Θέμα: Modern Greek Language (Secondary School)
Ερώτηση: "Για τον πατέρα". Δεν ήταν πρώτος στα μαθήματα ούτε στο τρέξιμο, ούτε στο πήδημα. Στην τάξη δεν τον πρόσεχε κανείς ιδιαίτερα, δεν είχε ακούσει ένα "μπράβο" και στα διαλείμματα, αν έπαιζε, ήταν μαζί μ' αυτούς που κάνουν παρέα. Ποτέ δεν ήταν αρχηγός. Αρχηγός ήμουν εγώ, ήταν ο Πότης, ο Βαγγέλης. Εμείς κανονίζαμε πότε θα παίξουμε πόλεμο ή κλέφτες και αστυνόμους, εμείς είχαμε το προνόμιο να λέμε ιστορίες. Οι άλλοι άκουγαν. Μιλούσαμε ακόμα και για φαντάσματα! Μας άρεσαν οι άγριες ιστορίες, που ανακατεύονταν οι υπερφυσικές δυνάμεις. Το ξέραμε πως δεν ήταν αλήθεια αυτά που λέγαμε. Ανατριχιάζαμε κρυφά, μα κανένας δεν τ' ομολογούσε. Δεν ξέρω πώς βγήκε τότε φήμη, που όλο και φούντωνε: Ο Αντρέας φοβάται!. -Φοβάσαι βρε; Αλήθεια είναι πως φοβάσαι στα σκοτάδια;. -Ναι, έκανε ήσυχα όπως σε όλα του. Φοβάμαι, τη νύχτα αγριεύομαι, δεν το θέλω!. Και μια μέρα, αναποδογυρίστηκε ο κόσμος όλος! Μπήκε ο δάσκαλος στην τάξη ένα πρωί και κοίταξε τον Αντρέα. -Τη νύχτα ο Αντρέας δεν κοιμήθηκε διόλου, είπε. Αρρώστησε ο πατέρας του και πήγε να φέρει τον γιατρό. Μα ο γιατρός δεν ήταν στο χωριό, γι' αυτό χρειάστηκε να πάει ως τα Δεντρά, για να τον βρει και να τον φέρει. Έπειτα, άρχισε το μάθημα, μα κανείς δεν είχε νου ν' ακούσει. Έβρεχε έξω σιγανά κι όλων η σκέψη ήταν στη χτεσινή τη νύχτα, που ερχόταν η μπόρα η μεγάλη και φύσαγε ο αέρας να ξεριζώσει δέντρα και πήρε σκεπές. Εκείνη την ώρα ο Αντρέας -που το έλεγε πως αγριεύεται στα σκοτάδια- περπατούσε ολομόναχος να φέρει τον γιατρό. Στο διάλειμμα πήγα κοντά του:. -Είδες, του είπα, μας κορόιδευες όλους τόσο καιρό. Δεν φοβήθηκες διόλου χτες τη νύχτα... -Φοβήθηκα! Ποιος το είπε πως δε φοβήθηκα; έκανε νυσταγμένα. Κι έφυγε!. Γαλάτεια Σαράντη, ΟΕΔΒ, Αθήνα 1982, "Η Γλώσσα μου", σσ. 54-55. Δεδομένου του παραπάνω κειμένου, είναι αληθής η παρακάτω πρόταση;. Ο Αντρέας ήταν πάντα αρχηγός
Επιλογές:
Σωστό
Λάθος
Σωστή απάντηση (αριθμός επιλογής, από 0): 1