cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Amerika Qoʻshma Shtatlarida ayollarning saylov huquqi
Milliy konferentsiyalar
Ayollar huquqlari boʻyicha bir qator milliy yigʻinlarning birinchisi 1850-yil 23-24-oktyabrda Massachusets shtatining Vusster shahrida Lyusi Stoun va Paulin Rayt-Devis tashabbusi bilan boʻlib oʻtdi. Shundan soʻng, 1860-yilgacha, fuqarolar urushi (1861-1865) bu amaliyotni toʻxtatgunga qadar, deyarli har yili milliy qurultoylar oʻtkazildi. Birinchi Milliy Konventsiyada Stoun shtat qonun chiqaruvchi organlariga saylov huquqi uchun petitsiya berishga chaqiruvchi nutq soʻzladi. link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8b/Lucy_stone.jpg/220px-Lucy_stone.jpg|thumb| Lyusi Stoun Ayollar huquqlari boʻyicha dastlabki yigʻin haqidagi xabarlar Britaniyaga ham yetib bordi. Bu xabarlar tez orada faylasuf Jon Styuart Millga turmushga chiqqan Garriet Teylorni ruhlantirib, uning Westminster Review jurnalida chop etilgan „Ayollar huquqlarining buzilishi“ nomli esse yozishga undadi. AQShda ayollar harakati boshlanganidan darak beruvchi Teylorning essesi Buyuk Britaniyada ham xuddi shunday harakatni boshlashga yordam berdi. AQShda uning essesi ayollar huquqlari haqidagi risola sifatida qayta nashr etilgan va oʻnlab yillar davomida sotilgan.
Taniqli abolisionist va ayollar huquqlari himoyachisi Vendell Fillips 1851-yilda Ikkinchi Milliy Konventsiyada „Ayollar saylov huquqiga ega boʻlishi kerakmi?“ nomli maʼruzasi bilan chiqish qildi. Ayollarning saylov huquqini xotin-qizlar harakatining tamal toshi sifatida taʼriflagan bu nutq keyinchalik ayollar huquqlariga oid risola sifatida tarqaldi.
Milliy konferentsiyalarda yetakchi rol oʻynagan ayollarning baʼzilari, xususan, Stoun, Entoni va Stenton fuqarolar urushidan keyin ayollarning saylov huquqi tashkilotlarini yaratishda ham yetakchi boʻlishgan. Ular, shuningdek, 1850-yillardagi faoliyatiga saylov huquqiga boʻlgan talabni ham kiritdilar. 1852-yilda Stenton Nyu-York shtatidagi tiyilish konventsiyasida soʻzlagan nutqida ayollarning saylov huquqini qoʻllab-quvvatladi. 1853-yilda Stoun Massachusets konstitutsiyaviy konventsiyasida nutq soʻzlab, qonunchilarni ayollarga ovoz berish huquqini berishga chaqirgan birinchi ayol boʻldi. 1854-yilda Entoni Nyu-York shtatida saylov huquqi talabini oʻz ichiga olgan petitsiya kampaniyasini uyushtirdi. Bu kampaniya shtat kapitoliysida ayollar huquqlari konventsiyasi va Stentonning shtat qonun chiqaruvchi organi oldidagi nutqi bilan yakunlandi. 1857-yilda Stoun ayollar soliq qonunchiligida ovoz berish huquqisiz soliqqa tortilganligi sababli soliq toʻlashdan bosh tortdi. Shunda soliq toʻlovini toʻlash uchun yetarli pul yigʻilmaguncha, konstebl uy-roʻzgʻor buyumlarini kim oshdi savdosiga qoʻydi.
Bu davrda ayollar huquqlari harakati kam sonli davlat tashkilotlari bilan erkin tuzilgan edi. Yillik milliy konventsiyalarni tashkil qiluvchi muvofiqlashtiruvchi qoʻmitadan boshqa milliy tashkilot mavjud emas edi. Bu qurultoylardagi tashkiliy ishlarning katta qismini bu davrda harakatning eng koʻzga koʻringan rahbari Stoun amalga oshirdi. 1852-yilda boʻlib oʻtgan milliy konventsiyada ayollar huquqlari boʻyicha milliy tashkilot tuzish taklifi ilgari surildi, biroq bunday harakat noqulay mexanizm yaratib, ichki boʻlinishlarga olib keladi, degan xavotirlar koʻtarilgach, bu gʻoya rad etildi.
Entoni va Stentonning hamkorligi
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c4/Susan_B_Anthony_c1855.png/220px-Susan_B_Anthony_c1855.png|thumb| Syuzan B. Entoni Syuzan B. Entoni va Elizabeth Cady Stenton 1851-yilda tanishdilar. Ular tez orada yaqin doʻst va hamkasbga aylanishdi. Ularning oʻnlab yillar davomidagi hamkorligi saylov huquqi harakatida hal qiluvchi rol oʻynadi. Ayniqsa, Stenton „dunyo bilgan yoki biladigan eng buyuk inqilob“ deb atagan, ayollar huquqlari uchun kengroq kurashga muhim hissa qoʻshdi. Ular bir-birini toʻldiruvchi qobiliyatlarga ega edilar. Entoni tashkilotchilikda zoʻr edi, Stenton esa intellektual masalalarga va yozishga moyil qobiliyati bor edi. Bu davrda uyda bir nechta bolasi bilan oʻtirgan Stenton asosan nutq soʻzlarini yozar edi. Entoni oʻzi tomonidan tashkil etilgan yigʻilishlarda u yozgan nutqlari bilan chiqish qilar edi.
Ular birgalikda Nyu-York shtatida murakkab harakatni yaratdilar. Lekin ularning bu vaqtdagi asosiy ishlari saylov huquqiga emas, balki umuman ayollarga oid masalalarga qaratilgan boʻldi. Oxir-oqibat, jamoat ongida ayollarning saylov huquqi bilan chambarchas bogʻlangan shaxsga aylangan Entoni, keyinchalik: „Men ovoz berishga tayyor emas edim, ovoz berishni xohlamadim, lekin men barobar bajariladigan ish uchun teng haq olishni xohlardim“. Fuqarolar urushidan oldingi davrda Entoni ayollar harakatidan koʻra qullikka qarshi ishlarni birinchi oʻringa qoʻygan.
Sodiq ayollar milliy ligasi
Entoni eʼtirozlariga koʻra, harakat rahbarlari qullikni bekor qilishga eʼtibor qaratish uchun fuqarolar urushi davrida ayollar huquqlarini himoya qilish faoliyatini toʻxtatib turishga rozi boʻlishdi. 1863-yilda Entoni va Stenton Qoʻshma Shtatlardagi birinchi milliy ayollar siyosiy tashkiloti boʻlgan ayollarning sodiq milliy ligasini tashkil qildilar. U qullikni bekor qilish uchun 400 000 ga yaqin petitsiya imzolarini toʻpladi, bu oʻsha paytda mamlakat tarixidagi eng yirik petitsiya kampaniyasi edi.
Liga ovoz berish huquqini beruvchi tashkilot boʻlmasa-da, u ayollarning siyosiy tengligi tarafdori ekanligini aniq koʻrsata oldi. Bunga bir necha jihatdan bilvosita hissa qoʻshgan Stanton jamoatchilikka petitsiya faqat erkaklar ovoz berishi mumkin boʻlgan bir paytda ayollar uchun mavjud boʻlgan yagona siyosiy vosita ekanligini eslatdi. Liganing taʼsirchan petitsiya kampaniyasi anʼanaviy ravishda tashkiliy tuzilmalarga qarshilik koʻrsatgan ayollar harakati uchun rasmiy tashkilotning qiymatini koʻrsatdi va ayollar faolligining axloqiy ishontirishdan siyosiy harakatlarga oʻtishini davom ettirdi. Liganing 5000 aʼzosi faol ayollarning keng tarmogʻini shakllantirdi, ular tajriba toʻpladilar, bu ijtimoiy faollikning kelajakdagi shakllari, jumladan saylov huquqi uchun isteʼdodlar zaxirasini yaratishga yordam berdi.
Amerika Teng Huquqlar Assotsiatsiyasi
Fuqarolar urushidan keyin birinchi boʻlib 11-Milliy ayollar huquqlari konventsiyasi 1866-yilda boʻlib oʻtgan boʻlib, urush paytida yoʻqotilgan ayollar huquqlari harakatini qayta tiklashga yordam berdi. Konventsiya Amerikaning Teng Huquqlar Assotsiatsiyasiga (AERA) aylantirish uchun ovoz berdi, uning maqsadi barcha fuqarolar uchun teng huquqlar, ayniqsa saylov huquqi uchun kampaniya olib borish edi.
Yigʻilishni tashkil qilgan Entoni va Stentondan tashqari, yangi tashkilot rahbariyatiga Lukretia Mott, Lyusi Stoun va Frederik Duglas kabi taniqli abolisionistlar va ayollar huquqlari faollari ham kiritildi. Biroq, umumiy saylov huquqini taklif qilganlarning tashabbusiga baʼzi abolitsionist rahbarlar va ularning Respublikachilar partiyasidagi ittifoqchilari qarshi chiqdilar. Chunki ular ayollarning saylov huquqini talab qiluvchi kampaniyasini afro-amerikalik erkaklarga ushbu huquq berilgunga qadar kechiktirishlarini xohlashdi. Taniqli gazeta muharriri Horace Greeley Entoni va Stentonga shunday dedi: "Bu Respublikachilar partiyasi va xalqimiz hayoti uchun juda muhim davr. Men sizdan bu „negro soati“ni eslab qolishingizni soʻrayman, sizning birinchi vazifangiz shtat boʻylab yurish oʻtkazish va uning talablarini himoya qilishdan iboratdir . Biroq, ular va boshqalar, shu jumladan Lyusi Stoun, oʻz talablarini chetga surib qoʻyishdan bosh tortdilar va umumiy saylov huquqini qoʻllab-quvvatlashni davom ettirdilar.
1867-yil aprel oyida Stoun va uning eri Genri Blekvell Kanzasda afro-amerikaliklarga ham, ayollarga ham ovoz berish huquqini beradigan referendumni qoʻllab-quvvatlash uchun AERA kampaniyasini boshladilar. Bu ikki maqsadni aralashtirishga qarshi boʻlgan abolitsionistlar yetakchisi Vendell Fillips AERA oʻz kampaniyasi uchun umid qilayotgan mablagʻni qaytarib oldi. Bu bilan AERA ishchilarini hayratda qoldirdi va gʻazablantirdi. Ichki kurashdan soʻng, Kanzas respublikachilari faqat qora tanli erkaklarning saylov huquqini qoʻllab-quvvatlashga qaror qildilar. AERA harakatlariga qarshi turish uchun „Ayollarning saylov huquqiga qarshi qoʻmitasi“ni tuzdilar. Yozning oxiriga kelib, AERA kampaniyasi deyarli barbod boʻldi va uning moliyasi ham tugadi. Kampaniyaning soʻnggi kunlarida Stoun va boshqa AERA aʼzolari ayollar huquqlarini qoʻllab-quvvatlagan boy tadbirkor Jorj Frensis Treyndan yordam qabul qilgani uchun Entoni va Stentonlarni qattiq tanqid qilishdi. Tren koʻplab islohot faollarining sodiqligini qozongan Respublikachilar partiyasiga afro-amerikaliklarning halolligi va aql-zakovatidan ochiqchasiga nafratlanish bilan hujum qildi, shuning uchun uning bu harakati koʻplab faollarni gʻazablantirdi.
Kanzas kampaniyasidan soʻng, AERA tobora koʻproq ikki qanotga boʻlinib ketdi. Ikki qanoti ikki xil yondashuvlar asosida harakat qildi. Ammokki qanoti ham umumiy saylov huquqini qoʻllab-quvvatladi. Lyusi Stoun boshchiligidagi bir qanot qora tanlilarning birinchi navbatda saylov huquqini qoʻlga kiritishga tayyor edi va Respublikachilar partiyasi hamda abolitsionistlar harakati bilan yaqin aloqada boʻlishni xohladi. Boshqalar, Entoni va Stanton boshchiligida, bir vaqtning oʻzida ayollar va qora tanli erkaklar huquqlarini olishga intilishdi va moliyaviy va boshqa manbalar boʻyicha bekorchilarga bogʻliq boʻlmaydigan siyosiy mustaqil ayollar harakatini yaratish ustida ishladilar. 1869-yil may oyida boʻlib oʻtgan shiddatli AERA yillik yigʻilishi tashkilotning virtual halokatini koʻrsatdi, shundan soʻng ikkita raqib ayollarning saylov huquqi tashkiloti tuzildi.
Yangi Angliya ayollar suffragetlar uyushmasi
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/42/07142_001_a.jpg/220px-07142_001_a.jpg|thumb| Massachusets fuqarolarining ayollar saylov huquqini qoʻllab-quvvatlash boʻyicha petitsiyasi Qisman ayollar harakatining boʻlinishi natijasida 1868-yilda AQShdagi birinchi yirik siyosiy tashkilot sifatida, Nyu-England ayollar suffragetlari uyushmasi (NEWSA) tuzildi. Tashkilotning asosiy maqsadi ayollarning saylov huquqi boʻlgan. NEWSAning taʼsis qurultoyini rejalashtiruvchilar respublikachilarning qoʻllab-quvvatlashini qozonish uchun harakat qilishdi. Yetakchi respublikachi siyosatchilarni, jumladan, AQSH senatorini ham maʼruzachi minbariga kiritdilar. Qora tanli erkaklarga samarali huquq beradigan o‘n beshinchi tuzatishning o‘tish kafolatlanganligiga ishonch ortib borayotgan bir paytda, NEWSAning bo‘lajak prezidenti Lyusi Stoun kutilmaganda Respublikachilar partiyasini „Respublikachilar partiyasi“ga chaqiruvchi rezolyutsiyani kiritish orqali ayollarga ham, afro-amerikaliklarga ham huquq berishni afzal ko‘rdi. „Erkaklar saylov huquqi“ shioridan voz keching va buning oʻrniga umumiy saylov huquqini qoʻllab-quvvatlang degan gʻoyani ilgari surdi. Frederik Duglas va boshqalarning qarshiliklariga qaramay, Stoun assambleyani rezolyutsiyani tasdiqlashga ishontirdi. Biroq, ikki oy oʻtgach, oʻn beshinchi tuzatish Kongressda barbod boʻlish xavfi ostida, Stoun oʻz pozitsiyasidan qaytdi va „Ayollar negrlarni kutishlari kerak“ deb eʼlon qildi.
Oʻn beshinchi tuzatish
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8b/Frederick_Douglass_as_a_younger_man.jpg/220px-Frederick_Douglass_as_a_younger_man.jpg|thumb| Frederik Duglas 1869-yil may oyida, AERAning yakuniy yillik yigʻilishidan ikki kun oʻtgach, Entoni, Stanton va boshqalar Milliy Ayollar Suffragetlar Assotsiatsiyasini (NWSA) tuzdilar. 1869-yil noyabr oyida bir yil oldin Nyu-England ayollar suffragetlari assotsiatsiyasini yaratishda yordam bergan Lyusi Stoun, Frensis Ellen Uotkins Xarper, Juliya Uord Xou, Genri Blekvell va boshqalar Amerika Ayollar Suffragettes Assotsiatsiyasini (AWSA) tuzdilar. Ikki tashkilot oʻrtasidagi dushmanlik raqobati oʻnlab yillar davomida saqlanib qolgan. Hatto ayollar harakatining professional tarixchilariga ham taʼsir koʻrsatgan partizanlik muhitini yaratdi.
AQSh Konstitutsiyasiga taklif qilingan oʻn beshinchi tuzatish boʻlinishning bevosita sababi boʻldi. Bu irqiy huquqlardan mahrum qilishni taqiqlovchi qayta qurish tuzatishi edi. Stenton va Entoni, oʻn beshinchi tuzatish jinsga asoslangan huquqlardan mahrum qilishni taqiqlovchi boshqa tuzatish bilan birga keltirilmasa, uning qabul qilinishiga qarshi chiqishlarini namoyon qilishdi. Ularning taʼkidlashicha, ovoz berish huquqini samarali ravishda barcha erkaklarga berish natijasida erkaklarning ayollardan ustunligi tan olinganidek boʻlishi, ayollarni saylov huquqidan istisno qilish bilan konstitutsiyaviy huquqlar asosida, „jinsiy aristokratiya“ni yaralishiga zamin boʻladi. Stentonning taʼkidlashicha, erkaklar kuchi va imtiyozlari jamiyatdagi kamchiliklarning ildizidadir va ularni kuchaytirish uchun hech narsa qilinmasligi kerak. Entoni va Stenton, shuningdek, tuzatishga koʻra, ovoz berishda gʻalaba qozonadigan qora tanli erkaklar ayollarning saylov huquqiga qarshi ekanligi haqida ogohlantirdilar. Ular qora tanli erkaklar ayollarning saylov huquqini qoʻllab-quvvatlashiga ishonchsizlik bilan yolgʻiz emas edilar. Ayollarning saylov huquqining astoydil tarafdori Frederik Duglas shunday dedi: „Men mansub boʻlgan irq, umuman olganda, bu masalada toʻgʻri pozitsiyani egallamadi“. Biroq, Duglas tuzatishni qattiq qoʻllab-quvvatladi va bu sobiq qullar uchun hayot va oʻlim masalasi ekanligini aytdi. AWSA ning eng koʻzga koʻringan rahbariga aylangan Lyusi Stoun tuzatishni qoʻllab-quvvatladi, ammo u ayollarning saylov huquqi qora tanli erkaklarning saylov huquqidan koʻra mamlakat uchun foydaliroq boʻlishiga ishonishini aytdi. AWSA va AERA aʼzolarining aksariyati ham tuzatishni qoʻllab-quvvatladilar.
Harakatning ikkala qanoti ham qullikka qarshi harakatlar tarafdori boʻlsa-da, ularning rahbarlari baʼzan oʻsha davrning irqiy munosabatlarini aks ettiruvchi fikrlarni bildirishdi. Masalan, Stenton „quyi tabaqalari“ yaʼni sobiq qullar va mehnat muhojirlarining saylovlarda toʻliq ishtirok etgunga qadar, ular uchun uzoq taʼlim jarayonini tashkil qilinish sharti talab etiladi, deb hisoblardi. Stenton „Revolution“ jurnalidagi maqolasida shunday deb yozgan edi: „Amerikalik boy, bilimli, fazilatli va nazokatli ayollar! Agar siz va sizning qizlaringiz uchun ayollik gʻoyalari past boʻlgan xitoylik, afrikalik, nemis va irlandlarning quyi tabaqalari qonun chiqarishini istamasangiz xotin-qizlar ham saylovlarda ishtirok etishini talab qiling, ayollar hukumatda vakil boʻlishini talab qilinglar“. Boshqa bir maqolada u xuddi shunday daʼvo qilib, ushbu toʻrtta etnik guruhni „Patrik va Sambo, Xans va Yung Tung“ deb tanishtirdi. Lyusi Stoun Nyu-Jersidagi saylovchilar yig‘ilishini shunday ko‘rib chiqish uchun quydagicha chaqiriq qildi: „Qayta qurish jarayonidan faqat ayollarni chetlashtirish kerakmi? Ular chetlatishga majburlanishi kerakmi? Siyosiy jihatdan eng johil va kamsitilgan erkaklardan pastroq boʻlishi mumkinmi?“. Stounning turmush oʻrtogʻi va AWSA xodimi Genri Blekvell janubning qonun chiqaruvchi organlariga ochiq xat eʼlon qildi, unda u ularni qora tanlilarga ham, ayollarga ham ovoz berishga ruxsat berishsa, „oq irqning siyosiy ustunligi oʻzgarishsiz qoladi“ va „ Qora irq tabiat qonuniga koʻra tropiklar tomon tortiladi“.
Bundan tashqari kki tashkilotning boshqa farqlari ham boʻlgan edi. Garchi ularning har biri shtat va milliy miqyosda saylov huquqi uchun kampaniya olib borishgan boʻlsa-da, NWSA koʻproq milliy darajada ishlar edi. AWSA esa shtat darajasida ishlashga moyil edi. NWSA dastlab AWSAga qaraganda kengroq masalalar, jumladan, ajralish islohoti va ayollar uchun teng ish haqi boʻyicha harakat qilgan. NWSAni faqat ayollar boshqargan boʻlsa, AWSA esa oʻz rahbariyatiga erkaklarni ham, ayollarni ham birdek kiritgan edi.
Tez orada voqealar harakatdagi boʻlinish uchun asoslarning koʻpini olib tashladi. 1870-yilda, Oʻn beshinchi tuzatish rasmiy ravishda ratifikatsiya qilinganida, oʻz dolzarbligini yoqotib chetda qoldi. 1872-yilda hukumat korruptsiyasidan nafratlanish bekorchilar va boshqa ijtimoiy islohotchilarning respublikachilardan qisqa muddatli Liberal Respublikachilar partiyasiga ommaviy ravishda oʻtib ketishiga olib keldi. Biroq, ikki ayol guruhi oʻrtasidagi raqobat shunchalik qattiq ediki, 1890- yilgacha birlashish imkonsiz boʻlib chiqdi.
Yangi chekinish
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/df/The_Childrens_Museum_of_Indianapolis_-_Votes_for_women_pennant.jpg/220px-The_Childrens_Museum_of_Indianapolis_-_Votes_for_women_pennant.jpg|thumb| „Ayollar uchun ovozlar“ bayrogʻi 1869-yilda Missuri shtatidagi Frensis va Virjiniya Minorlar, yaʼnu er va xotin birgalikda „Yangi chekinish“ deb nomlanuvchi strategiyani ishlab chiqdilar. Bu strategiya orqali necha yil davomida saylov huquqi harakatini qoʻllab-quvvatladilar. AQSh Konstitutsiyasi ayollarga ovoz berish huquqini bilvosita berishini taʼkidladi. Shunday boʻlsa-da, bu strategiya yaqinda qabul qilingan Oʻn toʻrtinchi tuzatishning 1-boʻlimiga tayangan holda harakatlandi. Unda quyidagi soʻzlar bor edi: „Qoʻshma Shtatlarda tugʻilgan yoki fuqarolikka qabul qilingan va uning yurisdiktsiyasiga boʻysunadigan barcha shaxslar Qoʻshma Shtatlar fuqarolaridir. Hech bir shtat AQSH fuqarolarining imtiyozlari yoki immunitetlarini buzadigan qonunlarni qabul qilmaydi yoki amalga oshirmaydi; hech bir davlat hech qanday insonni hayotidan, erkinligidan yoki mulkidan mahrum eta olmaydi; uning yurisdiktsiyasi ostidagi hech bir shaxs qonunlar tomonidan teng himoyalanishdan mahrum boʻlishi mumkin emas“.
1871-yilda NWSA rasmiy ravishda „Yangi chekinish“ strategiyasini qabul qildi. „Yangi chekinish“ ayollarni ovoz berishga harakat qilish va rad etilgan taqdirda sudga daʼvo qilishga undadi. Bu jarayonlarga asoslangan holda tez orada yuzlab ayollar oʻnlab joylarda ovoz berishga harakat qilishdi. Baʼzi hollarda bunday harakatlar „Yangi chekinish“ strategiyasidan oldin sodir boshlanganligini koʻrish mumkin edi. Masalan, 1868-yilda radikal ruhoniylar markazi boʻlgan Nyu-Jersi shtatining Vineland shahrida 200 ga yaqin ayol oʻz byulletenlarini alohida qutiga tashlab, ularni sanab oʻtishga harakat qilgan, ammo muvaffaqiyatga erishmagan. AWSA rasmiy ravishda „Yangi chekinish“ strategiyasini qabul qilmadi, lekin uning rahbari Lyusi Stoun Nyu-Jersidagi tugʻilgan shahrida ovoz berishga harakat qildi. Ovoz berishdan toʻsqinlik qilingan ayollarning daʼvosi boʻyicha sud ishida AQShning Vashingtondagi okrug sudi ayollarning ovoz berish huquqiga ega emasligi toʻgʻrisida qaror chiqardi va shunday dedi: ushbu qarorning amalda qoʻllanilishi sivilizatsiya uchun hal qiluvchi ahamiyatga ega boʻlganligi bois bunday huquqning mavjud emasligi hisoblansin".
1871-yilda birja makleri Viktoriya Vudxull Kongress qoʻmitasi oldida nutq soʻzlash uchun taklif qilindi. Ungacha bu ishni bironta ayol qilmaganligi bois, Viktoriya Vudxull buni uddalagan birinchi ayol boʻldi. Bu davrga kelib ayollar harakati bilan aloqasi boʻlmagan Viktoriya Vudxull „Yangi chekinish“ strategiyasining oʻzgartirilgan versiyasini taqdim etdi. Viktoriya Vudxull sudlardan ayollarning ovoz berish huquqiga ega boʻlishlarini talab qilishi kerak edi. Ammo sudlardan ayollarning ovoz berish huquqiga ega ekanligini eʼlon qilishni soʻrash oʻrniga, u Kongressdan Konstitutsiya ayollarga ovoz berish huquqini bilvosita berishini eʼlon qilishni soʻradi. Qoʻmita uning taklifini rad etdi. NWSA dastlab Vudxullning sahnada toʻsatdan paydo boʻlishiga ishtiyoq bilan munosabatda boʻldi. Stenton, xususan, Vudxullning ayollarning saylov huquqini qoʻllab-quvvatlaydigan keng islohot partiyasini yigʻish taklifini mamnuniyat bilan qabul qildi. Entoni bu gʻoyaga qarshi chiqdi va NWSA siyosiy jihatdan mustaqil boʻlishini xohladi. Tez orada NWSA Vudxull bilan aloqasi haqida pushaymon boʻlishga sabab boʻldi. 1872-yilda u AWSA prezidenti muhtaram Genri Uord Bicher va NWSA yetakchi aʼzosining rafiqasi Elizabet Tilton oʻrtasidagi nikoh munosabatlari tafsilotlarini eʼlon qildi. Bicherning keyingi sud jarayoni butun mamlakat boʻylab gazetalarda yoritildi, bu esa bir olimning bu jarayonlarni „siyosiy teatr“ deb atagani saylov huquqi harakatining obroʻsiga jiddiy putur etkazdi.
Oliy sud 1875-yilda Minor Happersetga qarshi sud qarori bilan „Yangi chekinish“ strategiyasini „AQSh Konstitutsiyasi hech kimga saylov huquqini bermaydi“ deb izohlab tugatdi. NWSA ayollarning saylov huquqini kafolatlaydigan konstitutsiyaga oʻzgartirish kiritish maqsadida kampaniya oʻtkazish uchun ancha murakkab strategiyani amalga oshirishga qaror qildi.
AQSh Syuzan B. Entoniga qarshi
1872-yilgi prezidentlik saylovlarida ovoz bergan Syuzan B. Entoni 1870-yildagi ijro qonunini buzganlikda ayblanib hibsga olinadi. Oʻz oʻrnida bu voqea milliy bahs-munozaralarga sabab boʻlib qoladi. Sud jarayonida sudya hakamlar hay’atidan ayblov hukmini eʼlon qilishlarini talab qildi. Sud jarayonida gapirishga ruxsat berilmagan Entonidan aytadigan gapingiz bor-yoʻqligini soʻraganida, u tarixchilardan biri „ayollarning saylov huquqi tashviqoti tarixidagi eng mashhur nutqi“ deb atagan soʻz bilan javob berdi. U „fuqarolik huquqlarimga nisbatan hurmarsizlik gʻazabi“, dedi: „…Siz hukumatimizning barcha hayotiy tamoyillarini oyoq osti qildingiz. Mening tabiiy huquqlarim, fuqarolik huquqlarim, siyosiy huquqlarim, sud huquqlarim, barchasi birdek eʼtiborga olinmaydi.“ Sudya Entoniga 100 AQSh dollari miqdorida jarima toʻlashni buyurdi va u: „Men hech qachon sizning adolatsiz jarimangizning bir dollarini ham toʻlamayman“ deb javob berdi va hech qachon toʻlamadi. (8-avgust, 2020-yil, Entoni 19-tuzatish ratifikatsiya qilinganining 100 yilligi munosabati bilan Prezident Donald Tramp tomonidan vafotidan keyin afv etildi.
Ayollar sufragizmi tarixi
1876-yilda Entoni, Stenton va Matilda Joslin Geyj „Ayollar huquqi tarixi“ maqolasi ustida ish boshladilar. Dastlab tez chop etilishi nazarda tutilgan oddiy nashr sifatida yaratilgan bu maqola 41 yil davomida yozilgan 5700 sahifadan iborat olti jildlik asarga aylandi. Oxirgi ikki jild 1920-yilda, loyiha tashabbuskorlari Ida Xasted Xarper vafotidan keyin nashr etilgan, u ham toʻrtinchi jild ustida ishlashda yordam bergan. Ajralib qolgan harakatining bir qanoti yetakchilari tomonidan yozilgan (ularning asosiy raqibi Lyusi Stoun loyihaga qiziqish bildirmadi) „Ayollar sufragizmi tarixi“ asarida abadiy yo‘qotilishi mumkin bo‘lgan ko‘plab materiallar saqlanib qolgan. Ammo oʻzaro raqiblarga aylangan harakat yetakchilari haqida gap ketganda, voqealarning muvozanatli koʻrinishini taʼminlamaydi. Ayollarning saylov huquqi tarixi koʻp yillar davomida sufragetlar harakatining asosiy hujjati boʻlganligi sababli, tarixchilar yanada muvozanatli voqelikni taqdim etish uchun boshqa manbalarga murojaat qilishlari kerak edi.
Ayollarning saylov huquqiga tuzatish kiritish
1878-yilda Syuzan B.Entonining doʻsti boʻlmish senator Aaron A. Sargent Kongressga ayollarning saylov huquqi boʻyicha tuzatish kiritdi. Qirq yildan koʻproq vaqt oʻtgach, u AQSh Konstitutsiyasiga hech qanday oʻzgarishsiz kiritilgan oʻn toʻqqizinchi tuzatish boʻlib qoladi. Uning matni Oʻn beshinchi tuzatish matni bilan bir xil edi, faqat u „irq, rang yoki oldingi qullik“ emas, balki jins asosida huquqlardan mahrum qilishni taqiqlaydi. Sargent koʻp masalalar boʻyicha mashinist-siyosatchi boʻlgan boʻlsa-da, u ayollar huquqlarining doimiy tarafdori boʻlgan, saylov konventsiyalarida nutq soʻzlagan va qonunchilik jarayoni orqali ovoz berish huquqlarini ilgari surgan.
Milliy lavozimga birinchi ayol nomzodlar
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/74/Milhousdrawing.jpg/220px-Milhousdrawing.jpg|thumb| It Doesnʼt Unsex Her — 1915-yilda ayollarning saylov huquqini nishonlaydigan otkritka Elizabet Keydi Stenton qonuniy ravishda saylovda qatnashish huquqiga ega boʻldi. Ammo saylov huquqidan mahrum boʻlgan ayolning istehzosiga eʼtibor qaratishni hohladi. 1866-yilda oʻzini Amerika Qoʻshma Shtatlari Kongressiga nomzod deb eʼlon qildi va buni uddalagan birinchi ayol boʻldi. 1872-yilda Viktoriya Vudxull oʻz partiyasini tuzdi va oʻzini Amerika Qoʻshma Shtatlari Prezidentligiga nomzod deb eʼlon qildi, garchi u 35 yoshdan kichik boʻlganligi sababli saylovda qatnashish huquqiga ega emas edi.
1884-yilda AQSh Oliy sudida guvohlik bergan birinchi ayol advokat Belva Enn Lokvud hayotiy prezidentlik kampaniyasini boshqargan birinchi ayol boʻldi. U „Teng huquqlar partiyasi“ deb nomlangan Kaliforniya guruhi tomonidan oldindan ogohlantirmasdan nomzod qilib koʻrsatilgan. Lokvud ayollarning saylov huquqi va boshqa islohotlar uchun u qirgʻoqdan bu qirgʻoqqa qadar oʻtkazilgan kampaniyada qatnashdi. Uning bu faoliyati baʼzi yirik davriy nashrlarda hurmat bilan yoritildi. U oʻz kampaniyasini qisman oʻz chiqishlariga kirish toʻlovlarini olish orqali moliyalashtirdi. Lekin vaziyatga qarshi Respublikachilar partiyasidan prezidentlikka nomzodni qoʻllab-quvvatlagan AWSA ham, NWSA ham Lokvud nomzodini qoʻllab-quvvatlamadi.
Birinchi muvaffaqiyatlar
Ayollarga 1869-yilda Vayoming chegarasida va 1870-yilda Yuta shtatida huquq berilgan. Yuta Vayomingdan oldin ikkita saylov oʻtkazganligi sababli, Yuta saylov huquqi harakati boshlanganidan keyin ayollar qonuniy ravishda ovoz bergan mamlakatda birinchi oʻrinni egalladi. Qisqa umr koʻrgan Populistik partiya ayollarning saylov huquqini qoʻllab-quvvatladi, bu 1893-yilda Kolorado va 1896-yilda Aydaxoda ayollarning huquqlarini taʼminlashga yordam berdi. Baʼzi joylarda ayollar maktab kengashlarida ovoz berish kabi qisman saylov huquqining turli shakllarini oldilar. Journal of Politics jurnalida chop etilgan 2018-yilgi tadqiqotga koʻra, katta saylov huquqi harakati va raqobatbardosh siyosiy muhitga ega boʻlgan davlatlar ayollar uchun ovoz berish huquqlarini kengaytirish ehtimoli koʻproq edi; Gʻarb davlatlari ayollarning saylov huquqini Sharqdagi davlatlarga qaraganda tezroq qabul qilganliklarining sabablaridan biri bu. link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cd/An_Act_to_Grant_to_the_Women_of_Wyoming_Territory_the_Right_of_Suffrage_and_to_Hold_Office.jpg/220px-An_Act_to_Grant_to_the_Women_of_Wyoming_Territory_the_Right_of_Suffrage_and_to_Hold_Office.jpg|thumb| Vayoming hududi qonuni ayollarga 1869-yil 10-dekabrda ovoz berish huquqini berdi va bu kun shtatda Vayoming kuni sifatida nishonlanadi. 1870-yillarning oxirida, mamlakatdagi eng yirik ayollar tashkiloti boʻlgan Ayollar Xristian Moslashuvchanlik Ittifoqi (WCTU) saylov huquqi uchun kampaniya oʻtkazishga qaror qiladi. Bu saʼy-harakatlarni qoʻllab-quvvatlash uchun franchayzing boʻlimi tashkil etilganda, saylov huquqi harakati sezilarli darajada kuchaydi. Saylov huquqini qoʻllab-quvvatlovchi tashkilot rahbari Frensis Uillard WCTU aʼzolarini oʻz oilalarini alkogol va boshqa illatlardan himoya qilish vositasi sifatida saylov huquqiga ega boʻlishga undadi. 1886-yilda WCTU Kongressga milliy saylov huquqini oʻzgartirishni qoʻllab-quvvatlash uchun 200 000 imzo bilan petitsiya topshirdi. 1885-yilda yirik fermer tashkiloti Grange ayollarning saylov huquqini rasman qoʻllab-quvvatladi. 1890-yilda Amerika Mehnat Federatsiyasi, yirik kasaba uyushmasi ayollarning saylov huquqini qoʻllab-quvvatladi va keyinchalik bu maqsadni qoʻllab-quvvatlash uchun 270 000 ta petitsiya imzosini toʻpladi.
Raqib saylov tashkilotlarining birlashishi
Ayniqsa, Yangi Angliyada kuchli hisoblangan AWSA dastlab ikkita raqib saylov tashkilotidan obroʻyliroq edi. Ammo 1880-yillarda uning kuchi pasayib ketdi. Stenton va Entoni raqib NWSAning yetakchi shaxslari bo‘lib, bu davrda ayollarning saylov huquqi harakati yetakchilari sifatida ko‘proq tanilgan va uning yo‘nalishini belgilashda ko‘proq taʼsirga ega bo‘lgan. Baʼzan ular dadil taktika qoʻllashdi. Masalan, Entoni AQSh Mustaqillik Deklaratsiyasining 100 yilligiga bagʻishlangan rasmiy marosimlarni NWSAning Ayollar huquqlari deklaratsiyasini taqdim etish uchun toʻxtatdi. AWSA bu aksiyada ishtirok etishdan bosh tortdi.
Vaqt oʻtishi bilan NWSA AWSA ga yaqinroq boʻlishga intildi. Oʻzaro qarama-qarshilik harakatlariga kamroq eʼtibor berib, hurmatga sazovor boʻldi va endi keng koʻlamli islohotlarni ilgari surmaydi. 1887-yilda Senat unga qarshi ovoz berganida, NWSAning federal saylov huquqini oʻzgartirishni qabul qilish umidlari puchga chiqdi, shundan soʻng NWSA AWSA allaqachon qilganidek, shtat darajasida saylovoldi tashviqotiga koʻproq kuch sarfladi. Biroq, davlat darajasida ishlash ham oʻz umidsizliklariga ega edi. 1870-yildan 1910-yilgacha saylov huquqi harakati 33 shtatda faqat ayollarning saylov huquqi masalasini saylovchilarga yetkazish uchun 480 ta kampaniya oʻtkazdi va bor-yoʻgʻi 17 holatda bu masala ovozga qoʻyildi. Ushbu saʼy-harakatlar natijasida ikki shtatda, Kolorado va Aydaxoda ayollar saylandi.
Sufraget ayollar milliy Amerika uyushmasi
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f0/Portrait_of_Susan_B._Anthony.jpg/220px-Portrait_of_Susan_B._Anthony.jpg|thumb| Syuzan B. Entoni 1900-yilda Entoni yangi qoʻshilgan tashkilotda yetakchi kuch boʻlgan. Ammo u har doim ham tashkilot yoʻnalishlariga ergashmagan. 1893-yilda NAWSA Entonining tashkilot yillik yigʻilishlarining joylashuvini Vashington va mamlakatning boshqa shtatlari oʻrtasida almashtirib oʻtkazilishlariga qilgan eʼtirozlariga qarshi ovoz berdi. NWSA birlashishidan oldin, Entoni har doim Vashingtonda oʻz konventsiyalarini milliy saylov huquqini tuzatishga eʼtibor qaratishga yordam berish uchun oʻtkazdi. Qarorga qarshi chiqib, u NAWSA milliy ish hisobiga davlat darajasida saylov ishlari bilan shugʻullanishidan qoʻrqishini aytdi.
Keksaygan boʻlsa-da, ammo baribir juda radikal boʻlgan Stenton, tobora konservativ boʻlib borayotgan yangi tashkilotning yangi uslublariga mos ravishda harakatlana olmadi. 1895-yilda u ayollarni pastroq maqomga tushirish uchun Muqaddas Kitobdan foydalanishganlikni fosh etuvchi va oʻz davrining munozarali bestselleriga aylangan „Ayolning Injili“ni nashr etdi. NAWSA, Entonining bunday harakatni keraksiz va zararli ekanligi haqidagi eʼtirozlariga koʻra, ushbu kitob bilan bogʻlanishni rad etishga ovoz berdi. Shundan soʻng, Stenton tobora koʻproq sufragetlar harakatidan uzoqlashdi. link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7f/Carrie_Chapman_Catt_-_National_Woman%27s_Party_Records.jpg/220px-Carrie_Chapman_Catt_-_National_Woman%27s_Party_Records.jpg|thumb| Kerri Chapman Kett 1890-yilgi birlashuvdan soʻng darhol sufragetlar harakati pasaya boshladi. Kerri Chapman Kett 1895-yilda NAWSA tashkiliy qoʻmitasi rahbari etib tayinlangandi. Tayinlov vaqtida tashkilotning nechta mahalliy boʻlimlari borligi va ularning rahbarlari kim ekanligi nomaʼlum edi. Kett har bir shtat uchun har bir yil uchun aniq maqsadlarga ega ish rejasini ishlab chiqish orqali tashkilotni jonlantirishga kirishdi. Entoni 1900-yilda NAWSA prezidenti lavozimini tark etganida, Kattni hayratda qoldirdi va uning oʻrnini egallashga qaror qildi. Oʻzining yangi lavozimida Kett noqulay tashkilotni yirik saylov kampaniyasini boshqarish uchun yaxshiroq jihozlangan tashkilotga aylantirish boʻyicha saʼy-harakatlarini davom ettirdi.
Kett, mo '' tadillik harakatining pasayishi natijasida qolgan baʼzi kamchiliklarni oʻz zimmasiga oldi. Tez sur’atlar bilan oʻsib borayotgan ayollar klubi harakatiga eʼtibor qaratdi. Mahalliy ayollar klublari dastlab asosan adabiyotga yoʻnaltirilgan oʻqish toʻgaraklari boʻldi. Keyinchalik ular borgan sari fuqarolik jamiyatini yaxshilash maqsadida har hafta bir-birlarining uylarida uchrashadigan, oʻrta sinf ayollaridan tashkil topgan tashkilotlariga aylandi. Oxir-oqibat ularning milliy tashkiloti 1890-yilda tashkil etilgan Ayollar klublarining umumiy federatsiyasi (GFWC) boʻldi.Xususan, klub aʼzolari oʻzaro kelishmovchilik sababi boʻlishi mumkin boʻlgan din va taqiqni ajratadigan bahsli masalalardan qochishdi. Janub va sharqda saylov huquqi ham juda tafovutli boʻlgan, Gʻarbda esa klublarda ayollarning qarshiliklari deyarli yoʻq edi. Oʻrta Gʻarbda klub ayollari avvaliga ehtiyotkorlik bilan saylov huquqi masalasidan qochishdi, ammo 1900-yildan keyin ular buni tobora koʻproq qoʻllab-quvvatladilar.
Kett oʻzi „jamiyat rejasi“ deb atagan narsani amalga oshirdi, bu vaqt, pul va tajriba saylov huquqi harakatini rivojlantirishga yordam berishi mumkin boʻlgan ayollar klubi harakatining boy aʼzolarini yollash boʻyicha muvaffaqiyatli urinish edi. 1914-yilga kelib ayollarning saylov huquqi Ayollar klublarining milliy umumiy federatsiyasi tomonidan tasdiqlandi.
BU davrga kelib tashkilotning aʼzoligi va moliyasi eng yuqori darajada boʻldi. NAWSA 1915-yilda Kettni prezident etib qayta tayinlab, Shouni almashtirishga qaror qildi. NAWSA tomonidan ilgari tashkilotning yillik konventsiyasida saylangan oʻzining ijroiya kengashini tayinlash vakolatiga ega boʻlgan Kett tezda erkin tuzilgan tashkilotni yuqori markazlashgan tashkilotga aylantirdi.
Makkenzi Xarega qarshi
1907-yilda chet elliklarga turmushga chiqqan amerikalik ayollarning fuqaroligini yoʻqotishini nazarda tutgan ekspatriatsiya toʻgʻrisidagi qonunning 3-boʻlimi dunyo yuzini koʻrdi. AQSH Oliy sudi 1915-yilda Makkenzi Xarega qarshi ishi boʻyicha 1907-yildagi Expatriatsiya toʻgʻrisidagi qonunni birinchi marta koʻrib chiqdi. Daʼvogar, sufraget Ethel Makkenzi Kaliforniyada yashagan, u 1911-yildan beri ayollarga saylov huquqini kengaytirgan. Biroq, sudlanuvchi uning shotlandiyalik bilan turmush qurishi asosida San-Fransisko saylov komissiyasi aʼzosi sifatida roʻyxatdan oʻtishni rad etdi. MakKenzi 1907-yilgi Ekspatriatsiya toʻgʻrisidagi qonun, „agar uni amalga oshirish uchun ishlab chiqilgan boʻlsa, Kongress vakolatidan tashqarida“, deb taʼkidladi, chunki na Oʻn toʻrtinchi tuzatish, na Konstitutsiyaning boshqa qismlari Kongressga „uning roziligisiz fuqarolikdan mahrum qilish“ vakolatini bermaydi. Biroq, koʻpchilikning fikrini yozgan sudya Jozef MakKennaning taʼkidlashicha, „fuqarolikni oʻzgartirishni oʻzboshimchalik bilan belgilash, yaʼni fuqaroning roziligisiz tayinlash mumkin emasligiga kelishib olish mumkin“, ammo „koʻrib chiqilayotgan qonunda hech qanday huquq yoʻq U ixtiyoriy ravishda qabul qilingan va oqibatlari haqida ogohlantirilgan shart bilan shu ishni olib bordi.“ Sudya Jeyms Klark MakReynolds konsensus fikriga koʻra, ish yurisdiktsiya yoʻqligi sababli bekor qilinishi kerak.
Ayollarning saylov huquqiga qarshi oppozitsiya
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9b/National_Association_Against_Woman_Suffrage.jpg/220px-National_Association_Against_Woman_Suffrage.jpg|thumb| Ayollar sufragizmi muxoliflari milliy assotsiatsiyasining shtab-kvartirasi. Odatda Amerika nemis hamjamiyatiga mansub pivo va vino ishlab chiqaruvchilar ayollarning saylov huquqiga qarshi chiqdilar. Buning sababi ayol saylovchilar keyinchalik spirtli ichimliklarni taqiqlash tarafdori boʻlib qolishidan qoʻrqishganida boʻldi. 1896-yilgi saylovlarda ayollarning saylov huquqi va spirtli ichimliklarni sotishni taqiqlash bir joyga toʻgʻri keldi. Oʻz oʻrnida bu ayollarning saylov huquqiga ham, spirtli ichimliklarni taqiqlanishiga ham qarshi boʻlganlarning eʼtiborini tortdi. Saylovdan bir kun oldin kampaniyaning muvaffaqiyatini buzish uchun Liquor Ligasi saʼy-harakatlarni buzishga yordam berish uchun bir nechta ishbilarmonlarni birlashtirdi. Bu ishbilarmonlar Kaliforniyaning Oklend shahridagi barcha „yomon ayollar“ni oʻz obroʻsiga putur yetkazish uchun baland ovozda harakat qilishga majbur qilishlari haqida mish-mishlar tarqaldi va bu oʻz navbatida ayollarning Ayollar saylov huquqini oʻzgartirishga kirishish imkoniyatlarini kamaytiradi. Nemis lyuteranlari va nemis katoliklari odatda taqiq va ayollarning saylov huquqiga qarshi edilar; ular oilaning davlat ishlaridagi mavqeini er belgilaydigan paternalistik oilalarni yoqladilar. Ularning ayollarning saylov huquqiga qarshiligi, keyinchalik Birinchi jahon urushi paytida nemis amerikaliklar tashqarida boʻlganida, saylov huquqi foydasiga argument sifatida ishlatilgan.
Magʻlubiyat firibgarlik ayblovlariga olib kelishi mumkin edi. 1912-yilda Michigan shtatida ayollarning saylov huquqi boʻyicha referendum magʻlubiyatga uchradi. Shindandan soʻng, gubernator pivochilarni magʻlubiyatga olib kelgan keng tarqalgan saylovchilarni firibgarlikda ishtirok etganlikda aybladi. Nebraska va Ayova shtatlarida oʻtkazilgan referendumlar paytida ham ovozlarni oʻgʻirlash haqidagi dalillar koʻp edi.
New York Times birinchi marta saylov huquqini qoʻllab-quvvatlaganidan soʻng, oʻz pozitsiyasini oʻzgartirdi. Bundan tashqari qattiq ogohlantirishlar berdi. 1912-yilgi tahririyatda ayollar ovoz berish huquqiga ega boʻlgach, „askar va dengizchilar, politsiya patrullari yoki oʻt oʻchiruvchilar, sudyalar aʼzosi bo‘lib, o‘zlarini rahbar va sudyalik lavozimlariga saylaydilar va ulardek xizmat qilishni hohlab qolishadi“ kabi mumkin boʻlmagan talablarni qoʻyishlari bashorat qilingan. U erkaklarning qarshilik ko‘rsata olmagani uchun erkakning qatʼiyati yo‘qligi sabab bo‘lib, „agar erkaklar yetarlicha kuchli, dono va, aytish mumkinki, ularga to‘sqinlik qiladigan darajada erkak bo‘lmasalar, ayollar ovoz berish huquqiga ega bo‘lishlarini“ ogohlantirdi.
Ayollar saylov huquqiga qarshi
Dastlab „Remonstrantlar“ deb nomlangan aksilsufraget kuchlar 1870-yilda, Vashingtondagi ayollarning sufragetlarga qarshi assotsiatsiyasi tashkil etilgan. „Anti-“ nomi bilan mashhur boʻlib, ular oxir-oqibat yigirmaga yaqin shtatda tashkilotlar tuzdilar. 1911-yilda Ayollar sufragizmi muxoliflarining milliy uyushmasi tuzildi. Uning 350 000 aʼzosi bor edi va ayollarning saylov huquqiga, feminizmga va sotsializmga qarshi edi. Uning taʼkidlashicha, ayollarning saylov huquqi „ayollar uchun mavjud boʻlgan maxsus himoya va taʼsir yoʻllarini kamaytiradi, oilani buzadi va sotsialistik saylovchilar sonini koʻpaytiradi“.
Saylov huquqiga qarshi chiqqanlardan yana oʻrta va yuqori tabaqadagi ayollar ham boʻlib, ular koʻp maqsadli konservatorlar boʻlgan. Xususan, oliy tabaqadagi ayollar kuchli siyosatchilarga shaxsiy murojaat etish imkoniyatiga ega edilar. Albatta ular bu imtiozlardan voz kechishni xohlamadilar. Koʻpincha opponentlar siyosatni iflos ish deb hisoblashgan va ayollarning unda ishtirok etishi ayollar daʼvo qilgan axloqiy tamoyillarni yoʻqotishiga olib keladi, bu esa partiyaga aʼzolik Bosh federatsiya Ayollar klublari vakili boʻlgan fuqarolik jamiyatini yaxshilash boʻyicha mahalliy klublarning ishiga putur yetkazadi. Eng uyushgan harakat Nyu-York shtatidagi ayollar saylov huquqiga muxoliflar uyushmasi (NYSAOWS) edi. Uning asosiy xabari, uning prezidenti Jozefina Jewell Dodj tomonidan taʼkidlanganidek ,: Biz ayollarning mavqeini har qanday yo'l bilan yaxshilashga ishonamiz. Bizning fikrimizcha, bu taraqqiyot ish va faoliyatning eng mos keladigan va hozirda cheksiz imkoniyatlarga ega bo'lgan qonuniy sohalarida amalga oshirilishi kerak. Ishonamizki, bu muvaffaqiyatga eng yaxshi partiyaviy bo'lmagan harakatlar va saylov byulletenlari cheklovlarisiz erishiladi. Biz siyosat emas, taraqqiyotga ishonamiz Nyu-York shtati Ayollar saylov huquqi muxoliflari assotsiatsiyasi (NYSAOWS) 1915-yilgi referendumda gʻalaba qozonish uchun sufragetlarni kuzatishdan oʻrgangan ommaviy safarbarlik usullaridan foydalangan. Ular sufragetlarning oʻzlariga juda oʻxshash boʻlgan. Lekin saylov huquqi ayollarga olib kelishi mumkin boʻlgan yovuzlikdan ogohlantiruvchi islohotga qarshi uslubdan foydalanishdi. Ular erkaklar yetakchiligini rad etishdi. Xayriya va ijtimoiy takomillashtirishda mustaqil ayollarning muhimligini taʼkidladilar. 1916-yilda NYSAOWS Nyu-Yorkda kichik magʻlubiyatga uchradi va shtat ayollarga ovoz berish huquqini berish uchun ovoz berdi. Tashkilot Vashingtonga koʻchib oʻtdi. Federal konstitutsiyaviy oʻzgartirishga qarshi chiqdi va „Ayollar saylov huquqiga qarshi milliy assotsiatsiya“ (NAOWS) ga aylandi. U yerda erkaklar rahbarlik qildi va ayniqsa „qizil radikalizm“ ga qarshi kurashda qattiqroq ritorik ohangni qabul qildi.1919-yildan keyin „antis“ ovoz berish huquqini berishga muammosiz moslashdi va partiya ishlarida, ayniqsa Respublikachilar partiyasida faol ishtirok etdi.
Janub strategiyasi
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/de/Vote_for_the_Woman_Suffrage_Amendment_1915_Cornell_CUL_PJM_1177_01.jpg/220px-Vote_for_the_Woman_Suffrage_Amendment_1915_Cornell_CUL_PJM_1177_01.jpg|thumb| Ayollarning saylov huquqini oʻzgartirish uchun ovoz berish, 1915-yil Konstitutsiyaga koʻra, tuzatishni ratifikatsiya qilish uchun 34 shtatning roziligi kerak boʻlgan (1900-yilda barcha 45 shtatning toʻrtdan uch qismi). Mabodo mamlakatning qolgan qismi bir ovozdan rozi boʻlmasa ham, tuzatishning muvaffaqiyatli qabul qilinishi uchun kamida 11 ta sobiq Konfederatsiya shtatlaridan baʼzilarining qoʻllab-quvvatlashini talab qilish kerak boʻlgan. Janubiy hududlar eng konservativ mintaqa boʻlgan. Har doim saylov huquqini qoʻllab-quvvatlashda kam ishtirok etgan. XIX-asrning oxirigacha mintaqada saylovoldi faoliyati deyarli boʻlmagan. Eileen S. Kraditor janubning konservatizmiga hissa qoʻshgan toʻrtta xususiyatini aniqlaydi. Birinchidan, janubdagi oq tanli erkaklar ayollarning ijtimoiy roli bilan bogʻliq anʼanaviy qadriyatlarga ega edilar. Ikkinchidan, janub Demokratik partiya tomonidan qattiq nazorat ostida edi, shuning uchun ikki partiyani bir-biriga qarshi oʻynash imkonsiz strategiya edi. Uchinchidan, shtatlarning huquqlarini kuchli qoʻllab-quvvatlash federal konstitutsiyaviy tuzatishga avtomatik ravishda qarshilik koʻrsatishni anglatadi. Toʻrtinchidan, Jim Krou qonunlariga boʻlgan munosabat ayollar huquqiga qora tanli ayollar kiradi, bu esa faol norozilikni keltirib chiqardi. 1912-yilga kelib yana uchta gʻarbiy hudud shtatlarga aylandi, bu tuzatishni qoʻllab-quvvatlovchilar soniga yordam berdi, endi 48 shtatdan 36 tasi talab qilindi.Oxir-oqibat, Tennessi 1920-yil 18 avgustda tuzatishni ratifikatsiya qilgan hal qiluvchi 36-shtat boʻldi.
1914-yilda Jorjiya shtatining „Birlashgan Qizlari Konfederatsiyasi“ prezidenti hamda Milliy Ayollarning saylov huquqi muxoliflari assotsiatsiyasi rahbari boʻlgan Mildred Ruterford, shtat qonun chiqaruvchi organida qilgan nutqida badavlat oq tanli ayollar saylov huquqiga qarshi ekanligini aniq aytdi : Bu chorani qidirayotgan ayollar otalari fuqarolar urushi davrida kurashgan tamoyilga zarba berishmoqda. Ayollarning saylov huquqi shimol va g'arbdan, davlat huquqlariga ishonmaydigan va qora tanli ayollarning ovoz berish huquqidan foydalanishini xohlaydigan ayollardan keladi. Men Jorjiya shtati shu qadar pastga tushib ketganiga ishonmayman, chunki uning yaxshi erkaklari ayollar uchun qonun chiqara olmaydi. Agar bu vaqt kelsa, ayollarning saylov huquqiga da'vo qilish vaqti keldi. link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/06/National_Woman_Suffrage_Publishing_Co.%2C_Votes_for_Women_a_Success_1917_Cornell_CUL_PJM_1193_01.jpg/220px-National_Woman_Suffrage_Publishing_Co.%2C_Votes_for_Women_a_Success_1917_Cornell_CUL_PJM_1193_01.jpg|thumb| 1917-yilga kelib AQSh va Kanadada ayollarning saylov huquqi harakati uchun reklama kartasi. Saylov huquqini qabul qilgan Amerika shtatlari va Kanada provinsiyalari oq rangda (yoki qisman saylov huquqida nuqta va xochlar), qolganlari qora rangda. Elna Greenning taʼkidlashicha, „sufraget ritorika ovoz berish huquqini qoʻlga kiritgan ayollar avvalam bor bolalar mehnatini qonundan tashqariga chiqarishi, ayollar uchun eng kam ish haqi va maksimal ish soati toʻgʻrisidagi qonunlarni qabul qilishlari va zavod ishchilari uchun sogʻliq va xavfsizlik standartlarini belgilashlari“ni talab qilishadi. Ushbu islohotlar tahdidi esa katta yer egalarini, toʻqimachilik fabrikalari egalarini, temir yoʻl magnatlarini, shahar boshliqlarini va spirtli ichimliklar sotuvchilarini saylov huquqiga qarshilik koʻrsatadigan kuchli ittifoqqa birlashtirdi.
Birlashishdan oldin AWSA ofitseri va undan keyingi harakatning taniqli vakili boʻlgan Genri Braun Blekvell ovoz berish huquqini beruvchi harakatni janubiy siyosiy liderlarni oʻn beshinchi tuzatishni buzmasliklariga daʼvat qildi, Bu bilan u oʻz mintaqalarida oq tanlilar ustunligini taʼminlashni asosan oq rangli ayollarga, yaʼni koʻpchiligi savodli boʻlganlarga saylov huquqini berish bilan amalga oshirishga chaqirdi. Blekvell oʻz taklifini Missisipi delegatsiyasiga Amerika Qoʻshma Shtatlari Kongressiga taqdim etganidan koʻp oʻtmay, uning rejasi 1890-yildagi Missisipi Konstitutsiyaviy konventsiyasi tomonidan jiddiy koʻrib chiqildi, uning asosiy maqsadi afro-amerikaliklarning siyosiy hokimiyatini yanada cheklashning qonuniy yoʻllarini topish edi. Konventsiya oʻrniga boshqa choralar koʻrgan boʻlsa-da, Blekvell gʻoyalari jiddiy qabul qilinganligi koʻplab sufragistlarning qiziqishini uygʻotdi. link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/12/Henry_Mayer%2C_The_Awakening%2C_1915_Cornell_CUL_PJM_1176_01_-_Restoration.jpg/220px-Henry_Mayer%2C_The_Awakening%2C_1915_Cornell_CUL_PJM_1176_01_-_Restoration.jpg|thumb| Pak jurnalida „Uygʻonish: ayollar uchun ovozlar“, 1915-yil Blekvellning bu boradagi ittifoqchisi Laura Kley boʻlgan. Laura Kley NAWSAni Blekvell strategiyasi asosida janubda shtat hududlari boʻylab kampaniya boshlashga ishontirdi. Kley NAWSAning shtatlarning huquqlarini poymol etishi sababli ayollarning saylov huquqini oʻzgartirish gʻoyasiga qarshi chiqqan bir necha janubiy aʼzolaridan biri edi. Biroz vaqt oʻtgach, Kley soʻnggi jangda uni ratifikatsiya qilish uchun boʻlajak milliy tuzatishga qarshi kampaniya olib bordi. Entoni, Kett va Blekvell 1895-yilda janubda saylov huquqi uchun kampaniya olib borishdi, ikkinchisi esa faqat oʻqimishli ayollar uchun huquq berishni talab qildi. Entonining istaksiz hamkorligi bilan NAWSA mintaqada oq tanlilar ustunligini taʼminlash uchun manevr qildi. Entoni oʻzining sobiq qul boʻlgan eski doʻsti Frederik Duglasdan 1895-yilda Atlantada janubiy shaharda birinchi boʻlib oʻtkazilgan NAWSA anjumanida qatnashmaslikni soʻradi. Qora NAWSA aʼzolari 1903-yil janubiy Nyu-Orlean shahrida boʻlib oʻtgan konventsiyadan chiqarildi, bu strategiya taʼsirining balandligini belgiladi.