cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Standart yaxtasi (Fabergé tuxumi)
Tarixi
5500 tonnalik Standart nomli yaxta Kopengagenda podsho Aleksandr III tomonidan buyurtma qilingan. Yaxta 1895-yilda suvga tushirilgan va uning uzunligi 116 metrni tashkil etgan. Bu koʻrsatkich yaxtani oʻsha paytda dunyodagi eng katta yaxtaga aylantirgan. Standart yaxtasi rus imperator oilasi uchun Boltiq dengizida dam olish uchun suzuvchi saroy boʻlib, bezakli jihozlar, jumladan, maun taxtalari, billur qandillar va boshqa qulayliklar (shu jumladan, imperator bolalarini yangi sut bilan taʼminlash uchun sigirli otxona) bilan jihozlangan. Rossiya imperatorlik oilasi 1914-yil yozida Standart yaxtasida dam olayotgan vaqtda ular Birinchi jahon urushining boshlanishi munosabati bilan Sarayevoda archgertsog Frans Ferdinandning oʻldirilishi haqidagi xabarni oldilar.
A Tale of Love and Darkness (film)
A Tale of Love and Darkness, 2015-yilda Natalie Portman tomonidan ishlangan Isroil drama filmi.
Velikomihaylivka
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Velikomixaylivka (Великомихайлівка) — Dnepropetrovsk viloyatining Sinelnikov tumanidagi ukrain qishlogʻi. Vovcha daryosining oʻng qirgʻogʻida joylashgan.
Postmodern sanʼati
Postmodern sanʼat — modernizmning baʼzi tomonlari yoki undan keyin paydo boʻlgan va rivojlangan ayrim jihatlarga zid boʻlishga intilgan badiiy harakatlar majmuasidir. Umuman olganda, intermediya, montaj sanʼati, kontseptual sanʼat va multimedia kabilar, xususan, videoni tarkibiga olgan postmodern sanʼatini tashkil qiladi.
Sanʼatning postmodern boʻlishiga yordam beradigan bir qancha xususiyatlar mavjud; Bularga brikolaj, matndan asosiy badiiy element sifatida foydalanish, kollaj, abstraksionizm, oʻzlashtirish, ijro sanʼati, zamonaviy kontekstning eski uslublarini va mavzularini qayta ishlash, shuningdek, yuqori darajadagi madaniyat, past darajadagi madaniyat va ommaviy madaniyat chigalliklar orasidagi toʻsiqni buzish kiradi.
Beautiful Girls
Beautiful Girls  — 1996-yilda Ted Demme tomonidan suratga olingan romantik kinokomediya.
Postmodern sanʼati
Termindan foydalanish
Koʻpgina tanqidchilar postmodern sanʼat zamonaviy sanʼatdan kelib chiqadi deb hisoblashadi. Zamonaviy sanʼatdan postmodernga oʻtish Evropada 1914-yil va Amerikada 1962-yil yoki 1968-yilda kiradi. Jeyms Elkins, modernizmdan postmodernizmga oʻtishning aniq sanasi haqidagi munozaralarni sharhlar ekan, uni 1960-yillardagi mannerizmning aniq doirasi va uni toʻgʻridan-toʻgʻri Yuqori Uygʻonish davridan keyin yoki 20-asrning oxirida boshlanishi haqidagi munozara bilan taqqoslaydi. U bu munozaralar har doim badiiy harakatlar va davrlarga nisbatan davom etaverishi, bu ularning ahamiyatsizligini anglatmasligini aytadi. Postmodern sanʼat davrining yakuni 1980-yillarning oxiriga toʻgʻri keladi, oʻshanda postmodernizm soʻzi oʻzining tanqidiy rezonansiyasini yoʻqotgan va sanʼat amaliyoti globallashuv va yangi media taʼsirini bartaraf eta boshlagan edi.
Jan Baudrilyarning postmodernizmdan ilhomlanganligi sanʼatga sezilarli taʼsir koʻrsatdi va bu ijodning yangi shakllaridan biri hamda imkoniyatlarining keng ekanligini taʼkidladi. Rassom Piter Xelli oʻzining day-glo ranglarini „haqiqiy rangning giperrealizatsiyasi“ deb taʼriflaydi va Bodriyardni misol qilib keltiradi. Bodriyarning oʻzi 1984-yildan beri ushbu yoʻnalishga zamonaviy sanʼat sifatidagi qarashlarini yetarli darajada barqarorlashtirdi. Ayniqsa postmodern sanʼat Ikkinchi jahon urushidan keyingi davrdagi modernistik sanʼatdan darajasi jihatidan pastroq edi, Jan-Fransua Liyotar esa zamonaviy rassomchilikni maqtab, zamonaviy sanʼat evolutsiyasining rivojlanishiga eʼtibor qaratdi. Yigirmanchi asr postmodern sanʼati bilan bogʻliq. Buning sababi rassomlar ishlarining koʻp nazariy ifodasi fransuz psixoanalizidan va feministik nazariyasidan kelib chiqqan boʻlib, u p falsafa bilan chambarchas bogʻliq
Amerikalik marksist faylasuf Fredrik Jeymsonning fikriga koʻra yashash muhiti va ishlab chiqarish barcha faoliyatda, shu jumladan sanʼat yaratishda ham oʻz aksini topadi.
Postmodern atamasining barcha ishlatilishlarida boʻlgani kabi, uning tatbiq qilinishini tanqid qiluvchilar ham bor. Masalan, Kirk Varnedoe postmodernizm degan narsa yoʻqligini va modernizmning imkoniyatlari hali tugamaganini taʼkidladi. Urushdan keyingi muayyan moddiy va umumiy texnikani qoʻllaydigan baʼzi „maktablar“ning ishini belgilash uchun ushbu atamani stenografiya sifatida ishlatish 1980-yillarning oʻrtalaridan boshlab odatiy holga aylangan boʻlsa-da, postmodernizmning epoxal yoki epistemik taqsimlash sifatidagi nazariy asoslari hali ham tortishuvlarga sabab boʻlmoqda.
Postmodern sanʼatning taʼrifi
Postmodernizm modernizm tendentsiyalaridan kelib chiqib, ularga qarshilik qiladigan yoki rad etadigan harakatlarni tasvirlaydi. Modernizmning oʻziga xos yoʻnalishlari uchun umumiy iqtiboslar rasmiy soflik, oʻrtacha oʻziga xoslik, sanʼat — sanʼat uchun, haqiqiylik, universallik, originallik va inqilobiy yoki reaktsion tendentsiya, yaʼni avangardizm dir. Biroq, paradoks postmodernizm qarshi turadigan eng muhim modernistik gʻoya ekanligi ehtimoli ham bor. Paradoks Manet joriy etgan modernistik faoliyatning markaziy qismi edi. Manetning tasviriy sanʼatni turli xildagi toptashlari voqeʼlik va tasvir, dizayn va tasvir, mavhumlik va voqeʼlikning taxminiy oʻzaro eksklyuzivligini va boshqalarni keltirib chiqardi. Paradoksning qoʻshilishi Manetdan tortib kontseptualistlargacha katta qiziqish bilan qabul qilindi.
Avangardning statusi munozarali: koʻplab institutlarning taʼkidlashicha, tasavvurga ega boʻlish, kelajakka intilish, zamonaviy va ilgʻor boʻlish sanʼatning hozirgi missiyasi uchun juda muhim va shuning uchun postmodern sanʼati „zamonimiz sanʼati“ga zid keladi. Postmodernizm oʻz-oʻzidan sanʼatdagi yuksalish yoki taraqqiyot tushunchasini rad etadi va shu bilan „avangardizm afsonasi“ ni bekor qilishni maqsad qiladi. Oʻsha davrning taniqli namoyondalaridan biri Rozalind Kraussning fikricha avangardizm tugagan va yangi badiiy davr - post-liberal va post-progress davri boshlangan. Griselda Pollok avangard va zamonaviy sanʼatni bir qator yangi kitoblarda oʻrgangan va postmodernizmga duch kelgan, postmodern sanʼatini qayta aniqlash bilan bir vaqtda zamonaviy sanʼatni ham koʻrib chiqqan.
Postmodern sanʼatning oʻziga xos xususiyatlaridan biri bu sanoat materiallari va pop madaniyat tasvirlaridan foydalanish orqali madaniylashgan va nisbatan madaniyatdan ortda qolganlikning uygʻunlashuvidir. Kirk Varnedo va Adam Gopnikning 1990-91 yillardagi Nyu-York zamonaviy sanʼat muzeyidagi „Madaniylashgan va madaniyatdan ortda qolish: Ommabop madaniyat va zamonaviy sanʼat“ koʻrgazmasida hujjatlashtirilganidek, sanʼatning rivojlanmagan shakllaridan foydalanish ham modernistik eksperimentning bir qismi boʻlgan. Duglas Crimp va Xilton Kramerni nafrat xorda birlashtira oladigan yagona voqea sifatida oʻsha paytda hamma yoqlangan koʻrgazma. Postmodern sanʼat tasviriy yoki yuqori sanʼat sifatida qabul qilinadigan narsalar bilan odatda past yoki kitsch sanʼati sifatida koʻriladigan narsalar oʻrtasidagi farqlarni xiralashtirishi bilan taʼkidlangan. Yuqori sanʼatni past sanʼat bilan „xiralashtirish“ yoki „qoʻshish“ tushunchasi modernizm davrida sinab koʻrilgan boʻlsa-da, u faqat postmodern davr kelgandan keyin toʻliq maʼqullandi. Postmodernizm oʻzining badiiy kontekstida tijorat, kitsch va umumiy lager estetikasi elementlarini kiritdi; postmodernizm oʻtmishdagi uslublarni oladi, masalan, Gothicism, Renessans va Barokko, va ularni mos keladigan badiiy harakatda asl foydalanishni eʼtiborsiz qoldiradigan tarzda aralashtiradi. Bunday elementlar postmodern sanʼatni belgilaydigan umumiy xususiyatlardir.
Fredrik Jeymson. Postmodern asarlarga stilizatsiya va uzilish oʻrniga foydalanib, spontanik va toʻgʻridan-toʻgʻri ifoda ekanligi sababli har qanday daʼvoni bekor qilishni taklif qiladi. Ushbu taʼrifga qarshi, Sanʼat va til namoyondalari Charlz Xarrison va Pol Vud stilizatsiya va uzilishni modernist sanʼatga xosdir deb taʼkidlaydi va bu yoʻnalish Manet va Pablo Pikasso kabi zamonaviy rassomlar tomonidan samarali qoʻllaniladi.
Sodda taʼriflardan biri postmodernizm modernizmning badiiy yoʻnalishi haqidagi asosiy faktlarini rad etadi, sanʼatning yuqori va quyi shakllari oʻrtasidagi chegaralarni yoʻq qiladi va janr konventsiyalarini kolleziya, kollaj va parchalanish bilan buzadi. Postmodern sanʼatning barcha pozitsiyalari beqaror va sohta, shuning uchun ironiya, parodiya va yumor — bu kritika yoki tarixiy revizionizm, bularning barchasi bekor qilinmaydigan yagona pozitsiyadir. „Plyuralizm va xilma-xillik“ boshqa aniqlovchi xususiyatlaridir.
Zamonaviy prekursorlar
Postmodernizmning taʼsirchan va potentsial kashshoflari sifatida koʻrilgan radikal harakatlar va tendentsiyalar Birinchi jahon urushi atrofida va ayniqsa, undan keyin paydo boʻldi. Sanʼatda sanoat artefaktlaridan foydalanish va kollaj kabi texnikalar joriy etilishi bilan kubizm, dada va syurrealizm kabi avangard harakatlar sanʼatning tabiati va qiymatini shubha ostiga qoʻydi. Kino va reproduktsiyaning yuksalishi kabi yangi sanʼat turlari bu harakatlarga sanʼat asarlarini yaratish vositasi sifatida taʼsir koʻrsatdi. Modernizm taʼrifi uchun olov nuqtasi boʻlgan Klement Grinbergning " Avangarde va Kitsch " essesi, birinchi marta 1939 yilda " Partizan Review " da nashr etilgan, mashhur madaniyat oldida avangardni himoya qiladi. Keyinchalik, Piter Byurger tarixiy avangard va modernizm oʻrtasida farq qiladi va Krauss, Gyuyssen va Duglas Krimp kabi tanqidchilar Burgerga ergashib, tarixiy avangardni postmodernizmning kashshofi sifatida aniqladilar. Misol uchun, Krauss Pablo Pikassoning kollajdan foydalanishini avtobiografiya hisobiga tilga urgʻu berib, postmodern sanʼatni kutayotgan avangard amaliyoti sifatida tasvirlaydi. Yana bir nuqtai nazar — avangard va modernist rassomlar oʻxshash strategiyalardan foydalanganlar va postmodernizm ikkalasini ham rad etadi.
Dada
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f6/Duchamp_Fountaine.jpg/200px-Duchamp_Fountaine.jpg|thumb|211x211px| Marsel Duchamp, Favvora , 1917-yil. Alfred Stieglitzga tegishli. 20-asrning boshlarida Marsel Dyuchamp haykal sifatida peshobni namoyish etdi. Uning fikricha, u buni sanʼat asari deb taʼriflagani uchungina odamlar bu peshobga xuddi sanʼat asari kabi qarashlari kerak. U oʻz ishini „Readymades“ deb atagan. Favvora 1917-yilda sanʼat olamini larzaga keltirgan R. Mutt taxallusi bilan ham bogʻliq. R.Mutt va Duchampning boshqa asarlari odatda Dada deb nomlanadi. Duchampni kontseptual sanʼatning kashshofi sifatida koʻrish mumkin. Baʼzi tanqidchilar paradoksga moyilligi hammaga maʼlum boʻlgan Dyuchampni postmodernist deb atashlariga shubha bilan qarashadi, chunki u har qanday oʻziga xos vositalardan voz kechgan edi, bunga sabab paradoks garchi u birinchi marta Manetning rasmlarida paydo boʻlgan boʻlishiga qaramasdan maʼlumoti oʻrta-maxsus emas edi.
Dadaizmni syurrealizm, futurizm va mavhum ekspressionizm bilan bir qatorda oʻrnatilgan uslublar va shakllarga qarshi chiqish uchun modernistik moyillikning bir qismi sifatida qarash mumkin. Xronologik nuqtai nazardan, Dada modernizm tarkibida mustahkam joylashgan, biroq bir qator tanqidchilar uni postmodernizmga koʻproq yaqin deb hisoblaydilar. Ihab Hassan va Stiven Konnor kabi boshqalar buni modernizm va postmodernizm oʻrtasidagi oʻzgarish nuqtasi deb bilishadi. Masalan, MakEvillining fikricha, postmodernizm taraqqiyot afsonasiga endi ishonmaslikni anglashdan boshlanadi va Dyuchamp buni 1914-yilda modernistik amaliyotdan postmodernistik amaliyotga o‘tganda, yaʼni „estetik nafsdan, transsendent ambitsiyadan va sayohatdan voz kechganida“ sezgan.
Jekson Pollok va abstrakt ekspressionizm
1940-yillarning oxiri va 1950-yillarning boshlarida Jekson Pollokning rangtasvirga boʻlgan radikal yondashuvi undan keyingi barcha zamonaviy sanʼatning salohiyatini tushirdi. Pollok sanʼat asarini yaratish boʻyicha sayohat sanʼat asarining oʻzi kabi muhim ekanligini tushundi. Pablo Pikassoning asrning boshlarida kubizm va haykaltaroshlik orqali rassomlik va haykaltaroshlikning innovatsion qayta kashf etilishi kabi, Pollok ham asrning oʻrtalarida badiiy ijodni qayta tikladi. Pollokning dastgohli rasm va anʼanaviylikdan voz kechishi uning zamondoshlari va undan keyingi rassomlarni ham bundan xalos qildi. Ular Pollokning protsesini tushunishdi, bular— polda ishlash, yarimtayyor xomashyo, toʻrt tomonlama, rassom materiallari, sanoat materiallari, tasvirli, tasvirsiz, boʻyoqning chiziqli skeytlarini tashlash, tomchilash, chizish, boʻyash, tarashlash — oldingi chegaralardan tashqaridagi yangicha sanʼat. Abstrakt ekspressionizm rassomlarning yangi sanʼat asarlarini yaratish uchun mavjud boʻlgan taʼriflari va imkoniyatlarini kengaytirdi va rivojlantirdi. Qaysidir maʼnoda, Jekson Pollok, Villem de Kuning, Frants Klayn, Mark Rotko, Filipp Gyuston, Xans Xofman, Klifford Still, Barnett Nyuman, Ad Reynxard va boshqalarning innovatsiyalari keyingi sanʼat asarlarining xilma-xilligini va keng koʻlamini ochdi.
Abstrakt ekspressionizmdan keyin
1950-1960-yillarda abstraktsionizmda bir qancha yangi yoʻnalishlar, masalan, qattiq qirrali rasm va geometrik abstraksiyaning boshqa shakllari, masalan, Frank Stella ishi paydo boʻldi. Chunki mavhum ekspressionizmning subyektivizmiga qarshi reaktsiya rassomchilik ustaxonalarida va radikal avantda paydo boʻla boshladi.Klement Grinberg rassomlikdan keyingi abstraktsiyaning lideriga aylandi; 1964-yilda qoʻshma Shtatlar boʻylab yangi rasmlarning nufuzli koʻrgazmasini boshqarish orqali muhim badiiy muzeylarga sayohat qilgan. Rangli maydonni boʻyash, Qattiq qirrali rasm va Lirik abstraksiya tubdan yangi yoʻnalishlar sifatida paydo boʻldi.
1960-yillarning oxiriga kelib, postminimalizm, jarayon Art va Arte Povera ham lirik abstraksiya va postminimalizm harakati orqali, shuningdek, ilk kontseptual sanʼatda rasm va haykaltaroshlikni oʻz ichiga olgan inqilobiy tushunchalar va harakatlar sifatida paydo boʻldi. Pollokni ilhomlantirgan protses sanʼati rassomlarga uslub, mazmun, material, joylashuv, vaqt tushunchasi, plastik va real davrning turli entsiklopediyalarini sinab koʻrish va ulardan foydalanish imkonini berdi. Nensi Graves, Ronald Devis, Xovard Xojkin, Larri Puns, Jannis Kunellis, Bris Marden, Bryus Nauman, Richard Tattl, Alan Saret, Uolter Darbi Bannard, Linda Benglis, Den Kristensen, Larri Zoks, Ronni Xe Sonfild, Ronni Xesons Serra, Sem Gilliam, Mario Merts, Piter Reginato, Li Lozanolar 1960-yillarning oxirlarida sanʼatning gullab-yashnagan chogʻida Yangi modernizm davrida paydo boʻlgan yosh rassomlar edi.
Ijro sanʼati va voqealar
1950-yillarning oxiri va 1960-yillarda turli xil qiziqishlarga ega boʻlgan rassomlar Zamonaviy sanʼat chegaralarini kengaytira boshladilar. Fransiyadagi Yven Klein va Nyu-York shahridagi Karoli Shnimann, Yayoi Kusama, Sharlotta Murman va Yoko Ono ijroga asoslangan sanʼat asarlarining kashshoflari boʻlgan. Julian Beck va Judith Malina bilan „Jonli teatr“ guruhi haykaltaroshlar va rassomlar bilan hamkorlikda ijodiy muhit yaratishdi; Tomoshabinlar va ijrochi oʻrtasidagi munosabatlarni tubdan oʻzgartirish, ayniqsa ularning „Paradise Now“ asariga yangicha qarashni oʻylaydi. Nyu-Yorkdagi Judson memorial cherkovida joylashgan Judson raqs teatri va Judson raqqosalari, xususan, Ivon Rayner, Trisha Braun, Elaine Summers, Sally Gross, Simon Forti, Debora Xey, Lucinda Childs, Stiv Paxton va boshqalar, rassom Roberts Morris, Robert Whitman, Jon Cage, Robert Rauschenberg va Billy Klüver kabi muhandislar bilan birikishadi. Ushbu spektakllar koʻpincha haykaltaroshlik, raqs va musiqa yoki ovozni birlashtirgan holda, koʻpincha tomoshabinlar ishtirokida yangi sanʼat turini yaratishga moʻljallangan. Minimalizmning reduktiv falsafalari, oʻz-oʻzidan improvizatsiya va abstrakt ekspressionizmning ekspressivligi har bir asar uchun muhimdir.
Xuddi shu davrda — 1950-yillarning oxiri — 1960-yillarning oʻrtalari — turli avangard rassomlar Voqelik ni yaratdilar. Voqealar sirli va koʻpincha oʻz-oʻzidan paydo boʻlgan va rassomlar, ularning doʻstlari, qarindoshlarining turli joylarda belgilangan yigʻinlari bilan boshlangan edi. Koʻpincha absurdlikka mashq sifatida yaratilgan ishlarni kiritish, jismoniy mashqlar, kiyimlar, spontan yalangʻochlik va turli xil tasodifiy va bir-biridan uzilib qolgan harakatlarga kiritish nazarda tutiladi. Allan Kaprow, Jozef Beuys, Nam June Paik, Wolf Vostell, Claes Oldenburg, Jim Dine, Red Grooms va Robert Whitman boshqalar qatorida Happeningsning taniqli ijodkorlari edi.
Yigʻish sanʼati
Yigʻish sanʼati Abstrakt ekspressionizm bilan bogʻliq avvalgi rasm va haykaltaroshlik konventsiyalaridan uzoqlashib, rassom materiallari bilan birgalikda ishlab chiqarilgan buyumlarning paydo boʻlishi edi. 1950-yillardagi „kombinatlar“i pop-art va installyatsiya sanʼatining peshqadamlari boʻlgan va yirik jismoniy ob’ektlar, jumladan, hayvonlar, qushlar va Fotografiyalar yigʻilishidan foydalangan Robert Rauschenbergning ishi ushbu sanʼat yoʻnalishining namunasi boʻldi.
Leo Shtaynberg 1969-yilda postmodernizm atamasini Rauschenbergning premodernistik va modernistik rasmning tasvir sohasiga mos kelmaydigan bir qator madaniy tasvirlar va artefaktlarni oʻz ichiga olgan „flatbed“ rasm tekisligini tasvirlash uchun ishlatadi. Kreyg Ouens bundan keyin ham Rauschenberg ishining ahamiyatini Shtaynberg nazarida „oddiylikdan madaniyatga oʻtish“ning ifodasi sifatida emas, balki ularning qarshiligini qabul qilishning iloji yoʻqligining namoyishi sifatida belgilaydi.
Stiven Best va Duglas Kellner Rauschenberg va Jasper Jonsni modernizm va postmodernizm oʻrtasidagi Marsel Duchamp taʼsiri ostidagi oʻtish bosqichining bir qismi sifatida eʼtirof etadi.
Ushbu rassomlar yuqori modernizmning mavhumligi va rassomlik imo-ishoralarini saqlab, oʻz ishlarida oddiy narsalarning tasvirlaridan yoki ob’ektlarning oʻzidan foydalanganlar.
Pop art
Lourens Allouey Ikkinchi jahon urushidan keyingi davrdagi konsumerizmni yoqlagan rasmlarni tasvirlash uchun „Pop-art“ atamasini ishlatgan. Bu harakat abstrakt ekspressionizmni va uning germenevtik va psixologik interyerga yoʻnaltirilganligini rad etib, ommaviy ishlab chiqarish davrining moddiy isteʼmol madaniyati, reklama va ikonografiyasini tasvirlaydi va koʻpincha mashxurlikni yoqlaydi. Devid Xoknining dastlabki asarlari va Richard Xemilton, Jon MakXeyl va Eduardo Paolozsining asarlari ushbu harakatning muhim namunalari hisoblangan. Keyinchalik Amerika sanʼati namoyondalari Endi Uorxol va Roy Lixtenshteyn kareralarining asosiy qismini uning tijorat reproduktsiyasida qoʻllaniladigan Benday nuqtalaridan foydalanishini oʻz ichiga oladi. Isyonchi dadaist Duchampning radikal asarlari oʻrtasida aniq bogʻliqlik yumor mavjud. Shuningdek, Kleys Oldenburg, Endi Uorxol, Roy Lixtenshteyn va boshqalar kabi pop rassomlarining asarlari ham shular jumlasidandir.
Tomas MakEvilli ham Deyv Xikining fikriga qoʻshilib, AQShning tasviriy sanʼat sohasidagi postmodernizmi 1962-yilda Pop-artning birinchi koʻrgazmalaridan boshlanganini aytadi. Tomas MakEvillining fikriga koʻra „garchi postmodernizm tasviriy sanʼatda ustun boʻib ulgurguncha taxminan yigirma yil oʻtdi“. Shu bilan birga Fredrik Jeymson ham pop-artni postmodern deb biladi.
Pop-art sanʼati postmodern boʻlishining bir usuli — bu Andreas Gyuyssen mukammal sanʼat va ommabop madaniyat oʻrtasidagi „Katta boʻlinish“ deb nomlagan narsani buzadi. Postmodernizm „yuqori modernizmning qatʼiy aniqliklarini avlodlar tomonidan rad etish“dan kelib chiqadi.
Fluxus
Fluxus atamasi 1962-yilda Litvada tugʻilgan amerikalik rassom Jorj Maciunas (1931—1978) tomonidan berilgan va erkin tashkil etilgan. Jon Keyj Fluxusning boshlanishini 1957-yildan 1959-yilgacha Nyu-York shahridagi Ijtimoiy tadqiqotlar boʻyicha Yangi maktabida eksperimental kompozitsiya darslaridan izlaydi. Uning shogirdlarining koʻpchiligi boshqa ommaviy axborot vositalarida ishlaydigan ijodkorlar boʻlib, ular musiqadan yetarli darajada maʼlumotga ega boʻlmagan. Keyjning shogirdlari orasida Fluxus asoschilari aʼzolari Jekson Mak Lou, Al Xansen, Jorj Brext va Dik Xigginslar ham bor edi. 1962-yilda Germaniyada Fluxus oʻz faoliyatini boshladi: Visbaden dagi FLUXUS Internationale Festspiele Neuester Musik bilan, Jorj Maciunas, Jozef Beuys, Wolf Vostell, Nam June Paik va boshqalar bilan boshlandi. 1963-yilda: Festum Fluxorum Fluxus Dyusseldorf da Jorj Maciunas, Wolf Vostell, Jozef Beuys, Dik Xiggins, Nam June Paik, Ben Patterson, Emmett Williams va boshqalar ham ular qatorida ushbu faoliyatni davom ettiradi.
Fluxus buni har kim oʻzi bajarishini estetik jihatdan ragʻbatlantirdi va murakkablikdan koʻra soddalikni qadrladi. Oldingi Dadaizm singari, Fluxus ham tijoratga qarshi kuchli oqim va sanʼatga qarshi sezgirlikni oʻz ichiga olgan boʻlib, anʼanaviy marketingga asoslangan sanʼat dunyosini rassomchilikka yoʻnaltirilgan ijodiy amaliyot foydasiga hal qiladi. Fluxus rassomlari qoʻllarida boʻlgan har qanday materiallar bilan ishlashni afzal koʻrishgan va oʻzlarining ishlarini yaratish jarayonida ham hamkasblari bilan hamkorlik qildilar.
Xalqaro regbi kengashi
Xalqaro regbi kengashi — regbi (regbi-15) va regbi-7 bo‘yicha asosiy boshqaruv organi hisoblanadi. Xalqaro federasiyaning rasmiy tili ingliz tili bo‘lgani uchun tashkilot World Rugby deb ataladi. Xalqaro federasiyaga 2014-yil noyabr oyida bu nom berilgan; Bundan oldin u International Rugby Board (IRB) — 1998-yildan — 2014-yilgacha va International Rugby Football Board (Xalqaro regbi-futbol kengashi) — 1886-yilda tashkil etilganidan 1998-yilgacha shu nomda ifodalandi.
Postmodern sanʼati
Fluxus
Fluxusni Rauschenberg, Jons, Warhol va Situationist International bilan birga postmodernizm birinchi bosqichining bir qismi sifatida koʻrish mumkin. Andreas Gyuyssen Fluxusni postmodernizm uchun daʼvo qilishga urinishlarni shunday yetarlicha tanqid qilgan. „Yoki postmodernizmning original-kodi yoki oxir-oqibatda namoyon boʻlmaydigan sanʼat harakati — goʻyo postmodernizmning ulugʻvorligidir.“ Buning oʻrniga u Fluxusni avangard anʼanalari doirasidagi asosiy neo-dadaizm hodisasi sifatida koʻradi. Bu badiiy strategiyalarning rivojlanishidagi katta muvaffaqiyatlar emasdi, garchi u „1950-yillardagi madaniyatga qarshi isyonni ifodalagan boʻlsa-da, unda oʻrtacha, doministik modernizm Sovuq urushga mafkuraviy tayanch boʻlib xizmat qilgan“.
Xalqaro regbi kengashi
Dastlab, organ tarkibiga uchta regbi ittifoqi - Irlandiya, Uyels va Shotlandiya vakillari kirgan. Ingliz regbi ittifoqi tashkilot faoliyatida 1890-yildan buyon ishtirok etib keladi. Kengash hozirgi nomini 1998-yilda olgan. Tashkilotning bosh qarorgohi Irlandiyaning Dublin shahrida joylashgan.
Kengash 99 ta doimiy va 20 ta assosiasiyalangan a’zolardan iborat. Tashkilot — regbi olamidagi eng daromadli musobaqa — Jahon kubogini tashkillashtirib beradi.
Postmodern sanʼati
Minimalizm
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/ba/Tonysmith_freeride_sculpture.jpg/200px-Tonysmith_freeride_sculpture.jpg|thumb|200x200px| Toni Smit, Free Ride, 1962-yil, 6’8 x 6’8 x 6’8 (AQSh eshigi ochilishining standart balandligi), [[Zamonaviy sanʼat muzeyi|Zamonaviy sanʼat muzeyi, Nyu-York]] 1960-yillarning boshlariga kelib, minimalizm sanʼatdagi mavhum harakat sifatida paydo boʻldi (geometrik abstraktsiyaning ildizlari Malevich, Bauhaus va Mondrian orqali). U harakatli rasm arenasida mavjud munosabatlar va sub’ektiv rasm gʻoyasini, mavhum ekspressionistik yuzalarning murakkabligini, hissiy zeitgeist va polemikani rad etdi. Minimalizmning taʼkidlashicha, oʻta soddalik sanʼat talab qiladigan yuksak tasvirni qamrab olishi mumkin. Bu Frank Stella kabi rassomlar bilan bogʻliq boʻlib, rasmdagi minimalizm, boshqa sohalardan farqli oʻlaroq, modernistik harakat boʻlib, kontekstga qarab postmodernizm harakatining oldingi qismi sifatida talqin qilinishi mumkin.
Xalqaro regbi kengashi
Tarixi
1885-yilgacha regbi-15 qoidalari Angliyada sportning asoschisi sifatida chop etilgan. Biroq, 1884-yilgi Millatlar uyi kubogi doirasida bo‘lib o‘tgan Angliya va Shotlandiya o‘rtasidagi bahslashuv Shotlandiyaning navbatdagi kubok qur’asida ishtirok etishdan bosh tortishiga olib keldi. Natijada Irlandiya, Uyels va Shotlandiya regbi uyushmalari o‘yinning yagona qoidalarini tasdiqlovchi xalqaro tashkilotni shakllantirish bo‘yicha kelishuvga erishdilar. Tomonlarning birinchi uchrashuvi 1886-yilda Dublinda bo‘lib o‘tgan, biroq rasmiy qaror qabul qilinmagan. Keyingisi 1887-yil dekabr oyida Manchesterda bo‘lib o‘tgan, unda yangi kengashning dastlabki to‘rtta qoidasi imzolangan. Angliya mansabdorlari kelishuvda ishtirok etishdan bosh tortishadi, chunki ular kengash tomonidan taklif qilingan qarorlarni qabul qilishda ishtirok etish darajasidan qoniqmadilar. Bundan tashqari, Angliya regbi ittifoqi kengashni ta’sis organi sifatida tan olishdan bosh tortdi. Bu esa o‘z navbatida Angliya terma jamoasi bilan xalqaro o‘yinlardan chetlashtirilishiga olib keldi. Shunday qilib, kengash a’zolari 1888 va 1889-yillarda ingliz jamoalari bilan to‘qnashishmadi. 1890-yilda Angliya oltita ovoz bilan kengashga qo‘shildi, qolgan a’zolarda esa atigi ikkita ovoz bor edi. O‘sha yili kengash tomonidan regbi-15ning birinchi xalqaro qoidalari ovoza qilindi.
Postmodern sanʼati
Minimalizm
Xel Foster oʻzining "Minimalizmning asosiy nuqtasi" essesida Donald Judd va Robert Morrisning minimalizm uchun eʼlon qilgan taʼriflarida Greenberg modernizmini qanchalik tan olishlari va undan oshib ketish darajasini sinab koʻrishadi. Uning taʼkidlashicha, minimalizm modernizmning „intihosi“ emas, balki „bugungi kunda ham ishlab chiqilayotgan postmodern amaliyotlar tomon koʻtarilayotgan paradigmaning siljishi“ edi.
Xalqaro regbi kengashi
Tarixi
1893-yilda regbi kengashi havaskor va professionallarga bo‘linishiga duch keldi, bu hammaga ma’lum bo‘lgan  Buyuk parchalanish (ingl. Great Schism) deb nomlandi. Proletariat vakillari o‘yin oqimiga kirib kelganidan so‘ng, klublar o‘yinchilarga asosiy ish joyida olmagan daromadlarini to‘lay boshladilar. Kamberlend okrugi ittifoqi o‘yinchilarni jalb qilish maqsadida moliyaviy rag‘batlanishdan foydalangani uchun raqib klub ustidan shikoyat qildi. Lankashir va Yorkshirdagi yetakchi klublar agar penaltilar qo‘llasa, Regbi Ittifoqini tark etishlarini aytishdi. Natijada ushbu 22 ta klub ittifoq tarkibidan chiqib, yangi tashkilot – Shimoliy regbi futbol ittifoqini tuzdilar. Tashkilot tomonidan tasdiqlangan qoidalar hozirda regbi ligasi deb nomlanuvchi regbining yangi turini vujudga keltirdi.
Postmodern sanʼati
Postminimalizm
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Spiral-jetty-from-rozel-point.png/200px-Spiral-jetty-from-rozel-point.png|left|thumb|200x200px| Robert Smitson, „Spiral Jetty“ 2005-yil aprel oyi oʻrtalarida. U 1970-yilda yaratilgan. Robert Pinkus-Vitten 1977-yilda minimalizmdan voz kechilgan mazmun va kontekstli ohanglarga ega boʻlgan minimalizmdan olingan sanʼatni tasvirlash uchun post-minimalizm atamasini kiritdi. Uning ushbu atamadan foydalanishi 1966 — 1976-yillarni qamrab oldi va Eva Xesse, Keyt Sonnier, Richard Serra va sobiq minimalistlar Robert Smitson, Robert Morris, Sol LeVitt, Barri Le Va va boshqalarning yaratgan yangi ishlariga tegishli edi. Jarayon sanʼati va shaklga qarshi sanʼat bu asarni tavsiflovchi boshqa atamalar boʻlib, u egallagan makon va uni yaratish jarayonini belgilaydi.
Xalqaro regbi kengashi
Tarixi
1911-yilda Angliya ovoz berish soni oltitadan to‘rttaga qisqartirildi. 1948-yilda kengash kengaydi: unga Avstraliya, Yangi Zelandiya va Janubiy Afrika Ittifoqi vakillari qo‘shildi va har biri bittadan ovozga ega bo‘lishdi. Shu bilan birga, Angliya yana ikkita ovozni yo‘qotdi va shu tariqa Britaniya orollarining qolgan birlashmalari bilan huquqlar tenglashtirildi. 1958-yilda Janubiy yarimshar mamlakat ittifoqlari har biri qo‘shimcha ovoz oldi. Kengashga 1978-yilda Fransiya Federasiyasi a’zo bo‘ldi, 1991-yilda tashkilot hududi Argentina, Kanada, Italiya va Yaponiya vakillari tomonidan kengaytirildi.
Postmodern sanʼati
Postminimalizm
Rozalind Kraussning taʼkidlashicha, 1968-yilda Morris, LeVitt, Smitson va Serra kabi rassomlar mantiqiy shartlarini endi modernizm deb taʼriflab boʻlmaydigan vaziyatga tushib qolishgan. Haykaltaroshlik kategoriyasining Yer sanʼati va meʼmorlikni oʻz ichiga olgan kengayishi postmodernizmga oʻtishga olib keldi.
Donald Judd, Den Flavin, Karl Andre, Agnes Martin, Jon Makkreken va boshqalar kabi minimalistlar oʻzlarining kareralarining qolgan qismida oʻzlarining soʻnggi modernistik rasmlari va haykallarini yaratishda davom etishdi.
Xalqaro regbi kengashi
Olimpiya o'yinlari
Regbi-15 Yozgi Olimpiya o‘yinlarida to‘rt marta ishtirok etgan. 1924-yilda o‘tkazilgan o‘yinlar doirasidagi so‘nggi turnir g‘olibi AQSH terma jamoasi bo‘lgan. Yana bir bor yoshlar o‘rtasidagi regbi turniri namoyish tariqasida o‘tkazildi. So‘nggi paytlarda Kengash katta regbini Olimpiada dasturiga qaytarish uchun katta sa’y-harakatlarni amalga oshirdi. Regbi mansabdorlari ushbu sport turi ayniqsa dasturga kiritilgan regbi-7 XOQ mezonlariga to‘liq javob berishini ta’kidlamoqda.
Bu yo‘lda asosiy to‘siq Kengash qoidalarida nazarda tutilgan o‘yinlar orasidagi majburiy yetti kunlik tanaffusdir. Yozgi Olimpiya o‘yinlari dasturi ba’zi yo‘nalishlar (masalan, futbol) uchun biroz uzaytirilgan holda 16 kundan ortiq davom etganligi sababli, regbi turnirini o‘tkazish deyarli imkonsizdek tuyuladi. Kengashning cheklovi regbi yettiliklariga taalluqli emas, chunki o‘yin 14 daqiqa (finalda 20 daqiqa), bitta regbi 15 o‘yini esa 80 daqiqa davom etadi. Kamida 16 ta jamoa ishtirok etadigan Butunjahon regbi yettilik seriyasining barcha musobaqalari xuddi shu dam olish kunlari o‘tkazilishi mumkin.
Postmodern sanʼati
Kontseptual sanʼat
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e0/WeinerText.JPG/220px-WeinerText.JPG|thumb| Lourens Vayner, Bits & Pieces bir butunning koʻrinishini taqdim etish uchun birlashtirilgan, The Walker Art Center, Minneapolis, 2005-yil. Kontseptual sanʼat baʼzan postmodern deb ham nomlanadi, chunki u sanʼat asarini „sanʼat darajasida“ qiladigan narsalarni dekonstruksiya qilishda aniq ishtirok etadi. Kontseptual sanʼat, koʻpincha unga ijobiy tomonlama qaraydigan koʻplab odamlar tomonidan qabul qilingan tushunchalarga qarshi turish, tartibni buzish yoki ularga qarshi fikr bildirish uchun moʻljallangan va bu alohida bahs-munozaralar bilan baholanadi.
Xalqaro regbi kengashi
Olimpiya o'yinlari
Regbining jahon miqyosidagi maqomi yuzdan ortiq mamlakatlarda erkak va ellikdan ortiq ayollar musobaqalarida dalolat beradi. Regbi-7 turnirlari bitta arenada o‘tkazilishi mumkin va ularni tashkil etish ancha arzon. Bundan tashqari, kengash WADA bilan hamkorlik qiladi. Regbi-7 musobaqalari multidissiplin forumlarda ham muvaffaqiyatga erishgan. Misol uchun, Melburnda bo‘lib o‘tgan Hamdo‘stlik o‘yinlarida (2006) regbi-7 o‘yinlariga tashrif buyurganlarning soni ortganiligi bo‘yicha rekord o‘rnatgan.
Natijada kengash regbi yettiligini Yozgi Olimpiya o‘yinlari dasturiga kiritish uchun buyurtma berdi. Tashabbus XOQ tomonidan ma’qullandi va regbi bo‘yicha birinchi Olimpiya turniri 2016-yilda Rio-de-Janeyroda bo‘lib o‘tadi.
Postmodern sanʼati
Kontseptual sanʼat
Kontseptual sanʼatning kashshoflari orasida Dyuham asari, Jon Keyjning 4' 33" asari mavjud boʻlib, unda musiqa „ijro paytida tinglovchilar eshitadigan muhitning tovushlari“ va bundan tashqari Rauschenbergning „Erased De Kooning Drawing“ asari ham bor. Koʻpgina kontseptual asarlar sanʼatni tomoshabinning ob’ektga qarashi yoki asarning oʻziga xos xususiyatlaridan emas, balki sanʼat sifatida qaralishi tufayli yaratilgan degan pozitsiyaga ega boʻlishadi. Shu sababdan ham Favvora haykali koʻrgazmaga qoʻyilgan.
Montaj sanʼati
Doimiy ravishda postmodern deb taʼriflangan sanʼatdagi muhim harakatlar silsilasi montaj sanʼati va tabiatan kontseptual boʻlgan artefaktlarni yaratish bilan bogʻliq. Misollardan biri, Jenni Xolzerning „Meni xohlagan narsamdan himoya qilish“ kabi aniq xabarlarni etkazish uchun sanʼat imkoniyatlaridan foydalanadigan belgilardan biridir. Montaj sanʼati zamonaviy sanʼat muzeylari uchun tanlangan, ishlab chiqarilgan va topilgan ob’ektlarning ulkan kollajlaridan tashkil topgan yirik asarlarni saqlash imkoniyatini aniqlashda muhim ahamiyatga ega. Ushbu montaj va kollajlar koʻpincha harakatlanuvchi qismlar va chiroqlar bilan elektrlashtiriladi.
Ular koʻpincha atrof-muhitga taʼsir qilish uchun moʻljallangan, masalan, Kristo va Jan-Klodning „Temir pardasi“, „240 neft bochkasi devori“, Blocking Rue Visconti, „Parij, 1962-yil iyun“, bu 1961-yilda qurilgan Berlin devori uchun sheʼriy javob edi.
Lovbrov sanʼati
Lowbrow — bu yer osti komiks dunyosi, pank musiqasi, hot-rod koʻcha madaniyati va boshqa Kaliforniya subkulturalaridan kelib chiqqan keng tarqalgan populistik sanʼat harakati. U koʻpincha pop surrealizm nomi bilan ham tanilgan. Lowbrow sanʼati postmodernizmdagi markaziy mavzuni tan olgan, chunki „mukammal“ va „nomukammal“ sanʼat oʻrtasidagi farq endi muhim emas edi.
Digital sanʼat
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/55/BOtv2002.jpg/200px-BOtv2002.jpg|thumb|256x256px| Jozef Nechvatal 2001-yilda kompyuter robotlari yordamida tuvaldagi akril boʻyoqdan yaratilgan. Digital sanʼat — bu ijodiy va taqdimot jarayonining muhim qismi sifatida raqamli texnologiyadan foydalanadigan bir qator badiiy asarlar va amaliyotlar uchun umumiy atama. Raqamli texnologiyalarning taʼsiri rassomlik, chizma, haykaltaroshlik va musiqa, ovoz sanʼati kabi faoliyatlarni oʻzgartirdi, net-art, raqamli montaj sanʼati va virtual reallik kabi yangi shakllar esa tan olindi va badiiy amaliyotda qoʻllanildi.
Bu sohadagi yetakchi sanʼat nazariyotchilari va tarixchilari orasida Kristian Pol, Frenk Popper, Kristin Busi-Gluksmann, Dominik Mulon, Robert C. Morgan, Roy Askott, Ketrin Perret, Margot Lavjoy, Edmond Kucho, Fred Forest va Edvard A. Shanken kabilar bor edi.
Intermedia va multimedia
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/31/Transmediale-2010-Ryoji_Ikeda-Data-Tron-1.jpg/200px-Transmediale-2010-Ryoji_Ikeda-Data-Tron-1.jpg|thumb|200x200px| Maʼlumotlar. Ryoji Ikeda tomonidan Tron [8K takomillashtirilgan versiya] „transmediale 10“ da namoyish etilgan. Postmodern atamasi bilan bogʻliq boʻlgan sanʼatdagi yana bir yoʻnalish bu turli xil ommaviy axborot vositalaridan umumiy foydalanishdir. Intermedia atamasi Dik Xiggins tomonidan ishlab chiqilgan va Fluxus, konkret sheʼriyat, Topilgan ob’ektlar, ijro sanʼati va Kompyuter sanʼati yoʻnalishlari boʻyicha yangi sanʼat shakllarini etkazish uchun moʻljallangan. „Something Else Press“ kitobining noshiri Xiggins, konkret shoir, rassom Alison Noulz bilan turmush qurgan va Marsel Duchampning muxlisi edi. Ihob Hassan oʻzining postmodern sanʼatining xususiyatlari roʻyxatiga „Intermedia, shakllarning uygʻunligi, sohalarning chalkashligini oʻz ichiga oladi“ deb taʼrif beradi. „Multi-media sanʼati“ning eng keng tarqalgan shakllaridan biri bu video-tasma va CRT monitorlaridan foydalanish boʻlib, ular Video sanʼat deb ataladi. Bir nechta sanʼatni bir sanʼatga birlashtirish nazariyasi ancha eski boʻlib, vaqti-vaqti bilan qayta tiklangan boʻlsa-da, postmodern koʻrinish koʻpincha ijro sanʼati bilan uygʻunlashadi, bu erda dramatik subtekst olib tashlanadi va rassomning oʻziga xos savol yoki ularning harakatlarining kontseptual bayonotlari qoladi. Xigginning Intermedia kontseptsiyasi immersiv virtual reallik, raqamli sanʼat va kompyuter sanʼati kabi multimedia raqamli amaliyotining oʻsishi bilan bogʻliq.
Telematik sanʼat
Telematik sanʼat — bu kompyuter vositachiligidagi telekommunikatsiya tarmoqlaridan foydalangan holda badiiy loyihalarning tavsifidir. Telematik sanʼat uzoq estetik uchrashuvlar uchun interaktiv, xatti-harakat kontekstlarni yaratish orqali faol koʻrish sub’ektlari va passiv sanʼat ob’ektlari oʻrtasidagi anʼanaviy munosabatlarga qarshi chiqadi. Roy Askott telematik sanʼat turini tomoshabinning butun vaqt davomida jarayon oʻzida qoladigan sanʼat asarini yaratishning faol ishtirokchisiga aylanishi deb biladi. Ascott 1978-yildan beri birinchi marta Internetga kirgan va turli hamkorlikdagi onlayn loyihalarni tashkil qilganidan beri telematik sanʼat nazariyasi va amaliyotining kuzatar edi.
Ozarbayjon oti
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fc/Stamp_of_Azerbaijan_177.jpg/300px-Stamp_of_Azerbaijan_177.jpg|thumb|300x300px| Ozarbayjon shtampida Qorabogʻ otlari. Ozarbayjon oti (Azərbaycan atı) — Ozarbayjon hududida qadim zamonlardan buyon yetishtiriladigan togʻli otlar.
Postmodern sanʼati
Oʻzlashtirish sanʼati va neo-kontseptual sanʼat
Kreyg Ouens 1980-yilda yozgan "Allegorik impuls: Postmodernizm nazariyasi tomon" essesida allegorik impulsning qayta paydo bo‘lishini postmodern sanʼatiga xos xususiyat sifatida deb baholaydi. Bu turtkiniSherri Levin va Robert Longo kabi rassomlarning oʻzlashtirish sanʼatida koʻrish mumkin, chunki „Allegorik tasvirlar oʻzlashtirilgan tasvirdir“. Oʻzlashtirish sanʼati modernistik badiiy daho va oʻziga xoslik haqidagi tushunchalarni yoʻqotadi va zamonaviy sanʼatdan koʻra koʻproq noaniq, bir vaqtning oʻzida gʻoyalarni oʻrnatadi va olib tashlaydi, „ham tanqidiy, ham taqlidiy boʻladi“.
Ozarbayjon oti
Ozarbayjon otlari uzoq umr koʻrishi, chidamliligi, yuqori mehnat qobiliyati bilan ajralib turadi, shuningdek, ular podani qoʻriqlashga yaxshi moslashgan. Ozarbayjon otlarining konstitutsiyasi kuchli, quruq, temperamenti jonli. Ozarbayjon otining qizil, kulrang, bay va boshqa ranglari mavjud. Bu zot ham naslchilik, ham arab va terek zotlari bilan chatishtirilib yaxshilangan.
Turlari
Ozarbayjon otiga oʻziga xos xususiyatlarga ega boʻlgan va naslchilik joyi nomi bilan atalgan bir necha turlar kiradi; Qorabogʻ otlari, Kubalik otlar, Shirvon otlari va deliboz (yaxshilangan tur, asosan Ozarbayjonning Gʻazax viloyatida yetishtiriladi, shuning uchun delibozning boshqa nomi — gazax otlari).
Postmodern sanʼati
Neo-ekspressionizm va rassomlik
1970-yillarning oxiri va 1980-yillarning boshlarida Georg Baselitz va Julian Shnabel kabi neo-ekspressionist rassomlar ijodida koʻrilgan haykaltaroshlik va rassomlikning anʼanaviy sanʼat turlariga qaytish postmodern tendentsiya va postmodern davrda paydo boʻladigan izchil harakatlar liderlardan biri sifatida tasvirlangan. Marketing sanʼat bozori bilan mustahkam aloqalari uning postmodern harakati sifatidagi maqomi va postmodernizmning taʼrifi haqida savollar tugʻdirdi. Xel Fosterning taʼkidlashicha, neo-ekspressionizm AQShda Reygan-Bush davridagi konservativ madaniy siyosatga sherik boʻlgan Feliks Guattari "Germaniyada „neo-ekspressionizm“ deb nomlangan yirik reklama operatsiyalarini" mensimaydi (masalan, „oʻzini oshkoralik yoʻli bilan ushlab turadigan moda“) „postmodernizm modernizmning soʻnggi koʻrinishidan boshqa narsa emasligini koʻrsatish“ uchun juda oson yoʻl. Neo-ekspressionizmning bu tanqidlari shuni koʻrsatadiki, pul va jamoatchilik bilan aloqalar haqiqatan ham Amerikada zamonaviy sanʼat olamiga ishonchni saqlab qolgan, xuddi shu davrda kontseptual rassomlar va ayol rassomlarning amaliyotlari, jumladan rassomlar va Griselda Pollok kabi feministik nazariyotchilarning amaliyoti zamonaviy sanʼatni qayta baholashda muntazam ravishda amalga oshirilgan. Brayan Massumining taʼkidlashicha, Deleuze va Guattari postmodern sanʼatda Goʻzallik ning yangi taʼriflarining yangi sahifalarini ochadi. Jan-Fransua Lyotard uchun avangard davridan keyin va Pol Sezann va Vasiliy Kandinskiyning surati Valerio Adami, Daniel Buren, Marsel Dyuchamp, Bracha Ettinger va Barnett Nyuman kabi rassomlarning rasmlari yangi ijod va zamonaviy sanʼatdagi kreativ gʻoyalar uchun vosita boʻlgan.
A Tale of Love and Darkness
A Tale of Love and Darkness (Ivritcha: סיפור על אהבה וחושך‎ Sipur al ahava ve choshech), Isroillik yozuvchi Amos Oz qalamiga mansub kitob. Ushbu kitob 2002-yilda nashr qilingan.
Postmodern sanʼati
Institutsional tanqid
Sanʼat institutlari (asosan muzeylar va galereyalar) boʻyicha tanqidlar Maykl Asher, Marsel Broodthaers, Daniel Buren va Hans Haacke asarlarida uchraydi.
Manbalar
<references group="" responsive="0">
Ozarbayjon oti
Deliboz
Deliboz — Ozarbayjonning Gʻazax, Agstafa, Tovuz viloyatlarida yetishtiriladigan togʻli otlar zoti. Bu zot XVIII asr oxiri XIX asr boshlarida qorabogʻ zoti taʼsirida mahalliy otlarni sharq ot zotlarining ayrim turlari bilan chatishtirish yoʻli bilan koʻpaytirilgan. Delibozlarning oʻziga xos xususiyati ularning muvozanatsiz temperamenti, shuningdek, yurishning keng tarqalishidir. Ularning salomatligi, uzoq umr koʻrishi va tugʻish qobiliyati bor. Temperament asabiy va juda baquvvat, ijobiy xususiyat — yuqori chaqqonlik, salbiy oʻzgaruvchan xarakter va asabiylik. Ular poda sharoitida 4-5 yil davomida oʻsishni yakunlaydilar. Otlar qishni dengiz sathidan 500 m balandlikda joylashgan yaylovlarda oʻtkazadilar, ular keskin qoʻpol relyef va shuvoq va shoʻr oʻsimliklari ustunlik qiladigan yarim choʻl oʻsimliklari bilan ajralib turadi.
Kubalik ot (pacer)
Kuba oti XIX asrda Boku, Shemaxa va ayniqsa Kuba tumanlarida tarqalgan mahalliy zot (shuning uchun zotning nomi Kuba deb ataladi). Yerdan oʻrtacha balandligi 136 sm, qiyshiq tana uzunligi 136 sm, koʻkrak qafasi 157,2 sm. Hozirgi vaqtda kubalik pacerlar arab va terek zotlari bilan chatishtirish orqali yaxshilanadi.
Jahonda tan olinishi
2006-yilda Rossiya Federatsiyasi Prezidenti sovrini uchun boʻlib oʻtgan poygada Markaziy Moskva ippodromida „Vosxod“ chorvachilik zavodiga tegishli Satellite bilan bir vaqtda Ozarbayjonlik Eshkiya ismli ot marraga birinchi boʻlib yetib keldi. Ushbu poygada 12 ta ot qatnashdi, shundan 7 ta rus va 5 ta MDH davlatlaridan.
Mohamed Ihattaren
Mohamed Amine Ihattaren (2002-yil 12-fevralda tug'ilgan) - gollandiyalik professional futbolchi, Eredivizionning Ayaks klubida "Yuventus" dan ijaraga olingan yarim himoyachi sifatida o'ynaydi.
Yoshlik
Ihattaren Utrextda tug'ilgan. Uyerdan ko'plab xalqaro futbolchilar, jumladan Ibrohim Afellay va Ismoil Aissati ham bor. Gollandiya va Marokash pasportlariga ega. Uning to‘rt akasi va bir singlisi bor. Uning otasi Mostapha Ihattaren (2019-yil oktabr oyida vafot etgan) Utrextga 1980-yillarda Marokash shimolidagi Rif mintaqasida joylashgan Al Xoseyma shahri yaqinidagi Ruadidan kelgan. Ihattaren otasi tomonidan 2009-yilda Utrextdagi mahalliy SV Houten klubiga yozildi.
Genri Vermeulen murabbiyligida u SV Xoutendagi bir yil davomida barcha uchrashuvlarda maydonga tushdi.
2018-19-yilgi mavsum
2010-yildan buyon PSV Eindhoven Ihattaren bilan ilk professional shartnomasini 2018-yilning 28-martida imzolagan. Ihattaren PSV uchun professional debyutini 2019-yil 26-yanvar kuni Erediviziyada FC Groningen ustidan 2:1 hisobida g‘alaba qozondi va Gaston Pereyroning o‘rniga maydonga tushdi.
Ihattaren 2019-yil 22-fevralda Eerste diviziyasining ikkinchi toifasidagi Jong PSV zaxira jamoasida debyut qilishdan oldin, Roda JC Kerkradega qarshi 2:2 hisobidagi o'yinda birinchi jamoa uchun to'rtta o'yin o'tkazdi. O'sha o'yinda u o'zining birinchi golini urdi.
Bosh murabbiy Mark van Bommel 2019-yilning mart oyida uni asosiy jamoaga tayinlaganida Ihattaren asosiy jamoada sakkizta o‘yinda maydonga tushgan edi. Uyerda u Gaston Pereyro va Erik Gutierrez bilan hujumkor yarim himoyachi sifatida o'rin uchun kurashdi.
2019-20-yilgi mavsum
Ihattaren 2019-yil 18-avgust kuni PSVning asosiy jamoasi uchun o‘zining birinchi golini urdi va o‘yinni Herakles Almelo 2:0 hisobida yakunladi. Uning Yevropadagi birinchi goli to'rt kundan so'ng, UEFA Evropa ligasi saralashida "Apollon Limassol"ga qarshi o'yinda 3:0 hisobida g'alaba qozonganidan so'ng gol urdi.
Nisəqələ
Nisəqələ (shuningdekNisəkələ, Nisakyala, Nisakala va Nisya-Kyala) Ozarboyjonning Munitsipalitetda Yardimli tumani qishlogʻi. Umumiy aholi soni 901.
Mohamed Ihattaren
2019-20-yilgi mavsum
Ihattaren ikkinchi golini 2019-yil 7-dekabrda Erediviziyada Fortuna Sittardga qarshi o‘yinda (5:0) kiritdi. U 52-daqiqada penaltidan gol urdi va golni ikki oy oldin vafot etgan otasiga bag'ishladi. Penaltini aniq amalga oshirib, Ihattaren Erediviziyada penalti tepgan eng yosh futbolchiga aylandi (17 yosh-u 298 kun). U birinchi muvaffaqiyatli penaltini tepish paytida 17 yoshu 325 kun bo'lgan Ronald Kumanning rekordini yangiladi. Ihattaren 2019-20-yilgi mavsumda PSVning asosiy jamoasida bosh murabbiy bo'ldi.
Nisəqələ
U Peshtasar Silsilasi togʻlari va Sirakoda oqimi yaqinida joylashgan.
Mohamed Ihattaren
2020-21-yilgi mavsum
2020-21-yilgi mavsumning birinchi yarmida Ihattaren yangi bosh murabbiy Rojer Shmidt qo'l ostida asosiy tarkibdagi o'rnini yo'qotdi. Faqat 2020-yil dekabr oyida u tanazzuldan chiqdi. Biroq, 2021-yil fevral oyida Shmidt va Ihattaren o'rtasida yana keskinlik boshlandi.
2021-yilning 31-iyulida Ihattaren kasallik tufayli PSV bilan mashg‘ulotlarda rasman ishtirok etmaganligi sababli intizomiy sabablarga ko‘ra tarkibdan chetlashtirildi.
Yuventus
2021-yil 31-avgustda Ihattaren A Seriyaning “Yuventus” jamoasiga o‘tib, to‘rt yillik shartnoma imzoladi.
Xalqaro martaba
Niderlandiyaning Utrext shahrida tug‘ilgan Ihattaren Gollandiya terma jamoasining yoshlar terma jamoasi a’zosi bo‘lib, 2018-yilgi UEFA U-17 Yevropa chempionatida g‘olib chiqqan Niderlandiya U17 jamoasi a’zosi edi. 2019-yil noyabr oyida u xalqaro kelajagini Gollandiya terma jamoasiga bag'ishladi. Ihattaren 2020-yil sentabr oyida Polsha va Italiyaga qarshi UEFA Millatlar Ligasi o‘yinlari uchun Niderlandiya terma jamoasiga chaqirilgan edi.
Yutuqlar
Ayaks
Niderlandiya U17
Wendy Davis
Wendy Devis (1966-yil 30-iyunda tugʻilgan) — amerikalik aktrisa. U „Armiya xotinlari“ (2007—2013) teleserialidagi polkovnik Joan Burton roli bilan tanilgan, buning uchun u Drama serialidagi eng yaxshi aktrisa uchun uchta NAACP Image mukofotiga sazovor boʻlgan.
Yoshligi
Devis Merilend shtatining Joppataun shahrida oʻsgan. U Joppatowne oʻrta maktabida oʻqigan va Govard universitetining teatr fakultetini tamomlagan. Devis Delta Sigma Theta sorority aʼzosi hisoblanadi.
Karyerasi
Devis oʻz karerasini televizion sitkomlarda paydo boʻlishdan boshlagan. U 1991-yilda Cincinnatidagi The New WKRP sitcomida qabul qiluvchi Ronni Li sifatida yarim muntazam ishtirok etgan va Martin, The Sinbad Show va Coach filmlarida mehmon boʻlgan. 1996-yildan 1997-yilgacha Devis Stiven Spielberg tomonidan yaratilgan ABC politsiya dramasida Lynette White rolini oʻynadi. Serial ikki mavsum davom etdi. Keyingi-yillarda u televidenie va mustaqil filmlarda, jumladan , Ikki oyning oʻtish joyiga qaytish (1995) filmlarida rol oʻynadi, shuningdek, har kuni hozir, farishta, sovuq holat va Greyning anatomiyasi epizodlarida mehmon boʻldi.
2007-yilda Devis Kim Delaney, Ketrin Bell, Salli Pressman va Brijid Brannaga qarshi „Armiya xotinlari“ serialida „Umr boʻyi“ teleserialida polkovnik Joan Burton rolini ijro etdi. Devis, shuningdek, 2008-, 2009- va 2011-yillarda „Drama serialidagi eng yaxshi aktrisa“ toifasidagi roli uchun NAACP Image mukofotining uchta nominatsiyasini oldi. U 2007-yildan 2013-yilgacha shouda rol oʻynagan va 7-mavsum finalidan keyin ketgan. Umr boʻyi yetti fasldan keyin serialni bekor qildi. link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/55/US_Navy_090920-N-2541H-009_Actress_Wendy_Davis%2C_who_plays_Lt._Colonel_Joan_Burton_on_the_show.jpg/220px-US_Navy_090920-N-2541H-009_Actress_Wendy_Davis%2C_who_plays_Lt._Colonel_Joan_Burton_on_the_show.jpg|thumb| Devis 2009-yilda Portsmut dengiz tibbiyot markazida neonatal intensiv terapiya boʻlimining onalari uchun tibbiy muassasa tomonidan qabul qilingan chaqaloq dushi paytida mehmon sifatida xizmat qiladi.