cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Laura Benkarth
Professional karyera
Benkarth o'z faoliyatini SV Biengen va FC Wolfenweiler-Schallstadtda boshlagan. 2008-yilda u SC Freiburg yoshlar bo'limiga keldi va u yerda B-Jugendda o'ynadi. 2009-yilda u ikkinchi darvozabon sifatida kattalar tarkibiga o'tdi va 2009-yil 20-sentyabrda (1-tur) o'z uyida FF USV Jenaga qarshi o'yinda (0:1) debyut qildi. O'zining birinchi mavsumida u kattalar darajasida faqat uch marta ishlatilgan. Ikkinchi mavsumida Benkarth 13 ea o'yin o'tkazdi va uchinchi mavsumda uning ishtiroki 22 ta o'yinda oshdi. 2014-yilda Caroline Abbening Bayern Munichga ketishi bilan u yangi jamoa sardori etib tayinlandi.
Xalqaro karyera
2007-yilda u 17 yoshgacha bo'lgan ayollar o'rtasidagi 2009 UEFA chempionatida chempion bo'lgan Germaniya U17 terma jamoasida edi. 2010-yilda Germaniya U19 terma jamoasi bilan Benkarth 2010-yilda Makedoniyada bo'lib o'tgan 19 yoshgacha bo'lgan ayollar o'rtasidagi UEFA chempionatida ishtirok etgan. Jamoa yarim finalga chiqdi, ammo penaltilar seriyasida bo'lajak chempion Fransiyaga yutqazdi (5–3). O'sha yili u o'z mamlakatida bo'lib o'tgan 2010-yilgi FIFA U-20 ayollar o'rtasidagi jahon chempionatida g'alaba qozongan milliy terma jamoaning bir qismi bo'ldi, hech qanday o'yin o'tkazmasdan Almuth Schult va Desiree Schumanndan keyin uchinchi darvozabon bo'lib qoldi. 2012-yilda Yaponiyada bo'lib o'tgan FIFA U-20 ayollar o'rtasidagi Jahon chempionatida u barcha oltita o'yinda har daqiqada o'ynadi, Germaniya turnirda birorta ham gol o'tkazmasdan o'ynadi (toza o'yin). Germaniya finalda AQShga qarshi o'yinda minimal hisobda yutqazdi, 1:0 (gol Kealia Ohai tomonidan kiritildi). Benkarth „Oltin qo'lqop“ bilan turnirning eng yaxshi darvozaboni deb topildi. 2012-yil oktyabr oyida Benkarth birinchi marta kattalar terma jamoasiga nomzod bo'ldi. 2013-yilning 28-iyuliga qadar u Shvetsiyada bo'lib o'tadigan UEFA Ayollar o'rtasidagi Yevro-2013 musobaqasiga jamoadagi Kathrin Langertning o'rniga chaqirildi.
U 2016-yilgi Yozgi Olimpiada o'yinlarida ishtirok etgan va Germaniya oltin medalni qo'lga kiritgan.
Gazik, Darmian
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"> Gazik (, Gʻozik, Gʻozik hmada Kazik nomi bilan ham rimlashtirilgan)  — Eron, Janubiy Xuroson viloyati, Darmiyon tumani, Gazik tumani, Gazik qishloq okrugiga qarashli shahar. 2006-yil aholini roʻyxatga olish maʼlumotlariga koʻra, uning aholisi 2,773 nafar kishi hmada 775 ta oiladan iborat.
Harreberg
Harreberg Fransiyaning Lotaringiya mintaqasida joylashgan kommunadir. Moselle departamenti Sarrebourg tumani tarkibiga kiradi.
Aholisi
365 nafar aholi istiqomat qiladi (2004). Aholi zichligi — har kvadrat kilometrga 57,0 nafar kishi.
Geografiyasi
Maydoni — 6,4 km2. Dengiz sathidan 259 – 505 m balandlikda joylashgan.
Devisning Egri nazariyasi
Devisning Egri nazariyasi (Davies' J-curve) ― amerikalik sotsiolog Jeyms Devis tomonidan 1962-yilda „Amerika sotsiologik sharhi“ jurnalidagi „Inqilob nazariyasi tomon“ maqolasida ilgari surilgan printsipdir. Bu tamoyilga koʻra, inqiloblar odamlarda umid uygʻotgan yuksalish davri keskin pasayish bilan almashgan vaziyatda sodir boʻladi. Devisning taʼkidlashicha, odamlarni norozilikka olib keladigan narsa umidsizlik va ehtiyoj emas, balki davlatdagi farovonlik davrida hayotga boʻlgan talablarning ortishidir ."'Inqiloblar ob’ektiv iqtisodiy va ijtimoiy rivojlanishning uzoq davri qarama-qarshi holatning qisqa davriga olib kelganda sodir boʻlishi mumkin. Shunda odamlar sub’ektiv ravishda katta kuch bilan erishilgan pozitsiyalarni yoʻqotishdan qoʻrqishadi; aynan shu ularga inqilobiy kayfiyat beradi'."Jeyms Devis inqiloblarni „koʻproq mashhurlik va xalq qoʻllab-quvvatlashiga ega boʻlgan bir hukmron guruhni boshqasiga almashtirishga olib keladigan kuchli fuqarolik tartibsizliklari“ deb taʼriflagan. Siyosiy barqarorlik va beqarorlik, Devisning fikricha, pirovardida jamiyatdagi kayfiyatga bogʻliq. Norozi kambagʻallar qoʻzgʻolon koʻtarishi mumkin boʻlganidek, qanoatlangan boylar ham inqilobga borishi mumkin. "Inqiloblarga oziq-ovqat, tenglik yoki erkinlik bilan taʼminlashning „tegishli“ yoki „notoʻgʻri“ shartlarini moddiy taʼminlash emas, balki mana shu norozilik kayfiyati sabab boʻladi".
Devisning tamoyili inqiloblar va ijtimoiy norozilik tadqiqotchilari orasida keng qabul qilindi va qoʻllab-quvvatlandi.
Izdoshlari
Xuddi shunday fikrni A. de Tokvil „inqiloblar omma mutlaq maʼnoda yomonroq yashaganda emas, balki ularning ahvoli biroz yaxshilanganda, ammo umidlarning sezilarli darajada oshishiga olib kelganda yuzaga keladi“ degan.
Manbalar
<references group="" responsive="1">
Sport tasnifi
Sport tasnifi — sport unvonlari va sport razryadlarini berish tizimi. Milliy va xalqaro St. mavjud. Unvon va sport razryadlari sportchilarga sport mahorati va rasmiy musobaqalarda koʻrsatgan natijalari asosida beriladi. Respublikada sport mahorati darajasini baholashning yagona tizimini taʼminlash uchun Yagona sport tasnifi (YAST) joriy etilgan. Yagona Sport tasnifi boʻyicha I, II, III kattalar va yoshlar razryadlari, xalqaro miqyosdagi sport ustasi va Oʻzbekiston Respublikasi sport ustasi unvonlari beriladi. Sport ustozlari, yoʻriqchiuslubchilar, rahbar xodimlarning ish natijalari Oʻzbekiston Respublikasi davlat jismoniy tarbiya va sport koʻmitasining "Jismoniy tarbiya va sport xodimlari mehnatiga haq toʻlash normativlarini takomillashtirish toʻgʻrisida"gi qaroriga muvofiq baholanadi.
Pena saroyi
Pena saroyi(Palácio da Pena)—Portugaliya Rivierasida joylashgan Sintra munitsipalitetidagi San Pedro de Penaferrim shahridagi romantik qal’a. Qal’a Sintra togʻlaridagi tepalikning tepasida joylashgan boʻlib, uni aniq kunlarda Lissabon va uning koʻpgina poytaxtlaridan osongina koʻrish mumkin. Bu milliy yodgorlik boʻlib, IXX-asr romantizmining dunyodagi asosiy ifodalaridan birini tashkil etadi. Saroy YuNESKOning Jahon merosi roʻyxatiga kiritilganva Portugaliyaning yetti moʻjizasidan biri. Bundan tashqari, Portugaliya Respublikasi Prezidenti va boshqa hukumat amaldorlari tomonidan davlat tadbirlari uchun foydalaniladi.
Tarix
thumb|left|Pena monastiri (uning sobiq qurilishi) 1839-yilda, Jorj Vivian tomonidan yaratilgan
Qal’aning tarixi oʻrta asrlarda Sintra tepaligining tepasida Pena ayoliga bagʻishlangan ibodatxona qurilganidan boshlangan. Anʼanaga koʻra, qurilish Bibi Maryam paydo boʻlganidan keyin sodir boʻlgan.
thumb|left|upright|Saroyning yon koʻrinishi. thumb|right|upright|Saroy yuqoridan koʻringanda
1493-yilda qirol Ioann II rafiqasi qirolicha Leonor hamrohligida qasamni bajarish uchun bu erga ziyorat qildi. Uning vorisi qirol Manuel I ham bu maʼbadni juda yaxshi koʻrar edi va bu joyda monastir qurishni buyurdi, u Avliyo Jerom ordeniga sovgʻa qilingan. Asrlar davomida Pena meditatsiya uchun kichik, sokin joy boʻlib, koʻpi bilan oʻn sakkizta rohib yashaydi. 18-asrda monastir chaqmoq bilan jiddiy shikastlangan. Biroq, 1755-yildagi Lissabondagi kuchki zilzila koʻp oʻtmay sodir boʻlib, monastirga juda katta zarar yetkazdi va uni vayronalarga aylantirdi. Shunga qaramay, cherkov (va uning marmar va alebastr asarlari Nikolau Chanterenega tegishli) sezilarli zarar yetkazmasdan qochib qutuldi.
Koʻp oʻn yillar davomida xarobalar daxlsiz qoldi, ammo ular hali ham yosh knyaz Ferdinandni hayratda qoldirdi. 1838-yilda qirol Ferdinand II ning turmush oʻrtogʻi sifatida u eski monastirni, uning atrofidagi barcha erlarni, yaqin atrofdagi Mavrlar qal’asini va hududdagi bir nechta boshqa mulklarni sotib olishga qaror qildi. Keyin qirol Ferdinand monastir qoldiqlarini Portugaliya qirollik oilasi uchun yozgi qarorgoh sifatida xizmat qiladigan saroyga aylantirishga kirishdi. Romantik uslubni qayta qurish boʻyicha komissiya general- leytenant va kon muhandisi Vilgelm Lyudvig fon Eshvegega topshirildi. Nemis havaskor meʼmori Eshvege juda koʻp sayohat qilgan va Reyn boʻyidagi bir nechta qal’alar haqida maʼlumotga ega boʻlgan.daryo. Qurilish 1842-1854-yillarda boʻlib oʻtdi, garchi u 1847-yilda deyarli yakunlangan boʻlsa-da: qirol Ferdinand va qirolicha Mariya II bezak va ramziylik masalalariga qatʼiy aralashdilar. Boshqalar qatorida, qirol gumbaz kamarlarini, Oʻrta asrlar va islomiy elementlarni kiritishni taklif qildi, shuningdek, asosiy fasad uchun bezakli oynani loyihalashtirdi (Tomardagi Masih ordeni monastirining boʻlim uyi oynasidan ilhomlangan).
Ferdinandning oʻlimidan soʻng, saroy uning ikkinchi xotini Eliza Xensler grafinyasi Edlaning mulkiga oʻtdi. Keyin ikkinchisi saroyni qirol Luisga sotdi, u uni qirol oilasi uchun qaytarib olmoqchi boʻldi va shundan soʻng saroy oila tomonidan tez- tez foydalanildi. 1889-yilda u Portugaliya davlati tomonidan sotib olingan va 1910-yildagi Respublika inqilobidan keyin u milliy yodgorlik sifatida tasniflangan va muzeyga aylantirilgan. Portugaliyaning soʻnggi qirolichasi qirolicha Ameliya quvgʻinda mamlakatni tark etishdan oldin oʻtgan tunni saroyda oʻtkazdi. Saroy tezda tashrif buyuruvchilarni oʻziga tortdi va Portugaliyaning eng koʻp tashrif buyuriladigan yodgorliklaridan biriga aylandi. Vaqt oʻtishi bilan qizil va sariq jabhalarning ranglari oʻchib ketdi va koʻp yillar davomida saroy vizual ravishda butunlay kulrang ekanligi aniqlandi. XX-asrning oxiriga kelib saroy qayta boʻyalgan va asl ranglari tiklangan.
1995-yilda saroy va Sintraning qolgan madaniy landshaftlari YuNESKO tomonidan Jahon merosi roʻyxatiga kiritilgan.
Arxitektura
thumb|Arxitektura uslublarining kombinatsiyasi
Pena saroyi romantizmning ekzotik taʼmiga mos keladigan koʻplab uslublarga ega. Eklektik uslublarning qasddan aralashmasi Neo-Gotik, Neo-Manuelin, Neo-Islom va Neo-Uygʻonish davrini oʻz ichiga oladi. Bularning aksariyati 1840-yillardagi kapital taʼmirdan beri aniq boʻldi. Belem minorasi kabi boshqa mashhur Portugal binolariga havolalar ham mavjud.
Deyarli butun saroy Sintra togʻlaridagi tosh ustida joylashgan. Tarkibiy jihatdan uni toʻrt qismga boʻlish mumkin:
Monastir qismi va soat minorasi
Ieronim monastirining qoldiqlaridan iloji boricha koʻproq elementlar saqlanib qolgan, shu jumladan monastir, ovqat xonasi, muqaddaslik va Manuelin-Uygʻonish davri ibodatxonasi. Hammasi keng terasta va soat minorasidan iborat yangi boʻlimga kiritilgan. Qirolicha terasi, ehtimol, saroy arxitekturasining umumiy rasmini olish uchun eng yaxshi joy. Terasda har kuni peshin vaqtida oʻq uzadigan quyosh soati toʻpi mavjud. Soat minorasi 1843-yilda qurib bitkazildi.
Ichki koʻrinishi
Pena saroyining interyeri qirollik oilasining yozgi qarorgohi sifatida xizmat qilish uchun moslashtirilgan. Unda 19-asrdagi ajoyib shlyapalar, trompe-l’oeilda boʻyalgan devorlar va turli xil plitka qoplamalari mavjud boʻlib, ular koʻplab qirollik kolleksiyalarining bir qismini tashkil etadi.
Bogʻ
120px|thumb|Qirolichaning Fern bogʻidan oqib oʻtadigan suv
Pena bogʻi Pena saroyini toʻliq oʻrab turgan keng oʻrmonli hudud boʻlib, 200 gektardan ortiq notekis yerlar hosil qilib tarqaladi. Bogʻ saroy bilan bir vaqtda qirol Ferdinand II tomonidan yaratilgan boʻlib, unga Baron fon Eshvege va Baron fon Kesler yordam bergan. Romantizmning ekzoti manzarasi saroyda boʻlgani kabi bogʻga ham qoʻllanilgan. Podshoh u yerga turli-tuman, uzoq mamlakatlardan daraxtlar olib kelib ekishni buyurdi. Bularga Shimoliy Amerika sekvoyasi, Louson sarvisi, Magnoliya va G'arbiy qizil sidr, Xitoy ginkgosi, Yapon kriptomeriyasi va turli xil paporotniklar va daraxt paporotniklari kiradi. Avstraliya va Yangi Zelandiyadan, Qirolichaning Fern bogʻida (Feteira da Rainha) jamlangan. Bogʻda labirintli yoʻllar va tor yoʻllar mavjud boʻlib, u saroyni bogʻning koʻplab diqqatga sazovor joylari bilan, shuningdek, ikkita darvozali chiqishlari bilan bogʻlaydi.
Qizilqalʼa, Beruniy
Qizilqal’a — Beruniy shahridan 27 km shimolda joylashgan. Yodgorlik 1950-yilda S.P.Tolstov rahbarligidagi Xorazm arxeologiya-etnografiya ekspeditsiyasi xodimlari tomonidan topilib, dastlabki materiallar asosida milodiy I-IV, VI-VIII va XII-XIII asrlariga oid ekanligi qayd etildi. Ya.Ya.G’ulomov shu xududnig qadimgi sug’orilish tarmoklarini  oʻrganish jarayonida bu yodgolikni ilk kushon davriga oid ekanligini qayd qilingan. G.Xujaniyozov 1981-1982-yillarda Qizilqalʼada arxeologik tadqiqotlarni olib borib, uning tarxi to’rt tomoni teng yaʼni 65x63m. Mudofaa devori yaxshi saqlangan boʻlib, uning balandligi 13-16m. Devor yaqinidan xandak utgan. Mudofaa devor va burj dastavval paxsadan, keyin esa xom g’ishtdan qurilgan(39x40-41, 39x40-13sm) Devor yulakka ega   boʻlib, uning kengligi 1-1,6m. Tashqi devor qalinligi 1,6-1,9m, ichki devorniki esa 1,1-1,6m. Tashqi devorda nayza oʻqi uchli shinaklar mavjud boʻlib, ular oʻrtasidagi masofaa 1,6-2m. SHinaklarning kengligi 0,18-0,20sm, ichki tomondagi uzunligi 0,80-0,90sm, tashqi tomoni esa 1,20-1,30sm.
FishBase
__STATICREDIRECT__
Milliy kuya haftaligi
Milliy kuya haftaligi (NMW) kuya populyatsiyasini oʻrganish va qayd etish boʻyicha fuqarolik ilmiy loyihasi. Har yili oʻtkaziladigan tadbir iyul oyining oxirgi haftasida oʻtkaziladi. U olimlar va olim boʻlmaganlarni asosan tungi kuyalarni oʻrganishda qatnashishga undaydi. Odamlar tashkil etilgan tadbirlar orqali yoki oʻz bogʻlaridan individual ravishda ishtirok etishlari mumkin. Milliy kuya haftaligi yirik onlayn biologik maʼlumotlar omborlari bilan hamkorlik qiladi va ishtirokchilar butun dunyo boʻylab kuyalarning hayot tarixi aspektlari haqida maʼlumot berish uchun kuya taqsimotini xaritalaydilar.
Milliy kuya haftaligi AQShda 2012-yilda Nyu-Jersidagi notijorat tashkiloti Sharqiy Brunsvik atrof-muhitni muhofaza qilish komissiyasi doʻstlari tomonidan tashkil etilgan Tashkil etilganidan beri Milliy kuya haftaligi AQShning barcha 50 shtatlarida va butun dunyo boʻylab 80 dan ortiq mamlakatlarda tadbirlarni oʻz ichiga oladi.
Manba
<references group="" responsive="1">
John Dewey
John Dewey (John Dewey ; tugʻilgan yili-1859 yil 20-oktabr, Burlington, oʻlgan yili- Vermont - 1952 yil 1-iyun, Nyu-York) - amerikalik faylasuf va pedagog, pragmatizm falsafiy yo'nalishining vakili. Falsafa, estetika, sotsiologiya, pedagogika va boshqa fanlarga oid 30 dan ortiq kitoblar va 900 dan ortiq ilmiy maqolalar muallifidir. "Dyui falsafasi AQShda juda mashhur va falsafadan xabardor amerikaliklarning 80% Dyuini o'z davrining eng yaxshi amerikalik faylasufi deb biladi".
Xalqaro ekspressiv art-terapiya assotsiatsiyasi
Xalqaro ekspressiv art-terapiya assotsiatsiyasi (IEATA) notijorat, professional tashkilot bo'lib, 1994-yilda ijodiy ruhni rag'batlantirish maqsadida tashkil etilgan. U ekspressiv san'at terapevtlari, rassomlar, o'qituvchilar, maslahatchilar va boshqalarni shaxsiy va jamiyat rivojlanishi uchun integratsiya, multimodal san'at jarayonlaridan foydalangan holda qo'llab-quvvatlaydi. Xalqaro ekspressiv art-terapiya assotsiatsiyasi (IEATA) ikki yilda bir marta o'tkaziladigan konferensiyalarga homiylik qilish orqali professional gildiya va xalqaro tarmoqni taqdim etadi. U global muloqot forumini ta'minlaydi, professional amaliyot uchun asosiy tamoyillarni ilgari suradi va ekspressiv san'atni psixologik, jismoniy va ma'naviy salomatlik vositasi sifatida tan olish va undan foydalanishni oshirishga harakat qiladi.
Aʼzolik
Xalqaro ekspressiv art-terapiya assotsiatsiyasi (IEATA) professional a'zolik uchun ikki turdagi ro'yxatdan o'tishni taklif qiladi.
John Dewey
Umumiy ma'lumot
thumb|200x200px| 1968-yil AQSh pochta markasi- Jon Dyuiga bag'ishlangan Jon Dyui 1859-yil 20-oktabrda Vermont shtatining Burlington shahrida tamaki ishlab chiqaruvchi otasi Archibald Sprag Dyui va onasi Lucina Artemisia Rich Dewey oilasida tug'ilgan. Katta akasi Jon, fojiali ravishda 189 yil 17-yanvarda vafot etdi va o'rta akasi Devis (04/07/1858-12/13/1942) taniqli iqtisodchi bo'ldi. O'rta maktabdan so'ng u Vermont universitetida liberal san'at dasturida o'qishni boshladi. Axloq falsafasidan dars bergan professor Tori rahbarligida falsafani alohida ishtiyoq bilan oʻrgandi. Universitetni tugatgandan so'ng, Dyui 1879—1881-yillarda Pensilvaniya shtatining Oil Siti shahridagi xususiy o'rta maktabda dars bergan, uning amakivachchasi esa, oʻsha maktabning direktor bo'lgan. Maktabda ishlaganda, Jon falsafa bo'yicha intensiv o'qishni davom ettirdi. 1881-yilda u oʻzining “Materializmning metafizik idroki” nomli birinchi maqolasini “Journal of Philosophy”ga taqdim etadi va uning atrofida Sent-Luis falsafiy jamiyati toʻplanadi. Maqola ijobiy qabul qilindi, chop etildi va uning muallifiga falsafiy tadqiqotlarni davom ettirish tavsiya etildi. Bu Dyuining hayot yo'lining yakuniy tanlovini aniqladi - u faylasuf bo'lishga qaror qildi. 1879-yilda- Vermont universitetini tugatgan; 1904—1930-yillarda Michigan, Chikago va Kolumbiya universitetlarida professor boʻlgan. 1919 yilda Nyu-Yorkdagi ijtimoiy tadqiqotlar uchun yangi maktab asoschilaridan biri bo'ldi. U Mustaqil Siyosiy Harakatlar Ligasi rahbari edi. Ikkinchi jahon urushi paytida Dyui natsizm mafkurasiga, xususan, fashistlar Germaniyasida pedagogikaga qarshi zo'ravonlikka qarshi chiqdi.
Pedagogik fikrlar
Pedagogikada pragmatizm Ta'limning maqsadi, Dyuining fikricha, erkin tadbirkorlikda "turli vaziyatlarga moslasha oladigan" shaxsni tarbiyalashdir. D. Dyui va uning izdoshlari (E. Parkhurst, V. X. Kilpatrik, E. Collings va boshqalar) bo'lajak oila a'zosi va jamiyat a'zosining sog'lig'i, dam olishi va kasbi haqida bolalikdan g'amxo'rlik qilish orqali har bir insonning hayotiga ijobiy ta'sir ko'rsatish mumkin deb hisoblagan. Ular bolalikning o'ziga xos xususiyatlarini o'rganishni ilmiy pedagogikaning qo'llanmasi sifatida ko'rib chiqdilar, bolani ta'limning turli omillari - iqtisodiy, ilmiy, madaniy, axloqiy va boshqalarning intensiv ta'siri sub'ektiga aylantirishni taklif qildilar . Pedagogikaning fan sifatidagi eng muhim manbasi D. Dyui hayot tomonidan tasdiqlangan usulini ko'rib chiqdi. Islohotchi pedagogikada D. Dyui haqiqatni amaliy ahamiyat sifatida talqin qilish bilan pragmatizmning falsafiy va pedagogik yo'nalishining eng ko'zga ko'ringan vakili sifatida harakat qildi: "foydali narsa haqiqatdir". Dyui ta'limning amaliy yo'nalishini yoqlab, uning muammolarini bolaning o'z-o'zidan rivojlanishi orqali hal qilishni taklif qildi: "Bola hamma narsaning boshlang'ich nuqtasi, markazi va oxiri. Biz uning rivojlanishini yodda tutishimiz kerak, chunki faqat u ta'lim o'lchovi bo'lib xizmat qilishi mumkindir. Dyui ta'limni uning ijtimoiy mazmunini chuqurlashtirish uchun tajribani to'plash va qayta qurish jarayoni deb hisobladi.
Instrumental pedagogika Bolaning shaxsiy tajribasini to'plash uning shaxsiyatini tarbiyalashga olib keladi. Shunga asoslanib, D. Dyui bolaning spontan qiziqishlari va shaxsiy tajribasiga asoslangan "instrumental" pedagogikani yaratish g'oyasini ilgari surdi. Ushbu kontseptsiyaga ko'ra, o'rganishni asosan o'yin va mehnat faoliyatiga qisqartirish kerak, bunda bolaning har bir harakati uning bilimi, o'z kashfiyoti, haqiqatni tushunish vositasiga aylanadi. Bunday bilish usuli pragmatistlarga bilim tizimining unga odatiy aloqasidan ko'ra bolaning tabiatiga ko'proq mos keladigandek tuyuldi. Treningning yakuniy natijasi, D. Dyui fikrlash qobiliyatini rivojlantirish bo'lishi kerak edi, bu birinchi navbatda o'z-o'zini o'rganish qobiliyatini anglatadi. Treningning maqsadlari hayotiy muammolarni hal qilish qobiliyati, ijodiy qobiliyatlarni o'zlashtirish, tajribani boyitish, bu bilimlar va harakat usullari to'g'risidagi bilimlar, shuningdek, o'z-o'zini o'rganish va o'z o'zini takomillashtirish didini tarbiyalash edi.
Dyuining nazariyalarini amaliy qo'llanilishi. D.Dyui g'oyalarini hayotda turli maktablarda 1884—1916-yillarda amalga oshirildi. Uning metodologiyasiga ko'ra, ish 1896-yilda tashkil etilgan Chikago universitetining eksperimental boshlang'ich maktabida olib borildi, u yerda 4 yoshdan 13 yoshgacha bo'lgan bolalar o'qir edi. Ta'limni bunday yoshlikdan boshlash uchun asos sifatida, keyingi barcha maktab hayotining poydevori maktabgacha ta'lim muassasalarida qo'yilganligi ta'kidlandi. Shuning uchun D.Dyuining dastlabki tajribalari yosh bolalar bilan ishlash bilan bog'liq bo'lib, ular juda yoshligidanoq hamma narsani mustaqil ravishda, asosan o'yin shaklida bajarishga o'rgatilgan. Keyinchalik maktabda mehnat faoliyatiga suyangan - 11-13 yoshli o'g'il-qizlar yigirish, to'qish, tikish, ya'ni "qilish" ni o'rganishdi. Shu bilan birga, fikrlash har bir bolaning tajribasiga "xizmat qilishi" kerak edi. Bu faqat ma'lum hayotiy muammolarni hal qilishda zarur bo'ldi va bunday sharoitlarda o'quv faoliyati qo'shimcha turtkini talab qilmadi. Bunday maktabdagi ta'lim tizimi ijtimoiy foydali mehnat deb ataladigan tushuncha bilan bog'liq emas edi - u o'quvchining individual manfaatlariga asoslanadi. Maktabning vazifasi o'quvchilarni paydo bo'lgan muammolarni mustaqil hal qilishga tayyorlash, atrof-muhitga moslashish qobiliyatini rivojlantirish edi. Pedagog va o`qituvchi o`quvchilar faoliyatini faqat o`z imkoniyatlariga mos ravishda yo`naltirishi kerak edi. Ta'lim, deb yozgan D. Dyui, tabiiy qobiliyatlarning mustaqil mavjudligiga tayanishi kerak; ta'limning vazifasi ularni yaratish emas, balki rivojlantirishdir.
Navoiy vokzali
300px|thumb|right| Navoiy vokzali — Oʻzbekiston temir yoʻllari kompaniyasiga qarashli, Navoiyning markazida joylashgan yirik temir yoʻl vokzalidir. ????-yilda ochilgan. Vokzali kodi:731306.
John Dewey
Pedagogik fikrlar
Maktabda mehnatni tashkil etish Maktabdagi tajribasiga asoslanib, D. Dyui o'z kontseptsiyasini maktab jamiyatdagi o'zgarishlarga moslashuvchan tarzda javob berishi va o'zi miniatyurada jamiyatning o'ziga xos turiga aylanishi kerakligi, u bolalarda ijtimoiy hamkorlik hissi va o'zaro yordam ko'nikmalarini rivojlantirish uchun eng katta imkoniyatlarni taqdim etishi kerakligi haqidagi qoidalar bilan to'ldirdi. Dyui tomonidan taqdim etilgan maktab, tarbiya va ta'lim muhiti sifatida quyidagi asosiy vazifalarni bajarishi kerak edi: hayotning murakkab hodisalarini soddalashtirish, ularni bolalarga qulay shaklda taqdim etish; insoniyat tajribasidan eng keng tarqalgan va muhim fikrlarni o'rganish uchun tanlash; ijtimoiy tafovutlarni tenglashtirishga ko'maklashish, "fikr birligi va harakat uyg'unligi" ni yaratish. Pragmatistlar o'rtasida ta'lim mazmuni bolaning o'zlashtirilgan tajribasi, o'quv muhiti sharoitida boyitilgan. Talabalar uchun tajriba orttirish yo'li turli xil biznes muammolarini hal qilish bilan edi: maket tuzish, savolga javob topish va h.k. va buning uchun zarur bo'lgan bilimlarni egallash bolaning qiziqishlari bilan bog'liq bo'lib, uning diqqatini va faolligini ta'minladi. Shu bilan birga, hamma hayotiy narsa bolani qiziqtirmasligi mumkinligini tan oldi, shuning uchun bolalarda irodani rivojlantirish, xarakterni tarbiyalash kerak degan fikrga keldi. D. Dyui, o'qituvchining bolalarning yosh xususiyatlarini bilishi uchun, maktab hayotida uchta shunday davrni ajratib ko'rsatib oʻtdi. Birinchi davr - to'rt yildan sakkiz yilgacha. U taassurot, tasvir va harakat o'rtasidagi aloqalarning yorqinligi bilan tavsiflanadi. Ikkinchisi - sakkiz yildan o'n bir yilgacha - faoliyat sohalarini kengaytirish va uning natijalariga qiziqish davri. O'yin endi bolaning hayotida birinchi davrda bo'lgani kabi katta o'rin egallamaydi. Ushbu bosqichda faoliyat vositalari va maqsadlari o'rtasidagi bog'liqliklar ochiladi, ijodkorlik paydo bo'ladi. Uchinchi davr - o'n bir yoshdan boshlab boshlang'ich ta'limning oxirigacha - bola hayotida juda muhimdir, chunki u shaxsning barcha muhim kuchlarining tabiiy o'sishi bilan bog'liqdir. Maktab ta'limi, D. Dyuining so'zlariga ko'ra, o'quvchilarning ijtimoiy mazmunga va qo'llanilishiga ega bo'lgan faoliyatidan boshlash kerak va faqat keyinroq o'quvchilarni materialni nazariy tushunishga, narsalarning tabiati va ularni yasash usullarini bilishga olib borish kerak. Shunday qilib, ta'lim mazmuni pedagogik vaziyatlarning mantiqiy ketma-ketligi sifatida tashkil etilgan muammoli o'quv muhitini o'rganishning qo'shimcha mahsuloti sifatida olinadi. Haqiqiy ta'lim D. Dyui hamma narsani qimmatli, chidagan va aniq vaziyatlardan, maxsus tashkil etilgan tajribadan, "qilish" dan tajribali deb hisoblardi. Mavzuning pedagogik qiymatining yagona mezoni uning "ichki shaxsiy yo'nalish tizimini shakllantirishga" qo'shgan hissasi edi.
D. Dyuining pedagogik g'oyalarini tanqid qilish D.Dyuining pragmatik ta'lim g'oyasi va unga asoslangan V.Kilpatrikning loyiha metodikasi allaqachon zamondoshlari tomonidan jiddiy tanqid qilingan edi. Shunday qilib, Nyu-Yorkdagi Kolumbiya universiteti professori, “essensializm” deb atalmish – pedagogikaga “muhim” yondashuvning vakili Uilyam Begli (1874-1946) maktab dasturlarining utilitarianligiga va ta’limga pragmatik yondashuvlarga keskin qarshi chiqdi.. Ta'limni "barqarorlashtiruvchi kuch" deb hisoblagan holda, V. Bagli tarixiy funksiyalarini kuchaytirishni talab qildi. Maktab ta'limi, uning fikricha, o'quvchilarning aqliy faoliyatining asosiy ko'nikmalarini egallashga qaratilgan bo'lishi kerak, ularga pragmatik pedagogikaning o'zi rad etgan bilimlarda oldinga siljish imkonini beradi. U. Bagli AQSHda birinchilardan boʻlib tugʻma qobiliyatlar nazariyasini va uning asosida bolaning aql-zakovatini oʻrganish amaliyotini tanqid qildi, chunki u testlar shaxsning imkoniyatlarini toʻliq ochib bera olmaydi va tayyor boʻlmagan oʻqituvchilar qoʻlida deb hisoblagan. zararli bo'lishi mumkin. Dyuining pedagogik jarayonda bolaga e'tibor qaratish va ta'limni faqat bolaning manfaatlaridan kelib chiqib qurishga chaqiruvi pirovardida tizimli ta'limdan voz kechishga, bolalar tarbiyasida ilmiy bilimlarning rolini pasayishiga olib keldi .. Dyuyanlarning “oʻsish-rivojlanish” tushunchasi dialektik metod sifatida samarali va zarur boʻlsada, ta’limning maqsadi va natijasi sifatida bir qator kamchiliklarga ega Metodologiya sifatida "o'sish" odatda tan olingan, ammo etarlicha e'tiborga olinmagan maqsadni belgilashning dizayn xarakterini, hatto loyihaning moddiy ob'ektiga nisbatan ham dastlabki aniqlikning mumkin emasligini ta'kidlaydi. Loyihaning maqsadi sifatida shaxsga nisbatan kamroq ishonch bo'lishi mumkin, xususan, maqsadni belgilash ta'siri ostida shaxsning o'zi o'zgaradi. Biroq “oʻsish” maqsad va natija sifatida etuklikni ta’kidlab, yetuklik mezonlari, ideali va me’yorini yoʻqotishga olib keladi. Ammo cheksiz kelajak istiqboli bolalikdan, yoshlikdan qarashga xosdir. Ta'lim modeli sifatida faollik Dyuining o'sishda "ozod qilingan" faoliyat rejimida ta'limni tushunishi bilan "qonunlashtirilgan". Shunday qilib, talabaning dam olish davrlariga bo'lgan ehtiyoji va passivlik bilan bog'liq fikr yuritish potentsiali e'tiborga olinmaydi yoki hatto falsafiy va ma'rifiy mulohazalar ufqidan chiqarib tashlanadir. Dyui tashqi va ichki, shaxs va jamiyatning ikki tomonlamaligini, "ajratilgan sub'ektivlik" (inson sub'ekt sifatida) "o'sish" ta'lim holatining bo'linmas birligi foydasiga yengib chiqqanligi sababli, uning harakatlari, xususan, eskisini zaiflashtirdi, insonning ichki dunyosini tarbiyalashning tarbiyaviy g'oyasi edi.
Dyuining estetik tajriba tushunchasi
J.Dyui oʻzining estetika nazariyasini tajriba tushunchasi orqali ochib beradi, uning taʼrifini muallifning “Tajriba, tabiat va sanʼat” (1925), “Art tajriba sifatida” (1934) kabi fundamental asarlarida topish mumkin. Umuman olganda, tajriba insonning sub'ektiv dunyosi va tashqi ob'ektiv voqelikning sintezi bo'lib, u nafaqat kundalik amaliyotlar va marosim harakatlarini o'z ichiga oladi, balki qadriyatlar tizimini, atrofdagi voqelikka - atrof-muhitga munosabat shakllarini aks ettiradi (qo'rquv, istaklar, shubhalar) insonni "maxluq" sifatida tashkil qiladi. Muallif tajribaning uch turini ajratib ko'rsatadi: kognitiv, axloqiy va estetik, ikkinchisi esa hayajondan uyg'unlik va uyg'unlikgacha bo'lgan bosqichlardan o'tuvchi hayot va hayotiylik energiyasining integratsiyalashuvining yakuniy momenti, eng kuchli va shiddatli hissiy tajriba sifatida talqin etiladi, tirik organizm va atrof-muhit, shaxs va dunyo o'rtasidagi aloqani ta'minlash xam shu jumlasidandir. Biroq, estetik tajribani faqat sub'ektning hissiy kechinmalariga qisqartirmaslik kerak, chunki bu uni tekshirish va tashqi dunyo bilan bog'lanish mezonidan mahrum qiladi. Estetik qadriyatlar tirik mavjudot (odam) va atrof-muhit o'rtasidagi hissiy almashinuv jarayonida shakllanishi va doimiy ravishda tajribada tekshirilishi kerak. Tirik organizmning harakat muhiti bilan o'zaro ta'siri estetik tajribaning asosiy elementlarini tashkil etuvchi va ritm tushunchasi bilan birlashtirilgan, birgalikda yashash, hamkorlik, keskinlik va muvozanatning barcha shakllarining manbasini ochib beradi, tirik mavjudotning atrof-muhitga munosabatini xam. Bu ritmlarning estetik tasviri san’atning badiiy shaklini tashkil etadi. Shunday qilib, faqat san'atning kundalik hayot va ijtimoiy voqelik bilan aloqasi estetik tajribaning uzluksizligini kafolatlaydi. Shu bilan birga, tajriba, J. Dyui, hayot oqimining uzluksizligi bilan emas, balki bir qator vaziyatlar bilan belgilanadi: "Insonlarning dunyoda yashashi haqidagi bayonot, xususan, ular bir qator vaziyatlarda yashashlarini anglatadi". Estetik tajribaning uzluksizligi postulatsiyasi orqali muallif san'atdagi parchalanish va haddan tashqari individuallik ("bo'lim") tanqidiga yondashadi, bularga rassomlar estetik tajribani faqat ijodiy faoliyatining vaziyatli materiali sifatida belgilashda murojaat qilishga majbur bo'ladilar Yakuniy individualizm va estetik toifalarning idealizmi I. shaxsida klassik estetika tomonidan ilgari surilgan san'at va hayotning murosasiz dualizmini asoslaydi. Kant va F. Shiller estetik kategoriyalarni aniqlashda san'atning ijtimoiy rolini atrofdagi voqelikni tushunish va umuman shaxsni shakllantirish vositasi sifatida hisobga olmadi. J. Dyui ijtimoiy yondashuv va estetik kategoriyalarning real qo'llanilishining yo'qligini tanqidiy ta'kidlaydi: idealizmning talqini san'atni jamiyatning bir qismi sifatida insonning haqiqiy maqsadlariga zid keladigan "sof metafizik poydevorga" ko'taradi J uchun. Dewey estetikasi inson tomonidan dunyoning global rivojlanishi uchun vositaga, shu jumladan butun tajriba tuzilishi natijasiga aylanadi.
San'at falsafasi-instrumentalizm nazariyasi sifatida
J. Dyui san'atni keng ma'noda tasviriy va amaliy san'at, san'at va fan o'rtasidagi an'anaviy qarama-qarshiliklardan ustun bo'lgan potentsial tajriba sifatida belgilaydir. Instrumentalizmning asosiy toifasi tajriba tushunchasi bo'lib, unda sub'ekt va ob'ekt o'zlarining o'zaro ta'sirini birgalikda muvofiqlashtiradi. San'atning turli turlari turli maqsadlarga nisbatan o'zlarining instrumental xarakterini ochib beradi, bular: San'at nafaqat bitta mavzu uchun, balki barcha odamlar uchun muhim bo'lgan, harakat va uning natijasini o'zida mujassam etgan keyingi tajribalarning iste'molchi bosqichini ishlab chiqarish jarayonida yuzaga keladi. Bundan tashqari, J. Dyui estetik tarbiyani utilitar printsip orqali ko'rib chiqadi, uni amaliy ko'nikmalarni shakllantirish va amaliy narsalarni, ijtimoiy voqelikda qo'llaniladigan ob'ektlarni bajarish qobiliyatini kamaytiradi. Shunday qilib, tadqiqotchining fikricha, har qanday samarali faoliyatni potentsial ravishda san'at bilan bog'lash mumkin Biroq J. Dyuining ta'kidlashicha, har bir faoliyat haqiqatda bu potentsialni amalga oshirmaydi va shuning uchun barcha harakatlarni to'liq estetiklashtirish amalga oshirilmaydi. Muallif o'zining "San'at tajriba sifatida" asarida san'at falsafasining maqsadiga umumiy ta'rif beradi: "San'at asarlarini tajribaning nozik intensiv shakllari va kundalik voqealar, harakatlar, azob-uqubatlar sifatida doimiy ravishda uyg'unlashtirish tajribasi" Estetik tadqiqot avvalgi voqelikni hokimiyatga havola qilish bilan emas, balki aniq vazifa va muammoni amaliy hal qilishga qaratilgan. Shu bilan birga, empirik xususiyatga ega estetik kategoriyalar doimiy ravishda qayta ko'rib chiqiladi va tanqid qilinadi. Shunday qilib, biz san'at falsafasini ijtimoiy va madaniy tanqid mexanizmi sifatida ko'rishimiz mumkin. Doimiy tanqidiy izlanishlar san'at va kundalik hayot o'rtasidagi tafovutni ularni to'liq sintezsiz ko'prik qilishga qodirdir.
San'at va san'at asari mahsuloti
O'z ishida J. Dyui mahsulot va san'at asari tushunchalarini tubdan farq qiladi Uning uchun san'at mahsuli maqsadli va foydali estetik faoliyatning yakuniy natijasi sifatida belgilanadi (san'at mahsulotiga rasm, haykaltaroshlik, ma'bad, she'r misol bo'lishi mumkin - bu erda o'ziga xos aks ettirilgan narsa. atrofdagi voqelik va bu orqali jamoatchilik rassomning faoliyatini qayta tiklaydigan tajribaga qo'shila oladi). Aksincha, san'at asari alohida ijodkor va mahsuldor faoliyat uslubi boʻlib(moddiy yoki intellektual), uning o'rtasidagi o'zaro ta'sir jarayoni sifatida namoyon bo'ladi, bu esa maxsus muhitda amalga oshiriladi. Shunday qilib, san'at asari insonning mahsulot bilan o'zaro ta'siridan kelib chiqadi, buning natijasida uning ozod qiluvchi va tartibga soluvchi xususiyatlaridan qoniqish hosil qiluvchi, ijtimoiy tengsizlik sharoitida odamlar o'rtasidagi muloqotning yagona usulini tashkil etadigan tajriba shakllanadi. Shu bilan birga, turli xil tajriba jarayonlarining global aloqasini ta'minlovchi aloqa- ekspressiv ob'ektdir (vaziyatga hissiy reaksiyaning muhim momenti). Ekspressiv ob'ekt orqali rassom va jamoatchilik bir-biri bilan, moddiy va ruhiy muhit va ularning madaniyati bilan to'qnashadi, bu esa ijtimoiy voqeʼlikning o'zgarishiga sabab bo'ladi. Demak, san’at falsafasini uni amalga oshirishning oʻziga xos tarixiy va ijtimoiy sharoitlarini tahlil qilmasdan turib, uni tushunib boʻlmaydi. Estetik tajriba tirik organizm va uning atrof-muhit o'rtasidagi o'zaro ta'sir mahsuli bo'lib, hayot beruvchi kuchdir. Falsafaning vazifasi esabu jarayonni tushuntirishdan iboratdir.
Suyak (musiqa asbobi)
Suyak (bones) — idiofon turkumiga mansub cholgʻu asboblari, yaʼni cholgʻuning tanasi tomonidan tovush chiqaradigan asboblar. Ular kuyning ritmik joʻrligi yoki yakkaxon ijro uchun ishlatiladi. Koʻpincha notoʻgʻri tarzda kastanetaga oʻxshatishadi.
Ular sigir, echki yoki qoʻyning qaynatib ajratib olingan qovurgʻalarining ikkita segmentini tashkil qiladi (uzunligi 10-20 sm). Ular, shuningdek, qattiq yogʻoch, tosh yoki boshqa qattiq materiallardan tayyorlanishi mumkin. Bugungi kunda ular asosan qattiq yogʻochdan yasalgan.
Suyaklar qadimiy musiqa asboblaridan biridir. Ushbu asbob kelt xalqlari orasida — Irlandiyada, Shotlandiyada, Galisiya va Asturiyaning Ispaniya hududlarida, shuningdek, Moʻgʻulistondan Turkiyagacha boʻlgan koʻplab Osiyo xalqlari, Peru va Ekvador xalqlari orasida keng tarqalgan.
Turli mintaqalarda suyaklar turli xil materiallardan tayyorlanishi mumkin, ammo oʻyin texnikasi hamma joyda taxminan bir xil: suyaklar vertikal ravishda barmoqlar orasida ushlab turiladi, biri harakatsiz, ikkinchisi erkin, qoʻl bilakka perpendikulyar ravishda yuqoriga egilgan, bunda qoʻl bilan birga yon tomonlarga silkitadigan harakatlarni amalga oshiriladi, bunda kimgadir salomlashish yoki xayrlashish uchun qoʻlimizni silkitganimizdek boʻladi. Ushbu harakat tufayli harakatlanuvchi suyak qoʻzgʻalmas suyakka maʼlum bir tarzda uriladi va quruq chertish tovushini chiqaradi.
489 (son)
489 (toʻrt yuz sakson toʻqqiz) — 488 va 490 sonlari orasidagi natural son.
Ushbu songa eng yaqin tub sonlar
Ulam spiraliga koʻra, binafsha fondagi sonlar tub sonlar, yashil fondagi sonlar esa kvadrat ildizdan chiqadigan sonlardir.
Sverker Johansson
Sverker Johansson (shved. Sverker Johansson) — Shvetsiyalik fizik va vikipediyachi. Fizika fanlari nomzodi, lingvistika boʻyicha sanʼat magistri darajasiga ega. Vikipediyaning shved, sebuan va varay tillaridagi boʻlimlarida bot yordamida bir necha million maqola yaratgan.
Toshiro Mifune
−150 dan ortiq badiiy filmlarda suratga tushgan yapon aktyori. U Akira Kurosava bilan „Rashomon“, „Yetti samuray“, „Yashirin qal'a“, „Throne of Blood“, „Yodjimbo“ kabi 16 filmli hamkorligi (1948—1965) bilan mashhur. Shuningdek, u Xiroshi Inagakining „Samuray trilogiyasi“ filmida Miyamoto Musashini, NBC televizion mini-seriali „Lord Toranaga“ va „Shōgun“ filmida va admiral Isoroku Yamamotoni uchta turli filmda tasvirlagan.
Yoshligi
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/ce/Mifune-Toshiro-3.jpg/170px-Mifune-Toshiro-3.jpg|left|thumb| Mifune 1939-yil|239x239px Toshiro Mifune 1920-yil 1-aprelda Yaponiya bosib olgan Shandong (hozirgi Qingdao, Xitoy) Seitto shahrida Tokuzo va Sen Mifunening toʻngʻich oʻgʻli boʻlib tugʻilgan. Uning otasi Tokuzo savdogar va fotograf boʻlib, Qingdao va Yingkou shaharlarida fotografiya biznesi bilan shugʻullangan va dastlab Akita prefekturasining Kawauchi shahridan shifokorning oʻgʻli edi. Uning onasi Sen samuraylarning yuqori martabali amaldori Hatamotoning qizi edi. Toshironing ota-onasi metodist missioner boʻlib ishlagan yapon fuqarolari boʻlib, 1922-yilda Xitoy Respublikasi shaharni egallab olishidan oldin Yaponiya hukumati tomonidan Shandunda yashashga undagan fuqarolar edi. Mifune ota-onasi va ikkita kichik ukasi bilan 4 yoshdan 19 yoshgacha Fengtyanning Dalian shahrida oʻsgan.
Faoliyati
1947-yilda koʻp sonli Toho aktyorlari uzoq davom etgan ish tashlashdan soʻng oʻzlarining Shin Toho kompaniyasini yaratish uchun ketishdi. Keyin Toho yangi isteʼdodlarni topish uchun „Yangi yuzlar“ tanlovini uyushtirdi.
Mifunening Toho Productions fotografiya boʻlimida ishlagan doʻsti Nenji Oyama Mifunening rezyumeni „Yangi yuzlar“ koʻrik-tanloviga suratga olish boʻlimi toʻlganligi sababli yuborib, Mifunega agar xohlasa, keyinchalik Fotografiya boʻlimiga oʻtishini aytdi. U yana 48 nafari (taxminan 4000 ga yaqin abituriyentlar) bilan birga qabul qilindi va Kajiro Yamamoto uchun testini topshirishga ruxsat berildi. Yamamoto Mifunega yoqdi va uni rejissyor Senkichi Taniguchiga tavsiya qildi. Bu „Mifunening Shin Baka Jidai“ filmidagi birinchi badiiy rolda oʻynashiga olib keldi.
Mifune birinchi marta rejissyor Akira Kurosava bilan Yaponiyadagi eng yirik kino ishlab chiqarish kompaniyasi boʻlgan Toho Studios isteʼdodlar izlanayotgan paytda duch kelgan. Kurosava dastlab tadbirni oʻtkazib yubormoqchi edi, lekin Xideko Takamine unga ayniqsa istiqbolli koʻrinadigan aktyor haqida gapirganda paydo boʻldi. Kurosava keyinroq tinglovga kirib, „Bir yigitning xonada shiddatli gʻazabda oʻynayotganini koʻrganini yozdi. Boʻshashmoqchi boʻlgan yarador hayvonni tomosha qilishdek qoʻrqinchli edi. Men hayajonlandim.“ degan. Charchagan Mifune sahnani tugatgandan soʻng, u oʻtirdi va hakamlarga dahshatli nigoh bilan qaradi. U musobaqada yutqazdi, ammo Kurosava hayratda qoldi. „Men aktyorlardan kam taʼsirlanadigan odamman“, dedi u keyinchalik. „Ammo Mifune masalasida men butunlay hayratda qoldim .“ Mifune olti oylik mashgʻulotlarga shoʻngʻidi va astoydil aktyorlik boʻyicha oʻqishga kirishdi, garchi dastlab u hali ham kamera boʻlimiga oʻtishga umid qilgan boʻlsada.
Rivojlanish davri
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/34/Toshiro_Mifune_in_Seven_Samurai_%281954%29.jpg/220px-Toshiro_Mifune_in_Seven_Samurai_%281954%29.jpg|thumb| „ Yetti samuray“ filmidagi Mifune (1954) Uning hayratlanarli roli, aktyorlik diapazoni, xorijiy tillarni bilish qobiliyati va taniqli rejissyor Akira Kurosava bilan uzoq muddatli hamkorlik uni oʻz davrining eng mashhur yapon aktyoriga aylantirdi va gʻarb tomoshabinlariga osongina eng yaxshi tanish boʻldi. U koʻpincha qoʻpol boʻlgan samuraylar yoki roninlarni tasvirlagan, xalq orasida xushmuomala, toza samuray stereotipini oʻzgartirdi. „Yetti samuray“ va „Yodjimbo“ kabi filmlarda u koʻpincha kulgili odob-axloqdan mahrum boʻlgan, ammo amaliy donolik va tajribaga, past olijanoblikka va, Yojimbo misolida, tengsiz jangovar jasoratga toʻla boʻlgan qahramonlarni oʻynadi. Sanjuro, ayniqsa, bu yerdagi jangchi ruhni saroy samuraylarining foydasiz, himoyalangan odob-axloqiga qarama-qarshi qoʻyadi. Kurosava Mifuneni bejirim his-tuygʻularni bemalol tasvirlashi uchun yuqori baholadi va bir marta u oʻrtacha yapon aktyoriga oʻn fut kerak boʻladigan tuygʻuni atigi uch fut filmda yetkazishi mumkinligini izohladi. link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/46/Still_cinematografico_de_Animas_Trujano.jpg/220px-Still_cinematografico_de_Animas_Trujano.jpg|left|thumb| Chapdan oʻngga: Antonio Agilar, Toshiro Mifune va Flor Silvestre "Animas Trujano" filmida (1964)
.
Keyinchalik hayoti va oʻlimi
1979-yilda Mifune Pearl Harbor hujumidan koʻp oʻtmay Hollywoodni qidirayotgan yoʻqolgan Yaponiya Imperator dengiz flotining suv osti kemasi qoʻmondoni sifatida Stiven Spilberg urush komediyasining 1941-yilgi ansambl tarkibiga qoʻshildi. Mifune 1980-yilda Shogun teleserialida Toranaga rolini oʻynaganidan soʻng Gʻarbda katta eʼtirofga sazovor boʻldi. Biroq, serialda Tokugava syogunatining toʻgʻridan-toʻgʻri tasviri va Yaponiyada koʻrsatilgan juda qisqartirilgan versiyasi uning vatanida unchalik yaxshi qabul qilinmaganini anglatardi. link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5c/%E4%B8%89%E8%88%B9%E6%95%8F%E9%83%8E%E3%81%AE%E5%A2%93%E3%83%BB%E7%A5%9E%E5%A5%88%E5%B7%9D%E7%9C%8C%E5%B7%9D%E5%B4%8E%E5%B8%82%E3%83%BB%E6%98%A5%E7%A7%8B%E8%8B%91.JPG/220px-%E4%B8%89%E8%88%B9%E6%95%8F%E9%83%8E%E3%81%AE%E5%A2%93%E3%83%BB%E7%A5%9E%E5%A5%88%E5%B7%9D%E7%9C%8C%E5%B7%9D%E5%B4%8E%E5%B8%82%E3%83%BB%E6%98%A5%E7%A7%8B%E8%8B%91.JPG|right|thumb| [[Kavasaki|Kanagavaning Kavasaki shahridagi Mifune oilasi qabri]]Kurosava va Mifune oʻrtasidagi munosabatlar noaniq boʻlib qoldi. Kurosava Interview jurnalida Mifunening oʻyinini tanqid qildi va „Men Mifune bilan suratga olgan barcha filmlar usiz mavjud boʻlmaydi“, dedi. U, shuningdek, Mifunega ikki yil oldin oʻzi qoʻlga kiritgan Kavashita mukofotini topshirdi. Ular tez-tez bir-birlari bilan professional tarzda uchrashishdi va 1993-yilda doʻstlari Ishiro Xondaning dafn marosimida yana uchrashishdi, lekin boshqa hamkorlik qilishmadi. 1992-yilda Mifune jiddiy nomaʼlum sogʻliq muammosidan azob cheka boshladi. Turli xil taxminlarga koʻra, u ortiqcha ish tufayli sogʻligʻini buzgan, yurak xurujiga uchragan yoki insultni boshdan kechirgan. U jamoat hayotidan chekindi va koʻp jihatdan oʻz uyida qoldi, rafiqasi Sachiko unga gʻamxoʻrlik qildi. 1995-yilda rafiqasi oshqozon osti bezi saratonidan vafot etganida, Mifunening jismoniy va ruhiy holati tezda pasayib ketdi.
1997-yil 24-dekabrda u 77 yoshida Tokioning Mitaka shahrida koʻp aʼzolar yetishmovchiligidan vafot etdi.
= Filmografiyasi = 2015-yilda Stiven Okazaki Mifune hayoti va faoliyati xronikasini aks ettiruvchi „Mifune: Oxirgi samuray“ hujjatli filmini chiqardi. Yapon tilidan tarjimadagi farqlar va boshqa omillar tufayli Mifune filmlarining koʻp nomlari bor. Bu yerda koʻrsatilgan sarlavhalar Qoʻshma Shtatlarda eng koʻp qoʻllaniladigan sarlavhalar boʻlib, asl yaponcha sarlavha uning ostida qavs ichida keltirilgan. Mifune filmografiyasi, agar boshqacha koʻrsatilmagan boʻlsa, asosan yapon filmlaridan iborat.
Ina Müller
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/97/2017_Ina_Mueller_-_by_2eight_-_DSC8793.jpg/170px-2017_Ina_Mueller_-_by_2eight_-_DSC8793.jpg|thumb| Ina Müller(2017) Ina Müller (25-Iyul 1965-yil, Köhlen shahri) — nemis qoʻshiqchisi, musiqa kabaresi rassomi, muallif va teleboshlovchi.
Hayoti
U 1994-yilda Edda Shnittgard bilan birgalikda asos solgan „Queen Bee“ kabare dueti orqali tanildi. 2005-yil 10-dekabrda ular Bonn Panteonida xayrlashuv marosimiga chiqishdi. Ina Müller 2002-yildan beri oʻz loyihalari ustida ishlamoqda. link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e8/2019-01-31-Ina_M%C3%BCller-DFP_2019-5013.jpg/170px-2019-01-31-Ina_M%C3%BCller-DFP_2019-5013.jpg|thumb| Ina Müller 2019-yildaGermaniya televideniyesi mukofotiga sazovor bo'ldi
Paleokontakt
thumb|300x300px| Val Kamonikadan topilgan qoya tasviri (Naskal tasvir)) (Italiya, miloddan avvalgi 10 000 yillar). Ilmiy g'oyalarga ko'ra xudolar yoki afsonaviy mavjudotlarning marosim tasviri. Paleokontakt gipotezasi tarafdorlarining fikriga ko'ra, bu yerdan tashqari sivilizatsiya vakillari tasvirlangan ibtidoiy chizmadir ("kosmik kiyimdagi astronavtlar") Paleokontakt (qadimgi astronavtlar gipotezasi, paleokosmonavtika) — psevdoilmiy  gipoteza boʻlib, unga koʻra oʻtmishda yerdan tashqaridagi aqlli mavjudotlar Yerga tashrif buyurib, odamlar bilan aloqada boʻlgan , bu gipoteza tarafdorlarining fikricha, yer madaniyatining baʼzi qadimiy yodgorliklarida oʻz aksini topgan. Koʻpincha, paleokontakt gipotezasi baʼzi (yoki barcha) yer usti sivilizatsiyalari uchun yerdan tashqarida kelib chiqishini nazarda tutadi. Tarafdorlarning fikriga koʻra, bu aloqa zamonaviy madaniyatlar, texnologiyalar, din va hatto inson biologiyasi rivojlanishiga taʼsir koʻrsatgan va koʻpchilik, hatto barcha dinlarning xudolari yerdan tashqarida kelib chiqqan va ilgʻor texnologiyalar Yerga olib kelingan, oʻzga sayyoraliklar qadimgi odamlarni ilohiy maqomining dalili sifatida talqin qilishdi.
Zamonaviy ilmiy adabiyotlarda paleokontakt gipotezasi jiddiy eʼtiborga olinmaydi, u psevdoilmiy , jumladan, psevdoarxeologik hisoblanadi. Gʻoya tarafdorlari oʻz eʼtiqodlarini himoya qilib, koʻpincha maʼlumotlarni buzib koʻrsatadilar yoki hatto dalillarni toʻqib chiqaradilar.
Paleokontakt gʻoyasi psevdoilmiy adabiyotda (folk-xistori, psevdoarxeologiya) mashhur. Ushbu gʻoyani Charlz Fort, Konstantin Siolkovskiy, Immanuil Velikovskiy, Matest Agreste, Robert Sharru, Erix fon Deniken, Aleksandr Kazantsev, Zaxariya Sitchin, Jorjio Sukalos, Andrey Sklyarov va boshqa koʻplab mualliflar ishlab chiqdi va rivojlantirmoqda. Paleokontakt gʻoyalari koʻpincha zamonaviy madaniyatning ilmiy-fantastik asarlarida oʻynaladi.
Umumiy maʼlumot
thumb|300x300px| Abidos ierogliflari vertolyot, suv osti kemasi, dirijabl va planer deb hisoblanadi. Zamonaviy odamga mashinalar tasviri bo'lib ko'rinadigan figuralar bir yozuvning ikkinchisining ustiga qo'llanilishi va keyinchalik gipsning qisman yo'qolishi natijasida tasodifan paydo bo'lgan. thumb| Qadimgi [[Mesopotamiya silindrli muhridagi rasm]] thumb|300x300px|Serbiya Vysokie Decany monastirining freskasi, farishtalarning maxsus toifasi - yoritgichlar haydovchilari ufologlar tomonidan bu samolyot ichidagi uchuvchilar deb qaraladi. Paleokontakt nazariyasining baʼzi tarafdorlari ham panspermiya nazariyasi bilan oʻrtoqlashadilar va odamlar ming yillar oldin Yerga kelgan yerdan tashqari aqlli mavjudotlarning avlodlari yoki ijodlari ekanligini taʼkidlaydilar. Barcha xalqlar mustaqil ravishda rivojlangan, ammo antik davrda insoniyat bilimi, dini va madaniyatining koʻp qismi „ona madaniyati“ rolini oʻynagan oʻzga sayyoralardan olingan, degan gʻoya shu bilan bogʻliq. Bir qator paleokontakt tarafdorlari, shuningdek, „qadimgi astronavtlar“ (yoki „qadimgi kosmonavtlar“) deb ataladigan koinotdan kelgan musofirlar Yerda koʻplab qadimiy megalit inshootlarni, masalan, Misr piramidalari va Pasxa orolida moai haykallarini qurgan yoki qurilishda odamlarga yordam bergan deb hisoblashadi.
Gipoteza tarixi
Chet elliklarning Yer tarixiga mumkin boʻlgan taʼsiri haqida birinchi maʼlum boʻlgan maʼlumot Charlz Fortga tegishli boʻlib, u 1919-yilda „Laʼnatlanganlar kitobi“ni nashr etgan boʻlib, u rasmiy fan tomonidan koʻrib chiqilmaydigan faktlarni koʻrib chiqishga bagʻishlangan (masalan, Zalsburg parallelepipedining kelib chiqishi).
1950-yilda Immanuil Velikovskiy halokatlar nazariyasiga (global muzlik, suv ostidagi quruqlik qismlarining yoʻq boʻlib ketishi, sunami) bagʻishlangan „Jang qilayotgan dunyolar“ kitobini nashr etdi, buning sababi, muallifning fikriga koʻra Mars va Venera taʼsirida Yerning aylanish orbitasidagi oʻzgarish edi. Muallifning Eski Ahd matnlari va geologiya, astronomiya, arxeologiya, tarix va mifologiyaning baʼzi maʼlumotlariga asoslanib, „transdistsiplinarlik“ daʼvosi bilan qarashlari bir necha bor tanqid qilingan.