cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Daniyada Ahmadiya ta'limoti
Ahmadiya Daniyadagi islomiy boʻlim boʻlib, Londondagi xalifaning ruhiy rahbarligi ostida harakatni amalga oshiradi. Skandinaviyada Ahmadiya taʼlimotini tarqatish uchun tayinlangan Ahmadiy musulmon missioneri Kamol Yusuf birinchi marta 1956-yilda Daniya boʻylab sayohat qilgan. 1950-yillardan harakat safiga oʻtgan eng birinchi daniyaliklardan Ikkinchi Xalifalikning soʻnggi yillarida, 1959-yili birinchi Ahmadiylar jamiyat tashkil etilgan. Bugungi kunda ikkita Ahmadiy masjidi mavjud boʻlib, ulardan biri maxsus maqsadli qurilgan masjid boʻlib, mamlakatdagi eng qadimgi masjiddir. Mamlakatda 600 ga yaqin Ahmadiy musulmonlari borligi taxmin qilinmoqda.
Tan olish
Skandinaviyadagi Ahmadiya harakatlari 1950-yillarda, asli pokistonlik Ahmadiy musulmon missioner Kamol Yusuf mintaqada Ahmadiya missiyalarini ochish uchun tayinlanganida boshlangan. Garchi Yusuf asosan Shvetsiyada joylashgan boʻlsa-da, u birinchi marta 1956-yilda Daniya boʻylab gastrol qilgan. Oʻsha davrning deyarli 30 nafarga yetgan taʼlimot tarafdorlari orasida Abdus Salam Madsen ismini olgan oʻqituvchi Svend Aage Madsen ham bor edi.
1961-yilda Jamiyatning oʻsha paytdagi milliy vitse-prezidenti Madsen boshchiligida Ahmadiy musulmonlar qirollik farmoni bilan Daniyada diniy jamoa sifatida tan olinishi uchun ariza berishdi. Jamiyat islomiy nikoh marosimlari va dafn marosimlarini fuqarolik tomonidan tan olinishini talab qildi. Biroq, Ruhoniy ishlar vazirligi jamoatning hajmidan kelib chiqib, arizani rad etdi. 1973-yilda yana bir bor Madsen boshchiligida mamlakatdagi 12 000 musulmondan 3 000 dan 4 000 tachasi birlashgani haqida xabar berildi. Biroq, bu davrga kelib, tan olish shakli sifatida qirol farmoni bekor qilindi. Shunga qaramay, bir yil oʻtib, 1974-yilda Jamiyat Daniyaning birinchi musulmon jamoasi sifatida tan olingan.
Ilk harakatlar
left|thumb|250x250px| Kopengagen chekkasidagi Xvidore shahridagi Nusrat Djahan masjidi Daniyadagi eng qadimgi masjiddir. 1967-yilda Ahmadiy musulmonlar Daniyaning birinchi masjidini Kopengagen chekkasidagi Xvidovreda qurdilar. Mirzo Gʻulom Ahmadning ikkinchi xotini Nusrat Jahon Begʻim nomi bilan atalgan Nusrat Djahon masjidi faqat Jamiyat aʼzolari tomonidan moliyalashtirilgan edi. Bu harakatga, ehtimol, mamlakatning gender tengligi va ayollarning imkoniyatlarini kengaytirishga intilishi sabab boʻlgan. 1966-yilda, qurilishdan taxminan besh kun oldin, Xvidovre munitsipaliteti masjidni qurish uchun dastlabki ruxsatini bekor qildi. Boshqa tomondan, Jamiyatning uchinchi xalifasi Mirzo Nosir Ahmad mintaqaga kelib, uning poydevorini qoʻyishi kerak edi. Masjid arxitektori Jon Zachariassen vaziyat haqida Daniyaning oʻsha paytdagi Bosh vaziri Yens Otto Kragga xabar bergan. Krag munitsipal qarorni eʼtiborsiz qoldirib, qurilish ishlarini davom ettirish haqida ogohlantirdi. Nihoyat 1966-yil 6-mayda tamal toshi qoʻyildi va qurilishi ommaviy axborot vositalarining keng eʼtiboriga sazovor boʻlgan masjid bir yildan soʻng xalifa tomonidan 1967-yil 21-iyulda ochildi. Ochilish marosimida Daniya hukumati vakillari ishtirok etdi.
Jamiyat faoliyati
Islomni Daniyada toʻgʻri ravishda Ahmadiya harakatiga kirganlar emad, aksincha, chet elliklar kiritdilar. Baʼzi dinga oʻtganlar koʻproq dinga kirishish uchun Daniya adabiyotini nashr etishga harakat qilishdi. „Faol Islom“ deb tarjima qilingan „ Aktiv Islom“ hamjamiyat tomonidan ochilgan jurnallardan biri boʻlib, unda asosan ingliz jurnallarida chop etilgan maqolalarning Daniyacha tarjimalari joy olgan. 1967-yilda Jamiyat Qur’onning birinchi tarjimasini Daniya tiliga nashr etdi. Asosiy tarjimon Abdus Salam Madsenning oʻzi boʻlib, uning nashri qirq yildan ortiq vaqt davomida Daniya jamoatchiligi uchun mavjud boʻlgan yagona tarjima boʻlgan. 1980-yillarning oxirigacha Madsen Daniyada islomning yetakchi jamoat arbobi sifatida koʻrilgan.
Demografiyasi
1950- va 1960-yillar davomida taʼlimotni qabul qilgan 30 ga yaqin daniyaliklar bor edi. Bugungi kunda, dinga oʻtganlardan koʻpchilikni tashkil etmaydi. Aʼzolarning aksariyati Pokistondan kelgan muhojir aholidan iborat. Mamlakatda 600 ga yaqin Ahmadiy musulmonlar bor.
Manbalar
Iqtiboslar
Suhravardiylar
Suhravardiylar - mashhur mutasavviflar, Eronning Suhravard shahrida tugʻilgan (12-asr) 3 qarindosh: Najib Suhravardiy (1097—1168), Shayx Shahobiddin Abu Hafs Yahyo Suhravardiy (1155—1191) va Shayx Shahobiddin Abu Hafs Umar Suhravardiy (1144—1234). Najib Suhravardiy keyingi ikkalasining ustozi boʻlgan. Yahyo Suhravardiy tasavvufda "ishroq" (nur) falsafasini yaratgan. Umar Suhravardiy suhravardiylik tariqatiga asos solgan. S, asosan, Bagʻdod madrasalarida taʼlim olib, shu yerda ijod qilganlar.
S. asarlari jahonda koʻp marta nashr etilgan, ammo ularning taʼlimoti ilohiy ilmga mansub boʻlganidan sobiq sovet davrida eʼtibor topmadi. Mustaqillikka erishilgach, axloqodob, qalbilani poklash haqidagi allomalar tafakkuri, nasihatlari oʻrganila boshlandi. Umar Suhravardiy 35 yoshida Bagʻdodda "shayxlar shayxi" darajasiga koʻtarilgan din arbobi boʻlgan. U Iroq mamlakatining elchisi sifatida Iroq, Xorazm, Eron, Saljuqiya orasidagi urushlarni toʻxtatgan. Umar Suhravardiy Iroqning Xorazmdagi elchisi boʻlgan. Umar Suhravardiyning oʻgʻli Shayx Zayniddin (qarang Zayniddinbobo) diniy va jamoat arbobi sifatida Toshkentga keladi.
Men oroli funti
Men oroli funti (Men tilida Punt Manninagh ,Manx pound) — Men orolining pul birligi. Men oroli hukumati tomonidan chiqarilgan. 1 Men funti = 100 pensga teng. Belgisi: £ — (Libra — funt) dan, bank kodi: IMP (Isle of Man Funt). Muomalada 1, 5, 10, 20, 50 funtlik banknotalar; 1, 2, 5, 10, 20, 50 pens, 1, 2, 5 funtlik tangalar mavjud. Men oroli hukumatining banknotalari, iltimosiga ko'ra, Men oroli bankining istalgan filialida teng qiymatdagi Angliya banki banknotlariga nominal qiymatida almashtirilishi mumkin. Birlashgan Qirollikning istalgan joyidagi barcha banknotlar va tangalar (masalan, Angliya banknotalari) Men orolida qonuniy to'lov vositasidir.
Tarixi
Men orolining birinchi tangalari 1668-yilda Douglas savdogar Jonh Murray tomonidan chiqarilgan, ular ingliz analoglariga teng edi. Murray penslari 1679-yilda Tynwaldning qarori bilan Britaniya tangalari bilan birga qonuniy toʻlov vositasiga aylandi. Triskelion va milliy shior birinchi marta Murrayning pullarida paydo boʻldi: Quocunque Gesseris Stabit, 18-asrning boshlarida shior Quocunque Jeceris Stabit ga oʻzgartirildi (tarjimasi:qanday qilib tashlasang ham, u turadi).
Tangalar
• 1 penni
• 2 pens
• 5 pens
• 10 pens
• 20 pens
• 50 pens
• 2 funt
• 5 funt
Banknotalar
• 1 funt
• 5 funt
• 10 funt
• 20 funt
• 50 funt
Suhayliy Ahmad Amir Nizomuddin
Suhayliy Ahmad Amir Nizomuddin (1512 y. v. e.) — xurosonlik shoir. Oʻzbek va fors tillarida ijod qilgan. Alisher Navoiyning "Majolis unnafois" asarida tilga olinadi. Husayn Boyqaro xizmatida boʻlgan. Bu davr shoir ijodining eng gullagan va Alisher Navoiy bilan hamsuhbat boʻlgan damlariga toʻgʻri keladi. Shoir Husayn Voiz Koshifiy "Anvori Suhayliy" ("Kalila va Dimna") kitobini S.ga bagʻishlagan. S.ning "Iydiya" qasidasi, "Layli va Majnun" masnaviysi hamda oʻzbekcha va forscha 2 devoni bor.
Mexanizatsiya
Bu atama mexanizm yordamida bajariladigan jarayon yoki ishni anglatadi. Mexanizm (mashina) tushunchasiga muhandislik nuqtai nazaridan quyidagicha ta’rif beriladi: “Har bir mashina ma’lum mexanik operatsiyalarni bajarish uchun qurilgan. Ularning har biri jarayonda mashina (mexanizm) dan tashqari yana boshqa ikkita komponentdan: harakatlantiruvchi kuch va obyektning oʻzidan iborat boʻlib, unga ish deb atash mumkin boʻlgan harakatlar yoʻnaltiriladi. Mexanizm yoki mashina, mohiyatiga koʻra energiya va bajarilgan ish oʻrtasida vositachi boʻlib, ularni bir-biriga moslashtirish uchun moʻljallangan ".
Ba‘zi hududlarda mexanizatsiya deganda qoʻl asboblaridan foydalanish tushuniladi. Zamonaviy sharoitda texnologiya yoki iqtisodiyot sohasidagi mexanizatsiyalash hayvonlarning energiyasidan (otlar yoki eshaklar) foydalanishga asoslangan qoʻl asboblari yoki sodda qurilmalarga qaraganda ancha murakkab mexanizmlardan foydalanishni taqozo qiladi. Mexanizatsiyalash, shuningdek, tezlikni oʻzgartirishga qodir boʻlgan qurilmalardan (mashinalardan) foydalanishni anglatadi. Yoki tishli gʻildiraklar, gʻildiraklar yoki shkiv, kamarlar, vallar, eksentrik va boshqa vositalardan foydalangan holda oʻzaro qayta kiruvchi harakatni aylanuvchi harakatga oʻzgartirish. Ishlab chiqarishni elektrlashtirilgandan soʻng, qoʻlda ishlaydigan kichik mexanizmlarning koʻpchiligi elektr motorlar bilan almashtirildi.
Quyidagicha farqlanadi :
Xulosa qilib aytganda, ishlab chiqarishni kompleks mexanizatsiyalash va avtomatlashtirish texnik taraqqiyotning asosiy zamonaviy yoʻnalishi, unumdorlik va mehnat samaradorligini oshirish, shuningdek, mahsulot sifatini yaxshilashning asosini tashkil etadi. Mexanizatsiyalashning ijtimoiy-iqtisodiy samarasi ishlab chiqarish usuli bilan bogʻliq.
Manbalar
<references group="" responsive="1">
Burun-Kaya
Burun-Kaya (shuningdek, Kalay-Burun ) — IX-X asrlarga oid mustahkam qoʻriq (boshpana) xarobalari.
Burun-Kaya devorlarining xarobalari 1938-yilda qrimlik arxeolog V.P. Babenchikov tomonidan topilgan, istehkom Nikolay Repnikov tomonidan 1940-yildagi „Qrimning janubi-gʻarbiy togʻlarining arxeologik xaritasi uchun materiallar“ qoʻlyozmasida eslatib oʻtilgan.. Yevgeniy Veymarn va Mixail Choref 1976-yildagi „Kachadagi kema“ kitobida istehkomni maʼlum bir feodal merosining markazi sifatida belgilagan, zamonaviy gʻoyalarga koʻra, isar harbiy harakatlar paytida atrofdagilar uchun boshpanadir. Qrim viloyat ijroiya qoʻmitasining 1980-yil 15-yanvardagi 16-sonli qarori bilan Burun-Kaya qoyasidagi istehkom xarobalari mintaqaviy ahamiyatga ega boʻlgan tarixiy yodgorlik deb eʼlon qilindi.
Manbalar
<references group="" responsive="1">
Ketchup
thumb|Ketchup bilan tostlar thumb| Porsiyali paketdagi ketchup thumb| Xom pomidorning yonida pomidor ketchup Ketchup  — sous, uning asosiy tarkibiy qismlari pomidor, sirka, shakar va ziravorlar (tuz, qizil va qora qalampir va boshqalar).
Tarixi
Hozirgi kunda keng qoʻllaniladigan oʻzgartirilgan ketchup retsepti XX asrning boshlarida Qoʻshma Shtatlarda natriy benzoat konservantidan foydalanish zarurati haqidagi munozara natijasida paydo boʻldi. Sanoatchilar, xususan, Genri J. Heinz qizdirilmasdan vakuumda bugʻlangan qalin tomat pastasi asosida ketchup tayyorladilar. Bugʻlanmagan pomidor sharbatidan farqli oʻlaroq, makaron xona haroratida uzoq vaqt saqlanishi mumkin. Vaqt oʻtishi bilan zichlik ketchupning qimmatli xususiyatiga aylandi va unga erishish uchun baʼzi ishlab chiqaruvchilar kraxmal qoʻshadilar. Bir tadqiqot shuni koʻrsatadiki, ketchup shishadan soatiga 45 metr tezlikda oqadi.
Xitoy ketchupning ajdodlari vatani hisoblanadi. XVII asrda Angliyaga hamsi, yongʻoq, qoʻziqorin va loviyadan tayyorlangan sous Osiyodan olib kelingan. Bu, shuningdek, tuzlangan baliq yoki qisqichbaqasimon shoʻr suvi, ziravorlar, sarimsoq va sharobni oʻz ichiga olgan — saqlanib qolgan eng qadimgi retsept pomidorlarni oʻz ichiga olmaydi. Angliyada uni catchup yoki ketchup deb atashgan. Ziravor muvaffaqiyatli boʻldi va tez Evropa boʻylab tarqaldi. Dastlabki versiyadan endi faqat kam maʼlum boʻlgan qoʻziqorin va zaytun ketchup retseptlari qolmoqda.
Pomidorga asoslangan ketchup retseptlari XIX asrning boshidan beri Amerika oshxona kitoblarida paydo boʻldi. Boshqalardan oldinroq, 1801-yilda Sandy Edisonning retsepti bosma nashrlarda paydo boʻldi. Keyinchalik (1812-yilda) Jeyms Mizning retsepti nashr etildi. 1824-yilda pomidorga asoslangan ketchup uchun retsept Meri Randolfning „Virjiniya uy bekasi“ kitobida keltirilgan.
Tibbiy jihatlar
Ketchup, marinara sousi va tomat pastasi kabi, antioksidant likopenda yuqori.
Muhammad Islombek
thumb|Sayyid Muhammad Islombek (1888-1983) Xudoyorxonning nabirasi. Afg'onistonning Fransiya va Shveytsariyadagi elchisi bo'lgan. Muhammad Islombek 1888-yilda Toshkentning “Qashqar” mahallasida dunyoga kelgan. U 'Qo’qon xonligining so’nggi hukumdori Xudoyorxonning 2-o’g’li Muhammad Aminbek oilasidagi 5-o'g'il farzand edi. Rus imperiyasi tomonidan xonlik bosib olinib, uning o’rnida Turkiston general gubernatorligiga qarashli Farg’ona viloyati tuzilgach, 1876-yil Muhammad Aminbek Toshkentdan uy sotib olib, shu yerga ko'chib keladi.
Ta'lim
Islombekka bolaligidan islom dini asoslari va qiroat saboqlari o’rgatildi. 7 yoshga to’lgach rus-tuzem maktabiga berildi va u yerda dunyoviy fanlar bilan bir qatorda rus tilini o’rgandi. 10 yoshida esa Orenburgdagi kadetlar maktabiga o’qishga ketadi. U dargohdagi o’qishini tugallagandan so’ng Moskvadagi Aleksandrovsk harbiy bilim yurtida ham 2 yil tahsil oladi. Yurtiga qaytib qilichbozlik va gimnastikadan saboq bera boshlaydi.
Jadidchilik
20 yoshli Islombek Turkistonda avj olayotgan jadidchilik harakatlarida ham faol qatnasha boshlaydi. Rossiyada imperiya ag’darilib, hokimyat tepasiga bolsheviklar kelgach, sobiq xonning avlodi va harbiy salohiyatga ega shaxs hisoblangan Islombek uchun Toshkent xavfli bo’lib qolgan edi. Shuning uchun ham Mahmudxo’ja Behbudiy, Munavvarqori Abdurashidxonov va akalari ko’magida Toshkentni tark etishga muvaffaq bo’ladi. U Afg’onistonning Toshkendagi elchixonasiga tarjimon sifatida ishga kiradi va bu uning Afg’onistondagi diplomatik karyerasiga asos bo’ladi. Keyinchalik esa u Afg’oniston hukumati nomidan Fransiya va Shvetsariyada elchixonalar tashkil etadi va u yerda qariyb 50 yil (umrining oxirigacha) faoliyat ko’rsatadi. Bu haqda o’zbek tarixchi olimi Sh. Yusupov ma’lumot bergan.
Mukofot
Islombekning faoliyati munosib baholanib, Afg’onistondagi eng nufuzli “Vafo” ordeni bilan taqdirlanadi. Bu unvonga birinchi bo’lib Omonullaxon, ikkinchi bo’lib esa Islombek sazovor bo’lgan xolos. Fransiya ham Islombek xizmatlarini munosib baholadi va 1961-yilda Prezident Sharl de Goll Yelisey saroyida Islombekka "Faxriy Legion" ordenini o’z qo’li bilan topshiradi. Ma’lumot o’rnida, bu ordenni Napaleon Bonapart tashkil qilgan bo’lib, hozirda jahon siyosatida katta ta’sirga ega bo’lgan V.Putin, Gladvin Jebb, Herman von Rempuy va Ispan qiroli Filipp VI kabi shaxslar shu ordenga sazovor bo’lishgan.
Hayot yo'li
1972-yilda Islombekning rafiqasi Aleksandra olamdan o’tgach Islombek yolg’izlanib qoladi. Ularning farzandlari yo’q edi. Shunga qaramasdan u ko’pchilik Fransiyadagi musulmonlarni o’z otaliqiga olgan. Shular qatorida doktor Akrom ham bor edi. U Islombekni tarbiyasini olib mohir diplomat bo’ladi va Afg’onistonning Fransiyadagi elchisi sifatida Islombekning ishlarini davom ettiradi. 1983-yilda Islombek Shvetsariyadagi Valmond shifoxonasida olamdan o’tadi va vasiyatiga binoan Parijdagi Per la Shez qabristoniga rafiqasi Aleksandra xonim qabri yoniga dafn etiladi.
Xotirasi
Islombek Fransiyadagi faoliyati davrida ko’pchilik ziyoli, marifatli kishilar bilan do’stlashgan. Shular qatorida temurshunos, boburshunos tarixchi olim Lusyen Keran ham bor edi. 1992-yilda Parijda bo’lib, Lusyen Keren bilan suhbatlashgan o’zbek tarixchisi Amriddin Berdimurodovning hikoya qilishicha, Lusyen Keren Islombek bilan XX asr 50-yillarida tanishgan. Lusyen Kerenning Temuriylar tarixiga qiziqishi ularning do’stligini yanada yaxshilagan. Lusyen Keren o’z intervyularidan birida Islombekni uning ilmiy ishlarini davom ettirishga undagan shaxs sifatida tariflaydi. Islombek hamisha vataniga qaytishni xohlagan, buning uchun ko’p bora Sovet hukumatidan ruxsat so’rab murojaat qilgan va har doim rad javobini olgan. Shu sababli Mirzacho’lni o’zlashtirish tajribasiga qiziqib O’zbekistonga yo’lga chiqqan fransuz olimlaridan biri bo’lgan do’sti Lusyen Kerendan o’z ona yurtini suratga olib kelishini iltimos qiladi. Lusyen Keren O’zbekistonning Toshkent, Samarqand va Shahrisabz shaharlarida bo’lib, noyob yodgorliklarni suratga oladi. Lusyen Keren rasmlarni Islombekka berar ekan, bu jarayonni shunday eslaydi: – Islombek janoblari har bir rasmni sinchiklab kuzatar ekan, menga qarab, “Koʻrdingizmi, mening ajdodlarim qanday buyuk sivilizatsiya yaratganlar. Afsuski, bularni oʻz koʻzim bilan koʻrish huquqidan mahrumman” deya ko’zlari namlandi.
Shajarasi
Lusyen Keren Islombek haqida maqola ham yozgan va uning shajarasi Amir Temurga borib taqalishini ta’kidlagan. Bu g’oyani undan oldin yashagan olimlar asarlarida ham ko’rishimiz mumkin. Xususan, Niyozmuhammad ibn Avazmuhammadning “ Tarixi Shohruhiya”, Muhammad Solih Toshkandiyning “ Tarixi jadidi Toshkand” (“ Toshkentning yangi tarixi”), Mirzo Olim Mushrifiyning “ Ansobu-s-salotin va tavorixu-l-xavoqin”(“Sultonlarning nasablari va xoqonlarning tarixi”) , Fozilbek Otabek o’g’lining “Mukammali tarixi Farg’ona”, Muhammad Aminbek Xudoyorxon o’g’lining “ Farg’ona muzofoti xonlari xususida voqeotlar” , rus tarixchisi Vladimir Nalivkining «Краткая история Кокандского ханства»(“Qo’qon xonligining qisqacha tarixi”) asarlarida bayon etilishicha , Qo’qon xonlarining shajarisi Bobur va rafiqasi Sayidofoq Begimdan tug’ilgan Oltin Beshikxonga borib taqaladi. Bu nasab esa Boburning ota bobolari orqali Amir Temurga borib ulanadi. Shundan xulosa qilishimiz mumkinki, Qo’qon xonligining so’nggi xoni Xudayorxon [Amir Temur]ning yigirma uchinchi avlodi bo’lsa, xonning ikkinchi o’g’li Muhammad Aminbek 24- va uning o’g’li Islombek 25-avlodi hisoblanadi.
Manbalar
https://daryo.uz/2022/05/08/jilokor-koshin-u-maxsus-sarrovlar-cherkovga-aylantirilgan-salomxona-buzib-tashlangan-haram-shamollar-shahrining-yuragi-xudoyorxon-ordasiga-sayohat/
Vladimir Nalivkining «Краткая история Кокандского ханства»
https://kompy.info/bobur-nomidagi-andijon-davlat-universiteti.html?page=6
Fozilbek Otabek o’g’lining “Mukammali tarixi Farg’ona”
Huang Yaqiong
Faoliyati
Huang va uning sherigi Zheng Siwei 2020-yilgi yozgi Olimpiada oʻyinlarida eng yaxshi badmintonchilar sifatida ishtirok etdi. Ular finalda o‘z hamyurtlari Wang Yilyu va Huang Dongpingga o‘yinda mag‘lub bo‘lib, kumush medalni qo‘lga kiritdi.
Olimpiada oʻyinlari
Aralash juftliklar
BWF jahon chempionati
Aralash juftliklar
Osiyo oʻyinlari
Aralash juftliklar
Osiyo chempionati
Aralash juftliklar
BWF boʻyicha oʻsmirlar oʻrtasidagi jahon chempionati
Qizlar juftligi Aralash juftliklar
Oʻsmirlar oʻrtasidagi Osiyo chempionati
Qizlar juftligi
BWF World Tour (20 ta gʻalaba, 8 ta ikkinchi oʻrin)
Aralash juftliklar
BWF Superseriyasi (9 ta gʻalaba, 3 ta ikkinchi oʻrin)
2006-yil 14-dekabrda boshlangan va 2007-yilda joriy etilgan BWF Superseriyasi Badminton Butunjahon Federatsiyasi (BWF) tomonidan ruxsat etilgan elita badminton turnirlari seriyasi hisoblanadi. BWF Superseriyasi darajalari Superseriya va Superseriya Premier edi. Superseriya mavsumi butun dunyo boʻylab 2011-yildan beri joriy qilingan oʻn ikkita turnirdan iborat. Muvaffaqiyatli oʻyinchilar har yil oxirida oʻtkaziladigan Superseriya finaliga taklif qilinadi.
Ayollar juftligi Aralash juftliklar
BWF Grand Prisi (10 ta gʻalaba, 8 ta ikkinchi oʻrin)
BWF Grand Prisi ikki darajaga ega edi: Grand Pri va Grand Pri Oltin. Bu Badminton Butunjahon Federatsiyasi (BWF) tomonidan ruxsat etilgan va 2007 hamda 2017-yillar oraligʻida oʻtkazilgan badminton turnirlari seriyasi hisoblanadi. link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Huang_Yaqiong.jpg/220px-Huang_Yaqiong.jpg|thumb| Huang 2013 Gollandiya Ochiq Grand Prisida Ayollar juftligi Aralash juftliklar
Murayama (Yamagata)
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Yaponiyaning Yamagata prefekturasida joylashgan shahardir. 2020-yil 1-fevral holatiga koʻra, shaharda 8133 ta xonadonda 23643 nafar aholi istiqomat qilgan, aholi zichligi esa har kvadrat kilometrga 120 kishini tashkil qiladi. Shaharning umumiy maydoni 196,98 kvadrat kilometr (76 mi²).
Geografiyasi
Murayama Yamagata prefekturasining shimoli-sharqida, Mogami daryosining vodiysida joylashgan boʻlib, sharq va gʻarbda Ou togʻlari bilan oʻralgan.
Iqlimi
Murayama nam kontinental iqlimga ega (Köppen iqlim tasnifi Dfa), katta mavsumiy harorat farqlari kuzatiladi, issiq (va koʻpincha nam) yoz va sovuq (baʼzan qattiq sovuq) qish mavsumi bu hududga xosdir. Yogʻingarchilik yil davomida sezilarli boʻlsa-da, lekin avgustdan oktyabrgacha eng kuchli darajasi qayd etilgan. Murayamada oʻrtacha yillik harorat 11.2 C ni tashkil etadi. Yillik oʻrtacha yogʻin miqdori 1250.1 mm boʻlib, eng seryogʻin oy iyul hisoblanadi. Avgust oyida eng yuqori harorat 24.5 C atrofida va eng past harorat yanvarda, taxminan -1.2 C atrofida boʻladi.
Demografiyasi
Yaponiya aholini roʻyxatga olish maʼlumotlariga koʻra, Murayama aholisi soʻnggi 70 yil ichida barqaror ravishda kamaygan va hozirda uning koʻrsatkichi bir asr avvalgidan kamroq.
Tarixi
Hozirgi Murayama hududi qadimgi Deva viloyatining bir qismi boʻlgan. Meidzi davri boshlangandan soʻng, hudud Yamagata prefekturasi, Kitamurayama tumani tarkibiga kiritildi. Tateoka shahri 1889-yil 1-aprelda zamonaviy munitsipalitetlar tizimining oʻrnatilishi bilan tashkil etilgan. Murayama shahri 1954-yil 1-aprelda Tateokaning Nishigo, Okura, Tozava, Okubo va Fumoto qishloqlari bilan birlashishi natijasida tashkil etilgan.
Murayama Tokio 2020 Olimpiya oʻyinlari uchun Bolgariya badiiy gimnastika jamoasi aʼzolari roʻyxatdan oʻtgan shahar hisoblanadi. 2019-yilda Yaponiyaning milliy „Mezbon shahar sammiti 2019“ chogʻida Murayama uchta mukofot nominatsiyasining har birida birinchi oʻrinni qoʻlga kiritdi, bular: „Eng yaxshi mezbon shahar rahbari“, „Eng yaxshi muloqotchi“ va „Poster sessiyasi“ yoʻnalishlari. Mahmon Bolgariya deligatsiyasi koʻpkurash bahslarida guruh bosqichida oltin medalni qoʻlga kiritgan.
Hukumat
Murayama toʻgʻridan-toʻgʻri saylanadigan mer va 15 aʼzodan iborat bir palatali shahar qonun chiqaruvchi organi boʻlgan mer-kengash boshqaruv shakliga ega. Shahar Yamagata prefekturasi assambleyasiga bir aʼzoni qoʻshish huquqiga ega. Milliy siyosat nuqtai nazaridan, shahar Yaponiya Diet quyi palatasining 2-Yamagata okrugi tarkibiga kiradi.
Iqtisodiyoti
Murayama iqtisodiyoti qishloq xoʻjaligiga asoslangan.
Taʼlim tizimi
Murayama shahrida sakkizta davlat boshlangʻich maktabi va shahar hukumati tomonidan boshqariladigan ikkita davlat oʻrta maktabi shuningdek, Yamagata prefekturasi taʼlim kengashi tomonidan boshqariladigan ikkita davlat oʻrta maktabi faoliyat yuritadi.
Temir yoʻl
20x20px Sharqiy Yaponiya temir yoʻl kompaniyasi — Yamagata Shinkansen
20x20px Sharqiy Yaponiya temir yoʻl kompaniyasi — Ou magistral liniyasi
Sinagogalar arxitekturasi
thumb| 19-asr oxiri Princes Road sinagogasi, Liverpul, Buyuk Britaniya thumb| 16-asrda Ispaniyaning [[Venesiya|Venetsiyadagi ibodatxonasi, Italiyaning „yashirin“ sinagogasi, oʻz funksiyasining tashqi belgisini bermaydi.]] thumb| Sharq uslubi — Belz Buyuk ibodatxonasi (2000), Quddus. Sinagoga meʼmorchiligi koʻpincha qurilish joyi va vaqtida moda boʻlgan uslublarga amal qiladi. Sinagogalar uchun aniq reja yoʻq va ibodatxonalarning meʼmoriy shakllari va ichki dizaynlari juda xilma-xildir. Anʼanaga koʻra, Ilohiy hozirlikni (Shexina) oʻn kishidan iborat minyan, kvorum boʻlgan joyda topish mumkin. Ibodatxonada har doim Ashkenazim tomonidan aron ha- kodesh va Sefardim tomonidan gekhal deb atalgan, Tavrot varaqalari saqlanadigan jovon boʻladi.
Sinagoglar uchun loyiha
thumb| Lil sinagogasi, Fransiya. Moorish, Romanesk va Barokko elementlari bilan eklektik gibrid. alt=|thumb| Xitoydagi Kaifeng yahudiy jamoasining ibodatxonasi Yirik jovonlar koʻproq yoki kamroq ishlab chiqilgan boʻlishi mumkin, hatto binoning tarkibiy qismi boʻlmagan jovon yoki vaqtincha ibodat qilish uchun ishlatiladigan joyga Tavrot olib kelinadigan koʻchma qurilma. Bundan tashqari, koʻpincha koʻtarilgan platformada stol boʻlishi kerak, undan Tavrot oʻqiladi. Sharqiy Ashkenaziylar tomonidan bimah, markaziy va gʻarbiy Ashkenaziylar tomonidan almemmar (yoki balemmer) va Sefardim tomonidan tebah deb nomlangan, Tavrot oʻqiladigan (va Sefarad ibodatxonalarida xizmatlar oʻtkaziladigan joy) stol/platforma ishlab chiqilgan platforma ajralmas qismidan farq qilishi mumkin. binoga (Markaziy Yevropaning koʻplab ilk zamonaviy ibodatxonalarida shiftni qoʻllab-quvvatlash uchun koʻtarilgan ustunlari boʻlgan bimahlar mavjud edi), mustaqil baland platformalarni ishlab chiqish uchun, oddiy stollar uchun. Bir ner tamid, Quddusdagi Maʼbadning doimiy yonib turgan menorahini eslatish sifatida doimo yonib turadigan yorugʻlik. Koʻpgina ibodatxonalar, asosan, Ashkenazi jamoalarida, yigʻilganlarga murojaat qilish uchun jamoatga qaragan minbar mavjud. Barcha ibodatxonalar amud (ibroniycha „post“ yoki „ustun“ degan maʼnoni anglatadi), Hazzan (oʻquvchi yoki namoz rahbari) namoz oʻqiydigan, kemaga qaragan stolni talab qiladi.
Sinagogada sanʼat asari boʻlishi mumkin yoki boʻlmasligi mumkin; ibodatxonalar oddiy, bezaksiz ibodat xonalaridan tortib, har qanday meʼmoriy uslubda bezatilgan binolargacha.
Ibodatxona yoki u koʻp maqsadli bino boʻlsa, ibodatxona ichidagi ibodatxonalar, odatda, ularning jamoati Quddus tomon qaragan boʻlishi uchun moʻljallangan. Shunday qilib, Gʻarb dunyosidagi maʼbadlar odatda jamoati sharqqa, Isroilning sharqiy qismi esa gʻarbga qaragan. Isroildagi maʼbadlar jamoatlari Quddus tomon qarab turishadi. Ammo bu yoʻnalish aniq boʻlishi shart emas va vaqti-vaqti bilan sinagogalar tizimli sabablarga koʻra boshqa yoʻnalishlarga duch kelishadi, bu holda jamoat ibodat uchun turganda Quddus bilan yuzma-yuz kelishi mumkin.
Tarixiy jihatdan, ibodatxonalar oʻz davri va joyining ustun meʼmoriy uslubida qurilgan. Shunday qilib, Xitoyning Kayfeng shahridagi sinagoga tashqi devori va bir nechta binolar joylashgan ochiq bogʻi bilan oʻsha mintaqa va davrdagi Xitoy ibodatxonalariga juda oʻxshardi.
Qadimgi sinagogalarning uslublari sharqiy Rim imperiyasining boshqa mazhablarining ibodatxonalariga oʻxshardi. Marokash ibodatxonalari Marokash meʼmorchiligiga xos boʻlgan rangli koshinlar bilan bezatilgan. Budapesht, Praga va nemis erlarida saqlanib qolgan oʻrta asrlardagi ibodatxonalar odatiy gotika inshootlari hisoblanadi.
Tarixning koʻp qismida antisemitizmning cheklovlari va qabul qiluvchi mamlakatlarning qonunlari koʻchadan koʻrinadigan ibodatxonalar qurishni cheklash yoki ularni qurishni butunlay taqiqlash, ibodatxonalar koʻpincha mavjud binolar ichida qurilgan yoki ichki hovlilardan ochilgan. Yevropada ham, musulmon dunyosida ham bejirim binolar ichida yashirin ichki arxitekturaga ega eski sinagogalarni topish mumkin.
Ibodatxonalar qurishga ruxsat berilgan joylarda ular oʻsha vaqt va makonning meʼmoriy uslubida qurilgan. Koʻpgina Yevropa shaharlarida Uygʻonish davri sinagogalari mavjud boʻlib, ulardan bir nechtasi saqlanib qolgan. Italiyada italyan Uygʻonish davri uslubidagi sinagogalar koʻp boʻlgan (qarang: Leghorn, Padua va Venetsiya). Barokko davrining kelishi bilan butun Yevropada barokko sinagogalari paydo boʻldi.
Yevropa mamlakatlaridagi yahudiylarning va Yevropa davlatlari tomonidan mustamlaka qilingan musulmon mamlakatlaridagi yahudiylarning ozod qilinishi yahudiylarga jamoat koʻchasidan koʻrinib turadigan katta, puxta sinagogalar qurish huquqini berdi. Sinagoga arxitekturasi gullab-yashnadi. Yirik yahudiy jamoalari ajoyib ibodatxonalar qurish orqali nafaqat boyliklarini, balki yangi fuqarolik maqomlarini ham koʻrsatishni xohladilar. Chiroyli oʻn toʻqqizinchi sinagogalar yahudiy jamoalari mavjud boʻlgan deyarli har bir mamlakatda yahudiy tasavvurlari davrini tashkil qiladi. Koʻpchilik neoklassik, Neo-Vizantiya, Romanesk uygʻonishi, Mavrining uygʻonishi, Gotika uygʻonishi va Yunon uygʻonishi kabi oʻsha paytda modada uygʻonish uslublarida qurilgan. Misr Uygʻonish ibodatxonalari va hatto bitta Mayya Uygʻonish sinagogalari mavjud. Oʻn toʻqqizinchi va 20-asrning boshlarida tarixshunoslik meʼmorchiligi gullab-yashnagan davrlarida, tarixchi ibodatxonalarning aksariyati, hatto eng ajoyiblari ham sof uslubga yoki hatto biron bir uslubga harakat qilmagan va ular eng yaxshi eklektik deb taʼriflangan.
Chabad Lubavich oʻzining baʼzi Chabad uylari va markazlarini 770 Sharqiy Parkway meʼmorchiligining nusxasi yoki hurmati sifatida loyihalash amaliyotini oʻtkazdi.
Markaziy Yevropa: Polsha-Litva Hamdoʻstligi
Sinagogalarning oʻz davri va joyining ustun uslubida qurilganligi qoidasidan katta istisnolar — bu sobiq Polsha-Litva Hamdoʻstligining yogʻoch ibodatxonalari va toshli sinagogalarning ikki shakli: bimah-qoʻllab-quvvatlanadigan sinagogalar va toʻqqiz dala sinagogalari (ikkinchisi). butunlay sinagogalar bilan chegaralanmagan).
Yogʻoch sinagogalar
thumb| Kurkliai shahridagi 1936-yildagi Kurkliai ibodatxonasi thumb| Zamonaviy [[Belarus|Belorussiyadagi Voŭpa shahridagi Wolpa ibodatxonasi]] Yogʻoch sinagogalar yahudiylarning oʻziga xos badiiy va meʼmoriy shakli edi. Xarakterli xususiyatlar chuqur tomning ichki gumbazli shiftini loyihalashdan mustaqilligini oʻz ichiga oladi. Ularning interyerlari puxta oʻymakorlik bilan oʻyilgan, boʻyalgan, gumbazli, balkonli va tonozli interyerlarga ega edi. Tashqi koʻrinishning meʼmoriy qiziqishi binolarning keng koʻlamida, qatlamli tomlarning koʻp gorizontal chiziqlarida va ularni qoʻllab-quvvatlovchi oʻyilgan korbellarda edi. Yogʻochdan yasalgan sinagogalar bitta, katta zaldan iborat edi. Zamonaviy cherkovlardan farqli oʻlaroq, apsis yoʻq edi. Bundan tashqari, zamonaviy cherkovlarda koʻrkam vestibyullar mavjud boʻlsa-da, yogʻoch ibodatxonalarning kirish ayvonlari pastroq qoʻshimcha boʻlib, odatda oddiy tomga ega edi. Bu ibodatxonalarda asosiy eʼtibor yagona, katta, baland gumbazli ibodatxona qurishga qaratildi.
Sanʼatshunos Stiven S. Kayserning fikriga koʻra, Polshaning yogʻochdan yasalgan ibodatxonalari boʻyalgan va oʻyilgan interyerlari bilan „badiiy ifodaning chinakam oʻziga xos va organik koʻrinishi — tarixdagi yagona haqiqiy yahudiy xalq sanʼati“ edi.
1947-yilda yozgan Lui Lozovikning soʻzlariga koʻra, yogʻoch sinagogalar oʻziga xos boʻlgan, chunki avvalgi barcha ibodatxonalardan farqli oʻlaroq, ular oʻz mintaqasi va davrining meʼmoriy uslubida emas, balki yangi rivojlangan va oʻziga xos yahudiy uslubida qurilgan boʻlib, ularni "haqiqiy ibodatxonaga aylantirgan. „Oʻziga xosligi tashqi arxitekturada yolgʻiz emas, balki ichki makonning goʻzal va murakkab yogʻoch oʻymakorligida ham yotadi“.
Bundan tashqari, dunyoning koʻp joylarida yahudiylarga qurilish hunarmandchiligiga kirish va hatto rasm va yogʻoch oʻymakorligining dekorativ sanʼati bilan shugʻullanish taqiqlangan boʻlsa-da, yogʻochdan yasalgan ibodatxonalar aslida yahudiy hunarmandlar tomonidan qurilgan.
Sanʼatshunos Ori Z. Soltesning taʼkidlashicha, oʻsha davr uchun gʻayrioddiy boʻlgan yogʻoch ibodatxonalar hovlilarda yoki devorlar orqasida yashirilmagan, yahudiylarning katta binolari boʻlib, ular nafaqat yahudiylarning „intellektual oltin davri“da, balki maʼlum bir vaqt va makonda qurilgan. Bu yerda "mahalliy yahudiy aholi nasroniylar soniga teng yoki undan koʻp edi.
Bimahning qoʻllab-quvvatlashi bilan sinagogalar
thumb| Łańcut ibodatxonasi, bimah minorasi 16-asrning ikkinchi yarmida Polsha-Litva Hamdoʻstligida ichki koʻrinishlari oʻziga xos tuzilmaviy yechimga ega boʻlgan, boshqa hech qanday binolarda topilmagan toshli ibodatxonalar qurilgan. Bular sinagoga zallari boʻlib, bimalari toʻrtta ustun bilan oʻralgan edi. Podium ustiga, tepada arka bilan bogʻlangan, bitta kuchli iskala ustiga oʻrnatilgan ustunlar burchaklarida kesishgan lunettalari boʻlgan toʻrt barreldan iborat boʻlgan tonozni qoʻllab-quvvatlovchi bimah-tayanch (yoki bimah-minora) ni tashkil qilgan. Tonozlarning asoslari podiumda joylashgan yoki qattiq yoki teshilgan balustrade orqali uzatilgan. Bimaning ustidagi dalani kichkina gumbaz qoplagan. Bu gumbazlar qolgan gumbaz maydonlariga nisbatan vaqti-vaqti bilan sezilarli darajada pasaygan. Shunday qilib, bimah-minora ichida qurilgan ichki ibodatxonaning bir turi yaratilgan.
Bimah qoʻllab-quvvatlangan birinchi ibodatxonalardan biri Ikkinchi Jahon urushi paytida vayron qilingan Eski Sinagoga (Przemyśl) edi. Bimah-minorali sinagogalar 19-asrgacha qurilgan va kontseptsiya Markaziy Yevropaning turli mamlakatlarida qabul qilingan.
= "Toʻqqiz dala" sinagogalari
Taxminan 1630-yillarning boshlarida toʻqqizta dala tonozli birinchi sinagogalar qurilgan. Ular shu paytgacha boʻlganidan koʻra koʻproq zallarga ruxsat bergan va ularni toʻqqiz qoʻltiqli ibodatxonalar deb ham atashgan. Lvovdagi Buyuk shahar atrofi ibodatxonasi va Ostrohdagi sinagoga deyarli bir vaqtning oʻzida (1625 va 1627) qurilgan. Ushbu zallarda tonoz toʻrtta baland ustunga va tegishli devor pilasterlariga tayangan. Ustunlar va pilastrlar bir xil masofada joylashgan va tomning maydonini toʻqqizta teng maydonga boʻlgan. Bu ibodatxonalarda bimah ustunlar orasidagi markaziy maydon ichida joylashgan mustaqil podium yoki kamon edi.
Misrdagi uygʻonish
thumb| Misr eshigi, Xobart ibodatxonasi Misr uygʻonishi uslubidagi ibodatxonalar XIX asrning boshlarida mashhur boʻlgan. Reychel Vishnitserning taʼkidlashicha, ular Napoleonning Yevropaga bostirib kirishidan ilhomlangan Misr uslubi uchun modaning bir qismi boʻlgan. Kerol Xersel Krinskiyning soʻzlariga koʻra, ular Sulaymon ibodatxonasiga taqlid qilish uchun moʻljallangan va arxitektorlar va hukumatlar tomonidan yahudiylikni ibtidoiy eʼtiqod sifatida tasvirlash orqali yahudiylarni haqorat qilish uchun moʻljallangan edi. Diana Muir Appelbaumga koʻra, ular qadimgi Isroilda yahudiy kelib chiqishini reklama qilish uchun moʻljallangan yahudiy kimligining ifodalari edi.
Mavriya taʼsiri
thumb| Santa Mariya la Blankaning ichki qismi thumb| [[Chexiya|Chexiya Respublikasi, Plzen shahridagi Buyuk Plzen ibodatxonasi]] Oʻrta asrlarda Ispaniyada (Al-Andalus va nasroniy qirolliklarida) koʻplab ibodatxonalar qurilgan va ularni Moorish va keyinchalik Mudéjar meʼmorlari tomonidan buyurtma qilish odatiy hol edi. Moorish texnikasi va uslubi bilan qurilgan bu oʻrta asrlardagi ibodatxonalarning juda oz qismi saqlanib qolgan. Eng mashhur ikkita ispan ibodatxonasi Toledoda joylashgan boʻlib, biri El Transito, ikkinchisi Santa Maria la Blanca nomi bilan tanilgan va hozirda milliy yodgorlik sifatida saqlanib qolgan. Birinchisi juda boy bezaklarni oʻz ichiga olgan kichik bino; ikkinchisi ayniqsa diqqatga sazovordir. U Almohad uslubiga asoslangan boʻlib, tomni qoʻllab-quvvatlovchi buloq Mavri arklari boʻlgan qiziq oʻyilgan bosh harflari boʻlgan uzun qator sakkiz burchakli ustunlarni oʻz ichiga oladi.
Yana bir muhim Mudéjar ibodatxonasi 1315-yilda qurilgan Kordovadagi ibodatxonadir. El Tránsitoda boʻlgani kabi, oʻsimlik va geometrik shlyapa bezaklari sof mavriydir, ammo avvalgisidan farqli oʻlaroq, epigrafik matnlar ibroniy tilida.
Ispaniyadan chiqarib yuborilgandan soʻng, boy Sefardimlar orasida Mavriya meʼmorchiligi ibodatxonalarda oʻrinli degan fikr paydo boʻldi. 19-asrning oʻrtalariga kelib, bu uslub Markaziy va Sharqiy Yevropaning Ashkenazimlari tomonidan qabul qilindi, ular Moorish va Mudéjar meʼmoriy shakllarini Al-Andalusdagi yahudiylarning oltin davri bilan bogʻladilar. Natijada, Mavriyanlarning uygʻonishi butun dunyo boʻylab sinagoga arxitekturasining afzal koʻriladigan uslubi sifatida tarqaldi, garchi Mavriya meʼmorchiligi na aslida, na tuygʻuda yahudiy emas. Algambra son-sanoqsiz ibodatxonalar uchun ilhom bergan, ammo kamdan-kam hollarda uning nafis nisbatlari yoki nozik modellari va nozik bezaklari muvaffaqiyatli nusxalangan.
Ashkenaziylar tomonidan moslashtirilgan Mavriy uslubi ispan yahudiylarining Oltin Asriga ishora boʻlgan deb hisoblangan bu yahudiylar va meʼmorlarning asosiy maqsadi emas edi. Aksincha, Moorish uslubidan foydalanishni tanlash ularning semit yoki sharq merosi bilan faxrlanishni aks ettirdi. Ularning merosi va yahudiylarni „semit“ yoki „sharqiy“ deb tushunishdagi gʻururligi Gotfrid Semper (Drezden Semper ibodatxonasi, Germaniya) va Lyudvig Förster (Tempelgasse yoki Leopoldstädter Tempel, Vena, Avstriya va Dohani koʻchasi, Budagaest, Budagaest) kabi meʼmorlarga olib keldi. sinagogalarini mavriy uslubda qurish. Moorish uslubi 19-asr va 20-asrning boshlarida sinagogalar uchun mashhur tanlov boʻlib qoldi.
Zamonaviy sinagoga arxitekturasi
thumb| Germaniyaning Myunxen shahridagi Ohel Yakob ibodatxonasi Zamonaviy davrda ibodatxonalar har bir mashhur meʼmoriy uslubda, jumladan Art Nouveau, Art Deco, Xalqaro uslub va barcha zamonaviy uslublarda qurilishni davom ettirdi. Ikkinchi jahon urushidan keyingi davrda „urushdan keyingi modernizm davri“ birinchi oʻringa chiqdi, „amaliy sanʼat asarlari yoki yahudiy ikonografiyasisiz yolgʻiz qolish uchun kuch va yaxlitlikka ega boʻlgan ishonchli meʼmoriy imo-ishoralar bilan tavsiflanadi“. Art Nouveau ning eʼtiborga molik asari, Birinchi jahon urushidan oldingi Vengriya ibodatxonasi meʼmorchiligi Budapeshtning Kazinczy koʻchasidagi sinagogadir. Buyuk Britaniyada 1960-yillarning boshlarida qurilgan ibodatxonalar, masalan, Buyuk Britaniyadagi Karmel kolleji (Oksfordshir) ingliz arxitektori Tomas Xankok tomonidan ishlab chiqilgan, isroillik rassom Nehemia Azazning vitraj oynalari bilan bezatilgan. Vitrajlar sanʼat va arxitektura olimi Nikolaus Pevsner tomonidan „kristallarga oʻxshash rangli shishaning qoʻpol boʻlaklari bilan gʻayrioddiy texnika“ va tarixiy Angliya tomonidan „yorqin va innovatsion badiiy oyna“ sifatida maqtovga sazovor boʻlgan.
Ichki koʻrinish
Ibodatxonaning ichki qismining eng keng tarqalgan umumiy rejasi kiraverishning roʻparasidagi sharqiy uchida, almemar yoki minbarga ega kemadir. Alohida oʻrindiqlarga ega eski yoki pravoslav ibodatxonalarida har ikki tomonda erkaklar uchun skameykalar va tashqi vestibyuldan zinapoyalar orqali erishiladigan ayollar galereyasi boʻlishi mumkin. Ushbu oddiy rejaning xilma-xilligi juda koʻp: vestibyul kattalashdi va ayollar galereyasiga olib boradigan zinapoyalar vestibyuldan ajralib, koʻproq ahamiyatga ega boʻldi. Binolar kattalashgani sayin, tomni qoʻllab-quvvatlash uchun ustunlar qatorlari kerak edi, lekin har bir holatda bazilika shakli saqlanib qoldi. Ilgari devorda oddiy joy boʻlishiga ruxsat berilgan Ark ichki makonning asosiy meʼmoriy xususiyatiga aylandi va uning yon tomoni ustunlar bilan oʻralgan, soyabon bilan qoplangan va boy bezatilgan. Almemar koʻp hollarda Ark oldidagi platformaga birlashtirilib, zinapoyalarning batafsil tartiblari taʼminlangan.
Ark
Tavrot sandigʻi (odatda Aron Xakodesh yoki Hekhal deb ataladi) ichki makonning eng muhim xususiyati boʻlib, odatda toʻgʻri bezatilgan va mos platformada koʻtarilgan, kamida uch, lekin koʻpincha undan koʻp qadamlar bilan koʻtarilgan. Odatda oʻn amr va Tavrot bilan toj kiydiriladi. Minbarning joylashishi har xil; u Arkning har ikki tomoniga joylashtirilishi mumkin va vaqti-vaqti bilan zinapoyalar markazida joylashgan.
Boshqa ichki jihozlar
Zamonaviy sinagoga vazirning kabinetidan tashqari, vasiylar xonalari, xor xonalari va organ lofti maktab maqsadlariga koʻp joy ajratadi; odatda, butun pastki qavat sinflar uchun ishlatiladi. Ibodatxonaning ichki muolajasi dizayndagi katta kengliklarga imkon beradi.
Hindistonning oʻttiz uchta ibodatxonasi uchun amerikalik arxitektor va arxitektura professori Jey A. Varonker bu binolar tevah (yoki bimah, xizmat olib boriladigan va Tavrot oʻqiladigan baland platforma) ning Sefardik anʼanalariga amal qilishini bilib oldi. Mustaqil va taxminan maʼbadning oʻrtasida va Quddusga eng yaqin devor boʻylab joylashgan kema (Sefardim tomonidan gekhal va Ashkenazim tomonidan aron ha-kodesh deb ataladi). Hexallar, asosan, sefer Tavrotlarini saqlaydigan shkaflar yoki omborxonalardir. Uzun yogʻoch skameykalar koʻrinishidagi oʻtirgichlar atrofida guruhlangan va tevaga qaragan. Erkaklar maʼbadning asosiy sathida birga oʻtirishadi, ayollar esa kichikroq ibodatxonalarda yoki ayollar galereyasining yuqori qavatida bir xil darajadagi maxsus zonada oʻtirishadi.
Hindistonning Bagʻdodiy ibodatxonalarida gekhallar tashqaridan (maʼbadga qaragan tomoni) standart oʻlchamdagi kabinetlar kabi koʻrinadi, ammo ochilganda juda katta boʻshliq paydo boʻladi. Ular mohiyatan yuzta Sefer Tavrotni ushlab turadigan perimetrli tokchaga ega boʻlgan kirish xonalari.
Ichki bezatish
Yahudiyga xos boʻlgan bir nechta timsollardan foydalanish mumkin; Odatda pravoslav ibodatxonalarida Dovud yulduzi, Yahudoning sherlari va faqat gul va meva shakllariga ruxsat beriladi. Ner tamid Ark oldida osilgan; Qonun jadvallari undan ustun turadi. Etti novdali shamdon yoki menorah yon tomonlarga joylashtirilishi mumkin. Baʼzan dizaynda shofar va hatto lulav ham ishlatilishi mumkin. Ibroniycha yozuvlar kam yoki kamdan-kam ishlatiladi; Bir vaqtlar cherkovning maxsus mulki hisoblangan vitrajlar hozirda qoʻllaniladi, ammo figurali narsalar ishlatilmaydi.
Karson uyi
Karson uyi Viktoriya Old Town bilan birga Kaliforniyada joylashgan. Qoʻshma Shtatlardagi Qirolicha Anne uslubidagi arxitekturaning eng yaxshi namunalaridan biri sifatida qaraladi. Bu Kaliforniyadagi va Qoʻshma Shtatlardagi Viktoriya davrining eng koʻp yozilgan va suratga olingan uylaridan biridir.
Bino haqida
Dastlab Shimoliy Kaliforniyaning birinchi yirik yogʻoch baronlaridan biri boʻlgan Uilyam Karsonning uyi boʻlib, u 1950-yildan beri xususiy klub hisoblanadi. Uy va maydonlar jamoatchilikka ochiq emas. Hozirda u Ingomar klubiga tegishli va bu yerga egalik qiladi.
Karson oilasi tarixi
thumb| 1902-yilda Karson saroyi Uilyam Koulman Karson (1825-yil 15-iyul, Nyu-Brunsvik — 1912-yil 20-fevral, Evrika), u uchun uy qurilgan, 1849-yilda boshqa bir guruh oʻrmonchilar bilan Kanadaning Nyu-Brunsvik shahridan San-Frantsiskoga keldi. San-Frantsiskoda oltin shlyuzlarni chiqargandan soʻng, ular shimoliy oltin shov-shuviga qoʻshilib, Eel daryosi va Gumboldt koʻrfazi orqali Trinity togʻlariga etib kelishdi. Ular Gumboldt koʻrfazida qishlash uchun Trinity togʻlarini tark etishdi va kichik arra tegirmoni uchun loglar bilan taʼminlash uchun shartnoma tuzdilar. 1850-yil noyabr oyida Karson va Jerri Uitmor Gumboldt koʻrfazida tijorat maqsadlarida birinchi boʻlib daraxt kesdilar. Butun qish davomida Karson va uning jamoasi Chumbolt koʻrfazi qirgʻogʻidagi Pioner tegirmoniga Chuchuk suv boʻyidan yogʻochlarni tashirdi. Bahorda, partiya ular ilgari Trinity by Big Bar uchun daʼvo qoʻygan edi konlarga qaytib ketdi. Ular toʻgʻon qurdilar va Humboldt koʻrfazida katta arra tegirmoni qurilayotganini eshitmaguncha, kon qazishda davom etdilar. Ular Sakramento vodiysi orqali janubga borishdi, hoʻkizlarni sotib olishdi va 1852-yil avgustgacha Gumboldt koʻrfaziga qaytib kelishdi, u erda Karson yolgʻiz oʻzi doimiy ravishda yogʻoch ishlab chiqarish bilan shugʻullangan. 1863-yilda Karson va Jon Dolbeer Dolbeer va Karson Lumber kompaniyasini tuzdilar. Oʻn sakkiz yil oʻtgach, 1881-yilda, kompaniya jurnalga kirish qiyinroq boʻlgan hududlarga kirib borar ekan, Dolbeer, ayniqsa, borish qiyin boʻlgan joylarda, loglarni olib tashlashda inqilob qilgan Steam Eshak Dvigatelini ixtiro qildi. Taxminan bir vaqtning oʻzida Karson Jon Vens bilan Eel daryosi va Evrika temir yoʻlini qurishda ishtirok etgan. Karson oʻz qasrini qurishni boshlashdan oldin shunday dedi: „Agar men uni yomon qursam, ular meni laʼnatlangan badbaxt deb aytishadi; agar uni qimmat qursam, ular meni shov-shuvli deb aytishadi; men shunchaki quraman, bu oʻzimga mos keladi“. 1884-yilda, buyuk uy qurilishi arafasida kompaniya 15000000 metr kub ishlab chiqargan. Tegirmon operatsiyalari Janubiy Kaliforniyagacha qoʻshimcha investitsiyalar va hech boʻlmaganda qisman egalik qilish bilan birga yogʻochni gʻarbiy qirgʻoq va butun dunyo boʻylab gullab-yashnayotgan bozorlarga koʻchirish uchun foydalanilgan cheksiz byudjet uchun zamin yaratdi va. quruvchilarning resurslariga kirish. Pacific Lumber Company kompaniyani 1950-yilda sotib oldi va 1970-yillargacha uydan pastda joylashgan Humboldt koʻrfazining asl joyida frezalash ishlarini olib bordi. 1950-yilda Karson oilasi qolgan oilaviy mulkni (shu jumladan uyni) olib qoʻygandan soʻng, oila bu hududni tark etdi.
Bino 1950-yilda mahalliy hamjamiyat biznes rahbarlari tomonidan 35 000 dollarga sotib olingan va hozirda Ingomar klubi, xususiy klub joylashgan boʻlib, u Karsonning Ingomar teatri nomi bilan atalgan, oʻzi Karsonning sevimli spektakli Ingomar the Barbarian nomi bilan atalgan.
Arxitektura
Uy Viktoriya meʼmorchiligining har bir asosiy uslubining aralashmasidir. Milliy arxitektura tarixchilaridan biri bu uyni „Redwooddagi baron qal’asi“ deb taʼrifladi va „Uydagi ulugʻvorlik illyuziyasi miqyosda oʻylash, hayoliy detallardan foydalanish va massaga ishlov berish orqali kuchayadi“ dedi. Uyning uslubi „eklektik“ va „oʻziga xos amerikacha“ deb taʼriflangan. Oʻsha davrdagi boshqa koʻplab uylardan farqli oʻlaroq, bino har doim saqlanib qolgan va u qurilgan paytdagi holatda boʻlgan.
Arxitektorlar
San-Fransiskodagi Newsom va Newsom firmalaridan Samuel Nyusom va Jozef Keter Nyusom 1883-yilga kelib Karson tomonidan uy qurish uchun shartnoma tuzgan 19-asr quruvchi-arxitektorlari edi. Ularning Kaliforniyadagi koʻplab komissiyalaridan Karson uyiga qoʻshimcha ravishda koʻplab asl binolar, jumladan Napa vodiysi opera teatri va San-Dimas mehmonxonasi saqlanib qolgan.
Qirolicha Anna uslubidagi Viktoriya davriga oid uylardan biri Evrikada loyihalashtirilgan „Pushti xonim“ deb nomlangan boʻlib, Uilyam Karson 1889-yilda oʻgʻli Miltonga toʻy sovgʻasi sifatida sovgʻa qilgan. 1920-yilda sotilgandan soʻng, u Germaniyadagi opa-singillar tomonidan meros boʻlib qolgunga qadar bir nechta egalardan oʻtdi. U 1942-yilda fashistlar mulki sifatida tortib olinmaguncha xonali uy sifatida faoliyat yuritgan 1964-yilda u Evrikadagi restavratsiya qilingan birinchi tarixiy bino boʻldi. Qirolicha Anne uslubidagi yana bir dizayn Evrika shahrida 1982-yilda Carter House Inn tomonidan qurilgan. Bu San-Fransiskodagi 1885-yilda Newsom va Newsom tomonidan ishlab chiqilgan, 1906-yilda San-Fransiskodagi zilzila natijasida yoʻqolgan Merfi uyining nusxasi.
Ommaviy madaniyatda
Uyning tasvirlari veb-sayt dizayni va video animatsiyalarida, shuningdek, afishalarda, rasmlarda va kitob muqovalarida keng tarqalgan. Bu mashhurlik, shuningdek, koʻngilochar bogʻlarda, jumladan, Disneylenddagi temir yoʻl stantsiyasidagi soat minorasida nusxalarning yaratilishiga olib keldi. Uy, shuningdek, perili uy sanʼati va dizayni uchun namuna boʻlib xizmat qiladi.
Bugatti avtomobil kompaniyasi
Bugatti Automobiles S.A.S. (qisqacha: Bugatti) — Bugatti brendi ostida hashamatli avtomobillar ishlab chiqarishga ixtisoslashgan fransuz avtomobil kompaniyasi. Bosh qarorgoh — Chateau Saint-Jean oilaviy mulki (Château Saint Jean) — va ishlab chiqarish Alsatiyaning Molsem shahrida joylashgan. Kompaniya Germaniyaning Volkswagen AG konserni tarkibiga kiradi va Volfgang Dyurxaymer prezident hisoblanadi.
Bugatti (1909-1963)
1909-yilda Ettore Bugatti oʻz kompaniyasiga asos soldi. U zavod sifatida Molsemdagi tashlandiq boʻyoq zavodidan foydalangan.