All Nippon Airways

Ang All Nippon Airways Co., Ltd. (全 日本 空 輸 株式会社 Zen Nippon Kūyu Kabushiki gaisha, TYO: 9202), na kilala rin bilang Zennikkū (全日空) o ANA, ang pinakamalaking airline sa Japan. Ang punong-tanggapan nito ay matatagpuan sa Shiodome City Centre sa Shiodome area ng Minato, Tokyo, Japan. Nagpapatakbo ito ng mga serbisyo sa mga domestic at internasyonal na destinasyon at nagkaroon ng higit sa 20,000 empleyado mula noong Marso 2016. Noong Mayo 2010, ang kabuuang trapiko ng pasahero ng ANA ay nagtaas ng 7.8% bawat taon, at ang mga internasyonal na serbisyo nito ay lumaki ng 22% hanggang 2.07 milyong pasahero sa unang limang buwan ng 2010. Ang pangunahing internasyonal na mga hatid ng ANA ay nasa Narita International Airport sa labas ng Tokyo at Kansai International Airport sa labas ng Osaka. Ang pangunahing domestic hubs ay sa Tokyo International Airport (Haneda), Osaka International Airport (Itami), Chūbu Centrair International Airport (malapit sa Nagoya), at New Chitose Airport (malapit sa Sapporo).
Bilang karagdagan sa mga pangunahing operasyon nito, kinokontrol ng ANA ang ilang mga carrier ng subsidiary ng pasahero, kabilang ang kanyang regional airline, ANA Wings at charter carrier, Air Japan. Kabilang sa mga karagdagang maliliit na carrier ang Air Do, isang naka-iskedyul na serbisyo sa pagitan ng Tokyo at mga lungsod sa Hokkaido;Vanilla Air, isang low-cost carrier na naghahatid ng resort at napiling mga internasyonal na destinasyon; at Allex Cargo (ANA Cargo), ang freighter division na pinamamahalaan ng Air Japan. Ang ANA ay ang pinakamalaking shareholder sa Peach, isang joint venture na may mababang gastos sa Hong Kong kumpanya na First Eastern Investment Group. Noong Oktubre 1999, ang airline ay naging miyembro ng Star Alliance. Noong 29 Marso 2013, ang ANA ay pinangalanang isang 5-Star Airline sa pamamagitan ng Skytrax.
Ang unang ninuno ng ANA ay ang Japan Helicopter at Airplane Transports Company (日本ヘリコプター輸送 Nippon Herikoputā Yusō) (na kilala rin bilang Nippon Helicopter and Airplane), isang airline company na itinatag noong 27 Disyembre 1952.. Ang Nippon Helicopter ang pinagmulan ng kung ano ngayon sa ANA's International Air Transport Association (IATA) airline code, NH.
Nagsimula ang NH helicopter services noong Pebrero 1953. Noong 15 Disyembre 1953, pinatatakbo nito ang unang karga ng flight sa pagitan ng Osaka at Tokyo gamit ang de Havilland Dove, JA5008. Ito ang unang nakaiskedyul na flight na isinakay ng isang Hapon pilot sa postwar Japan. Ang serbisyo ng pasahero sa parehong ruta ay nagsimula noong 1 Pebrero 1954, at na-upgrade sa isang de Havilland Heron noong Marso. Noong 1955, nagsimulang lumipad si Douglas DC-3 para sa NH, kung saan ang oras na network ng ruta ng airline ay pinalawig mula sa hilagang Kyūshū hanggang sa Sapporo. Noong Disyembre 1957 binago ng Nippon Helicopter ang pangalan nito sa Lahat ng Nippon Airways Company..
Ang ibang ninuno ng ANA ay Far East Airlines (極 東 航空 Kyokutō Kōkū). Bagaman itinatag ito noong 26 Disyembre 1952, isang araw bago ang Nippon Helicopter, hindi ito nagsimula ng operasyon hanggang 20 Enero 1954, nang magsimula ang night cargo sa pagitan ng Osaka at Tokyo, na gumagamit din ng de Havilland Dove. Pinagtibay nito ang DC-3 noong unang bahagi ng 1957, kung saan ang network ng ruta ay pinalawig sa timog ng Japan mula sa Tokyo hanggang Kagoshima.
Ang Far East Airlines ay pinagsama sa bagong Nibon Airways noong Marso 1958. Ang kabuuang kumpanya ay mayroong kabuuang capitalization na 600 milyong yen, at ang resulta ng pagsama-samang ay ang pinakamalaking pribadong airline ng Japan. Ang merged airline ay nakatanggap ng isang bagong pangalan ng Hapon (全 日本 空 輸 Zen Nippon Kūyu; Japan Air Transport). Ang logo ng kumpanya ng mas malaking NH ay pinili bilang ang logo ng bagong pinagsamang airline, at ang bagong carrier ay nagpapatakbo ng isang network ng ruta na pinagsama mula sa dalawang mga predecessors nito.
Padron:Rail freightLumaki ang ANA noong 1960, idinagdag ang Vickers Viscount sa mabilis sa 1960 at ang Fokker F27 noong 1961. Nitong Oktubre 1961 ay minarkahan ang debut ng ANA sa Tokyo Stock Exchange pati na rin ang Osaka Securities Exchange.Noong 1963 nakita pa ang isa pang pagsama-sama, na may Fujita Airlines, na nagtataas ng kabisera ng kumpanya sa 4.65 bilyong yen. Noong 1965 ipinakilala ng ANA ang mga jet na may Boeing 727 sa ruta ng Tokyo-Sapporo. Ipinakilala din nito ang unang homegrown turboprop airliner ng Japan, ang NAMC YS-11 noong 1965, na pinapalitan ang Convair 440 sa mga lokal na ruta. Noong 1969, ipinakilala ng ANA ang mga serbisyo ng Boeing 737..
Habang lumalaki ang ANA, nagsimula ito ng kontrata sa mga kompanya ng paglalakbay sa buong Japan upang mahawakan ang mga serbisyo sa lupa sa bawat rehiyon. Marami sa mga kumpanyang ito ang natanggap sa ANA bilang bahagi ng kanilang mga deal. Ang ilan sa mga relasyon na ito ay nagpapatuloy ngayon sa iba't ibang anyo: halimbawa, Nagoya Railroad, na namamahala sa mga operasyon ng ANA sa rehiyon ng Chūbu kasama ng iba pang mga pakikipagsosyo nagpapanatili ng isang permanenteng upuan sa board ng mga direktor ng ANA. Noong 1974, ang ANA ay ang pinakamalaking domestic airline network ng Japan..
Habang lumalaki ang mga lokal na operasyon ng ANA, ang Ministri ng Transportasyon ay nagbigay ng pamahalaan na pag-aari ng Japan Airlines (JAL) ng isang monopolyo sa mga naka-iskedyul na internasyonal na flight na tumagal hanggang 1986. Ang ANA ay pinahintulutan na magpatakbo ng mga internasyonal na charter flight: ang una ay isang 727 na charter mula Tokyo hanggang Hong Kong noong 21 Pebrero 1971.
Ang ANA ay bumili ng kanyang unang sasakyang panghimpapawid na lapad, anim na Lockheed L-1011s, noong Nobyembre 1971, kasunod ng mahabang pagsisikap ng Lockheed na sumali sa negosasyon sa pagitan ng presidente ng Estados Unidos na si Richard Nixon, punong ministro ng Japan na Kakuei Tanaka at UK Prime Minister Edward Heath (lobbying pabor engine maker Rolls-Royce). Pinilit din ni Tanaka ang mga regulator ng Hapon upang pahintulutan ang ANA na gumana sa mga ruta ng Asya bilang bahagi ng pakete. Ang sasakyang panghimpapawid ay pumasok sa serbisyo sa ruta ng Tokyo-Okinawa noong 1974. Ang carrier ay nag-utos ng McDonnell Douglas DC-10s ngunit kinansela ang order sa huling minuto at lumipat sa Lockheed. Nang maglaon ay ipinahayag na ang Lockheed ay di-tuwirang pinabuhos ang Punong Ministro Kakuei Tanaka upang pilitin ang paglipat na ito: ang iskandalo na humantong sa pag-aresto kay Tanaka at ilang mga tagapamahala mula sa ANA at Lockheed na ahente ng pagbebenta na si Marubeni dahil sa katiwalian.
Ang Boeing 747-200s ay ipinakilala sa mga ruta ng Tokyo-Sapporo at Tokyo-Fukuoka noong 1976 at Boeing 767s noong 1983 sa mga ruta ng Shikoku. Ang unang 747s ng carrier ay ang short-range SR variant, na idinisenyo para sa domestic ruta ng Japan.
Noong 1986, sinimulan ng ANA na palawakin ang lampas sa pangunahing carrier ng Japan upang maging isang mapagkumpitensya internasyonal na carrier rin. Noong 3 Marso 1986, sinimulan ng ANA ang naka-iskedyul na internasyonal na mga flight na may serbisyo ng pasahero mula sa Tokyo hanggang Guam. Ang mga flight sa Los Angeles at Washington, D.C. na sinusundan ng katapusan ng taon, at ang ANA ay pumasok din sa kasunduan sa serbisyo sa American Airlines upang mapakain ang mga bagong flight ng US carrier sa Narita.
Pinalalawak ng ANA ang mga internasyonal na serbisyo nito sa Beijing, Dalian, Hong Kong at Sydney noong 1987; sa Seoul noong 1988; sa London at Saipan noong 1989; sa Paris noong 1990 at sa New York noong 1991 Ang mga kagamitan Airbus tulad ng A320 at A321 ay idinagdag sa fleet noong unang bahagi ng 1990s, tulad ng Boeing 747-400 jet. Si ANA ay sumali sa Star Alliance noong Oktubre 1999.
Noong 2004 nakita ang kita ng ANA na lumampas sa JAL sa unang pagkakataon. Noong taong iyon, nakaharap ang sobra ng mga puwang dahil sa pagtatayo ng mga bagong paliparan at ang patuloy na pagpapalawak ng Tokyo International Airport, inihayag ng ANA ang isang plano ng pag-renew ng fleet na papalitan ang ilan sa malalaking sasakyang panghimpapawid nito na may mas malaking bilang ng mas maliit na sasakyang panghimpapawid.
Noong 2004, nag-set up ang ANA ng mababang gastos na subsidiary Air Next upang magpatakbo ng mga flight mula sa Fukuoka Airport simula noong 2005, at naging pangunahing shareholder sa Nakanihon Airline Service (NAL) na headquarter sa Nagoya Airport. Noong 2005, pinalitan ng ANA ang NAL sa Air Central, at inilipat ang punong-tanggapan nito sa Chūbu Centrair International Airport. Noong 12 Hulyo 2005, nagkaroon ng isang ANA deal sa NYK na ibenta ang 27.6% na bahagi nito sa Nippon Cargo Airlines, isang joint venture na nabuo sa pagitan ng dalawang kumpanya noong 1987. Noong 12 Hulyo 2005, nagkaroon ng isang ANA deal sa NYK na ibenta ang 27.6% na bahagi nito sa Nippon Cargo Airlines, isang joint venture na nabuo sa pagitan ng dalawang kumpanya noong 1987. Ang pagbebenta ay nagpapahintulot sa ANA na tumuon sa pagbuo ng sarili nitong paghahati ng kargamento. Noong 2006, ang ANA, Japan Post, Nippon Express, at Mitsui O.S.K. Ang mga linya ay nagtatag ng ANA & JP Express (AJV), na magpapatakbo ng mga kargamento. Si ANA ang nangungunang shareholder ng AJV. Nakuha nito ang mga operasyong pangkaskas ng Air Japan.
Ang Air Transport World na pinangalanang ng ANA nito 2007 "Airline ng Taon." Noong 2006, ang airline ay kinikilala ng FlightOnTime.info bilang ang pinaka-tuwing naka-iskedyul na airline sa pagitan ng London at Tokyo para sa huling apat na magkakasunod na taon, batay sa opisyal na istatistika ng British. Kinuha ng Japan Airlines ang pamagat noong 2007. Noong 2009, inihayag ng ANA ang mga plano upang subukan ang isang ideya bilang bahagi ng "e-flight" na kampanya ng airline, na naghihikayat sa mga pasahero sa mga piling flight upang bisitahin ang palikuran ng paliparan bago sila magsakay.. Noong Nobyembre 10 ng parehong taon, inihayag din ng ANA na "Inspirasyon ng Japan", ang pinakabagong internasyonal na internasyonal na konsepto ng paglipad ng ANA, na may muling idinisenyo na mga cabin na unang inilunsad sa kanyang sasakyang panghimpapawid na 777-300ER..
Noong Hulyo 2011, ang All Nippon Airways at AirAsia ay sumang-ayon na bumuo ng isang low-cost carrier, na tinatawag na AirAsia Japan, na nakabase sa Narita International Airport ng Tokyo. Ang ANA ay may 51 porsiyento na pagbabahagi at AirAsia ay namamahala ng 33 porsiyento na pagbabahagi ng pagboto at 16 na porsiyento na di-pagboto sa pamamagitan ng kanyang ganap na pag-aari na subsidiary, AA International Ang carrier ay tumagal hanggang Oktubre 2013, nang umalis ang AirAsia mula sa joint venture; Ang carrier ay kasunod na rebranded bilang Vanilla Air.
Ang All Nippon Airways ay headquartered sa Shiodome City Center sa Shiodome area sa Minato, Tokyo, Japan
Noong huling bahagi ng 1960 ANA ay may punong-himpilan sa Hikokan Building sa Shinbashi, Minato. Mula sa 1970s sa pamamagitan ng huli 1990s Ang All Nippon Airways ay headquartered sa Kasumigaseki Building sa Chiyoda, Tokyo. Bago lumipat sa kasalukuyang punong-tanggapan nito, ANA ay may punong-himpilan sa batayan ng Tokyo International Airport sa Ōta, Tokyo. Noong 2002, inihayag ni ANA na umaabot sa sampung sahig sa ilalim ng konstruksiyon ng Shiodome City Center. Inanunsyo ng ANA na gumagalaw din ang ilang mga subsidiary sa Shiodome City Centre. Ang Shiodome City Center, na naging punong tanggapan ng ANA, ay binuksan noong 2003.
Ang ANA Group ay isang pangkat ng mga kumpanya na ganap o pangunahing pag-aari ng ANA. Binubuo ito ng mga sumusunod:
Komersyal na abyasyon
Pangkalahatang aviation
Hindi na ipinagpatuloy
Ang mga sumusunod na airlines ay nagsama sa ANA Wings noong 1 Oktubre 2010
Mula noong Nobyembre 2016, ang ANA ay nagpapatakbo ng labindalawang sasakyang panghimpapawid na Boeing 767-300. Gumagana ang mga kargamento ng ANA sa 18 internasyonal na mga ruta at 6 domestic ruta. Ang ANA ay nagpapatakbo ng isang magdamag na kargamento hub sa Naha Airport sa Okinawa, na tumatanggap ng mga inbound na freighter mula sa mga pangunahing destinasyon sa Japan, China at Southeast Asia sa pagitan ng 1 at 4:00, na sinusundan ng mga flight ng pagbalik sa pagitan ng 4 at 6 ng umaga, pati na rin ang mga patuloy na koneksyon sa iba pang mga ANA at kasosyo sa carrier ng mga flight. Ang 767 freighters ay nagpapatakbo din ng araw na flight mula sa Narita at Kansai sa iba't ibang destinasyon sa East at Southeast Asia. Ang ANA ay nagpapatakbo rin ng 767 na kargador sa isang magdamag na ruta sa Kansai-Haneda-Saga-Kansai sa mga pang-gabi, na ginagamit ng mga serbisyo ng magdamag na paghahatid upang magpadala ng mga parcel papunta at mula sa mga destinasyon sa Kyushu.
Nagtatag ang ANA ng operasyon ng 767 na kargamento noong 2006 sa pamamagitan ng JV sa Japan Post, Nippon Express at Mitsui, na tinatawag na ANA & JP Express. Sinabi ni ANA ang isang pangalawang joint venture na tinatawag na Allex noong 2008, kasama ang Kintetsu World Express, Nippon Express, MOL Logistics at Yusen Air & Sea bilang mga kasosyo ng JV. Ang Allex Merged kasama ang ANA subsidiary Overseas Courier Services (OCS), isang pang-internasyonal na pamamahagi ng kumpanya, noong 2009, at ANA & JP Express ay nakatiklop sa ANA noong 2010
Ang ANA Cargo at ang United Parcel Service na nakabase sa Estados Unidos ay may kargamento ng kargamento at isang kasunduan sa paghahati ng kodigo, na katulad ng alyansa ng eroplano, upang maghatid ng kargamento ng miyembro sa sasakyang panghimpapawid ng UPS Airlines.
Ang ANA ay mayroon ding mahabang istorikong kaugnayan sa Nippon Cargo Airlines, isang operator ng Boeing 747 freighters na nakabase sa Narita. ANA co-itinatag NCA sa pagpapadala kumpanya Nippon Yusen sa 1978, at sa isang pagkakataon gaganapin 27.5% ng stock NCA's. Binenta ni ANA ang taya sa NYK noong 2005, ngunit pinanatili ang isang teknikal na pakikipagtulungan sa NCA. AnA inihayag noong Hulyo 2013 na ito ang charter 747 kargador sasakyang panghimpapawid NCA para sa isang magdamag na kargamento run sa pagitan ng Narita at Okinawa, pagdodoble kapasidad sa pagitan ng ANA's pangunahing karga hubs at freeing up 767 sasakyang panghimpapawid upang gumana bagong mga ruta mula sa Okinawa sa Nagoya at Qingdao.
Ang ANA ay may malawak na domestic network ng ruta na sumasaklaw sa kabuuan ng Japan, mula sa Hokkaido sa hilaga hanggang Okinawa sa timog. Ang internasyonal na ruta ng network ng ANA ay umaabot sa pamamagitan ng Tsina, Korea, Timog-silangang Asya, Estados Unidos, Mexico, at Kanlurang Europa. Ang pangunahing internasyonal na sentro nito ay Narita International Airport, kung saan namamahagi ang South Wing ng Terminal 1 kasama ang mga kasosyo ng Star Alliance
Ang internasyonal na network ng ANA ay kasalukuyang nakatutok sa mga destinasyon ng negosyo; ang tanging natitirang ruta ng "resort" ay ang mga ruta nito mula sa Haneda at Narita hanggang sa Honolulu; Ang nakaraang mga ruta ng resort gaya ng Narita-Guam, Kansai-Honolulu at Nagoya-Honolulu ay nakansela, bagaman ang ANA ay nagpaplanong palawakin ang serbisyo sa resort sa hinaharap sa pamamagitan ng mababang cost subsidiary ng Vanilla Air.
Ang lahat ng Nippon Airways ay may kasunduan sa codeshare sa mga sumusunod na airline:
Simula noong Disyembre 2017, ang ANA passenger fleet (hindi kasama ang mga subsidiary) ay binubuo ng mga sumusunod na sasakyang panghimpapawid: Ang code ng customer ng Boeing ng ANA ay 81 para sa lahat ng sasakyang panghimpapawid ng Boeing maliban sa Boeing 787. Halimbawa, ang isang bagong Boeing 777-200ER ng bagong ANA ay magkakaroon ng modelo numero 777-281ER..
Bilang karagdagan sa kanyang sasakyang panghimpapawid na pasahero, ang ANA ay nagpapatakbo ng labindalawang sasakyang pangkalakal ng Boeing 767-300F. Kasalukuyan silang nagpaplano na mag-order ng dalawang Boeing 777F
Ang NAMC YS-11 ay isang mahalagang sasakyang panghimpapawid para sa Lahat ng Nippon Airways, bagaman karamihan sa kanila ay ginamit sa ilalim ng pangalan ng ANK, o Air Nippon, isang subsidiary ng All Nippon Airways. Ang pangwakas na YS-11 na operasyon ay nagretiro noong 2006. Ang isang bilang ng mga YS-11 ay nasa museo, o kung hindi man ay itatapon o kunin. Pagkatapos ng isang pangwakas na proseso ng pagreretiro hanggang Setyembre 2006, lahat ng YS-11 ay pinagbabatayan, na obligadong magretiro, maliban kung pribado at pribadong naibalik. Ang YS-11 ay isang malaking bahagi ng Lahat ng Nippon Airways mula sa 1970s hanggang sa unang bahagi ng 1990s, nang ginagamit ito sa mga lokal na operasyon..
Ang ANA ay nagsakay ng huling flight ng isang Airbus A321-100 noong 29 Pebrero 2008. Ito ay minarkahan ng katapusan ng halos sampung taon ng operasyon ng Airbus A321-100, kung saan ANA lamang ang operator ng Hapon.
Ang ANA ay customer ng paglulunsad para sa bagong Boeing widebody, ang Boeing 787 Dreamliner, na nag-order ng 50 halimbawa na may isang pagpipilian para sa 50 higit pa noong Abril 2004. Ang ANA ay nagbukas ng pagkakasunod-sunod sa pagitan ng 30 ng maikling-range na 787-3 at 20 ng mahabang bumatak na 787 -8. Gayunpaman, ang ANA mamaya ay nagbalik-loob sa -3 na mga order sa -8 na variant
Sa wakas ay nagsimula ang paghahatid noong huling bahagi ng 2011 nang matanggap ng ANA ang kanyang unang Boeing 787 noong Setyembre 21, ang unang Dreamliner na maihahatid sa mundo. ANA ay nagsakay sa unang flight ng Boeing 787 na pasahero noong 26 Oktubre 2011, na pinamamahalaan bilang charter flight mula sa Tokyo Narita patungong Hong Kong. Ang ANA ay naging pangalawang airline na tumanggap ng Boeing 787-9-sa 28 Hulyo 2014. Sa kabila ng ikalawang, ang airline ay nauna ang paglunsad ng customer Air New Zealand para sa unang komersyal na flight sa 787-9, isang espesyal na sightseeing charter para sa Japanese at American mga bata sa paaralan sa 4 ng Agosto
Noong 31 Hulyo 2014, ang ANA ay nagpatibay ng isang order para sa 7 Airbus A320neos, 23 Airbus A321neos, 20 Boeing 777-9Xs, 14 Boeing 787-9s at 6 Boeing 777-300ERs, na gagamitin para sa kanyang maikli at mahabang pag-renew ng fleet renewal . Pinahahalagahan ni Boeing ang order ng ANA sa humigit-kumulang na $ 13 bilyon sa mga presyo ng listahan.
Noong 2 Pebrero 2015, inilagay ng ANA ang mga order sa Airbus at Boeing na nagkakahalaga ng $ 2.2bn para sa tatlong Boeing 787-10s, limang Boeing 737-800s at pitong Airbus A321s.
Sa huli ng Hulyo 2015, pumasok si ANA sa isang lihim na kasunduan sa Airbus upang gumawa ng mga karagdagang order sa hinaharap (bilang at modelo ng (s) ng sasakyang panghimpapawid na hindi nakilala) kapalit ng Airbus support ng ANA na plano upang mamuhunan sa bangkarota Skymark Airlines.
Gayundin sa 2015, nag-order ang ANA ng mga order para sa 15 Mitsubishi Regional Jet (MRJ) para sa mga regional flight at dapat itong gamitin ng ANA Wings..
Sa 29 Enero 2016, ang ANA ay pumirma sa isang kasunduan sa pagbili sa Airbus, na sumasaklaw sa mga order ng firm para sa tatlong Airbus A380s, na pinaplano na maihatid mula sa piskal 2018. Gagagawa nito ang ANA ang tanging airline ng Japan upang mapatakbo ang Airbus A380 at gagamitin sa ang Tokyo papuntang Honolulu ruta.
Ang ANA ay nagpapatakbo ng 12 espesyal na sasakyang panghimpapawid ng daanan, na may 1 pa sa 2019:
Limang jet sa Star Alliance livery: dalawang Boeing 777-200s, isang Boeing 777-300ER, isang Boeing 767-300ER at isang Boeing 737-800
IpinaIpinakilala sa 2009, ang mga tampok na "Inspirasyon ng Japan" ay may kasamang mga upuan ng negosyo na may ganap na kasinungalingan-flat-bed, na halos nakapaloob sa unang klase ng upuan sa suite, naayos na mga back seat sa parehong klase ng ekonomiya nito, isang bagong AVOD in-flight entertainment system (batay sa sistema ng eX2 IFE ng Panasonic Avionics Corporation na may pagkakakonekta ng iPod, in-seat shopping at pag-order ng pagkain pati na rin ang mga console ng console ng cabin) pati na rin ang mga pagpapabuti sa serbisyong in-flight nito. Ipinapakilala din ng ANA ang isang bagong lounge (na binuksan noong 20 Pebrero 2010, ay dapat na magkatulad sa pagpapakilala ng mga bagong interyor na sasakyang panghimpapawid ngunit naantala (tingnan sa ibaba)) at check-in na konsepto (mamaya sa taglagas 2010) sa Narita para sa unang klase at mga miyembro ng Diamond Service ng ANA Mileage Club.e.
Ang pagpapakilala ng konsepto ay nagpatigil din sa paggamit ng pangalan na "Club ANA", na ginamit para sa mga internasyonal na klase ng upuan ng negosyo (pagbabago sa isang pangkaraniwang pangalan ng klase ng negosyo) pati na rin ang pangalan ng mga lounges (lahat ng lounge para sa parehong unang klase at klase ng negosyo ay pinangalanang "ANA Lounge", kasama ang first class lounge na tinatawag na "ANA Suite Lounge" at ang pagdating lounge ang "ANA Arrival Lounge")..
Ang konsepto ng "Inspirasyon ng Japan" ay orihinal na itinakda noong 20 Agosto 2010 sa paghahatid ng bagong Boeing 777-300ER bago ang petsang iyon, kasunod ng pagpapakilala ng konsepto sa petsang iyon sa ruta ng Narita-New York. Gayunpaman, dahil sa mga pagkaantala sa bagong mga puwesto sa ekonomiya ng ekonomiya, ang debut ay itinulak pabalik sa Abril 19. (Ang pagkaantala ay dahil sa kabiguan ng isang pagsubok sa kaligtasan sa Japan ng isang bagong disenyo ng eel ng upuan, na ginawa ng tagagawa ng upuan Koito Industries Ltd. Ang kaligtasan sa pagsubok na kabiguan ay apektado din ng paghahatid ng sasakyang panghimpapawid na pinamamahalaan ng tatlong iba pang mga miyembro ng Star Alliance - Singapore Airlines para sa A380s nito, Thai Airways 'A330s, at Continental Airlines para sa mga bagong paghahatid ng 737-800.)
Ang konsepto ng "Inspirasyon ng Japan" ay nabago sa kanyang umiiral na 777-300ERs para sa serbisyo sa lahat ng mga ruta ng North American na airline, at maaaring i-refit sa mga ruta ng Europa nito. Ang mga bahagi nito ay maaaring sa kalaunan ay mapasa sa kanyang umiiral na Boeing 767-300ERs sa serbisyo pati na rin ang mga paparating na Boeing 787s sa order.
Mula noong Pebrero 2010, nag-aalok ang ANA ng mga lavatories ng mga kababaihan sa mga international flight. Ang unang Boeing 787 na natanggap ng airline ay ang mga bidet sa parehong ekonomiya at lavatory ng klase ng negosyo.
Ang inflight magazine ng ANA ay pinangalanang 'Wingspan' at magagamit sa parehong board at bilang isang malayang maida-download na application para sa iPad ng Apple. Ang bersyon ng iPad ay pinangalanang 'Virtual Airport' at may kasamang nilalaman mula sa Wingspan pati na rin ang mga link sa flight ng hotel at mga online check-in page.
Dati, ang ANA ay may dedikadong shuttle bus mula sa Düsseldorf papuntang Frankfurt Airport upang ang mga pasahero ay maaaring makapunta sa ANA flight sa paliparan na iyon, ngunit ang bus service ay hindi na ipagpatuloy matapos sinimulan ng ANA ang mga flight sa Düsseldorf; ang nakalaang Düsseldorf flight ay nagsimula noong 2014.