Parfiya
Parfiyonlar Rim sarkardasi Antoniyga qarshi 50 000 suvoriy tayyorlaganlar, shulardan 400 suvoriy erkin kishilardan, qolgani esa qullardan boʻlgan. Parfiya xoʻjaligining asosini dehqonchilik, chorvachilik, hunarmandchilik va savdo-sotiq tashkil etgan. Parfiya aholisi Murgʻob, Tajan, Atrok, Karun, Kerxa kabi daryo va soy boʻylaridagi unumdor yerlarga sholi, sabzi, turp, sholgʻom, qovun, tarvuz, qovoq ekib parvarish qilganlar. Ular olma, anor, anjir, oʻrik, uzum va boshqa mevali daraxtlar ekib. bogʻdorchilik bilan shugʻullanganlar. Sugʻorilmaydigan lalmikor kam suvli yerlarga bugʻdoy, arpa, tariq, noʻxat, mosh kabi dukkakli ekinlar ekkanlar. Qishloq xoʻjalik ishlarida qullar mehnatidan foydalanganlar. Ozod dehqonlar olingan hosildan davlatga soliq toʻlaganlar. Dehqonlar yerni haydash va unga ishlov berishda omoch, belkurak, ketmon, tesha, o ʻroq, so ʻqa, mola kabi mehnat qurollaridan foydalanganlar. Qishloq xoʻjalik ishlarida ot, eshak, xachir, hoʻkiz va tuyalardan foydalanilgan. Dehqonlar ham kam miqdorda qoramol, qoʻy, echki, eshak, ot va tuya asraganlar. Parfiyaning togʻ, togʻ oldi, yassitogʻlik va dashtlarida seroʻt yaylovlar koʻp boʻlgan. Bu yaylovlarda qoʻy, echki, qoramol, eshak, tuya va xachirlar boqilgan. Parfiyaliklar yilqichilikka katta eʼtibor berganlar. Parfiyaning quruq iqlimli yaylovlari va togʻ yonbagʻirlarida asl zotli otlar parvarish qilingan. Hikoya qilishlaricha Iskandar Zulqarnayn Parfiya boʻylab oʻtayotganda, mamlakatning dasht va togʻ yaylovlarida yuz minglab aygʻir, biya va qulunlarni oʻtlab yurganini koʻrgan ekan. Qadimiy solnomachilarning hikoya qilishlaricha, parfiyonlar otga qattiq mehr qoʻyganlar. Ular bir umr ot ustidan tushmay urushganlar, bazm qurganlar, barcha jamoat va siyosiy ishlarni ot ustidan tushmay bajarganlar, savdo qilganlar va dam olganlar. Qadimiy tarixchi Tasit „Parfiyaliklarning birdan-bir kuchi ularning suvoriylaridir“ deb, yozgan edi. Parflyaliklar tuyachilikka ham katta eʼtibor berganlar. Mamlakatning qurgʻoqchil, quruq iqlimli dashtlarida koʻplab tuyalar boqilgan. Ular ot bilan bir qatorda tuyalarni minib yurganlar, ularda yuk tashiganlar. Ular ichki va tashqi savdoda juda katta ahamiyatga ega boʻlgan. Tuyalardan harbiy maqsadlarda foydalanilgan. Parfiya jangchilari tuya minib urushga kirganlar. Xitoyliklar Parfiyani Anʼsi deb ataganlar. Xitoy sayyohlarining yozishlaricha „Anʼsida yuzga yaqin katta-kichik shaharlar bor“. Ularning eng mashhurlari Zadrakarta, Gekatompil, Ekbatan, Niso va boshqalardir. Bu shaharlarda toʻqimachilik, qurolsozlik, kulolchilik, zargarlik, koʻnchilik, me ʻmorchilik birmuncha rivoj topgan edi. Parfiyada savdo-sotiq ancha rivoj topgan boʻlib. savdogarlar Turon, Xitoy, Hindiston, Kavkaz, Misr Kichik Csiyodagi mamlakatlar bilan qizgʻin savdo-sotiq ishlanm olib borganlar. Parfiya savdogarlari gʻarb mamlakatlari bilan Xitoy oʻrtasidagi savdo ishlarida vositachilik qilishgan. Parfiya ham oʻzining qadimiy madaniyatiga ega boʻlgan. Ular aramey yozuvidan foydalanib, xalq ogʻzaki ijodiyoti asosida koʻplab asarlar yaratganlar. Adabiyotda Qadimgi Eron anʼanalarining taʼsiri kuchli boʻlgan. U yerda meʼmorchilik, haykaltaroshlik, rassomchilik, boʻrtma rasmlar ishlash ancha rivoj topgan boʻlgan. Parfiya meʼmorchiligi va haykaltaroshligida yunonlarning taʼsiri kuchli boʻlgan. Shoh saroylarining devorlari xilma-xil mazmundagi rasmlar bilan bezatilgan. Suyakdan yasalgan haykallar, shoxdan yasalgan qadahlar, ritonlar va boshqa idishlar kishini hayratga soladi. Oʻsha davrda chiqqan oltin pullarning sathi podsho, malika va jangchilarning tasvirlari bilan bezatilgan. Parfiyada ibtidoiy din shakllari, hayvonlarga togʻ-toshlar, daraxtlar va suvga sigʻinish bilan bogʻliq eʼtiqodlar saqlangan. Lekin ular zardushtiylikka koʻproq eʼtiqod qilib, suv, havo, yer va olovni ulugʻlaganlar. Axuramazdani ulugʻlab, Axrimonga nafrat bilan qaraganlar. Chunki Axrimon yomonlik timsoli edi. Parfiyaliklar qoʻshni xalqlar madaniyatidan bahra olib oʻzlariga xos madaniyat yaratganlar.