cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hamois
Hamois (Waels: Hamwè) is 'n gemeênte en plekke in de Belse provincie Naemen. D'r weune 7.400 mins'n (2022).
Syrië
thumb|250px|De stad Qalat Semaan Syrië is een land in Azië. D'n oôdstad is Damaskus, mae de groôste stad is Aleppo. De meerdereid is moslim. Christenen worre zwaer ongerdrukt in 't land. Van 2011 tot noe wier 't land geteisterd deu een zwaere burheroôrlog. Syrië is lid van de Araobische Liga. Syrie was tot an 1918 ongerdeel van het Ottomaonse Riek, deernae wast nog een hortie een Frans protectoraot.
De tehenwoordihe president is Bashar al-Assad.
Drachten
thumb|Drachten in Smallingerland thumb|Kaerte
Drachten is een groot durp in Friesland; de oôdplekke van de gemeênte Smallingerland (Fries: Smellingerlân) mie 45.000 inweuners (2022). Nae Leeuwarden ist de groôste plekke in de provincie, mae het 'oort nie tot de bekende Friese elf steên. Rond 1950 kwam d'r een febriek van Philips nae Drachten, wa-a een flienke impuls gaf an de groei van het durp.
De Vrieje Baptistengemeênte Bethel is êên van de groôste religieuze gemeênschappen van Nederland. Naer schatting vuufduuzend man bezoeken zondags de drie diensten.
Lienks naer buten
<Gallery> Drachten - Hervormde kerk.jpg|Ervormde Groôte Kerke Gereformeerde kerk en pastorie Drachten 01.JPG|Grifformeerde Zuuderkerke Doopsgezinde kerk Drachten.jpg|Doôpsgezinde kerke Bethel, Drachten.jpg|Vrieje Baptistengemeênte Bethel </Gallery>
Stad'uus (Middelburg)
thumb|Voo'kant vant Stad'uus
Het Stad'uus van Middelburg is een stad'uus in laet-gotische stijl 'elegen an de Mart in Middelburg. De bouw behun in 1452 'eleid deu meerdere generaoties van de Vlaomse architectenfamilie Keldermans en durende toet 1520. Het stad'uus ao een façade mee gotische veinsters, roôd-witte luuken, toren'ies en vuufentwintig beel'n van Zeêuwse graeven en graevinnen. Het stad'uus ao een toren mee een klokke en een carillon. Middelburgers noeme de toren Malle Betje, omdat de klokke aoltied achterlopt bie die van de Lange Jan. Vroeher waster ok een vleishal 'evestigd in het stad'uus.
Het stad'uus brandde in 1940 van binnen 'emae uut. Ouwe schilderiejen en perkamenten documenten ginge verloren, alleêne de butenkant overlevende de ramp. Sins 2004 is in het stad'uus de Roosevelt Academy 'evestigd.
Het Stad'uus van Middelburg is een rieksmonument.
Saint-Étienne-sur-Chalaronne
Saint-Étienne-sur-Chalaronne is 'n hemeênte in 't departement Ain, in de rehio Rhône-Alpes, in Frankriek.
Houyet
thumb|Liggienge
Houyet is 'n gemeênte en plekke in de Belse provincie Naemen. D'r weune 5.100 mins'n (2022).
Saint-Étienne-sur-Chalaronne
Bevolkienge
In 1999, vogges 't Bureau van de Statistiek'n in Frankriek, 'aod Saint-Étienne-sur-Chalaronne 'n inweunersantal van 1 179. De bevolkiengsdichteid bedroe 55,6 mins'n per km².
Zevenaer
Zevenaer is in 2005 vergroôt mie de gemeênte Angerlo en in 2018 mie de gemeênte Rienwaerden.
Alexander De Croo
frameless|rechts
Alexander De Croo (Vilvoôrde, 3 november 1975) is sins 1 oktober 2020 premier van België. Um is liberaol (Open Vld) en de opvolger van Sophie Wilmès.
Um was van 2012 toet 2020 vice-premier en van 2018 toet 2020 ok minister van financiële zaoken.
Ok was De Croo van 2013 toet 2018 burhemeêster van de gemeênte Brakel in Oôst-Vlaonderen.
Pithon
Pithon is 'n hemeênte in 't departement Aisne, in de rehio Picardie, in Frankriek.
Geograofische informaotie
Pithon lei op de coördinaot'n 49°45’ 0’’ N 3°5’ 53’’ L (49,7538888889; 3,09805555556). 't Oppervlak omslit 2,44 km².
Bevolkienge
Ier-a onder vog 'n grafiek mee de bevolkiengshroei verdeêld over de jaer'n, vogges 't INSEE.
Palestijnse vluchteliengen
thumb|250px|right|Araobische Palestijnen op de vlucht in 1948 Palestijnse vluchteliengen bin Palestijnen die gevlucht binne uut Israël nae de oorlog van 1948.
De beschuldigieng
Zestig jaer nae de oprichtieng – as gevolg van de internationaol erkende uutoefening van het recht op zelfbeschikking – bluuft Israel de eênige staet in de wereld die constant besmeurd wordt met de meêst bizarre complottheorieën en bloedsprookies.
'Uus Windeburg
right 'Uus Windeburg was een omgracht kasteel in Dreister op Schouwen-Duveland. Mee de bouw wier behunnen tussen 1397 en 1401. In 1837 wier het voo de sloop verkocht en of'ebroken. De slotgracht wier 'edempt mee ofval, awast bie de verkoôp was bepaeld dat dit nie mocht hebeuren.
Palestijnse vluchteliengen
De beschuldigieng
Israel is de eênige staet weervan het beleid en acties obsessief worre veroordeeld deu de internationaole gemeênschap, en van wie het bestaonsrecht voortdurend ter discussie stit en in twuufel wor getrokken. Dit gebeurt nie ienkel deu ulder Araobische vijanden, mar ok deu een gedeelte van de ontwikkelde bevolking in het Wes'n.
'Uus Windeburg
In 1953 wier op de fundamenten vant kasteel een weuning 'ebouwd die anvankelek bedoeld was as burgemeêstersweuning, mar nae de gemeênteleke herindeling in gebruuk is as particulier weunhuus.
Palestijnse vluchteliengen
Het historische ongerzoek
Aol in het midden van de jaeren vuuftig ao de Amerikaonse 'istoricus J.C. Hurewitz gewerkt an een systematische weerlegging. Um z'n bevindingen bin ruumschoôts bevestigd deu laotere generaoties van geleerden en schrievers.
Zelfs Benny Morris, de meêst invloedrieke van de Israelische ‘nieuwe 'istorici’, eit schoorvoetend mottee toegeven da-a d'r nie zoiets bestong as een ‘masterplan’ om de Palestijnse Araobieren te verdrieven.
De recente declassificatie van miljoenen documenten uut de periode van het Britse mandaot (1920-1948) en het ontsto van Israel geven een vee dudelijker beeld van de 'istorische gebeurtenissen. Deze documenten bleven deu eerdere generaoties van schrievers onbenut.
Ieruit bliekt dat de beschuldiging van onteigening nie alleên volledig ongegrond is, mar zelfs het tegenovergestelde van de waereid is.
Araobische leiders kozen voe geweld
De Palestijns-Araobische leiders bin vanof de vroege jaeren '20 gestart mee een nie oflaetende campagne om de Joodse nationale 'eropleving te vernietigen.
Deze campagne kwam uut in een gewelddaodige pohing om de VN-resolutie van 29 november 1947 tegen te houwen, weerin wier opgeropen tot de oprichtieng van tweê staeten. Hao dizze leiders en ulder bondgenoten in de naoburige Araobische landen de VN-resolutie anvaerd, dan zou er gon oorlog en zelfs ok gin vluchteliengen gewist binne.
Het simpele feit is dat de zionistische bewegieng aoltied open eit gestaen voe het bestaan in de toekomstige Joodse staat van een substantiële Araobische mindereid. Die zou op gelieke voet deelnemen “in aolle sectoren van het openbaere leven van het land.” De woorden bin van Ze’ev Jabotinsky.
In een beroemd artikel uuit 1923, sprak Jabotinsky zijn bereideid uut:
“om een eed af te leggen die onszelf en uze naekommelingen ertoe verbinden dat we nooit zullen doewe wat in strijd is mie het beginsel van gelieke rech'n, en dat we nooit zullen proberen iemand uut te sluuten.”
Vermand
Vermand is 'n hemeênte in 't departement Aisne, in de rehio Picardie, in Frankriek.
Palestijnse vluchteliengen
Araobische leiders kozen voe geweld
Dit was dus de uutgangspositie van het ‘militante’ deel van de Joôdse nationale beweging. Het reguliere zionisme was nie alleên voe de volledige geliekeid van de Araobische mindereid in de toekomstige Joôdse staet, mar wilde ok de Arabisch-Joôdse co-existentie bevorderen.
Vermand
Geograofische informaotie
Vermand lei op de coördinaot'n 0°0’ 0’’ N 0°0’ 0’’ L. 't Oppervlak omslit 15,75 km².
Allos
Allos is 'n hemeênte in 't departement Alpes-de-Haute-Provence, in de rehio Provence-Alpes-Côte d'Azur, in Frankriek.
Vermand
Bevolkienge
In 1999, vogges 't Bureau van de Statistiek'n in Frankriek, 'aod Vermand 'n inweunersantal van 1 069. De bevolkiengsdichteid bedroe 68,1 mins'n per km².
Verdilly
Verdilly is 'n hemeênte in 't departement Aisne, in de rehio Picardie, in Frankriek.
Vermand
Bevolkienge
Ier-a onder vog 'n grafiek mee de bevolkiengshroei verdeêld over de jaer'n, vogges 't INSEE.
Palestijnse vluchteliengen
Araobische leiders kozen voe geweld
In jannewari 1919, mie Chaim Weizmann as leider is van de zionistische beweging, bereikt um een vrede en saemenwerkingsovereênkomst mie emir Faisal ibn Hoessein.
Allos
Geograofische informaotie
Allos lei op de coördinaot'n 44°14’ 0’’ N 6°37’ 43’’ L (44,2411111111; 6,62861111111). 't Oppervlak omslit 116,65 km².
Verdilly
Geograofische informaotie
Verdilly lei op de coördinaot'n 49°4’ 0’’ N 3°25’ 29’’ L (49,0733333333; 3,42472222222). 't Oppervlak omslit 5,1 km².
Palestijnse vluchteliengen
Araobische leiders kozen voe geweld
Vanof die tijd tot de ofkondiging van de staet Israel op 14 meie 1948, 'ebben zionistische woordvoerders onderden bie-eenkomsten 'ehouwen mie Araobische leiders, op aolle niveaus. 'Ieran wier deelgenomen deu onger meer Abdoellah ibn Hoessein, de ouwere broer van Faisal en oprichter van het emiraat Trans-Jordanië (laeter het koninkriek van Jordaonië), toenmaelige en oud-ministers-presidenten van Syrië, Libanon, Egypte en Irak, vooranstaonde raedgevers van koning Abdul Aziz ibn Saoed (de stichter van Saoedi-Arabië) en ok deu Palestijns-Arabische elites van aolle groeperingen.
Svore-Putt'n
thumb|Svore-Putt'n thumb|Svore-Putt'n op een kaerte uut 1645. Kaerte 'emaekt deur Joan Blaeu
Verdilly
Bevolkienge
In 2004, vogges 't Bureau van de Statistiek'n in Frankriek, 'aod Verdilly 'n inweunersantal van 452. De bevolkiengsdichteid bedroe 88,6 mins'n per km².
Svore-Putt'n
(S)vore-Putt'n / (S)vore-Putten  of Voorne-Putt'n / Voorne-Putten is 'n voormaelig eiland in Zuud-'Olland. Er leie twi gemeênten opt eiland mit in totaol onheveer 160.000 inweuners (2023):
Palestijnse vluchteliengen
Araobische leiders kozen voe geweld
Aol op 15 september 1947 – tweê maenden voo het verstrieken van de VN-resolutie 181 [het verdeelplan van het Britse Mandaat Palestina] – probeerden twee zionistische afgezanten Abdel Rahman Azzam, secretaris-generaal van de Arabische Liga, er van te overtuigen dat een Palestijns conflict compleet “nutteloos de beste energie van de Arabische Liga zou opslorpen,” en dat zowel Arabieren als Joden sterk zouden profiteren “van een actief beleid van samenwerking en ontwikkeling.”
Verdilly
Bevolkienge
Ier-a onder vog 'n grafiek mee de bevolkiengshroei verdeêld over de jaer'n, vogges 't INSEE.
Palestijnse vluchteliengen
Araobische leiders kozen voe geweld
Achter deze stelling school de eeuwenoude zionistische hoop: dat de materiele vooruitgang ten gevolge van Joodse vestiging in Palestina het pad zouden effenen voor een permanente verzoening met de lokale Arabische bevolking. Of dat toch op zijn minst het project van de Joodse nationale zelfbeschikking gunstig ontvangen zou worden.
Anjum
thumb|Liggieng van het durp. thumb|Anjum (2005)
Havelange
thumb|Liggienge
Anjum
Anjum (Fries: Eanjum) is 'n durp in de gemeênte Noôrdoôst-Friesland (vooheen Dongeradeel), provincie Friesland. Anjum leit op ongeveer 2,5 km van de voormaelige Lauwerszeê en 12 km van het stadje Dokkum. Nae verluud is het durp al zo'n duuzend jaer oud. Anjum telt een kleine 1.200 inweuners (2022). In de jaeren vuuftig weunden d'r nog ruum vuuftien'onderd man.
Havelange
Havelange (Waels: Havlondje/Havlandje) is 'n gemeênte en plekke in de Belse provincie Naemen. D'r weune 5.300 mins'n (2022).
Anjum
Anjum was van 1913 tot an 1935 eindpunt van het Dokkummer lokaeltsje, de spoorlijn die het durp mie Leêuwarden verbong. Het ouwe stationsgebouw stit er nog steeds. In 1997, toe het as pension in gebruuk was, wiere er deu de uutbaetster divan tweê moorden gepleegd. De 'istoricus Han Israëls schreef dirover het boek Moord in Anjum.
Bij Oostmahorn leit het vakantiedurpje Esonstad. Esonstad is een quasi-'istorisch stadje, dat tussen 2004 en 2007 wier gebouwd. De naem is ontleend an een nederzetting mie de naem Ezonstad, die in de vroehe middeleeuwen op onheveer dezelfde plek zou 'ebben gelegen.
Bezienswaerdig'eden
thumb|250px|De Michaëlkerk in 2008 De Michaëlkerk uut 1100, deels gebouwd uut tufsteên.
Bekende persoônen
Gebore:
Marcy-sous-Marle
Geograofische informaotie
Marcy-sous-Marle lei op de coördinaot'n 49°44’ 0’’ N 3°44’ 14’’ L (49,7397222; 3,7372222). 't Oppervlak omslit 4,39 km².
Bevolkienge
In 2005, vogges 't Bureau van de Statistiek'n in Frankriek, 'aod Marcy-sous-Marle 'n inweunersantal van 211. De bevolkiengsdichteid bedroe 48,0 mins'n per km².
Palestijnse vluchteliengen
Araobische leiders kozen voe geweld
Zoals David Ben-Goerion, weldra de eerste premier van Israel, in december 1947 stelde:
Marcy-sous-Marle
Bevolkienge
Ier-a onder vog 'n grafiek mee de bevolkiengshroei verdeêld over de jaer'n, vogges 't INSEE.
Palestijnse vluchteliengen
Araobische leiders kozen voe geweld
“Als de Arabische burger zich thuis zal voelen in onze staat, …. als de staat hem zal helpen om op een waardige en toegewijde manier het economische, sociale en culturele niveau van de Joodse gemeenschap te bereiken, dan zal het Arabische wantrouwen overeenkomstig afnemen en er zal zo een brug worden gebouwd voor een Semitische, Joods-Arabische alliantie.”
Sociaole en economische ontwikkelieng
Op het eerste gezicht rustte Ben-Goerion’s hoop op redelijke gronden. De instroom van Joodse immigranten en kapitaal na het einde van de Eerste Wereldoorlog had de tot dan statische situatie in Palestina nieuw leven ingeblazen. Het verhoogde de levensstandaard van de Arabische inwoners ruim boven die in de omliggende Arabische staten. De uitbreiding van de Arabische industrie en landbouw, met name op het gebied van de teelt van citrusvruchten, werd grotendeels gefinancierd met het aldus verkregen kapitaal. Met de Joodse know-how verbeterde de Arabische teelt aanzienlijk.
In de twee decennia tussen de wereldoorlogen verzesvoudigden de citrus plantages in Arabische handen. Dat was ook het geval was met de land- en tuinbouwgewassen, terwijl het aantal olijfgaarden verviervoudigde.
Niet minder opmerkelijk was de vooruitgang op gebied van welzijn. Wellicht het belangrijkste was dat de sterftecijfers bij de islamitische bevolking fors daalden en de levensverwachting steeg van 37,5 jaar in 1926-27 tot 50 jaar in 1942-44 (vergelijk met 33 jaar in Egypte).
De tabel van de natuurlijke toename van de bevolking sprong daardoor met een derde omhoog. Niets dat ook maar in de buurt komt van deze cijfers in de aangrenzende Arabische landen – toen nog onder Brits bestuur – om maar te zwijgen van India. Het is alleen te verklaren door de markante Joodse bijdrage aan het sociaal-economische welzijn in het Mandaat Palestina.
De Britse autoriteiten waren zich wel degelijk bewust van deze sociaal-economische vooruitgang, zoals onder meer blijkt uit een rapport uit 1937 van een onderzoekscommissie onder leiding van Lord William Peel: “De algemene weldadige werking van de Joodse immigratie op het Arabische welzijn wordt geillustreerd door het feit dat de toename van de Arabische bevolking het duidelijkst is in stedelijke gebieden die beinvloed worden door de Joodse ontwikkeling. Een vergelijking van de telling in 1922 en 1931 laat zien dat zes jaar geleden, het groeipercentage van de bevolking in Haifa 86 procent was, in Jaffa 62, en in Jeruzalem 37. Terwijl in louter Arabische steden zoals Nabloes en Hebron er maar een groei was van 7 procent groei en in de Gazastrook zelfs een daling met 2 procent.”
Sabine Uitslag
frameless|rechts
20 oktober
20 oktober is d'n 293e of 294e dag (bie een schrikkeljaer) van 't jaer in de Gregoriaonse kalender.
Palestijnse vluchteliengen
De geweune Palestijn
Indien de Palestijnse Arabieren zelf hadden mogen beslissen over hun toekomst, zou een overgrote meerderheid waarschijnlijk tevreden zijn geweest dat ze konden profiteren van de mogelijkheden die hen werden aangeboden. Dit blijkt uit het feit dat tijdens het tijdperk van het mandaat, de periodes van vreedzame coexistentie veel langer waren dan de periodes van gewelddadige uitbarstingen. Het laatste was het werk van slechts een klein deel van de Palestijnse Arabieren.
Sabine Uitslag
Sabine Uitslag (Westerhaer, 4 maerte 1973) was 'n Twidde Kaemerlid voo 't CDA. Van 8 april tot augustus 2008 verving Uitslag de weges zwangerschapsverlof ofwezige Mirjam Sterk as lid van de Twidde Kaemer. In september 2008 kerende ze vromme in de CDA-fractie, deu 't vertrek van Karien van Gennip. Bie de Twidde Kaemerverkiezingen van 9 juni 2010 stong Uitslag op plekke 31, mar ze wier deu middel van 15.933 voorkeurstemmen toch herkozen as Kaemerlid. Ze bleef kaemerlid toet 12 september 2012.
Sainte-Preuve
Sainte-Preuve is 'n hemeênte in 't departement Aisne, in de rehio Picardie, in Frankriek.
Svore-Putt'n
In de voormaelige gemeênte Wesvore voor nog sporadisch een an Zeêuws verwant dialect 'esproke, 't Svores. De groôste plekke is Spiekenisse. De leste jaeren is Hellevoet flienk 'egroeid. Veel inweuners van Flakkee goô tegenwoordig in Hellevoet wienkele in plekke van in Menheerse.
Sainte-Preuve
Geograofische informaotie
Sainte-Preuve lei op de coördinaot'n 49°37’ 0’’ N 3°54’ 27’’ L (49,6197222222; 3,9075). 't Oppervlak omslit 9,61 km².
Bevolkienge
In 1999, vogges 't Bureau van de Statistiek'n in Frankriek, 'aod Sainte-Preuve 'n inweunersantal van 85. De bevolkiengsdichteid bedroe 9,0 mins'n per km².
Allos
Bevolkienge
In 1999, vogges 't Bureau van de Statistiek'n in Frankriek, 'aod Allos 'n inweunersantal van 637. De bevolkiengsdichteid bedroe 5,4 mins'n per km².
Ier-a onder vog 'n grafiek mee de bevolkiengshroei verdeêld over de jaer'n, vogges 't INSEE.
1905
is 'n jaer op de Gregoriaonse kalender.
Corcy
Corcy is 'n hemeênte in 't departement Aisne, in de rehio Picardie, in Frankriek.
Jordaonië
thumb|De antieke stad [[Petra.]]
Palestijnse vluchteliengen
De geweune Palestijn
In de moderne wereld zijn het bovendien niet de armen en de onderdrukten die de leiding hebben tijdens grote omwentelingen of de grootste gewelddadige daden uitvoeren, maar is het veeleer een militante voorhoede die afkomstig is uit de beter opgeleide en meer bemiddelde klassen van de samenleving.
Zo verging het ook met de Palestijnen. In de woorden van het rapport van Lord Peel:
Ohey
thumb|Liggienge
Jordaonië
Jordaonië officieel Ut Hasjemitisch Keuninkrijk Jordaonië (Arabisch: 'المملكة الأردنية الهاشمية), is een land in het Midden-Oosten. Jordaonië is gelege ten ooste va Palestina mee as grens de rivier de Jordaon en dun Deude Zee (u zoutmeer). Verder is Ut land gelege nevest Syrië in het noordn, Irak in het noordoostn en Saoedi-Arabië in het zuidoostn. Ut ed in ut zuidn via de Holf van Akaba toegang tot de Reue Zee. De oôdstad is Amman. Aore stee'n bin Akaba, Al-Karak, Az-Zarqa, Irbid, Ma'an, Rihab, Madaba en Jerash. Jordaonië is lid van de Araobische Liga. Een bekende ouwe stad is het land is Petra.
Saint-Étienne-sur-Reyssouze
Geograofische informaotie
Saint-Étienne-sur-Reyssouze lei op de coördinaot'n 46°24’ 0’’ N 5°0’ 6’’ L (46,4138888889; 5,00166666667). 't Oppervlak omslit 13,82 km².
Jordaonië
Het staatseufd van Ut Hasjemitische Koninkrijk Jordaonië is Abdoellah II bin al-Hoessein (Arabisch: عبدالله الثاني بن الحسين) (Amman, 30 januari 1962).
Ohey
Ohey (Waels: Ohè) is 'n gemeênte en plekke in de Belse provincie Naemen. D'r weune 5.100 mins'n (2022).
Jordaonië
Abdoellah eur tot de stam van de Hasjemieten en is volgens zen stambeum un nazaat van de profeet Mohammed in de 41e generatie. Dur zen in Zeêland en Noord-Braebant zeker nog twee takken van deze familie.
Guus de Casembroot
thumb|Guus de Casembroot as [[Commissaoris van de Konienginne van Zeêland.]]
Jordaonië
De oudste zeun van Hoessein van Jordanië en de Britse Toni Avril Gardiner volgde zijn opleiding in Jordaonië en later op de privéschool St. Edmunds in Surrey in Engeland. Voor zijn middelbaar onderwijs studeerde hij aan de Eaglebrook School en Deerfield Academy in de Verenigde Staten. In 1980 begon hij aan de prestigieuze Royal Military Academy Sandhurst in Groot-Brittannië als cadet. Hij werd in zijn tweede jaar daar Tweede luitenant in de 13th/18th Royal Hussars (Queen Mary's Own). Vandaag de dag heeft Abdoellah nog altijd nauwe contacten met het Britse leger, dat ooit het leger van Jordanië trainde. Tevens is hij kolonel van een tankregiment.
Saint-Étienne-sur-Reyssouze
Bevolkienge
In 1999, vogges 't Bureau van de Statistiek'n in Frankriek, 'aod Saint-Étienne-sur-Reyssouze 'n inweunersantal van 386. De bevolkiengsdichteid bedroe 27,8 mins'n per km².
Marest-Dampcourt
Marest-Dampcourt is 'n hemeênte in 't departement Aisne, in de rehio Picardie, in Frankriek.
Guus de Casembroot
Auguste François Charles (Guus) de Casembroot (Middelburg, 17 december 1906 - Utrecht, 10 feberwari 1965) was Commissaoris van de Konienginne van Zeêland tiejes de Twidde Wereldoorlog en de Waetersnoȏdramp van 1953. Z'n officiele naeme luujende: Jhr. Auguste François Charles de Casembroot.
Jordaonië
Na de dood van zijn vader werd hij koning op 7 februari 1999. Kort voor zijn dood had Hoessein Abdoellah tot kroonprins benoemd, ten koste van prins Hassan, een broer van Hoessein.
Palestijnse vluchteliengen
De geweune Palestijn
“We hebben vastgesteld dat, hoewel de Arabieren geprofiteerd hebben van de ontwikkeling van het land als gevolg van de Joodse immigratie, dit geen verzoenend effect heeft gehad. Integendeel …. met bijna mathematische precisie heeft de verbetering van de economische situatie in Palestina geleid tot de verslechtering van de politieke situatie.”
Corcy
Geograofische informaotie
Corcy lei op de coördinaot'n 49°15’ 0’’ N 3°12’ 45’’ L (49,2547222222; 3,2125). 't Oppervlak omslit 7,25 km².
Saint-Étienne-sur-Reyssouze
Bevolkienge
Ier-a onder vog 'n grafiek mee de bevolkiengshroei verdeêld over de jaer'n, vogges 't INSEE.
Jordaonië
Stikje van Endrik over Jordaonië
Endrik in de vrouwe bin net trug uut de zandbak van Jordanië. M’n è vee kameêlen, ezels, schaepen in geiten ezie. In eêl vee vriendelijke maansen. In wat in dat soort landen eêl gewoon is: â je wat wil koape mô je ofdinge. Wulder kenne dat ier nie zô, in â’k dat ’n weke edaen è bin ik wî blie mit de vaste priezen op de Zeêuwse mart. Mâ â’k in zukke landen bin doe ik ‘r mit eêl m’n ziele in zaolig’eid an mee. In ’t vier van ’t biejen è’k wè ’s ezeid dâ’k tuus net as de verkoaper tien kinders ao om te verzurhen in â’k ’t nie goekoaper zou kriehe zou ik zeker ulder monden nie kunne vulle. Mâ mit mien witte aer g’loave ze dat nie mî. Ik mot wè vô dat ik gae andele de vrouwe toespreke want die laet aoltied vees te dudelijk maarke dat ze iets moôi vindt in dan bin je â verlore. Je mot nae ’n stuitje zaalfs gewoon doe of dat je weg wil loape, dan ‘oort de pries aneêns laeher. As bienae gediplomeerd ofdinger wil ik de raedsleden van Schouwen-Duveland wè raedheve noe ze over de Brouwersdam motte gae praete, die hotspot, weet je wè. Want ’t gae netuurlijk wî net as aoltied: d’r bin d’r die d’n eêlen dam vol wille zette mit uzen. Wet’ouwer Verseput ziet ’t eêmae zitte. ’t Gae noe om zô’n zes’onderdvuuftig uzen in appartementen, g’loaf ik. In as echte andelaer behint’n vees te oahe. Ie ei zaalfs â gezeid: ’t waere d’r eêst vee meer as 650. Kiek, daer è de raedsleden noe net niks mee te maeken, ze motte d’r eihe niks van dat soort opmaarkiengen antrekke. D’r bin genocht maansen op tehen dat ‘r zôvee bouwsels komme. Ze motte dust noe, net as Endrik aoltied doet, op ‘n darde van die 650 gae zitte in dan zachjesan nae mekaore toekomme. Ad is ’n taoien, mâ ie zâ toch motte zakke nae bevobbeld vier’onderd. Â je as raedslid zô varre kan komme dienk ik dat je de burhers van onze gemeênte goed vertehenwoordigd eit. Dust maansen: rechte rik in vol’ouwe! Ofdinge!
Palestijnse vluchteliengen
Het geweld
In Palestina werden gewone Arabieren vervolgd en vermoord door hun vermeende leiders voor de misdaad van ‘de verkoop van Palestina’ aan de joden. Intussen konden diezelfde leiders zich straffeloos verrijken. Zoals de verwoede pan-Arabist Awni Abdel Hadi. Hij had gezworen “te vechten tot Palestina hetzij onder een vrije Arabische regering komt of het anders een begraafplaats wordt voor alle Joden in het land.”
Toch stond hij persoonlijk de overdracht toe van 7.500 hectare grond aan de zionistische beweging. Sommige van zijn familieleden, allen gerespecteerde politieke en religieuze figuren, gingen nog een stap verder door de daadwerkelijke verkoop van percelen.
Marest-Dampcourt
Geograofische informaotie
Marest-Dampcourt lei op de coördinaot'n 49°36’ 0’’ N 3°9’ 8’’ L (49,6008333333; 3,15222222222). 't Oppervlak omslit 8,35 km².
27 meie
27 meie is d'n 147e of 148e dag (bie een schrikkeljaer) van 't jaer in de Gregoriaonse kalender.
Guus de Casembroot
Van 1932 tot 1948 was um mee een korte ongerbreking tiejes de leste oorlogsjaeren burgemeêster van Wasschappel. Vanof 1948 wier De Casembroot benoemd tot Commissaoris van de Konienginne van Zeêland.
Gannay-sur-Loire
Geograofische informaotie
Gannay-sur-Loire lei op de coördinaot'n 46°43’ 0’’ N 3°36’ 40’’ L (46,7319444444; 3,61111111111). 't Oppervlak omslit 32,29 km².
Kim Kötter
thumb|Kim Kötter
Marest-Dampcourt
Bevolkienge
In 1999, vogges 't Bureau van de Statistiek'n in Frankriek, 'aod Marest-Dampcourt 'n inweunersantal van 326. De bevolkiengsdichteid bedroe 39,3 mins'n per km².
Westerschouwen
200px|thumb|rechts|'t waepen van 't ouwde durp 200px|thumb|rechts|'t durp Westerschouwen of Westschouwe is een g'ucht in de gemeênte Schouwen-Duveland. Noe telt 't mae een stik of wat uuzen, mae vroeher wast een eihe gemeente. 't g'ucht valt onger Burg, mae wor eihenlijk nie meer as apart durp of g'ucht 'ezieje.
Gannay-sur-Loire
Bevolkienge
In 1999, vogges 't Bureau van de Statistiek'n in Frankriek, 'aod Gannay-sur-Loire 'n inweunersantal van 387. De bevolkiengsdichteid bedroe 11,8 mins'n per km².
Guus de Casembroot
De Casembroot bleef commissaoris toet z'n plotselinge doôd in 1965. In die zeventien jaer wier um een gerespecteerd en geliefd figure in Zeêland. Um was een dynaomisch persoôn die mee mensen uut aolle laegen van de bevolkienge makkelek contact maekende. Onvermoeibaar doorkruusende um de provincie om bie talloôze officiële helegenheden anwezig te wezene. Um wier in Zeêland beschouwd as "één van uus", mede deu z'n grôte kennisse van de provincie, het Zeêuws, de volksaerd en z'n vermôgen om mensen en naemen makkelek te onthouwene. Voorà gedurende de naeoôrlogse wederopbouwe en tiedens de Waetersnoȏdramp van 1953 dwong um deu z'n improvisaotietalent en grôte betrokkenheid vee respect of bie de Zeêuwen. Dat z'n populariteit nie was verhete bleek ant ende van 1999, toe De Casembroot 35 jaer nae z'n doôd bie een verkiezing georhaoniseerd deu de Provinciale Zeeuwse Courant het predicaot "Zeêuw van de Eêuwe" kreeg.
Kim Kötter
Kim Kötter (Losser, 27 juli 1982) is een Nederlands fotomodel, actrice en presentatrice. Zie kreeg eênige bekendheid naedat ze as Miss Overiessel verkozen wier toet Miss Universe Nederland 2002.
Kazachstan
Kazachstan is een groôt land in Azië en Europa. De meerdereid is moslim, mae d'r is een groôte Russische mindereid. De oôdstad is Almaty. D'r weune ruum 17 meljoen man. Toet an 1991 orende Kazachstan bie de Sovjetunie. Het land eit een kustlijn an de Kaspische Zeê.
Gannay-sur-Loire
Bevolkienge
Ier-a onder vog 'n grafiek mee de bevolkiengshroei verdeêld over de jaer'n, vogges 't INSEE.
Rania al-Abdullah
300px|thumb|rechts|Koningin Rania op het World Economic Forum in Zwitserland
Palestijnse vluchteliengen
Het geweld
Hetzelfde deden ook de talrijke leden van de familie Hoesseini, de belangrijkste Palestijnse Arabische clan tijdens de periode van het Brits Mandaat, met inbegrip van Mohammed Tahir, de vader van Haji Amin Hoesseini, de beruchte groot-moefti van Jeruzalem.
Verneuil-sous-Coucy
Verneuil-sous-Coucy is 'n hemeênte in 't departement Aisne, in de rehio Picardie, in Frankriek.
Rania al-Abdullah
Rania al-Abdullah (Araobisch:رانية العبدالله, Koeweit, 31 auhustus 1970) is de koninginne van Jordaonië en sins 1999 de jongste koninginne ter weareld. Zie is de echtgenote van koning Abdoellah II (Arabisch: عبدالله الثاني بن الحسين).
Somme-Leuze
thumb|Liggienge
Palestijnse vluchteliengen
Het geweld
In feite was het een oefening in geweld, waarbij veel meer Arabieren dan Joden of Engelsen werden vermoord door Arabische bendes. Die onderdrukten en misbruikten de Arabische bevolking, waardoor duizenden Arabieren het land uitvluchten. Het was een voorproefje van wat nog komen zou tijdens de Arabische exodus van 1947-1948.
Verneuil-sous-Coucy
Geograofische informaotie
Verneuil-sous-Coucy lei op de coördinaot'n 49°32’ 0’’ N 3°18’ 52’’ L (49,5422222222; 3,31444444444). 't Oppervlak omslit 4,58 km².
Emmerik
thumb|Liggienge in district Kleef
Verneuil-sous-Coucy
Bevolkienge
In 2005, vogges 't Bureau van de Statistiek'n in Frankriek, 'aod Verneuil-sous-Coucy 'n inweunersantal van 131. De bevolkiengsdichteid bedroe 28,5 mins'n per km².
Somme-Leuze
Somme-Leuze (Waels: Some-Leuze) is 'n gemeênte en plekke in de Belse provincie Naemen. D'r weune 6.000 mins'n (2022).
Pleine-Selve (Aisne)
Pleine-Selve is 'n hemeênte in 't departement Aisne, in de rehio Picardie, in Frankriek.
Emmerik
Emmerik of Emmerik an de Rien/Rijn (Duuts: Emmerich am Rhein) is 'n gemeênte en stad in de Duutse deêlstaet Noôrd-Rijnland-Westfaolen. De gemeênte liet ten noôrden van de Rien/Rijn in 't district Kleef en ei 30.900 inweuners (2021).
De gemeênte grens an de Nederlandse gemeênten Zevenaer, Montferland en Ouwe Iesselstreek.
Westerschouwen
Toet an 1813 was Westerschouwen een eihe gemeênte. 't is vooral bekend van de saoge mee de zeemeermin, die noe vooral wor geaccosieerd mee de toor'm van Kouwekerke, de Plompetoren. De vissers van Westerschouwen vienge een zeêmeêrmin. Toe dook d'r een zeêmeêrman op uut waeter. Deur hur man wiere de vissers en 't durp Westerschouwen vervloekt:
Palestijnse vluchteliengen
Het geweld
Sommige Palestijnse Arabieren vochten daarom liever terug tegen die Arabische bendes, vaak in samenwerking met de Britse autoriteiten en de Hagana (de grootste Joodse ondergrondse verzetsbeweging). Weer anderen zochten onderdak in Joodse buurten. Want ondanks de verlammende atmosfeer van terreur en van een meedogenloze economische boycot, draaide in de praktijk de Arabisch-Joodse samenwerking op vele terreinen gewoon door. Dit dus zelfs tijdens deze periodes van onrust, en werd deze na het wegebben daarvan weer grotendeels hersteld.
Rania al-Abdullah
Inmiddels ao ulder vier kinders:
Verneuil-sous-Coucy
Bevolkienge
Ier-a onder vog 'n grafiek mee de bevolkiengshroei verdeêld over de jaer'n, vogges 't INSEE.
Westerschouwen
D'n toren is in de 18e eêuw of'ebroken. Weer Westschouwe noe leit bin vooral vee campings en bungalowparken en weinig ouwe bebouwing meer over.
Palestijnse vluchteliengen
Veel Palestijnen moeten niets hebben van het geweld
Tegen deze achtergrond is het nauwelijks verbazingwekkend dat de meeste Palestijnen niets te maken wilden hebben met de gewelddadige opstanden die tien jaar later door het Arabisch Hoger Comité (AHC) werden opgezet. Het Comité stond onder leiding van de groot-moefti en was in die tijd het feitelijke ‘bestuur’ van de Palestijnse Arabieren, met als doel het verdeelplan uit de VN-resolutie van 1947 te ondermijnen.
Wiechen
Wiechen is 'n gemeênte en plekke in de provincie Gelderland. De gemeênte ei 42.000 inweuners, de plekke 37.000.
Pleine-Selve (Aisne)
Geograofische informaotie
Pleine-Selve lei op de coördinaot'n 49°47’ 0’’ N 3°31’ 41’’ L (49,7916666667; 3,52805555556). 't Oppervlak omslit 6,05 km².
Marest-Dampcourt
Bevolkienge
Ier-a onder vog 'n grafiek mee de bevolkiengshroei verdeêld over de jaer'n, vogges 't INSEE.
Beuningen
Beuningen is 'n gemeênte en plekke in de provincie Gelderland. De gemeênte ei 27.000 inweuners, de plekke 17.000 inweuners.
Beuningen is in 1980 vergroôt mie de gemeênte Ewiek.
Palestijnse vluchteliengen
Veel Palestijnen moeten niets hebben van het geweld
Met de herinneringen van 1936-1939 nog vers in het geheugen, verkozen velen ervoor om de strijd uit de weg te gaan. Al snel voerden talrijke Arabische dorpen (en sommige stedelijke gebieden) onderhandelingen met hun Joodse buren over vredesovereenkomsten, en elders in het land werd vaak op dezelfde wijze gehandeld zonder dat daarvoor een formele overeenkomst bestond.
In Hebron slaagde hij er niet eens in om ook maar één enkele vrijwilliger te werven om tegen betaling te dienen in het leger dat hij wilde vormen. Zijn inspanningen in de steden Nabloes, Tulkarem en Qalqiliya hadden nauwelijks meer succes. En Arabische dorpelingen bleken nog minder ontvankelijk voor zijn verzoeken als de stedelingen. In een plaats, Beit Safafa, werd Abdel Qader verschrikkelijk vernederd doordat hij werd weggejaagd, door de boze inwoners die protesteerden dat hun dorp wilde omvormen tot een centrum voor anti-Joodse aanslagen.
Er was een economisch aspect aan deze vredelievendheid. Het uitbreken van de vijandelijkheden die georkestreerd werden door de AHC van de groot-moefti, leidden tot een sterke daling van de handel en een begeleidende piek in de kosten van basisbenodigdheden. Veel dorpen waren afhankelijk voor hun levensonderhoud van de steden met een Joodse dan wel gemengde bevolking. Ze zagen er het nut niet van in om het doel te ondersteunen van de AHC. Dat wilde de Joden er onder krijgen door uithongering.
De analyse van Ben-Goerion werd gedeeld door de Iraakse generaal Ismail Safwat, bevelhebber van het Arabische Bevrijdingsleger (Arab Liberation Army, afgekort ALA). Dit was een leger van Arabische vrijwilligers dat het grootste deel van de strijd leverde in de maanden die vooraf gingen aan de proclamatie van de onafhankelijkheid van Israel. Safwat beklaagde zich er over dat slechts 800 van de 5000 vrijwilligers die werden opgeleid door de ALA afkomstig waren uit Palestina zelf, en dat de meesten van hen de ALA weer hadden verlaten vooraleer zij hun opleiding hadden voltooid, of onmiddellijk.
Fernelmont
thumb|Liggienge
Fernelmont (Waels: Ferneamont) is 'n gemeênte en plekke in de Belse provincie Naemen. D'r weune 8.100 mins'n (2022).
Palestijnse vluchteliengen
Veel Palestijnen moeten niets hebben van het geweld
Het oordeel van Fawzi Qawuqji, een lokale commandant van de ALA, was niet minder vernietigend. Hij vond de Palestijnen “onbetrouwbaar, prikkelbaar en moeilijk te controleren zijn, en ze blijken in georganiseerde oorlogsvoering vrijwel oninzetbaar.”
Arabieren kozen voor geweld
Dit standpunt werd zo algemeen gevoeld en verwoord, in die noodlottige zes maanden van gevechten nadat Resolutie 181 over het verdeelplan van Palestina werd goedgekeurd. Zelfs toen tijdens deze maanden de volledige desintegratie van de Palestijnse Arabische samenleving plaatsvond, werd die nergens omschreven als een systematische verdrijving van Arabieren door de Joden.
Integendeel. Het verdeelplan werd in het algemeen door de Arabische leiders aangeduid als “Zionistisch van inspiratie, Zionistisch in beginselen, Zionistisch in wezen en Zionistisch in de meeste details” (in de woorden van de Palestijnse academicus Walid Khalidi).
Hun leiders waren uiterst openhartig over hun vastberadenheid om het verdeelplan tegen te houden met wapengeweld. Er was geen enkele twijfel over welke partij verantwoordelijk was voor het bloedvergieten.
Yvoir
Yvoir (Waels: Uwar/Yuwar) is 'n gemeênte en plekke in de Belse provincie Naemen. D'r weune 9.200 mins'n (2022).
Palestijnse vluchteliengen
Arabieren kozen voor geweld
Evenmin verborgen de Arabieren hun intenties. De Joden legden de grondslag voor hun aanstaande staat en streefden er daarbij naar om hun Arabische landgenoten ervan te overtuigen dat zij (in de woorden van Ben-Goerion) “gelijke burgers, gelijk in alles, zonder enige uitzondering” zouden worden. Daar tegenover beloofden de Palestijns-Arabische leiders dat “indien het verdeelplan wordt uitgevoerd, zal dit alleen gebeuren over de dode lichamen van de Arabieren van Palestina, hun zonen en hun vrouwen.”
Qawuqji zwoor “om alle Joden in de zee te drijven”. Abdel Qader Hoesseini verklaarde dat “het Palestijnse probleem alleen door het zwaard zal worden opgelost; alle Joden moeten Palestina verlaten.”
Het gevecht
Vuurgevechten, sluipschutters, hinderlagen, bomaanslagen, die in de wereld van vandaag zouden veroordeeld worden als oorlogsmisdaden, waren dagelijkse kost in het leven van burgers.
“Onschuldige en weerloze mensen, tijdens hun gewone dagelijkse beslommeringen”, schreef de Amerikaanse consul-generaal in Jeruzalem Robert Macatee in december 1947, “worden geraakt tijdens het rijden in de bus of bij het lopen op straat, verdwaalde schoten treffen zelfs mensen in bed tijdens hun slaap. Een Joodse vrouw, moeder van vijf kinderen, werd neergeschoten in Jeruzalem terwijl ze wasgoed te drogen hing op haar dak. De ambulance die haar in allerijl naar het ziekenhuis vervoerde werd met machinegeweren onder vuur genomen. Tenslotte werden op haar begrafenis de rouwenden aangevallen, een van hen werd doodgestoken.”
Toen de gevechten toenamen, kregen ook Arabische burgers klappen. Af en toe leidde een gruweldaad tot een cyclus van grootschalig geweld. Zo werd de moord op zes Arabische arbeiders in december 1947 in een olieraffinaderij de buurt van de Haifa – gepleegd door de kleine Joodse ondergrondse groep IZL – onmiddellijk gevolgd door de slachting van 39 Joodse arbeiders door hun Arabische collega’s.
Net zoals de dood van zo’n 100 Arabieren tijdens de strijd om het dorp Deir Yasin in april 1948, binnen enkele dagen werd ‘gewroken’ door de moord op 77 Joodse verpleegkundigen en artsen die op weg waren naar het Hadassah ziekenhuis op de Scopus Berg.
Paniekzaaierij
De Joodse leiders en de media beschreven deze gruwelijke gebeurtenissen voor wat ze waren. Soms hielden ze zelfs informatie achter hielden om paniek te voorkomen om zo de deur open te houden voor Arabisch-Joodse verzoening. Echter, door hun Arabische tegenhangers werd het aantal slachtoffers opgeblazen tot gigantische proporties, en bedachten ze zelfs talrijke onbestaande wreedheden.
De val van Haifa bijvoorbeeld (21-22 april) leidde tot verzinsels van grootschalige slachting, een verhaal dat rond ging in het Midden-Oosten en Westerse hoofdsteden. Soortgelijke valse geruchten werden verspreid na de val van Tiberias (18 april), tijdens de strijd om Safed (begin mei) en in Jaffa, waar eind april de burgemeester een bloedbad verzon van “honderden Arabische mannen en vrouwen.” De verslagen in de Arabische media over Deir Yasin waren extra huiveringwekkend, met IZL-strijders die op hun armen hamer en sikkel tatoeages zouden gehad hebben en beschuldigingen van vernielingen en verkrachtingen.
Het doel van deze paniekzaaierij was ongetwijfeld het winnen van zo breed mogelijke sympathie voor de Palestijnse situatie, door de Joden voor te stellen als wrede roofdieren. Maar het genereerde precies het tegenovergestelde effect, doordat paniek zich begon te verspreiden in de toch al gedesoriënteerde Palestijnse samenleving.
Dat verklaart op haar beurt waarom in april 1948, na vier maanden van ogenschijnlijke resultaten, deze fase van de Arabische oorlogsinspanning in elkaar stortte. (Dat gebeurde aan de vooravond van de tweede, meer ondersteunde en langduriger fase, waarin de legers van vijf Arabische landen half mei Palestina binnen zouden vallen.)
Gaf aanleiding tot vlucht
Niet alleen weigerden de meeste Palestijnen deelname aan de vijandelijkheden, zelfs steeds grotere aantallen pakten hun hebben en houden bij elkaar, verlieten hun huizen en vluchten weg naar plaatsen elders in het land of naar de naburige Arabische landen.
Inderdaad, velen waren reeds gevlucht nog voor de echte oorlog was uitgebroken. Nog grotere aantallen trokken er vandoor voordat de oorlog hun eigen voordeur bereikte.
In navolging van deze verslagen, vertelden medio december inlichtingenbronnen bij de Haganah dat een “evacuatie waanzin bezit heeft genomen van complete Arabische dorpen.”
De toestand werd snel onhoudbaar. Nog voor de maand voorbij was, klaagden Palestijnse Arabische steden over de ernstige problemen die ontstonden door de enorme toestroom van dorpelingen. Ze smeekten het AHC (Arabische Hoger Comite) dringend om een oplossing voor de noodtoestand. Zelfs de Syrische en Libanese regeringen waren verontrust door deze snelle uittocht. Ze eisten van het AHC dat het de Palestijnse Arabieren zou aanmoedigen om te blijven en te strijden.
Geen hulp voor vluchtelingen
Veel ‘nationale comités’ (lokale besturen) verboden de uitvoer van voedsel en drinken van steden met grote voorraden naar de behoeftige afgelegen dorpen en steden. Zo weigerden de Arabische handelaren van Haifa om een ernstig tekort aan meel in Jenin te verlichten en weigerde de Gazastrook om eieren en pluimvee naar Jeruzalem te vervoeren. In Hebron controleerden gewapende bewakers alle vertrekkende auto’s. Tegelijkertijd was er een uitgebreide smokkel, met name in de steden met een gemengde bevolking, van Arabische levensmiddelen naar Joodse wijken en andersom.
Het totaal gebrek aan gemeenschappelijke solidariteit bleek eveneens uit de erbarmelijke behandeling van de honderdduizenden vluchtelingen die verspreid waren over het hele land. Er waren geen georganiseerde pogingen om hun lot te verlichten. Er was geen inlevingsvermogen buiten de directe omgeving te bespeuren. Veel vluchtelingen werden zelfs uitgebuit door hun tijdelijke gastheren en onderworpen aan spot en beledigingen voor hun vermeende lafheid. In de woorden van een Joods inlichtingenrapport: “De vluchtelingen worden gehaat waar ze maar komen.”
Zelfs de ultieme oorlogsslachtoffers – de overlevenden van Deir Yasin – ontliepen hun aandeel in de vernederingen niet. Velen vonden een toevlucht in het naburige dorp Silwan, maar kwamen al snel op gespannen voet met de lokale bevolking. Dit leidde er toe dat op 14 april – slechts vijf dagen na de tragedie – een delegatie uit Silwan naar het AHC kantoor in Jeruzalem trok, om te eisen dat de overlevenden elders zouden worden overgebracht. Maar er zou geen hulp voor hun verhuizing komen.
In sommige plaatsen weigerde men botweg om vluchtelingen op te nemen, uit vrees om de eigen bestaansmiddelen uit te putten. In Acre (Akko) verhinderden de autoriteiten dat uit Haifa gevluchte Arabieren zouden ontschepen. In Ramallah organiseerde de overwegend christelijke bevolking haar eigen prive militie, niet zozeer om de Joden te bestrijden maar om toestromende moslims te verjagen. Velen maakten ongegeneerd misbruik van de penibele situatie waarin de vluchtelingen verkeerden, met name door hen compleet kaal te plukken voor basisbehoeften zoals transport en huisvesting.
Toch steeds meer vluchtelingen
Niettemin bleven de Palestijnen hun huizen ontvluchten, in een steeds hoger tempo. Begin april 1948 waren er reeds zo’n 100.000 vertrokken, hoewel de Joden op dat ogenblik nog steeds in het defensief waren en helemaal niet in de positie waren om hen te verdrijven. (Op 23 maart, vier volle maanden na het uitbreken van de vijandelijkheden, noteerde Safwat, bevelhebber van de ALA, met enige verbazing dat de Joden “tot nog toe geen enkel Arabisch dorp hebben aangevallen, behalve wanneer het daartoe werd geprovoceerd.”)
Tegen de tijd van de onafhankelijkheidsverklaring van Israel op 14 mei, was het aantal Arabische vluchtelingen meer dan verdrievoudigd. Geen van de 170.000-180.000 Arabieren die de stedelijke centra waren ontvlucht en slechts een handvol van de 130.000-160.000 dorpelingen die hun huizen hadden verlaten, werden daartoe gedwongen door de Joden.
Niet vanwege Joodse opzet
Uitzonderingen kwamen voort uit in de hitte van de strijd. Ze werden allemaal bepaald door ad-hoc-militaire overwegingen – zoals om het aantal burgerslachtoffers te beperken of om Arabische strijders uit bepaalde plaatsen weg te houden omdat er geen Joodse strijdkrachten beschikbaar waren om hen af te slaan – in plaats van uit politieke overwegingen. Tegelijkertijd waren er inspanningen om het vluchten te voorkomen en/of de terugkeer aan te moedigen van mensen die al gevlucht waren.
Om slechts een voorbeeld te noemen: begin april reisde een Joodse delegatie – samengesteld uit topadviseurs in Arabische zaken, lokale notabelen en burgemeesters met nauwe contacten met naburige Arabische gemeenten langs de Arabische dorpen in de kustvlakte. Ze probeerden de inwoners te overtuigen om te blijven, want die dorpen liepen in een duizelingwekkend tempo leeg.
Wel Arabische opzet
Wat al deze Joodse inspanningen nog indrukwekkender maakt, is dat ze plaatsvonden in een tijd waarin grote aantallen Palestijnse Arabieren actief uit hun huizen werden gedreven. Dit gebeurde door hun eigen leiders en/of door Arabische strijdkrachten, uit militaire overwegingen of om te voorkomen dat ze burgers zouden worden van de toekomstige Joodse staat.
In het grootste en bekendste voorbeeld, Haifa, werden tienduizenden Arabieren op bevel van de AHC gesommeerd of gedwongen de stad te verlaten, ondanks intensieve pogingen van de Joden om hen te overtuigen om te blijven. Slechts enkele dagen eerder was de 6000 sterke Arabische gemeenschap van Tiberias op soortgelijke wijze door haar eigen leiders gedwongen te vluchten, tegen de plaatselijke Joodse wens in.
In Jaffa, de grootste Arabische stad van Palestina, organiseerde het gemeentebestuur de vlucht van duizenden bewoners over land en zee. In Jeruzalem beval de AHC vrouwen en kinderen te vertrekken en lokale bendeleiders jaagden de bewoners weg uit verscheidene buurten.
Tienduizenden dorpelingen op het platteland werden op soortgelijke wijze gedwongen hun biezen te pakken in opdracht van de AHC, lokale Arabische milities of de ALA. Binnen enkele weken na de aankomst van de laatstgenoemde in Palestina in januari 1948 begonnen geruchten te circuleren over geheime instructies voor de Arabieren in de overwegend Joodse gebieden om hun dorpen te verlaten. Zo konden de dorpen militair gebruikt worden en werd het risico dat de dorpelingen door de Joden zouden worden gegijzeld vermindert.
Tegen februari was dit verschijnsel uitgewaaid tot de meeste gedeelten van het land. Het kreeg nog aanzienlijk meer dynamiek in april en mei toen de ALA en AHC troepen in heel Palestina waren verjaagd. Op 18 april signaleerde de inlichtingendienst van de Haganah in Jeruzalem een nieuwe algemene instructie om vrouwen en kinderen weg te laten gaan uit alle dorpen die grensden aan Joodse gemeenschappen. Twaalf dagen later maakte de tegenhanger in Haifa melding van het bevel van het ALA-commando om alle Arabische dorpen tussen Tel Aviv en Haifa te ontruimen, in afwachting van een nieuw algemeen offensief.