cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Oqtepa (Navoiy viloyati, Xatirchi tumani, Oqtepa, 2)
Oqtepa — Oʻzbekistondagi madaniy meʼros obyekti. Arxeologiya yodgorligi. Obyekt davri: Aniqlanmagan. Navoiy viloyatining Xatirchi tumanida joylashgan. Obyekt manzili: „Oqtepa“ MFY. Koʻchmas mulkka boʻlgan huquq: Davlat mulki. Navoiy viloyati madaniy meros boshqarmasi operativ boshqaruv huquqi asosida.. Oʻzbekiston Respublikasi Vazirlar Mahkamasining qarori bilan 2019-yil 4-oktabrda Moddiy madaniy merosning koʻchmas mulk obyektlari milliy roʻyxatiga kiritilgan — davlat muhofazasiga olingan.
Motomiya (Fukushima)
Yaponiyaning Fukushima prefekturasining shimoliy markazida joylashgan shahar. 1-mart, 2020-yil holatiga koʻra, shaharda 10680 xonadonda 30401 nafar aholi istiqomat qiladi va aholi zichligi har kvadrat kilometrga 350 kishidan toʻgʻri keladi. Shaharning umumiy maydoni 88,02 kvadrat kilometr (33,98 mi²) edi. Fukushima prefekturasining aholisi va kattaligi jihatidan eng kichik shahar.
Geografiyasi
Fukushima prefekturasining markazida joylashgan Motomiya sharqdagi tepaliklardan gʻarbdagi tekisliklargacha boʻlgan geografik xususiyatlarning keng doirasiga ega. Shaharning oʻrtacha balandligi dengiz sathidan taxminan 200 metrni tashkil qiladi. Shahar ayrim hududlarda dengiz sathidan 400-500 metr balandlikda joylashgan.
Motomiya orqali oqib oʻtadigan Abukuma daryosi shaharni ikkiga boʻladi. Gʻarbda Ou togʻlari (shu jumladan Adatara togʻi) va sharqda Abukuma daryosi bilan chegaradosh sobiq Motomiya shaharchasi tomonida tekis tekisliklar shimoldan janubga, Kōriyama havzasigacha choʻzilgan. Otama qishlogʻi va Kōriyama shimoldagi togʻlar bir qancha daryolar va oqimlar uchun manba boʻlib xizmat qiladi, shu jumladan Hyakunichi daryosi, Adatara daryosi, Seto daryosi va Gohyaku daryosi.
Iqlimi
Motomiya nam kontinental iqlimga ega, illiq yoz va sovuq qish bilan kuchli qor yogʻishi bilan ajralib turadi. Motomiyadagi oʻrtacha yillik harorat 12,1 °C boʻladi. Yillik oʻrtacha yogʻin miqdori 1212mm, sentyabr esa eng nam oy hisoblanadi. Avgustda eng yuqori harorat 25,1 atrofida°C, eng pasti esa yanvarda, 0,3 atrofida°C gacha tushadi.
Demografiyasi
2005-yilgi aholini roʻyxatga olish maʼlumotlariga koʻra, Motomiya 25 yil ichida birinchi marta aholisini yoʻqotdi va 31 367 kishiga tushdi. Yaponiya aholini roʻyxatga olish maʼlumotlariga koʻra, Motomiya aholisi 2000-yilda eng yuqori choʻqqisiga chiqdi, ammo oʻshandan beri bir oz kamaydi.
Tarixi
Hozirgi Motomiya hududi qadimgi Mutsu viloyatining bir qismi edi. Maʼlum boʻlgan eng qadimgi yozuvlar Motomiya hududiga „Honmoku“ deb nom berilgan. Keyinchalik Nara davrida, Honmoku uchun belgilar sifatida qayta yozildi, shuningdek, Motome sifatida talaffuz qilinadi. Keyin 11-asrda u hozirgi Motomiyaga aylandi. Motomiya nomining kelib chiqishi, soʻzma-soʻz „Markaziy ziyoratgoh“ degan maʼnoni anglatadi, shaharning shimoliy tumanidagi Sinto ziyoratgohi boʻlgan Adatara Jinjaga tegishli.
Aizu, Miharu, Sōma va boshqa koʻplab yoʻnalishlarga olib boradigan yoʻllarning boshlangʻich nuqtasi sifatida Motomiya mehmonxonalar shahri sifatida mashhur boʻldi. Bundan tashqari, Aizugacha boʻlgan kamroq yoʻllarning oʻsishi bilan Motomiyada hukumat tomonidan qoʻllab-quvvatlanadigan dam olish toʻxtash joyi va messenjer stantsiyasi Adachi no Umaya tashkil etildi. Hozirda Motomiya shahar tarixiy xalq muzeyida Aizu yoʻlining boshlanishini koʻrsatadigan tosh belgisi saqlanmoqda. Keyinchalik Edo davrida Tokugava syogunati, Motomiya Nihonmatsu domenining xoldingining bir qismi edi. Boshin urushi paytida shahar chegaralarida bir qator janglar boʻlib oʻtdi.
Meydzi restavratsiyasidan soʻng, hudud Ivaki viloyatining Nakadōri mintaqasidagi Adachi tumanining bir qismi sifatida tashkil etildi. Motomiya shahri 1889-yil 1-aprelda zamonaviy munitsipalitetlar tizimini yaratish bilan tashkil etilgan. Meydzi va Taisho davrida Motomiya elektr korporatsiyasi tashkil etilgan va hozirgi Otama qishlogʻining Tamanoi tumanida elektr stantsiyasini qurgan va bu hududni elektr energiyasi bilan taʼminlagan. Shu vaqtdan boshlab hududda koʻplab mashhur sanoatlar paydo boʻldi. Shova davrida yapon toʻqimachilik kompaniyasi Gunze zavod ochdi va Motomiyada oʻz faoliyatini boshladi. Ikkinchi jahon urushi paytida Ittifoqchi bombardimonchilar Motomiyaga hujum qilishdi.
Urushdan keyin Yaponiya tez iqtisodiy oʻsish davriga kirdi va Motomiya, Arai, Nukazava va Shiraiva tumanlarida sanoat parklari rayonlashtirildi va qurildi. Koʻp oʻtmay, Asahi Beer shahar chegarasida pivo zavodi qurishga undadi.
1980-yillarda Shimoliy Kōriyama yangi shaharchasi va Hikariga Oka kabi oʻrta kattalikdagi uy-joy qurilishi boshlandi, chunki Kōriyama va Fukushimaga ishchilar oqimi yotoqxona jamoalariga talabni tugʻdirdi. Motomiya shahri 2007-yil 1-yanvarda Shirasava qishlogʻini oʻzlashtiradigan sobiq Motomiya shahrining birlashishi natijasida tashkil etilgan.
Shahar tumanlari
Bu asl Motomiya hududi boʻlib, shahar hokimiyati va hukumat idoralarini oʻz ichiga oladi. Sobiq qishloq xoʻjaligi shimoliy hududining bir qismi sanoat va turar-joy maqsadlarida foydalanishga aylantirilgan.
Bu tuman odatiy dehqonchilik hududidir. Sharqiy yarmi 4-milliy marshrutga yaqinligi tufayli jadal rivojlanayotgan boʻlsa-da, gʻarbiy yarmi asosan qishloq xoʻjaligi boʻlib qolmoqda.
Bu tumanda savdo va sanoat zonalari yaxshi rivojlangan. Bu hududda koʻplab yirik savdo markazlari va fabrikalar joylashgan.
Bu tuman Abukuma daryosi boʻyida joylashgan dehqonchilik hududi boʻlib, katta maydonlarda ishlov beriladigan ekin maydonlari joylashgan.
Bu shahar markazidagi tuman. Niita tumani singari, uylar va doʻkonlar Showa davridagidek yoʻl boʻylab joylashgan. Yuqorida tepaliklarda qurilgan Kita Kōriyama yangi shaharchasi ushbu tumanda aholi sonining koʻpayishiga hissa qoʻshdi.
Bu sobiq Shirasava qishlogʻining yadrosi boʻlib, hali ham Shirasava gimnaziyasi, Yume kutubxonasi, qishloq sport maydonchalari, jamoat markazi, madaniyat markazi va boshqa koʻplab fuqarolik binolarini oʻz ichiga oladi. Adirlar orasida joylashgan fermerlar yon bag‘irlari orasidagi mayda dalalarda sholi va ekinlar yetishtirishga kirishgan.
Sobiq Shirasava qishlogʻining gʻarbiy qismidagi sokin dehqonchilik hududi, Hikariga Oka uy-joy qurilishining ochilishi bu tumanni sobiq Shirasava qishlogʻidagi eng gavjum tumanlardan biriga aylantiradi.
Bu tuman sobiq Shirasava qishlogʻining shimoliy qismidagi dehqonchilik hududidir. Bu Vanda bahorining uyidir.
„Dehqon qishlogʻi qanday boʻlishi kerakligini“ koʻrsatish uchun sovrinlarni qoʻlga kiritgan bu tuman yapon fermerlar hamjamiyatining oʻziga xos paradigmasi hisoblanadi.
Bu tuman Shiraivaga oʻxshash dehqonchilik amaliyotiga ega boʻlgan yana bir togʻli dehqonchilik tumanidir.
Hukumati
Motomiya toʻgʻridan-toʻgʻri saylanadigan mer va 20 aʼzodan iborat bir palatali shahar qonun chiqaruvchi organi boʻlgan mer-kengash boshqaruv shakliga ega. Tamura, Adachi okrugi bilan birgalikda Fukushima prefekturasi assambleyasiga bir aʼzodan hissa qoʻshadi. Milliy siyosat nuqtai nazaridan, shahar Yaponiya Diet quyi palatasining Fukushima 2-okrugiga kiradi.
Qishloq xoʻjaligi
2002-yilda guruch maydonlari 1,6 milliard iyen qiymatidagi yuqori sifatli guruch ishlab chiqardi.
Sobiq Vagisava qishlogʻi sof dehqon qishlogʻi edi. Hozirda ham qishloq xoʻjaligi juda faol. Sobiq Motomiya shaharchasi hali ham guruch, meva va mahsulotlar va parrandachilikni etishtirishga katta miqdorda sarmoya kiritadi. Sobiq Shirasava qishlog‘ida hali ham ipakchilik faol.
Sanoati
Yuk tashish daromadlari: 290,5 milliard yen (2002)
Taʼlim tizimi
Motomiya shahar hukumati tomonidan boshqariladigan yetti davlat boshlangʻich maktabi va uchta davlat oʻrta maktabi va Fukushima Taʼlim kengashi tomonidan boshqariladigan bitta davlat oʻrta maktabiga ega.
Transport tizimi
Yaponiya temir yoʻl tarmogʻida Motomiya stantsiyasining erta qurilishi bilan Motomiya Tokioga joʻnab ketayotgan odamlar uchun erta joʻnash nuqtasi boʻldi. Biroq, ilgari temir yoʻl aloqalari, Fukushima boʻylab shaharlarga olib boradigan yoʻllar, shu jumladan Aizu, Soma va Miharu bu yerda birlashdi va Motomiya transport markaziga aylandi. U faqat shagʻalli yoʻllarga ega boʻlsa ham, transport sanoati tez rivojlandi va u bilan birga avtobus va taksi xizmatlari ham rivojlandi. Shu vaqtlardan boshlab transportning katta qismi yaqin atrofdagi Kōriyama va Nihonmatsuga yoʻnaltirildi. Ammo hozir ham, 4-milliy marshrutdan Aizugacha boʻlgan yoʻllar va Obamadan (Nihonmatsu) 118-sonli prefektura yoʻnalishi va Ishimushirodan 146-marshrut kabi Tosaki aylanma yoʻllari mavjud.
Akıncılar, Kahta
Akıncılar - Turkiyaning Adıyaman viloyati Kaxta tumanidagi qishloq. Qishloqda kurdlar istiqomat qiladi.
Fenomen obraz
Fenomen obraz – ''yunon tilidan o‘zlashgan "ko‘rinadigan, tuyiladigan, his tuyg‘u tajribasi bilan bilinadigan hodisani anglatuvchi tushuncha, g‘ayrioddiy, o‘zgacha qobiliyatli badiiy qahramon ". Masalan "Farhod va Shirin " dostonida Farhod obrazi.''
Roberto Firmino
Roberto Firmino Barbosa de Oliveyra (1991-yil 2-oktabrda tugʻilgan) — braziliyalik professional futbolchi, „Liverpool“ klubi va Braziliya terma jamoasida hujumchi sifatida oʻynaydi.
Faoliyatini 2009-yilda „Figeyrense“da boshlaganidan soʻng, u „Hoffenhaim“da toʻrt yarim mavsum oʻtkazdi. Bundesliganing 2013-14-yilgi mavsumida 33 oʻyinda 16 ta gol urgan gol u liganing eng yaxshi oʻyinchisi sovrinini qoʻlga kiritdi. 2015-yilning iyulida u „Liverpul“ bilan shartnoma imzoladi. Uning kreativligi, gol urishi va ish tezligi uni „Liverpool“da olqishlarga sazovor boʻldi, murabbiy Yurgen Klopp esa Firminoni klubning qarshi hujum tizimini harakatga keltiruvchi „dvigatel“ deb ataydi. 2018—2019-yilgi mavsumda u UEFA Chempionlar ligasida gʻolib chiqdi.
Dastlabki faoliyati
Alagoasning Maseyo shahrida tugʻilgan Firmino CRBda ish boshlaganidan soʻng, 2008-yilda 17 yoshida Figueirensening yoshlar tarkibiga qoʻshilgan. Ikkinchisi bilan u asosan himoyachi yarim himoyachi sifatida ishlatilgan.
Firmino professional debyutini 2009-yil 24-oktabrda oʻtkazdi va B Seriya chempionligi uchun " Ponte Preta "ga qarshi oʻz uyida 1:2 hisobida magʻlub boʻlgan Toninyoning oʻrniga yarimta oʻrinbosar sifatida maydonga tushdi.
Firmino oʻzining birinchi professional golini 2010-yilning 8-mayida urdi va " San Caetano "ga qarshi oʻyinda gʻalaba qozondi.
Xoffenxaym
thumb| Firmino 2014-yilda 1899-yilda "Xoffenxaym "da oʻynagan Firmino Xoffenxaym bilan 2010-yilning dekabrida shartnoma imzolagan, shartnoma 2015-yilning iyunigacha davom etadi. U rasmiy ravishda Xoffenxaymga 2011-yil 1-yanvarda keldi. Keyin „Xoffenxaym“ menejeri Ernst Tanner „braziliyalik isteʼdodni ishga olishdan mamnun ekanliklarini“ izohladi. U klubdagi ilk golini 16-aprel kuni urdi, bu ligadagi gʻalabaning yagona goli boʻldi.
U 2011-yil noyabr oyi oxirida Chinedu Obasi bilan birga asosiy jamoa tarkibidan Bayerga qarshi liga oʻyinini oʻtkazib yuborgani uchun mashgʻulotlarga kech kelgani uchun chetlatilgan edi. U oʻsha mavsumda „Volfsburg“ va „Borussiya Myonxengladbax“ ga qarshi oʻyinlarda yana ikkita gol urdi.
Ni2013-yilning iyulida Rossiyaning „Lokomotiv“ klubi Firmino uchun 12 million yevro taklif qilgan edi. Xoffenxaym sardori Andreas Bek 2013-yil avgust oyida Firminoning rivojlanishini „ajoyib“ deya olqishladi. 2014-yilning 27-martida Firmino klub bilan shartnomasini uzaytirib, uch yillik shartnoma imzoladi va liganing eng yaxshi oʻyinchisi deb topildi.
2015-yil 23-iyun kuni u Amerika Kubogida Braziliya termasi uchun kurashayotganida, Xoffenxaym va Firmino uni Premer-liga klubi "Liverpul" ga ishlash uchun ruxsatnoma asosida turnir yakunlangandan keyin 29 million funt sterlinggacha oʻtkazish shartlarini kelishib olishdi. Kelishuv 4-iyul kuni yakunlandi.
2015— 2016-yilgi mavsum
Firmino „Liverpul“dagi debyutini 2-avgust kuni " Suindon Taun "ga safarda boʻlib oʻtgan mavsumoldi oʻrtoqlik oʻyinida oʻtkazdi va bir hafta oʻtib ligadagi debyutini " Stok Siti "da 1:0 hisobidagi gʻalabaning soʻnggi 12 daqiqasida Jordon Ibeni almashtirdi. 21-noyabr kuni Firmino „Liverpul“ uchun birinchi golini „Manchester city“ ustidan 4:1 hisobida „Manchester city “ stadionida urdi. 2016-yilning yanvarida Irlandiyalik imtihonchi Pol Little Firminoni Angliyadagi birinchi mavsumida barqaror ravishda yaxshilanib borayotgani haqida taʼriflagan.
2016— 2017-yilgi mavsum
Firmino 2016-17-yilgi mavsumdagi ilk golini urdi va EFL kubogining ikkinchi bosqichida Burton Albion ustidan 5:0 hisobida gʻalaba qozondi. 29-oktabr kuni Firmino " Kristal Pelas " ustidan 4:2 hisobida gʻalaba qozongan boʻlsa, 6-noyabrda " Uotford „ga qarshi oʻyinda 6:1 hisobida gol urdi. 27-dekabr kuni u Stok Siti ustidan 4:1 hisobida gʻalaba qozondi . 2017-yilning 21-yanvarida Firmino oʻz maydonida Suonsi cityga qarshi oʻyinda (2:3) dubl qayd etdi. 4-mart kuni u “Arsenal"ga qarshi oʻyinda (3:1) hisobni ochdi. 8-aprel kuni Firmino „Stok Siti“ ustidan 2:1 hisobida gʻalaba qozongan golga mualliflik qildi, 16-aprel kuni „Liverpul“ 1:0 hisobida gʻalaba qozongan „Vest Bromvich“ ga qarshi oʻyinda ham gʻalaba golini kiritdi. Firmino mavsumni 12 ta gol bilan yakunladi.
2017— 2018-yilgi mavsum
2017-18-yilgi mavsum boshlanishidan oldin Firmino oʻzining futbolka raqamini 9 ga almashtirdi, yangi futbolchi Muhammad Saloh esa 11 raqamini oldi. Firmino yangi mavsumdagi ilk golini 12-avgust kuni Uotfordga qarshi oʻyinda (3:3) penaltini kiritdi. 17-dekabr kuni u safarda „Bornmut“ ustidan 4:0 hisobida gʻalaba qozondi. alt=|left|thumb| Firmino „Liverpul“ bilan [[UEFA Chempionlar Ligasi|UEFA Chempionlar ligasi doirasida Moskvaning „Spartak“iga qarshi 2017-yilgi oʻyinda]] 2018-yilning 5-yanvarida Angliya kubogi doirasidagi Evertonga qarshi oʻyinda Firmino „Everton“ himoyachisi Meyson Xolgeyt bilan toʻqnash kelganidan keyin bahs mavzusi boʻldi. Xolgeyt Firminoni reklama taxtasiga itarib yubordi, buning ortidan juft soʻz almashishdi, Firmino futbolchini haqorat qilgandek tuyuldi. Bir kun oʻtib, futbol assotsiatsiyasi bu borada tergov boshladi. Taxminan ikki oy oʻtgach, bir nechta hakamlardan koʻrsatmalar olishgan va Futbol Assotsiatsiyasi „yetarli dalillar“ natijasida Firminoni har qanday qoidabuzarlikdan tozaladi.
14-yanvar kuni Firmino oʻz maydonida „Manchester Siti“ ustidan 4:3 hisobida gʻalaba qozondi; „Liverpul“ „City“ning magʻlubiyatsiz liga seriyasini yakunladi. 10-aprel kuni u Chempionlar ligasi chorak final javob oʻyinida „Manchester city“ ustidan 2:1 hisobida gʻalaba qozondi; umumiy hisobda 5:1 hisobida gʻalaba qozongan „Liverpul“ yarim finalga yoʻl oldi.
Mavsum davomida Firmino, Mohamed Salah, Filippe Koutino va Sadio Mane klub bilan bir shahardan boʻlgan The Beatles rok guruhiga tayanib, „Fab Four“ deb nomlangan sermahsul hujum choraklarini tashkil qilishdi. Koutinoning mavsum oʻrtalarida ketganidan soʻng, qolgan uchta oʻyinchi „Ajoyib uchlik“ deb nomlandi. Firmino „Liverpul“ning UEFA Chempionlar ligasida Saloh bilan birgalikda 11 ta gol bilan eng yaxshi toʻpurariga aylangan. Firmino, shuningdek, 2017-18-yilgi mavsumda UEFA Chempionlar ligasining eng yaxshi tarkibiga kiritilgan.
2018—2019-yilgi mavsum
1-iyun kuni Firmino 2019-yilgi UEFA Chempionlar Ligasi finalida „Liverpul“ safida „Tottenxem“ga qarshi oʻyinda maydonga tushdi va mavsumning soʻnggi bir necha haftalarini jarohat olib oʻtkazib yuborganidan keyin qaytdi. Firmino almashtirilishidan oldin 60 daqiqa davom etdi.
2019—2020-yilgi mavsum
thumb| Firmino 2019-yilgi UEFA Superkubogi finalida „Chelsi“ga qarshi oʻyinda 2019-yilning 14-avgustida Firmino 2019-yilgi UEFA Superkubogi finalida „ Chelsi“ ga qarshi oʻyinda „Liverpul“ penaltilar seriyasida 5:4 hisobida gʻalaba qozongan oʻyinda zaxiradan maydonga tushdi. Oʻyin 120 daqiqadan soʻng 2:2 hisobi bilan yakunlandi, Firmino Sadio Mane uchun ikkala golni ham oʻrnatdi. 2019-yil 31-avgust kuni Firmino Byornliga qarshi oʻyinda (3:0) uchinchi va yakuniy golni kiritdi.
Dekabr oyida boʻlib oʻtgan FIFA Klublar oʻrtasidagi Jahon chempionatida Firmino Monterrey ustidan 2:1 nimchorak finalda gʻalaba qozongan golni urdi. Uch kundan soʻng u "Flamengo" ga qarshi oʻyinda gʻolibni gol urib, finalda oʻyinning eng yaxshi odami deb topildi.
2020—2021-yilgi mavsum
2021-yilning 13-mayida u 2014-yil martidan beri „Liverpul“ning „Old Trafford“da ilk bor mehmonda „Manchester Yunayted“ ustidan 4:2 hisobida gʻalaba qozongan uchrashuvida ikkita gol urdi. „Vest Bromvich“ dagi keyingi oʻyinda Firmino birinchi marta „Liverpul“ sardori boʻldi.
2021—2022-yilgi mavsum
2021-yil 16-oktabrda Firmino „Liverpul“ uchun ikkinchi xet-trikini " Uotford " mehmoni boʻlgan uchrashuvda (5:0) hisobiga oʻz hissasini qoʻshdi.
Xalqaro faoliyati
thumb| Firmino 2018-yilda Avstriyaga qarshi oʻynaydi Firmino terma jamoada oʻynash uning „orzusi“ ekanligini aytdi, garchi u „terma jamoa bosh murabbiyi Dunga bilan aloqasi yoʻq“. 2014-yil 23-oktabr kuni Firmino Braziliya terma jamoasiga Turkiya va Avstriyaga qarshi oʻrtoqlik oʻyinlariga ilk chaqiruvini oldi. U shunday izoh berdi: „Men nomzodlikdan juda xursandman va ayniqsa jamoaga minnatdorchilik bildirmoqchiman“. U 12-noyabr kuni Turkiyaga qarshi oʻyinda (4:0) debyut qildi va soʻnggi 17 daqiqada debyutanti Luiz Adrianoni almashtirdi.
2018-yil may oyida u Titening Rossiyada boʻlib oʻtadigan JCh-2018 uchun yakuniy 23 kishilik tarkibiga kiritildi. Firmino 16-turda Meksika ustidan 2:0 hisobida gʻalaba qozongan Braziliya termasining ikkinchi golini urdi.
2019-yil may oyida Firmino Braziliyaning 2019-yilgi Amerika Kubogi uchun 23 kishilik tarkibiga kiritildi. Firmino Peruga qarshi finalning barcha 90 daqiqasini oʻtkazdi.
2021-yilning iyun oyida u Braziliya terma jamoasining 2021-yilgi Amerika Kubogi uchun oʻz maydonida oʻtkaziladigan terma jamoaga kiritildi.
Oʻyin uslubi
Firminoning „Xoffenxaym“dagi jamoadoshi Rayan Babel uni „ayyor oʻyinchi“ deb taʼrifladi. U dribling qila oladi, zarba bera oladi, u ajoyib zarbaga ega, toʻplarni juda koʻp oʻynay oladi va uning uzatmalari juda zoʻr", shu bilan birga Firminoning nozik tanasi va nisbatan kichik boʻyidagi boshqa oʻyinchilar orasida keng tarqalgan boʻlmagan bosh bilan harakatini maqtadi va ESPN muallifi Maykl Koks ham buni qayd etgan . Babel, shuningdek, Firmino kamtarona mentalitetga ega ekanligini va u bilan muammo yoʻqligini aytdi . Firmino texnik mahorati, ijodkorligi, bir-biriga bogʻlangan oʻyini va gol urishidan tashqari, oʻzining pozitsiyasini his qilish, harakatchanlik, aqlli harakati va toʻpdan tashqarida hujum qilish qobiliyati uchun menejerlari, jamoadoshlari va ekspertlari tomonidan maqtovga sazovor boʻldi.
Shaxsiy hayoti
Firmino Larissa Pereyraga 2017-yil iyun oyida oʻz shahrida turmushga chiqdi. Ularning ikkita qizi bor. „Liverpul“ muxlislari va futbolchilari Firminoga „Bobbi“ laqabini berishgan — bu uning „Roberto“ nomini qisqartirish.
2016-yil dekabr oyida Firmino mast holda mashina haydagani uchun hibsga olingan. U 20 000 funt sterling miqdorida jarimaga tortildi.
Firmino ona portugal tilidan tashqari ingliz va nemis tillarini ham biladi.
Yutuqlari
Liverpool
Braziliya
Lafage-sur-Sombre
Lafage-sur-Sombre Fransiyaning Limuzen mintaqasida joylashgan kommunadir. Corrèze departamenti Tulle tumani tarkibiga kiradi.
Aholisi
123 nafar aholi istiqomat qiladi (2004). Aholi zichligi — har kvadrat kilometrga 6,2 nafar kishi.
Finlandiya davlat madhiyasi
„Maamme“ (fin tilida mɑːmːe; shvedcha: Vårt land, shvedcha: voːrt ˈlɑnːd; ikkalasi ham „Bizning o‘lka“ degan maʼnoni anglatadi) Finlandiyaning amaldagi milliy madhiyasidir. Musiqa nemis muhojiri Fredrik Pacius tomonidan, original shvedcha soʻzlari Johan Ludvig Runeberg tomonidan yozilgan va bu musiqa bilan birinchi marta 1848-yil 13-mayda ijro etilgan. Dastlab, u Porvooning 500 yilligi uchun yozilgan va shu munosabat bilan musiqani Runebergning oʻzi yozgan.
„Maamme“ musiqasi Estoniya davlat madhiyasi uchun ham xuddi shunday mavzudagi „Mu isamaa, mu õnn ja rõm“ („Mening Vatanim, mening baxtim va quvonchim“, 1869) matni uchun ishlatiladi. Shuningdek, u „Min izāmō“ („Mening vatanim“) sifatida livoniyaliklarning etnik madhiyasi hisoblanadi.
Tarix
1846-yilda yozilgan, lekin 1848-yilgacha nashr etilmagan asl sheʼr 11 banddan iborat boʻlib, romantik millatchilikning klassik namunasi boʻlgan „Ensign Stål ertaklari“ („Fänrik Ståhls sägner“) misralar siklining muqaddimasi boʻlgan. Hozirgi fin tilidagi matn odatda 1889-yilda Paavo Kajander tomonidan yozilgan Ensign Stål tarjimasiga tegishli, lekin aslida Julius Krohnning 1867-yilgi tarjimasidan kelib chiqqan.
Finlandiyaning gerbi va bayrogʻi kabi qonuniy ravishda belgilangan tarzda Finlandiyada rasmiy davlat madhiyasi toʻgʻrisida qonun yoʻq. Buning oʻrniga uning pozitsiyasi yillar davomida konvensiya bilan asta-sekin oʻrnatildi.
Bolalar buni maktabda oʻrganadilar. Rasmiy marosimlarda u fin va shved tillarida kuylanadi. U Olimpiya oʻyinlari kabi sport tadbirlarida ijro etiladi. 1880-yillarda va 1920-yillarda uni fin tilidagi versiya bilan almashtirishga koʻproq urinishlar boʻlgan, biroq ular 1930-yillardagi versiyaga toʻxtagan.
Aytishlaricha, Pacius bu kuyni to‘rt kun ichida yaratgan. Bu 19-asr davomida mashhur boʻlgan, lekin Paciusning oʻlimidan keyingina milliy madhiya sifatida qabul qilingan.
Matn
Asl matn oʻn bir misradan iborat, ammo toʻplangan odamlar fin va shved tillarida soʻzlashuvchi aralash boʻlmasa, birinchi va oxirgi baytni kuylash odat tusiga kiradi. Ikkinchi holda, uchta misra kuylanadi: birinchisi fin tilida, birinchisi shvedcha va oxirgisi fin tilida.
Patrick Modiano
Jean Patrick Modiano (1945-yil 30-iyulda tugʻilgan), Patrick Modiano ismi bilan tanilgan fransuz yozuvchisi va 2014-yilgi adabiyot boʻyicha Nobel mukofoti laureati. U avtobiografiya va tarixiy fantastika uygʻunligida ijod qiluvchi taniqli yozuvchi hisoblanadi.
40 dan ortiq kitoblarida Modiano Fransiyadagi Ikkinchi Jahon urushidagi insoniy tajribaga boʻlgan hayratidan shaxsiy va jamoaviy oʻziga xosliklar, javobgarliklar, sadoqat, xotira va yoʻqotishlarni oʻrganish uchun foydalangan. Oʻtmishga boʻlgan qiziqishi tufayli uni baʼzan Marcel Proust bilan qiyoslashardi. Modianoning asarlari 30 dan ortiq tillarga tarjima qilingan boʻlib, ular Fransiya va uning atrofida ijobiy kutib olingan. Biroq, Nobel mukofotiga sazovor boʻlgunga qadar uning koʻp romanlari hali ingliz tiliga tarjima qilinmagan edi.
Modiano avvalroq Yevropa adabiyoti boʻyicha 2012-yilda Avstriya davlat mukofoti, umr boʻyi erishgan yutuqlari uchun Institut de France tomonidan 2010-yilgi Cino Del Duka mukofoti, 1978-yilgi Prix Goncourt for Rue des boutiques obscures va 1972-yilgi Gran-Pri du romanisemie mukofotlari sovrindori boʻlgan.
Yoshlik davri va shaxsiy hayot
Jean Patrick Modiano 1945-yil 30-iyulda Parijning gʻarbiy chekkasida joylashgan Boulogne-Billancourt kommunasida tugʻilgan. Otasi Albert Modiano (1912—1977, Parijda tugʻilgan) asli italyan yahudiylaridan edi ; ota tomondan uning nasli Gretsiyaning Saloniki shahridagi taniqli Modiano italyan-yahudiy oilasiga borib taqaladi. Uning onasi Louisa Colpeyn (1918—2015) Belgiyalik (Flamand) aktrisa edi. Modianoning ota-onasi Ikkinchi Jahon urushi paytida bosib olingan Parijda shahrida uchrashishdi va munosabatlarini deyarli yashirincha tarzda boshladilar (ular Patrick tugʻilganidan keyin ajrashishgan). Uning otasi Yellow Badge (sariq nishonni) taqishdan bosh tortgan va Parij yahudiylari fashistlarning konslagerlariga deportatsiya qilish uchun yigʻilganida ularga qoʻshilmagan. U 1942-yil fevral oyida qoʻlga olingan va doʻstining aralashuvidan soʻng deportatsiya qilinmay qolgan. Urush yillarida Albert qora bozorda biznes bilan shugʻullangan va oʻzini fransuz Gestapo yordamchilari guruhi Carlingue bilan aloqa oʻrnatgandek tutgan. Albert Modiano 1977-yilda vafot etgunigacha oʻgʻliga bu davr haqida hech qachon ochiq gapirmagan.
Patrik Modianoning bolaligi oʻziga xos muhitda oʻtdi. U dastlab onasi va buvisining tarbiyasini olib, flamand tilini birinchi til sifatida oʻrgangan. Otasining yoʻqligi va onasining doim gastrol safarlarida yurishi sababli u ukasi Rudyga juda bogʻlanib qolgan edi. Ammo, Rudy ham 9 yoshida toʻsatdan kasallikdan vafot etgan. (Patrick Modiano 1967-yildan 1982-yilgacha yozilgan asarlarini ukasiga bagʻishlagan). Modiano oʻzining mashhur „Un Pedigree“ (2005) memuarida ushbu fojiali davrni eslab, shunday deydi: „Men avtobiografik asar yozolmadim, shuning uchun men bu asarni „pedigree“ (avlod) deb atadim: Bu kitob men hayotda nimalar qilganim haqida emas, koʻproq boshqalarning, xususan, ota-onamning bu hayotda qilganlari haqida yozilgan“.
Bolaligida Modiano Jouy-en-Josas shahridagi Ecole du Montcel boshlangʻich maktabida, Haute-Savoyadagi Saint-Jozef de Thônes kollejida, keyin esa Parijdagi Henri-IV litseyida oʻqigan. Henri-IVda oʻqish davrida u onasining doʻsti boʻlgan yozuvchi Raymond Queneaudan geometriya saboqlarini oldi. 1964-yilda esa Annecy shahrida bakalavr darajasini oldi. U otasining talabi bilan oʻz xohishiga qarshi ravishda hypokhagne kursiga yozildi. Biroq, tez orada darslarga borishni toʻxtatdi. 1965-yilda u harbiy xizmatga borishni kechiktirish uchun Sorbonna universitetiga oʻqishga kirdi, ammo hech qanday ilmiy darajaga ega boʻlmadi.
Nikoh va oila
1970-yilda Modiano Dominique Zehrfussga uylandi. 2003-yilda Elle nashriga bergan intervyusida ayol shunday degan edi: „Menda nikoh kunimiz bilan bogʻliq dahshatli xotira bor. Oʻsha kuni yomgʻir yogʻdi. Bu chinakamiga dahshatli tushga oʻxshardi. Bizning guvohlarimiz Patrickga oʻsmirlik davridan beri ustozlik qilgan Queneau va otamning doʻsti Malraux edi. Ular birdan Dubuffet haqida bahslasha boshlashdi, shu payt biz oʻzimizni xuddi tennis oʻyinini tomosha qilayotgandek his qildik! Agar shu joyini suratga olib qoʻyganimizda juda kulgili boʻlardi, lekin kamerasi bor boʻlgan yagona odam plyonka olib kelishni unutib qoʻygan edi. Toʻydan faqat bitta — soyabon ostida orqa tarafdan tushgan rasmimiz bor xolos“. Ularning Zina (1974) va Marie (1978) ismli ikki qizlari bor.
Yozuvchilik faoliyati
2010-yilda nashr etilgan La Place de l'Étoile asarining nemis tiliga tarjimasi orqali yozuvchi Südwestrundfunk radiostantsiyasining Preis der SWR-Bestenliste sovrinini qoʻlga kiritdi, bu kitobni Xolokostga bagʻishlangan yirik asar sifatida olqishladi. „La Place de l’Etoile“ 2015-yil avgust oyida Modianoning urush davridagi boshqa ikkita romani bilan birga "The Occupation Trilogy" (Ishgʻol trilogiyasi) nomi ostida ingliz tilida nashr etilgan.
1973-yilda Modiano „Lakombe, Lucien“ filmining ssenariysini yozdi, film Louis Malle bilan hamkorlikda tasvirga olingan; asar voqealari French Resistenance tomonidan rad etilganidan keyin fashitik Milice safiga qoʻshilgan bola haqida hikoya qiladi. Film bosh qahramonning siyosiy harakatlarida adolat aks ettirilmaganligi katta bahs-munozaralarga sabab boʻldi.
Modianoning barcha asarlari uning „maniya“ joyidan yozilgan. Rue des Boutiques obscures kitobida (ingliz tilida „Missing Person“ nomi bilan nashr etilgan) bosh qahramon amneziyadan aziyat chekadi va oʻz oʻtmishi bilan bogʻlanish maqsadida Polineziyadan Rimga sayohat qiladi. Romanda „qum qadamlarimizni bir necha lahzalargagina ushlab turadigan“ dunyoda oʻzlikni izlab yashash tasvirlanadi. "Du plus loin de l’oubli " asarida hikoyachi oʻzining 1960-yillarda Parij va Londondagi sirli ayol bilan boʻlgan muhabbatini eslaydi. Ajrashganidan oʻn besh yil oʻtgach, ular yana uchrashadilar, lekin u ismini oʻzgartirgan boʻlib, oʻtmishni butkul rad etadi. Urushdan keyingi Londonning real hayotdagi eng mashhur qahramonlaridan ikkitasi Peter Rachman va Emil Savundra hikoyachi bilan doʻstlashadilar. Modianoning obsesyonlari va nafis nasrini aks ettiruvchi ushbu romanda nima haqiqat va nima xayolot ekanligini aniqlash juda qiyin.
Xotira mavzusi Dora Bruder pyesasida (baʼzi ingliz tilidagi tarjimalarda "The Search Warrant " deb nomlangan) aniq namoyon boʻladi. Dora Bruder adabiy gibrid boʻlib, u bir nechta janrlarni — tarjimai hol, avtobiografiya, detektiv yoʻnalishlarini birlashtirib, oʻzining bosh qahramoni, Sharqiy Yevropa yahudiy muhojirlarining 15 yoshli qizi tarixidan hikoya qiladi. Uni yashirib turgan monastirdan qochib ketganidan soʻng, qiz Osventsimga deportatsiya qilinadi. Modiano oʻz romanining kirish qismida tushuntirganidek, u birinchi marta Fransiyaning „Paris Soir“ gazetasi 1941-yil dekabr sonidada chiqqan yoʻqolganlar roʻyxatida uning ismini koʻrib qolgach, Doraning taqdiri bilan qiziqib qoldi. Oʻtmishga boʻlgan qiziqishi tufayli Modiano sanab oʻtilgan manzillardan biriga bordi va u yerdan xotiralarni qidirishni boshladi. U gazeta parchalarini, noaniq guvohliklarni va eski telefon maʼlumotnomalarini umumlashtirib chiqdi. Dora Bruder haqida u shunday deb yozgan edi: „Men u kunlarini qanday oʻtkazganini, qayerda yashiringanini, birinchi qochib ketgan qish oylarini kim bilan birga oʻtkazganini yoki ikkinchi marta qochib ketganida bahorning bir necha haftasida qanday yashaganini hech qachon bilolmayman. Bu uning abadiy siri boʻlib qoldi“. Modianoning La Ronde de nuit kabi sokin va oʻtkir romanlari „achinarli trillerlar“ sifatida tasvirlangan.
Modianoning 2007-yilda yozgan „Dans le café de la jeunesse perdue“ romani voqealari 1960-yillarda Parijda boʻlib oʻtadi, u yerda bir guruh odamlar, jumladan, sirli detektiv Louki ismli yosh ayolga nima boʻlganini aniqlashga harakat qilishadi. Kitobning oxirgi sahifasida ayol oʻzini derazadan tashlab joniga qasd qilgani maʼlum boʻladi. Garchi jugʻrofiy tafsilotlar juda koʻp boʻlsa ham, oʻquvchi nima va qachon sodir boʻlganligi haqida noaniqlik hissi bilan qoladi. Modiano oʻz ijodi davomida birinchi marta ayol haqida bilganlarini oʻz nuqtai nazari bilan bogʻlaydigan turli hikoyachilar obrazidan foydalanadi. Besh bobning uchinchisida qahramonning oʻzi hayotidagi ayrim voqealarni aytib beradi, ammo baribir uni tushunish qiyin. Muallif oʻz matnining turli darajalarida bir qator beqarorliklarni yaratadi. Asar davomida bosh qahramon haqidagi haqiqat sezilib qolmasligiga harakat qiladi.
Modianoning 26-kitobi „L’Horizon“ (2011)da onasining sharpasi taʼqib qilgan zaif odam Jean Bosmans oʻzining yoshligi va yoʻqotgan odamlari haqida hikoya qilishi tasvirlangan. Ular orasida 1960-yillarda u tanishgan va sevib qolgan Margaret Le Koz jumboqli obrazi ham bor. Ikki yolgʻiz odam xayoliy tahdiddan qochib, unutilgan Parijning aylanma koʻchalarida bir necha hafta kezib yurishadi. Bir kuni Margaret ogohlantirmasdan poezdga oʻtiradi va boʻshliq ichida gʻoyib boʻladi. Ammo, Janning xotirasidan emas. Qirq yil oʻtgach ham, u yoʻqolgan sevgisini izlashga tayyor. Roman nafaqat Modianoning uslubi va tashvishlarini aks ettiradi, balki Berlindagi sirli sayrdan keyin uning shaxsiy izlanishlarida paydo boʻlgan yangi qadamni ham koʻrsatadi. „Shahar men bilan tengdosh“, deydi u, urush kulidan qayta tiklanib, deyarli butunlay yangi shaharga aylangan Berlinni tasvirlab. „Uning uzun xiyobonlarida hali ham tarix izlari saqlanib qolgan. Ammo agar toʻgʻri nigoh bilan qarasangiz, hali ham beton ostidagi qadimiy choʻl yerlarni koʻrishingiz mumkin. Bular mening avlodimning ildizlaridir“. Bessonning taʼkidlashicha, bunday ramziy ildizlar yillar davomida „fransuz adabiyotidagi eng ajoyib daraxtlardan biri vujudga kelishiga“ sabab boʻlgan.
Modiano, shuningdek, Fransiyaning Prix Contrepoint adabiy mukofoti hakamlar hay’atining 8 aʼzosidan biridir.
Modiano bolalar uchun kitoblar ham yozgan.
Seit Toirov
Seit Mamatovich Toirov (Сеит Меметович Таиров; 1928-yil 25-aprel, Sevastopol, Qrim ASSR, RSFSR, SSSR — 1989-yil 4-oktabr, Qibray tumani, Toshkent viloyati, O'zbekiston SSR, SSSR) — Sovet Ittifoqidagi Qrim tatarlarining surgundan keyingi eng yuqori martabali siyosatchisi. Oqqoʻrgʻonda rahbar, soʻngra Kommunistik partiya Jizzax viloyati qoʻmitasining birinchi kotibi darajasiga koʻtarilgan.
Toirov, bugungi kunda, Qrim tatarlari orasida ziddiyatli shaxs hisoblanib, Qrimga toʻliq qaytish huquqiga qatʼiy qarshilik koʻrsatgani bilan esda qolgan. Oʻzbekistonda „ildiz otish“ tarafdori boʻlgan ushbu siyosatchi 1968-yilning mart oyida quvgʻindagi qrim tatarlariga qarshi kurash va diskriminatsiya qoralangan va ularni Qrimga qaytish istaklariga „taslim boʻlmaslik“ka undagan mashhur „O'n yetti kishining maktubi“ni imzolagan asosiy ishtirokchilardan biri edi.
Yoshligi
Toirov 1928-yilning 25-aprel sanasida Urkusta shahrida qrim tatarlari oilasida tugʻilgan. Otasi yosh vafot etadi, onasi Zera esa beva qoladi. U 1937-yilda oʻz shahrini tark etib, Simferopoldagi maktab-internatiga oʻqishga kiradi. Qrimdagi boshqa tatar oilalari singari, u va uning oilasi 1944-yilning may oyida „qrim-tatarlar umumjahon xoinlari“ deb eʼlon qilinganidan keyin hukumat buyrugʻi bilan Qrimdan deportatsiya qilindi.
Yangiyoʻl shahriga koʻchmanchi boʻlib kelgach, uzumchilik sovxoziga oddiy ishchi sifatida biriktiriladi. Bir necha yil oʻtgach, hisobchi lavozimiga koʻtarilgandan soʻng, olma fermasida deportatsiya qilingan qrim tatarlardan boʻlmish boʻlajak rafiqasi Leniyar bilan uchrashishni boshlaydi. Leniyarning otasi, Sudakdagi kommunistik partiya kotibi Nuri Osmonov urush paytida fashistlar tomonidan otib tashlangan. Keyinroq turmushga chiqib, otasining sharafiga oʻgʻliga Nuri deb ism qoʻyadi.
Faoliyati
Toirovning kommunistik partiyadagi faoliyati 1950-yillarning boshlarida „quloq“ qilinganlarga nisbatan keskinroq cheklovlar olib tashlanganidan keyin boshlandi. Toshkent qishloq xoʻjalik institutini tamomlagandan soʻng, koʻp oʻtmay, 1957-yilda partiya aʼzoligiga qabul qilinadi. Shundan soʻng, Oqqoʻrgʻon tumanida siyosiy faoliyatini boshlaydi. Tuman ijroiya qoʻmitasi raisining oʻrinbosari sifatida ish boshlagan Toirov, tez orada tuman paxta yetishtirish meʼyorlarini ortigʻi bilan bajarib, besh yillik rejalarni muddatidan oldin bajargani uchun olqishlarga sazovor boʻladi va partiyada yuqori obroʻ qozonadi. Ilgari ushbu tuman rivojlanmagan va respublikadagi tumanlardan ortda qolayotgan edi.
1968-yil mart oyida „Lenin bayrog'i“ gazetasida nashr etilgan murojaat ohangidagi xat — Qrim-tatar jamiyatiga ularni Oʻzbekistonda qolishga va oʻz fuqarolik huquqlari orqali „provokatsiyalarini“ qoʻllab-quvvatlashni toʻxtatishga daʼvat etgan „O'n yetti kishining maktubi“ni imzolaganidan keyin uning karyerasi oʻsishda davom etadi. Oqqoʻrgʻon obodonchiligidagi xizmatlari uchun 1972-yilda Sotsialistik Mehnat Qahramoni unvoni bilan taqdirlangan va Leonid Brejnev Oʻzbekiston SSRga borganida uni Jizzax viloyat qoʻmitasining birinchi kotibi lavozimiga 1973-yil boshidan koʻtarishni taklif qilgan. U kotib sifatida qrim-tatarlarning „Haytarma“ raqs ansambli kabi madaniy tashabbuslarini ochiq qoʻllab-quvvatlaydi. Biroq Toirov Sharof Rashidovga yozgan shaxsiy maktubida guruhni „eng gʻayratli havaskorlar toʻgaragidan ham battar“ deb taʼriflagan. Viloyatdagi mansablaridan tashqari 1974—1979-yillarda SSSR Oliy Soveti deputati, Oʻzbekiston SSR Kompartiyasi Markaziy Qoʻmitasi aʼzosi boʻlgan.
Keyingi yillar va vafoti
Toirov 1978-yilda moliyaviy korrupsiya uchun Jizzax viloyatining birinchi kotibi lavozimidan ozod etilganidan soʻng, qisqa muddatga Oʻzbekiston SSR Oʻrmon xoʻjaligi vaziri etib tayinlangan, biroq koʻp oʻtmay partiyadan chiqarib yuborilganidan keyin ketishga majbur boʻlgan. U ish topishga qiynaladi, lekin oxir-oqibat Qibray tumanidagi kichik meva pitomnikiga rahbar etib tayinlanadi. Hukumat Qrim tatarlari uchun Muborak zonasi gʻoyasini oʻylab topganidan soʻng, uning loyihani qanchalik qoʻllab-quvvatlagani haqida turlicha maʼlumotlar bor.
Said Toirov 1989-yil 4-oktabrda meva pitomnikida yurak xurujidan vafot etgan va Yangiyoʻl makraziy qabristoniga dafn qiligan.
Cene Prevc
Cene Prevc — (1996-yil 12-martda tugʻilgan) nafaqadagi sloveniyalik chang'ida sakrash sportchisi.
Faoliyati
2013-yilning 18-fevralida Prevc 261,0 metr masofa bilan 2013-yilgi Yevropa yoshlar olimpiya qishki festivalida (EYOF) yakkalik musobaqada gʻolib chiqqan. Bu gʻalaba bilan Cene 2009-yilda EYOF yakkalik musobaqasida gʻolib chiqqan akasiga havas qilib, akasi Piterning yoʻlidan borgan. U 2013—2014-yilgi mavsumda Sloveniya sharafini himoya qilib Planikada jahon chempionatida debyut qilgan.
2022-yilda oʻqishga eʼtibor qaratish uchun changʻida sakrash boʻyicha faoliyatini yakunlagan. Lekin sportni toʻliq yakunlamagan. Hozirgi vaqtda mavsumiy musobaqalarga tomosha qilish uchun tashrif buyurib turadi.
Shaxsiy hayoti
Prevc Kranjda Božidar va Julijana Prevc oilasida tugʻilgan; oila Dolenja Vas qishlogʻida yashab kelgan. Uning ikki akasi va ikki opasi bor. Uning ukalari Piter va Domen va opalaridan biri Nika ham XCHF changʻida sakrash boʻyicha Jahon kubogi boʻyicha sportchilar hisoblanadi. Mebel biznesiga ega boʻlgan otasi, shuningdek, changʻidan sakrash boʻyicha xalqaro hakam onasidan iborat olaga ega.
Jahon chempionati
XCHF changʻidan sakrash Jahon chempionatida bir necha yillik urinisharga qaramay umumiy reytingini koʻtara olmagan. Aosan shohsuppaga yaqin pogʻonalar bilan cheklanib qolgan. Bulardan eng yuqorisi 2013—2014-yilgi musobaqalarda umumiy 70 bal bilan toʻrtinchi pogʻonaga koʻtarilishi misol boʻla oladi. Asosan Yakkalik bahslarda faol ishtirok etgan, lekin jamoaviy musobaqalarda medalli pogʻonalarga koʻtarilgan.
Mozortepa (Navoiy viloyati, Xatirchi tumani)
Mozortepa — Oʻzbekistondagi madaniy meʼros obyekti. Arxeologiya yodgorligi. Obyekt davri: Aniqlanmagan. Navoiy viloyatining Xatirchi tumanida joylashgan. Obyekt manzili: „Fidokor“ MFY. Koʻchmas mulkka boʻlgan huquq: Davlat mulki. Navoiy viloyati madaniy meros boshqarmasi operativ boshqaruv huquqi asosida.. Oʻzbekiston Respublikasi Vazirlar Mahkamasining qarori bilan 2019-yil 4-oktabrda Moddiy madaniy merosning koʻchmas mulk obyektlari milliy roʻyxatiga kiritilgan — davlat muhofazasiga olingan.
Tarui (Gifu)
right|thumb| Tarui hokimiyat binosi Yaponiyaning Gifu prefekturasining Fuva tumanida joylashgan shaharchadir. 1-dekabr, 2018-yil holatiga koʻra, shaharchada 27439 nafar aholi istiqomat qilgan va aholi zichligi har bir kilometr kvadratga 480 kishidan, 10525 ta xonadondan toʻgʻri kelgan. Shaharchaning umumiy maydoni 57,09 kvadrat kilometrni (22,04 mi²) tashkil etdi.
Demografiyasi
Yapon aholini roʻyxatga olish maʼlumotlariga koʻra, Tarui aholisi 2000-yilda eng yuqori choʻqqiga chiqdi va shundan beri bir oz kamaydi.
Tarixi
Tarui atrofidagi hudud anʼanaviy Mino viloyatining bir qismi edi. Nara davridagi viloyat markazi va provinsiya ibodatxonasi joylashgan hududda koʻplab Jomon davri va Kofun davri qoldiqlari topilgan. Edo davrida Tarui-juku Edoni Kioto bilan bogʻlaydigan Nakasendo shossesida pochta stantsiyasi sifatida gullab-yashnagan. Tarui shahri 1889-yil 1-iyulda zamonaviy munitsipalitetlar tizimining oʻrnatilishi bilan tashkil etilgan. 1891-yilgi Mino-Ovari zilzilasi hududga katta zarar yetkazdi. Tarui 1954-yilda qoʻshni Ivate, Fuchu, Miyashiro, Osa va Ayhara qishloqlarini oʻz ichiga oladi. 1959-yilgi Isevan toʻfoni shaharchaga jiddiy zarar yetkazdi.
Taʼlim tizimi
Taruida shahar hukumati tomonidan boshqariladigan yetti davlat boshlangʻich maktabi va ikkita davlat oʻrta maktabi va Gifu prefekturasi taʼlim kengashi tomonidan boshqariladigan bitta davlat oʻrta maktabi mavjud.
Gulbishche
Gulbishche - podval shiftlari ustidagi perimetri bo'ylab binoni o'rab turgan va, xususan, tashqi tomondan panjurlarni yopish uchun xizmat qiladigan teras yoki galereya. Bu rus yog'och me'morchiligining o'ziga xos elementi.
Gulbishche rus xususiy uyi va ma'badining umumiy tafsiloti edi. Ko'rinishidan, u dastlab Pskovdan keladi, u erda tubsizlik (yog'och bilan qoplangan balkonlar-galereya) 11-asrdayoq turar-joy binolarida ishlatilgan. Keyinchalik ( XVI—XVII -asrlarda ) Shimoliy-Sharqiy Rossiya me'morchiligida keng tarqaldi. 1954-1955-yillardagi qazishmalar shuni ko'rsatdiki, Nerldagi Shafoat cherkovida iskala va mayolika qavatli oq tosh tepalik bor edi.
Akbom
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Akbom (Акбом; Altay: Ak-Boom; Ak-Boom;) — Rossiyaning Oltoy Respublikasidagi Onguday tumanidagi qishloq posyolkasi. 2016-yilda aholi soni 19 kishi edi va bu yerda 1 ta ko'cha bor edi.
Geografiyasi
Oqbom avtomobil yoʻlida Ongudaydan (tuman maʼmuriy markazi) 106km janubi-sharqda joylashgan. Bu yerga, Iodro - eng yaqin qishloq.
Girish Kumar
Girish Kumar (Гириш Кумар 1989-yil 30-yanvar)  — hind kino sanoatida faoliyat olib boruvchi hind aktyori. Kumar oʻzining Bollywooddagi debyutini 2013-yil 19-iyulda chiqqan Shruti Haasan bilan boʻlgan „Ramaiya Vastavaiya“ romantik komediya filmida qildi.
Faoliyati
Kumar Bollywood ishqiy filmi Ramaiya Vastavaiya uchun imzolangan, Prabhu Deva rejissyorligi va uning otasi Kumar S. Taurani tomonidan ishlab chiqarilgan, Tips Industries Limited kompaniyasining boshqaruvchi direktori. Film uchun zarur boʻlgan fizikani shakllantirish uchun Kumar uch yil davomida qatʼiy mashgʻulot va parhez rejimidan oʻtishi kerak edi. Film Prabxu Deva rejisyorligidagi suratga olingan tellegu tilidagi Nuvvostanante Nenoddantana (Oʻgʻirlanmagan kelin 2) filmining hindcha talqinida suratga olingan. Film boy yigit va dehqon qizining sevgisi sadoqati va ishonchi haqida soʻzlovchi filmlarning mashhurlaridan biridir. Bollywood Hungamaʼdan Taran Adarsh oʻzining chiqishi haqida shunday dedi: Girish birinchi marta ishtirok etayotgani uchun baʼzi qoʻpol qirralari bor, lekin haqiqat shundaki, u fotogenik va rigmaroldan ishonch bilan oʻtadi. Hindustan Times gazetasi muxbiri Sarit Rey oʻzining tasvirini unchalik ijobiy baholamadi va „Uning raqsi, afsuski, aktyorligidan biroz qattiqroq“, dedi. Film tanqidchilar tomonidan kam maqtovga sazovor boʻldi va kassada past natijalarga erishdi. 2016-yilda Girish Navneet Kaur Dhillonga qarshi romantik komediya boʻlgan Loveshhuda filmida Gaurav rolini ijro etdi. Film muvaffaqiyatsiz boʻldi. U keyingi paytda qishloqlarda mavjud boʻlgan arxaik amaliyotga bagʻishlangan qisqa metrajli „Garovga zarar“ filmida rol ijro etdi. Film 2018-yil 29-noyabrda namoyish etilgan va ko‘plab kinofestivallarda ham namoishlari boʻlib oʻtdi.
Sgraffito
thumb| Palazzo Massimo Istoriato: Polidoro da Karavaggio va Maturino da Firenze tomonidan [[Rim|Rimdagi soʻnib borayotgan saroy jabhasi, 1523-yil.]] right|thumb| [[Krakov|Krakovdagi uyning jabhasi]] right|thumb| Sgraffito sopol bezaklari, chetidagi jigarrang slipda Sgraffito (koʻplikda sgraffiti) — bu devor bezaklarining texnikasi boʻlib, u namlangan sirtga qarama-qarshi ranglarda boʻyalgan gips qatlamlarini qoʻllash yoki kulolchilikka, pishmagan sopol korpusga ketma-ket ikki qatlamli kontrastli sirni qoʻllash orqali, keyin esa pastki qatlam qismlarini ochish uchun har ikkala holatda tirnalgan.
Etimologiya
Sgraffito soʻzi italyan tilidan olingan boʻlib, graffiare („chizmoq“) soʻzidan kelib chiqqan.
Tarixi
Devorlardagi sgraffito klassik davrlardan beri Yevropada ishlatilgan. U 15—16-asrlarda Italiyada ommalashgan va uni Afrika sanʼatida uchratish mumkin. Ushbu uslublar bezak bezaklari bilan birgalikda devorlarning ustun boʻyashiga muqobil boʻldi.
Sgraffito Italiya Uygʻonish davrida muhim rol oʻynadi, Rafaelning ikkita ustaxonasi Polidoro da Karavadjio va uning sherigi Maturino da Firenze, Rim va boshqa shaharlardagi saroy jabhalarini boʻyash boʻyicha yetakchi mutaxassislar shu uslubdan foydalangan. Ularning ishlarining aksariyati endi yoʻqolib ketdi. XVI asrda ushbu texnika Uygʻonish davrining usta quruvchilari tomonidan Germaniyaga olib kelingan va ishtiyoq bilan qabul qilingan. Oddiy mahalliy sanʼat sifatida, sgraffitoning eski namunalarini Vetterau va Marburgning keng atrofida topish mumkin. Germaniyada texnika Bavariyada eng koʻp ustunlik qiladi.
Kataloniyada sgraffito 20-asrning boshlarida Noucentista neo-klassik meʼmorlari tomonidan amalga oshirilgan va fasadni bezashda takroriy uslubga aylandi.
Sgraffitoning yana bir qoʻllanilishi uning soddalashtirilgan rasm texnikasida koʻrinadi. Boʻyoqning bir qatlami tuval yoki qogʻoz varagʻida quritilishi uchun qoldiriladi. Birinchi qatlamning tepasida boshqa rangdagi boshqa palto boʻyalgan. Keyin rassom palitra pichogʻi yoki moyli tayoq yordamida dizaynni chizib, birinchi boʻyoq rangidagi tasvirni qoldiradi. Bunga birinchi qatlam uchun moyli pastellar va yuqori qatlam uchun qora siyoh yordamida ham erishish mumkin. Baʼzan boʻyoqning birinchi qatlami kerak emas va hoʻl palto orqaga surilgan tuvalni ochib beradi.
Shisha yasashda sgraffito shisha tagida mayda kukunli qora shisha bilan tasvir yaratishni anglatadi. Sgraffito — ayirish usuli; yorugʻlik joylari kukunli oynani qirib tashlash orqali hosil boʻladi, qorongʻi joylar esa kukun qoziqlarini qoʻshish orqali hosil boʻladi. Kukunli shisha turli xil asboblar bilan manipulyatsiya qilinadi.
Modern
Fasadlardagi grafik ishlarning namunalari 1890-yildan 1915-yilgacha Sanʼat va hunarmandchilik harakati, Vena boʻlinishi va ayniqsa Belgiya va Fransiyada Modern harakatining kuchayishi kontekstida qayta tiklanishni koʻrsatdi.
Ingliz rassomi Xeyvud Samner texnikaning bu davrdagi kashshofi sifatida aniqlangan, masalan, uning 1892-yilda Sanberi, Surreydagi Avliyo Meri cherkovidagi ishi. Sumnerning ishi oʻz- oʻzidan sgraffito, tirnalgan gips bunga misol boʻla oladi.
Boshqa misollarga quyidagilar kiradi: