Махавишну_Оркестры
1971–1974: Беренче инкарнация
Төркемнең беренче составына Англия гитаристы "Маһавишну" Джон МакЛафлин, Панама барабанчысы Билли Кобһэм, Ирландия басисты Рик Лэйрд, Чехословакия клавишнигы Ян Хаммер һәм Америка скрипкачысы Джерри Гудмэн булган. МакЛафлин Кобһэм һәм Гудмэн белән өченче альбомы Минем максатымның тышы (1971) өстендә уйнаган, һәм ул Кобһэмны формалаштырырга теләгән яңа джаз фьюжн төркемендә катнашырга сорагач, ул кабул иткән. Скрипка МакЛафлинны балачагыннан ук кызыксындырган корал булып торган. Ул сайлаган Жан-Люк Понтины иммиграция проблемаларына күрә кертә алмаган. Скрипка белән берничә альбомны тыңлап узгач, ул The Flock төркеменнән Гудмэнны сайлаган. Гәрчә басист Тони Левин МакЛафлин төркемгә керткән беренче шәхес булса да, Лэйрд МакЛафлинны берничә ел белгән иде һәм чакыруны кабул иткән. Хаммерны Weather Reportтан Мирослав Витоус белән үзара дуслык аша тапканнар. Төркем беренче мәртәбә очрашкан һәм бер атна репетиция ясаган. Аларның беренче тере тавыш башкаруы Нью-Йорк Шәһәрендә Cafe Au Go Go да булган, анда алар ачу тантанасында блюзмен Джон Ли Хукер белән булганнар. МакЛафлин шулай дип әйткән: "Беренче сет калтыраучан булган әмма икенче сет яхшы булган һәм һәр кичне ул шәп булган. Алар безнең тагын уйнавыбызны теләгәннәр һәм икенче атнадан соң берничә көннән соң ... без студиягә бардык". МакЛафлин үзенең югары оригиналь жанр концепциясе буенча төркемнең музыка кораллары буенча махсус фикерләре булган – композициядә кушу. Аеруча аңа тулаем тавышына интеграль кертем ясаучы буларак скрипкачы кирәк булган. Төркем үсә башлап, МакЛафлин аның визуаль сәүдә тамгасы булганны кабул иткән — ике грифлы гитара (алты кыл һәм унике кыл) ул музыка текстураларында зур дәрәҗәгә ярдәм иткән — һәм Һаммер ансамбльдә Минимугта беренче уйнаучы булган, бу аңа гитара һәм скрипка белән күбрәк тавышлар һәм соло кертергә ярдәм биргән. Музыкаль стиль жанрларның оригиналь кушылмасы булган: аларда югары-тавышлы электр рок тавышы, аны беренче булып Джими Һендрикс эшләгән булган, гадәти булмаган вакыт язмаларда катлаулы ритмнар, алар МакЛафлинның Һинд классик музыкасында кызыксынуын чагылдырганнар һәм шулай ук фанк, һәм Европа классик музыкасыннан гаромоник йогынты. Төркемнең иртә музыкасы, The Inner Mounting Flame (1971) һәм Birds of Fire (1973) кебек альбомнарны чагылдырган, ул тулысынча музыка кораллары белән уйнала торган булган; аларның соңрак альбомнарында R&B һәм хәттә госпел/гимн-стиле вокаллары булган җырлар булган. Моңа кадәр ике альбомда төркем апбит жанрларның энергетик кушылмасыннан (моның чагылдыра торган мисалы булып “Тормыш Трансформациясе” була) бик тыныч, камера музыкасы сыман мелодияләргә кадәр, мәсьәлән, "Ирландия Агымнарында Лотос," бу акустик гитара, пианино һәм скрипка кушылмасы һәм "Мең Утрау Паркы," анда скрипка тавышы кермәгән һәм икеләтә түбән тавыш кертелгән; яки тирән ачкычтан шул ук өзектә кискен рәвештә күп сыйдырышлыга кадәр, мәсьәлән, "Open Country Joy." Кискен дан килү, ару-алу һәм элемтә булмау басымнарына күрә, баштагы төркем 1973 ел дәвам итә торгач тарала башлаган. Стресс тагын да Лондонның Өч Япьле Студияләрендә котычкыч язу сессиясе белән көчәйтелгән булган, шуннан соң кайбер уйнаучылар бер-берсе белән сөйләшмәгәннәр дә. Аларның проекты беркайчан да тулысынча тәмамланмаган булган. Соңгы тамчы булып МакЛафлинның 'Crawdaddy'' журналында интервью укуы булган, анда Ян Хаммер һәм Җерри Гудмэн Джонның җитәкчелек стиле белән борчылуларын чагылдырганнар. Хәлләре Нью-Йоркта кире кайтарырга тырышу уңышка ирешмәгән. Соңрак 1970-нче елларда, МакЛафлин Gig журналында раслаганча ул яхшы дип уйлаганча альбом чыгуын телгән дип раслаган. Үз чиратында Between Nothingness & Eternity альбомы чыгарылган булган, анда студия альбомыннан материал булган. 30 ел диярлек соңрак, Махавишну музыкасының ренессансы башында Лондон язмасыннан тулы булмаган альбом The Lost Trident Sessions буларак чыгарылган булган.