davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
தெற்கு மும்பை

தெற்கு மும்பை (South Mumbai) பெருநகரமும்பை மாநகராட்சியில் மும்பை நகர்புற மாவட்டத்தின் தெற்கில் அமைந்த பகுதியாகும். இது மும்பை மாநகரத்தின் வணிகம் மற்றும் சந்தைப் பகுதியாகும். இது தெற்கு மும்பையின் கொலாபா முதல் மாகிம் வரை விரிந்துள்ளது. இந்தியாவிலேயே தெற்கு மும்பையில் நிலத்தின் மதிப்பு மிகமிக அதிகமாகும். தெற்கு மும்பை மலபார் மலை, பிரீச் கேண்டி, கெம்ஸ் கார்னர், குப்பே பரேட், கும்பாலா மலைகளுக்கு பெயர் பெற்றது.
தாஜ் மகால் பேலஸ் மற்றும் டவர், கேட்வே ஆப் இந்தியா, சத்திரபதி சிவாசி தொடருந்து நிலையம், மும்பை துறைமுகம், பல்லார்டு எஸ்டேட் ஆகிய புகழ்பெற்ற கட்டிடங்கள் தெற்கு மும்பையில் உள்ளது. தெற்கு மும்பை பெரிய கோடீஸ்வரர்கள் வாழும் பகுதியாகும். இந்தியாவின் பெரிய தொழில் அதிபர் முகேஷ் அம்பானியின் $1.5 பில்லியன் டாலர் மதிப்புள்ள புகழ்பெற்ற ஆன்டிலியா மாளிகை தெற்கு மும்பையில் உள்ளது. தெற்கு
புவியியல் படி, தெற்கு மும்பை சால்சேட் தீவின் தெற்கில் அமைந்துள்ளது. இதன் கிழக்கில் மும்பை துறைமுகமும், மேற்கில் அரபுக் கடலும் எல்லையாக உள்ளது. மும்பை கடற்கரை உலாச்சாலையும் இங்கு உள்ளது.
தெற்கு மும்பையில் பிரபலமான கதீட்ரல் மற்றும் ஜான் கோனான் பள்ளி, ஜெ. பி. பெட்டிட் மகளிர் உயர்நிலைப் பள்ளி, காம்பியன் பள்ளி, பம்பாய் பன்னாட்டுப் பள்ளி, புனித மேரி பள்ளி போன்ற கல்வி நிலையங்கள் உள்ளது. மேலும் தெற்கு மும்பையில் இந்திய கிரிக்கெட் கிளப், இராயல் வில்லிங்டன் விளையாட்டு கிளப், பாம்பே ஜிம்கானா மற்றும் பிரீச் கேண்டி மருத்துவமனை, மும்பை மருத்துவமனை, ஜஸ்லோக் மருத்துவமனை மற்றும் அர்க்கிசோந்தா மருத்துவமனைகள் உள்ளது.
தெற்கு மும்பை பகுதியில் இந்திய ரிசர்வ் வங்கி மற்றும் மும்பை பங்குச் சந்தை செயல்படுகிறது. தெற்கு மும்பை, இந்தியாவின் முக்கிய மைய வணிகப் பகுதி ஆகும். இப்பகுதியில், குறிப்பாக நார்மன் முனைப் பகுதியில் பன்னாட்டு வணிக நிறுவனங்களின் தலைமையகம் உள்ளது. தாஜ் மகால் பேலஸ் மற்றும் டவர், கேட்வே ஆப் இந்தியா, சத்திரபதி சிவாசி தொடருந்து நிலையம், மும்பை துறைமுகம், பல்லார்டு எஸ்டேட் ஆகியவற்றின் புகழ்பெற்ற கட்டிடங்கள் தெற்கு மும்பையில் உள்ளது. மும்பை உயர் நீதிமன்றம், பெருநகரமும்பை மாநகராட்சி மற்றும் மத்திய ரயில்வேயின் தலைமையகம் தெற்கு மும்பையில் உள்ள்து. ஆசியாவின் மிகப்பெரிய சேரிப் பகுதியான தாராவி தெற்கு மும்பையில் உள்ளது.
ஜம்னாலால் பஜாஜ் மேலாண்மை நிறுவனம், மும்பை செயிண்ட் சேவியர் கல்லூரி, அரசு சட்டக் கல்லூர், வில்சன் கல்லூரி, ஜெய்ஹிந்து கல்லூரி, சர் ஜாம்செட்ஜி - ஜீஜிபாய் குழும மருத்துவமனை, வான்கேடே அரங்கம், சௌபாத்தி கடற்கரை போன்றவைகள் தெற்கு மும்பையில் உள்ளது.
பழைய மும்பையானது மும்பையின் ஏழு தீவுகளைக் கொண்டது. பழைய மும்பை என்ற பெயர் 19-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 1980-ஆம் வரை புழக்கத்தில் இருந்தது.
18°58′N 72°49′E﻿ / ﻿18.96°N 72.82°E﻿ / 18.96; 72.82
ஐரோலி

ஐரோலி (Airoli) இந்தியாவின் மகாராட்டிரா மாநிலத்தின் தானே மாவட்டத்தின் நவி மும்பை மாநகராட்சிக்குட்பட்ட குடியிருப்பு மற்றும் வணிக வளாகப் பகுதியாகும்.
இது மும்பை பெருநகரப் பகுதி ஆகும்.ஐரோலி, மும்பை கிழக்குப் பகுதியான முலுண்டை ஐரோலி பாலம் வழியாகவும்; தானே பகுதியை கல்வா பாலம் வழியாகவும்; நவி மும்பையை தானே-பேலாப்பூர் நெடுஞ்சாலை வழியாகவும் இணைக்கிறது. ஐரோலி தொடருந்து நிலையம் மும்பை துறைமுகப் பகுதிகள், மும்பை நகரம் மற்றும் தானேயின் முக்கியப் பகுதிகளுடன் இணைக்கிறது.
AiroliCity.in website for Airolikar
Airoli, Navi Mumbai - India Study Channel
முதலாம் மார்ட்டின் (திருத்தந்தை)

திருத்தந்தை முதலாம் மார்ட்டின் (இலத்தீன்: Martinus I; இ., 16 செப்டம்பர் 655) என்பவர் திருத்தந்தையாக 21 ஜூலை 649 முதல் 655இல் தனது இறப்புவரை ஆட்சி செய்தவர் ஆவார்.
தோடி. உம்பிரியா, பைசாந்தியப் பேரரசில் இவர் பிறந்தார். 5 ஜூலை 649இல் திருத்தந்தை முதலாம் தியடோருக்குப் பின்பு இவர் திருத்தந்தையானார். பைசாந்திய திருத்தந்தை ஆட்சிகாலத்தின்போது, அப்போதைய காண்ஸ்தான்தினோபிளின் அரசரிடம் ஒப்புதல் பெறாமல் திருத்த்ந்தையானர்வர் இவர் ஒருவரே. இவரை இரண்டாம் கான்ஸ்தன்சு அரசர் கடத்திச்சென்றார். இவர் கிரிமியா மூவலந்தீவில் இறந்தார். இவரை இரத்தசாட்சியாகவும் புனிதராகவும் கத்தோலிக்க திருச்சபை மற்றும் கிழக்கு மரபுவழி திருச்சபை ஏற்கின்றன.
இவர் திருத்தந்தையானப்பின்பு முதல் வேலையாக 649இல் இலாத்தினர் பொதுச்சங்கத்தினை மொனொதிலிடிசம் (Monothelitism) என்னும் கொள்கையினைக்குறித்து விவாதித்து முடிவெடுக்கக் கூட்டினார். இலாத்தரன் யோவான் பேராலயத்தில் கூடிய இக்கூட்டத்தில் 105 ஆயர்கள் கலந்து கொன்டனர். இது ஐந்து அமர்வுகளில் 5 அக்டோபர் முதல் 31 அக்டோபர் 649 வரை நடந்தது. இதில் 20 சட்டங்கள் வெளியிடப்பட்டன. அவை மொனொதிலிடிசம் கொள்கையினை திரிபுக்கொள்கை என அறிக்கையிட்டது.
மார்ட்டின் இச்சங்கத்தின் முடிவுகளை சுற்றுமடலாக வெளியிட்டார். இத்திரிபுக்கொள்கையினரான இரண்டாம் கான்ஸ்தன்சு அரசர் இவரை கைது செய்ய ஆணையிட்டார். இவர் 17 ஜூன் 653 அன்று கைதுசெய்யப்பட்டு 17 செப்டம்பர் 653இல் காண்ஸ்தான்தினோபிளுக்கு இட்டுச்செல்லப்பட்டார். அங்கிருந்து பைசாந்தியப் பேரரசின் செர்சனுக்கு (தற்போதைய கிரிமியா) நாடுகடத்தப்பட்ட்டார். 15 மே 655 இல் அங்குவந்த அவர் அதே ஆண்டு 16 செப்டம்பரில் உயிர் நீத்தார்.
இவரின் விழா நாள் ஏப்ரல் 13 அன்று விருப்ப நினைவாக கத்தோலிக்க திருச்சபையில் கொன்டாடப்படுகின்றது. இதற்கு முன்னர் நவம்பர் 12இல் இவரின் விழா நாள் கொண்டாடப்பட்டது.
2008

2008 (MMVIII) ஒரு செவ்வாய்க்கிழமையில் ஆரம்பமான ஒரு கிரிகோரியன் நெட்டாண்டாகும்.
தமிழ் நாட்காட்டி: ஏப்ரல் 12 வரை சர்வசித்து ஆண்டும், ஏப்ரல் 13 இலிருந்து சர்வதாரி ஆண்டும் ஆகும்.
திருவள்ளுவர் ஆண்டு: ஜனவரி 15 வரை 2038, ஜனவரி 16 இலிருந்து 2039.
மேலும் ஜனவரி 2008 நிகழ்வுகளுக்கு..
மேலும் பெப்ரவரி 2008 நிகழ்வுகளுக்கு..
மேலும் மார்ச் 2008 நிகழ்வுகளுக்கு..
மேலும் ஏப்ரல் 2008 நிகழ்வுகளுக்கு..
மேலும் மே 2008 நிகழ்வுகளுக்கு..
மேலும் ஜூன் 2008 நிகழ்வுகளுக்கு..
மேலும் ஜூலை 2008 நிகழ்வுகளுக்கு..
மேலும் ஆகத்து 2008 நிகழ்வுகளுக்கு..
மேலும் செப்டம்பர் 2008 நிகழ்வுகளுக்கு..
மேலும் அக்டோபர் 2008 நிகழ்வுகளுக்கு..
மேலும் நவம்பர் 2008 நிகழ்வுகளுக்கு..
மேலும் டிசம்பர் 2008 நிகழ்வுகளுக்கு..
மக்களவை (இந்தியா)

மக்களவை (Lok Sabha) என்பது இந்திய நாடாளுமன்றத்தின் கீழவை ஆகும். இதன் உறுப்பினர்கள் மக்களால் நேரடித் தேர்தலின் மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்றனர்.
இந்த அவையின் மொத்த உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கை 545 ஆகும். இது மாநிலத் தொகுதிகளில் இருந்தும், ஒன்றியப் பிரதேச தொகுதிகளில் இருந்தும் மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் 543 உறுப்பினர்களையும், இந்தியக் குடியரசுத் தலைவரால் நியமிக்கப்படும் 2 நியமன உறுப்பினர்களையும் உள்ளடக்கிய எண்ணிக்கையாகும். இஃது இந்திய அரசியல் சட்டத்தில் கூறப்படுள்ளதன்படி வரையறுக்கப்பட்டதாகும்.
இந்த அவையில் அதிகபட்சமாக இரண்டு ஆங்கிலோ இந்தியர்கள் குடியரசுத் தலைவரால் நியமிக்கப்படுகிறார்கள். இருப்பினும் குடியரசுத் தலைவர் இந்த எண்ணிக்கை குறித்து மறுதலிக்கும் பட்சத்தில் இந்த எண்ணிக்கையைக் கூட்டவோ குறைக்கவோ அரசியல் சட்டத்தில் வழி வகை செய்யப்பட்டுள்ளது.
2014 ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற இந்தியப் பொதுத்தேர்தலின் மூலம் நாட்டின் பதினாறாவது மக்களவை தொடங்கியது. இவர்கள் மக்களின் நேரடியான சார்பாளர்கள் ஆவர். இவர்களின் பதவிக்காலம் ஐந்து ஆண்டுகள். அதன்பிறகு இதன் ஆயுள் மற்றும் பொறுப்புகள் தானாகவே செயலிழந்துவிடும். அவசரநிலைப் பிரகடன காலத்தின் போது இதன் செயல்பாடுகளைக் குறிப்பிட்ட காலம் வரை முடக்கப்படலாம் அல்லது ஓராண்டு காலம் வரை நீட்டித்து முடக்கலாம்.
மக்களவை உறுப்பினராவதற்கு ஒருவர் (ஆண் அல்லது பெண்) இந்தியக் குடிமகனாக இருத்தல் அவசியம். வயது 25 அல்லது அதற்கு மேற்பட்டவராகவும், நல்ல மனநிலையில் மற்றும் கடனாளியாக இல்லாதிருத்தல், குற்றமுறை வழக்குகள் அவர் மேல் இல்லாதிருத்தல் வேண்டும். தனித்தொகுதிகளில் தாழ்த்தப்பட்டோரும், பழங்குடி வகுப்பினரும் மட்டுமே போட்டியிடமுடியும். பொதுத்தொகுதிகளில் அனைவரும் போட்டியிடலாம்.
Europe India Gateway

Europe India Gateway (EIG) is a submarine communications cable system that connects the U.K., Portugal, Gibraltar, Monaco, France, Libya, Egypt, Saudi Arabia, Djibouti, Oman, United Arab Emirates, and India.
The EIG is approximately 15,000 kilometres long. It was initially designed to deliver up to 3.84 terabits per second but was upgraded in 2015 and 2020. The cable system was built by both Alcatel-Lucent and TE Subcom (formerly known as Tyco) and was scheduled to be completed in the second quarter of 2010. The cable cost $700 million to build, going live in 2011. The EIG was the first direct high-bandwidth optical fibre system from Britain to India.
The investors in EIG was a consortium of 18 telecoms big companies, including.
EIG has cable landing points at:
In February 2020, Ciena announced it had completed a major upgrade to the cable to boost capacity for international business traffic, adding 24.3 Tbit/s of information carrying capacity, with a spectral efficiency increase of 52%. The EIG can now transport up to 400 Gbit/s per wavelength, driving more capacity per channel at longer distances.
In March 2013, the EIG cable was cut near Egypt. A few days later the I-ME-WE and SEA-ME-WE 4 cable was also cut near Egypt, supposedly by divers.
In February 2018, The Sunday Times reported that the infrastructure for the UK landing site of the Apollo, GLO-1 and Europe India Gateway cables had been found almost entirely unprotected. Their reporter was able to reach the premises without being challenged, and found the door to the generator room unlocked and left ajar. Vodafone, who manage the facility, said that he had not reached critical equipment and "would not have been able to interrupt the operation of the facility."
Other cable systems following a substantially similar route are:
Gateway of India Dialogue

The Gateway of India Dialogue is a geo-economic conference held in Mumbai, India's financial and commercial capital. It is co-hosted by Ministry of External Affairs, India and the Gateway House: Indian Council on Global Relations. The conference name as well as its logo comes from Gateway of India, the famous monument of Mumbai.
It seeks to focus on bringing together geopolitics and business leaders under one roof. The inaugural edition was held on 13-14 June, 2016 and had participants from 20 countries. The objective is to make it a signature international conference, on the lines of Davos Forum.
Mumbai Cobras

The Mumbai Cobras are a professional baseball club from Mumbai, India. Founded in 2023 as a member of Baseball United, the Mumbai Cobras are the first professional baseball team in India's history.
The Cobras were announced on May 15, 2023, as the first of four franchises revealed by the league. They were later awarded the first pick in the inaugural Baseball United draft, which they used to select Karan Patel.
The Cobras selected 20 players during the 2023 Baseball United Draft, some of whom previously played in Major League Baseball.
2013

2013 (MMXIII) was a common year starting on Tuesday of the Gregorian calendar, the 2013th year of the Common Era (CE) and Anno Domini (AD) designations, the 13th year of the 3rd millennium and the 21st century, and the 4th year of the 2010s decade.
2013 was the first year since 1987 to contain four unique digits (a span of 26 years).
2013 was designated as:
Overcast

Overcast or overcast weather, as defined by the World Meteorological Organization, is the meteorological condition of clouds obscuring at least 95% of the sky. However, the total cloud cover must not be entirely due to obscuring phenomena near the surface, such as fog.
Overcast, written as "OVC" in the METAR observation, is reported when the cloud cover is observed to equal eight oktas (eighths). An overcast sky may be explicitly identified as thin (mostly transparent), but otherwise considered opaque—which always constitutes a ceiling in aviation meteorology.
Sometimes clouds can be of different colors such as black or white, but overcast usually refers to darker skies. In some cases, it can be characterized by almost zero distinction of borders of clouds. Or the sky may be covered by a single type of cloud, such as stratus, turning the whole sky into a dull white color.
Periods of overcast weather can range from a few hours to several days. Overcast weather can also affect people suffering from seasonal affective disorder.
The same weather when observed from above may be referred to as undercast, generally by pilots reporting in-flight weather conditions.
Rhein II

Rhein II is a colour photograph made by German visual artist Andreas Gursky in 1999. In the image, a river (the Lower Rhine) flows horizontally across the field of view, between flat green fields, under an overcast sky. Extraneous details such as dog walkers and a factory building were removed by the artist using digital editing.
In 2011, a print was auctioned for $4.3 million (then £2.7m), making it the most expensive photograph sold. Rhein II held the record until 2022, when its price was exceeded by Le Violon d'Ingres.
The photograph was produced as the second (and largest) of a set of six depicting the river Rhine. In the image, the Lower Rhine flows horizontally across the field of view, between flat green fields, under an overcast sky. It was taken near Düsseldorf, at a location Gursky had previously photographed in 1996. Dissatisfied with his earlier image, Gursky "thought about whether I ought perhaps to change my viewpoint ... In the end I decided to digitalise the pictures and leave out the elements that bothered me".
Extraneous details such as dog walkers and a factory building were removed by the artist using digital editing. Justifying this manipulation of the image, Gursky said "Paradoxically, this view of the Rhine cannot be obtained in situ, a fictitious construction was required to provide an accurate image of a modern river." Gursky produced a very large chromogenic colour print of the photograph, mounted it onto acrylic glass, and then placed it in a frame. The image itself measures 73 by 143 inches (190 cm × 360 cm), while the frame measures 81 by 151 inches (210 cm × 380 cm).
The print was originally acquired by the Galerie Monika Sprüth in Cologne, and subsequently bought by an anonymous German collector. The collector sold the print by auction at Christie's New York on 8 November 2011, who estimated it would fetch a price of $2.5–3.5m. It actually sold for $4,338,500 (then about £2.7m); the identity of the buyer has not been revealed.
The work has been described by arts writer Florence Waters in The Daily Telegraph as a "vibrant, beautiful and memorable – I should say unforgettable – contemporary twist on [...] the romantic landscape" and by journalist Maev Kennedy in The Guardian as "a sludgy image of the grey Rhine under grey skies".
Gursky's fifth print of the photograph, which is identical but slightly smaller at 156.4 cm × 308.3 cm (61.6 in × 121.4 in), was acquired in 2000 by Tate, a British group of art museums. It remains in their collection but is not on public display. Another print of the same size is held at the Museum of Modern Art, in New York; it is also not on public display.
Daylight factor

In architecture, a daylight factor (DF) is the ratio of the light level inside a structure to the light level outside the structure. It is defined as:
where, Ei = illuminance due to daylight at a point on the indoors working plane, Eo = simultaneous outdoor illuminance on a horizontal plane from an unobstructed hemisphere of overcast sky.
To calculate Ei, requires knowing the amount of outside light received inside of a building. Light can reach a room via through a glazed window, rooflight, or other aperture via three paths:
The sum of the three components gives the illuminance level (typically measured in lux) at the point considered:
The daylight factor can be improved by increasing SC (for example placing a window so it "sees" more of the sky rather than adjacent buildings), increasing ERC (for example by painting surrounding buildings white), increasing IRC (for example by using light colours for room surfaces). In most rooms, the ceiling and floor are a fixed colour, and much of the walls are covered by furnishings. This gives less flexibility in changing the daylight factor by using different wall colours than might be expected meaning changing SC is often the key to good daylight design.
Architects and engineers use daylight factors in architecture and building design to assess the internal natural lighting levels as perceived on working planes or surfaces. They use this information to determine if light is sufficient for occupants to carry out normal activities. The design day for daylight factor calculations is based on the standard CIE overcast Sky for 21 September at 12:00pm, and where the Ground Ambient light level is 11921 Lux. CIE being the Commission Internationale de l´Eclairage, or International Commission on Illumination.
Calculating daylight factors requires complex repetition of calculations and thus is generally undertaken using a complex software product such as Radiance. This is a suite of tools for performing lighting simulation, which includes a renderer as well as many other tools for measuring simulated light levels. It uses ray tracing to perform all lighting calculations. One failing in many of these calculations is that they are often completed without wall hangings or furniture against the walls. This can lead to higher predictions of the daylight factor than is correct.
To assess the effect of a poor or good daylight factor, one might compare the results for a given calculation against published design guidance. In the UK this is likely to be CIBSE Lighting Guide 10 (LG10-1999), which broadly bands average daylight factors into the following categories:
Junco

A junco (/ˈdʒʌŋkoʊ/), genus Junco, is a small North American bird in the New World sparrow family Passerellidae. Junco systematics are still confusing after decades of research, with various authors accepting between three and twelve species. Despite having a name that appears to derive from the Spanish term for the plant genus Juncus (rushes), these birds are seldom found among rush plants, which prefer wet ground, while juncos prefer dry soil.
Their breeding habitat is coniferous or mixed forest areas throughout North America, ranging from subarctic taiga to high-altitude mountain forests in Mexico and Central America south to Panama. Northern birds usually migrate farther south; southern populations are permanent residents or altitudinal migrants, moving only a short distance downslope to avoid severe winter weather in the mountains.
These birds forage on the ground. In winter, they often forage in flocks. They eat mainly insects and seeds. They usually nest in a well-hidden location on the ground or low in a shrub or tree.
The genus Junco was introduced in 1831 by the German naturalist Johann Georg Wagler for a single species, the yellow-eyed junco. The yellow-eyed junco is therefore now the type species. The genus name is from Latin iuncus meaning 'rush'.
The genus contains five species:
Physics of skiing

The physics of skiing refers to the analysis of the forces acting on a person while skiing.
The motion of a skier is determined by the physical principles of the conservation of energy and the frictional forces acting on the body. For example, in downhill skiing, as the skier is accelerated down the hill by the force of gravity, their gravitational potential energy is converted to kinetic energy, the energy of motion. In the ideal case, all of the potential energy would be converted into kinetic energy; in reality, some of the energy is lost to heat due to friction.
One type of friction acting on the skier is the kinetic friction between the skis and snow. The force of friction acts in the direction opposite to the direction of motion, resulting in a lower velocity and hence less kinetic energy. The kinetic friction can be reduced by applying wax to the bottom of the skis which reduces the coefficient of friction. Different types of wax are manufactured for different temperature ranges because the snow quality changes depending on the current weather conditions and thermal history of the snow. The shape and construction material of a ski can also greatly impact the forces acting on a skier. Skis designed for use in powder condition are very different from skis designed for use on groomed trails. These design differences can be attributed to the differences in the snow quality.
An illustration of how snow quality can be different follows. In an area which experiences fluctuation in temperatures around 0°C - freezing temperature of water, both rain and snowfall are possible. Wet snow or the wet ground can freeze into a slippery sheet of ice. In an area which consistently experiences temperatures below 0°C, snowfall leads to accumulation of snow on the ground. When fresh, this snow is fluffy and powder-like. This type of snow has a lot of air space. Over time, this snow will become more compact, and the lower layers of snow will become more dense than the top layer. Skiers can use this type of information to improve their skiing experience by choosing the appropriate skis, wax, or by choosing to stay home. Search and rescue teams, and backcountry users rely on our understanding of snow to navigate the dangers present in the outdoors.
The second type of frictional force acting on a skier is drag. This is typically referred to as "air resistance". The drag force is proportional to the cross-sectional area of a body (e.g. the skier) and the square of its velocity and density relative to the fluid in which the body is traveling through (e.g. air). To go faster, a skier can try to reduce the cross-sectional area of their body. Downhill skiers can adopt more aerodynamic positions such as tucking. Alpine ski racers wear skin tight race suits. The general area of physics which addresses these forces is known as fluid dynamics.
Tourist attractions in the United States

This is a list of the most popular individual tourist attractions in the United States, lists of tourist attractions organized by subject region, and a selection of other notable tourist attractions and destinations.
Times Square is the most visited public (not privately owned) tourist site in the United States, with about 50 million visitors annually.
In 2021, the most visited tourist attractions in the U.S. were:
As of 2007, there are 2,462 registered National Historic Landmarks (NHL) recognized by the United States government. Each major US city has thousands of landmarks. For example, New York City has 23,000 landmarks designated by the Landmarks Preservation Commission. These landmarks include various individual buildings, interiors, historic districts, and scenic sites which help define the culture and character of New York City.
There are many natural monuments in the United States and they are a large tourist venue.
Sporting events and their associated venues make up a significant percentage of tourist dollars in the US. Estimates of the US sports industry's size vary from $213 billion to $410 billion. In 1997, 25% of tourism receipts in the United States were related to sports tourism; this would have valued the market at approximately $350 billion annually. Many US sporting events routinely attract international visitors. The 1997 New York City Marathon attracted 12,000 participants from outside the US, out of 28,000 participants.
Hotels can be both housing for tourists visiting a particular region or city, and destinations themselves, with many hotels having historic and cultural status.
List of most-visited palaces and monuments

This is a list of the most visited national monuments, including palaces, historical monuments and historic sites. It does not include churches, religious shrines and pilgrimage sites . Sources used to compile the list include an annual survey of the Association of Leading Visitor Attractions (ALVA) in the United Kingdom; the U.S. National Park Service list of National Monuments, Patrimonio Nacional of Spain, and the Italian, French, and Russian Ministries of Culture.
^ii Statistics refer to the fiscal year ending 30 June 2017.
Fernando de Jesús Larrea

Fray Fernando de Jesús Larrea (Quito, 1700-Santiago de Cali, 3 de noviembre de 1773)​ fue un padre y misionero franciscano. En la actualidad es recordado como el autor original de la novena de aguinaldos que se reza en Colombia, Ecuador y Venezuela en los días previos a la Navidad.
Fernando de Jesús fue hijo de Juan Dionisio de Larrea Zurbano y Tomasa Dávalos. Su padre fue caballero de la Orden de Calatrava y oidor de las Reales Audiencias de Santafé y de Quito.
A los 16 años Fernando de Jesús ingresó al convento de la Recolección de San Diego de Quito, de la Orden Franciscana. En 1725 fue ordenado sacerdote de la misma orden.
En 1732, para las fiestas de la Virgen del Quinche en Quito, Larrea inició su carrera como predicador de misiones populares. Su carrera misionera se desarrolló principalmente entre 1742 y 1770 en el Valle del Cauca, Cundinamarca, Boyacá, Santander y Tolima.
En 1739 llega a Popayán a evitalizar el convento de misiones que transformare en el Colegio de Propaganda Fide.
En 1757 funda el Colegio de Misiones de San Joaquín de Cali, hoy conocido como el Convento de San Francisco. Allí murió en 1773 y en este convento reposan sus restos.
Carmen Marina Torres

Carmen Marina Torres (El Charco, Nariño, Colombia, 8 de octubre de 1956 - Bogotá, 6 de octubre de 2015)​fue un actriz colombiana conocida sobre todo por su participación en telenovelas como El Zorro: la espada y la rosa, La Tormenta y también en El clon de Telemundo.
Falleció el 6 de octubre de 2015 al someterse a cirugía de corazón abierto tras sufrir un infarto el 1 de octubre.
Enilda Rosa Vega

Enilda Rosa Vega Borja (Montería, 30 de agosto de 1965) es una actriz colombiana, reconocida por su participación en series de televisión como El Bronx, Diomedes y Pandillas, guerra y paz.​
Vega nació en la ciudad de Montería. Desde su adolescencia, Vega se interesó por la actuación, vinculándose a obras de teatro locales. A mediados de la década de 1980 se trasladó a la ciudad de Medellín para formarse en arte dramático. Poco tiempo después se mudó a Bogotá para continuar sus estudios y dar inicio a su carrera. A mediados de la década de 1990 debutó en la televisión colombiana apareciendo en el seriado juvenil De pies a cabeza. A partir de entonces ha aparecido en una gran cantidad de producciones para televisión como actriz de reparto en su país, entre las que destacan Pandillas, guerra y paz, El Capo, Las detectivas y el Víctor, El Chivo, Diomedes y El Bronx.​
Pueblo navideño

Un pueblo navideño (o putz) es un pueblo decorativo a escala en miniatura que a menudo se instala durante la temporada navideña. Estos pueblos tienen sus raíces en las elaboradas tradiciones navideñas de la iglesia morava, una denominación protestante. Los pueblos navideños de cartón producidos en masa se hicieron populares en los Estados Unidos a principios y mediados del siglo XX, mientras que las versiones de porcelana se hicieron populares en la última parte del siglo.
La tradición de las aldeas navideñas decorativas construidas alrededor del árbol de Navidad tiene sus raíces en las tradiciones navideñas de finales del siglo XVIII de la iglesia de Moravia, una denominación protestante con asentamientos tempranos en Salem, Carolina del Norte y Belén, Pensilvania. Karal Ann Marling escribe que "Esto generalmente tomaba la forma de un elaborado paisaje con animales, que puede o no haber aludido a las criaturas en el establo de Belén o a los pasajeros del Arca de Noé... el putz típico fue más allá de los límites de cualquier escena bíblica en un género puro y exuberante". Estos crecieron para abarcar mucho más que un belén, con animaciones como molinos de harina en funcionamiento, perros que saltan, agua corriente con cascadas y trenes eléctricos, y podían llenar una habitación completa. Las familias organizaban "fiestas putz" y competían por el mejor espectáculo.​ El término se derivó del verbo alemán putzen, que significa "limpiar" o "decorar".​
Después de la Segunda Guerra Mundial, varias empresas japonesas comenzaron a producir en masa casas, iglesias y otros edificios de cartón o papel. Estos pequeños edificios generalmente tenían agujeros en la parte trasera o en la parte inferior a través de los cuales se colocaban luces navideñas para proporcionar iluminación. Los edificios tenían pequeñas ventanas de celofán de colores y estaban decorados con techos espolvoreados con mica para dar la apariencia de nieve. Dado que estos edificios estaban hechos de material económico y estaban ampliamente disponibles en todo Estados Unidos, se convirtieron en una decoración navideña muy popular.
En la década de 1970, se introdujeron los pueblos navideños de cerámica o porcelana y comenzaron a ganar popularidad. El Departamento 56 fue una de las primeras empresas en construir estos edificios y sigue siendo una de las más conocidas. Otras empresas, como Lemax, también han producido aldeas similares, y se venden muchas otras marcas. En Europa, Luville y Dickensville son marcas establecidas.
Los edificios de las aldeas navideñas no suelen estar hechos a una escala relativa constante.​ El edificio de una iglesia bien podría tener diez veces la altura de una casa común en la realidad, pero esto haría que los modelos fueran muy engorrosos y se verían extraños dentro de una exhibición de pueblo navideño. Solo es necesario que el edificio de la iglesia sea notablemente más alto que la casa, para darle una estatura imponente.
Como muchas otras tradiciones navideñas, la noción de un pueblo para celebrar un día festivo se ha extendido a otros días festivos, con algunas empresas que hacen pueblos de Halloween y Pascua.
Canción del ruiseñor

La Canción del ruiseñor es un poema de Mosén Jacinto Verdaguer, que empieza con los versos "Allí en el establo, cerca del Portal, el ruiseñor canta la noche de Navidad.." que debido a su tema navideño ha sido musicado como villancico por varios compositores como por ejemplo Francesc Vila y Joan F. Lambert.
No se debe confundir este poema o el villancico con la canción tradicional catalana El ruiseñor, que es una canción de mensaje que se popularizó entre las corales catalanas, especialmente en la armonización de Antoni Pérez i Moya y que ha sido interpretada y grabada por Joan Manuel Serrat y Joan Báez, entre otros.
Nestor, the Long–Eared Christmas Donkey (película de 1977)

Nestor the Long-Eared Christmas Donkey (Nestor, the Long-Eared Christmas Donkey en España; Néstor, el burrito de largas orejas en Latinoamérica), es un especial de televisión de animación stop motion navideña de 1977 producido por Rankin/Bass Productions. Se estrenó en ABC el 3 de diciembre de 1977.​ La historia está basada en la canción de 1975 del mismo nombre, escrita por Gene Autry, Don Pfrimmer y Dave Burgess.​
El burro de Santa Claus, Spieltoe, narra la historia de un burro llamado Néstor con orejas anormalmente largas, que vivió en los días del Imperio Romano . Todos los animales del establo se burlan de Néstor por sus orejas. Un día, los animales del establo celebran el solsticio de invierno. La madre de Néstor le da calcetines a Néstor para que le cubra las orejas.
Esa noche, cuando Néstor duerme, llegan soldados del Imperio Romano. Eligen un montón de burros, incluido Néstor, pero no su madre. Néstor intenta escapar y uno de los soldados agarra los calcetines de las orejas de Néstor. Se desprenden. Los soldados creen que el dueño del establo, Olaf, estaba tratando de engañarlos. Olaf dice que les dará a Nestor gratis, pero los soldados lo obligan a darle todos los burros gratis y no se llevan a Nestor. Después de que los soldados se van, Olaf, furioso, arroja a Nestor a la tormenta y lo deja morir. La madre de Nestor escapa del establo y lo encuentra. Mientras una ventisca ruge afuera, no hay refugio interior disponible. La madre de Nestor encuentra una pequeña cala fuera del viento y usa su cuerpo para proteger a su hijo de la tormenta. A la mañana siguiente, Nestor se despierta y descubre que su madre ha muerto.
Más tarde, Néstor conoce a un querubín llamado Tilly. Ella dice que necesitan viajar a Belén y le dice: "Tus oídos pueden hacer cosas maravillosas que ningún otro oído puede hacer. Los sonidos que escuchan te guiarán por un camino recto y verdadero, y luego salvarás a otro, como tu madre una vez te salvó". Viajan a través de las arenas del desierto durante muchos meses, y cuando finalmente llegan a las afueras de Belén, Tilly le dice a Nestor que espere. Aunque encuentra un viejo establo en ruinas, nadie lo compra.
Un día, María y José visitan. María está esperando un hijo y no tienen mucho dinero. Se llevan a Néstor por sus "ojos tiernos", pero quedan atrapados en una tormenta de arena. En medio de la tormenta, Nestor escucha la voz de Tilly, pero la reconoce como la de su madre, y ella le dice que siga las voces de los ángeles. Néstor guía a María y José a través de la tormenta, envolviendo a María en sus oídos, y pronto llega a Belén. Encuentran un establo adecuado, donde María posteriormente da a luz a Jesús, después de lo cual Néstor encuentra el camino de regreso a casa, donde es considerado un héroe.
Además de Akikazu Kono, esta es la segunda y última producción de marionetas stop motion "Animagic" de Rankin / Bass que será supervisada por otro animador japonés, Satoshi Fujino, quien también trabajó anteriormente en The Little Drummer Boy, Libro II.
El especial fue lanzado en 2000 con The Year Without a Santa Claus.
Flaming Moe

Flaming Moe, titulado El closet de Moe en Hispanoamérica y Plumífero Moe en España, es el undécimo episodio de la vigesimosegunda temporada la serie de animación los Simpson. Fue emitido el 16 de enero de 2011 en Estados Unidos por la cadena FOX.
Para ganarse el respeto del Sr. Burns, Smithers ofrece su ayuda para transformar la taberna de Moe en un salón más refinado y moderno, volviendo al nuevo "Mo´s", el lugar de reunión local gay de Springfield. La nueva taberna provocará más ganancias, pero cuando Moe nota que sus clientes lo creen gay, teme decir la verdad, a riesgo de arruinar el negocio, cosa que lo meterá en más situaciones incómodas, por jugar con lo que él es. Mientras tanto, Skinner se enamorará de la Srta. Juniper, la nueva maestra de música. Cuando se entera de que Melody, su hija, está enamorada de Bart, el lo utilizará para poder acercarse a la nueva maestra.
Soldado de plástico

Un soldado de plástico o soldadito es un soldado de juguete fabricado de plástico, diferencia de los soldados de plomo.
Los soldados de plástico están ampliamente disponibles por toda América y Europa, donde se han vendido desde principios de 1950.
Las marcas españolas más conocidas fueron Reamsa,​ Jecsan, Pech y Comansi. Tuvieron su época de esplendor desde los años 50 que empezó a existir plástico disponible, hasta los años 80 donde fueron sustituidas por figuras de Lego y Playmobil.
En América una de las más conocidas fábricas de soldaditos fue Louis Marx and Co. Uno de sus últimos y más grande diorama fue el de montaña multi-nivel de la "Fortaleza de Navarone". El cual estaba disponible en la década de 1970 y enfrentó a los norteamericanos de la Segunda Guerra Mundial contra los alemanes. Durante la guerra de Vietnam, las ventas y la disponibilidad de los juguetes militares comenzaron a declinar por el considerable rechazo a esa guerra, a pesar de que hicieron una reaparición desde entonces.
Ejercicio plástico

Ejercicio plástico es un mural del artista mexicano David Alfaro Siqueiros, pintado en 1933 y que se exhibe en el Museo Casa Rosada de Buenos Aires, Argentina.
Fue pintado en 1933, en el sótano de la quinta Los Granados, en Don Torcuato, propiedad del empresario periodístico Natalio Félix Botana. Se realizó en colaboración con los artistas Lino Enea Spilimbergo, Antonio Berni y Juan Carlos Castagnino, y el escenógrafo uruguayo Enrique Lázaro, grupo que se denominó "Equipo Poligráfico Ejecutor".​
En 1990 comenzó el proceso de recuperación, cuando una empresa compró la quinta con la idea de llevar la obra en muestra itinerante por el mundo. Esta empresa realizó la extracción del mural, asesorados por el experto mexicano Manuel Serrano. Durante 16 años permaneció guardado en contenedores, mientras se resolvía una disputa legal entre empresas.​
En 2003, el mural fue declarado Bien de Interés Histórico Artístico Nacional, a través del decreto 1045/2003.​ En el 2008 fue trasladado a un taller de restauración ubicado en Plaza Colón. En el año 2009, el Congreso Nacional declaró el mural "de utilidad pública y sujeto a expropiación".​
Es considerada una obra cumbre latinoamericana, y es la única obra de Siqueiros que carece de contenido político-social. El artista busca imprimir un carácter transformador a la pintura mural, y es por eso que utilizó nuevas tecnologías (sustitución de bocetos por el uso de la fotografía; la utilización del cinematógrafo, proyectando las imágenes sobre el muro; el empleo de la “brocha de aire” en reemplazo del pincel, y pinturas industriales) para la realización del mural.​
El equipo de artistas deseaba con su obra que el espectador se sintiera como dentro de una caja de cristal en el mar, mediante la sensación de movimiento de las figuras representadas. Además, los artistas aclararon que realizaban una "gimnasia plástica", un ejercicio artístico de experimentación.​
La historia del mural se refleja:
Figura de acción

Una figura de acción es un muñeco de juguete basado en un personaje, hecha de plástico o algún otro material, con puntos de articulación en sus extremidades, para así lograr sus "posiciones" de acción. A menudo está basada en el personaje de alguna película, historieta, videojuego, anime o serie de televisión. También ocurre a la inversa: se crean este tipo de obras con el fin de vender figuras de acción. Estas figuras de acción se suelen vender como juguetes para niños o como artículos de colección de adultos. A veces las figuras de acción a las que se les puede cambiar la ropa son denominadas muñecos de acción​ a diferencia de aquellas que tienen toda o la mayoría de su ropa esculpida o pintada, o ambas, sobre el material que forma la figura.
Mientras que la mayoría son comercializados como juguetes para niños, la figura de acción ha ido ganando aceptación como un elemento de colección para adultos y han sido producidas específicamente con este propósito.
Bandola andina colombiana

La bandola andina colombiana / bandolina es un instrumento de cuerda del género bandola, se puntea con plectro, de dieciséis (16) cuerdas con órdenes de dos dobles y cuatro triples; deriva de la bandurria y la mandolina; usado para la interpretación de la música tradicional andina colombiana, por su versatilidad y sonoridad, también se ejecuta en otros géneros musicales, como: tango, milonga, polca, etc. Suele interpretarse solo o acompañado con tiple y guitarra, conformando tríos andinos tradicionales colombianos, estudiantinas, o formando parte de grupos musicales de: bandolas o sinfonía.
La bandolina (/bandola andina colombiana) adquiere su nombre por la localización geográfica en donde se ha desarrollado. A esta zona se le denomina Región Andina de Colombia, que está compuesta por los siguientes departamentos: Antioquia, Boyacá, Caldas, Cauca, Cundinamarca, Huila, Nariño, Norte de Santander, Quindío, Risaralda, Santander, Tolima y Valle del Cauca. La bandolina es el instrumento melódico por excelencia en los ritmos tradicionales del folclor de esta región, como son el bambuco, el pasillo, la danza, la guabina, el torbellino, entre otros. El nombre original de bandolina​ se le asignó (a este instrumento musical) de forma popular en el departamento del Meta (Colombia), cuando se usaba la bandola andina colombiana (16 y 14 cuerdas), en grupos de joropo, hasta mediados del siglo XX, junto con los nombres de lira y matamata; esto también influyó dentro de la evolución musical, por su uso en el joropo, en la región araucana colombiana, extendiendo el nombre a otro cordófono, a la mandolina (siendo estos dos instrumentos musicales asemejados por su nombre y forma).​
Bandolina,​​ es el nombre (abreviado) de la denominación bandola andina colombiana (bandolina),​ originado y asignado de forma popular en el Meta (Colombia), cuando se usaba en los grupos musicales de joropo, hasta mediados del siglo XX; actualmente en el diccionario de la Real Academia Española (RAE), se define como mandolina (por similitud), sin que en la misma determine el origen de este vocablo.
La persona que interpreta la bandolina se llama bandolinista.​
La afinación de la bandola andina colombiana / bandolina es la siguiente:​
Familia de bandolas conformada por la bandola, la bandola tenor y la bandola bajo. En su monografía Cuerdas Más, Cuerdas Menos, el investigador colombiano, Manuel Bernal, describe esta familia de bandolas colombianas con información detallada. Esta familia de Bandolas ha sido llevada a la práctica por las agrupaciones colombianas Cuarteto Perendengue y la Orquesta Colombiana de Bandolas.
Aguinaldo (Venezuela)

El aguinaldo es un género de música folklórica en Venezuela , característico de las fiestas propias del mes de diciembre en Venezuela. En general está íntimamente asociado con la celebración de la Navidad. También se denomina aguinaldo a un regalo que se pide o se da en época de Navidad, muchas veces se confunde con villancicos, que también es la música propia de la Navidad.
Musicalmente es una evolución del villancico europeo y, como este, puede cantarse con o sin acompañamiento instrumental. Las letras son versos generalmente hexasílabos, tradicionales, compuestos y hasta improvisados en algunas ocasiones. Entre los instrumentos musicales normalmente utilizados para acompañar a los aguinaldos está el violín, el cuatro, el clarinete, el bandolín, el furro o furruco, los tambores, las maracas y la guitarra. Según su temática, los aguinaldos pueden dividirse en aguinaldos de parranda y aguinaldos religiosos, siendo la diferencia que el primero puede no referirse a temas religiosos aunque se cante en el contexto de las fiestas. Otras definiciones los clasifican como de Adviento y de contemplación, y según la región geográfica también se han clasificado como oriental, guayanés y barinés entre otros.
En zonas principalmente rurales, los aguinaldos aún lo cantan grupos que van por la calle o de casa en casa para celebrar frente a los pesebres y los arbolitos navideños. Según el cronista Venezolano Luis Urbaneja Alchelpohl quien describe esta tradición en uno de sus escritos de esta manera: «Se apiñaban a los pies del pesebre en espera de una comparsa de aguinalderos que de puerta en puerta iban saludando los retablos con sus aguinaldos, simples y añejos.» en algunos lugares del país acompañan los cantos con velas decoradas en las manos, además de que se tiene la tradición de que cuando se escuche el primer aguinaldo en los comercios pondrán alcancías adornadas para recibir propinas o regales de los clientes, los aguinaldos con más ritmo se bailan y los aguinaldos religiosos no.
Las «Misas de Aguinaldo» son celebraciones litúrgicas propias de la novena de Navidad celebradas entre el 16 y el 24 de diciembre, como característica propia de la Iglesia Venezolana, ya que en este periodo de espera penitente no se permiten cantos alegres dentro de las celebraciones, sin embargo solamente para Venezuela la Iglesia católica ha hecho una excepción, principalmente por ser estos cantos una tradición de veneración al nacimiento de Jesucristo arraigada en los fieles desde hace muchos años.
Existen numerosos aguinaldos y algunos son utilizados como ejemplos de excepción de la música venezolana. Entre los más conocidos están: Niño Lindo, Din, Din, Din, Cantemos, Cantemos, Sublime Ideal, El Niño Jesús Llanero, El Poncho Andino, Espléndida Noche, Nació El Redentor, De Contento, Fuego Al Cañón, El Burrito Sabanero, Aguinaldo Venezolano, Casta Paloma, Corre, Caballito, Tun Tun, Tucusito, La Capilla Está Abierta, Un Feliz Año Pa' Ti, A Ti Te Cantamos, Luna Decembrina, Purísima, Alegre Cantemos,Esta bella noche y El Ángel Gabriel.
Neapolitan nativity scene

The Neapolitan nativity scene is a representation of the birth of Jesus traditionally set in Naples in the eighteenth century.
The Neapolitan crib art has remained unchanged for centuries, becoming part of the most consolidated and followed Christmas traditions of the city. Famous in Naples, in fact, is the well-known via dei presepi (via San Gregorio Armeno) which offers a showcase of all the local crafts concerning the nativity scene. Moreover, there are numerous city and non-city museums (such as the museum of San Martino or the Royal Palace of Caserta) in which historical pieces or entire scenes set during the birth of Jesus are exhibited.
Novena of aguinaldos

Novena of aguinaldos, also known as the novena to Baby Jesus, is a novena (nine-day religious ceremony) held during the time leading up to Christmas from December 16 to December 24. The novena of aguinaldos is commonly celebrated by Catholics in Colombia, Peru, as well as parts of Ecuador and Venezuela. During each night of the novena, families and friends pray, eat, and sing villancicos together, often accompanied by musical instruments.
After the novena, typical Christmas dishes are served such as buñuelos, natilla, empanadas, hot chocolate, and sabajón, which is a Colombian-style spiked eggnog.
A similar tradition in Mexico and Central America is known as Las Posadas that occurs during the same nine days.
The novena of aguinaldos prayers were created by Fray Fernando Larrea Jesus, born in Quito, Ecuador in 1700, who after his ordination in 1725 was a preacher in Ecuador and Colombia. Fray Fernando wrote them at the request of the founder of the School of Teaching in Bogotá, Mrs. Clemencia Caycedo Jesus Velez. They were first published in 1743.
Many years later, a nun in the 1800s from the same Catholic school, Sister María Ignacia, modified the novena of aguinaldos. She added "Los Gozos," which is best described as a couplet of the aspirations for the coming of the Christ Child. "Los Gozos" are the verses that all participants pray at the end of the daily and the specific day prayers. This is the generally the part of the novena where people sing and play instruments, such as guitar, piano, or harp.
In many towns and neighborhoods, priests call upon their communities to gather at church to pray the novena, which includes participants dressed up as Joseph, Mary, baby Jesus and the animals that are included in the nativity.
The novena of aguinaldos is prayed for nine days from December 16 to December 24 to honor the Virgin Mary, Saint Joseph, the Wise Men, and baby Jesus. The prayers may be recited individually or together as a group. The novena is often read from a book, which contains all the prayers and songs, and is passed around and read. Just as the pilgrims went to a different place each night seeking shelter, a different member of the group may host the novena each night.
The complete order of the readings for each night is the following:
Christmas in Colombia

Traditional decorations displayed on this holiday include nativity scenes, poinsettias, Christmas trees, and candles.
On January 1, the arrival of Christmas is celebrated with the popular dawn, the latter is the most extensive fireworks detonation event in the country that lasts all midnight until sunset on January 1.
Christmas traditions incorporate remains of Basque heritage practices, this being even more marked in Antioquia and its surrounding departments.
The activities of the market begin at the end of November, with the sale of trees, clothes, garlands, Christmas flowers, lights and pyrotechnics, as well as the popular mixture for custard, a typical Colombian Christmas dish, Good night is celebrated with the popular chocolate parties, the latter are events held in residential areas as a form of coexistence between neighbors where traditional foods of the time are shared such as fritters, custard, chocolate and bonus bread, the front parts of the houses are usually decorated with lights, and typical flowers and the lower part of the trees are usually decorated with mangers simulating the birth of Jesus Christ.
Among the festivities is the traditional day of the candles, between December 7 and 8. This day is the unofficial start of the Christmas season in the country, although the official day is the first Sunday of Advent (between November 27 and December 3).
On this night, people place candles and paper lanterns on windowsills, balconies, porches, sidewalks, streets, parks, and squares; In short, they can be seen everywhere, in honor of the Virgin Mary and her Immaculate Conception. On December 8, it is customary for houses to hoist a white flag with the image of the Virgin Mary throughout the day. They also organize numerous events, from fireworks shows to contests.
Novena of aguinaldos, also known as the novena to Baby Jesus, is a novena (nine-day religious ceremony) held during the time leading up to Christmas from December 16 to December 24.
During each night of the novena, families and friends pray, eat, and sing villancicos together, often accompanied by musical instruments.
After the novena, traditional Christmas dishes are served such as buñuelos, natilla, empanadas, hot chocolate, and sabajón, which is a Colombian-style spiked eggnog.