Konotop_Muharebesi_(1659)
Sonrası ve önemi
Bununla birlikte Solovyev'in duygusal bakış açısına göre savaşta kaybedilenlerin en az 259'unun subay ve Moskova rütbeli askerler olduğu iddiası modern tarihçiler tarafından sorgulanmaktadır. Rus ordusu, Solovyov'dan ve Polonya kökenli tarihçilerin inandığından çok daha küçüktü. Büyükelçiler Şansölyeliği'nin 17. yüzyıl arşiv belgelerinde ortaya çıkan toplam Rus zayiatı 4.769 askerdi. Bunlar; L'vov'un ve Pozharskii'nin Sosnovka'ya gönderilen 2.830 ve Trubetskoy'un Gambenburg'a yapılan saldırılar sırasında 1.896'sı kaybıydı. Bazı Polonyalı ve Ukraynalı anlatı kaynağında, Rus ordusunun toplam gücünün 100.000–150.000 kişi olduğu tahmin edilirken, kayıplarının 30.000–50.000 olduğu iddia edilmektedir. Grigory Romodanovsky, Andrey Buturlin, Artamon Matveyev, ve Venedikt Zmeyev gibi önde gelen Rus komutanlarının savaşta öldüğünü açıkladı. Bu iddialar, daha önce sözü edilen Sergey Solovyov gibi 19. yüzyıl bilim adamları tarafından eleştirmeden kabul edildi ve hala Ukraynalı tarihçiler arasında popüler bilgilerdir. Örneğin, A. Bulvinsky yayınında, Konotop Savaşı'nda her iki tarafın da 40.000 adam kaybettiği sonucuna vardı. Bu iddialar Batılı ve Rus tarihçiler tarafından fazlasıyla abartılı olarak eleştirilmiş, eleştiri Polonyalı uzman Piotr Kroll tarafından desteklenmiştir. "Rus Devlet Eski Eserler Arşivi'nden kullanılan belgelerin sayfalarındaki işaretlere bakılırsa, [Bulvinsky] Konotop savaşıyla ilgili birçok Rus belgesini biliyordu. Ancak bunlardan sadece birini, 28 Haziran 1659 savaşıyla ilgisi olmayan birini kullanmaya karar verdi". Konotop'ta 150.000 kişilik bir orduya sahip olmak için, Rusya'nın tüm askerî güçlerini tek bir yere göndermesi gerekiyordu, çünkü Rus silahlı kuvvetlerinin toplam gücü 1651'deki yıllık tahmine göre geride hiçbir asker kalmamasını gerektiriyordu. Dönemin Rus ordusu 39.408 asilzade ve boyar oğulları, 44.486 streltsy askeri, 21.124 Kazak, 8.107 ejderha, 9113 Tatar, 2371 Ukraynalı, 4245 topçu, 2707 yabancı ve Zasechnaya muhafızı dahil olmak üzere toplam 133.210 erkekti. Ayrıca, belgesel kanıtlar Romodanovsky, Buturlin, Matveyev ve Zmeyev'in savaştan sağ çıktıklarını ve uzun yıllar Rus Kraliyetine hizmet etmeye devam ettiklerini açıkça ortaya koymaktadır. Batılı ve Rus bilginler hiçbir kanıt göstermeyen, şüpheli ayrıntılar içeren ve propaganda amaçlı kullanılan anlatı eserlerini kullanmak yerine, genellikle Rus Büyükelçileri Şansölyesi'nin Rus Büyükelçiliği hakkında ayrıntılı bilgi veren 17. yüzyıl arşiv belgelerini tercih ediyor. Bu belgeler, silahlı kuvvetlerin mali kontrolü ve tedariki için kullanıldığı, bir devlet komisyonu tarafından dikkatle kontrol edildiği ve Çar'ın kendisine sunulduğu için en güvenilir ve doğru olarak kabul edilir. Ayrıca verileri tahrif etme girişimleri yasalarca yasaklanmıştır. Bir keresinde Prens Ivan Lobanov-Rostovsky, bu belgelerden birinde kayıplarını önemsiz göstermeye çalıştığında, komisyon tarafından hemen fark edildi ve Çar I. Alexis tarafından olağanüstü bir suç olarak algılandı. 2012 yılında, T. Tairova- Yakovleva tarihçileri belgesel kanıtları bu konuda en güvenilir kaynak olarak görmemeye çağırdı, ancak açıklaması tamamen temelsiz ve saçma olarak eleştirildi.