davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Banana cake

A banana cake is a cake prepared using banana as a primary ingredient and typical cake ingredients. It can be prepared in various manners, including as a layer cake, as muffins and as cupcakes. Steamed banana cake is found in Chinese, Malaysian, Indonesian and Vietnamese cuisine. In the Philippines, the term "banana cake" refers to banana bread introduced during the American colonial period of the Philippines.
Banana cake is prepared using banana as a primary ingredient and typical cake ingredients, such as flour, sugar, eggs, butter, margarine or oil and baking soda. The bananas can be mashed or puréed using a food processor or electric mixer and mixed into the cake batter, and the cake can also be topped or garnished with sliced bananas. Banana cake may be prepared as a use for browned or overly-ripe bananas. Chocolate may be used as an ingredient, which along with the banana is an enjoyable flavor combination for some people. Nuts such as walnuts and macadamias may be used in the batter and to top and garnish the cake.
An icing or glaze may be used in the cake's preparation, which can include alcohol, such as bourbon. Banana cake can be baked or prepared as a steamed cake, for which a food steamer may be used. Banana cake may have a moist texture. It can be prepared as a layer cake, and the cake batter can be used to prepare banana muffins and cupcakes. It can be prepared as a vegetarian dish and as a low-fat dish.
In Chinese cuisine, banana cake is a type of gao, which refers to steamed, flour-based cakes. Chinese gao is typically served along with meals or between meals with tea, and is typically not served as a dessert.
In Burmese (Myanmar) cuisine
In Burmese cuisine, banana cake is a popular dessert. It is frequently served at weddings, birthday parties, and feasts. It is also eaten during the Ramadan festival of Eid.
Bánh chuối is a Vietnamese banana cake or bread pudding. The cake is typically steamed, and the bread pudding may be baked.
Kue nagasari is a popular Indonesian steamed banana cake that can be prepared using banana, mung bean flour or rice flour, coconut milk and sugar.
Bamischijf

A bamischijf (Dutch pronunciation: [ˈbaːmisxɛif] ) is a Dutch snack consisting of a slice (Dutch: schijf) of bami, breaded and deep-fried. It is a Dutch modification of the Chinese-Indonesian noodle dish bakmi goreng. A nasischijf (Dutch pronunciation: [ˈnɑsisxɛif] ) is a similar dish made with nasi goreng.
The filling is prepared using a base of cooked bami. The ingredients are similar to those for bami goreng: vegetables and meat, with Indonesian spices and sauces. The noodles are packed as thick as possible so that the product's filling becomes dough-like in consistency. This mass is formed into a sausage roll, from which slices are cut. These slices are breaded and fried.
Much of this snack's production takes place in factories, where the product is prepared and then frozen, before being shipped to snackbars.
Other varieties of bamischijf are usually named after their shape: bamiblok (bami block), bamibal (bami ball) and bamihap (bami bite). Another variation is the nasischijf (nasi slice), which consists of nasi rather than bami.
The nasischijf (or nasibal when in ball form, or nasidisk in a disk shape) is a deep-fried snack consisting of nasi goreng encased in a breadcrumb coating. It is primarily popular in the Netherlands and Belgium. A similar snack, the bamischijf, replaces nasi goreng with bami goreng as the main ingredient.
The nasischijf originated from the Indonesian influence on Dutch cuisine, likely emerging in the 1950s as a way for toko (Indonesian-style stores) or snack bars to repurpose leftover rice. This influence reflects the broader incorporation of Indonesian flavors and ingredients into Dutch snacks following Indonesia's colonial history with the Netherlands.
The production process begins with cooking rice, which is then seasoned with spices to create the flavorful nasi goreng mixture. This rice mixture is formed into 'sausages' about 7 cm long, which are then sliced into rounds or balls and coated in breadcrumbs. The nasischijven are initially briefly deep-fried before being frozen. Once ready to serve, they are deep-fried again at cafeterias or snack bars.
Akok (food)

Akok (Jawi: اكوق) is one of the famous traditional foods in the east coast of Peninsular Malaysia, notably the states of Kelantan and Terengganu. The kuih is can be consumed as a snack or as a dessert. It is made with flour, sugar, eggs, and coconut milk.
Akok has two main variants. The former consists of the ingredients aforementioned, and is normally can be seen in Terengganu. While the latter incorporates brown sugar or palm sugar into the batter mixture, which gives it a darker colouration. This variant is ubiquitous in Kelantan and appear to be less fluffy compared to the former.
Akok in general is sweet and has a rich, eggy aftertaste. However, there is a savoury variant known as akok berlauk, which include a filling made of minced meat, curry powder, chili peppers and fried onions.
Akok is traditionally baked in a brass mould heated with smouldering coconut charcoal, in a similar manner as the bahulu. The coconut charcoal gives it a characteristic smoky flavour and aroma.
Kue gapit

Kue gapit is an Indonesian kue kering (dry snack) which originates from Cirebon, West Java. Generally made from tapioca flour, its name comes from the cooking process, in which it is grilled between iron molds like a waffle. The snack comes in a variety of shapes and flavors. Though it is a popular souvenir among visitors to Cirebon, residents of the region rarely eat it.
One recipe for Kue Gapit from the Indonesian magazine Femina calls for wheat, rice flour, chicken eggs, coconut water, salt, sugar, and cinnamon. The egg is first beaten, then the cinnamon and sugar is mixed in. Once it has been absorbed by the mixture, the flour and salt is added, and this concoction is mixed further. After adding the coconut water, a tablespoon of the mixture is added between iron molds and grilled until it has been cooked. This is repeated until the mixture is used up. The resulting Kue are then stored for later consumption. Generally, however, tapioca is used rather than this mix of flours. The kue can be eaten on its own, or as a side dish.
Numerous flavors are available, including chocolate, sesame seed, cheese, ginger, prawn, and balado (spicy). Additional flavorings are added during the mixing process. The molds come in a variety of shapes and sizes, though those with waffle-like square patterns are common; molds with space for more than one kue are available.
The name gapit comes from the cooking process, in which the kue are cooked between iron molds; this is known as mengapit in Indonesian. Kue gapit can be differentiated from semprong and simping, which are prepared in a similar fashion, by its size. Whereas simping, which originates from Purwakarta, is large and thin, gapit is smaller and thicker.
The cakes are traditional in the Cirebon area of West Java. Other snacks from the region include lantak, ladu, doplak, klitik, and intip gunung jati. Kue gapit is frequently purchased as a souvenir (oleh-oleh), and production is a common source of income in the region. In the lead up to Lebaran, sales are known to double. However, the local residents of Cirebon rarely eat the kue; the Cirebon Post attributes this to a lack of knowledge of the food's heritage value and the ready availability of factory-produced snacks.
Banana bread

Banana bread is a type of sweet bread or cake made from mashed bananas. It is often a moist and sweet quick bread but some recipes are yeast raised.
Bananas appeared in the US in the 1870s, but it took a while for them to appear as ingredients in desserts. Banana bread recipes emerged in cookbooks across North America when baking powder became available in grocery stores in the 1930s. Some food historians believe banana bread was a byproduct of the Great Depression as resourceful housewives did not wish to throw away overripe bananas. Others believe that banana bread was developed in corporate kitchens to promote flour and baking soda products.
Banana bread experienced a surge in popularity in 2020 during the COVID-19 pandemic lockdowns.
In the Philippines, banana bread is usually called "banana cake." It was introduced during the American colonial period of the Philippines as the Philippines became a top banana supplier.
February 23 is National Banana Bread Day in the United States.
الغازی ٹریکٹر

الغازی ٹریکٹرز لمیٹڈ (اے جی ٹی ایل) زرعی مشینری تیار کرنے والا ایک پاکستانی ادارہ ہے ۔ اس ادارے کا صدر دفتر کراچی میں ہے جبکہ کا ٹریکٹر سازی کا پلانٹ ڈیرہ غازی خان ، پاکستان میں واقع ہے۔ یہ پاکستان میں نیو ہالینڈ ٹریکٹر بنانے والی کمپنی ہے جس کی پیداواری صلاحیت 30,000 ہے۔ الغازی ٹریکٹرز 2021 میں 29 فیصد مارکیٹ شیئر کے ساتھ پاکستان کے دو بڑے ٹریکٹر مینوفیکچررز میں سے ایک ہے
یہ کمپنی امریکی مشینری بنانے والی کمپنی سی این ایچ انڈسٹریل اور اماراتی گروہ الفطیم گروپ کا ذیلی ادارہ ہے۔
کمپنی کی بنیاد 1983 میں رکھی گئی تھی اور اس نے ڈیرہ غازی خان میں واقع اپنے پلانٹ سے پیداوار شروع کی تھی۔
1991 میں الفطیم گروپ نے الغازی ٹریکٹرز کے 50 فیصد حصص حاصل کر کے انتظامی کنٹرول سنبھال لیا۔
یہ قانونی کمپنی پاکستان اسٹاک ایکسچینج میں درج ہے۔
الغازی نے ماڈلز کی ایک وسیع رینج تیار کی جس میں شامل ہیں:
الغازی جنریٹر اور کاشتکاری کا سامان بھی تیار کرتا ہے۔
واہ

واہ، صوبہ پنجاب کا تیزی سے ترقی کرتا ہوا ایک شہر ہے۔ اس کی آبادی بانچ لاکھ سے زائد ہے۔تعلیم کا معیار 100٪ ہونے کے باعث اعلی اخلاقی اقدار اس شہر کا طرہ امتیاز ہے
FECTO, DEWAN,
HATAR, GADON, WAH SMALL INDUSTRIAL STATE، تین ڈیم Tarbayla, Khan Pur, Shah Pur موجود ہیں۔ یہاں گذشتہ چند سالوں میں تعمیراتی کام میں بہت تیزی سے اضافہ ہوا ہے جس کے باعث روزگار کے بے پناہ مواقع اور ذرائع موجود ہیں۔ تعلیمی معیار کے بہتر ہونے اور ٹیکنیکل اداروں کے باعث یہاں قابل اور ماہر کاریگر بھی آسانی سے دستیاب ہیں۔
تعلیم اور علاج کی بہترین سہولیات میسر ہیں۔
زراعت کا نسوانیانا

زراعت کا نسوانیانا (انگریزی: Feminization of agriculture) دنیا بھر میں زراعت میں خواتین مختلف سطحوں پر کام کر رہی ہیں۔ یہ کہیں گھیتوں کی ملکیت اور نگرانی کی شکل میں ہے کو کہیں بیجوں کی بوائی، فصل کی کٹائی، ٹریکٹر چلانا اور اسی طرح زرعی پیداوار کی ایک مقام سے دوسرے مقام پر منتقلی پر مبنی ہے۔ دست یاب اعداد و شمار کی رو سے ترقی پزیر ملکوں میں کی زرعی افرادی قوت میں خواتین 43 فی صد ہیں۔ لاطینی امریکا میں تعداد محض 20 فی صد ہے، جب کہ مشرقی ایشیا اور ذیلی صحرائے افریقا یہ 50 فی صد یا کام کرنے والی آبادی کا آدھا حصہ ہیں۔ اس طرح سے نسوانی معاشیات کی رو سے یہ تناسب کسی بھی ملک اور خطے کی آمدنی اور کام کرنے والوں کا ایک معتد بہ حصہ ہے۔
عاصمہ گل حسن

عاصمہ گل حسن (پیدائش: 1974) ایک امریکی مصنفہ ہے۔ ۔ وہ پاکستانی تارک وطن کی بیٹی ہے ، جو ریاستہائے متحدہ کے شہر شکاگو میں پیدا ہوئی اور کولوراڈو کے شہر پیئبلو میں پرورش پائی۔ اسما گل حسن 1974 میں امریکا میں پیدا ہوئیں ۔ اس کے کام میں ریڈ ، وائٹ اور مسلم کتاب شامل ہے ، جو ایک امریکی مسلمان کی حیثیت سے پرورش پانے کا سوانحی حال ہے۔ وہ پاکستانی مہاجرین کی بیٹی ہیں جو شکاگو، متحدہ امریکا میں پیدا ہوئیں اور پیبلو، کولوراڈو میں پروان چڑھیں۔
اسماء گل حسن ملک احمد حسن اور سیمی گل خان کی بیٹی ہے۔ وہ فلم ٹریکٹر اور لکھاری محمد علی حسن کی بہن ہے اور پاکستانی راک سنگر سلمان احمد کی کزن ہے۔ ان کی ایک اور بہن عالیہ گل حسن اور بھائی ریحان خان حسن بھی ہے۔ اسما گل حسن پیبلو کولوراڈ میں پروان چڑھیں جہاں انھوں نے بچپن میں برف کے کھیل کھیلنے کے ساتھ ساتھ گھڑ سواری بھی کی۔ اسما گل حسن نے بی اے کی ڈگری 1997 میں ویلیسلے کالج سے حاصل کی، بہترین نمبروں اور گریڈ سے گریجویشن کرنے کے ساتھ ساتھ ساتھ وہ ڈیورنٹ اسکالر بھی قرار پائی۔ 2001 میں انھوں نے جیورس ڈاکٹریٹ کی ڈگری نیویارک یونیورسٹی سے حاصل کی۔
اسما گل حسن تین شائع شدہ کتابوں کی لکھاری ہیں، جس میں امریکن مسلم، ایک نئی نسل، میں ایک مسلم کیوں ہوں اور "لال، سفید اور مسلم" (Red, White, and Muslim) ۔ تینوں کتابیں غیر افسانوی زمرے سے تعلق رکھتی ہیں، ان تینوں کتابوں میں امریکی مسلم تحریک کا تجزیہ اور ذاتی زندگی شامل ہے۔ ان کے کام بارے میں انٹرویو بطور لکھاری اکثر مختلف ٹی وی چینل پر دیکھے جا سکتے ہیں جن میں سی اسپین کا بک ٹی وی، فاکس نیوز اور سی این این شامل ہیں۔ ان چینل پر وہ امریکی مسلمانوں کی آواز بن کر پیش ہوتی ہیں اور ساتھ میں سیاسی تجزیے بھی پیش کرتی ہیں۔ وہ ٹی او رائیلی فیکٹر (O'Reilly Factor)، اینڈرسن کو پر 360، ہنیٹی اور کومز اور سی این این نیوز روم شامل ہیں۔ اسما گل حسن ریپبلکن پارٹی کی حامی ہیں، وہ اکثر ریپبلکن پالیسیوں پر مربوط تجزیے اور ان کے مسلم دنیا پر اثرات پر اپنی ماہرانہ رائے دیتی ہیں۔
پورکی کی بہار کا پودا لگانا

پورکی کی بہار کا پودا لگانا (انگریزی: Porky's Spring Planting) 1938 کا وارنر برادرز لوونی ٹونس کارٹون ہے جس کی ہدایت کاری فرینک تاشلین نے کی ہے۔ شارٹ 25 جولائی 1938 کو جاری کیا گیا تھا اور اس میں پورکی پگ ستارے تھے۔
پورکی پگ اپنے کتے اسٹریم لائن کی مدد سے اپنی زمین میں ہل چلانا اور بیج لگانا شروع کر دیتا ہے۔ وہ کئی قسم کی سبزیاں لگاتے ہیں۔ لیکن جب فصلیں پک جاتی ہیں، تو ایک مرغ دوسرے مرغیوں کو ٹکٹ بیچتا ہے جو کھیت سے باہر سیلف سروسنگ کیفے بناتے ہیں۔ پورکی نوٹس کرتا ہے اور ان کا پیچھا کرنے کی کوشش کرتا ہے، لیکن وہ برقرار رہتے ہیں۔ اس نے چکن کو ایک سکیکرو سے لے کر اپنے کتے کو سٹریم لائن بھیجنے تک سب کچھ کرنے کی کوشش کی لیکن کوئی فائدہ نہیں ہوا۔ اپنی آخری فصل کی حفاظت کے لیے، پورکی مرغیوں کے ساتھ ایک علاحدہ سبزیوں کا باغ لگانے کا معاہدہ کرتا ہے۔
کھوار روزمرہ اور محاورہ

روزمرہ اور محاورہ:۔ روزمرہ لُغت میں بات چیت اور انداز بیاں کو کہتے ہیں۔ جبکہ محاورہ وہ ہے جس میں مرکب الفاظ اپنی اصلی معنی کی بجائے ایک مخصوص مطلب کی ادائیگی کے لیے استعمال ہوتے ہیں۔ چترال میں روزمرہ کی زبان مختلف وادیوں اور مختلف تحصیلوں میں باہم اختلاف رکھتی ہے۔ جبکہ محاورہ کسی وادی میں دوسری وادی سے مختلف نہیں۔ کھوار محاوروں کی دو قسمیں ہیں پہلی قسم اُن محاوروں کی ہے جن میں مفہوم کی ادائیگی کے لیے الفاظ لغوی معنی سے بالواسطہ مناسبت پیدا کرتے ہیں۔ جیسے 1) ‘‘ آپ کی اوغ گیک ’’ ترجمہ۔ منہ میں پانی بھر آنا۔ مطلب جی للچانا، کسی چیز کو دیکھ کر بہت زیادہ آرزو مند ہونا 2) ‘‘ آپکہ اوغ پیچ نو بیک’’ ترجمہ۔ منہ میں پانی گر م نہ ہونا ۔ مطلب ہر بات اُگل دینا، کسی بات کو دل میں محفوظ نہ رکھ سکنا۔ چغلی کھانا۔ چل خوری کرنا ۔ 3)‘‘ پونگ پولیک’’۔ ترجمہ (پاوں جلنا) مطلب یہ ہے کہ بد فال ہونا۔ منحوس ہونا۔ کسی آدمی کا باعث رنج یا با عث تکلیف ہونا۔ 4) ‘‘چموٹ پاشیک ’’ (اُنگلی دیکھا نا ) مطلب کسی کی نشان دہی کر نا۔ نام لے کر کسی کی بُرائی کرنا۔ 5)‘‘ ماشئلیکہ یور وسیک ’’( ماشئلیک ایک گاؤں ہے جہاں سردیوں میں سورج پہاڑی کے پیچھے ہوتا ہے وہاں سورج طلوع نہیں ہوتا )ترجمہ۔ ماشُلیک میں سورج کا انتظار کرنا مطلب اُنہونی بات کی توقع رکھنا، بعید از قیاس اُمیدیں باندھنا، 6)‘‘سینہ التی اوغ نو دیک’’ ۔(دریا تک لے جاکر بھی پانی نہ پلانا ) مطلب دھوکا دینا فریب دینا، سزز باغ دکھا کر کچھ نہ کرنا ، 7)‘‘ ہردیہ گانیک’’،(دل میں لینا) مطلب طویل ناراضی رکھنا۔ حسد رکھنا، کینہ رکھنا، 8)‘‘غیچ کوریک’’(آنکھ کرنا) مطلب انتظار کرنا۔ چشم براہ ہونا ۔ 9)‘‘کوما ڑین تیل لوچھیک ’’(چھت پر سے تیل اُبلنا ) مطلب اہل ثروت بننا بہت زیادہ دولت ہونا، مال کی کثرت ہونا 10)‘‘ کپالین شران مژیک’’(آنگن میں سر سے جھاڑو دینا ) مطلب بہت زیادہ تا بعداری کرنا، دل سے خدمت کرنا، خدمت میں کوئی کسر نہ اُٹھا رکھنا ۔ 11)‘‘شونین دیک’’ ( لبو ں سے دینا ) مطلب خوشامد کرنا 12)‘‘ کھکو اہیہ نزیک ’’(دماغ کا چل جانا) مطلب آرام کرنے نہ دینا، بہت زیادہ باتیں کرنا۔ تکلیف دینا ۔ دوسری قسم اُن محاوروں کی ہے جن کے ذریعے مفہوم کو ایسے پیرائے میں بیاں کیا جاتا ہے کہ الفاظ کے معانی سے اس مفہوم کی نسبت بالواسطہ بھی نہیں ہوتی البتہ ذوق سلیم اور زبان دانی سے اس کا تجربہ و انداز ہ ہوجاتا ہے جیسے ۔ 1) ‘‘ٹونگتو اوسیک’’ ۔(ناشپاتی کے درخت پر چڑھانا ) مطلب محروم کر دینا 2) ‘‘پونگی گیک’’ ۔(پاوں میں آنا ) مطلب پسند ہونا ،دل کو بھانا 3) ‘‘ژنہ توریک ’’۔(جان میں پہنچنا ) مطلب تنگ آجانا، دل بھر آنا 4) ‘‘گُروچ کوریک’’ ۔( حرکت کرنا ) مطلب کسی کو یاد دہانی کرنا، یاد دلانا، یاداشت میں لانا 5) ‘‘غیچہ نسیک ’’۔(آنکھ میں نکلنا ) مطلب ہضم نہ ہونا، باعث ندامت ہونا ۔ 6) ‘‘کاروبک’’ ۔(کان میں جانا)مطلب سبق لینا، عبرت لینا 7) ‘‘ آسمان کشیک ’’۔(آسمان پر ہل چلانا ) مطلب شیخی بگھاڑنا، غرور کرنا 8) انگار غریک ۔(آگ بن جانا) مطلب غصے میں آنا۔ سخت غصہ ہونا 9) ‘‘کھانجتو برموغ اولیک’’۔( دیوار میں اخروٹ پھنکنات ) مطلب نصیحت کار گر نہ ہونا، کم عقل کو نصیحت کا اثر نہ ہونا ۔ 10) ‘‘ہوستان پرویلک’’ ۔(ہاتھ دھونا) مطلب نا اُمید ہونا
سماج

سماج لفظ سنسکرت زبان کے دو الفاظ سے مل کر بنا ہیں سم اور آج سم کے معنی ہیں اکھٹا یا ایک ساتھ اور آج کے معنی ہیں متحد رہنا۔یعنی سماج کے لغوی معنی ہیں ایک ساتھ ملکر رہنا۔اس خیال سے جہاں افراد ایک جگہ جمع ہو جاتے ہیں وہیں سماج بن جاتا ہے
گروہ؛ مشترکہ ہونے کی حالت؛ سماج؛ مشترکہ ملکیت، خوشی، ذمہ داری وغیرہ؛ مشترکہ کردار؛ معاہدہ؛ شناخت، سماجی میل جول؛ عمرانی رابطہ؛ میل جول؛ جماعت؛ دوسروں کے ساتھ مشترک زندگی؛ عمرانی حالت؛ ایک ہی جگہ رہنے یا ایک ہی قسم کے قوانین و احکام کے تحت ہونے کے باعث لوگوں کی جماعت سازی؛ ایسے لوگوں کی تعداد جن کے مفاد مشترک ہوں؛ رشتوں اور روابط کے ذریعہ باہم منسلک اور ایک ہی علاقے کے باشندے؛ اس لیے کوئی بھی ایسی جماعت یا گروہ جس کے اراکین ساتھ رہتے ہوں، خصوصاً خانقاہ کے راہب یا پادری؛ اشتمالی معاشرہ، ایک جگہ رہنے والے لوگوں کی جماعت؛ پبلک یا عوام؛ آبادی؛ محلہ؛ برادری؛ قوم؛ فرقہ؛ ملت؛ جمعیت؛ سماج؛ جمہور؛ پنچایت؛ شراکت؛ اتحاد؛ طبقہ؛ بستی۔
تعریف کے مطابق کوئی انسان اُس وقت تک مکمل انسان کہلا ہی نہیں سکتا جب تک اُسے اپنی بقا کے لیے تمام تر“معیاری” اور “مناسب ماحول” حاصل نہیں ہو جاتا۔ “معیاری” اور “مناسب ماحول” کیا ہوتا ہے۔ کیون کہ فطرت نے ہمیں اپنے جینے کے لیے کوئی معیاری اور مناسب ماحول فراہم نہیں کیا، اس کے لیے انسان نے خود تگ ودو کی ہے۔ اس لیے یہ اضافی صفات بن گئی ہیں
شمالی امریکا میں موسم سرما کا طوفان (دسمبر 2022ء)

دسمبر 2022ء کے آخر میں، ایک اضافی اشنکٹبندیی بم سائیکلون نے کینیڈا اور ریاستہائے متحدہ کے بیشتر حصوں میں برفانی طوفان اور موسم سرما کا طوفان لایا، جس سے 65 افراد ہلاک ہوئے، گاڑیوں کے ڈھیر اور سڑکیں بند ہوگئیں اور مصروف کرسمس کے دوران 10,000 سے زیادہ پروازیں منسوخ یا تاخیر کا شکار ہوئیں۔ سفر کا موسم دی ویدر چینل نے اس طوفان کو غیر سرکاری طور پر سرمائی طوفان ایلیٹ کا نام دیا تھا۔ بفیلو، نیویارک میں قومی موسمیاتی سروس نے پیش گوئی کی ہے کہ یہ "ایک بار آنے والا طوفان" ہے۔
طوفان 21 دسمبر 2022ء کو بننا شروع ہوا، جو شمالی میدانی علاقوں میں مضبوط ہوا۔ اگلے دن اس میں شدت آنا شروع ہو گئی، دی ویدر چینل نے پیش گوئی کی کہ یہ بم سائیکلون میں تبدیل ہو جائے گا۔ 23 دسمبر کو، قومی موسمیاتی سروس نے تصدیق کی کہ سنسناٹی، اوہائیو میں برفانی طوفان کی کوئی وارننگ جاری نہ ہونے کے باوجود برفانی طوفان کے حالات پیدا ہوئے۔ جیسے ہی طوفان ملک سے باہر نکلنا شروع ہوا، اس نے ریکارڈ کی چوتھی بلند ترین بلندی کو پورٹ لینڈ، مین میں لایا۔ تھوڑی دیر بعد، نیو یارک سٹی اور لانگ آئی لینڈ کے لیے شدید گرج چمک کی وارننگ جاری کر دی گئی۔ طوفان نے بفیلو میں ریکارڈ لیک ایفیکٹ برف کو بھی متحرک کیا، جو پہلے 1.98 انچ (50 ملی میٹر) تک گر گئی۔ بارش ہوئی لیکن بعد میں برف میں تبدیل ہو کر 43 انچ (110 سینٹی میٹر) تک جمع ہو گئی۔ اور بفیلو کے 37.25 گھنٹے کے برفانی طوفان کے حالات شہر کی تاریخ میں سب سے طویل برفانی طوفان بن گئے۔ اگلے دن، طوفان کے نتیجے میں چھوڑی گئی ٹھنڈی ہوا کیپ کوڈ پر سمندری اثر والی برف لے آئی۔
اونٹاریو میں، ہوا کی رفتار اور مرئیت کی اطلاع دینے والے ہوائی اڈے کے موسمی اسٹیشنوں کے درمیان (سارنیا، لندن، کچنر، ٹورنٹو، ہیملٹن، سینٹ کیتھرینز، وائرٹن، پیٹربرو، کنگسٹن، اوٹاوا)، کنگسٹن میں برفانی طوفان کے حالات تھے (مرئیت 400 میٹر یا اس سے کم ہونے کی وجہ سے 23 دسمبر کی دوپہر 2 بجے سے 24 دسمبر کی شام 7 بجے تک، وائرٹن میں دوپہر سے لے کر 23 دسمبر کی رات 9:00 بجے تک برفانی طوفان کے حالات تھے، اور چیتھم میں صبح 8 بجے سے شام 7 بجے تک 200 میٹر کی حد تک مرئیت تھی۔ اس کے علاوہ، سینٹ کیتھرینز میں 400 میٹر (0.25 میل) کی سات گھنٹے مرئیت تھی۔ یا اس سے کم اور ہیملٹن کے پاس 400 میٹر (0.25 میل) کے چھ گھنٹے تھے۔ یا کم مرئیت، بشمول صفر میٹر کی مرئیت کا ایک گھنٹہ۔ نیاگرا ریجن کے جنوبی حصے میں، بشمول فورٹ ایری، میں 23 اور 24 دسمبر کو زیادہ تر برفانی طوفان کے حالات تھے، جس کے نتیجے میں علاقائی ہنگامی صورت حال پیدا ہوئی اور بہت سی کاریں سڑکوں پر پھنس گئیں کہ برفانی تودے نے ہل چلانا بند کر دیا۔
طوفان کی ہواؤں نے ایری جھیل پر ایک سیچ پیدا کیا، جس کے نتیجے میں جھیل کے مغربی طاس میں پانی کی سطح ریکارڈ کم ہو گئی۔
طوفان سے متعلق اموات بہت سی وجوہات کی وجہ سے ہوئیں جیسے کار حادثات، گرنے والی شاخیں، بجلی کے جھٹکے اور کاربن مونو آکسائیڈ زہر۔
اوکلاہوما میں طوفان کی وجہ سے سڑک کی خطرناک صورت حال نے متعدد حادثات کو جنم دیا، جس میں ایک شخص ہلاک ہوا۔ کینٹکی میں، تین افراد ہلاک ہوئے۔ دو کی موت کار حادثات کے نتیجے میں ہوئی، جبکہ دوسرا "گھر غیر محفوظ" تھا۔ اوہائیو میں، سینڈوسکی کاؤنٹی میں اوہائیو ٹرنپائک کی مشرقی طرف جانے والی لین پر 50 سے زیادہ گاڑیوں کے ایک حادثے نے ہائی وے کو کئی گھنٹوں تک بند کر دیا اور 4 ہلاکتیں ہوئیں۔ نیویارک کے بفیلو ریجن میں شدید برفانی طوفان سے 28 افراد ہلاک ہوئے، جن میں سے بہت سے پیدل چلنے والے بھی بے ہوش ہو گئے اور ڈرائیور دو دن سے زیادہ اپنی کاروں میں پھنسے رہے۔
Mick Kearns (footballer, born 1938)

Michael David Kearns (born 10 March 1938) is an English former professional footballer who played as a full back and wing half for Stockingford Victoria and Coventry City.
Born in Nuneaton, where his family ran a bingo hall, he played as an amateur for Stockingford Victoria whilst working as a motor mechanic at the Massey Ferguson tractor factory. He signed for Coventry City in 1955 and played for Coventry in all four divisions of the Football League, and five in total including Division Three South, after turning professional in 1956. With Coventry he won a Third Division medal in 1964 and a Second Division medal in 1967. He retired from playing in May 1969 after a knee injury. He made a total of 385 appearances for the club, scoring 16 goals.
After retiring he became a partner in the family bingo business. He returned to Coventry City in 1986 to work as reserve team coach, chief scout, and Youth Development Officer, before leaving in 1992 to work for the Post Office.
He married in 1965 and had two children and, as of June 2015, five grandchildren.
Mitsubishi Mahindra Agricultural Machinery

Mitsubishi Mahindra Agricultural Machinery Co., Ltd. (三菱マヒンドラ農機株式会社, Mitsubishi Mahindora Nōki Kabushiki-Gaisha) is a Japanese agricultural machinery manufacturing company. Its products include tractors, combine harvesters, rice transplanters and tillers.
Headquartered in Higashiizumo, Shimane, Japan, Mitsubishi Agricultural Machinery is a part of the Mitsubishi Group. Mitsubishi Agricultural Machinery was established in February 1980 from the merger of the Mitsubishi Machinery Co., Ltd. and Sato Machinery Co., Ltd.
Mitsubishi equipment is distributed throughout Asia, Europe, Australia and North America. Mitsubishi tractors were sold in the United States for a short period as Satoh tractors, but the current distribution is operated under the Mahindra brand by the respective companies. Grey market tractors are also currently sold in the US. Mitsubishi used to be distributed in the USA under the Cub Cadet and International Harvester brands.
Mitsubishi has partnerships with LS Tractors of South Korea, a division of LS Cable, formerly LG Cable and VST Tillers of India.
Small diesel tractors
The K3x engines range from the 0.773L K3A rated at 15 hp. to the 1.496L K3M rated at 30 hp.
K3A - 0.773L - 15hp
K3B - 0.847L - 17hp
K3C - 0.899L - 18.5hp
K3D - 0.978L - 22hp
K3E - 1.061L - 24hp
K3F - 1.117L - 25hp
K3G - 1.235L - 23hp
K3H - 1.289L - 25hp
K3M - 1.496 - 30hp
2021–22 EFL Trophy

The 2021–22 EFL Trophy, known as the Papa Johns Trophy for sponsorship reasons, the 41st season in the history of the competition, was a knock-out tournament for clubs in EFL League One and League Two, the third and fourth tiers of the English football league system, as well as the "Academy teams" of 16 Premier League clubs with Category One status.
Rotherham United won the title after beating Sutton United 4–2 after extra time in the final on 3 April 2022. Sunderland were the defending champions, but they were knocked out in the Second Round by Oldham Athletic.
The draw for the Second Round took place on Saturday 13 November 2021.
The draw for the quarter-final stage took place live on Talksport on 6 January 2022 with games taking place during the week commencing 24 January. From this stage onwards, the competition is no longer split between a northern section and a southern section.
The draw for the semi-final stage took place live on Sky Sports on 29 January 2022 with games taking place during the week commencing 6 March.
St. Michael the Archangel's Church, Novopyshminskoye

St. Michael the Archangel's Church - is an Orthodox church in Novopyshminskoye village, Sverdlovsk oblast.
The building was granted the status of regional significance on 31 December 1987 (decision No. 535 by the executive committee of Sverdlovsk oblast Council of People's Deputies). The object number of cultural heritage of regional significance is 661720975770005.
The construction date of the first wooden church building is the end of the 17th century. The second wooden church was laid in 1786. The construction of the stone building began in 1796. In 1810 the side-altar was consecrated in honor of the St. Paraskeva. In 1822 the main church was consecrated in honor of St. Michael the Archangel. Around the church a stone fence with an iron grid was built in 1864..
The clergy of the parish consists of a priest, a deacon and a psalm-reader. The chapel in Zaimka village and the chapel in Melnichnaya village were included in the parish.
In 1934 the chimes were banned. The church was closed on 9 July 1935(the decree of the Presidium of the Regional Executive Committee No. 1629).
In 1941 the evacuated children from the Orphanage No. 14 (from the Bucha railway station;the suburbs of Kyiv) stayed in the buildings of the church. Since 1935 to 1965 the average county school had been functioning in the church. The school was closed in 1965. The building was given to the collective farm for storage facilities.
Now the building of the church houses a warehouse of spare parts for agricultural machinery of the collective farm: equipment for the cattle-breeding complex, greenhouses, spare parts for cars and tractors. The building is not being restored.
In the original construction plan the building had an even three-part structure: a church with a pentahedral apse, a refectory and a bell tower stretching along one axis. At the beginning of the 20th century the western part was significantly expanded by the addition of side chapels. The altars partially covered the bottom of the church dimension.
A quadrangle church is divided by a cornice at the apse level and a refectory. The windows of the lower tier are given flat ledged window surrounds. In the upper tier there are two rows of windows. Here in the piers both to the right and to the left of the corners are drawn rustic pilasters-thrusts, and at the end of the walls - a false multi-layered cornice.
The side-altars have triangular forceps and smooth walls with high arched windows. The belfry consists of massive four-sided tiers and is completed with a low eights, a dome and a spire. Inside the temple room is covered with a four-clot closed dome without a lantern. The refectory is communicated with the aisles with wide arches.
Pakistani village life

Pakistani village life (Urdu: پاکستانی گاؤں کی زندگی) is the traditional rural life of the people of Pakistan.
People in villages usually live in houses made of bricks, clay, or mud. These typically have two or three rooms that house extended families. Although many village inhabitants now prefer living in separate homes for each family (nuclear units), they live in close proximity to their relatives, extending their villages by building more homes. Due to geographical and other socioeconomic diversity, different regions have slightly different physical and social layouts. For example, in Gongrani, Balochistan, people live in homes built within cliff-side caves that are connected by walkways. Most of the villagers are farmers, but other rural occupations include blacksmiths, hairdressers, and tailorers, shepherds.
Rural social organization in Pakistan is marked by kinship and exchange relations. Socioeconomic status among rural Pakistani villagers is often based upon the ownership of agricultural land, which may also may provide social prestige in village cultures. The majority of rural Pakistani inhabitants livelihoods is based upon the rearing of livestock, which also comprises a significant part of Pakistan's gross domestic product. Some livestock raised by rural Pakistanis include cattle and goats.
The traditional culture of the village is now subject to change due to the effects upon village society due to rural urbanization, and from the introduction of electricity and modern technology, such as pumps and tube wells for irrigation. Resistance to social and cultural changes exists among many Pakistani village inhabitants, and varying methods of managing these changes have been tried.
Flail (tool)

A flail is an agricultural tool used for threshing, the process of separating grains from their husks.
It is usually made from two or more large sticks attached by a short chain; one stick is held and swung, causing the other (the swipple) to strike a pile of grain, loosening the husks. The precise dimensions and shape of flails were determined by generations of farmers to suit the particular grain they were harvesting. For example, flails used by farmers in Quebec to process wheat were generally made from two pieces of wood, the handle being about 1.5 m (4.9 ft) long by 3 cm (1.2 in) in diameter, and the second stick being about 1 m (3.3 ft) long by about 3 cm (1.2 in) in diameter, with a slight taper towards the end. Flails for other grains, such as rice or spelt, would have had different dimensions.
Flails have generally fallen into disuse in many nations because of the availability of technologies such as combine harvesters that require much less manual labour. But in many places, such as Minnesota, wild rice can only be harvested legally using manual means, specifically through the use of a canoe and a flail that is made of smooth, round wood no more than 30 inches long.
As with most agricultural tools, flails were often used as weapons by farmers lacking better weapons. The flail is proposed as one of the origins of the two-piece baton known in the Okinawan kobudō weapon system as the nunchaku. One of the first recorded use of a flail as a weapon was at the siege of Damietta in 1218 during the Fifth Crusade, as depicted in the chronicle by Matthew Paris, though there are several references that predate this; tradition has it the man was the Frisian Hayo of Wolvega who bashed the standard bearer of the Muslim defenders with it and captured the flag. Flails were also used as weapons by farmers under the leadership of Jan Žižka during the 15th-century Hussite Wars in Bohemia.
In ancient Egypt what has popularly been interpreted as a flail was a symbol associated with the pharaoh, said to symbolize the monarch's ability to provide for the people, though it is currently still not known exactly what the "flail" implement seen in artwork actually was.
Bulldog Tools

Bulldog Tools is a British manufacturer of gardening and agricultural tools based in Wigan, Greater Manchester, England. The company was founded by William & Henry Parkes, and established in 1780 at the Clarington Forge site in Ince in Makerfield, near Wigan, then in Lancashire. Bulldog Tools is one of the oldest businesses still existing in the Wigan area today, still producing products on the same factory site as originally intended. Bulldog spades were deployed by the British during WW1 to dig trenches and are still issued in the British military today. Today it is owned by the Rollins Group based in Harlow in Essex who acquired Bulldog Tools in 2004.
Tools produced at the factory include spades, shovels, forks, rakes, hoes and various gardening hand tools. These products are made for agricultural and domestic use. The spade and fork heads are solid forged using a single piece of steel and were up until recently made using carbon steel, today a boron steel compound is preferred. The company is one of the last remaining manufacturers of traditional solid forged garden tools in the UK.
In 2010, as part of its 230th anniversary celebrations, Bulldog Tools manufactured the world's largest spade at its forge in Wigan. The spade is 3.61 metres high, weighs 180 kg and took 160 hours to make. It held the Guinness World Record until 17 July 2014.
Gumbo (soil)

Gumbo soil is typically defined by the overwhelming presence of very fine particles of clay, but often has small amounts of sand and/or organic material.
Although gumbo soils are exceptional at water retention, they can be difficult to farm, as precipitation will turn gumbo into a unique muddy mess that is challenging to work using large commercial farming equipment. Avoiding tillage of this type of soil through no-till farming appears strongly correlated with higher yields, as compared to more traditional tilling practices.
சேற்றில் மனிதர்கள்

சேற்றில் மனிதர்கள் என்பது ராஜம் கிருஷ்ணன் எழுதிய நாவலாகும். இந்நாவல் 1982இல் வெளியானது. இது பாரதிய பாஷா பரிஷத் பரிசு மற்றும் இலக்கியச் சிந்தனை பரிசு போன்ற இரண்டையும் பெற்ற நாவல் ஆகும். இதன் நூலட்டையை வடிமைத்தவர் கே. உமா ஆவார். இந்நாவலை ஜெயகனேஷ் ஓப்செட் பதிப்பகம் வெளியிட்டுள்ளது.
ஆப்பிரிக்க குள்ள மனிதர்கள்

ஆப்பிரிக்க குள்ள மனிதர்கள் அல்லது காங்கோ குள்ள மனிதர்கள் (African Pygmies (or Congo Pygmies) மத்திய ஆப்பிரிக்காவின் குள்ள மனிதர்கள் என்றும் அழைப்பர். காங்கோவில் குடியேறிய ஸ்பெயின் நாட்டு மக்கள் அங்கு வசித்த குள்ளமான மக்களுக்கு, பிக்மெயிஸ் என்று பொருள்படும் வகையில் பிக்மி மனிதர்கள் என்று பெயர் வைத்தனர். இக்குள்ள மனிதர்கள் மத்திய ஆப்பிரிக்க மழைக் காடுகளில் வேட்டையாடி வாழ்க்கை நடத்தும் வேட்டைச் சமூத்தினர் ஆவார்.) இக்குள்ள மனிதர்கள் மத்திய ஆப்பிரிக்காவின் காங்கோ நாட்டின் வடிநிலத்தில் விலங்குகளை வேட்டையாடி வாழும் பூர்வ குடிகள் ஆவார். ஆப்பிரிக்க குள்ள மனிதர்கள் புவியியல் அடிப்படையில் மூன்று குழுக்களாகப் பிரித்துள்ளனர். அவைகள்:
2016-ஆம் ஆண்டின் கணக்குப்படி, மத்திய ஆப்பிரிக்க காடுகளில் மொத்தம் 9 இலட்சம் குள்ளமான பிக்மி மனிதர்கள் வாழ்வதாக கணக்கெடுப்பட்டுள்ளது. அவர்களில் 60% காங்கோ ஜனநாயகக் குடியரசில் வாழ்கின்றனர்.
12 குழுக்கள் கொண்ட காங்கோ பிக்மிகள் நைஜெர்-காங்கோ மொழி மற்றும் மத்திய சூடானிய மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த மொழிகள் பேசுகின்றனர். மேலும் இவரகளின் மொழிகள் தெற்கு ஆப்பிரிக்காவின் பண்டு மொழிகளுடன் இயைந்துள்ளது.
இவர்கள் குள்ள மனிதர்களாக இருப்பதற்கு உடற்கூறு அறிஞர்கள் பல்வேறு அறிவியல் காரணங்களை கூறுகின்றனர்..
காட்டழிப்பு நடவடிக்கைகளால் ஆப்பிரிக்க குள்ள மனிதர்களின் அன்றாட வாழ்க்கைத் தரம் மற்றும் பண்பாடு மிகவும் பாதிடைந்துள்ளது.
கடிகார மனிதர்கள்

கடிகார மனிதர்கள் (Kadikara Manithargal) அறிமுக இயக்குநர் வைகறை பாலன் இயக்கத்தில் 2018 ஆம் ஆண்டு வெளியான இந்தியத் தமிழ்த் திரைப்படமாகும். பிரதீப் ஜோஸ் தயாரிப்பில், சாம் சி. எஸ். இசை அமைப்பில் 3 ஆகஸ்ட் 2018 ஆம் தேதி வெளியானது. கிஷோர், லதா ராவ், கருணாகரன், பாலா சிங், வாசு விக்ரம் மற்றும் பலர் நடித்துள்ளனர். இரண்டு ஆண்டுகள் தயாரிப்புத் தாமதத்திற்குப் பிறகு வெளியான இப்படம், கலந்த விமர்சனத்தைப் பெற்றது.
பேக்கரி ஒன்றில் வேலை பார்க்கும் மாறன் (கிஷோர்) பற்றிய கதையாகும். அவனும் அவனது மனைவியும் (லதா ராவ்) வாடகைக்கு வீடு தேடினர். ஒரு வீட்டு தரகர் வாயிலாக மாறன் பொருளாதாரத்திற்கேற்ப வீடு ஒன்று கிடைத்தது. ஆனால் அந்த வீட்டில் குடிபுக பல கட்டளைகள் இருந்தன. அதில் 4 நபர்கள் கொண்ட குடும்பம் மட்டும் தான் குடிவர முடியும் என்ற கட்டளையும் அடக்கம். ஆனால் மாறனின் மூன்று குழந்தைகளையும் சேர்த்தால் மொத்தம் 5 நபர்கள். அந்த வீட்டில் குடிபுக தனக்கு 2 குழந்தைகள் என்று பொய் சொல்லுகிறான் மாறன். மறைத்த மூன்றாவது குழந்தையை தனது மிதிவண்டி டப்பாவில் மூடி, தினமும் பள்ளிக்கு அனுப்புகிறான். அந்த குழந்தையை மறைக்க பல வழிகளை கையாளுகிறான். பின்னர் என்னவானது என்பது தான் மீதிக் கதை.
இந்தப் படத்தின் தயாரிப்பு 2016 ஆம் ஆண்டு துவங்கப்பட்டது. சாம் சி. எஸ். படத்தின் இசை அமைப்பாளராக தேர்வு செய்யப்பட்டார். படத்தின் முன்னோட்டம் 2016 ஆம் ஆண்டு வெளியானது.
இந்தத் திரைப்படத்தின் பின்னணி மற்றும் பாடல்களின் இசையை அமைத்தவர் சாம் சி. எஸ். ஆவார். 4 பாடல்களை கொண்ட ஒலித்தொகுப்பு 2016 திசம்பர் 19 ஆம் தேதி வெளியானது. சாம் சி. எஸ்., நா. முத்துக்குமார், கார்க்கி பாவா ஆகியோர் பாடல்களின் வரிகளை எழுதினர்.
2017 ஆம் ஆண்டு வெளியாகியிருக்க வேண்டிய கடிகார மனிதர்கள் 2018 ஆகத்து 3 ஆம் தேதி வெளியானது. அதே நாளில் மேலும் 11 மற்ற தமிழ்த் திரைப்படங்களும் வெளியாயின. தமிழ்த் திரைப்பட வரலாற்றில் முதல் முறையாக ஒரே நாளில் குறைந்தது பத்து திரைப்படங்கள் வெளியிட திட்டமிடப்பட்டதும் அன்று தான்.
பிக்மி மனிதர்கள்

பிக்மி மனிதர்கள் அல்லது குள்ள மனிதர்கள் (Pygmy) என்பது ஆப்பிரிக்காவைத் தோற்றுவாயாகக் கொண்ட பழங்குடிகளின் இனக் குழு ஆகும். பிக்மி இனக் குழு என்பது சராசரி உயரம் பொதுவாகக் குறைவாக இருக்கும் பல இனக்குழுக்களின் பொதுப்பெயராகவும் கூறப்படுகின்றது. இதனால் மானிடவியலாளர்கள் இவ்வினத்தவர்களில் வயதுவந்த ஆண் சராசரியாக 150 செமீ (59 அங்குலம்) இருப்பதாக வரையறுப்பர். குழுவில் ஓரளவு உயரம் கூடிய உறுப்பினர்கள் பிக்மொயிட் என அழைக்கப்படுவர் மத்திய ஆப்பிரிக்காவின் அக்க, எபே, (இ)ம்பியுடி ஆகிய இனக் குழுவினர் அதிகம் அறியப்பட்ட பிக்மிகளாவர். அவுத்திரேலியா, தாய்லாந்து, மலேசியா, இந்தோனேசியா, பிலிப்பின்ஸ், பப்புவா நியூகினி, பிறேசில் ஆகிய நாடுகளில் பிக்மி இனத்தவர் வாழுகின்றனர்.
இங்கேயும் மனிதர்கள்

இங்கேயும் மனிதர்கள் 1975 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த தமிழ்த் திரைப்படமாகும். ஏ. எல். நாராயணன் இயக்கத்தில் வெளிவந்த இத்திரைப்படத்தில் மு. க. முத்து, வெண்ணிற ஆடை நிர்மலா மற்றும் பலர் நடித்திருந்தனர்.
Bhagoria Festival

The Bhagoria or Bhangoria Festival is an Indian harvest festival. It is celebrated by the tribal people of the Indian states of Madhya Pradesh (specifically of Malwa and Nimad region) and Maharashtra . Tribes who participate include the Bhil, Bhilala, Patelia, Rathwa and Barela etc.
The festival takes place in the Barwani, Dhar, Alirajpur, Khargone and Jhabua districts of Madhya Pradesh and Nandurbar district and parts of Dhule districts of Maharashtra. Along with these places it also spreads its enthusiastic fragrance in the Dahod district of Gujarat and Banswad district of Rajasthan with a slightly different thematic change in its name such as Galaliyu Haat. I has agricultural significance and coincides with the end of harvesting of crops. It is celebrated for seven days in the month of March before the Holi Festival. Traditionally, celebrants travel to the festival grounds with their families on decorated bullock carts. There, they purchase the things required to celebrate Holi, dance to traditional musical instruments, sing songs called "Lokgeet" and meet the people of the region.
Jamul Indian Village

The Jamul Indian Village of California is a federally recognized tribe of Kumeyaay Indians, who are sometimes known as Mission Indians.
The Jamul Indian Village is a federal reservation, located 10 miles (16 km) southeast of El Cajon, in southeastern San Diego County, California. It was established in 1912. It is six acres (24,000 m) in size. No one lives on the reservation although 20 members lived there in the 1970s. The last population recorded by the United States Census Bureau was in 2000.
The traditional language of the Jamul Indian Village and their larger tribal group, the Kumeyaay, is from the Tipai language grouping. The influence of the Spanish Mission system on the retention of the Jamul Indian Village's native tongue can be observed as there are only a small amount of less than 100 tribal members who retain their native language. The Jamul Indian Village as well uses English in modern times as a primary language for communication.
The Jamul Indian Village is headquartered in Jamul, California. The current government for the Jamul Indian Village is a democratically elected tribal council. As of June 2021, Jamul Tribal Council consist of
The Jamul Indian Village, as part of the Kumeyaay Nation, traces its roots in present-day San Diego County back approximately 12,000 years. Historically, the Kumeyaay were hunter-gatherers who developed a deep understanding of their environment, engaging in practices such as basket weaving, traditional hunting, and cultural burnings to maintain ecological balance.
In 1769, Spanish explorers established Mission San Diego de Alcalá, initiating a period of significant upheaval for the indigenous populations. While many Kumeyaay villages resisted Spanish colonization, during the 1775 uprising against the mission, the Jamul and Sequan (Sycuan) villages chose not to participate alongside other Tiipay villages in the rebellion.
The Jamul Indian Village reservation was established in 1912, and the tribe gained federal recognition in 1981, affirming their sovereignty and enabling the creation of a formal tribal government.
The Jamul Indian Village has worked to revive and practice many of their ancestral traditions, with a growing number of tribal members honouring their heritage. In 2016, the tribe opened the Hollywood Casino Jamul, which now serves as a significant source of income, though its development has faced ongoing controversy over its impact on the local community.
In December 2024, the U.S. Congress passed the Jamul Indian Village Land Transfer Act, authorizing the transfer of 172 acres into tribal trust.
The village is served by the Jamul-Dulzura Union Elementary School District and Grossmont Union High School District.
32°42′10″N 116°52′15″W﻿ / ﻿32.70278°N 116.87083°W﻿ / 32.70278; -116.87083
Village Cooking Channel

Village Cooking Channel is an Indian Tamil language YouTube Channel, popularly known as VCC. They are known for their videos on traditional village food cooking in open fields. As of Nov 2023, it had 22.9 million subscribers on YouTube and became the first Tamil YouTube channel to receive the first Diamond Creator Award. Several of their videos have more than 100 million views and 'Watermelon Juice' video is the most popular one with 225 million views as of Nov 2023.
The channel is being run by family members, consisting of brothers V. Subramanian (the cameraman), V. Ayyanar, V. Murugesan, their cousin T. Muthumanickam, their brother-in-law G. Tamilselvan and are led by their grandfather and former chef M. Periyathambi. Periyathambi is a well-known caterer in the village of Chinna Veeramangalam, Pudukkottai, Tamil Nadu.
The channel employs the use of traditional vessels and cauldrons to cook a variety of dishes, using traditional methods (no modern equipment is used). After filming the video, the team have their share of food and later, it is served at old-age homes and orphanages in their village.
In January 2021, Rahul Gandhi joined their outdoor cooking for mushroom biryani in Karur, which enhanced the channel's popularity even further. On 4 July 2021, the channel donated 1 Million rupees to Tamil Nadu Chief Minister Public Relief Fund for fight against COVID-19 pandemic.
Its unique style has won Black Sheep Digital Award for Best Food Programme in February 2021. They have also won The Behindwoods Gold Best Digital Content Creator award in 2021.
Owing to their popularity, the members were featured in cameo appearances in Vikram (2022), marking their film debut.
Nevada State Museum, Carson City

The Nevada State Museum in Carson City is one of seven Nevada State Museums operated by the Nevada Department of Tourism and Cultural Affairs. The primary building of the museum is the former Carson City Mint. The exhibits include:
The Nevada State Museum, Carson attracts various spectators in observing and appreciating the natural and cultural heritage of Nevada. It demonstrates the history from prehistoric period to modern day of the state including old geology, prehistoric animalian neighbors, days of silver mining and American Indian culture.
Nevada State Museum, Carson City came into force by conserving the Carson City mint. The mint was in operation from 1870 to 1893 but it houses the earliest coin press which operates from here until date. Coin Press No. 1 which is the sole coin press generates medallions with the famed CC mint mark even now. The museum was opened in 1941. It houses some rare collections related to history of the American West: Basketry of the Great Basin Native American people, Fey Slot Machine Collection, guns of the Old West, Chinatown cultural materials, and the splendid silver service set made for the USS Nevada battleship.
Media related to Carson City Mint at Wikimedia Commons
39°10′05″N 119°46′03″W﻿ / ﻿39.16800°N 119.76745°W﻿ / 39.16800; -119.76745
Pacto Ibérico (2007)

El Pacto Ibérico por el Lince es un acuerdo firmado entre el Gobierno de España, Portugal y los de las comunidades autónomas Andalucía, Castilla-La Mancha y Extremadura para preservar, fomentar y tratar de evitar la extinción del lince ibérico, rubricado en noviembre de 2007.
Desde 1999 se desarrolla la Estrategia Nacional para la Conservación del lince ibérico,​ aprobada en febrero de ese año. En esa "hoja de ruta" se señalaba la necesidad de controlar las zonas de hábitat de los linces, y algunas medidas a tomar para mejorar su conservación.​
A su vez, el pacto es una ampliación del Pacto Andaluz por el Lince, puesto en marcha el 9 de abril de 2002 por la Junta de Andalucía, el cual fue el primero de toda España en tratar de impedir la extinción del felino.​ A su vez, éste se apoyó en un programa de cría en cautividad iniciado en diciembre de 2003.​
Así, según señala Ecologistas en Acción, en los años precedentes a la firma del acuerdo se había entrado en una dinámica positiva de cara a evitar la extinción de la especie.​ Sin embargo, hay problemas que no se han solucionado, y la solución de los mismos es la principal motivación para fijar el Pacto Ibérico.
El Pacto Ibérico está dirigido por la científica Astrid Vargas, cuyo equipo logró en 2005 un hito en la conservación de la especie: el primer nacimiento en cautividad de un lince ibérico. Desde entonces se ha conseguido criar a 11 ejemplares de la especie siguiendo ese proceso.​ La idea es que este acuerdo coordine los procedimientos para conservar las poblaciones de la especie constatadas, y también para crear otras nuevas reintroduciéndola en lugares antaño habitados por el lince: Portugal, Castilla La-Mancha y Extremadura.​
Una muestra del esfuerzo realizado desde Portugal es la creación de la Reserva Natural de la Sierra de Malcata, situado justo en la frontera hispano-portuguesa, limítrofe con la Sierra de Gata.
El programa cuenta con tres centros de cría en cautividad: El Acebuche, Santa Elena y el Zoo de Jerez. Estos serán complementados con la construcción de otros en Villafranca, Zarza de Granadilla y Silves.​
El proyecto cuenta con una inyección económica de siete millones de euros por parte de los firmantes y 26 millones más por parte de la Unión Europea. La ministra de Medio Ambiente, Cristina Narbona, señaló en la puesta en marcha del acuerdo el simbolismo de la especie y los prontos resultados que se espera obtener con la iniciativa.​
La idea es que en 2010 se trasladen a un entorno natural los primeros linces criados en cautividad, según señaló Narbona el día de la firma del acuerdo.​