Pátzcuaro
Şehir
Meksika Devrimi'nden bu yana Patzcuaro, geleneksel sömürge-yerli görünümünü korumak için çalışmıştır. Başkentin aksine, Pátzcuaro'daki evler kerpiç ve/veya ahşaptan yapılır ve genellikle kiremit çatılıdırlar. Arnavut kaldırımlı sokaklar, şehrin merkezinden göle kadar hakimdir. Kasabada çoğu parlak renklerde çok çeşitli el sanatları satan birçok mağaza ve satıcı vardır. Patzcuaro aynı zamanda bakır eşyalar, siyah çömlekçilik, müzik aletleri, sepetler vb. gibi kendi özel el sanatlarını getiren daha küçük köylerle bölgenin pazar merkezidir. Yerel yemekler arasında balıkla doldurulmuş tamales veya uchepos, tarasca çorbası, kırmızı pozole, atole, alabalık yemekleri ve mısır bazlı bir dizi soğuk içecek bulunmaktadır. Patzcuaro'nun bir geleneği olarak avlular ve balkonlar neredeyse her zaman çiçekli bitkilerle doludur. Birçok ev sahibi birbiriyle bilgilerini ve bitkilerini paylaşır, hatta bazen yeni bir çiçek çeşidini melezleştirir. Görülecek en yaygın çiçek, en iyi Temmuz ve Eylül ayları arasında açan begonyadır. Diğer yaygın bitkiler arasında sardunyalar, ebegümeci, begonviller, kaplan zambakları, kadife çiçeği, açelyalar, ortancalar, güller bulunmaktadır. Palmiye ağaçları, selaginella ve çeşitli kaktüsler de görülebilen çiçeksiz bitkilerdir. Bazıları aloe, papatya, nane, fesleğen ve diğerleri gibi şifalı ve yemeklik otlar yetiştirmektedir. Şehir merkezi, Plaza Vasco de Quiroga veya Plaza Grande olarak adlandırılır. Bu meydan, şehrin büyüklüğü göz önüne alındığında oldukça büyüktür. Plaza Grande, 1964 yılında, piskoposun bronz bir heykelini içeren bir çeşmenin merkeze yerleştirildiği Vasco de Quiroga'ya ithaf edilmiştir. Heykel Kosta Rikalı sanatçı Francisco Zúñiga tarafından yapılmıştır. Meydanda eski, görkemli dişbudak ağaçları ve sömürge döneminden kalma konaklarla çevrilidir. Meksika'daki diğer birçok kasaba ve şehirden farklı olarak ana kilise bu meydanda konumlandırılmamıştır. Kasabanın tamamında satılık el sanatları görülebilirken meydanda da göze çarparlar. Ana meydanda, oymalı ahşap heykeller ve mobilyalar, çiçek ve hayvanları betimleyen parlak boyanmış vurgular, parlak dokuma kumaş yığınları, perdeler, masa örtüleri, yatak örtüleri ve peçeteler, ahşap figürler, dini sanatlar, kil gibi çok çeşitli el sanatları satan mağazalar bulunmaktadır. Plakalar ve saksılar, cilalı ahşap kutular ve gitarlar, resim çerçeveleri, yün battaniyeler, bakır vazolar ve tabaklar, sepetçilik ve hasır ve kamıştan dokunmuş eşyalar, heykel ve kokulu mumlarü meydanın etrafındaki kolonyal binalara yerleştirilmiş dükkânlarda sergilenmektedi ve dükkânların içerisinde çok daha fazlası bulunmaktadır. Ana meydanda Huitziméngari Sarayı bulunmaktadır. Bu yapı, şehrin geri kalanının çoğu gibi kerpiçten yapılmıştır ve çatıları kil kiremitten yapılmıştır. Bu saray son Tarascan cazonci'nin (hükümdar) oğlu ve Yeni İspanya'nın ilk valisi Antonio de Mendoza'nın vaftiz oğlu Antonio de Huitziméngari'ye aittir. İki kattan oluşan sarayın sade bir cephesi vardır. İç avlu yuvarlak kemerlerle çevrilidir ve çiçeklerle doludur. Üst katta, Huitziméngari'nin adına atfedilen ve Tarascan mitolojisinde Cennetin Efendisi'ne hizmet eden köpeğe atıfta bulunan bir köpek heykeli vardır. Köpek motifi bazı iç kapılarda tekrarlanmıştır. Vasco Meydanı'nın kuzeyindeki bir blok, Plaza Chica olarak da adlandırılan Plaza Gertrudis Bocanegra'dır. Gertrudis Bocanegra'nın kapalı pazarında yünlü ürünler, mutfak gereçleri, çanak çömlek, bakır ve hasır ürünlerde uzmanlaşılmıştır. Cuma günleri burada kurulan pazarda yürüyüş yollarını çeşitli köylerden gelen mallarla doldurmaktadır. Ölüler Günü gibi ana tatil zamanlarında bu pazar şehirdeki diğer iki meydana da yayılabilmektedir. Bu meydanın yanındaki binalardan biri de 16. yüzyılda kurulan Bugün Gertrudis Bocanegra Kütüphanesi'ne ev sahipliği yapan Eski San Agustin Tapınağı'dır. Bu kütüphanede Juan O'Gorman tarafından Michoacán'ın tarihini tasvir eden bir duvar resmi bulunmaktadır. Plaza Chica'nın iki blok doğusunda, Nuestra Señora de la Salud Bazilikası Pátzcuaro'daki en önemli kilisedir. Bu kilise, Vasco de Quiroga tarafından, Michoacán Katedrali olarak işlev görmek üzere İspanyol öncesi bir tören alanı üzerine inşa edilmiştir. Vasco de Quiroga'nın orijinal projesi, bir kubbeyi çevreleyen beş nefli ve iddialıydı ancak İspanyol Kraliyeti projenin uygunsuz olduğunu düşündü ve neflerden sadece biri inşa edildi. Kilise, bu işlevin Valladolid'e (şimdi Morelia) taşındığı 1850 yılına kadar Katedral olarak hizmet etmiştir. Bu kilise 1924 yılında bazilika olarak adlandırılmıştır. 19. yüzyılın sonunda inşa edildiğinden beri dış cepheler değiştirildiği için şimdi Neoklasik bir görünüme sahiptir. İçeride gerçekte düz olan fakat tonoz gibi dekore edilmiş bir çatı vardır. Buradaki görüntü, Santa Marta Hastanesi'nde bulunan Immaculate Conception'ın Bakiresi gibidir. Şimdi "Sağlık Leydimiz" olarak adlandırılan, 16. yüzyılda yaratılan mısır sapı ezmesi ve bal ile yapılmaktadr. Vasco de Quiroga'nın ölümünden sonra kalıntıları buraya gömülmüştür. Bu bazilika her gün, ancak özellikle her ayın sekizinci günü, bölgenin hamiliğine saygı göstermek için ziyaret edilmektedir. Museo de Artes e Industrias Populares (Popüler Sanatlar ve Endüstriler Müzesi), Bazilika'nın hemen güneyinde yer almaktadır. Bina aslen 16. yüzyılda San Nicolás Koleji olarak Vasco de Quiroga tarafından genç erkekleri rahipliğe hazırlamak ve Hint gençlere okuma yazma öğretmek için inşa edilmiştir. Kolej 1580'de Valladolid'e taşındıktan sonra, bina ilkokul olarak işlev gören Santa Catarina Koleji'ni kurmak için Cizvitlere devredilmiştir. En büyük lake ürün, model ve diğer el sanatlarından birini içermektedir. Temple Sagrario'nun inşasına 1693'te başladı ve tam olarak iki yüzyıl sonra tamamlanabildi. Bu nedenle, farklı dekoratif unsurlarla bir dizi farklı mimari stili bir araya getirmiştir. Tapınak Neoklasik bir iç mekana sahiptir. Orijinal yapıdan geriye kalan tek şey parke zeminlerdir. Bir Churrigueresque sunağı vardır ve batı duvarında Barok bir sunak üzerinde Dolores Bakiresi'ne adanmış küçük bir şapel bulunmaktadır. Pátzcuaro'da kendi türünden sadece bunlar kalmıştır. Bina, 1924'ten beri Nuestra Señora de la Salud Kutsal Alanı olarak işlev görmektedir. Casa de los Once Patios (On Bir Avlu Evi), Santa Catarina de Sena düzeninin Dominik rahibeleri için 1742'de inşa edilmiştir. Bitişik evler satın alarak ilk binayı kademeli olarak genişlettiler ve bu yüzden kompleksin bir zamanlar on bir avlusu vardı, ancak günümüzde sadece beş avluya sahiptir. Kompleksin en eski kısmı olan batı koridorunda, bir çeşme ve o zamanlar nadir bulunan bir lüks olan sıcak ve soğuk akan suyu olan bir küvete sahip bir odaya giden Barok bir kapı vardır. 1960'larda kompleks restore edilmiş ve o zamandan beri yerel el sanatları için atölyeler ve mağazalar olarak işlev görmektedir. Atölyeler arasında şal ve cilalı ürünler yapanlar da yer almaktadır. Casa de los Once Patios'un arkasında Pila de San Miguel vardır. Efsaneye göre buraya su almaya gelen kadınları şeytan rahatsız ediyormuş. Şeytanı korkutmak için Vasco de Quiroga, Başmelek Mikail'in görüntüsünü kullanmıştır.