cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Futbol urushi
Kelib chiqish sabablari
1966-yilda Hondurasning yirik yer egalari tomonidan „Tomorqa egalari va chorvadorlar federatsiyasi“ tuzildi. Ular salvadorliklarga yer berilishiga qarshi chiqishadi. 1967-yil iyun oyi boshida Honduras chegarachilari El Salvador armiyasining ikkita harbiy yuk mashinasini qoʻlga oladi (bu mamlakatlar oʻrtasidagi munosabatlarni yomonlashishiga sabab boʻldi).
Mojaroning kuchayishi
Ikki tomonlama munosabatlardagi keskinlik urush boshlanishidan ikki yil avval asta-sekinlik bilan kuchayib bordi. Honduras prezidenti Osvaldo Lopes Arellano (1963-1971) rejimi sezilarli iqtisodiy va siyosiy qiyinchiliklarni boshdan kechirdi va salvadorlik koʻchmanchilardan ushbu kõrgiliklar uchun qulay aybdorlar sifatida foydalanishga qaror qildi.
Har ikki davlat ham katta iqtisodiy qiyinchiliklarni boshdan kechirar, ikkalasi ham harbiylar tomonidan nazorat qilinar va ikkala hukumat ham aholi eʼtiborini dolzarb ichki siyosiy va iqtisodiy muammolardan chalgʻitishga harakat qilardi. Vaziyat ayniqsa Hondurasda ogʻir edi, u yerda 1968-yil sentabr oyida shimoliy sohillarda yashovchi qishloq xoʻjaligi ishchilarining ish tashlashi boshlanib, unga sanoat ishchilari, mayda savdogarlar, hunarmandlar va poytaxt universiteti talabalari qoʻshildi. Hukumat mamlakatda qamal holati eʼlon qildi, isyonni bostirish uchun politsiya va armiyaning deyarli barcha kuchlari yuborilib, noroziliklar bostirildi.
1969-yilga kelib, Hondurasda 200 mingga yaqin salvadorliklar va „guanako“lar (Salvadordan kelgan muhojirlar, ularning koʻpchiligi Hondurasda uzoq vaqt yashagan) yashagan. Ularning 50 mingga yaqini Honduras fuqarolari yoki Honduras hududida yashash maqomini qonuniylashtirgan boshqa hujjatlari boʻlgan kishilar tashkil etardi.
1969-yil aprel oyida Hondurasda salvadorlik koʻchmanchilar va muhojirlarni ommaviy ravishda koʻchirish va deportatsiya qilish boshlandi. May oyining oxirida egalik huquqidan mahrum boʻlgan koʻp sonli muhojirlar oqimi Hondurasdan El Salvadorga qarab yoʻl oldi. Qochqinlar tasvirlari va ularning hayotlari haqidagi hikoyalari El Salvador gazetalari sahifalarini va televideniya ekranlarini toʻldirdi. Honduras harbiylari muhojirlarni haydash paytida sodir etgan zoʻravonliklari haqida mish-mishlar tarqala boshladi. Ikki davlat munosabatlaridagi keskinlik oʻzining avj nuqtasiga yaqinlashdi.
El Salvador davlat xizmatlari haydalgan qochqinlar oqimiga dosh bera olmadi. Jamiyatda norozilik kuchayib, ijtimoiy portlash xavfini tugʻdirdi. Hukumatga ishonch pasayib ketdi. Honduras bilan mojaroda gʻalabaga erishish El Salvador hukumatiga aholining hukumatga boʻlgan ishonchini qaytarishga yordam berishi mumkin edi.
Urush arafasida
thumb|288x288px|El Salvador Prezidentining 1969-yil 18-iyuldagi murojaati matni Harbiy harakatlarga sabab boʻlgan va urushga oʻz nomini bergan voqea 1969-yil iyun oyida San-Salvadorda sodir boʻlgan. Bir oy ichida ikki mamlakat futbol jamoalari 1970-yilgi futbol boʻyicha jahon chempionati finaliga chiqish uchun ikkita oʻyin oʻtkazishlari kerak edi (har bir jamoa bittadan gʻalaba qozongan taqdirda uchinchi oʻyin tayinlanardi). Tegusigalpadagi birinchi oʻyinda ham, (Salvadorning nomaʼlum bir fuqarosi oʻz mamlakati uchun bunday sharmandalikdan chiday olmasligini aytib, oʻzini otib tashladi) va undan keyin San-Salvadordagi ikkinchi oʻyinda ham dahshatli darajadagi tartibsizliklar yuzaga keldi. Salvadorda Honduraslik futbolchilar va muxlislar kaltaklanib, Honduras bayroqlari yoqib yuborilgan boʻlsa, Hondurasda esa salvadorliklar shu jumladan, ikki vitse-konsulga hujum qilindi.
15-iyun kuni Honduras hukumati El Salvador hududida Honduras fuqarolariga qilingan hujumni koʻrib chiqish iltimosi bilan Inson huquqlari boʻyicha Amerikalararo komissiyaga murojaat qildi. Bunga javoban El Salvador hukumati Hondurasdagi salvadorliklarga qarshi qilingan hujumlar masalasini koʻrib chiqishni talab qildi.
20-iyun kuni Honduras hukumati 1969-yil 15-iyun kungi futbol oʻyini vaqtida stadiondagi jamoatchilikning haqoratomuz xatti-harakatlariga qarshi norozilik bildirdi. Bunga javoban El Salvador tashqi ishlar vaziri Honduras El Salvador fuqarolarini taʼqib uqilinayotganligini, ularning hayoti va mulki xavf ostida ekanligi va 880 nafar salvadorlik Hondurasdan El Salvadorga qochib oʻtgani haqida bayonot berdi.
24-iyun kuni El Salvador qurolli kuchlarida safarbarlik eʼlon qila boshladi.
26-iyun kuni El Salvador Honduras bilan diplomatik munosabatlarni toʻxtatganini eʼlon qildi.
27-iyun kuni uchinchi oʻyinda magʻlubiyatga uchragan Honduras El Salvador bilan diplomatik aloqalarni uzdi. Umuman olganda, „futbol inqirozi“ boshlangan 1969-yil 6-iyundan 27-iyungacha har ikki tomondan 120 kishi mojaro qurboni boʻldi, moddiy zarar esa 50 million AQSH dollarini tashkil etdi. Hondurasdan kelgan 11600 salvadorlik qochqin El Salvadorning chegaradosh hududlaridagi qochqinlar lagerlariga joylashtirildi.
3-iyul kuni avvaliga DC-3 transport samolyoti, keyin esa Honduras harbiy-havo kuchlarining chegara tomonga qarab uchgan ikkita T-28 hujumchi samolyoti El Salvador hududidan turib zenit-artilleriyadan oʻqqa tutildi. Oʻsha kuni kechroq El Salvadorning yengil rusumli Piper PA-28 „Cherokee“ samolyoti (bort raqami YS-234P) Honduras havo hududini buzib kirib, uni taʼqib qilgan ikkita Hondurasning T-28 samolyotidan qochib, yana El-Salvador havo hudidiga qaytib keladi.
Bunga javoban, 12-iyul kuni Honduras hukumati bir nechta jangovar samolyotlarni El-Salvador bilan chegaraga hududiga yubordi va ularni San-Pedro-Suladagi aviabazaga joylashtirdi (bu yerda Honduras Harbiy-havo kuchlarining Shimoliy qoʻmondonligi — Comando Norte de la Fuerza Aérea Gondureña joylashtiriladi).
Harbiy harakatlar
right|thumb|„100 soatlik urush“ paytida Honduras bilan chegaradagi El Salvador armiyasining otliq patruli Baʼzi maʼlumotlarga koʻra, chegara chizigʻidagi birinchi qurolli toʻqnashuv 1969-yil 11-iyulda sodir boʻlgan. Shundan soʻng, 12-iyul kuni Honduras prezidenti qoʻshimcha armiya boʻlinmalarining chegara tomon harakatlanishini eʼlon qildi.
Yaponiyaning Asahi Shimbun gazetasiga koʻra, 1969-yil 12-iyulda chegara chizigʻi yaqinida El Salvador va Honduras harbiy xizmatchilari oʻrtasida toʻqnashuv boʻlib, shundan soʻng ular oʻrtasida otishma sodir boʻlgani haqida xabar berdi, lekin keyinchalik El-Salvador hukumati otishma El-Salvador va Honduras chegarasi yaqinidagi El-Poy qishlogʻi yaqinida 1969-yil 13-iyul kuni erta tongda boshlangani haqidagi rasmiy bayonot beradi.
14-iyul kuni tushdan keyin El Salvador qurolli kuchlari hujumga oʻtdi. Unda general Xose Alberto Medrano qoʻmondonligi ostida ikkita jangovar guruhga birlashtirilgan Milliy gvardiyaning beshta piyoda batalonlari va toʻqqizta rotasi qatnashdi. Hujum ikki mamlakatni bogʻlaydigan asosiy yoʻllar boʻylab, Grasias-a-Dios va Nueva-Okotepeke shaharlari yoʻnalishida davom etdi.
Shu bilan bir vaqtda, El Salvador harbiy-havo kuchlari Tegusigalpadagi "Tonkontin "aerodromiga, Honduras chegara hududida tõplangan qoʻshinlarga, shuningdek, Hondurasga tegishli Fonseka koʻrfazida joylashgan orollardagi nishonlarga (El-Salvador HHK tomonidan havo hujumida ishtirok etayotgan „TF-51D“ qiruvchi samalyoti Gvatemala hududiga favqulodda qoʻnishni amalga oshirgan) havodan zarbalar berdi. Honduras hukumati oʻsha kuni El Salvador harbiy havo kuchlari samolyotlari Nueva-Okotepeke, Santa-Rosa-de-Kopan, Grasias va Choluteka aholi punktlarini bombardimon qilgani haqida xabar berdi.
Bunga javoban 15-iyulga oʻtar kechasi Honduras samolyotlari Ilopango aviabazasiga hujum qilib, uchish-qoʻnish yoʻlagiga va neft omborlariga jiddiy zarar yetkazdi. Shundan keyin El Salvador hukumati mamlakatda 30 kunlik qamal holatini joriy qildi.
Quruqlikdagi operatsiya davomida El Salvador qoʻshinlari dastlab muvaffaqiyatga erishdilar. 15-iyul oqshomida unga qarshi turgan Honduras armiyasiga qaraganda koʻproq va yaxshiroq qurollangan El Salvador armiyasi 8 km oldinga oʻtib, ikkita aholi punktini egallab oldi.
Biroq, keyinchalik El Salvador armiyasining hujumi yoqilgʻi va oʻq-dorilarning yetishmasligi, shuningdek, Honduras qurolli kuchlarining qarshilik koʻrsatishi tufayli toʻxtab qoldi.
Urush boshlanganidan bir kun oʻtib Amerika Davlatlari Tashkilotining (ADT) favqulodda sessiyasi chaqirilib, ular oʻt ochishni toʻxtatish va El Salvadordan oʻz qoʻshinlarini Hondurasdan olib chiqishni talab qildi.
16-iyul kuni chegara hududlarida El Salvador va Honduras qoʻshinlarining qismlari oʻrtasida janglar davom etdi, bundan tashqari Honduras armiyasining bir qismi Chalatenango shahrini egallash maqsadida qarshi hujumga oʻtishga urinib koʻrdi.
17-iyulga kelib, El Salvador qoʻshinlari Honduras hududiga 70 km ichkarigacha kirib borishdi. Shu bilan birga chegaradan 8 km uzoqlikda joylashgan departamentning poytaxti — Nueva Okotepeke shahri uchun shiddatli janglar davom etdi.
18-iyul kuni ADT mojaroni hal qilish boʻyicha kelishuv loyihasini taklif qildi, unga koʻra harbiy harakatlar 1969-yil 21-iyul soat 22:00 ga qadar toʻxtatilishi, tomonlarning qoʻshinlari chegara chizigʻidan uch mil (5 km) masofaga olib ketilishi, jang hududidagi aholining hayoti va mulkini himoya qilish kafolatlanishi kerak edi. El Salvador va Honduras ADT taklifini qabul qilishga tayyor ekanliklari haqida bayonot berishdi, ammo kelishuv matniga oʻzgartirishlar kiritishni taklif qilishdi. Uarning muhokamasi muzokaralar jarayonini choʻzilishiga sabab bôldi.
18-iyul kuni tomonlar oʻt ochishni toʻxtatishga kelishib oldilar. Lekin olti soat keyin harbiy harakatlar qayta boshlandi. El Salvador artilleriyasi El-Amatillo hududidagi Honduras qoʻshinlarining pozitsiyalariga oʻt ochdi va Hondurasning toʻqqizta samolyoti esa El Salvador qoʻshinlarining pozitsiyalarni bombardimon qila boshladi.
19-iyul kuni El Salvador qoʻshinlari Nueva-Okotepeke shahrini egallab, shaharning markaziy maydonida El Salvador bayrogʻini koʻtardilar. Shu kuni El Salvador prezidenti general Sanches Ernandes Honduras hukumati Hondurasda yashovchi 280 ming salvadorlikning xavfsizlik kafolatlarini bermaguncha qoʻshinlar oʻzlari bosib olgan hududni tark etmasligini maʼlum qildi. Shaharga El Salvador armiyasining uchta M3A1 „Styuart“ tanklari kiritildi, ular Honduras armiyasining pozitsiyalari yaqinida joylashtirildi.
Xuddi shu kuni Honduras armiyasining boʻlinmalari El-Poi qishlogʻi hududida El Salvador armiyasining hujumini qaytardi. Bundan tashqari, Honduras hukumati xabariga koʻra, Honduras harbiy-havo kuchlari samolyotlari 40 ta harbiy yuk mashinasidan iborat karvonga bomba tashlagan. Grinvich (GMT) boʻyicha soat toʻrtda sulh kuchga kirdi.
20-iyul kelib, harbiy harakatlar butunlay toʻxtadi.
23-iyul holatiga koʻra, El Salvador qoʻshinlari Hondurasning toʻrtta janubi-gʻarbiy departamenti hududlarida 400 km² ga yaqin hududni va 10 ta aholi punktlarini ushlab turishda davom etdilar va hukumat ularni olib chiqish uchun hech qanday tayyorgarlik koʻrmadi — aksincha, ularga qoʻshimcha jihozlar yetkazib beroldi. Shu bilan birga, El Salvador bosma ommaviy axborot vositalarida El Salvadorning bosib olingan hududlarga boʻlgan huquqlarini tasdiqlovchi hujjatlar chop etila boshlandi. El Salvador qoʻshinlari tomonidan ishgʻol qilingan Honduras hududi boʻylab tekshiruv safaridan soʻng Prezident Sanches yana shunday dedi: "Hondurasdagi 280 000 salvadorlik uchun kafolatlar olinmaguncha qoʻshinlar oʻz pozitsiyalaridan olib chiqilmaydi."
Keyingi bir necha kun ichida El Salvador ADT chaqiriqlariga qarshilik koʻrsatdi va Hondurasdan birinchi navbatda El Salvador fuqarolariga qilingan hujumlar uchun tovon puli toʻlashga rozi boʻlishini va Hondurasda qolgan salvadorliklarning xavfsizligini kafolatlashni talab qildi.
29-iyulgacha Salvador qoʻshinlarini olib chiqishdan bosh tortdi, ammo keyin rozi boʻldi. Uni bunday qarorga kelishga, bir tomondan, ADT tomonidan iqtisodiy sanktsiyalar tahdidi, ikkinchi tomondan, El Salvador fuqarolari xavfsizligini nazorat qilish uchun Hondurasga ADTning maxsus vakillarini joylashtirish haqidagi takliflari sabab boʻldi.
1969-yil 2-avgustda Salvador armiyasining boʻlinmalari Honduras hududini tark etdi.
Urush natijalari
Darhaqiqat, urushda ikkala tomon ham magʻlub boʻldi. Harbiy xarajatlar, janglar paytidagi vayronagarchilik, chegaraning yopilishi va savdoning toʻxtatilishi El Salvador va Honduras iqtisodiga katta zarar yetkazdi. Urush paytida bir necha ming kishi halok boʻldi va yaralandi. Garchi turli manbalar mojaro qurbonlarining umumiy soni boʻyicha turli xil maʼlumotlarni bersa-da, oʻldirilganlar soni 2000 dan 6000 gacha va ogʻir yaralanganlar 12000 dan 15000 kishigacha boʻlishi mumkin. Qurbonlarning aksariyati tinch aholi vakillari edi.
El Salvadorliklarning katta qismi (turli manbalarga koʻra, 60 dan 130 ming kishigacha) Hondurasdan haydalgan yoki qochib ketgan. Ularning aksariyati El Salvadorga qaytib kelgan, bu esa ishsizlik va ijtimoiy keskinlikning oshishiga olib kelgan. Yer masalasi ham keskinlashib ketdi. Shu bilan birga, El Salvador hukumati Hondurasdan deportatsiya qilingan minglab fuqarolarning mamlakatga qaytib kelishi bilan bogʻliq iqtisodiy muammolarni hal qila olmadi. Urushdan keyin har ikki davlatda harbiylarning siyosiy taʼsiri kuchaydi. El Salvador parlament saylovlarida hukmron Milliy kelishuv partiyasidan nomzodlar asosan harbiylar edi. «100 soatlik urush» 1970-yillardagi norozilik sabablaridan biriga aylandi, bu esa qurolli qarama-qarshilikka, keyin esa 1979-1980-yillarda uzoq davom etgan fuqarolar urushiga olib keldi.
Hondurasning El Salvador bilan qurolli toʻqnashuvdan keyin koʻrgan yoʻqotishlari taxminan 4 million AQSh dollarini tashkil etdi, ammo Salvador bilan savdo-iqtisodiy munosabatlarning uzilishi va tabiiy ofatlar (1969-yil sentabr oyida «Franslin» dovuli va toshqinlar) mamlakatdagi vaziyatni murakkablashtirdi. Natijada, 1969-yil oktabr oyida Hondurasning poytaxti va boshqa shaharlarida El Salvador bilan munosabatlarni normallashtirishga chaqirgan namoyishlar boʻlib oʻtdi. Noroziliklarni kamaytirish uchun Honduras hukumati yer islohotiga kirishdi (bu sekin va koʻlami cheklangan islohot edi. 1984-yil bahorigacha 230 ming gektar yer qayta taqsimlangan bôlib, asosan salvadorlik koʻchmanchilarga tegishli boʻlgan yer uchastkalari edi).
Diplomatik kelishuv
Faol jangovar haraklari toʻrt kun davom etib, El Salvador va Honduras oʻrtasidagi chegara chizigʻini aniqlash boʻyicha ishni keyinchalik koʻrib chiqish xalqaro Sud tomonidan davom ettirildi.
1969-yil dekabr oyida El Salvador va Honduras chegarasida qurolli toʻqnashuvlar sodir boʻldi.
1970-yil mart oyida El Salvador «Amapala» portida Salvador uchun kelgan yuklarni Honduras yoʻq qilgani munosabati bilan BMTga norozilik bildirdi.
Shundan soʻng, 1970-yil mart oyida Honduras El-Salvadorga chegaradagi voqealarni toʻxtatish va tinchlik muzokaralarini boshlashni talab qilib, ultimatum qoʻydi. 1970-yil 5-iyunda San-Xose shahrida Honduras va El Salvador tashqi ishlar vazirlari ikki davlat chegara hududida xavfsizlik zonasini yaratish toʻgʻrisida bitim imzoladilar. 1970-yil dekabr oyida Honduras parlamenti mamlakat Prezidentining Markaziy Amerika mamlakatlari bilan tuzilgan koʻp tomonlama shartnomalarni bekor qilish va Markaziy Amerika umumiy bozoridan (MAUB) chiqish toʻgʻrisidagi taklifini maʼqulladi. Bu qarorning natijasi MAUBning tugatilishiga sabab boʻldi.
1971-yil aprel-iyun oylarida chegara chizigʻida El Salvador va Honduras oʻrtasida toʻqnashuvlar boʻlib oʻtdi.
1976-yil 14-iyulda El Salvador va Honduras oʻrtasidagi chegara chizigʻini demarkatsiya qilish paytida toʻqnashuvlar boshlanib, ushbu chegara mojarosi 22-iyulda hal qilindi.
1976-yil 12-avgustda Managuada El Salvador va Honduras oʻrtasida chegara zonasini demilitarizatsiya qilish va qoʻshinlarni chegara chizigʻidan 3 km uzoqlikka olib chiqish toʻgʻrisida bitim imzolandi. Ikki mamlakat oʻrtasidagi tinchlik shartnomasi (el Tratado General de Paz) faqatgina 1980-yil 30-oktabrda Lima shahridagi prezident saroyida urushdan oʻn bir yil oʻtib imzolangan.
Va nihoyat Xalqaro sudning 1992-yil 11-sentabrdagi qarori bilan mamlakatlar oʻrtasidagi chegara chizigʻi oʻrnatildi.
Qoʻshimcha maʼlumot
right|thumb|P-51 „Mustang“ qiruvchi samolyoti (bort raqami RCAF 9281), El Salvador harbiy-havo kuchlari tomonidan urushda foydalaniladigan samolyotlardan biri (1956-yil). right|thumb|Fighter Chance Vought F4U-5NL „Corsair“ (bort raqami FAH-609), Honduras harbiy-havo kuchlari urushida foydalanilgan samolyotlardan biri, Museo del Aire muzeyidagi (Tegusigalpa) koʻrgazma samolyot.
Futbol oʻyini natijalari
Kuzdagi soʻnggi saralash bosqichida gaitiliklarni magʻlub etgan El Salvador milliy futbol jamoasi oʻz tarixida birinchi marta 1970-yilgi FIFA Jahon Chempionati finaliga yoʻl oldi va u yerda barcha oʻyinlarda yutqazib, oxirgi oʻrinni egalladi.
Meilendorf
Hududi
Meilendorfning hududi km2dir. Dengiz sathidan oʻrtacha m balandlikda joylashgan.
Ozerailles
Ozerailles Fransiyaning Lotaringiya mintaqasida joylashgan kommunadir. Meurthe-et-Moselle departamenti Briey tumani tarkibiga kiradi.
Aholisi
134 nafar aholi istiqomat qiladi (1999). Aholi zichligi — har kvadrat kilometrga 20,9 nafar kishi.
Geografiyasi
Maydoni — 6,4 km2. Dengiz sathidan 202 – 236 m balandlikda joylashgan.
Vatandosh askarlar yodgorligi Yuryung ― Kyuyol
Ulug Vatan urushi (1941-1945) yillarida halok boʻlgan vatandoshlar haykali — Yuryung-Kyuyol qishlogʻi, Xadarskiy nasleg, Churapchinskiy ulusi, Saxa Respublikasidan (Yakutiya) Ulugʻ Vatan urushi qatnashgan fuqarolariga bagʻishlangan yodgorlik. Mahalliy (shahar) ahamiyatga ega boʻlgan madaniy meros obyekti hisoblanadi.
Umumiy tavsifi
Yodgorlik quyidagi manzilda joylashgan: Saxa Respublikasi (Yakutiya), Churapchinskiy ulusi (tuman), Xadarskiy nasleg, Yuryung-Kyuyol qishlogʻi, st. Ozernaya, 23 „B“. Yodgorlik 1970-yilda ochilgan.
Tarixi
Arxiv maʼlumotlarida qayd etilishicha, Ulugʻ Vatan urushi yillarida (1941-1945-yillar) Xadar Naslegidan 108 fuqaro Vatan himoyasiga joʻnatilgan, ulardan 67 nafari jang maydonlarida halok boʻlgan va bedarak yoʻqolgan, 41 nafari Yakutiyadagi oʻz vataniga tinch hayotga qaytgan. 27 kishi mehnat frontiga yuborilgan.
Yodgorlik xususiyatlari
1970-yilda Buyuk Gʻalabaning 25 yilligini nishonlash munosabati bilan paytida Ozernaya koʻchasida yodgorlik oʻrnatildi. U Yuryung-Kyuyol qishlogʻida halok boʻlganlar va Ulugʻ Vatan urushi qatnashchilari xotirasini abadiylashtirish maqsadida barpo etildi. Ivan Semyonovich Lukin va V. A. Nikonov ushbu madaniy-meʼmoriy inshoot mualliflari.
Yodgorlik besh qirrali obeliskdan iborat boʻlib, uning tagida beshta piyoda bor. Obeliskning balandligi 7 metrni tashkil qiladi. Yodgorlikning oʻzi yuqori tomondan qizil rangdagi besh qirrali yulduz bilan bezatilgan. Obeliskning yuqori qismini metaldan yasalgan boʻgʻotli doira obeliskning yuqori qismini qurshab olgan. Yodgorlikning old tomonida „1941-1945“ raqamlari tushirilgan ikkita yogʻoch lavha oʻrnatilgan. Beshta piyodaga 67 nafar halok boʻlgan va bedarak yoʻqolgan askarlarning ismlari yozilgan esdalik metall lavhalar oʻrnatilgan. Yodgorlikning oʻzi oq rangda boʻlib, uning elementlari oltin va qizil rangda. Xotira maydoni hududi yogʻoch panjara bilan oʻrab olingan.
Aki va tuzlangan baliq
Aki va tuzlangan baliq — aki mevasi va tuzlangan treskadan tayyorlangan Yamayka milliy taomidir.
Tarixi
Aki mevasi Yamaykaning milliy mevasi hisoblanadi. U 1725-yilgacha Ganadan Karib dengiziga olib kelingan, chunki „Aki“ Akan xalqining boshqa nomi, Achem. Mevaning ilmiy nomi 1793-yilda mevani Yamaykadan Kyu (Angliya) Qirollik botanika bogʻiga yetkazgan va uni fanga kiritgan kapitan Uilyam Blig sharafiga nomlangan. Mevaning baʼzi qismlari, masalan, pishib yetish bosqichidagi kurtaklari va terilari zaharli boʻlganligi sababli, AQSh kabi mamlakatlarga import qilishda transport cheklovlari mavjud. Tuzli treska Yamaykaga qullar uchun mustahkam va arzon oqsil manbai sifatida keltirilgan edi.
Tayyorlanishi
Taomni tayyorlash uchun tuzlangan treska qaynatilgan aki, piyoz, qalampir, pomidor bilan qovuriladi, soʻngra quruq qalampir kabi ziravorlar qoʻshiladi. Uni bekon va pomidor bilan bezash mumkin va odatda nonushta uchun non, qattiq xamirli non, chuchvara yoki qaynatilgan yashil banan bilan birga dasturxonga marxamat qilinadi.
Aki va tuzlangan baliqni guruch va loviya yoki oddiy oq guruch bilan ham isteʼmol qilish mumkin. Ziravorlar (piyoz, batun-piyoz, timyan, sarimsoq) va tuzlangan baliqni oddiy guruch bilan birlashtirganda, u koʻpincha „ziravorlangan guruch“ deb ataladi, uni bir qozonda, shu jumladan aki bilan birgalilkda pishirish mumkin.
Pop madaniyatida
Akki va tuzlangan baliq Yamaykaning milliy taomi hisoblanadi. Yamaykalik sprinter Useyn Bolt nonushta uchun tez-tez aki va tuzlangan baliq isteʼmol qiladi, deb yozadi The Guardian 1956-yilgi „Yamayka bilan xayrashuv“ „Ackee rice, saltfish are nice“ qoʻshigʻi kuylanadi.
Manbalar
<references group="" responsive="1">
Mais Ibodov
Mais Ibodov ( 1978-yil 2-avgust, Ozarbayjon SSR, SSSR, Lankaran viloyati, Separadi qishlogʻi) — oʻzbek va ozarbayjon kurashchisi. Ibodovning murabbiyi Ma’mur Roʻziyev boʻlgan.
Millati — talish.
Tarjimai holi
Professional darajada Oʻzbekiston terma jamoasida oʻynagan. 1995-yilda Manilada oʻtkazilgan kurash boʻyicha Osiyo chempionatida 52 kg vaznda kumush medalni qoʻlga kiritgan. Kattalar va oʻsmirlar oʻrtasidagi musobaqalarda ham bir qator sovrinlarga ega boʻlgan. Jumladan:
2013-yilda Ozarbayjon terma jamoasi safida kurash boʻyicha Bosniya va Gersegovinada faxriylar oʻrtasida oʻtkazilgan jahon chempionatida oltin medalni qoʻlga kiritgan.
Trap Happy
Trap Happy — 1946-yilda katta ekranlarga chiqarilgan Amerika qisqa hajmli animatsion filmi. Film amerikalik animatorlar — William Hanna va Joseph Barbera tomonidan yaratilgan Tom va Jerry personajlariga asoslangan. Bu film MGM Cartoons tomonidan ishlab chiqarilgan hamda Metro-Goldwyn-Mayer tomonidan tarqatilgan sanaladi. Film rejissorlari — William Hanna va Joseph Barbera, produser — Fred Quimby, bastakor — Scott Bradley.
Minna Meriluoto
Minna Johanna Kauppinen (1985-yil, 4-oktyabrda tugʻilgan) — Finlandiya terma jamoasi darvozaboni. Klub darajasida u HJK Helsinki uchun Naisten Liigada o'ynaydi.
Jamoalardagi faoliyati
Meriluoto FC United bilan 2005-06-yilgi UEFA ayollar kubogida ishtirok etgan. 2008-yilgi mavsum oldidan, 2007-yil noyabr oyida u Shvetsiyaga ko'chib o'tdi va Umeå Södra FFga qo'shildi. O'sha mavsum oxirida uning klubi quyi ligaga tushib qolganida, Meriluoto Damallsvenskanda qoldi va Hammarby IF DFF bilan shartnoma imzoladi. 2011-yil oktyabr oyida Jitex BK keyingi mavsumni ular bilan o'ynashini e'lon qildi.
2013-yil dekabr oyida Meriluoto Jitexdan ketishini tasdiqladi va Damallsvenskan raqiblari Vittsjö GIK bilan shartnoma imzoladi. right|thumb| 2012-yilda Jitex uchun o'ynagan
Xalqaro martaba
Meriluoto 2004-yilda 19 yoshgacha bo'lgan ayollar o'rtasidagi UEFA chempionatida Finlandiyaning birinchi tanlangan darvozaboni bo'lgan. U 2002-yilda Finlandiyaning eng istiqbolli ayol futbolchisi deb topilgan edi.
U 2006-yil, 5-fevralda Finlandiya terma jamoasida debyut qilgan; Ispaniyada Gollandiyaga qarshi 90 daqiqa o'ynagan. Meriluoto, shuningdek, Finlandiyaning UEFA Ayollar o'rtasidagi Yevro-2009 doirasidagi o'yinlaridan birida Ukrainaga qarshi o'yinda maydonga tushdi.
2013-yil iyun oyida Meriluoto milliy murabbiy Andre Jeglertzning Finlandiya terma jamoasining UEFA Ayollar o'rtasidagi Yevro-2013 musobaqasi uchun tarkibiga kiritildi. Turnirda u so'nggi guruh o'yini uchun Tinja-Riikka Korpeladan darvozabonlik vazifasini oldi; Daniya bilan 1-1 hisobida durang o'ynadi.
Shaxsiy hayoti
Meriluoto Umeå FC bilan shartnoma imzolagan futbolchi yigiti Jesper Törnkvist bilan Shvetsiyaga ko'chib o'tdi.
Munchoqtepa (Surxondaryo viloyati, Oltinsoy tumani)
Munchoqtepa — Oʻzbekistondagi madaniy meʼros obyekti. Arxeologiya yodgorligi. Obyekt davri: V—XII asrlar. Surxondaryo viloyatining Oltinsoy tumanida joylashgan. Obyekt manzili: „Jobu“ MFY. Koʻchmas mulkka boʻlgan huquq: Davlat mulki. Surxondaryo viloyati madaniy meros boshqarmasi operativ boshqaruv huquqi asosida. Oʻzbekiston Respublikasi Vazirlar Mahkamasining qarori bilan 2019-yil 4-oktabrda Moddiy madaniy merosning koʻchmas mulk obyektlari milliy roʻyxatiga kiritilgan — davlat muhofazasiga olingan.
Maslahattepa (Surxondaryo viloyati, Oltinsoy tumani)
Maslahattepa — Oʻzbekistondagi madaniy meʼros obyekti. Arxeologiya yodgorligi. Obyekt davri: I—VIII asrlar. Surxondaryo viloyatining Oltinsoy tumanida joylashgan. Obyekt manzili: „Madaniyat“ MFY. Koʻchmas mulkka boʻlgan huquq: Davlat mulki. Surxondaryo viloyati madaniy meros boshqarmasi operativ boshqaruv huquqi asosida. Oʻzbekiston Respublikasi Vazirlar Mahkamasining qarori bilan 2019-yil 4-oktabrda Moddiy madaniy merosning koʻchmas mulk obyektlari milliy roʻyxatiga kiritilgan — davlat muhofazasiga olingan.
Meineweh
Meineweh Germaniyaning Saksoniya-Anhalt yerida joylashgan kommunadir. Ushbu kommuna Maydoni — 15,79 km2. 1077 nafar aholi istiqomat qiladi (2010).
Lamborghini Miura
Lamborghini Miura — 1966-yildan 1973-yilgacha Italiyaning Lamborghini kompaniyasi tomonidan ishlab chiqarilgan superkar. Miura ommaviy yoʻlda birinchi ommaviy ishlab chiqarilgan oʻrta dvigatelli superkar edi va yuqori samarali sport avtomobillari va superkarlar uchun yangi standartlarni oʻrnatgan modellardan biri edi.
Rivojlanish
Kompaniya asoschisi Ferruccio Lamborghini dastlab oʻrta dvigatelli ikki oʻrindiqli avtomobil gʻoyasiga shubha bilan qaradi, chunki uning ishlab chiqilishi kompaniya eʼtiborini chalgʻitishi va ishlab chiqarish foydasiz boʻlishiga ishongan. Buni bilgan holda, 1965-yilda Lamborghini kompaniyasining uchta yetakchi dizaynerlari Djan Paolo Dallara, Paolo Stansani va Bob Uolles boʻsh vaqtlarini P400 prototipi avtomobilini ishlab chiqishga bagʻishladilar.
1965-yilda Turin avtosalonida Lamborghini kompaniyasi Lamborghini Miura shassisini taqdim etdi. Avtomobil koʻrgazmasi davomida shassi katta eʼtiborni tortdi va tashrif buyuruvchilar hatto bu shassi yoʻl mashinasi emas, balki poyga mashinasi deb taxmin qilishdi. Turin avtosalonining soʻnggi kunida avtomobil dizayneri Nuccio Bertone Automobili Lamborghini Sp stendiga keldi. A., shassini har tomondan koʻrib chiqdi va Ferruccio bilan suhbatdan soʻng, Bertone ushbu shassi uchun kuzov dizaynini yaratishga qaror qilindi. Dastlabki eskizlarni Giorgetto Giugiaro qilgan, ammo u kompaniyani tark etgandan soʻng boshlangan ishni Marcello Gandini yakunlagan. Keyin Bertone Gandini taʼtilga joʻnatadi va 1966-yil Jeneva avtosalonida debyutidan bir necha kun oldin allaqachon qurilgan Miura prototipini Lamborghini-ga topshirishdan oldin dizaynni oʻzi yakunladi.
Jeneva avtosalonida Miura P400 prototipi debyutidan oldin, ishlab chiquvchilarning hech biri dvigatel boʻlinmasiga mos kelishini tekshirmagan. Bu koʻrgazma davomida dvigatel boʻlinmasini balast bilan toʻldirishga va kapotni yopiq holda saqlashga olib keldi. Xuddi uch yil avval Lamborghini kontsept-kari va birinchi avtomobili 350 GTV debyuti bilan boʻlgani kabi. Lamborghini tijorat direktori Ubaldo Sgarzi P400 elektr stantsiyasini koʻrishni istagan avtomobil matbuoti vakillarini rad etishga majbur boʻldi. Toʻliq zaxiraga ega boʻlmaganiga qaramay, Miura tadbirning diqqatga sazovor joyi boʻlishga muvaffaq boʻldi. Jenevadagi ijobiy reaksiya P400 ishlab chiqarish tez orada boshlanishi mumkinligini anglatardi.
1055 mm balandlikdagi Miura P400 prototipi poʻlat korpus panellariga ega boʻlib, ayni paytda atigi 980 kg ogʻirlikda edi, bu esa unga 280 km/soat tezlikka erishish imkonini berdi. Yoʻl sinovlari davomida bir nechta kamchiliklar aniqlandi — xususan, haddan tashqari rul va dvigatelning qizib ketishi. Ushbu kamchiliklarni bartaraf etish uchun dvigatelga (orqa oynada) panjurlar kabi kengroq gʻildiraklar va gorizontal eğimli plitalar, shuningdek, yoʻlovchi boʻlinmasi va dvigatel boʻlimi oʻrtasida maxsus oyna oʻrnatish kerak edi. 1966-yil may oyida oʻzgartirilgan prototip Monako Gran-pri pogʻonasiga xavfsizlik avtomobili sifatida kirdi. Jami 0706, 0862 va 0961 shassi raqamlari bilan ishlab chiqarishdan oldingi 3 ta Miura P400 prototipi qurilgan.
P400
Lamborghini Miura ning birinchi ishlab chiqarish modellari P400 (Posteriore 4 litri) deb nomlandi. Miura P400 350 ot kuchiga ega V12 dvigateli bilan jihozlangan. Bilan. 7000 aylanish tezligida va 5100 aylanish tezligida 369 Nm moment, shuningdek, 5 pogʻonali mexanik uzatishning boshqa seriyali versiyalari. Ushbu quvvat qurilmasi tufayli Miura P400 280 km/soat maksimal tezlikka erisha oladi va oʻrnidan turib 100 km/soat tezlikka 6,3 soniyada, 0 dan 161 km/soat tezlikka esa 14,3 soniyada erishadi.
Miura P400 ning birinchi ishlab chiqarilishi 1966-yil 29-dekabrda Milandagi Lambocar sotuvchisiga yetkazib berildi, mijozlarga uzluksiz yetkazib berish 1967-yildan boshlandi. Dastlabki 125 ta mashinada shassi poʻlatining qalinligi 0,9 mm edi, ammo № 3312 shassidan boshlab, oʻtkir manevrlar paytida ramkaning zaif nuqtalarining egilishini bartaraf etish uchun u 1,0 mm gacha oshirildi. Mashinada magniy disklari, Pirelli Cinturato HS 205-15 shinalari, Girling kompaniyasining barcha gʻildiraklarida gidravlik haydovchiga ega ikki pallali disk tormozlari oʻrnatildi. Modelning boshqa barcha ishlab chiqarish versiyalarida boʻlgani kabi, suspenziya spiral kamon, teleskopik amortizator va burilishga qarshi panjaralar bilan toʻliq mustaqil edi. 1966-1969 yillarda 275 ta P400 qurilgan. Italiyada Miura P400 narxi 19 900 dollarga teng edi.
P400S
Qabul qilish manifoltlarining 2 mm ga oshishi va eksantrik vallar shaklining oʻzgarishi dvigatelning quvvati va momentini 20 ot kuchiga oshirdi. Bilan. va 20 Nm — 370 litrgacha. Bilan. 7500 aylanish tezligida va 5500 aylanish tezligida 389 Nm. Dvigatel quvvatining oʻsishiga koʻra, dinamik koʻrsatkichlar ham yaxshilandi: toʻxtash joyidan 100 km / soatgacha tezlanish vaqti 6,3 dan 5,5 sekundgacha kamaydi (0,8 s ga kam), maksimal tezlik esa 285 km / soatgacha (koʻproq) oshdi. 5 km/soat bilan) . Ishlab chiqarish jarayonida Miura S oʻzgartirilgan orqa suspenziya va yangi Pirelli Cinturato GR70-VR15 shinalari, ventilyatsiya qilingan disk tormozlari va qoʻshimcha konditsionerni taklif qilish imkoniyatini oldi . 1966-yilning noyabridan 1969-yilning dekabrigacha P400 S ning 338 ta namunasi ishlab chiqarilgan.Miura P400 S ning Italiyadagi narxi 19 250 dollar ekvivalentiga teng edi.
P400 SV
40IDL3C ni 40IDL3L karbüratörler bilan almashtirish va valf vaqtini oʻzgartirish dvigatelning kuchi va momentini 15 ot kuchiga oshirdi. Bilan. va 11 Nm — 385 litrgacha. Bilan. 7850 aylanish tezligida va 5750 aylanish tezligida 400 Nm. Ushbu takomillashtirilgan dvigatel tufayli Miura P400 SV 300 km/soat maksimal tezlikka erisha oladi va 5,75 soniyada 100 km/soat tezlikka erishadi. Oxirgi 96 ta Miura SV quvvat qurilmalari ajratilgan vites qutisi va dvigatel karterini oldi, bu esa optimal vites qutisi va dvigatelni moylash uchun tegishli turdagi moylardan foydalanish imkonini beradi. Karterni ajratish, shuningdek, vites qutisidan dvigatelga kirishdan qoʻrqishni ham yoʻq qildi (bu qimmat taʼmirlashga olib kelishi mumkin). Miura SV yangi shinalar oldi Pirelli Cinturato FR60 VR-15. 1971-yil martidan 1972-yil dekabrigacha 150 ta P400 SV qurildi. Oxirgi nusxasi 1973-yil 15-yanvarda chiqarilgan. Italiyada Miura P400 SV narxi 21 000 dollarga teng edi.
P400 Roadster
Lamborghini Miura P400 Roadster (shuningdek, Zn75 nomi bilan ham tanilgan) Miura P400 ning rodster versiyasi boʻlib, birinchi marta 1968-yilda Bryussel avtosalon tashkil etilgan. Miura Roadster 1968-yilda Bertone tomonidan kontsept avtomobil sifatida ishlab chiqilgan va qurilgan. P400 Roadster katta yangilanishdan oʻtdi, unga quyidagilar kiradi:
Mashina koʻk rangli metall rangda boʻlib, ichki qismi Magnoliya (rangli) teri bilan qoplangan. 1969-yilda Miura Roadster Nyu-Yorkdagi International Lead Zinc Research Organization, u erda avtomobillarda turli metallar va qotishmalardan foydalanish imkoniyatini namoyish qilib, uni mashinani koʻrsatish sifatida ishlatish rejalashtirilgan edi. Roadster toʻliq taʼmirlandi va ILZRO metall qismlari bilan almashtirildi, ulardan baʼzilari: karbüratörler, dvigatel va transmissiya qopqoqlari, moy nasosi, turli filtr korpuslari, egzoz tizimi, radiator, kalitlar, rul, gʻildiraklar, shuningdek old qism. va orqa bamper.
Jon Foster tomonidan amalga oshirilgan ushbu oʻzgarishlardan soʻng, Miura Roadster Zn75 deb oʻzgartirildi, metall yashil rangga boʻyaldi va yangi jigarrang interyerga ega boʻldi. Keyingi oʻn yil ichida Zn75 butun dunyo boʻylab turli avtosalonlarga yoʻl oldi. Dunyo boʻylab sayohatlarini tugatgandan soʻng, Zn75 ni oʻsha paytdagi ILZRO bosh direktori sotib oldi va uni 1981-yil fevral oyida Massachusets shtatidagi Bruklin transport muzeyiga sovgʻa qildi va u erda uzoq vaqt davomida namoyish etildi. Bir necha yil oʻtgach, Zn75 J. tomonidan qayta tiklandi. Gales of KTR Engineering va nomaʼlum kim oshdi savdosida 200 000 dollarga sotilgan. Ushbu Miura keyinchalik Buyuk Britaniyada Portman Lamborghini kompaniyasidan Devid Joliffe yana kimoshdi savdosiga qoʻyildi. Keyinchalik, Zn75 Yaponiya kolleksiyasiga tashrif buyurdi, 2002- yilda AQShda va undan keyin Fransiyada. 2006-yil dekabr oyida Zn75 Nyu-Yorkdagi koʻchmas mulk ishlab chiqaruvchisi Adam Gordon tomonidan sotib olindi, u Zn75-ni 1968-yilgi Miura Roadster spetsifikatsiyasiga qaytarishga qaror qildi. Gari Bobileff tomonidan ikki yillik restavratsiyadan soʻng, Miura Roadster 2008-yilgi Pebble Beach Concours d’Elegance qatnashdi va u Lamborghini sinfida ikkinchi oʻrinni egalladi. 40 yil davomida Miura Roadster bor-yoʻgʻi 7444 km masofani bosib oʻtdi. 2008-yilda u Kidston auktsion uyi orqali sotilgan. 2013-yilda Miura Roadster Amelia Island Concours d’Elegance koʻrgazmasida namoyish etilgan va CNN Business   tomonidan 8-10 million dollarga baholangan.
P400 Jota
1970-yilda Ferruccio Lamborghini sinov haydovchisi Bob Uollesga Lamborghini Miuraning bir misolini poyga avtomobili holatiga oʻzgartirishga ruxsat berdi. Ferruccio Bobga oʻz loyihasi uchun asos sifatida zavod asboblari, № 5084 stok shassisi va № 30744 dvigatelidan foydalanishga ruxsat berdi. Bob Uolles kunduzi zavodda ishlaganligi sababli, kechqurun va dam olish kunlarida Jotani rivojlantirishga toʻgʻri keldi. Jota nomi (qisqartirilgan J sifatida) avtomobilga oʻsha paytdagi FIA poyga qoidasiga ishora sifatida berilgan — " prilojenie J ".
Asl Miuraning ogʻirligini kamaytirish uchun Bob korpus va shassisning koʻpgina poʻlat elementlarini engil duralumin bilan almashtirdi va shisha yon oynalar ham plastik oynalarga almashtirildi. Ushbu oʻzgarishlar natijasida mashina Miura zaxirasidan taxminan 360 kg kamroq ogʻirlik qildi. Jota shuningdek, quyidagilarni oʻz ichiga olgan qayta dizayndan oʻtdi:
Yangi keng gʻildiraklar tufayli Bob butun osmani qayta ishlashga majbur boʻldi. Ogʻirlikni yaxshiroq taqsimlash uchun Uolles zaxira gʻildirakni shassisning orqa tomoniga oʻtkazdi, shuningdek, har biri 60 litr hajmdagi yon tokchalar maydoniga bitta oʻrniga ikkita yonilgʻi bakini oʻrnatdi. Qayta dizayn ichki qismga ham toʻxtalib oʻtdi, jumladan:
Jota dvigateli ham takomillashtirildi, jumladan:
Ushbu modernizatsiya tufayli dvigatel quvvatini 440 ot kuchiga oshirish mumkin edi. Bilan. 8500 aylanish tezligida (55 ot kuchiga koʻproq) s. Miura SVdan koʻra). Ammo Uolles tomonidan Jota-ni yangilash boʻyicha barcha ishlardan keyin ham Ferruchcio oʻz mashinalarining poyga yoʻlida ishlashi haqidagi fikrini oʻzgartirmadi, lekin Jota-ga Pirelli Cinturato sinovida taxminan 20 000 kilometr masofani bosib oʻtgan jiddiy dala sinovlaridan oʻtishga ruxsat berdi. tracks, Bob haydash bilan. Jota yangi shinalar va suspenziya komponentlarini sinab koʻrish uchun „sinov toʻshagi“ sifatida ishlatilgan, masalan, H60 VR15 belgisi bilan yangi shinalarni ishlab chiqishda yordam berish. Jota Breshiyadagi InterAuto dilerlik markazi orqali Scuderia Brescia Corse poyga jamoasi rahbari Alfred Belponerga sotilgan. Biroq, InterAuto mexaniklaridan biri uni koʻprik chetiga urgani va bu jarayonda yon yonilgʻi baklarini yorib yuborishi sababli, „Jota“ yonib, butunlay yonib ketgani sababli, mashina mijozga yetib bormagan. Yongʻin shunchalik kuchli ediki, tananing koʻp qismi butunlay vayron boʻlgan va hatto shassi ham taʼmirlanib boʻlmaydigan darajada deformatsiyalangan.
P400 SVJ
Jota yoʻq qilinganidan koʻp oʻtmay, bir nechta Miura SV egalari oʻz avtomobillarini Jota texnik xususiyatlariga moslashtirishni soʻrashdi. Oltita Lamborghini zavodida qurilgan Miura SVJ maʼlum — biri yangi qurilgan (shassi № 5090), qolgan beshtasi esa mavjud Miuralardan (shassi № 4934, № 4860, № 4892, № 4990 (Miura SV’dan oʻzgartirilgan)) va № 4088 (Miura S dan aylantirildi)).
P400SVR
Miura P400 SVR oʻzining mavjudligini 1968-yilda yorqin yashil rangda (Verde Miura) Miura S sifatida boshlagan, ichki qismi qora, shassi raqami 3781 va dvigatel raqami 2511. U 1968-yilda Turin avtosalonida namoyish etilgan va keyinchalik Lamborghini dileriga yoʻl olgan. . Ushbu Miura S 1974-yilda Germaniyadan Xaynts Straber tomonidan sotib olinmaguncha Italiyada 8 ta egadan oʻtdi. U Miura S ni SantʼAgata Bolonezdagi Lamborghini zavodiga olib bordi va undan oʻzining Miura-ni SVJ dan farqli oʻlaroq, trekka yoʻnaltirilgan noyob Jota modeliga aylantirishni soʻradi. Konvertatsiya ishi 18 oy davom etdi va quyidagilarni oʻz ichiga oladi:
Natijada, konvertatsiya qilingan Miura SVR qisqartmasini oldi va 1976-yilda Yaponiyada yangi egasi Xiromitsu Itoga sotildi. Xiromitsu Ito koʻp yillar davomida Miura SVR-ni saqlab qoldi va hatto uch yillik restavratsiyani amalga oshirdi, uning davomida ichki qismi oltin teriga oʻzgartirildi. 2015-yil oxirida Miura SVR xuddi shu Yaponiyada qoʻllarini almashtirdi va Lamborghini Polo Storico boʻlimi tomonidan asl holatiga qaytarish uchun SantʼAgata Bolognesega yuborildi. Qayta tiklash 19 oy davom etdi, shu vaqt ichida 1974 yilgi Miura SVR ning asl xususiyatlari qayta tiklandi. Qayta tiklash tugallangandan soʻng, Miura Yaponiyadagi egasiga olib borildi va u erda Trassa Nakayama tashrif buyurdi, yapon manga „Circuit Wolf“ havola sifatida, bu Miura SVR koʻp yillar oldin namoyish etilgan.
P400 SVJ Spider
Miura P400 SVJ Spider 1971-yilda 4808 shassi va № 30583 dvigatelli sariq Miura S sifatida hayotni boshlagan. U 1971-yil Jeneva avtosalonida namoyish etilgan va 1975-yilda Lambo Motors AG aksiyadori janob Zenariga sotilgan. muntazam ravishda 1979-yil boshiga qadar, uni targa korpusli versiyaga aylantirish gʻoyasi paydo boʻlgunga qadar. Lambo Motors AG deyarli 2 yil davom etgan konvertatsiya ishlarini amalga oshirdi va quyidagilarni oʻz ichiga oladi:
Miura SVJ Spider 1981-yil Jeneva avtosalonida namoyish etilgan va sotilgan. 1990-yillarda SVJ Spider shveysariyalik ishlab chiquvchi Jan Vikiga tegishli edi va Ruf tomonidan Tsyurixda qayta tiklandi. Jan Vikki splitter va spoyler eskirgan deb qaror qildi va Rufdan ularni olib tashlashni soʻradi. Qayta tiklash jarayonida Miura SVJ Spider yangi qora va kulrang interyer va kumushrang tana rangini oldi. 2000-yil mart oyida Miura SVJ Spider Jenevada Bonhams kim oshdi savdosida amerikalik kolleksiyachiga sotildi. 2001-yilda Oʻrgimchak RM Auctions tomonidan kim oshdi savdosiga qoʻyilgan, ammo sotilmagan. 2003-yil may oyida Spider Bonhams Monakoda 80 000 evro + toʻlovlar evaziga sotilgan. 2003-yil dekabr oyida SVJ Spider Londonda Coys of London tomonidan kim oshdi savdosiga qoʻyildi, ammo sotilmadi. 2004-yilda Miura Spider Bonhams tomonidan kim oshdi savdosiga qoʻyilgan edi. Oʻsha yili SVJ Spider Autodrome Kannda paydo boʻldi. 2006-yil boshida oʻrgimchak Parijdagi Salon Retromobile salonida namoyish etildi, oʻsha yilning oxirida u Gudvud tezlik festivalida paydo boʻldi. Carrosserie Lecoq fransuz egasining iltimosiga binoan SVJ Spider ohak rangini yashil rangga boʻyadi.
Aventador Miura Homage
Lamborghini Aventador Miura Homage — bu 2016-yilda Miuraning 50 yilligini nishonlash uchun chiqarilgan 50 qismli maxsus Lamborghini Aventador nashri. Aventador Miura Homage Lamborghini Ad Personam Studio tomonidan yaratilgan. Miura Homagening debyuti 2016-yil 23-26-iyun kunlari Gudvud tezlik festivalida boʻlib oʻtdi. Uning dizayni asl Miuradan ilhomlangan, masalan, tananing yuqori qismi (18 ta asl Miura rangidan biri) va pastki tanasi (oltin yoki mat kumush rang) asl Miuradan farq qiladi va qora poʻlatdan yasalgan Miura timsollari. ostonalar, salondagi raqam belgisi va oʻrindiqlar tepasida tikilgan Miura logotipi 50 Aventador Miura Homage eksklyuzivligini taʼkidlaydi. Miura Homage, tanlangan texnik xususiyatlarga qarab, mat kumush yoki oltin rangdagi 20 yoki 21 dyuymli gʻildiraklarga, shuningdek, Nero Ade yoki Terra Emilia interyeriga ega. Kosmetik oʻzgarishlardan tashqari, Aventador Miura Homage standart modeli Aventador bilan bir xil.
Sergey Brin
Sergey Brin (Sergey Brin; 1973-yil 21-avgust, Moskva, SSSR  ) — kelib chiqishi isroillik Amerika tadbirkori, hisoblash texnikasi, axborot texnologiyalari, iqtisod sohasida xizmat koʻrsatgan olim, milliarder, Google qidiruv xizmatining asoschilaridan biri (Larry Page bilan birga). 2011-yilda Sergey «Vikipediya» ochiq ensiklopeiyasi uchun 500 ming AQSH dollari miqdorida xayriya qildi. Dunyoning eng qudratli shaxslaridan biri.
Qoʻrgʻon (Surxondaryo viloyati, Qiziriq tumani)
Qoʻrgʻon — Oʻzbekistondagi madaniy meʼros obyekti. Arxeologiya yodgorligi. Obyekt davri: II—III asrlar. Surxondaryo viloyatining Qiziriq tumanida joylashgan. Obyekt manzili: “Oybek” MFY. Koʻchmas mulkka boʻlgan huquq: Davlat mulki. Surxondaryo viloyati madaniy meros boshqarmasi operativ boshqaruv huquqi asosida. Oʻzbekiston Respublikasi Vazirlar Mahkamasining qarori bilan 2019-yil 4-oktabrda Moddiy madaniy merosning koʻchmas mulk obyektlari milliy roʻyxatiga kiritilgan — davlat muhofazasiga olingan.
Komil inson
Al-Inson al-Komil (الإنسان الكامل — soʻfiylikda Allohning yerdagi noibi va uning sifatlari va ismlarining namoyon boʻlgan ideal shaxs. Bu atama Halloj tomonidan kiritilgan boʻlib, gʻoyasi esa Ibn Arabiy tomonidan ishlab chiqilgan. Keng maʼnoda — diniy amaliyot orqali oliy maʼnaviy yetuklikka erishgan mo'min.
Al-inson al-komil taʼlimoti borliq muammosi bilan bogʻliq ontologik muammodir. Ibn Arabiyning fikricha, dunyo dastlab ruhsiz edi; Odam Atoning koʻrinishi uni ruhlantirdi; inson barcha mukammal ilohiy sifat va ismlarning timsoliga aylandi; olamdagi ahamiyatsizligiga qaramay, u olamda mavjud boʻlgan barcha moddiy va maʼnaviy darajalarni oʻz ichiga olgan haqiqat idishiga aylandi. Alloh taolo uning barcha ismlarini faqat insonga nozil qilgan. Alloh taoloning barcha sifatlarining eng oliy timsoli va haqiqiy al-inson al-komil - Muhammad paygʻambardir. U Odam alayhissalom hali boʻlmaganida, dunyodagi barcha mavjudotlardan ustunlik darajasiga sazovor boʻlgan. Al-inson al-komil butun dunyoning maqsadi va mantiqiy xulosasidir. Ilohiy iroda faqat u orqali ifodalanadi. Agar al-inson al-komil boʻlmaganida, Alloh yaratilgan dunyoda zohir boʻlmas edi. Al-inson al-komil har bir insonda oʻzini namoyon qilishi mumkin, lekin bunga faqat soʻfiylik ruhiy amaliyoti bagʻrida erishiladi.
Halloj va Ibn Arabiy gʻoyalarini fors tilida “ Inson-i Komil ” asarini yozgan Aziz ad-Din Nasafiy (vafoti 700/1300) yanada rivojlantirdi. Nasafiyning fikricha, al-inson al-komil eng yaxshi odobga ega va haqiqiy ideal insondir. Unga koʻp nomlar berilgan, jumladan, shayx, hadiy, mahdiy, imom, xalifa. Bu ideal Sulaymonda namoyon boʻldi (Injilda Sulaymon paygʻambar), jinlar unga itoat qilgan va hayvonlar va qushlarning tilida gapirgan; Iso a.s.da (Injil. Iso Masih), oʻliklarni tiriltirgan; Xizr a.s.da „ tirik suv “ ichib, oʻlmas boʻldi. Al-inson al-komil har zamonda mavjud boʻlib, u uchun Allohning izni bilan tabiatning sirlari boʻlmaydi.
Jackie Groenen
Satrusti matn
Jackie Noëlle Groenen (1994-yil 17-dekabrda tugʻilgan) - gollandiyalik professional futbolchi va sobiq dzyudochi, ayollar Superligas klubi " Manchester United" va Gollandiya terma jamoasida yarim himoyachi sifatida oʻynaydi.
Groenen ilgari Germaniyaning SGS Essen, FCR 2001 Duisburg va FFC Frankfurt klublarida, shuningdek, Angliya FA WSLda "Chelsi" da oʻynagan. U Gollandiyada tugʻilgan, ammo Belgiya chegarasida Poppelda oʻsgan.
Ilk karyerasi
Groenen va uning singlisi Merel Goirlese Sportvereniging Blauw-Witda futbol oʻynashni boshladilar. VV Riel va Vilgelmina Boyzdan keyin ular SV Rood-Wit Veldxovenga koʻchib oʻtishdi. Opa-singillar futbolchilik faoliyatini Frauen-Bundesligada davom ettirishdi va SGS Essen jamoasining oʻyinchilariga aylanishdi. Groenen SGS Essen uchun debyutini 2011-yil 30-yanvarda DFB-Pokal Cupda Turbine Potsdamga qarshi oʻtkazgan.
FCR 2001 Duisburg
left|thumb| Groenen FCR 2001 Duisburgda jamoasida. Groenen FCR 2001 Duisburg uchun 2011-yildan 2013-yilga qadar oʻynagan. 2011-yil 7-may kuni Groenen klub uchun Bundesliga kubogida USV Jenaga qarshi debyut qilgan va 4:1 hisobidagi gʻalabada uchinchi golni urgan. U 2011-yilning 28-avgustida Hamburger SV ustidan 2:0 hisobida gʻalaba qozongan holda ligadagi debyutini oʻtkazdi.
Chelsea
2014-yilning fevralida Groenen "Chelsea" bilan shartnoma imzoladi. 17-aprel kuni u FA WSLdagi debyutini Bristol City ustidan 2:0 hisobida gʻalaba qozonilgan oʻyinda oʻtkazgan. 13-iyul kuni Groenen FA WSL Continental Cup musobaqasida London Bees ustidan 13:0 hisobida gʻalaba qozonib, oʻzining birinchi gollarini kiritdi.
Frankfurt FFC
right|thumb| Groenen 2015-yilda Frankfurt FFC tarkibida. U Germaniyaga qaytib keldi va 2015-yil iyun oyida Frankfurt FFC bilan shartnoma imzoladi. 5-sentyabr kuni Groenen klub uchun debyutini 1899-yilgi “Xoffenxaym ”ga qarshi oʻyinda (1:0) oʻtkazgan.
Manchester United
2019-yilning 22-may kuni Groenen 2019/20- yilgi mavsum oldidan “Manchester United” bilan shartnoma imzolagani e’lon qilindi. Bu bilan u bir yil avval barcha britaniyalik futbolchilardan tashkil topgan jamoa bilan xorijdagi birinchi shartnomasni imzoladi. Groenen "Manchester United"dagi debyutini 2019-yilning 7-sentabr kuni FA WSL doirasida "Manchester City"ga qarshi oʻtkazdi, ilk Manchester derbisida 1:0 hisobida magʻlub boʻlishdi.
Estoniyada xristianlik dini
Estoniyada xristianlik dini mamlakatda eng keng tarqalgan din hisoblanadi. Estoniyada koʻpgina Yevropa mamlakatlari kabi aholisining koʻp qismi xristianlik diniga eʼtiqod qiladi.
Jackie Groenen
Xalqaro karyera
2016-yilning yanvarida Groenen Gollandiya terma jamoasining Turkiyadagi qishki yigʻiniga chaqirilgan. U 2016-yil 22-yanvarda Daniyaga qarshi ikkita oʻrtoqlik oʻyinida maydonga tushgan.
Estoniyada xristianlik dini
2000-yilda Estoniyada 29 xil nasroniy konfessiyalariga mansub 567 ta xristian cherkovlari va ibodat joylari mavjud boʻlgan.