ناتسىسلار_ياسىغان_ئۇچار_تەخسە
ناتسىستلارنىڭ ئۇچار جىسىمغا بولغان تەتقىقاتى
ناتسىستلارنىڭ تەخسە شەكىللىك ئۇچار جىسىمغا بولغان تەتقىقاتى ئالدىنقى ئەسىرنىڭ 20-يىللىرىدىن باشلانغان بولۇپ، شۇ چاغدىكى ئەسەبى ناتسىستلار بىر خىل غايەت زور بولغان ئېنىرگىيە مەنبەسى تېپىپ، ۋاقىت ماشىنىسى ياساپ قەدىمقى ئىلاھلار بىلەن كۆرۈشمەكچى بولغان. گەرچە بۇ قۇرۇق خىيال بولسىمۇ، لېكىن بۇنىڭلىق بىلەن لەيلىمە ھەركەت ئىقتىدارىغا ئىگە سېستىمىنى بارلىققا كەلتۈردى. شۇندىن كېيىنكى خېلى يىللارغىچە ناتسىست گېرمانىيەسى بۇ خىل ئۇچار جىسىم توغىرسىدا تەتقىقاتلار بىلەن شوغۇللاندى. بەزىلەر ئۇلار ئۇچار تەخسىنىڭ ھەركەت ئىقتىدار سېستىمىسى تەتقىقاتىدا بۆسۈش خاراكتىرلىق نەتىجە ھاسىل قىلدى دەپ قارايدۇ. 1952-يىلى بىر ناتسىست ھاۋا ئارمىيە كاپىتانى، ئاۋىئاتسىيە مۇتەخەسىسى 斯彻里沃 (تەرجىمە قىلالمىدىم) پراگا يېنىدىكى بىر يەردە ئۇچار تەخسىنىڭ لاھىيەسىنى سىزغانلىقىنى، بۇ لاھىيەنىڭ سىناق مودىلىنىڭ 1944-يىلى ياسالغانلىقىنى، 1945-يىلى ئۇچۇرماقچى بولغانلىقىنى، كېيىن رۇسىيە ئارمىيەسى بېىسپ كىرگەچكە بۇنىڭ كۆپۈككە ئايلانغانلىقىنى ئېيتىپ ئۆتىدۇ. 3-ئىمپىرىيە ھالاك بولۇش ھارپىسدا بۇ لاھىيە توغىرسىدىكى ماتېرياللار يوقاپ كەتكەن، بۇ  سائەتلىك تېزلىكى 2600 كىلومېتىر كېلىدىغان ئۇچار جىسىمنىڭ بار-يوقلىقىنى ئىسپاتلىغىلى بولمىغان. 斯彻里沃 ۋاپات بولغاندىن كېيىن ئۇنىڭ قالدۇرغان تەۋەرۇكلىرى ئىچىدىن كىشلەر ئۇچار تەخسە توغىرلىق لاھىيەنى تاپقان. بۇ كىشىلەرگە يەنە بىر تېپىشماق قالدۇرۇپ كەتتى. ناتسىستلارنىڭ ئۇچار تەخسە پىلانى بۆشۈكىدىلا تۇنجۇقتۇرۋېتىلگەن ئىدى، بىراق بەزىلەر ئۆز كۆزى بىلەن بۇ غەلىتە ئۇچار جىسىمنى سىناق قىلغانلىقىنى كۆرگەنلىكىنى ئېيتىشتى. بۇ ئۇچار جىسىمنىڭ ئىقتىدارى ئىنتايىن ياخشى بولۇپ 3 مىنۇتتىلا 9000 مېتىر ئىگىزلىككە كۆتۈرۈلۈپ چىقالايدىكەن. سائەتلىك سۈرئىتى نەچچە مىڭ كىلومېتىرغا يېتىدىكەن. بۇلارنى ئۆز كۆزى بىلەن كۆرگۈچىنىڭ ئىسمى 乔治·克雷恩 بۇلۇپ، ئۇنىڭ ئېيتىشىچە بۇ تەتقىقات خىزمىتى پېنىمىند بازىسىدا ئېلىپ بېرىلغان. ئۇ ناتسىستلارنىڭ راكىتا قاتارلىق مەخپى قوراللىرى ۋە ئەڭ يوقىرى سەۋىيەدىكى ئاۋىئاتىسيە تەتقىقات ئورنى ئىكەن. ئۇ يەنە ئۆز ئوقىدا پىقىراش ئارقىلىق ئۆزىنىڭ مۇقىملىقىنى ساقلىغان. ئۇ يەنە ئۇچار تەخسىنىڭ خارز تاغلىق رايونىدا سىناق قىلىنغانلىقىنى ئېيتقان. بۇ دەل نۇرغۇن ئادەم ئۇچار تەخسىنى ئۇچىراتقان ئورۇندۇر. ناتسىست گىرمانىيەسى پۈتكۈل كۈچى بىلەن بۇ توغىرسىدىكى ماتىرىياللارنى يوقاتقان بولسىمۇ، بىراق ئىتتىپاقداشلار ئارمىيىسى يەنىلا بىر قىسىم لاھىيە ۋە دەسلەپكى نۇسخىلىرىنى قولغا چۈشۈردى. بۇ ماتېرىياللارغا قارىغاندا ناتسىستلار 1934-يىلى 1-ئەۋلاد تەخسىسىمان ئۇچار جىسىم RFC－1 نى ياساپ چىقتى. شۇ يىلى يىل ئاخىرىدا RFC－2 نى چىقاردى. ئۇنىڭ ئېنىرگىيە مەنبەسى ھاۋا ۋە سۇ. بىراق ئۇنىڭدىكى تېخنىكىلىق ھالقىلارنى ھېچكىم بىلمەيدۇ. 1938-يىلى SS چىلار «ئۇچار تەخسە» پىلانىغا قول تىقتى. ھەمدە رىئاكتىۋ ماتورنى ئېلىپ كىردى. ئۇچار تەخسىنىڭ ئايرودىنامىكىلىق ئالاھىدىلىكىنى تەكشۈرۈش ئۈچۈن، گېرمانلار پروپېللىرلىق ھەركەتلەندۈرگۈچلۈك يۇمىلاق ئۇچار جىسىم ياسىدى ۋە بۇ توغىرسىدا كۆپلىگەن ئۆلچەش  ئارقىلىق ئېرىشكەن سانلىق مەلۇماتلارنى  توپلىدى. بەزى مەخپى خاتىرىلەرگە قارىغاندا 1939-يىلى ناتسىست گېرمانىيەسى دىئامېتىرى 20 مېتىر كېلىدىغان HANNEBU－1 نى ياساپ، 9-ئايدا ئۇچۇردى. 1940-يىلى يىل ئاخىرىدا بۇنى تەكشۈرۈشكە ئىشلەتكەن. HANNEBU－2 نى كۆرگەنلەرنىڭ دىيىشىچە ئۇنىڭ دىئامېتىرىنىڭ 36مېتىر،ئىگىزلىكىنىڭ 9~11غىچە كېلىدىكەن. گېرمانىيىلىكلەر بۇ پىروپېللىرلىق ئۇچار جىسىمغا قورال ئورۇنلاشتۇرۇشتا جىق قىيىنچىلىققا ئۇچىرغان. 1943-يىلىغا كەلگەندە HANNEBU－3  ئاندىن جەڭ قىلىش ئىقتىدارىنى ھازىرلىغان. كېيىنكى «بالونسەي تەخسىسى» ناملىق ئۇچار تەخسە بۇ تەتقىقاتنىڭ مۇھىم نەتىجىسى بولۇپ قالغان. 3 نەپەرگېرمانىيەلىك ئەڭ ياخشى ئايرو ھەركەتلەندۈرگۈچ كۈچ مۇتەخەسىسى تەتقىق قىلىپ ياسىغان بۇ ئۇچار جىسىم  ئۇرۇش قىلىش ئىقتىدارىنى ھازىرلىغانىدى. ئامېرىكىنىڭ ئاخبىرات ئورگانلىرىنىڭ تەمىنلىگەن يىپ ئۇچىغا قارىغاندا، ئىككىنچى دۇنيا ئۇرۇشى ئاخىرلاشقاندا گېتلىر كەم دىگەندىمۇ HANNEBU ناملىق ئۇچار تەخسىدىن ئىككىسىگە ئىگە بولغان. بۇ خىل ئۇچار جىسىمنىڭ سائەتلىك تېزلىكى كىشىنى ھەيران قالدۇرىدىغان 1900 كىلومېتىرغا يەتكەن، ئۇنىڭ °90  تىك چىقىپ چۈشەلىگەن. ھەتتا ناتسىستلار بۇنىڭغا لازىر نۇرلۇق قورال ئورۇنلاشتۇرۇش خىيالىدىمۇ بولغان.... لېكىن بۇ چاغدا ئۇلار مەھشەر كۈنىگە يېقىنلاپ قالغان بولۇپ، ئەجىبا ئۇلار بۇ ماتېرىياللارنى يۆتكەپ كەتكەنمىدۇ.