cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hamid Olimjon va Zulfiya muzeyi
Shuningdek, muzeyda Hamid Olimjon va Zulfiyaxonim yozgan sheʼrlarini bir-birlariga oʻqib berayotgani tasvirlangan haykal ham qad rostlagan.
Zulfiyaxonimga mo'ljallangan xonalarda uning sur'atlari, mukofotlari, jumladan, Ukraina, Bolgariya, Qozogʻiston dan olgan orden va medal lar, 1999 - yil Birinchi Prezidentimiz Islom Karimov tomonidan taqdim etilgan «Doʻstlik» ordeni ham bor.
Zulfiya 1965- yili Oʻzbekiston Respublikasi xalq shoirasi, 1968- yili Javoharlaʼl Neru, 1970 -yili Hamza nomidagi Oʻzbekiston Davlat mukofoti, 1971- yili Xalqaro Nilufar mukofotiga, 1977- yili Bolgariyaning «Kirill va Mefodiy» ordeniga, xususan, 1984 -yili shoiralar ichida birinchi boʻlib "Mehnat qahramoni" unvoniga ega boʻlgan.
Ushbu muzeyda Hamid Olimjon va Zulfiya muxlislari tomonidan taqdim etilgan buyumlar, kiyim-kechaklar va esdalik sovgʻalari saqlanadi.
Danilo Arbilla
Danilo Arbilla (1943-yilda Casupada tug'ilgan) - urugvaylik jurnalist va tadbirkor. U 1992-yilda Maria Moors Cabot mukofotiga sazovor bo'lgan Inter American Press Association sobiq prezidenti edi.
Zeus (zararli dastur)
Zeus, ZeuS yoki Zbot — Microsoft Windows operatsion tizimlarida ishlaydigan troyan oti zararli dasturlari toʻplamidagi eng kuchli tahdidchi virusli algoritmli dasturlardan biri. Ushbu virusli dastur koʻplab zararli va jinoiy vazifalarni bajarish uchun ishlatilishi mumkin. Jumladan, u bilan koʻpincha man-in-the-brauzer tugmachalarini bosish orqali bank maʼlumotlarini oʻgʻirlash uchun ishlatilinadi. Bundan tashqari, uning yana bir asosiy vaziasi CryptoLocker ransomware dasturini oʻrnatish uchun asosiy koʻmak berishdir.
Aniqlash
Zeusni hatto eng soʻnggi antivirus va boshqa xavfsizlik dasturlari bilan ham aniqlash juda qiyin ish. Chunki u maxsus usullardan foydalangan holda oʻzini yashira oladi. Zeus zararli dasturi Internetdagi eng katta botnetga aylanganining asosiy sababi aynan oʻzini yashira olish qobilyati deya hisoblanmoqda. Damballa hisob-kitoblariga koʻra, zararli dastur 2009-yilda AQShda 3,6 million shaxsiy kompyuterni zararlagan. Xavfsizlik boʻyicha ekspertlar internet foydalanuvchilarga elektron pochta yoki veb-saytlardagi shubhali havolalarni bosmaslik va antivirus himoyasini yangilab turishni oʻrganish uchun treninglarda qatnashishni maslahat berishmoqda. Antivirus dasturi infektsiyani ishonchli tarzda oldini olishga daʼvo qilmaydi. Masalan, Symantec brauzer himoyasi „baʼzi infektsiya urinishlari“ ning oldini olishi mumkinligini taʼkidlaydi.
FBR chora-tadbilari
Soʻngra, xakerlar ushbu maʼlumotlardan jabrlanuvchilarning bank hisoblarini egallab olish va bir vaqtning oʻzida minglab dollarlarni ruxsatsiz oʻtkazib olish uchun foydalananishadi. Koʻpincha pul xachirlari tarmogʻi tomonidan boshqariladigan boshqa hisoblarga komissiya toʻlash orqali mablagʻlarni yoʻnaltirgan. Koʻpgina AQSh pul xachirlari chet eldan yollangan. Ular soxta hujjatlar va soxta nomlar yordamida bank hisob raqamlarini yaratishgan. Pul hisoblarga tushgach, xachirlar uni Sharqiy Yevropadagi boshliqlariga qaytarib berishadi yoki naqd pulga aylantirib, mamlakatdan yashirincha olib chiqib ketishardi.
2013-yilda Bx1 onlayn nomi bilan tanilgan Hamza Bendellaj Tailandda hibsga olinadi va AQShga deportatsiya qilinadi. Dastlabki maʼlumotlarga koʻra, u ZeuS asoschisi boʻlgan. U SpyEye (funktsional jihatdan ZeuS ga oʻxshash bot) botnetlarini boshqarishda ayblangan va ZeuS botnetlarini boshqarishda ham gumon qilingan. U bir nechta kompyuter firibgarligi va turli xil koʻrinishdagi suiisteʼmollikchilikda ayblangan. Sud hujjatlarida 2009-yildan 2011-yilgacha Bendellaj va boshqalar "Internetda SpyEye virusining turli versiyalari va uning tarkibiy qismlarini ishlab chiqish, sotish va kiber jinoyatchilarga qurbonlarning shaxsiy va moliyaviy maʼlumotlarini olishning moslashtirilgan usullarini oʻz ichiga olgan holda xaridlarini moslashtirishga ruxsat berishda aybdor deb topilishadi.Shuningdek, Bendellaj kiber va boshqa jinoyatlarga bagʻishlangan Internet forumlarida SpyEye-ni reklama qilgani va Buyruqlar va Boshqaruv serverlarini boshqargani daʼvo qilingan . Jorjiyadagi toʻlovlar faqat SpyEye-ga tegishli, chunki SpyEye botnet-nazorat serveri Atlantada joylashgan boʻlgan.
Soxta nafaqaga chiqish
2010-yil soʻngida bir qator Internet xavfsizligi kompaniyalari, shu jumladan McAfee va Internet Identity Zeus yaratuvchisi isteʼfoga chiqqanini va Zeusni sotish uchun manba kodi va huquqlarini oʻzining eng katta raqobatchisi, SpyEye troyanini yaratuvchisiga berganligini daʼvo qilishadi. Biroq, oʻsha ekspertlar nafaqaga chiqish hiyla ekanligi va dasturchidan yangi fokuslar bilan qaytishini kutishgan.
Kommunistik akademiya
Kommunistik akademiya (Sokr. Komakademiya)-oliy o'quv yurti, shuningdek RSFSR va SSSR ilmiy-tadqiqot instituti. Falsafa, tarix, adabiyot, san'at va tilning ilmiy institutlari, sovet qurilishi va huquqi, jahon iqtisodiyoti va jahon siyosati, iqtisodiyot, agrar, tabiiy fanlar institutlari, shu jumladan K. A. Timiryazev nomidagi Biologiya instituti, bir qator bo'limlar, komissiyalar va jamiyatlar (shu jumladan marksistlar biologlari jamiyati, marksistlar-shifokorlar-Leninistlar, marksistlar matematiklari). 1918-1936-yillarda.
U Moskvaning Volxonka ko'chasi, 14-uyda joylashgan bo'lib, u erda Pushkin muzeyining bo'limlaridan biri joylashgan. Pushkin - XIX-XX asrlar Evropa va Amerika san'ati galereyasi.
Tarixi
U RSFSR Umumrossiya Markaziy Ijroiya Qo'mitasining 1918-yil 25-iyundagi farmoni bilan Moskvada Sotsialistik Ijtimoiy fanlar akademiyasi sifatida tashkil etilgan va 1918-yil 1-oktabrda talabalar uchun ochilgan. 1919-yil 15-aprelda Sotsialistik Akademiya, 1924-yil 17-aprelda esa Kommunistik Akademiya deb nomlandi.
1918-yil 2-oktabrda Butunrossiya Markaziy Ijroiya Qo'mitasining qarori bilan Sotsialistik Akademiyada kutubxona tashkil etildi uning negizida 1969-yilda Rossiya Fanlar akademiyasining Ijtimoiy fanlar bo'yicha ilmiy axborot instituti tashkil etildi.
Sotsialistik Ijtimoiy fanlar akademiyasi sotsialistik fikrning jahon markazi sifatida yaratilgan. Sovet yetakchilari (Trotskiy, Zinovyev, Kamenev, Buxarin, Bonch-Bruevich, Krupskaya, Kollontay, Lunacharskiy) bilan bir qatorda yirik xorijiy marksistlar K. Liebknext, R. Lyuksemburg, F. Mehring va boshqalar (1919, Karlskiy, Karlskiy, Kautda). Fridrix Adler va bir qator so'l sotsialistik-inqilobchilar u erdan chiqarib yuborildi). M. N. Pokrovskiy Akademiyaning raisi bo'ldi. Ushbu muassasa tuzilmasi ikkita bo'limni o'z ichiga oldi: o'quv va o'quv va ilmiy va akademik; birinchi bo'lib birinchi aniq ustunlik qildi, 1919-yil boshiga kelib tinglovchilar soni uch mingga yaqinlashdi. Fuqarolar urushining boshlanishi bu faoliyatning cheklanishiga olib keldi. Sotsialistik Akademiya fuqarolar urushi tugaganidan keyin faol ish boshladi, asta-sekin ilmiy muassasaga aylandi.
1922-yildan beri akademiya "Sotsialistik Akademiyaning xabarnomasi" jurnalini nashr etmoqda, 1924-yilda akademiyaning o'zi bilan bir vaqtda " Kommunistik Akademiyaning Axborotnomasi " deb o'zgartirildi, uning oxirgi soni 1935-yil sentabrda chiqdi.
1925-yilda SSSR Xalq Komissarlari Soveti "Ilmiy ishlar uchun Lenin mukofotini ta'sis etish to'g'risida" qaror qabul qildi. Har yili mukofotlarni topshirishni Kommunistik Akademiyada tashkil etilgan Lenin mukofotlari bo'yicha maxsus komissiya amalga oshirish buyurildi. Bu mukofotlar 1926-1934-yillarda berilgan.
SSSR Markaziy saylov komissiyasi Prezidiumining 1926-yil 19-martdagi qarori bilan Kommunistik akademiya SSSR Markaziy saylov komissiyasiga topshirildi. Kommunistik akademiyaning yangi nizomi SSSR Markaziy qo'mitasi tomonidan 26-noyabr 1926-yil tasdiqlandi. Nizom akademiyaning ijtimoiy fanlar va tabiatshunoslik, shuningdek marksizm-leninizm g'oyalari asosida sotsialistik qurilish masalalarini o'rganish va rivojlantirishga qaratilgan oliy Butunittifoq ilmiy muassasa sifatida mavqeini mustahkamladi.
1929-1930-yillarda Kommunistik Akademiya qayta tashkil etildi, uning tarkibiga Rossiya ijtimoiy fanlar ilmiy-tadqiqot institutlari uyushmasi (RANION) institutlari kiritildi. Falsafiy seksiyaning Ilmiy falsafa instituti (RANION) bilan birlashishi asosida 1929-yilda Kommunistik Akademiyaning Falsafa instituti tashkil topdi. Xuddi shu yili Kommunistik akademiyaning Leningrad filiali tashkil etildi.
1932-yilda Pokrovskiy vafotidan keyin M.A.Savelyev Kommunistik Akademiya Prezidiumi raisi boʻldi. 1932-yilning birinchi yarmida tabiatshunoslik profilidagi barcha muassasalar Kommunistik Akademiyadan chiqdi va Tabiatshunoslik institutlari uyushmasi tugatildi.
Farmon SSSR Xalq Komissarlari Kengashi va Butunittifoq Bolsheviklar Kommunistik partiyasi Markaziy Komitetining 1936-yil 7-fevraldagi "Kommunistik akademiyani tugatish va uning muassasalari va muassasalarini Fanlar akademiyasiga o'tkazish to'g'risida" SSSR Fanlar akademiyasi va Kommunistik akademiyaning parallel mavjudligi nomaqbul deb topildi, Kommunistik akademiya institutlari SSSR Fanlar akademiyasiga o'tkazildi.
Tuzilishi
Kommunistik Akademiyaning tuzilishi bir necha bor o'zgardi. 1931-yilda Kommunistik akademiya tarkibiga 9 ta alohida institut, tabiiy fanlar uyushmasi, 9 ta ilmiy jurnal va 16 ta marksistik jamiyatlar kirdi. 1934-yil boshiga kelib, Kommunistik Akademiya tizimiga quyidagi muassasalar kiritildi:
Shuningdek, marksistik tarixchilar jamiyati, marksistik agrar jamiyati, marksistik-davlat arboblari jamiyati va boshqalar faoliyat yuritgan. Prezidium qoshida Bosh akademik kutubxona faoliyat yuritgan.
Jurnallar
Kommunistik Akademiya va uning institutlari quyidagi jurnallarni nashr etdilar:
Belgiya Olimpiada oʻyinlarida
Belgiya 1900-yilgi o'yinlarda birinchi marta paydo bo'lganidan keyin Olimpiya o'yinlarining aksariyat nashrlarida qatnashgan. Mamlakat 1920-yilda Antverpendagi yozgi Olimpiya o'yinlariga mezbonlik qilgan.
Abbas Sayar
Abbas Sayar (Abbas Sayar) — turk yozuvchi, romannavis, jurnalist, rassom va shoiri.
Hayoti
Adib 1923-yil 21-martda Yozgatda tugʻilgan. 1941-yilda Yozgat oʻrta maktabini tamomlab, 1945-yilda turmush qurgan va Istanbulga joylashgan. Istanbul universitetining turk tili va adabiyoti boʻlimida turkologiyadan toʻrt yil oʻqigan, ammo taʼlimni toʻxtatib, Yozgatga qaytgan. Bir muddat dehqonchilik bilan shugʻullangan. Abbas Istanbulga qaytib bosmaxona tashkil etdi. 1953-yilda ona shahri Yozgatga qaytib kelib, Istanbuldagi bosmaxonasida har 15 kunda bir marta nashr etayotgan gazetasini Yozgatda chiqarishni davom ettiradi va shu tariqa shaharning birinchi mahalliy gazetasi „Bozlak“ ommaga nashr etila boshlanadi. Yozgatda chop etilayotgan „Bozok“ va „Ileri“ gazetalarida Abbasning turli maqolalari chiqdi. U qisqa vaqtga boʻlsa ham siyosatga qiziqish bildirdi va Yozgat Demokratik partiyasi tashabbuskor qoʻmitasining asoschilaridan biriga aylandi. Biroq uning siyosatga boʻlgan qiziqishi koʻpga choʻzilmadi.
1989-yil 11-iyulda Ayvalik litseyi adabiyot oʻqituvchisi Hanife Ender Sayar bilan ikkinchi marta turmush qurganidan soʻng Balıkesirning Ayvalik shahriga joylashdi. U adabiyotdan tashqari naqqoshlik sanʼati bilan ham shugʻullangan. 1990-yillarda Anqara, Antaliya, Ayvalik va Izmirda koʻrgazmalar oʻtkazgan. 1999-yil 4-avgustda yotogʻida uxlab yotganida miyasiga qon quyilgan Sayarning ahvoli yarim tunga yaqin yomonlashgan va Izmir tibbiyot fakultetiga davolanishga yotqizilgan. Adil 1999-yil 12-avgust kuni Izmir tibbiyot fakultetida 76 yoshida vafot etgan. Qabri ona shahri Yozgatdagi Çatak qabristonida joylashgan.
Abbas Sayarning oʻgʻli bor. Yozgat shahridagi bir koʻchaga uning nomi berilgan.
Ijodi
U koʻp sheʼr yozgan boʻlib, jami 6 ta sheʼriy kitobi nashr etilgan. Bu kitoblar bugungi kunda maʼlum emas, chunki ular juda tor doiradan tashqariga chiqmagan. Biroq uning ilgari nashr etilgan barcha sheʼrlari 1992-yilda jamlanib, "Boşluğa Takılan Ses" nomi bilan kitob holida nashr etilgan. 1999-yilda vafotidan keyin jamlangan sheʼrlari „Şiirler“ nomi bilan nashr etilgan.
U 1950-yillarda roman janriga oʻtdi. U oʻzining ilk romani „Yılkı At“ni yozganidan taxminan oʻn-oʻn besh yil oʻtib, 1970-yilda nashr ettirdi. Yovvoyi tabiatda qolib ketgan otning omon qolish uchun kurashini aks ettiruvchi, qishloq odamlarining qashshoqlik va nochorligini fonda aks ettiruvchi roman asosida keyinchalik kino ham suratga olingan.
Belgiya Olimpiada oʻyinlarida
Belgiya 1900-yilda birinchi ot sporti musobaqalarida qatnashib, beshta musobaqaning uchtasida oltin medalni qo'lga kiritdi.
Belgiyaning 1900-yilgi Olimpiadadagi debyutiga besh nafar qilichbozlik kiritildi, ulardan biri finalga chiqdi, ammo medal ololmadi.
Belgiya mezbon davlat sifatida 1920-yilda Olimpiadada debyut qilgan. Ular bronza medalini qoʻlga kiritdi. Ularning eng yaxshi natijasi 2020-yilgi oltin medal bo'ldi.
Belgiyaning 1900-yilgi Olimpiadadagi debyutiga erkaklar futbol jamoasi kirdi, u hozirda bronza medali sohibi sifatida tan olingan. Jamoaning keyingi chiqishi 1920-yilgi o'yinlar mezboni bo'lib, unda belgiyalik erkaklar oltin medalni qo'lga kiritdilar. Belgiya keyingi ikkita o'yinda (1924 va 1928) yana ishtirok etdi, ammo keyin 2008-yilgacha yana paydo bo'lmadi. O'sha yili Belgiya yarim finalga chiqdi, ammo keyin ikki marta yutqazib, to'rtinchi o'rinni egalladi.
Belgiya ayollar futboli bo'yicha Olimpiada o'yinlarida ishtirok etmadi.
Belgiyaning 1900-yilgi Olimpiadadagi debyutiga erkaklar o'rtasidagi ko'pkurashda ikkita gimnastikachi qatnashgan.
Alex Graham (producer)
Alex Graham (Aleks Grem) — 1953-yilda tugʻilgan shotlandiyalik televizion produser va jurnalist.
Glazgoda (Shotlandiya) tugʻilgan Alex Graham sobiq Hamilton akademiyasi maktabida va Glazgo universitetida tahsil olgan, soʻngra 1978-yilda London City universitetining jurnalistika boʻyicha diplomini olgan. 1976-yilda Glazgo universitetida oʻqib yurgan chogʻida u davlat xarajatlarini qisqartirishning universitet talabalariga taʼsirini koʻrsatuvchi „So you think you know about the cuts“ nomli filmida hamkorlik qilgan.
Bradford Telegraph va Argus va The Sunday Times gazetalarida jurnalist sifatida ishlagan. Graham 1979-yilda London Weekend televideniesi jamoasiga qoʻshildi va u 1983-yilda Diverse Productions ga ishga oʻtdi. Channel 4 ning „Diverse Reports“ va „The Media Show“ kabi dolzarb masalalar seriyasining muharriri boʻldi. 1987-yilda Wall to Wall Television Ltd. teledasturlarini ishlab chiqarish kompaniyasini tashkil etgan Graham oʻshandan beri koʻplab mashhur dasturlarni yaratish va ishlab chiqarish bilan shugʻullanadi, jumladan, The 1900 House; The 1940s House; A Rather English Marriage; Who Do You Think You Are va New Tricks.
Wall to Wall savdo jurnali Real Screen tomonidan dunyodagi eng yaxshi yettita mustaqil produserdan biri deb topildi va koʻplab mukofotlarga sazovor boʻldi, jumladan, BAFTA; Emmi; Qirollik televideniye jamiyati va Peabody mukofotlari va 2009-yilda oʻzining birinchi hujjatli filmi „Man on Wire“ uchun Oskarni qoʻlga kiritdi. 2007-yilda Wall to Wall Shed Media Group plc tarkibiga kirdi, uning boshqaruv aʼzosi Alex Graham eng yirik aktsiyadorlardan biri hisoblanadi. Shuningdek, u Sheffild xalqaro hujjatli filmlar festivali boshqaruvi aʼzosiva Kino va televideniye uchun produserlar jamiyatining (PACT) sobiq raisi, hozirda uning homiylar guruhining aʼzosi.
Alex Graham — Qirollik televideniye jamiyati va Qirollik sanʼat jamiyati aʼzosi, Bornmut universiteti Media maktabining tashriflar boʻyicha xodimi. 2016-yil sentabr oyida Graham Guardian Media guruhini boshqaradigan Scott Trust raisi etib tayinlandi va yil oxirida Dame Liz Forganning oʻrnini egallaydi.
Camajuani
Camajuaní Kubaning Villa Klara provinsiyasida joylashgan munisipalitetdir.
Tarixi
left|thumb| Eski vokzal 1819-yilda Kaibarien yaqinida Tesiskoda joylashgan eski port oʻrniga yangi port qurish toʻgʻrisida qaror qabul qilindi. Oʻsha paytdan boshlab koʻchmanchilar atrofda yangi qishloq yaratdilar. 1832-yilda yangi Kaibarien shahrining loyihalari taqdim etildi. Nihoyat 1841-yilda bu shaharga asos solingan. 1864-yilda Kamajuani vodiysidan shakarni Kaybaryenga olib kelish uchun temir yoʻlni kengaytirish rejalashtirilgan va temir yoʻl stantsiyasi yaqinida yangi aholi punkti boshlangan. Bu Kamajuani qishlogʻining boshlangʻich nuqtasi va tugʻilishi.
1871-yil 1-yanvarda Kamajuani „villa“ deb eʼlon qilindi va 1879-yil 1-avgustda shahar hokimiyati tashkil etildi. Villaning birinchi meri Hipolito Eskobar Martelo edi.
Geografiyasi
left|thumb| Kamajuani vodiysi Camajuani vodiyda joylashgan boʻlib, qadimgi oraliq bilan oʻralgan. Bu shahar asosan tekislikda joylashgan. Xuddi shu nom bilan Kamajuani daryosi shahar yaqinidan oʻtadi hamda Sagua la Chika daryosi ham mintaqadan oʻtadi. Shahar unumdorligida muhim rol oʻynaydi. left|thumb| Camajuanidagi mashhur kengashlar xaritasi Munitsipalitet 13 consejos popularesga (yaʼni „ommaviy kengashlar“) boʻlingan: asosiy shahar Kamajuani (shahar oʻrni, C. I va C. II ga boʻlingan) va Aguada de Moya, Xose Mariya Peres, La Kvinta qishloqlari., Luis Arcos Bergnes (yoki Carmita), Sabana,Sagua la Chica, San-Antonio de las Vueltas (yoki Vueltas), Taguayabón, Vega Alta, Batalla de Santa Clara va Vega de Palma.
Iqtisodiyoti
right|thumb| Kamajuanidan oʻtayotgan shakarqamish yuk mashinasi right|thumb| Kamajuanining " [[Prado " prospekti]] Asosiy iqtisodiy faoliyat tabiatan qishloq xoʻjaligi, shakarqamish hamda yuqori sifatli tamaki mahsulaotlari asosiy boʻlgan.
Nordwalde
Nordwalde Germaniyaning Shimoliy Reyn — Vestfaliya yerida joylashgan kommunadir. Ushbu kommuna Штайнфурт tumani tarkibiga kiradi. Maydoni — 5, km2. 9373 nafar aholi istiqomat qiladi (2010).
Hududi
Nordwaldening hududi km2dir. Dengiz sathidan oʻrtacha m balandlikda joylashgan.
Armen Bagdasarov
Armen Yurevich Bagdasarov (1972-yil 31-iyulda Ozarbayjon SSR, Kirovobod shahrida tugʻilgan) — taniqli oʻzbek dzyudochisi va dzyudo boʻyicha murabbiy. 2005-2016-yillarda Oʻzbekiston dzyudo federasiyasi prezidenti. Armen Bagdasarovning afsonaviy xizmati shundaki, u mustaqil Oʻzbekiston tarixida mamlakatga yozgi Olimpiya oʻyinlari medalini qoʻlga kiritgan birinchi sportchi hisoblanadi. 2007-2021-yillarda Xalqaro dzyudo federasiyasi (IJF) sport direktori, 2021-yilda Xalqaro dzyudo federasiyasi Referi direktori,  2017-yilda esa 8 dan (DAN) bilan taqdirlangan.
Tarjimai hol
1990-1992-yillarda Yoshlar oʻrtasida SSSR chempionati birinchi gʻolibi. 1992-yilda 20 yoshgacha boʻlgan oʻsmirlar oʻrtasidagi Yevropa chempionati birinchi bronza medali sovrindori boʻlgan. 1993-2001-yillarda Armen Bagdasarov dzyudo boʻyicha Oʻzbekiston terma jamoasi tarkibiga kiritilgan. Uning sport faoliyatidagi choʻqqisi 1996-yilga toʻgʻri kelib,  Osiyo chempioni boʻlgan va Atlantadagi Olimpiya oʻyinlarining kumush medalini qoʻlga kiritgan. Bagdasarov 1998-yilda ham Osiyo oʻyinlarining kumush medali sohibi boʻldi, 1999-yilda esa yana Osiyo chempionatida qoʻli baland kelib, Oʻzbekiston mustaqilligining oʻn yilligi bilan markalar seriyasi chiqarildi, ulardan biri Armen Bagdasarovning sport yutuqlariga bagʻishlangan.
Bagdasarov Armen Yuriyevichning murabbiylari Oʻzbekistonda xizmat koʻrsatgan murabbiy Pyatayev Vladimir Evgeniyevich va Morduxayev Isaak Ilichlar edi.
2001-yilda Armen Bagdasarov sportdagi faoliyatini yakunlab, dastlab dzyudo boʻyicha Oʻzbekiston terma jamoasi bosh murabbiyi, 2005-yilda esa ushbu sport turining milliy federasiyasini boshqargan. Shu bilan bir qatorda sportning jangovar turlari boʻyicha Respublika oliy sport mahorati direktori ham sanaladi. 2007-yilda Xalqaro dzyudo federasiyasi (IJF) sport direktori etib saylanadi. 2021-yilda Xalqaro dzyudo federasiyasi (IJF) hakami direktori lavozimiga tayinlanadi.
Emilio Pucci
Don Emilio Pucci, Marchese di Barsento ( italyancha talaffuzi: [eˈmiːljo ˈputtʃi]; 1914-yil 20-noyabr — 1992-yil 29-noyabr) italiyalik aristokrat, modelyer va siyosatchi edi. U va shu nomli kompaniyasi ranglar kaleydoskopidagi geometrik nashrlar bilan sinonimdir.
Hayoti
Pucci 1914-yilda Neapolda Florensiyaning eng qadimgi zodagon oilalaridan birida tugʻilgan va umrining koʻp qismini Florensiyadagi Pucci saroyida yashab, ishlagan. U suzish, changʻida uchish, tennis oʻynash va mashinalarda poyga qilish bilan shugʻullanadigan kuchli sportchi edi.
17 yoshida Pucci 1932-yilgi qishki Olimpiya oʻyinlarida Italiya terma jamoasi tarkibida New Yorkning Lake Placid shahriga sayohat qildi, ammo u musobaqalarda qatnashmadi. Milan universitetida ikki yillik taʼlimdan soʻng u Jorjiyaning Afina shahridagi Jorjiya universitetida qishloq xoʻjaligi boʻyicha tahsil oldi va u yerda Demosteniya adabiy jamiyatiga aʼzo boʻldi. 1935-yilda unga Oregon shtatidagi Reed kollejiga toʻliq stipendiya berildi, evaziga kollej changʻi jamoasiga aʼzo boʻldi. U 1937-yilda Reed kollejida ijtimoiy fanlar boʻyicha magistr darajasini oldi va oʻsha yili Florensiya universitetida siyosatshunoslik boʻyicha doktorlik (laureat) bilan taqdirlandi.
Ikkinchi jahon urushi
1938-yilda Pucci Italiya havo kuchlariga qoʻshildi va Ikkinchi jahon urushi paytida SM.79 torpedo bombardimoni uchuvchisi boʻlib xizmat qildi, kapitan darajasiga koʻtarildi va jasorat uchun ordenlar oldi. Urush paytida u Benito Mussolinining toʻngʻich qizi Eddaning ishonchli vakiliga aylandi va uning eri, Mussolinining sobiq tashqi ishlar vaziri graf Galeazzo Cianoning hayotini saqlab qolish rejasida muhim rol oʻynadi. 1943-yilda Mussolini hokimiyatdan chetlatildi.
Adolf Gitler sxemaga veto qoʻyganidan soʻng, Pucci 1944-yil 9-yanvarda Eddani Shveysariya chegarasiga olib bordi va uning qochishini taʼminladi. Ketishdan oldin Edda Gitler, Mussolini va Italiyadagi SD qoʻmondoni general Wilhelm Harsterga soʻnggi iltimosnoma yozdi va Pucci bu xatlarni vositachiga topshirdi. Keyin u Shveysariyaga qochishga harakat qildi, lekin uni hibsga olishdi va Milandagi San Vittore qamoqxonasiga olib ketishdi, u yerda maʼlumot olish uchun behuda urinishda Gestapo tomonidan qiynoqqa solingan. Keyin Pucci qochishga muvaffaq boʻldi va Shveysariyaga yetib bordi va u yerda urush oxirigacha qoldi.
Moda karyerasi
thumb |Emilio Pucci logosi | right Pucci tomonidan yaratilgan birinchi kiyimlar Reed kollejining changʻi sporti jamoasi uchun edi. Uning dizaynlari 1947-yilda Shveysariyaning Zermatt shahrida taʼtilda boʻlganida koʻproq eʼtiborni tortdi. U ayol doʻsti uchun ishlab chiqargan changʻi kiyimini Harperʼs Bazaar kompaniyasida ishlaydigan fotograf Toni Frissel suratga oldi. Frissell muharriri Puccidan „Bazaar“ jurnalining 1948-yil qishki sonida chop etilgan „Yevropa qishki modasi“ haqidagi hikoya uchun changʻi kiyimi dizaynini soʻradi.
Pucci birinchi boʻlib bir qismli changʻi kostyumini loyihalashtirgan. Garchi urushdan oldin yevropada choʻzilgan matolar boʻyicha baʼzi tajribalar oʻtkazilgan boʻlsa-da, Puccining silliq dizayni shov-shuvga sabab boʻldi va u amerikalik ishlab chiqaruvchilardan ularni ishlab chiqarish uchun bir nechta takliflarni oldi. Buning oʻrniga u Harbiy havo kuchlarini tark etdi va Capri orolidagi Canzone del Mare moda kurortida moda uyini yaratdi.
Dastlab, u choʻzilgan matolar haqidagi bilimidan 1949-yilda suzish kiyimlari liniyasini ishlab chiqarish uchun foydalangan, ammo tez orada u yorqin rangli, naqshli ipak sharflar kabi boshqa narsalarni ishlab chiqarishga oʻtdi. Neiman Marcusdan Stanley Marcus uni bluzkalardagi dizaynlardan, keyin esa ajinsiz bosilgan ipak liboslarning mashhur qatoridan foydalanishga undadi. Pucci oʻz toʻplamini 1950-yilda Italiyadagi birinchi moda koʻrgazmalarida taqdim etdi. Pucci Rimda butik ochdi va biznes rivojlandi. 1950-yillarning boshlariga kelib, Pucci xalqaro miqyosda tan olinib, Dallasda Neiman-Marcus mukofotini va Mayamida Burdine Sunshine mukofotini oldi.
1960-yillarga kelib, Marilyn Monroe muxlis boʻlganida, Pucci yanada yuqori maqomga ega boʻldi. U Jorj Barris tomonidan Puccining bir qator buyumlarida suratga olingan, bu uning yakuniy fotosuratlari boʻladi. 1962-yilda Monroe vafotidan keyin u Pucci libosida dafn qilindi. thumb|left|upright| Emilio Pucci 70-yillardagi dizayn
Oʻn yil davomida uning dizaynlari Sophia Lorendan Jackie Kennedygacha, shuningdek, 1990-yillarning boshlarida, 60-yillarning uygʻonishi davrida Madonna kabi pop piktogrammalari tomonidan ham kiyildi. Moda tarixida, ayniqsa 1950—1960-yillarda Pucci Yevropa va Shimoliy Amerikada eng mashhur moda brendidan biriga aylandi.
1959-yilda Pucci ichki kiyimlar liniyasini yaratishga qaror qildi. Rimdagi atelyesi unga oʻn yil avval mavjud matolarni oʻzining birinchi suzish kiyimining naqshlariga moslashtirishdagi qiyinchiliklardan qochib, chet elda ushbu yoʻnalishni rivojlantirishni maslahat berdi. Natijada, Pucci Chicagoga keldi, Formfit-Rogers fabrikalariga ichki kiyim shartnomasini berdi. Shartnoma muvaffaqiyatli boʻldi va bir yildan soʻng Pucci kompaniyaning dizayni boʻyicha vitse-prezidenti etib tayinlandi.
1959-yil fevral oyida u rimlik Cristina Nanniniga uylandi va u haqida keyinroq „Men Botticelli ga uylandim“ deb taʼkidladi. Ularning Alessandro va Laudomia ismli ikki farzandi bor edi. Alessandro otasidan olti yil oʻtib, 1998-yilda avtohalokatda vafot etdi.
Braniff Airways, NASA va Lincoln
thumb|200px|right Pucci 1965 va 1974-yillar oraligʻida Braniff styuardessalari, uchuvchilari va yerdagi ekipaj uchun oltita toʻliq toʻplamni loyihalashtirdi. Uning taʼsirining belgisi shundaki, 1968-yilga kelib Barbie oʻzining birinchi toʻrtta kiyimining barcha versiyalariga ega boʻlgan.[15] Ushbu avangard asarlar ob-havo sharoitiga qarab qoʻshilishi yoki olib tashlanishi uchun alohida komponentlar sifatida yaratilgan. Formalarga turtlenekalar, maykalar, koʻylaklar kiradi.[15] Gʻayrioddiy yangiliklardan biri „qabariqli dubulgʻa“ edi — styuardessalar soch turmagini yomgʻirdan va reaktiv dvigatellarning portlashidan himoya qilish uchun terminal binosi va samolyot oʻrtasida kiyiladigan shaffof plastik kapot. Braniff tomonidan RainDome va Emilio Pucci tomonidan Space Helmet deb nomlangan „koʻpikli dubulgʻaning“ ikkita dizayni bor edi. Bola deb nomlangan birinchi nashr dubulgʻaning oʻrtasidan pastga choʻzilgan fermuarli versiya edi, ikkinchisi esa Space Helmet deb nomlangan fermuar oʻrniga bir-biriga yopishtirilgan versiya edi. Pucci oʻzining baʼzi nashrlariga Girardning „BI“ logotipini kiritgan.
Puccining taʼsiri Oyga tarqaldi. Apollon astronavti va AQSh havo kuchlarining isteʼfodagi polkovnigi Al Wordenning soʻzlariga koʻra, u Apollon 15 missiyasi patchining dizayni uchun uchta qush motifini taklif qildi, garchi ekipaj uning koʻk va yashil ranglarini koʻproq vatanparvar qizil, oq va koʻk bilan almashtirgan boʻlsa-da. Shimoliy Karolina shtatining Korolla shahridagi Whalehead klubida „Apollon 11: Sahna ortida“ taqdimotida, 2019-yil 18-iyul loyiha eʼlon qilindi.
1976-yildan 1983-yilgacha Pucci Amerika Qoʻshma Shtatlaridagi Ford Motor kompaniyasining hashamatli Lincoln boʻlimi uchun Lincoln Mark seriyali avtomobillarning maxsus Pucci nashri uchun tashqi va ichki ranglar va bezaklarni tanladi: 1976-yilda Mark IV, Mark V 1977-yildan 1979-yilgacha va 1980-yildan 1983-yilgacha Mark VI dizayn tafsilotlari har yili bir oz oʻzgarib turadi.
Siyosiy karyera
Moda sohasidagi faoliyatidan tashqari, Pucci 1963-yil aprel oyida Italiya Liberal partiyasi uchun Florence-Pistoia okrugida daʼvogarlik qildi. U Vittorio Fossombronidan keyin 2780 ovoz bilan ikkinchi oʻrinni egalladi, lekin partiya faqat bitta oʻrinni qoʻlga kiritdi. Biroq, u oʻsha yilning avgust oyida Italiya Deputatlar palatasida Fossombroni oʻrnini egalladi.
U 1968-yilgi saylovda oʻz oʻrindigʻini saqlab qoldi, lekin 1972-yilgi saylovda 4231 ovoz bilan okrugning eng yaxshi PLI nomzodi boʻlishiga qaramay u oʻz oʻrnini boy berdi.
Fayzulla Xoʻjayev uy-muzeyi
Fayzulla Xoʻjayev uy-muzeyi yoki Fayzulla Xoʻjayev memorial muzeyi (Eski nomi: Boy savdogar xonadoni uy-muzeyi ) — Oʻzbekistonning Buxoro shahrida joylashgan, davlat arbobi Fayzulla Xoʻjayev nomidagi memorial inshoot. Ushbu muzey turar joy binosi ichida tashkil etilgan. Maydoni — 3 gektar. Tarkibi ikki qismdan  — erkaklar va ayollar uchun moʻljallangan ichki hovlilardan iborat. Xoʻjayevning qatagʻonida soʻng, ushbu obida biroz muddat qarovsiz holga kelib qolgan. 2023-yilda ushbu obyekt qayta rekonstruksiya qilindi hamda ichki va tashqi sayyohlar tashrifi uchun ochiq hisoblanadi.
Tarixi
Hovli XIX asr oxirida F. Xoʻjaevning otasi Ubaydullaxoʻja tomonidan sharq meʼmorchiligi anʼanalari asosida bunyod etilgan. Ushbu uy Fayzulla Xo‘jayev otib tashlangach biroz vaqt qarovsiz qolib ketgan. Binosi esa maʼlum vaqt davomida turli mahalliy tashkilotlar uchun boshpana vazifasini oʻtab kelgan.
Buxoro shahrining qadimiy shahar qismi boʻlmish „G‘oziyon“ mahallasida XIX asrning oxirlariga kelib yirik uylardan biri qurilgan. Hovli uch qismdan iborat boʻlib, unda ayollar hovlisi — hovli durun, erkaklar hovlisi — hovli berun hamda xoʻjalik hovlisi mavjud boʻlgan. Hozirgi muzey koʻrgazmasi erkaklar va ayollar hovlisidan iborat.
Toshdan qurilgan keng zinapoyalar orqali ichkari hovliga kirish mumkin. Xonalarning ostki qismida katta yertulalar mavjud. Har bir xonaga daxliz orqali kiriladi va har bir xonada kichkina xona mavjud bo‘lib, bu uycha „madon“ deb ataladi. Madondan choʻmilish va kiyim almashtirish maqsadida foydalanib kelingan. Har bir uyning naqshi qunt va mahorat bilan ishlangan, xonalarning naqshi boshqasinikiga oʻxshamasligi bilan ajralib turadi, mexroblarda guldon ichidagi gullar tasvirlangan. Ustalar miniatyuradan tortib katta ornamentlarga qadar turli tasvirlardan foydalangan. Rasmlarning nozikligi, ranglarning tiniqligi, tabiiy holda ishlatilishi faqat buxorolik ustalarga xos bo‘lgan. Har bir xonaning mexrobli ravoqlar va tokchalar mavjud va shu tokchalarda katta va kichik chinni idishlar saqlab kelingan. Qishki uyning koʻrgazmasida oʻsha vaqtda yashagan ayollarga xos turmush tarzi tasvirlangan: XIX asrda ishlangan gilam, turli xil buyumlar va sandal mavjud. Uzun qishki sovuq kechalarida ayollar sandali atrofida oʻtirishib, Bedil, Saʼdiy Sheroziy, Mashrab sheʼrlarini oʻqib berishgan. Ushbu uyda istiqomat qiluvchi ayollar ko‘p vaqtlarini kashtachilik, mehmon kutish bilan o‘tkazishgan. Xonada xorijiy davlatlardan keltirilgan buyumlar ham mavjud. O‘rta Osiyoda temir yo‘l o‘tgani munosabati bilan savdogarlar uyida mahalliy hunarmandlarga tegishli bo‘lmagan, yaʼni Yevropadan keltirilgan buyumlar paydo boʻla boshlagan. Bu buyumlar fabrikada hamda zavodlarda ishlab chiqarilgan. Bu buyumlar qandillar, lampa shishalar, katta yotoq (krovat), rus samovarlar, kumush qoshiqlar va pichoqlar — Rossiya va Germaniyada ishlab chiqarilgan. Qo‘l soatlar, devoriy soatlar, grammofon plastinkalar esa Polsha, Fransiya, Shveysariyadan keltirilgan. Asosiy katta va kichik tokchalar xalq orasida o‘zining chiroyi bilan mashhur boʻlgan va Xitoy, Yaponiya, Rossiya, Germaniyadan keltirilgan chinni buyumlar qoʻyilgan. Ularning umumiy soni 120 tadir. Bular orasida guldon, choynak, kosa, piyolalar ham mavjud bo‘lib, ularda gullar, jonivorlar, odamlar, meva va sabzavotlar aks ettirilgan.
Ikkinchi xonaning o‘rta qismi ekspozitsiyasining asosiy joyi interyeri ko‘rsatilgan: xontaxtada shirinlik solingan buyumlar, pastida koʻrpacha bir chetida sandiq, musiqa asboblari, rus grammofon plastinkalari mavjud. Ushbu buyumlar 1909-yilda ishlab chiqarilgan boʻlib, Rossiyadan olib kelingan.
Stol ustida kitoblar boʻlib, ular orasida 1920—1924-yillar Buxoro Xalq respublikasining raisi F.Xoʻjayevga tegishli maqolalar va kitoblari namoyish uchun qoʻyilgan. Uchinchi qavatga chiqish uchun dahlizda mavjud bo‘lgan eshiklar orqasidagi zinapoyalar koʻzga tashlanmaydi.
Ayyolar va erkaklar hovlisidagi ayvon shimolga tomon qaratilgan. Xonalar oldida ikki qavatga teng ayvon koʻtarilgan. Bu ayvon 33 bolordan iborat boʻlib, uning oʻlchami 100 kv.m. ayvonini esa to‘rt ustun koʻtarib turadi. Bu ustunlar uymakor naqshlar bilan bezatilgan.
Katta yozgi mexmonxona chiroyli, mehmonlar uchun keng boʻlib, 50 kv.m. dan iborat. Ikkinchi yashash xonasi 40 kv.m. boʻyi 8 metrgacha boʻlgan. Uyning „Bogʻdod“ uslubida yasalgan eshik va derazalari xonaning oʻzgachaligini taʼminlagan. Xonalarda XX asrning boshlaridagi hayot tarzi aks ettirilgan. Xonada, shuningdek, 1937-yilda tushirilgan Xoʻjayevlar oilasining soʻnggi surati qoʻyilgan. Suratda onasi Rayhonbibi (1876— 1938), rafiqasi Malika (1900—1953), qizi Viloyat (1923—1987) va singlisi Robiya birga tushgani aks etgan. Ekspozitsiyalar orasida gazetadan keltirilgan F.Xoʻjayevning nabirasi Rudolf Barxet hayoti haqida ham lavhalar mavjud. XX asrning boshlarida boy oilalarda qanday kiyimlar kiygani va turli marosimlar, xususan, bolani beshikka qanday qilib belash kabi eksponatlar maktab oʻquvchilari va muzeyga kelgan mehmonlarga namoyish uchun qoʻyilgan.
Xonalar qurilishiga koʻra qishda sovuqdan, yozda issiqdan saqlaydigan qilib insho etilgan. Hovlidagi xonalar ostida keng yerto‘lalar mavjud. Bu yerto‘lalar ichida oilaga tegishli boʻlgan va savdo-sotiq uchun kerakli buyumlar, shuningdek, chit, satin, jun, drap kabi matolar saqlangan va bu mahsulotlar Rossiya, Berlin, Konstantinopol va boshka mamlakatlardan olib kelingan.
Hovlining burchagida chukurligi 9 metrdan iborat quduk mavjud va bu qudukdan suv ichish, hovliga suv sepish maqsadida foydalanilgan. Erkaklar hovlisida saqlanib qolgan mehmonxona XIX asr oxiri va XX asr boshlari „Buxoro — savdogar va hunarmandlar shahri“ nomidagi ko‘rgazma tashkil etilgan. 1925-yilda Xoʻjayevlar oilasi Samarqandga kuchib ketishgan va bu uy davlat hisobiga topshirilgan. 1980-yilgacha bu yerda maktablar, oʻquvchilar uchun maxsus kurslar, arxiv, poliklinika va bolalar musiqa maktabi faoliyat koʻrsatgan. Bu uy bir necha marta qayta taʼmirlangan va taʼmirlash natijasida uyning naqshlari oʻzgargan. Muzeyda 1990-yil qayta restavratsiya ishlari boshlangan va 1991-yilda muzey oʻz faoliyatini rasman boshlagan.
Hozirgi vaqtda muzey ko‘rgazmasi 4 qismdan iborat:
1.   Uy-muzey tarixi.
2.   Boy savdogarning hayot tarzi.
3.   Oshxona buyumlari ko‘rgazmasi.
4.   XIX asr oxiri va XX boshlari „Buxoro — savdogar va hunarmandlar shahri“ ko‘rgazmasi boʻlimi.
Tarkibi
Ushbu xonadon XIX—XX o‘zbek meʼmorchiligiga asosan ikki qismga: tashqi (erkaklar va turli qabullar) va ichki hovliga (mahramlar va ayollar uchun) bo‘lingan. Bundan tashqari majmua oʻz tarkibiga boshqa vazifalarga xizmat qiluvchi xonalar, mehmonxona, asosiy yotoqxona, bir nechta kichik yotoqxonalar va peshayvonlarni qamrab oladi. Xonalar o‘ymakorlik sanʼati, antiqa buyumlar, eksklyuziv mebellar va noyob bezaklar bilan bezatilgan hamda o‘sha davrning kiyim-kechaklari, sopol idishlari, chinni idishlar, uy-ro‘zg‘or buyumlari va shu kabi boshqa qimmatbaho eksponatlarni oʻzida jam etgan.
Eksponatlar roʻyxati
Ushbu memorial inshoot oʻz ichida 500 dan ziyod eksponatlarni saqlab turgani taʼkidlangan :
Izohlar
<references group="izoh" responsive="1">
Ángel Reyna
Angel Eduardo Reyna Martinez (1984-yil 19-sentabrda tugʻilgan)  — meksikalik sobiq professional futbolchi, hujumkor yarim himoyachi sifatida oʻynagan.
Ilk faoliyat
Reyna Club América akademiyasidan chiqgan, ammo 2005-yil 31-iyulda San-Luisda professional debyut qilgan. U Primeradagi ilk golini 2006-yil 5-fevralda Pumas UNAMga qarshi oʻyinda kiritgan. San-Luisdagi faoliyatidan soʻng Reyna Necaxa klubi bilan shartnoma imzolagan.
Monterrey
2011-yil 21-dekabrda Reyna CF Monterreyga qoʻshilgan. Reyna Monterrey bilan birinchi turnirida 4 ta gol va 3 ta golli uzatmani amalga oshirgan. Uning jamoasi 2011/12-yilgi mavsumda CONCACAF Chempionlar ligasida gʻolib chiqgan va Meksikaliklar Klausura-2012da ikkinchi oʻrinni egallagan. U turnirdan soʻng CONCACAFda oʻzini koʻrsatgan va ochilish oʻyinida Chorrillo FC ustidan 5:0 hisobida gʻalaba qozonib, xet-trik qayd etgan.
Pachuca ijara
2013-yilda Reyna „Pachuca“ga ijaraga berilgan va u 16 ta oʻyinda 5 ta gol urgan.
Veracruz
2013-yil 17-iyunda Veracruz Monterrey bilan Reynani sotib olish boʻyicha kelishuvga erishgan. U liganing dastlabki 3 oʻyinida 7 ta gol urib, klub bilan faoliyatini ajoyib boshlagan.
Guadalajara
2014-yil 29-may kuni Reyna 3,56 million AQSh dollari evaziga Guadalajaraga koʻchib oʻtgan. 2015-yilning avgust oyida klub prezidenti jamoaga foyda koʻrsatmayotganini aytganidan soʻng, Reyna zaxira tarkib bilan mashgʻulotlarga joʻnatilgan. 2016-yilning 10-martida klub oʻzaro kelishuv asosida uning shartnomasini bekor qilish boʻyicha kelishuvga erishganini eʼlon qilgan. Keyin u Atletiko Celaya bilan shartnoma imzolagan.
Yutuqlar
Guadalajara
Meksika
Shaxsiy yutuqlar
Jahongir Agaragimov
Jahongir Agaboba ogli Agaragimov (Cahangir Ağababa oğlu Ağarəhimov; 1986-yil 15-dekabr) — ozarbayjon shaxmatchisi, FIDE ustasi (2007), grossmeyster (2014), murabbiy.
Ilgari FIDE xalqaro ustasi boʻlmagan holda FIDE grossmeysteriga aylangan kam sonli shaxmatchilardan biri. Bokudagi 258-sonli maktabni va Ozarbayjon Davlat Iqtisodiyot universitetini bitirgan, Eltaj Safarli dan saboq olgan.
2012-yilgi Yevropa individual chempionati ishtirokchisi (shuningdek, 2008-yilgi turnirda ishtirok etgan, ammo birorta ham oʻyin oʻtkazmagan). 2014-yil fevral oyidan beri grossmeyster unvoniga ega boʻlib, 2010-yil avgust oyida Baku Open qoidalarini bajarib, grossmeysterlar Natalya Jukova va Davit Jojua va boshqalarga qarshi oʻynadi va 2013-yil iyun oyida u ikki bosqichli reyting turnirida gʻolib chiqdi. Alush.U ilgari xalqaro usta unvoniga ega boʻlmagan holda grossmeyster unvonini qoʻlga kiritgan kam sonli shaxmatchilardan biridir. Shaxmatchi sifatida faol emas. Uning soʻnggi turniri 2014-yil yanvar oyida Rustavida boʻlgan.
2015-yilda Bokuda oʻtkazilgan shaxmat boʻyicha jahon chempionatida operatsion direktor boʻlgan.
Ozarbayjon yoshlar terma jamoasi murabbiyi, Ozarbayjonning „Odlar Yurdu“ jamoasining Yevropa klublar kubogi va Ozarbayjon terma jamoasining 2019-yilgi jamoalar oʻrtasidagi jahon chempionatida sardori , shaxsiy murabbiy Aidan Xodjatova.
Bilimi
Kahangir Agar Aximov oʻrta maktab sifatida Bokudagi 258-maktabda oʻqigan, taʼlim-tarbiya ishlarida qatnashgan. Keyinchalik Bokudagi Ozarbayjon davlat iqtisodiyot universitetida tahsil oldi. U Eltac Sifsarli bilan shaxmat bilan shugʻullangan.
Naima Poʻlatova
Naima Qudratovna Poʻlatova - aktrisa, xonanda (soprano) (1939 yil 4 iyunda Toshkent shahrida tug'ilgan). Oʻzbekiston xalq artisti (1997). Toshkent teatr va rassomlik sanʼati institutini tugatgan (1963). 1958-yildan Muqimiy teatrida ishlaydi. P., asosan, lirik qahramonlar ijrochisi boʻlib, sevgi sanamlarining iztiroblari, ularning ichki kechinmalarini ham dramatik, ham musiqiy talqinda tomoshabinga mohirona yetkazish, onalarga xos mushfiqu-mehribonlik, bardoshlik, uning psixologik va dramatik holatini ifodalashda oʻziga xos ijrosi bilan ajralib turadi. Nurxon ("Nurxon"), Alima ("Momo yer"), Zulxumor ("Ravshan va Zulxumor"), Oyparcha ("No-dira"), Shirin ("Farhod va Shirin"), Xolisxon ("Paranji sirlari"), Gulruh ("Navoiy Astrobod-da"), Obida ("Mavlono Muqimiy"), Hayotxon ("Fargʻona tong otguncha"), Amal ("Guli siyoh"), Jamila ("Devona"), ona ("Mangu mashʼal", "Toʻydan keyin tomosha") kabi rollari bilan ta-nilgan. Xonanda sifatida "Munojot", "Aylanay", "Aqli raso boʻlsin", "Fi-gʻonkim", "Sevgi nidosi", "Qarshi gullari", "Otmagay tong", "Abdurahmonbegi" va boshqa mumtoz va zamonaviy qoʻshiklarni ijro etgan. Filmlar ("Kelinlar qoʻzgʻoloni", "Oʻzganing baxti", "Toʻylar muborak", "Karaxtlik", "Mehrobdan chayon" kabi)da ham suratga tushgan.
Kamoliddin Behzod nomidagi memorial bog‘-muzeyi
Kamoliddin Behzod nomidagi memorial bogʻ-muzeyi Oʻzbekiston Respublikasi Vazirlar Mahkamasining 1997-yil 23-dekabrdagi VM-559-sonli „Buyuk musavvir Kamoliddin Behzod tavalludining 545 yilligini nishonlash toʻgʻrisida“gi Qaroriga asosan tashkil etilgan.
Muzeyda Kamoliddin Behzod ijodiga oid miniatyura nusxalari, Buxoro, Samarqand, Hirot, Tabriz va Isfaxon singari yetakchi maktablar uslubida yaratilgan zamonaviy oʻzbek miniatyurasi namunalari bilan birga, turli sohalarga doir koʻhna hamda noyob qoʻlyozma asarlar saqlanadi. Oʻsha davrning usta xattotlari  tomonidan kufiy, suls, nasx, nastaʼliq kabi husnixatlarda bitilgan, usta rassomlar miniatyuralari, shamslar, zarvaraqlar, goʻzal naqshlar bilan bezagan qoʻlyozma hamda toshbosma asarlar Sharq rassomlik sanʼati tarixini oʻrganishda katta oʻrin tutadi. Qoʻlyozma va toshbosma asarlar orasida betakror qaydnomalar mavjud boʻlib, ular XII, XV — XX asrlar tarixini oʻrganishda muhim xizmat koʻrsatadi.
Muzey fondi
XVII asrdagi nodir qoʻlyozmalar: Imom Gʻazzoliyning „Kimyoi saodat“, „Ihyou ulum ad-din“ asarlari, Husayn Voiz Koshifiy ning „Axloqi Muhsiniy“, Burhoniddin Margʻinoniy ning „Hidoya“, „Siyari sharif“ asarlari. Xoja Ubaydulloh Ahrorning ustozi Yoqub Charxiy qalamiga mansub „Tafsir“ning noyob qoʻlyozmasi, XII asrga oid Abubakr ibn Muhammad Abdus-sayloniy tomonidan yozilgan „Najotuz-zokirin“ nodir qoʻlyozmasi, Mavlono Xovandshoh Xeraviyning „Ravzat us-safo“, Alisher Navoiy, Hofiz Sheroziy, Mirzo Bedil, Shayx Saʼdiy, Muhammad Fuzuliy, Jaloliddin Rumiy devonlari, Shamsiddin Tabriziyning „Kulliyoti Shams Tabriz“ qoʻlyozmasi shular jumlasidandir.
Muzey fondidan XII asrga mansub „Favoyid al-Ziyoiya“ (arab tili grammatikasiga oid), XIV asrga tegishli „Tarixi Qaboil al-arab“ (arab qabilalari tarixi) qoʻlyozmasi ham joy olgan. Mazkur qoʻlyozmada chizma shakllar tarzida arab qabila nomlari tilga olingan, arab xalqlari tarixini oʻrganuvchi muhim manba sanaladi.
Nordkirchen
Nordkirchen Germaniyaning Shimoliy Reyn — Vestfaliya yerida joylashgan kommunadir. Ushbu kommuna Coesfeld tumani tarkibiga kiradi. Maydoni — 52,432 km2. 10 434 nafar aholi istiqomat qiladi (2010).
Hududi
Nordkirchenning hududi km2dir. Dengiz sathidan oʻrtacha m balandlikda joylashgan.
Bilohorivka, Lugansk viloyati
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Bilohorivka (Білогорівка, pronounced [b⁽ʲ⁾iɫoˈɦɔr⁽ʲ⁾iu̯kɐ] ; Белогоровка) - Ukraina sharqidagi Lugansk viloyatidagi Sievierodonetsk tumanidagi shahar tipidagi aholi punkti, Lugansk shahri markazidan taxminan 88 km shimoli-g'arbda va Sievierodonetskdan taxminan 25 km uzoqlikda joylashgan. Aholisi 828 kishi.
2022 yil Rossiyaning Ukrainaga bostirib kirishi
Lugansk viloyati gubernatori Sergey Xaydayning soʻzlariga koʻra, 2022-yil 7-may kuni Rossiyaning Ukrainaga bostirib kirishi paytida Bilohorivkadagi maktab Rossiya havo hujumi natijasida portlatilgan, bu yerda 60 ga yaqin odam halok boʻlgan, faqat 2 nafari tasdiqlangan. 2022-yil 12-may kuni rus batalyonining taktik guruhi Siversskiy Donets daryosidan o‘tish uchun ponton ko‘prigi o‘rnatishga urindi. Ular Ukraina qo'shinlari tomonidan bartaraf qilindi, shaharda Siverskiy Donetsdagi jangda katta miqdordagi qurbonlar va qurol-aslahalar yo'qotildi.
Shahar keyinchalik Lisichansk jangidan keyin Rossiya tomonidan bosib olinadi.
2022-yil 19-sentabrda Ukraina qurolli kuchlari aholi punkti ustidan to‘liq nazoratni tiklagani tasdiqlandi. Ammo 2022-yil 7-noyabrda Rossiya Qurolli Kuchlari PMC Vagner qo‘shinlari bilan so‘nggi bir oydan beri shiddatli janglar davom etayotgan Bilohorivka hududiga qayta kirishga muvaffaq bo‘lgani haqida xabar berilgan edi.
Lucho Avilés
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Lucho_Aviles_-_1972.jpg/220px-Lucho_Aviles_-_1972.jpg|thumb| Lucho Aviles, 1972-yil Luis Sezar “Lucho” Aviles (1938-yil 30-aprel — 2019-yil 8-iyun) asli urugvaylik argentinalik jurnalist va teleboshlovchi hisoblangan
Yoshligi
Argentinadagi birinchi ishi Crónica gazetasi uchun edi.
Marvel kinematografiya koinoti: Uchinchi faza
Marvel kinematografiya koinoti (MKK) uchinchi fazasi 2016—2019-yillarda Marvel Studios kinostudiyasi tomonidan ishlangan superqahramonlar haqidagi filmlardir.
Ovacık, Kâhta
Ovajik — Adıyaman viloyatining Kaxta tumaniga qarashli qishloq.
tarix
Qishloqning eski nomi 1928- yildagi yozuvlarda Dudin sifatida qayd etilgan.
Maucourt-sur-Orne
Maucourt-sur-Orne Fransiyaning Lotaringiya mintaqasida joylashgan kommunadir. Meuse departamenti Verdun tumani tarkibiga kiradi.
Aholisi
45 nafar aholi istiqomat qiladi (2004). Aholi zichligi — har kvadrat kilometrga 7,1 nafar kishi.
Geografiyasi
Maydoni — 6,3 km2. Dengiz sathidan 212 – 253 m balandlikda joylashgan.
Marville
Marville Fransiyaning Lotaringiya mintaqasida joylashgan kommunadir. Meuse departamenti Verdun tumani tarkibiga kiradi.
Aholisi
553 nafar aholi istiqomat qiladi (2004). Aholi zichligi — har kvadrat kilometrga 27,8 nafar kishi.
Geografiyasi
Maydoni — 19,9 km2. Dengiz sathidan 197 – 313 m balandlikda joylashgan.
Poʻlatchi
Poʻlatchi, poʻladchi — 1) oʻzbek urugʻlaridan biri. Barloslarda ham poʻlatbachcha degan urugʻ tarmogʻi mavjud; 2) qoraqalpoqlarning kandakli uru-gʻining bir shoxobchasi toqpoʻlat deb ataladi. Qashqadaryo viloyatida Poʻlati va Buxoro viloyatida Oqpoʻlat nomli qishloqlar bor. Etnonimdan qishloq nomi kelib chiqqan.
Siyum Yagudina
Tarjimai hol
Siyum Ilyazetdinovna Yagudina 1916-yil 25-mayda Astraxanda tatar savdogar I.N.Yagudin oilasida tugʻilgan. Yetti yillik ta’limni tugatgandan soʻng Turkmanistonning Chorjou shahriga katta opassinikiga koʻchib keladi. 1930-yilda u agropaxtachilik bilim yurtiga oʻqishga kiradi va shu bilan birga MTT(moddiy texnik ta’minot)ga agrotexnik boʻlib ishga kirdi. 1935-yilda Toshkent qishloq xoʻjaligi institutiga oʻqishga kirib, uni 1940-yilda imtiyozli tamomlaydi. Mazkur dargohni tugatgach, R.R.Shreder nomidagi tajriba stansiyasining (bugungi kunda institut) subtropika boʻlimiga ishga joylashadi. Xuddi shu yili u K.A.Timiryazev nomidagi Qishloq xoʻjaligi akademiyasining aspiranturasiga ta’lim olish uchun yuboriladi. Lekin koʻp oʻtmay, uzoq qarindoshining sotqinligi tufayli kelib chiqishi burjua boʻlgani uchun aspiraturadan haydalgan. Ma’lum bir vaqt oʻtgach, uning boshiga tushgan omadsizlikka qaramay, u rezavor ekinlarni oʻrganish boʻyicha tadqiqotlar ishlarini davom ettiradi va 1957-yilda qulupnayni saralash boʻyicha koʻp ashyoviy materiallarni toʻplab, nomzodlik dissertasiyasini himoya qiladi. Shu bilan birga, Oʻrta Osiyoning qurgʻoqchillik mintaqasi sharoitida rezavor mevaning boshqa turlarini – qora va oltin rang qoragʻatni, malina, Bektoshi uzum(krijovnik)ni oʻrganish bilan shugʻullangan. 1968-yilda R.R.Shreder institutida rezavor ekinlar sektori tashkil etilgan boʻlib, u 1976-yilgacha mazkur sektorga boshchilik qilgan. Siyum Ilyazetdinovna 1991-yil 24-oktabrda Toshkent shahrida ogʻir xastalikdan vafot etadi.