davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
நீர் தோசை

நீர் தோசை (Neer dosa) அல்லது தண்ணீர் தோசை (துளு) அரிசி மாவிலிருந்து தயார் செய்யப்படும் சுவையான உணவாகும். இது துளு நாடு மற்றும் உடுப்பியின் பகுதிகளிலும் பரிமாறப்படும் மங்களூர் உணவு வகைகளுள் ஒன்றாகும்.
நீர் என்பது துலு மொழியில் தண்ணீருக்கான சொல்.
மற்ற தோசைகளைப் போலல்லாமல் நீர் தோசை இதன் எளிய தயாரிப்பு முறை மற்றும் நொதித்தல் இல்லாமையால் பெயர் பெற்றது. வழக்கமாக நீர் தோசை தேங்காய் சட்னி, சாம்பார், சாகு மற்றும் கோழி, மட்டன், மீன் மற்றும் முட்டை கறி போன்ற அசைவ உணவுகளுடன் வழங்கப்படுகிறது.
நீர் தோசையில் பல வேறுபாடுகள் இருந்தாலும், இவை அனைத்திற்கும் பொதுவான இரண்டு அடிப்படை பொருட்கள் ஊறவைத்த அரிசி (அல்லது அரிசி மாவு) மற்றும் உப்பு ஆகும்.
நீர் தோசை தயாரிக்க அரிசி மாவு நொதிக்கத் தேவையில்லை. அரிசியைக் குறைந்தது 2 மணி நேரம் ஊற வைக்க வேண்டும். விரைவாகக் கழுவி வடிகட்டிய பிறகு, அரிசியுடன் தண்ணீர் சேர்த்து அரைக்க வேண்டும். மாவின் இளக்கத்திற்கு ஏற்ப கூடுதல் அளவு தண்ணீரைச் சேர்த்து, சுவைக்காக உப்பு சேர்க்கவேண்டும். இறுதியாக இந்த மாவினைத் சூடான தோசைக் கல்லில் வார்த்து தோசை தயாரிக்கலாம்.
அடை

அடை(Adai) அல்லது அடை தோசை (ஒலிப்பு) என்பது ஒரு தோசை வகையை சார்ந்தது. இதில் அரிசி, பருப்பு வகைகள், சிறு தானியங்கள் ஆகியவற்றை பல விதமான சேர்க்கைகளில் (மசாலா/நறுமணப்பொடிகள்) உடன் ஊறவைத்து, தேங்காய், மிளகாய், உப்பு சேர்த்து அரைத்த மாவில் தோசையாக வட்டவடிவில் சுட்டு எடுக்கும் சுவைமிக்க உணவுப் பண்டம் ஆகும்.
தோசைகள் தென்னிந்தியாவில் தோன்றின, ஆனால் அதன் துல்லியமான புவியியல் தோற்றம் தெரியவில்லை. வரலாற்றாசிரியர் பி. தங்கப்பன் நாயரின் கூற்றுப்படி, தோசை இன்றைய கருநாடகாவில் உள்ள உடுப்பி நகரத்தில் தோன்றியது. இருப்பினும், உணவு வரலாற்றாசிரியர் கே.டி. ஆச்சாரியாவின் கூற்றுப்படி, சங்க இலக்கியங்களில் உள்ள குறிப்புகள் பழங்காலத் தமிழ் நாட்டில் கிபி 1 ஆம் நூற்றாண்டில், இந்த உணவு ஏற்கனவே பயன்பாட்டில் இருந்ததாகக் கூறுகின்றன. தோசை பற்றிய ஆரம்பகால எழுத்து குறிப்பு 8 ஆம் நூற்றாண்டில் இன்றைய தமிழ்நாட்டின் இலக்கியங்களில் தோன்றியதாக ஆச்சாரியா கூறுகிறார். அதே நேரத்தில் கன்னட இலக்கியத்தில் தோசை பற்றிய ஆரம்ப குறிப்பு ஒரு நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு தோன்றுகிறது.
பிரபலமான பாரம்பரியத்தில், தோசையின் தோற்றம் உடுப்பியுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. உடுப்பி உணவகங்களுடனான உணவின் தொடர்பு காரணமாக இருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. தமிழ்நாட்டில் தயாரிக்கப்படும் தோசை மென்மையாகவும், அடர்த்தியாகவும் இருக்கும். தோசையின் மெல்லிய மற்றும் மிருதுவான பதிப்பு முதன்முதலில் இன்றைய கருநாடகாவில் தயாரிக்கப்பட்டது. மேலும், தோசைக்கான செய்முறையை 12 ஆம் நூற்றாண்டு சமசுகிருதம் கலைக்களஞ்சியமான "மனசோல்லாசா"வில் காணலாம், இது இன்றைய கருநாடகாவில் இருந்து ஆட்சி செய்த மூன்றாம் சோமேசுவரரால் தொகுக்கப்பட்டது.
இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்த பிறகு, தென்னிந்திய உணவுகள் வடக்கில் படிப்படியாக பிரபலமடைந்தன. டெல்லியில், கன்னாட் பிளேஸில் உள்ள "மெட்ராஸ் ஹோட்டல்" தென்னிந்திய உணவு வகைகளை வழங்கும் உணவகங்களில் ஒன்றாகும். இது 1930களில் உடுப்பி உணவகங்களுடன் மும்பைக்கு வந்தது.
தோசைக் கல்

தோசைக் கல், தவா, தபா என்பது பெரிய தட்டையான அல்லது குழியான அல்லது குவியான வட்ட-வடிவ வாணலியானது உலோகப் பொருட்களால் உருவாக்கப்படுகிறது, வழக்கமாக தகட்டு உலோகம், வார்ப்பிரும்பு, அல்லது அலுமினியம் போன்ற பொருட்களினால் ஆனது. இது தெற்கு ஆசிய, மத்திய ஆசிய, மத்திய கிழக்கு சமையல் வகைகளில் தட்டையான உணவுப்பொருட்களை பொறிக்க பயன்படுகின்றது. மேற்கு ஆசியாவில், தோசைக் கல் எப்பொழுதும் குவி வடிவிலும், தெற்கு ஆசியாவில் தட்டையாகவும், குழி வடிவிலும் காணப்படுகின்றன. இது இந்தோ ஆரிய மொழிகளான பஞ்சாபி, ஹிந்தி மற்றும் உருதுவில் தவா அல்லது தபா என்றழைக்கப்படுகின்றது.
பிவிலி ஆறு

பிவிலி ஆறு (Pioli river)(மராத்தி: पिवळी नदी) என்பது இந்தியாவின் மகாராட்டிராவில் உள்ள நாக்பூர் நகரின் வடக்குப் பகுதியில் பாயும் ஒரு ஆறு ஆகும். பையோலிஆறு நாக் ஆற்றின் இடது கரையின் கிளை ஆறாகும்.
இந்த ஆறு நாக் ஆற்றின் வழியாக கன்ஹான் - பென்ச் ஆற்றிற்கு நீரை வழங்குகிறது. இந்த ஆறு16.7 கிலோமீட்டர் நீளமுடையது. இது நாக்பூரின் மேற்கில் உள்ள லாவா-தாபா கிராமத்தில் உற்பத்தியாகிறது. பிவிலி ஆறு பவன்கான் அருகே நாக் ஆற்றினைச் சந்திக்கிறது. போர் ஓடை உட்பட நான்கு இயற்கை நீர் ஓடைகள் ஆற்றுக்கு நீரை வழங்கப் பயன்படுத்தப்பட்டன. இது வடமேற்கு நாக்பூரில் உள்ள கோரேவாதா அணை மற்றும் மத்திய நாக்பூரில் உள்ள சம்பர் நாலா ஆகியவற்றிலிருந்து நீர் பெறுகிறது.
பிவிலி ஆறு நாக்பூரின் வடிகால் பகுதியாகச் செயல்படுகிறது. இதன் விளைவாக நகரத்தின் நகர்ப்புற கழிவுகளால் இதன் சுற்றுச்சூழல் பெரிதும் மாசுபட்டுள்ளது. மேலும் பல இடங்களில் ஆக்கிரமிப்பால் ஆபத்து ஏற்பட்டுள்ளது.
நாக்பூர் மாநகராட்சி தன் புத்துயிர் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக பிவிலி ஆற்றின் குறுக்கே மூன்று கழிவுநீர் சுத்திகரிப்பு நிலையங்களை அமைக்கத் திட்டமிட்டுள்ளது.
எச். எஸ். துரைசாமி

அரோகள்ளி சீனிவாசயா துரைசாமி (Harohalli Srinivasaiah Doreswamy) (பிறப்பு 1918 ஏப்ரல் 10) ஒரு இந்திய ஆர்வலரும் மற்றும் பத்திரிகையாளரும் ஆவார். இவர் இந்திய சுதந்திர இயக்கத்தில் ஒரு சுதந்திரப் போராட்ட வீரராக இருந்தார். இவர் ஏப்ரல் 2018 இல் தனது நூற்றாண்டு விழாவைக் கொண்டாடினர்.
பிரித்தானிய இந்திய சாம்ராஜ்யத்தின் சுதேச மாநிலமான மைசூர் இராச்சியத்தில் அரோகள்ளி கிராமத்தில் எச். எஸ். துரைசாமி பிறந்தார். இவருக்கு ஐந்து வயதாக இருந்தபோது இவரது பெற்றோர் காலமான பிறகு இவரை அவரது தாத்தா சிறீ சாமன்னா என்பவர் வளர்த்தார். எச்.எஸ். சீதாராம் என்ற பெயரில் இவருக்கு ஒரு மூத்த சகோதரர் இருந்தார். பின்னர் இவர் சுதந்திர இந்தியாவில் பெங்களூரின் நகரத் தந்தையானார் . இவரது தாத்தா ஒரு கிராம கணக்காளர் மற்றும் நியமிக்கப்பட்ட சட்டமன்ற உறுப்பினராக இருந்தார். தனது கிராமத்தில் ஆரம்பக் கல்வியை முடித்த இவர், பின்னர் உயர் கல்வியை முடிக்க பெங்களூருக்குச் சென்றார். தனது மேல்நிலைக் கல்விக்காக பெங்களூரு அரசு இடைநிலைக் கல்லூரியில் சேர்ந்தார். பின்னர் பெங்களூரு மத்திய கல்லூரியில் அறிவியல் இளங்கலைப் பட்டம் பெற்றார்.
1942 சூனில் கல்வியை முடித்த பின்னர், பெங்களூருவில் உள்ள ஒரு உயர்நிலைப் பள்ளியில் கணிதம் மற்றும் இயற்பியல் கற்பிக்கத் தொடங்கினார். ஆகத்து மாதம், வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கம் தொடங்கியபோது, பிரித்தானிய இராச்சியத்தின் செயல்பாட்டை சீர்குலைப்பதற்காக பின்பற்றப்பட்ட ஒரு முறையாக உத்தியோகபூர்வ ஆவணங்களை எரிக்க அஞ்சல் பெட்டிகளிலும் பதிவு அறைகளிலும் சிறிய அளவிலான நேர வெடிகுண்டுகளை அமைப்பதில் இவர் ஈடுபட்டார். இவர் சில கூட்டாளிகளுடன் பழைய மைசூர் பிராந்தியத்தில் போராட்டங்கள் மற்றும் பொது வேலைநிறுத்தங்களை ஏற்பாடு செய்வதிலும் ஈடுபட்டார். ராஜா, மினெர்வா மற்றும் பின்னி ஆலைகள் ஆகிய மூன்று துணி ஆலைகளில் 14 நாள் பொது வேலைநிறுத்தத்தை ஏற்பாடு செய்வதில் சுதந்திரப் போராட்ட வீரரும் பொதுவுடைமை கட்சியின் தொழிற்சங்கத் தலைவருமான என்.டி.சங்கருடன் இவர் இணைந்து பணியாற்றினார். இதில் 8,000 தொழிலாளர்கள் பங்கேற்றனர். அதைத் தொடர்ந்து, பின்வரும் 3 முதல் 30 நாட்களுக்குள் இப்பகுதி முழுவதும் பல்வேறு தொழிற்சாலைகள் மற்றும் ஆலைகளில் வேலைநிறுத்தங்கள் நடந்தன. அந்த நேரத்தில் நிலத்தடியில் இருந்த ஏ.ஜி.ராமச்சந்திர ராவ் மற்றும் சர்தார் வெங்கடராமையா ஆகியோருடன் இவர் சங்கங்களை உருவாக்கினார்.
1950களில், பூமிதான இயக்கம் மற்றும் கர்நாடக ஐக்கியத்திற்கான இயக்கத்தில் பங்கேற்றார். 1975 ஆம் ஆண்டில், இந்திரா காந்தி இந்தியாவில் நெருக்கடி நிலையின் போது "ஒரு சர்வாதிகாரியைப் போல நடந்து கொண்டதற்காக" அவருக்கு எதிராக ஒரு போராட்டத்தைத் தொடங்குவதாக அச்சுறுத்திய கடிதத்தை அனுப்பிய பின்னர் இவர் நான்கு மாதங்கள் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்.
துரைசாமி 2019-2020 இந்தியக் குடியுரிமை திருத்தச் சட்டப் போராட்டங்களில் தீவிரமாக பங்கேற்கிறார். அரசாங்கத்தால் உருவாக்கப்பட்ட நிலைமை பிரித்தானிய இராச்சியம் உருவாக்கியதைப் போலவே மாறிவருவதாக துரைசாமி கூறியுள்ளார். நரேந்திர மோடி மற்றும் அமித் ஷா ஆகியோரின் அரசாங்கத்தால் நாட்டின் ஜனநாயகம் அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகியுள்ளது என்றும் இவர் கூறியுள்ளார்.
1950 ஆம் ஆண்டில், துரைசாமி அப்போது 18 வயதாக இருந்த லலிதாம்மா என்பவரை மணந்தார். லலிதாம்மா 2019 தி சம்பர் 17 அன்று தனது 89 வயதில் காலமானார்.
கே. டி. அச்சயா

கே. டி. அச்சயா (K. T. Achaya, 6 அக்டோபர் 1923 - 5 செப்டம்பர் 2002) ஒரு சிறந்த எண்ணெய் வேதியியலாளர், உணவு அறிவியலாளர், ஊட்டச்சத்து நிபுணர் மற்றும் உணவு வரலாற்றாசிரியர் ஆவார். இவர் இந்திய உணவு ஒரு வரலாற்றுக் கையேடு ( Indian Food: A Historical Companion), பிரித்தானிய இந்தியாவின் உணவுத் தொழில்கள் (The Food Industries of British India), இந்திய உணவின் வரலாற்று அகராதி (A Historical Dictionary of Indian Food) ஆகிய நூல்களின் ஆசிரியர் ஆவார் .
கே. டி. அச்சயா 1923 அக்டோபர் 6 ஆம் நாள் சென்னை மாகாணத்தின் (இப்போது கர்நாடகத்தின் ஒரு பகுதி) கொல்லேகலில் பிறந்தார். 1943 இல் மெட்ராஸ் பல்கலைக்கழகத்தில் பட்டம் பெற்ற பிறகு, அடுத்த மூன்று ஆண்டுகளுக்கு இந்திய அறிவியல் கழகத்தில் பணியாற்றினார். ஐக்கிய இராச்சியத்தில் உள்ள லிவர்பூல் பல்கலைக்கழகத்தில் முனைவர் பட்ட ஆய்வு செய்தார். (ஆ்வுத் தலைப்பு: பசு, நெய், எருமை நெய்யின் வேதியல் பண்புகள்)
ஐதராபாத்தில் உள்ள மண்டல ஆராய்ச்சி ஆய்வகத்தில் பருத்தி விதை பதப்படுத்துதல் மற்றும் ஆமணக்கு எண்ணெய் வழிப் பொருள்கள் குறித்து 1950 முதல் 22 ஆண்டுகள் ஆராய்ச்சி செய்தார். இந்த நேரத்தில், இவர் 150 வெளியீடுகளை வெளியிட்டும் 11 காப்புரிமைகளையும் பெற்றார். 1971 ஆம் ஆண்டில், மும்பையில் உள்ள புரத உணவுகள் மற்றும் ஊட்டச்சத்து மேம்பாட்டுக் கழகத்தின் நிர்வாக இயக்குநரானார். 1977 ஆம் ஆண்டில், அச்சயா மைசூரின் மத்திய உணவு தொழில்நுட்ப ஆராய்ச்சி நிறுவனத்திற்கு (சி.எஃப்.டி.ஆர்.ஐ) சென்றார். அங்கு ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பல்கலைக்கழக (யு.என்.யூ) திட்டத்தின் ஆலோசகராக வளரும் நாடுகளைச் சேர்ந்த கூட்டாளர்களுக்கு உணவு அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பத்தில் மேம்பட்ட பயிற்சிக்காக பணியாற்றினார். 1983 ஆம் ஆண்டில் பணியில் இருந்து ஓய்வு பெற்ற பின்னர் பல நூல்களை எழுதினார்.
கே.டி.அச்சயா எண்ணெய் பிழிதல் மற்றும் இந்தியாவின் உணவு வரலாறு குறித்த பல புத்தகங்களை வெளியிட்டார்.
Masala dosa

Masala dosa (Kannada: ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆ, Tamil: மசாலா தோசை, masāle dōsey/dōsai) is a dish of South India originating from Udupi Cuisine restaurant in Madras (present-day Chennai) by K. Krishna Rao. While there is variation in the recipe from town to town, the basic recipe typically starts with a fermented batter of parboiled rice, poha, and various legumes (black gram, pigeon peas, chickpeas), and incorporates various spices for flavour, such as fenugreek and dry red chilli. Traditionally served with potato curry, chutneys, and sambar, it is a common breakfast item in South India, though it can also be found in many other parts of the country and overseas. One common variant is the paper masala dosa, which is made with a thinner batter, resulting in a crisper, almost paper-thin final product.
The dosa is made by soaking rice and lentils overnight in water and then grinding them into a batter. The batter is fermented overnight. To make the dosa the batter is spread on a hot tava using a ladle or a bowl. It is pan-roasted until crispy and served with potato curry, chutneys or sambar.
Pesarattu

Pesarattu (Telugu: పెసరట్టు; lit. 'green gram pancake'), pesara attu, pesara dosa (mung bean dosa), or cheeldo is a crepe-like bread, originating in Andhra Pradesh, India, that is a variety of dosa. It is made with green gram batter, but, unlike a typical dosa, it does not contain Vigna mungo. Pesarattu is eaten as breakfast and as a snack in Andhra Pradesh. It is typically served with ginger chutney, peanut chutney or tamarind chutney. Green chilies, ginger and onions are used in variants.
A pesarattu stuffed with upma is known as upma pesarattu. It is popular in Andhra Pradesh cities. Upma pesarattu is a favourite in the Coastal Andhra, region especially the West Godavari District, East Godavari District, Krishna District, Guntur District especially in Planadu regions of Guntur District, Guntur and Vijayawada cities and Visakhapatnam District.
Similar variations found in North Indian cuisine are moong daal ka cheela or besan ka cheela. In Rajasthan they are commonly known as cheeldo.
The first step is soaking the "pesalu" (moong beans) or whole green gram (a 150 ml cup of gram makes about four medium pesarattus) in water for at least four hours (maximum of seven hours). The soaked gram is then ground to a smooth paste with a couple of green chilies, a small piece of ginger, and some salt. Water is added as required. The mixture is allowed to sit for a few minutes to ensure that the interiors of the grains are fully hydrated.
The batter is poured onto a heated pan. The pesarattu will slowly start to get crispy over the edges and start to unstick from the pan. In professional cooking facilities, due to the high temperatures of the pan, there is usually no need to flip the pesarattu. In domestic settings, the pesarattu is usually flipped, to cook it completely.
Chopped onions and chilies are sometimes added to the pesarattu by spreading them over the batter before it becomes a crepe; upma is similarly used. In some places, both upma and onions are added to pesarattu.
Redemption of Sin

Redemption of Sin (Indonesian: Tebusan Dosa) is a 2024 Indonesian mystery horror film directed by Yosep Anggi Noen from a screenplay he wrote with Alim Sudio. It stars Happy Salma, Putri Marino, and Shogen.
A woman embarks on a quest to search for her missing daughter with the help of a Japanese researcher and a horror podcaster.
In December 2023, Palari Films announced the then-untitled horror project, to be directed by Yosep Anggi Noen and starring Happy Salma and Putri Marino. The principal photography took place in Yogyakarta, Indonesia in January 2024. In September 2024, it was announced that the Korean production company Showbox had co-produced the film.
Redemption of Sin was released in Indonesian cinemas on 17 October 2024. It garnered 160,712 admissions during its theatrical run.
Sambar (dish)

Sāmbār is a lentil-based vegetable spiced curry or stew, cooked with pigeon pea and tamarind broth. It originates in South Indian cuisine and is popular in other parts of India.
The recorded history of Sambar is vague. According to food historian K. T. Achaya, the earliest extant reference to sambar, as "huli", can be dated to the 17th century in present-day Karnataka. Kanthirava Narasaraja Vijaya, a 1648 text by the Kannada scholar Govinda Vaidya, mentions huli (literally "sourness"), a curry similar to the modern sambar, made with vegetables and toor dal.
According to a legend, Sambar was first made in the Thanjavur Maratha kingdom during the reign of Shahuji I (r. 1684–1712). The legend states that during a visit by Sambhaji, a king or his royal chef substituted kokum with tamarind in the traditional amti (lentil soup), and added some vegetables to it: the resulting curry was named sambar or sambhar after Sambhaji. Sourish Bhattacharyya, in The Bloomsbury Handbook of Indian Cuisine (2023), notes that the fathers of Shahuji I and Sambhaji were half-brothers and not on good terms, which reduces the credibility of this legend. However, Bhattacharyya adds that it is possible that Shahuji named the dish after Sambhaji as part of his attempts to establish cordial relations between the two families.
Sambar was introduced to Sri Lankan cuisine in the 20th century, along with many other South Indian dishes.
In southern states of India namely Karnataka, Andhra Pradesh, Telangana, Kerala and Tamil Nadu, Sambar is made using different vegetables along with lentils or coconut. Each region has its own version of making sambar, even though the same vegetables are used, the condiments and ingredients, and the method differ regionwise. In Tulu speaking areas of coastal Karnataka coconut is predominantly used to prepare Koddel (Sambar), The grated coconut is ground with spices to form a paste which is added to vegetables boiled. In Kannada speaking regions sambar is referred to as Saaru.
Chutney Sambar

Chutney Sambar is a 2024 Indian Tamil-language comedy drama television series directed by Radha Mohan for Disney+ Hotstar. Produced by Ishari K. Ganesh under the banner of Vels Film International, the series stars Yogi Babu, Vani Bhojan and Chandran in the lead role along with Nithin Sathya, Elango Kumaravel, Krish Hassan and Myna Nandhini. It premiered on Disney+ Hotstar from 26 July 2024 and consisted of six episodes.
The series was announced by Disney+ Hotstar on 15 July 2023. The series is produced by Ishari K. Ganesh under the Vels Film International and directed by Radha Mohan.The cinematography was done by Prasanna Kumar, the editing by Jijendran, and the music by Ajesh.
Tamil actor Yogi Babu was cast main role. This is his first role in a limited series. Actress Vani Bhojan plays the female lead and Chandramouli, Ilango and Nithin Sathya as supporting cast. Vani Bhojan has worked with Radha Mohan’s film Malaysia to Amnesia which had a direct release on Zee5 in 2021.
The first look poster was released on Friday 14 June 2024, The poster features the characters sitting at the same table to eat.
Harshini of The Times of India gave 3/5 stars and wrote, "Yet the delicious part of the series – everything involving Yogi Babu – is sufficient to entertain". Avinash Ramachandran of The Indian Express gave 3/5 stars and wrote, "At one point in Chutney Sambar, a character starts narrating a flashback, and Yogi Babu cuts him short by saying something like, “Seekram sollu, Season 2 eduthuda poraanga (Tell it fast, otherwise, they would make a season 2).” Honestly, I wouldn’t actually mind it". Narayani M of Cinema Express gave 3/5 stars and wrote, "As Sachu puts it in his own words, "nalla irundha sambhar la naamale en uppu alli podanum?" (Why should we throw salt in an already flavourful sambar?)".
Anusha Sundar of OTTplay gave 2.5/5 stars and wrote, "Chutney Sambar is a passable series that, thankfully, does not become a snoozefest thanks to its outdated arcs. Radha Mohan makes an earnest attempt to serve up a platter of delicious characters who come together for a hearty meal. There is a good reason why each character exists and they get their due by the end of the series. Yes, not everything works for the series, but despite its flaws, Chutney Sambar is a one-time watch that you can put on while doing your chores". Janani K of India Today gave 2.5/5 stars and wrote, "'Chutney Sambar' is a decent web series with the right intentions".
Gopinath Rajendran of The Hindu wrote, "Probably naming series after eatables is the trick! In the series, Rathnasamy’s restaurant is famous for its sambar while Sachu’s eatery is renowned for its chutney, but it’s actually Radha Mohan and Yogi Babu whose collaboration — like chutney and sambar — make Chutney Sambar a delectable watch". G. Gowtham of India Herald wrote, "A group of delectable personalities gather for a substantial lunch, and Radha Mohan does his hardest to present them on a plate".
Chutney (film)

Chutney (2016) is an Indian short film written by Jyoti Kapur Das, Tisca Chopra and Avneesh Mishra, and directed by Jyoti Kapur Das. The story is situated at Model Town where Vanita played by Tisca Chopra is shown narrating a tale to a woman who, the night before, flirts with her husband at a party. The story is sweet, and spicy, just like Chutney. It is produced by Tisca Chopra; starring Adil Hussain, Tisca Chopra and Rasika Dugal. Additional cast- Sumit Gulati, Devesh Ranjan and Aakash Bharadwaj.
Sooth (chutney)

Saunth (or sooth), is a sweet chutney used in Indian chaats. It is made from dried ginger (sooth) and tamarind (or imli) paste, hence the name. The chutney is brownish-red in colour.
Modern sooth is often made with dates. However, sooth made with dried ginger adds a special flavour to the chaat and is preferred in most parts of North India.
Neer dosa

Neer dose, literally meaning water dosa in Tulu is a crêpe prepared from rice batter. Neer dosa is a delicacy from Tulu Nadu in Karnataka, India and a part of Mangalorean cuisine.
Neer is the word for water both in Tulu and Kannada.
Unlike other dosas neer dosa is known for its simple preparation method and lack of fermentation. Usually, neer dosa is served with coconut chutney, sambar, saagu and non vegetarian curries like chicken, mutton, fish and egg curry.
Even though many variations exist for Neer Dosa batter, the two basic ingredients common to all of them are just soaked rice (or rice flour) and salt.
Fermentation of the rice is not required to prepare Neer dosa. The rice needs to be soaked for at least 2 hours. After a quick wash and a drain, the rice needs to be ground by adding water in order to get a very fine batter. Additional amount of water can be added based on the thickness of the batter and then salt is added for taste. Finally, the batter is used to prepare the dosa.
Benne dose

Davangere benne dose or dosey, dāvaṇagere beṇṇe dōse) or butter dosa is a type of dosa which traces its origin to the city of Davanagere in Karnataka, India. The term "benne dose" in Kannada means simply "butter dosa." It is prepared by the addition of a generous amount of butter while preparing the normal dosa, and accompanied by coconut chutney. Its batter is very different comprising a mixture of rice, dal, puffed rice, etc., and is prepared on a wood-fired pan. It is similar to masala dosa or set dosa but smaller in size, made out of rice batter and much more butter. It is served with liberal helpings of butter sprinkled on it.
Some of the variants of the benne dose:
Davanagere Benne Dose has an interesting history dating back to 1928. A lady named Chennamma migrated to Davanagere with her children and started preparing Dosa, Chutney and Potato Palya with her own unique recipe. She started her tiny eatery in front of Savalagi Drama Theater near Vasantha Talkies at Davanagere which became popular for its taste.
Initially, she used to prepare Dosa with Ragi batter. Later by 1938, her children started preparing Dosa with Rice batter, puffed rice and dal with generous dollops of butter. This became extremely popular with locals very soon. This was carried on by Chennamma's two sons Shanthappa and Mahadevappa. They both opened their own eateries.
Shanthappa opened his eatery in 1944 called "Shantappa Dosa Hotel" and this is the oldest Benne Dose eatery of Davanagere located near Clock Tower in Old Davanagere. This is presently run by his son Ganesh.
Mahadevappa opened his eatery near Vasantha theatre which does not exist today. His elder son Ravi has a Benne Dose eatery on Church Road as Ravi benne dose hotel. His younger son Viji also has his own Vijji Benne Dosa eatery at dental college road.
Apart from these, there are many popular eateries serving delicious Benne Dosa in Davanagere. Popular amongst them are Sri. Guru Kottureshwara Benne Dosa Hotel, Gayathri Benne Dosa Hotel, Vasantha Benne Dosa Hotel, etc., As there are no patent issues anybody can make Benne Dosa and sell it. Benne Dosa or Davanagere Benne Dosa is a popular food item in many hotels across Karnataka. What really matters is the taste.
Indian Accent (restaurant)

28°35′30″N 77°14′19″E﻿ / ﻿28.5917°N 77.2385°E﻿ / 28.5917; 77.2385
Indian Accent is a restaurant located at The Lodhi hotel in New Delhi, India. It was established in 2009 by Rohit Khattar. It has outposts in New York City and Mumbai.
Indian Accent ran operations at The Manor hotel for eight years, before moving to The Lodhi in 2017.
The restaurant is known for its modern Indian cuisine, currently supervised by chef Shantanu Mehrotra, who describes the cuisine as "inventive Indian". He has been Executive Chef of Indian Accent since 2009.
The restaurant "showcases inventive Indian cuisine by complementing the flavors and traditions of India with global ingredients and techniques". It offers staple, traditional Indian dishes with a contemporary, "cosmopolitan twang", as described by The New York Times. Some of its most renowned dishes are Puchkas with Calcutta Jhal Potato & Five Waters, Potato Sphere Chaat with White Pea Ragda and the Meetha Aachar Spare Ribs with Sour Green Apple.
The Indian Accent Restaurant Cookbook is available for purchase at the restaurant and is based on the menu designed by chef Manish Mehrotra. It showcases a culmination of "local produce", "home-style cooking", and "unusual ingredients from around the world." The cookbook's photographs are captured by Indian food photographer Rohit Chawla and was launched at the Jaipur Literature Festival in 2017.
In September 2024, ethical concerns on price point and "integrity" were raised on Indian Accent's Delhi outlet by a customer who accused it of replacing morels with cheaper button mushrooms. The restaurant responded by saying it was a misunderstanding.
The restaurant has won various accolades over the years. The New Delhi outpost was voted the number one restaurant in India by Conde Nast Traveller and has been on Asia’s 50 Best Restaurants list since 2013. It is on the World’s 50 Best Restaurants list of 2024. In 2018, it was recognized by TIME as one of the world’s 100 greatest places. It was also voted as the number one restaurant in India by La Liste in 2024.
Paragon Restaurant

Paragon restaurant is an Indian restaurant known for the variety of Malabar cuisines in Kerala and Middle East. It was founded in 1939 by Govindan Panhikeyil in Calicut, Kerala.
Calicut Paragon was awarded the Best Budget Time Out Award 2012 and the Best Coastal Food Award at the Foodie Awards 2013 which was sponsored by Times Now. The restaurant garnered further acclaim with top celebrity chefs such as Silvena Rowe and Vineet Bhatia recommending the restaurant.
Kuih

Kuih (Jawi: ‏کوءيه‎‎; Mal., Sin., kata ganda: kuih-muih کوءيه-موءيه‎), kueh (Sin.) atau kue (sstgh tempat Ind.) adalah makanan ringan atau pencuci mulut bersaiz kecil yang biasa ditemui serata Nusantara termasuk Brunei, Indonesia, Malaysia, dan Singapura. Kuih-muih ini seringkali mempunyai rasa manis, namun ada juga yang dimasak dengan rasa berlauk.
Perkataan "kuih", "kueh" dan "kue" ini kesemuanya dipinjam daripada sebutan Hokkien koé (粿), merujuk kepada potongan kudapan yang dimasak daripada tepung beras. Istilah ini dahulunya merujuk khusus kepada makanan yang dibuat secara kukus menggunakan nasi atau pulut, namun ia kini merangkum lebih luas termasuk pencuci mulut cara Barat berupa kek, puding, biskut mahupun pastri.
Di kawasan tertentu, kuih turut dipanggil tepung, khususnya yang terbuat daripada bahan tersebut. Ia boleh ditemukan dalam nama beberapa jenis kuih seperti tepung talam, tepung pelita dan sebagainya. Di Kelantan, kesemua jenis kuih boleh dipanggil "tepung" memandangkan tepung adakalanya dipanggil "debu". Di Selatan Thailand, kata ini masih dipakai dengan meluas.
Ramuan asas yang ada pada hampir semua kuih tradisi termasuk santan, kelapa, gula melaka dan daun pandan.
Kuih-muih lazim tiada masa khusus untuk dihidangkan, ia boleh sahaja dijamu secara berkudapan tetapi ia lebih dinikmati pada waktu sarapan ataupun semasa minum petang bersama minuman panas seperti teh atau kopi. Ia juga dihidangkan semasa acara keramaian penting seperti hari raya mahupun majlis seperti perkahwinan.
Kuih boleh datang dalam dua jenis daripada bahan digunakan dan cara dimasak:
Puding diraja

Puding diraja (Pahang Hilir: pudéang deghaje; Jawi: ڤوديڠ دراج‎), turut dipanggil puding raja, ialah sejenis pembasuh mulut yang dicipta dan dihidangkan untuk kerabat diraja negeri Pahang.
Bahan dasarnya ialah pisang (termasuk pisang lemak manis), susu sejat, prun, ceri sira dan kacang gajus. Puding ini dihias dengan jala mas dan disajikan bersama kuah sejuk yang diperbuat daripada susu dan tepung jagung. Pada masa kini, ia popular disajikan ketika Ramadan serta sebagai hidangan istimewa untuk minum petang bersama keluarga pada hujung minggu.
Templat:Dessert-stub
Senarai rancangan permainan

Di bawah ialah senarai rancangan permainan mengikut negara.
As with most countries, Australia has made many adaptations of U.S. based game shows, most of which copy the U.S. version's set, particularly with the Grundy shows.
Canadian English-language game and quiz shows have often been aimed towards children and teenagers between the ages of six and 19. A majority of these game shows often run for 30 minutes in each episode.
They are often derived of its formats from game shows that are produced in the United States, having most of them been run on Canadian networks such as CTV, Global and Citytv.
Although American game and quiz shows are popular in Canada, Canadian residents are not eligible to be contestants on some of them, Jeopardy! and The Price Is Right being two notable exceptions. Unlike in the United States, game show winnings in Canada are not subject to income tax (actually, residents of most countries aside from the US are not subject to income tax on game show winnings).
There are very few Canadian adaptations of American, British, and Dutch-originated quiz shows in the English language. Most, like versions of The Price Is Right, Wheel of Fortune, Jeopardy!, and Family Feud, are in French. Some English-language versions of these shows include Deal or No Deal, Supermarket Sweep, Who Wants to Be a Millionaire? , Are You Smarter Than a 5th Grader?, and Cash Cab. There is also a French-language version of Deal or No Deal (and soon a version of Are You Smarter Than a 5th Grader?). Most of the game shows that air in Canada and that are in English are the US game shows.
Realityshows:
Templat:Mine
Kapitan Cina

Kapitan Cina (Jawi: كاڤيتن چينا) atau Kapten Cina (juga dieja Kapitan China atau Capitan China - Cina: 華人甲必丹; Belanda: Kapitein der Chinezen) pada asalnya merupakan gelaran Portugis untuk wakil penempatan Cina meminjam kata Portugis: capitão. Pada abad ke-15, para pemerintah Asia Tenggara (seperti di Melaka dan Banten) memilih untuk berurusan dengan seorang individu daripada setiap kelompok etnik yang tinggal dalam wilayah masing-masing.
Kaedah pemerintahan secara tak langsung ini turut diwarisi oleh penjajah Portugis yang menakluki Melaka pada abad ke-16 , diikuti oleh kuasa Belanda di Hindia Timur Belanda, dan Inggeris di Malaya British. Selepas berakhirnya zaman penjajahan, maka gelaran Kapitan sekadar kehormat.
Asal jabatan itu, di bawah pelbagai gelaran asli, kembali ke jawatan pengadilan di negara-negara pra-penjajahan Asia Tenggara, seperti Kesultanan Melaka dan Banten, dan Kerajaan Siam. Banyak pemerintah yang menugaskan diri kepada masyarakat asing tempatan, termasuk orang Cina, di bawah kepala mereka sendiri.
Seringkali, ketua ini juga mempunyai tanggungjawab di luar komuniti tempatan mereka, khususnya berkaitan dengan perdagangan luar negeri atau pengumpulan cukai. Sebagai contoh, Souw Beng Kong dan Lim Lak Ko, dua Kapitein der Chinezen dari Batavia, sekarang ini, bermula sebagai pegawai istana dan fasilitator peringkat tinggi kepada Sultan Banten sebelum pembelaan mereka kepada Syarikat Hindia Timur Belanda awal abad ketujuh belas. Begitu juga, gelaran mahkamah Chao Praya Chodeuk Rajasrethi di Thailand di bawah Dinasti Chakri awal menggabungkan peranan ketua Cina dan ketua Jabatan Hal Ehwal Timur dan Perdagangan.
Pada abad kesembilan belas, Kapitan Cina Yap Ah Loy, boleh dikatakan bapa pengasas Kuala Lumpur moden, ibu negara Malaysia, berkhidmat sebagai ketua Cina sambil memegang kedudukan mahkamah Melayu Sri Indra Perkasa Wijaya Bakti. Gelaran Kapitan mansuh pada tahun 1902, setelah Yap Kwan Seng meninggal dunia.
Kepimpinan
Institusi Kapitan Cina di Hindia Belanda memiliki tiga pangkat iaitu Majoor, Kapitein dan Luitenant der Chinezen - yang secara keseluruhan dipanggil Chinese Officieren atau Opsir Tionghoa. Keturunan para Opsir Tionghoa di pulau Jawa mengemban gelar 'Sia' secara turun-temurun. Institusi Opsir Tionghoa di Batavia (sekarang Jakarta) memiliki kesinambungan terpanjang di Indonesia bahkan juga di Asia Tenggara.
Pada tahun 1619, Kompeni Belanda melantik Souw Beng Kong, Kapitan Cina di Banten menjadi Kapitein der Chinezen perdana di Batavia. Jadi, Kekapitanan Betawi adalah penerus Kekapitanan Banten yang lebih tua lagi. Batavia juga menghasilkan kemungkinan satu-satunya Kapitan Cina perempuan di Asia, yaitu Nyai Bali yang ditunjuk oleh VOC pada tahun 1649.
Kekapitanan Betawi diangkat menjadi Kemayoran pada tahun 1837 dengan ditunjuknya Tan Eng Goan sebagai Majoor der Chinezen perdana di Batavia. Pemegang terakhir gelar ini adalah Khouw Kim An, Majoor der Chinezen yang meninggal pada tahun 1945 sebelum Jepun menyerah kalah. Setelah berakhirnya zaman penjajahan, pemerintah Indonesia menghapuskan pangkat-pangkat Opsir Tionghoa.
Senarai Majoors dan Kapiteins der Chinezen Batavia:
Gulai Sotong India

Gulai Sotong India atau dikenali sebagai Kanava Masala/Kanava Kari (கனவா கறி) dalam Bahasa Tamil adalah hidangan khas Orang India Malaysia. Ia menggabungkan cita rasa rempah-rempah khas India dengan kesegaran sotong dari Malaysia. Hidangan ini merupakan perpaduan sempurna yang menunjukkan bagaimana dua budaya kuliner yang berbeza dapat bersatu untuk mencipta sesuatu yang lazat dan unik. Bahan-bahan seperti kunyit, ketumbar, jintan, biji adas, santan, dan sotong digunakan untuk mencipta suatu aroma yang harum..
Fikree Aznan

Muhammad Fikree Najib Aznan (lahir 17 Januari 1990) ialah seorang Cef selebriti, pengacara, pelakon, personaliti media sosial Malaysia. Beliau ialah adik kepada pelakon Hairi Safwan. Sebagai cef selebriti, beliau mengendalikan beberapa rancangan TV termasuk Dapur Panas, Hello Bro... Tolong Masak, Hero Oven, Aroma Tradisi dan Dapur Cilik. Beliau juga ialah pengacara rancangan membeli-belah CJ Wow Shop. Sebagai pelakon, beliau berlakon di samping Izreen Azminda dalam Tukar-Tukar Menu (2017).
Korma Daging

Korma Daging ,adalah hidangan kari yang harum dan beraroma, berasal dari India. .Kuah dapat dibuat dari minyak sapi, yogurt, susu krim (susu), kacang-kacangan yang dihaluskan, dan pasta biji-bijian, atau santan dan daging lembu Korma Dging secara tradisional disajikan dengan nasi, tetapi juga dipadukan dengan Roti canai di Aceh , Malaysiadan Singapura. Untuk hidangan lengkap, tambahkan acar sayuran atau timun raita yang menyegarkan.
Mi bandung

Mi bandung (مي باندوڠ) ialah masakan tradisional terkenal di Malaysia yang berasal daripada Muar, Johor.
Perkataan 'bandung' di sini bererti 'berganda', 'berkembar' atau 'berpasangan' di mana sesuatu berganding atau bercampuran dengan sesuatu yang lain. Umpamanya seperti 'sirap bandung' untuk minuman susu digandingkan dengan sirap berperisa ros ataupun 'rumah berbandung' untuk rumah berkembar (semi-D). Manakala, daerah Muar diketahui dan dikenali ramai sebagai tempat asalnya mi bandung.
Mi bandung pada asalnya adalah masakan gandingan mi kuning dan telur ditambah dengan kuah pekat yang dibuat daripada ramuan campuran cili, tumisan bawang bersama rempah ratus, belacan dan udang kering. Ia kemudiannya ditambah baik dengan bahan-bahan seperti udang, daging, kek ikan dan sayuran. Sajian versi khas ("spesial") telah dihasilkan mengikut peredaran masa dengan penambahan bahan seperti udang galah, udang karang ("lobster") atau tulang kaki lembu yang dikenali juga sebagai "gear box".
Ia juga lebih lazim dikenali sebagai 'mi bandung Muar' yang telah menjadi makanan terkenal dan kegemaran di merata Malaysia juga termasuk negara jiran Singapura, namun masih diakui dan diketahui umum bahawa mi bandung asli Muar adalah yang terbaik dan terpilih untuk dijamah. Ia juga dikatakan kegemaran Sultan Johor, Sultan Ibrahim, mantan Presiden Singapura, S R Nathan dan juga jurumasak selebriti antarabangsa serta usahawan restoran, Chef Wan.
Mi bandung tidak seharusnya dikelirukan dan disalah anggap berasal atau berkaitan dengan Bandung, suatu tempat di Indonesia kerana kedua-duanya tiada hubungan langsung meskipun namanya digelar sedemikian.
Kangkung goreng

Kangkung goreng (Jawi: ‏كڠكوڠ ڬوريڠ‎‎) ialah hidangan sayur-sayuran Asia kangkung yang digoreng kilas (Ipomoea aquatica). Ia hidangan sayuran Asia yang popular, yang biasanya terdapat di seluruh Asia Timur dan Tenggara; dari masakan Sichuan dan Kantonis di China, ke masakan Vietnam, Malaysia, Singapura dan Indonesia. Akibatnya, ia dikenali dengan banyak nama; seperti tumis kangkung atau cah kangkung di Indonesia, kangkung goreng di Malaysia, rau muống xào di Vietnam, xin cai goreng kilas (空心菜), tung choy atau ong choy goreng kilas (通 菜) di China.
Kangkung goreng adalah salah satu hidangan sayuran yang paling mudah, paling senang, dan juga sayur-sayuran termurah di Asia, yang menyumbang kepada popularitinya. Kangkung tumbuh di perairan, sungai, tasik dan rawa tropika Asia Tenggara dan Selatan China. Bawang putih dan bawang merah atau bawang akan ditumis dalam minyak goreng, kemudian kangkung yang sudah dibersihkan dan dipotong dimasukkan, digoreng dalam kuali dengan api yang kuat dengan hanya sedikit minyak. Goreng kilas akan melayurkan sayuran. Sos perasa ditambah mengikut setiap pilihan dan resipi. Sesetengah mungkin menambah kepingan lada merah untuk rasa pedas, sementara udang segar atau kering mungkin ditambah untuk rasa. Resipi lain mungkin menambah tauhu cincang.
Kangkung goreng mungkin berbeza-beza mengikut bumbunya. Bayam air goreng boleh diperisakan dengan bawang putih, lada hitam, sos ikan, kicap, sos tiram, atau lada pedas, taucu, belacan atau sos lain. Versi Vietnam suka sos ikan untuk perasa, sedangkan versi Indonesia dan Malaysia menggemari belacan. Versi Filipina sering menggunakan campuran perisa sos cuka, serupa dengan asas sos yang terkenal dengan hidangan adobo. Resipi Cina Selatan mungkin menyukai sos tiram atau tauhu peram (腐乳). Di Jawa Barat, versi Cina Indonesia, bagaimanapun, menggemari penggunaan taucu sebagai pes.
Kangkung yang digoreng dengan belacan (belacan atau terasi) disebut kangkung belacan, kangkong belacan atau cah kangkung terasi. Ia hidangan sayuran yang popular di Malaysia, Singapura dan Indonesia.
Senarai masakan Asia

Ini adalah senarai masakan Asia mengikut wilayah. Masakan Satu adalah gaya ciri-ciri amalan dan tradisi memasak, biasanya dikaitkan dengan budaya atau wilayah tertentu. Asia, iaitu benua yang terbesar dan paling ramai penduduk, mempunyai banyak masakan yang hebat.
Masakan Asia Timur telah berkembang dengan penggunaan biasa minyak, lemak dan sos dalam penyediaan hidangan (dengan pengecualian ketara masakan Jepun).
Masakan Asia Tenggara – merangkumi penekanan terhadap hidangan mudah disediakan dengan komponen yang kuat beraroma yang mempunyai perisa seperti limau dan herba seperti pudina, ketumbar dan selasih. Bahan-bahan rantau ini berbeza dengan masakan Asia Timur, menggantikan sos ikan untuk sos soya dan memasukkan bahan-bahan seperti lengkuas, asam jawa dan serai. Kaedah memasak termasuk keseimbangan goreng kilas, rebus dan kukus.
Seri kaya (jem)

Seri kaya (Jawi: ‏سري كاي‎‎) atau juga dipanggil sekaya atau hanya kaya (bahasa Inggeris: Coconut jam), merujuk kepada sejenis sapuan manisan yang dimakan bersama roti. Ia diperbuat daripada campuran santan, gula dan telur. Seri kaya terkenal di Asia Tenggara, khususnya di Indonesia, Malaysia dan Singapura. Perkataan kaya dalam bahasa Melayu itu sendiri membawa kepada tekstur jem yang pekat dan manis.
Gula dan air dicampurkan dan dipanaskan dengan api perlahan bagi menghasilkan gula hangus. Apabila gula menjadi kekuningan , masukkan santan pekat dah kacau sebentar hingga gula larut. Selepas itu biarkan adunan sehingga betul-betul sejuk.
Apabila adunan santan dan gula hangus tadi sudah betul-betul sejuk, masukkan kuning telur, tepung kastard dan daun pandan. Kacau di atas api yang sederhana hingga mendidih. Bila sejuk kaya akan menjadi pekat.
Aku Kaya

Kumpulan Aku Kaya(XS) ialah sebuah kumpulan lawak yang dianggotai oleh bekas ahli daripada Kumpulan Senario iaitu Arwah Hamdan Ramli Ilya Buang dan Yassin.
Kumpulan Aku Kaya ditubuhkan secara tak sengaja ketika mereka bertiga terlibat sebagai pelakon dalam telefilem berjudul Aku Kaya pada 2002. Telefilem tersebut yang diedarkan dalam format VCD telah mendapat perhatian yang sangat menggalakkan ("jualan melebihi 100,000 unit") daripada para peminat komedi. Hasil populariti Aku Kaya dalam masa yang singkat itu telah diteruskan pula dengan penerbitan filem Aku Kaya The Movie pada 2003. Pada 2004, sebuah lagi telefilem Aku Kaya Giler susulan telah diterbitkan dalam format VCD.
Aku Kaya The Movie

Aku Kaya The Movie merupakan sebuah filem Malaysia yang dilakonkan oleh Kumpulan Aku Kaya pada tahun 2003 selepas kejayaan VCD, Aku Kaya yang terjual lebih 100,000 unit.
Kumpulan Aku Kaya terdiri daripada bekas ahli dari Kumpulan Senario, iaitu Hamdan Ramli, Ilya Buang dan Yassin Yahya.
Templat:Spoiler
Filem ini memaparkan kisah tiga beradik, Yassin, Yassan dan Yassun yang terjumpa sebuah naskah lama peninggalan arwah ayah mereka. Naskah tersebut mengandungi salasilah keturunan keluarga mereka sejak dari zaman batu, zaman lanun, zaman Jepun, hinggalah ke zaman kini. Naskah tersebut juga mengandungi rahsia tentang kewujudan pedang hikmat yang menjadi rebutan semua orang. Dengan menggunakan wang yang telah dimenangi sebelum ini (kesinambungan dari VCD Aku Kaya), tiga beradik itu merakamkan perjalanan salasilah keluarga mereka.
Pineapple tart

Pineapple tart is a small, bite-size tart filled or topped with pineapple jam, commonly found throughout different parts of Southeast Asia such as Indonesia (kue nastar), Malaysia (Baba Malay: kueh tae or kuih tair, Malay language: kuih tat nanas; Jawi: تت نانس/ننس‎), Brunei and Singapore in various forms.
The pineapple tart may have been invented in the 16th century. This is around the time the pineapple, a fruit native to South America, was introduced to Asia and the Malay Peninsula by Portuguese merchants.
The pastry consists of a large proportion of butter and egg yolk, and some corn starch, giving it a rich, buttery, tender and melt-in-the-mouth texture. The pineapple jam is usually made through a slow reduction of grated fresh pineapple that is caramelized with a mix of sugar and spices, usually cinnamon, star anise and cloves.
Typical shapes include a flat, open tart topped with pineapple jam under a lattice of pastry, rolls filled with jam that are open at the ends, and jam-filled spheres or elongated shapes.
In Indonesia, it is called nastar which is contraction of nanas tart (Ananas or pineapple tart), is a popular cookie or kue kering during festive occasions of Lebaran, Natal and Imlek. Just like many of Indonesian kue kering (cookies), its origin comes from the Dutch influence on Indonesian pastry, cake and cookies tradition. Most nastar is made as a round shape with a diameter of about 2 cm. The pineapple jam is filled inside instead of spread on top.
Considered a "festive cookie", pineapple tarts are especially popular during Hari Raya, Chinese New Year and Deepavali celebrations in Singapore and Malaysia. They are also sold all year round by commercial bakeries and souvenir stores serving tourists.
The Taiwanese version of pineapple tart is known as fènglísū (鳳梨酥). The filling is fully enclosed within a rectangular tart. Generally the taste is sweet due to sugar added. However, many bakers add or even substitute pineapple with winter melon to make the jam less tart as well giving a less fibrous texture to the filling.
In Australia the term often refers to a variation on the Neenish Tart, with pineapple jam below the filling, and passionfruit icing.
Joray Fruit Rolls

Joray Fruit Rolls are an apricot-based fruit snack produced by Joseph Shalhoub & Son, Inc, founded 1886 by George Shalhoub after immigrating from Lebanon. Joray Fruit Rolls were developed by Louis Shalhoub in the 1970s and have been produced in New York City since then. The fruit roll is a derivative of the Levantine confection, amardeen, a thick paste made from dried apricots. Made from real fruit, these fruit leather products are fat-free and kosher.
Joray Fruit Rolls come in 10 different flavors.
List of bread rolls

This is a list of bread rolls and buns. A bread roll is a small, often round loaf of bread served as a meal accompaniment (eaten plain or with butter). A roll can be served and eaten whole or cut transversely and dressed with filling between the two halves. Rolls are also commonly used to make sandwiches similar to those produced using slices of bread. A bun is a small, sometimes sweet, bread, or bread roll. Though they come in many shapes and sizes, they are most commonly hand-sized or smaller, with a round top and flat bottom.
There are many names for bread rolls, especially in local dialects of British English. The different terms originated from bakers, who labelled different bread rolls depending on how they made the dough and how they were cooked. Over time, most people have come to use one name to refer to all similar products regardless of whether or not it is technically correct by the old terms.
Clorot

Clorot, celorot, cerorot, or jelurut is an Indonesian traditional sweet snack (kue or kuih) made of sweet and soft rice flour cake with coconut milk, wrapped with janur or young coconut leaf in cone shape. It is a popular traditional sweet snack commonly found in Brunei, Indonesia, and Malaysia.
In Java, it is known as clorot or celorot, and commonly associated with Javanese traditional jajan pasar (market munchies). In Bali and Lombok islands of Indonesia, it is known as cerorot. In Brunei and in the Malaysian states of Sabah, it is known as celurut or jelurut.
Gula jawa (palm sugar), pandan leaf, salt and water are boiled until done and mixed with coconut milk. This sweet liquid then being poured upon rice flour and sago or tapioca flour, and mixed evenly. The janur or young coconut leaf rolled to form a long cone, similar to a small trumpet, secured and arranged upright. The thick-liquid sweet dough then filled into this coconut leaf cones until three-quarter full. Then the top section is filled with the mixture of coconut milk, rice flour and salt. These filled cones then being steamed for about 15 minutes until the dough inside the cone are cooked and hardened.
Lekor

Keropok lekor (Malay pronunciation: [kəropoʔ lekor]; Jawi: ‏كروڤوق ليكور‎) is a traditional Malay fish cracker snack originating from the state of Terengganu, Malaysia. It is made from fish and sago flour and seasoned with salt and sugar. It is slightly greyish and gives off a fishy taste and smell which becomes more prominent as it cools down after frying. The word lekor is said to be derived from a Terengganu Malay word meaning "to roll".
It is usually made by grinding fish or vegetables into a paste, mixing it with sago, and then deep-frying it. It comes in three main forms: lekor (long and chewy), rebus (steamed), and keping (thin and crispy).
There are two types of keropok lekor which are the keropok lekor goreng and keropok lekor rebus - the former are shaped like sausages with a chewy texture and fried whereas the latter is boiled. Keropok lekor should not be confused with keropok keping.
The snack is eaten with special homemade chili blends that are particular to Terengganu and sold there; though modern innovations like adding mayonnaise and cheese sauce (the combination known locally as "keropok cheese") may also be available.
Econsave

Econsave is a supermarket chain in Malaysia owned by Econsave Cash & Carry Sdn. Bhd. It was founded in 1955 by the Lai family as a sundry store in Klang, Selangor. Econsave is also known to manufacture "Econsave" and "E&S" branded goods.
As of 2021, Econsave is the largest chain of supermarket/hyper market in Malaysia with over 90 branches peninsula Malaysia, Sabah and Sarawak. A significant portion of the locations are located in peninsula Malaysia with growing presence in Sabah and Sarawak.
The history of Econsave began with a wooden sundry shop in Port Klang more than 60 years ago. In the home state of Selangor, Econsave has the largest and most extensive network of branches in all the main towns in Malaysia.
Sprite Remix

Sprite Remix is a line of "remixed" colorless caffeine-free sodas and drink-flavoring packets made by The Coca-Cola Company. Although based on Sprite, this lineup of 3 flavors each had a different flavor from the original. It was discontinued in 2005 in the United States. In the spring of 2015, the Tropical Sprite Remix flavor was reintroduced under the name Sprite Tropical and renamed Sprite Tropical Mix a year later.
There were three flavors introduced in different years.
Coca-Cola also had a do-it-yourself promotion, where it offered free 1.25 ounce (36.9 ml.) flavor packets, which consumers use to pour them into their Sprite. There were three flavors, which are grape, vanilla, and cherry.
Sprite Tropical Remix was re-released as Sprite Tropical in the spring of 2015. Sources on Twitter, Facebook, and Instagram have shown it popping up in the eastern United States, with eBay listings also appearing.
After a limited-roll out in spring 2015 and no public mention from Coca-Cola, the official Sprite website was updated showing another re-release for Sprite Tropical Remix, which was renamed to Sprite Tropical Mix on February 29, 2016. The new bottle label shows that the tropical flavors are lemon/lime, strawberry, and pineapple.
In 2018, Sprite introduced a similar drink, 'MIX by Sprite Tropic Berry, exclusive to McDonald's restaurants. Along with the base lemon-lime flavor, Tropic Berry includes a blend of strawberry, orange, and pineapple flavor.
In 2019, The Coca-Cola Company updated the Sprite logo and thus redesigned their packaging, replacing the drink's former retro branding with the same simplistic branding used in other flavors in the Sprite lineup.