கெனிச்சி புகுயி

கெனிச்சி புகுயி (ic 謙 一புகுய் கெனிச்சி) (Kenichi Fukui) (அக்டோபர் 4, 1918 - ஜனவரி 9, 1998) ஒரு ஜப்பானிய வேதியியலாளர் ஆவார், வேதியியலில் நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்ட முதல் ஆசிய நபர் இவரேயாவார்.
வேதிவினைகளின் வழிமுறைகள் குறித்த தனித்த ஆய்வுப்பணிகளுக்காக, 1981 ஆம் ஆண்டு வேதியியலுக்கான நோபல் பரிசை ரோல்ட் ஹாஃப்மேனுடன் இணைந்து பெற்றார். வேதியியல் வினைகளில் வெளிப்புற சுற்றுப்பாதைகளின் பங்கைக் குறித்த ஆய்வு முடிவின் சாராம்சம் பின்வருமாறு: குறிப்பாக மூலக்கூறுகள் தளர்வாக பிணைக்கப்பட்ட எலக்ட்ரான்களைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றன, அவை மிக அதிகமாக எலக்ட்ரான்கள் நிரப்பப்பட்ட மூலக்கூறு சுற்றுப்பாதை ( HOMO ) மற்றும் மிகக் குறைவாக எலக்ட்ரான்கள் நிரப்பப்பட்ட அல்லது வெற்று மூலக்கூறு சுற்றுப்பாதை ( LUMO ) ஆகியவைகளோடு தொடர்பில் உள்ளவையாகும்.
வெளிநாட்டு வியாபாரம் செய்த வணிகரான ரியோகிச்சி ஃபுகுயி மற்றும் சீ ஃபுகுயி ஆகியோரின் மூன்று மகன்களில் ஃபுகுயி மூத்தவர். இவர் ஜப்பானின் நாராவில் பிறந்தார். 1938 மற்றும் 1941 காலகட்டத்தில் இவரது மாணவப் பருவத்தில், ஃபுகுயியின் ஆர்வம் குவாண்டம் இயங்கியல் மற்றும் எர்வின் சுரோடிங்கரின் புகழ்பெற்ற சமன்பாட்டால் தூண்டப்பட்டது. தொலைதூரத் தொடர்புடைய துறைகளின் எதிர்பாராத இணைவு மூலம் அறிவியலில் ஒரு முன்னேற்றம் நிகழும் என்ற நம்பிக்கையையும் இவர் வளர்த்துக் கொண்டார்.
தி கெமிக்கல் இன்டெலிஜென்ஸருக்கு இவர் அளித்த பேட்டியில் நடுநிலைப் பள்ளியில் தொடங்கி வேதியியல் நோக்கிய தனது பாதையைப் பற்றிப் பின்வருமாறு கலந்துரையாடுகிறார்.
தந்தை ஃபுகுயியின் தனிப்பட்ட நண்பரான கிட்டாவின் ஆலோசனையின் பேரில், இளம் கெனிச்சி தொழில்துறை வேதியியல் துறைக்கு அனுப்பப்பட்டார். கிட்டா தொழிற்துறை வேதியியலோடு சார்ந்த பணியில் இருந்தார். வேதியியல் கினிச்சிக்கு கடினமாக இருந்தது, ஏனெனில் அதைக் கற்றுக்கொள்ள மனப்பாடம் தேவை என்று தோன்றியது. மேலும், இவர் வேதியியலில் அதிக தருக்கத் தன்மையை விரும்பினார் என்றும் அவர் விளக்குகிறார். கெனிச்சியால் நன்கு மதிக்கப்பட்ட ஒரு வழிகாட்டியின் ஆலோசனையை பின்பற்றினார். அதன் பின்னர் திரும்பிப் பார்க்கவே இல்லை. கினிச்சி ஜப்பானில் உள்ள கியோட்டோ பல்கலைக்கழகத்தில் சேர்ந்து அந்த அடிச்சுவடுகளைப் பின்பற்றினார். அதே நேர்காணலின் போது கெனிச்சி பரிசோதனை வேதியியலை விட அதிக தத்துவார்த்த வேதியியலை விரும்புவதற்கான காரணத்தையும் விவாதித்தார். இவர் நிச்சயமாக கோட்பாட்டு அறிவியலை அணுகியிருந்தாலும், உண்மையில் தனது ஆரம்ப ஆராய்ச்சியின் பெரும்பகுதியை பரிசோதனைகளுக்காக செலவிட்டிருந்தார். கெனிச்சி விரைவாக 100 க்கும் மேற்பட்ட சோதனைத் திட்டங்களையும் ஆவணங்களையும் முடித்தார், மேலும் அவர் வேதியியலின் சோதனை நிகழ்வுகளை இரசித்து அனுபவித்தார். உண்மையில், பின்னர் கற்பிக்கும் போது இவர் தனது மாணவர்களைச் சமநிலைப்படுத்துவதற்கான சோதனை ஆய்வறிக்கைத் திட்டங்களை பரிந்துரைப்பார். தத்துவார்த்த அறிவியல் மாணவர்களுக்கு மிகவும் இயல்பாக வந்தது, ஆனால் சோதனைத் திட்டங்களை பரிந்துரைப்பதன் மூலம் அல்லது ஒதுக்குவதன் மூலம் அவரது மாணவர்கள் இருவரின் கருத்தையும் புரிந்து கொள்ள முடியும். 1941 ஆம் ஆண்டில் கியோட்டோ இம்பீரியல் பல்கலைக்கழகத்தில் பட்டம் பெற்ற பிறகு, ஃபுகுய் இரண்டாம் உலகப் போரின்போது ஜப்பானின் இராணுவ எரிபொருள் ஆய்வகத்தின் பணியில் ஈடுபட்டார். 1943 ஆம் ஆண்டில், இவர் கியோட்டோ இம்பீரியல் பல்கலைக்கழகத்தில் எரிபொருள் வேதியியலில் விரிவுரையாளராக நியமிக்கப்பட்டார். ஒரு பரிசோதனை கரிம வேதியியலாளராக தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார்.
இவர் 1951 முதல் 1982 வரை கியோட்டோ பல்கலைக்கழகத்தில் இயற்பிய வேதியியல் பேராசிரியராகவும், 1982 மற்றும் 1988 க்கு இடையில் கியோட்டோ தொழில்நுட்பக் கழகத்தின் தலைவராகவும், சர்வதேச குவாண்டம் மூலக்கூறு அறிவியல் அகாதெமியின் உறுப்பினராகவும், முனிச்சின் சர்வதேச அறிவியல் அகாடமியின் கௌரவ உறுப்பினராகவும் இருந்தார். 1988 முதல் அவர் இறக்கும் வரை அடிப்படை வேதியியல் நிறுவனத்தின் இயக்குநராகவும் இருந்தார். 1983-84 வரை ஜப்பானின் வேதியியல் சங்கத்தின் தலைவராகவும் இருந்தார். இவர் நோபல் பரிசு தவிரவும் பல விருதுகளைப் பெற்றார்; 1962 ஆம் ஆண்டில் ஜப்பான் அகாதெமி பரிசு , 1981 ஆம் ஆண்டில் கலாச்சார தகுதி, இம்பீரியல் ஹானர் கிராண்ட் கார்டன் ஆஃப் தி ஆர்டர் ஆஃப் தி ரைசிங் சன், இன்னும் பல மிகவும் மதிப்புமிக்கவை அல்லாத விருதுகளையும் பெற்றார்.
1952 ஆம் ஆண்டில், ஃபுகுய் தனது இளம் ஒத்துழைப்பாளர்களான டி.யோனேசாவா மற்றும் எச். ஷிங்கு ஆகியோருடன் வேதியியல் இயற்பியல் இதழில் வெளிவந்த நறுமண ஹைட்ரோகார்பன்களில் வினைத்திறன் பற்றிய மூலக்கூறு சுற்றுப்பாதை கோட்பாட்டை முன்வைத்தார். அந்த நேரத்தில், அவரது கருத்து வேதியியலாளர்களிடையே போதுமான கவனத்தைப் பெற முடியவில்லை. 1981 ஆம் ஆண்டில் நோபல் சொற்பொழிவில் தனது அசல் கட்டுரை பல சர்ச்சைக்குரிய கருத்துகளைப் பெற்றதை ஃபுகுய் கவனித்தார். இது ஒரு வகையில் புரிந்துகொள்ளத்தக்கது, ஏனென்றால் அனுபவத் திறன் இல்லாததால், இந்த தெளிவான முடிவிற்கான தத்துவார்த்த அடித்தளம் தெளிவற்றது அல்லது முறையற்ற முறையில் கொடுக்கப்பட்டது.
உட்வார்ட்-ஹாஃப்மேன் ஸ்டீரியோலெக்ஷன் விதிகளின் ராபர்ட் பி. வுட்வார்ட் மற்றும் ரோல்ட் ஹாஃப்மேன் ஆகியோரால் 1965 வெளியீட்டைத் தொடர்ந்து எல்லைப்புற சுற்றுப்பாதை கருத்து அங்கீகரிக்கப்பட்டது. வரைபடங்களில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ள இந்த விதிகள், சில எலக்ட்ரான் இரட்டைகள் ஏன் எளிதாக வினையில் ஈடுபடுகின்றன? ஏன் மற்ற எலக்ட்ரான் இணைகள் அவ்வாறு செயல்படவில்லை? என்பதை விளக்குகின்றன. இந்த விதிகளின் அடிப்படை மூலக்கூறுகளின் சமச்சீர் பண்புகளிலும் குறிப்பாக அவற்றின் எலக்ட்ரான்களின் இடப்பெயர்ச்சியிலும் உள்ளது. “உட்வார்ட் மற்றும் ஹாஃப்மேன் ஆகியோரின் அற்புதமான படைப்பு தோன்றிய பிறகுதான் பல்வேறு வகையான வேதிவினைகளில் அடர்த்திப் பங்கீடு மட்டுமல்ல, குறிப்பிட்ட சுற்றுப்பாதைகளின் நோடல் பண்பிற்கும் முக்கியத்துவம் உள்ளது என்பதை நான் முழுமையாக அறிந்திருக்கிறேன்“ என்று ஃபுகுயி தனது நோபல் சொற்பொழிவில் ஒப்புக்கொண்டார்.
எல்லைப்புற சுற்றுப்பாதைகளை (HOMO/LUMO ) கவனிப்பதன் மூலம் வினைத்திறனுக்கான ஒரு நல்ல தோராயத்தைக் கண்டுபிடிக்க முடியும் என்பதை உணர்ந்ததற்காக ஃபுகுயிக்கு நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது. இது இரண்டு மூலக்கூறுகள் தொடர்புகொள்வதால் மூலக்கூறு சுற்றுப்பாதை கோட்பாட்டின் மூன்று முக்கிய உற்றுநோக்கல்களை அடிப்படையாகக் கொண்டது.
இந்த உற்றுநோக்கல் முடிவுகளிலிருந்து, எல்லைப்புற மூலக்கூறு சுற்றுப்பாதை (FMO) கோட்பாடு ஒரு இனத்தின் அதிகமாக எலக்ட்ரான் நிரம்பிய மூலக்கூறு சுற்றுப்பாதைக்கும் மற்றொன்றின் குறைவாக நிரப்பப்படாத மூலக்கூறு சுற்றுப்பாதைக்கும் இடையிலான தொடர்புகள் வினைத்திறனை எளிதாக்குகிறது. வெப்பச் சுற்றுவளைய வேதிவினைகளுக்கான உட்வார்ட்-ஹாஃப்மேன் விதிகளின் கணிப்புகளை விளக்க இது உதவுகிறது.