davidanugraha/M4-RAG huggingface dataset:
Aframomum corrorima

Aframomum corrorima is a species of flowering plant in the ginger family, Zingiberaceae. It is an herbaceous perennial that produces leafy stems 1–2 meters tall from rhizomatous roots. The alternately-arranged leaves are dark green, 10–30 cm long and 2.5–6 cm across, elliptical to oblong in shape. Pink flowers are borne near the ground and give way to red, fleshy fruits containing shiny brown seeds, which are typically 3–5 mm in diameter.
The spice, known as Ethiopian cardamom, false cardamom, or korarima, is obtained from the plant's seeds (usually dried), and is extensively used in Ethiopian and Eritrean cuisine. It is an ingredient in berbere, mitmita, awaze, and other spice mixtures, and is also used to flavor coffee. Its flavor is comparable to that of the closely related Elettaria cardamomum or green cardamom. In Ethiopian herbal medicine, the seeds are used as a tonic, carminative, and laxative.
The plant is native to Tanzania, western Ethiopia (in the vicinity of Lake Tana and Gelemso), southwestern Sudan, western Uganda. It is cultivated in both Ethiopia and Eritrea, although the fruits are typically harvested from wild plants. The dried fruits are widely sold in markets and are relatively expensive, while fresh fruits are sold in production areas.
In dried seeds and pods, the major oil components are 1,8-cineole (eucalyptol) and (E)-nerolidol. In fresh seeds, the major component of the essential oil is 1,8-cineole, followed by sabinene and geraniol. In fresh pods, the major oil constituents are γ-terpinene, β-pinene, α-phellandrene, 1,8-cineole, and p-cymene.
चांदुर बाजार तालुका

चांदुर बाजार हा भारताच्या महाराष्ट्र राज्यातील अमरावती जिल्ह्याचा एक तालुका आहे.चांदुर बाजार तालुका हा गुळाची बाजारपेठ म्हणून सुद्धा प्रसिद्ध आहे..तसेच महिनाभर चालणारी बहिरम यात्रा तालुक्यात प्रसिद्ध आहे..
रोखे बाजार

रोखे बाजार किंवा शेअर बाजार (इंग्लिश: Stock exchange, स्टॉक एक्सचेंज) ही समभाग, रोखे, बाँड इत्यादी वित्तीय घटकांच्या खरेदी-विक्रीचे व्यवहार घडवणारी आर्थिक संस्था आहे. येथे शेअर दलाल व व्यापारी रोख्यांची देवाण-घेवाण करतात. रोखे बाजार हा समभाग बाजार ह्या मोठ्या आर्थिक संस्थेचा एक घटक आहे. रोखे बाजारामधील व्यवहार स्थावर वास्तूमध्ये पार पाडले जातात.
रोखे बाजार म्हणजे सर्व सहभागी घटकांदरम्यान परस्परसंबंध असलेली अशी व्यवस्था असते. हिच्याद्वारे खालील गोष्टी सुकर होतात :
बाजार (चित्रपट)

बाजार ( इंग्लिश: Market ) हा १९८२ चा सागर सरहदी दिग्दर्शित भारतीय नाटक चित्रपट असून त्यात नसीरुद्दीन शाह, फारुख शेख, स्मिता पाटील आणि सुप्रिया पाठक यांनी भूमिका केल्या आहेत.
हैदराबाद येथील कथानकावर आधारित हा चित्रपट, भारतातील वधू खरेदीच्या समस्येवर प्रकाश टाकतो. चित्रपटात एका तरुण मुलीला तिच्या गरजू पालकांनी आखाती देशांतील श्रीमंत परदेशी भारतीयांना विकल्याची शोकांतिका आहे.
भारतीय सर्वसाधारण विमा निगम

भारतीय सर्वसाधारण विमा निगम ही सर्वसाधारण विमा क्षेत्रात अधिक पारदर्शकता यावी तसेच ग्राहकांना चांगली आणि विश्वासार्ह सेवा मिळावी यासाठी १९७३ साली स्थापना करण्यात आलेली नियामक संस्था आहे.
शाकाहार

शाक/भाजी, हिरव्या वा वाळलेल्या वनस्पती, बिगरमांस (दुग्धजन्य पदार्थ) इत्यादीच फक्त ज्यांच्या आहारात आहे ते (बहुधा सस्तन) प्राणी. शाकाहारी अन्नासाठी ते बंदिस्त केलेल्या पिशवी-डबा इत्यादींच्या वेष्टनावर तसे नमूद करणे अनिवार्य असते. वेष्टनावर पुरशी जागा नसेल तर त्यावर एक हिरव्या रंगाची पट्टी किंवा हिरव्या रंगाचे भरीव वर्तुळ असले तरी काम भागते.
शाकाहारी अन्नपदार्थांमध्ये विविध प्रकारची धान्ये, कडधान्ये, तेले, मसाल्याचे पदार्थ इत्यादींचा समावेश होतो.
चपाती/पोळी,
पुरणपोळी,
भाकरी - ज्वारीची / बाजरीची / नाचणीची / तांदळाची
या लेखामध्ये भाजीपाला याअंतर्गत उल्लेख असलेल्या सर्व प्रकारच्या पदार्थांची भाजी.
पांढरा भात
फोडणीचा भात
मसाले भात
नारळी भात
पुलाव
बिर्याणी
आमटी, कढी
काकडीची कोशिंबीर
टोमॅटोची कोशिंबीर
कारळे चटणी
जवस चटणी
लिंबाचे लोणचे
कैरीचे लोणचे
हळदीचे लोणचे
माईनमुळ्याचे लोणचे
पापड - उडीदाचे / बटाट्याचे / मुगाचे / तांदळाचे
कुरडई
भजी
साखर
गुळ
काकवी
ऑक्टोबर २०

ऑक्टोबर २० हा ग्रेगरी दिनदर्शिकेनुसार वर्षातील २९३ वा किंवा लीप वर्षात २९४ वा दिवस असतो.
ऑक्टोबर १८ - ऑक्टोबर १९ - ऑक्टोबर २० - ऑक्टोबर २१ - ऑक्टोबर २२ - ऑक्टोबर महिना
सप्टेंबर २४

साचा:सप्टेंबर२०२५
सप्टेंबर २४ हा ग्रेगरी दिनदर्शिकेनुसार वर्षातील २६७ वा किंवा लीप वर्षात २६८ वा दिवस असतो.
सप्टेंबर २२ - सप्टेंबर २३ - सप्टेंबर २४ - सप्टेंबर २५ - सप्टेंबर २६ - सप्टेंबर महिना
जून ६

जून ६ हा ग्रेगरी दिनदर्शिकेनुसार वर्षातील १५७ वा किंवा लीप वर्षात १५८ वा दिवस असतो.
जून ४ - जून ५ - जून ६ - जून ७ - जून ८ (जून महिना)
व्यंकटेश दिगंबर माडगूळकर

व्यंकटेश दिगंबर माडगूळकर (जन्म : माडगूळ, ५ एप्रिल १९२७; - २७ ऑगस्ट |२००१) हे मराठी लेखक, चित्रकार वं स्वातंत्र्य सैनिक होते. त्यांनी कथा, कादंबऱ्या, प्रवासवर्णनांसह चित्रपटांसाठी पटकथाही लिहिल्या. व्यंकटेश माडगूळकर यांना शिकारीचा छंद होता.त्यांनी काही पुस्तके त्यांच्या जंगल भ्रमंतीच्या अनुभवांवर लिहिली आहेत.
व्यंकटेश माडगूळकर यांचा जन्म सांगली जिल्ह्यातील माडगूळचा. औपचारिक शिक्षण मॅट्रिकपर्यंतही झाले नाही. तथापि त्यांनी स्वप्रयत्नाने वाङ्मयाचा व्यासंग केला. इंग्रजी शिकून पाश्चात्य साहित्याचेही वाचन केले. मराठी कवी, गीतकार ग.दि. माडगूळकर यांचे हे धाकटे बंधू होत.
व्यंकटेश माडगूळकर हे आकाशवाणीवर ते दीर्घकाळ (१९५५-८५) नोकरीत होते.
आरंभी काही काळ पत्रकारिता केल्यानंतर ते १९५० च्या सुमारास व्यंकटेश माडगूळकर मुंबईस आले आणि मराठी चित्रसृष्टीत पटकथालेखन करू लागले. तत्पूर्वी 'माणदेशी माणसे' (१९४९) हा त्यांचा कथासंग्रह प्रसिद्ध झाला होता. त्यातील व्यक्तिरेखांतून त्यांनी ग्रामीण माणसाचे जे अस्सल आणि जिवंत दर्शन घडविले, ते तोवरच्या मराठी सहित्याला अनोखे होते. अद्भुतता, स्वप्नरंजन, कल्पनारम्यता ह्यांच्या ह्या पकडीतून सुटलेल्या वास्तववादी ग्रामीण साहित्यकृतींचा आरंभ त्यांच्या ह्या कथासंग्रहापासून झाला. त्यानंतर गावाकडच्या गोष्टी (१९५१), हस्ताचा पाऊस (१९५३), सीताराम एकनाथ (१९५१), काळी आई (१९५४), जांभळीचे दिवस (१९५७) ह्यांसारखे त्यांचे कथासंग्रह प्रसिद्ध झाले. त्यांच्या कथांचे अनुवाद डॅनिश, जर्मन, जपानी आणि रशियन अशा विविध जागतिक भाषांत झालेले आहेत.
ग्रामीण कथेप्रमाणेच ग्रामीण कादंबरीच्या संदर्भातही त्यांनी मोलाची कामगिरी बजावली. बनगरवाडी (१९५५), वावटळ (१९६४), पुढचं पाऊल (१९५०), कोवळे दिवस (१९७९), करुणाष्टक (१९८२), आणि सत्तांतर (१९८२), ह्या त्यांच्या कादंबऱ्या उल्लेखनीय आहेत.
व्यंकटेश माडगूळकर हे १९४२ च्या स्वातंत्र्यलढ्यात सहभागी झाले होते. 'कोवळे दिवस' ह्या कादंबरीत अशाच एका कोवळया स्वातंत्र्यसैनिकाचे अनुभव आहेत.
'पुढचं पाऊल' ही त्यांच्याच एका कथेवरून त्यांनी लिहिलेली कादंबरी. एका दलित कलावंताच्या जीवनावरील ह्या कादंबरीत त्याच्यावरील अन्याय त्याबद्दची त्याची चीड आणि पुढचे पाऊल टाकून प्रगतीचा मार्ग शोधण्याची दलित मनाची धडपड दाखाविली आहे.
व्यंकटेश माडगूळकरांनी नाटकेही लिहिली, 'तू वेडा कुंभार', 'सती', 'पति गेले गं काठेवाडी' ही त्यातील काही विशेष उल्लेखनीय होत. 'कुनाचा कुनाला मेळ न्हाई' आणि 'बिनबियांचे झाड' ही त्यांनी लिहिलेली लोकनाट्येही गाजली.
'प्रवास एक लेखकाचा' हे व्यंकटेश माडगूळकरांचे आत्मचरित्र आहे.
व्यंकटेश माडगूळकर यांच्या ४१ पुस्तकांचे पुण्यातील मेहता प्रकाशनकडून १८ मे २०१२ रोजी नव्याने प्रकाशन झाले.
व्यंकटेश माडगूळकरांच्या अनेक पुस्तकांना महाराष्ट्र राज्य सरकारचे पुरस्कार लाभले. त्यांत 'गावाकडील गोष्टी', 'काळी आई' ह्यांसारखे कथासंग्रह, 'बनगरवाडी' ही कादंबरी आणि 'सती' ही नाट्यकृती ह्यांचा अंतर्भाव होतो.
चितळे बंधू मिठाईवाले

चितळे बंधू मिठाईवाले हा एक भारतीय खाद्यपदार्थ उद्योग आहे जो 150 दशलक्ष पेक्षा जास्त अमेरिकन डॉलर किंमत असलेल्या चितळे ग्रुप ऑफ इंडस्ट्रीजचा एक भाग आहे. रघुनाथ भास्कर चितळे (भाऊसाहेब) आणि नरसिंह भास्कर चितळे (राजाभाऊ) १९५०मध्ये चितळे ग्रुप ऑफ इंडस्ट्रीजची उपकंपनी म्हणून सुरुवात केली होती.
त्यांचे पहिले आउटलेट बाजीराव रोड, पुणे (त्यावेळचे पूना) शहरात उभारण्यात आले. जरी त्याचे आउटलेट्स महाराष्ट्रातील मोठ्या शहरांपुरते मर्यादित असले तरी, उत्पादने संपूर्ण भारतात वितरीत केली जातात. वर्षानुवर्षे, चितळे बंधू नमकीन (विशेषतः बाकरवड्या) आणि मिठाई बनवण्यासाठी ओळखले जातात. हे नमकीन अमेरिका, सिंगापूर आणि इस्रायल सारख्या देशांमध्ये निर्यात करण्यासाठी देखील ओळखले जाते. ब्रँड मेनूमध्ये साठ वेगवेगळ्या प्रकारच्या मिठाई आणि चाळीस वेगवेगळ्या प्रकारच्या नमकीन असतात. एंटरप्राइझची सरासरी उलाढाल सुमारे 500 कोटी रुपयांची आहे आणि संपूर्ण भारतातील 40 पेक्षा जास्त किरकोळ स्टोर्स आणि 1,00,000 पेक्षा जास्त किरकोळ विक्रेत्यांमध्ये विक्री होते. आज हा व्यवसाय दुसऱ्या पिढीतील भागीदार माधव, श्रीकृष्ण आणि संजय आणि तिसऱ्या पिढीतील भागीदार केदार आणि इंद्रनील चालवतात.
चितळे बंधू मिठाईवाले यांनी 2021 मध्ये त्यांच्या ग्राहकांच्या व्यापक मागण्या पूर्ण करण्यासाठी नवीन ब्रँड तयार केले आहेत: 1. चितळे बंधू एम स्क्वेअर: माइंडफुल आणि माउथफुल. ग्राहकांना शुगर्स, ग्लूटेन फ्री, डेरी फ्री श्रेणीतील उत्पादनांचा समावेश नसलेल्या अन्नपदार्थांच्या आरोग्यदायी निवडी उपलब्ध करून देणे हे त्याचे उद्दिष्ट आहे. 2. चितळे बंधू बिंज बार : बिंगेबार ही चितळे बंधू यांनी भारतीय स्नॅक्स सोयीस्कर बार स्टाइल पॅकेजिंगमध्ये प्रवेशयोग्य बनवण्याच्या दिशेने डिझाइन केलेली एक अभिनव संकल्पना आहे.
दीपक फर्टिलायझर्स अँड पेट्रोकेमिकल्स कॉर्पोरेशन लिमिटेड

दीपक फर्टिलायझर्स अँड पेट्रोकेमिकल्स कॉर्पोरेशन लिमिटेड (DFPCL) ही औद्योगिक आणि कृषी रसायने, पीक पोषक आणि खते यांची भारतीय उत्पादक आहे.
कंपनीची स्थापना १९७९ मध्ये गुजरातमधील जैन कुटुंबात जन्मलेल्या चिमणलाल मेहता यांनी प्रायव्हेट लिमिटेड कंपनी म्हणून केली आणि १९८२ मध्ये पब्लिक लिमिटेड बनली. कंपनीने १९९० पासून "महाधन" या ब्रँड नावाने खतांची विक्री केली आहे.
जानेवारी 2018 मध्ये, कंपनीने राष्ट्रीय कंपनी कायदा न्यायाधीकरण (NCLT) च्या मंजुरीनंतर पुनर्रचना केली आणि संपूर्ण मालकीची उपकंपनी स्मार्टकेम टेक्नॉलॉजीस् लिमिटेड ची स्थापना केली ज्यामध्ये खत आणि तांत्रिक अमोनियम नायट्रेटचे पोर्टफोलिओ समाविष्ट होते. जुलै २०१८ मध्ये, स्मार्टकेमने महाराष्ट्र आणि गुजरातमध्ये त्यांच्या नव्याने लाँच केलेल्या सेंद्रिय कंपाऊंड लेपित NPK कॉम्प्लेक्स (नत्रवायू (एन), स्फूरद (पी), आणि पलाश (के)) आणि "महाधन स्मार्टटेक" म्हणून ब्रँड केलेल्या ३५००० टन विक्रीची नोंद केली.
कंपनीच्या उत्पादनांमध्ये नायट्रिक ऍसिड, लो-डेन्सिटी प्रिल्ड अमोनियम नायट्रेट, अमोनियम नायट्रोफॉस्फेट (ANP), मिथेनॉल आणि मिथेनॉल-आधारित रेजिन्स, ड्राय आइस, आयसोप्रोपाइल अल्कोहोल (IPA) आणि थ्रोस न्यूक्लिक ॲसिड (TNA) यांचा समावेश आहे.DFPCL मिथेनॉलचे उत्पादन करणाऱ्या पाच प्रमुख भारतीय कंपन्यांपैकी एक आहे.
DFPCL तांत्रिक अमोनियम नायट्रेट (TAN) चे उत्पादक देखील आहे, जे कृषी आणि रासायनिक उद्योगांमध्ये आणि खाण आणि पायाभूत सुविधा उद्योगांमध्ये स्फोटक म्हणून वापरले जाते. २०१४ पर्यंत, रशिया आणि युक्रेनमधून TAN ची सैल स्वरूपात आयात जास्त होती. TAN चा वापर समाजकंटक आणि नक्षलवाद्यांनी दहशतवादाशी संबंधित क्रियाकलापांमध्ये इंधन तेलाच्या संयोगाने स्फोटक उत्पादन ANFO तयार करण्यासाठी केला आहे. TAN उत्पादन आणि पुरवठ्यावरील नियंत्रण आणि मार्गदर्शक तत्त्वे सरकारने कडक केली आहेत. इंडियन अमोनियम नायट्रेट मॅन्युफॅक्चरर्स असोसिएशन (IANMA) च्या मते, 2012 मध्ये भारतातील TAN मार्केट वर्षाला सुमारे ६५०-७०० हजार टन होते; आणि DFPCL ने २०० हजार टनांची विक्री केली, जरी त्यांची स्थापित क्षमता प्रति वर्ष सुमारे 500 टन होती. कठोर सरकारी नियमांचे पालन करून, DFPCL ने TAN वाहतूक करणाऱ्या ट्रकसाठी चांगली पाळत ठेवण्यासाठी GPS प्रणाली सुरू केली आहे.
कंपनीचे पुणे, महाराष्ट्र येथे कॉर्पोरेट आणि नोंदणीकृत कार्यालय आहे आणि भारतातील विविध ठिकाणी चार उत्पादन प्रकल्प आहेत:
कंपनीचे पुणे, महाराष्ट्र येथे क्रिएटीसिटी नावाचा मॉल आहे, क्षेत्रात ज्याची जागा १० एकर (४.० ha) हेक्टर ) पेक्षा जास्त आहे. पूर्वी इशान्या या मॉलचे नाव २०१८ मध्ये बदलण्यात आले. २०१८ च्या सुधारणेपूर्वी, ज्याची किंमत सुमारे १० कोटी (US$२.२२ दशलक्ष), मॉल फर्निचरवर केंद्रित आहे. मॉलमध्ये आता घरातील सामान, खाद्यपदार्थ, पेये, मनोरंजन आणि खेळांची विक्री करणारी सुमारे १०० दुकाने आहेत.
२००५ च्या पावसाळ्यात आलेल्या पुरामुळे तळोजा प्लांट बुडाल्याने कंपनी बंद पडली होती. मे २०१४ मध्ये, खत विभागाच्या विनंतीवरून, पेट्रोलियम मंत्रालयाने तळोजा प्लांटला घरगुती नैसर्गिक वायूचा पुरवठा थांबवला, विनाअनुदानित पीक पोषक द्रव्ये तयार करण्यासाठी स्वस्त घरगुती गॅसचा वापर केला. या निर्णयाविरोधात डीएफपीसीएलने दिल्ली उच्च न्यायालयात धाव घेतली. डीएफपीसीएलने जून २०१५ मध्ये उत्पादनाचे आणखी नुकसान टाळण्यासाठी कच्चामाल म्हणून आयात केलेल्या RLNG चा वापर करण्यास सुरुवात केली.
हिंदुस्तान युनिलिव्हर

हिंदुस्तान युनिलिव्हर लिमिटेड ही एक ग्राहकोपयोगी वस्तू कंपनी आहे. या कंपनीचे मुख्यालय भारतातील मुंबई शहरात आहे. ही युनिलिव्हर या ब्रिटिश कंपनीची उपकंपनी आहे. त्याच्या उत्पादनांमध्ये खाद्यपदार्थ, शीतपेये, स्वच्छता करण्याची रसायने, वैयक्तिक काळजी उत्पादने, वॉटर प्युरिफायर आणि इतर ग्राहकोपयोगी वस्तूंचा समावेश आहे.
हिंदुस्तान युनिलिव्हर लिमिटेडची स्थापना १९३१ मध्ये हिंदुस्थान वनस्पती मॅन्युफॅक्चरिंग कंपनी नावाने करण्यात आली आणि १९५६ मध्ये काही उपकंपन्याच्या विलीनीकरणानंतर तिचे नाव हिंदुस्तान लीव्हर लिमिटेड असे करण्यात आले. कंपनीचे जून २००७ मध्ये हिंदुस्तान युनिलिव्हर लिमिटेड असे नामकरण करण्यात आले.
२०१९ पर्यंत, हिंदुस्तान युनिलिव्हरच्या पोर्टफोलिओमध्ये १४ श्रेणींमध्ये ४४ उत्पादनांचे ब्रँड होते. कंपनीचे १८,००० कर्मचारी आहेत आणि आर्थिक वर्ष २०१७-१८ मध्ये ₹३४,६१९ कोटींची विक्री झाली.
डिसेंबर २०१८ मध्ये, हिंदुस्तान युनिलिव्हर लिमिटेड ने ग्लॅक्सोस्मिथक्लाइनचा भारतातील ग्राहक व्यवसाय $३.८ अब्ज मध्ये १:४:३९ गुणोत्तर असलेल्या सर्व इक्विटी विलीनीकरण करारामध्ये संपादन करण्याची घोषणा केली. तथापि, GSKच्या ३,८०० कर्मचाऱ्यांचे एकत्रीकरण अनिश्चित राहिले कारण हिंदुस्तान युनिलिव्हर लिमिटेडने सांगितले की कर्मचाऱ्यांना करारामध्ये कायम ठेवण्यासाठी कोणतेही कलम नाही. एप्रिल २०२० मध्ये, हिंदुस्तान युनिलिव्हर लिमिटेडने सर्व कायदेशीर प्रक्रिया पूर्ण केल्यानंतर ग्लॅक्सोस्मिथक्लाइन कंझ्युमर हेल्थकेअरमध्ये विलीनीकरण पूर्ण केले.
हिंदुस्तान युनिलिव्हरचे कॉर्पोरेट मुख्यालय अंधेरी, मुंबई येथे आहे. कॅम्पस 12.5 एकर जमिनीवर पसरलेला आहे आणि 1,600 पेक्षा जास्त कर्मचारी आहेत. कर्मचाऱ्यांसाठी उपलब्ध असलेल्या काही सुविधांमध्ये सुविधा स्टोअर, फूड कोर्ट, व्यावसायिक आरोग्य केंद्र, एक व्यायामशाळा, क्रीडा आणि मनोरंजन केंद्र आणि बाल दिन देखभाल केंद्र यांचा समावेश आहे. कॅम्पसची रचना मुंबईस्थित आर्किटेक्चर फर्म कपाडिया असोसिएट्सने केली आहे.
कंपनीचे पूर्वीचे मुख्यालय बॅकबे रेक्लेमेशन, मुंबई येथे लीव्हर हाऊस येथे होते, जेथे ते 46 वर्षांहून अधिक काळ ठेवले होते.
हिंदुस्तान युनिलिव्हर रिसर्च सेंटर (एचयूआरसी) ची स्थापना 1966 मध्ये मुंबईत आणि युनिलिव्हर रिसर्च इंडिया 1997 मध्ये बेंगळुरूमध्ये करण्यात आली. 2006 मध्ये, कंपनीच्या संशोधन सुविधा बेंगळुरूमध्ये एकाच ठिकाणी आणल्या गेल्या.
हिंदुस्तान युनिलिव्हर ही साबण, चहा, डिटर्जंट आणि शाम्पू यांसारख्या 20 पेक्षा जास्त ग्राहक श्रेणींमध्ये उपस्थिती असलेली भारतीय ग्राहक उत्पादनांमध्ये बाजारपेठेतील आघाडीवर आहे आणि 700 दशलक्षाहून अधिक भारतीय ग्राहक तिची उत्पादने वापरतात. द इकॉनॉमिक टाईम्सच्या पुरवणी ब्रँड इक्विटीद्वारे 100 सर्वाधिक विश्वसनीय ब्रँड्स वार्षिक सर्वेक्षण (2014) च्या ACNielsen ब्रँड इक्विटी यादीमध्ये हिंदुस्तान युनिलिव्हर च्या सोळा ब्रँड्सचा समावेश आहे.
एबीपी समूह

आनंद बाजार पत्रिका (एबीपी) ग्रुप एक भारतीय मीडिया संगुटित व्यवसाय संस्था आहे ज्याचे मुख्यालय पश्चिम बंगालच्या कोलकाता येथे आहे. एबीपीची स्थापना १९२२ मध्ये झाली. आनंद पब्लिशर्स एबीपी समूहाचा विभाग आहे.
आनंद पुरस्कार हाऊस आनंद पुरस्कार प्रत्येक वर्षी बंगाली भाषेतील लेखकांना प्रदान करतात.
ॲक्सिस बँक

अ‍ॅक्सिस बँक लिमिटेड ही एक भारतीय खासगी क्षेत्राची बँक आहे जी अनेक प्रकारच्या आर्थिक उत्पादनांची सेवा देते. या बँकेचे मुख्य कार्यालय मुंबई, महाराष्ट्र येथे आहे. १ मार्च २०२० पर्यंत या बँकेचे देशभरात ४,८०० शाखा, १७,८०१ एटीएम आणि ४,९२७ रोख पुनर्वापर मशीन आणि नऊ आंतरराष्ट्रीय कार्यालये होत्या. या बँकेचे बाजार भांडवल 2.31 ट्रिलियन (US$५१.२८ अब्ज) (३१ मार्च २०२० रोजी). ही बँक मोठ्या आणि मध्यम आकाराच्या कंपन्यांना, एसएमई आणि किरकोळ व्यवसायांना वित्तीय सेवा देते.
आरबीएल बँक

आरबीएल बँक, पूर्वी रत्नाकर बँक म्हणून ओळखली जात होती, ही एक भारतीय खाजगी क्षेत्रातील बँक आहे ज्याचे मुख्यालय मुंबई येथे आहे आणि त्याची स्थापना १९४३ मध्ये झाली आहे. ती सहा अनुलंब सेवा देते: कॉर्पोरेट आणि संस्थात्मक बँकिंग, व्यावसायिक बँकिंग, शाखा आणि व्यवसाय बँकिंग, किरकोळ मालमत्ता, विकास बँकिंग आणि एक वित्तीय समावेशन, ट्रेझरी आणि वित्तीय बाजार ऑपरेशन्स. या शेड्यूल्ड कमर्शियल बँकेची स्थापना कोल्हापुरात झाली. या बँकेच्या देशात ११३हून अधिक शाखा असून, त्यांची १०६ एटीएम सेंटर्स आहेत.
६ ऑगस्ट, १९४३ मध्ये, रत्नाकर बँकेची स्थापना महाराष्ट्रातील प्रादेशिक बँक म्हणून कोल्हापूर आणि सांगली येथे दोन शाखांसह सांगली येथील बाबगोंडा भुजगोंडा पाटील आणि कोल्हापूर येथील गंगाप्पा सिद्धप्पा चौगुले यांनी केली. याने प्रामुख्याने कोल्हापूर-सांगली पट्ट्यातील लघु आणि मध्यम उद्योग (SME) आणि व्यावसायिक व्यापारी यांना सेवा दिली. रत्नाकर बँक लिमिटेड म्हणून १४ जून १९४३ रोजी कोल्हापूर जिल्ह्यात त्याचा समावेश करण्यात आला. १९५९ मध्ये, रिझर्व्ह बँक ऑफ इंडिया कायदा, १९३४ नुसार बँकेचे शेड्यूल्ड कमर्शियल बँक म्हणून वर्गीकरण करण्यात आले. या दशकात, तिला NH4 बँक म्हणून संबोधण्यात आले. १९७० मध्ये, त्याला भारतीय रिझर्व्ह बँक कडून बँकिंग परवाना मिळाला.
जुलै २०१० मध्ये, विश्ववीर आहुजा बँकेचे व्यवस्थापकीय संचालक आणि मुख्य कार्यकारी अधिकारी बनले. ऑगस्ट २०१४ मध्ये बँकेचे नाव बदलून आरबीएल बँक लिमिटेड करण्यात आले.
डिसेंबर 2019 पर्यंत, त्याच्याकडे 28 राज्ये आणि केंद्रशासित प्रदेशांमध्ये 372 शाखा आणि 394 ATMचे नेटवर्क आहे. त्यात 5,843 कर्मचारी आहेत.
2016 मध्ये, बँकेने मध्य प्रदेशातील चार जिल्ह्यांतील 25,000 व्यक्ती आणि 300 गावांना शिक्षण देण्यासाठी CDCच्या सहकार्याने Saksham नावाचा आर्थिक साक्षरता कार्यक्रम चालवला. 2013 मध्ये अहमदाबादमध्ये दुसरा सक्षम कार्यक्रम राबविण्यात आला.
2018 मध्ये, RBL बँकेने भारतातील पहिले वैयक्तिक क्रेडिट लाइन आधारित अॅप लाँच करण्यासाठी MoneyTap सह भागीदारी केली. त्याच वर्षी जूनमध्ये, कंपनीने घोषणा केली की त्यांनी मायक्रोलेंडर स्वाधार फिनसर्व्हमधील आपला हिस्सा 100 टक्क्यांपर्यंत वाढवला आहे.
RBL बँकेने CDC ग्रुप, मल्टिपल्स अल्टरनेट अॅसेट मॅनेजमेंट, एशियन डेव्हलपमेंट बँक आणि प्रेमजी इन्व्हेस्ट यासारख्या गुंतवणूकदारांकडून निधी उभारला आहे.
2010च्या दशकात, RBL बँकेने गुंतवणूकदारांकडून एकूण INR 4,000 कोटी उभारले. 2011 मध्ये INR 700 कोटी, 2013 मध्ये INR 376 कोटी, 2014 मध्ये INR 328 कोटी आणि 2016 मध्ये INR 488 कोटी उभे केले. जुलै 2017 मध्ये, RBL बँकेला अतिरिक्त INR 1680 कोटी उभारण्यासाठी बोर्डाची मंजूरी मिळाली.
डिसेंबर 2019 मध्ये, कंपनीने जाहीर केले की त्यांनी प्राधान्य इश्यूद्वारे 675 कोटी रुपये उभारले आहेत. ईस्ट ब्रिज कॅपिटल मास्टर फंड आणि डब्ल्यूएफ एशियन रिकॉनिसन्स फंड सारख्या गुंतवणूकदारांनी सहभाग घेतला.
ऑगस्ट 2020 मध्ये, कंपनीने जाहीर केले की त्यांनी प्राधान्य इश्यूद्वारे 1566 कोटी रुपये उभारले आहेत. बॅरिंग प्रायव्हेट इक्विटी एशिया ने याचे नेतृत्व केले होते ज्यात इतर गुंतवणूकदारांप्रमाणे ICICI प्रुडेन्शियल लाइफ, CDC ग्रुप आणि स्थानिक खाजगी इक्विटी कंपनी गाजा कॅपिटल यांचा समावेश होता.
बटाटा

बटाटा हे संपूर्ण जगात मोठ्या प्रमाणावर खाल्ले जाणारे जमिनीखाली येणारे एक पीक आहे. बटाटा हे त्याच्या रोपाचे खोड आहे.
बटाट्यापासून विविध उपवासाचे पदार्थ बनविले जातात. तसेच वाळवणीचे पदार्थ बनवतात. बटाटा हे कंदमूळ(तना) आहे.
त्याचे मुख्य प्रकार दोन, एक भाजीचा बटाटा आणि दुसरा चकत्या/काचऱ्या (वेफर्स), कीस, पापड वगैरे ज्याच्यापासून होतात तो बटाटे. ह्या दुसऱ्या प्रकारचे बटाटे महाराष्ट्रातील सातगाव पठारावर होतात. त्या बटाट्यांना तळेगाव बटाटा म्हणतात. पुण्यापासून ६० किलोमीटवरचे सातगाव पठार. सात गावांचे मिळून बनले आहे, म्हणून त्याला सातगाव पठार म्हणतात. इथले 'तळेगाव बटाटे' देशभरात प्रसिद्ध आहे. इथे वातावरण बटाटा पिकासाठी अत्यंत पोषक असल्याने या सातही गावात खरीप हंगामात सुमारे साडेदहा हजार एकरावर बटाटा पीक घेतले जाते. हे बटाटा पीक महाराष्ट्र राज्यात सर्वाधिक आहे.
बटाटा हे थंड हवामानातील पीक असून असेच हवामान त्याचे वाढीस पोषक असते. महाराष्ट्र राज्यात रब्बी हंगामात याचे अधिक उत्पादन येते. साधारणत: याची लागवड २५ ऑक्टोबर ते २५ नोव्हेंबर या दरम्यान करतात. पुढील थंडीचा काळ याचे वाढीस पोषक असतो.
बटाट्याची पाने सुमारे ९०% सुकल्यावर किंवा पिवळी पडल्यावर, बटाट्याच्या फांद्यांची जमिनीलगत छाटणी करतात. त्यानंतर बटाटे काढून ८-१० दिवस कडुनिंबाच्या पाल्याने अथवा कोरड्या गवताने झाकून त्यांना थंड जागी ठेवतात. मोठे, मध्यम बटाटे वेगळे करून, त्यांतील हिरवे, साल निघालेले, कीडग्रस्त व सडलेले बटाटे काढून टाकतात. चांगल्या बटाट्याची त्वरित विक्री न करता आल्यास ते शीतगृहात ठेवतात.
कंदिलपुष्प

कंदिलपुष्प तथा हनुमान बटाटा ही सेरोपेजिया (Ceropegia) गटातील वेलसदृष वनस्पती आहे. या प्रकारच्या अनेक वेली, छोट्या वनस्पती सह्याद्रीतल्या डोंगरदऱ्यांत फक्त पावसाळ्यात वाढतात.
या वनस्पतीची फुले हनुमानाच्या गदेसारखी असतात,आणि त्यांना जमीनीत एक बटाट्यासारखा कंद असतो. त्यामुळे त्यांना हनुमान बटाटा हे नाव आहे . फुले कंदिलासारखी असल्याने त्यांना कंदिलपुष्प असेही म्हणतात. स्थानिक लोक याला खरतुडी हमण या नावांनेही ओळखतात. या वनस्पती अत्यंत दुर्मिळ आहेत. कंदिलपुष्प वनस्पतींच्या वेगवेगळ्या जातींना वेगवेगळ्या रंगांची सुंदर फुले येतात. यातल्या काही जाती सुंगधीही आहेत. या वनस्पतींना चीक असतो आणि त्यांचे परागीभवन छोट्या कीटकांमार्फत होते. पावसाळ्यानंतर या वनस्पती मरून जातात अन् त्यांचा कंद फक्त जमिनीत शिल्लक राहतो. या कंदापासून पुढच्या वर्षी पुन्हा वनस्पती वाढते .
अन्य नावे : कंदील खरचुडी / कंदिलपुष्प / हनुमान गदा Scientific: Ceropegia vincifolia
सह्याद्रीच्या जवळ जवळ सर्वच डोंगरउतारांवर दिसणारी ही वेलवर्गीय वनस्पती आहे. छोट्या झुडपांवर ही पसरते. हा वनस्पतीसमूह आता नामशेष होण्याच्या मार्गाने प्रवास करतो आहे. लोक याचे कंद काढून खातात आणि त्यामुळे ह्यांचे अस्तित्त्व धोक्यात आले आहे. कासच्या पठारावर आणि मेळघाटच्या अरण्यात दर पावसाळ्यात कंदिलपुष्पाची फुले पहायला मिळतात.
पुरी

पुरी हा बव्हंशी गव्हाच्या पिठापासून तेलात तळून केलेला भारतातील एक खाद्यपदार्थ आहे. पुरी बरोबर बटाटा भाजी बरोबरआवडीने खातात. याच पुऱ्या साखरेच्या पाका मध्ये भिजवत ठेवून गोड पुरी म्हणून खाता येते.
भजी

भजे (अनेक वचन भजी) हा एक खाद्यपदार्थ आहे. बऱ्याच भाजा तसेच बरीच पीठे वापरून भजी करता येतात. गूळ वापरून केलेल्या गोड भज्यांना गुलगुले म्हणतात.
पण साधारण पणे भजी म्हंटले की डोळ्यासमोर येतात. चमचमीत, झणझणीत आणि कुरकुरीत कांंदा भजी, मुंगभजी, बटाटा भजी. हे सर्वात जास्त आवडीनेे खाल्ल्ले जाणाारे प्रकार.
काप केलेले कांदे/बटाटे हरबऱ्याच्या पिठात बुडवून तळल्यावर भजी बनतात. कांद्या-बटाट्याऐवजी अन्य भाज्याही चालतात. ही भजी नुसती किंवा चटणीशी लावून खातात.
बेसनाऐवजी मुगाची भिजवून वाटलेली डाळ घेतल्यास ते मूग भजी होतात.
पालक भजी प्रकृतीस चांगली
बटाट्याच्या काचऱ्या

बटाट्याच्या काचऱ्या (Potato Wafers) म्हणजे बटाट्याचे तळलेले सडपातळ काप. हे किंचित तिखट-मीठ लावून खातात.
प्रथम बटाटा स्वच्छ पाण्याने धुऊन घ्यावा. त्यानंतर बटाट्याची साल काढून घ्यावी. कांदा आणि बटाटा बारीक चिरून घ्यावा. नॉनस्टिक पॅन घेऊन त्यात तेल टाकावे. तेल तापल्यावर त्यात जिरे, मोहरी, हिंग घालावे. त्यानंतर कांदा घालून परतावा. कांदा भाजून झाला की त्यात हळद, एक छोटा चमचा तिखट, धणे-जिरे पूड घालावी. हे सर्व मिश्रण निट परतून घ्यावे. त्यानंतर त्यात बटाटा घालावा. मीठ,साखर घालून १० मिनिटे झाकण लावून शिजू द्यावे.
Lasalgaon onion

Lasalgaon onion is a variety of red onion grown in the Indian state of Maharashtra. It is a common and widely cultivated crop in Lasalgaon located in the Niphad taluka of the Nashik district. Lasalgaon has the largest onion market in India and the Asian continent. Significantly, the Lasalgaon onion market rate serves as a benchmark, influencing onion prices across the Asian market.
Under its Geographical Indication tag, it is referred to as "Lasalgaon onion".
Lasalgaon is a prominent hub for onion cultivation and thus the onion's name is derived from this town, with 99% of its agricultural area dedicated to this crop, engaging over 1,000 farmers. The region's onion market is equally impressive, handling approximately 2.5 lakh tonnes of onions annually. This variety is also known by other names, including Niphad red and Nashik red.
It is known locally as "Lasalgaon Kanda" (लासलगाव कांदा). The word "Kanda" means onion in the local state language of Marathi.
List of characteristics and facts about Lasalgaon onion:
It was awarded the Geographical Indication (GI) status tag from the Geographical Indications Registry, under the Union Government of India, on 31 March 2016 and is valid until 28 November 2031.
Baliraja Shetkari Gat from Lasalgaon, proposed the GI registration of Lasalgaon onion. After filing the application in November 2021, the Onion was granted the GI tag in 2023 by the Geographical Indication Registry in Chennai, making the name "Lasalgaon onion" exclusive to the Onion grown in the region. It thus became the second onion variety from India after Bangalore rose onion of Karnataka and the 17th type of goods from Maharashtra to earn the GI tag.
The GI tag protects the onion from illegal selling and marketing, and gives it legal protection and a unique identity.
Figging

Figging is the practice of inserting a piece of skinned ginger root into the human anus in order to generate an acute burning sensation. Historically this was a method of punishment, but it has since been adopted as a practice of BDSM. The term "figging" comes from the 19th-century word "feaguing."
A similar method of physical punishment was first used as a form of discipline on slaves in Ancient Greece termed rhaphanidosis. The detainee was restrained to varying degrees in order to restrict mobility while the sensation grew from uncomfortable to extreme.
The ginger, which is skinned and often carved into the shape of a butt plug, causes an intense burning sensation. It takes time for the effect to begin, after which it builds steadily and lasts for approximately twenty minutes before diminishing rapidly. The ginger, after use, can be further skinned and used to extend the experience, or fresh ginger may be used; each application of ginger root refreshes the duration of the sensations in the subject.
If the person being figged tightens the muscles of the anus, the sensation becomes more intense. For this reason it is sometimes used in caning to penalize clenching of the buttocks. The subject must choose between bracing for the strike, at the consequence of increased burning sensation, or relaxing the buttocks and taking the full force of the blow.
Hedychium spicatum

Hedychium spicatum is a plant species native to China (Guizhou, Sichuan, Tibet, Yunnan), the Himalayas, Myanmar, and Thailand.
Hedychium spicatum is a small, hardy perennial that grows to around 1 m (3 ft 3 in), with green leaves and large orange and white flowers. It is also commonly known as spiked ginger lily, or perfume ginger.
The Indian medicinal system (Ayurveda) described the species as having pungent, light, bitter, strong, heating properties. The species is also an ingredient of some traditional Chinese medicine (TCM), traditional Tibetan medicine and Unani medicine. The powder and decoction of the rhizome are used for a variety of conditions. The rhizome is also chewed by the inhabitants of Uttarakhand to clean their mouths and freshen their breath.
The fruit of this species may be cooked and eaten with lentils in savoury dishes. Crushed rhizomes, both fresh and dried, are very aromatic with a fragrant, somewhat pungent smell similar to orris root but more powerful. In Manipur, the rhizome is cooked to prepare chutney.
"Abir", a fragrant coloured powder marketed for religious ceremonies, is prepared from its dried rhizomes. In Himachal Pradesh, leaves are used in making mats for the home, combined with wheat straw, enhancing the durability of the product. The aromatic dried root of this plant is often used as an incense in Ethiopia. The essential oil has a fragrance somewhat like hyacinths with a long-lasting scent.
Indian 3

Indian 3 (also marketed as Indian 3: War Mode) is an upcoming Indian Tamil-language vigilante action thriller film directed by S. Shankar, who co-wrote the script with B. Jeyamohan, Kabilan Vairamuthu and Lakshmi Saravana Kumar. The film was jointly produced by Lyca Productions and Red Giant Movies. It is the third instalment in the Indian film series and the direct sequel to Indian 2 (2024).
Indian 2 was initially intended to be a single film; however, due to the final footage becoming over six hours long, the team later split it into two parts. Principal photography commenced in 17January 2019 and was shot sporadically over the next four years in Chennai, Rajahmundry, Bhopal, Gwalior, Tirupati, Vijayawada, Johannesburg and Taiwan. Before wrapping on 2 March 2020, a suspension made by an accident that killed some crew members and delay by the COVID-19 pandemic were made. The technical crew includes music composer by Anirudh Ravichander, cinematography handled by Ravi Varman and R. Rathnavelu, editing by A. Sreekar Prasad, production design by T. Muthuraj and visual effects supervision by V. Srinivas Mohan.
After escaping from the police, Senapathy treats Pramod after paralysing him. He then goes to the Barking Dogs' house. There, he introduces his parents, Veerasekaran Balram and Dhakshayini (who were freedom fighters during the British Raj era in the 1890s). Then, Senapathy plans to bring new changes in India along with Chitra and his friend's help. Senapathy goes to many parts of India to target corrupt officials. Then, he gets arrested and awarded with a death sentence. The whole India does protests to free Senapathy.
Although Indian 2 was conceived as a single film during production, in June 2023, co-producer Udhayanidhi Stalin, header of Red Giant Movies, stated that they had discussed plans for a sequel to the film. The following month, it was reported that the film would be split into two parts, as the final footage was over six hours long; the latter titled Indian 3, was being shot simultaneously. In October, Ananda Vikatan said around 80% of the footage had been shot for the sequel, and 25 days were needed to complete it. On 24 March 2024, Haasan confirmed the third instalment in the franchise; he stated that Indian 3 was shot alongside Indian 2. In July 2024, it was reported that Indian 3 was undergoing reshoots in response to the negative reviews of its predecessor.
Initially the film was reported to have a direct-to-streaming release. However, Shankar denied these claims, saying that thw film will be released in theatres. In an interview in January 2025, Shankar confirmed that the film is getting delayed due to unfinished production works and hoped to finish it within six months.
Suresh Pillai

Suresh Pillai is an Indian-born British chef and restaurateur. He worked as chef de partie, sous-chef, and chef de cuisine at various restaurants in London for 14 years, including Veeraswamy and Gymkhana. He holds British citizenship. In 2017, he contested in the British reality TV show MasterChef: The Professionals on BBC Two. He returned to India to become the corporate chef and culinary director of The Raviz. He also started his own restaurant chain branded Restaurant Chef Pillai.
Suresh Pillai was born in Thekkumbhagom, Kollam, Kerala to Sasidharan Pillai and Radhamma who were coir labourers. He completed his schooling from GPHSS, Chavara South. He was a chess player, and participated at the state and national level. He was the under-18 champion of Kollam district.
Suresh started his career in 1993 at the age of 17 as waiter at a restaurant Chef King in Kollam, Kerala after his high school education. He assisted the chef part-time, and later joined the kitchen where he learnt basic cooking skills. Three years later he moved to Casino Hotel in Calicut (now Kozhikode), where he learnt Malabar cuisine. Four years later, in 1998 he moved to Coconut Grove, Bangalore. He worked for six years and was promoted to head chef. He learnt cooking in South Indian cuisines such as Coorgi, Chettinad and Konkani. He then joined his first five star hotel The Leela Palace at Bangalore, at the starting position of management trainee, as without a culinary degree the position didn't consider his previous experience.
In 2005, he joined the Veeraswamy restaurant at London. He then joined as sous-chef at Purple Poppadom in Cardiff and later as head chef at Cinnamon Culture in London and again as sous-chef at Gymkhana and later as head chef at Darbaar Restaurant and later at Hoppers. He became the corporate chef and Culinary Director at The Raviz Hotel, Kollam. He has been a guest lecturer and guest chef at University of the Bahamas in its Culinary and Hospitality Management Institute.
In 2021, he started his own restaurant branded Restaurant Chef Pillai in Bangalore and another one in 2022 at hotel Le Meridien, Kochi.
In 2017, he contested in the British reality TV show MasterChef: The Professionals (series 10) on BBC Two. He prepared a soufflé in the first round and a traditional Kerala fish curry and a twist of mashed potato and pachadi in the second round. In 2021, he made a guest appearance in the Malayalam TV serial Mounaragam in the role of a cookery show judge. In 2022, he contested in the game show Flowers Oru Kodi hosted by Sreekandan Nair on Flowers. That year, he also joined the cooking game show Kutti Kalavara Seniors on Flowers as a judge. He also made his film debut in 2022 with a guest appearance as himself in the Malayalam film Cheena Trophy. He had a role in the movie Neru directed by Jithu Joseph in 2023.
In mid-2005, he was living in London and received British citizenship. He is married to Remya Suresh and they have two children. He moved to India with his family in 2020.
The Potato Lab

The Potato Lab (Korean: 감자연구소) is a South Korean television series written by Kim Ho-soo, directed by Kang Il-soo, and starring Lee Sun-bin and Kang Tae-oh. The series is about Mi-kyung, who is obsessed with potatoes and is swept away by the principled Baek-ho like a tornado potato. It aired on tvN from March 1, to April 6, 2025, every Saturday and Sunday at 21:20 (KST). It is also available for streaming on Netflix in selected regions.
Set in a mountain valley at a potato research center, the series is about a woman named Kim Mi-kyung, a potato-crazy researcher who is starting a fresh life again, and So Baek-ho, who energizes her fighting spirit.
The Potato Lab is a romantic comedy series directed by Kang Il-soo and written by Kim Ho-soo. It was planned by CJENM Studios and produced by Chorokbaem Media.
On March 18, 2024, it was reported that Kang Tae-oh, who was about to be discharged from his military service, was considering to star in the series. The next day, media reported that Lee Sun-bin would play the female lead, and that Kang had confirmed his appearance. On May 14, tvN officially confirmed the two actors' casting.
The Potato Lab premiered on tvN on March 1, 2025, and aired every Saturday and Sunday at 21:20 (KST). It was also made available for streaming on Netflix in selected regions.
የብፁእ ወቅዱስ አቡነ ጴጥሮስ አጭር የጀግንነት ታሪክ

ማጠቃለያ
ለኢትዮጵያ ሕዝብ የማይረሣ የቅድስናና የጀግንነት ታሪክ ማስታወሻ።
አርዕስት ፡ የብፁ ወቅዱስ አቡነ ጴጥሮስ አጭር የጀግንነት ታሪክ ።
ምንጭ ፡ ድሬtube channel
"All credits goes to Deretube Ethiopia channel"
"00:23, 8 ሰፕቴምበር 2019 (UTC)" ክርስቶስሰምራ
ግንቦት ፳፭

ግንቦት ፳፭ ቀን፣ በኢትዮጵያ ዘመን አቆጣጠር የዓመቱ ፪፻፷፭ኛው ዕለት ሲሆን፤ የፀደይ (በልግ)ወቅት ፷ኛው ቀን ነው። ከዚህ ዕለት በኋላ እስከ ዓመቱ መጨረሻ ድረስ በዘመነ ሉቃስ ፻፩ ዕለታት ሲቀሩ በዘመነ ዮሐንስ፣ ዘመነ ማቴዎስ እና ዘመነ ማርቆስ ደግሞ ፻ ቀናት ይቀራሉ።
ሐምሌ ፳፪

ሐምሌ ፳፪ ቀን
በኢትዮጵያ ዘመን አቆጣጠር የዓመቱ ፫፻፳፪ ኛው ቀን ነው። ከዚህ ዕለት በኋላ እስከ ዓመቱ መጨረሻ ድረስ፣ በ ዘመነ ሉቃስ ፵፬ ቀናት፣ በዘመነ ዮሐንስ፤ በ ዘመነ ማቴዎስ፤ እና በ ዘመነ ማርቆስ ደግሞ ፵፫ ቀናት ይቀራሉ።
Orthodox Tewahedo

Orthodox Tewahedo refers to three Oriental Orthodox Christian Churches with shared beliefs, liturgy, and history. The Orthodox Tewahedo biblical canon is common to all churches, as is Orthodox Tewahedo music.
Tewahedo (Ge'ez: ተዋሕዶ täwaḥədo) is a Geʽez word meaning 'being made one' or 'unified'. This word refers to the Oriental Orthodox belief in the one composite unified nature of Christ; i.e., a belief that a complete, natural union of the divine and human natures into one is self-evident in order to accomplish the divine salvation of humankind. This position is known as miaphysitism and is in contrast to the "two natures of Christ" belief (unmixed, but unseparated divine and human natures, called the hypostatic union) which is held by the Catholic Church and the Eastern Orthodox Church.
Monument to the Lion of Judah

The monument to the Lion of Judah is a statue of the Lion of Judah, a symbol of Ethiopian Emperors and Ethiopia, and is located in Addis Ababa.
The monument is located in the square of the Addis Ababa railway station in Addis Ababa and marks the end of Winston Churchill Avenue, one of the main arteries of the city. The sculpture of the Lion of Judah, in gilded bronze, is placed on a black granite pedestal decorated with relief portraits of emperors Menelik II and Haile Selassie, Empress Zewditu, and Ras Makonnen Wolde Mikael. The work was made by the French sculptor Georges Gardet in 1930, on the occasion of the coronation of Emperor Haile Selassie on 2 November 1930. After the 1974 revolution, the Derg regime thought of removing the monument, a symbol of the monarchy. However, an association of Arbegnoch veterans claimed that it was a memory of Ethiopian antifascist resistance and a symbol of Ethiopia. Therefore, the regime agreed to leave the monument, which is still in front of the Addis Ababa central station. In 1954, a new monument was commissioned by Emperor Haile Selassie from sculptor Maurice Calka, around the National Bank of Ethiopia and the National Theater.
At the end of the so-called March of the Iron Will (Italian: marcia della ferrea volontà) (during the Second Italo-Ethiopian War) that led to the occupation of Addis Ababa by the Royal Italian Army, the statue was transported to Rome, Italy in 1936 at the end of the Second Italo-Ethiopian War.
On 8 May 1937, on the occasion of the first anniversary of the proclamation of the Italian Empire and Italian East Africa, the Lion of Judah sculpture was placed just beyond Square of Five hundred to Rome, under the obelisk that remembers of the Battle of Dogali.
The Lion of Judah statue remained in Rome until the 1960s, when it was returned to Ethiopia after the negotiations in Addis Ababa. Emperor Haile Selassie took part in the new inauguration ceremony in military uniform, also recalling the patriotic gesture of Zerai Derres.
On 15 June 1938, the young Eritrean Zerai Deres made a protest against the Italian occupation of Ethiopia in front of the monument. Brandishing a scimitar, he wounded several onlookers and was shot by soldiers. He was arrested by the fascist militia and imprisoned in a psychiatric hospital (however, contemporary Italian historians doubt the claim that he was mentally unstable) in Sicily, where he died in 1945. For this gesture Zerai Deres is considered a national hero both in Eritrea and Ethiopia.
Ethiopian Postal Service

The Ethiopian Postal Service (Amharic: የኢትዮጵያ ፖስታ አገልግሎት), known as Ethiopost, is the national postal service of Ethiopia established in 1894 by Emperor Menelik II.
The Ethiopian Postal Service was founded by Emperor Menelik II on 9 March 1894; the postal stamps were printed in Paris which sold in Harar in early 1895, later reaching to Dire Dawa, Entoto and Addis Ababa. It had valid inland postage of Ethiopia and was not the member of Universal Postal Union (UPU). On 1 November 1898, the Emperor sent letter to UPU and Ethiopia became the member.
The UPU then issued new Ethiopian stamp with bilingual form, and out of seven denominations, the four were designed Menelik's sculpture depicting wearing his golden crown and Lion of Judah. The second stamps warranted until 1919 and 15 new stamps were incremented in from that year.
The purpose of the Ethiopian Postal Service is to allow a portal for mail acceptance, transfer deliveries and other postal services for its customers. The act of allowing these services to take place initially started as a need for the Ethiopian people to communicate on a nationwide scale. Ethiopost was created by law with the view to establish and promote Postal Services based on the development.
As part of the reform process, the name of the organization has been changed from 'Ethiopian Postal Service Enterprise' to "Ethiopost" in 2019.
Abba Saga

Abba Saga was the son of the Ethiopian emperor Zara Yaqob, and a monk of Ethiopian Christianity. His teacher was Abba Sabra, a monk of Ethiopian Christianity. He rebelled against his father after his conversion to Judaism and took refuge in Hoharwa mountains with a Jewish monk named Abba Sabra. Later Abba Sabra and Abba Saga, established a separate kingdom in modern-day Ethiopia in which Jews were not persecuted, unlike the kingdom, of his father, who was known as "the exterminator of the Jews" in which Jews were severely persecuted. The two formed the Falasha form of monasticism on lines similar to those of the Christians.
Abuna Salama III

Salama III (died 25 October 1867) was Abuna or head of the Ethiopian Orthodox Tewahedo Church (1841–1867).
Salama was originally brought to Ethiopia by Dejazmach Wube Haile Maryam. He afterwards attached himself to the party of Emperor Tewodros II for his help to settle the theological disputes dividing the Ethiopian Church and to gain control over the fractured Church organization.
As Tewodros' power dwindled, however, Salama found himself more often at odds with the emperor until he was made a prisoner (1864), and eventually confined to the village of Amba Mariam (then called Magdala in Wollo Province), where he died of bronchitis aggravated by his detention.
Sheikh Umar Aliye

Sheikh Umar Aliye, popularly known as Gelemsiyyi, was an Islamic religious leader in Gelemso, Ethiopia.
He was another key figure in the Islamization of the Ittu Oromo and a father of Mohammed Zakir Meyra and many more heroes and scholars. Perhaps, he is the most widely known scholar, activist and important Islam figure in the region. In fact, he is well known for his dedication for Islam and its teaching throughout the country. He is also the most noted figure in the transmission of the Qadiriyyah Sufi brotherhood (Tariqa), which he introduced to the Harar Oromos with Sheikh Mohammed Harar, his close friend with whom he returned from Wallo after the completion of higher education. He built the biggest mosque and hadira (a complex where people are gathering to pray day and night).Sheikh Umar Aliye, popularly known as Gelemsiyyi, was an Islamic religious leader in Gelemso, Ethiopia.
Picung

Picung atawa pucung, atawa Kemayang (dina basa Indonesia) (Pangium edule Reinw. ex Blume; sélér (suku) Acariaceae, tiheula diasupkeun kana Flacourtiaceae) nyaéta tuwuhan anu tumuwuh liar atawa satengah liar.
Siki picung, anu disebut ogé kelewek, dipaké jadi samara asakan Indonésia anu ngahasilkeun warna hideung dina rawon jeung sop konro. Sikina, anu mibanda palapis siki anu bisa didahar, lamun atah pohara ngandung racun alatan ngandung asam sianida dina konséntrasi anu luhur. Lamun didahar dina jumlah nu tangtu siki kapayang baris ngabalukarkeun lieur (mabok).
Racun dina siki ieu bisa dipaké pikeun racun dina mata panah. Siki picung aman dikokolakeun pikeun kadaharan lamun geus dikulub sarta dikeueum leuwih tiheula.
Kai pepelakan ieu ogé boga ajén ékonomi, kalawan beurat jenis 450–1000 kg.m-3.
Babasan "mabok kepayang" dina basa Malayu/Indonésia dipaké pikeun ngagambarkeun kaayaan hiji jalma anu keur ragrag asih antukna henteu sanggup mikir sacara logis.
Di Tatar Sunda, loba pisan patempatan anu dingaranan ku ngaran tutuwuhan. Patempatan anu maké kecap 'picung' di antarana:
Jang Na-ra

Jang Na-ra (Hangul: 장나라, gumelar 18 Maret 1981; umur 44 taun) mangrupikeun aktris, panyanyi sareng produser rékaman asal Korea Kidul. Anjeunna mangrupikeun penyanyi pop sareng genre Ballad. Dilahirkan di Seoul, Dilahirkeun di Seoul, albeum kahijina nyaéta The First Story, anu dikaluarkeun dina 2001.
Bihun

Bihun atawa mihun mangrupa ngaran salah sahiji jinis kadahareun ti Tiongkok, bentukna saperti emih tapi leuwih ipis. Lamun bahasa Inggris disebut rice vermicelli atawa rice noodles jeung rice sticks. Bihun asalna tina bahasa Tionghoa, nyaéta Bi artina béas jeung hun artina tipung. Bahan baku bihun tina tipung béas ngaliwatan prosés ekstrusi. Kadahareun ieu kasohor ti nagara Cina jeung Asia Selatan, saperti India.
Bihun dijieuna tina tipung béas sedengkeun soun tina sari kacang héjo. Warna bihun mah kuleuheu sedengkeun soun mah hérang. Teksturna bihun mah rada korodok ari soun mah leueur. Lembaran bihun babari potong sedengkeun soun mah kuat jeung liat. Cara ngaleuleuskeun bihun mah leuwih lila dibandingkeun soun, ilahrna bihun mah 20 menit sedengkeun soun mah 10 menit.
Bahan baku bihun aya dua nyaéta bahan abku utama jeung tambahan. Bahn utama nyaéta béas (tipung béas). Baés anu cocog pikeun nyieun bihun nyaéta béas pera, saperti PB 5, PB 36, PB 42, IR 26, IR 36, Seméru, Asahan, béas Hongkong, béas Siam, béas Birma. Sedengkeun bahan tambahan nyaéta cai, tawas, sodium bisulfit.
Kamboja

Karajaan Kamboja (dikecapkeun /kæmˈboʊdɪə/, saméméhna katelah Kampuchéa (/kæmpuˈtʃiːə/, , ditransliterasi: Preăh Réachéanachâkr Kâmpŭchea) nyaéta hiji nagara di Asia Tenggara nu pangeusina leuwih ti 13 juta jiwa. Ibu kotana Phnom Penh. Kamboja mangrupa nagara gagantina Kakaisaran Khmer, salah sahiji kakaisaran Hindu jeung Buda nu kuat, nu marentah ampir sakabéh Bojong Indocina antara abad kasabelas jeung kaopatbelas.
Warga nagara Kamboja biasana disebut "Urang Kamboja" atawa "Khmer," sanajan ari nu kasbeut pandeuri mah nujulna kana etnis Khmer. lolobana urang Kamboja ngagem Theravada Buddhists of Khmer extraction, but the country also has a substantial number of predominantly Muslim Cham, as well as ethnic Chinese, Vietnamese and small animist hill tribes.
The country borders Thailand to its west and northwest, Laos to its northéast, and Vietnam to its éast and southéast. In the south it faces the Gulf of Thailand. The géography of Cambodia is dominated by the Mekong river (colloquial Khmer: Tonle Thom or "the great river") and the Tonlé Sap ("the fresh water lake"), an important source of fish. Much of Cambodia sits néar séa level, and consequently the Tonle Sap River reverses its water flow in the wet séason, carrying water from the Mekong back into the Tonlé Sap Lake and surrounding flood plain.
Cambodia's main industries are garments and tourism. In 2006, foreign visitors had surpassed the 1.7 million mark. In 2005, oil and natural gas Archived 2007-08-29 di Wayback Machine deposits were found benéath Cambodia's territorial water, and once commercial extraction begins in 2009 or éarly 2010, the oil revenues could profoundly affect Cambodia's economy.
Citakan:Topics related to Cambodia
Laos

Laos (dikecapkeun /ˈlɑːoʊs/, /ˈlaʊs/, atawa /ˈleɪɒs/), resmina Républik Démokratik Rahayat Lao, nyaéta nagara nu singkur di Asia Tenggara, diwatesan ku Burma (Myanmar) jeung Cina di kulon kaler, Vietnam di béh wetan, Kamboja di kidul, sarta Thailand di béh kulonna. Laos nyukcruk sajarahna ka Karajaan Lan Xang atawa Lemah Sayuta Gajah, nu aya ti saprak abad ka-14 tepi ka 18. Sanggeus sapériodeu minangka jajahan Perancis, Laos merfika taun 1949. Perang sipil resmi rengse nalika gerakan komunis Pathet Lao ngawasa taun 1975 tapi paketrok antar faksi masih lumangsung sababaraha taun lilana.
Pausahaan pribadi geus nambahan saprak ahir 1990-an nalika reformasi ekonomi kaasup diwanohkeunnana idin bisnis nu gancang. Laos kaasup kénéh di antara nagara panghandapna sacara ekonomis katut pulitis. Sanajan kitu, ekonomi Laos tuwuh 7.2% dina taun 2006, ka-35 panggancangna sadunya. 80% of the employed practice subsistence agriculture. Etnis nagara ieu béda-béda, kalayan 70%-na mangrupa kelompok etnis panggedéna nyaéta Lao.
Pamingpin minoritas etnis di Laos
Loka Warisan Dunya

Loka Warisan Dunya UNESCO (UNESCO World Heritage Site) nyaéta loka/patempatan (kayaning leuweung, gunung, situ, pulo, gurun, tugu, wangunan, kompléks, atawa kota) anu ku United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO) diasupkeun kana béréndélan anu ngandung signifikansi budaya jeung fisik istiméwa (baca béréndélan Loka Warisan Dunya). Ieu béréndélan dikokolakeun ku Program Warisan Dunya internasional anu diurus ku Komiteu Warisan Dunya (World Heritage Committee) UNESCO, anu dieusi ku 21 nagara-nagara anggota UNESCO anu dipilih dina Sidang Umum. Ieu program ngatalogkeun, méré ngaran, jeung mulasara loka-loka anu mibanda ajén anu kacida pentingna sacara budaya atawa alam pikeun kamanusaan. Sababaraha loka bisa ogé narima sumbangan ti Dana Warisan Dunya (World Heritage Fund). Ieu program diadegkeun dina Convention Concerning the Protection of the World Cultural and Natural Heritage, anu diadopsi ku Konferénsi Umum UNESCO ping 16 Nopémber 1972. Ti harita, 191 nagara anggota ngaratifikasi ieu Konvénsi.
Taun 2014, geus aya 1007 loka anu adup daptar: 779 budaya, 197 alam, jeung 31 wangunan di 161 nagara anggota. Dumasar lobana, Italia minangka anu panglobana (50 loka), dituturkeun ku Cina (47), Spanyol (44), Prancis (39), Jérman (39), Méksiko (32), jeung India (32).
Iran

Iran, (basa Pérsia: ايران, Īrān; dikecapkeun [iːˈɾɒn]), ngaran resmina Républik Islam Iran (basa Pérsia: جمهوری اسلامی ايران, transliterasi: Jomhūrī-ye Eslāmī-ye Īrān), saméméhna katelah sacara internasional minangka Pérsia, nyaéta nagara di Asia Kulon Kidul nu dina wewengkon géografis mah perenahna aya di Wétan Tengah, jeung Kaukasus. Islam Syi'ah mangrupa ageman nagara sarta Basa Pérsia mangrupa basa resmina.
Minangka nagara panggedéna ka-18 di dunya dumasar legana nu 1,648,000 kilométer pasagi, Iran saukuran jeung United Kingdom, Perancis, Spanyol jeung Jerman lamun dihijikeun, atawa leuwih leutik saeutik tinimbang nagara bagéan AS, Alaska (1,717,855 km²). Pangeusina leuwih ti tujuh puluh juta urang.
Iran wawatesan jeung Armenia, Azerbaijan, sarta Turkmenistan di béh kaler; Afghanistan jeung Pakistan di béh wetan; sarta Turki jeung Irak di béh kulon. Minangka tambahan, wawatesan ogé jeung Teluk Pérsia, hiji wewengkon penting nu ngahasilkeun minyak, Teluk Oman, sarta Sagara Kaspia.
Baku

Baku (Basa Azerbaijan: Bakı), kadang diéjah Baki atanapi Bakou, nyaéta ibu kota jeung kota panggedéna di Azerbaijan. Kota ieu aya di basisir kidul Samenanjung Absheron. Kota ieu miboga 2 bagian utama: puseur jeung jero. Baku dibagi kana 11 distrik administratif (raion) jeung 48 pakotaan.
Baku dikembarkeun jeung:
Aya ogé hubungan kamitraan dina tingkat nu béda jeung: Berlin, Paris, Wina, Tbilisi, Astana, Minsk, Moskow, Volgograd, Kizlyar, Tashkent, jeung Chengdu.