Katta_Markaziy_Osiyo
Hamkorlikning C5-ga asoslangan modeli
Qayta jonlantirilayotgan mintaqaviy muloqot samaradorligi yuqorida zikr etilgan muammolar hal etilishiga bog‘liq. Markaziy Osiyo mamlakatlarining siyosiy ayonlari uchinchi mamlakatlar beshlik formatida qanchalik ko‘p munosabatlarni yo‘lga qo‘ysa, mintaqa mamlakatlari jamoatchiligi darajasida qanchalik ko‘p muloqot o‘rnatilsa, 2017-yilda boshlangan jarayon muvaffaqiyati shunchalik real bo‘ladi. Shu munosabat bilan faqat Markaziy Osiyoga yo‘naltirilgan yoki mintaqaning o‘zida shakllangan platformalarning ahamiyati oshadi. Shuning uchun “S5” yoki “S5+…” formatidagi tuzilmalar mintaqa mamlakatlari uchun ham o‘zaro, ham tashqi dunyo bilan hamkorlik modeli bo‘lib qolishi kerak. Bunday formatlar doirasidagi izchil muloqotlar siyosiy ayonlarga tafakkurning milliy darajasiga mintaqaviy fikrlashni qo‘shish imkonini beradi. Shu bilan birga, institutsionallashni amalga oshirish va navbatdagi rasmiy integratsion mexanizmlarni yaratishdan tiyilish kerak. Shuning uchun asosiy eʼtiborni maslahatlashuv platformalarini (davlat rahbarlari, idoralar, jamoatchilik darajasida) ishlatishga qaratish zarur. Bunday maydonchalar samaradorligi mintaqaviy hamkorlik jarayonida ikki tomonlama munosabatlar rolini pasaytirish imkonini beradi. Boz ustiga, ular istiqbolda mintaqa mamlakatlari o‘rtasidagi eng o‘tkir muammolarni hal etish joyi ham bo‘lishi mumkin. Ayni choqda ko‘p narsa kun tartibining yana-da mazmunliroq bo‘lishiga va uzoq muddatli mintaqaviy loyihalarni ishlab chiqishga asosiy eʼtibor qaratishga bog‘liq bo‘ladi. Shu munosabat bilan davlat rahbarlarining joriy yilda o‘tkazilishi kerak bo‘lgan uchinchi uchrashuvini o‘tkazish yoki bekor qilish o‘ziga xos ko‘rsatkich vazifasini o‘taydi. Biroq uning o‘tkazilishini – muvaffaqit garovi deyish qiyin. Buning uchun ishtirokchilar tarkibi va yakunida aynan qanday kelishuvlarga erishilishi muhim ahamiyatga ega. “C+” formati beshlik tarkibidagi hamkorlik odatini mustahkamlaydi va ushbu mamlakatlarning xalqaro maydondagi hamkorligini sinxronlash imkonini beradi. Ayni format tashqi o‘yinchilar konsolidatsiya – faoliyatni kuchaytirish uchun jipslashuv va u bilan munosabatlarni yagona geosiyosiy makon sifatida o‘rnatish zarurligi haqidagi signal bo‘ladi. Integratsiya tuzilmalarida qatnashish nuqtai nazaridan, Markaziy Osiyo bugungi kunda mintaqaning ayrim mamlakatlari chuqur iqtisodiy va harbiy-siyosiy integratsiyada ekani bilan hisoblashishga majbur. Bu, qayd etish joizki, birorta yangi integratsiya tuzilmasini ishga tushirish o‘rniga muloqot platformasiga eʼtibor qaratish uchun qo‘shim dalildir. Yaqin kelajakda ushbu status-kvo – mavjud holat o‘zgarishi dargumon. Lekin bu mintaqa kun tartibini ishlab chiqishga to‘sqinlik qilmasligi kerak. Bunga Vishegard guruhiga (V4) aʼzo mamlakatlar tajribasi yaxshi misol bo‘la oladi. Ular NATO bilan YEIga aʼzo bo‘lib kirgandan so‘ng ham ko‘p tomonlama formatlarda mustahkam muzokara pozitsiyasiga ega bo‘lish uchun o‘z harakatlarini muvofiqlashtirishni davom ettirmoqda. Mintaqaviy hamkorlik renessansi faqat Markaziy Osiyoni dunyoning geosiyosiy xaritasiga Qozog‘iston, Qirg‘iziston, Tojikiston, Turkmaniston va O‘zbekiston hududlari sifatida qaytgandan so‘ng yuz berishi mumkin. Bu ushbu mamlakatlar bir-birini investitsiyalar, loyihalar va transport koridorlari uchun kurashda raqib deb bilishidan voz kecha olishiga bog‘liqdir. Eski yondashuv o‘rniga mintaqaviy taraqqiyot masalalarida bir yoqadan bosh chiqarib ishlash samaraliroq ekani, milliy manfaatlarni esa qo‘shnilarning manfaatlarini hisobga olmasdan turib taʼminlab bo‘lmasligi tushunchasi kelsa, Markaziy Osiyoning xalqaro kun tartibiga qaytish imkoniyatlari ancha-muncha oshadi.