cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Peugeot 905
Peugeot 905 Evo1
Peugeot 905 juda sekin va ishonchsiz deb topilgandan soʻng, Peugeot 905 aerodinamikasini butunlay qayta koʻrib chiqishdi. Yangi dvigatel sifatida Peugeot SA35-A2 ham ishlatildi. 1992-yilda ishlab chiqish guruhini Enrike Skalabroni kuchaytirdi, u asosan avtomobilning mexanik tutashuvini yaxshilash va loyiha menejeri de Kortanzeni ozod qilish uchun mas’ul edi. 1993-yilgi mavsumda Evo1 uskunasi baʼzi tafsilotlar bilan yangilandi. Boshqa narsalar qatorida, avtomobil yangi ishlab chiqilgan Evo2 transmissiyasini oldi.
Peugeot 905 Evo2
Evo1 debyutidan oldin ham Peugeot muhandislari 1992-yil oxirida Evo2, uning vorisi ustida ishlay boshlagan edilar. Xususan, tishli old qismi uni avvalgisidan ajralib turdi, torroq salon esa kamroq tortish va ogʻirlikni kamaytirishga imkon berdi. Oʻzining futuristik koʻrinishi tufayli mashina tez orada Superkopter laqabini oldi. Koʻplab tafsilotlar oʻzgarishlariga qoʻshimcha ravishda, yana bir muhim yangilik yarim avtomatik 6 pogʻonali uzatmalar qutisi boʻlib, haydovchilar uchun siljishni osonlashtirdi.
1990-yil
Prototip birinchi marta 20-iyun kuni de Linas-Montleury trassasida sinovdan oʻtkazildi. Bir hafta oʻtgach, Jan-Per Jabouille shinalar yetkazib beruvchi Mishelning sinov yoʻlida 500 km masofani bosib oʻtdi. Peugeot 905 ning birinchi ommabop koʻrinishi 1990-yil 4-iyulda Jan-Pyer Yabuil tomonidan boshqariladigan Magny-Kours trassasida boʻlib oʻtdi. Fransiya hududida yana bir nechta sinovlardan soʻng, 1990-yilgi sport avtomobillari boʻyicha jahon chempionatining sakkizinchi bosqichida qatnashish uchun ikkita mashina Monrealga olib ketildi. 23-sentabr kuni oʻzining poygadagi debyuti chogʻida oldingi sinovchi Jabuy va Formula 1 boʻyicha sobiq jahon chempioni Keke Rosberg navbatma-navbat Peugeot 905 haydashdi. Biroq, poyga masofasining uchdan bir qismidan keyin mashina muvaffaqiyatsizlikka uchradi. Meksikada boʻlib oʻtgan mavsumning soʻnggi poygasida haydovchilik dueti starter muammosiga ega boʻlishiga qaramay, birinchi poygasini 13-oʻrinda yakunladi.
1991-yil
Suzuka startidagi ajoyib gʻalabadan soʻng, quyidagi poygalar muvaffaqiyatsizliklar va orqa oʻrinlar bilan ajralib turdi. 24 soatlik Le Manda Peugeot 905da Yabuil, Filipp Alliot va Mauro Baldi triosi hamda ikkinchi 905 da Rosberg , Yannik Dalmas va Per-Anri Rafanel poygani juda yaxshi boshladilar. Biroq, shiddatli startdan soʻng, ikkala mashina ham turli xil texnik nuqsonlarga duch keldi. Shu munosabat bilan Peugeot 905 startdan atigi toʻrt soat oʻtib poygani tark etishga majbur boʻldi.
Ushbu hayratlanarli natijalardan soʻng, Peugeot Nyurburgringda boʻlib oʻtgan sport avtomobillari boʻyicha jahon chempionatining beshinchi bosqichida butunlay yangi Peugeot Evo1 bis-ni taqdim etdi. Bundan buyon Pejo jamoasining asosiy maqsadi gʻalaba edi. Magny-Kours va Rodriges Brothers poygasida qoʻshilgan ikkita gʻalaba buni isbotladi. 1991-yilda birinchi mavsum oxirida Filipp Alliot va Mauro Baldi haydovchilar chempionatida ikkinchi, Pejo Talbot Sport esa jamoaviy hisobda ikkinchi oʻrinni egalladi (Yaguarning ishchilar jamoasi birinchi boʻldi).
1992-yil
Yaguar va Mercedes-Benz jahon sport avtomobillari chempionatidan chiqqanidan soʻng, 1992-yilgi mavsum fars boʻlishi bilan tahdid qildi, ammo shunga qaramay Pejo talabiga binoan oʻtkazildi. Pejo chempionatning oltita poygasining beshtasida gʻalaba qozondi va ham haydovchilar, ham konstruktorlar bilan chempionlikni qoʻlga kiritdi. Mavsumning eng yorqin voqeasi Le Manning 24 soati boʻldi, u yerda Pejo jamoasi uchta mashina bilan boshladi. Dvigatel nosozligi sababli bitta mashina musobaqani tark etishga majbur boʻldi. Ikkinchisi gʻalaba qozonishga muvaffaq boʻldi, uchinchisi esa uchinchi oʻrinni egalladi. Toyota jamoasi ikkinchi oʻrinni egalladi.
Magny-Cours dagi mavsumning soʻnggi poygasiga tayyorgarlik koʻrishda Peugeot birinchi marta 905 Evo2 dan foydalandi, biroq poygada Evo1 dan foydalandi.
Sport avtomobillari boʻyicha jahon chempionati yakunlanishi munosabati bilan Evo2 poyga seriyalari va musobaqalarisiz qoldi.
1993-yil
1993-yilda sport avtomobillari boʻyicha jahon chempionati bekor qilingandan soʻng, Peugeot faqat Le Mansning 24 soatida boshlandi. 1993-yilda Jan Todt ham Evo2 dan foydalanishga qarshi chiqdi, shuning uchun fransuzlar Evo1 ga murojaat qilishdi. Jiddiy raqobat boʻlmaganda, Peugeot poyga natijalarida 1, 2 va 3-oʻrinlarni egalladi.
Qiziqarli faktlar
2011-yil 3-fevralda Peugeot 905 Evo 2.1 (Superkopter) auksionda million yevrodan koʻproqqa sotildi.
Kamarotatepa
Kamarotatepa — Oʻzbekistondagi madaniy meros obyekti. Arxeologiya yodgorligi. Obyekt davri: Aniqlanmagan. Navoiy viloyatining Navbahor tumanida joylashgan. Obyekt manzili: “Uch tut” MFY, Uch tut qishloq aholi punkti. Koʻchmas mulkka boʻlgan huquq: Davlat mulki. Navoiy viloyati madaniy meros boshqarmasi operativ boshqaruv huquqi asosida.. Oʻzbekiston Respublikasi Vazirlar Mahkamasining qarori bilan 2019-yil 4-oktabrda Moddiy madaniy merosning koʻchmas mulk obyektlari milliy roʻyxatiga kiritilgan — davlat muhofazasiga olingan.
Princess Elisabeth of Hesse and by Rhine (1864–1918)
Gessen va Reyn malikasi Yelizaveta, keyinchalik Rossiyaning Buyuk Gertsogi Yelizaveta Fedorovna (Елизавета Фёдоровна Романова Yelizaveta   , Elizabeth Feodorovna Romanova; muqaddas shahid Elizabeth Feodorovna sifatida kanonizatsiya qilingan; 1864-yil 1-noyabr– 1918-yil 18-iyul), Gessen-Darmshtadt uyining nemis gessi va ren malikasi, Rossiya Buyuk Gertsogi Sergey Aleksandrovichning rafiqasi, Rossiya imperatori Aleksandr II ning beshinchi oʻgʻli va Gessen va Reyn malikasi Mariya edi. U shuningdek, Edinburg gertsogi, qirolicha Yelizaveta II ning turmush oʻrtogʻi shahzoda Filippning xolasi edi.
Qirolicha Viktoriyaning nabirasi va soʻnggi rus imperatori Aleksandraning singlisi Yelizaveta oʻzining goʻzalligi va kambagʻallar orasidagi xayriya ishlari bilan rus jamiyatida mashhur boʻldi. 1905-yilda Sotsialistik inqilobiy partiyaning jangovar tashkiloti uning erini bomba bilan oʻldirgandan soʻng, Elizabet Sergeyning qotili Ivan Kalyaevni ochiqchasiga kechirdi va uning avf etilishi uchun kampaniya olib bordi. Keyin u imperator sudini tark etdi va rohiba boʻlib, Moskvaning mazlumlarga yordam berishga bagʻishlangan Marfo-Mariinskiy monastiriga asos soldi. 1918-yilda u hibsga olindi va bolsheviklar tomonidan oʻldirildi.
1981-yilda Elizabet chet eldagi rus pravoslav cherkovi, 1992-yilda esa Moskva Patriarxiyasi tomonidan kanonizatsiya qilingan.
Gessen malikasi
left|thumb| 1875-yil may oyida Gessian Buyuk Gertsog oilasi Elizabet 1864-yil 1-noyabrda Gessen va Reyn Buyuk Gertsogi Lyudvig IV va qirolicha Viktoriyaning qizi malika Elisning ikkinchi farzandi sifatida tugʻilgan. Garchi u Germaniyadagi eng qadimiy va olijanob uylardan birida kelgan boʻlsa-da, Elizabet va uning oilasi qirollik meʻyorlariga koʻra juda kamtarona hayot kechirgan. Bolalar pollarni supurib, xonalarini tozalashgan, onasi esa bolalar uchun koʻylak tikib bergan. Avstriya-Prussiya urushi paytida malika Elis tez-tez Elizabetni yaqin atrofdagi kasalxonada yarador askarlarni ziyorat qilish paytida oʻzi bilan olib bordi. Ushbu nisbatan baxtli va xavfsiz muhitda Elizabet inglizlarning uy odatlari bilan oʻralgan va ingliz tili uning birinchi tiliga aylandi. Keyinchalik u doʻstiga oilasi ichida u va aka-ukalari onalari bilan inglizcha, otalari bilan nemis tilida gaplashishlarini aytdi.
1878-yilning kuzida difteriya gessen xonadonini qamrab oldi va 16-noyabrda Elizabethning kenja singlisi Mari va 14-dekabrda onasi Elisni oʻldirdi. Elizabet epidemiya boshida buvisining uyiga joʻnatilgan edi va u oʻz oilasining yagona aʻzosi edi. Nihoyat uyiga qaytishga ruxsat berilganida, u uchrashuvni "dahshatli qaygʻuli" deb taʻrifladi va hammasi "dahshatli tush kabi" ekanligini aytdi.
Lomonosov koʻchasi, Riga
thumb|280x280px| 2-sonli uyning koʻrinishi. 1938-yilgi fotosurat thumb|280x280px| Chorrahadan Reznas koʻchasining koʻrinishi Lomonosov koʻchasi (Lomonosova iela) — Riga shahridagi koʻcha, Latgale chekkasida, Moskva posyolkasining tarixiy tumanida joylashgan. U Lauvas va Ebreyu koʻchalari chorrahasidan boshlanib, sharqqa qarab oʻtadi va Lubanas koʻchasi bilan tutashib tugaydi. Rasmiy maʼlumotlarga koʻra, koʻchaning uzunligi 560 metr (Reznas koʻchasi bilan chorrahagacha); aslida — 720 metr.
Princess Elisabeth of Hesse and by Rhine (1864–1918)
Muxlislar va daʻvogarlar
left|thumb| Elizabet Gessen, 1883-yil Maftunkor va juda muloyim xarakterga ega boʻlgan Elizabet koʻplab tarixchilar va zamondoshlar tomonidan oʻsha paytda Yevropadagi eng goʻzal ayollardan biri deb hisoblangan. Uning amakivachchasi Edinburglik malika Mari “[Ella] dan hech qachon koʻzni uzib boʻlmaydi” va Ellaning xislatlari “soʻzlab boʻlmaydigan darajada nafis edi, koʻzingizga yosh olib kelardi” deb yozgan. Uning katta amakivachchasi Prussiya shahzodasi Vilgelm uni "juda goʻzal, aslida u men koʻrgan eng goʻzal qiz" deb atagan. Baronessa Sofi Buxhoeveden, uning singlisining intizor xonimi, oʻzini "juda chiroyli, baland boʻyli va chiroyli qiz" ekanligini aks ettirdi.
Agava (oʻsimlik)
Agava (Agave) — chuchmomadoshlar oilasiga mansub koʻp yillik oʻsimliklar turkumi. Vatani — Oʻrta va Janubiy Amerika. 300 dan ortik, turi Meksika va unga yondosh ulkalarda yovvoyi holda oʻsadi. Yevropa va Osiyoda (xususan, Oʻrta Osiyo, Qrim va Kavkazda) ham ekiladi. Poyasi qisqa, quyi qismida uzun va qalin (sukkulent) yopirma barglar joylashgan. A. monokarp oʻsimlik, yaʼni butun hayoti davomida faqat bir marta (6 — 15 yilda, oranjereyalarda esa 20 — 30 yildan keyin) gullab, uzun (12m gacha) genera-tiv poya chiqaradi, unda 17 mingga qadar gul boʻladi. Gullari urugʻlab boʻlgandan soʻng A. quriydi. A. asosan manzarali oʻsimlik sifatida ekiladi.
Princess Elisabeth of Hesse and by Rhine (1864–1918)
Muxlislar va daʻvogarlar
Elizabet yoshligida uning amakivachchasi Prussiya shahzodasi Vilgelm uni sevib qolgan. 1875-yil aprel oyida 16 yoshli Vilgelm Gessen malikasi Viktoriyani va Reynning 12 yoshini nishonlash uchun Darmshtadtga tashrif buyurdi va birinchi marta 11 yoshli Elizabetga qiziqish bildirdi. U onasiga yoʻllagan maktubida “Alloh nasib etsa, shu kungacha umrim nasib qilsa, uni bir marta kelin qilib olaman”, deb yozadi. U Bonn universitetida talaba boʻlganida, dam olish kunlari Elis xolasi va Gessilik qarindoshlariga tez-tez tashrif buyurgan. Bu tez-tez tashriflar paytida u Elizabetni sevib qoldi, koʻplab sevgi sheʻrlarini yozdi va muntazam ravishda unga yubordi. U 1878-yilda Elizabetga turmush qurishni taklif qildi, lekin u rad etdi.
Manchesterning 7-gersogining ikkinchi oʻgʻli lord Charlz Montagu unga omad keltirmadi.
Keyinchalik taniqli askar boʻlgan Genri Uilson Elizabetning qoʻli uchun muvaffaqiyatsiz kurashdi.
Boʻlajak Fridrix II, Badenning Buyuk Gertsogi, Vilgelmning birinchi amakivachchasi Elizabethga turmush qurishni taklif qildi. Qirolicha Viktoriya uni "shunchalik yaxshi va barqaror", "shunchalik xavfsiz va baxtli mavqega ega" deb taʻriflagan, Elizabet unga uylanishdan bosh tortganida, qirolicha "juda pushaymon boʻlgan". Frederikning buvisi, imperator Avgusta, Elizabetning Frederikni rad etishidan shunchalik gʻazablanganki, Elizabethni kechirishi uchun biroz vaqt kerak boʻldi. thumb| Gessen malikasi Elizabet, 1887-yil Boshqa muxlislar orasida:
Oxir-oqibat, Elizabetning qalbini qozongan Rossiyaning buyuk gertsogi edi; Yelizavetaning katta xolasi, rossiyalik imperator Mariya Aleksandrovna Gessenga tez-tez tashrif buyurib turardi. Ushbu tashriflar davomida unga odatda kenja oʻgʻillari Sergey va Pol hamroh boʻlgan. Elizabet ularni bolaligidan tanigan va dastlab ularni takabbur va oʻzini tutib qolgan deb bilardi. Sergey, ayniqsa, juda jiddiy yigit edi, juda dindor edi va bir necha yil ichida birinchi marta uni yosh ayol sifatida koʻrganidan keyin Elizabetni oʻziga tortdi.
Avvaliga Sergey Elizabetda ozgina taassurot qoldirdi. Ammo ota-onasi bir yil ichida vafot etganidan soʻng, Elizabet Sergeyga hamdardlik bildirdi, chunki u onasi vafotidan keyin xuddi shunday qaygʻuni his qilgan. Ularning boshqa oʻxshashliklari (ikkalasi ham badiiy, ham diniy edi) ularni bir-biriga yaqinlashtirdi. Aytishlaricha, Sergey Elizabetga ayniqsa bogʻlangan, chunki u sevimli onasi bilan bir xil xarakterga ega edi. Shunday qilib, Sergey unga ikkinchi marta turmush qurishni taklif qilganida, u buvisi qirolicha Viktoriyaning xafa boʻlishiga rozi boʻldi.
Rossiyaning Buyuk Gertsogi
thumb| Elizabet va uning eri Sergey Sergey va Elizabet 1884-yil 15 (3) iyunda Sankt-Peterburgdagi Qishki saroy ibodatxonasida turmush qurishdi; Rus pravoslavligini qabul qilgandan soʻng, u Yelizaveta Fedorovna ismini oldi. Aynan toʻyda Sergeyning 16 yoshli jiyani Tsarevich Nikolay birinchi boʻlib oʻzining boʻlajak rafiqasi, Elizabethning tirik qolgan kenja singlisi Aliks bilan uchrashdi.
Elizabet qonuniy ravishda oʻzining mahalliy lyuteran dinidan rus pravoslavligini qabul qilishi shart emas edi, lekin u ixtiyoriy ravishda 1891-yilda buni tanladi. Meklenburg-Shverin gertsoginyasi Mari, Yelizavetaning rus pravoslavligini qabul qilmagan lyuteran singlisi, "nemis protestant malikasining pravoslav diniga oʻtishi sharmandalik" ekanligini taʻkidladi. Bir vaqtlar unga oshiq boʻlgan Kayzer Vilgelm II, u "mashhurlikka haddan tashqari intilish, sudda oʻz mavqeini yaxshilash istagi, aql-idrokning katta etishmasligi, shuningdek, haqiqiy dindorlikka intilish" tufayli oʻzini qabul qilganini eʻlon qildi.
Yangi Buyuk Gertsog erining oilasi va rus xalqida birinchi taassurot qoldirdi. "U sevimli Darmshtadtdan Rossiyaga kelgan paytdan boshlab hamma uni sevib qoldi", deb yozadi Sergeyning amakivachchalaridan biri. Er-xotin Sankt-Peterburgdagi Beloselskiy-Belozerskiy saroyida joylashdilar; 1892-yilda katta akasi Tsar Aleksandr III tomonidan Sergey Moskvaga general-gubernator etib tayinlanganidan keyin ular Kreml saroylaridan birida istiqomat qilishdi. Yozda ular Sergey onasidan meros boʻlib qolgan Moskva tashqarisidagi Ilyinskoe mulkida qolishdi.
Er-xotinning hech qachon oʻz farzandlari boʻlmagan, lekin ularning Ilyinskoe mulki odatda Elizabet bolalar uchun maxsus uyushtirgan ziyofatlarga toʻla edi. Oxir-oqibat ular Buyuk Gertsog Dmitriy Pavlovich va Sergeyning jiyani va jiyani Buyuk Gertsog Mariya Pavlovnaning asrab oluvchi ota-onasi boʻlishdi.
Edvard Radzinskiyning soʻzlariga koʻra,"Elizabet dafn etilishidan oldin barcha kunlarni tinimsiz ibodat bilan oʻtkazdi. Erining qabr toshiga u shunday deb yozgan: “Ota, ularni qoʻyib yubor, ular nima qilayotganlarini bilishmaydi”. U Injilning qalbi va qalbi soʻzlarini tushundi va dafn marosimi arafasida uni Kalyaev saqlanayotgan qamoqxonaga olib borishni talab qildi. Uning kamerasiga olib kirilib, u: «Erimni nega oʻldirdingiz?» deb soʻradi. 'Men Sergey Aleksandrovichni oʻldirdim, chunki u zulm quroli edi. Men odamlar uchun qasos olayotgan edim”. 'Magʻrurligingizga quloq solmang. Tavba qil... va men hukmdordan senga joningni berishini yolvoraman. Men undan siz uchun soʻrayman. Men seni allaqachon kechirganman, — dedi. Inqilob arafasida u chiqish yoʻlini allaqachon topgan edi; kechirim! Mumkin boʻlmagan ogʻriq va qon orqali kechiring - va shu bilan uni toʻxtating, boshida bu qonli gʻildirak. Bechora Ella oʻzining misoli bilan jamiyatga murojaat qilib, odamlarni xristian dinida yashashga chaqirdi. — Yoʻq!— deb javob berdi Kalyayev. “Men tavba qilmayman. Men oʻz qilmishim uchun oʻlishim kerak va boʻlaman... Mening oʻlimim mening ishim uchun Sergey Aleksandrovichning oʻlimidan koʻra foydaliroq boʻladi. Kalyaev oʻlim jazosiga hukm qilindi. “Sizning hukmingizdan mamnunman”, dedi u sudyalarga. ʻUmid qilamanki, men Sotsialistik inqilobiy partiya hukmini bajarganimdek, siz ham buni ochiq va oshkora bajarasiz. Rivojlanayotgan inqilobning yuziga qarashni oʻrganing."Kalyaev 1905-yil 23-mayda osilgan.
1915-yilda Birinchi jahon urushi paytida kasal va jarohatlangan askarlarni qoʻllab-quvvatlash uchun uning homiyligida Butunrossiya Zemstvo Ittifoqi tashkil etildi.
Diniy hayot
left|thumb| Buyuk Gertsog Elizabeth Fedorovna erining oʻlimidan keyin rohiba sifatida Sergeyning oʻlimidan soʻng, Elizabet motam kiyimini kiyib, vegetarian boʻldi. 1909-yilda u oʻzining ajoyib zargarlik buyumlari va boshqa hashamatli buyumlarini sotdi; hatto uning nikoh uzugi ham ayamadi. Daromad evaziga u avliyolar Marta va Maryam monastirini ochdi va uning abbessiga aylandi.
Tez orada u oʻz hududida kasalxona, cherkov, dorixona va bolalar uyini ochdi. Elizabet va uning boshqa rohibalari Moskvaning kambagʻallari va kasallari orasida tinimsiz mehnat qilishdi. U tez-tez Moskvaning eng yomon qashshoq joylariga borib, kambagʻallarning azobini engillashtirish uchun qoʻlidan kelganini qildi.
Elizabetning muassasasi koʻp yillar davomida Moskvadagi kambagʻal va etimlarga yordam berib, taqvodor ayollarning ibodati va sadaqasini qoʻllab-quvvatladi.
1916-yilda Yelizaveta Tsarskoye Seloda singlisi Tsarina Aleksandra bilan oxirgi uchrashuvini oʻtkazdi. Uchrashuv yakka tartibda oʻtgan bir paytda, podshoh bolalarining tarbiyachisi muhokamada Elizabet Grigoriy Rasputinning Aleksandra va imperator saroyiga taʻsiridan xavotir bildirganini va undan oʻzining va boshqalarning ogohlantirishlariga quloq solishni iltimos qilganini esladi. imperator oilasining aʻzolari.
2010-yilda tarixchining taʻkidlashicha, Yelizaveta Rasputin qotilligi sodir boʻlishini bilgan boʻlishi mumkin, ikkinchidan, u qirolga xat yozgan va uni Buyuk Gertsog Dmitriy Pavlovichga ikkita telegramma yuborganida buni kim sodir etishini bilgan. va uning doʻsti Zinaida Yusupova. Qotillik sodir boʻlgan kechada yozilgan telegrammalar shuni koʻrsatadiki, Buyuk Gertsoginya bu maʻlumot ommaga eʻlon qilinishidan oldin qotillar kimligidan xabardor boʻlgan va u qotillikni "vatanparvarlik harakati" deb hisoblagan.
Oʻlim
1918-yilda Vladimir Lenin Chekaga Elizabetni hibsga olishni buyurdi. Keyin ular uni avval Permga, soʻngra Yekaterinburgga surgun qilishdi, u erda u bir necha kun oʻtkazdi va unga boshqalar ham qoʻshildi: Buyuk Gertsog Sergey Mixaylovich; Knyazlar Jon Konstantinovich, Konstantin Konstantinovich, Igor Konstantinovich va Vladimir Pavlovich Paley; Buyuk Gertsog Sergeyning kotibi Fyodor Remez; va Varvara Yakovleva, Buyuk Gertsog monastirining opasi. Ularning barchasi 1918-yil 20-mayda Alapayevskga olib ketilib, u erda shahar chetidagi Napolnaya maktabiga joylashtirildi. thumb| Elizabet va uning oilasi oʻldirilgan Siniachixadagi shaxta 17-iyul kuni peshin vaqtida Cheka ofitseri Pyotr Startsev va bir necha bolshevik ishchilar maktabga kelishdi. Ular mahbuslardan qolgan pullarini olib, oʻsha kechasi Yuqori Sinyachihenskiy zavodiga oʻtkazishlarini eʻlon qilishdi. Qizil Armiya soqchilariga ketishni buyurdilar va ularning oʻrniga Cheka qoʻshinlari keldi. Oʻsha kechasi mahbuslarni uygʻotib, aravalarda Alapayevskdan 18 km joylashgan Siniachixa qishlogʻiga olib boruvchi yoʻlda haydashdi, u erda chuqurligi 20 m boʻlgan tashlandiq temir kon bor edi. Mana ular toʻxtashdi. Cheka oʻz qurbonlarini bu chuqurga tashlashdan oldin barcha mahbuslarni kaltakladi, Elizabet birinchi boʻldi. Keyin qoʻl granatalari mildan pastga uloqtirildi, ammo faqat bitta qurbon Fyodor Remez granatalar natijasida halok boʻldi.
Jallodlardan biri Vasiliy Ryabovning shaxsiy hisobiga koʻra, Elizabet va boshqalar minaga tushishdan omon qolishgan, bu Ryabovni ularning ortidan granata uloqtirishga majbur qilgan. Portlashdan soʻng, u Elizabet va boshqalar pravoslav madhiyasini milning pastki qismidan kuylayotganini eshitganini daʻvo qildi. Ryabov asabiylashib, ikkinchi granatani uloqtirdi, lekin qoʻshiq davom etdi. Nihoyat, teshikka katta miqdordagi choʻtka oʻtin qoʻyildi va yondirildi, Ryabov uning ustiga qoʻriqchi qoʻyib, joʻnab ketdi.
1918-yil 18-iyul kuni erta tongda Alapayevsk Chekasining rahbari Abramov va Imperator oilasini oʻldirishda ishtirok etgan Yekaterinburg viloyat Soveti raisi Beloborodov oldindan tuzilgan reja boʻyicha bir qancha telegramma almashishdi. maktabga "nomaʻlum jinoiy guruh" tomonidan hujum qilingani haqida. Bir oy oʻtgach, Alapayevsk admiral Aleksandr Kolchakning Oq armiyasiga tushdi. Lenin Elizabetning oʻlimini olqishlab, "toj kiygan fazilat jahon inqilobiga yuzta zolim podshohdan koʻra koʻproq dushmandir" deb taʻkidladi.
Qolganlarning taqdiri
1918-yil 8-oktabrda Oq Armiya askarlari Elizabet va uning hamrohlarining qoldiqlarini hali ham ular oʻldirilgan shafta ichida topdilar. U yerda qariyb uch oy yotganiga qaramay, jasadlar nisbatan yaxshi holatda edi. Koʻpchilik keyingi yongʻindan koʻra, jarohatlar yoki ochlikdan asta-sekin oʻlgan deb hisoblangan. Elizabet shaxtaga qulaganidan olgan jarohatlaridan vafot etgan edi, lekin oʻlimidan oldin oʻlayotgan shahzoda Jonning boshini beli bilan bogʻlash uchun kuch topa olgan edi. Qizil Armiya yaqinlashganda, ularning qoldiqlari sharqqa olib tashlandi va Xitoyning Pekindagi (hozirgi Pekin) rus pravoslav missiyasi qabristoniga dafn qilindi. 1921-yilda Elizabet va uning rohibalaridan biri Barbara opaning (Varvara Yakovleva) jasadlari Quddusga olib ketildi va u erda Getsemaniyadagi Magdalalik Maryam cherkoviga dafn qilindi. Pekindagi rus pravoslav missiyasi 1957-yilda buzib tashlangan va qabriston 1986-yilda toʻxtash joyi sifatida asfaltlangan.
Kanonizatsiya
Elizabet 1981-yilda Rossiyadan tashqaridagi rus pravoslav cherkovi tomonidan, 1992-yilda esa Moskva Patriarxati tomonidan Muqaddas shahid Yelizaveta Fedorovna sifatida kanonizatsiya qilingan. Uning asosiy ziyoratgohlari Moskvada oʻzi asos solgan Marfo-Mariinskiy monastiri va eri bilan birga qurishga yordam bergan Zaytun togʻidagi Avliyo Meri Magdalalik monastiri va uning yodgorliklari (rahiba Barbara (Varvara Yakovleva) bilan birga) joylashgan. sobiq xizmatkor) mustahkamlangan. thumb| Malika Yelizaveta qabri va mozaik belgisi
Xotira
U London, Angliya, Vestminster abbatligining Buyuk Gʻarbiy eshigi tepasidagi haykallarda tasvirlangan 20-asrning oʻnta shahidlaridan biri, u Avliyo Alban soborida oʻrnatilgan tiklangan ekran ekranida ham tasvirlangan. 2015-yil aprel oyida
Lomonosov koʻchasi, Riga
Tarixi
U 1890-yilda qurilgan, 1923-yilgacha Saratovskaya deb nomlangan, 1923-yildan 1950-yilgacha u Y. F. Samarin nomini olgan, 1950-yildan — Lomonosov boʻlgan. Podsho davrida bu yerda Vyazemskiy 115-piyoda polki joylashgan edi va u yerda Iberiya Bibi Maryam ikonasi nomidagi polk cherkovi, 1920—1930-yillarda — Latviya armiyasining 4-polki klubi joylashgan.
Princess Elisabeth of Hesse and by Rhine (1864–1918)
Reabilitatsiya
2009-yil 8-iyunda Rossiya Bosh prokurori boshqa Romanovlar: Mixail Aleksandrovich, Sergey Mixaylovich, Jon Konstantinovich, Konstantin Konstantinovich va Igor Konstantinovich bilan birga Yelizaveta Feodorovnani vafotidan keyin rasman reabilitatsiya qildi. "Bu odamlarning barchasi hibsga olish, deportatsiya qilish va Cheka tomonidan hech qanday ayblovsiz ushlab turish tarzidagi repressiyalarga duchor boʻlgan", dedi idora vakili.
Lomonosov koʻchasi, Riga
Diqqatga sazovor obyektlar
Lomonosov koʻchasidagi bir qator binolar qoʻriqlanadigan arxitektura yodgorliklari hisoblanadi :
Taʼlim muassasalari
Sovet hokimiyati yillarida bu yerda Riga Qizil Bayroqli oliy muhandislik aviatsiya harbiy bilim yurti (RQBOMAHBY) joylashgan boʻlib, u 1960-yilda Riga fuqaro havo floti muhandislari institutiga (RFHFMI) aylantirildi va keyinchalik Riga Qizil Bayroqli fuqaro aviatsiyasi muhandislari instituti deb nomlandi (RQBFAMI; 1992-yildan 1999-yilgacha RABY). Hozirda Latviya universitetining ijtimoiy fanlar fakulteti, RTU qoshidagi Aeronavtika instituti , shuningdek, xususiy universitetlar (Boltiqboʻyi xalqaro akademiyasi, Oliy iqtisodiyot va madaniyat maktabi , Boltiqboʻyi psixologiya va menejment instituti , Transport va aloqa instituti), bu yerda rus tilida ham taʼlim olish mumkin. Shuningdek, ushbu koʻchada Axborot tizimlarini boshqarish oliy maktabi binolarining bir qismi joylashgan.
Yondosh koʻchalar
Lomonosov koʻchasi quyidagi koʻchalar bilan kesishadi:
Manbalar
<references group="" responsive="1">
Xandakkoʻl qishloq xarobasi
Xandakkoʻl qishloq xarobasi — Oʻzbekistondagi madaniy meʼros obyekti. Arxeologiya yodgorligi. Obyekt davri: IX—XIII asrlar. Xorazm viloyatining Qoʻshkoʻpir tumanida joylashgan. Obyekt manzili: “Kenegas” QFY. Koʻchmas mulkka boʻlgan huquq: Davlat mulki. Xorazm viloyati madaniy meros boshqarmasi operativ boshqaruv xuquqi asosida. Oʻzbekiston Respublikasi Vazirlar Mahkamasining qarori bilan 2019-yil 4-oktabrda Moddiy madaniy merosning koʻchmas mulk obyektlari milliy roʻyxatiga kiritilgan — davlat muhofazasiga olingan.
Bythaelurus
Bythaelurus (lat. <small class="ref-info" style="cursor:help;" title="на латинском языке">)  — mushuk akulalar oilasiga mansub togʻayli baliqlar turkumi (Scyliorhinidae).
Tavsifi
Toʻq rangli baliq. Tumshugʻi toʻmtoq, dumaloq shaklga ega. Maksimal uzunligi 76 sm (Bythaelurus immaculatus), minimal uzunligi 30 sm (Bythaelurus tenuicephalus). Ular 200 dan 1443 m gacha chuqurlikda yashaydilar.
Tasnifi
Bu jins dastlab Halaelurusning kichik jinsi sifatida tavsiflangan. Tarkibiga 14 tur kiradi.
Tarqalishi
Tur vakillari Hind va Tinch okeanlarining moʻtadil va tropik kengliklarida uchraydi.
Manbalar
<references group="" responsive="1">
Abtsbessingen
Abtsbessingen Germaniyaning Turingiya yerida joylashgan kommunadir. Ushbu kommuna Kyffhäuserkreis tumani tarkibiga kiradi. Maydoni — 14,09 km2. 522 nafar aholi istiqomat qiladi (2010).
Hududi
Abtsbessingenning hududi km2dir. Dengiz sathidan oʻrtacha m balandlikda joylashgan.
Quşçu (Dashkasan)
Quşçu (Gushchu; Խաչակապ) — Ozarbayjonning Toshqasan tumanidagi va Munitsipalitet qishlogʻi. Qishloqda Togʻli Qorabogʻ mojarosi boshlanganidan keyin armanlar Ozarbayjondan chiqib ketishigacha Arman aholisi boʻlgan.
Toponimika
qishloq bu" doimiy, sifatida tanilgan '' Կուշչի)va Kushchinskiy(Кушчинский).
Demografiya
Qishloqda 2004 nafar aholi istiqomat qiladi.
Should've Said No
„Should've Said No“ amerikalik qoʻshiqchi va qoʻshiqnavis Taylor Swift ijro etgan qoʻshiqdir. Xonandaning 2006-yilda eʼlon qilingan Taylor Swift nomli studiyaviy albomiga kiritilgan. „Should've Said No“ 2008-yilning 19-mayida albomning beshinchi va yakuniy singli oʻlaroq AQSh radiostansiyalarida chiqarilgan. Qoʻshiq matni Swiftning bevafo sobiq yoriga nisbatan nafrati haqidadir.
Qoʻshiq musiqa tanqidchilari tomonidan ijobiy baholangan. Billboard Hot 100 chartida 33-pogʻonagacha, Hot Country Songs chartida 1-pogʻonagacha koʻtarilgan. Bundan tashqari, ashulaning savdosi chaqqon boʻlib, bir milliondan ortiq raqamli nusxada sotilgan hamda Amerika ovoz yozish assotsiatsiyasi tomonidan platina sertifikati bilan taqdirlangan.
Sommelonne
Sommelonne Fransiyaning Lotaringiya mintaqasida joylashgan kommunadir. Meuse departamenti Bar-le-Duc tumani tarkibiga kiradi.
Aholisi
501 nafar aholi istiqomat qiladi (2004). Aholi zichligi — har kvadrat kilometrga 48,6 nafar kishi.
Geografiyasi
Maydoni — 10,3 km2. Dengiz sathidan 165 – 230 m balandlikda joylashgan.
Eisenach
Eisenach Germaniyaning Turingiya yerida joylashgan shahardir. Ushbu shahar Maydoni — 103,84 km2. 42 777 nafar aholi istiqomat qiladi (2010).
Turingiya
right|200px
Tyuringiya, Tyuringiya Respublikasi (Thüringen) — Olmoniya yeri. Poytaxti - Erfurt. Maydoni - 16 251 km2. 2 378 000 nafar aholi istiqomat qiladi. Mamlakatnig markaziy qismida, Tyuringiya soyligi atrofida, Tyuringiya Oʻrmonlarida joylashgan. Tyuringiya 5 ta federal yer bilan chegaradosh. Maydoni 16,2 ming km². Aholisi 2,4 mln. kishi (2001). Maʼmuriy markazi — Erfurt sh.
Tyuringiya — Olmoniya hududidagi tyuringlarning qad. viloyati. 1130-yildan landgraflik, 16-asr oʻrtalaridan Saksoniya qirolligi va bir qancha knyazliklar tarkibida boʻlib keldi. 1918-yilda knyazliklar barham topib. Tyuringiya yeri tashkil etildi. 1945-yil fashistlar Olmoniyasi parchalanib, Tyuringiya Sovet Ittifoqi okkupatsiya zonasiga oʻtdi. 1949-yildan Olmoniya Demokratik Respublikasi tarkibida 3 okrugga ajratildi. 1990-yilda Olmoniya birlashgach, okruglari ham birlashtirilib, Tyuringiya Respublikasi tashkil etildi.
Tyuringiyani muhim transport yoʻllari kesib oʻtganligi sababli, savdo va hunarmandchilikning rivojlanishi uchun sharoit kulay boʻlgan. Tyuringiya qadimdan hunarmandchilikning, ayniqsa, ov va sport qurollari ishlab chiqarish. markazi edi. Konchilik, elektrotexnika, keramika, yogʻochsozlik, toʻqimachilik, tikuvchilik, kimyo sanoatlari rivojlangan. Chinni va shisha buyumlar, oʻyinchokdar ishlab chiqariladi. Stanoksozlik, optikamexanika, avtomobilsozlik korxonalari mavjud. Tyuringiyada 3 unt, bir nechta maxsus oliy oʻquv yurti, 50 dan ortiq ilmiy tadqiqot instituta va texnik markazlar bor. Qishloq xoʻjaligida donli ekinlar, raps, kartoshka, qand lavlagi ekiladi. Tyuringiya — I.V.Gyo’te, I. Bax va boshqa mashhur shaxslar vatani.
Manzura Rahmatullayeva
Manzura Rahmatullayeva (1935. 20.7, Toshkent shahri) — Oʻzbekiston Respublikasi xalqoʻqituvchisi (1997). Toshkent pedagogika institutini tugatgan (1962). 1964-yildan Sobir Rahimov tumanidagi 139, 1980-yildan Akmal Ikromov tumanidagi 245maktabda kimyobiol. oʻqituvchisi. Darslarni noanʼanaviy usulda texnika vositalaridan foydalangan hodda oʻtadi.
Jushuratepa
Jushuratepa — Oʻzbekistondagi madaniy meros obyekti. Arxeologiya yodgorligi. Obyekt davri: Aniqlanmagan. Buxoro viloyatining Shofirkon tumanida joylashgan. Obyekt manzili: „Chandir“ MFY, Chandir qishlogʻi. Koʻchmas mulkka boʻlgan huquq: Davlat mulki. Buxoro viloyati madaniy meros boshqarmasi operativ boshqaruv huquqi asosida. Oʻzbekiston Respublikasi Vazirlar Mahkamasining qarori bilan 2019-yil 4-oktabrda Moddiy madaniy merosning koʻchmas mulk obyektlari milliy roʻyxatiga kiritilgan — davlat muhofazasiga olingan.
Shomurodtepa
Shomurodtepa — Oʻzbekistondagi madaniy meros obyekti. Arxeologiya yodgorligi. Obyekt davri: I—VI asrlar. Qashqadaryo viloyatining Gʻuzor tumanida joylashgan. Obyekt manzili: “Chugurtma” MFY. Koʻchmas mulkka boʻlgan huquq: Davlat mulki. Qashqadaryo viloyati madaniy meros boshqarmasi operativ boshqaruv huquqi asosida. Oʻzbekiston Respublikasi Vazirlar Mahkamasining qarori bilan 2019-yil 4-oktabrda Moddiy madaniy merosning koʻchmas mulk obyektlari milliy roʻyxatiga kiritilgan — davlat muhofazasiga olingan.
Priya Bapat
Priya Bapat (1986-yil 18-sentabrda tugʻilgan) - hind va marathi filmlarida faoliyat yuritgan hind aktrisasi. U „Kaksparsh“ va „Aamxi Dogi “ filmlaridagi rollari bilan muxlislarga tanilgan boʻlib, u 2013-yilda Screen Awards mukofotida „Eng yaxshi ayol roli“ nominatsiyasini qoʻlga kiritdi va „Happy Journey“(Baxtli sayohat) filmi uchun „Eng yaxshi aktrisa“ nominatsiyasida Maharashtra shtati mukofotiga sazovor boʻldi. 2014-yilda Marathi Filmfare mukofotlarida aktrisa taqdirlangan. Aktrisa shuningdek, kiyim-kechak dizayneri boʻlgan katta singlisi Shveta Bapat bilan hamkorlikda „Sawenchi“ kiyim-kechak ishlab chiqaradigan korxonasi orqali hind toʻquvchilar jamoasiga yordam berib keladi.
Biografiyasi
Bapat 1986-yil 18-sentabrda Hindistonning Maharashtra shtati Mumbay shahrida tugʻilgan. U ommaviy kommunikatsiyalar boʻyicha bakalavr darajasini tamomlagan. U 2011-yilda hamkasbi aktyor Umesh Kamatga turmushga chiqdi.
Faoliyati
U 2000-yilda „Dr.Babasaheb Ambedkar“ filmida debyut qilgan. U shuningdek, Munnabhai MBBS va Lage Raho Munnabhai filmlaridagi rollari bilan ham kino ixlosmandlariga tanilgan. Kamatning Kaksparsh va Timepass 2 filmidagi roli tanqidchilar tomonidan yaxshi baholandi. U „Shubham Karoti“, „Viki Ki Taxi“, „Abhalmaya“ va boshqa shu kabi koʻplab seriyallarda ham rol oʻynagan. Shuningdek, u 2009-yilda „Me Shivajiraje Bhosale Boltoy“ filmida Shashikala Bhosale rolini oʻynagan. U „Andhali Koshimbir“, „Happy Journey“, Vazandar, Time Please filmlarida koʻp rollarni ijro etgan. U „Mayanagari- City of dreams“(Mayanagari - Orzular shahri) filmida Pournima Rao Gaikwad rolini oʻynagan.
Sirojiddin Rahmatullayev
Sirojiddin Rixsitillayevich Rahmatullayev (1953.1.2, Toshkent viloyati hozirgi Zangiota tumani) — yogʻoch oʻymakori, Oʻzbekiston xalq ustasi (2003). Benkov nomidagi respublika rassomlik bilim yurtini tugatgan (1978). 1978-yildan "Us to" birlashmasida usta; ish faoliyatini Ortiq Fayzullayev ijodiy guruhida boshlagan. Rahmatullayev xalq amaliy sanʼati anʼanalarida lagan, lavh, kuticha va boshqa badiiy buyumlar yaratdi, respublika va xorijdagi koʻplab maʼmuriy, madaniy binolar interyerlarini bezadi. Temuriylar tarixi davlat muzeyi, Turkiston saroyi, Oʻzbek milliy akademik drama teatri va boshqa binolar uchun mahorat bilan tayyorlagan eshiklari va naqshlari diqqatga sazovor. Rahmatullayev asarlari respublika va xorijiy koʻrgazmalarda yuksak baholangan.
Lochryning magʻlubiyati
Lochryning mag'lubiyati, shuningdek, Lochry qirg'ini sifatida ham tanilgan, 1781-yil 24-avgustda AQShning Indiana shtatidagi hozirgi Aurora shahri yaqinida bo'lib o'tgan jang edi. Jang Amerika inqilobiy urushining (1775-1783) bir qismi bo'lib, u Buyuk Britaniya va O'n uchta mustamlaka o'rtasidagi to'qnashuv sifatida boshlangan va g'arbiy chegaraga tarqalib, u yerda amerikalik hindular Britaniya ittifoqchilari sifatida urushga kirishgan. Jang qisqa va hal qiluvchi bo'ldi: g'arbda vaqtincha bo'lgan Moxavk harbiy rahbari Jozef Brant boshchiligidagi yuzga yaqin mahalliy qabila hindulari Archibald Loxri boshchiligidagi Pensilvaniya militsiyasining shunga o'xshash sonini pistirma qildilar. Brant va uning odamlari hech qanday talofat ko'rmay, barcha Pensilvaniyaliklarni o'ldirdi yoki asirga oldi.
Lochry kuchlari Detroytga, Britaniya mintaqaviy shtab-kvartirasiga qarshi kampaniya uchun Jorj Rojers Klark tomonidan ko'tarilgan armiyaning bir qismi edi. Shimoliy-g'arbiy chegaradagi Amerikaning nufuzli harbiy rahbari Klark Virjiniya gubernatori Tomas Jefferson bilan Detroytni egallash uchun ekspeditsiyani rejalashtirishda ishlagan va ular Britaniyaning Hindiston urushini qo'llab-quvvatlashini to'xtatishga umid qilishgan. 1781-yil avgust oyining boshida Klark va taxminan 400 kishi Pensilvaniya shtatidagi Fort-Pittni qayiqda tark etib, Ogayo daryosi bo'ylab Lochry va uning odamlaridan bir necha kun oldin suzib ketishdi.
Sergio Mattarella
Sergio Mattarella (Sergio Mattarella, [ˈsɛrdʒo mattaˈrɛlla]; 23-iyul 1941-yil, Palermo) — Italiya davlat arbobi, 3-fevral 2015-yildan mamlakat prezidenti.
Mergasov uyi
Mergasov uyi — Qozon shahrining Vaxitovskiy tumanida Dzerjinskiy koʻchasi 18-uyda joylashgan bino. Bino Tatariston poytaxtidagi avangard meʼmorchiligining noyob namunalaridan biridir. Madaniy meros yodgorligi.
Lochryning magʻlubiyati
Jozef Brantning kuchlari Klarkning hujumiga qarshi turish uchun ko'tarilgan Britaniya va Hindistonning birlashgan armiyasining bir qismi edi. Brantning Klarkga qarshi turish uchun juda oz odami bor edi, lekin u Klark va Lochry o'rtasida sayohat qilayotgan xabarchilarni to'xtatib qo'yganida, u Lochryning kichikroq guruhi orqa tomonni olib borayotgani haqida bilib oldi. Lochry o'z odamlari va otlarini boqish uchun qo'nganida, Brant o'zining juda muvaffaqiyatli pistirmasini boshladi. Klark o'z kampaniyasi uchun zarur bo'lgan odamlarning faqat bir qismini jalb qila olganligi sababli, Lochryning odamlarini yo'qotish Klarkning ekspeditsiyasini bekor qilishga olib keldi.
Mergasov uyi
Tarixi
Bino 1928-yilda meʼmorlar P. T. Speranskiy va S. V. Glagolev (baʼzi manbalarga koʻra, uyning meʼmori D. M. Fedorov ) loyihasi asosida qurilgan. Bu bino Qozondagi suv taʼminotiga ulangan birinchi koʻpqavatli turarjoy binosi edi. Uyning nomi sobiq Mergasov koʻchasida qurilganligi bilan bogʻliq boʻlib, unda Mergasov degan bir polkovnikka tegishli binolar bor edi.
Lochryning magʻlubiyati
Kelib chiqishi
Ogayo daryosi vodiysida Amerika inqilobiy urushi, birinchi navbatda, Ogayo daryosining janubi va sharqidagi amerikalik mustamlakachilar (hozirgi G'arbiy Pensilvaniya, G'arbiy Virjiniya va Kentukki shtatlarida) va amerikalik hindular o'zlarining ingliz ittifoqchilari bilan daryoning shimolidagi (hozirgi) o'rtasida olib borilgan. Amerika Qo'shma Shtatlarining O'rta G'arbiy qismi). Detroytdan inglizlar Amerika qal'alari va aholi punktlariga hujum qilish uchun Amerika harbiy resurslarini Sharqdagi asosiy urush teatridan chalg'itish, shuningdek, Britaniya imperiyasigamustahkam bog'langan hindularni va daromadli mo'yna savdosini mustahkamlash umidida Hindiston urush partiyalarini jalb qildilar va ta'minladilar. Ogayo shtatining hindulari, birinchi navbatda, Shoni, Mingo, Delaver va Uyandot amerikalik ko'chmanchilarni Kentukkidan haydab chiqarishga va Fort-Stenviks shartnomasida (1768) va Lord Danmor urushida (1774) yo'qotgan ov joylarini qaytarib olishga umid qilishgan).
Mergasov uyi
Tarixi
Soʻnggi paytlarda uy ayanchli ahvolga kelib qoldi, uning aholisi koʻchirildi. Shunisi eʼtiborga loyiqki, Qozon nashrlaridan biri uyni shahar mehmonlariga koʻrsatilmasligi kerak boʻlgan binolar roʻyxatiga kiritgan. Shu bilan birga, avangard meʼmorchiligi namunasi sifatida binoni qayta tiklashga intilayotgan tashabbuskor guruhlar mavjud. Mergasov uyiga qiziqishni saqlab qolish uchun binoda spektakllar oʻtkaziladi.
Lochryning magʻlubiyati
Kelib chiqishi
Amerikaliklar Kentukkini ushlab turishga va Ogayo daryosining shimolidagi dushman hind aholi punktlariga qarshi vaqti-vaqti bilan ekspeditsiyalarni boshlash orqali mintaqaga hududiy da'volarni ta'minlashga harakat qilishdi. Kentukki shtatidagi Virjiniya politsiyasi zobiti Jorj Rojers Klark amerikaliklar Detroytni egallab, oxir-oqibat chegara urushida g'alaba qozonishi mumkinligiga ishondi. U 1779-yilda Britaniyaning Vinsendagi forpostini egallab, Detroytning ingliz qo'mondoni, leytenant gubernator Genri Xemiltonni qo'lga olish orqali bu maqsadga asos solgan. "Bu zarba, - dedi Klark, "Hindiston urushini deyarli tugatadi." . Klark 1779-yilda va yana 1780-yilda Detroyt kampaniyasiga tayyorgarlik ko'rdi, lekin har safar odamlar va materiallar yetarli emasligi sababli ekspeditsiyani to'xtatdi. "Detroyt bir nechta odamning yetishmasligi tufayli yutqazdi", dedi u.
Mergasov uyi
Arxitekturasi
Avangard binosi oʻtish uslubiga tegishli. U mumtoz arxitekturaning xususiyatlarini (xususan, kompozitsiyaning simmetriyasi, asosiy markaziy zinapoyaning mavjudligi, kattalashtirilgan markaziy hajmi), shuningdek, konstruktivizm xususiyatlarini (xususan, dekorning soddaligi, zinalarning sezilarli hajmi, burchakdagi balkonlar) birlashtiradi. Qurilish jarayonida zamonaviy texnologiyalar, jumladan, tajriba doirasida taklif qilingan presslangan qamish (qamishit) plitalari qoʻllangan. Yuqoridan koʻrinishda uy U-shaklidadir, uyning yettita kirish joyi bor. Har bir qavatda bir nechtadan kommunal kvartiralar loyihalashtirilgan.
Lochryning magʻlubiyati
Klarkning kampaniyasini rejalashtirish
"Agar biz hozirgi rejalarimizdan voz kechsak va hech qanday ekspeditsiya amalga oshirilmasa, oqibatlari butun chegara uchun halokatli bo'lishidan qo'rqish kerak... - Jorj Rojers Klark Jorj Vashingtonga, 1781-yil 20-may."
Mergasov uyi
Uyda yashagan taniqli shaxslar
1931-1952-yillarda uyda yozuvchi Kavi Najimiy yashab, uni Hasan Toʻfon, Hodi Taqtosh, Javdat Fayziy, Solih Saydashev va Muso Jalil ziyorat qilganlar. 1938-1941-yillarda uyda yozuvchi Abdulla Alish yashagan.
Lochryning magʻlubiyati
Klarkning kampaniyasini rejalashtirish
1780-yil oxirida Klark 1781-yilda ekspeditsiya haqida Virjiniya gubernatori Tomas Jefferson bilan maslahatlashish uchun sharqqa sayohat qildi. Jefferson Klarkni Kentukkiga qarshi Britaniya hujumining oldini olish umidi bilan 2000 kishini Detroytga qarshi boshqarishga chaqiradigan rejani ishlab chiqdi. Kampaniyani tashkil qilishda Kontinental Armiya polkovniklari bilan potentsial mojarolarning oldini olish uchun Klark Jeffersondan uni Kontinental Armiyada brigada generali lavozimiga ko'tarishni so'radi. Armiya qoidalari Klarkning kontinental komissiyani olishiga to'sqinlik qildi, chunki Klark o'zining polkovniklik komissiyasini AQShdan ko'ra Virjiniyadan olib borgan. Buning o'rniga Jefferson Klarkni Virjiniya shtatida "Ogayo shtatining g'arbiy qismidagi ekspeditsiyada mujassamlanadigan kuchlar brigadasi generali" unvoniga ko'tardi. Yanvar oyida Klark o'z odamlari va jihozlarini yig'ish uchun Pensilvaniyaning g'arbiy qismidagi Fort Pittga jo'nab ketdi. Uning maqsadi 15-iyungacha ekspeditsiyani Fort Pittdan joʻnab ketishga tayyorlab qoʻyish edi.
Mergasov uyi
Manbalar
<references group="" responsive="1">
Lochryning magʻlubiyati
Klarkning kampaniyasini rejalashtirish
Avvalgi kampaniyalarda bo'lgani kabi, yetarlicha erkaklarni yollash muammo edi. Jefferson Virjiniyaning g'arbiy okruglarini Klarkning kampaniyasi uchun militsionerlarni ishchi kuchi bilan ta'minlashga chaqirdi, ammo okrug rasmiylari erkaklarni ayamasliklari uchun norozilik bildirdilar. Militsionerlar uzoq muddatli ekspeditsiyaga chiqishni xohlamadilar - ular olti oydan bir yilgacha yo'q bo'lib ketishadi - ularning oilalari va uylari sharqda Lord Kornuollis armiyasi tomonidan, shimoldan hind reydlari tomonidan tahdid qilingan va uydagi sodiqlar tomonidan. Ushbu qarshilik tufayli Jefferson militsiyaga ekspeditsiyaga hamroh bo'lishga buyruq berishdan ko'ra ko'ngillilarni chaqirdi.
Ko'ngillilardan tashqari, Jefferson, shuningdek, Klarkga hamrohlik qilish uchun polkovnik Jon Gibson boshchiligidagi 200 ta oddiy kontinental askardan iborat polkni tashkil qildi. Kontinental armiya ofitserlari va militsiya o'rtasidagi uzoq davom etgan ziddiyatlar bunday hamkorlikni muammoli qildi. Fort Pittdagi kontinental armiya qo'mondoni polkovnik Daniel Brodxed Klarkning kampaniyasi uchun odamlarni ajratishdan bosh tortdi, chunki u yaqinda amerikaliklarga qarshi urushga kirgan Delaver hindulariga qarshi o'z ekspeditsiyasini uyushtirgan. Brodxed Ogayo shtatiga borgan va aprel oyida Delaver Hindiston poytaxti Koshoktonni vayron qilgan. Bu Delaverning yanada qat'iy dushmanga aylanishiga olib keldi va Klarkni Detroyt kampaniyasi uchun juda zarur bo'lgan odamlar va materiallardan mahrum qildi.
Klark Pensilvaniyadan erkaklarni yollashda ham muammolarga duch keldi: Virjiniya va Pensilvaniya o'rtasidagi yaqinda hal qilingan chegara mojarosi tufayli uzoq davom etgan norozilik bir nechta Pensilvaniyaliklar Virjiniyalik boshchiligidagi ekspeditsiyada qatnashishga tayyor ekanligini anglatardi. Klarkning Pensilvaniyaliklarni xizmatga jalb qilishga bo'lgan munozarali urinishi yanada yomon niyatlarni keltirib chiqardi. Klarkni qo'llab-quvvatlagan pensilvaniyaliklardan biri Vestmorlend okrugi militsiyasi qo'mondoni polkovnik Archibald Lokri edi. 4-iyul kuni Lochry Pensilvaniya Oliy Ijroiya Kengashi Prezidenti Jozef Ridga shunday deb yozdi:"Bu yozda bizni juda qayg'uli vaqtlar kutmoqda. Dushman deyarli doimo bizning okrugimizda bo'lib, aholini o'ldiryapti va asir olyapti. Men o'zimizni himoya qilishning hujumkor operatsiyalardan boshqa yo'lini ko'rmayapman. General Klark unga Hindiston mamlakatiga ekspeditsiya olib borish imkonini berish uchun bizdan yordam so'radi."Ridning roziligi bilan Lochry Klark ekspeditsiyasi uchun odamlarni yollashni boshladi. Ko'pgina Westmoreland erkaklari o'z uylarini himoyasiz tark etishni xohlamadilar va shuning uchun Lochry kampaniyaga atigi 100 ga yaqin ko'ngillilarni jalb qila oldi.
Nihoyat, Klark avgust oyida Fort Pittni tark etganida, unga atigi 400 kishi hamroh bo'lgan, garchi u Lochry va uning pensilvaniyaliklari bilan Fort Genrida (hozirgi Wheeling, G'arbiy Virjiniya) uchrashishni kutgan bo'lsa-da. Klark o'z kampaniyasini qo'llab-quvvatlamaganidan g'azablandi, lekin u hali ham Fort Nelsonda (Luisvill, Kentukki) u bilan uchrashadigan Kentukki militsiyasi qo'shimcha erkaklar bilan ta'minlashiga umid qildi. Agar u Detroytga hujum qilish uchun yetarli odam bo'lmasa, u hech bo'lmaganda dushman hindulariga qarshi ekspeditsiya uyushtirmoqchi edi.
Hindiston va Britaniya tayyorgarliklari
left|thumb| Jozef Brant (Thayendanegea), 1776-yilda Jorj Romni tomonidan Londonda chizilgan Samarali razvedka tarmog'i tufayli Britaniya rasmiylari va ularning amerikalik hindu ittifoqchilari fevral oyidayoq Klarkning rejalashtirilgan ekspeditsiyasidan xabardor edilar. Aprel oyida Detroytda mudofaa tayyorlash uchun kengash bo'lib o'tdi. Detroytdagi qo'mondon Genri Xemiltonning o'rniga Kvebek provinsiyasi gubernatori ser Frederik Haldimandga hisobot bergan mayor Arent DePeyster edi. DePeyster Britaniya va Hindiston harbiy amaliyotlarini muvofiqlashtirish uchun Ogayo shtatidagi amerikalik hindular bilan yaqin aloqada bo'lgan Aleksandr Makki va Saymon Girti kabi Britaniya Hindiston departamentining agentlaridan foydalangan.
Detroyt konferensiyasiga Iroquois konfederatsiyasining oltita davlatidan biri bo'lgan Moxavklar harbiy rahbari Jozef Brant (yoki Thayendanegea) boshchiligidagi Iroquois delegatsiyasi qo'shildi. Urush boshlanganda Brant kichik urush boshlig'i edi, lekin uning ingliz tilida gaplasha olish qobiliyati va Britaniya rasmiylari bilan aloqalari uni Britaniya nazarida taniqli qildi. Brant 1775-yilda Mogavk yerlari haqidagi shikoyatlarni muhokama qilish uchun Londonga borganida, mustamlakachi kotib lord Jorj Germen, agar irokuzlar urush paytida tojni qo'llab-quvvatlasa, qo'zg'olon bostirilgandan keyin vatandagi shikoyatlar qoplanadi, deb noaniq va'da berdi. Brant uyiga qaytib keldi va asosan Nyu-York shtatida yashovchi Iroquoislarni Britaniya ittifoqchilari sifatida urushga kirishga undadi. Olti xalqning to'rtta qabilasi oxir-oqibat shunday qildi.
Urush paytida Brant mohir partizan qo'mondoni bo'lib, dastlab " Brant ko'ngillilari " nomi bilan tanilgan 100 ga yaqin odamni boshqargan. An'anaviy Iroquois rahbarlari Brantni inglizlar bilan juda chambarchas bog'liq bo'lgan yangi boshlovchi deb bilishganligi sababli, uning ko'ngillilarining aksariyati oq tanli sodiqlar edi. Brant urush paytida qo'shimcha mahalliy izdoshlarini orttirgan va ehtimol Britaniya kapitanligiga tayinlangan yagona hindistonlik edi,, lekin u ba'zan da'vo qilinganidek, Iroquoisning bosh urush boshlig'i emas edi. Brant 1777-yilda Nyu-Yorkka Britaniya-Hindiston qo'shma bosqinida qatnashdi, bu inglizlar uchun Saratogada halokatli taslim bo'lish bilan yakunlandi. Keyinchalik, u 1779-yilgi Amerika bosqinidan oldin va keyin ko'plab chegara reydlarini boshqargan, bu esa Iroquois erlarini vayron qilgan.
Aprel oyida, Nyu-York chegarasi vayronaga aylanganligi sababli, inglizlar Brantni Detroytga o'tkazdilar. Bu harakatning rasmiy sababi, Brant Klarkning kutilgan kampaniyasiga qarshi turish uchun hindlarning yordamini yig'ishga yordam berish uchun kerak edi. Aniq norasmiy sabab shundaki, odatda o'rtacha ichkilikboz bo'lgan Brant Fort Niagarada Hindiston departamenti xodimi bilan mast holda mushtlashganidan keyin o'tkazilgan. Ogayo shtati va Detroyt mintaqasining "g'arbiy hindulari" irokuzlar bilan munosabatlarini keskinlashtirgan bo'lsalar ham, ular Brantning yordamini ehtiyotkorlik bilan kutib olishdi.