine horizontal stripes represent the traditional dioceses of Brittany into which the duchy was divided historically. The five black stripes represent the French or Gallo speaking dioceses of Dol, Nantes, Rennes, Saint-Malo and Saint-Brieuc; the four white stripes represent the Breton-speaking dioceses of Trégor, Léon, Cornouaille and Vannes. The ermine canton recalls the arms of the Duchy of Brittany.
The flag first came to the notice of a wider public at the Exposition Internationale des Arts Décoratifs et Industriels Modernes in Paris in 1925. It was adopted by various cultural and nationalist groups through the 1920s and 1930s. However its association with nationalist, fascist and separatist groups during the Second World War brought suspicions of collaboration to the flag. A revival of interest in the flag took place in the 1960s. Since then it has mostly lost an association with separatism in the mind of the public and become a widely accepted symbol for all Brittany and Bretons. The older ermine field flag and black cross continue to be used, though rarely, by some individuals and groups.
The blazon of the flag is Sable four bars argent, a canton ermine. Traditionally coats of arms could be displayed as a rectangular banner as well as on a shield.
Brest City Park

Brest City Park is an urban public park in Brest, Belarus. The Russian soldiers of Libava Regiment, who were stationed in this part of Brest-Litovsk, laid out the park in 1906.
Initially it covered 4 ha. Today, at over 20 ha, it is the largest public park in the city. The park features dozens of tree species rare in this part of Europe, such as platanus, tamarisk, elm, and serpentine spruce (Picea Abies "Virgata").
2006 marked the park's centenary. The park underwent an all-out reconstruction that lasted two years till 2006. On October 16, 2004, the park was reopened on completion of the first stage of reconstruction. In 2006, the entire reconstruction was completed and the park hosts visitors again. As its official name is First of May Park, it was reopened on May 1.
In the park, visitors can find a large disco club, an open-air concert stage, an amusement park and two lovely ponds called Upper Lake and Lower Lake. These ponds are connected by a canal, with water slowly flowing from Upper Lake to Lower Lake. There are two fountains in Upper Lake, and new bridges span the canal's banks. Another bridge links the island in the centre of Upper Lake with the shore. New iron fences and railings give a fresh look to the sites around the ponds.
52°05′40″N 23°40′36″E﻿ / ﻿52.09444°N 23.67667°E﻿ / 52.09444; 23.67667
List of cities and towns in Belarus

This is a list of cities and towns in Belarus. Neither the Belarusian nor the Russian language makes a distinction between "city" and "town" as English does; the word horad (Belarusian: горад [ˈɣorat] ) or gorod (Russian: город [ˈɡorət] ) is used for both.
Belarusian legislation uses a three-level hierarchy of town classifications.
According to the Law under May 5, 1998, the categories of the most developed urban localities in Belarus are as follows:
This division was inherited by the contemporary Republic of Belarus from the Byelorussian SSR and introduced in 1938.
As of 2020, 115 settlements had the status of a city/town. Among them:
Map legend:
NUTS statistical regions of France

In the NUTS (Nomenclature of Territorial Units for Statistics) codes of France (FR), the three levels are:
Up until 2016, the first level NUTS regions of France consisted of Ile de France, Bassin Parisien, Nord-Pas-de-Calais, Est, Ouest, Sud-Ouest, Centre-Est, Méditerranée and the Départements d'outre-mer. The Départements d'outre-mer consisted of all the overseas departments of France, while the remaining eight statistical regions were made up of the 22 regions of France.
A law passed in 2014 by the French parliament reduced the number of metropolitan regions in the country from 22 to 13. The decrease took effect from 1 January 2016. As a result, the first level NUTS statistical regions were altered to reflect the changes. The number of first level regions was increased to 14 so that each of the 13 metropolitan regions of France became a separate first level statistical region.
Although the Départements d'outre-mer, as integrated departments of France, have always been a part of the European Union and its predecessors, they were only officially included as a permanent NUTS statistical area of France in 1989. When they did appear in previous statistics the first and second level NUTS areas were one and the same; from 1989, Guadeloupe, Martinique, French Guiana and La Réunion were designated as separate level 2 regions.
Below the NUTS levels, the LAU (Local Administrative Units) are:
The LAU codes of France can be downloaded here: [1]
Geography of France

The geography of France consists of a terrain that is mostly flat plains or gently rolling hills in the north and the west and mountainous in the south (including the Massif Central and the Pyrenees) and the east (the country's highest points being in the Alps). Metropolitan France has a total size of 551,695 km (213,011 sq mi) (Europe only). It is the third-largest country in Europe by area (after Russia and Ukraine) and the largest in Western Europe.
Metropolitan France's territory is relatively large and so it climate is not uniform and gives rise to the following climate nuances:
Climate change in France includes above average heating.
Irrigated land: 26,420 km (2007)
Total renewable water resources: 211 km (2011)
Freshwater withdrawal (domestic/industrial/agricultural): 31.62 km/yr (19%/71%/10%) (512.1 m/yr per capita) (2009)
Coal, iron ore, bauxite, zinc, uranium, antimony, arsenic, potash, feldspar, fluorspar, gypsum, timber, fish, gold, clay, petroleum, silver
Flooding, Hailstorms, avalanches, midwinter windstorms, drought, forest fires in the south near the Mediterranean
The region that now comprises France consisted of open grassland during the Pleistocene Ice Age. France gradually became forested as the glaciers retreated starting in 10,000 BC, but clearing of these primeval forests began in Neolithic times. These forests were still fairly extensive until the medieval era.
In prehistoric times, France was home to large predatory animals such as wolves and brown bears, as well as herbivores such as elk. The larger fauna have disappeared outside the Pyrenees Mountains where bears live as a protected species. Smaller animals include martens, wild pigs, foxes, weasels, bats, rodents, rabbits, and assorted birds.
By the 15th century, France had largely been denuded of its forests and was forced to rely on Scandinavia and their North American colonies for lumber. Significant remaining forested areas are in the Gascony region and north in the Alsace-Ardennes area. The Ardennes Forest was the scene of extensive fighting in both world wars.
The northcentral part of the region is dominated by the Paris Basin, which consists of a layered sequence of sedimentary rocks. Fertile soils over much of the area make good agricultural land. The Normandy coast to the northwest is characterized by high, chalk cliffs, while the Brittany coast (the peninsula to the west) is highly indented in places that deep valleys were drowned by the sea, and the Biscay coast to the southwest is marked by flat, sandy beaches.
A recent global remote sensing analysis suggested that there were 1,433 km of tidal flats in France, making it the 23rd ranked country in terms of tidal flat area.
France has several levels of internal divisions. The first-level administrative division of Metropolitan France is regions. Also the French Republic has sovereignty over several other territories, with various administrative levels.
This is a list of the extreme points of France; the points that are farther north, south, east or west than any other location.
These are the extreme temperatures in France.
General:
List of communes in France with over 20,000 inhabitants

As of January 2019, there were 473 communes in France (metropolitan territory and overseas departments and regions) with population over 20,000, 280 communes with population over 30,000, 129 communes with population over 50,000 and 42 communes with population over 100,000. All figures reflect the municipal population (French: population municipale), meaning people who have their usual residence in the commune, excluding population counted apart. The population of the matching urban unit is usually several times that of its central commune. Populations as of 2006 and 2013 are also shown. Communes in the overseas and sui generis collectivities are listed in a separate table below.
For the overseas and sui generis collectivities the legal populations sources are: