Аннамачарья
Аннамачарьяның Шаранагатисы
Аннамачарьяның иҗадының уникаль үзенчәлеге булып аның рухи һәм романтик жанрларга бүленүе тора. Әсәрләрнең төркемләнүе шигырьләрнең язмаларын калдырган бакыр пластиналарда бар инде. Аннамачарья шигырьләрен тыңлаучысы өчен ике жанр да бер шагыйрь аңында бер үк вакытта булуы аңлашылып бетми. Шул ук вакытта рухи жанр үз анализ формасына ия, аны ир кеше тавыш белән әйтә. Аннамачарьяның кеше аңына тирәнәю катлаулы һәм каршылыклы булып тора, еш кына чая, ә кайчак уйланучан һәм моңсу, әмма һәрвакыт - лирик. Шагыйрь үзендә кеше һәм рухи башлану арасында эчке диалогны кабатлый. Барлык рухи әсәрләр кебек, Аннамачарьяның шигырьләре интроспектив сыйфатка ия. Диалог нигезендә тынгысыз фикерләр океаны образы ята. Караучы авторның үзе белән сөйләшүенә шәһадәт булып тора. Ул дөньяви тавыш белән күрсәтелгән, ул ышанмый торган, иминлек гарантияләренә алмашка "Ходай белән килешү"гә әзер. Икенче тавыш аннан көлә, бөтен менталь хәйләләрне җимерә. Нәтиҗәдә аның белән сәүдә хисабына Венкатешварага ирешергә өметләр отылган була. Алкыш кеше шартлылыгы йогынтысы астында булган кадәр дөньяви аңлау чикләреннән тыш була. Аннамачарья җанның шартлылыгын тәннең булуына һәм аннан йогынтыга китерә. Кайбер шигырьләрдә ул моның турында әйтә: Газапларны тасвирлап, Аннамачарья шул ук вакытта алардан арыну юлын күрсәтә. Ул Ходай алдында "капитуляция" белән күрсәтелгән, Вайшнав традициясендә ул «шаранагати» дип аталган ягъни Ходайда сыену табуда. Илаһи мәрхәмәткә бирелү юлын Аннамачарья үзеңнең тирәнрәк һәм чынрак "Мин"гә кайту буларак тасвирлый.: Хөррият тугърылык булмаганда ирешелә, әмма "үзең булу" бер дә гади түгел. Венкатешвара якын, әмма аңа ирешүнең гади ысулы юк дип ышаныла. Ходай кайдадыр якында бертуктаусыз үз-анализда, әмма берникадәр арада. Аннамачарья бу проблеманың чишелешен тәкъдим итә. Венкатешвараның шулай булып күренә торган еракта торганлыгы автор тарафыннан аның белән шәхси һәм тирән интим мөнәсәбәтләр бәйләвенә рәхмәтле җиңелә. Аннамачарья шигырьләренең күбесен турыдан-туры Ходайга адреслый. Аның белән мөнәсәбәтләр характеры бөтен мөмкин булган спектрны колачлый: монда өмет тә, хөкем итү дә, капшап караудан шатлык та. Венкатешвара шагыйрьне барлык чагылышларда да белә дип тоела, риваять тарихларыннан алып аның илаһи, ә кайвакыт - кеше сыйфатлары белән. Кайвакыт Аннамачарья үзенә ироник-саркастик тон рөхсәт итә.: Шәхси мөнәсәбәтләрендә Аннамачарья тагын да ераграк бара, Венкатешварага бик якыная һәм аңа «син» дип эндәшә. : Аннамачарьяның әсәрләре аның һәм Ходае арасында "уен" формасына рәхмәтле уникаль. Шагыйрь Венкатешварага ирешүнең һәм аның белән хисле аралашуның төрле ысулларын тасвирлый. Аның иҗады субъективлык, сизү һәм теология арасында иркен күчә. Аның өчен җир тәҗрибәсе, интеллектуаль күрү һәм сәламәт акыл арасында төгәл чикләр юк. Аңында пәйда булган сорауларны ул тавыш белән әйтә, аларга үз тану буларак һәм күләгәләр театрындагы марионеткаларга кебек карый, үзен проблемалар белән дә, үз акылының җитешсезлеге белән дә ассоциацияләми. Үз менталь авырлыкларын Аннамачарья Ходайның үзе карашына калдыра, аның белән оригиналь уен формасында. Фактик рәвештә ул бөтен чишелмәгән проблемаларын кире Венкатешварага кайтара, аларның чишелешен аның мәрхәмәтенә калдыра.. Гәрчә, беренче карашка, шигырьләр гади булып күренә, алар нәзеклек һәм үткенлек белән тулы, алар тирән үз-анализы, эрудиция һәм илаһилыкны кичерү тәҗрибәсе белән тулы..