Job_(Biebelboek)
1 In „t land van Oez was t'rs 'n vent, die eêtten Job. Dat was 'n eêle goeie vent; ie was rechtvaerdig en godvruchtig, en ie dee noôit gin kwaed. 2 Ie aò zeven zeunen en drie dochters. 3 En „n bezit van zevenduzend schaepen, drieduzend kameêlen, vuuf‟onderd span ossen, en vuuf‟onderd ezelinnen. En eêl vee werklui; dus ie was de grosten van aol d‟ oôsterliengen. 4 En z‟n zeunen ao de gewendte om omsteburte tuus „n feêst te geven. Uldere drie zusters wierre dan ok aoltied verzocht, om ok mee te komme eten en te drienken. 5 En a die feêsten verbie wazze, dan liet Job z‟ aoltied bie z‟n roepe om ze te zuveren. Dan kwam t‟n d‟r „s ochens a vroeg uut, en dan brocht t‟n voe iedereên „n brandoffer. Wan Job docht: misschien èë m‟n jongers wè ezondigd, en bin ze vergete om an God te dienken. Zo was Job da dus gewend. 6 Op „n dag wazze d‟ iengelen aolegaere saemen‟ekomme bie d‟n EÊR. En d‟n duvel was ok mee‟ekomme. 7 D‟n EÊR vroog an d‟n duvel: “Waèr ei jie noe ezete?” En d‟n duvel zei trug tegen d‟n EÊR: “Ik è zomae „n bitje ginsendeweer eloape, over eêl de waereld.” 8 Toen zei d‟n EÊR tegen d‟n duvel: “En ei jie m‟n knecht Job ok ezië? Zo eên is t‟r op de waereld gin twidden; „n eêle goeie vent, rechtvaerdig en godvruchtig, en ie doe noôit gin kwaed.” 9 Mae d‟n duvel zei tegen d‟n EÊR: “Da‟s toch nie voe niks da Job zo godvruchtig is? 10 Jie ei bie um rondom eêl z‟n spul en z‟n uus‟oüwen ommers „n doorn‟aege ezet? J‟ ei aol „t werk van z‟n anden ezegend, en z‟n bezit groei uut over „t eêle land. 11 Maer a jie noe „s j‟n and uutsteekt en aoles dat a t‟n ei wigpakt, ja dan za t‟n je vlak in je gezicht uutvloeke.” 12 Toen zei d‟n EÊR tegen d‟n duvel: “Alla, voruit mae. Aoles dat a van um is, da is in joe macht. Mae je mag nie j‟n and uutsteke naè de man zelf!” En d‟n duvel gieng bie d‟n EÊR wig. 13 Op „n dag wazze z‟n zeunen en dochters an „t eten en wien an „t drienken in „t uus van d‟n oudste broer. 14 En toen kwam t‟r eên bie Job „n booschap brienge. Die zei: “d‟ Ossen wazze ergest an „t ploegen en d‟ ezels liepe daè gos t‟ eten, 15 en toen kwamme aneêns de Sabeeërs d‟r an, en die èë z‟ aol estole. En mie d‟r scherpe zwaerden èë z‟ aole knechts vermoord! Ik bin ik d‟n eênigen die a „t nog tegen joe kan komme zegge.” 16 Ie was nog nie uut‟esproke of d‟r kwam t‟r wee eên „n booschap brienge. Die zei: “‟t Emelvier kwam uut de lucht, en „t viël bovenop de schaepen en de wachters. Ze bin aolegaere verbrand! Ik bin ik d‟n eênigen die a „t nog tegen joe kan komme zegge.” 17 En ie was nog nie uut‟esproke of d‟r kwam t‟r wee eên „n booschap brienge. Die zei: “Drie troepen van Chaldeeërs viële an op de kameêlen, en z‟ èë z‟ aol estole. En mie d‟r scherpe zwaerden èë z‟ aole knechts vermoord! Ik bin ik d‟n eênigen die a „t nog tegen joe kan komme zegge.” 18 En ie was nog nie uut‟esproke of d‟r kwam t‟r wee eên „n booschap brienge. Die zei: “Je zeunen en je dochters wazze an „t eten en wien an „t drienken in „t uus van d‟n oudste broer. 19 En aneêns kwam t‟r „n nikkestaert uut de woestijn opzette, en die snokten an aole kanten an „t uus. Da stuukten toen bovenop de jonge gasten, en ze wazze aolegaere doôd! Ik bin ik d‟n eênigen die a „t nog tegen joe kan komme zegge.” 20 Toen vloog Job overënde, en ie schoorden z‟n kaftan glad an stikken. Ie scheerden z‟n oôd kael, en ie goôiden z‟n eigen plat op de grond, mie z‟n oôd naè benee. 21 Ie riep: “Ik bin puutnaekendig uut m‟n moeder ekomme, en ik gaè puutnaekendig wee vrom! D‟n EÊR ei egeve en d‟n EÊR ei enome, gezegend is z‟n naem!” 22 Bie aoles dat a t‟r gebeurd was, begieng Job gin zonde, en ie maèkten God gin verwieten.