Janubiy_Koreyada_taʼlim
Taʼlim tarixi
Konfutsiy merosiga ega boʻlgan boshqa Sharqiy Osiyo mamlakatlari singari, Janubiy Koreya ham rasmiy taʼlim tizimining uzoq tarixiga ega. Hukumat tomonidan qoʻllab-quvvatlanadigan boshlangʻich taʼlim tizimi mavjud emasligiga qaramay, hukumat Xoseon sulolasi davrida Seul va viloyatlarda maktablar tizimini oʻrnatdi. Bunday maktablar taqdim etilgan taʼlim sifatida baʼzi kamchiliklarni boshdan kechirdilar va XVI asrda ular muhim ahamiyatga ega boʻlgan akademiyalar — „sovonlar“, Neo-Konfutsiy uygʻonish markazlari bilan almashtirildi. Ham xususiy, ham davlat maktablari talabalari harbiy xizmatdan ozod qilindi va bugungi kunda talabalar foydalanadigan ijtimoiy imtiyozlardan foydalanishdi. Va ikkinchisi singari, ular siyosatda ishtirok etishdi. Oliy maʼlumot poytaxtda Konfutsiy Milliy universiteti Songyungvan dehakke (성균관대학교) tomonidan berilgan. U erga yiliga 200 talaba kirishi mumkin edi, ular fuqarolik majburiyatlarining eng past imtihonidan oldin va keyingi imtihonlarga tayyor edilar. XIX asr oxiri-XX asr boshlarida koreyslarning oʻzlari va nasroniy missionerlari tomonidan xususiy maktablar tashkil etildi. Ikkinchisining roli ayniqsa muhimdir, chunki ular ayollarning taʼlim olishini targʻib qildilar va Gʻarbning ijtimoiy va siyosiy gʻoyalarini tarqatdilar. 1910-yildan keyingi yapon taʼlim siyosati Koreyani itoatkor mustamlakaga aylantirishga qaratilgan edi, shuning uchun asosan texnik koʻnikmalarni rivojlantiradigan mavzular oʻqitildi. 1923-yilda Seulda Tokio Imperial universitetiga oʻxshash davlat universiteti ochildi. Koreys va yapon talabalarining qatʼiy nisbati mos ravishda 40 va 60 foizni tashkil etdi. 1945-yilda AQSh qoʻshinlari tomonidan Janubiy Koreyani bosib olish paytida Amerika qiyofasida va oʻxshashida taʼlim tizimi oʻrnatildi: olti yillik boshlangʻich maktab, olti yillik kichik va oʻrta maktab va toʻrt yillik oliy maktab. 9-sinfgacha boʻlgan taʼlim majburiy edi. Li Seung man rejimi ostida 1948-yildan keyin resurslarning etishmasligi tufayli ushbu islohotlarning aksariyati bekor qilindi: qoʻshma taʼlim faqat boshlangʻich maktabda saqlanib qoldi va faqat 6-sinfgacha boʻlgan taʼlim majburiy boʻlib qoldi. 1990-yildagi islohotlar asosan Amerika istilosi davrida oʻrnatilgan tartibni tikladi. Li va Park Jung Xi davrida taʼlimni nazorat qilish mahalliy maktablardan Davlat taʼlim vazirligiga oʻtdi. 1980-yillarning oxirida vazirlik maktablarni maʼmuriy boshqarish, resurslarni taqsimlash, kirish kvotalarini belgilash, maktablar va oʻqituvchilarni sertifikatlash, oʻquv dasturini ishlab chiqish va boshqalar uchun javobgar edi. Koʻpchilik Janubiy Koreyaning iqtisodiyot va texnologiyadagi yutuqlari „inson resursiga“ mohirona sarmoya kiritishning natijasi ekanligiga qoʻshiladilar. Konfutsiy davridan beri saqlanib kelinayotgan bilimli odamga anʼanaviy ijtimoiy hurmat bugungi kungacha saqlanib qolgan va bugungi kunda olimlar va turli texnik kasb egalari ham undan foydalanmoqdalar. 1960-yillardan beri mamlakatni boshqarish imkoniyatiga ega boʻlgan yuqori maʼlumotli texnokratlar va iqtisodchilar iqtisodiy rivojlanishdagi sakrashni deyarli oʻzlariga bogʻlashlari mumkin. Ilmiy kasblar 1980-yillardan beri Janubiy Koreyada eng obroʻli hisoblanadi. Janubiy Koreya milliy taʼlim dasturining yutuqlari statistik jihatdan tasdiqlangan. 1945-yilda fuqarolarning 22 foizi savodli edi; 1970-yilga kelib — 87,6%, 1980-yillarning oxirida-93%. Janubiy koreyalik talabalar matematika va aniq fanlar boʻyicha xalqaro musobaqalarda yaxshi natijalarga erishmoqdalar. Faqatgina boshlangʻich taʼlim (6-sinfgacha) majburiy boʻlgan boʻlsada, taʼlimning yuqori darajalaridagi oʻquvchilarning ulushi rivojlangan mamlakatlarda, shu jumladan Yaponiyada ham shunga oʻxshash koʻrsatkichlar bilan taqqoslandi. Taxminan 4,8 million oʻquvchi 1985-yilda boshlangʻich maktabga oʻqishga kirgan. Oʻsha paytda ikkinchi darajali maktabda majburiy boʻlmagan taʼlimni davom ettirganlarning ulushi 99% dan oshdi. Talabalarning taxminan 34% universitetlarda imtihonlarni topshirdilar, bu Yaponiya koʻrsatkichlari bilan taqqoslanadi (30%) va Britaniya reytingidan yuqori (20%).Taʼlim ehtiyojlari uchun davlat xarajatlari juda taʼsirli. 1975 yilda ular 220 milliard vonni tashkil etdi, bu YIMning 2,2 foiziga yoki umumiy byudjetning 13,9 foiziga toʻgʻri keladi. Va 1986 yilda bu allaqachon 3,76 trillion von yoki YIMning 4,5 foizi va byudjetning 27,3 foizi edi.