De_brieve_van_Jakobus
Hoôfstuk 1. Geloôf en standvastig’eid
1 Van Jakobus, dienstknecht van God en van den Eêre jezus Christus. An de twelf stammen die a over de waereld verstroôid bin. Ik groete julder! 2 Julder motte stik blieë weze, broers en zusters, a je mie aolderlei beproeviengen te maeken kriege. 3 Want julder wete ‘t: a je geloôf op de proef esteld wordt, dan wor je daè standvastig van. 4 A die standvastig’eid uut je doen en laeten bliekt, zu je volmaèkt en gaef weze, d’r za niks an je mankere. 5 Is t’r eên van julder die a nie genoeg inzicht ei? Dan mò je ‘t an God vraege en um za je inzicht geve. Wan God geef an iedereên, zonder voorwaerden en zonder a t’n verwieten maèkt. 6 Je mò ‘t vraege vol vertrouwen, zonder a je twufelt. Wan eên die a twufelt is net as een golve in de zeê, die a deur de wind hissendeweer bewoge wordt. 7-8 Eên die a zò besluteloôs en zò onberekenbaer is bie aol dat a t’n doet, die mò nie dienke da t’n wat van den Eêr za kriege. 9 Een eênvoudige gelôvigen zou groôs motte weze op z’n grôte waerde, 10 en eên die a rieke is, op z’n eênvoud. Wan ie za vergae as een blomme in de weie. 11 A de zunne gae brande en ’t gos wor bruun van de eêtte, dan vaol de blomme uut, en ‘t moôie is t’r of. Zò za ’t ok gae mie de rieken, twint a t’n volop mie z’n zaken doende is. 12 De mens die a overènde bluuft a t’n op de proef’esteld wor is goed of. Wan die a dat deurstaèt, die krieg as belônieng ’t leven, dat a God ei beloofd an iedereên die a van um oudt. 13 Eên die a in verleidieng ebrocht wordt, die mò nie zegge: ‘Ik worre deur God in verleidieng ebrocht.’ Wan God brieng gin mens in verleidieng, liek a t’n zelf ok nie deur slechtig’eid in verleidieng ebrocht kan worre. 14 A den eên of den aren in verleidieng ebrocht wor dan is dat aoltied deur z’n eigen begeerte, die a t’n lokt en meetrokt. 15 A die begeerte dan bevrucht is, dan baer ze zonde; en a de zonde volgroeid is, dan baer die de doôd. 16 M’n lieve broers en zusters, dienk t’r om, eé: 17 aol dat a je kriegt en dat a goed en volmaèkt is, kom van boven, van de Vaoder van de lichten an den emel. Bie um is t’r gin verduusterienge te zien, of wat voe veranderienge dan ok. 18 Ie wou ôns deur ’t bekend maeken van de waer’eid ’t leven geve, om ôns zògezeid de eêsteliengen te maeken in z’n scheppieng. Gelôve en doeë 19 Lieve broers en zusters, je mò goed ont’ouwe: ieder mens mò vlug weze om te luusteren, mae bedachtzaem a t’n wat wil zegge, en ie mò ok nie gauw kwaed worre. 20 Wan a een mens kwaèd wor, dan lever dat niks op dat a rechtvaerdig is in God z’n ôgen. 21 Daèrom mò je angenaem in den omgang weze en op’ouwe mie j’n eigen te misdraegen en aolderlei slechtig’eid uut te aelen. Zò mò je de booschap van God, daè a je deur ered kan worre, ter arte neme. 22 Mae pas op, eé: ‘t is nie genoeg om zòmae te luusteren, je mò ok doeë wat a j’ ehôren eit. 23 Wan a je de booschap oôrt zonder a je d’r wat mie doet, dan bin je net as eên die a z’n eigen in de spiegel bekiekt: 24 ie zie z’n eigen, mae zògauw as a t’n wiglopt is t’n wee glad vergete oe a t’n d’r uutzag. 25 Mae die a de volmaèkte wet die a vrie maèkt voe ôgen ouwt, - en die a dat bluuf doeë, nie as eên die a wat oôrt en ’t zô wee vergeet, mae as eên die a t’r naè leeft - die za gelukkig worre: juust om a t’n dat doet. 26 A je dienkt da je God dient, mae je bin je tonge nie de baes, dan zit je d’r glad nessen, en aol je godsdienstig’eid is niks waerd. 27 Voe God, de Vaoder, is dít de echte, waere godsdienst: je mò weduwen en wêzen elpe in uldere noôd, en zurg da je nie besmet raèkt deur de waereld.