cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Markaziy kuchlar
Urush asoslari
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/20/Bulgaria_southern_front.jpg/220px-Bulgaria_southern_front.jpg|right|thumb| Bolgariya askarlari kelayotgan samolyotlarga oʻq uzmoqda Bolgariya 1913-yil iyul oyida Serbiya, Gretsiya va Ruminiyadan magʻlubiyatga uchraganidan norozi edi. 1914-yil 19-avgustda Usmonli imperiyasi bilan mudofaa ittifoqi shartnomasini imzoladi. Bolgariya 1915-yil oktyabr oyida Serbiyaga urush eʼlon qilib, Markaziy kuchlarga qoʻshilgan oxirgi davlat boʻldi. Germaniya va Avstriya-Vengriya qoʻshinlari bilan birgalikda Serbiyaga bostirib kirdi. Bolgariya Makedoniyaning Vardar mintaqasiga daʼvogarlik qildi, bu joy 1912-1913-yillardagi Bolqon urushlari va Buxarest shartnomasi (1913) dan keyin Serbiya tomonidan ushlab turilgan edi. Birinchi jahon urushiga Markaziy kuchlar tomonida kirish sharti sifatida Bolgariyaga bu hududni qaytarib olish huquqi berildi.
Senussi ordeni
Senussi ordeni Liviyadagi musulmon siyosiy-diniy tariqati (soʻfiylik ordeni) va urugʻi boʻlib, ilgari Usmonlilar nazorati ostida boʻlib, 1912-yilda Italiyaga boy berilgan. 1915-yilda ularga Usmonli imperiyasi va Germaniya hiyla-nayrang qildi va Buyuk Senussi Ahmad Sharif as-Senussi jihod eʼlon qildi va Senussi kampaniyasida Liviyada italyanlarga va Britaniya nazorati ostidagi Misrga hujum qildi.
Darfur sultonligi
1915-yilda Darfur sultonligi Sudan hukumatiga sodiqlikdan voz kechdi va Usmonlilar bilan birlashdi. Angliya-Misr Darfur ekspeditsiyasi 1916-yil mart oyida Sudanga hujumning oldini olish uchun oldindan harakat qildi va 1916-yil noyabrgacha Sultonlikni nazoratga oldi.
Zaian Konfederatsiyasi
Zaian Konfederatsiyasi Fransiyaning Marokashga kengayishiga yoʻl qoʻymaslik uchun Zaian urushida Fransiya bilan kurasha boshladi. Janglar 1914-yildan boshlandi va Birinchi jahon urushi tugaganidan keyin 1921-yilgacha davom etdi. Markaziy kuchlar (asosan nemislar) Fransiya resurslarini Yevropadan chalgʻitish uchun tartibsizliklarni qoʻzgʻatishga harakat qila boshladilar.
Mijoz davlatlari
1917-yil oxiridagi bolsheviklar hujumi bilan Ukraina Bosh kotibiyati harbiy himoyani dastlab markaziy kuchlardan, keyin esa Antanta qurolli kuchlaridan soʻradi.
Usmonli imperiyasining Ozarbayjon va Shimoliy Kavkazda ham oʻz ittifoqchilari bor edi. Boku jangida uch xalq Islom armiyasi ostida bir-biri bilan birga jang qilgan.
Germaniya soyasidagi davlatlari
Polsha Qirolligi 1916-yilda eʼlon qilingan va 1917-yil 14-yanvarda tashkil etilganGermaniya soyasi ostidagi davlat edi. Bu hukumat 1916-yil noyabrda Germaniya va Avstriya-Vengriya imperatorlari tomonidan tan olingan va u 1917-yilda konstitutsiya qabul qilgan. Polsha davlatini yaratish toʻgʻrisidagi qaror Germaniya tomonidan 1915-yilda Polsha aholisiga nemis askarlari Polshani Rossiya qoʻl ostidan qutqarish uchun ozod qiluvchi sifatida kelganligi haqidagi nemis targʻibotidan soʻng, Polsha aholisi oʻrtasida harbiy ishgʻol qilishni qonuniylashtirishga harakat qilish uchun qabul qilindi. Germaniya hukumati jazo tahdidlari bilan bir qatorda, Germaniya tomonidan bosib olingan Boltiqboʻyi hududlarida yashovchi polshalik yer egalarini davlatga koʻchib oʻtishga va Polshaga koʻchib oʻtish evaziga Boltiqboʻyi mulklarini nemislarga sotishga undash uchun davlatdan foydalangan. Polyaklarning Prussiyadan davlatga koʻchib oʻtishini ragʻbatlantirishga harakat qilingan.
Litva Qirolligi 1918-yil 16-fevralda tashkil etilgan Germaniya soyasi ostidagi davlat edi.
Belarus Xalq Respublikasi 1918-yil 9-martda tashkil etilgan Germaniya soyasi ostidagi davlat edi.
Ukraina davlati 1918-yil 29-apreldan Ukraina Xalq Respublikasi hukumati agʻdarilganidan keyin Hetman Pavlo Skoropadskiy boshchiligidagi Germaniya soyasi ostidagi davlat edi. .
Kurlandiya va Semigaliya gersogligi 1918-yil 8-martda tashkil etilgan Germaniya soyasi ostidagi davlat edi.
Boltiqboʻyi davlati „Birlashgan Boltiq Gersogligi“ nomi bilan ham tanilgan. 1918-yil 22-sentyabrda Boltiqboʻyi nemis hukmron sinfi tomonidan eʼlon qilingan. U sobiq Estoniya gubernatorliklarini qamrab olishi va yaqinda tashkil etilgan Kurland va Semigaliyani birlashgan davlatga birlashtirishi kerak edi. Baltishe Landesver shaklidagi qurolli kuch 1918-yil noyabr oyida Germaniya taslim boʻlishidan oldin tuzilgan.
Finlandiya 1809-yildan beri Rossiyaning avtonom Buyuk Gersogligi sifatida mavjud boʻlgan. 1917-yilda Rossiya imperiyasining qulashi unga mustaqillikni berdi. Germaniya Sovet qoʻllab-quvvatlagan ishchilar harakatiga qarshi „oqlar“ ni qoʻllab-quvvatlagan Finlandiya fuqarolar urushi tugagandan soʻng, 1918-yil may oyida Finlandiya Qirolligini yaratish harakati boshlandi. Nemis shahzodasi saylandi.
Qrim mintaqaviy hukumati 1918-yil 25-iyunda tuzilgan Germaniya soyasi ostidagi davlat edi..
1918-yilda Gruziya Demokratik Respublikasi mustaqilligini eʼlon qildi, bu esa yangi tashkil etilgan respublika va Usmonli imperiyasi oʻrtasida chegara mojarolariga olib keldi. Koʻp oʻtmay Usmonli imperiyasi respublikaga bostirib kirdi va tezda Borjomiga yetib keldi. Bu Gruziyani Germaniyadan yordam soʻrashga majbur qildi. Germaniya Usmonlilarni Gruziya hududlaridan chiqib ketishga va Gruziya suverenitetini tan olishga majbur qildi. Germaniya, Gruziya va Usmonlilar tinchlik shartnomasini imzoladilar, oxirgi ikkisi bilan ziddiyatni tugatgan Batum shartnomasi imzolandi. Buning evaziga Gruziya Germaniyaning „ittifoqchisi“ga aylandi. Gruziya-nemis doʻstligining bu davri Germaniya Kavkaz ekspeditsiyasi deb nomlandi.
Usmonli mijoz davlatlari
1918-yilda bolsheviklar inqilobiga va Musulmon Musavat partiyasining qarshiliklariga duch kelgan Ozarbayjon Demokratik Respublikasi keyinchalik Usmonli imperiyasi tomonidan bosib olindi va Musovot partiyasini qoʻllab-quvvatlagan holda bolsheviklarni quvib chiqardi. Usmonli imperiyasi 1918-yilning noyabrida urush tugaguniga qadar Ozarbayjonda oʻz borligini saqlab qoldi.
Shimoliy Kavkaz togʻli respublikasi markaziy kuchlar bilan bogʻlangan.
Bahsli holatlar
Ushbu boʻlimda sanab oʻtilgan davlatlar rasmiy ravishda Markaziy kuchlarning aʼzosi emas edi. Shunga qaramay, urush paytida ular bir yoki bir nechta Markaziy kuchlar aʼzolari bilan ularning betarafligini bahsli qiladigan darajada hamkorlik qilganlar.
Efiopiya
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1f/Iyasu_in_a_Muslim_Turban.png/170px-Iyasu_in_a_Muslim_Turban.png|thumb| 1916-yilgacha [[Abissiniya|Efiopiya hukmdori Lij Iyasu oʻzining Usmonli uslubidagi sallasida tasvirlangan]] Efiopiya imperiyasi Birinchi jahon urushi davomida rasman neytral edi, ammo 1915-1916-yillar orasida markaziy kuchlarga xayrixohlikda gumon qilingan. Oʻsha paytda Efiopiya Afrikadagi kam sonli mustaqil davlatlardan biri va Afrika qitʼasidagi yirik davlat edi. Uning hukmdori Lij Iyasu islomparast kayfiyatda va Usmonli imperiyasiga xayrixohlikda gumon qilinadi. Germaniya imperiyasi Sharqiy Afrikadagi arab qoʻzgʻoloni uslubidagi qoʻzgʻolonda hamkorlik qilishga undash uchun mintaqaga bir nechta muvaffaqiyatsiz ekspeditsiyalarni joʻnatib, Iyasu bilan bogʻlanishga harakat qildi. Muvaffaqiyatsiz ekspeditsiyalardan birini taniqli etnograf va Kayzer Vilgelm II ning shaxsiy doʻsti Leo Frobenius boshqargan. Iyasuning koʻrsatmalariga koʻra, Efiopiya, ehtimol, 1915-1916-yillardagi Somaliland yurishi paytida musulmon darvesh isyonchilariga qurol-yarogʻ yetkazib bergan va bu Markaziy kuchlarning ishiga bilvosita yordam bergan.
Iyasu va Usmonli imperiyasining kuchayib borayotgan taʼsiridan qoʻrqib, Efiopiyaning nasroniy zodagonlari 1915-yilda Iyasuga qarshi til biriktirdilar. Iyasu birinchi marta Efiopiya pravoslav patriarxi tomonidan haydalgan va oxir-oqibat 1916-yil 27-sentyabrda davlat toʻntarishi natijasida lavozimidan chetlatilgan. Taxtga Usmonlilar tarafdori boʻlmagan regent Ras Tafari Makonnen oʻtirdi.
Nodavlat jangchilar
Boshqa harakatlar markaziy kuchlarning saʼy-harakatlarini maʼlum bir sabablarga koʻra qoʻllab-quvvatladi. Masalan, 1916-yil aprel oyida Dublinda Pasxa koʻtarilishini boshlagan radikal irland millatchilari; ular oʻzlarining „Yevropadagi jasur ittifoqchilari“ haqida gapirdilar. Biroq, aksariyat irland millatchilari 1916-yilgacha, Irlandiyaning siyosiy manzarasi oʻzgargan paytgacha Britaniya va ittifoqchilarning urush harakatlarini qoʻllab-quvvatladilar. 1914-yilda Jozef Piłsudskiyga Germaniya va Avstriya-Vengriya tomonidan mustaqil Polsha legionlarini tuzishga ruxsat berildi. Piłsudski oʻz legionlari Markaziy kuchlarga Rossiyani magʻlub etishda yordam berishini va keyin Fransiya va Buyuk Britaniya bilan birga boʻlishini va ular bilan urushda gʻalaba qozonishini xohlardi.
Sulh va shartnomalar
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/58/Weinold_Reiss_-_WWI_poster_Charity_Bazaar.jpg/220px-Weinold_Reiss_-_WWI_poster_Charity_Bazaar.jpg|thumb| 1916-yilgi xayriya bozori uchun afishada Markaziy kuch davlatlarining bevalari va yetimlari uchun mablagʻ yigʻish. Bolgariya 1918-yil 29-sentyabrda Ittifoqchilarning Makedoniyadagi muvaffaqiyatli yurishidan soʻng ittifoqchilar bilan sulh tuzdi. Usmonli imperiyasi 1918-yil 30-oktabrda ingliz va arablarning Falastin va Suriyada qoʻlga kiritgan yutuqlari oldida xuddi shunday yoʻl tutdi. Avstriya va Vengriya noyabr oyining birinchi haftasida Gabsburglar imperiyasining parchalanishi va Italiyaning Vittorio Veneto hujumidan soʻng oʻt ochishni toʻxtatish toʻgʻrisida alohida kelishuvga erishdilar. Germaniya 1918-yil 11-noyabr kuni ertalab Yuz kunlik hujumdan soʻng urushni tugatish toʻgʻrisidagi sulhni imzoladi va Yangi Zelandiya, Avstraliya, Kanada, Belgiya, Britaniya, Fransiya va AQSh kuchlarining shimoliy-sharqiy Fransiya va Belgiyada ketma-ket yurishlari natijasida magʻlubiyatga uchrashdi. Urushni tugatuvchi yagona shartnoma yoʻq edi. Markaziy kuchlar alohida shartnomalarda koʻrib chiqildi.
Simmetriklik
Simmetriklik - binar (ikki oʻrinli, ikki hadli) munosabatlarning xossasi. Bu munosabatlarning bajarilishi (yechilishi) unda ishtirok etuvchi elementlar juftlarining kanday tartibda kirishiga bogʻliq boʻlmaydi. Agar aniklanish sohasida olingan har qanday ikkita x va u element uchun xRy munosabatdan yRx munosabat kelib chiqsa, R munosabat simmetrik munosabat deyiladi. Tengliktipidagi (mas, ayniyat, ekvivalentlik, oʻxshashlik) munosabatlar ham simmetrik boʻladi. S.ning teskarisi antisimmetriklik boʻlib, unda x=u boʻlganda xYauxglL yRx (xRy ning inkori) kelib chiqadi, yaʼni xRy bilan yRx dan, albatta, x=u degan xulosaga kelinadi. Mas, sonlar toʻplamidagi tartiblanish munosabati (kattakichik) antisimmetrikdir. Logikmatematik amallarga nisbatan S. kommutativlik deb ataladi. Mas, sonlarni kushish, kupaytirish, tuplamlarni birlashtirish va kesishtirish natijalari qoʻshiluvchi, koʻpaytuvchi va boshqa tartibiga bogʻliq emas.
218 (son)
218 (ikki yuz oʻn sakkiz) — 217 va 219 sonlari orasidagi natural sondir.
Matematikada
218 = 2 × 109
Anda (qoʻshiqchi)
Won Min-ji (원민지; 1991-yil 5-fevralda tugʻilgan), Anda sahna nomi bilan mashhur, Janubiy Koreyalik qoʻshiqchi va qoʻshiq muallifi. U 2012-yilda qoʻshiqchi sifatida debyut qilgan.
Yoshligi
Anda yoshligidan qoʻshiqchi boʻlishni orzu qilgan. Dastlab, Anda universitetga kirish imtihonidan oʻta olmagan. Keyingi yili u yana universitetga kirishga urinib koʻrgan va Sungkyunkvan universitetining Ijro sanʼati boʻlimiga kirish imtihonini topshirgan.
2012: Debyuti
2012-yilda Anda Trophy Entertainment leybli ostida Yang Dong-geun ishtirokidagi „Donʼt Ask“ raqsi bilan Andamiro nomi bilan debyut qilgan. Uning bu ijrosi unga „Koreyalik Lady Gaga“ laqabini bergan.
2017-yildan hozirgi kungacha
2017-yil avgust oyida Anda Esteem Entertainment bilan eksklyuziv shartnoma imzoladi. 2018-yil iyul oyida YG Entertainmentning YGX korxonasi bilan shartnomani yangiladi. 2019-yil 6-martda Anda oʻzining YGX ostida What You Waiting For nomli birinchi singlini ommaga havola qildi, qoʻshiq chiqarilishida YG Entertainment produseri R.Tee bilan hamkorlik qilgan. 2021-yil 31-dekabrda Anda YG Entertainmentdan ketganini va yangi leybl topishni rejalashtirayotganini eʼlon qilgan. Bir necha kundan keyin u Sublime Artist agentligi bilan shartnoma imzolagani eʼlon qilindi.
Turkiya ayollar milliy basketbol terma jamoasi
Turkiya ayollar milliy basketbol terma jamoasi xalqaro turnirlarda Turkiya sharafini himoya qiladigan ayollar basketbol jamoasidir. Ular EuroBasket turnirlaridan 2011-yilda bronza va 2013-yilda kumush medal bilan qaytgan.
Oʻtgan jamoalar roʻyxatlari
right|thumb|250x250px| Turkiya (qizil forma) vs. Chexiya 2012-yilgi yozgi Olimpiada oʻyinlarida thumb|250x250px| Turkiya (oq) vs. Serbiya 2014-yilgi ayollar oʻrtasidagi FIBA jahon chempionatida. 2005-yilgi EuroBasket: 12 jamoa orasida 8- oʻrinni egalladi
Şaziye İvegin-Karslı, Birsel Vardarlı, Müjde Yüksel, Nilay Yiğit, Şebnem Kimyacıoğlu, Esmeral Tunçluer, Aylin Yıldızoğlu, Nevriye Yılmaz, Serap Yücesir, Yasemin Horasan, Arzu Bildirir, Korel Engin, (Murabbiy: Cem Akdağ)
2007-yilgi EuroBasket: 16 jamoa orasida 9- oʻrinni egalladi
Şaziye İvegin-Karslı, Gülşah Akkaya, Birsel Vardarlı, Nilay Yiğit, Şebnem Kimyacıoğlu, Esmeral Tunçluer, Işıl Alben, Nevriye Yılmaz, Didem Sarıca, Yasemin Horasan, Bahar Çağlar, Korel Engin, (Murabbiy: Cem Akdağ)
2009-yilgi EuroBasket: 16 jamoa orasida 9- oʻrinni egalladi
Şaziye İvegin-Karslı, Yasemen Saylar, Birsel Vardarlı, Nilay Yiğit, Tuğba Palazoğlu, Gülşah Gümüşay, Sariye Gökçe, Melek Bilge, Naile İvegin, Yasemin Horasan, Nevin Nevlin, Bahar Çağlar, (Murabbiy: Ceyhun Yıldızoğlu)
2011-yilgi EuroBasket: 16 jamoa orasida 2- oʻrinni egalladi
Nilay Yiğit, Birsel Vardarlı, Işıl Alben, Tuğba Palazoğlu, Seda Erdoğan, Gülşah Akkaya, Şaziye İvegin-Karslı, Bahar Çağlar, Yasemin Horasan, Naile Ivegin, Nevriye Yılmaz, Nevin Nevlin, (Murabbiy: Ceyhun Yıldızoğlu)
2013-yilgi EuroBasket: 16 jamoa orasida 3- oʻrinni egalladi
ShKAS
ShKAS (aviatsion tezotar Shpitalniy-Komaritskiy, GAU indeks 56-P-426), (Шпитального — Комарицкого авиационный скорострельный, Shpitalnogo-Komaritskogo Aviatsionniy Skorostrelniy) — birinchi Sovet tez oʻq otar sinxron aviatsion pulemyoti. 1930 yilda ishlab chiqilgan, 1945 yilgacha miltiq kalibrli aviatsion pulemyotlarni ishlab chiqarish toʻxtatilgangacha 1932 yildan beri ishlab chiqarilgan. Aviatsiya uchun maxsus moʻljallangan birinchi pulemyot boʻldi; uning uchun zirh teshuvchi va yondiradigan oʻqli zirh teshuvchi ishonchliligi yuqori boʻlgan maxsus aviatsiya patronlari ham ishlab chiqilgan.
Turkiya ayollar milliy basketbol terma jamoasi
Oʻtgan jamoalar roʻyxatlari
2014-yilgi FIBA ayollar oʻrtasidagi jahon chempionati: 16 jamoa orasida 4- oʻrinni egalladi
ShKAS
ShKAS 1934 yildan 1941 yilgacha ishlab chiqarilgan barcha sovet samolyotlariga oʻrnatilgan va Ispaniya fuqarolar urushidan tortib Ulugʻ Vatan urushigacha boʻlgan SSSR ishtirokidagi barcha harbiy toʻqnashuvlarda ishlatilgan. Bundan tashqari, Koreya va Xitoy fuqarolar urushlarida ushbu pulemyotlar bilan jihozlangan I-16 samolyotlaridan foydalanilganligi haqida dalillar mavjud. Ushbu mashhurlikning sababi patronni lentadan chiqarish uchun patron uzatuvchi barabanni ishlatish va avtomatlashtikani harakatga keltirish uchun gaz porshenidan foydalanish orqali erishilgan oʻt ochishning yuqori tezligi edi.
Qoʻllanishi va baholar
thumb| Ryazan uzoq masofaga uchuvchi aviatsiya muzeyida ShKAS pulemyoti 1936 yilga kelib, Sovet aviatsiyasining deyarli barcha jangovar samolyotlari Shpitalniy-Komaritskiy tizimidagi pulemyotlar bilan qurollangan edi, bu asosan oʻsha paytda 1800 oʻq uzish/min boʻlgan otish tezligi tufayli, eng yaxshi xorijiy modellar esa 1200 oʻq uzish/min chegarasidan oshmas edi. 1938 yilda uchuvchilar va parvoz kuzatuvchilari harbiy maktabi bitiruvchilari nishonlarida DA pulemyoti oʻrniga ular ShKASni tasvirlay boshladilar.
Turkiya ayollar milliy basketbol terma jamoasi
Oʻtgan jamoalar roʻyxatlari
Tuğba Palazoğlu, Tuğçe Canıtez, Cansu Köksal, Birsel Vardarlı, Yasemin Begüm Dalgalar, Esmeral Tunçluer, Işıl Alben, Nevriye Yılmaz, LaToya Pringle, Tilbe Şenyürek, Şaziye İvegin, Bahar Çağlar, (Murabbiy: Ceyhun Yıldızoğlu)
2015-yilgi EuroBasket: 20 ta jamoa orasida 5- oʻrinni egalladi
Pınar Demirok, Tuğçe Canıtez, Cansu Köksal, Birsel Vardarlı, Olcay Çakır, Bahar Çağlar, Işıl Alben, Nevriye Yılmaz, Lara Sanders, Ayşe Cora, Tilbe Şenyürek, Şaziye İvegin, (Murabbiy: Sevgi Karasu)
2017-yilgi EuroBasket: 16 ta jamoa orasida 5- oʻrinni egalladi
Pelin Bilgiç, Ayşe Cora, Olcay Çakır, Birsel Vardarlı, Bahar Çağlar, Işıl Alben, Tuğçe Canıtez, Quanitra Hollingsworth, Şaziye İvegin, Tilbe Şenyürek, Cansu Köksal, Esra Ural, (Murabbiy: Ekrem Memnun)
Dollo qonuni
Evolyutsion jarayonlarning qaytarilmasligi qonuni 1893-yilda belgiyalik paleontolog Lui Dollo tomonidan ishlab chiqilgan, keyinchalik uning nomi bilan atalgan qonundir.
Olimning gipotezasiga ko'ra, evolyutsion rivojlanish jarayonida bir marta yo'qolgan organ yoki ishora keyingi filogenetik rivojlanish jarayonida tiklanmaydi. Biroq, keyinchalik Dollo qonuniga istisnolar topildi: masalan, 2003-yilda Maykl Uayting (Michael F. Whiting ) evolyutsiya jarayonida qanotlarini yo'qotgan tayoq hasharotlar turkumiga mansub ba'zi hasharotlar keyinchalik ularni yana egallashini ko'rsatdi.
Kamo (Niigata)
Yaponiyaning Niigata prefekturasida joylashgan shahardir. 2019-yil 1-iyul holatiga koʻra, shaharda 10.270 ta xonadonda 25.971 nafar aholi istiqomat qilgan va aholi zichligi har kvadrat kilometrga 194 kishidan toʻgʻri keladi. Shaharning umumiy maydoni 133,72 kvadrat kilometr (51,63 mi²) ni tashkil etadi.
Geografiyasi
Kamo shimoliy-markaziy Niigata prefekturasining ichki qismida joylashgan. Shahar nomidan koʻrinib turibdiki, Kamo daryosi shahar boʻylab oqib oʻtadi. Eng baland choʻqqisi — 1292 metr balandlikka ega boʻlgan Avagatake togʻining choʻqqisi hisoblanadi. Shahar ikki yirik shahar Nagaoka va Niigataning taxminan qoq oʻrtasida joylashgan.
Iqlimi
Kamo nam iqlimga ega (Köppen Cfa) boʻlib, issiq va nam yoz hamda sovuq qish faslida kuchli qor yogʻishi bilan ajralib turadi. Kamoda oʻrtacha yillik harorat 12,6 °C ni tashkil etadi. Yillik oʻrtacha yogʻin miqdori 1978 mm boʻlib, sentyabr esa eng seryogʻin oy hisoblanadi. Avgustda eng yuqori harorat 25,9 °C, eng past harorat esa yanvarda, 0,6 °C atrofida boʻladi.
Tarixi
Hozirgi Kamo hududi qadimiy Echigo viloyatining bir qismi boʻlib, ilk Heyan davridan — miloddan avvalgi 794-yildan boshlab Kiotodagi Kamo ziyoratgohining filiali bilan bogʻliq aholi punkti sifatida rivojlangan. Kamo shahri 1889-yil 1-aprelda zamonaviy munitsipalitetlar tizimini oʻrnatish bilan Niigataning Kitakanbara tumanida tashkil etilgan. 1954-yil 10-martda u shahar maqomiga koʻtarildi.
Hukumat
right|thumb|270x270px| Kamo shahar hokimiyati Kano toʻgʻridan-toʻgʻri saylanadigan mer hamda 18 aʼzodan iborat bir palatali shahar qonun chiqaruvchi organi boʻlgan, mer-kengash boshqaruv shakli mavjud.
Iqtisodiyoti
Kamo anʼanaviy ravishda kiri-tansu ishlab chiqarish bilan aloqador boʻlib, Paulownia tamentosa yogʻochidan yasalgan tansu ning bir turi ayniqsa mashhurdir. Shahar, shuningdek, elektr jihozlari va mebellar ishlab chiqarish markazi hisoblanadi.
Boshlangʻich va oʻrta taʼlim
Kamoda ettita davlat boshlangʻich maktabi va shahar hukumati tomonidan boshqariladigan beshta davlat oʻrta maktabi faoliyat yuritadi. Shaharda Niigata prefekturasi taʼlim kengashi tomonidan boshqariladigan uchta davlat oʻrta maktabi ham bunyod etilgan.
Qardosh shaharlar
Kamo uchta shahar bilan qardosh shahar aloqalarini saqlab kelmoqda:
Mahalliy diqqatga sazovor joylar
thumb| Kamoyama bogʻi va Aomi ibodatxonasi Kamo kichik sayyohlik guruhlari tashkil etilgan boʻlib, bu ayniqsa boshlangʻich maktab oʻquvchilari orasida juda mashhur. U „anʼanaviy shahar“ sifatida ham eʼlon qilinadi va baʼzan Hokuetsu mintaqasining Kichik Kiotosi deb nomlanadi. Buning sababi shundaki, u uch tomondan togʻlar bilan oʻralgan va daryo bilan kesishgan Kioto bilan oʻziga xos tuzilishdagi oʻxshash xususiyatlarga ega. Kamoning eng mashhur diqqatga sazovor joyi bu Kamoyama bogʻi boʻlib, unda Aomi Jinja (ziyoratgoh) va boshqa koʻplab diqqatga sazovor joylar, jumladan, shahar muntazam ravishda olib kelingan mayda olmaxonlar uchun bunyod etilgan uychalarga ham ega. Kamo daryosi, shuningdek, koʻplab shahar tadbirlari, jumladan, avgust oyida oʻtkaziladigan Obon festivali va aprel oyida boʻlib oʻtadigan qorli Kameliya festivaliga mezbonlik qiladi. Qor kameliyasi Kamoning ramzi boʻlib, shaharning koʻplab joylarida oʻsib yotganini koʻrish mumkin.
Abdiağa, Biga
Abdiogʻa — Turkiyaning Chanoqqala viloyatining Biga tumaniga qarashli qishloq.
Ma'lumotnomalar
<references group="" responsive="1">
Indoneziyada Ahmadiya ta'limoti
thumb|300 px| Ahmadiya harakatining ramziy belgisi
Ahmadiya (Ahmadiyah) Indoneziyadagi islom boʻlimi. Indoneziyadagi jamoaning eng qadimgi tarixi Ikkinchi xalifaning dastlabki kunlariga toʻgʻri keladi (1925-yil yozida, Indoneziya inqilobidan taxminan yigirma yil oldin). Jamiyat missioneri Rahmat Ali Indoneziyaning eng katta oroliga qadam qoʻyib, Sumatra va Ache provinsiyasidagi Tapaktuan shahrida 13 nafar fidoyi bilan harakatni tashkil qildi. Hamjamiyat Indoneziyaning diniy rivojlanishida taʼsirli tarixga ega, ammo hozirgi zamonda u mamlakatdagi diniy muassasalar tomonidan tobora kuchayib borayotgan murosasizlik va radikal musulmon guruhlari tomonidan jismoniy adovatlarga duch kelmoqda Din maʼlumotlari arxivlari assotsiatsiyasi mamlakatda 400 000 ga yaqin Ahmadiy musulmonlar borligi haqida maʼlumot, ular butun mamlakat boʻylab 542 ta maʼmuriy birlikda tarqalgan.
thumb|300 px|Ahmadiya harakatining dunyo b`ylab tarqalish darajasi (qancha toʻq boʻlsa, shuncha koʻproq odamni qamrab olgan)
Birinchi aloqalar
right|thumb|300x300px| Uchta kashshof, keyingi yillarida. Chapdan oʻngga: Ahmad Nurdin, Abubakar Ayub, Zayni Dahlan. Indoneziyadagi Ahmadiya Musulmon Jamiyatining tarixi 1925-yilda, Indoneziya arxipelagini Gollandiya mustamlakasi davrida, Indoneziya inqilobidan taxminan yigirma yil oldin boshlanadi. Biroq, Indoneziya xalqi va Hindistonning Ahmadiy musulmonlari bilan aloqa bir necha yil oldin boshlangan. 1922-yilda Sumatradagi Tawalib maktab-internatidan 3 nafar indoneziyalik talaba Abubakar Ayyub, Ahmad Nuruddin va Zayni Dahlan oʻzlarining diniy ilmlarini davom ettirish uchun dastlab Misrdagi islom muassasalariga sayohat qilishni rejalashtirdilar. Biroq, ustozlari ularga Hindistonga sayohat qilishni maslahat berishdi, ular fikricha, bu mamlakat tobora Islom tafakkurining markaziga aylanib borayotgan edi. Hindistonda nashr etilgan bir qancha Ahmadiy musulmon jurnallari va kitoblari Janubi-Sharqiy Osiyo mamlakatlari, Singapur, Malayziya va Indoneziyada 1920-yillarda keng tarqalgan. Bundan tashqari, 1920-yil oktabr oyida Lahor Ahmadiya Harakatining boʻlinib ketgan guruhi rahbari Xoja Kamoliddin Janubi-Sharqiy Osiyo boʻylab gastrol safarida boʻlib, u yerda Indoneziya musulmonlarining ishonchini qozonishga muvaffaq boʻldi. U Surabaya va Batavia shaharlarida bir qancha yetakchi gazetalarda sarlavhalarni bezagan bir qator nutqlar bilan chiqdi. Taxminlarga koʻra, bu talabalarga Hindistonga sayohat qilishni tavsiya qilishiga turtki boʻlgan boʻlishi mumkin. left|thumb|300x300px| Xalifa Mirzo Bashiriddin Mahmud Ahmad huzurida Gollandiyaning Sharqiy Hindistonidan kelgan Ahmadiy talabalari va dinini qabul qilganlar Oʻqituvchilarining maslahatiga amal qilib, uchala talaba ham alohida yoʻlga chiqdi va Hindiston shimolidagi Laknau shahrida yana birlashdi. Shaharda ular Abdul Bari-al Ansoriy nazorati ostida Nizomiyya Dorun Nadva madrasasida islom ilmi boʻyicha taʼlim olishni boshladilar. Ular oʻzlarini qoniqarsiz his qilib, Xoja Kamoliddinning Yavadagi maʼruzasini esga olib, tez orada uning shahri Laxnaudan 500 milya shimoli-gʻarbda joylashgan Lahorga yoʻl olishdi va oʻsha paytda boʻlgan Lahor Ahmadiya harakati aʼzolari bilan uchrashishdi. Lahor Ahmadiylari Qadiyonda joylashgan asosiy Ahmadiya musulmon jamoasi bilan allaqachon ajralib ketgan edi. soʻng talabalar Mavlono Abdus Sattor rahbarligidagi Ahmadiy taʼlimotidan taʼsirlanib, boshqa tomondan, Lahoriy Ahmadiylarning boʻlinishini bilib, Qodiyonga sayohat qilishga qaror qildilar. Ushbu harakatni asoslash uchun koʻplab nazariyalar mavjud. Talabalar Ahmadiya va Mirzo Gʻulom Ahmad taʼlimotlarining manbalari haqida koʻproq maʼlumotga ega boʻlishni istashlari aytilgan.
Ammo ommabop fikr Abdusattorning oʻzi ham asosiy boʻlim — Ahmadiya Musulmon Jamoatining ustunligiga ishonchi komil boʻlgan va maʼnaviy jihatdan ularga moslashgan, degan fikrni bildiradi. Kelganlaridan koʻp oʻtmay, uch talaba xalifa Mirzo Basheriddin Mahmud Ahmad qoʻliga bay’at qilishga qaror qildilar va oʻqishlarini Qodiyonda davom ettirishni afzal koʻrishadi. Taklifga koʻra, Indoneziyadagi Sumatra Tavalib maktab-internatining yana 23 nafar oʻquvchisi islom ilmini davom ettirish uchun Qodiyonga yetib keldi va Ahmadiy taʼlimotini oʻrgangach, ular ham Ahmadiya harakatini qabul qildilar. 1924-yilda xalifa Yaqin Sharq va Yevropa boʻylab sayohat qildi. Buni bilib, bir qancha indoneziyalik talabalar hali ham Qadiyanda tahsil olayotganlarida, xalifasi Sharqqa, xususan, Indoneziya arxipelagiga ham tashrif buyurishini xohlashadi. Indoneziyalik talabalarning Qodyandagi vakili Hoji Mahmudning xalifaga arab tilida qilgan rasmiy nutqida talabalar aynan shu istaklarini bildirdilar. Xalifa ularni oʻzi Indoneziyaga bora olmasligini, lekin tez orada mintaqaga oʻz vakilini, missionerni yuborishini aytadi. Keyinchalik, 1925-yilning yozida, xalifaning koʻrsatmasi bilan Ahmadiya harakatining missioneri Rahmat Ali Sumatra orolining shimoliy provinsiyasi, Acehning Tapaktuan shahriga keldi. Shu bilan Indoneziyada Ahmadiya harakatining poydevori qoʻyildi. Jamiyat tarixida yuqorida tilga olingan uch talaba Indoneziyadagi Ahmadiya harakatining dastlabki kashshoflari sifatida tanilgan. Ularning kashshof saʼy-harakatlari va Jamiyatning turli missionerlari orqali Ahmadiya Indoneziya boʻylab tarqalib ketishi kerak edi.
Tashkil etish
right|thumb|234x234px| R. Muhyiddin. Jemaat Ahmadiya Indoneziyasining birinchi prezidenti. 1946-yilda vafot etgan. 1925-yil 2-oktabrda Rahmat Ali boshchiligida 13 kishidan iborat boʻlgan harakatning ilk boʻlimi Tapaktuanda tashkil topdi. Bir necha oy oʻtgach, 1926 -ilda Rahmat Ali Sumatraning gʻarbiy sohilidagi Padang shahriga koʻchib oʻtdi va harakatning ikkinchi boʻlimini tashkil etdi. Shundan soʻng, butun Orol boʻylab harakatning bir nechta filiallari tashkil etildi. 1931-yilda Rahmat Ali Java orolining shimoli-gʻarbiy sohilidagi Bataviyaga (hozirgi Indoneziyaning poytaxti Jakarta nomi bilan tanilgan) koʻchib oʻtdi. Jamiyat butun mamlakat boʻylab bir qancha boʻlimlarini tashkil etgan boʻlsa-da, 1935-yil dekabr oyida boʻlib oʻtgan konferensiyadan keyingina Jamiyatning tashkiliy tuzilmasi oʻrnatildi. R.Muhyiddin Indoneziyadagi Ahmadiya musulmonlar jamiyatining birinchi prezidenti etib saylandi. Indoneziya filiali Ahmadiyah Qadian Departemen Indoneziya nomini oldi, keyinchalik u 1937-yil iyun oyida Anjuman Ahmadiyah Departemen Indoneziya deb oʻzgartirildi. 1949-yil oxirida, Indoneziya inqilobidan soʻng, nom yana Jemaat Ahmadiyah Indoneziya (JAI) ga oʻzgartirildi va shu bilan Jamiyatning tashkiliy tabiati va uning butun dunyo boʻylab Ahmadiya Musulmon Jamiyati bilan aloqasi taʼkidlandi.
Alohida rivojlanishda, 1914-yilda asosiy Ahmadiya musulmon jamoasidan ajralib chiqqan Lahor Ahmadiya Harakati 1926-yilda oʻzining birinchi missioneri Mirzo Vali Ahmad Baigni yubordi. Garchi Lahor Ahmadiya mamlakatda 1928-yil 10-dekabrda tashkil etilgan boʻlsa-da, keyingi yil sentabrigacha u mamlakatda (Gerakan Ahmadiyah Indoneziya „GAI“ sifatida) qonuniy roʻyxatga olinmagan. Lahori Ahmadiylar Indoneziyada dinga oʻtganlarni izlashda va umuman eʼtiqodga kirishishda saʼy-harakatlarning yetishmasligi tufayli guruh koʻplab tarafdorlarni jalb qila olmadi. Xususan, Mirzo Vali Ahmad Baig birinchi va guruhning oxirgi missioneri edi. Xorijdagi missionerlik faoliyatida, ikkinchi xalifalik davrida va turli moliyaviy va ilohiy sabablarga koʻra qabul qilingan tashkiliy kuch tufayli, asosiy Ahmadiya boʻlimi oʻzlarining islom talqinini qabul qilishda muvaffaqiyat qozondi. Diniy erkinlikni kafolatlagan Indoneziya Konstitutsiyasi bilan himoyalangan Ahmadiylar jamoasi oʻsishda davom etdi, biroq Suxarto hukumati qulaguniga qadar ozgina taʼqiblarga duch keldi.
Ilk rivojlanish
Bir yil oʻtgach, Rahmat Ali kelganidan soʻng, Sumatraning gʻarbiy qismidagi Padangning Pasar Gadang mahallasida ahmadi boʻlmagan musulmon Tahar Sulton Marajo tomonidan Komite Mencari Hak qoʻmitasi (haqiqatni topish qoʻmitasi) yigʻildi. Ahmadiy missionerlar va pravoslav ulamolari birgalikda diniy mavzularda bahslashishdi. Biroq din arboblari kelmagani uchun bahs-munozara davom etmadi. Ahmadiyning xabarlariga koʻra, qoʻmita aʼzolarining bir qismi Ahmadiya dinini qabul qilgan. Harakatning dastlabki yillarida Indoneziyaning Ahmadiy musulmonlari va pravoslav ruhoniylari oʻrtasidagi eng mashhur bahslar 1923-yilda tashkil etilgan Indoneziya islom tashkiloti Persatuan Islom bilan boʻlgan. Munozaralar odatda Bandung va Bataviyada boʻlib oʻtardi, ularning ikkalasi ham Javaning gʻarbiy qismida joylashgan. Persatuan Islom bilan birinchi munozara Isoning oʻlimi haqida boʻlib, unda 1000 dan ortiq odam qatnashdi va 1933-yil aprel oyida uch kundan ortiq davom etdi. Oʻsha yilning sentabr oyida kengroq mavzularni muhokama qiladigan ikkinchi bahs boʻlib oʻtdi va unga 2000 dan ortiq kishi guvoh boʻldi.
Ratu Odil (adolatli hukmdor), Imom Mahdiy va vaʼda qilingan Masihning kelishi haqidagi mahalliy ming yillik eʼtiqodlar Indoneziyada Ahmadiya harakatining yuksalishiga hamroh boʻlgan jalb qiluvchi omillardan biri edi. Ahmadiya Bogor Cisaladaga kelishidan oldin qishloq aholisi bir kun kelib ularning qishlogʻiga Masihning xabarchisi keladi, deb ishonishgan. Imom Mahdiy yoki vaʼda qilingan Masihning kelishi haqidagi shunga oʻxshash eʼtiqodlar Java va Lombok orollarida koʻplab madaniyatlar, urf-odatlar va etnik elatlarda mavjud. Natijada Indoneziya boʻylab qishloqlarda ommaviy oʻzgarishlar sodir boʻldi.
Kundalik hayotga taʼsir qilish
thumb|236x236px| [[Sukarno|Prezident Sukarno ikki Ahmadiy yetakchi bilan: Indoneziya Jemaat Ahmadiya prezidenti va missioner, Prezident saroyida, 1950-yil.]] Ahmadiy musulmon missionerlari va tahlilchilarning hisobotlari shuni koʻrsatadiki, nasroniylik haqidagi Ahmadiya adabiyoti, ayniqsa, nasroniy missionerlik faoliyatiga duch kelganda, asosiy musulmon aholisining islom diniga boʻlgan ishonchini mustahkamlashga yordam bergan. Bir nechta istisnolardan tashqari, hech bir Indoneziya adabiyotida Ahmadiyadan boshqa nasroniylik va boshqa dinlar tanqidiy tahlil qilinmagan. Asosiy Ahmadiya harakatidan farqli oʻlaroq, kichik Lahor Ahmadiya guruhi Ahmadiya adabiyotini oʻsha davr Indoneziya ziyolilari tili boʻlgan golland tiliga tarjima qilishga eʼtibor qaratdi. Indoneziyaning mustaqillikka erishgandan keyingi birinchi prezidenti boʻlgan Prezident Sukarno Ahmadiya missionerlik faoliyatiga ishora qilib shunday degan:
Ahmadiya adabiyoti islomni nasroniy daʼvolariga qarshi himoya qilish uchun samarali vosita boʻlib, islomiy ustunlik muhitini yaratdi. Shunga qaramay, Indoneziya tobora barqarorlashgani va nasroniy missionerlik faoliyati pasayganidan soʻng, asosiy sunniy voizlar Ahmadiya adabiyotini eʼtiborsiz qoldira boshladilar. Bu esa taʼqiblarga sabab boʻldi.
Demografiyasi
Turli mustaqil hisob-kitoblarga koʻra, Ahmadiy musulmonlar soni 200 000 dan 500 000 aʼzogacha boʻlib, Indoneziya boʻylab 542 ta filialga tarqaladi. Diniy maʼlumotlar arxivlari assotsiatsiyasi mamlakatda 400 000 ga yaqin Ahmadiy musulmonlar borligini taxmin qilmoqda. Taxminan 289 ta Ahmadiy masjidi va 110 ga yaqin missiya uyi mavjud. Mustaqil hisob-kitoblardan farqli oʻlaroq, Indoneziya Din ishlari vazirligi mamlakatda 80 000 ga yaqin aʼzoni hisoblaydi.
Murosasizlikning kuchayishi
Indoneziyada Ahmadiya Islomiy harakatining dastlabki kunlaridan boshlab Indoneziya diniy tashkilotlari tomonidan koʻplab fatvolar chiqarilgan. Fatvoni eng birinchilardan biri Sunniy Indoneziyaning Muhammadiyah harakati boʻlib, u 1929-yilda Muhammadning oxiratiga ishonmaydigan har bir kishini kofir deb eʼlon qilgan oʻz fatvosini chiqargan. Garchi fatvoda na Ahmadiya, na Ahmadiy musulmonlar haqida aniq soʻz yuritilmagan boʻlsa-da, u Ahmadiya harakatiga qaratilgan deb ishoniladi. Ammo shuni taʼkidlash kerakki, Muhammadiya dastlab kichik Lahor Ahmadiya guruhi bilan samimiy munosabatlarni saqlab qolgan, shuning uchun ikki guruh birlashishi haqida mish-mishlar tarqaldi. 1935-yilda Sharqiy Sumatradagi Indoneziya Ulamolar Kengashining mahalliy aʼzolari Ahmadiyaning „bid’atchi“ maqomi haqida birinchi marta ogohlantirdilar. Biroq 1965-yilga kelib bu lavozim fatvo bilan rasmiylashtirildi. Kam taʼsir koʻrsatgan Indoneziya Ulamolar Kengashining milliy organi bu masalani koʻrib chiqdi va 1980-yilda Ahmadiya harakatiga qarshi oʻzining birinchi fatvosini chiqardi, lekin u parchalanib ketgan Lahor Ahmadiya guruhini bu sinovdan chetlatgan edi. U Islom dinidan tashqaridagi Ahmadiy musulmonlarni „buzgʻunchi“ deb eʼlon qildi va hukumat Ahmadiy musulmonlar bilan munosabatlarida Kengashga quloq tutishi kerakligi aytildi. Natijada Din ishlari vazirligi bayonot berib, Ahmadiya harakatini „buzgʻunchi“ oqim deb eʼlon qildi. Biroq Indoneziyaning ikkinchi Prezidenti Suxartoning Yangi tartib hukumati fatvoning yakuniy qismini amalda davlat siyosati orqali amalga oshirishda kam yordam berdi.
Fundamental islomiy tashkilotlar hali ham yashayotgan bir paytda Indoneziya Ulamolar Kengashi 25 yil oʻtib, 2005-yil iyul oyida yana bir fatvo chiqarishga bosim oʻtkazdi. Bu safar kengash Ahmadiy musulmonlarni murtadlikda qoʻshimcha aybladi. „Aliron Ahmadiya“ (Ahmadiya boʻlimi) deb nomlangan fatvoda Islom hamkorlik tashkilotining Ahmadiy musulmonlarga nisbatan 1985-yilda qabul qilingan fatvosi keltirilib, Ahmadiy musulmonlarga nisbatan muomalasi boʻyicha Indoneziya hukumatidan ustun turadi deb aytildi.
Bu fatvo ijrosini talab qilindi. Fatvo hukumatga Ahmadiy taʼlimotining musulmon aholi orasida tarqalishiga toʻsqinlik qilishni, harakatning tashkiliy faoliyatini toʻxtatishni va barcha jamoat binolarini, masalan, masjidlarni muhrlashni buyurdi. Bir necha yil avval 1998-yilda Suxarto hukumatining qulashi bilan birga kelgan bu fatvo butun mamlakat boʻylab muxolifat va Ahmadiy musulmonlarini taʼqib qilish uchun mafkuraviy asoslash va ochiq platformani taʼminlashda muhim rol oʻynadi. Suxartodan keyingi davrda Yudhoyono hukumati radikal musulmon guruhlari tomonidan Ahmadiy musulmonlarga qarshi adovatlarni umuman eʼtibordan chetda qoldirdi.
2017-yil iyun oyida inson huquqlari guruhlari hukumat Ahmadiy musulmonlar eʼtiqodidan qaytmasa, ularga davlat guvohnomalarini berishdan bosh tortishi haqida xabarlar paydo boʻldi.
Ahmadiylarga qarshi zoʻravonlik
Zoʻravonlik va yirik namoyishlar bilan 2008-yilda Indoneziyadagi koʻplab musulmonlar Ahmadiy musulmonlariga qarshi norozilik bildirishgan. Diniy konservatorlar hukumatga Jamiyatni kuzatish va taʼqib qilish uchun bosim oʻtkazdilar. Ahmadiy musulmon masjidi yoqib yuborilgan. Indoneziyadagi jamoatchilik fikri Ahmadiy musulmonlarga qanday munosabatda boʻlishi kerakligi borasida uch xil yoʻnalishda edi.
Baʼzilarning fikricha, u Indoneziyada rasman tan olingan dinlardan biri sifatida roʻyxatga olinmagan „bid’atchi“ va „deviant“ sekta boʻlib, uni toʻgʻridan-toʻgʻri taqiqlash kerak. Boshqalar esa, konstitutsiyada diniy erkinlik kafolatlangani uchun uni taqiqlamaslik kerak, biroq uning „islom“ bayrogʻi ostidagi prozelitizmini notoʻgʻri deb hisoblab, cheklash kerak, degan fikrda. Yana boshqalar hamjamiyatga konstitutsiyaviy eʼtiqod erkinligi huquqi asosida toʻliq diniy erkinlik berilishi kerak, degan fikrda edi.
Qoʻzgʻolon natijasida Ahmadiy musulmonlarga qarshi diniy erkinlikni cheklash vazirlarning qoʻshma farmoni asosida tashkillashtirildi. Din ishlari boʻyicha vazir, Ichki ishlar vaziri va Bosh prokuror tomonidan chiqarilgan farmon Ahmadiy musulmonlarining prozelitizm faoliyatini cheklaydi. Farmonni buzgan indoneziyaliklar 5 yilgacha qamoq jazosiga hukm qilinishi mumkin. Inson huquqlari guruhlari diniy erkinlik asosidagi cheklovlarga qarshi chiqdi.
2010-yil iyul oyida 200 nafar indoneziyalik olomon Gʻarbiy Yava provinsiyasi Kuningan tumanidagi Manislor qishlogʻidagi Ahmadiylar masjidini qurshab oldi. Olomon politsiya tomonidan tarqatilishidan oldin masjidni toshboʻron qilgan. 2011-yilda bu sekta Indoneziyada „butunlay taqiqlash“ haqidagi keng koʻlamli chaqiriqlarga duch keldi. 2011-yilning 6-fevralida 1500 nafar radikal musulmon tartibsizliklari Banten provinsiyasidagi Cikeusik shahridagi Ahmadiylar mahallasini qurshab oldilar va 3 nafar Ahmadiy musulmonni kaltaklab, 5 nafarini yarador qildilar, yana bir qancha Ahmadiy musulmonlar uylarini evakuatsiya qilishga muvaffaq boʻlishdi va trik qolish uchun qochishga majbur boʻlishdi. Politsiya xodimlari tomosha qilayotganda ularning yalangʻoch tanalarini oʻldirayotgani tasvirlari YouTubeʼga joylashtirildi va keyinchalik xalqaro ommaviy axborot vositalarida eʼlon qilindi va keng jamoatchilik eʼtiborini tortdi. Qochib qutulishga muvaffaq boʻlganlarni olomon taʼqib qilib, „oʻldir, oʻldir“ deb baqirib, qochib ketayotganlarga tosh otishdi. Vohid instituti prezident Susilo Bambang Yudxoyononi dinlararo zoʻravonlikka qarshi chora koʻrmagani uchun javobgar deb hisobladi: „Ahmadiylarga nisbatan zoʻravonlik deyarli har kuni sodir boʻladi, lekin Prezident buni hal qilish uchun hech narsa qilmaydi“. Inson huquqlari guruhlarini hayratda qoldirib, Serang tuman sudi sudyalari Cikeusik hujumi qurboni Ahmadiyni „uydan chiqib ketish“ga politsiyaga boʻysunmagani uchun olti oylik qamoq jazosiga hukm qildi. Bundan farqli oʻlaroq, 3 nafar Ahmadiy musulmonni oʻldirgan yetakchi hujumchilarga hukm uch oydan olti oygacha boʻlgan muddatda berildi. Bu inson huquqlari himoyachilari va xalqaro hamjamiyat, jumladan AQSh va Yevropa Ittifoqining noroziligiga sabab boʻldi.
2013-yil boshida shahar rasmiylari Jakarta yaqinidagi Bekasidagi Al-Misbah masjidini uch marta muhrlab qoʻygan. 2014-yil aprel oyida Indoneziyaning Gʻarbiy Javadagi Ciamis ulamolar kengashi politsiyaning qonunchilik saylovlaridan keyin sodir boʻlishi mumkin boʻlgan hujumlar haqida ogohlantirgach, mahalliy Ahmadiya jamoatidan „Xilafat Nur“ masjididagi faoliyatini toʻxtatishni soʻradi. Buni Ahmadiya jamoasi rad etdi va davlat oʻz fuqarolarining diniy erkinligini kafolatlash uchun javobgar ekanligini taʼkidladi. Vohid instituti Ahmadiyaning hukumatni notoʻgʻri chora koʻrmaslikdan ogohlantiruvchi pozitsiyasini yana bir bor tasdiqladi.
Majburiy ajratish (segregatsiya)
Cisalada shahrida, Jakarta janubidagi qishloqda „Ahmadiyga bu yoʻldan foydalanish taqiqlangan“ degan belgi bor, bu Ahmadiy musulmonlarning koʻpchilik musulmonlardan ajratilishiga misoldir.
Banten viloyatining Cikeusik shahrida Ahmadiylarga qarshi koʻplab halokatli hujumlardan soʻng, indoneziyalik siyosatchi Ahmadiy musulmonlar va konservator musulmonlar oʻrtasidagi ziddiyatlarning oldini olish uchun Ahmadiylarni Indoneziyaning minglab odamlar yashamaydigan orollaridan biriga koʻchirishni taklif qilgan edi. U shunday dedi: „Biz [ularni] munosib hayotga ega boʻlishlari uchun orolga joylashtirishni tanlashimiz mumkin“.
219 (son)
219 (ikki yuz oʻn toʻqqiz) — 218 va 220 sonlari orasidagi natural sondir.
Thora Birch
Birch "Ghost World" (2001) nomli kult -xit filmidagi Enid roli bilan yanada koʻproq eʼtirofga sazovor boʻldi, bu roli uchun u bir nechta mukofotlarni qoʻlga kiritdi, shu jumladan "Eng yaxshi aktrisa" uchun "Oltin globus" nominatsiyasi. 2003-yilda Birch "Homeless to Harvard: The Liz Murray Story" televizion filmidagi bosh rolni ijro etgani uchun Emmy mukofotiga nomzod boʻldi. U shuningdek: "Dungeons & Dragons" (2000), "The Hole" (2001), "Silver City" (2004), "Dark Corners" (2006), "Winter of Frozen Dreams" (2009) va "Petunia" (2012) filmlarida ham rol ijro etgan. U rejissor Phillip Noyce bilan uch marta hamkorlik qilgan: "Patriot Games", "Clear and Present Danger" (1994) va "Above Suspicion" filmlarida.
Birch 2012—2016-yillar oraligʻida aktyorlik faoliyatidan tanaffus oldi. Lekin oʻshandan beri bir nechta mustaqil filmlarda  rollarga ega boʻldi, masalan, "The Last Black Man in San Francisco" (2019). 2019—2020-yillarda u AMCning "The Walking Dead" filmining oʻninchi mavsumida Gamma rolini oʻynadi.
2022-yil 5-mayda Birch rejissorlik debyutini va Gabby Petito haqidagi yaqinlashib kelayotgan"Lifetime" badiiy filmida hammualliflik qilishini xabar qildi. Birch avvalroq "Lifetime" bilan oʻzi ishtirok etgan ikkita filmda ishlagan edi.
= Ilk hayot = Birch Los-Anjelesda tugʻilgan, pornografik aktyorlar Jack Birch va Carol Connorsning toʻngʻich farzandi. Oilasining asl familiyasi Biersch boʻlgan. Uning ismi Thora, Norvegiyaning momaqaldiroq va chaqmoq xudosi "Tor" dan olingan boʻlib, agar u oʻgʻil boʻlganida uning ismi boʻlar edi. Uning Kian Bolt Birch ismli ukasi bor.
Birchning ota-onasi sobiq kattalar kino aktyorlari boʻlib, ikkalasi ham "Deep Throat " filmida paydo boʻlgan. Koʻngilochar industriyadagi oʻz tajribalari tufayli ular uni ragʻbatlantirishni istamadilar, lekin uning reklama roliklariga taqlid qilayotganini payqagan enaga tomonidan Birchning fotosuratini agentlarga koʻrsatishga koʻndirishdi.
= Shaxsiy hayot = Birch 2018-yil 21-dekabrda menejeri va xayriyachi Michael Benton Adlega turmushga chiqdi. Birch 2012-yilgi Demokratik Milliy Konventsiyada delegat boʻlgan uzoq vaqtdan beri demokrat boʻlgan. Bundan tashqari, u Barack Obama, Joe Bayden va Shimoliy Karolina shtati senatori Wiley Nickelning kampaniyasi kabi mahalliy siyosiy harakatlarni qoʻllab-quvvatladi.
= Filmografiya =
= Mukofotlar va nominatsiyalar =
= Manbalar =
Pretoriya konvensiyasi
1881-yil-28-yanvarda Leng Neke, 8-fevralda Ingogo va 27-fevralda Mayubeda imperiya armiyasining magʻlubiyati, oxirgisida Natalning gubernatori va bosh qoʻmondoni J. P. Kollining halok boʻlishi, harbiy nuqtai nazardan, ahamiyatsiz voqealar edi. Ser Ivlin Vud muhim qoʻshimcha kuchlar bilan qarshi hujumga oʻtishga tayyor edi, ammo Kollining vorisi Frederik Roberts metropoliyadan yetib kelishidan oldin, yilning 23-martida sulh tuzilgan edi. Gladston hukumatidagi koloniyalar vaziri, graf Kimberli Ingogodan ham oldin sulh boʻyicha muzokaralarni boshlashga tayyor edi, ammo Krugerning javobi faqat 7-martda olindi.
Shartnoma shartlari boʻyicha muzokaralar Angliyada shiddatli munozaralar fonida boʻlib oʻtdi, u yerda Argil gertsogi kabi koʻpchilikda „Tasodifiy vaziyatlar va shoshqaloqlik bilan bergan buyrugʻimiz tufayli bizni yengishga muvaffaq boʻlgan bir guruh fermerlarni magʻlub etish uchun muzokaralar toʻxtatilishi kerak emasmi?“ degan savol tugʻildi. Bir qator magʻlubiyatlardan soʻng tinchlik oʻrnatilishi nafaqat oddiy britaniyaliklar, balki qirolicha Viktoriya tomonidan ham salbiy qabul qilinganiga qaramay, shartnoma 3-avgustda tuzilgan.
Muqaddimada quyidagi 32 ta moddaga muvofiq Transvaalga „Hazrati oliyalari hukmronligi ostida toʻliq oʻzini oʻzi boshqarish“ kafolatlangan edi (complete self-government, subject to the suzeraniry of Her Majesty). II modda Transvaalning tashqi aloqalari ustidan imperator nazoratini oʻrnatishga bagʻishlangan boʻlib, I va XIX moddalarda birinchi marta Bur respublikasining chegaralari aniqlangan. Bir qator maqolalar (III, XIII-XV, XXI-XXIII) tub aholi huquqlariga bagʻishlangan boʻlib, ularning taqdiri toʻgʻrisidagi qonunlarni Hazrati oliyalari yoki uning vorislari, shuningdek, boshqa xalqlarning vakillari roziligisiz qabul qilish mumkin emas edi (XXVI va XXVII moddalar). XVII va XVIII moddalarda vazifalari muvaqqat ishlar vakili va bosh konsulga teng boʻlgan „Rezident“ lavozimi kiritilgan. XXV moddada Britaniya tovarlari va ishlab chiqaruvchilariga nisbatan kamsitish taqiqlangan.
Burlarning erishilgan kelishuvdan noroziligi muzokaralarning davom etishiga va 1884-yilda ushbu kelishuvni London konvensiyasiga almashtirilgan xulosasiga olib keldi.
Simferopolda o‘rnatilgan Taras Shevchenko haykali
Simferopolda oʻrnatilgan Taras Shevchenko haykali ― Simferopolda Shevchenko parkining arkasi oldida joylashgan.
Qrimning bahsli hududini nazorat qiluvchi Rossiya Federatsiyasida u mintaqaviy ahamiyatga ega Qrim Respublikasining madaniy meros ob’ekti hisoblanadi.
Siyosiy vaziyatning keskinlashuvi davrida u bir necha bor vandalizm ob’ektiga aylandi.
Manbalar
<references group="" responsive="1">
Konchilar instituti
right|thumb| Parc and Dare Hall ishchilar klubi 1894-yil Konchilar institutlari, baʼzan ishchilar institutlari, kon ishchilari institutlari yoki konchilarning farovonlik zallari sifatida tanilgan yirik muassasalar binolari boʻlib, ular odatda sanoat davrida yigʻilish va oʻquv maskani sifatida barpo etilgan. Koʻpincha Britaniyada topilgan konchilar institutlari konchilar guruhlariga tegishli boʻlib, ular ish haqining bir qismini binoni qurish va ishlatish uchun toʻlash uchun kommunal jamgʻarmaga ajratdilar. Institutlarda odatda kutubxona, oʻquv zali va majlislar zali boʻlar edi.
Shimoliy va Janubiy Uelsdagi konchilar institutlari
left|thumb| Sent-Fagans milliy tarix muzeyidagi Oakdeyl institutining ichki qismi XIX-asrning oxirlarida, sobiq qishloq jamoalarida aholi sonining oʻsishi bilan koʻplab sanoatlashgan hududlarda ishchilar institutlar qurish uchun mablagʻga hissa qoʻshgan. Bu 1910-yilga kelib koʻpgina shahar va qishloqlarda institutlar qurilgan Uelsning janubiy koʻmir konida tasvirlangan. Uelsda birinchi boʻlib 1874-yilda Suonsidagi Aleksandra yoʻlidagi „Ishchi erkaklar klubi“ qurilgan Institutlar sotsialistik va altruistik xarakterga ega boʻlib, ishchilar sinfi odamiga oʻzini yaxshilashga imkon berish uchun kitoblari tarix va siyosatga asoslangan kichik kutubxonalar va oʻqish zallarini oʻz ichiga oladi. Aneurin Bevan oʻzining intellektual tayyorgarligini Tredegar konchilar kutubxonasi bilan oʻzaro bogʻladi.