cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Matbuot nazariyalari
Ijtimoiy maʼsuliyat nazariyasi
Nazariya yuqori darajadagi aniqlik, haqiqat va maʼlumotni oʻrganish orqali ommaviy axborot vositalarida professionallikni yaratishga yordam berdi. Matbuot kengashi komissiyalariga ommaviy axborot vositalarining ijtimoiy mas’uliyatidan kelib chiqqan holda quyidagi vazifalar berilgan boʻladi:
Ahuti Prasad
Adusumilli Janardhan Vara Prasad (अदुसुमिली जनार्दन वर प्रसाद, Адусумилли Джанардхан Вара Прасад,1958-yil 2-yanvar — 2015-yil 4-yanvar) ― Ahuti Prasad nomi bilan tanilgan hind aktyori. Prasad Telugu kino sanoatida faoliyat olib borgan. U ijro etgan turli xil rollari, jumladan, ota, komediyachi va antagonisti rollari bilan mashhur edi. Prasad qariyb oʻttiz yillik faoliyati davomida 150 dan ortiq filmlarda suratga tushgan. Prasad „Axuti“ (1988) filmidagi antagonist rolini ijro etganidan keyin „Ahuti“ taxallusini oldi. Prasad ikkita Nandi mukofoti sohibi.
Erta hayoti va oilasi
Ahuti Prasad 1958-yil 2-yanvarda A.Ranga Rao va Hymavathi oilasida tugʻilgan. Asli Mudinepally yaqinidagi Krishna tumanidagi Kodurudan uning oilasi bolaligida Karnatakadagi Raichurga koʻchib kelgan. U kollejda oʻqib yurgan paytlaridayoq aktyorlikka qiziqib qolgan va aktyorlik kasbini oʻzlashtira boshlagan. Biroq, ota-onasi uning aktyorlik kasbini egallashiga qatʼiyan qarshi edi, shuning uchun u kino institutiga kirish uchun ruxsat olishdan oldin bakalavr darajasini olgan. Taʼlimni tugatgandan soʻng, Prasad Haydarobodga koʻchib oʻtdi va faxriy rejissyor V. Madhusudhan Raoning Kino institutiga qoʻshildi. Bu davrda Devadas Kanakala institut direktori edi, Ramjagan va marhum Achyut esa u yerda uning sinfdoshlari boʻlgan. Prasad Vijaya Nirmalaga uylandi, uning ikki oʻgʻli — Kartik va Bharani bor edi.
Sabine Bergmann-Pohl
Ilmiy asarlari
1. Bolalikdagi surunkali obstruktiv oʻpka kasalligi tarixi va klinik koʻrinishlarining chastotasi, ularning oʻpka funksiyasi bilan bogʻliqligi va Pneumotestgerat boʻyicha ventilyatsiya va tarqalish parametrlari uchun mos yozuvlar qiymatlarini aniqlash. Sharqiy Berlindagi Tibbiy kadrlar tayyorlash dissertatsiya akademiyasi, 1981-yil, Berlin-Karow, 1976-yil.
Ahuti Prasad
Faoliyati
"Men sanoatda 20 yildan ortiq ishladim, ko'p yuksalishlar va pasayishlarni ko'rdim, lekin bu bosqich go'zal narsa, men uning har bir qismidan zavqlanaman." Ahuti Prasad, 2009-yilda bergan intervyusida, Tollywoodning zamonaviyroq, zamonaviy filmlar va personajlarga o'tishi haqida fikr yuritgan. Prasadning faoliyati Nagarjunaning debyut filmi boʻlgan V. Madhusudxan Raoning rejissyori „Vikram“ filmi bilan boshlangan. Prasad, shuningdek, „Malle Moggalu“ filmi uchun V. Madhusudana Raoning rejissyor yordamchisi boʻlgan. Prodyuser Shyam Prasad uni „Ee Prashnaku Baduledi“ filmining suratlarida koʻrgan va unga Ahuti filmida antagonist rolini taklif qilgan. Film unga bergan katta muvofaqqiyat xalq orasida Ahuti Prasad nomi bilan mashhur qilgan. Prasad Krishna Vamsining „Ninne Pelladata“ filmi uning personaj rassomi sifatidagi faoliyatini oshirishda muhim rol oʻynaganini va uning filmdagi muvaffaqiyati uni takliflar bilan toʻldirganini aytib o'tagan. Prasad „qahramon rassomlari koʻproq eksperimental va qiyin rollarni oʻynashi mumkin“, deb ishongan va „qahramon rassomlari bunday [noyob] belgilarda omon qolishadi“ deb bilgan. Prasad bilan koʻplab filmlarda ishlagan aktyor Allari Nareshning taʼkidlashicha, Prasad „kinodagi qahramoni fonida koʻp uy vazifalarini bajarar edi“ va u „har doim oʻz farovonligi bilan birga boshqalarning ham farovonligini oʻylaydi“.
Oʻlimi
Prasad 2015-yil 4-yanvarda KIMS shifoxonasida yoʻgʻon ichak saratonidan davolanayotganda vafot etdi. Uning ahvoli oxirgi kunlarigacha nomaʼlum bo'lgan. Murali Mohanning taʼkidlashicha, Prasad soʻnggi kunlarida hech kim bilan uchrashishni yoqtirmagan, chunki saraton kasalligi uning ahvolini juda achinarli qilgan. Uning jasadi Film Nagardagi uyiga olib ketilgan, u erda koʻplab kino arboblari va hamkasblari tomonidan marosim o'tkazilgan. Uning soʻnggi marosimlari Erragadda krematsiya maydonida oʻtkazildi. Prasad oʻzining soʻnggi uchta filmi chiqishini koʻrmasdan oʻtib ketgan.
Herb Ritts
Herbert Ritts Jr. (talaffuzi: „Gerbert Ritts“, 1952-yil 13-avgust — 2002-yil 26-dekabr) amerikalik moda fotografi va rejissyori boʻlib, oʻzining 1980-1990-yillarda mashhur shaxslar, modellar va boshqa madaniyat arboblari suratlari bilan tanilgan. Uning ishi asosan inson shaklini tasvirlaydigan klassik yunon haykaltaroshligi uslubida qora va oq fotosuratlar va portretlarga qaratilgan.
Erta hayot va martaba
Los-Anjelesda yahudiy oilasida tugʻilgan. Ritts oʻz faoliyatini oilaviy mebel biznesida boshlagan. Uning otasi Herb Ritts Sr. biznesmen, onasi Shirley Ritts esa interyer dizayneri boʻlgan. U Nyu-Yorkdagi Bard kollejiga oʻqish uchun Sharqiy qirgʻoqqa koʻchib oʻtdi va u yerda iqtisod va sanʼat tarixi boʻyicha mutaxassislikka ega boʻlib, uni 1975-yilda tugatdi.
Rikketsiozlar
Rikketsiyalar mikrometr ulushlaridan tortib, bir necha mikrometrgacha kattalikda boʻladi. Shakli sharsimon, ipsimon, kalta yoki uzun tayokchasimon boʻlishi mumkin. Rikketsiyalar turli xil hasharotlar (burga, bit va kanalar) organizmida parazitlik qiladi.
Herb Ritts
Keyinchalik mashhur fotosuratlar
1980- va 1990-yillarda Ritts Kaliforniya boʻylab turli joylarda mashhur odamlarni suratga oldi. Bu davrda uning sub’ektlari orasida Cher, Tina Turner, Elizabeth Taylor, Vincent Price, Madonna, Denzel Washington, Johnny Depp, Ronald Reagan, David Bowie, Courtney Love, Liv Tyler, Matthew McConaughey, Britney Spears, Björk, Prince, Michael Jackson, Axl Rose, Slash, Jackson, Axl Rose, Slash va Mariah Carey va Mariah Carey bor edi. Shuningdek, u modelyerlardan Naomi Campbell, Stephanie Saymur, Tatjana Patitz, Christy Turlington va Cindy Kroufordning koʻplab moda fotosuratlarini oldi, jumladan „Tatjana, pardali bosh, qattiq koʻrinish, Joshua daraxti, 1988-yil“. Rittsning ushbu modellar bilan ishlashi 1990-yillarda supermodel davrini boshlab berdi.
Oʻlim
2002-yil 26-dekabrda Ritts Los-Anjelesda 50 yoshida pnevmoniya asoratidan vafot etdi. Bu oʻziga xos pnevmoniya PCP emas edi (pneumocystis pneumonia), OITSning keng tarqalgan opportunistik infeksiyasi edi. Ammo kun oxirida uning immuniteti zaiflashdi. "
1-banino
1st Banino yoki Pervoye Banino ( 1-е Банино, Первое Банино ) qishloq posyolkasi ( село       ) Rossiya, Kursk viloyati, Fatejskiy tumani, Baninskiy selsovet qishloq posyolkasida. Aholisi: 164 ( 2010 yil aholini ro'yxatga olish )
Matbuot nazariyalari
Ijtimoiy maʼsuliyat nazariyasi
Matbuot uchun axloq kodeksini shakllantirish.
Jurnalistika standartlarini takomillashtirish.
1-banino
Geografiya
Qishloq Gnilovodchik daryosida (Svapa havzasidagi Usojaning bogʻlovchi irmogʻi), Rossiya-Ukraina chegarasidan 109 km, Kurskdan 37 km shimoli-gʻarbda, 4,5 km (yoʻl orqali 15 km joylashgan. ) tuman markazidan shimoli-sharqda – Fatej shahri, selsovet markazi – Chermoshnoydan 5 km uzoqlikda. Sarlavhali ko'chalar yo'q.
Matbuot nazariyalari
Ijtimoiy maʼsuliyat nazariyasi
Jurnalistika va jurnalist manfaatlarini himoya qilish.
Xulq-atvor qoidalarini buzganlik uchun tanqid qilish va jazolash.
Rikketsiozlar
R. qon orqali oʻtadigan yuqumli kasalliklar guruhiga kiradi. R.ning qoʻzgʻatuvchilari kasal odam (hayvon) qoni va limfasida muayyan vaqtgacha aylanib yurib, undan qon soʻruvchi hasharotlar (burga, bit) va kanalar orqali sogʻlom kishi qoniga oʻtadi, hasharotlar rikketsiyalarni faqat najasi yoki soʻlak bezlari sekreti orqali ajratadi. Ayrim hollarda, Mas, Ku isitmada R. qoramol suti va siydigi orqali toqadi.
Matbuot nazariyalari
Ijtimoiy maʼsuliyat nazariyasi
OAV tizimida ijtimoiy maʼsuliyat nazariyasini qoʻllaydigan mamlakat sifatida Amerika Qoʻshma Shtatlarini misol qilib koʻrsatishimiz mumkin. AQShda „Huquqlar toʻgʻrisidagi qonun“ (Bill of Rights) qabul qilingan boʻlib, unda „ Kongress soʻz yoki matbuot erkinligini bekor qiladigan hech qanday qonun qabul qilmaydi“ deb koʻrsatilgan. Ushbu qonun loyihasi ommaviy axborot vositalariga erkinlik huquqini beradi va shu bilan birga, Kongress ommaviy axborot vositalarining erkinligi uchun javobgar boʻlishiga ishonch hosil qiladi. Bunday ishonch ommaviy axborot vositalarini u eʼlon qilayotgan axborot uchun mas’ul boʻlishga undaydi.
Rikketsiozlar
Tabiiy sharoitda R. turli xil yovvoyi sut emizuvchilar (asosan, kemiruvchilar)da uchraydi, bulardan (rikketsiyalarning qonda aylanib yurishi davrida) burga va kanalar kasallikni yuqtiradi. Odamga kasallik kana qonni soʻrganida, rikketsiyalar bit, burga, kana najasi orqali zararlangan teriga (Mas, terini qashiganda) yoki chang bilan shilliq pardalarga tushganida yuqadi. R. orasida epidemik toshmali terlama va okop isitmasi antroponoz kasallikdir, bular bilan koʻproq odam kasallanadi. Ularning qoʻzgʻatuvchisi bemor qonidan kasallik tarqatuvchi (bitlar)ga qrn soʻrganida oʻtadi, ulardan esa boshqa kishilarga tarqaladi. Qolgan P. — zoonoz kasalliklardir. Bunda odamga kasallik kasal hayvonlardan rikketsiyalar oʻtgan burga yoki kanalar chaqqanda yuqadi.
Matbuot nazariyalari
Ijtimoiy maʼsuliyat nazariyasi
Fransiya, Germaniya, Yaponiya kabi mamlakatlarda ham OAV ijtimoiy maʼsuliyat asosida qurilgan.
Sovet-kommunistik nazariya
Sovet-kommunistik nazariya Sovet Ittifoqidan marksistik, leninistik va stalinistik fikrlardan kelib chiqqan. Sovet-kommunistik nazariyaga koʻra, davlat ommaviy axborot vositalarining barcha shakllariga bevosita egalik qiladi yoki qaysidir maʼnoda nazorat qiladi. Ommaviy axborot vositalarining hokimiyati partiya rahbarlarining kichik guruhi qoʻliga tushadi. Sovet-kommunistik nazariyani qoʻllayotgan mamlakatlarda ommaviy axborot vositalarining roli xalqni birlashtirish, jamiyatni oʻzgartirishga olib keladigan partiya va davlat rejalarini amalga oshirish uchun hukmron partiyaning quroli sifatida harakat qilishdir.
Rikketsiozlar
Kasallik toʻsatdan boshlanadi, bemor isitmalaydi, boshi va muskullari ogʻriydi va badaniga toshma toshadi. Qon tomirlarning devorlari, shuningdek, markaziy nerv sistemasi zararlanadi.
Bemor kasalxonada davolanadi. R. ning oldini olish uchun qon soʻruvchi hasharotlar (kana, bit, burga) va kemiruvchilarga qarshi kurash olib borish lozim.
Sabine Bergmann-Pohl
Ilmiy asarlari
2. Koʻz yoshlarsiz xayrlashing. Birlashish yiliga nazar tashlasak. Ditrix fon Thadden tomonidan yozilgan. Ullshteyn, Berlin — Frankfurt/Mayn, 1991-yil ISBN 3-550-07802-1
Matbuot nazariyalari
Sovet-kommunistik nazariya
Shuningdek, sovet-kommunistik tuzum davrida ommaviy axborot vositalari kommunizm davrida sodir boʻlayotgan salbiy voqealar haqida kamroq xabar beradi va demokratik hududlarda sodir boʻlayotgan salbiy hodisalarni bong urib eʼlon qiladi. Masalan, Rossiya ommaviy axborot vositalari hali sovet-kommunistik tuzum ostida boʻlganida, rasmiy kommunistik „Pravda“ gazetasi Stalinning Gitler bilan tajovuz qilmaslik toʻgʻrisidagi bitimini maqtab, „Kommunist yaxshi“ degan mafkurani koʻrsatgan va Sovet atom stansiyasining xavfsizligi haqida tashvish uygʻotishi mumkin Chernobil fojiasi haqidagi xabarlardan qochgan. „Pravda“ gazetasi bu voqea haqida Shvetsiyaning doimiy chaqirigʻidan soʻng ikki kundan keyin xabar berdi.
Sabine Bergmann-Pohl
Ilmiy asarlari
3. Sabine Bergmann-Pohl va Pol B. Vink: Panel muhokamasi 1953-1989: Germaniya birdamlik va ozodlik yoʻlida 2003-yil 17-iyunda Sharqiy Germaniyadagi qoʻzgʻolonning 50 yilligi munosabati bilan Berlindagi Konrad Adenauer jamgʻarmasi akademiyasida, Konrad-Adenauer-Stiftung, Berlin 2004-yil ISBN 3-937731-00-8
4. Sabine Bergmann-Pohl va Vilgelm Staudacher: „Ozodlik uchun faryod“. 1956-yil Vengriya inqilobi, Konrad-Adenauer fondi, Berlin, 2007-yil ISBN 978-3-939826-46-0
Matbuot nazariyalari
Sovet-kommunistik nazariya
Hozirda hech bir davlatning ommaviy axborot vositalari sovet-kommunistik tuzumga texnik jihatdan toʻliq boʻysunmagan. Biroq, ayrim mamlakatlar ommaviy axborot vositalari sovet-kommunistik media tizimiga xos xususiyatlarga ega. Bunga Shimoliy Koreya ommaviy axborot vositalarini misol qilib keltirish mumkin. Shimoliy Koreya ommaviy axborot vositalari butunlay hukumat tomonidan nazorat qilinadi. Haqiqatan ham, uzoq vaqt davomida Shimoliy Koreyada mustaqil jurnalistlar yoʻq edi, radio va televideniya qabul qiluvchi chastotalar hukumat tomonidan qulflangan edi. Sovet ittifoqida boʻlgani kabi, ommaviy axborot vositalari kommunistik rahbarlik ostida sodir boʻlayotgan salbiy voqealarni yashiradi. Masalan, hukumat millionlab odamlarga taʼsir qilgan ocharchilik haqidagi xabarlarni OAVda yoritilishiga yoʻl qoʻymagan. Biroq, Shimoliy Koreya soʻnggi yillarda ochiqlik belgilarini koʻrsatdi va bu ommaviy axborot vositalari oʻzgarishlarni amalga oshirish oʻrniga ijtimoiy status-kvoni saqlab qolish uchun koʻproq foydalanilmoqda va shuning uchun Shimoliy Koreya ommaviy axborot vositalari hozirda avtoritar media tizimiga koʻproq moyil boʻlmoqda.
Maksim Rilskiy
Maksim Fadeyevich Rilskiy [1895.7(19).3 — Kiyev — 1964.24.7] - ukrain shoiri, olim va jamoat arbobi. SSSR Fanlar akademiyasi (1958) va Ukraina Fanlar akademiyasi (1943) akademik Ukraina Yozuvchilar uyushmasi boshqaruvi raisi (1943—46). Ukraina Fanlar akademiyasi Sanʼatagunoslik, folklor va etnografiya instituti direktori (1944—64). Ilk sheʼrlar kitobi — "Oq orollarda" (1910). Sheʼriy toʻplamlarida xalqlar doʻstligi, vatanparvarlik gʻoyalari aks etgan ("Kuzgi yulduzlar ostida", 1918; "Chorrahada", 1929; "Mening Vatanim", 1936; "Uzum yigʻish", 1940 va boshqalar). "Marina" sheʼriy qissasida (1933) qul ayol obrazi yaratilgan. "Ona Vatan uchun" (1941), "Asl qurol" (1942) sheʼriy toʻplamlari va "Yoshlikka sayohat" dostoni (1944) urush mavzuida. "Koʻpriklar" (1948), "Gullar va uzum" (1957), "Olis ufklar" (1959), "Turnalar galasi" (1960), "Toʻrgʻay koʻlankasi" (1961), "Kishki xotiralar" (1964) va boshqa asarlar muallifi. A. S. Pushkin, M.Yu. Lermontov, A. Mitskevich, Yu. Slovatskiy va fransuz klassiklarining asarlarini ukrain tiliga tarjima qilgan.
Bleuet de France
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/48/Bleuet_de_France_novembre_2013.jpg/220px-Bleuet_de_France_novembre_2013.jpg|thumb| Bleuet de France, 2013-yil versiyasi link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a7/Bleuet_de_France_version_2012.JPG/220px-Bleuet_de_France_version_2012.JPG|thumb| Bleuet de France, 2012-yil versiyasi Fransiyada bleuet de France faxriylar, urush qurbonlari, bevalar va yetimlarning xotirasi va ular bilan birdamlik ramzi boʻlib, Britaniya Hamdoʻstligining remembrancy poppy (koʻknori xotirasi) ramziga oʻxshaydi. 11-noyabr va 8-may kunlari „bleuet de France“ nishonlarining sotilishi xayriya ishlarini moliyalashtirish uchun ishlatiladi.
Kelib chiqish tarixi
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/41/Poilusrepos.jpg/180px-Poilusrepos.jpg|left|thumb|248x248px| [[Birinchi jahon urushidagi fransuz askarlari oʻzlarining ramziy koʻk liboslarini kiyib, dam olishmoqda. ]] Gullar ramzlari izohida joʻxori guli noziklik va uyatchanlik maʼnosini anglatadi va xabarning sof, begʻaraz yoki nozik niyatga ega ekanligini koʻrsatadi.
Makkajoʻxori gullari – xuddi koʻknori singari – Gʻarbiy frontning mustahkam qoʻshinlari tomonidan har kuni otilgan minglab snaryadlardan vayron boʻlgan yerlarda oʻsishda davom etdi. Bu gullar koʻpincha hayotning yagona koʻrinadigan dalili va xandaqlar loyidagi yagona rang belgisi edi.
Shu bilan birga, „bleuets“ atamasi 1895-yilda paydo boʻlgan, bleu horizon tufayli Aisne ikkinchi jangi oldidan kelgan harbiy xizmatchilar sinfiga nisbatan ham ishlatilgan. 1915-yildan keyin fransuz askarlari tomonidan bu nishon taqilgan. Koʻpchilik yigirma yoshga toʻlmagan chaqiriluvchilar tomonidan kiyiladigan forma oʻziga xos xususiyatga ega edi, chunki u Birinchi jahon urushigacha standart formaning bir qismi boʻlgan keksa askarlar kiygan qizil formalardan ajralib turardi.
Bu atamaning mashhurligi shundan iborat ediki, tasvir otkritkalar, plakatlar, qoʻshiqlar va sheʼrlarda kuchli timsollardan biriga aylanib ulgurgan edi: link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/51/CPA_Bleuet_de_France_1914-1918.jpg/220px-CPA_Bleuet_de_France_1914-1918.jpg|thumb|Propoganda markasi
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/15/Paris_mutil%C3%A9_de_guerre_14_juillet_1919.jpg/220px-Paris_mutil%C3%A9_de_guerre_14_juillet_1919.jpg|thumb| Champs-Elyséesda bleuet sotayotgan urush amputatsiyasi, 1919-yil 4-iyul. Belgining kelib chiqishi 1916-yilga toʻgʻri keladi. U Les Invalides bosh hamshirasi Suzanne Lenhardt va Charlotte Malleterre tomonidan yaratilgan. Lenhardt 1915-yilda oʻldirilgan mustamlaka davlat piyodalari kapitanining bevasi boʻlsa, Malleterre esa general Gustav Léon Nioxning singlisi va general Gabriel Malleterrening rafiqasi edi. Ularning ikkalasi ham urush yaradorlarining azob-uqubatlaridan taʼsirlanib, ular uchun mas’ul boʻlgan va ularga maʼlum bir faoliyat turi yordamida moddiy taʼminlash kerak deb hisoblab, qogʻozdan makkajoʻxori guli koʻrinishidagi nishonlari yasaladigan ustaxonalar tashkil etishgan. Bular turli vaqtlarda aholiga sotilgan va yigʻilgan pullar frontdagi erkaklarga ozgina boʻlsa ham daromad keltirgan. Ular asta-sekin askarlarning mehnat orqali tiklanishining asosiy ramziga aylangan.
1920-yil 15-sentyabrda Mutiles de France prezidenti Luis Fontenaille, bleuetni Fratsiya himoyasi uchun jon fido qilganlarning abadiy ramzi sifatida belgilashni taklif qildi. Bu FIDAC (Interalliee des Anciens Combattants federatsiyasi) tomonidan qoʻllab-quvvatlandi.
1928-yilda Fransiya Prezidenti Gaston Doumergue bleuet savdosiga homiylik qilganidan soʻng, savdo asta-sekin butun mamlakat boʻylab tarqaldi. 1934-yil 11-noyabrga kelib 128,000 dona gul bleuetlari sotildi. 1935-yildan boshlab Fransiya hukumati Xotira kunida bleuetlarni sotishni rasmiylashtirdi.
1957-yilda ikkinchi xotirlash kuni 8-may, yaʼni Ikkinchi jahon urushida fashistlar Germaniyasi taslim boʻlganligining yilligi sifatida belgilandi.
Muhammad Umar
thumb|Muhammad Umar
Tugʻilgan sanasi aniq emas. Pashtun millati boʻyicha Gilzaylar qabilasining Hotaki urugʻiga [7] tegishli edi. Taxminlarga koʻra, u Uruzgan viloyatidagi Singesar qishlogʻida tugʻilgan [2] (yoki Qandahor atrofidagi Nodex shahrida [3]), kambagʻal dehqonlar oilasida tugʻilgan. Mahalliy madrasada faqat boshlangʻich musulmon taʼlimini olgan, otasi vafotidan keyin u qishloq mullasi boʻlib xizmat qilgan.
70-yillarning oʻrtalarida Muhammad Umar Pokistonga ikki haftalik tashrif buyurdi [8], u erda Peshovar yaqinidagi Hakkaniya madrasasida Islom ilohiyotini oʻrgangan [8] (boshqa maʼlumotlarga koʻra, Kvetta shahridagi diniy maktabda [ 9]). 1979-yildan boshlab u Sovet qoʻshinlari va Kobuldagi rejimga qarshi urush boshlanishida faol ishtirok etdi: mujohidlar otryadlariga qoʻshildi. U haqida mustaqil dala qoʻmondoni sifatida maʼlumot yoʻq. Baʼzi xabarlarga koʻra, u Islomiy partiyaning jangari birlashmalari Harakat-i Inkilab-i Islami Nabi Muhammadiy [9] [10] qoʻmondonining oʻrinbosari sifatida ishlagan, boshqalarga koʻra u dala qoʻmondoni Yunus Xalesning otryadida boʻlgan [2]. ]; uning IOA Burhonuddin Rabboniy qurolli guruhi tarafdorlari orasida ekanligi haqida maʼlumot bor [7]. Uning toʻrtta jarohati haqida maʼlum boʻlgan [3], janglarda u bir koʻzidan mahrum boʻlgan. Versiyalardan biriga koʻra, bu yarani olgan mulla Umar pichoq bilan koʻzning qoldiqlarini kesib, koʻz qovogʻini tikib qoʻygan [7]. Ehtimol, koʻz Peshovardagi kasalxonalardan birida olib tashlangan [7].
1989-yilda Sovet qoʻshinlari chiqarilgandan keyin mulla Umar oʻzi tashkil etgan masjidning imomi boʻldi [7] Qandahorning gʻarbiy qismida Mayvand tumanidagi Sangsar [7] qishlogʻida [8].
1996-yildan 2001-yilgacha Afgʻoniston rahbari (Islom amirligi davrida). Muhammad Umar oʻz hukmronligi davrida Qandahordagi qarorgohini deyarli tark etmadi, bu yillar davomida Afgʻonistonning norasmiy poytaxtiga aylandi; Kobulda u atigi toʻrt marta paydo boʻlgan [2].
11-sentabrdan keyin NATOning Afgʻonistondagi harbiy ekspansiyasi natijasida Tolibon hukumati agʻdarildi va mulla Umar yashirinib qoldi. Uch oy davomida harbiy ekspertlar, siyosatchilar va ommaviy axborot vositalari Afgʻoniston rahbari qayerda va qanday qilib gʻoyib boʻlganligi toʻgʻrisida turli xil versiyalarni bayon etdilar, 2002-yil yanvar oyida Pokistonda Newsweek muxbirlari sobiq haydovchi mulla Kari Saheb bilan suhbatlashishga muvaffaq boʻldilar, u Tolibon rahbari qanday qochib ketganini aytdi. . Sahebning soʻzlariga koʻra, oxirgi kungacha Omar Qandahorni tark etishdan bosh tortgan va faqat amerika boʻlinmalari shaharga kirish arafasida xavfsizroq joyga oʻtishga rozi boʻlgan. Sobiq haydovchining soʻzlariga koʻra, mulla rikshavda turar joydan chiqib ketgan, keyin oddiy shahar yuk mashinasiga oʻtib, nomaʼlum tomonga gʻoyib boʻlgan. Shundan soʻng, aftidan, u bir necha kun davomida er ostida boʻlib, turli shaharlardagi turli uylarning podvallari boʻylab harakatlanib, oʻziga sodiq odamlar bilan panoh topguniga qadar [11], ehtimol ular mullani chet elga sayohat qilishiga yordam bergan.
Amerika razvedkasiga koʻra, u Kvetta shahrida yashiringan [12] [13]. Uning qoʻlga olinishiga yordam beradigan maʼlumot uchun Qoʻshma Shtatlar 10 million dollar toʻlashga vaʼda bergan [12].
Viktoriya meʼmorchilik sanʼati
thumb| [[London|Londondagi Sent-Pankras temir yoʻl stantsiyasi va Midlend mehmonxonasi 1868-yilda ochilgan]] Viktoriya meʼmorchiligi 19-asrning oʻrtalari va oxirigacha boʻlgan meʼmoriy tiklanish uslublari seriyasidir. Viktoriya meʼmorchiligi qirolicha Viktoriya (1837— 1901-yillar) hukmronligini anglatadi, Viktoriya davri deb ham ataladi, bu davrda Viktoriya deb nomlanuvchi uslublar qurilishda ishlatilgan. Biroq, odatda „Viktoriya“ meʼmorchiligi deb ataladigan koʻplab elementlar Viktoriya hukmronligi davrida, taxminan 1850-yillar va undan keyin mashhur boʻlibgina qolmadi. Uslublar koʻpincha tarixiy uslublarning talqinlari va eklektik qayta tiklanishlarini oʻz ichiga oladi. Bu nom Britaniya va Fransiyada hukmronlik qilayotgan monarx uchun meʼmoriy uslublarni nomlash odatidir.
Viktoriya Qoʻshma Shtatlarda hukmronlik qilmagan boʻlsada, bu atama koʻpincha oʻsha davrdagi Amerika uslublari va binolari, shuningdek, Britaniya imperiyasi uchun meʼmoriy uslub sifatida ishlatiladi.
Buyuk Britaniyadagi Viktoriya arxitekturasi
thumb| Selvin kolleji, Kembrij
Gotika
XIX-asr boshlarida Palladianizm uslubisimmetriyasiga munosabat sifatida romantik oʻrta asr gotika uygʻonish uslubi ishlab chiqilgan va Fonthill Abbey kabi binolar qurib bitkazilgan.
XIX-asrning oʻrtalariga kelib, yangi texnologiya natijasida qurilish metall materiallarni qurilish komponentlari sifatida qoʻshishga muvaffaq boʻldi. Konstruksiyalar quyma temir va temir ramkalar bilan qurilgan. Biroq, kuchlanish kuchsizligi sababli, ushbu materiallar yanada mustahkamroq poʻlatdan foydalanish uchun samarali ravishda bekor qilindi. Temir karkas qurilishining eng katta vakillaridan biri Kristal saroy meʼmori Jozef Pakston edi. Paxton, shuningdek, Mentmore Towers kabi uylarni hali ham mashhur ingliz Uygʻonish uslubida qurishda davom etdi.
Shotlandiyada Glazgoda ishlagan arxitektor Aleksandr Tomson koʻplab chinakam oʻziga xos tuzilmalarni yaratish uchun neo-klassik anʼanaviylikni Misr va Sharq mavzulari bilan aralashtirib, tijorat binolari uchun quyma temir va poʻlatdan foydalanishning kashfiyotchisi boʻldi.
Shotlandiya meʼmorlari ushbu uslubni yaratgan boʻlsada, u tez orada butun Buyuk Britaniya boʻylab tarqaldi va yana qirq yil davomida mashhur boʻlib qoldi. Uning oʻtmishni saqlash va qayta ixtiro qilishdagi meʼmoriy ahamiyati katta.
Boshqa uslublar
thumb| Tabiiy tarix muzeyining markaziy zali, London
Viktoriya uslubining xalqaro tarqalishi
thumb| Xitoy savdogarlar banki binosi Xitoyning Shanxay shahrida joylashgan Viktoriya davri arxitekturasining namunasidir 18-asrda bir nechta ingliz meʼmorlari mustamlakalarga koʻchib oʻtdilar, ammo 19-asrda Britaniya imperiyasi mustahkam oʻrnatilgach, koʻplab meʼmorlar oʻz kareralarining boshida hijrat qilishdi. Baʼzilar Qoʻshma Shtatlarni tanladilar, boshqalari Kanada, Avstraliya va Yangi Zelandiyaga ketishdi. Odatda, ular Angliyani tark etganlarida moda boʻlgan meʼmoriy uslublarni qoʻllashdi. Biroq, asrning ikkinchi yarmiga kelib, transport va aloqani yaxshilash imperiyaning chekka qismlarida ham mustamlakachi arxitektorlarga hozirgi moda haqida xabardor boʻlishga yordam beradigan The Builder jurnali kabi nashrlardan foydalanish imkoniyatini berdi. Shunday qilib, ingliz meʼmorchiligining taʼsiri butun dunyoga tarqaldi.
Avstraliya
right|thumb| Melburndagi Kollinz koʻchasidagi zamonaviy osmonoʻpar binolar Viktoriya davridagi binolarni saqlab qolish uchun ataylab koʻchadan qaytarilgan. thumb| Avstraliyadagi terrasalarning aksariyati saqlanib qolgan. Suratda Sidneydagi Viktoriya uslubidagi teraslar Viktoriya meʼmorchiligi Avstraliyada gullab-yashnagan va odatda 1840-yildan 1890-yilgacha eʼtirof etilgan boʻlib, 1880-yillarda Viktoriya va Yangi Janubiy Uels shtatlarida paydo boʻlgan uslublardan foydalanilgan. Oʻsha davrda oʻn beshta uslub ustunlik qilgan: Sanʼat va hunarmandchilik uslubi va Qirolicha Anna uslubi 1890-yildan 1915-yilgacha Federatsiya davrining bir qismi hisoblanadi.
Gonkong
Gonkong Britaniya mustamlakasi boʻlgan davrda arxitektura sohasida Gʻarb davlati taʼsiri kuchli edi. Gonkongda Viktoriya meʼmorchiligi uslubida qurilgan baʼzi namunalar mavjud. Bularga misollar quyidagilardir:
Irlandiya
thumb| Viktoriya meʼmorchiligi uslubidagi uylar Gruziya meʼmorchiligi Irlandiyada Viktoriya meʼmorchiligidan koʻra koʻproq mashhur hisoblanadi. Dublin, Limerik va Kork shaharlarida mashhur Gruziya maydonlari va teraslari hukmronlik qiladi. Viktoriya meʼmorchiligi Irlandiyaning maʼlum joylarda gullab-yashnagan. Ayniqsa Dublinning Uiklou koʻchasi va Yuqori Baggot koʻchasi atrofida va Rathmines, Ranelagh, Rathgar, Rathfarnham va Terenure shaharlari atrofida bu uslubdagi binolar yetarlicha topiladi.
Shimoliy Amerika
thumb| Boʻyalgan xonimlar Kaliforniyaning San-Frantsisko shahrida topilgan Viktoriya meʼmorchiligining namunasidir. Qoʻshma Shtatlarda „Viktoriya meʼmorchilik“ arxitekturasi odatda 1860—1900-yillar orasida eng mashhur boʻlgan uslublardan biri boʻlgan. Buyuk Britaniyada boʻlgani kabi, Gothic Revival va Italianate namunalari bu davrda qurilishda davom etdi va shuning uchun baʼzan Viktoriya meʼmorchilik inshootlari deb ataladi. Arxitektura uslublarining nomlari baʼzi mamlakatlarda turlicha boʻlgan. Koʻpgina uylar bir nechta turli uslublarning elementlarini birlashtirgan va ularni bir yoki boshqa uslub sifatida osongina ajratib boʻlmaydi. thumb| San-Fransisko, 16-koʻchada Viktoriya fasadlari Bu davrda Viktoriya davridan ilhomlangan shaharlar qatoriga Alameda, Astoriya, Albani, Deal, Troy, Filadelfiya, Boston, Bruklin Heights va Nyu-York shahrining Viktoriya Flatbush qismlari, Buffalo, Rochester, Chikago, Kolumbus, Galve, Galka, Detroyt va boshqalar kiradi., Grand Rapids, Baltimor, Jersi Siti/ Hoboken, Cape May, Louisville Cincinnati, Atlanta, Milwaukee, New Orleans, Pitsburg, Richmond, Saint Paul, San-Fransisko va Midtown Sakramento. Los-Anjeles kabi shaharlar kiradi. San-Fransisko oʻzining keng Viktoriya meʼmorchiligi bilan mashhur hisoblanadi. right|thumb| Old West End tumanidagi (Toledo, Ogayo shtati) turar-joy arxitekturasining namunasi, Viktoriya meʼmorchiligi bilan toʻla yaxshi saqlanib qolgan tarixiy tuman. Ontariodagi Distillery tumani Shimoliy Amerikadagi Viktoriya davri sanoat arxitekturasining eng katta va eng yaxshi saqlanib qolgan kollektsiyasini oʻz ichiga oladi. AQShda Bostonning janubiy qismi tarixiy joylar milliy reestri tomonidan mamlakatdagi eng qadimgi va eng katta Viktoriya mahallasi sifatida tan olingan. Kentukki shtatining Luisvill shahridagi eski Luisvill ham mamlakatdagi eng katta Viktoriya mahallasi ekanligiga daʼvo qiladi.
Bioncourt
Bioncourt Fransiyaning Lotaringiya mintaqasida joylashgan kommunadir. Moselle departamenti Château-Salins tumani tarkibiga kiradi.
Viktoriya meʼmorchilik sanʼati
Shimoliy Amerika
Albert Levi tomonidan 1886-yilda nashr etilgan L’Architecture Americaine fotoalbomi, Shimoliy Amerika meʼmorchiligida paydo boʻlgan yangi kuchlarning Yevropada birinchi tan olinishiga yaqqol sababdir.
Bioncourt
Aholisi
309 nafar aholi istiqomat qiladi (1999). Aholi zichligi — har kvadrat kilometrga 37,7 nafar kishi.
Viktoriya meʼmorchilik sanʼati
Kanada
Kanadaning bosh arxitektorlari Viktoriya davrida koʻplab federal binolarni loyihalashtirgan. Tomas Fullerning 1866-yilda Kanada parlamenti binolarini qurib bitkazishi, xususan, bir necha oʻn yillar davomida Kanada meʼmoriy dizayniga Viktoriya meʼmorchiligi taʼsirini oʻtkazdi.
Saqlanib qolingan namunalar
Viktoriya davri meʼmorchiligining diqqatga sazovor joylarini saqlab qolish boʻyicha harakatlar davom etmoqda va koʻpincha Viktoriya jamiyati tomonidan bu ishlar dunyo boʻyicha boshqarilib kelinadi. Guruhning maqqsadi yaqinda olib borgan kommunal kompaniyalari 200 ga yaqin eskirgan inshootlarni buzishdan saqlab qolishdir.
Tamara Konstantinova
Tamara Fyodorovna Konstantinova (Тамара Фёдоровна Константинова 1919-yil 7-noyabr — 1999-yil 28-iyul) Ilyushin Il-2 uchuvchisi va Ikkinchi Jahon urushi paytida Sovet Harbiy-havo kuchlarida eskadron komandirining oʻrinbosari. 1945-yil 29-iyunda unga Sovet Ittifoqi Qahramoni unvoni berildi. Uning akasi Vladimir Konstantinov ham Sovet Ittifoqi Qahramoni boʻlgan.
Konstantinova 1919-yil 7-noyabrda RSFSRning Tver gubernatorligida rus dehqon oilasida tugʻilgan, lekin bolaligining koʻp qismini 1924-yilda oilasi koʻchib kelgan Kalinin shahrida oʻtkazgan. 1936-yilda maktabning toʻqqizinchi sinfini tugatgandan soʻng, u texnika maktabiga oʻqishga kirmoqchi boʻldi, lekin bunga imkoni yoʻq edi va oilasini boqish uchun savodxonlik boʻyicha ishchi boʻlib ishlashga majbur boʻldi onasi qattiq kasal edi otasi esa Birinchi jahon urushi qatnashchisi 1937-yilda alkogolizmdan vafot etgan. U maktabda oʻqituvchi va kotib boʻlib ishladi, uni Ryazan viloyatidagi Skopin qishlogʻiga tayinlashdi. U erda u Skoping aeroklubida mashgʻulotlarni boshladi va u erda uchuvchi Vasiliy Ivanovich Lazarev bilan uchrashdi. Er-xotin turmush qurishdi va ularning qizi Vera 1938-yilda tugʻildi. 1940-yil yanvaridan 1941-yil dekabrigacha Konstantinova Kalinin aeroklubida parvoz instruktori boʻlib ishladi, shundan soʻng eri oʻsha paytda Ozarbayjon fuqaro aviatsiyasini boshqarish boʻlimiga tayinlangani uchun Bokuga koʻchib oʻtdi. Eri 1942-yil sentabr oyida samolyot halokatida ogʻir yaralanganidan soʻng, u Molotov shahriga evakuatsiya qilindi, Konstantinova eriga gʻamxoʻrlik qilish uchun yuborildi, ammo u 1943-yil fevral oyida vafot etdi.
Beva qolganiga koʻp oʻtmay, u oʻz ixtiyori bilan harbiy xizmatga kirdi. Avvaliga aloqa kompaniyasiga haydovchi sifatida tayinlangan, ammo oldingi parvoz tajribasi tufayli u uchuvchi lavozimiga oʻtishni soʻradi, natijada u 1943-yil avgust oyida 554-alohida aviatsiya aloqa eskadroniga qayta tayinlandi. U dekabr oyida 386-Tungi bombardimonchi aviatsiya polkiga oʻtkazilgunga qadar oʻsha boʻlimda qoldi; u yerda u Po-2, sekin biplanda yuk va bombardimon missiyalarini uchirdi. Urushda muhim rol oʻynash uchun u Il-2 uchish uchun oʻqitilishini soʻradi. Shunday qilib, 1944-yil’maydan iyulgacha u 13-chi havo armiyasining 15-alohida oʻquv aviatsiya polkida 566-chi hujumchi aviatsiya polkiga xizmat koʻrsatishdan oʻtdi. U Il-2 samolyotida jangovar uchuvchilarni saralashni boshladi va tez orada 1944-yil sentabr oyida parvoz komandiri lavozimiga koʻtarildi. 1945-yil 15-martda Il-2 samolyotida 66 marta parvoz qilgani uchun Sovet Ittifoqi Qahramoni unvoniga nomzod boʻlganida, u 999-chi hujumchi aviatsiya polkida eskadron komandirining oʻrinbosari lavozimiga koʻtarildi. Urush oxiriga kelib, u Il-2 samolyotida 67 ta missiyani bajarib, dushmanning ishchi kuchi va texnikasini sezilarli darajada yoʻq qilishga hissa qoʻshdi, sakkizta zenit qurollari, ikkita tank, beshta poezd vagonlari va boshqa turli xil harbiy nishonlarni olib chiqdi.
Urushdan keyingi
Konstantinova 1945-yil sentabr oyida zaxiraga kirgunga qadar 999-chi hujumchi aviatsiya polkida faol xizmat qildi. 1946-yil dekabr oyida Voronejga koʻchib oʻtib, u bir yil yuridik maktab direktorining yordamchisi boʻlib ishladi. Huquq fakultetiga oʻqishga kirgan boʻlsa-da, 1947-yil avgust oyida fuqarolik havo flotida uchuvchi sifatida ishlay boshladi, lekin 1947-yil 20-dekabrda yomon ob-havo sharoitida halokatga uchraganidan soʻng, oyogʻidan jiddiy jarohat oldi, u parvozni davom ettira olmadi. 1948-yil aprelda. 1949-yilda Kommunistik partiyaga aʼzo boʻlib, 1949-yil noyabrdan 1951-yil sentabrgacha Voronej harbiy okrugi Harbiy havo kuchlari qoʻmondoni kotibi, soʻngra harbiy okrugning havo kuchlari taʼminoti boshqarmasi mas’ul xodimi boʻlib ishlagan. Oʻshandan 1955-yilgacha u zavodda bir nechta rahbarlik lavozimlarida ishlagan, soʻngra 1959-yilda Voronej Oliy viloyat partiya maktabini tamomlagan. Keyinchalik u oʻn yil davomida Voronej ijtimoiy taʼminot boshqarmasi boshligʻining oʻrinbosari boʻlgan. U umrining qolgan qismini Voronejda oʻtkazdi, u erda 1999-yil 28’iyulda 79 yoshida vafot etdi va Kominternovskoye qabristoniga dafn qilindi.
Viktor Orbán
Viktor Orban — Vengriya (Mojarisoton) Respublikasi Bosh vaziri. Amaldagi qonunchilikka koʻra Vengriya Hukumatiga rahbarlik qiladi. Hukumat tarkibini shakllantiradi. Viktor Mixay Orban 1963 yil 31-mayda tugʻilgan — Vengriya siyosatchisi, 2010 yildan beri Vengriya Bosh vaziri boʻlib ishlagan; u shuningdek, 1998 yildan 2002 yilgacha bosh vazir boʻlgan. Shuningdek, u 1993 yildan buyon milliy konservativ siyosiy partiya boʻlgan Fideszning prezidenti boʻlib, 2000-2003 yillarda qisqa tanaffus bilan chiqdi. Orban Sekesfehervarda tugʻilgan va 1987 yilda  Eotvos Lorand  universitetida huquqshunoslik boʻyicha oʻqigan. U Oksforddagi Pembrok kollejida siyosiy fanlarni qisqacha oʻrgangan, Millatlar qulashi ortidan Vengriyaga qaytib, siyosat bilan shugʻullangan. U oxir-oqibat Fidesz partiyasiga aylangan „Yosh demokratlar alyansi“ (Fiatal Demokraták Szövetsége) islohotchi talabalar harakatini boshqargan. Orban 1989 yilda Imre Nagy va 1956 yilgi inqilobning boshqa shahidlarini qayta dafn qilish marosimida nutq soʻzlaganidan keyin jamoatchilikka maʼlum boʻlgan siyosatchiga aylandi va unda Sovet qoʻshinlarining mamlakatdan chiqib ketishini talab qildi.
1990 yilda demokratiyaga oʻtgandan soʻng, u Milliy Majlisga saylandi va 1993 yilgacha Fidesz parlament fraktsiyasining rahbari boʻldi. Uning rahbarligi ostida Fidesz oʻzining asl oʻng markaziy, klassik liberal, evropaparastlik integratsiyasidan voz kechib, koʻproq oʻng qanotli milliy konservatizm tomon yoʻl oldi. Fidesz 1998 yilgi saylovlarda koʻplab oʻrinlarni qoʻlga kiritgandan soʻng, Orban birinchi marta bosh vazir etib tayinlandi.
Fidesz Sotsialistik partiyaga 2002 va 2006 yilgi saylovlarda ozgina yutqazdi, bu davrda Orban oppozitsiya rahbari sifatida sarf qildi. Sotsialistlarning mashhurligining pasayishi, Bosh vazir Ferens Dyurchanining „Oszoda“ nutqida kuchayganligi, Orbanga Fideszni 2010 yilda gʻalaba qozonishiga olib keldi. Orban nasroniy demokratlar bilan koalitsiya tuzdi va bu unga Milliy Assambleyada aksariyat koʻpchilik ovozini berdi. U katta konstitutsiyaviy va qonunchilik islohotlarini amalga oshirishda foydalangan. Fidesz 2014 va 2018 yilgi saylovlarda yuqori malakali koʻpchilikni saqlab qoldi. 2020 yil noyabr oyida Orban Vengriyaning eng uzoq muddatli bosh vaziri boʻldi va 1875 yildan 1890 yilgacha bosh vazir boʻlib ishlagan Kalman Tiszadan oʻzib ketdi.
Uning rahbarligida Vengriya demokratiyadan avtoritarizmga qaytishni boshdan kechirdi. Orbanning populizmi, ijtimoiy — milliy konservatizm, engil evroseptikizm va u „noqonuniy davlat“ deb taʼriflagan tashviqotlari Evropa va xalqaro miqyosda katta eʼtibor va tanqidni tortdi. Orbana siyosiy xulq-atvori natijasida Fidesz 2019 yil martidan 2021 yil martigacha Evropa Xalq partiyasiga aʼzo boʻlish huquqidan mahrum qilindi, Fidesz EPPni tark etganidan soʻng, uning yangi nizomi taʼsis partiyalarining majburiyatini kuchaytirdi.
Wang Chi-lin
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Wang Chi-lin (xitoycha: 王齊麟, pinyin: Wáng Qílín; 1995-yil 18-yanvarda tugʻilgan) — juftlik bahslariga ixtisoslashgan tayvanlik badmintonchi. U 2020-yilgi Olimpiadaning erkaklar o‘rtasidagi juftlik toifasi chempioni.
Faoliyati
Wang Chi-lin 2011 va 2012-yillarda badminton boʻyicha oʻsmirlar oʻrtasidagi jahon chempionatida, 2012-yilda oʻsmirlar oʻrtasidagi badminton boʻyicha Osiyo chempionatida qatnashgan. 2013-yilda u Polsha, Chexiya, Maldiv va Singapur xalqaro musobaqalarida gʻolib chiqdi. 2021-yilda 2020 Tokio Olimpiadasida Wang sherigi Lee Yang bilan erkaklar o‘rtasidagi juftlik finalida 2018-yilgi jahon chempioni Li Junhui va Liu Yuchenni mag‘lub etdi. Ular badminton bo‘yicha erkaklar o‘rtasidagi Olimpiada o‘yinlarida oltin medalni qo‘lga kiritgan birinchi juftlik bo‘ldi. Bu Xitoy Taypeyining badminton bo‘yicha birinchi Olimpiada medali ham edi.
Olimpiada oʻyinlari
Erkaklar juftliklari
BWF jahon chempionati
Erkaklar juftliklari
Yozgi Universiada
Aralash juftliklar
Universitetlar oʻrtasidagi jahon chempionati
Erkaklar juftliklari
BWF boʻyicha oʻsmirlar oʻrtasidagi jahon chempionati
Oʻgʻil bolalar juftliklari
Oʻsmirlar oʻrtasidagi Osiyo chempionati
Oʻgʻil bolalar juftliklari
BWF World Tour (10 ta gʻalaba, 7 ta ikkinchi oʻrin)
2017-yil 19-martda eʼlon qilingan va 2018-yilda amalga oshirilgan BWF World Tour Badminton Butunjahon Federatsiyasi (BWF) tomonidan ruxsat etilgan elita badminton turnirlari seriyasidir. BWF World Tour World Tour Finals, Super 1000, Super 750, Super 500, Super 300 (HSBC World Tourning bir qismi) va BWF Tour Super 100 darajalariga boʻlingan.
Erkaklar juftliklari Aralash juftliklar
BWF Grand Prisi (3 ta gʻalaba, 4 ta ikkinchi oʻrin)
BWF Grand Prisi ikki darajaga ega edi: Grand Pri va Grand Pri Oltin. Bu Badminton Butunjahon Federatsiyasi (BWF) tomonidan ruxsat etilgan va 2007 hamda 2017-yillar oraligʻida oʻtkazilgan badminton turnirlari seriyasi hisoblanadi.
Erkaklar juftliklari Aralash juftliklar
BWF xalqaro musobaqalari/seriyalari (4 ta gʻalaba, 4 ta ikkinchi oʻrin)
Erkaklar juftliklari Aralash juftliklar
Ninel Ismoilova
Ninel Ismoilova (1934) — sharqshunos,hindshunos, filologiya fanlari nomzodi.
Faoliyati
1961-yildan SSSR FA SHIda aspirant; 1966-yildan ToshDU sharq fakulteti oʻqituvchisi; 1969 — 1971-yillar Moskva radiosining Janubi-Sharqiy Osiyo va Pokiston mamlakatlari uchun eshittirish tahririyatining muharriri; 1971-yildan Bombey shahrida rus tili kursida oʻqituvchi; 1976 — 1977-yillar ToshDU sharq fakulteti oʻqituvchisi; 1977 — 1992-yillar Oʻz FA Prezidiumi qoshidagi axborot boʻlimi xodimi (Shu orada 1983 — 1988-yillar SSSRning Pokistondagi elchixonasi matbuot boʻlimi xodimi); 1992-yildan Prezident huzuridagi strategik va mintaqalararo tadqiqot institutida katta ilmiy xodim, yetakchi ilmiy xodim.
Ilmiy yoʻnalish
Hozirgi zamon hind adabiyoti. 10 dan ortiq ilmiy maqolalar muallifi.
Nomz. diss. mavzusi: „Xudojestvennaya proza Xodji Axmada Abbasa“. — M., 1953.
Vohida Faizi
Vohida Fayziy afgʻon jurnalisti,. 2015-yildan 2021-yil 15-avgustgacha Kobulning qulashigacha ayollar boʻlimi rahbari boʻlgan.
Hayoti
U Kobulda asli Parvon viloyatidan boʻlgan oilada tugʻilib oʻsgan. 2013-yilda Maryam nomidagi oʻrta maktabni tamomlagan va Kobul universitetida siyosatshunoslik boʻyicha oʻqishni davom ettirgan. U sakkizinchi sinfda jurnalistikaga qiziqa boshlagan. Jurnalistika fakultetida tahsil olar ekan, u televidenieda, soʻngra Amuzgar radiosida maʼrifiy dasturlarda maʼruzachi sifatida ishlagan. Fayzi Afgʻonistonda ochiq ommaviy axborot vositalarini qoʻllab-quvvatlovchi Nai (SOMA) tomonidan 2015-yilning eng yaxshi muxbiri sifatida tanlandi.
Ninel Ismoilova
1. Neskolko slov o Xoja Ahmad Abbase // Zvezda Vostoka. — Tashkent, 1966. — № 7. — S. 36 — 41. 2. Xoja Ahmad Abbos. — Toshkent: Fan, 1983. — 80 b. — U. Oripov bilan hammualliflikda.
Vohida Faizi
Hayoti
Oʻqishni tugatgandan soʻng u 4 yil davomida yangiliklar reportajida ishladi. Fayzi afgʻon ayollari ahvoliga eʼtibor qaratdi va 2016-yilda Afgʻoniston Jurnalistlari xavfsizligi qoʻmitasiga Jurnalist ayollar boʻlimi rahbari sifatida qoʻshildi. Afgʻonistonda Tolibon nazoratida boʻlgan ayol jurnalist sifatida faoliyati davomida duch kelgan qiyinchiliklar uni bir muddat Xeyla taxallusi ostida faoliyatini davom ettirishga undadi.
2021-yilning 26-avgustida, Kobul qulaganidan soʻng, u Tolibon ishi tufayli uni oʻldirishidan qoʻrqib, Afgʻonistondan qochib ketdi.
Xasadan-e Olya
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Xasadan-e Olya (, shuningdek, Xasādan-e 'Olyā sifatida rimlashtirilgan; Xasādān-e Bālā hamda Xasāden nomi bilan ham tanilgan)  — Eron, Gilon viloyati, Rudsar tumani, Kelachay tumani, Machian qishloq okrugiga qarashli qishloq. 2006-yil aholini roʻyxatga olish maʼlumotlariga koʻra, uning aholisi 312 nafar kishi hamda 75 ta oiladan iborat.
Fransis Galton
Ser Fransis Galton (1822-yil 16-fevral — 1911-yil 17-yanvar), ingliz Viktoriya davri polimati edi: statistik, sotsiolog, psixolog, antropolog, tropik tadqiqotchi, geograf, ixtirochi, meteorolog, proto — genetik, psixometrik va ijtimoiy darvinizm tarafdori, yevgenik.1909-yilda u ritsar unvoniga sazovor boʻlgan.
Galton 340 dan ortiq kitoblar ishlab chiqargan. Shuningdek, u korrelyatsiyaning statistik kontsepsiyasini yaratdi va oʻrtachaga nisbatan regressiyani keng targʻib qildi. U birinchi boʻlib insoniy tafovutlar va irsiy IQ oʻrganishda statistik usullarni qoʻlladi va genealogik va biografik ishlar va antropometrik tadqiqotlar uchun zarur boʻlgan odamlar jamoalari toʻgʻrisida maʼlumotlar toʻplash uchun anketalar va soʻrovnomalardan foydalanishni joriy qildi. U yevgenikaning ixtirochisi boʻlib, 1883-yilda bu atamani oʻzi yaratgan va " tabiatga qarshi tarbiya " iborasini ham yaratgan. Uning „ Irsiy daho“ (1869) kitobi daho va buyuklikni oʻrganishga qaratilgan birinchi ijtimoiy ilmiy urinish edi.
Inson ongining tadqiqotchisi sifatida u psixometriya (aqliy qobiliyatlarni oʻlchash fani) va differensial psixologiya, shuningdek, shaxsiyatning leksik gipotezasiga asos solgan. U sud tibbiyotida foydali boʻlgan barmoq izlarini tasniflash usulini ishlab chiqdi. Shuningdek, u ibodatning kuchi boʻyicha tadqiqot olib bordi va u ibodat qilinganlarning uzoq umr koʻrishiga hech qanday taʼsir koʻrsatmaganligi sababli uning hech qanday taʼsiri yoʻq degan xulosaga keldi.Uning xilma-xil hodisalarning ilmiy tamoyillariga boʻlgan izlanishlari hatto choy tayyorlashning eng maqbul usuligacha oʻrganilgan.
Ilmiy meteorologiyaning tashabbuskori sifatida u birinchi ob-havo xaritasini yaratdi, antisiklonlar nazariyasini taklif qildi va birinchi boʻlib Yevropa miqyosida qisqa muddatli iqlim hodisalarining toʻliq rekordini oʻrnatdi. U shuningdek, differensial eshitish qobiliyatini tekshirish uchun Galton hushtakini ixtiro qildi. U Charlz Darvinning uzoq amakivachchasi edi.
Yoshlik yillari
Galton va Darvin oilalarida Qirollik jamiyati aʼzolari va boʻsh vaqtlarida ixtiro qilishni yaxshi koʻradigan aʼzolar bor edi. Erasmus Darvin ham, Samuel Galton ham Metyu Boulton, Jeyms Vatt, Josia Uedgvud, Jozef Pristli va Richard Lovell Edjvortni oʻz ichiga olgan Birmingem Oy Jamiyatining asoschilari boʻlgan. Ikkala oila ham adabiy isteʼdodlari bilan mashhur edi. Erasmus Darvin sheʼrlarda uzoq texnik risolalar yozgan. Galtonning xolasi Meri Ann Galton estetika va din haqida yozgan va uning tarjimai holi Oy jamiyati aʼzolari tomonidan toʻldirilgan bolalik muhitini batafsil bayon qilgan. link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Sir_Francis_Galton_by_Octavius_Oakley.jpg/170px-Sir_Francis_Galton_by_Octavius_Oakley.jpg|thumb| Oktavius Oklining Galton portreti, 1840-yil Galton goʻdak bola edi — u ikki yoshida oʻqishni boshladi; besh yoshida u baʼzi yunon, lotin tillarida oʻqiy olardi va olti yoshida u kattalar kitoblarni oʻqishni boshladi zavq uchun Shekspir sheʼrlari va asarlarini oʻqirdi. Galton Qirol Edvardning maktabida, Birmingemda oʻqidi, lekin tor klassik oʻquv dasturi unga yoqmadi va 16 yoshida tark etdi. Ota-onasi uni tibbiyot kasbiga kirishga majbur qildi va u Birmingem umumiy kasalxonasida va London Kingʻs kollejida ikki yil oʻqidi.U buni 1840-yildan 1844-yil boshigacha Kembrijdagi Triniti kollejida matematik tadqiqotlar bilan davom ettirdi
Galton oʻzining amakivachchasi Charlz Darvin singari bakalavr darajasini olishni tanladi. (Kembrij odati boʻyicha, 1847-yilda u qoʻshimcha oʻqimasdan magistr darajasiga ega boʻldi.) U qisqa vaqt davomida tibbiy oʻqishni davom ettirdi, lekin 1844-yilda otasining oʻlimi uni moliyaviy jihatdan mustaqil boʻlishiga qaramay, hissiy jihatdan qashshoq qoldirdi.U tibbiy oʻqishni butunlay tugatib, chet elga sayohat, sport va texnik ixtirolar bilan shugʻullanadi.
Dastlabki yillarida Galton gʻayratli sayohatchi edi va Kembrijga borishdan oldin Sharqiy Yevropa boʻylab Konstantinopolga yakka oʻzi sayohat qildi. 1845 va 1846-yillarda u Misrga borib, Nil daryosi boʻylab Sudandagi Xartumga, u yerdan Bayrut, Damashq va Iordaniyaga sayohat qildi.
1850-yilda u Qirollik geografik jamiyatiga qoʻshildi va keyingi ikki yil ichida oʻsha paytda kam maʼlum boʻlgan Janubiy Gʻarbiy Afrikaga (hozirgi Namibiya) uzoq va qiyin ekspeditsiyani uyushtirdi. U oʻz tajribasi haqida „Tropik Janubiy Afrikadagi tadqiqotchi haqida hikoya“ kitobini yozgan. U 1853-yilda Qirollik geografiya jamiyati asoschisi oltin medali va mintaqadagi kashshof kartografik tadqiqoti uchun Fransiya geografiya jamiyatining kumush medali bilan taqdirlangan. Bu uning geograf va tadqiqotchi sifatidagi obroʻsini mustahkamladi. U eng koʻp sotilgan "Sayohat sanʼati" ni yozishni davom ettirdi, bu koʻplab nashrlardan oʻtgan va hali ham chop etilayotgan Viktoriya davri uchun amaliy maslahatlar qoʻllanmasi hisoblanadi.
Oʻrta yillar
U Britaniya Fanni Rivojlantirish Assotsiatsiyasida juda faol boʻlib, uning yigʻilishlarida 1858-yildan 1899-yilgacha turli mavzularda koʻplab maqolalar taqdim etdi. U 1863-yildan 1867-yilgacha Bosh kotib, Geografiya boʻlimi prezidenti 1867—1872-yillarda va 1877—1885-yillarda Antropologiya boʻlimi prezidenti. Qirollik geografik jamiyati kengashida, qirollik jamiyatining turli qoʻmitalarida va meteorologiya kengashida qirq yildan ortiq faol boʻlgan.
Galtonning maqolalarini oʻqigan Vilgelm Vundtning shogirdi Jeyms McKin Kettell uning qoʻl ostida oʻqishga qaror qildi. Oxir-oqibat u Galton bilan professional munosabatlar oʻrnatdi, tadqiqotlar ustida birgalikda ishladi.
1888-yilda Galton Janubiy Kensington muzeyining ilmiy galereyasida laboratoriya tashkil qildi. Galtonning laboratoriyasida ishtirokchilarning kuchli va zaif tomonlari haqida bilim olish uchun oʻlchash mumkin edi. Galton ham ushbu maʼlumotlardan oʻz tadqiqotlari uchun foydalangan. Odatda u oʻz xizmatlari uchun odamlardan ozgina haq oladi.
Irsiyat va yevgenika
thumb| Galton oʻzining keyingi yillarida 1859-yilda uning amakivachchasi Charlz Darvin tomonidan nashr etilgan "Turlarning kelib chiqishi" Galton hayotini oʻzgartirgan voqea edi. U asar, ayniqsa, chorvachilik bilan bogʻliq „Uy sharoitida oʻzgarishlar“ haqidagi birinchi bobga eʼtibor qaratdi.