davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Hagelslag

Hagelslag (Dutch pronunciation: [ˈɦaːɣəlˌslɑx], lit. 'hailstorm'; Indonesian: meses) are small, oblong, sweet-tasting chocolate granules, a few millimetres long, which are sprinkled on slices of buttered bread or rusks.
Hagelslag is traditionally eaten by the Dutch for breakfast or lunch. Hagelslag can be difficult to find in other countries, with the exception of Suriname, Belgium, the former Netherlands Antilles and Indonesia (all of which were former Dutch colonies), where one can buy Hagelslag in stores. In those regions, customers generally use Hagelslag to decorate desserts and cakes. Hagelslag is also available in the ethnically Dutch communities of New Zealand, such as Foxton in the Manawatū, where it is widely available.
Another variant is vlokken ("flakes"), chocolate flakes to sprinkle on buttered bread. There is a variety of flavors of Hagelslag, such as puur hagelslag (dark chocolate), witte hagelslag (white chocolate) and melkchocolade hagelslag (milk chocolate), and even vruchtenhagel (fruit flavoured).
An estimated 750,000 hagelslag sandwiches are eaten each day in the Netherlands for breakfast, a snack or lunch. A hagelslag sandwich (broodje hagelslag) is hagelslag liberally sprinkled onto buttered bread. More than 14 million kilograms of hagelslag are consumed each year in the Netherlands.
According to historical records from the Amsterdam City Archives, Hagelslag was originally invented by B.E. Dieperink, the director of the liquorice sweet company Venco, in 1919. However, Venco's hagelslag did not contain chocolate until 1951. Venco obtained a patent for the name, which meant that other companies, such as De Ruijter and Venz, were not permitted to use the term to describe their own products. Consequently, De Ruijter opted to name their sprinkles based on their flavors, using the term hagel after the flavor (such as in vruchtenhagel). Venz and other companies named their chocolate sprinkles chocoladehagel. De Ruijter introduced competition to Venco with their assortment of flavors, including lemon, raspberry, orange and aniseed. Venz, the Netherland's largest producer of hagelslag products, has been making chocolate hagelslag since 1936.
The world's largest hagelslag factory is in Tilburg.
ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජය

ශ්‍රී ලංකා ජනරජයේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව විසින් ශ්‍රී ලංකාවේ රජය අර්ථ නිරූපණය වන්නේ ජනාධිපතිවරයා සහ ශ්‍රී ලංකාවේ කැබිනට් අමාත්‍ය මණ්ඩලය වෙතින් සැදුම් ලද රජයේ විධායක ශාඛාව ලෙසිනි.
ශ්‍රී ලංකා ජනරජයේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙහි 9 වන වගන්තිය ප්‍රකාර ශ්‍රී ලංකා ජනරජය විසින් බුද්ධාගමට ප්‍රමුඛ ස්ථානය දෙනු ලබන අතර ඒ අනුව බුද්ධ ශාසනය රැකගැනීම හා පෝෂණය කිරීම රාජ්‍යයෙහි වගකීම වන්නේ 10 වන හා 14 (1) (e) වගන්ති ප්‍රකාර අනෙකුත් සියළු ආගම් වලට හිමිකම් ලබා දෙන අතරෙහිය.
අදාල ප්‍රදේශයේ පරිපාලන භාෂාව
සිංහල සහ දෙමළ.
මහනුවර

මහනුවර (දෙමළ: கண்டி kaṇṭi, උච්චාරණය [ˈkaɳɖi], ඉංග්‍රීසි: Kandy) හෙවත් සෙංකඩගල නගරය ලංකාවේ දෙවන විශාලම නගරය යි. වර්තමානයේ ශ්‍රී දළදා මාලිගාව පිහිටා ඇත්තේ මෙහි ය. මෙය කඳුවලින් වට වී ඇති මහනුවර සානුවෙහි පිහිටා ඇත. මහනුවර නගරය ශ්‍රී ලංකාවේ නගර අතරින් ඉතාමත් විචිත්‍ර වූ නගර වලින් එකකි. මෙය මහනුවර, මාතලේ, නුවරඑළිය යන දිස්ත්‍රික්ක වලින් සැදුම් ලත් මධ්‍යම පළාතේ අගනගරය යි.නූතනයේ ජාතියේ වීරයා ලෙස ශ්‍රී ලංකීකයන් විසින් හදුන්වන අමිත් වීරසිංහයන්ගේ උපන් දිස්ත්‍රික්කය මෙය වෙයි යුනෙස්කෝව විසින් ලෝක උරුමයක් ලෙස නම් කර ඇත.
ඓතිහාසික ලේඛනයන්ට අනුව මෙම නුවර මුල්වරට ගොඩ නගා ඇත්තේ වික්‍රමබාහු රජු විසිනි (1357–1374). ඔහු මෙය වර්තමාන නගරයට උතුරින් පිහිටි වටපුළුව ප්‍රදේශයේ ගොඩනගා එයට සෙංකඩගලපුර යන නම දී ඇත. සෙංකඩගලපුර නම ලැබීමට නිශ්චිත හේතුවක් දැනට සොයා ගෙන නැති අතර, ඉතිහාසඥයන් පවසන්නේ නගරය ආසන්නයේ ගුහාවක වැඩ වාසය කළ සෙංකන්ඩ නැමැති තාපසයෙකුගේ නමින් මෙය නම් කරන්නට ඇති බව යි. මෙය රජුගේ සෙංකන්ඩ නමැති බිසවක මුල් කරගෙන හෝ සෙංකඩගල නම් වර්ණිත පාෂාණයක් මුල් කරගෙන නම් කරන්නට ඇති බව අනෙක් මතය යි.
මහනුවර යන්න අගනුවර සඳහා සමාන පදයක් වේ. එබැවින් සෙංකඩගලපුර රටේ අගනුවර ලෙස පැවති යුගයේ මහනුවර (කෙටියෙන් නුවර) යන නාමය භාවිතයට පත්ව ඇත. පසුව කොළඹ අගනුවර බවට පත් වුවද ජනතාව විසින් දිගටම මහනුවර වදන භාවිතා කරමින් පවතී.
ක්‍රි.ව. 1592 වර්ෂයේ දී සෙංකඩගල අග නගරය බවට පත් විය. ක්‍රි.ව. 16, 17, 18 යන ශතවර්ෂවල දී ඇති වූ පෘතුගීසි, ලන්දේසි ආක්‍රමණ ද අවසාන ලෙස බ්‍රිතාන්‍යය ආක්‍රමණයන් ද සාර්ථකව මැඩපවත්වන ලදී. මහනුවර 19 වන ශත වර්ෂය තෙක් ස්වාධීන රාජ්‍යයක් ලෙස පැවතිනි. ඉන් පසු බ්‍රිතාන්‍යයන් සමඟ ඇති වූ දෙවන මහනුවර සංග්‍රාමයේ දී බ්‍රිතාන්‍යයන් 1815 පෙබරවාරි මස 15 වන දින නගරය වෙත ළඟාවෙන ලදි. 1815 මාර්තු 2 වන දින උඩරට ගිවිසුම මගින් මහනුවර ඇතුලු සමස්ථ දිවයින ම බ්‍රිතාන්‍යයන්ගේ යටත් විජිතයක් බවට පත් විය.එසේ වීමට හේතුව වුයේ උඩරට රදළ වරුන්ගේ ක්‍රියා කලාපයයි. ඔවුන් එකල රජ කල ශ්‍රී වික්‍රම රාජසිංහ රජු මරා රජ වීමට උස්සහ කලහ. මෙම කත් එදිල්ලේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස උඩරට යටත් විය.
මහනුවර ඉතා සෞම්‍ය කාලගුණයක් පවති. මේ නිසා බොහෝ සංචාරකයින් මෙහි පැමිණිමට කැමති ය.
ආර්ථික වශයෙන් මහනුවර දෙවැනි වන්නේ කොළඹ නගරයට පමණි. ශ්‍රී ලංකාවේ බොහෝ ප්‍රමුඛ ව්‍යාපාරික ආයතනයන්හි ශාඛා මහනුවර නගරයේ පිහිටා ඇත.
ඛණ්ඩාංක: 7°17′49.06″N 80°38′18.43″E﻿ / ﻿7.2969611°N 80.6384528°E﻿ / 7.2969611; 80.6384528
මහනුවර නායක්කාරවරු

මහනුවර නායක්වරු යනු 1707 සිට 1815 දක්වා මහනුවර අගනුවර කරගෙන උඩරට රාජධානිය පාලනය කළ රාජ වංශයක් වෙයි. එසේම එම රාජ පරම්පරාව ලංකාව පාලනය කළ අවසාන රාජ පරම්පරාවද වූහ. කපු බලිජා ගෝත්‍රයේ තෙළිඟු සම්භවයක් ඇති විජය නගර මදුරෙයි නායකවරුන්ගේ රාජකීය පවුල්වලින් පැවතෙන්නෝය. මෙම රජ පරපුරේ 4 දෙනෙක් සිටියහ. අන්තිම රජතුමා බ්‍රිතාන්‍යයන් විසින් ඉන්දියාවේ වෙල්ලෝර් බලකොටුවට පිටුවහල් කරන ලදී. ඔවුන් කන්ද උඩරට රජවරු ලෙස බලයට පැමිණියේ විවාහ සබඳතා නිසා එවකට පැවති මරුමක්කදයම් නීතිය අනුවයි. මොවුහු හින්දු භක්තිකයන් වූ අතර පසුව බුද්ධාගම වැළඳ ගත්හ. එමෙන්ම බුද්ධාගමේ පුණර්ජීවනය සඳහා කටයුතු කිරීමේ වගකීම දැරුහ.
මහනුවර නායක්කර් රජ පෙළපතට කලින් වූ මහනුවර රජ පරම්පරාව සෑම විටම වාගේ මදුරෙයි නායක් හෝ තන්ජෝර් නායක් වැනි රජ පවුල්වලින් බිරියන් සරණ පාවා ගත්හ. දකුණු ඉන්දියාවේ නායක්වරු ආරම්භ වන්නේ විජය නගර පෙළපතෙහි ආණ්ඩුකාරවරු වශයෙනි. ඒ 14 වෙනි සහ 15 වෙනි ශත වර්ෂ වලදීය. ඔවුහු තමිල්නාඩුවේ කොටසක්ද පාලනය කළහ. 16 වෙනි සියවසේ විජය නගර ආධිපත්‍යය බිඳ වැටුණු පසු මෙම ආණ්ඩුකාරවරු තම තමන් පාලනය කළ ප්‍රදේශවල ස්වාධීනත්වය ප්‍රකාශ කළහ. ඉන් පසු ඔවුන්ගේ රාජ්‍යයන් ගින්ගි, තන්ජෝර්, මදුරෙයි සහ චන්ද්‍රගිරි ප්‍රදේශවල පිහිටුවා ගත්හ. ඔවුහු තෙළිඟු සම්භවයක් ඇත්තෝ වූහ. තමිල්නාඩුවේ බටහිර පෙදෙස් වැඩි තෙළිඟු ජනගහනයක් සිටීමේ එක් හේතුවක්ද එයයි.
මහනුවර රජ පෙළපතේ අන්තිම රජු උරුමක්කාරයෙකු නොමැතිව මිය ගිය අවස්ථාවේ ඔහුගේ බිසවගේ සහෝදරයා සිහසුනට තෝරා ගත්තේ "මරුමක්කදයන්" නීතිය අනුව යමිණි. ඉන් පසු රජකමට පත් වූ සියලු රජවරු මදුරෙයි පරම්පරාවට අයත් අය වූහ.
යාපනයේ කරෙයියර් හමුදා ප්‍රධානීන් 1620 වසරේ තන්ජෝර් නායක්වරුන්ගෙන්, පෘතුග්‍රීසීන් පලවා හැරීම සඳහා උදව් ඉල්ලා සිටීම නිසා දකුණු ඉන්දීය නායක්වරු සමග හමුදාමය සම්බන්ධතාද තිබුණු බව පැහැදිලි වේ.
මදුරෙයි නායක්වරුන්ගේ මෙම ශාඛාවන්හි ප්‍රධානියා බංගරු තිරුමලෙයි නැමති යයි වාර්තා වේ. ඔහුගේ පුතා දරුකමට හදා ගන්නා ලද්දේ අන්නිම නායක් රජ බිසව වූ මීනක්ෂි විසිනි. බංගරුතිරුමලෙයි කෙළින්ම තිරුමලෙයි නායක්ගේ බාල සොහොයුරාගෙන් පැවත එන අයෙකි. එමෙන්ම ඔහු තිරුනෙල්වෙලි සහ මදුරෙයි පළාත්වල හමුදා පාලකයාද විය.
මහනුවර රජ පරපුරේ අන්තිම නුවර සිංහල රජු වූයේ 1707 සිට 1739 දක්වා උඩරට පාලනය කළ ශ්‍රී වීර පරාක්‍රම නරේන්ද්‍රසිංහ රජුය. 1707 දී මෙම රජු සිහසුනට පත් වූ අතර ඔහු උගත් මෙන්ම ශ්‍රද්ධාවන්ත අයෙකු ලෙස සළකනු ලැබුවේය. 1708 දී ඔහු මදු‍රෙයි නගරයේ රාජකීය පවුලේ කුමාරිකාවක් වූ පිට්ටි නායක්කර්ගේ දුව සරණ පාවා ගත්තේය. නැවතත් 1710 දී තවත් කුමරියක් මදුරෙයි නගරයෙන්ම විවාහ කර ගත්තේය. මෙම දෙදෙනාගෙන්ම රජුට දරුවෙකු ලැබුණේ නැත. ඔහුට මාතලේ උසස් පවුලක තවත් බිරිඳක් ද සිටියාය. ඇය ඔහුට දාව දරුවෙකු වැදුවාය. රජුට උසස් කුලයක තවත් අනියම් බිරිඳක් වූවාය. ඇයද පුතෙකු බිහි කළාය. ඔහුගේ නම උනම්බුවේ විය. ඔහු ජීවත්ව හුන් නමුත් ඔහුට රජකමට පත්වීමට බාධාවක් වූයේ මවට රාජකීයත්වයක් උරුම නොවීමයි.
එම නිසා රජු ඔහුගේ අනුප්‍රාප්තිකයා ලෙස තම පළමු බිසවගේ සහෝදරයා නම් කළේය. එම සහෝදරයා, ඔහුගේ සහෝදරිය රජු විසින් විවාහ කර ගන්නා ලද දිනයේ පටන් රජ මාළිගයෙහිම විසූ කෙනෙකි. ශ්‍රී ලංකාවේ පැවතුණු අනුප්‍රාප්තික නීතිය අනුව සිහසුන සෑම විටම අයිති වූයේ පියාගෙන් (අගබිසවගේ) පුතාට නැතහොත් සහෝදරයාගෙන් සහෝදරයාට ආදී වශයෙනි.
මහනුවර ජාතික කෞතුකාගාරය

මහනුවර ජාතික කෞතුකාගාරය, මහනුවර ශ්‍රී දළදා මාළිගාව අාසන්නයේ පිහිටුවා අැත.
1942දී මහජන ප්‍රදර්ශනය සඳහා විවෘත කරන ලද කෞතුකාගාරය නඩත්තු කරනු ලබන්නේ, ජාතික කෞතුකාගාර දෙපාර්තමේන්තුව මගිනි. ප්‍රදර්ශනයට තබා අැති දෑ අතර මහනුවර යුගයට හා මෙරට බ්‍රිතාන්‍ය යටත් විජිත සමයට අයත් අායුධ, අාභරණ, මෙවලම් හා අනෙකුත් විවිධ වස්තූන් දැකගත හැකි වේ.
මහනුවර ශික්ෂණ රෝහල

මහනුවර පිහිටි මහනුවර ජාතික රෝහල - National Hospital Kandy (මහනුවර ශික්ෂණ රෝහල), මහනුවර, ශ්‍රී ලංකාවේ පිහිටි දෙවන විශාලතම රෝහල වන අතර, 2011 වන විට එහි නේවාසිකව ප්‍රතිකාර ලබා දිය හැකිව තුබූ ප්‍රමාණය රෝගීන් 2291 ක් විය. මෙය ජාතික රෝහලක් බවට 2019-10-03 සිට සිය සේවාවන් පුලුල් කර ඇත.
රෝහල, පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ වෛද්‍ය පීඨය සඳහා පුහුණු කිරීමේ පහසුකම් සපයයි.
මහනුවර යුගයේ රාජාවලිය

අපේ සිංහල රාජධානියේ සෙංකඩගල යුගය ක්‍රි. ව. 1473 සිට 1815 දක්වා විහිදෙන අතර එහි රාජාවලියේ ආරම්භකය වන්නේ සේනාසම්මත වික්‍රමබාහු රජුය . මහනුවර යුගයේදී සිංහල රාජධානිය රාජවංශ තුනක් යටතේ පාලනය ගෙන යන ලදී . එනම් කෝට්ටේ රාජකීයන් ( කෝට්ටේ රාජකීය ලේ උරුමක්කාරින්) , දිනරාජ රාජවංශකයින් සහ නායක්කාර රාජවංශකයින්.
දත්

දත් (ඒක වචනය දත) යනු බොහෝ පාෂ්ඨවංශීන්ගේ හනු (හෝ මුඛයන්හී) දක්නට ලැබෙන කුඩා, චූර්ණීකෘත, සුදුපැහැති ව්‍යුහයන් වන අතර මූලික කාර්යය ලෙස ආහාර කැබලි කර ගැනීමට භාවිතා වෙයි.
මානව දත්

මානව දත් යනු මුඛයෙහි දක්නට ලැබෙන කුඩා, චූර්ණීකෘත, සුදුපැහැති ව්‍යුහයන් වන අතර ආහාර කැබලි කර ගැනීමට භාවිතා වෙයි. දත් මත ඇති එනමලය මානව සිරුරේ ඇති ඉතාමත්ම ඝනකමි ද්‍රව්‍යයයි.
මුඛයෙහි කෘන්තක දත් 8ක් පමණ දැකිය හැක. ඒවායෙහි කෘත්‍ය ලෙස ආහාර කපාගැනීම සිදුවන අතර මෙම කෘන්තක දත් නියනක හැඩය ගනියි.
රදනක දත් 4ක් මුඛයෙහි පිහිටයි. ඒවායෙහි කෘත්‍ය ලෙස ආහාර ඉරාගැනීම හා දැඩිව ග්‍රහණය කර ගැනීමට යොදාගනියි. රදනක දත් හැඩයෙන් තියුණු , උල්වූ දත් වර්ගයකි.
පුරශ්චාර්වක දත් 8ක් මුඛයෙහි පිහිටයි. ඒවායෙහි කෘත්‍ය ලෙස ආහාර කුඩු කිරිම හා ඇඹරීම සිදු කරයි.
පැතලි මතුපිටක් සහිත පළල් දත් වර්ගයකි. චාර්වක දත් 12ක් ඇත. ආහාර ගිලීමට පෙර ආහාර කුඩු කර ඇඹරීම මෙම දත් මගින් සිදුවේ.
පසුපස චාර්වක දත් සාමාන්‍ය මිනිසකුගේ වයස අවුරුදු 17 සිට 25 කාලය තුල මතුවේ. සමහර මිනිසුන්ගේ මෙම පසුපස චාර්වක දත් නිසි ලෙස නොවැඩුනහොත් එම දත් ඉවත් කිරීම අත්‍යවශ්‍ය වේ. තුර්කියේ, මිනිසුන්ගේ මතයට අනුව වයස අවුරුදු 20 පමණ වන විට මෙම පසුපස චාර්වක දත් පැමිණෙන නිසා මේවා ප්‍රන්චාවන්ත දත් ලෙස හඳුන්වයි. අනාගත දන්ත වෛදය ක්ෂේත්‍රයහි දියුණුව සඳහා වර්තමානයේ විද්‍යාඥ මෙම පසුපස චාර්වක දත් හි දන්ත මුලයෙහි ඇති පල්පය යොදාගනිමින් පර්යේෂණ පවත්වයි
ආහාර විකිමේදී ආහාර ගුලියක් සැදීම හා හැපීම පහසු වීම සඳහා මුඛයේ ඇති ඛේට ග්‍රන්ථි මගින් ඛේටය ස්නේහනය කරයි.
ආහාරය මුඛය තුලට ඇතුළු වූ වහාම පිහිතල හැඩති කෘන්තක දත් හා ඉහල හා පහල හනු ආධාරයෙන් ආහාරය කැබලි වලට කපා ගනියි.
ආහාරය යම් තද භවක් ඇත්නම් තියුණු රදනක දත් මගින් ආහාරය කපා , ඉරාගනියි.
ඉන්පසු ආහාරය පුරස්චාර්වක දත් වෙතට දිවෙහි ආධාරයෙන් රදනක දත් සිට ගෙනයයි. පුරශ්චාර්වක දත ආහාර කුඩා කැබලි වලට ඇඹරීමට හා කුඩු කිරිමට මෙම දතෙහි හැඩය වැදගත් වේ.
මුඛයෙහි කෙලවර ඇති විශාල දත් වර්ගයක් වන චාර්වක දත් මගින් කුඩු කල ආහාර අවසන් වතාවට කුඩු කරමින් භෞතික ජීර්ණයට ලක්කරයි.
දිව මගින් මෙම කුඩු කල ආහාර ඛේටය සමග මිශ්‍ර කරමින් ආහාර මාර්ගය තුලට ඇතුල් කරයි.
මුඛය තුලදී, දත් මගින් ආහාර භෞතික ජීර්ණයට ලක්වේ.
ඈත අතීතයේ විවිධ පැරණි ශිෂ්ටාචාර මගින් විවිධ ද්‍රව්‍ය එකතු කරමින් එම ද්‍රව්‍ය අතු කැබැල්ලකට හෝ මුලයකට දමමින් දත් පිරිසිදු කර ගත්හ.
අතීත ඊජිප්ටියානුවන් බිත්තර කටු , ලුහු යමහල් පාෂාණ , ගල් කුඩු , හා ගව අං භාවිතා කරමින් ප්‍රථම වතාවට දත් බෙහෙත් නිපදවන ලදී.
චීන ශිෂ්ටාචාරයේදී ප්‍රථමයෙන්ම උන ලීයකට උරෙකුගේ දැඩි කෙඳි ගටගහමින් පළමු දත් බුරුසුව නිපදවන ලදී.
18 වන ශතවර්ෂයේදී යුරෝපයේ මිනිසුන් තම ඇඟිල්ල භාවිතා කරමින් දත් මදින ලදී. දත් බෙහෙත් ලෙස සෝඩාහි බයිකාර්බනේට් යොදාගන්නා ලදී.
විඥානය

විඤානය යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ සචේතන බවයි. මම ලිපිය බෞද්ධ සංකල්ප සමාලෝචනය කරනවා ඇත. බුද්ධ ධර්මයේ මුල් ඉගැන්වීම් ‚ පාලි සාහිත්‍යය සහ වෙනත් දහම් පාසල් තුළින් යොමු කරන්නා වූ ශාස්ත්‍රිය ඉගැන්වීම් මීට ඇතුළත් වේ.
පාලි සාහිත්‍යය පාලි සාහිත්‍යයේ විඥානය යනුවෙන් සමානාර්ථ පදයක් බොහෝ විට යොදා ගන්නේ බෙලහීන ශාරීරික ද්‍රව්‍යයක අරුත කියා පාන්නටය. පාලි වගන්ති රැසකම විශේෂයෙන්ම සූත්‍ර පිටකයේ විඥානය යනුවෙන් හඳුන්වා ඇත්තේ ඉහත සඳහන් පරිදි සචේතනයයි. ඒ වාගේම ඒය අවස්ථා තුනකදී මෙලෙස සඳහන් කොට ඇත.
අභිධර්මයෙහි සටහන් කර ඇති පාලි ග්‍රන්ථ වල විඥානය තවත් කොටස් 89කට වෙන්කොට ඇත.
අවබෝධයේ පදනම් ප්‍රත්‍යර්ථද
සංස්කාර බෞද්ධයාගේ විඥානය යනු සම්භාවනීයත්වයෙන් අර්ථ දැක්වූ සංස්කාර ධර්මයන් 5න් එකකි. ඉතිරි 4 වන්නේ රූප‚ වේදනා‚ සංඥා‚ සහ සංඛාරා යන්නයි. සංයුක්ත නිකායයේ බුදුන් වහන්සේ විඥානය පැහැදිලි කරන්නේ මෙලෙසය.
විඥානය යනුවෙන් හඳුන්වෙන්නේ මන්ද? දතහැකි දෙයක් බැවිනි. එයට දත හැකි වන්නේ කිනම් දෙයක්ද? දත හැකි වන්නේ රස⁄නීරස භාවය සහ ක්ෂාර ⁄අක්ෂාර හාවයයි. ( වෙන්කර) දත හැකි භාවය නිසා විඥානය යනුවෙන් හැඳින් වේ.
මෙවන් අන්දමේ දැනුවත් කිරීමක් ඉතාමත් පැහැදිලි වාගේම ඉතා කල්පනාකාරීව සිතිය හැකිය. ඉහත සඳහන් දේශනයේම සංඥා නැමැති සංස්කාර ධර්මයත් මෙලෙස පැහැදිලි කර ඇත.
සංඥා යනුවෙන් හඳුන්වෙන්නේ මන්ද? එමගින් තේරුම් ගැනීමක් සිදුවෙන බැවිනි.කිනම් දෙයක් තේරුම් ගැනේද? යම්කිසි දෙයක පිටතින් විහිදෙන ස්වභාවය තේරුම් ගැනේ
පරාධීනත්වයේ ආරම්භය
සිත කයෙහි අ‍න්‍යෝන්‍ය රැඳියාව
පුනුරුත්පත්තිය
සමකාලීන භාවිතය තායි බෞද්ධාගම විඥානය අර්ථ දක්වන්නේ මරණින් පසු ශරීරයෙන් පිටත් වන චින්තනය යනුවෙනි..
https://en.wikipedia.org/wiki/Vijnana
මනසවිඥානයේ උපත පහදා දෙන්න...
Relic of the tooth of the Buddha

The relic of the tooth of Buddha (Pali danta dhātuya) is venerated in Sri Lanka as a sacred cetiya relic of the Buddha and primarily refers to the purported tooth at the Temple of the Tooth, but can also refer to the one believed to be at Somawathiya Chaitya.
According to the Mahāparinibbāna Sutta, after the Buddha's passing and cremation, four teeth are explicitly noted to be in existence. Two of the relics are noted to be in mythological locations (Trāyastriṃśa and in the realm of the Nagaraja), while the other two are in earthly locations (Gandhāra and Kaliṅga). Out of these, the Nagaraja and the Kaliṅga tooth are purported to be extant.
According to the Mahāvaṃsa and the Dāṭhavaṃsa, during the Buddha's cremation, his left canine was retrieved by his disciple Khema, who in turn gave it to King Brahmadatte of Kaliṅga for veneration, being kept at Dantapura (modern Dantapuram). At some point, the tooth relic gained the reputation for giving whoever held the relic the divine right to rule the land, with the Dāṭhavaṃsa reporting a war between Guhasiva of Kaliṅga and the king Pandu over its possession.
Legend states that following a conflict in Kaliṅga, the tooth was brought to the Abhayagiri Vihāra in Anuradhapura, Sri Lanka. The relic would change locations as the seat of government changed on the island, whereupon it was brought to Kandy, where it currently rests at the Temple of the Tooth.
Scholar Charles Boxer, however, claimed that the tooth was "publicly pounded to smithereens with a mortar and pestle by the Archbishop of Goa" as one of the results of the Church's attempt to eradicate native religions, believed to be around the 1550s, due to its religious importance to Buddhists.
Aside from the two tooth relics in Sri Lanka, other tooth relics have been reported globally. A 2024 survey found that 32 museums and temples claimed to hold one or more of the tooth-relics, including.
Sri Lankan provincial flags

This is a list of the Flags of the Sri Lankan Provinces. Provincial flags for the modern provinces of Sri Lanka were first introduced in 1987, and 1988 for the North Eastern Province, which was at the time one entity. In 2007 with the separation of the North Eastern Province, into the Northern and the Eastern provinces, two new flags were adopted.
Most of the flags are based upon ancient Sinhalese flags, and or symbols for their respective regions.
Buddhist pilgrimage sites

The most important places in Buddhism are located in the Indo-Gangetic Plain of southern Nepal and northern India. This is the area where Gautama Buddha was born, lived, and taught, and the main sites connected to his life are now important places of pilgrimage for both Buddhists and Hindus. Many countries that are or were predominantly Buddhist have shrines and places which can be visited as a pilgrimage.
Gautama Buddha himself had identified the following four sites most worthy of pilgrimage for his followers, observing that these would produce a feeling of spiritual urgency:
In addition the four sites mentioned earlier (Lumbini, Bodh Gaya, Sarnath and Kushinagar), the Buddhist texts later written by Buddha's followers also mention four more sacred sites where a certain miraculous event is reported to have occurred, thus completing the list of "Attha-mahathanani" (Pali for "The Eight Great Places") in India:
Some other pilgrimage places in India and Nepal connected to the life of Gautama Buddha are mostly located in the Gangetic plain.
In the order of places traveled by Buddha. Please help expand this incomplete list.
Other famous places for Buddhist pilgrimage in various countries include:
Buddhist pilgrimage sites in India

In religion and spirituality, a pilgrimage is a long journey or search of great moral significance. Sometimes, it is a journey to a sacred place or to a shrine of importance to a person's beliefs and faith. Members of every major religion participate in pilgrimages. A person who makes such a journey is called a pilgrim.
There are number of historical Buddhist pilgrimage sites in the Republic of India.
Buddhism offers four primary sites of pilgrimage: Lumbini (birthplace of the Buddha), Bodh Gaya (the site where the Buddha attained enlightenment), Sarnath (the location of the Buddha’s first sermon), and Kushinagar (the location where the Buddha attained parinirvana). All of these sites are located in India except Lumbini, which is located in southern Nepal.
All are the historic ancient sites of learning, and the list includes very few relatively new sites which have been specifically highlighted accordingly. Most of these sites have association with Ashoka and other Buddhist kings.
In 2021, it was announced that Buddha Haryana circuit will be developed by the Centre for yatra (pilgrimage).
Also see above the "places visited by Buddha for discourse" which has additional sites in Haryana.
Buddha Park

Buddha Park, also known as Xieng Khuan (as well as other variations of the spelling), is a sculpture park 25 km southeast from Vientiane, Laos, in a meadow by the Mekong River. Although it is not a temple (wat), it may be referred to as Wat Xieng Khuan (Lao: ວັດຊຽງຄວນ;Thai: วัดเซียงควน), since it contains numerous religious images. The name Xieng Khuan means "spirit city". The park contains over 200 Hindu and Buddhist statues. The socialist government operates Buddha Park as a tourist attraction and public park.
The park was started in 1958 by Luang Pu Bunleua Sulilat, a priest-shaman who integrated Hinduism and Buddhism. His perspective was influenced by a Hindu rishi under whom he studied in Vietnam. After the revolution in 1975, anxious about the repercussions of the rule of the Pathet Lao, he fled from Laos to Thailand, where he built another sculpture park, Sala Keoku, in Nong Khai. Both parks are located right next to the Thai-Lao border, by the Mekong river, only a few kilometres apart from each other, and the tallest structures of Buddha Park can be seen from the Thai side of the Mekong.
The statues are made of reinforced concrete and are ornate in design. They appear to be centuries old, though they are not. There are sculptures of humans, gods, animals, and demons. There are numerous sculptures of Buddha, characters of Buddhist beliefs like Avalokiteśvara, and characters from Hindu lore, including Shiva, Vishnu, and Arjuna. The sculptures were presumably cast by unskilled workers under the supervision of Sulilat. One notable sculpture resembles a giant pumpkin. It has three stories, representing three levels of existence: hell, Earth, and heaven. Visitors can enter through an opening, which is the mouth of a 3-metre-tall demon head (9.8 ft), and climb several staircases from hell to heaven; each story contains sculptures depicting the respective level. At the top, there is a vantage point, from which the entire park is visible. Another sculpture, an enormous 40-metre-long (130 ft) reclining Buddha, forms the centerpiece attraction of the park.
List of tallest statues

This list of tallest statues includes completed statues that are at least 50 m (160 ft) tall. The height values in this list are measured to the highest part of the human (or animal) figure, but exclude the height of any pedestal (plinth), or other base platform as well as any mast, spire, or other structure that extends higher than the tallest figure in the monument.
The definition of statue for this list is a free-standing sculpture (as opposed to a relief), representing one or more people or animals (real or mythical), in their entirety or partially (such as a bust). Heights stated are those of the statue itself and (separately) the total height of the monument that includes structures the statue is standing on or holding. Monuments that contain statues are included in this list only if the statue fulfills these and the height criteria.
Tooth regeneration

Tooth regeneration is a stem cell based regenerative medicine procedure in the field of tissue engineering and stem cell biology to replace damaged or lost teeth by regrowing them from autologous stem cells.
As a source of the new bioengineered teeth, somatic stem cells are collected and reprogrammed to induced pluripotent stem cells which can be placed in the dental lamina directly or placed in a reabsorbable biopolymer in the shape of the new tooth.
Young et al first demonstrated in 2002 that teeth could be regenerated from cells.
The first clinical trial on tooth regeneration started in 2023 in Japan, for a medicine stimulating tooth regrowth by inhibition of USAG-1.
The majority of stem cell studies have stopped at the stage of animal studies and have not proceeded to clinical trials due to numerous safety and ethical concerns. The potential risks of undesired tissue formation, tumourigenesis, and metastasis has not yet been resolved.
Kacapi suling

Kacapi Suling nyaéta sajenis kasenian rakyat anu terdiri tina dua kacapi (Kacapi Indung jeung Kacapi Rintik). Tina kacapi aya anu diiring nada dasar saréng nada variasi. Nada variasi aya macam-macam jenisna sesuai petiknan dina kawihna. Kahiji nada anu disébat ku gendangan kadua, nada anu disébat melodi. Nada anu disebut melodi nyaéta aya dua nada wilet jeung sawilet.Dina perkembangana Kacapi Suling anu ngagunakeun Kacapi Parahu atawa Kacapi Sitter, sok dianggo kanggé ngairingan Narasi Sunda di antarana Carita Dongeng atawa Carita Legenda. Kacapi Sitter sok dipaké ogé dina acara Ngaras jeung Siraman Panganten Sunda, Siraman Budak Sunatan, Siraman Tingkeban. Kangge instrumentalna disajikun ogé lagu-lagu annu rumpakana disesuaikeun kanggé kebutuhan acara anu bade dilumangsungkeun. Ayeuna kacapi suling geus dijadikeun salah sahiji warisan dunia ti UNSECO anu ngeunaan masalah kebudayaan dunia.
Chélséa Islan

Chelsea Elizabeth Islan (gumelar di Washington DC, 2 Juni 1995; umur 29 taun) adalah seorang aktris asal Indonesia. Dia telah bermain di beberapa film seperti Refrain, Street Society, Merry Riana: Mimpi Sejuta Dolar jeung Dibalik 98. Anjeunna ogé maén dina séri televisi judulna Tetangga Masa Gitu?.
Anang Hérmansyah

Anang Hermansyah (gumelar di Jember, Jawa Wétan, 18 Maret 1969; umur 56 taun) dipikawanoh minangka musisi, panyipta lagu, & panyanyi, ogé produser. Anang anu ngagem agama Islam ieu téh urut salaki ti panyanyi pop ténar, Krisdayanti. Taun 2007, Anang jadi salah sahiji juri pikeun acara adu bakat anu disiarkeunn RCTI, Indonesian Idol 2007, Indonesian Idol 2008, sarta Indonesian Idol 2010.
Anang nikah jeung Krisdayanti dina tanggal 22 Agustus 1996. Ti pernikahan maranéhanana miboga 2 anak, Titania Aurelie Nurhermansyah (lahir taun 1998) dawam digeroan Aurel atawa Loli sarta Azriel Akbar Hermansyah (lahir taun 2000) dawam digeroan Azriel atawa Jiel. Saprak mimiti pernikahan maranéhanana mindeng kali katandangan gosip. Cacak kitu geus 13 taun, nu ahirna pasangan ieu cérai sacara agama bulan Agustus 2009, saterusna cérai sacara hukum dina Nopémber 2009.
Saprak SMA di Jember, Jawa Wétan, Anang geus kagabung dina hiji band. Tapi dirina anyar serius maén musik waktu kuliah di Universitas Islam Bandung kalayan ngagabung dina sanggar milik Doel Sumbang. Anang komo sempet nyieun rékaman babarengan Doel Sumbang, cacak pamustunganana henteu dipublikasikeun.
Dina taun 1989, Anang hijrah ka Jakarta sarta kenalan jeung Pay Siburian, gitaris BIP anu waktu éta masih nguatkeun Slank. Ngaliwatan Pay, Anang ogé asup dina lingkungan pergaulan Gang Potlot sarta saterusna nguatkeun grup Kidnap. Babarengan Kidnap, Anang ngaluncurkeun album Katrina dina taun 1993.
Sanggeus kaluar ti Kidnap, Anang mutuskeun pikeun nempuh jalur solo sarta ngaluarkeun album, antarana "Biarkanlah", "Ucul", "Ngalayang" sarta "Tania". Babarengan jeung pamajikanana, Krisdayanti, Anang ngaluarkeun album "Berartinya Dirimu", "Kekasih", "Buah Hati" sarta "Makin Ku Cinta". Sanggeus manéhna carai jeung Krisdayanti, anang ngarilis albumna Saparuh Jiwa Ku Pergi. Manéhna ogé duét jeung Syahrini dina lagu Jangan Memilih Aku. Ahir-ahir ieu manéhna ogé nanyanyikeun lagu Cinta Terahir jeung Syahrini.
Sajaba suksés nyanyi, Anang ogé jadi panyipta lagu, aranyar sakaligus produser pikeun sawatara panyanyi, kaasup pikeun pamajikan, Krisdayanti, bari ngokolakeun Studio Héjo, studio rékaman bogana. Anang ogé suksés ngagelarkeun Konser 3 Diva, anu ngalibatkan pamajikanana, Krisdayanti, Titi DJ sarta Ruth Sahanaya.
Teu ngan di dunya seni sora, Anang ogé ngelébarkeun jangjang di dunya seni péran kalayan ngaproduséran film judulana "Susahnya Jadi Perawan". Film ieu dirojong ku Restu Sinaga, Nova Eliza, Al Fathir Muchtar, Olga Syahputra, Tio Pakusadewo, Julia Perez sarta Emmie Lemu.
Anang babarengan jeung sajumlah musisi bekén, kawas Indra Lesmana, Abdi Nagara, sarta Triawan Munaf, ngagabung pikeun ngadegkeun portal musik. Portal kasebut dibéré ngaran IM:port (Independent Music Portal). IM:port boga tujuan méré kasempetan ka kabéh musisi, kakara sarta senior, pikeun 'ngajual' karya-karya maranéhanana sacara leuwih gampang tinimbang ngaliwatan prosedur label anu disebutkeunana minangka 'cukup ruwet.'
Yazid bin Abdul Qadir Jawas

Yazid bin Abdul Qadir Jawas, Lc. (1963 – 11 Juli 2024) nyaéta saurang sastrawan, dosén, ustaz, jeung pendakwah Sunni Indonésia. Di Indonésia, ceramah Yazid sering dipatalikeun sareng gerakan Salafiyah ultra-konservatif. Anjeunna ogé katelah seueur nyerat buku agama Islam dina basa Indonésia.
Dina mimiti atikanna, Yazid kacatet minangka lulusan LIPIA sarta murid ti Abdur Razaq bin Abdul Muhsin al-Abbad, profesor ti Universitas Islam Madinah. Yazid ogé dipikanyaho diajar sareng Muhammad bin Shalih al-Utsaimin, saurang ulama Sunni ti Mekah. Kacaritakeun ogé Yazid ngawasa kitab Bulughul Maram karangan Ibnu Hajar, anu harita diklaim ngan saeutik jalma anu bisa ngawasa ieu kitab.
Yazid ayeuna nuju ngawangun pasantrén di wewengkon Dramaga, Bogor, nyaéta pasantrén Minhajus Sunnah. Salian ti riweuh dina kagiatan ngajar santri di pasantrén, manéhna ogé aktif jadi narasumber di Radio Rodja jeung ngayakeun pengajian rutin jeung tabligh akbar di sagala rupa kota di Indonésia. Yazid ogé loba nulis buku agama Islam dina basa Indonésia.
Yazid pupus dinten Kemis 11 Juli 2024 sakitar jam 13.35 WIB, saparantos gering nalika ngalaksanakeun ibadah haji di Mekah, anjeunna teras dimakamkeun di Bogor. Pupusna Yazid ngabalukarkeun kasedih pikeun masarakat Salafi di Indonésia; Khalid Basalamah, salah saurang pendakwah Salafi terkemuka di Indonésia engké ngucapkeun belasungkawa ka Yazid dina salah sahiji ceramahna.
Yazid dituduh ku sabagéan Muslim Indonésia salaku pengikut aliran Islam puritan sarta mindeng disebut Wahhabist .Kritikus Yazid condong nyebat anjeunna pengikut aliran Islam anu puritan, kasar sareng ketat pisan. Hal ieu bisa jadi sabab Yazid nolak sikep taqlid anu nurutkeun manéhna geus loba karuksakan ka umat Islam Indonésia.Sanajan kitu, sagolongan Muslim ogé muji Yazid sarta disebut anjeunna jalma anu calakan sarta luhur pangaweruh.
Salah sahiji bukuna, Mulia jeung Manhaj Salaf, nimbulkeun kontroversi di Indonésia. Pangadeg Front Pembela Islam jeung dosén Islam Indonésia, Rizieq Shihab ngritik buku ieu. Rizieq Shihab ogé nandeskeun yén Indonésia, Malaysia jeung Brunei, salaku nagara anu mayoritas pendudukna ngagem agama Asy'ari, ogé kudu mibanda undang-undang anu ngalarang sumebarna faham Wahabi.
Defri Juliant

Arif Defri Arianto ( lahir 28 Desember 2002), katelah sacara ahli salaku Defri Juliant, mangrupikeun penyanyi dangdut lalaki Indonésia . Nami janten dikenal ti saprak ngiringan kompetisi Liga Dangdut Indonésia 2020 anu ngawakilan Provinsi Riau.
Defri ngagaduhan hobi nyanyi ti saprak budak, anjeunna diajar nembang dina yuswa 9 taun. Nalika di SMA, anjeunna sering meunang lomba nyanyi sapertos tempat ka 2 di FLS2N di SMK Kampar Kabupaten Kampar di 2017 sareng 2018. Dina 2017, Defri kapilih janten duta besar Pemuda Riau 2017. Anjeunna ogé kapilih janten juara 3 Bujang Kampar dina acara Bujang Dara 2018 di Kabupaten Kampar. Dina 2019, anjeunna audisi pikeun LIDA 2019, tapi ngan ukur dugi ka panggung Video Booth sareng henteu disebat janten wawakil propinsi na dina waktos éta. Dina taun anu sami, anjeunna ilubiung dina acara TVRI Riau Dangdut Star.
Defri balik deui ka audisi pikeun kompetisi LIDA 2020. Kali ieu, anjeunna kapilih janten salah sahiji tina lima pamilon anu ngawakilan Riau . Di Jakarta, Defri bersaing pikeun dua tikét pikeun ngawakilan Propinsi Riau di payuneun juri seniman. Hatur nuhun kana pagelaranana ngalangkungan lagu "Keangkuhan", "Madu", sareng "Syahdu" (duet sareng Rara), anjeunna dipasihan duta besar propinsi sash salaku tanda yén anjeunna parantos ngalirkeun konsér akhir dina panggung LIDA 2020.
70 pamilon anu lulus dina babak Konser Final LIDA 2020 teras dibagi kana 14 grup (7 grup tim beureum sareng 7 grup tim bodas). Dina babak 70 ieu, Defri muncul dina dinten ka opat belas ku nyanyi lagu "Keangkuhan" ti Wawa Marisa . Dina babak ieu, anjeunna dinyatakeun mumpuni pikeun babak 56. Dina babak 56, Defri maénkeun lagu "Kehilangan" ku Rhoma Irama . Anjeunna deui kabur kalayan perséntase pangluhurna.
Saatos pintonanana anu teras-terasan kéngingkeun perséntase pangluhurna, Defri dileungitkeun dina 18 teratas nalika ngalaksanakeun lagu "Gadis Melayu" karya Jamal Abdillah . Defri ogé ngagaduhan kipas anu namina Fandef.
Dina bulan Agustus 2021, Defri ngalangkungan label catetan Koko Record HD ngaluarkeun single kahijina anu judulna "Tiara Ku Di Pulau Batam" anu didamel ku Rio Astar . Saminggu saatos dileupaskeun single éta, anjeunna dina duét sareng sasama pamilon LIDA 2020, Puspa Indah, ngaluarkeun lagu judulna "Cinta Mati" anu dikarang ku Evan Budyana . Sasih salajengna, anjeunna balik ka duét sareng Puspa Indah, ngaleupaskeun lagu anu disebut "Seringgit Dua Kupang" anu diciptakeun deui ku Rio Astar .
Defri lahir sareng ageung di Kabupaten Kampar, Riau . Anjeunna putra pasangan Julianto sareng Susilawati. Kadua kolotna Defri damel salaku penyanyi ti panggung ka panggung. Defri nyaéta anak ka-3 ti 5 duduluran. Anjeunna ngagaduhan 2 lanceuk lalaki anu langkung ageung namina Andre Fikri Akbar sareng Nugie Riandi Jufenel sareng 2 lanceuk lalaki Muhammad Haikal Julsie sareng Noufal Oktaviano. Lanceukna Haikal maot dina kacilakaan motor tanggal 10 Pébruari 2020.
Defri diajar di SD Negeri 008 Langgini sareng SMP Negeri 2 Bangkinang Kota. Anjeunna neraskeun pendidikan SMA ka SMK Negeri 1 Kuok jurusan Agribisnis Perikanan Cai Tawar. Ayeuna, Defri ngudag pendidikan tinggi di STISIP Persada Bunda jurusan Studi Komunikasi.
Kabudayaan prasajarah Buni

Kabudayaan budaya Buni nyaéta budaya karajinan taneuh jaman prasejarah nu flourished di basisir kalér Jawa Kulon sarta Banten kira-kira 400 SM nepi ka 100 M [1] meureun cageur nepi ka 500 M. budaya ieu dingaranan ti loka papanggihan arkéologis kahiji, désa Buni di Babelan, Bekasi, wétaneun Jakarta.
Budaya Buni dipikanyaho pikeun karajinan anéh jeung incised, hiasan géometri, jeung kanyataan yén éta dihasilkeun kahiji Indian ware rouletted kacatet ti Asia Tenggara. [2] Parabot Clay anu saterusna dikembangkeun ku bukti anu kapanggih di Anyer ka Cirebon. Artefak saperti kadaharan jeung inuman peti, tanggal ti 400 SM tepi ka Maséhi 100) geus kapanggih, lolobana salaku hadiah astana.
Budaya karajinan taneuh Buni boga kamiripan jeung budaya Sa Huỳnh di Vietnam. Karajinan artefacts anu kapanggih saperti masakan liat, pariuk, kendi cai jeung utensils poéan séjén. budaya megalitik ogé bisa kapanggih, saperti manik salaku hadiah astana, sarta ogé menhir jeung meja batu. Jelema ngarojong budaya Buni geus ngadegkeun dagang jeung jalma asing, sarta karajaan Tarumanagara téa meureun panerusna budaya Buni sanggeus nyoko agama Hindu. Urut karajinan Buni ogé geus kapanggih di Loka Arkéologi Batujaya sarta loka Kendaljaya di Karawang.
Citakan:History-stub
6 Désémber

6 Désémber nyaéta poé ka-340 dina sataun (ka-341 dina taun kabisat) dina kalénder Gregorian, sésana 25 poé.
1827 – William Arnott, urang Australi nu nyieun pabrik biskuit Arnott (td. 1901)
1908 – Baby Face Nelson, gangster Amérika (td. 1934)
1976 – Alicia Machado, Miss Universe 1996 ti Vénezuéla
1982 – Alberto Contador, tukang balap sapédah Spanyol
1984 – Putri Sofia, putri Swédia
1994 – Giannis Antetokounmpo, pamaén baskét Yunani
Debu (group)

Debu is a group of Muslim musicians formed in 2001 and currently based in South Jakarta, Indonesia. Most of the band's members are American, with other members from Indonesia. Some of the original members were teachers at an Indonesian university in Makassar, where the band began informally as a kind of extracurricular activity.
Their band name is in the Indonesian language and means "dust", which is an indication for the listener to avoid focusing on band members because they are insignificant in comparison to the music and the message: "After having already come to know DEBU, we hope people will begin to understand what they are, who they are and why they do what they are doing. But after that, one needs to forget it all because DEBU isn't really anything, nor anybody, and there is simply no reason to ask about them. They have come from Him and are in the process of returning to Him. What should be remembered, however, is the message they bring."
Debu's music is a mix of sounds of Middle Eastern strings, thumping drums, flutes, violins, santur, flamenco guitar, baglama, tambura, oud, dumbek, electric bass and traditional Indonesian instruments like the Suling Sunda (Sundanese flute). Their music lyrics are about peace, the love and longing to the Creator. "Their long-awaited message of love and peace is not new; to them it's the essence of Islam, the Sufi way."
Their songs are in Indonesian, Arabic, English, Persian, Turkish, Spanish and Chinese language. They have released five Indonesian albums and one Turkish album. They are often featured on Indonesian TV.
On early Monday, 18 April 2022, a black Toyota Vellfire carrying 5 Debu band personnel and a driver had a hit-and-run accident with a truck that moved slowly. Two of their personnel: Firdaus, and Alhadad Amal Sheikh Aidaros from Malaysia, were killed. Another two personnel were heavily injured: Daood Abdullah Al Daood from Tegal, Central Java, who suffered broken leg in his right leg, and Umar from Cilandak, South Jakarta. The driver and the last personnel, Jamilah Binti Abdul Qadir, suffered light injuries.
Gamelan degung

Gamelan degung is a form of Sundanese musical ensemble that uses a subset of modified gamelan instruments with a particular mode of degung scale. The instruments are manufactured under local conditions in towns in West Java such as Bogor and Bandung. Degung music is often played at public gatherings in West Java, such as at local elections, as well as many other events. There is international interest in degung as well among communities in other countries interested in Indonesian and gamelan music.
Gamelan degung also playable in madenda scale, which is included in the set as a complementary tone, usually marked as a -3/ni tone in the set. Playing gamelan degung in this scale requires the substitution of the 3/na metal bars into -3/ni tones on all instruments.
The instrumentation of gamelan degung is quite flexible. It may include:
In classical degung, the bonang serves as a conductor for the whole ensemble. Except in certain modern compositions, it is rarely absent.
Sundanese music

Sundanese Music (Sundanese: ᮊᮛᮝᮤᮒᮔ᮪ ᮞᮥᮔ᮪ᮓ, Karawitan Sunda) is an umbrella term that encompasses diverse musical traditions of the West Java and Banten in western part of Java, Indonesia. The term of "West Java" is preferred by scholars in this field. The word "Sundanese" originally referred to western part of Java Island and has a strong association with the highly centralized Sunda Kingdom based on Java Island and its high culture practiced by the nobleman class in its capital Parahyangan. By contrast, scholars who cover a much broader region lay emphasis on folk culture.
The people of Sundanese, who inhabit the westernmost third of the island of Java, are sometimes wrongly referred to by foreigners as Javanese. Sundanese culture, language and music are quite distinct from those of the Javanese people of Central and East Java - although of course there are also elements in common. In Sunda there is a bewildering diversity of musical genres, musical composition and tuning systems are recognizably different.
In Sundanese music the term musical instrument or musical sound produced in various ways is called Waditra.
In Sundanese music, there are several Waditra, namely Waditra Tiup (inflatable), Waditra Takol (beat), Waditra Tepak (tap), Waditra Keset (mat) and Waditra Geter (vibrate).
It's a kind of numbered musical notation like the solfège, but it uses a different system: high numbers correspond to low tones, and vice versa. This system might seem to be counterintuitive to people who are already familiar with the western solfège. There are only 5 notes used in each scales: 1, 2, 3, 4, and 5, read as da, mi, na, ti, and la. The absolute tones depend on the scale used and the base frequency, which don't adhere to western standards. Traditional angklung have some common scales: saléndro, degung/pélog, and sorog/madenda.
Diatonic notation for angklung use a numbered musical notation in Indonesia, similar notation like Jianpu, but with some different standards, like the placement of rhythm lines positions and chord notations. The musical notation is written based on movable do. The musical notation displays 1 as relative do, 2 as relative re, etc. Higher octave marked with a dot above, and lower octave marked with a dot below.
Also, some alternatives notations is writing the exact written numbers on the single angklung to the musical sheet, usually marked 0-31, 0 is the lowest tone and 31 is the highest tone.
Some angklung types contains more than one notes usually marked with English chord notation, like C, Dm, Em, F, G, G7, Am, etc. This type of angklung is used for accompanying a musical piece.
Pop Sunda or Sundanese pop is Indonesian pop music which is a blend of traditional Sundanese music with contemporary western pop music.
Transverse flute

A transverse flute or side-blown flute is a flute which is held horizontally when played. The player blows across the embouchure hole, in a direction perpendicular to the flute's body length.
Transverse flutes include the Western concert flute, the Irish flute, the Indian classical flutes (the bansuri and the venu), the Chinese dizi, the Western fife, a number of Japanese fue, and Korean flutes such as daegeum, junggeum and sogeum.
Traditional Thai musical instruments

Traditional Thai musical instruments (Thai: เครื่องดนตรีไทย, RTGS: Khrueang Dontri Thai) are the musical instruments used in the traditional and classical music of Thailand. They comprise a wide range of wind, string, and percussion instruments played by both the Thai majority as well as the nation's ethnic minorities.
In the traditional Thai system of organology, they are classified into four categories, by the action used in playing:
Traditional Thai musical instruments also are classified into four categories, by the region of Thailand in which they are used.
(mai-ruak or mai-hia, mai-ku-khan)
Bamboo flute

The bamboo flute, especially the bone flute, is one of the oldest musical instruments known. Examples of Paleolithic bone flutes have survived for more than 40,000 years, to be discovered by archaeologists. While the oldest flutes currently known were found in Europe, Asia too has a long history with the instrument that has continued into the present day. In China, a playable bone flute was discovered, about 9000 years old.
Historians have found the bamboo flute has a long history as well, especially China and India. Flutes made history in records and artworks starting in the Zhou dynasty. The oldest written sources reveal the Chinese were using the kuan (a reed instrument) and hsio (or xiao, an end-blown flute, often of bamboo) in the 12th-11th centuries b.c., followed by the chi (or ch'ih) in the 9th century b.c. and the yüeh in the 8th century b.c. Of these, the chi is the oldest documented cross flute or transverse flute, and was made from bamboo. The Chinese have a word, zhudi, which literally means "bamboo flute."
The cross flute (Sanscrit: vāṃśī) was "the outstanding wind instrument of ancient India," according to Curt Sachs. He said that religious artwork depicting "celestial music" instruments was linked to music with an "aristocratic character." The Indian bamboo cross flute, Bansuri, was sacred to Krishna, and he is depicted in Hindu art with the instrument. In India, the cross flute appeared in reliefs from the 1st century a.d. at Sanchi and Amaravati from the 2nd-4th centuries a.d.
In the modern age, bamboo flutes are common in places with ready access to bamboo, including Asia, South and Southeast Asia, South America, and Africa.
See: Chinese flutes
This list is intended to show flutes made of bamboo. It excludes pan flutes or panpipes, and flutes and whistles that don't have finger positions to change notes. It also excludes pipes that use reeds to produce the sound. Bamboo is a grass, and some "cane" or "reed" flutes may get listed here, as long as the plant is being used for a tube that is blown into or across to create noise. Types of flutes include transverse flutes (also called cross flutes), end-blown flutes (ring flutes are included with these) and Nose flutes. Fipple flutes, also called duct flutes, may be added to the list as well, as long as they are bamboo-based instruments. The bamboo variant may be added for instruments that include wood and bamboo versions.
Rural car (Indonesia)

The rural car (Indonesian: mobil pedesaan), also known as the village car (mobil desa), is a group of cars commonly found in Indonesia.
The rural car appeared after the second reshuffle of the Joko Widodo's cabinet in July 2016, when Airlangga Hartarto was appointed Minister of Industry and was tasked by the President to develop the Small Medium Enterprises (SMEs) project and rural cars.
The program was initiated by the Ministry of Industry together with the Indonesian Automotive Institute (IOI). The fixed price for a rural car is around Rp 60–Rp 80 million, which is less expensive than similar vehicles in this class. They can only be used on off-road pathways and village roads outside the toll road.
These rural vehicles are designed to facilitate community activities, mainly being a means of transporting agricultural and plantation products.
The Ministry of Industry defines rural cars as those that meet the following specifications:
Mazda Motor Indonesia

PT. Mazda Motor Indonesia was an official distributor company of the Mazda Motor Corporation from 2006 to 2017. It was preceded by the former joint venture between the Mazda Motor Corporation and the Indomobil Group, PT. National Motors. The company is located in Jakarta, Indonesia and has once built two different Mazda Familia based car models. The manufacturing company and joint venture with Indomobil Group was founded in 1985 and discontinued in 1997. The PA monthly production of approximately 1,500 units were planned.
The new successor to PT. National Motors is PT. Mazda Motor Indonesia, which is directly owned by Mazda Motor Corporation. The company is founded on April 27, 2006. By 2015, the main profit of the company comes majorly from the Mazda CX-5 (48%) and Mazda2 (32%).
On February 1, 2017, the distribution of Mazda vehicles were taken over by Eurokars Group, announced on October 14, 2016.
Patria 6×6

The Patria 6×6 (Patria XA-300) is a six-wheeled armoured personnel carrier produced by the Finnish defence industry company Patria.
Patria 6×6 is primarily designed for troop transport but can be configured for other roles as well. The basic platform can be tailored to meet varying user requirements by many optional features e.g. swimming system, winch, upgraded armour protection and diverse weapon systems. Available weapons range from machine gun up to 25/30 mm medium calibre direct fire weapon systems and Patria Nemo 120 mm turreted mortar system.
The layout has driver and commander in front, engine compartment behind the driver and rear compartment for troop and role specific equipment. A passage in right side allows moving between front and rear compartments.
Patria 6×6 chassis is based on Patria AMV structures and components. The expected service life of the vehicle is more than 30 years.
Patria 6x6 was launched at Eurosatory 2018 exhibition in June 2018. A variant with Patria Nemo turreted mortar system was exhibited in DSEi 2019 and a Heavy Armoured Personnel Carrier variant with 25 mm remote weapon system in DSEi 2021.
In early 2020 Finland, Estonia and Latvia agreed a joint development programme for Common Armoured Vehicle Systems (CAVS) based on Patria 6x6. The programme remains open for other nations to join it. As a result of CAVS Programme, Latvia announced an order for over 200 vehicles. First vehicles were delivered in October 2021. On 24 May 2024, the "Defence Partnership Latvia" production facility in Valmiera was opened, which will be able to produce up to 160 "Patria 6x6" armored vehicles during the year. Finland followed with a letter of intent to procure 160 vehicles in 2023. The FDF signed an agreement with Patria to acquire three pre-series vehicles delivered by summer 2022 for test use before the final serial order. In 2022, Sweden and Germany joined the CAVS Programme.
Comparable systems
Sixth power

In arithmetic and algebra the sixth power of a number n is the result of multiplying six instances of n together. So:
Sixth powers can be formed by multiplying a number by its fifth power, multiplying the square of a number by its fourth power, by cubing a square, or by squaring a cube.
The sequence of sixth powers of integers are:
They include the significant decimal numbers 10 (a million), 100 (a short-scale trillion and long-scale billion), 1000 (a quintillion and a long-scale trillion) and so on.
The sixth powers of integers can be characterized as the numbers that are simultaneously squares and cubes. In this way, they are analogous to two other classes of figurate numbers: the square triangular numbers, which are simultaneously square and triangular, and the solutions to the cannonball problem, which are simultaneously square and square-pyramidal.
Because of their connection to squares and cubes, sixth powers play an important role in the study of the Mordell curves, which are elliptic curves of the form
When k {\displaystyle k} is divisible by a sixth power, this equation can be reduced by dividing by that power to give a simpler equation of the same form. A well-known result in number theory, proven by Rudolf Fueter and Louis J. Mordell, states that, when k {\displaystyle k} is an integer that is not divisible by a sixth power (other than the exceptional cases k = 1 {\displaystyle k=1} and k = − 432 {\displaystyle k=-432} ), this equation either has no rational solutions with both x {\displaystyle x} and y {\displaystyle y} nonzero or infinitely many of them.
In the archaic notation of Robert Recorde, the sixth power of a number was called the "zenzicube", meaning the square of a cube. Similarly, the notation for sixth powers used in 12th century Indian mathematics by Bhāskara II also called them either the square of a cube or the cube of a square.
There are numerous known examples of sixth powers that can be expressed as the sum of seven other sixth powers, but no examples are yet known of a sixth power expressible as the sum of just six sixth powers. This makes it unique among the powers with exponent k = 1, 2, ... , 8, the others of which can each be expressed as the sum of k other k-th powers, and some of which (in violation of Euler's sum of powers conjecture) can be expressed as a sum of even fewer k-th powers.
In connection with Waring's problem, every sufficiently large integer can be represented as a sum of at most 24 sixth powers of integers.
There are infinitely many different nontrivial solutions to the Diophantine equation
It has not been proven whether the equation
has a nontrivial solution, but the Lander, Parkin, and Selfridge conjecture would imply that it does not.