Adolat_partiyasi_(1961-1981)
1964-yilda Ragip Gumushpala vafotidan so‘ng, partiya rahbari kim bo‘lishi masalasi muhokama qilina boshladi. Sadettin Bilgich va doʻstlari Sulaymon Demirelga partiya raisi oʻrinbosari boʻlish taklifini bildirgan, ammo Demirel Bilgichga qarzdor boʻlishdan qoʻrqib, bu taklifni qabul qilmagan. Keyinchalik, Bilgich bu lavozimga saylandi va u allaqachon partiyadagi prezidentlik uchun eng kuchli ism sifatida ko'rilgan. O'sha davr Prezidenti Jemal Gursel saylangan kuni unga " Adolat partiyasi umumiy prezidentligiga " nomli maktub yo'lladi. 1964-yil 27-noyabrda partiya qurultoyi uchun viloyatlarni aylanib chiqqan Bilgichga xalq tomonidan kimning rais boʻlishi qayta-qayta soʻralgan. U nomzodni to'g'ridan-to'g'ri e'lon qilmagan bo'lsa-da, umumiy prezidentlikka nomzodlar Demirel bo'lishini bildirdi. Turkiyaning 3-prezidenti Jalol Bayar qamoqdan chiqqanidan keyin sodir bo'lgan voqealar natijasida Demirel partiyadan uzoqlashdi. U o'z nomzodini e'lon qilish uchun viloyat kongressi takliflarini javobsiz qoldirdi. Demirelning bu munosabati partiya ichida muammoga sabab bo'ldi va Bilgichdan nomzod bo'lishi so'raldi. Bilgich nomzodi ko'rsatilgach, Sulaymon Demirel ham nomzod bo'lishga qaror qildi va bayonot berdi. Bilgich partiyada Demirelga qaraganda ko'proq mashhur bo'lgan, Demirel muhandislik ishlari bilan tanilgan bo'lsa, Bilgich partiya ichidagi faoliyati va konservativ o'ziga xosligi bilan tanilgan. Bilgichning partiya qurultoylarida delegatlarga ta'siri har doim katta bo'lgan. Prezidentlikka ikki nomzod ko‘rsatilganidan keyin partiya ichidagi raqobat kuchaydi. Bilgich va Demirel o'zaro kelisha olmagach, ba'zi muhim lavozimlarni egallagan partiya a'zolaridan tanlov qilishlarini so'radilar. Ekrem Dikmen, Ata Bodur, Jalol Kilich, Cahit Okurer, Orxan Süersan, Ali Bozdağanog'lu, Ibrohim Tekin, Ahmet Topalog'lu, Cihat Bilgehan, Ertug'rul Akça, Etem Kilicho'g'lu, Mehmet Ali Ayicho'g'li, kimlar rais bo'lishi savolini o'z ichiga olgan maktubda, Ali Naili Erdem, Mehmet Turgut, Jevat Önder, Mahmut Rizo Bertan, Shukrü Akkan, Mehmet Ali Ulusoy, Usmon Kibar, Mehmet Karaog'lu, Komil Özsariyıldız, Komil Tolon, İsmet Angi, Zahit Akdağ va Ali Sepici. Qurultoy oldidan javoblarning 14 tasi Bilgich tarafida, 10 tasi Demirel tarafida edi. Ikki kishi betaraf qoldi va hech kimdan javob olinmadi. Bu jadval natijasida Demirel, Bilgichning lobbichilik qilganini da'vo qildi. Shundan so‘ng Ferruh Bo‘zbeyli yangi usul taklifi bilan kelib, bir partiya a’zosi o‘z uyida yig‘ilib, qo‘l ko‘tarishni taklif qildi. Shu tariqa hamma ovoz berish jarayonini kuzatishi mumkin edi. Jevat Önder qarorgohida uchrashishga qaror qilingan bo’lsa-da, Go’khan Evliyaog’lu, Ali Fuat Başgilning o’ziga maktub yo’llaganini va Bilgichning prezidentligiga e’tirozi yo’qligini, ammo boshqa bir kishi nomzod bo’lsa, poygada qatnashishini bildirdi. Shundan so'ng yig'ilishda keskinlik ko'tarildi va yana bir qarorga kela olmadi. Bu voqealar sodir bo'layotgan paytda prezidentlikka uchinchi nomzod sifatida yangi nom paydo bo'ldi: Tekin Ariburun. Ariburunning nomzodligi boshqalarga nisbatan orqada qoldi. Nomzodlik tadqiqotlari davomida Bilgich, Demirelning mason ekanligini aytdi va Demirel Bilgichning argumentini inkor qiluvchi hujjatni partiya a'zolariga ko'rsatganida, Bilgich tuhmat qilgan degan xulosaga keldi, shuning uchun jarayon Demirel foydasiga ishlay boshladi. Bilgichning Kipr muammosi, Demirelning sobiq DP siyosatchilari tomonidan qabul qilinishi va konservativ kimligi tufayli armiya tomonidan ma'qullanmaganligi haqidagi nutqlari uning raislikka saylanishiga to'sqinlik qildi.